root-0/wiki-turkish huggingface dataset:
REACH

REACH (Registration, Evaluation, Authorisation and Restriction of Chemicals), Avrupa Birliği'nin yeni kimyasallar politikası. Avrupa Birliği'nde kimyasallara ilişkin mevcut birçok mevzuatı tek bir çatı altında toplayan bir AB tüzüğüdür. REACH, Kimyasalların Kaydı, Değerlendirilmesi, İzni ve Kısıtlanması anlamına gelen Registration, Evaluation, Authorisation and Restriction of Chemicals ifadesinin harflerinden oluşturulmuş bir kısaltma olup sözcük anlamı ulaşmak, varmak olan İngilizce bir kelimedir.

REACH Tüzüğü, 18 Aralık 2006 tarihinde Avrupa Parlamentosu tarafından kabul edilmiş ve 1 Haziran 2007'de yürürlüğe girmiştir. AB Resmî Gazetesi'nin 29 Mayıs 2007 tarihli nüshasında son haliyle yayımlanmıştır. Tüzüğe göre, Avrupa Birliği üye ülkelerinde faaliyet gösteren ve yılda bir tondan fazla kimyasal madde üretim veya ithalatı yapan tüm firmaların bu kimyasalları Avrupa Kimyasallar Ajansı (AKA) yönetimindeki bir merkezî veritabanına kaydettirmeleri gerekmektedir. Dolayısıyla uygulama, tüm dünya ülkelerinin AB ülkelerine olan kimyasal madde ihracatını doğrudan etkileyecektir.

Tüzükle amaçlanan insan ve çevre sağlığını daha üst düzeyde korumayı sağlamak ve kimyasallar hakkında daha fazla bilgi sahibi olarak bu bilgileri toplumla paylaşmaktır.[1]
[2] Bu süreçte EINECS (Avrupa Mevcut Ticarî Kimyasal Maddeler Envanteri) listesinde yer alan (faz-içi) maddelerin 1 Haziran 2008 ile 1 Aralık 2008 tarihleri arasında ön kayıt yaptırılmaları gerekmektedir. AB üye ülkelerinde yılda bir tonun üzerinde tüketilen kanserojen, mutajen, üreme için toksik maddelerin, yılda 100 tonun üzerinde sudaki organizmalar için çok toksik, su ortamında uzun süreli olumsuz etkilere neden olabilecek maddelerin ve yılda 1000 tonun üzerindeki faz-içi maddelerin ise 30 Kasım 2010 tarihine kadar son kayıt yaptırılması gerekmektedir. Yılda 100-1000 ton arasında tüketilen faz-içi maddelerin son kayıt tarihi 31 Mayıs 2013 iken, yılda 1-100 ton arasında tüketilen faz-içi maddelerin son kayıt tarihi 31 Mayıs 2018'dir. Ön kayıt yapılması yoluyla 2018 yılına kadar REACH kayıt sistemine kaydı yapılan maddelerin AB ülkelerinde tüketilmesine ara verilmeden devam edilmesi sağlanmış olacaktır.[3]

İstanbul Maden ve Metaller İhracatçı Birlikleri REACH Yardım Masası'nın web portali 5 Temmuz 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Hayvan beslemede anti besleme faktörleri

Bitkiler aleminde çoğu bitki, besin madde depolarını dış zararlılara karşı korumaya yarayan kimyasal bileşikleri sentezleyebilme yeteneğine sahiptir. Bu bileşikler, hayvanlar veya insanlar tarafından tüketildikleri zaman oldukça zararlı veya ölümcül sonuçlar doğurabilir. Bunlar arasında proteaz inhibitörleri, goitrojenler, alkaloidler, okzalatlar ve fitatlar sayılabilir. Bu bileşikler bunları tüketen hayvanlarda büyümede gerilemeye yol açtıkları gibi, sindirim sistemi başta olmak üzere çeşitli vücut fonksiyonlarında da ciddi aksamalara yol açabilirler.

