root-0/wiki-turkish huggingface dataset:
VS-N fünyeli mayınlar

VS-2.2, VS-3.6 ve SH-55 İtalyan yapımı dairesel şekilli plastik kasalı birer tahripli tanksavar mayınıdır. Mayınlar metalsiz mayın sınıfında olup her türlü basınca dayanıklıdırlar. VS-2.2 ve VS-3.6 modelleri istenildiğinde helikopter yardımı ile havadan serpilerek istenilen bölgelere döşenebilir. İtalyan Valsella Meccanotecnica SpA firması geliştirilen mayın ve daha sonra Singapurdaki Chartered Industries tarafından da üretilmiştir. Ancak şu an imalatı yapılmamaktadır.VS-2.2 ve VS-3.6 modelleri görünüp olarak birbirlerine banzemektedir. İçlerinden VS-3.6 çok az büyük olup, daha yuvarlak bir yapıya sahip olan SH-55 modeli içlerinde en büyükleridir. Çok daha küçükleri olan VS-1.6 modelinde de aynı fünye kullanır.

Normal şartlarda zeytin yeşili veya kum rengine boyanır. VS-2.2 ve VS-3.6 modellerinin gövdesi yivli olup üst kısımda geniş VS-N fünyesi bulunur. SH-55 in büyük olan ana gövdesi yivsiz olup diğerleri ile aynı VS-N fünyesini kullanır.

Her ne kadar yapı olarak küçük olsalar da kendileri ile aynı sınıfta bulunana mayınlara nazaran tanklara karşı çok daha etkilidirler.Mayın ve fünyesi sahip oldukları sert plastik yapıdan ötürü çok farklı iklim şartlarından etkilenmeden kullanılabilir.Sulak arazilerde de kullanılabilir.Genellikle toprağın 50 ila 70 mm altına yerleştirilirler.

VS-N fünyesi içerisindeki diyaframdaki hava ateşleme iğnesini tutan bilyaları tutarak ateşlemeyi önler. Bu özelliğinden ötürü temizleme esnasında kullanılanan yüksek basınç tekniği mayını infilak ettirmeye yetmez.

VS-2.2 modelinin sahip olduğu ana patlayıcı tank gövdesine hasar veremiyecek kadar azdır. Ancak VS-3.6 ve SH-55 modellerinini sahip olduğu ana patlayıcı tank zırhına zarar verebilir.

VS-2.2 modeli Irak ve Kuveyt, SH-55 ise Afganistanda bulunmaktadır.
Bebel Gilberto

Bebel Gilberto (Isabel Gilberto, d. 12 Mayıs 1966, New York), Brezilyalı şarkıcı. Bossa Nova tarzı müziğin yaratıcılarından João Gilberto ve Brezilyalı şarkıcı Miúcha'nın kızıdır. Bebel Giberto aynı zamanda müzisyen ve şarkı sözü yazarı Chico Buarque'nin yeğenidir. Bebel genç yaşından itibaren Rio de Janeiro'da konserler vermektedir.

Bebel ilk olarak yedi yaşında annesinin Miucha isimli ilk albümünde şarkı söyledi. Dokuz yaşında annesinin ve jazz saksafonisti Stan Getz'in yanında New York Jazz Festivalinde sahne aldı. Daha sonra müzisyen Cazuza ile tanıştı ve yakın dost oldu.

İlerleyen zamanlarda Cazuza ve Dé ile şarkı yazmaya başladı. 1986 yılında ilk albümü Bebel Gilbertoyu çıkardı. 1991'de New York'a taşınan Bebel, Brooklyn Müzik Akademisi'nde sahne aldı. Bebel New York'ta The Metronome, Zanzibar gibi önemli birçok kulüp ve barlarda sahne almaya başladı.

1990'lı yıllarda Bebel, Arto Lindsay, Caetano Veloso, Chico Buarque ve David Byrne gibi birçok ünlü isimle çalıştı. 1996 yılında AIDS'e karşı yardım kampanyası olan Red Hot + Rio isimli projede yer aldı. 1990'ların ortasında Arto Lindsay ve Towa Tei ile yazıp hazırladığı "Technova" ve "Batucada" isimli parçalar uluslararasında hit dans parçaları oldu.

