root-0/wiki-turkish huggingface dataset:
Tek Dakikada Kalıp Değişimi

"Tek Dakikada Kalıp Değişimi"nin kısaltması olan SMED, Yalın üretimin israfı azaltmak için kullandığı araçlardan biri, "hızlı takım değişimi" olarak çevrilebilecek olmasıdır.[1] Uygulamada SMED, bir makinenin kurulum süresini kısaltmayı amaçlayan yalın üretime ait bir dizi tekniktir. Uygun şekilde uygulandığında, makinelerin bağlanması için daha az zaman harcayarak hatta daha fazla esneklik sağlamaktadır. Son yıllarda araştırma camiasında SMED metodolojisine artan ilgi, son yayınlara yansımaktadır.[2] Herhangi bir üretim ortamında çalışmak, talihsiz özelliklerden biri de israftır. Atık, kullanılmayan hammaddelerden hasarlı ürünlere kadar uzanabilir ve verimli bir şekilde işlenmediği takdirde şirket için oldukça maddi kayıplara yol açabilmektedir. İsrafı azaltmak için, istenen sonuçlara bağlı olarak şirketlerin kullanabileceği birkaç yöntem ve strateji vardır. En popüler yöntemlerden biri Tek Dakikalık Kalıp Değişimi veya SMED'dir.[3] SMED, 1950'lerde Japonya'da Shigeo Shingo tarafından, müşteri talebi için gerekli esnekliği karşılamak için giderek daha küçük üretim parti boyutlarının ortaya çıkan ihtiyaçlarına yanıt olarak geliştirilmiştir. SMED tekniği, Toplam Verimlilik Bakımının (TPM) ve “sürekli iyileştirme sürecinin” bir unsuru olarak kullanılmaktadır.[4] Bir üretim Sürecinde israfı azaltma yöntemlerinden biridir. "Tek dakika" ifadesi, tüm değişimlerin ve başlangıçların yalnızca bir dakika sürmesi gerektiği anlamına gelmez, 10 dakikadan az sürmesi gerektiği anlamına gelmektedir (diğer bir deyişle, "tek haneli dakika").[5]

Ürünlerin fiyatını düşük tutmanın en kayda değer başarılarından biri, üretim döngüsünün kademeli olarak kısaltılmasıdır. Bir ürün üretim sürecinde ne kadar uzun olursa ve ne kadar çok hareket ettirilirse, nihai maliyeti o kadar yüksek olmaktadır.[6] Değişen dünya ekonomisi, tam zamanında üretim kullanımında bir artışa neden olmuştur ve bu da kısa vadeli, çok ürünlü üretime doğru bir eğilimle sonuçlanmıştır.

SMED metodolojisi, çeşitli bilimsel alanlarda, ancak çoğunlukla mühendislik ve yönetim alanındaki bilimsel yayınlarda ele alınmaktadır. SMED metodolojileri kullanılarak kurulum zamanının azaltılmasının önemi ortaya konmuştur.[7] SMED metodolojisini uyguladıktan sonra, dahili operasyonların harici operasyonlardan ayrılması ve dahili operasyonların harici operasyonlara dönüştürülmesi gibi basit süreç bazlı yeniliklerin, basit süreç tabanlı yenilikler arasında olduğunu savunmak mümkündür. Üretkenliği artırmanın temel itici güçleridir.

SMED uygulamasının başlıca faydaları aşağıda sunulmuştur.
Eyalet altı şehir

Eyalet altı şehir (Çince: 副省级城市; pinyin: fù shĕng jí chéng shì), Çin'in ekonomi ve hukuk açısından bağımsız yönetilen il düzeyi şehirdir.

Eyalet altı şehirler, il düzeyi şehirlere benzer bir şekilde genellikle bir şehir merkezi ile çevresinde daha küçük şehirler, kasabalar ve köyleri içeren kırsal bir alandan oluşurlar. Eyalet altı şehirler, eyalet düzeyindeki idari bölümler olan doğrudan yönetilen şehirler ile diğer il düzeyi idari bölümler arasında yer alırlar. Bir eyalet altı şehrin belediye başkanı bir eyaletin vali yardımcılığına denk gelmektedir.

