root-0/wiki-turkish huggingface dataset:
Dürriye Sultan

Dürriye Sultan (Osmanlıca: دريه سلطان; 3 Ağustos 1905  – 15 Temmuz 1922), Osmanlı prensesi. Sultan V. Mehmed'in oğlu Şehzade Mehmed Ziyaeddin'in kızıdır.

Dürriye Sultan, 3 Ağustos 1905'te Dolmabahçe Sarayı'nda doğdu.[1] Babası Şehzade Mehmed Ziyaeddin, annesi Firdevs Hanım'ın kızı Ünsiyar Hanım'dır.[2] Babasının ikinci çocuğu ve kızı, annesinin en büyük çocuğuydu. Kendisinden bir yaş küçük bir kız kardeşi Rukiye Sultan ve kendisinden beş yaş küçük bir erkek kardeşi Şehzade Mehmed Nazım'dı. Sultan V. Mehmed ve Kamures Hanım'ın torunudur.[3]

1915'te kız kardeşi ve ağabeyi, öğretmeni Safiye Ünüvar ile eğitimine başladı, 24 Mayıs 1915'te kız kardeşi Rukiye ile birlikte Kur'an öğrenmeye başladı, Yasin Suresi'ni ezberledi. 19 Ağustos 1915'te o ve kız kardeşi Kur'an öğrenimini tamamladı.[4] Okuma töreni sırasında kendisine "Bayrak" adı verilen bir düzyazı kompozisyonu öğretildi. Törene babası, amcası Ömer Hilmi Efendi ve V. Murad'ın torunları Rukiye Sultan ve Adile Sultan katıldı.[5] Kur'an'ın üç suresini okuduktan sonra kendisine bayrak verildi.[6]

1918'de dedesi V. Mehmed'in ölümünden sonra babasının Haydarpaşa'daki villasına taşınarak, annesi ve kız kardeşi ile birinci katında yaşamaya başladı.[7] Bir süre sonra hocası Safiye Ünüvar eğitimlerine devam etmek üzere birlikte yaşamak için ailenin evlerine yerleşti.[8]

Dürriye Sultan, II. Abdülhamid'in kızı Naime Sultan ve Mehmed Kemaleddin Paşa'nın oğlu Sultanzade Mehmed Cahid Bey ile evlendi. 26 Mart 1920'de Yıldız Sarayı'nda gerçekleşen evlilik, Şeyhülislam Haydarîzâde İbrahim Efendi tarafından gerçekleştirildi.[9]

Evlilik sözleşmesinde kendisine kocasından boşanma hakkı verildi. İkili, 6 Kasım 1921'de Şeyhülislam Nuri Efendi'nin yardımıyla boşandı. İkisi boşandıktan sonra kocası Laverans Hanım ile evlendi.[9]

Dürriye Sultan, 15 Temmuz 1922'de, Saltanatın kaldırılmasından üç buçuk ay önce, on altı yaşında öldü. İstanbul, Haydarpaşa'da toprağa verildi.[1][3] Aynı yıl onun anısına Ayrılık Çeşmesi onarıldı. Çeşme, Osmanlı mimarisinin en büyük çeşmelerinden biri olarak kabul edildi.[10]
Büyük Tarih

Büyük Tarih, mevcut en iyi ampirik kanıtları ve bilimsel yöntemleri kullanarak Kozmosun, Dünyanın, Yaşamın ve İnsanlığın bütünleşmiş tarihini disiplinler arası bir yaklaşımla uzun zaman dilimlerinde anlamaya çalışır.[1][2] Yaklaşık 13,8 milyar önce büyük patlamayla (big bang) başlayan geçmişimizden günümüze nasıl vardığımızı gelecekte bizi neler beklediği gibi konuları geniş bir perspektifte sunarak tarih öğretimine yeni bir yaklaşım geliştirir (büyük tarih projesi).[2]

Geleneksel tarih 5.500 yıl önceki yazılı kayıtlarla sınırlı kalırken, büyük tarih yazılı belgelere sınırlı kalmadan her türlü ampirik kanıtları ve bilimsel yöntemleri kullanarak geniş bir çerçeve sunmaya çalışır.[3] 5000 yıllık tarih Dünya'nın ömrünün yalnızca milyonda birine tekabül eder.[3]

