root-0/wiki-turkish huggingface dataset:
Çadır-Lunga Dmitri Manastırı

Tent-Lunga Dmitri Manastırı, Gagavuzya'nın Çadır-Lunga şehrinde bulunan, Kahul ve Komrat Piskoposluğuna bağlı bir Rus Ortodoks (Pravoslav) Kilisesi  manastırıdır.

1972 Eylül'ünde, Sovyet egemenleri şehir merkezindeki Aziz Petrus Bazilikası'nı havaya uçurdu. 14 yaşındaki Dimitri Kirioglo, molozun altında sağ kalan iki ikonu çıkarabilmiştir.[1]

Dmitri Kirioglo, 1980'lerin sonunda Moskova İlahiyat Akademisi'nden mezun olup Çadır-Lunga'ya döndü. 1988 yılında, halktan yüzlerce imza topladı ve bir tapınak inşa etmek için SSCB Yüksek Sovyeti Başkanlığı'na başvurdu. Başvuru kabul edildi ancak arazi merkezde değil şehrin dışında, mezarlığın yakınına verildi. Dmitri, yeni inşa edilen tapınağın duvarlarını kızı Ksenya ile birlikte boyadı. Dimitri, daha sonra Ukraynalı ustalar tarafından yapılan 17. yüzyıl Balkan oymaları tarzında ikonostaz çizimleri de yaptı.[1]

7 Ekim 2000'de Rus Ortodoks Kilisesi'nin Kutsal Sinodu Aziz Dmitri Kilisesi'ni bir manastıra dönüştürmeye karar verdi.[2] 27 Temmuz 2009'da rahibe Elisaveta (Popova) manastırın başı olarak atandı.[3]

2014 yılında, manastır kompleksi toprak kayması tehdidiyle karşı karşıya kaldı. O zaman, yönetim, manastır kompleksi etrafındaki alanı güçlendirmesi için yaklaşık 400.000 ley harcadı. Ancak üç yıl sonra, 2017 ilkbaharında beton direkler yıkılmıştır ve manastırın yeniden yıkılma tehlikesi altında kaldı.[4] 2017'nin sonunda manastırın çevresindeki dağ geçidi, bu sefer Gagavuz hükûmetinin desteğiyle yeniden güçlendirildi.[5]

2019 itibarıyla manastırda 20 kişi yaşamaktaydı. Manastırda iki taht vardır: biri şehit olan Aziz Dmitri adına ve Aziz Nikola adınadır. Tapınağın yakınında bir manevi ve eğitsel merkez, bir çan kulesi ve bir çiftlik binası vardır. Yakınlarında toplam 5 hektarlık alana sahip manastır alanı ve üzüm bağları bulunmaktadır.[1] Manastırın eski Aziz Dmitri Kilisesi'nden iki ikonu ve bir kuyuda bulunan Hîrbovăț Theotokos (Tanrı Anası) ikonası vardır.[6]
Çok geniş ölçekli tümleşim

Çok Geniş Ölçekli Tümleşim (VLSI), binlerce transistörün tek bir yonga üzerinde birleştirilmesi ile tümleşik devrelerin oluşturulması işlemidir. Çok Geniş Ölçekli Tümleşim, 1970'li yıllarda karmaşık yarı iletken ve iletişim teknolojilerindeki gelişmelerle başlamıştır. Günümüz teknolojilerinde birim alana sığdırılabilen transistör sayısının milyarlar seviyesine çıkması ile bu terim yerini ULSI(En Geniş Ölçekli Tümleşim) ifadesine bırakmaya başlamıştır.