16 şehir 25 Şubat 1994 tarihinde Çin Komünist Partisi Örgütlenme Dairesi tarafından eyalet altı şehir olarak adlandırıldı.[1] 1997 yılında Çongçing'in doğrudan yönetilen şehir statüsü almasıyla günümüzde Çin Halk Cumhuriyeti'nde 15 adet eyalet altı şehir bulunmaktadır.[2]

Bununla birlikte Şanghay'a bağlı Pudong ve Tientsin'e bağlı Binhai yeni bölgeleri ile Sincan Uygur Özerk Bölgesi'ne bağlı İli Kazak Özerk İli de eyalet altı bölge statüsüne sahiptirler. Yine Sincan Üretim ve İnşaat Kolordusu da eyalet altı şehir yetkilerine sahiptir.
Paul Bacon

Paul Bacon (d. 1 Kasım 1907, Paris - ö. 6 Aralık 1999, Gimont (Gers) Fransız siyasetçi, eski çalışma bakanı.[1]

II. Dünya Savaşı sırasında Fransız Direnişi'nde yer almış ve Georges Bidault'nun Ulusal Kurtuluş Hareketi'nin üyesi olmuştur. 1943'te Gestapo tarafından tutuklanmıştır. 1945'te Kurucu Meclise MRP'den seçilmiş ve 1958'e kadar Seine milletvekilliğini sürdürmüştür. Ayrıca 1949-1962 yıllarında çeşitli hükûmetlerde yer almış, 1949'daki hükûmet hariç diğer bütün hükûmetlerde çalışma bakanı olarak görev yapmış ve 1. Georges Pompidou Hükümeti'nde çalışma bakanı iken, Charles de Gaulle'ün Mayıs 1962'de yaptığı basın konferansı sırasında Avrupa'ya dair verdiği demeç üzerine, Avrupa taraftarı olan MRP'li diğer bakanlarla beraber bu açıklamayı protesto ederek hükûmetten istifa etmiştir.

1924'ten itibaren sendikacı da olan ve Fransız sosyal güvenliğini oluşturan Paul Bacon Fransa'nın büyük figürlerindendir. Fransa'nın ilk asgari ücret sistemi olan SMIG'in babası olmuştur.

1962-1964 yıllarında Ekonomik ve Sosyal Konsey üyesi olarak görev yapmıştır. Ayrıca Torino'daki Uluslararası Teknik ve Mesleki Kusursuzluk Merkezi'ni yönetmiş ve 1966'dan itibaren 10 yıl boyunca Masraflar ve Gelirler Çalışma Merkezi'ne başkanlık etmiştir.

Ayrıca Saint-Maur-des-Fossés belediye meclisi üyeliği de yapmıştır.
iPad Mini

iPad Mini (pazar adıyla iPad mini), Apple Inc tarafından tasarlanan, geliştirilen ve pazarlanan iOS işletim sistemli bir iPad markalı mini tablet bilgisayardır.[1] Uzay Grisi ve Gümüş renkleri mevcuttur. Model çizgisine iPad Mini (1. nesil), iPad Mini 2, iPad Mini 3 ve iPad Mini 4, iPad Mini (5. nesil), iPad Mini (6. nesil) modelleri dahildir.

İlk iPad Mini, 23 Ekim 2012 tarihinde tanıtılmış, 2 Kasım 2012 tarihinde satışa sunulmuştur. İlk nesil iPad Mini, iPad 2 ile aynı donanım özelliklerine sahip olmakla birlikte 7.9 inç ekranla gelmiştir. 2.Nesil Retina Ekranlı iPad Mini, 12 Kasım 2013 tarihinde satışa sunulmuştur. Retina Ekranlı iPad Mini ise iPad Air ile aynı donanıma sahiptir.

iPad Mini, iPad'den daha küçük boyutlu ve daha küçük ekranlı bir tasarıma sahiptir. Dış görünümü yeni nesil iOS cihazlara göre uyarlanmıştır. Kasa materyali alüminyumdur. 1.Nesil iPad Mini 7.2mm, 2.Nesil Retina Ekranlı iPad Mini ise 7.5mm kalınlığa sahiptir.[2]

Tarayıcı: 10 saat (Wi-Fi), 9 saat (3G/Cellular); video: 10 saat; müzik: 140 saat; uyku: 1 ay
Delhi Cuma Camii

Delhi Ulu Camii, 17. yüzyılda Babür İmparator’u Şah Cihan tarafından ülkenin başkenti Delhi yaptırılmış cami[1]