İlk olarak tarihçi David Christian 1991 yılında Journal of World History dergisi'ndeki bir makalesinde büyük tarihten bahsetmiş ve Macquarie Üniversitesi'nde büyük tarihle ilgili dersler vermiştir.[4] 2 mart 2011 yılında David Christian  tarafından ve Bill Gates'in sponsorluğunda kurulan büyük tarih projesi (BHP) ortaokul ve lise düzeyinde büyük tarih öğrenmek isteyenler için ücretsiz kaynaklar sağlayan çevrimiçi bir kurs olarak kurulmuştur.[2][4][5]
Y (anlam ayrımı)

Ya | Yb | Yc | Yç | Yd | Ye | Yf | Yg | Yğ | Yh | Yı | Yi | Yj | Yk | Yl | Ym | Yn | Yo | Yö | Yp | Yq | Yr | Ys | Yş | Yt | Yu | Yü | Yv | Yw | Yx | Yy | Yz

YA | YB | YC | YÇ | YD | YE | YF | YG | YĞ | YH | YI | Yİ | YJ | YK | YL | YM | YN | YO | YÖ | YP | YQ | YR | YS | YŞ | YT | YU | YÜ | YV | YW | YX | YY | YZ

AY | BY | CY | ÇY | DY | EY | FY | GY | ĞY |  HY | IY | İY |  JY | KY | LY | MY | NY | OY | ÖY | PY | QY | RY | SY | ŞY |  TY | UY | ÜY |  VY | WY | XY | YY | ZY

Ay | By | Cy | Çy | Dy | Ey | Fy | Gy | Ğy | Hy | Iy | İy | Jy | Ky | Ly | My | Ny | Oy | Öy | Py | Qy | Ry | Sy | Şy | Ty | Uy | Üy | Vy | Wy | Xy | Yy | Zy

Y0 | Y1 | Y2 | Y3 | Y4 | Y5 | Y6 | Y7 | Y8 | Y9
Ubangi-Chari

Ubangi-Chari, Afrika kıtasında 1903 ile 1958 yılları arasında var olan Fransa'ya ait koloni bölgesi.

Bu isim özellikle 1894 yılından itibaren bugünkü Orta Afrika Cumhuriyeti sınırları içerisinde bulunan belli bir bölgeye verilen bir addı. 1916 yılında I. Dünya Savaşı sonrasında o günkü Almanya sömürgesi olan Kamerun'un belli bir bölümünün de bu bölgeye dahil olması ile toprakları 1960 yılında bağımsızlığını kazanan Orta Afrika Cumhuriyeti ile bire bir örtüşen bir konuma gelmiş, bağımsızlığın neticesinde ortaya çıkan yeni ülke ismi ile bu isim haritalardan silinmiştir.

Bu bölgeye bu adın verilmesindeki etken bu bölgeyi çevreleyen Ubangi Nehri ve Chari Nehri olmuştur. Özellikle 1903 yılında, o dönem itibarıyla ticari bir önem taşımasa da, diğer sömürgeci devletlerin bu bölge üzerinde hak iddia etmemelerini sağlamak için Fransa tarafından oluşturulan sömürge yönetimi, bu bölgeyi önce başka bir sömürgesi olan Çad ile birleştirmiş daha sonra 1910 yılında oluşturulan Fransız Ekvatoral Afrikası sömürge topraklarının bir parçası haline getirmiştir.[1]

12 Nisan 1916 tarihinde yeniden ayrı bir bölge haline getirilen Ubangi-Chari, bu süreçte Çad Gölü civarında yer alan bölgelerini kaybetmiştir. 30 Haziran 1934 tarihinde yeniden FEA koloni bölgesinin bir parçası haline getirilen Ubangi-Chari, 1937'de Fransa'nın denizaşırı topraklarından biri olarak ilan edilmiştir.