Türkiye'de Ağustos 2006'da Newyorker'da sahne aldıktan sonra 22 Ağustos 2007'de Turkcell Kuruçeşme Arena'da bir konser vermiştir.
Çahati

Çahati (Gürcüce: ჭახათი), Gürcistan'a bağlı Acara Özerk Cumhuriyeti'nde, Kobuleti Belediyesi sınırları içinde bir köydür.

Çahati köyünün bulunduğu yer, antik çağda Kolheti Krallığı'nın sınırları içindeydi. Orta Çağ'da Gürcü krallıkları ve prenslikleri idaresinde yer alıyordu. Osmanlılar bu yerleşimi 18. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirdiler. Osmanlı idaresinden önce başlamak üzere, bu bölge 17. yüzyılın ortalarından 1770'lere değin Tavdgiridze ailesinin mülküydü.

Çahati köyü, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde Çahat (چخات) olarak geçer. Ancak bu salnamenin yeni baskısında köyün adı "Himat" şeklinde okunmuştur. Bu tarihte köy Trabzon vilayetinin Lazistan sancağının Çürüksu kazasına bağlıydı. Salnameye göre köyün nüfusu 70 hanede yaşayan 187 kişiden oluşuyordu. Ancak bu sayının sadece erkek nüfusu olması ihtimali vardır. Büyük bir yerleşim olan köyde vergiye tabi hayvan varlığı olarak sadece 7 inek, 8 at ve 11 keçi kaydedilmiştir.[1]

Çahati köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından savaş tazminatının bir parçası olarak Rusya'ya bırakıldı. 1886 tarihli Rus nüfus sayımında Çahati (Чахатн) şeklinde kaydedilmiş olan yerleşim, Batum sancağının Kintrişi kazasına bağlı Çahati nahiyesinin iki köyünden biri ve bu nahiyenin idari merkeziydi. Nüfusu, 129'u erkek ve 123'ü kadın olmak üzere, 36 hanede yaşayan 252 kişiden oluşuyordu. Köy halkı, Müslüman Gürcü anlamında "Acaralı" şeklinde yazılmıştır. Çahati nahiyesinin diğer köyü Tkemakaravi idi.[2]

Çahati köyü, Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakılmasının ardından Müslüman Gürcülerin göçüne de sahne olmuştur. Nitekim Gürcü tarihçi Zakaria Çiçinadze, 1891 yılında, bu köyden 10 hanenin Osmanlı ülkesine göç ettiğini yazmıştır. Oysa 1876 yılında köyde 70 hane varken, 1886 yılında hane sayısı 36'ya düşmüş bulunuyordu. Çiçinadze ise, aynı tarihte köyün nüfusunun 60 haneden oluştuğu belirtmiştir. Çiçinadze'nin verdiği bilgiye göre bu sırada köyde Hrisitiyan Gürcüler de bulunuyordu. Köyde bir adet cami vardı ve Leonide Okorpiriszde  Hristiyan nüfusun rahibiydi.[3][4] Batum ve Çürüksu bölgelerinin Osmanlıların Ruslara teslim etmesi sırasında bölgede bulunan Aleksandr Frenkel ise, 1879'da yayımlanan kitabında, Osmanlıların Çürüksu Gürcülerini, özellikle kadın ve çocukları zorla toplayıp Batum limanından Trabzon'a yolladığını yazmıştır.[5][6]

Çahati köyünde Orta Çağ'dan kalma bir kale ve tek kemerli bir taş köprü bulunmaktadır. Elia Kalesi olarak bilinen kale Çahati Dağı'nde, köprü ise eskiden ayrı bir köy olan Tshemvana'dadır.

Çahati köyü, Çahati Deresi vadisinde, deniz seviyesinden yaklaşık 250 metre yükseklikte yer alır. Kobuleti kasabasına 17 km uzaklıktadır. Çahati Dağı olarak bilinen dağda Orta Çağ'dan kalma Elia Kalesi bulunmaktadır. Çahati köyü, eskiden bir köy olan Tshemvana (ცხემვანა) mahallesindeki kükürtlü kaplıca ve maden sularıyla da bilinmektedir.