Hindistan'ın en büyük ve en ihtişamlı camilerinden biridir. Şehrin en işlek pazarlarından “Çavri Pazarı” Yolunun başlangıcında yer alır. Cihan Şah ülkesinin başkentini Agra şehrinden Delhi şehrine taşıdı. Şahcihanabad ismini verdiği şehre yeni binalar yaptırdı. Cami bu yeni inşaat çalışmalarının yapıldığı dönemde inşa edildi. İnşaatında 6000 kişinin çalıştığı caminin yapımına 1650 yılında başlandı ve cami 1656 yılında tamamlandı. Caminin bahçesinde 25.000 Müslüman aynı anda saf tutabilir. Cami de geyik derisine yazılmış antik değeri olan bir Kur’an ve birkaç kutsal emanet bulunmaktadır.

Heybetli cami inşaatı 19 Ekim Cuma, 1650 (16 Şevval 1060) günü başlamış ve 6.000'den fazla kişinin çalışması ile yaklaşık 6 yılda tamamlanmıştır. O zaman yapım bedeli 10 lakh (1 milyon) Rupi'dir. Cuma Camii kırmızı kumtaşı ve mermer şeritlerden yapılmış 3 büyük kapısı, 4 kulesi ve 40 metre yüksekliğinde 2 minaresi bulunmaktadır.

Cami, toplam 1170 m²'lik bir alan üzerine inşa edilmiştir. Kuzey, güney ve doğu cephelerinde avluya açılan üç ana giriş kapısı bulunmaktadır. Avlu zemini, kırmızı kum taşı döşemeleriyle kaplanmıştır. Yapının üst bölümünde, bakır kaplamalı üç kubbe yer almaktadır. Bu kubbelerden ortada bulunanı, yanlardakilere göre daha büyük ve daha yüksektir. Kubbe kaplamalarında beyaz mermer kullanılmıştır. Caminin kuzey ve güney cephelerinde yer alan iki minare, 39,6 metre yüksekliğindedir. Minareler, beyaz mermer ve kırmızı kumtaşı şeritlerle inşa edilmiştir. Her minarede üç şerefe bulunmaktadır ve 130 basamakla çıkılmaktadır. Minarelerin üst kısımlarında sekizgen planlı, kubbeli çardaklar yer almaktadır.[2][3]

Wikimedia Commons'ta Delhi Cuma Camii ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur
Ya Devlet Başa ya Kuzgun Leşe

Ya Devlet Başa Ya Kuzgun Leşe, Orhan Asena'nın yazdığı bir tiyatro oyunudur. Yazarın Taht ve Baht Dörtlemesi (ya da Kanunî Sultan Süleyman Dörtlemesi) adını verdiği dört oyunun üçüncüsüdür. Oyunda Kanuni Sultan Süleyman'ın oğulları Bayezid ve Selim arasındaki taht kavgası anlatılmaktadır.

Oyun, Hürrem Sultan'ın entrikaları sonucunda Şehzade Mustafa'nın boğdurulmasıyla başlar. Hürrem Sultan böylece tahtın kendi çocukları olan Şehzade Bayezid ile Şehzade Selim'den birine kalacağını düşünür. Ancak iki şehzadenin birbirine düşeceğini ve daha Kanuni Sultan Süleyman ölmeden taht kavgasına başlayacağını kestiremez.

Kanunî seferde iken tahtı koruma görevi Bayezid'e verilmiştir. Bu arada ortaya çıkan Düzmece Mustafa, kendisinin ölümden son anda kurtulan Şehzade Mustafa olduğunu iddia ederek halkın desteğini alır ve tahta yürümeye kalkışır. Bayezid, Düzmece Mustafa'ya iş birliği önerir ve hediyeler gönderir. Böylece onun güvenini kazanır ve yakalayıp idam ettirir. Ancak Kanuni, etrafındakilerin etkisinde kalarak, Bayezid'in aslında Düzmece Mustafa ile gerçekten iş birliği yaptığını ve Sokollu Mehmet Paşa'nın İstanbul yolunda olduğunu öğrenince korkup vazgeçtiğini düşünür. Araya Hürrem Sultan'ın girmesiyle Bayezid'i affeder ancak ona olan güveni kırılır.

İki şehzade arasındaki sürtüşmeler devam ederken, atak ve fevri karakteri Bayezid'in aleyhine sonuçlar doğurur. Ayrıca kendi lalası Lala Mustafa Paşa, taht yolunda Selim'i daha şanslı görerek çift taraflı oynamaya başlar ve Bayezid'in zor durumda kalmasına sebep olacak kararlar almasına yol açar.

