root-0/wiki-turkish huggingface dataset:
O2 Xda

O2 Xda bir dizi Windows Mobile Cep bilgisayarı telefonu markasıdır. O2 tarafından pazarlandı, O2 Asia tarafından geliştirildi ve birden fazla Orijinal ürün üreticisi (esas olarak HTC, Quanta Computer ve Erima) tarafından üretildi.[1] İlk model Haziran 2002'de piyasaya sürüldü. Son modeller 2008'de piyasaya çıktı. "X" harfi, bir üründe ses ve bilgi / verilerin yakınsaklığı; "DA" ise, PDA'daki gibi "Dijital Asistan" anlamına gelir.[2]

XDA serisinde ilk çıkan ürün idi.[3]

Xda'nın devamı olan Xda II, Kasım 2003'te piyasaya çıktı.[4]

Xda IIi Şubat 2005'te piyasaya çıktı.[6]

Xda II, Kasım 2004'te piyasaya çıktı. O2 Almanya, cihazı Xda III olarak serbest bıraktı.[6]

Xda IQ 2005 yılında piyasaya çıktı ve Windows Mobile 5.0 Smartphone Edition'ı çalıştırdı.[7]

Xda Exec Temmuz 2005'te piyasaya çıktı ve o sırada en yüksek hızda işlemcili Windows Mobile 5.0'i çalıştıran ilk Xda'dır.[8]

ROM güncellemesi İngiltere / İrlandalı kullanıcılar için mevcuttur. Sadece Avrupa'da yayınlandı.

Xda Mini S, Xda Exec'den kısa süre sonra çıktı ve Windows Mobile 5'i çalıştıran ikinci Xda'ydı.[9][10]

Xda Atom, Asya'da piyasaya sürülecek en son model oldu. Windows Mobile 5'i çalıştırıyor ve Xda mini ile yaklaşık aynı boyutlara sahip, ancak çok gelişmiş özelliklere sahiptir.[11]

Xda Atom sadece Asya-Pasifik bölgesinde serbest bırakıldı.

Haziran 2006'da açıklandı.[12]

Xda Neo, 2006 Mart ayında CeBIT fuarında O2 Almanya tarafından piyasaya sürüldü. Şekli ve boyutu Xda II mini modelleriyle çok benzer.[13]

Mayıs 2006'da açıklandı, xda serisinde ikinci 3G etkin modeli oldu.[14] Exec gibi, iki CMOS kameraya sahip oldu - görüntülü görüşme için ön tarafta bir VGA kamera ve arkadaki 2 megapiksel kameralı. Diğer donanım özellikleri Mini S'inkilere çok benzer.[15]

Bu candybar boyutlu telefon Mart 2007'de duyurulmuş, hem 3G hem de WiFi'yi destekliyor.[16][17]

Bir ROM yükseltme, Windows Mobile 6.0 için O2 web sitesinde mevcuttur.

O2 Xda Stealth, O2'nin hala tam Windows Mobile ve PIM Yeteneklerine sahipken, GPS ile normal bir cep telefonu yapma girişimi idi.[18][19]

XDA Flame, 2006'nın sonlarında O2 tarafından duyurulan ilk çift işlemcili PDA telefonu idi.[20] Geliştirilmiş ekran grafikleri, film oynatma, fotoğraf görüntüleme ve oyun performansı içeriyordu.

Xda Atom Life, 2007 yılının başında O2 tarafından açıklanan ve gelişmiş multimedya özelliklerine sahip en hızlı HSDPA 3.5G PDA telefonlarından biridir.[21] Ayrıca, WM5.0'dan yükseltme olan Windows Mobile 6.0 işletim sistemine de sahiptir.

