root-0/wiki-turkish huggingface dataset:
Jinxed at First

Jinxed at First (Korece: 징크스의 연인, romanize: Jingkeuseuui Yeon-in) Seohyun, Na In-woo, Jun Kwang-ryul ve Yoon Ji-hye'nin başrollerini paylaştığı 2022 Güney Kore yapımı televizyon dizisidir. Han Ji-hye tarafından yazılan ve Goo Seul tarafından çizilen Kakao webtoon'una dayanmaktadır. KBS2'de 15 Haziran'dan 4 Ağustos 2022'ye kadar her Çarşamba ve Perşembe 21:50'de (KST) 16 bölüm boyunca yayınlandı.[1] Ayrıca belirli bölgelerde iQIYI'de akış için kullanılabilir.[2]

Mutsuz hayatının kader olduğunu düşünen ve ona uyum sağlamaya karar veren bir adam ile laneti çözmek ve o acımasız kaderi aşmak için bilinmeyen dünyaya atlayan bir tanrıça arasındaki fantastik bir romantizm.

Çekimlerin Ağustos 2021'de başladığı ve Aralık 2021'de sona ermesinin beklendiği bildirildi.[14][15]

Tüm sözler Han Joon tarafından yazıldı, tüm müzikler Seo Jae-ha ve Kim Young-sung tarafından bestelendi.

Tüm şarkılar Red Socks ve INAN tarafından yazılıp bestelendi.

Tüm şarkılar Red Socks ve INAN tarafından yazılıp bestelendi.

Tüm şarkılar Lee Young-hoon tarafından yazılıp bestelendi.

Tüm sözler Han Gil tarafından yazıldı, tüm müzikler Jo Young-soo ve Lee Yoo-jin tarafından bestelendi.
Çajaşi

Çajaşi (Gürcüce: ჩაჟაში) Gürcistan'ın Samegrelo-Zemo Svaneti bölgesindeki Mestia Belediyesinde yer alan bir köydür. Büyük Kafkas Dağlarının güney eteklerinde, Enguri Nehrinin üst vadisinde, deniz seviyesinden 2.160 m yükseklikte yer almaktadır. Köy, Svaneti tarihi bölgesinin bir parçası ve Uşguli topluluğunun merkezidir. Orta Çağ müstahkem yapıları ile Gürcistan Ulusal Mirasında yer alan köy, Yukarı Svaneti'nin bir parçası olarak UNESCO Dünya Mirası listesine eklenmiştir.[2]

Çajaşi, Uşgulinin ana yerleşimidir. Dört köyün bir araya gelmesiyle oluşan yapı, Avrupa'nın en yüksek yerleşim yerlerinden biridir. Gürcistan'ın mevcut alt bölümlerine göre, Mestia Belediye merkezindeki Mestia kasabasının yaklaşık 45 km batısında, Enguri ve Shavtskala nehirlerinin birleştiği yerde konumlanmıştır.[3]

Svaneti ilinin kuzeybatısında kalmaktadır. Çajaşi, Gürcistan tarihinin Orta Çağ ve Erken Modern dönemlerinden kalma onlarca yapıya ev sahipliği yapmaktadır. Bunlardan 13 tanesi iyi korunmuş Svaneti kule evidir. Kule evleri tipik olarak aile evlerine bağlı üç ila beş katlı yapılardır. Bölgede ayrıca Kraliçe Tamar'a atıfta bulunan Tamar Kalesi de dahil olmak üzere dört Orta Çağ kalesi bulunmaktadır. Yerel halktaki bir söylentiye göre, Kraliçe Tamar orayı yazlık olarak kullanmaktaydı. Ayrıca iki taş kilise ve birkaç ek bina da bulunmaktadır. Biri Yorgi, diğeri ise Mesih olarak adlandırılan kiliseler, sırasıyla 10 ve 11. yüzyıllardan kalmadır. Kiliselerden ilki, Tamar Kalesi'nin bir parçasıdır; ikincisi fresklenmiştir.[3] Ocak 1987'de, Çajaşi'deki bazı anıtlar devasa bir çığ tarafından tahrip edildi. 2000 yılından başlayarak, Gürcistan hükûmeti ve Uluslararası Anıtlar ve Sitler Konseyi Ulusal Komitesi, köyün kültürel mirasının korunması için çok disiplinli araştırmalara ve anıtların yenilenmesi ile ilgili projelere başkanlık etti.[2]

Çajaşi küçük bir köydür, 2014 sayımlarına göre köyün kalıcı nüfusunu sadece 28 kişi oluşturur. Nüfusun tamamı Gürcülerin alt etnik grubu olan Svandır.