Bu etkiler altında kardeşini sürekli kışkırtan biri gibi görülen Bayezid, Kanuni'nin öfkesini bir kez daha üzerine çekince Amasya Sancağı'na gönderilir. Önceleri oraya gitmek istemez. Ancak tek koruyucusu Hürrem Sultan'ın ölümüyle yalnız ve güçsüz kalmıştır. Amasya'ya gider ama burada kendini Selim'den korumak için asker toplar. Kanuni'den, topladığı askerleri dağıtması yönünde ferman gelice ordusuyla beraber Selim'in üzerine yürür. Kanunî tarafından yakalatılır ve idam ettirilir.
O Canada

Fransızca adıyla Ô Canada, İngilizce adıyla O Canada Kanada’nın ulusal marşıdır. Marşın ismi Türkçeye Ey Kanada olarak çevrilebilir.

1880’de Calixa Lavallée, ulusal marşı yurtsever bir şarkı olarak bu yıllarda kutlanan Aziz Jean-Baptiste Günü törenleri için besteledi. Marşın ilk sözleri ilk olarak Adolphe Basile Routhier tarafından 1880’de Fransızca yine aynı törenler için yazıldı. Kraliçe Victoria’nın (Viktorya) Québec (Kebek) temsilcisi, Théodore Robitaille (Quebec vali vekili) Routhier’i marşı yazmakla ve Lavallée’yi de bestelemekle görevlendirdi. 1906’ya kadar İngilizce çeviri yapılmadı ve Robert Stanley Weir’in Fransızcadan doğrudan çeviri olmayan İngilizce metni kaleme alması için iki yıl daha beklemek gerekti. Fransızca metin değişmediği halde, İngilizce metin 1914’te gözden geçirildi ve 1980’de son halini aldı. "Ey Kanada" 1 Temmuz 1980'de Kanada Günü’nde yasalaşana kadar Kanada’nın resmî ulusal marşı değildi. 23. Kanada Başbakanı Justin Trudeau döneminde ulusal marşta geçen "oğullarının komutasında" ifadesi "hepimizin komutasında" şeklinde değiştirildi.[1]

"Le Salut Vice Royale" / "Vice Regal Salute", "O Canada" / "Ô Canada"nın müzikal karışımıdır ve Kanada’nın kraliyet marşı “God Save the King"dir (Que Dieu protège la Roi).
Sanat Tasarım Ana Sanat Dalı

Sanat tasarım ana sanat dalı, üniversitelerin Güzel Sanatlar Fakültesi ya da Güzel Sanatlar Enstitüsü  bünyesinde yer alan, sanat ve tasarım alanında eğitim ve araştırma faaliyetleri yürüten akademik ve genellikle yüksek lisans seviyesinde birimdir. Bu ana sanat dalı, sanatsal ve tasarımsal yetenekleri geliştirmeyi, yaratıcı düşünme becerilerini artırmayı ve öğrencileri profesyonel sanat ve tasarım dünyasına hazırlamayı amaçlar.

Sanat Tasarım Ana Sanat Dalı, lisans, yüksek lisans ve doktora seviyelerinde çeşitli programlar sunar. Bu programlar, öğrencilere sanat tarihi, teorisi ve pratiği konularında kapsamlı bir eğitim verir. Öğrenciler, resim, heykel, grafik tasarım, endüstriyel tasarım, iç mimarlık gibi farklı disiplinlerde uzmanlaşabilirler.

Bölümde, alanında uzman akademisyenler ve sanatçılar görev yapar. Akademik kadro, hem teorik hem de pratik bilgi birikimine sahip olup öğrencilere rehberlik eder. Ayrıca, akademisyenler kendi alanlarında çeşitli araştırmalar ve projeler yürütmektedirler.

Sanat Tasarım Ana Sanat Dalı, düzenli olarak sergiler, seminerler, atölye çalışmaları ve konferanslar düzenler. Bu etkinlikler, öğrencilerin ve akademisyenlerin çalışmalarını sergilemeleri ve sanat dünyasıyla etkileşimde bulunmaları için fırsatlar sunar.

Bölümde görev yapan akademisyenler, sanat ve tasarım konularında çeşitli araştırmalar yapar ve bu araştırmalarını ulusal ve uluslararası akademik dergilerde yayınlar. Yayınlar, sanatın ve tasarımın teorik ve pratik yönlerine katkıda bulunur.