Xda Mantle, HTC P6500 ahizesinin O2 markalı bir versiyonu ve Temmuz 2008'de piyasaya çıktı.[22]

Xda Stellar 26 Kasım 2007'de serbest bırakıldı.[24]

Xda Zest - O2 markalı bir Asus P565 ahizedir.[25] Zest, Kasım 2008'de piyasaya sürüldü. 640x480 piksel çözünürlüğe sahip bir 3.2Mp fotoğraf makinesi, 802.11b / g WiFi, HSDPA, GPS ve 2.8 inç 65k renkli dokunmatik ekrana sahiptir.[26]

Xda Serra - Kasım 2008'de piyasaya sürülen HTC Touch Pro ahizesinin O2 markalı bir versiyonudur.[27]

Xda Ignito, HTC Touch Diamond telefonunun Ağustos 2008'de piyasaya sürüldüğü O2 markalı bir versiyonudur.[28]
Orta Doğu Teknik Üniversitesi SK

Orta Doğu Teknik Üniversitesi Spor Kulübü 1962 yılında öğrencilerine etik değerleri çerçevesinde ulusal ve uluslararası yarışmalara katılarak özgüveni yüksek, kurumu ile bütünleşmek ve topluma kazandırma hedefiyle ODTÜ öğrencileri tarafından bir spor kulübüdür. Kulüp Amerikan Futbolu, Badminton, Basketbol, Bisiklet, Buz Hokeyi, Dağcılık, Eskrim, Futbol, Güreş, Hentbol, Jimnastik, Judo, Karate, Kayak, Kriket, Korfbol, Kürek ve Su Sporları, Karting, Masa Tenisi, Okçuluk, Orienteering, Rugby, Satranç, Serbest Dalış, Su altı Hokeyi, Su altı Rugbysi, Su Topu, Taekwon-Do, Tenis, Ultimate Frizbi, Voleybol, Yelken ve Yüzme spor dallarında faaliyet göstermektedir.

ODTÜ Spor Kulübü, Türkiye Basketbol Ligi'nde ilk kez 1975-76 sezonunda mücadele etmiştir. Oynadığı 22 maçta 9 galibiyet, 13 mağlubiyet alarak ligi 8. sırada tamamlamıştır.

1976-77 sezonunda ise bir önceki sezonda gösterdiği başarıyı tekrarlayamamış, 22 maçta 5 galibiyet 17 mağlubiyet alarak 32 puanla ligi 12. sırada tamamlayarak 2. Lig'e düşmüştür.

1980-81 sezonunda ligdeki takım sayısının 18'e çıkarılması sonucunda tekradan Basketbol Süper Ligi'ne yükselmiştir. Statü gereği takımlar 3 gruba bölündüğü için B grubunda DSİ Spor, Efes Pilsen, Muhafızgücü, Karşıyaka ve Ziraat Fakültesi ile mücadele etmiştir. Oynadığı 10 karşılaşma da elde ettiği 3 galibiyet ve 7 mağlubiyetle 16 puanla grubu 6. sırada tamamlamış ve klasman grubu maçlarına kalmıştır. Klasman grubunda 12 takımla mücadele etmiş, 22 karşılaşma sonucunda 9 galibiyet ve 13 mağlubiyetle 40 puan toplayarak klasman grubunu 8., normal lig sıralamasını da 14. sırada tamamlamıştır.

1981-82 sezonunda bir önceki sezonun statüsü uygulandığı için Beşiktaş, Çukurova Sanayi, DSİ Spor, Taçspor ve Tofaş SAS ile Yeşil grup'ta mücadele etmiş ve oynadığı 10 maçta 3 galibiyet 7 mağlubiyet ile 13 puan toplamış ve grubu 5. sırada tamamlamıştır. Bu sonuçla klasman grubu maçlarında mücadele etmek zorunda kalan ODTÜ Spor, 12 takımın mücadele ettiği ve 4 takımın düşeceği bu klasman grubunda oynadığı 26 maçta 11 galibiyet ve 15 mağlubiyetle 37 puan toplamış ve klasman grubunu 8., ligi ise 14. sırada tamamlayarak ligde kalmayı başarmıştır.

