root-0/wiki-turkish huggingface dataset:
İMac G3

Orijinal olarak iMac adıyla piyasaya sürülen iMac G3,[1] Apple Computer tarafından 1998'den 2003'e kadar satılan bir dizi Macintosh kişisel bilgisayarlarından biridir. iMac, on bir yıl aradan sonra 1996'da mali açıdan sorunlu şirkete geri dönen Apple'ın CEO'su ve kurucu ortağı Steve Jobs yönetimindeki Apple için ilk büyük yeni ürün sürümüydü. Jobs şirketi yeniden organize etti ve ürün yelpazesini basitleştirdi; iMac, ortalama tüketiciler için internete kolayca bağlanabilecek daha ucuz bir bilgisayar olan Apple'ın yeni tüketici masaüstü ürünü olarak tasarlandı.

iMac'in hepsi bir arada tasarımı, bilgisayarın PowerPC 7xx (G3 işlemcisi), bileşenleri ve bağlantısı aynı kasa içinde bulunan bir katod ışınlı tüp ekranı temel alır. Tasarım başkanı Jony Ive ve ekibi, iMac için önceki kişisel bilgisayarların görünümünden radikal bir şekilde ayrılan gözyaşı damlası şeklinde, yarı saydam plastik bir kasa geliştirdiler. iMac, seri bağlantı noktaları ve CD-ROM'lar ve USB bağlantı noktaları için disket sürücüleri gibi eski teknolojileri kullanmaktan da kaçındı.

iMac'e gelen tepkiler karışıktı;[2] gazeteciler, makinenin yeni kullanıcılar için iyi olacağını düşündüler ancak eski teknolojinin eksikliğinden şikayet ettiler veya fare ve klavyenin rahatsız olduğunu hissettiler. iMac, Apple'ın en hızlı satan bilgisayarı haline gelen ve kullanım ömrü boyunca 5 milyondan fazla satan ticari bir başarıydı. Orijinal model birkaç kez revize edilerek işlemci hızı, bellek, sabit disk alanı ve diğer özellikleri yükseltildi. iMac, Apple'ı finansal yıkımdan kurtarmakla kalmayıp bilgisayarları niş, teknik ürünlerden kitlesel tüketici modasına dönüştürmekle de tanınır. Yarı saydam plastik görünüm, diğer bilgisayarlar ve tüketici ürünleri tarafından benimsendi ve bu da Apple'ın yasal işlem başlatmasına yol açtı. G3 tabanlı model sonunda iMac G4 destekli bir halefi ile değiştirilirken, iMac G3'ün eğitim pazarlarındaki rolü eMac ile değiştirilecekti.
MMC kart

Multimedia kart (MMC), sayısal depolama aygıtıdır.

MMC-Standardı 1997 yılında Siemens in yan kuruluşu olan Intgenix ve SanDisk tarafından geliştirilmiştir. Multimedia kartların kayıt ortamı Flash Bellek lerdir. 24 mm × 32 mm × 1,4 mm ölçülerine sahip olan kartlar yedi pine sahiptirler. Hafıza kapasiteleri 2 MB ila 4 GB arasındadır. Veri aktarım hızı ise 2,5 MB/s dir. MMC lerin yaygın kullanım alanları Dijital kamera lar, MP3 oynatıcılar, cep telefonu ve PDA lardır.

Multimedia kartlar ebat olarak SD kart lar ile uyumludurlar. Genellikle SD hafıza kartı için uyarlanmış aygıtlar ile problemsiz çalışırlar. Tam tersi ise genellikle mümkün değildir, zira SD-Kartlar daha kalındırlar. SD kartlar günümüzde MMC kartların yerini almış olmasına rağmen, 2004 yılındaMMCA (Multimedia Card Association) tarafından, yeni bir standart olan MMC 4.0 kullanıma sunulmuştur. Bu standart 4 veya 8 bitlik daha yüksek veriyolu genişliği ve dolayısı ile daha yüksek bir okuma ve yazma hızı (ideal durumda 52Mbyte/s) sunmaktadır.

