root-0/wiki-turkish huggingface dataset:
İçmesu, Şenkaya

İçmesu, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.

İçmesu ile Gözebaşı mahallelerinin eski ortak adı Hamasi veya Hamas'tır. Bu yer adı Gürcüce kaynaklarda Hamasi (ჰამასი veya ხამასი) biçiminde geçer. 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde İçmesu köyü Hamas-i Süfla (هاماس سفلا / Aşağı Hamas), Gözebaşı köyü ise Hamas-i Ulya (هاماس علیا / Yukarı Hamas) olarak kaydedilmiştir.[5]

Aşağı Hamasi, Orta Çağ'da Gürcistan'ın bir parçası olan Tao bölgesinin köylerinden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu yerleşmeyi 16. yüzyılda, 1549 tarihli Gürcistan seferinin ardından Gürcülerden ele geçirmiştir.

Aşağı Hamasi köyü, 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre, "Hamas-i Süfla" adıyla Oltu sancağının Bardız (Bardusi) nahiyesine bağlıydı. Bu tarihte köyde 24 Hristiyan hane yaşıyordu; Yukarı Hamas köyü ise boşalmış, insansız hale gelmişti.[6] Bu yerleşimler, 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Hamas (خاماص) adıyla tek köy olarak geçer. Bu sırada bu köy, Oltu livasının Kethuti (ქეთხუთი) nahiyesine bağlıydı.[7] Kethuti adı, Gürcüce "beş tepe" anlamına gelen Kedhuti'den (ქედხუთი) değişime uğramıştır.[8]

Hamasi köyü, Çıldır Eyaleti’nin 1694-1732 dönemini kapsayan Osmanlı cebe defterinde de Hamas (خاماص) şeklinde tek köy olarak kaydedilmiştir. Hicri 1113 (1701/1702) tarihinde 6.500 akçe karşılığında Hıdır adında birine tahsis edilmişti. Bu sırada köy Oltu sancağının Güney nahiyesine bağlıydı.[9]

Hamasi köyü, 1835 yılında da tek köy olarak geçer. Askere alma ve vergi toplama amacıyla sadece erkek nüfusunun tespit edildiği bu sayımda köyde 25 hanede 115 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Hamasi köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 230 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.[10]

Aşağı Hamas ve Yukarı Hamas köyleri, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Hamaslar" (هاماسلر) adıyla tek köy olarak kaydedilmiştir. Bu sırada bu iki yerleşim Kars vilayetinin Sarıkamış kazasının Bardız nahiyesine bağlıydı.[11] 1940 genel nüfus sayımında Aşağıhamas adıyla ayrı bir köy olarak aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 334 kişiden oluşuyordu.[12] 1946 yılında Şenkaya ilçe olunca, Aşağı Hamas köyü Sarıkamışt'an alınıp Şenkaya ilçesine bağlandı. Hamas veya Hamasi  "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla İçmesu olarak değiştirilmiştir.[13] İçmesu köyünün nüfusu 1965 yılında 384 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 189 kişi okuma yazma biliyordu.[14]

1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Şenkaya Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.[15]

Mahalle, Erzurum il merkezine 155 km, Şenkaya ilçe merkezine 32 km uzaklıktadır.[16] Mahalle, Şenkaya'nın güneyinde olup, 25.10 numaralı Şenkaya-Horasan il yolu kenarındadır.[17]
Öksüz ve yetim

Öksüz, annesi ölmüş,[1] yetim ise babası ölmüş çocuk.[2] Öksüz kelimesi, hem annesi hem babası ölmüş çocuk anlamında da kullanılır.[1] Bu sözcükler, ölmemiş olsalar bile anne ve babasından sürekli olarak koparılmış çocuklar ve hayvan yavruları için de kullanılır. Bu yazıda öksüz kelimesi hem annesini hem de babasını kaybetmiş çocuk anlamında kullanılmıştır.