1982-83 sezonunda statü değiştirilmiş takımlar 2 gruba ayrıldığı için Kırmızı grupta, Beşiktaş, Fenerbahçe, Galatasaray, İTÜ, Muhafızgücü, Kolej ve Tofaş SAS ile mücadele etmiş ve oynadığı 14 maçın tamamını da kaybetmiştir. Klasman grubunda 24 maçta 1 galibiyet 23 mağlubiyetle 25 puan toplamış ve klasman grubunu da son sırada tamamlayarak ligden düşmüştür.
VNIITE

VNIITE (Rusça: ВНИИТЭ), Birlik Endüstriyel Tasarım Bilimsel Araştırma Enstitüsü kısaltmasının adını almıştır (Rusça: Всероссийский научно-исследовательский институт технической эстетики), Nisan 1962'de kurulan ve Haziran 2013'te kapanan Sovyet tasarım araştırma enstitüsüdür.[1][2] SSCB Bakanlar Konseyi'nin Bilim ve Mühendislik Eyalet Komitesi'nin talebi üzerine oluşturuldu. Temel amaçlarından biri, Sovyetler Birliği ile Batı ülkelerinin sanayi gücü arasındaki boşluğu azaltmak amacıyla Sovyet ürünlerinin tasarım kalitesini artırmaktı.[3]

İlk açıldığında, enstitünün Moskova'daki merkezi dokuz ana bölüme ayrılmıştı: İnsan Kaynakları; Tasarım Kuramı ve Tarihi; Tasarım Tanıtımı; Ergonomi; Malzemeler, Renkler ve Kaplama; Enformasyon; Ulaşım Tasarımı; Tüketici Ürünleri Tasarımı ve Endüstriyel Ekipman Tasarımı.[4] Beş yıl sonra, VNIITE 15 şubesi ile Sovyetler Birliği'ne yayılmış 3.000 çalışanı istihdam ediyordu.[3] Büyük tasarım ofisleri (50 ila 200 çalışandan oluşan) ana endüstrilere bağlandı ve diğer 200 küçük laboratuvar bireysel fabrikalarla çalıştı.[1] VNIITE'nin ilk döneminde ortaya konan tasarımlarının neredeyse hiçbiri endüstriyel olarak üretilmedi, ancak konsept tasarım çalışmaları tasarımın gücünü göstermek için kullanıldı ve prototipler sergilerde sunuldu. Bu ilk konseptler çoğunlukla endüstriyel ekipman, ofis mobilyaları, ulaşım ve bazı tüketim ürünlerineyönelikti. 1964'ten itibaren VNIITE, Teknik Estetik (endüstriyel tasarım hakkında konuşmak için Rusya'da oluşturulan bir terim) adı verilen kendi dergisini üretti.

1970'lerin ortalarından itibaren, enstitü, Doğu Bloku ülkelerinin ekonomileri ve özellikle Doğu Almanya ve Çekoslovakya ile daha büyük bir entegrasyona odaklandı.[1]

VNIITE, 1962 yılındaki açılışından 1982 yılına kadar, enstitünün geliştirilmesinde kilit bir figür olan tasarımcı Yuri Soloviev tarafından yönetildi.[1] Açılışının ilk zamanlarında, tasarım Rusya'da oturmuş bir alan olmadığı için, işe alınacak ilk çalışanlar mühendisler, psikologlar, tarihçiler, grafikler, model yapımcıları ve diğer tasarım meraklılarıydı. Bununla birlikte, Endüstriyel Ekipman Tasarımı bölümünün başkanı olan Boris Shekov ve Ulaştırma departmanı üzerinde çalışan Yuri Dolmatovsky gibi bazılarının becerikli tasarımcılar olduğu ortaya çıktı.[4]
Aşağı Damal

Aşağı Damal, tarihsel Eruşeti bölgesinde, geç dönemde Ardahan iline bağlı Hanak ilçesinde bir köydü. Günümüzde Çaybaşı adıyla Damal kasabasının bir mahallesidir.

Gürcüce Tamali (ტამალი), 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Damal olarak geçer. Bu defterde Aşağı Damal köyü Damal-i Süfla (دامال سفلا) şeklinde kaydedilmiştir.[1] 1928 tarihli Osmanlıca köy listesindeyse, Aşağı Damal (آشاغی دامال) adıyla yer alır.[2]

Aşağı Damal köyünün yer aldığı Eruşeti, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçiriştir.

