root-0/wiki-turkish huggingface dataset:
Basadingen‑Schlattingen

The page has not been checked

Basadingen‑Schlattingen, İsviçre'nin Thurgau kantonunda, Frauenfeld ilçesine bağlı bir siyasi belediyedir. 1 Ocak 1999 tarihinden itibaren Basadingen ve Schlattingen eski belediyelerinin birleşmesiyle kurulmuştur.[1][2]

Basadingen, 761 yılında Pasnandinga olarak ilk kez geçerken, Schlattingen 897'de Slattingarro adıyla belgelenmiştir.[1][3] Schlattingen, 1816–1998 döneminde Basadingen altındaki yerel yönetimin parçasıydı ve 1 Ocak 1999'da siyasi olarak birleşerek bugünkü belediyeyi oluşturdu.[1][2]

Basadingen‑Schlattingen, Hochrhein yakınlarındaki Diessenhofen bölgesinde yer alır. Schlattingen'de Schaffhausen–Kreuzlingen demiryolu hattı üzerinde bir tren istasyonu bulunur; Basadingen ise Diessenhofen–Frauenfeld posta otobüsü ile ulaşılabilirdir.[1] Coğrafi olarak Seerücken bölgesinde konumlanan belediyenin arazisinin bir kısmı üzüm bağları, ormanlık alanlar ve tarım alanlarından oluşur.[4]

31 Aralık 2023 itibariyle belediyenin toplam nüfusu 1 832’dir; bunun %16,6’sı yabancı uyrukludur. Basadingen 1 070, Schlattingen 762 kişilik nüfusa sahiptir.[1] Dini dağılımda %36,5 Reformist, %20,4 Katolik oranı görülmektedir.[1]

Belediye başkanı (Gemeindepräsident) Markus Bürgi'dir. 2024 itibariyle dört üyeli belediye meclisinde görev dağılımı:

2016 verilerine göre toplamda 593 tam zamanlı iş pozisyonu bulunmaktadır. Tarım‐ormancılık %41,1, sanayi‐inşaat %37,3 ve hizmet %21,6 oranındadır.[1] 2005–2007 döneminde işsizlik oranı %1; çalışanların %51’i belediye dışında istihdam edilmekteydi.[5]

Belediyenin resmi web sitesinde yer alan 'Online-Schalter' (e-hizmetler) ile vatandaşlara hizmet sunulmakta, Rychgass 2 adresindeki belediye binası idari işlevleri yürütmektedir.[6][1]

Ayrıca yakınlarda yer alan en popüler turistik duraklar:
İbrahim Hacıosmanoğlu

İbrahim Ethem Hacıosmanoğlu (d. 21 Şubat 1966, Trabzon), Türk iş insanı, spor yöneticisi, Türkiye Futbol Federasyonu başkanı ve eski Trabzonspor başkanıdır.

Uzun yıllar ticaret ile uğraştı. Organizasyon, petrol ve inşaat işleri yaptı.[kaynak belirtilmeli]

2005-2007 yılları arası Trabzonspor Başkan Yardımcılığı görevinde bulundu. 2008'de dönemin Trabzonspor Başkanı Nuri Albayrak'ın istifa edip seçim kararı alması üzerine seçimlerde aday oldu, fakat diğer başkan adayı Sadri Şener seçimleri kazandı ve seçilemedi.

26 Mayıs 2013 tarihinde yapılan seçimlerde kullanılan yaklaşık 4500 oyun 1571'ini alarak Trabzonspor'un 15. başkanı seçildi.[1] 5-6 Aralık 2015 tarihinde yapılan seçimleri kaybederek, görevini Muharrem Usta'ya devretti.

27 Şubat 2012 tarihinde yapılan Türkiye Futbol Federasyonu Başkanlığı seçimlerine adaylığını koydu, fakat seçilemedi.