42°54′54″K 43°0′31″D﻿ / ﻿42.91500°K 43.00861°D﻿ / 42.91500; 43.00861
1264 Büyük Kuyruklu Yıldızı

1264 Büyük Kuyruklu Yıldızı (C/1264 N1), kaydedilen en parlak kuyruklu yıldızlardan biridir. Temmuz 1264'te ortaya çıktı ve Eylül ayının sonuna kadar görünür kaldı. İlk olarak gün batımından sonraki akşamlarda görüldü, ancak en büyük ihtişamını haftalar sonra, sabahları kuzeydoğu gökyüzünde görünür hale geldiğinde, kuyruklu yıldız ufkun üzerinde yükselmeden çok önce kuyruğu algılandığında ortaya çıktı.[1] Kuyruklu yıldızın başı belirsiz ve belirsiz bir yıldıza benziyordu ve kuyruğu, çekirdeğinden yüz derecelik bir mesafeye kadar göğün ortalarına doğru uzanan genişlemiş alevler gibi onun bu kısmından geçiyordu.[1] 1264 kuyruklu yıldızının çok büyük ve parlak bir nesne olduğu anlatılmıştır. Kuyruklu yıldızın ihtişamı en çok Ağustos sonu ve Eylül başında görüldü. O sırada, sabah gökyüzünde baş doğu ufkunun hemen üzerinde göründüğünde, kuyruk göğün ortasını geçerek batıya doğru uzanıyordu veya uzunluğu yaklaşık 100° idi.[2]

Dönemin tarihçileri, bu dönemde Avrupa'da meydana gelen çeşitli dikkat çekici olaylardan bahsetmekte ve özellikle kuyruklu yıldızın ortaya çıkışını, tam da kuyruklu yıldızın ilk görüldüğü gün hastalandığı iddia edilen Papa IV. Urbanus'un ölümü ile ilişkilendirmektedir ve 3 Ekim 1264'te tam olarak ortadan kaybolduğu sırada öldü.[1][3] "Kıllı bir yıldızın mucizesinin" hastalığına neden olduğu ve iş bittiğinde kayıp gittiği söylendi.

Bu kuyruklu yıldız aynı şekilde Çin'de de gözlemlendi ve açıklamalar Avrupalı tarihçilerin ifadeleriyle örtüşmektedir.[1]

Bazı gök bilimciler, 1556 Büyük Kuyruklu Yıldızı ile 1264'teki Büyük Kuyruklu Yıldız'ın aynı kuyruklu yıldız olduğunu tahmin ederler. Cométographie'sinde (1783) 1264'ün Büyük kuyruklu yıldızını "büyük ve ünlü bir kuyruklu yıldız" olarak adlandıran Alexandre Guy Pingré, kuyruklu yıldızın 1556 kuyruklu yıldızınınkine büyük benzerlik gösterdiğini bulduğu parabolik yörüngesini hesapladı. Pingré 1264 kuyruklu yıldızı, "muhtemelen 1556'nınkiyle aynıdır; periyodik dönüşü yaklaşık 292 yıldır ve sonuç olarak dönüşü 1848 civarında beklenebilir." demektedir.[3]

John Russell Hind , 1264 ve 1556'daki büyük kuyruklu yıldızın beklenen dönüşü üzerine kitabında şöyle diyor:

Bununla birlikte, 1877'de Amédée Guillemin, kısmen Babinet'ten alıntı yaparak şöyle yazdı:

Kuyruklu yıldızlar bazen bir elipsten bir parabole veya bir hiperbole yörünge düzensizliği nedeniyle kaybolabilir. Sir Isaac Newton, Güneş tarafından kontrol edilen bir cismin konik bir kesitte, yani bir elips, bir parabol veya bir hiperbolde hareket ettiğini gösterdi. Son ikisi açık eğriler olduğundan, böyle bir yolu izleyen bir kuyruklu yıldız bir daha asla görünmemek üzere uzaya gider. Kapalı eğriden açık eğriye bir yörünge bozukluğu şüphesiz sık sık olmuştur.[5]
VS-HCT mayını

VS-HCT serisi mayınlar İtalyan yapımı plastik kasalı metalsiz bir tür tanksavar mayınıdır. Sahip olduğu savaş başlığı Misznay Schardin etkisi ile çalışır. Dual sismik ve manyetik fünyelere sahiptirler. Farklı ebat ve şekilleri bulunan mayınlar günümüzde üretilmemektedir.