Sanat Tasarım Ana Sanat Dalı mezunları, geniş bir kariyer yelpazesine sahiptir. Mezunlar, sanat galerilerinde, müzelerde, tasarım stüdyolarında, reklam ajanslarında, eğitim kurumlarında ve kendi bağımsız sanat ve tasarım projelerinde çalışabilirler.

Sanat Tasarım Ana Sanat Dalı'ndan mezun olmuş veya burada görev yapmış birçok önemli sanatçı ve tasarımcı bulunmaktadır. Bu kişiler, hem ulusal hem de uluslararası alanda tanınmış ve başarılı çalışmalar yapmışlardır.
Aşağı Hers Kilisesi

Aşağı Hers Kilisesi (Gürcüce: ზემო ხერსის ეკლესია), tarihsel Tao bölgesinde, günümüzde Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı ve eski adı Aşağı Hers olan Kirazalan köyünde Orta Çağ'dan kalma Gürcü kilisesidir.[1] Bulunduğu mahalleden dolayı Ucar Kilisesi olarak da bilinir.[2]

Aşağı Hers Kilisesi'nin bulunduğu Tao bölgesi, tarihsel Gürcistan'ın bir parçasıydı. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Duvar tekniğine göre 9. yüzyıla tarihlenen kilisenin Hristiyan nüfusun ibadet yeri olduğu anlaşılmaktadır. Osmanlı döneminde köy halkının Müslüman olmasıyla Aşağı Hers Kilisesi cemaatini ve işlevini yitirmiş, zaman içinde harabeye dönüşmüştür. Nitekim 1835 tarihli Osmanlı nüfus defterine göre Hers köyünde 12 hanede 48 Müslüman erkek yaşıyordu. Öte yandan yapıdaki değişiklikler kilisenin bir dönem cami olarak kullanılmış olabileceğini düşündürmektedir.[3][4]

Aşağı Hers Kilisesi veya Ucar Kilisesi, Ucar (Uçar) mahallesinde bağlık bir alanda yer alır. Küçük boyutlu ve tek nefli kilise, dolgu duvar tekniğinde moloz taşlarla inşa edilmiştir. Batı-doğu doğrultusunda dikdörtgen bir plan üzerine oturtulmuştur. Kilisenin çatı örtüsü çökmüş, duvarları büyük ölçüde yıkılmıştır. Günümüze kalmış haliyle kuzey duvarının yüksekliği 3,7 metreyi, güney duvarı ise 1-2 metreyi bulur. Mevcut duvarlarda kapı açıklığı olmaması, kilisenin girişinin batıda olduğunu göstermektedir. Kilisenin kubbeli bir yapı olduğu tahmin edilmektedir.[5][6]
Yozgat

Yozgat eski ismi Bozok, Yozgat ilinin merkezi olan şehirdir. Yozgat İç Anadolunun merkezinde bulunan başkent Ankara'ya 217 kilometre uzaklıktadır. Yozgat il merkezinin 2021 yılı itibarıyla nüfusu 108.024'dür.[1]

Anadolu'nun en eski yerleşim merkezlerinden biri olduğu düşünülen yörede Alişar Höyüğü'nde yapılan kazılarda MÖ 3000 yıllarına ait eserler bulunmuştur. Hititlerin yerleşim merkezlerinden de biri olduğu bilinmektedir.[2]

Yozgat bölgesi birçok medeniyetlerin hakimiyetinde kalmıştır.

MS 395’te Roma İmparatorluğu ikiye bölününce Anadolu, Doğu Roma yani Bizans’ın egemenliğine geçmiştir. Dönem dönem Sasani’ler  bölgeye akınlar yapmış ancak hakimiyet sağlayamamışlardır.

Timur’un Anadolu’dan ayrılması ile bölge sıkıntı çekmeye başlamış 1408 yılında Çelebi Mehmet tarafından Osmanlı Devleti'ne bağlanmıştır. Yavuz Sultan Selim döneminde Yozgat ve çevresinde Celal ismindeki bir Türkmen tarafından çıkarılan ve Celali İsyanları olarak bilinen isyan kontrol altına alınmıştır. 1526 yılında Kanuni Sultan Süleyman döneminde yörede bazı nüfus değişimleri yapılmış, Halep Türkmenlerinden Bozulus aşiretine bağlı Mamalu Türkmen oymakları yöreye yerleştirilmiştir.