Aşağı Damal köyü, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre, Gürcistan Vilayeti içinde, Ardahan-i Büzürg livasının Meşe nahiyesinde, "Damal" adını taşıyan üç köyden biriydi. Bu tarihte köy, muhtemelen savaş nedeniyle tamamen boşalmıştı.[1]

Çıldır Eyaleti'nin 1694-1732 dönemini kapsayan cebe defterinde Damal (دامال) adıyla sadece bir köy kaydedilmiştir. Bu sırada Damal köyü, Ardahan-i Büzürg livasının Güney nahiyesine bağlıydı.[3]

Aşağı Damal köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca, savaş tazminatının bir parçası olarak Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin 1886 nüfus tespitinde, Gürcücesine uygun olarak  Aşağı Tamal (Нижний Тамал)  şeklinde kaydettiği bu yerleşim, Ardahan sancağının Ardahan kazasına bağlı Tamal nahiyesinin dokuz köyünden biriydi. Nüfusu, 63'ü erkek ve 67'si kadın olmak üzere, 19 hanede yaşayan 130 kişiden oluşuyordu. Bu nüfusun tamamı Türkmenlerden oluşuyordu.[4]

Aşağı Damal köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kars vilayetinin Poshov kazasının Damal nahiyesine bağlıydı.[2] 1940 genel nüfus sayımında  aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 332 kişiden oluşuyordu.[5] 1965 genel nüfus sayımında Aşağıdamal köyünün nüfusu 563 kişiye çıkmıştı ve bu nüfus içinde 140 kişi okuma yazma biliyordu. Bu sırada köy, Hanak ilçesinin Damal bucağına bağlıydı.[6] 1975 genel seçimlerinden önce Damal kasabasına bir mahalle olarak bağlanmıştır.[7]
Kayalısu, Şenkaya

Kayalısu, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.

Mahallenin eski adı Çahsor veya Çağsor'dur. Bu yer adı 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Çarsor (چارصور)  ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Çaksor  (چاقصور) olarak geçer.[5][6]

Çahsor köyü, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Bu tarihten yaklaşık 45 yıl sonra gerçekleştirilen, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre bu yerleşim, Gürcistan Vilayeti içinde Penek livasının Penek nahiyesine bağlıydı. Çahsor'un nüfusu 37 Hristiyan haneden oluşuyordu. Köyde buğday, arpa ve yonca tarımı yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu.[7]

Çahsor, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde "Çağsor" adıyla Çıldır Eyaleti'nin Penek sancağına bağlıydı ve Müslim nüfus defterine göre bu tarihte köyü oluşturan 11 hanede 35 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Çağsor köyünün Müslüman nüfusunun yaklaşık 70 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.[8]

Çahsor köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında Berlin Antlaşması’yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin de "Çahsor" (Чахсоръ) adıyla kaydettiği köy, Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 tarihli tespite göre köydeki 13 hanede, 39'u erkek ve 33'ü kadın olmak üzere 72 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Türkmenlerden oluşuyordu. Çahsor köyünün nüfusu 1896 yılında 98 kişiye, 1906 yılında ise 129 kişiye yükselmiştir.[9][10]

Çağsor köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı Kosor nahiyesinin köylerinden biriydi.[11] 1940 genel nüfus sayımında "Çaksor" adıyla yer alan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 129 kişiden oluşuyordu.[12] 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Kosor nahiyesi ve Çaksor köyü bu kazaya bağlandı. Çahsor veya Çaksor Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Kayalısu olarak değiştirilmiştir.[13] 1965 yılında Kayalısu köyünde 174 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 5 kişi okuma yazma biliyordu.[14]

1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Şenkaya Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.[15]

Mahalle, Erzurum il merkezine 151 km, Şenkaya ilçe merkezine 36 km uzaklıktadır.[16] Mahalle, Şenkaya'nın kuzeydoğusunda olup, D.060 numaralı Erzurum-Ardahan (Oltu-Göle) devlet yoluna, Nişantaşı Mahallesi üzerinden, 12,2 km'lik bir köy yoluyla bağlıdır.[17]
Frane Selak

Frane Selak (14 Haziran 1929 - 30 Kasım 2016), ölümle sık sık karşılaşmasıyla tanınan Hırvat bir adamdır. Dünyanın en şanslı ya da en şanssız adamı olarak tanımlanıyor.