MMC nin yarısı ölçülerinde olan RS-MMC (Reduced Size MultiMedia Card), genellikle bazı yeni cep telefonlarında kullanılır. Bir çevirici yardımıyla normal MMC aygıtları ile kullanılabilir. Günümüzdeki en büyük RS-MMC 2048 MB (2 GB) kapasiteye sahiptir.

Ebatları 24 mm × 18 mm × 1,4 mm olan kart diğerleri gibi 7 pine sahiptir.

MMC-micro 2005 yılının başlarında piyasaya sürülmüştür.
Bu kartlar ortalama RS-MMC lerin üçte biri büyüklüğe sahiptir. Tam ebatları 12 mm × 14 mm × 1,1 mm dır.

Samsung bu kartlar ile 10 MByte/s okuma ve 7 MByte/s yazım hızına erişmiştir.
Bu kartlar özellikle cep telefonları ve sayısal kameralar için geliştirilmiştir. Çalışma gerilimleri 3,3 veya 1,8 Volttur.

512 MB kapasiteye sahip olan sürümleri piyasadadır. 2 GB kapasiteye sahip olan sürümleri ise henüz geliştirilme aşamasındadır. 
Bir çevirici yardımıyla bu kartlar MMC olarak kullanılabilir.

CompactFlash (CF) •
USB bellek aygıtı •
MicroSD •
Multimedia Card (MMC) •
Secure Digital Card (SD) •
xD-Picture Card
Saat yönü

Saat yönü, dönme hareketinde yönü tanımlamak için kullanılan bir terimdir. İki boyutlu dönme iki olası yönde gerçekleşebilir. Saat yönünde hareket (SY olarak kısaltılır), gözlemciye göre bir saatin ibreleriyle aynı yönde ilerler: yukarıdan sağa, sonra aşağı ve sonra sola ve tekrar yukarıya. Bu dönme hareketinin karşıtı saat yönünün tersidir (SYT). Üç boyutlu dönme, karşılık gelen açısal hız vektörü dikkate alındığında benzer şekilde tanımlanabilir.

Saat yönünde ve saat yönünün tersinde terimleri bir dönme hareketine ancak dönme düzleminin dönmenin gözlemlendiği bir tarafı belirlendikten sonra uygulanabilir. Örneğin, Dünya'nın günlük dönüşü Güney Kutbu'nun üstünden bakıldığında saat yönünde, Kuzey Kutbu'nun üstünden bakıldığında ise saat yönünün tersinedir.

Saatler geleneksel olarak, mekanik saatin öncülü olan güneş saati nedeniyle bu dönme yolunu takip eder. İbreli saatler ilk olarak Kuzey Yarımküre'de yapılmış ve yatay güneş saatleri gibi çalışmak üzere tasarlanmıştır. Böylece, Güneş gökyüzünde hareket ettiğinde (doğudan güneye oradan batıya), güneş saati üzerine ters yönde düşen gölge de aynı dönüş hissiyle hareket eder (batıdan kuzeye doğuya). Yatay güneş saatlerinde saatlerin bu şekilde çizilmesinin ve modern saatlerin rakamlarının aynı şekilde ayarlanmasının ve ibrelerinin buna göre hareket etmesinin nedeni budur.

Sağ el kuralını uygulamak için, gevşekçe sıkılmış sağ elinizi başparmağınız vida, somun, cıvata veya kapağın hareket etmesini istediğiniz yönü gösterecek şekilde nesnenin üzerine yerleştirin; parmakların avuç içinden uçlara doğru kıvrılması, istenen sonucu elde etmek için vidayı, somunu, cıvatayı veya kapağı hangi yöne çevirmeniz gerektiğini gösterecektir. Birkaç istisna dışında neredeyse tüm dişli nesneler bu kurala uyar.

Çoğu vida ve cıvata için saat yönü standardının nedeni, sağ elini kullanan bir kişi tarafından bir vidayı saat yönünde sıkmak için kullanılan kolun supinasyonun genellikle gevşetmek için kullanılan pronasyondan daha güçlü olmasıdır.
RPG-16

RPG-16, tanksavar savaşı için elde taşınan bir roket güdümlü el bombasıdır. 1968'de geliştirilmiştir ve 1970'te Sovyet Ordusu tarafından özel operasyon ekipleri ve Sovyet hava indirme birlikleri (VDV) için kabul edilmiştir.[4][5][6]Sovyetler Birliği'nin Afganistan'a müdahalesi sırasında konuşlandırılmıştı ve bu çatışmadaki birçok savaşta hizmet görmüştür.