Çahati köyünde 2002 yılında 576 kişi, 2014 yılında 390 kişi yaşıyordu.
Natasha Lako

Natasha Lako (d. 13 Mayıs 1948, Görice, Arnavutluk), Arnavut şair, çevirmen ve roman yazarıdır. Ülkenin ilk nesil kadın yazarlarından biridir.[1][2] Mart 1991'de Arnavutluk Parlamentosu'na Arnavut Demokrat Partisi'nin (PD) bir üyesi olarak seçilen birkaç kadından biridir.

Lako, Tiran Üniversitesi'nde gazetecilik alanında uzmanlaşarak siyaset bilimi okudu. Tiran'daki Yeni Arnavutluk Film Stüdyolarında da çalıştı.[2] Diana Çuli ve Helena Kadare ile birlikte Arnavut komünist rejimi dönemindeki az sayıdaki kadın yazardan biriydi. 1991-1993 yılları arasında koalisyon hükûmetinde Demokrat Parti üyesi olarak seçildi. 1997'de Arnavutluk Film Arşivi'nin ilk yönetmeni oldu ve orada birkaç yıl çalıştı.[3]

Senaristlik de yapan Natasha Lako, Arnavut oyuncu ve yönetmen Mevlan Shanaj ile evlidir ve Hera ve Joni adlarında iki çocukları vardır.[4]

Birkaç yıl İsveç'te de yaşayan Lako, çok kısa bir görüşme sırasında bizzat tanıştığı İsveçli şair Tomas Tranströmer'in dilinden ve eserlerinden etkilendi. 2002 ve 2011 yıllarında, şiirlerinin Arnavutçaya ilk çevirileri olan iki ciltlik Perandoria e barit ve Qiell i lënë përgjysmë şiirlerini yayınladı.[5]

1977: Stinët e jetës (Yaşamın mevsimleri). Esse Energjia film benzeri 15 film senaryosu
NGC 1072

NGC 1072, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Balina takımyıldızı yönünde bulunur. SBb tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. Fransız astronom Edouard Stephan tarafından 1881 yılında 80,01 cm (31,5 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.[4]

NGC 1048 |
NGC 1049 |
NGC 1050 |
NGC 1051 |
NGC 1052 |
NGC 1053 |
NGC 1054 |
NGC 1055 |
NGC 1056 |
NGC 1057 |
NGC 1058 |
NGC 1059 |
NGC 1060 |
NGC 1061 |
NGC 1062 |
NGC 1063 |
NGC 1064 |
NGC 1065 |
NGC 1066 |
NGC 1067 |
NGC 1068 |
NGC 1069 |
NGC 1070 |
NGC 1071 |
NGC 1072 |
NGC 1073 |
NGC 1074 |
NGC 1075 |
NGC 1076 |
NGC 1077 |
NGC 1078 |
NGC 1079 |
NGC 1080 |
NGC 1081 |
NGC 1082 |
NGC 1083 |
NGC 1084 |
NGC 1085 |
NGC 1086 |
NGC 1087 |
NGC 1088 |
NGC 1089 |
NGC 1090 |
NGC 1091 |
NGC 1092 |
NGC 1093 |
NGC 1094 |
NGC 1095 |
NGC 1096 |
NGC 1097
Angus burger

Angus burgeri, Angus sığırlarından elde edilen sığır eti kullanılarak yapılan bir hamburgerdir. Angus burger adı birkaç fast-food hamburger zinciri tarafından bir veya daha fazla "premium" burger için kullanılır; ancak, herhangi bir şirkete ait değildir. Önceden hazırlanmış dondurulmuş Angus burgerleri, perakendecilerden giderek daha fazla temin edilebilmektedir.

McDonald's'ın, Angus burgerini piyasaya süren ilk büyük fast-food burger zinciri olduğuna inanılıyor.