Hacıosmanoğlu, 2024 TFF Başkanlığı Seçimleri için aday olduğunu açıkladı.[2][3] Hacıosmanoğlu, 2024 TFF Başkanlığı Seçimleri'nde rakibi Mehmet Büyükekşi'yi 5 oy farkla geçerek 37. Türkiye Futbol Federasyonu Başkanı seçildi.[4]

Hacıosmanoğlu, Trabzon, Of, Hayrat beldesinde 12 çocuklu bir ailenin 11. çocuğu olarak doğdu. Babası Hacı Osman Hüseyin Efendi, İstanbul'da ticaret ile uğraşmaktaydı. 12 yaşından itibaren İstanbul'un Kadıköy ilçesinde yaşadı. İbrahim Hacıosmanoğlu'nun eşi, iş adamı Ali Ağaoğlu'nun annesi tarafından yeğeni olur.
iPhone 15 Pro

iPhone 15 Pro ve iPhone 15 Pro Max, Apple Inc. tarafından tasarlanıp pazarlanan akıllı telefon.[3][4][5][6] iPhone 14 Pro ve iPhone 14 Pro Max'in yerini alacak telefon modelleridir. 12 Eylül 2023'te 15 ve 15 Plus ile birlikte duyuruldu.[7][8]

Apple'ın Apple Watch Ultra'yı tanıtmasından bu yana iPhone 15 Pro Max'in adının iPhone 15 Ultra olarak değiştirilebileceği yönünde birçok söylenti vardı. 8 Eylül 2023'te Apple, daha büyük olan 6,7 inç 15 Pro modeli için bunu "Ultra" olarak adlandırmak yerine "Pro Max" adını kullanmaya devam edeceklerini açıkladı.[9]

iPhone 15 ve 15 Plus gibi 15 Pro ve Pro Max de iPhone serisine USB-C'yi getiriyor. Konektörün, Avrupa Komisyonu tarafından 2022'de (AB) 2022/2380 Direktifi uyarınca iPhone'lar da dahil olmak üzere tüm cihazlarda kullanılması zorunlu kılınmıştı. Bundan önce 2018 yılında piyasaya sürülen üçüncü nesil iPad Pro, Apple'ın el cihazlarına USB-C'yi tanıtmıştı. Apple analisti Ming-Chi Kuo, Apple'ın özel Lightning konnektörünü 2023 yılına kadar bırakacağını iddia etti.[10] Ekim 2022'de Apple, Avrupa Birliği düzenlemelerine uyacağını doğrulayan bir açıklama yaptı.[11]

iPhone 15 Pro ve iPhone 15 Pro Max, iOS 17 ile piyasaya sürülecek.[12]

iPhone 15 Pro 146.6 x 70.6 x 8.25 mm boyutlarında ve 187 gram ağırlığında. Cihaz ayrıca IP6X toza dayanıklılık sertifikası ve IPX8 suya dayanıkılık sertifikasına sahip

15 Pro; 6.1 inç boyutunda 1179 x 2556 piksel çözünürlükte LTPO Super Retina XDR OLED ekran teknolojisine sahip bir ekrana sahip. Diğer ekran özellikleri arasında 120 Hz ekran yenileme hızı, 461 ppi piksel yoğunluğu ve 2000 cd/m² maksimum parlaklık yer alıyor.

Apple A17 Pro yonga setinden gücünü alan Apple iPhone 15 Pro'da işlemci tarafında ise 3 nm üretim teknolojisi, 6 çekirdekli 3,7 GHz hızında işlemci ve Apple GPU görüntü işlemcisi bulunuyor. 8 GB RAM kapasitesine sahip cihaz, depolama tarafında 128 GB - 256 GB - 512 GB - 1024 GB depolama seçenkeleri ile satışa sunuldu. Cihazda harici depolama için kart desteği bulunmamakta.

Arka kamera tarafında 3 adet 48 + 12 + 12 MP çözünürlüğünde sensörler bulunan cihazda 12 MP sensöre sahip ön kamera bulunmakta.

iPhone 15 Pro Max ise 159.9 x 76.7 x 8.25 mm boyutlarında ve 221 gram ağırlığında. Cihaz 6.7 inç ekrana sahip.
Joe Mendes

Joe Mendes ya da tam adıyla Josafat Wooding Mendes (31 Aralık 2002, Stockholm), kariyerini Samsunspor'da sürdüren İsveçli millî sağ bek.