"Öksüz" sözcüğü, Türkçe "ök" kökünden türemiştir. Ök sözcüğü "bağ, ip, ana" anlamlarına gelir. Zamanla anlam genişlemesine uğrayarak önce göbek bağı sonra da anne ve baba (ebeveyn) anlamında da kullanılmaya başlanmıştır. Ök sözcüğü Türkçenin bazı ağızlarında öksüz ile eş anlamlı olarak kullanılır.[3] Yetim kelimesi ise Arapça yet'm (tek başına, eşsiz) sözcüğünden gelir.[2] Öksüz ve yetim kelimeleri hem sıfat hem de isim olarak kullanılabilirler.

Dünyada çocukların öksüz kalmalarının başlıca sebebi savaşlar ve salgın hastalıklardır. Gelişmiş ülkelerde öksüzlük, az gelişmiş ülkelere oranla oldukça düşük düzeydedir. Aşağıdaki tablo UNESCO'nun 2001 verilerine göre Afrika, Asya, Latin Amerika ve Karayipler'de öksüzlük durumunu göstermektedir:[4]

Dünya Sağlık Örgütünün 2010 yılı tahminlerine göre yaklaşık 25 milyon çocuk AIDS nedeniyle öksüz kalmıştır.[5]
O.C. (müzisyen)

Omar Credle veya sahne adıyla O.C. (d. 13 Mayıs 1971), Amerikalı rapçi. D.I.T.C. grubunun bir üyesidir.

1991 yılında Organized Konfusion'a eşlik ettiği "Fudge Pudge" ile müzik piyasasına adım attı.[1] Sonraki yıl MC Serch'in "Back to the Grill" adlı şarkısında Nas ile birlikte yer aldı. 1994 yılında MC Serch'in başkan yardımcısı olduğu Wild Pitch Records plak şirketiyle sözleşme yaptı. MC Serch ile turnede olduğu sırada Lord Finesse ve Buckwild ile tanıştı.[2] Word...Life adlı ilk stüdyo albümünü 1994'te yayınladı. Büyük beğeniyle karşılanan albümden çıkan "Time's Up", sanatçının en bilinen single'larından biri olarak kaldı.[2] 1995'te Köşe Başındakiler filminin müzikleri arasında yer alan "Return of the Crooklyn Dodgers" adlı şarkıyı Chubb Rock ve Jeru the Damaja ile birlikte seslendirdi.[1] Şarkının prodüktörlüğünü DJ Premier üstlendi. 1996'da Red Hot Organization'ın derleme CD'si America is Dying Slowly'de Wu-Tang Clan, Coolio ve Fat Joe ile birlikte yer aldı. Yaygın AIDS salgını konusunda Afrikalı Amerikalı erkekleri bilinçlendirmek amaçlı kaydedilen bu albüm, The Source dergisi tarafından bir başyapıt olarak gösterildi.

1997 yılında Payday Records ile anlaşan O.C., Jewelz adlı ikinci stüdyo albümünü o yılın Ağustos ayında piyasaya çıkardı. Buckwild, DJ Premier, Da Beatminerz, Freddie Foxxx ve Big L gibi isimlerin yer aldığı albüm, beğeni topladı. Albümden çıkan ilk single "Far From Yours", Billboard Hot 100 listesinde 81 numaraya yükselerek sanatçının listedeki en önemli başarısına imza attı.[3] O.C., 1998'de M.O.P.'nin First Family 4 Life ve Pete Rock'ın Soul Survivor albümlerine konuk oldu. 2001'de piyasaya çıkardığı Bon Appetit, olumsuz yorumlarla karşılandı. O.C., 2005 yılında Starchild ve Smoke and Mirrors albümleriyle dönüş yaptı.[4] 2009'da A.G. ile ortak albümü Oasis, Nature Sounds etiketiyle yayınlandı. 2012'de Apollo Brown ile bir araya gelerek Trophies albümüne imza attı. 2014 başında Ray West ile ortak albümü Ray’s Café'yi piyasaya çıkardı. 2017 başında Same Moon Same Sun adlı solo albümünü piyasaya çıkardı. Eylül 2017'de Apathy ile ortak albümü Perestroika dinleyiciyle buluştu.[5]
Özel tüketim vergisi