2006'dan beri McDonald's, kendi sandviç versiyonunu Chicago, Illinois ve New York eyaletleri dahil olmak üzere çeşitli pazarlarda test pazarladı. Test sandviçi, standart Burger King versiyonuna, İsviçre mantarına ve domuz pastırması peynirine benzer yapıya sahip üç çeşitte sunuldu.[1]

Kanada'da, hamburger zinciri Harvey's menüsünde bir Angus burgeri satarken, McDonald's Kanada, Mayıs 2008'de bir Angus burgerini tanıttı.

2009 yılının ortalarında, McDonald's Avustralya ve Yeni Zelanda menülerine iki çeşit Angus burger eklendi. Birincisi, Angus bifteği, hardal, McChicken soslu mayonez, işlenmiş peynir, kırmızı soğan, salata ve domatesten oluşan "Grand Angus". İkincisi, Angus bifteği, işlenmiş peynir, McChicken sosu, soğan rendesi, kırmızı soğan ve domuz pastırmasından oluşan "Mighty Angus".[2][3] Aralık 2015'te Grand Angus, Classic Angus olarak yeniden yayınlandı ve Mighty Angus, Aussie BBQ Angus olarak yeniden yayınlandı.[4]

2019'da Angus burgerin Black versiyonu çıktı.[5]
Öget Öktem Tanör

Öget Öktem Tanör (d. 31 Mayıs 1935), Türk anayasa hukukçusu ve nöropsikologdur.

Lise öğrenimini Bursa kız lisesinde tamamlamış ve ardından İstanbul Üniversitesi hukuk fakültesine başlamıştır. 1959 yılında Mezun olumuş ve Anayasa hukuku kürsüsünde asistan olarak göreve başlamıştır. Bu sırada devlet bursu ile bir sene Columbia Üniversitesine gitmiştir. Geri döndüğünde psikoloji eğitimi ile devam eder ve İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Psikoloji bölümü tarafından 2 sene boyunca derslere devam etmesi ve sonunda yapılacak sınavdan geçmesi şartı ile psikoloji doktora programına kabul edilir. 1969 yılında genel psikoloji kürsüsünde Asistan olur. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi tarafından psikologlar için açılan “tıp bilimleri doktorası” programına  başvurur ve kabul edilir. 1981 yılında “Anksiyetenin Öğrenme ve Hafızaya Etkisi” adlı doktora tezini yazarak mezun olmuştur. 1984 Yılında Türkiye'deki ilk nöropsikoloji laboratuvarını ve 2008 yılında Türk Nöropsikoloji derneğini kurmuştur. Eski milletvekili ve Milli Eğitim Bakanlarından Dr. İbrahim Öktem'in kızı, Hukuk profesörü Bülent Tanör'ün eşidir.[1][2]  Barış Akademisyenleri Bildirisi'ne imza attığı için önce İstanbul Bilim Üniversitesinden atılmış daha sonra da memuriyetten ihraç edilmiştir.[3]
Orhan Asena

Orhan Asena (7 Ocak 1922, Diyarbakır - 15 Şubat 2001, Ankara), Türk oyun yazarı, şair, çocuk hastalıkları hekimidir.

1950 sonrası Türk tiyatrosunun en önemli yazarlarından birisidir.[1] Daha çok tarihi konuları ele alan eserler vermiş, çok üretken bir oyun yazarı olan Orhan Asena, “Türk tiyatrosunun Shakespeare’i” olarak anılır.[2]

1922'de Diyarbakır'da dünyaya geldi. İlk ve orta öğrenimini Diyarbakır'da tamamladı. Çocuk yaşlarda şiir ve öykü yazmaya başladı. İlk tiyatro çalışmalarını lise yıllarında yaptı.[2] İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesinden 1945'te mezun oldu. Anadolu'da hekim ve hükûmet tabibi olarak görev yaptı. 1955'te çocuk hastalıkları uzmanı oldu. 12 Mart Muhtırası'ndan sonra Almanya’ya yerleşmek zorunda kaldı, sekiz yıl Almanya'da hekim olarak çalıştı,[3] Türkiye’ye döndükten sonra Ankara’ya yerleşti, Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğünde edebî kurul üyesi ve başkanı olarak da görev yaptı.