2023 yılında Rus birliklerinin bunu Doğu Ukrayna'daki Ukrayna birliklerine karşı kullandığı görülmüştür.[7]

RPG-16, Afganistan'daki Sovyet harekâtı sırasında, çoğunlukla sertleştirilmiş ateş pozisyonlarına ve uzak mesafelerdeki binalara karşı yaygın olarak kullanılmıştır. İlk piyasaya sürüldüğünde RPG-7'den üstün olduğu düşünülüyordu, ancak RPG-7'nin büyük boyutlu roketleri barındırma yeteneği, ona RPG-16'nın düşük kalibreli mermisinin rekabet edemeyeceği büyüme potansiyeli vermiştir. 1980'lerden itibaren yerini daha yeni ve daha güçlü roketlerle donatılmış eski RPG-7D almıştır. Düşük oranlı üretimi, yaklaşık 120.000 adet üretildikten sonra hizmetten kaldırıldığı 1990'lı yıllara kadar Rusya tarafından sürdürülmüştür. Geniş çapta ise ihraç edilmemiştir.

RPG-16, HEAT savaş başlığına sahip 58,3 mm'lik (2,30 inç) bir namluya ve roket güçlendirici kullanan yivsiz geri tepmesiz fırlatmaya sahiptir. Toplam uzunluğu, ateş etmeye hazır olduğunda 1.104 mm (43,5 inç) ve taşıma veya havadan indirme için ayrıldığında 645 mm (25,4 inç) uzunluğundadır. Ağırlığı yüksüz halde 9,4 kg (21 lb), yüklü ve optik görüş açısıyla ateşe hazır olduğunda 12,4 kg (27 lb)'dir. RPG-16, tabanca kabzasındaki bir tetikleyici tarafından etkinleştirilen bir elektrik akımıyla fırlatılmak üzere tetiklenir; Zırh nüfuzu haddelenmiş zırhın 300 mm'sidir (12 inç) ve etkili menzil 800 m'ye (2.600 ft) kadar homojendir. Ateşlendikten sonra roket iticisi, savaş başlığı güvenli bir şekilde operatörden uzağa fırlatıldığında devreye giriyor.

Ana muadili RPG-7 ile karşılaştırıldığında RPG-16 daha küçük kalibreli bir savaş başlığına ve daha güçlü bir roket iticiye sahiptir, bu da onu uzun mesafelerde daha isabetli hale getirir. RPG-7'den farklı olarak savaş başlığı, tüple tam olarak aynı çapa sahip olduğundan ve tamamen içine sığdığından fırlatıcıdan dışarı çıkmaz. Bununla birlikte, daha küçük savaş başlığı, RPG-7'de kullanılan (RPG-16'nın 300 mm (12 inç) delişine karşılık 500 mm (20 inç) RHA delişine sahiptir) PG-7VL mermisiyle karşılaştırıldığında ateş gücünden ödün verir. sağlar. Sovyet hizmetinde, fırlatıcı özel operasyon ekiplerine çiftler halinde veriliyordu: el bombası olan bir adam, fırlatıcıyı ve iki PG-16 HEAT savaş başlığını taşıyordu; Asistan olan başka bir adam üç savaş başlığı daha taşıyordu.