VS-HCT üzerinde dikey tırnaklar bulunan dairesel plastik kasaya sahiptir. Hem mekanik hem de elle döşenebilen mayının elektronik ve mekanik olarak zaman ayarlama fonksiyonu bulunur. Pille çalışan elektronik fünye bünyesinde sismik ve manyetik algılayıcılar bulunur. Sismik algılayıcı yaklaşmakta olan aracın yarattığı titreşimleri yakalar. Ve manyetik algılayıcıyı çalıştırır. Manyetik algılayıcı yoğun metal kütleyi yakaladığı zaman fünyeyi harekete geçirir. Önce küçük bir patlama ile mayının üzerini örten 100 milimetreye kadar olan toprak kısım temizlenir. Ardından Misznay Schardin etkisi ile çalışan savaş başlığı ateşlenir. Ana patlayıcı içerisinde bulunan metal üst tabaka çok büyük bir güç ile taşıtın zırhına çarpar. 175 milimetreye kadar olan zırhı delebilir.

1 ila 128 günlük süre içerisinde çalışır vaziyette bekler. Süre sonunda patlamayan mayın kendi kendisini imha edebilir. Mayının durumu uzaktan kontrol edilebilir. Üzerinde tuzaklama düzeneği bulunur.

1978 yılında Valsella Meccanotecnica SpA tarafından üretimine başlanan mayın İtalyan Ordusunda kullanılmıştır. Şu an üretilmeyen mayın günümüzde Irakta bulunmaktadır.

VS-HCT2 NATO ve FINABELden gelen istekler üzerine geliştirilmiştir. Kare şeklinde plastik kasası olan mayının bir köşesinde kısa ve kalın taşıma sapı bulunur. large raised circular section in the centre of the mine. Elektronik fünyesi VS-HCT modeline göre çok daha başarılıdır. Fünye üzerinden geçmekte olan taşıtın türünü bilmenin yanında, geçmekte olan konvoydaki istenilen aracın altında infilak etme özelliğinede sahiptir. Test çalışmalarında yarım metre üzerinden geçmekte olan 50 milimetreye kadar zırhları delebildiği tespit edilmiştir. Mayın oynanması durumunda patlamaya ayarlı tuzaklama düzeneğine sahiptir. Süre sonunda patlamayan mayın kendi kendisini imha edebilir.

Günümüzde üretilmemektedir.

VS-HCT4 modeli VS-HCT2 üzerinden geliştirilen bir tasarımdır. Mekanik mayın döşeme sistemleri ile toprağa yerleştirilmek amacıyla geliştirilmiştir. Mayının plastik kasalı dikdörtgen şeklindedir. Sahip olduğu savaş başlığı ve ateşleme fünyesi VS-HCT2 ile aynı özellikte ve etkiye sahiptir. Görünüş olarak Fransız yapımı ADWAT ve MI AC PR serisi mayınlara benzemektedir.
Otoyol 33

Otoyol 33 ( ), diğer adıyla Kuzey Ege Otoyolu, İzmir'de yer alan bir otoyoldur. İzmir Çevre Yolu'nun ( ) bittiği Menemen'den başlamakta ve kuzeye doğru devam edip Bergama yakınlarında sona ermektedir. Gelecekte Soma üzerinden  'e bağlanacak.

İzmir Çevre Yolu'nun Çiğli'deki Sasalı Kavşağı'ndan Çiğli Hava Üssü'ne kadar inşa edilen 4,5 km uzunluğundaki bölüm 29 Eylül 2011'de, Menemen'deki Koyundere Kavşağı'na kadar inşa edilen bölüm ise 9 Mayıs 2015'te hizmete girdi.[1][2][3]

Otoyolun kuzeyde Çandarlı yakınlarına kadar uzatılması için 15 Şubat 2017'de yap-işlet-devret usulüyle ihale gerçekleştirildi.[4] İhaleyi ₺1.437.995.305 yatırım tutarı ve 9 yıl 10 ay 11 gün işletme süresi ile IC İçtaş, Astaldi & Kalyon konsorsiyumu kazandı.[5] 5 Nisan 2017'de otoyolun yapımına başlandı.[6] Otoyolun Menemen-Çandarlı kesimi 30 Ekim 2019'da, Koyundere-Menemen kesimi ise 22 Şubat 2020'de hizmete girdi.[7][8][9][10]