Angola ve Demokratik Kongo kökenli futbolcu İsveç'te doğup büyüdü ve millî takım tercihini de buradan yana kullandı.[1] Kuzeni Jardell Kanga da kendisi gibi futbolcudur.[2]

Stockholm doğumlu Joe, futbola buranın takımı AFC United altyapısında 2007 yılında başladı ve 12 yaşında AIK altyapısına geçti.[3][4] 2021'e kadar burada kalan Joe kulüp A takımı ile birkaç hazırlık maçında oynasa da resmî maçlarda şans bulamadı.[5] 2021'de İsveç'in üçüncü seviye liginde yer alan Hammarby Talang'a transfer olarak profesyonel olan Joe buradaki performansıyla Hammarby Talang'ın kardeş kulübü Hammarby'le iki yıllığına anlaştı.[6][7] Burada UEFA Konferans Ligi'nde oynayarak Avrupa tecrübesi yaşadı.[8] 2022-23 devre arasında altyapısında yetiştiği AIK tarafından transfer edildi, bir sene sonra ise Braga ile anlaştı.[9][10] Burada yarım geçirdiği yarım sezonun ardından 2024-25 sezonunu Basel'de kiralık geçirdi, sezon sonunda Basel tarafından satın alma opsiyonu kullanılmadı ve 2025-26 sezonu başında Samsunspor'a transfer oldu.[11][12]

2018'de 17 yaş altı seviyede millî takıma seçilen Joe, 2022'de 21 yaş altı takımında oynamaya başladı. İlk A millî takım tecrübesini ise 12 Ocak 2023'te İzlanda'ya karşı oynanan maçta yaşadı.[13]
İş etüdü

İş etüdü, gelişme olanağı yaratabilmek amacıyla, belirli bir olayı ya da etkinliği ekonomiklik ve etkenlik yönünden etkileyen tüm kaynakları ve etmenleri dizgesel olarak araştırmaya yönelik ve insan çalışmasını geniş kapsamda inceleyen bir teknik olup özellikle İş Ölçümü ve Zaman Etüdü teknikleri için kullanılan genel bir terimdir.

İş etüdü verimlilikle doğrudan ilişkilidir. Bu nedenle mevcut kaynaklardan sağlanacak üretimi, çok az ya da hiç yatırım gerektirmeksizin, artırmak amacıyla çok yaygın olarak kullanılmaktadır. İş etüdü bilen ve uygulayan meslek gruplarının başında endüstri mühendisleri ve işletme mühendisleri gelmektedir.

İş etüdünün temel amacı, insanların, makinelerin ve malzemelerin verimliliğini artırmak ve her bir işlemi gerçekleştirmenin en iyi yöntemini belirlemektir. İş etüdü, kalifiye bir işçinin normal bir yerde çalışırken işlemi gerçekleştirmek için alması gereken standart süreyi belirlemede de kullanılmaktadır. Diğer amaçları şu şekilde sıralanmaktadır:

Çalışanlar verimli bir şekilde çalışıyor ve odak sorunu yaşamıyorsa bir kuruluş için üretkenlik belirli bir süre içinde artırılabilir bir durumdur. Bu nedenle, iş etüdünün avantajları şunlardır:
OVRO 40 metrelik Teleskop

OVRO 40 metrelik Teleskop, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kaliforniya eyaletinde Big Pine yakınlarındaki Owens Vadisi Radyo Gözlemevi'nde bulunan bir radyo teleskoptur. Calteche aittir ve onun tarafından işletilmektedir. Teleskop, Big Pine'ın kuzeyinde bulunan ABD Karayolu 395 bölgesinden rahatlıkla görülebilir.