II. Dünya Savaşı süresince Vichy Fransası'na bağlı kalan bölge, daha sonra Özgür Fransa'nın kontrolüne geçmiştir. 1 Aralık 1958 tarihinde Orta Afrika Cumhuriyeti adı ile özerkliğe kavuşan bölge, 13 Ağustos 1960 tarihinde yine aynı isim ile bağımsızlığını elde etmiştir.
Ya Vedüd Camii

Ya Vedüd Camii, Sultan Camii Yavedüd, Abdül-Vedüd Camii veya Hatice Sultan Camii, Haliç Köprüsü’nün sağ tarafında, Ya-Vedüd Caddesi üzerinde bulunan bir camidir.

II. Mehmed dönemine ait olan camiyi, Ayasofya’da yaşadığı yıllarda Şeyh Abdülvedüd’ün yaptırdığı söylenmektedir. Sultan Camii olarak bilinme sebebi ise caminin Sultan IV. Mehmed’in kızı, Musahip Kuloğlu Mustafa Paşa’nın eşi Hatice Sultan tarafından Ya Vedüd Türbesi ile birlikte yenilenmesidir. 1738’de camiye minber eklenmiş, ardından 1804’te onarılmıştır. Küp dilimleri üzerindeki küçük kitabeleriyle dikkat çeken cami, mimari olarak kâgir duvarlı, ahşap çatılı, tuğla minareli bir camidir.

Caminin cadde üzerindeki üzerinde “Selamünaleyküm” ve 5 Cemaziyelahir 1219 (11 Eylül 1804) tarihi yazan basık kemerli kapısından girince merdivenle küçük bir taşlığa girilir. Taşlığın sağ tarafında türbe kapısı bulunmaktadır. Üstte bulunan mabedin bodrum katı olan bu kat kesme taştan yapılmıştır ve cadde tarafında kemerli üç penceresi bulunmaktadır. Bodrum katta kimlere ait olduğu bilinmeyen dört tane kabir vardır ve yalnızca bir tanesinin üzerinde bulunan taşta “Mehmed bin Abdullah 1097” yazmaktadır.

Üzeri çimentoyla sıvanmış sağda ve sokak tarafında olan cami ve cami minberi tamamen ahşaptır. Minarenin kaidesi, üzerinde küçük kitabelerin bulunduğu küpü ve bodrum katı kendi devrinden kalmadır. Binanın sağ köşesinde sarkıtlı bir pah bulunmaktadır. Caminin karşısında Haliç Köprüsü yapılmadan önce Yavedüd Karakol binası bulunuyordu.

"Ya Vedüd", Allah'ın isimlerinden biri olup “Ey Sevgili” anlamına gelmektedir.[1][2]
UZAYMER Gözlemevi

Çukurova Üniversitesi Uzay Bilimleri ve Güneş Enerjisi Araştırma ve Uygulama Merkezi (UZAYMER Gözlemevi), Çukurova Üniversitesi Fen Fakültesi Astronomi ve Uzay Bilimleri Bölümü tarafından işletilen bir gözlemevidir. Adana ilinin Sarıçam ilçesindeki üniversite yerleşkesi içerisinde bulunmaktadır.

İlk olarak 1980 - 81 yıllarında Çukurova Üniversitesi yerleşkesi içerisinde Fizik Bölümü öğretim üyelerinden Prof. Dr. Hakkı ÖGELMAN ve arkadaşları tarafından "Güneş Evi" olarak inşa edildi.[1] 1990 yılında Çukurova Üniversitesi Fizik bölümüne katılan Prof. Dr. Mehmet Emin Özel bu yapı ile ilgilenerek Çukurova Üniversitesi, Bonn Max Planck Enstitüsü ve Alexander von Humboldt Vakfı'nın destekleriyle Güneş Evinin, Uzay Bilimleri ve Güneş Enerjisi Araştırma ve Uygulama Merkezine dönüştürülmesini sağlamıştır. Başlangıç döneminde yüksek enerji astrofiziği, radyo astronomi, güneş enerjisi, biyogaz ve uydularla uzaktan algılama alanlarındaki araştırmalar, sonraki evrelerde X-ışınları ve optik astronominin güncel konularına yönelmiştir. Bu sürecin ilerleyen aşamalarında ise özellikle güneş enerjisi üzerine derinlemesine çalışmalar yapılmıştır. 2010 yılında, UZAYMER tarafından modern bir gözlemevi binası ve kubbe inşa edilerek 30 cm (12 in) çaplı bir aynaya sahip teleskop kurulmuştur. 2017 yılında, UZAYMER'in en büyük teleskobu olan UT50, 50 cm (20 in) çaplı aynasıyla kayar çatılı prefabrik bir gözlemevine yerleştirilerek, araştırma odaklı gözlemler başlatılmıştır.[2]
Aracı azınlık

