Uluslararası Sosyalist Büro

Uluslararası Sosyalist Büro (Fransızca: Bureau Socialiste International) 1900 Paris kongresinde kurulan İkinci Enternasyonal'in daimi organıdır. Bundan önce, "İkinci Enternasyonal" için, tek tip bir isim bile verilmeyen bir dizi periyodik kongrenin ötesinde bir örgütsel altyapı yoktu. Bir sonraki kongrenin ev sahibi partisi onu organize etmekle görevlendirildi.

1900 Paris Uluslararası Sosyalist Kongresi'nden sonra, kongreler arasında periyodik olarak toplanan daimi bir Büro kuruldu. Brüksel'de daimi bir sekreterlik kuruldu. Büro'nun toplam 16 genel kurul toplantısı yapıldı.

Büro üyeliği toplantıdan toplantıya değişkendi, her ülke aynı anda bir ile üç temsilci gönderiyordu. Sosyalist hareketin birçok ünlü şahsiyeti ve müstakbel birkaç devlet veya hükûmet başkanı şu veya bu zamanda üyeydi.

Tüm bu bilgiler Georges Haupt'un La Deuxième Internationale, 1889-1914: étude critique des sources, essai bibliographique'ten alınmıştır.[1]

Danışman üyeler: Litvanya İşçi Partisi'nden Garske ve Ermenistan Sosyalist Partisi'nden Lew

Danışman üyeler: Stanislas Kurski; Genel Yahudi Emek Federasyonu'ndan Leo Bergman; Litvanya Sosyal Demokratlar'dan O. Braun

Danışman üyeler: Danışman üyeler: Stanislas Kurski; Genel Yahudi Emek Federasyonu'ndan Leo Bergman; Litvanya Sosyal Demokratlar'dan O. Braun

1914 sonbaharında, Belçika'nın büyük bölümünün Alman birlikleri tarafından işgal edilmesinden kısa bir süre sonra, yürütme komitesi, Belçika İşçi Partisi'nin onayı ile karargahı Brüksel'den Lahey'e taşımaya karar verdi.[2] Tüm Belçika Yürütme Komitesi de oybirliğiyle, üç Hollandalı üye, Troelstra, Van Kol ve Albarda'yı ve Vleigen ve Wibaut'u alternatif olarak ekleyerek genişlemeye karar verdi.[3] Belçikalı Camille Huysmans, Sekreter olarak kaldı. Bu düzenleme, Enternasyonal'in "nerede ve nasılda" öyle kalması gerektiğine inanarak oy vermeyi reddeden Fransız partisi dışında, tüm bağlı partiler tarafından onaylandı.[4]

Savaşın ilk aylarında Yürütme Komitesi, belirli ülkelerden delegeleri bir araya getirmenin imkansız olacağını ve temsili olmayan bir toplantının Enternasyonal'in tamamen dağılması anlamına gelebileceğini düşünerek, Büro'yu tam bir toplantıya çağırma çabalarına direndi.[5] Ocak ve Şubat 1915'te BSI, savaşan ülkelerdeki tarafların temsilcileriyle bir dizi ayrı, bire bir görüşme yapmaya çalıştı. Fransızlar Lahey'e bir heyet göndermeyi reddetti. İngilizler ilk başta istekliydiler, ancak Arthur Henderson Savaş Kabinesine üye olduktan sonra vazgeçtiler. İlk heyet gönderen Belçikalılar oldu ve Alman partisi Yürütme Komitesi ile iki kez bir araya geldi.[6][7]

BSI, Zimmerwald Konferansı'na açıkça düşmandı. Hollanda partisinin kongresinde yaptığı bir konuşmada Huysmans, Zimmerwald'lıları sabırsızlıkları ve ayrıca konferansın temsili olmayan ve "amatör" doğası nedeniyle alay etti.[8] Huysmans'ın daha sonra, bu ülkelerdeki sosyalistleri Kienthal Konferansı'na katılmaktan caydırmak için İngiltere ve Fransa'ya özel geziler yaptığı bildirildi.[9] Kısmen Zimmerwald ve Kienthal'e yanıt olarak, Büro tarafsız ülkelerden sosyalistlerin bir toplantısını düzenledi. Başlangıçta 23 Haziran 1916'da yapılması planlanan bu konferans nihayet 30 Temmuz-2 Ağustos 1916'da Lahey'de toplandı.[10] Arjantin, Amerika Birleşik Devletleri (Algernon Lee), Hollanda, Danimarka ve İsveç'ten dokuz delegeden oluşan konferans, Yürütme Komitesine olan güveni ifade eden ve resmi Enternasyonal'i parçalamaya yönelik her türlü çabayı reddeden bir kararı kabul etti.[11]

Nisan 1917'de, Rusya'daki Mart Devrimi'nden sonra Danimarkalı Stauning, BSI'ye, Sosyalist partilerin genel bir konferansını toplayamazlarsa, konferansın onlarsız düzenleneceğini belirten bir mektup yazdı. Bu çağrıyı aldıktan sonra, Yürütme Komitesinin Hollandalı üyeleri Stockholm'e gitti. Huysmans kısa süre sonra onlara katıldı ve İsveç Sosyalist Partisi'nin Sendikalar Evi'nde Büro sekreterliğini kurdu. 2 Mayıs'ta Huysmans ve Engberg, 1917'nin geri kalanı için Stockholm'de genel bir sosyalist konferans düzenlemeye çalışan Hollanda-İskandinav Komitesi adlı yeni bir örgütte Sekreterlik temsilcisi oldular, ancak başarılı olamadılar.[12]

Kasım 1918'de Huysmans, eskiden savaşan ulusların sosyalist bir konferansının toplanması için dördüncü Müttefikler Arası Sosyalist Konferans tarafından atanan komite ile uyum içinde çalıştı. Bunun nihai sonucu 1919 Bern Konferansı oldu.[13]