İlk yarı iletken teknolojideki yonga 2 transistörden oluşmaktadır. Zamanla gerçekleşen ilerlemeler sayesinde birim alana çok daha fazla transistör eklenebilmiş ve bunun sonucunda daha fazla sayıda bağımsız fonksiyonların ve sistemlerin tümleşimi gerçekleştirilmiştir. İlk tümleşik devreler diyot, transistör, direnç ve kondansatör gibi devre elemanlarından çok az bir kısmını içerebilmekte ve ancak bir veya birkaç mantık kapısının tek bir araçta toplanabilmesine imkân vermekteydi. Daha eskilerden bilinen küçük ölçekli tümleşim (SSI) ve gelişen teknik bu mantık kapısı sayısının bir tasarımda yüzlerce sayıya kadar toplanabilmesini sağlamıştır. İlerleyen iyileştirmeler neticesinde Geniş Ölçekli Tümleşim(LSI)e yönelim gerçekleşmiş ve bunun neticesinde en az binler mertebesinde kapı bulunduran sistemler ortaya çıkmıştır. En son gelinen teknoloji çok daha ileri seviyede bulunmakta ve günümüz mikroişlemcileri milyonlarca kapı ve milyarlarca transistör içermektedir.

Geçmişte, çok geniş ölçekli tümleşim'den (VLSI) çok daha büyük tümleşimleri adlandırmak ve ayarlamak için çaba sarfedilmiş ve en geniş ölçekli tümleşim (ULSI) terimi kullanılmaya başlanmıştır. Fakat zamanla büyük oranlı kapılar ve transistörlerin ortak sistemlerde kullanılabilmesi bu ayrımı tartışmalı hale getirdi. Çok geniş ölçekli tümleşimden daha ileri seviyedeki tümleşimleri öneren bu terimler artık yaygın kullanımda değildir. Çok geniş ölçekli tümleşim terimi eski bile olsa hala mikroişlemciler için yaygın varsayım tüm mikroişlemcilerin çok geniş ölçekli tümleşim ve onun daha ileri düzeydeki tümleşimi olduğudur.
2008 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Türkiye

2008 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Türkiye, yarı finali geçerek finale katılan ülkelerden birisidir. Mor ve Ötesi grubunun Türkçe Deli adlı şarkısıyla katılan Türkiye, yarışmayı 138 puanla 7. olarak bitirmiştir. 23 Mayıs'ta Yarı finali ise 85. puanla 7. olarak tamamlayarak finallere gitmiştir.

Eurovision şarkı yarışması genellikle objektif olmayan oylamasıyla ve ülkelerin diplomatik ilişkilerini ortaya koyan bir sistemle her yıl Avrupa gündemine damgasını vurmaktadır.

Türkiye her yıl olduğu gibi 2008'de Avrupa'da Türkler'in yaşadığı ülkelerden ile bazı Balkan ve Kafkas ülkelerinden oy alabilmiştir. Öte yandan bazı İskandinav ülkeleri de rock türündeki şarkıya oy göndermiştir. 12 AB ülkesinden hiç oy gelmemiştir.

Türkiye'nin komşularından Yunanistan, Gürcistan ve Kıbrıs Cumhuriyeti 12 tam puanı Ermenistan'a vermiştir. Ayrıca; Yunanistan, Kıbrıs Cumhuriyeti ve Ermenistan Türkiye'ye oy vermemiştir. 2007 yılında da Ermenistan, Kıbrıs Cumhuriyeti ve Yunanistan Türkiye'ye hiç puan vermemişti.

Şarkıyı ve grubu diğer ülkelere tanıtmak için "Delirium" adlı bir promosyon turu düzenlendi.[1] Bu 14 Nisan tarihinde Yunanistan'ın Atina kentinde başladı. Buradayken Mega Channel, ERT gibi bir sürü Yunan televizyon kanalına çıktılar ve bir sürü basın medyaları ve web siteleri ile röportajlar ve basın toplantıları yaptılar.[2] Atina'dan sonra Tiran, Üsküp, Lizbon, Tiflis, Kiev ve Bakü'ye gidip bu şehirlerde de basın toplantılar, röportajlar ve performanslar da yaptılar.[3]

Delirium turu aşağıdaki tarihlerde yer aldı:

Her ülkede oylar tele-voting sistemine göre belirlenmiştir ve jüri üyelerinin herhangi bir oyu hesaplamada yoktur. Diğer bir deyişle, her ülkede bütün oylar halktan gelen sms'lerle belirlenmiştir:
Sulak, Fındıklı

Sulak, Rize İlinin Fındıklı İlçesine bağlı bir köydür.