Aracı azınlık, ana meslekleri üreticiler ve tüketiciler arasında bağlantı kurmak olan bir azınlık nüfusudur. Tüccarlar, tefeciler gibi meslekler örnek olarak gösterilebilir. Aracı bir azınlık, muhtemelen ayrımcılık ve zorbalığa maruz kalsa da, toplumda "aşırı ikincil" bir statüye sahip değildir.[1]

"Aracı azınlık" kavramı 1960'lı yıllarda sosyolog Hubert Blalock ve Edna Bonacich tarafından icat edilmiştir ve bu kavram siyaset bilimciler ve ekonomistler tarafından da kullanılmaktadır.

Bu fikir Amerikalı ekonomist Thomas Sowell tarafından daha da geliştirilmiştir.[2]

Alexis de Tocqueville, Amerika'da Demokrasi adlı kitabında Aydınlanma'dan önceki Fransa'da ticaretin, güce erişmek için yeni bir yol olduğunu yazmış; "aracı sermaye sahiplerinin kâh hor görülen kâh pohpohlanan bir siyasal güç haline geldiğini" belirtmiştir.[3]

Bu tür grupların, ayrımcılığa rağmen evlat edindikleri ülkede nihai refahı elde ettiklerine dair çok sayıda örnek vardır. Aracı azınlık, genellikle ticaret ve tefecilik gibi üretici ve tüketici arasındaki rolleri üstlenirler. Kendilerine karşı ayrımcılığın yüksek olduğu zamanlarda bile Avrupa'da Yahudiler, Güneydoğu Asya ve Kuzey Amerika'da Çinliler, Hindistan'daki Müslümanlar ve Parsiler, Nijerya'daki İgbolar, Doğu Afrika'daki Hintler, Batı Afrika'daki Lübnanlılar gibi ünlü örnekler, aracı azınlık olarak faaliyet göstermiştir.[4]

Aracı azınlıklar genellikle toplumlara ve uluslara ekonomik fayda sağlar ve genellikle yeni endüstriler kurarlar. Ancak, ekonomik yetenekleri, finansal başarıları ve klancılıkları, diğer grupların işletmelere ve tefeciliğe karşı sosyal önyargılarıyla birleştiğinde, bir ülkenin yerli nüfusu arasında kızgınlığa neden olabilmektedirler. Aracı azınlıklar ırkçı şiddetin, teröristlerin, zorbalığın, soykırımın, ırkçı politikaların veya diğer baskı biçimlerinin kurbanı olabilirler. Diğer etnik gruplar genellikle aracı azınlıkları uluslarına karşı komplolar düzenlemekle veya yerli nüfusun servetini çalmakla suçlar.[4]
YG (müzisyen)

Keenon Daequan Ray Jackson (d. 9 Mart 1990),[1] bilindiği sahne adıyla YG, Amerikalı rapçi. Compton, Kaliforniyalı sanatçı, 2009 yılında çıkardığı Ty Dolla Sign vokalli ilk single'ı "Toot It and Boot It" ile Billboard Hot 100 listesinde 67 numaraya yükseldi.[2] Şarkının gördüğü ilgi sayesinde Def Jam Recordings ile sözleşme yaptı.[3] Bu dönemde çıkardığı mixtape'leri The Real 4Fingaz ve Just Re'd Up 2 ile adından söz ettirdi.