Tanenler genellikle bitkilerin kök, odun, kabuk, yaprak ve meyvelerinde bulunur; tanik asit olarak da bilinir. Tanenler polifenolik bileşikler olup, kolza, bakla ve sorgum gibi bitkilerden elde edilen, açık sarı-kahverengi toz, pul ya da süngersi bir kütle halindeki biçimsiz (amorf) maddelere verilen addır.

Saponinler, baklagiller ile fasulye ve kimi baharat tohumlarındaki şekerli steroidal veya triterpen bileşiklerdir. Bunların bitkileri fungal, bakteriyel ve böcek saldırılarına karşı korudukları sanılmaktadır. Saponinler sindirim ve metabolizmada rol alan enzimleri inhibe ederler, Zn ile çözünmez formda kompleks meydana getirerek sindirimi olumsuz yönde etkilerler.

Gossypol, pamuk bitkisinin tohum, yaprak, dal ve köklerinde bulunan polifenolik bir pigmenttir. Toksik bir bileşik olup, kalp, solunum, üreme sistemiyle karaciğerde lezyonlara yol açar. Serbest gossypol toksik olduğu halde, bağlı formda olanı değildir. Pamuk tohumunun ısıl işleme tabi tutulması gossypol'ün bağlı forma geçirilmesi içindir.
Jean-Luc Dehaene

Jean Luc Joseph Marie Dehaene (7 Ağustos 1940 - 15 Mayıs 2014, Quimper), Belçika Krallığı'nın 46. Başbakanı.

1940 yılında Fransa'nın Montpellier kentinde alman kökenli bir ailenin çocuğu olarak doğdu. Üyesi olduğu Hristiyan işçi birlikleri vasıtasıyla politikaya girdi. 1981 yılında Sosyal İşler bakanlığına atandı. Bu görevi 1988 yılında başbakan yardımcısı ve İletişim bakanı olana kadar yürüttü.

1992 yılında Guy Verhofstadt ve Melchior Wathelet, hükûmet kuramayınca görev Dehaene'ye verildi ve 7 sene sürecek hükûmeti Hristiyan Demokrat ve Sosyal Demokratlarla ittifak yaparak kurdu. Devrinde Belçika Devleti federasyon halinde örgütlendi. 1994 yılında Ruanda'daki askerlerini geri çekti ancak bundan sonra Tutsi soykırımı başladı. Kendisine aldığı bu kararla ilgili pişmanlık duyup duymadığı sorulduğunda hiçbir pişmanlık hissetmediğini belirtti. Avrupa Komisyonu Başkanlığı için aday oldu ancak Korfu adasında yapılan zirvede dönemin Birleşik Krallık başbakanı John Major kendisini veto edince adaylığı düştü.

Döneminin sonunda çıkan yolsuzluk skandalları hükûmete olan güveni yitirilmesine yol açtı. 1999 yılındaki seçimlerden sonra Dehaene görevini Guy Verhofstadt'a devrederek ayrıldı. 2001 yılına kadar senatörlük yaptı ve aynı zamanda Brüksel yakınlarındaki Vilvoorde kentinin belediye başkanı oldu. 2004 yılında yapılan seçimlerle Avrupa Parlamentosu üyesi oldu. 2007 seçimleri sonrası hükûmet kurulması için arabulucu olarak atandı. 2008 yılı Ekim ayında Belçikalı Fransız Bankası Dexia Bank'ın başkanlığına atandı.

15 Mayıs 2014 tarihinde öldü.
Karl Friedrich (Holstein-Gottorp dükü)

Karl Friedrich (İsveççe: Karl Fredrik av Holstein-Gottorp, Danca: Karl Frederik; 30 Nisan 1700 - 18 Haziran 1739), 1702 ile 1739 yılları arasında Holstein-Gottop düküydü. Holstein-Gottop dükü IV. Frederik ve XI. Karl'ın kızı Hedvig Sofia'nın oğluydu. 1762'den itibaren tüm rus imparatorlarının (II. Katerina hariç) atasıdır.