Eski adı Aşağı Mzuğu'dur. Kültür tarihçisi Nikolay Marr, bir Laz köyü olan bu yerleşmenin adını 1910 yılında Mzuğu-yı Sufla olarak yazmıştır.[4] 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde Aşağı Mzuğu ile Yukarı Mzuğu, Zuğu (زوغو) adıyla tek bir köy olarak geçer.[5] 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde ise, Aşağı Mzuğu köyü Zuğu-yı Süfla (زوغو سفلا), Yukarı Mzuğu da Zuğu-yı Ulya (زوغو علیا), olarak yazılmıştır.[6]

Aşağı Mzuğu, Antik Çağ krallığı olan Kolheti'nin sınırları içinde yer alır. Osmanlılar bu köyün bulunduğu bölgeyi, 1461'de Trabzon İmparatorluğu'nu ortadan kaldırdıktan sonra ele geçirdi. Trabzon Eyaleti sınırları içinde bulunan Aşağı Mzuğu, Yukarı Mzuğu'yla birlikte tek köy olarak, 1867'de kurulan Trabzon vilayetinin Lazistan sancağının sınırları içinde yer alıyordu. 1876 Trabzon vilayeti salnamesinde "Zuğu" olarak geçen köy, bu sancağın Hopa kazasının Arhavi nahiyesine bağlıydı. Köyün nüfusu 93 hanede yaşayan 241 kişiden oluşuyordu. Hane başına ortalama yaklaşık 2,6 kişi düşmesi, köyün sadece erkek nüfusunun tespit edildiğini göstermektedir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Zuğu'nun nüfusunun 482 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Tarımla geçinen Zuğu'da hayvan varlığı olarak 450 koyun ve keçi, 232 inek ve 6 öküz tespit edilmiştir.[7]

Aşağı Mzuğu, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Zuğu-yı Süfla" adıyla Rize vilayetinin Hopa kazasının Viçe nahiyesine bağlı bir köydü.[6] 1935 genel nüfus sayımında "Zuğusüfla" olarak yazılmış olan köy, Rize ve Artvin vilayetlerinin yerine kurulmuş olan Çoruh vilayetinin Hopa kazasının Viçe nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 485 kişiden oluşuyordu.[8] Aşağı Mzuğu, 1940 genel nüfus sayımında "Zugusüflâ", 1950 nüfus sayımında ise "Sulak" olarak kaydedilmiştir. Bu iki tarih arasında köyün adının Sulak olarak değiştirilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Köy 1940 yılında Çoruh vilayetinin Hopa kazasının Viçe nahiyesine, 1950 yılında da Çoruh ilinin Fındıklı ilçesinin merkez nahiyesine bağlıydı. Aşağı Mzuğu'da 1940 yılında 478 kişi, 1950 yılında ise 568 kişi yaşıyordu.[9][10] Adının değiştirilmesine rağmen, köyün eski adı yeni adıyla birlikte "Sulak (Aşağızuğu)" biçiminde bir süre daha resmî kayıtlarda kullanılmıştır.[11]

Sulak köyü, Rize il merkezine 68 km, Fındıklı ilçesine 8 km uzaklıktadır.[12] Fındıklı kasabasında Karadeniz'e dökülen iki akarsudan biri olan Yeşil Dere'nin sağ kolu Zuğu Deresi (Tahiroğlu Irmağı) kıyısında yer alır.
Çad İç Savaşı (2005-2010)

Günümüze en yakın Çad İç Savaşı 2005 yılının aralık ayında başlamıştır. Fransa'dan bağımsızlığını ilan ettiğinden beri Çad, kuzeydeki Müslümanlar ile güneydeki Hristiyanlar arasında savaşlara sahne oldu. Bunun sonucu olarak başkanlık mevkii ve liderlik görevi Müslümanlar ile Hristiyanlar arasında sürüklendi. Bir taraf güç kazandığında diğer taraf silahlanıp ona karşı savaş çıkartmaya başlıyordu.