Dışarıdan RPG-16, RPG-7'ye benzer; esas olarak borunun altındaki tek tutma yeri ve katlanır iki ayaklı yapısıyla ayırt edilir, ancak yuvarlak yapısı RPG-7'den oldukça farklıdır. RPG-16 mermisi daha küçük kalibreye sahiptir ancak çift şekilli şarjlı savaş başlığına sahip olduğuna inanılan şeye sahip olduğundan daha iyi performans sunar. Tek parçalı bir tasarımdır ancak kullanımdan önce kartuşun takılması gerekir. RPG-16'nın HE-Frag mermisine sahip olduğu bildiriliyor.[8]
Jujutsu

Jujutsu / Juijutsu (柔術, jūjutsu), Japonya kökenli bir Uzak Doğu savaş sanatıdır. Samurayların savaşlarda silahsız kaldıklarında kullandıkları tekniklerle ortaya çıkmıştır. Rakibin saldırısından faydalanarak vuruş kırış fırlatma boğma ve kilitleme tekniklerinden oluşmaktadır.[1] Uzun ve çok tekrara dayanan bir sistemi vardır. Genel amaç güç kullanmadan uygulanan tekniklerle rakibi etkisiz hale getirmek olduğundan güç gerektirmeyen bir sanattır. İlk olarak 858-876 yıllarında Daito Kalesi'nde öğretilmeye başlanmıştır. Daito-ryu stilinin adı  da bu kaleden gelmektedir. Daito-ryu stilinden Hakko-ryu stili, ondan da Kokodo-ryu stili doğmuştur. Judo, Aikido, Hapkido gibi savunma sanatları juijutsu tekniklerinden yola çıkılarak üretilmiştir.[kaynak belirtilmeli]

Uyarı alanıyla birlikte dövüş alanının tamamı karşılaşma sahası olarak bilinir. Bazı ulusal ve uluslararası turnuvalar 6 metrekarelik  küçük dövüş sahalarında yer almasına karşın çoğunlukla 10 metrekaredir. Büyük karşılaşmalarda, yüzey "tatami" denilen geleneksel, örülmüş hasırdan yapılır. Bitiştirilmiş hasırlar genellikle yeşil olsa da herhangi bir renk de uygundur. Büyük karşılaşmalar dışında bazen tek bir kauçuk örtü kullanılabilir.

Wikimedia Commons'ta jujutsu ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur
JScript

JScript, Microsoft tarafından geliştirilen ve ECMAScript standardına dayalı bir betik dili olup, özellikle Microsoft Internet Explorer web tarayıcısı ve HTML Uygulamaları (HTA) ile birlikte, ayrıca bağımsız bir Windows betik dili olarak kullanılmaktadır. JScript, Microsoft’un Active Scripting altyapısı üzerinde çalışan bir motor olarak tasarlanmıştır. Bu sayede Internet Explorer, Active Server Pages (ASP) ve Windows Script Host gibi Active Scripting’i destekleyen uygulamalarda kullanılabilir. Aynı ortamda JScript’in yanı sıra VBScript ve PerlScript gibi farklı diller de çalıştırılabilir.

JScript, ilk olarak 1996 yılında Internet Explorer 3.0 ile birlikte tanıtılmıştır. Temel olarak Netscape’in JavaScript diline alternatif olarak geliştirilmiş ve ECMAScript standardının bir türevidir. Microsoft, “JavaScript” markasıyla ilgili yasal sorunları aşmak için kendi uygulamasına “JScript” adını vermiştir. Temelde JScript ve JavaScript aynı ECMAScript standardını paylaşsa da, JScript’e özgü bazı eklentiler ve farklılıklar bulunur. Örneğin, JScript’te koşullu derleme (conditional compilation) gibi, ECMAScript standardında olmayan bazı özellikler mevcuttur.
JScript dosyaları genellikle .js, .jse, .wsf veya .wsc uzantılarına sahiptir. JScript, dinamik, zayıf ve ördek tipi (duck typing) kullanan bir dil olarak tanımlanır.

JScript, başta Internet Explorer olmak üzere, Active Scripting’i destekleyen tüm Windows tabanlı uygulamalarda kullanılabilir. Özellikle web sayfalarının dinamikleştirilmesi, sunucu tarafı betikleme (ASP), sistem otomasyonu ve Windows Script Host ile günlük görevlerin otomasyonu gibi alanlarda yaygın olarak kullanılmıştır.[1]

JScript’in .NET Framework üzerinde çalışan ve nesne yönelimli programlama özellikleri eklenmiş sürümü JScript .NET’tir. JScript .NET, klasik JScript’e tam geriye dönük uyumluluk sunar ve Common Language Runtime (CLR) üzerinden .NET kütüphanelerine erişim sağlar. JScript .NET, Microsoft’un Visual Studio .NET geliştirme ortamı tarafından tam olarak desteklenmemektedir.