Karl Friedrich, Holstein-Gottorp dükü IV. Frederik ve İsveç prensesi Hedvig Sofia'nın oğlu olarak 30 Nisan 1700'de doğdu. 2 yaşındayken babası Kliszów Savaşı'nda öldü ve Karl dük oldu. Annesi 1708'deki ölümüne kadar onun naibi oldu. Daha sonra Karl Friedrich reşit oluncaya kadar naibi amcası Christian August oldu.

Karl, çocuksuz dayısı XII. Karl'ın vârisi olarak düşünülüyordu.[1] Teyzesi Ulrika Eleonora 1719'da kocası I. Fredrik'e ünvan verdiğinde İsveç'i terk etti. 1723'te, kendisine Kraliyet Altesliği ünvanı verildi, ancak Rus yanlısı politikası, onun İsveç tahtının varisi olma durumunu imkansız hale getirdi.[1]

Karl Friedrich, sonrasında Rusya'ya yerleşti. Mayıs 1725'te I. Petro'nun kızı Anna Petrovna ile evlendi. Bunlar olurken Holstein Partisi Karl Friedrich'in İsveç ile ilgili iddialarını devam ettirdi. Ancak Karl Friedrich teyzesinden ve eniştesinden önce öldü. Sonrasında kuzeni Adolf Fredrik İsveç veliaht prensi olarak seçildi.

1720'de Danimarka ile Frederiksborg Antlaşması imzalandı. Karl bu antlaşmaya İsveçteki verasetini reddettiği için karşı çıktı. Karl Friedrich 1727'de Holstein-Gottorp'a gitti. 1728'de Peter adında bir oğulları oldu. Anna doğumda öldü. Kalan yıllarındaki başlıca amacı İsveç tahtına çıkmak ve oğlunu Rusya tahtına çıkarmaktı. 1739'da Rümpel kasabasının bir parçası olan Rohlfshagen'da öldü.[2] Mezarı Bordesholm'da dır.

Karl Friedrich, I. Petro'nun kızı Anna Petrovna ile evlendi. Bu evlilikten 1 oğulları oldu.
Ayhan Erman

Ayhan Erman (d. 1 Temmuz 1928, İstanbul, ö. 25 Temmuz 1996[1]), Türk eski futbolcu, teknik direktör. Sarıyer'i ücret almadan 12 yıl çalıştırıp, takımın Süper Lig'e kadar yükselmesini sağlamasıyla tanındı.

Futbola 1948 yılında Fenerbahçe altyapısında başladı ve buradan 1952 yılında Sarıyer'e transfer oldu.[2] 1. Lig'de mücadele eden Sarıyer'de 60'lı yılların ortasına dek forma giydi. Burada oynadığı zaman içerisinde Şubat 1964 ayında bir idareciyle karıştırıldığı için TFF'den 6 ay ceza almasıyla gündeme geldi.[3]

Futbola vedasından sonra antrenörlük yapmaya karar verdi ve ilk olarak formasını giydiği ve o zamanlar sıradan bir 1. Lig ekibi olan Sarıyer'de antrenörlük yapmaya başladı. Görevine başladığında, Sarıyer'i İstanbul'un 4. takımı yapmayı kendine hedef olarak koydu ve bu sebeple 12 yıl boyunca sürdürdüğü bu görevinde ücret almadı. Bu zaman içerisinde futbolcu almak yerine altyapıya önem verdi ve Sarıyer semtinden takımı olan bir kulüp yarattı. Altyapısından Cemil Turan (Fenerbahçe), Serdar Gücüyener, Tarık Küpoğlu (Galatasaray), Ali Yavuz ve Şener Çınar (Trabzonspor) gibi futbolcular yetişmesini sağladı. 1970 yılında bir antrenörlük kursu için gittiği Avrupa'da takımının 1. Lig'den küme düştüğünü öğrendi. Yeni sezonda takımı 3. Lig şampiyonu yaparak tekrar 1. Lig'e yükselmesini sağladı.[2] 1977 yılında Sarıyer'in tekrar Süper Lig'e yükselmesini başaramadığı için görevinden istifa etti.[4] Bir sonraki sezonda Beykoz ekibinde çalışmaya başladı.[5] Bu görevinden Şubat 1978 tarihinde istifa etti.[6]

1979 yılında Türkiye Sağır ve Dilsiz millî futbol takımı'nda teknik direktörlük yaptı. 1980-81 sezonunda Beşiktaş'ta altyapı antrenörü olarak görev aldı.