Eski sömürge gücü Fransa, Çad'ın kuzeydeki komşusu Libya birçok kez iç savaşa dahil oldular. 1990'ların ortalarında savaş durduruldu ve 1996'da Idriss Déby isimli bir kuzeyli, Çad'ın ilk demokratik yollarla seçilen başkanı oldu.1998 yılında Déby'nin eski savunma bakanı Youssouf Togoimi tarafından yönetilen isyan, kuzeyde başladı. 2002'de Libya'nın sunduğu barış teklifi çatışmaları durdurmakta başarısız oldu. 2003'te Çad'ın komşusu Sudan'daki Darfur bölgesindeki çatışmalar Çad'a sızdırıldı. Sudan'daki mültecilere Çad'dan kaçmaya çalışan siviller de katıldı. Çad'lı isyancıların Sudan hükûmetinden silah yardımı aldığı açıktı. Aynı zamanda Sudan'lı isyancılar da Çad hükûmetinden silah yardımı alyordu. Şubat 2008'de üç grup Çad'ın başkenti N'Djamena şehrine bir saldırı yaptılar. Başkanlık sarayını ele geçiremeden yaptıkları saldırı başarısız oldu ve hızlıca püskürtüldü. Fransa Çad hükûmetine destek olmak için asker yolladı. İsyankarların çoğu Idriss Déby'nin eski müttefiklerinden idi. Onu kendi kabilelerinin üyelerine karşı yolsuzlukla suçladılar.
Adis Lagumdzija

Adis Lagumdzija (d. 29 Mart 1999), Boşnak asıllı Türk voleybolcudur. Türkiye erkek millî voleybol takımı ve İtalyan takımı AS Volley Lube'de forma giymektedir.

Kariyerine 2013 yılında Galatasaray'ın[5] genç takımında başlayan Adis Lagumdzija, profesyonel olarak ilk maçına Voleybol 1. Ligi'nde çıktı ve ardından ismi değiştirilen Efeler Ligi'nde forma giydi. Galatasaray ile Balkan Kupası'nı kazandığı 2015-16 sezonunda henüz 16 yaşındaydı. 2017-18 lig sezonunda ise üç yıl forma giydiği Arkas'a transfer oldu.[6] Arkas'ta geçirdiği süre boyunca iki kez lig şampiyonluğu finaline ulaştı ve sırasıyla 2018'de "en çok gelişme gösteren Türk oyuncu" ve 2019'da "en iyi smaçör oyuncusu" ödüllerine layık görüldü.

2020-21 sezonunda Vero Volley Monza ile anlaşarak ilk kez bir dış lige çıktı,[7] ertesi sezon da oynadığı İtalya SuperLega'da Piacenza'nın You Energy Volley takımında[8] ve 2022-23 sezonunda CEV Kupası'nı kazandığı Modena'da forma giydi.[9]

Türkiye 19 yaş altı millî takımı kadrosuna çağrıldı, 2015 ve 2017 Avrupa Şampiyonası'nda bronz madalya kazandı ve ikinci turnuvada "En Değerli Oyuncu" (MVP) ödülüne layık görüldü.[10] Kıta şampiyonalarındaki bu sonuçlar sayesinde 2015 ve 2017 Dünya Şampiyonası'na da katıldı. 20 yaş altı millî takımı ile 2016 ve 2018 Avrupa Şampiyonası'nda, 21 yaş altı takımı ile ise 2017 Dünya Şampiyonası'nda yer aldı.

2019[11] ve 2021[12] sürümlerinde altın madalya kazandığı ve ikincisinde MVP ödülünü[13] aldığı bir turnuva olan Avrupa Altın Ligi'nde 2018 yılında Türkiye millî takımı ile ilk maçına çıktı ve o turnuvada bronz madalya kazandı. 2022'de Avrupa Altın Ligi ve Challenger Kupası'nda gümüş madalya elde etti.[14][15]

Babası Ekrem Lagumdzija eski bir voleybolcudur. Küçük kardeşi Mirza da voleybol oynamaktadır.