Otoyolun geçiş ücreti, en uzak mesafe olan Menemen-Çandarlı arasında, Şubat 2020 itibarıyla otomobiller için ₺33,50 olarak uygulanmaktadır.[11]

Kuzey Ege Otoyolu, mevcut İzmir Çevre Yolu'nun ( ) bittiği Menemen'deki Koyundere Kavşağı'ndan başlamaktadır. Menemen'den sonra Aliağa'dan geçmekte ve Çandarlı Limanı yakınlarında sona ermektedir. Uzunluğu 76 km olan ve 2×3 şeritli inşa edilen otoyol üzerinde 1.009 metrelik Buruncuk Tüneli bulunmaktadır.[12][13] Otoyol güzergâhında yer alan ve Neonteikhos antik kentine giden yol 90 m uzunluğunda çelik bir köprü ile korundu.[14][15]
Aşamalı devrim teorisi

Aşamalı devrim teorisi veya aşamacılık, Çarlık Rusyası gibi az gelişmiş ülkelerin, sosyalist rejime geçmeden önce ilk olarak burjuva devrimi ile Kapitalist üretim biçimine geçerek ardından sosyalist rejime geçmesi gerektiğini savunan Marksist-Leninist bir politik teoridir.[1]

Aşamacılık dünya çapında kapitalist aşamadan henüz geçmemiş olan ülkelerde uygulanmıştır. Sovyetler Birliği'nde iki aşamalı teoriye Troçkist sürekli devrim teorisi karşı çıkmaktaydı.

Aşamacılık tartışması Rus Devrimi'ne odaklanmış durumdayken, Yeni Demokrasi gibi Maoist teorilerde ise başka yerlerdeki mücadelelere iki aşamalı bir teori uygulama yapılması yönündeki fikirlere sahiptir.

Marksist-Leninist teoride Joseph Stalin döneminde iki aşamalı teori tekrar canlandı. Yakın zamanda Güney Afrika Komünist Partisi ve Sosyalist İttifak iki aşamalı teoriyi yeniden ele almıştır, fakat Sosyalist İttifak kendi pozisyonlarını Stalinist yaklaşımdan farklılaştırmaktadır.[2]

Aşamalı devrim teorisi genellikle Karl Marx ve Friedrich Engels'e dayandırılmaktadır, bununla birlikte David McLellan[3] ve diğerleri gibi eleştirmenler bu teorinin kapitalizmin Batı'daki mevcut gelişiminin dışında katı bir şekilde uygulanabileceğini öngördükleri fikrine itiraz etmişlerdir.

Marx ve Engels'in Batı kapitalizminin sosyalizm için gerekli teknolojik ilerlemeleri ve işçi sınıfı biçimindeki kapitalist sınıfın "mezar kazıcılarını" sağladığı konusunda herkes hemfikir olsa da, Troçkizminçoğu eğilimi de dahil olmak üzere aşamalı teoriyi eleştirenler, Marx ve Engels'in her koşulda tüm ülkelere uygulanacak bir formül ortaya koyduklarını reddettiklerini ileri sürerler. McLellan ve diğerleri Marx'ın Mihaylovski'ye Cevabından alıntı yapıyor:

Mikhailovsky, Batı Avrupa'da kapitalizmin doğuşuna ilişkin tarihsel taslağımı, kendisini içinde bulduğu tarihsel koşullar ne olursa olsun, her halkın yürümeye yazgılı olduğu genel yola ilişkin tarihsel-felsefi bir teoriye dönüştürmek zorunda olduğunu düşünüyor [...] ama affına sığınıyorum.