1981-82 sezonunda tekrar Sarıyer'i çalıştırmaya başladı. 1981-82 sezonunda sezonunda Sarıyer'i  1. Lig şampiyonu yaparak Süper Lig'e yükselmesini sağladı.[7] Süper Lig'de Kasım 1982 tarihinde bu görevinden ayrıldı.[8] Yerine geçici olarak Kenan Dereli getirildi.

1982-83 sezonunda tekrar Sarıyer'de teknik direktör olarak görev aldı ve bu görevini Şubat 1984'te kadar sürdürdükten sonra istifa etti.[9][10]
Çabukauri Bazilikası

Çabukauri Bazilikası (Gürcüce: ჭაბუკაურის ბაზილიკა) Doğu Gürcistan'ın Kaheti bölgesinde yer alan, harabe durumda bir Hristiyan kilisesidir. Nekresi tarihi yerleşim bölgesinde, Nekresi manastır kompleksinin yaklaşık 1.5 kilometre kuzeybatısında konumlanmıştır. 4 veya 5. yüzyıla tarihlenen üç koridorlu, büyük Çabukauri bazilikası, Gürcistan'daki en eski Hristiyan kilise yapılarından biridir. 1998 yılında ortaya çıkarılmıştır. Bazilika, Gürcistan'ın Ulusal Öneme Sahip Taşınmaz Kültür Anıtları listesine eklenmiştir.[1]

Çabukauri Bazilikası, 1998 yılında isimsiz bir arsada ortaya çıkarılmış, mimari ve arkeolojik özellikleri incelenerek 4. veya 5. yüzyıla tarihlenmiştir.[2] Gürcistan'daki en büyük bazilika kiliselerinden birinin keşfi, Gürcistan'ın doğusundaki ilk kilise binalarının, tipik olarak küçük ve dar yapılar olduğu yönündeki eski varsayımı sorgulatmıştır. Başka bir büyük bazilika olan Doloçopi Kilisesi, 2012 yılında kuş uçuşu 4 km doğuda ortaya çıkarılmıştır. Her iki tapınağın da, bilinenden daha büyük bir Nekresi yerleşiminin parçası olduğu görülmektedir, ancak yazılı kaynakların bulunmaması ve alanı kaplayan yoğun bitki örtüsü nedeniyle, alanın büyüklüğü bilinmemektedir. Bu Hristiyanlık yapıları, bir Zerdüşt tapınağı olan, yakınlardaki Nekresi yangın tapınağı terk edildikten kısa bir süre sonra kurulmuştur.[3] Çabukauri'yi keşfeden Nodar Bahtadze, bazilikayı, eski Orta Çağ Gürcü kroniklerinden bilinen, Nliresi'ndeki Kartli Kralı Trdat (r. 394-406) tarafından kurulan bir kilise olarak tanımlamaktadır.[2] Kilisenin tasarımı, Bizans standartlarına göre yapılmıştır, ancak dörtgen sığınak ve parabemata gibi mimari detaylar, 4. yüzyılın sonlarına tarihlenen Sasani İmparatorluğu'daki kiliselerle benzerlikler göstermektedir: Hira, Ayn Şaia ve Harg Kiliseleri.[4]