Teleskopun inşası, Owens Vadisi'nde planlanan bir astronomik interferometrenin prototipi olarak ABD Ulusal Bilim Vakfı tarafından finanse edildi.[1] İnterferometre, birbirinden 8,0 kilometre (5 mi) kadar uzaklıkta hareket eden sekiz anteni içerecekti.[1] 40-metre (130 ft) çapındaki prototip teleskop 1968 yılında tamamlandı, fakat on yılın sonunda interferometre için olan planlar Very Large Array lehine iptal edildi.[1] Yeni inşa edilen prototip, yerine daha küçük bir interferometre oluşturmak için Owens Vadisi'ndeki mevcut teleskoplarla birleştirildi ve maksimum baz interferometresi 1,21 kilometre (0,75 mi) oldu.[1] 1969'dan itibaren, daha uzak gözlemevleriyle işbirliği yaparak bazen çok uzun baz interferometresi (VLBI) istasyonu olarak da kullanıldı.[1] Avustralya'daki Parkes teleskobu ile çalışırken, o dönemde dünyada bulunan en uzun baz çizgisini ve dolayısıyla 0,4 mili yay-saniyelik en yüksek açısal çözünürlüğü sağladı.[1] VLBI faaliyetleri 1991 yılına kadar sürdü, fakat daha gelişmiş Very Long Baseline Array sonrasında sonlandırıldı.[1]

2007'de teleskop, 2008 yılında fırlatılan ve gama ışınlarını gözlemleyen Fermi Gama Işını Uzay Teleskobu'na destek olmak amacıyla özel bir blazar izleme programına dönüştürüldü. Bu program, gama ışınlarını gözlemleyerek blazarları incelemektedir. 2018 itibarıyla, haftada iki kez her birini 15 gigahertz (2,0 cm) frekansta gözlemleyerek toplamda 1800'den fazla blazarın düzenli ölçümlerini yapmıştır.[2]

1996 yapımı The Arrival filminin birçok sahnesi Owens Vadisi Radyo Gözlem Evi'nde çekildi ve can alıcı dövüş sahnesi, 40 metre teleskobun üzerinde ana aynasında gerçekleştirildi.
Kaynak bazlı ekonomi

Kaynak bazlı ekonomi, para, kredi, takas ya da benzeri hiçbir borç ve kölelik şeklini kullanmadan, insanların ihtiyaçları olan her şeye erişimini sağlamayı öngören ekonomik model. Endüstriyel tasarımcı, mucit, yazar ve aynı zamanda bir fütürist olan Jacque Fresco tarafından geliştirilmiştir.[1]

İnsanlığın gelişimi için para yerine kaynakların kullanmasını hedefleyen bu modele göre, dünya üzerindeki yoksulluğun, kıtlığın, toplumdaki her türlü yozlaşmanın, suçun ve savaşların nedenini, günümüz dünyasının toplumun yararına olan teknolojik gelişmeleri bilinçli bir şekilde yavaşlatan kâr bazlı ekonomik sistemdir. Topraklar, fabrikalar ve diğer kaynaklar var olduğu sürece, üretmek istenilen her şey üretilebilir ve maddi ihtiyaçlar karşılanabilir. İnsanlığın esas ihtiyacı olan para değil, hayatın ihtiyaçlarına ulaşabilmektir.

Kaynak bazlı bir ekonomide tüm kaynakların, doğrudan doğruya nüfusun hayatını daha iyi bir hale getirmek amacıyla kullanılması hedeflenir. Paradan ziyade kaynaklara bağlı olan bir ekonomide, hayatın ihtiyaçlarının rahatça üretilebileceği, herkes için çok yüksek bir yaşam standardının sağlanabileceği düşünülür.

Fresco, Dünya'daki doğal kaynakların ve enerji kaynaklarının modern teknolojiyle akıllıca kullanılması durumunda tüm insanlar için yeterince bol olduğunu savunur.

Bu görüşü açıklamak için şu örneği verir:

Fresco, Dünya'daki tüm doğal kaynakların sadece seçilmiş azınlığın değil tüm insanlığın ortak mirası olduğunu ve doğal kaynakların piyasa ekonomisi yoluyla azınlığın çıkarına sunulmasının insan türünün varlığı için hem tehlikeli hem de yersiz olduğunu belirtmektedir.