CEV Challenge Kupası:

Avrupa 19 Yaş Altı Şampiyonası:
VMOS (yazılım)

VMOS, konuk işletim sistemi olarak başka bir Android işletim sistemini çalıştırabilen, Android üzerinde bir sanal makine uygulamasıdır . Kullanıcılar isteğe bağlı olarak konuk Android sanal makinesini köklü bir Android işletim sistemi olarak çalıştırabilir. VMOS konuk Android işletim sisteminin Google Play Store ve diğer Google uygulamalarına erişimi vardır . VMOS, Android için Google Play hizmetlerini ve diğer Google uygulamalarını destekleyen ilk sanal makineydi.

Vmos'ta root desteği vardır
Fakat root uygulaması her uygulamayı çalıştırılamaz.
Magisk manager vmos ile uyumlu olmadığı için magisk manager kurulamaz. Kullanılan root uygulaması superuser'dir.Vmos sanal makine uygulamasının pro versiyonu tasarlanmış olmakla beraber, rom dosyası içe aktarılabilir. Vmos bluestack ile benzerlikler vardır  fakat çeşitli nedenlerden dolayı supersu root uygulaması vmos'ta farklıdır.

İndirildiğinde uygulamanın kendisi temel sanallaştırma çekirdeğidir, ancak konuk işletim sistemi için Android işletim sistemi görüntüsü, uygulama ilk açıldığında indirilir. Konuk işletim sisteminin sanallaştırılmış bir ortamda olması nedeniyle, konuk üzerindeki köklü bir android çekirdeği gibi herhangi bir yapılandırma, ana bilgisayar Android işletim sistemini veya cihazını etkilemeyecektir.  Bundan dolayı, VMOS aracılığıyla, cihaz gerçekten köklenmeden sanallaştırma yoluyla telefonda köklü bir Android işletim sistemi çalıştırılmasına izin verir ve böylece garanti veya hücresel operatör / sağlayıcı ile herhangi bir sorun yaşanmaz.  Sanal bir makine olduğundan, konuk Android işletim sisteminin ayrı bir disk görüntüsü vardır ve bu nedenle, konuk işletim sisteminde bir virüs veya başka bir tehdit kötü amaçlı bir şey yaparsa, ana cihazı ve ana bilgisayar işletim sistemini etkilemeyecektir.

VMOS Google Play destekleyecek şekilde gelir. Huawei cihazlarda VMOS kullanılarak Google Play açılmaktadır.
Şabtay Levi

Shabtai Levy (10 Nisan 1876, İstanbul – 1 Kasım 1956, Hayfa), avukat, 1941-1951 yılları arasında görev yapan Hayfa'nın ilk Yahudi belediye başkanı.

Şabtay Levi, 1876'da İstanbul'da doğdu. Mekteb-i Hukuk-ı Şahâne'de avukatlık eğitimi aldıktan sonra 1894'te Filistin'e göç etti.[1] Petah Tikva'da FYKB okulunda eğitim görevlisi olarak işe başladı. Burada David İzraeli'nin kızı Rebecca ile tanışıp evlendi. 1901'de Edmond James de Rothschild'in yanında memur olarak çalıştı. 1905'te Hayfa'ya taşınıp FYKB ve YKB'nin kanun ve toprak departmanlarını yönetti, bu vesileyle de Türk ve Araplarla ilişkilerini kuvvetlendirdi.

İngilizler Hayfa şehir konseyini 1920'de kurduklarında Rafael Hakim ile birlikte Levi'yi göreve atadı. 1924'te Levi, David Hakohen ile birlikte bağımsız olarak seçildi. 1934'te Hayfa belediye başkan yardımcılığını yaptı ve Hertzeliya Meydanını kurdu. Çeşitli cemaatlerle olan bağları nedeniyle bugün Reali Lisesi ve Technion'un prestijli olmasının önünü açtı. 1941'de 'Hassan Bey Shukari' öldüğü zaman görevi fiilen devralıp şehrin ilk Yahudi belediye başkanı oldu. Gerek Yahudiler gerekse Araplar tarafından sevilen Şabtay Levi, 1948 Arap-İsrail Savaşı sırasında nüfuzunu kullanarak Arap cemaati liderlerini şehri terk etmemeleri için ikna etti; fakat bu konuda kısmen başarılı olabildi.