Haziran 2013'te Young Jeezy'nin sahibi olduğu CTE World plak şirketine katıldı. O yıl çıkardığı Jeezy ve Rich Homie Quan vokalli "My Nigga" adlı single'ı ile Billboard listelerinde 19 numaraya kadar yükseldi.[4] Onu "Left, Right" ve Drake vokalli "Who Do You Love?" takip etti. YG'nin ilk stüdyo albümü My Krazy Life, 18 Mart 2014'te Pu$haz Ink, CTE World ve Def Jam etiketiyle piyasaya çıktı. Prodüktörlüğünü DJ Mustard'ın üstlendiği albüm Billboard 200'e iki numaradan girdi.[5] O yıl sonunda başrolünde oynadığı Blame It On the Streets adlı bir kısa film ve soundtrack albümü yayınladı.[6]

İkinci albümü öncesi ilk single'ı "Twist My Fingaz"ı Temmuz 2015'te yayınladı. Donald Trump'a yönelik eleştirilerini dile getirdiği single'ı "FDT" ile 2016 yılının ilk aylarında dikkatleri üzerine çekti.[7] Albümün üçüncü single'ı Drake ve Kamaiyah vokalli "Why You Always Hatin?", Mayıs 2016'da dinleyiciyle buluştu. YG'nin ikinci stüdyo albümü Still Brazy, 17 Haziran 2016'da piyasaya çıktı. O yıl Interscope Records şemsiyesi altında 4Hunnid Records adlı plak şirketini kurdu.[8] Kasım 2016'da Red Friday adını taşıyan bir EP yayınladı.[9]
RTL 4

RTL 4, Hollanda'da yayın yapan bir televizyon kanalı. Öncelikli olarak 20-49 yaş kitlesini hedef alan yayınlar yapmaktadır. Üç kardeş kanalı bulunmaktadır: RTL 5, RTL 7 (eski Yorin) ve RTL 8 (eski Tien / Talpa). Mayıs 1991'den Eylül 2006'ya kadar, beraberinde RTL4 Radio, RTL Radio, RTL Rock Radio, Happy RTL ve RTL FM gibi birkaç radyo kanalına da sahipti. 1 Ekim 2007'den itibaren Radio 538'in sahibidir.

Ertesi yıl RTL 4 olarak isim değiştirmeden önce, ilk olarak 2 Ekim 1989'da Astra 1A uydusunda RTL Veronique adıyla yayına başladı. Hollanda'daki ilk özel ödemeli televizyon yayıncılarından biriydi. Resmi olarak, halen Lüksemburg'dan yayın yapmaktadır.

RTL 4, 1 Ekim 1990'dan beri Hollanda'nın ilk ve en uzun pembe dizisi, Goede Tijden, Slechte Tijden'i yayınlamaktadır.

RTL 4, Pazar öğleden sonraları yayınlanan Life 4 You ve izleyicileriyle daha interaktif olmayı planlamaktadır.

Ayrıca RTL 4 As the World Turns ve The Bold and the Beautiful dizilerinin yayın haklarını da satın aldı. Ocak 2007'de, RTL B&B'nin haklarını SBS6'ye sattı, fakat Aralık 2010'da geri aldı. Brothers & Sisters adlı dramayı da satın alan kanal, CSI: Miami'yi de devraldı.
2020 Avrupa Futbol Şampiyonası elemeleri - Play-off

2020 Avrupa Futbol Şampiyonası elemeleri - play-off maçları, 2020 Avrupa Futbol Şampiyonası elemelerinin ikinci aşamasıdır. 2020 Avrupa Futbol Şampiyonası finallerine katılacak 4 takım bu maçlar sonunda belli olacaktır.[1] Önceki turnuvaların aksine play-off turuna katılacak 16 takım grup aşaması sonuçlarına göre değil 2018-19 UEFA Uluslar Ligindeki performanslarına göre belirlenecektir. 16 takım 4 ayrı yola ayrılacak ve her yolda tek maçlı 2 yarı final ve 1 final olmak üzere finallere katılabilmek için mücadele edecektir. Yarı finaller daha üst sıradaki takımın ev sahipliğinde oynanacaktır. Finallerin ev sahibi kura ile belirlenir.[2][3] Maçlar 26 Mart ve 31 Mart 2020 [4] tarihlerinde oynanması planlanan maçlar COVID-19 pandemisi nedeniyle önce 4-5 Haziran 2020'ye [5] sonra 8 Ekim-12 Kasım 2020 tarihlerine ertelenmiştir.[6]

Yeni play-off formatı ile birlikte bir önceki Uluslar Ligi liglerinin her birinden en az 1 takımın finallere katılması garantidir.[7]