JScript ve JavaScript, temelde aynı ECMAScript standardına dayansa da, aralarında bazı farklar vardır. JScript, Microsoft tarafından geliştirildiği için özellikle Internet Explorer ve Windows Script Host ortamlarında daha fazla özellik ve entegrasyon sunar. JavaScript ise başta Netscape ve Mozilla olmak üzere, farklı tarayıcılar ve platformlar için geliştirilmiştir.

JScript, geçmişte çeşitli güvenlik açıkları ve istismarlarla gündeme gelmiştir. Bu nedenle Microsoft, kullanıcıların güvenliği için JScript’in devre dışı bırakılmasına olanak tanıyan seçenekler sunmuştur.
Sanat psikolojisi

Sanat psikolojisi, estetik eserlerin duyusal algısıyla ortaya çıkan bilişsel ve duygusal süreçleri üzerine yapılan bilimsel çalışmasıdır. Estetik psikolojisi ve nöroestetik ile yakından ilişkili olarak ortaya çıkan çok disiplinli bir araştırma alanıdır.[1][2]

Sanat psikolojisi, sanata verilen psikolojik tepkilerin nitel olarak incelenmesi için deneysel yöntemleri ve nörogörüntüleme yöntemiyle ortaya çıkan nörobiyolojik ilişkilerini kapsayan deneysel bir araştırma alanıdır.[3][4][5][6]

Psikolojiyi sanat tarihiyle bütünleştiren ilk kişilerden biri, İsviçreli sanat eleştirmeni ve tarihçi Heinrich Wölfflin'di (1864–1945). Prolegomena zu einer Psychologie der Architektur (1886) adlı tezi ile mimarinin psikolojik bir bakış açısıyla anlaşılabileceğini kanıtlamaya çalışmıştır.[7]

Sanat psikolojisinin gelişiminde bir diğer önemli isim Wilhelm Worringer'dı. Lev Vygotsky'nin (1896–1934) Sanat Psikolojisi (1925) adlı eseri alandaki bir diğer klasik eserdir. Richard Müller-Freienfels de alanda önemli isimlerden biridir.[8]

Yirminci yüzyılda çok sayıda sanatçı sanat alanındaki psikolojik argümandan etkilenmeye başladı; bunlar arasında Naum Gabo, Paul Klee, Wassily Kandinsky, Josef Albers ve György Kepes yer alır. Fransız maceraperest ve sinema kuramcısı André Malraux sanat psikoloji ile ilgilenmeye başlayarak La Psychologie de l'Art (1947-9) adlı kitabı yazdı; daha sonra aynı kitap üzerinde revizeler yaparak  The Voices of Silence (Sessizliğin Sesleri) adıyla  yeniden yayınlandı.
Ünal İnanç

Ünal İnanç (d. 1939, Samsun - ö. 6 Mart 2015) Türk gazeteci.

TCDD Meslek Yüksek Okulu'nu bitirdi. Evli, 4 çocuk babası ve sürekli Basın Kartı sahibiydi.

Gazeteciliğe 1959 yılında Akis dergisi 'nde başladı. 40 yılı aşan meslek hayatı boyunca Anadolu Ajansı, Türk Haberler Ajansı ve Anka Ajansı ile Hürriyet, Milliyet, Sabah, Aydınlık, Söz, Yeni Asır, Vatan ve Dünya gazetelerinde muhabir ve Polis-Adliye-yolsuzluk bölüm şefi olarak görev yaptı.

Polis-adliye muhabirlerinin duayeni olarak kabul edilen İnanç, yakın çalışma arkadaşı Uğur Mumcu ile birlikte, Pulitzer ödülü alan The Heroin Trail adlı kitap ve İsviçre televizyonunda yayınlanan Türkiye Üzerine Oyunlar-uyuşturucu-terör bağlantısı konulu bir dizi belgeselin hazırlanmasına da danışman olarak katkıda bulundu. Kendisinin de Apo-PKK ve saklanan gerçekler ile Güvenlik ve Yargı Muhabirleri Derneği adına hazırladığı Siyasal terimler ve örgütler sözlüğü adlı kitapları vardır.