Selak'ın ölüme yakın deneyimleri, Ocak 1962'de soğuk ve yağmurlu bir kanyonda trenle giderken trenin raydan çıkıp nehre çarpmasıyla başladı. Selak'ı kimliği belirsiz bir kişi kurtarırken diğer 17 yolcu boğuldu. Selak'ın kolu kırıldı ve hipotermi geçirdi. Ertesi yıl, ilk ve tek uçak yolculuğu sırasında, arızalı bir uçağın kapısından fırladı ve bir samanlığa indi; Uçak düştü ve 19 kişi öldü. Bundan üç yıl sonra, 1966'da bindiği bir otobüs yoldan çıkarak nehre çarptı ve dört yolcu boğuldu. Selak birkaç kesik ve morlukla kıyıya yüzdü.

1970 yılında, seyir hâlindeyken arabası alev aldı ve yakıt deposu patlamadan önce kaçmayı başardı. Üç yıl sonra, başka bir sürüş kazasında, arabasının motoruna arızalı bir yakıt pompasından gelen sıcak yağ döküldü ve hava deliklerinden alevlerin çıkmasına neden oldu. Bu olayda Selak'ın saçı tamamen yanmıştı, ancak başka türlü zarar görmedi. 1995'te Zagreb'de bir otobüsün çarpmasına rağmen sadece hafif yaralandı. 1996'da bir dağ virajında Birleşmiş Milletler kamyonuyla kafa kafaya çarpışmaktan kurtularak güç altında yol veren bir korkuluğa çarptı.[1]

73. doğum gününden iki gün sonra Selak, piyangoda 900.000 € (1.110.000 ABD Doları) kazandı. Kazandığı sırada beşinci kez de evlendi. Kazandığı parayla iki ev ve bir tekne satın alırken 2010'da cömert davranarak, tutumlu bir yaşam sürmeye karar verdikten sonra kalan paranın çoğunu akraba ve arkadaşlarına vermeye karar verdi.

Selak'ın ölümden dönme ile ilɡili başına ɡelen olayların hiçbiri bağımsız kaynaklarca doğrulanmadı ve zaman zaman bu deneyimlerine ilişkin anlattıklarının bazıları tutarsızdı.[2][3][4] 87 yaşında öldü.[5][6]
Aşağı Seyhan Sulama Projesi

Aşağı Seyhan Sulama Projesi büyük bir sulama projesidir. Projenin büyük bölümü  Adana, bir bölümü de Mersin illerini kapsamaktadır.

Seyhan Nehri Toros Dağlarından Çukurova’ya iner. Seyhan Barajı ve Adana kent içinden geçtikten sonra Güney Çukurova (Aşağı Seyhan) bölgesinden geçip Akdeniz’e dökülür. Proje nehrin Adana’nın güneyinde kalan aşağı çığırını kapsamaktadır.

Proje dört etapta yürütülmüştür.
1957-1965 yılları arasındaki ilk etapta Adana’nın güneyindeki bölgede 65 000 hektar genişliğindeki alan sulanmış, ayrıca 22 000 hektarlık alan da taşkından korunmuştur.
Hem Adana’nın güneyi hem de Tarsus’un bir bölmünde 1965-1975 yılları arasında yürütülen ikinci etapta ise 48600 hektar alanın sulanması sağlanmıştır.
1974 ve 1985 yılları arasında Tarsus’ta yürütülen üçüncü etap 19 831 hektar alanın sulanmasına yönelik olmuştur.
Henüz tamamlanmamış olan son etapta ise kıyıya yakın bölgelerin sulanması hedeflenmiştir. Projede suya kavuşacak tarım arazisi toplamı 173638 hektarı bulacaktır.[1] Projenin ilk iki etabı 596 milyon TL ve 3. etabı 1.44 milyar TL ye mal olmuştur.

