Jean-Léon Gérôme

Jean-Léon Gérôme (11 Mayıs 1824 - 10 Ocak 1904), Fransız ressam, heykeltıraş ve öğretmen.

Tarihsel ve oryantalist stilde resimler yapmıştır. Oryantalizm akımının en önemli sanatçılarındandır. Yaşamının son 25 yılında heykelle de uğraşmıştır.

Birçok ünlü ressamın öğretmeni olmuştur. Öğrencileri arasında Odilon, Redon, Thomas Eakins, Mary Cassatt, Osman Hamdi Bey ve Şeker Ahmet Paşa gibi ünlü ressamlar bulunur.

Jean-Léon Gérôme Vesoul, Haute-Saône'da doğdu. 1840'ta Paris'e gitti ve burada 1843'te İtalya'ya gittiği Paul Delaroche'ın yanında çalıştı. Floransa, Roma, Vatikan ve Pompeii'yi ziyaret etti. 1844'te Paris'e döndüğünde, Delaroche'un birçok öğrencisi gibi Charles Gleyre'nin atölyesine katıldı ve kısa bir süre orada çalıştı. Daha sonra École des Beaux-Arts'a katıldı. 1846'da prestijli Prix de Rome'a girmeye çalıştı, ancak figür çizimi yetersiz olduğu için son aşamada başarısız oldu.[1]

Horoz Dövüşü adlı tablosu (1846), arka planda Napoli Körfezi'yle iki horoz dövüşen horozlar ile çıplak bir genç adam ve çok ince dökümlü genç bir kadını tasvir eden akademik bir çalışmadır.

Bu tabloyu 1847'deki Paris Salonu'na gönderdi ve burada kendisine üçüncü sınıf bir madalya kazandırdı. Bu çalışma, Gleyre'nin stüdyosunda (Henri-Pierre Picou ve Jean-Louis Hamon dahil) oluşan Neo-Grek hareketinin özü olarak görülüyordu ve eleştirisi Gérôme'u ünlü yapan ve kariyerini etkin şekilde başlatan etkili Fransız eleştirmen Théophile Gautier tarafından desteklendi.[2]

1852'de Gérôme, seçtiği alegorik bir konunun büyük bir duvar resmini yapması için iş aldı. Mesih'in doğuşunu fethedilen ulusların Augustus'a saygı göstermesiyle birleştiren Augustus Çağı, Mesih'in Doğuşu, muhtemelen bu duvar resmini yaptıran ve "yeni Augustus" olarak tanımlanan hükûmeti III. Napolyon'u pohpohlamak için tasarlanmıştı.[3][4] Önemli bir peşinat Gérôme'un önce 1853'te aktör Edmond Got ile birlikte Konstantinopolis'e ve 1854'te Yunanistan ve Türkiye'ye ve Tuna kıyılarına seyahat etmesini ve araştırma yapmasını sağladı. Burada kırbaç tehdidi altında müzik yapan Rus askerlerinin bir konserinde hazır bulundu.[5]

1853'te Gérôme, Paris'teki Rue Notre-Dame-des-Champs'ta bulunan bir stüdyo grubu olan Boîte à Thé'ye taşındı. Burası, George Sand'in besteciler: Hector Berlioz, Johannes Brahms ve Gioacchino Rossini ile romancılar Théophile Gautier ve İvan Turgenyev'i ağırladığı sanatçılar, yazarlar ve aktörler için buluşma yeri oldu.

1854'te, Paris'teki St. Séverin kilisesindeki St. Jerome Şapeli'ni dekore ederek bir başka önemli görevi daha tamamladı. Bu şapeldeki St. Jerome'un Son Cemaati, Ingres okulunun dini eserleri üzerindeki etkisini yansıtır.