26 Ekim 2014'te yapılan referandum sonucuna göre köy statüsünde bulunan Divanlı, mahalle olarak Yozgat merkez ilçeye bağlanmıştır.
Büyük Ankara Oteli

Büyük Ankara Oteli (bugünkü ismiyle Rixos Grand Ankara) Atatürk Bulvarı üzerinde ve TBMM'nin karşısında bulunan bir otel binasıdır.

Büyük Ankara Oteli Türkiye mimarlık tarihinin 1960'lı yıllardaki en önemli örneklerinden olup, Marc Saugey ve Yüksel Okan tarafından 1960 yılında tasarlanmış ve 1960 ile 1966 arasında inşa edilmiştir. Modern mimarlığın 1960'lı yıllardaki önemli örneklerinden sayılan bu yapı aynı zamanda organik mimari üslubununun da Türkiye'deki önemli uygulamalarından birisidir.[1][daha iyi kaynak gerekli] Ayrıca Emekli Sandığı tarafından inşaatının tamamlandığı 1966 yılından 1986 yılına kadar Ankara'daki tek beş yıldızlı oteldi.

Bu yapı 2005 yılında Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından ihale üsülüyle satıldı. Atatürk Bulvarı üzerinde ve TBMM'nin karşısında bulunan bu yapı Rixos Grand Ankara adıyla yeni bir otel hizmet vermek üzere yenilenmesinin ardından Mayıs 2009'da yeniden kullanıma açıldı.[2][3][daha iyi kaynak gerekli] Bu yenileme çalışmaları Çelikler Yatırım Holding tarafından gerçekleştirildikten sonra, 2009 yılında otelin işletmecisi Çelikler Yatırım Holding ile Rixos Hotels arasında bir isim kullanım hakkı anlaşması yapıldı ve otelin ismi Rixos Grand Ankara olarak değiştirildi.[4][daha iyi kaynak gerekli]

Büyük Ankara Oteli'nin yeni kullanıma açılan hali başta Mimarlar Odası olmak üzere Mimarlar Derneği 1927 ve Türk Serbest Mimarlar Derneği gibi sivil toplum kuruluşlarının negatif tepkisiyle karşılaştı. En başta gelen eleştirilerin başında otelin iç mekan özelliklerinin tamamen değiştirilmesi, orijinal yapının cephesinde yer alan güneş kırıcılarının sökülüp mavi renkli metalik cephe sisteminin monte edilmesiydi.[5]
İstanbul Maden ve Metaller İhracatçı Birlikleri

İMMİB, İstanbul Maden ve Metaller İhracatçı Birlikleri'nin kısaltılmış adıdır. Kamu kurumu niteliğinde olmasına karşın, yönetim kurulu ve yöneticileri üyesi olan şirketler tarafından seçilir. Maden ve metal ihracatını desteklemek ve kamu adına gereken denetimleri ve uygulamaları yürütmek üzere kurulmuştur.

Türkiye'nin ihracatının yoğunlaştığı bölge ve şehirlerde Başbakanlık Dış Ticaret Müsteşarlığı’nın bağlı kuruluşları olarak faaliyetlerini sürdüren İhracatçı Birlikleri, ihracatçıları bünyesinde toplayan mesleki kuruluşlardır.

Temel amaçları; ihracatçıların mesleki ahlak ve dayanışmasını korumak ve ihracatın arttırılması, ihraç ürünlerinin çeşitlendirilmesi ve ürünlere rekabet gücü kazandırılması için çalışmalarda bulunmak, ihracatçıların çalışmalarına yardımcı olmak, üyelerinin menfaatlerini korumaktır. Birlikler, ihracatın arttırılması çalışmaları çerçevesinde, bilimsel inceleme ve araştırmalar, yayınlar, ihracatçılarımızın yurt dışında tanıtılmaları, fuar organizasyonları, bilimsel toplantılar düzenlenmesi ile diğer ilgili meslek kuruluşları gibi temsil ettikleri sektörün gelişmesine yönelik çalışmalarda bulunmaktadır.

İhracata konu olan maddeler bazında örgütlenen bu kuruluşlardan birisi olan İstanbul Maden ve Metaller İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterliği, bünyesinde topladığı altı birliğin çalışma konularına giren ürünlerde, Türkiye'nin kalkınmasında öncelikli hedef olarak saptanan ihracatımızın arttırılması çalışmalarında bulunmaktadır.