Kâr bazlı ekonomik sistem tarafından teknolojinin gelişiminde kasıtlı olarak yaratılan yavaşlamanın, "kârlılık"tan kurtarıldığında daha fazla insan için daha çok kaynak bolluğu ve buna bağlı olarak daha fazla ürün sağlayacağı ve kıtlık, yoksulluk, açlığı ortadan kaldıracağı fikrini geliştirdi.[3] Buna göre yeni keşfedilmiş kaynak bolluğu, insanların bencillik, yozlaşma ve açgözlülüğe olan eğilimini azaltacak ve birbirlerine güvenme eğilimini aşılayacaktır.

Fresqo'nun fikirleri Büyük Buhran yıllarında şekillendi.[4] Fresqo dünyadaki, Büyük Buhran dönemine benzer olmakla birlikte onun kadar sert olmayan mevcut ekonomik durumun insanları serbest piyasa ekonomisi ve kapitalizmden uzaklaştırarak paranın yönetimini elinde tutan kurumlara karşı insanların güvenini yıkacağına inanmaktadır.[5]

Jacque Fresco, 1980 yılında kaynak bazlı ekonominin temel alındığı Venüs Projesi'ni hayata geçirmiştir. Florida'da Okeechobee Gölü yakınlarında 85.000 m² alana sahip bir araştırma merkezinde[6] çalışmalarını sürdüren Fresco, internet üzerinden yayınladığı video ve belgelerle,[7] çeşitli konferanslarla toplumu geliştirmek ve daha ileri taşımak adına kaynak bazlı ekonomiye geçmenin; yenilenebilir şehirlerin, doğal kaynak yönetiminin ve gelişmiş otomasyonun önemini anlatmaya 2017 yılındaki ölümüne kadar devam etmiştir.
Augusta (Hesse Hanedanı prensesi)

Hessen-Kassel Prensesi Augusta (Augusta Wilhelmina Louisa; 1797 Temmuz 25 – 1889 6 Nisan) Birleşik Krallık Kralı III. George ve Charlotte Mecklenburg-Strelitz’in yedinci oğlu olan Prens Adolphus, Cambridge Dükü’nün eşi,[1] III. George’un en uzun ömürlü gelinidir, V. George’un eşi Teck Mary'nin anneannesiydi.

Hesse-Kasselli Prenses Augusta, Hesse-Kasselli Landgrave Frederick'in ve eşi Nassau-Usingen Prensesi Caroline’in üçüncü kzıdır ve Rumpenheim Kalesi'nde (Fransızca: Château de Rumpenheim, Almanca: Rumpenheimer Schloss ), Offenbach am Main, Hessen doğmuştur. Babası aracılığıyla, Büyük Britanya Kralı II. George’un torununun çocuğuydu, büyükannesi II. George’un kızı Mary idi. Babasının ağabeyi, Hesse-Kassel'in yöneticisiydi. 1803'te amcasının ünvanı Hessen Elektörü'ne yükseltildi ve bu sayede Hessen hanedanının tüm Kassel ailesi hiyerarşide yukarı çıkmış oldu.

7 Mayıs'ta Kassel'de ve daha sonra 1 Haziran 1818'de Buckingham Sarayı'nda Prenses Augusta, ikinci kuzeni Cambridge Dükü ile 20 ve o 44 yaşındayken evlendi. Evlendikten sonra Augusta, Cambridge Düşesi oldu. Üç çocukları oldu.

1818'den Kraliçe Victoria'nın tahta çıkışından ve 1837'de İngiliz ve Hanover tahtlarının ayrılmasına kadar, Cambridge Düşesi Hannover'de yaşadı ve burada Dük, kardeşleri George IV ve William IV adına vekil olarak görev yaptı. 1827'de Augusta, 3 Mayıs 1827'de kurulan ve Bremervörde'nin güneyindeki bozkırların ekimi ve kolonizasyonu sırasında yerleşecek yeni bir köyün kendi adını taşımasına izin verdi. 19 Haziran'da Stade Hanoveran High-Bailiwick idaresi köylülere, belediyeleri için seçilen Augustendorf adını onayladığını bildirdi (1974'ten beri Gnarrenburg'un bir bölgesidir). Cambridge Dükü ve Düşesi, Cambridge Cottage, Kew'de ve daha sonra St. James Sarayı'nda yaşadıkları Büyük Britanya'ya döndüler.