Sınır Tanımayan Gazeteciler adlı kuruluşun öncüleri arasında da bulunan İnanç, anılan kuruluşun amacından saptığı düşüncesiyle ilişkilerini dondurmuş, ancak uluslararası basın camiasının önde gelen isimleriyle irtibatını kesmemiştir

Mesleği gereği görüp yaşadıkları nedeniyle 1995 yılında 11 arkadaşı ile bir araya gelerek Çocukları Suç ve Suçlulardan Koruma Vakfı ’nın kurulmasına öncülük eden İnanç; İçişleri ve Adalet Bakanlığı ile işbirliği yaparak Emniyet Genel Müdürlüğü bünyesinde çocuk polisin oluşturulması, Sinop Cezaevinden çocuk mahkûmların çıkartılması, Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi'ndeki ilköğretim okulları ile bazı çocuk ceza ve ıslahevlerine kitap yardımı yapılması, suça itilen çocuk sayısının tespiti amacıyla sorgu formları ve bilgisayar programları hazırlanması gibi pek çok projenin hazırlanıp gerçekleştirilmesini de sağlamıştır.
İnanç; ÇOKAV olarak 23-24 Mart 2002 tarihinde düzenlenen  Çocuk istismarı ve önlemleri  konulu panelin kitap haline getirilmesini de sağlamıştır.

Bu arada 2000-2004 yılları arasında Samanyolu TV’de haftada bir yayınlanan  Aykırı  adlı programı hazırlayıp sunan İnanç, 2004 yılında Türkiye Gaziler Vakfı’nın başkanlığını da üstlenmiştir. Aykırı adlı programını da 2005 yılından itibaren Avrasya TV’de yayınlamaya başlamıştır.

Ünal İnanç, 2006 yılı başından itibaren aynı TV kanalında  Biz Oradaydık  adlı, şehit ve gazilerimizin aile ve yakınlarının sorun ve sıkıntılarını dile getiren bir program da hazırlayıp sunmuştur.

Başkanlığını yürüttüğü vakıf ve derneğin katkıları sonucu 2005 yılı sonlarında Şirinoğlu Sosyal ve Stratejik Araştırmalar Merkezi adlı 55 bin kitap, binlerce belge ve TV stüdyosunu bünyesinde barındıran bir yapılanmayı da gerçekleştiren İnanç, bu arada;

isimli kitapları da yayınlamış olup bu yöndeki çalışmalarını www.aykirihaber.org isimli bir internet haber sitesinde sürdürmektedir.

5 Ağustos 2013'te İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından karara bağlanan Ergenekon davasında 19 yıl hapis cezasına çarptırıldı,[1] ancak sağlık durumu ve yaşı dikkate alınarak adli kontrol uygulaması şartları kapsamında tahliye edildi.[2] Kanser tedavisi gören İnanç 6 Mart 2015 sabah saatlerinde hayatını kaybetti.[3] Cenazesi Ankara'da defnedilmiştir.[4]
Uba Nehri

Uba (Kazakça: Үбі, Übi; Rusça: Уба, Uba), Kazakistan'da Doğu Kazakistan eyaletinin Ridder Akimliği, Glubokoye ve Şemonaiha ilçelerinden akan bir nehirdir. İrtiş'in sağ koludur.

Kaynak yeri, Altay Dağları'nın batısında yer alan Köksu ve İvanov [de] sıradağları arasındadır. Solda Beyaz Uba (Rusça: Белая Уба, Belaya Uba; Kazakça: Ақ Үбі, Ak Übi) ve sağda Kara Uba (Rusça: Чёрная Уба, Chornaya Uba; Kazakça: Қара Үбі, Kara Übi) nehirlerinin birleşmesiyle oluşur.