16 takım grup maçları sonunda doğrudan finallere katılım hakkı kazanamamış takımlar arasından 2018-19 UEFA Uluslar Ligindeki performanslarına göre belirlenir. 16 takım dörderli 4 yola ayrılır ve her bir yoldan 1 takım finallere katılır.[8] Tüm Uluslar Ligi grup birincileri otomatikman play-off katılım hakkı kazanmış olur. Bu takımlardan doğrudan katılım hakkı kazanmış olanların yerine öncelikle kendi liginden sıradaki takım play-off hakkı kazanır. Eğer kendi liginden yeterince takım yoksa bir sonraki ligin sıradaki takımına katılım hakkı verilir. Grup birincileri daha üst ligden gelen takımlarla eşleşemez..[7]

2020 Avrupa Futbol Şampiyonası finalleri kura çekimi play-off maçlarından önce 22 Kasım 2019'da yapılacağı için play-off maçları sonunda katılacak takımların durumuna göre 1 Nisan 2020 tarihinde yeniden kura çekimi yapılabilir.[9]

16 takım, 2018-19 UEFA Uluslar Ligi genel sıralamasına göre D liginden başlamak üzere aşağıdaki gibi seçilecektir:[8]

Dörderli 4 ayrı yol oluşturulduktan sonra her bir yol için 2018-19 UEFA Uluslar Ligi genel sıralamasına göre iç sıralama oluşturulur ve 1. sıradaki takım kendi sahasında 4. sıradaki takımla 2. sıradaki takım kendi sahasında 3. sıradaki takımla eşleşir. Final maçının ev sahibi Kasım 2019'daki kura ile belirlenir.[10]

Seçilen 16 takım:[11][12]

Kura çekimi 22 Kasım 2019 tarihinde yapılmıştır.[10][13][14]

Play-off yollarının oluşumu aşağıdaki gibidir:

Not:Final maçının ev sahibi 22 Kasım 2019'daki kura ile belirlenmiştir.

Bulgaristan  v  Macaristan

Macaristan  v  İzlanda

Not:Final maçının ev sahibi 22 Kasım 2019'daki kura ile belirlenmiştir.

Bosna-Hersek  v  Kuzey İrlanda

Kuzey İrlanda  v  Slovakya

Not:Final maçının ev sahibi 22 Kasım 2019'daki kura ile belirlenmiştir.

Sırbistan  v  İskoçya

Not:Final maçının ev sahibi 22 Kasım 2019'daki kura ile belirlenmiştir.

Gürcistan  v  Belarus

Kuzey Makedonya  v  Kosova

Gürcistan  v  Kuzey Makedonya
Teknoloji transferi

Teknoloji Transferi, teknolojik yeniliklerin üçüncü kişilerin kullanımına sunularak ticarileştirildiği ve sözleşme ile yürütülen süreçtir.[1] Teknoloji pazarında transfer edilen teknolojik yenilikler tasarım, prototip, ürün aşamalarında olabilmektedir.[2] Özü itibarıyla bir lisans sözleşmesi olan teknoloji transferi sözleşmesi için literatürde pek çok tanım yapılmıştır. Literatürdeki birinci yaklaşım; lisans anlaşmasını, en genel anlamıyla, kanunlarca özel olarak veya genel hukuk normlarıyla korunan gayri maddi bir mal ile fiili tekel durumundan, belirli bir bedel karşılığında, başkalarının yararlandırılması hakkındaki sözleşme olarak tanımlarken, bir diğer yaklaşımda ise sınai haklara ilişkin lisans sözleşmelerini, ekonomik ve ticari değeri olan bir sınai hakkı münhasıran kullanma hakkına sahip olan kişinin (lisans veren) sahip olduğu bu hakkın kullanımını lisans bedeli karşılığında kısmen veya tamamen başkasına (lisans alana) devrettiği sözleşme olarak açıklamaktadır.