Cambridge Düşesi, kocasının ölümünden sonra otuz dokuz yıl daha hayatta kaldı ve 6 Nisan 1889'da doksan bir yaşında, Kew Green'deki Cambridge Cottage'daki evlerinde öldü.[2] Kraliçe Victoria, teyzesinin ölümü hakkında şunları yazdı: "Onun için olmasa da çok üzücü. Ama o neslinin sonuncusu ve artık benim üzerimde kimse yok."

Kew'deki St Anne Kilisesi'ne gömüldü, ancak kalıntıları 1930'da Windsor Kalesi'ndeki St George Şapeli'ne taşındı.[3]
Yıllarboyu Tarih

Yıllarboyu Tarih, 1978 ve 1985 yılları arasında Türkiye'de yayımlanmış aylık resimli popüler yakın tarih dergisidir.

İlk sayısı 1 Nisan 1978 tarihinde yayımlanan dergi, 84 sayı çıktıktan sonra Mart 1985 tarihli 85.sayısı ile yayın hayatına son vermiştir.[1] İlk 9 sayısında kapağında büyük yazıyla "Yıllarboyu", alt başlık olarak da "Yakın Tarih Dergisi" yazıyordu. Bu sayıdan sonra kapak 
tasarımı değişmiş ve kapak başlığına sadece "Yıllarboyu Tarih" yazılmıştır. Gerçekten de dergide ezici çoğunlukla yakın tarihle ilgili yazılar yer alıyordu.

Hürriyet Grubu'na bağlı Hürgün Gazetecilik tarafından çıkartılan bu aylık dergi Hürriyet Ofset tesislerinde basılıyordu. 21x27 cm boyutlarında 3. hamur kağıda renkli ve siyah beyaz basılan derginin fasikülleri 74'er sayfaydı (Yaşadığımız Yüzyıl adlı dergiye bağlı ekiyle birlikte 100 sayfa). Bir yılın sonunda, yani 12 sayıdan sonra fasikül numarası tekrar 1'den başlıyordu ve 6 sayıda bir yeni bir cilt oluşturuluyordu. Yani fasiküller kendi yıllarına ait ikişer ciltte toplanıyor ve ciltler o yılın adıyla ve fasikül sayılarıyla adlandırılıyordu (1981 1-6 ve 1981 7-12 gibi). Ciltler firmanın temin ettiği özel cilt kapaklarıyla da ciltlettirilebiliyordu. İlk sayısı ocak değil de nisan ayında çıktığı için ilk yıl 12 yerine 9 sayı yayımlanmış ve bunlar tek ciltte toplanmıştır, sonraki yıllarda hep 2 cilt oluşturulmuştur. Dergi iç sayfalarında reklama yer vermemiştir. Az sayıdaki reklam arka kapak ve kapak içlerinde yer almaktadır.

Derginin künyesinde genel yayın müdürünün Çetin Emeç, sorumlu yazı işleri müdürünün Eser Tutel, yayın danışmanının ise Midhat Sertoğlu olduğu yazmaktadır. Bu isimlerden son ikisi aynı zamanda yazar kadrosunun içinde de yer almaktadır. Dergide yazan diğer yazarlar arasında Cemal Kutay, Osman Öndeş, Taha Toros, Adnan Giz, Hikmet Feridun Es, Feridun Fazıl Tülbentçi, Yusuf Mardin ve Nail Güreli ilk göze çarpanlar arasındadır.

Derginin hemen her sayısında yer alan özel bölümler ise şunlardır:
Ya'fur

Yağfur, İslam peygamberi Muhammed'in özellikle Şii kaynaklarda efsanevi anlatımlara konu olmuş bineği.