Çabukauri, 33.4 x 15 metre ölçülerinde üç nefli bir bazilikadır. Büyük kireçtaşı bloklardan, kızaklı taşlardan ve çakıldan yapılmıştır. Naos, beş çift dikdörtgen şekilli sütunlarla üç kısma bölünmüştür. Ana nefin güneydoğusuna dikdörtgen bir sunak yerleştirilmiştir. Sunak, her iki tarafta da pastoforiuma karşılık gelen küçük dikdörtgen odalarla çevrilidir. Binanın güney, batı ve kuzey cephelerinde birer tane olmak üzere üç girişi vardır. Ana nefin, kilisenin inşasından kısa bir süre sonra depremde hasar gördüğü anlaşılmaktadır ve yapının kuzeydoğu parçasının bir kısmı yeni, daha küçük bir binanın güney koridoruna dönüştürülmüştür. Bu yeni kilise, daha büyük bir sentronu olan, iki at nalı şekilli apsiste sonlanmaktadır. Kilise, seramik, çini ve antefikslerle döşenmiş ahşap bir çatıya sahiptir. Alan boyunca bir dizi Orta Çağ'dan kalma sanduka mezar ortaya çıkarılmıştır. Kilise kalıntılarının içinde birçok çanak çömlek parçası ve iki özgün bronz gaz lambası bulunmuştur. Bazilikanın kuzeybatısında, yüksek kaliteli terakota seramik karo döşeme ile kaplanmış, işlevi bilinmeyen küçük bir apsisli yapı bulunmaktadır. Yapının duvarlarının bir zamanlar sıvalı ve kırmızıya boyanmış olduğuna dair bir gösterge vardır.[2][3]
Nickelodeon

Nickelodeon (kısaca Nick) ilk olarak 1 Aralık 1977'de denenmiş ve ardından 1 Nisan 1979'da yayına başlamış bir Amerikan ücretli televizyon kanalıdır.[1] Aynı zamanda ilk kablolu çocuk kanalıdır. Şirket merkezi New York Şehri'nde bulunan Paramount Global'e aittir. Kanalın program aralığı, her ne kadar bazı program bloklarıyla daha geniş bir aile kitlesini hedeflese de çoğunlukla 2–17 yaş arası çocuklara ve ergenlere yöneliktir.

Kanal ilk olarak 1 Aralık 1977'de ana programı Pinwheel ile Kanal C-3 adında test edilmiştir. Pinwheel o dönem yalnızca QUBE'da yer alan bir televizyon serisiydi. Kanal 1 Nisan 1979'da Nickelodeon olarak yayına başladı ve ülke çapındaki diğer kablo sağlayıcılarına genişledi. Başlangıçta reklamsızdı ve 1984 yılına kadar da reklamsız kaldı. Warner-Amex, Nickelodeon'ı ve kardeş kanalları olan MTV ve VH1'ı 1986 yılında Viacom'a sattı.

Tarihi boyunca, Nickelodeon kardeş kanalları ve temalı program blokları ile öne çıktı. 4 Ocak 1988'de, Nickelodeon okul öncesi çocuklara yönelik bir hafta içi sabah bloku olan Nick Jr.'ı yayına soktu. Kanal 1991'de, Nicktoons adındaki orijinal animasyonlu yapımlar için oluşturduğu kanalı yayına geçirdi. 1999'da Nickelodeon, Sesame Workshop ile ortaklık kurarak Noggin adındaki kablolu eğitim kanalı markasını ve interaktif web sitesini yayınladı. 2009 yılında genç kitleyi hedef alan Nickelodeon'daki TEENick ve Noggin'deki The N adındaki iki blok yayın, TeenNick olarak kendi kanalını oluşturdu.

2018 yılının Eylül ayından itibaren Nickelodeon, ABD'deki 87.167 milyon evde bulunmaktadır.

Kanalın adı, nickelodeon adındaki ilk beş-sentlik sinemalardan geliyor.[2]

Sinema salonları Amerika'da ilk 26 Haziran 1896'da New Orleans'ta Canal Street'in Exchange Place'le kesiştiği köşede William T. Rock adında bir girişimci tarafından açıldı.[2]  1896'dan sonra açılan sinema salonlarına Store Show, Nickelettes, Nicolets, Nickeldromes ve genellikle de Nickelodeon adı veriliyordu.[2]  Giriş bileti için ödenen beş sente, Amerikan argosunda "nickel" dendiği için, gösteri yerlerini adlandırmak için bu sözcük kullanılmıştı.[2]