Yazın dünyasına şiir ve hikâye yazarak giren ve ilk şiirleri Yaratış ve İstanbul dergilerinde yayımlanan Asena, zamanla oyun yazarlığına yöneldi. İlk oyunu "Tanrılar ve İnsanlar - Gılgamış", 1954-1955 tiyatro mevsiminde Ankara Devlet Tiyatrosu’nda sahnelendi ve 1959'da da kitap olarak yayımlandı. 1960 yılında TDK tiyatro ödülünü alan bu yapıtı İngilizce, Fransızca, Almanca, İspanyolca, Rusça, İtalyanca dillerine çevrilmiştir.

Oyun yazarlığına devam eden Asena, kırkı aşkın oyun yazdı ve oyunları tüm Türkiye'deki sahnelerde oynandı. Oyunlarından yaklaşık yarısı kitap olarak yayımlandı. Eserlerinde başkaldırı teması ağır bastı. Atçalı Kel Memet'in hayatını işlediği Atçalı Kel Mehmet adlı oyunuyla TRT'den 1970 yılında başarı ödülünü aldı. Daha sonraları ise, İsmet Küntay Tiyatro Ödülü'nü, Avni Dilligil Tiyatro Ödülü'nü ve 1983 yılında Ya Devlet Başa Ya Kuzgun Leşe ile Yazın alanı Tiyatro dalında Türkiye İş Bankası Büyük Ödülü'nü kazandı. Tiyatro eleştirmenlerince "Türk tiyatrosunun Shakespeare'i" olarak tanımlanmıştır.

1998 yılında kültür bakanlığı tarafından "devlet sanatçısı" unvanına lâyık görüldü. 2001 yılında Ankara'da vefat eden yazar, Cebeci Asri Mezarlığında toprağa verildi.

2002'den itibaren Diyarbakır'da, Diyarbakır Devlet Tiyatrosu tarafından Orhan Asena anısına onun adını taşıyan "Yerli Oyunlar Festivali" düzenlenmektedir.[4] Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü Macunköy kampüsünde Orhan Asena Deneme Sahnesi 2002 yılında açılmıştır.

"Kurtuluş Savaşı'nda Efeler
Barad

Barad ya da Kaprobarada, Kuzey Suriye'de antik bir yerleşim. Erken Bizans döneminde önemli bir merkezdi. 5. ve 6. yüzyılda en parlak dönemini yaşadığı bilinen yerleşimin bu döneminden günümüze kilise, manastır ve konut harabeleri kalmıştır.

Kuzey Suriye'nin antik köyleri arasında en kuzeyde bulunan Barad, Halep'in yaklaşık 40 kilometre kuzeybatısında bulunmaktadır.[1]

2. ve 3. yüzyılda özellikle zeytin tarımı ve ticaretinin yapıldığı önemli bir yerleşimdi. Bölgenin yakınında bu döneme ait hamam kalıntıları bulunmuştur. 4. yüzyıla gelindiğinde büyük evlerin inşa edildiği arazi, 7. yüzyılda terk edilmeye başlamıştır. Orta Çağ'da bölgenin terk edilmiş vaziyette olduğu düşünülmektedir. 1905 yılında bölgeye seyahat eden Gertrude Bell notlarında burasının kısmen Kürtlerce iskan edildiğini aktarmaktadır.[2]

6. yüzyılda en parlak dönemini yaşayan şehirden geriye zengin sınıfın kaldığı düşünülen büyük evlerin yanı sıra 4 adet kilise, bir manastır ve ziraat amaçlı kullanılan bazı yapılar kalmıştır.