İnşaat Mühendisleri Odası odanın kuruluşundan itibaren 50 yıl içerisinde ülkede gerçekleştirilmiş 50 büyük inşaat projesini bir juri tarafından saptayarak bu projeleri 50 Yılda 50 Eser adı altında ilan etmiştir. Liste bölgesel kalkınma, binalar, ulaşım, hidroloji ve endüstri alt başlıklarını taşımaktadır. Bu projenin ilk etabı da o liste içerisinde yer almaktadır.
Şebinkarahisar Dut Pekmezi

Şebinkarahisar Dut Pekmezi, Giresun ili Şebinkarahisar ilçesinde yoğun olarak yetişen ve yöreye özgün; Gölayağı, çiğitli ve balaban çeşitleri bulunan beyaz dutlardan elde edilir. Gölayağı olarak bilinen çeşit sofralık ve çemiç (dut kurusu) olarak tüketilmektedir. Çiğitli olarak bilinen çeşit genellikle pekmez ve pestil yapımında kullanılmaktadır.

Haziran ve Ağustos ayları arasında temiz örtülere ırgalanan dutlar, yaprak ve harici maddeler ayıklandıktan sonra örtülerden toplanan dutlar büyük dut kazanlarına aktarılır, kazanda bulunan dutlar ezilerek hazırlanan ocaklarda isi az olan ardıç ve meşe gibi odunların ateşinde kaynamaya bırakılır, kaynayan dutlarlar saplılarla taştan oyulmuş çağların üzerine konulan süzme sepetlerine aktarılır üzerine ağırlık koyarak süzme işlemi yapılıp dut posası ve şırası ayrılır. Şıralar, şıra kazanlarına aktarılıp tekrar kaynamaya bırakılır, pekmez kaynatılırken şıra bir seferde kaynatılır, şıra kaynatıldığında kaptaki eksilme yeni şıra ile doldurulmaz, kaynama esnasında temiz bir bezle pekmeze is bulaşmaması için kazanın kenarları sık sık silinir. Dut şırası kaynatıldıktan sonra bacalara düzülen topraktan yapılmış pekmez canaklarına azar azar bölüştürülüp dış etkenlerden korumak amacıyla üzerleri ince tüllerle kapatılıp güneşe bırakılarak koyulaşması ve kıvam alması beklenir, Şebinkarahisar dut pekmezine koyu rengini ve kıvamını veren işlem tamamen doğal ortamda güneşte bekletilmesidir. Güneşe bırakılan şıralar ortalama olarak hava koşullarına bağlı olmakla birlikte 10 – 15 gün içerisinde rengi koyulaşarak ve kıvam alarak pekmeze dönüşür. Pekmez çanaklarından süzülerek saklama kaplarına aktarılan pekmezler soğuduktan sonra servise hazır hale gelir veya ağızları kapatılarak saklanır.

Pekmez, sade olarak ve tahin ile karıştırılarak sofrada gıda olarak tüketilebilir. Şebinkarahisar yöresinde tuzsuz çökelekin üzerine pekmez dökülerek  “çökelik ballaması”  adı verilen bir karışımlada da tüketilmektedir. Pekmez en sık olarak karsambaç şurubu olarak kullanılır. Şifa amaçlı kullanılırken ilaç gibi kaşıkla içilmektedir.
Aynur Doğan

Aynur Doğan (d. 1 Mart 1975; Çemişgezek, Tunceli), Türk kökenli Kürt şarkıcı ve söz yazarı.[1] Halk müziği şarkıları seslendirir. 2004 ve 2005 yıllarında Kültür ve Turizm Bakanlığının Avrupa başkentlerinde gerçekleştirdiği kültür etkinliklerinde birçok şehirde sahneye çıktı.[2]

Aynur Doğan, The Times’ın 21 Mart 2005 tarihli "Türkiye’nin kültürü ve zenginlikleri" adlı ekinde "kapak yıldızı" olarak yer aldı.[3][4] Doğan, Uluslararası Dünya Müzik Fuarı-WOMEX 2021 Sanatçı Ödülü'ne layık görüldü.[5]