Parasalcılık  Merkez bankası • Para arzı Altın standardı 
Maliye politikalarıHarcamalar • Bütçe açığı • Borçlar 
Ticaret politikaları  Dış ödemeler dengesi  Tarife • Ticaret antlaşmaları 
Policy-mix

Özel Tüketim Vergisi (ÖTV), belirli mal veya ürünler üzerinden maktu veya oransal olarak alınan bir harcama vergisidir. İlk olarak Avrupa Birliği ile uyum çerçevesinde yapılan kanun değişiklikleriyle gündeme gelmiş ve yine aynı amaçla 2002 yılında 4760 sayılı kanun ile kabul edilmiştir. ÖTV, lüks (mücevher, kürk vb.), sağlığa zararlı (alkol, sigara vb.), çevreye zararlı (benzin vb.) mallara uygulanır.

ÖTV, KDV gibi aynı malın her el değiştirmesinde doğmaz. Malın ithal edilmesi veya üretilen malın ilk alıcısına teslimi nedeniyle ÖTV doğar. Motorlu taşıtlarda ise nihai tüketici adına ÖTV ödemek gerekir. Verginin mükellefi ithalatçılar ve ilk satıcılar olmaktadır.

Kanuna ek 4 ayrı tarifede yer alan ürünlerin vergilendirilmesi esastır.
1 sayılı tarife, akaryakıt ve yağ türevlerini vergiler, eski Akaryakıt Tüketim Vergisi yerine 
2 sayılı tarife, taşıtları vergiler, eski Taşıt Alım Vergisi yerine
3 sayılı tarife, tütün ve alkol türevlerini vergiler, eski Ek KDV yerine
4 sayılı tarife, beyaz ve kahverengi eşyalar ve türevlerini vergiler, eski Lüks KDV yerine gelmiştir.
Ökaryotlarda DNA replikasyonu

Ökaryotlarda DNA ikileşmesi, oldukça karmaşık bir işlem olup, DNA sentezindeki bazı faktörlerin nasıl işlediği hala tam olarak çözümlenememiştir.

Ökaryotik hücrelerin de DNA sentezi prokaryotlardakine benzer ancak daha karmaşıktır. Her iki sistemde de DNA ikili sarmalı "replikasyon orijini"nden açılarak iki "ikileşme çatalı" meydana gelir. DNA polimerazın yönlendirdiği sentez, kesintisiz zincirde ve kesintili zincirde çift yönlü olarak devam eder.

Prokaryotlardan en önemli fark olarak, ökaryotlada birçok "replikasyon orijini" ve sentezi yönlendiren daha farklı DNA Polimerazlar bulunmasıdır. Bunun nedenleri şöyle açıklanır:

J.H. Taylor, P.Woods ve W.Hughes; 1957'de ökaryotlarda da replikasyonun yarı-saklı olduğunu gösteren kanıtı sunmuşlardır. Vicia faba (bakla) bitkisinin kök uçlarıyla yaptıkları deneyde DNA'yı 3H-timidin ile işaretleyip, otoradyografisini çekmişler ve replikasyonu izlemeyi başarmışlardır. Buradaki replikasyonun da yarı-saklı olduğunu kanıtlamışlardır.

Çoklu replikasyon orijini ile ilk bulguların çoğu bir maya olan Saccharomyces cerevisiae'den elde edilmiştir. Mayadan elde edilen bu repliksyon orijinlerine "özerk replike olan diziler" (ARS) denir. Hücre döngüsünün G1 fazı sırasında bütün ARS dizilerine bazı protein grupları bağlanır ve "orijin tanıma kompleksi" (ORC) meydana gelir. Bu tanıma kompleksleri G1 fazında oluştuğu ve S fazından önce sentez başlamadığı için, sentezin gerçek başlama sinyalinde yer alan daha başka proteinler de bulunmaktadır. Bu proteinlerin en önemlileri özgül kinazlardır. Kinazlar, hücre döngüsünün ayrılmaz bir parçası olan fosforilasyonun kilit enzimleridir. Kinazlar, ORC'ye bağlandıklarında, DNA polimerazın bağlanmasına açık olan bir "ön tanıma kompleksi" (pre-RC) oluşur. pre-RC'ye bağlanacak DNA polimerazlar, ökaryotik replikasyonun en karmaşık yönüdür. Buna göre, 6 farklı tipte DNA polimeraz formu saflaştırılıp, çalışılmıştır:

Ökaryotlarda doğrusal kromozom uçlarının (telomerler) replikasyonda ortaya çıkan özel sorun, RNA içeren özgün bir enzim olan telomeraz enzimiyle çözülür.

Genetik moleküller arasındaki rekombinasyon, DNA zincirlerini kesen, tekrar sıraya koyan ve tekrar birleştiren bir dizi enzim varlığına dayanır. Gen dönüşümü olayı, bu değiş-tokuşlar sırasında yanlış eşleşme onarımı ile gerçekleştirilen sentez ile en iyi şekilde açıklanabilir.
VVER

Su-Su Enerji Reaktörü (VVER veya WWER) (Rusça: Водо-водяной энергетический реактор, Vodo-Vodyanoy Energetiçeskiy Reaktor), Sovyetler Birliği ve Rusya yapımı su soğutmalı ve yönetmeli basınçlı su reaktörler serisidir.[1] VVER'lerin gücü 70-1300 MWe arasında değişmekte olup bazı tasarımları 1700 MWe güce ulaşabilmektedir.[1]

VVER enerji santralleri en fazla Rusya ve eski Sovyetler Birliği ülkelerinde bulunmaktadır. Aynı zamanda Çin, Finlandiya, Almanya, Slovakya, Bulgaristan, Hindistan ve İran da VVER tipi reaktörleri kullanmaktadır. VVER tipi nükleer reaktör kullanmayı planlayan ülkeler ise Bangladeş, Mısır, Ürdün ve Türkiyedir (Akkuyu NGS).[2]

İlk VVERler 1970 yılından önce inşa edilmiştir. 440MW güç kapasiteli VVER-440 Model V230 en yaygın tasarımdır. V230. Üzerinde oynanmış bir başka tasarım ise VVER-440, Model V213, Sovyet tasarımcıların nükleer güvenlik standartlarına uyularak hazırlanmış bir tasarımdır.Bu tasarım acil durum çekirdek soğutucu ve yedek su beslemesi içerir.

Daha büyük bir model olan VVER-1000 1975 yılından sonra geliştirildi ve muhafaza görevi gören bir yapının içine yerleştirilmiş 4 döngü sistemi ve sprey buhar önleyici barındırır.

VVER-1000 modeli değiştirilerek şu an inşaası planlanan VVER-1200 modeli tasarlanmış ve üretim kapasitesi 1200(brüt) MWe'e yükselmiştir.

İlk 1300MWe kapasiteli VVER-1300'ün inşaası 2018'de başladı.[2]
Çad-Libya Savaşı

Çad-Libya Savaşı, 1978-1987 yılları arasında Libya ve müttefik Çad güçleri ile Fransa destekli Çad güçleri arasında meydana gelen bir savaştır.

Libya, 1978'den itibaren Çad İç Savaşı'nın kuzey Çad'a yayılmasıyla başlayarak, Çad'ın iç işlerine karışmaya başladı. Libya lideri Muammer Kaddafi başlangıçta sömürge döneminin onaylanmamış bir antlaşması temelinde Libya'nın bir parçası olduğunu iddia ettiği Çad'ın en kuzeyindeki Avuzu Şeridi'ni ilhak etmeyi amaçladı. Çatışmalar, Çad'da 1978, 1979, 1980-1981 ve 1983-1987 yılları arasında gerçekleşen dört ayrı Libya'nın müdahalesiyle yaşandı. Savaşta Kaddafi, iç savaşa katılan birkaç grubun desteğini alırken, Libya karşıtı güçler ise, 1978, 1983 ve 1986 yıllarında Çad hükûmetini desteklemek için askeri olarak müdahale eden Fransız hükûmetinin desteğini aldı.