Bölgedeki en önemli yapının üç nefli sütunlu bazilika olduğu bilinmektedir. Julianos tarafından 395 - 402 yılları arasında Julianos tarafından inşa ettirilmiştir. Julianos, bölgede aktif olduğu bilinen diğer mimar Markianos Kyris ile birlikte özellikle 5. yüzyılın ilk çeyreğinde yapı inşa eden en önemli mimarlar arasındadır. Bir Roma tapınağının yerine inşa edilen kilise ciddi biçimde hasar görmüş durumdadır. Yeniden inşa edilen yapıda tapınağın mimari parçalarının devşirme olarak kullanıldığı görülmektedir.[3] Julianos kilisesinin ortasında bölgede bilinen en erken Bema bulunmaktaydı, bu mimari öge zamanla değişime uğramıştır.[4]

Kuzey kilisesi Julianos kilisesine nispeten daha iyi durumda günümüze ulaşmıştır. Milattan sonra 561 yılına tarihlenen bu bazilika, doğu yönünde bir apsis ile sona ermektedir ve birçok açıdan kendisinden yaklaşık 100 yıl önce inşa edilen Qalb Loze bazilikasına benzemektedir.[5] Bu çeşit mimari plana ayrıca 602 yılına tarihlenen şeyh süleyman bazilikası ve Ruweiha'da bulunan Bizzos kilisesinde rastlanmaktadır.[6]

Güneyde bulunan ve 6. yüzyıla tarihlenen diğer bir kilise tek nefli ve dikdörtgen biçimli bir apsise sahiptir. Bu kilisenin bölgede bulunan bir manastıra ait olduğu düşünülmektedir.

Bugünkü köyün kuzeyinde bir Roma hamamının kalıntıları bulunmuştur. Kuzey Suriye'nin antik köylerinden 6 tanesinde bu çeşit hamamlara rastlamak mümkündür.[7]
VK (şirket)

VK (12 Ekim 2021'e kadar - Mail.ru Group), Rusya merkezli 1998'de kurulmuş bir internet şirketidir. Genel Müdür - Vladimir Kirienko. Mail.RU olarak 1998 yılında e-posta servisi vererek başlayan firma günümüzde Rusça konuşulan bölgelerde en çok ziyaret edilen sitelere sahiptir.

VK, Odnoklassniki, Moi Mir siteleri başta olmak üzere birçok hizmet ve sitenin sahibidir.

VK'nın temelleri, 1998 yılında Eugene Goland, Michael Zaitsev ve Alexey Krivenkov tarafından kurulan Port.ru şirketine dayanır. Şirket, yatırımcı James Melcher'den 1 milyon ABD doları yatırım alarak büyümüştür. 2001 yılında Mail.ru adını alarak, Rusya'nın önde gelen internet şirketlerinden biri haline gelmiştir. 2003 yılında şirketten ayrılan Yuri Milner, daha sonra Digital Sky Technologies'i (DST) kurmuştur. 2006 yılında Mail.ru hisselerini Tiger Fund ve DST'ye satan Igor Linshits, şirketin büyümesinde önemli bir rol oynamıştır.[1]

2010 yılında Mail.ru Group, Londra Borsası'nda halka arzını gerçekleştirmiştir. Aynı yıl, Astrum Nival oyun stüdyosunu satın almış ve oyun sektöründeki varlığını güçlendirmiştir. 2016 yılında Pixonic oyun stüdyosunu, 2018'de ise e-spor holdingi ESForce'u satın alarak oyun ve e-spor alanındaki faaliyetlerini genişletmiştir. Ayrıca, Alibaba 2018'de şirketin %10 hissesini satın almıştır.[1]

2021'de şirket, Sberbank ile birlikte O2O yiyecek ve ulaşım hizmetlerine yatırım yapmıştır. Aynı yıl, Sogaz Grubu, VK'nın kontrolünü elinde bulunduran "MF Teknologii"nin hisselerini devralmıştır. 2022 yılında Apple'ın App Store'undan VK'ya ait bazı uygulamalar kaldırılmıştır. VK, 2024 yılında kendi büyük dil modelini (LLM) geliştirerek yapay zeka alanına da adım atmıştır.[1]
Oidipus kompleksi

Oidipus kompleksi ya da Oidipus karmaşası, Sigmund Freud'un kurucusu olduğu psikanalitik teoriye göre karşı cinsteki ebeveyni sahiplenme ve kendi cinsinden ebeveyni saf dışı etme konusunda çocuğun beslediği duygu, düşünce, dürtü ve fantezilerin toplamı.