1975 yılında Doğanköy, Çemişgezek, Tunceli'de doğmuş ve gençlik yıllarında Ateş Yanmayınca, Seyir, Keçe Kurdân ve Nûpel adlı dört albüm çıkartmış, Türkiye ve dünyanın çeşitli yerlerinde konserler vermiştir. Aynı zamanda Kürtçe ve Türkçe birçok şarkısı vardır.[2]

Yavuz Turgul'un Gönül Yarası ve Fatih Akın'ın İstanbul Hatırası: Köprüyü Geçmek filmlerinde şarkılarıyla yer almıştır. Hacivat Karagöz Neden Öldürüldü? filminin müzik albümünde de bir parça seslendirmiştir. Metin Kemal Kahraman, Orient Expressions, Kardeş Türküler, Ahmet Aslan - Mikail Aslan ve daha birçok müzisyenin albümlerinde yer almıştır. Birçok müzisyenle birlikte dünyanın ve Türkiye'nin çeşitli yerlerinde konserler vermiştir.

20 Mayıs 2022'de Derince'de yapılması planlanan konserin Derince Belediyesi Twitter hesabından iptal olduğu duyurulmuştur. Bu duruma başta siyasiler olmak üzere pek çok kişi tepki göstermiş ve Alman devlet televizyonu DW bu olaya "Kürtçe Yasağı" şeklinde başlık atmıştır.[6] Ancak sonrasında durumun böyle olmayabileceği ve terör örgütü elebaşı Öcalan'ın serbest bırakılması için 2011 yılında Almanya'da konser verdiği ortaya çıkmıştır.[7][8] Yerel haber kaynaklarında ise "konser düzenleyen şirketin yetkili mercilerden izin almadan afiş astığını ve bunu 'Kürtçeyi yasaklıyorlar' diyebilmek için" yaptıkları iddia edildi.[7]
Hüseyin Şadi Karagözoğlu

Hüseyin Şadi Karagözoğlu  (bilinen adı; Fikret Şadi Karagözoğlu) (1881, İstanbul - 29 Aralık 1941, İstanbul), Türk oyuncu, senarist ve yönetmen.

Sahnede canlandırdığı Bican Efendi rolü ile tanınan sanatçı, mütareke yıllarında Türk sinema tarihinin ilk gülmece filmlerinden olan Bican Efendi film serisinin senaryosunu yazıp yönetmiş ve oynamıştır. Türkiye'de  Cumhuriyeti'in ilanından sonra kurulan ilk özel tiyatro topluluklarından biri olan Millî Sahne adlı turne topluluğunun kurucusudur.

1881 yılında  İstanbul'da doğdu. Asıl adı Hüseyin idi.[1] Galatasaray Lisesi'nde öğrenim gördü. Okul yıllarında Ahmet Refet Muvahhit, Refik Halit ve Refi' Cevat ile birlikte, daha  sahneye çıktı. Mezun olduktan sonra oyunculuğa devam etti. Sahnede Fikret ismini kullandı.

İkinci Meşrutiyet'in ilanından sonra Reşat Rıdvan Bey'le tiyatro yazarı İbnürrefik Ahmet Nuri'nin kurdukları profesyonel topluluğa girdi. 1910 yılında Burhaneddin Bey Topluluğu ile birlikte Rumeli turnesine katıldı. Dönüşte kumpanyadan ayrıldı. Bir süre Polis Müdürlüğü Yazı İşleri'nde kâtiplik yaptıktan sonra[1] tiyatroya geri döndü ve Donanma Cemiyeti Tiyatro Heyeti'nde çalıştı.

I. Dünya Savaşı'nda askere alındı. Mütarekeden sonra Dârülbedayi'de çeşitli roller üstlenen sanatçı, 24 Aralık 1917'de toplanan Yönetim Kurulu kararıyla Muhsin Ertuğrul ile birlikte "serkeşlikten dolayı" kaydıyla işten çıkarıldı, bir ay sonra tekrar kadroya alındı.[2] Daniel Riche'nin Bahane (Le Pretexte) oyunundan İbnürrefik Ahmet Nuri'nin özgün bir şekilde uyarladığı Hisse-i Şayia isimli oyunda Bican Efendi tiplemesini canlandırdı. Bican Efendi rolündeki başarısı üzerine, bu isim ona lâkap oldu.