1940'larda Hayfa'da Şabtay Levi Evi açıldı ve zor durumda olan her inançtan çocuğa geniş yelpazeli hizmetler sundu. İlk kurulduğunda, Şabtay Levi Kreş Merkezi, II. Dünya Savaşı'nda görev alan gönüllü Yahudi Tugayı askerlerinin ailelerine hizmet verdi. Zamanla yuva, çocuk ilk yardım merkezi ve çocuk esirgeme kurulu görevlerini de üstlendi. Buna sonradan anne-çocuk tedavi merkezi eklendi.

1951'e kadar valilik yapan Levi, 1956'da ölene kadar şehir konseyindeki görevine devam etti.
V (anlam ayrımı)

Va | Vb | Vc | Vç | Vd | Ve | Vf | Vg | Vğ | Vh | Vı | Vi | Vj | Vk | Vl | Vm | Vn | Vo | Vö | Vp | Vq | Vr | Vs | Vş | Vt | Vu | Vü | Vv | Vw | Vx | Vy | Vz

VA | VB | VC | VÇ | VD | VE | VF | VG | VH | VI | Vİ | VJ | VK | VL | VM | VN | VO | VÖ | VP | VQ | VR | VS | VŞ | VT | VU | VÜ | VV | VW | VX | VY | VZ

AV | BV | CV | ÇV | DV | EV | FV | GV | HV | IV | İV | JV | KV | LV | MV | NV | OV | ÖV | PV | QV | RV | SV | ŞV | TV | UV | ÜV | VV | WV | XV | YV | ZV

Av | Bv | Cv | Çv | Dv | Ev | Fv | Gv | Hv | Iv | İv | Jv | Kv | Lv | Mv | Nv | Ov | Öv | Pv | Qv | Rv | Sv | Şv | Tv | Uv | Üv | Vv | Wv | Xv | Yv | Zv

V0 | V1 | V2 | V3 | V4 | V5 | V6 | V7 | V8 | V9
Çak

Çak - Türk ve altay mitolojilerinde kötü ruh. Şeytan. Çek, Şek veya Çekir olarak da bilinir.

Çak'ların başında bir Ulu Çak[1] bulunur. Yeraltında yaşarlar, yaz gelince yüzeye çıkıp ağaç köklerinde barınırlar. Kısa boyludurlar. İslamiyet sonrasında, Arap kültüründe Deccal'in soy atası olarak kabul edilen ve Şeytan'ı da çağrıştıran, alnının ortasında tek gözü bulunan Şik adlı varlıkla özdeşleştirilmiştir. Araplara göre bu varlık aslında iki kişidir ve kehanet yetenekleri vardır.

Çulım Türklerinde kamlık yapan şamanların "Çak çak" veya "Çek çek" diyerek ruhlardan yardım istediği bazı kaynaklarda ifade edilmektedir. "Çak/Çek" anlayışı Türk mitolojisine İslam'la birlikte girdiği düşünülen Şeytan ile yan yana kullanılır.[2]

Çekey (veya Çeğekey) - Türk ve Yakut mitolojisinde kötü ruhlardan bir grup. İnsanları kör ederler ve görme duyularını yok ederler.[3] İşitme duyusuna da yok edebilirler ve insanın sağır kalmasına neden olurlar.

Çahık (veya Cahık) - Türk ve Yakut mitolojisinde kötü ruhlardan bir grup. Lanetlenmiş insanların ruhlarıdır. Şekil değiştirebilirler. Kanlı elleri, kupkuru gözleri, ölümcül sözleri vardır.[4] Çok tehlikelidirler.

(Çak/Yak/Yag/Yeg) kökünden türemiştir. Kötü, pis, kirletici, kötülük getiren anlamları vardır. Vurmak, bölmek, ayırmak gibi içeriği de bulunur. Yakmak fiili ile de bağlantılı olması muhtemeldir.
ONE, Inc.

ONE, Inc., Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ilk gey hakları örgütlerinden biri idi.

Eşcinsellere adanan bir yayın yayımlama fikri 15 Ekim 1952 tarihinde düzenlenen bir Mattachine Society toplantısında oluştu.