Savaş, 1978'de Libya güçlerinin zırhlı araç, topçu ve hava desteği sağlaması ve keşif ile savaşın büyük kısmını üstlenen Çadlı müttefiklerinin piyade gücü ile kendini belirledi. Ancak 1986'da savaşın sonlarına doğru, Çad kuvvetlerinin çoğu Libya'nın kuzey Çad'ı işgaline karşı daha önce hiç görülmemiş bir birlik duygusu ile hareket etmeye başladıklarında durum tamamen değişti. Bu, Libya kuvvetlerini alıştıkları piyade birliklerinden mahrum bıraktı ve tam da kendilerini şu anda ABD, Zaire ve Fransa tarafından iyi bir şekilde tanksavar ve hava savunma füzeleri sağlanan hareketli bir orduyla karşı karşıya bulduklarında Libya'nın ateş gücündeki üstünlüğünü ortadan kaldırdı. Bunu, Libya kuvvetlerinin bozguna uğratılıp Çad'dan sürüldüğü ve çatışmaya son verdiği Toyota Savaşı izledi.

11 Eylül 1987 tarihinde iç ve uluslararası baskılar sonucu Libya ve Çad arasında ateşkes imzalanmasıyla savaş sona erdi ve Kaddafi yönetimi Habré'yi Çad'ın meşru devlet başkanı olarak tanıdı.
Kelime-i şehâdet

Kelime-i şehâdet (Arapça : كلمة الشهادة, Türkçe: Tanıklık sözü), İslâm inancında Allah'tan başka ilâh olmadığı, Muhammed'in de onun kulu ve elçisi olduğunu beyan eden ibaredir.

Allâh’û-Celle-Celâle’hû'dan gâyrı ilah mevcut değildir

ifadesi ile beyân olunur. İslâmiyet'in kabul ve tasdik edildiği anlamına gelen bu deyiş,

Âlemlerde hiçbir ilah yoktur, ama sadece Allâh’ûr-Râhman’ûr-Râhîym

anlamına gelir ki, ondan başka tüm olası ilâhların mevcut olabileceği ihtimâlini de dışlamış olmaktadır. Tevhid inancının tasdikinden sonra da, Muhammed'in Allah'ın peygamberi olduğu,

Ve yine şehâdet ederim ki, Muhammed O'nun kulu ve elçisidir.

ibaresiyle ikrar edilir.[1][2][3][4]

"Eşhedü en lâ ilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abdühû ve resûlüh." şeklinde telaffuz edilir. Şehadet etmek İslâm'ın beş şartından birincisidir.

Sabah namazı • صلاة الصبح 
Öğle namazı • صلاة الظهر
İkindi namazı • صلاة العصر
Akşam namazı • صلاة المغرب 
Yatsı namazı • صلاة الليل 
Namaz • صلاة العشاء
Cuma namazı • صلاة الجمعة

Bayram namazı • صلاة العيد
Cenaze namazı • صلاة الجنازة
Terâvih • صلاة التراويح
Nafile namazlar • صلاة التسبيح
Nafile namazlar • صلاة التوبة
İstihare namazı • صلاة الإستخارة
Nafile namazlar • صلاة التهجد

Namaz Abdesti
Boy abdesti
Teyemmüm

Ezan • Kamet • İftitah tekbiri • Kıble
Kıyam • Rükû • Secde • Ka'de
Kıraât • Secdeteyn
Tekbir • Hutbe • Kerahat vakti

Zekât vermenin şartları 
Zekât kimlere verilir 
Zekât kimlere verilmez

Farz Oruç  • Nafile Oruç  • Adak Orucu

Hac Şartları  • Hac Nasıl Yapılır?  • Veda Haccı
Erdoğan Atalay

Erdoğan Atalay (d. 22 Eylül 1966, Hannover, Almanya), Türk Asıllı Alman oyuncu. Babası Türk tiyatro ve sinema sanatçısı Teoman Atalay'dır. Annesi ise Almandır. 1987 yılında Hamburg Müzik ve Sanat Yüksekokulu'nda okumaya başlamıştır. İlk oyunculuk deneyimini bir tiyatro oyununda; Alaaddin'in Lambası (Aladin und die Wunderlampe)'nda cini oynamıştır.