Önce kuzeye doğru sonra batı yönünde akar. Tikirek [de] sıradağları nehir yatağının kuzeyinde yer alır ve güney yamaçlarından Uba'nın sağ kolu olan Beloporoshnaya Uba doğmaktadır. Daha sonra güneybatı istikametinde akar. Son olarak, Şemonaikha kasabasını geçtikten sonra güneye kıvrılır ve içinden İrtiş'in aktığı Şülbi Barajı [de]'nda son bulur.[4]

Uba Vadisi, kuzeyde Tikirek ve Korgon Dağları, doğuda Köksu ve Turgusun Dağları ve güneyde Uba Dağları [de] ile sınırlanmıştır.[5]

Ana kolları; sağdan Beloporoshnaya Uba ve Stanovaya Uba, soldan Malaya Uba'dır.[5]

Uba, 278 km (173 mi) uzunluğunda ve 9.850 km2 (3.800 sq mi) drenaj havzasına sahiptir. Ağzın 62 km yukarısındaki Şemonaikha ölçüm istasyonundaki ortalama debi 178 metreküp/saniye (6.300 cu ft/s)'dir. Nehir, Kasım - Aralık başı donmakta ve Nisan - Mayıs başında çözünmektedir. Taşkın dönemi Nisan'dan Temmuz ayı ortasına kadar devam eder. Ağırlıklı olarak kar sularıyla beslenmektedir.[5][6][7]
Spor

Spor, önceden belirlenmiş kurallara göre bireysel veya takım halinde yapılan, genellikle rekabete dayalı yarışma ve kişisel eğlence veya mükemmelliğe ulaşmak için yapılan fiziksel veya zihinsel aktivite. Sporları kabaca homo sapiens türünün medeniyete ulaşmadan önce doğayla veya diğer canlılarla yaptığı fiziksel mücadelelerin günümüzdeki medeni karşılığı olarak da tanımlayabiliriz. Sporlar güç, kardiyovasküler dayanıklılık ve esneklik bazlı veya bunların heterojen birleşiminden oluşmuş kompleks aktiviteler olabilir. Güç bazlı sporlara fitness, powerlifting, halter; kardiyovasküler dayanıklılık bazlı sporlara yüzme, atletizm; esneklik bazlı sporlara jimnastik, pilates gibi örnekler verilebilir. Bu unsurların birleşiminden doğan sporlara futbol, basketbol, tekvando, judo gibi örnekler verilebilir. Çünkü spor kişilerin yaptıkları hareketlere ek olarak top, hayvan gibi birtakım objelerle yapılan hareketlerin tümünü kapsamaktadır. Bazı kesimlerce yalnızca zihinsel yeteneklere dayalı bazı masa oyunları da spor olarak kabul edilmektedir. Günümüzde, kendine has kuralları ve oynayış biçimi olan birçok spor dalı bulunmaktadır. Bilinen en eski spor dalı atletizmdir.

"Spor" kelimesi Türkçeye, Fransızcada da aynı anlamı taşıyan sport kelimesinden geçmiştir. Kelimenin kökeni Eski Fransızcada "eğlence, fiziksel ve zihinsel zevk" anlamına gelen desport kelimesine dayanır.[1] Sporun eş anlamlısı yöndün sözcüğüdür.[2][3]
iPad Air (5. nesil)

iPad Air 5 Apple tarafından tasarlanan, geliştirilen ve pazarlanan beşinci nesil iPad Air tablet bilgisayardır.[1] iPad Air (4. nesil)'in yerini aldı. Apple tarafından 8 Mart 2022'de duyuruldu. Ön siparişler 11 Mart 2022'de, sevkiyat 18 Mart 2022'de başladı.

Beşinci nesil iPad Air, M1 SoC'yi kullanır. Çipte 8 çekirdekli bir CPU, 8 çekirdekli bir GPU ve saniyede 11 trilyondan fazla işlemi gerçekleştirebilen 16 çekirdekli bir Neural Engine bulunuyor.[2] Apple, CPU'nun yüzde 60'a kadar daha hızlı olduğunu ve GPU'nun öncekine kıyasla 2 kat daha hızlı grafiklere sahip olduğunu iddia ediyor. 64 GB veya 256 GB dahili depolama alanına ve 8 GB RAM'e sahiptir.[3]

3,8 milyon piksele sahip 10.9 inç 2360 x 1640 Liquid Retina Ekrana sahiptir. Ekran lamine ve yansıma önleyici kaplamanın yanı sıra geniş renk, True Tone ve 500 nit parlaklığa sahip.[4]

Beşinci nesil iPad Air'de 12 MP arka kamera ve kullanıcıları kare içinde tutmak için otomatik olarak izleyen Center Stage özellikli ultra geniş 12 MP ön kamera bulunur. Her iki kamera da Smart HDR 3'e sahiptir.