ONE Inc.'in Birleştirme Maddeleri 15 Kasım 1952 tarihinde Tony Sanchez (takma adı), Martin Block ile Dale Jennings tarafından imzalandı. Diğer kurucuları Merton Bird, W. Dorr Legg, Don Slater ile Chuck Rowland idi. Jennings ile Rowland ayrıca Mattachine Society kurucularındandı.

Ocak 1953'te ONE, Inc., geyleri destekleyen ABD'deki ilk yayını yayımlamayı başladı ve bunu Los Angeles sokaklarında açık bir şekilde sattılar. Ekim 1954'te ABD Posta Hizmeti bunun 'müstehcen' olduğunu bildirdi. ONE bir mahkeme davası açtı ve sonunda Birinci Düzenleme'ye ilişkin Roth v. United States davası kapsamında 1958'de kazandı..[1] Dergi 1967'ye kadar yayına devam etti.

ONE ayrıca ONE Institute Quarterly (günümüz adı ile Journal of Homosexuality) isimli üç aylık yayını yayımlıyordu. Sempozyumlar düzenlemeyi başladı ve hemcins sevgisi konusuna ilişkin akademik çalışmalara (bu dönemde 'homophile studies', yani 'homophile çalışmaları' olarak biliniyordu) çok sayıda katkı sağladı.

ONE kadınları içine almaktan sakınmadı ve Joan Corbin (Eve Elloree ismi ile), Stella Rush (Sten Russell), Helen Sandoz (Helen Sanders) ve Betty Perdue (Geraldine Jackson) hepsi ONE'ın erken başarısında oldukça önemli rol oynadılar. ONE ile Mattachine, Daughters of Bilitis'in 1956'te The Ladder isimli kendi bültenini piyasaya çıkarmasına çok yararlı yardım sağladılar. Daughters of Bilitis, Mattachine Society'nin mevkidaş lezbiyen örgütü idi ve her iki örgüt bazen kampanyalarda, bazen de sempozyum dizileri düzenlemekte birlikte çalışırlardı. 1970'lerin ilk yıllarında Bilitis, yeni ayrılıkçı feministlerden çok Mattachine ve ONE ile 'taraftar' olması nedeni ile eleştirilerin hedefi oldu.

1965'te ONE; işletme yöneticisi Dorr Legg ile ONE Magazine editörü Don Slater'ın arasında uzlaştırılamaz farklılıklar nedeni ile bölünerek feshedildi. İki sene süren bir mahkeme davası sonucunda Dorr Legg'in fırkası ONE, Inc. ismi Dorr Legg'in fırkasına, kurumun kütüphânesi ile arşivlerin çoğu ise Don Slater'e ait oldu. 1968'de Don Slater'ın fırkası, günümüzde bile hâlâ işlenen Homosexual Information Center11 Ocak 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (HIC) isimli kâr amacı gütmeyen derneğe dönüştü.
Ökse ardıç kuşu

Ökse ardıç kuşu (Turdus viscivorus), karatavukgiller (Turdidae) familyasından ötücü bir kuş türü.

Ökse ardıcı, yaklaşık 27 cm boyundadır. Cinsler benzer renkte, düz gri-kahverengi sırt, alt taraf belirgin noktalıdır. Dik ve çok büyük ötme ardıcın andıran oldukça büyük bir ardıç çeşididir. Uçuş sırasında kanat altı örtüleri beyaz olarak değiştirilebilir. Grimsi kahverengi üst kısmı, beyaz kuyruk köşeleri, siyahımsı yamalarla kaplı beyazımsı alt tarafı ve sesi, onu kanat alt örtüleri de beyaz olan tarla ardıcından ayırır. Tarla ardıcına kıyasla uçuşu nispeten dalgalıdır. Diğer ardıçlara göre daha dik durur. Ökse otu tohumlarını besin olarak tüketir. Tek başına veya çiftler halinde görünebilir. Kışın küçük sürüler halinde toplanabilir ve küçük sürüler oluşturabilir. Çıkardığı ses bir karatavuğunkinden daha kısa ve hızlı olmasına ve yüksek notalarla bitmemesine rağmen, ötüşü bir karatavuğunkiyle karşılaştırılabilir. Uçuşu sırasındaki çıkardığı ses, bir tarağın ağaca sürtülmesine benzer bir ses çıkarır.