Freud'a göre her çocuğun ilk aşkı karşı cinsteki ebeveynidir. Erkek bebeğin sürekli annesine şımarması, babasının annesiyle ilgilenmesinden rahatsız olup ağlaması veya araya girmesi örnek olarak verilir.[1]

Erkek çocuk genellikle evde güçlü bir otoritesi olan güçlü rakibi babadan çekindiğinden her iki ebeveynden de uzaklaşmak zorunda olduğunu hissederken, annesinden çekinen kız çocuk hayran olduğu güçlü babasına daha çok yaklaşır.

Olumlu ve olumsuz olmak üzere iki şekilde açığa çıkar. Olumlu biçimi, kompleksin (karmaşanın) adını aldığı eski Yunan efsanesine uygunluk gösterir, yani oğlanlar babalarına ve kızlar annelerine rakip-düşman kimse gözüyle bakarak, içten içe onların yok olmasını ister, oğlanlar annelerine, kızlarsa babalarına karşı aşırı bir cinsel ilgi-eğilim (libido) gösterir.

Olumsuz şekliyse bunun tam tersidir. Freud'un adlandırdığı penis (fallus) döneminde (üç ila beş yaşlarında) bu karmaşa yaşanır. Beş yaşından sonra bu karmaşıklık etkisini yitirerek bir duraklama-uyuklama (latens) döneminden sonra buluğla birlikte yeniden canlanma gösterir ve dışta sevisel (cinsel denebilir) obje seçimiyle az ya da çok bir başarıyla bu yıkım gerçekleştirir.

Kişilik gelişiminin 3-5 yaş dönemi Freud tarafından fallik dönem olarak adlandırılır. Freud, bu yaş döneminde erkek çocuğun annesine karşı duyduğu aşk nedeniyle babası tarafından cezalandırılacağı korkusu sonucu yaşanan karmaşaya Odipal kompleksi adını vermiştir.

Mitolojide çocuğun ebeveynine aşık olup evlenmesinin tatsız bir eylem olduğu ve sadece tanrılara özel bir uygulama olduğu kabul edilir. Freud bu teorisini Yunan mitolojisindeki Sophokles'e ait Kral Oedipus hikâyesinden esinlenerek adlandırmıştır.
Genius

Roma dininde Genius (Latin : [ˈꞬɛnɪ.ʊs] ; çoğul cin), her bireyde, yerde veya şeyde mevcut olan genel bir ilahi doğanın bireysel örneğidir. Bir koruyucu melek gibi, Genius her erkeği doğum saatinden öldüğü güne kadar takip ederdi.[1] Kadınlar için her birine eşlik edecek olan Juno ruhuydu .

Her bir yerin bir Genius'u vardır. Romalıların zihninde, yaşamlarının büyük girişimlerini ve olayları için uygun cinleri yatıştırmak son derece önemliydi.

Hristiyan ilahiyatçı Augustine, Varro'nun her insanın rasyonel güçlerini ve yeteneklerini kendi Geniuslarına atfettiğini öne sürerek, Hristiyan " ruhunu " Roma cini Genius ile özdeşleştirdi .[2]

Genius terimi çoğu cin için geçerli olsa da, üst düzey kişilerin ve devlet yöneticilerinin cinlerinin çoğunun kendi köklü isimleri vardı. Genius genellikle önemsiz yerlere veya genel olarak bilinmeyen kişilere uygulanırdı. Ayrıca Evlerin, kapıların, sokakların, mahallelerin ve kabilelerin, her birinin kendi Genius'u vardı. Yüce ilahi birlik olan Jüpiter ve tanrıların kraliçesi Juno her bir aileye farklı cinler ayarlamıştır. Bu cinler kişiye özel olarak fiziksel boyutta kazanabilirdi.

Juno'nun ruhuna birçok başlık altında tapıldı:

Buradaki amaç Juno'dan kişinin durumuna öze yardım istemekti.

Genius pek çok yerde kullanıldı. İspanya için basılan paralar bunlardan biridir
Sanem Öge

Sanem Öge (d. 1977, İstanbul), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu.