Arapça'da geyik anlamına gelir. Bu binek koşum takımı olmadan bindiği söylenen  bir eşekti. Bu eşeğe ilişkin pek çok hikâye vardır ancak en yaygın olanı, eşeğin 628 ile 632 (H. 8-11) yılları arasında Mısır'ın Bizans valisi tarafından bir hediye olduğunun kaydedilmesidir. Şii İslami geleneğine göre, konuşma gücüne sahipti ve Muhammed'e, peygamberlerin bindiği eşekler dizisinin sonuncusu olduğunu ve İsa'nın Kudüs'e zaferle girişinde bindiği eşeğin soyundan geldiğini söylüyordu. Gelenek, Ya'fūr'un Muhammed öldükten sonra kendisini bir kuyuya atarak çaresizlik içinde öldüğünü rivayet eder, ancak bu rivayetlerin hadis araştırmalarında güvenilmez olduğu kabul edilir. Muhammed'in ölümünden sonraki yüzyıllarda eşeğin adı ve sembolizmi, İslami dini şahsiyetler ve yöneticiler tarafından benimsendi.

Yaʽfūr, Muhammed'in bindiği birkaç hayvandan biriydi; diğerleri arasında Murtacaz adında kır atı, Sakb ("Hızlı") adında siyah bir at, Düldül ("Kararsız") adında bir katır ve peygamberin ölümünden sonra başını bir duvara çarparak kazara ölen Kasva ("Yarık Kulaklar") adında bir deve vardı.[1]

11. yüzyıldan kalma anonim bir eser olan Hediyeler ve Gariplikler Kitabı'na (Kitab'ül-Hedaya ve'l-Tuhaf) göre,[2] Yaʽfūr, Mısır'ın Bizans valisi Mukavkıs tarafından O zamanın İskenderiye Patriği olan İskenderiye Patriği (muhtemelen Kiros) zamanında Muhammed'e hediye edildi. Muhammed, Mukavkıs'a kendisini İslam'a geçmeye davet eden bir mektup göndermişti. Bunun karşılığında Mukavkıs, eşek, katır Düldül, dört cariye, bir hadım, bir at, 1000 miskal altın ve bir miktar Mısır malı ve eşyası gönderdi. Köle kızlardan biri olan Kıpti Hristiyan Maria al-Qibtiyya, Muhammed tarafından kendisine bırakıldı ve ona İbrahim adında kısa ömürlü bir oğul doğurdu. Mısır eşekleri güzellikleriyle bilindiğinden ve zengin tüccarlar tarafından ulaşım aracı olarak kullanıldığından, eşek değerli bir hediyeydi.
Gini katsayısı

Ekonomi'de Gini katsayısı, Gini endeksi veya Gini oranı, bir ulus ya da bir sosyal grup içindeki gelir eşitsizliği veya servet eşitsizliğini temsil etmeyi amaçlayan bir istatistiksel dağılım ölçüsüdür. Gini katsayısı istatistikçi ve sosyolog Corrado Gini tarafından geliştirilmiştir.

Normalde bir ülkedeki gelir eşitsizliğini ölçmek için kullanılır ancak herhangi bir eşitsiz dağılımı ölçmek için kullanılabilir. Gini katsayısı 0 ile 1 arasında bir sayıdır, mükemmel eşitlik (herkes aynı geliri) ve nerede 0 karşılık mükemmel eşitsizliğe değeri 1 karşılık (bir kişi gelir ve diğerleri hiçbiri hepsi var). Gini endeksi 1 yerine maksimum 100 referansıyla ifade edilen Gini katsayısıdır ve Gini katsayısının 100 ile çarpımına eşittir. Gini katsayısının (veya endeksin iki biriminin) iki yüzdelik değişimi bir dağılıma eşdeğerdir. nüfusun en fakir kesiminden (ortancanın altında) en zenginine (ortancanın üstünde) servetin %7'si.

Gini katsayısı öncelikle gelir eşitsizliğini ölçmek için kullanılsa da, servet eşitsizliğini ölçmek için de kullanılabilir. Bu kullanım, hiç kimsenin negatif net servete sahip olmamasını gerektirir.