Teknoloji transferi sözleşmesi üç tür hakkın; patent, know-how ve yazılım copyright, kullanımının devrini öngören bir lisans sözleşmesidir.
(1)	Patent Lisansı Sözleşmeleri: Patent, sahibine belirli bir süre için hakkın üçüncü kişilerce kullanılmasına engel olma yetkisini de içeren mutlak bir hak vermektedir. Bu hak lisans yoluyla başkalarına kullandırılabilmektedir.[3]
(2)	Know-How Lisansı Sözleşmeleri: Know-how, işletmelerin ekonomik faaliyetlerinde (malların üretiminde, satımında, hizmetlerin sunulmasında, organizasyon ve idare gibi işletmeye ilişkin faaliyetlerde) kullanılan teknik, ticari, idari, mali veya başka bir alana ait bilgidir.Türk fikrî mülkiyet mevzuatında know-how tanımına rastlanmamaktadır. 
(3)	Yazılım Copyrightı Lisans Sözleşmeleri: Yazılım, bilgisayar programlarının yanı sıra, akış planları, yapı programları, programı tanımlayan diğer geliştirme dokümantasyonları ve programı anlamak için kullanıcıya teslim edilen malzemeyi kapsamaktadır. İşletim sistemleri, portallar, özel amaçlı kullanımlara yönelik örneğin istatistik, muhasebe, tasarım yazılımları buna örnek olarak verilebilir.

Teknoloji transfer sürecinde teknoloji geliştiricileri, fon sermaye tedarikçileri ve aracılar (arayüzler) önemli rol oynar. Teknoloji geliştiricileri; genellikle akademisyenler, girişimciler, buluşçular, teknokent ve diğer firmalar, Ar-Ge Merkezleri, kuluçka merkezleridir. Fon ve sermaye tedarikçileri ise; Kamu kurumları, Risk sermayesi, Melek Yatırımcılar, Kuluçka Merkezleri yatırımcı işadamları ve bankalardır. Aracılar ise; TTO (Teknoloji Transfer Ofisleri) ve teknoloji transfer platformları ile birlikte danışmanlar, avukatlar, teknoloji brokerları, inovasyon profesyonellerinden oluşur.
Yapı Kredi Yayınları

Yapı Kredi Yayınları, Yapı Kredi Bankası'nın 1944 yılında başladığı, özellikle 1949 yılında çıkan Doğan Kardeş dergisiyle tanındığı yayıncılığı, 1992 yılında, Turhan Ilgaz'ın yönetiminde kurulan bir şirketle sürdüren yayıncılık kuruluşudur. Tam adı Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık A.Ş., kısaltması YKY'dir.

Sait Faik Hikâye Armağanı, 2003-2011 yılları arasında Darüşşafaka Cemiyeti ve Yapı Kredi Yayınları iş birliğiyle düzenlendi.[1] Yayınevi; Sanat Dünyamız, Cogito, Kitap-lık dergilerini yayımlamakta,[2] aynı zamanda müzik ve sesli kitap yayıncılığı da yapmaktadır.

Yapı Kredi Kültür Merkezi; Vedat Nedim Tör Müzesi, Kâzım Taşkent Sanat Galerisi, Sermet Çifter Salonu, Sermet Çifter Araştırma Kütüphanesi gibi bölümlere sahiptir.

Yapı Kredi CEO'su Faik Açıkalın Nisan 2014'teki bir konuşmasında 4 binden fazla başlıkta kitap yayımladıklarını ifade etti.[3] Yayınevi Ocak 2018'de ise "Nâzım’ın Cep Defterlerinde Kavga, Aşk ve Şiir Notları (1937 – 1942)" adlı eser ile 5000'inci kitabını yayımladı.[4] 2019 yılında Modern Klasikler dizisinin yayımına başlamışlardır.[5]

Yapı Kredi Yayınları Modern Klasikler dizisi, Yapı Kredi Yayınları'nın 2019 yılında basıma başladığı, modern klasiklerin yer aldığı kitap dizisidir.[6]
O Fortuna

O Fortuna on üçüncü yüzyılda oluşan Latin Orta Çağ goliardic şiiridir, Carmina Burana olarak bilinen koleksiyonun bir parçasıdır. O Fortuna, kadere ve Fortuna'ya, Roma mitolojisindeki tanrıça ve şansı kişiselleştirerek sitem eder. 1935-1936'da Alman besteci Carl Orff tarafından yirmi dört hareketli Cantana Carmina Burana için bestesi yapıldı. O Fortuna, serideki en ünlü parçadır ve döngünün açılışını ve kapanışını yapar.