Cihazın sağ üst köşesindeki Uyut/Uyandır düğmesine entegre edilmiş Touch ID ve yatay modda çift kanallı sesli stereo hoparlörlere sahiptir.[5]
Borsa İstanbul

Borsa İstanbul ya da kısaca BİST, Türkiye'de 1985 yılında açılan sermaye piyasasında faaliyet gösteren Türk ve yabancı kaynaklı bankalara, aracı kurumlara saklama ile takas hizmeti verir. İstanbul Menkul Kıymetler Borsası (İMKB) olan adı 5 Nisan 2013 tarihinde Borsa İstanbul olarak değiştirilmiştir. Ayrıca "Yatırıma değer!" resmî slogan olarak kabul edilmiştir.

24 Şubat 2017 yılında yayımlanan kararname ile devlete ait bütün hisselerinin Türkiye Varlık Fonuna devredilmesi kararlaştırılmıştır.[2][3]

13 Haziran 2017 tarihinde BİST 100 endeksi 100.000 puanı gördü.[4]

27 Temmuz 2020 tarihinden itibaren endeks 23 yıl önceki haline döndürülerek iki sıfır atılmıştır.[5]

6 Ekim 1983 tarih ve 18183 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Menkul Kıymetler Borsaları Hakkında 91 sayılı KHK", Türkiye'nin sermaye piyasalarını daha etkin hale getirmek perspektifi ile Türkiye'de menkul kıymet alım satım işlemlerinin gerçekleştirilmesine elverişli ortam yaratmak amacıyla Türkiye'deki borsaların kuruluş esas ve şartlarını düzenlemek olan görevi ve ilk olarak İMKB adıyla 6 Ekim 1984 tarih ve 18637 sayılı Resmî Gazete ile yayımlanan "Menkul Kıymetler Borsalarının Kuruluş ve Çalışma Esasları Hakkında Yönetmelik" ile Türkiye'de menkul kıymetler borsalarının kuruluş, çalışma, denetlenme ve borsada alım satım esasları ile borsa üyelerinin kuruluş, çalışma ve yükümlülükleri düzenlenmiştir. İlk işlemler 3 Ocak 1986 tarihinde 19 hisse senedi ile başladı.[6]

Borsa İstanbul, genel kurulca 3 yıl için seçilen ve 9 üyeden oluşan bir yönetim kurulu tarafından yönetilir. Yönetim kurulu başkanı yönetim kurulu tarafından seçilir.[7]

BİST, bir meslek kuruluşu olarak yatırım ve kalkınma bankaları, ticari bankalar ve aracı kurumlardan oluşan üyelere sahip olup, hisse senetleri Piyasası'nda dört sürekli pazar bulunmaktadır. Bunlar; ulusal pazar, ikinci ulusal pazar, yeni ekonomi pazarı ve gözaltı pazarıdır. BİST tahvil ve bono piyasasında ise kesin alım satım pazarı, repo-ters repo pazarı ve gayrimenkul sertifikaları pazarı bulunmaktadır.

Borsada ortaklık hakkı veya alacaklılık hakkı sağlayan ve Sermaye Piyasası Kurulunca menkul kıymet olarak kabul edilen sermaye piyasası araçları işlem görebilmektedir. BIST'de hisse senedi, devlet tahvili ve hazine bonosu işlem görmekte ve Yatırımcıları Koruma Fonu'ndan aracı kuruluşların yaptıkları sermaye piyasası faaliyetleri nedeniyle müşterilerine karşı sadece hisse senedi işlemlerinden doğan nakit ödeme ve hisse senedi teslim yükümlülükleri için ödeme yapılabilmektedir.[kaynak belirtilmeli]

5 Nisan 2013'te Borsa İstanbul adını almıştır.[8]