Gini katsayısı ile ilgili alanlarında oranı olarak hesaplanır Lorenz eğrisi diyagramı. Tam eşitlik doğrusu ile Lorenz eğrisi arasındaki alan a ve Lorenz eğrisinin altındaki alan b ise, Gini katsayısı a/(a+b) olur.

Bu oran, her zaman 0 ile 1 arasında bir sayı olan bu yüzdenin bir yüzdesi veya sayısal eşdeğeri olarak ifade edilir. Gini katsayısı genellikle daha pratik olan Brown Formülü ile hesaplanır.

* Fedriani, EM; Martin, AM (2009). "Kişisel ve işlevsel gelir dağılımı". Vallés Ferrer, José, ed. İspanyol Ekonomisi (2. baskı). Madrid: McGraw-Hill / Interamericana de España SAU. s. 331-345. ISBN 978-84-481-6806-3 .
Alevi-Bektaşi edebiyatı

• 1) Alavîler
          • Horasan Melametîliği
            • Kalenderîlik
               • Haydarîlik 
            • Nakşibendiye
           • Mevlevîlik 
           • Yesevilik
             • Bektâşîlik
               • Ahilik
    • 2) Kadiriye 
      • Nimetullahîlik 
        • Nurbakşîlik
      • Rufailik 
        • Galibilik
    • 3) Zahidiyye 
      • Halvetiyye 
        • Bayramiyye
          • Halvetiye
      • Safeviyye 
        • Kızılbaşlar
          • Çepniler
          • Tahtacılar

• B) Hürremîyye  (Kızıl-Giyinenler)
    • 1) Celâlîyye 
    • 2) Vefâîyye 
      • Babailer
        • Baba İlyasçılar
        • Baba İshakçılar
        • Barak Babacılar
          • Hurûfîyye (Dîn) 
            • Dedebabalık 
              • Ali’îyye
              • Harabat’îyye
            • Nûktâvîlik

• C) Nusayrîyye (Arap Aleviliği)  (Din) 
    •  1) Haydariyye 
    •  2) Şemsiyye / Şimaliyye
    •  3) Kameriyye / Kilaziyye
    •  4) Gaybiyye

• D) Yezdânizm (Kürt Alevîliği)  
    • 1) Yâresân (Yarsanizm)
    • 2) Yezidi (Ezidilik) (Dîn)

Alevi-Bektaşi edebiyatı, Alevilik ve Bektaşilik inançlarının, felsefesinin, ritüellerinin ve toplumsal yaşamının edebi eserlere yansımasıdır. Anadolu'nun zengin kültürel mirasının önemli bir parçasını oluşturan bu edebiyat, genellikle sözlü gelenekle beslenir ve deme, nefes, deyiş, hikâye, fıkra gibi çeşitli türlerde kendini gösterir.

Alevi-Bektaşi Edebiyatı, Alevilik ve Bektaşilik inançlarının etkisiyle şekillenen, zengin bir sözlü ve yazılı geleneğe sahip bir edebiyattır. Anadolu'nun kültürel ve dini dokusunu anlamak için önemli bir kaynaktır. Yüzyıllar boyunca Alevi-Bektaşi toplumunun inançlarını, değerlerini ve yaşam biçimini yansıtmış ve gelecek nesillere aktarılmasında önemli bir rol oynamıştır.

Alevi-Bektaşi Edebiyatı'nın en önemli temsilcileri arasında şu isimler sayılabilir:

Bu isimlerin yanı sıra,  Aşık Veysel, Fuzuli gibi birçok şair ve ozan da Alevi-Bektaşi Edebiyatı'na önemli katkılarda bulunmuştur.

Alevi-Bektaşi Edebiyatı, Anadolu'nun kültürel ve dini dokusunu anlamak için önemli bir kaynaktır. Bu edebiyat, yüzyıllar boyunca Alevi-Bektaşi toplumunun inançlarını, değerlerini ve yaşam biçimini yansıtmış ve gelecek nesillere aktarılmasında önemli bir rol oynamıştır. Aynı zamanda,  insan sevgisi, hoşgörü, adalet gibi evrensel değerleri savunmasıyla da tüm insanlık için değerli bir mirastır.