RTL televizyon kanalında yayınlanan Kobra Takibi (Alarm für Cobra 11) adlı dizide otoban polisi Başkomiser Semir Gerkhan rolünü canlandırmaktadır. Dizi 1996 yılından bu yana devam etmektedir. Atalay halen bu dizide oynamaktadır. Türkiye'dede yayınlanan Kobra Takibinde ilk yıllar dizideki partnerleri Johannes Brandrup ve Mark Keller idi. Önce Johannes Brandrup daha sonraki bölümlerde de Mark Keller diziden ayrıldıktan sonra uzun yıllar rol arkadaşı René Steinke ile oynamıştır. Rene Steinke'nin dizideki adı Tom Kranich'tir. Steinke diziden ayrıldıktan sonra Semir Gerkhan'ın çalışma arkadaşları rollerinde sırasıyla, Jan Richter rolüyle Christian Oliver, Chris Ritter rolüyle Gedeon Burkhard, Ben Jager rolüyle Tom Beck, Alex Brandt rolüyle Vinzenz Kiefer ve Paul Renner rolüyle Daniel Roesner olmuştur. Kobra Takibi Türkiye'de halen yayınlanmaya devam etmektedir. Dizinin yeni bölümleri zaman zaman Kanal D ve Teve2'de eski bölümleri ise farklı kanallarda halen yayınlanmaktadır.

Erdoğan 13 Ağustos 2004 yılında aktris Astrid Ann Marie Pollman ile evlenmiştir ve bir kızları olmuştur. Daha sonra eşinden ayrılan Atalay ikinci evliliğini Katja Ohneck ile yapmış ve bu evliliğinden de bir oğlu olmuştur. Foça'da babasının yazlığı bulunmaktadır ve yaz aylarının büyük bir kısmını babası ve eşiyle birlikte Foça'da geçirmektedir.[1] Türk asıllı olmasına rağmen Türkçesi oldukça zayıftır.[1]
Glass Tiger

Glass Tiger, 1983'te Newmarket, Ontario'dan Grammy Ödülü adayı Kanadalı bir rock grubudur. Grup beş stüdyo albümü yayınladı. 1986'daki ilk albümü The Thin Red Line, Kanada'da dört kat platin ve Amerika Birleşik Devletleri'nde altın madalya kazandı. Bu albümden iki single, "Don't Forget Me (When I'm Gone)" ve "Someday", ABD'de Top 10'a girdi.

1986'da Glass Tiger ilk albümü The Thin Red Line'ı çıkardı;[1] yapımcılığını Jim Vallance (iki şarkının ortak yazarı) yaptı ve Bryan Adams baş single "Don't Forget Me (When I'm Gone)"da unutulmaz bir vokal minyatürü yaptı. Bu albüm Kanada'da dört kat platin ve Amerika Birleşik Devletleri'nde altın madalya aldı.[2] "Don't Forget Me (When I'm Gone)" ve "Someday" adlı iki şarkısı ABD listelerinde ilk 10'a girdi.[3] Glass Tiger üç 1986 Juno Ödülü kazandı:[2] The Thin Red Line için Yılın Albümü, "Don't Forget Me (When I'm Gone)" için Yılın Teklisi ve Yılın En Umut Vadeden Grubu. Albümün yapımcısı Jim Vallance, Yılın Bestecisi seçildi. Grup 1987'de iki Juno Ödülü daha kazandı[4] ve En İyi Yeni Sanatçı dalında Grammy Ödülü'ne aday gösterildi.[2][5][6] Grup, Amerika Birleşik Devletleri'nde Journey'nin Raised on Radio Tour ve Tina Turner'ın European Break Every Rule Tour kapsamında performans sergiledi.[2]
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi İlahiyat Fakültesi

Çanakkale merkezde Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Çanakkale Şehitleri Yerleşkesi'nde bulunan ve Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi'ne bağlı olarak faaliyetlerini sürdüren İlahiyat Fakültesidir.

Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi İlahiyat Fakültesi 11 Temmuz 1992 gün ve 21281 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3837 Sayılı Kanun ile kurulmuştur.[1]

İlahiyat Fakültesi, Prof. Dr. Hüsnü Ezber Bodur'un dekanlığında Anafartalar Yerleşkesi'nde 1995-1996 öğretim yılında otuz (30) öğrenciyle eğitim ve öğretime başlamıştır. İlk mezunlarını 1999-2000 öğretim yılında vermiştir.

1999 yılında Prof. Dr. Zeki Cemil Arda Fakülte dekanlığına altı ay süreyle vekâlet etmiştir.

1 Mayıs 2000'den 25 Nisan 2009 tarihine kadar Prof. Dr. Nasuhi Ünal Karaarslan, 20 Nisan 2009'dan 3 Mayıs 2011 tarihine kadar Prof. Dr. İbrahim Hatitoğlu dekanlık yapmıştır.

9 Mayıs 2011'den 1 Ağustos 2011 tarihine kadar önce dönemin Rektör Yardımcısı Prof. Dr. Cengiz Ataşoğlu sonra 1 Ağustos 2011 tarihinden 16 Ocak 2012 tarihine kadar da yine dönemin Rektör Yardımcısı Prof. Dr. Hamit Palabıyık ÇOMÜ İlahiyat Fakültesi dekanlığını vekaleten yürütmüşlerdir. 20 Temmuz 2017 tarihinden 24 Temmuz 2020 tarihine kadar dekanlık görevini Prof. Dr. Şevket YAVUZ yürütmüştür. 24 Temmuz 2020 tarihi itibarıyla Prof. Dr. Nimetullah AKIN dekanlık görevini yürütmektedir.

Fakülte, 1996-1997 öğretim yılından itibaren Terzioğlu Yerleşkesi Meslek Yüksekokulu ek binasında eğitime başlamış, 2014'te depreme dayanıksız gerekçesiyle bu bina yıkılmıştır.[2] Bu tarihten sonra ÇOMÜ Terzioğlu Yerleşkesi'ne yakın bir yere yapılan yeni yerleşkenin kütüphanesi Kasım 2014'te açılmış[3] ve Aralık 2015'te de camisi tamamlanmıştır.[4]

İslam Tarihi ve Sanatları Bölümü, sosyal, kültürel ve kurumsal açılardan Türk-İslam tarihini ve sanatını incelemektedir. Bu alanlarda ön lisans ve lisans dersleri verilmektedir.

Bölümde yer alan anabilim dalları ise şunlardır:

Temel İslam Bilimleri Bölümü, İslam dinini anlamaya ve araştırmaya dönüktür.

Bölüm öğretim elemanları ÇOMÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü'nün bir Anabilim Dalı olarak, İslam Bilimleri alanında tezli yüksek lisans programı yürütmektedir.

Bölümün ana bilim dalları ise şunlardır:

Felsefe ve Din Bilimleri Bölümü din kavramına, dinin sosyal ve psikolojik boyutlarına, tarih içinde görülen farklı inanç, ibadet ve kurumlarına, sağlıklı bir din eğitiminin dayanaklarına, yöntemlerine ve unsurlarına, felsefe tarihi boyunca düşüncenin gelişimine, temel mantık sorunlarına ve dinin felsefi boyutuna ilişkin akademik araştırmalar yapmaktadır.

Bölüm ön lisans ile lisans eğitimi vermektedir. Ayrıca Sosyal Bilimler Enstitüsü'nün bir Anabilim Dalı olarak dini, sosyal ve felsefi konularda tezli yüksek lisans programı yürütmektedir.