İstanbul Maden İhracatçıları Birliği

İstanbul Demir ve Demirdışı Metaller

İstanbul Kimyevi Maddeler ve Mamuller İhracatçıları Birliği

İstanbul Elektrik-Elektronik ve Makina Sanayi Mamulleri İhracatçıları Birliği

İstanbul Değerli Maden ve Mücevherat İhracatçıları Birliği

İstanbul Demir Çelik İhracatçıları Birliği
Jeong Mong-ju

Jeong Mong-ju (Korece: 정몽주, 鄭夢周; 13 Ocak 1338-26 Nisan 1392), Goryeo Hanedanı döneminde yaşamış bir Koreli düşünür ve devlet adamı.[1][2]

Jeong Mong-ju, Gyeongsang iline bağlı Yeongcheon'da Yeonil Jeong boyundan bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. 23 yaşında, üç farklı devlet memuru edebiyat sınavına (Gwageo) girdi ve her birinde mümkün olan en yüksek notu aldı.[2] 1367'de Gukjagam'da Neokonfüçyüsçülük alanında eğitmen oldu ve aynı zamanda Kral U'ya sadık bir kamu görevlisiydi. Kral, Mong-ju'nun geniş bilgisine ve sağduyusuna büyük güven duyuyordu ve bu yüzden çeşitli ulusal projelere katıldı ve bilimsel çalışmaları Goryeo sarayında kendisine büyük saygı kazandı.

1372'de Jeong Mong-ju, diplomatik elçi olarak Ming Hanedanı'na ziyaret etti. O sıralarda, Kore Yarımadası'na yapılan wakō istilaları nedeniyle Jeong Mong-ju 1377'de Japonya'ya Kyūshū'ya bir delege olarak gönderildi.[2] Görüşmeler sonucunda korsanları yenmek için Japonya yardım vadetti. 1384'te Ming Hanedanı'nın başkentine gitti ve burada yapılan görüşmeler sonucunda 1385'te Ming Hanedanı ile barış yapıldı. Ayrıca Konfüçyüsçülük teorilerine adanmış bir enstitü kurdu.

26 Nisan 1392 tarihinde Jeong Mong-ju, kendisi için düzenlenen bir ziyafetin ardından Kaesong'daki Sonjuk Köprüsü'nde beş adam tarafından düzenlenen suikast sonucu öldürüldü. Suikast emri, siyasi nedenlerden dolayı Joseon Hanedanı'nı kuracak olan Yi Seong-gye'nin beşinci oğlu olan Yi Bang-won tarafından verildi.
Alarm izleme merkezi

Alarm izleme merkezi, hırsız, yangın ve konut alarm sistemlerini izlemek için hizmetler sunan bir güvenlik şirketi hizmetidir. Alarm izleme merkezi hizmeti sunan firma, güvenlik görevlisi, bekçilik ve denetleme hizmetleri de verebilir.

Alarm izleme merkezleri, müşterilerin güvenlik sistemlerini izlemek için özel mobil hatlar, radyo kanalları, bilgisayarlar, yazılımlar ve eğitimli personelini kullanırlar. Alarm izleme merkezleri alarm sinyali aldığında uygun yetkilileri arar. Tipik olarak, verilen hizmetler için aylık bir ücret vardır. Kalite ve deneyim alarm şirketleri arasında büyük farklılıklar gösterebileceğinden, potansiyel müşterilere nihai bir seçim yapmadan önce kendi araştırmalarını yapmaları tavsiye edilir. Tüm alarm şirketleri kurdukları sistemleri izlemez ve bu hizmetleri başka bir şirkete yaptırabilir.

Alarm izleme merkezi kurabilmek için Türkiye Cumhuriyeti İçişleri Bakanlığı tarafından yetkilendirilmiş olunması gereklidir.[1] Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun  uyarınca bir alarm izleme merkezi, yerleşimini ve yapılanmasını tamamlamış olmak zorundadır.[2] Alarm izleme merkezleri, güvenlik birimleri ile ortak çalışan ve resmi makamlar tarafınca sürekli denetlemelere tabi tutulan hususi güvenlik firmaları olarak hizmet verirler. Bu hizmetlere dair kanunun nasıl uygulanacağı ise Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanunun Uygulanmasına Yönelik Yönetmelik  ile açıkça belirtilmiştir.[3]