Yılda iki kez yumurta bıraktıkları dönemleri olur ve bir seferde 5-6 benekli yumurta bırakırlar. Kuluçka süreleri 12 ila 14 gün arasında değişebilir. İki hafta içinde küçük ardıç kuşlarının büyümesi biter ve uçabilirler.[1]

Hepçil beslenirler, böcekler, solucanlar ve yabani meyveleri yerler. Ökse ardıcı, sahiplendiği meyve ağacını diğer ardıçlara karşı kış boyunca korur. Adının aldığı ökse otunun meyveleri de yiyeceğini oluşturur.

Otla çevirdiği yuvasını ağaçlara yapar, birkaç yumurta yumurtlar ve üzerinde kuluçkaya yatar.

Tipik olarak, sonbaharda güneye doğru giderler. İlkbaharda kuzeye göç ederler.

Bütün Avrupa'dan Asya'ya kadar olan, açık koruluklar ve ekili arazilerde yerleşir. Daha kuzeydeki kuşlardan bazıları küçük sürüler halinde kışları güneye göçer.

Açıklıklı ağaçlık yerlerde bulunabilir. Kışın çayırlarda, ağaçlıklı tarım arazilerinde ve açık alanlarda da gözlemlenebilir.[2]
VP9

VP9, Google tarafından geliştirilen açık biçim ve telifsiz bir video kodlama biçimidir.

VP9, VP8'in ardılıdır ve temel olarak MPEG'in High Efficiency Video Coding (HEVC/H.265) ile rekabet eder. İlk başta VP9, esas olarak Google'ın video platformu YouTube'da kullanılıyordu. Alliance for Open Media'nın ortaya çıkışı ve Google'ın da bir parçası olduğu ardılı AV1'in devam eden gelişimine verdiği destek, formata olan ilginin artmasına neden oldu.

HEVC'nin aksine, modern web tarayıcıları arasında VP9 desteği yaygındır (bkz. HTML5 video § Tarayıcı desteği). Android, KitKat 4.4 sürümünden beri VP9'u destekler.[1] iOS/iPadOS ise iOS/iPadOS 14'te VP9 desteği ekledi.[2][3]

Biçimin bazı bölümleri, Google'ın sahip olduğu patentler kapsamındadır. Şirket, mütekabiliyete dayalı olarak, yani kullanıcı patent davalarına girmediği sürece kendi ilgili patentlerinin ücretsiz kullanımını sağlar.

VP9, 1080p'den daha yüksek video çözünürlükleri için (UHD gibi) özelleştirilmiştir ve ayrıca kayıpsız sıkıştırma sağlar.

VP9 formatı aşağıdaki renk uzaylarını destekler: Rec. 601, Rec. 709, Rec. 2020, SMPTE-170, SMPTE-240 ve sRGB.

VP9, hibrit log-gama (HLG) ve algısal niceleyici (PQ) aktarım işlevlerini kullanan HDR videoyu destekler.[4][5]

VP9 şu web tarayıcılarında desteklenmektedir:

Internet Explorer'da VP9 desteği tamamen eksik. StatCounter'dan alınan verilere göre, Mart 2016'da masaüstü ve dizüstü sistemlerde kullanılan tarayıcıların tahmini %65 ila 75'i HTML5 web sayfalarında VP9 videoları oynatabiliyordu.

VP9, VLC, MPlayer /MPlayer2/ MPV, Kodi, MythTV ve FFplay dahil olmak üzere tüm büyük açık kaynaklı medya oynatıcı yazılımlarında desteklenir.

Android, 4.4 "KitKat" sürümünden beri VP9 yazılımı kod çözme özelliğine sahiptir. TV'ler, akıllı telefonlar, set üstü kutular ve oyun konsolları gibi donanım destekli tüketici elektroniği listesi için webmproject.org'un listesine bakınız.

Sony PlayStation 5, bir WebM kapsayıcısında VP9 kullanarak 1080p ve 2160p çekim yapmayı destekler.[7]