Salonlar genellikle öğleden sonra gösterime başlıyor, geceyarısına kadar da açık kalıyordu.[3] Gösteri süresi on beş, yirmi dakika olduğundan, alışveriş arabasını bakkala bırakan ev kadınları, okuldan dönen öğrenciler, işten çıkan çalışanlar yollarının üzerindeki sinemaya uğramadan evlerine gidemez olmuşlardı.[3] Her seyircinin verdiği bir nickel ise sinemayı dev bir endüstri koluna dönüştürecek sürecin temellerini atıyordu.[3] 1908 yılına gelindiğinde New York'taki bir "nickel"lik sinema sayısı 600'ü aşmıştı.[4]

Tarihi, Warner Cable Communications'ın Columbus, Ohio'da ilk çift yönlü interaktif kablolu sistem olan QUBE'u tanıtmış olduğu 1 Aralık 1977'ye dayanmaktadır. İlk olarak Pinwheel Network adında test edilmiştir. C-3 kablolu kanalı Pinwheel'ı günde sabah 7'den akşam 9'a kadar taşıyordu. Nickelodeon, 1 Nisan 1979'da yayın hayatına başladı. Başlangıçta ticari olmayan reklamlar Ocak 1984'te tanıtıldı.
Seeing Islam as Others Saw It

İslam'ı Başkalarının Gördüğü Gibi Görmek: Geç Antik Çağ ve Erken İslam Çalışmaları serisinden Erken İslam Üzerine Hristiyan, Yahudi ve Zerdüşt Yazılarının İncelenmesi ve Değerlendirilmesi, Orta Doğu uzmanı Robert G. Hoyland'ın bir kitabıdır.

Kitap, MS 620 ile 780 yılları arasında Orta Doğu'da yazılmış Yunan, Süryanice, Kıpti, Ermeni, Latin, Yahudi, Farsça ve Çin birincil kaynaklarından oluşan geniş bir koleksiyon içeriyor ve İslam'ın oluşum dönemindeki tarihi olayların görgü tanıklarının anlatımlarına dair bir anket sunuyor.

Kitap, Hoyland'ın "Müslüman olmayan bir kaynakta Muhammed'e ilk açık referans" olduğuna inandığı malzemeleri içeren 120'den fazla yedinci yüzyıl el yazmasının kanıtlayıcı metnini sunar. (Bunlardan biri de Presbyter Thomas'ın el yazmasıdır.):[1] 945 yılı, 7 numaralı suçlama, 7 Şubat Cuma günü (Miladi 634) dokuzuncu saatte, Filistin'de Romalılar ile Muhammed'in Arapları (tayyaye d-Mhmt) arasında bir savaş yapıldı. Gazze'nin 19 km doğusunda. Romalılar, Araplarca öldürülen  asilzade Bryrdn'i[2] bırakarak kaçtılar. Orada Filistin'in Hristiyan, Yahudi ve Samiriyeli  4000 fakir köylüsü öldürüldü. Araplar bütün bölgeyi harap ettiler.

Michael G. Morony'ye göre Hoyland, Müslüman ve gayrimüslim tarih açıklamaları arasındaki paralellikleri vurgular ve gayrimüslim metinlerin daha önce kaydedilen Müslümanlarınkilerle aynı tarihi açıkladığını vurgular. "Hoyland'ın materyallere yaklaşımı mantıklı, dürüst, karmaşık ve son derece faydalı" sonucuna varıyor.[3]
Transvaal Cumhuriyeti

Transvaal Cumhuriyeti veya Güney Afrika Cumhuriyeti, Afrika kıtasında kurulan ve varlığını 1857 ile 1902 yılları arasında sürdüren devlet.