1855 Evrensel Sergisine Pifferaro, Shepherd ve Augustus Çağı, İsa'nın Doğuşu 'i koydu ancak en çok ilgiyi gören mütevazı Rus Kampında Eğlence tablosuydu.[1]

1856'da Gérôme ilk kez Mısır'ı ziyaret etti. Seyahat programı Yakın Doğu'nun klasik Büyük Turu'nu takip etti, Nil'den Kahire'ye, Feyyum'a, sonra Nil'den daha da yukarı Abu Simbel'e, sonra tekrar Kahire'ye, Sina Yarımadası'ndan Sina'ya ve Wadi el-Araba'dan Kudüs'e ve son olarak Şam'a.[6] Bu, Arap dini uygulamalarını, tür sahnelerini ve Kuzey Afrika manzaralarını tasvir eden birçok Oryantalist resmin başlangıcını müjdeledi.

Bunlar arasında, Doğu ortamının kadın çıplaklığı tasvirleriyle birleştirildiği resimler de vardır. Köle Pazarı, Bursa'nın Büyük Havuzu, Haremdeki Havuz ve benzeri konular, Gérôme'un Paris stüdyosunda resmedilen idealize edilmiş çıplaklarla doğru bir şekilde gözlemlenen Orta Doğu mimari ayrıntılarını birleştirdiği hayal ürünü eserleriydi.[8]

(2019'da, sağcı popülist Alman partisi Almanya için Alternatif, 2019 Avrupa Parlamentosu seçimlerindeki kampanya posterinde Köle Pazarını kullanmıştı.)[9]

Seyahatleri sırasında Gérôme, stüdyoda oryantal sahneler oluşturmak için eserler ve kostümler topladı, arka planlar için doğadan yağlı boya çalışmaları yaptı. 1878 tarihli bir otobiyografik denemede Gérôme, yerinde yapılmış yağlı boya eskizlerinin kendisi için ne kadar önemli olduğunu şöyle anlatmıştır: "Uzun yürüyüşlerden sonra parlak güneş altında yorgun düşsem bile, kamp yerimize varır varmaz konsantre bir şekilde çalışmaya koyuldum. Ama Ah! Geride ne kadar çok şey kaldı ki, sadece anısını taşıdım! Ve en canlı anıya göre bir tuval parçasına üç renk dokunuşunu tercih ederim, ancak insan biraz pişmanlıkla devam etmek zorundaydım."[10]

Gérôme'un ünü, 1857 Paris Salonu'nda sergilediği Çölü Geçen Mısırlı Acemi Askerler, Memnon ve Sesostris, Sulanan Develer ve Suite d'un bal masqué (Aumale dükü tarafından satın alınmış olup halen Chantilly'deki Musée Condé'dedir; Gérôme'un 1859'da yaptığı bir kopyası olan Maskeli Balodan Sonraki Düello, Walters Sanat Müzesi'ndedir) tablolarıyla büyük ölçüde arttı.[11]

1858'de, Prens Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte'ın Paris evini Pompei tarzında dekore etmesine yardım etti. Prens, Pompei tarzında bir genelev tasviri olan Yunan İç Mekanını (1850) satın almıştı.

1859 Salonu'nda sergilenen Ave Caesar! Morituri te Salutant 'ta Gérôme, Klasik konuları resmetmeye geri döndü, ancak resim halkın ilgisini çekmedi. Kral Candaules (1859) ve Areopagus'un Önünde Phryne ve Aspasia'nın Evinde Alcibiades'i Arayan Sokrates (ikisi de 1861) ressamın seçtiği konular nedeniyle bir miktar skandala yol açtı ve Paul de Saint-Victor ve Maxime Du Camp'ın sert saldırılarına ilham verdi. Ayrıca 1861 Salonu'nda, Mısırlı Saman Kırma ve Rembrandt'ın Gravürü Isırması adlı çok ayrıntılı tamamlanmış iki eserini sergiledi.[12]

1863'te uluslararası sanat simsarı Adolphe Goupil'in kızı Marie Goupil (1842–1912) ile evlendi. Dört kızları ve bir oğulları oldu. En büyük kızı Jeanne (1863-1944) idi ve onu Suzanne (1867-1941; Aimé Morot ile evlendi), Blanche (1868-1918) ve Madeleine (1875-1905) izledi. Evlendikten sonra Folies Bergère'e yakın Rue de Bruxelles'deki bir eve taşındı. Evi ahırları olan büyük bir eve, alt katında bir heykel stüdyosu ve en üst katında bir resim stüdyosuna dönüştürdü.[1]