İşgal altındaki İstanbul'da izleyicileri güldürmek için komedi türünde bir film çevirmek isteyen oyuncu, bir Charlie Chaplin filmi izledikten sonra  ‘Bican Efendi’yi "Şarlo" gibi kısa skeçler halinde film yapmaya karar verdi.[3] Malûl Gaziler Cemiyeti  hesabına çektiği bu filmlerde hem senarist, hem yönetmen, hem oyuncu idi. Türk sinemasının ilk seri filmleri olan Bican Efendi filmleri, Türk sinema tarihinin ilk gülmece filmlerindendir. Seri, "Bican Efendi Mektep Hocası", "Bican Efendi'nin Rüyası", "Bican Efendi Vekilharç", "Bican Efendi Damat"   gibi adları olan kısa filmlerden oluşuyordu.[4]  Fikret Şadi, kendisi gibi oyuncu olan  Şehper Hanım  (asıl adı Zabel) ile evlendi. Eşi Sehper Hanım, Bican Efendi filmlerinde kendisi ile birlikte rol aldı. Çiftin Gazanfer adında bir çocukları oldu.

Fikret Şadi, Cumhuriyetin ilanından sonra bir turne topluluğu olan "Milli Sahne"'nin kuruluşunda önemli yer aldı. "Türk Tiyatrosunu Himaye Cemiyeti" adlı cemiyeti kurarak bu dernek aracılığı ile devletten para yardımı sağladı; böylece özel topluluklar arasında devletten yardım sağlayan ilk sanatçı oldu.

Milli Sahne kısa sürede dağıldı. Fikret Şadi, kalbindeki rahatsızlıktan dolayı 1927 yılından sonra tiyatroyu bıraktı.[1] Ferah Tiyatrosu'nu kiralayarak sinema olarak işletti. 29 Aralık 1941 tarihinde İstanbul'da öldü.
2017-18 Ligue 1

2017-18 Ligue 1 (sponsorluk anlaşması gereği Ligue 1 Conforama), Fransa'nın en üst düzey ligi olan Ligue 1'in 80. sezonudur. Sezon 4 Ağustos 2017'de başlayıp 19 Mayıs 2018'de sona ermiştir.[4] Ligin son şampiyonu Monaco'ydu.

Paris Saint-Germain, 15 Nisan 2018'de Monaco'ya karşı aldığı 7-1'lik galibiyetin ardından ligin bitimine beş maç kala yedinci Ligue 1 şampiyonluğunu kazanmıştır.

Ligde yirmi takım mücadele etmiştir. Lige, bir önceki sezon Ligue 2'de mücadele eden Strasbourg 9 sezonluk bir aradan sonra Ligue 2 şampiyonu olarak, Amiens Ligue 2 ikincisi olarak yükselmiştir.Düşme play-offlarında Lorient'e karşı kazanan Troyes ise ligde kalmıştır. Ligden düşen takımlar ise Ligue 1'i 20. sırada tamamlayan Bastia, ligi 19. sırada tamamlayan Nancy olmuştur. Yükselme play-offlarını kaybeden Lorient ise Ligue 2'de kalmıştır. Bu sezon ayrıca 2010-11 sezonundan bu yana Korsika'dan bir takımın yer almadığı ilk sezondur.

2017-18 Ligue 1 sezonu, Ligue 1'i 18. sırada bitiren Toulouse ile Ligue 2 play-off yarı finalini kazanan Ajaccio arasında oynanan iki ayaklı play-off mücadelesiyle sona erdi.

Ajaccio'da oynanması planlanan ilk maç, Montpellier'de seyircisiz olarak oynandı.[24]

4 Oyuncu 4 gol atmıştır

(Paris Saint-Germain)