Hollandalı sömürgeci halk topluluğu Boerlerin o dönemde oluşturduğu ülkelerden biri olan Transvaal, 1848 yılında iki Boer ülkesini de bünyesine katarak, bölgesini genişletmiştir. 1857 yılında anayasa oluşturularak kurulan cumhuriyet, 1877 yılına kadar tam bağımsız bir ülke olarak bölgedeki hakimiyetini sürdürmüştür. 1877 ile 1881 yılları arasında bağımsızlığını kaybetmese de İngilizlerin Boerlerin kendilerine kurtarıcı gözüyle bakabilecekleri gerekçesiyle bölgeyi ilhak etmesi nedeniyle Büyük Britanya himayesinde varlığını sürdüren ülke, bu dönemde yerli halkın saldırılarının yarattığı ekonomik sıkıntılar ve tek başına mücadele edememe durumu bu ilhakın gerçekleşmesine müdahalede bulunulmamıştır.
İngiliz himayesine karşı yıllar içerisinde gelişen hoşnutsuzluk, I. Boer Savaşı adı verilen savaşın yaşanmasına neden olmuş, ülkeye 1881 yılında Büyük Britanya gözetiminde de olsa yeniden kendini yönetme imkânı verilmiş, 1884 yılında ise tam bağımsızlık tekrar ilan edilmiştir.
1885 yılında bölgede altın bulunması, ülke üzerinde olumsuz bir durum oluşturmuş, değerli madeni bulmak için Boer olmayan birçok Avrupalı (Boerler tarafından uitlander=yabancı olarak adlandırılmışlardır) bölgeye gelerek durumdan yararlanmak istemiştir. Yaşanan göç neticesinde ülkeyi de ele geçirme çabası içerisine giren Uitlanderler ülke yönetimine karşı darbe girişiminde bulunmuş, başarısızlıkla sonuçlanan darbe girişimi sonrası, ülkelerinin yeniden İngiliz himayesine girmesinden çekinen Boer ülkeleri komşu İngiliz kolonilerine saldırarak II. Boer Savaşı 'nı başlatmıştır. 
Savaşın sonucunda birlikleri dağılan Transvaal Cumhuriyeti ortadan kaldırılarak bölge Birleşik Krallık'na bağlanmış, 1910 yılında ise kurulan Güney Afrika Birliği devletinin bir ili olarak bu devlete dahil edilmiştir.
Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi

OMÜ İlahiyat Fakültesi, 1976-77 öğretim yılında şimdi Samsun İmam Hatip Lisesi B Bloğu olarak kullanılan binada 149 öğrenci ile eğitime başlamış ve 1982 yılına kadar aynı binada hizmet vermiştir. O döneme kadar Yüksek İslam Enstitüsü adıyla eğitim-öğretime devam etmiş, 1982 yılında İlahiyat Fakültesine dönüştürülmüş ve Ondokuz Mayıs Üniversitesi bünyesine dahil edilmiştir.

Fakülte, enstitü binasında bir süre daha eğitim-öğretime devam ettikten sonra 1983'te OMÜ Atakum yerleşkesindeki Eğitim Fakültesi binasına taşındı. 1989 yılında Kurupelit yerleşkesindeki binasında geçici olarak eğitim-öğretime devam etti. 1996-97 öğretim yılında kendi binasına kavuşan İlahiyat Fakültesinde, bünyesinde bulunan 370 kişilik konferans salonu, 2 amfi, 15 derslik, akademik personele ait yemekhane, kafeterya, Musiki odası, kütüphane, bilgisayar laboratuvarı, okuma salonu, sunu laboratuvarı ile hizmet verilmektedir. Dergimiz yılda iki kez neşredilmektedir. Öğretim Elemanlarımız yurt içi ve yurt dışında bilimsel etkinliklere devam etmektedir.

Eğitim süresi 4 yıldır. Ayrıca 1 yıl boyunca  Zorunlu Arapça Hazırlık Sınıfı okutulur. Her güz dönemi başlangıcı muafiyet sınavı yapılır. Başarılı olanlar hazırlık sınıfından muaf sayılır ve 1. Sınıf'tan eğitim hayatına başlar.

Fakülteye ait akademik personel ve öğrenci sayısı, 2010-2019 yılları arası yayın sayısı ve ders havuzlarına ait kredi toplamına ilişkin tablolara yer verilmiştir.