Bölümün ana bilim dalları ise şunlardır:
Che Guevara trendi

Che Guevara trendi veya "Che chic"[1] Arjantin doğumlu devrimci Ernesto "Che" Guevara'nın yer aldığı, onun tarzından etkilenen ve onun kültürel mirasını yaşatma amacıyla ortaya çıkmış bir moda trendidir.

Bu şekildeki tişört ve giysi tasarımlarının popülerliği, Che'nin siyasi inançları ve Marksist bir adamı tasvir eden bir tişört satın almanın "ironisi" nedeniyle medyanın, siyasi yorumcuların, şarkı yazarlarının[2] ve Kübalı Amerikalı aktivistlerin dikkatini çekti. Köşe yazarı yorumcusu Chris Berg'in The Age'de belirttiği gibi, "İroniktir ki, Che Guevara'nın kültürel bir sembol olarak uzun ömürlülüğü, yok etmeye çalıştığı ekonomik sistem sayesinde olmuştur".[1]

Che Guevara'nın imajı popüler bir giyim tasarımı olmuş durumdadır. Öyle ki Che "binlerce tişörtü piyasaya süren yüz" olarak bilinmektedir.[3][4] Yorumcular, tişörtün genç yetişkinler arasında, özellikle de isyankârlığa ilgi duyan üniversite öğrencileri arasında ne kadar popüler olduğuna dikkat çekti. Brisbane Times'dan Richard Castle alaycı bir şekilde şunu dedi: "Brunswick Caddesi veya Chapel Caddesi'nde yürürken, Che Guevara'nın 40 yaşın altında Che Guevara tişörtü giymemiş tek erkek olduğunu düşünmek kolay olabilir."[5] Che ile ilgili modanın son dönemdeki popülerliği, Che'nin ideolojisini daha çekici kılan ekonomik sıkıntılara atfedilmektedir.[6]

Che chic'te tasvir edilen görsel Guerrillero Heroico fotoğrafına dayanmaktadır. Fotoğrafın ilk kez moda tasarımı olarak ne zaman kullanıldığı bilinmiyor[7] olmasına rağmen ilk kez İrlandalı sanatçı Jim Fitzpatrick tarafından 1967'de bir dizi posterde sanatsal bir yeniden çalışma yapılmıştır.[8]

Trendin popülaritesi, Che'nin algılanan kusurlarını küçümsediği ve eylemlerini romantikleştirdiği için eleştirilmektedir. Hesaplamalar farklılık gösterse de, Guevara'nın La Cabaña'daki yargı yetkisine bağlı ölümlerin toplamının 55 ila 105 kişi arasında değiştiği, Che'nin döneminde ülke çapında birkaç yüz kişinin idam edildiği tahmin edilmektedir.[kaynak belirtilmeli] Eleştirmenler, gençlerin, hedeflerine ulaşmak için şiddeti bir araç olarak kullanan ve ABD destekli Batista diktatörlüğünün devrilmesine yardım ederek, sözde "Küba'yı ekonomik felakete sürüklemekle" suçlanan "tartışmalı figürü" farkında olmadan kendilerine ikon belirlediğini iddia etmektedir.[1] Eleştirmenler bu trendi "tişört modası" olarak nitelendirmiştir.[9]

Kübalı sürgün topluluğunun üyeleri, aynı nedenlerle Che chic'e ve Che'nin popüler bir kültür ikonu olarak tasvir edilmesine karşı olduklarını dile getirdiler.[10]

Che Guevara'nın en büyük kızı Aleida Guevara, babasının imajından türeyen moda akımını şöyle savundu: "Ama Che tişörtü giyen insanlara bakın. Bunlar genellikle kurallara uymayan, daha fazlasını isteyen, devrimci insanlar. Daha iyi insanlar olup olamayacaklarını merak eden toplumdan. Sanırım bu onun hoşuna giderdi".[11]