Orff'un şiir üzerindeki düzenlemeleri oldukça popüler olup sayısız orkestra ve sanatçı tarafından sahnelenmiş durumdadır. Kompozisyon sayısız film ve televizyon yapımında dramatik ve dehşet verici duyguları işlemek için kullanılıp popüler kültürün önemli bir parçası durumuna gelmiştir.[1]

Serinin bu parçası İngiltere'de son 75 yılın en çok dinlenen klasik müzik eseri haline gelmiştir.[2]

O Fortuna
velut luna
statu variabilis,
semper crescis
aut decrescis;
vita detestabilis
nunc obdurat
et tunc curat
ludo mentis aciem,
egestatem,
potestatem
dissolvit ut glaciem.

Sors immanis
et inanis,
rota tu volubilis,
status malus,
vana salus
semper dissolubilis,
obumbrata
et velata
michi quoque niteris;
nunc per ludum
dorsum nudum
fero tui sceleris.

Sors salutis
et virtutis
michi nunc contraria,
est affectus
et defectus
semper in angaria.
Hac in hora
sine mora
corde pulsum tangite;
quod per sortem
sternit fortem,
mecum omnes plangite!

Ey Kader,
ay gibi
döneksin,
hep büyüyen
veya küçülen;
menfur hayat
önce zulmeder
ve sonra teselli eder
canının istediği gibi;
sefalet
ve kudreti
buz gibi eritir.

Kader — korkunç
ve boş,
sen çark-ı felek,
art niyetlisin,
refah boşunadır
ve daima hiçliğe dönüşür,
gölgeli
ve örtülü
bana da bulaştın;
şimdi hilekarlık ile,
çıplak sırtımı
kötülüğüne teslim ediyorum.

Kader, sağlıkta,
ve erdemde,
bana karşıdır,
sürülen
ve ezilen,
daima esarette.
Öyleyse şu saatte
gecikmeden
kopar titreyen telleri;
mademki Kader
güçlü adamı yere serer,
herkes ağlasın benimle!
Artes mechanicae

Artes mechanicae (mekanik sanatlar), genellikle geleneksel yedi özgür sanatla (artes liberales) birlikte anılan, düzenli uygulamalar ya da becerilerden oluşan bir ortaçağ kavramıdır. Aynı zamanda "köle ruhlu" ve "kaba"[1] olarak da nitelendirilen bu sanatlar, antik çağlardan bu yana daha temel ihtiyaçlara hizmet ettikleri için özgür bir insana yakışmadıkları düşünülmüştür.

Johannes Scotus Eriugena (9. yüzyıl) bu sanatları yediye ayırır:

Saint Victor'lu Hugh (12. yüzyıl) Didascalicon eserinde ticaret, tarım ve aşçılık yerine denizcilik, tıp ve tiyatro sanatlarına yer verir.[3] Hugh'nun yaklaşımı mekanik sanatları insanlığın gelişimi için görevlendirilmiş olarak yüceltmektedir ki bu da geç dönem Orta Çağ düşünürleri arasında giderek artan bir eğilimi temsil edecektir.[4][5]

Artes mechanicae'nin uygulamalı geometri olarak sınıflandırılması Batı Avrupa'ya Dominicus Gundissalinus (12. yüzyıl) tarafından Arap ilimlerindeki okumalarının etkisi altında tanıtılmıştır.

19. yüzyılda "mekanik sanatlar" bugün mühendislik olarak bilinen bazı alanlara atıfta bulunuyordu. Terimin kullanılması, görünüşe göre bu alanları, dönemin üst sınıfına ve entelijansiyasına yönelik olan sahne sanatları ve güzel sanatlar gibi yaratıcı ve sanatsal çabalardan ayırmak için bir girişimdi. Mekanik sanatlar, iyi ailelerden gelmeyenler için de uygun alanlar olarak görülüyordu.

"Yararlı sanatlar" veya "uygulamalı sanatlar" gibi ilgili terimler genel olarak zanaatkarlığın yanı sıra mekanik sanatları da kapsar.

"Mekanik sanatlar" teriminin en ünlü (ve bugün en sık karşılaşılan) kullanımı Morrill Land-Grant Colleges Yasası'nda yer almaktadır.