25 Kasım 1977'de İstanbul’da doğdu. 1994 yılında Şahika Tekand yönetiminde Stüdyo Oyuncuları Oyunculuk Stüdyosu’nda oyunculuk eğitimine başladı. Aynı dönemde İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi böülümünde okumaya başladı. Lisans eğitimini tamamladıktan sonra İTÜ Sanat Tarihi yüksek lisans eğitimine başladı ama yarıda bıraktı. İkinci yüksek lisan denemesine ise 2007 yılında Kadir Has Üniversitesi "Film ve Drama Bölümü"nde oyunculuk odaklı yüksek lisans eğitimi alarak başladı ve 2009’da tamamladı. Çok kısa bir süre İngiltere'de yaşadı ve bir lunaparkta çalıştı. İngiltere dönüşü, Türkiye'de, asıl tutkusu olan oyunculuktan önce yaptığı ilk iş "istanbul-net.com" sitesinin sanat sayfası muhabirliği oldu. Daha sonra, Radikal gazetesi yaşam servisi muhabirliği yaptı. Alfa Yayınları, Everest Yayınları, Can Yayınları gibi yayın evlerinde editörlük, çevirmenlik gibi işler yaptı. Birçok yayın için röportajlar, yazılar yazdı. Uzun süre yaptığı oyunculuk dışı işleri, asıl mesleği olan oyunculuk ile birlikte yürüttü.

Sanem Öge profesyonel oyunculuk hayatına ise Stüdyo Oyuncuları bünyesinde başladı. Daha sonra Ve Diğer Şeyler Topluluğu, Tiyatro Oyunevi, İstanbul Devlet Tiyatrosu gibi tiyatrolarda önemli roller üstlendi. Çalıştığı tiyatro yönetmenleri arasında, Şahika Tekand, Mahir Günşiray, Müge Gürman, Yeşim Özsoy Gülan, Özen Yula gibi Türk tiyatrosunun önemli isimleri vardır. Sanem Öge tiyatro ve sinema alanlarında gösterdiği performanslarla birçok ödüle layık görülmüştür. Çalıştığı tiyatro grupları ile yurt içi ve yurt dışı festivallerde yer almıştır.
Şadiye Sultan

Şadiye Sultan veya Şadiye Osmanoğlu (d. 1887, İstanbul - ö. 20 Kasım 1977, İstanbul), II. Abdülhamid'in ve Emsalinur Kadınefendi'nin kızı.

1887 yılının yaz aylarında doğdu. Sarayda özel eğitim aldı. Lombardi Bey'den Batı müziği, Tanburî Cemil Bey'den Klasik Türk müziği öğrendi. Piyano, tambur, ud çalmayı öğrendi.[1] 1909'da Küçük Said Paşa'nın oğlu Ali Namık Bey'le nişanlandı ancak babasının tahttan indirilmesinden sonra Küçük Said Paşa'nın eski padişahın aleyhine dönmesinden dolayı nişanı bozdu. Enver Paşa kendisini Sultan V. Mehmed Reşad'dan istedi ancak Şadiye Sultan babasını tahttan indiren grubun içinde olduğu için Enver Paşa'yı reddetti. 2 Aralık 1910'da kendi isteğiyle Düyûn-ı Umûmiye'de başmüdür Galibpaşazade Mustafa Fevzi Bey'in oğlu Fahir Bey'le evlendi. Tek çocukları olan Samiye Hanımsultan 1914'te doğdu. 1924'te Hanedanın yurt dışına sürgün edilmesi üzerine kızıyla beraber Fransa'ya gitti. 1931'de Paris'te eski büyükelçi Reşat Halis Bey'le evlendi.

1953'te yurda dönüş yaptı. Cihangir'de bir apartman dairesine yerleşti ve burada 90 yaşında öldü. Naaşı Divanyolu'ndaki II. Mahmud Türbesi'ne defnedildi.

2017-2021 yılları arasında yayımlanan Payitaht Abdülhamid dizisinde çocukluğu Leya Kırşan tarafından canlandırılmıştır.