İlahiyat önlisans derecesine sahip kişilere, İlahiyat lisans düzeyine ulaşabilmeleri için uzaktan eğitim imkanları ile gerekli eğitim verilerek İlahiyat lisans diploması sahibi olmaları sağlanmaktadır. Programa kayıt olmak için İlahiyat Ön lisans programından mezun olup  ÖSYM tarafından yapılan Dikey Geçiş Sınavına (DGS) katılmak gerekmektedir. Program ile ilgili yapılacak ödemeler Halkbank şubeleri ile tahsil edilmektedir. Programda eğitim öğretim 2 yıldan oluşmaktadır.

OMÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, fakülte tarafından yılda 2 kez yayınlanan hakemli bir akademik araştırma dergisidir. 1986 yılından bu yana 28 sayı yayımlayarak, toplamda 322 çalışma ve yaklaşık 7.000 sayfalık bir içeriğe sahiptir. İlk sayıdan günümüze kadar yayınlanan tüm sayıları fakülte kütüphanesinde mevcut olup, çevrimiçi olarak da yayınlanmaktadır. Söz konusu çalışmanın benzerlerinden farklılığı tarama işleminin istenilen parametreler doğrultusunda yapılabilmesidir. Bunun en önemli yanı; asıl metnin .pdf formatında olmasına rağmen istendiği takdirde bizzat asıl metin içindeki herhangi bir kelimeden veya kelime dizesinden arama yapabilmeye olanak sağlayacak olmasıdır.
Shvilisi

Shvilisi (Gürcüce: სხვილისი; okunuşu: “sh'viliisi”), Aşağı Shvilisi (ქვემო სხვილისი; "kvemo shvilisi") olarak da bilinir, Gürcistan’nın Samtshe-Cavaheti bölgesinde, Ahaltsihe Belediyesi’nde bir köydür. Ahaltsihe Havzası'nda, Kvabliani Deresi'nin sağ yakasında, deniz seviyesinden 1.020 metre yükseklikte yer alır. Ahaltsihe kentine 5 km uzaklıktadır.

Shvilisi, Yukarı Shvilisi ve İvlita köyleriyle birlikte Shvilisi temini oluşturmaktadır.

Tarihsel Gürcistan'ın güneybatı topraklarında yer alan Shvilisi'nin 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde büyük bir köy olarak yer almış olması, buranın eski bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Ancak bu kayıtta bugünkü Yukarı Shvilisi ve Aşağı Shvilisi tek köy olarak geçer. Köyün adı "kalın / büyük" anlamına gelen Gürcüce "Shvili" (სხვილი) kelimesinden türemiş olmalıdır.

Shvilisi, Gürcistan'ın Mesheti bölgeside birleşik Gürcistan Krallığı'nın yerine alan ve bir başka Gürcü devleti olan Samtshe-Saatabago'nun yönetimi altındayken, 1578'de Osmanlılar tarafından ele geçirildi. Osmanlı idaresinin Shvilis (سخولیس) adıyla kaydettiği köy, söz konusu mufassal deftere göre, Ahısha livasının Kuzay nahiyesine bağlıydı. Osmanlı idaresinin Müslüman olmayan köylülerden aldığı ispenç vergisi vermekle yükümlü 30 hane kaydedilmişti. Hane reislerinin adlarına bakınca, Shvilisi'nin Hristiyan Gürcü köyü olduğu anlaşılmaktadır. Bu deftere göre köyde buğday, arpa, çavdar, nohut, mercimek, keten tohumu tarımı ile şarapçılık ve arıcılık yapılıyor, domuz besleniyordu. Shvilisi'de geniş üzüm bağları ve 4 adet de değirmen bulunuyordu.[1]

Uzun süre Osmanlı egemenliğinde kalan Shvili, 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı sonrasında imzalanan Edirne Antlaşması'yla, o tarihte Gürcistan'ı da kapsayan Rusya İmparatorluğu'na bırakıldı. Köyün Ermeni nüfusu, 1830 yılında Erzurum vilayetinden gelen Ermenileri Rus idaresinin buraya yerleştirilmesiyle ortaya çıktı. Köyün kilisesi (Surb Astvatsamayr) 1900 yılında inşa edilmiştir.

2014 verilerine göre Shvilisi'de 1.033 kişi yaşıyordu. Nüfusun çoğunluğu Ermenilerden oluşuyordu.[2]