Marx ve Engels, 1882 tarihli Komünist Manifesto'nun Rusça baskısına yazdıkları önsözde, Rusya için sosyalizme giden alternatif bir yolun ana hatlarını özellikle belirtirler [5]

Rusya'da Menşevikler aşamalı teorinin Çarlık Rusya'sına uygulandığına inanmaktaydılar. Bunlar, 1905'te sürekli devrim teorisi haline gelen teoride Leon Troçki tarafından eleştirilmiştir. Daha sonra Vladimir Lenin'in ölümünün ardından Sovyetler Birliği'nde aşamalı teori yeniden ortaya çıkınca, sürekli devrim teorisi Sol Muhalefet tarafından desteklenmiştir. Sürekli devrim teorisi, aşamalı teoride kapitalist sınıfa verilen görevlerin ancak yoksul köylülüğün desteğiyle işçi sınıfı tarafından yerine getirilebileceğini ve işçi sınıfının daha sonra sosyalist görevlere geçerek kapitalist sınıfı mülksüzleştireceğini savunur. Ancak devrim burada duramaz ve izolasyondan kaçınmak ve uluslararası sosyalizme doğru ilerlemek için dünya çapında devrim arayışı anlamında kalıcı olmalıdır.
Aşağı Almanca

Aşağı Almanca, Alçak Almanca ya da Alçak Saksonca, Almanya'nın kuzeyinde ve Hollanda'nın batısında yaygın olan Eski Saksoncadan türemiş ve birçok diyalekte sahip olan bir Batı Cermen dili.[1]

Aşağı Almanca Frizceyle ve İngilizceyle benzerlik gösterir ve birlikte Kuzey Denizi Germen dil grubunu oluştururlar. Felemenkçe gibi tarih boyunca Benrath ve Ürdingen izogloslarının kuzeyinde konuşulurken Yüksek Almanca bu izoglosların güneyinde konuşulmuştur. Aşağı Almancada Frizce, İngilizce, Felemenkçe ve diğer Kuzey Cermen dillerinde Standart Yüksek Almancanın aksine, Yüksek Almanca ünsüz değişimine uğramamıştır. Aşağı Almanca, Eski İngilizce ve Eski Frizceye daha yakın olan Eski Saksonca'dan (Eski Aşağı Almanca) evrilmiştir.

Hollanda'da konuşulan Aşağı Almanca ağızları genelde Aşağı Saksonca; kuzeybatı Almanya'da (Aşağı Saksonya, Vestfalya, Schleswig-Holstein, Hamburg, Bremen ve Elbe’nin batısında kalan Saksonya Anhalt) Aşağı Almanca olarak anılır. Bunun nedeni kuzeybatı Almanya ve kuzeydoğu Hollanda'nın Saksonların yerleşim alanı olması, Aşağı Almancanın ise dili konuşanların doğuya doğru göç etmesiyle kuzeydoğu Almanya'ya yayılmasıdır.

Günümüzde Almanya'da 1.6 milyon Hollanda'da ise 2.15 milyon Aşağı Almanca konuşan nüfus olduğu tahmin ediliyor.
Kuzeybatı Rusya-Novaya Zemlya tundrası

Kuzeybatı Rusya-Novaya Zemlya tundra ekolojik bölgesi (WWF ID: PA1108), Avrupa Rusyası'nın kuzey kıyısında yer alan bir ekolojik bölgedir. Beyazdeniz'in güney kıyılarını (Kanin Yarımadası), Yamal Yarımadası'nın doğusundaki Barents Denizi kıyılarını, Novaya Zemlya'nın güney yarısını ve çok sayıda ada ve adacığı kapsar. Alçak tundra sulak alanları su kuşları için önemli üreme alanlarıdır. Ekolojik bölge Palearktik biyocoğrafik bölgesi ve Tundra biyomundadır. 284,122 km² alan kaplamaktadır.[1][2]

Ekolojik bölge, Rusya'nın kuzey kıyılarında 1.000 km boyunca uzanmaktadır. Arazi, geniş bataklıklar, göller ve sulak alanlar ile çoğunlukla ova tundrasıdır. Batı ucunda, Beyazdeniz ile çevrili ve çok seyrek insan yerleşimi olan Kanin Yarımadası bulunur. Kanin Yarımadası'nın yaklaşık 100 km doğusunda ve sahilin 100 km kuzeyinde Kolguyev Adası bulunur. Kolguyev'in 100 güneydoğusunda, Pechora Nehri ve Nenets Doğa Koruma Alanı'nın deltası bulunur. Uzak doğuda Yugorsky Yarımadası ve Novaya Zemlya takımadalarının güney adası Yujni Adası yer alır. Ekolojik bölge, Doğu'da Obi Nehri deltasının sadece küçük bir bölümünü kapsayarak sona ermektedir.

Bölge, nemli bir karasal iklim- serin yaz alt tipi (Koppen sınıflandırması Dfc) iklime sahiptir. Bu iklim, hem günlük hem de mevsimsel olarak yüksek sıcaklık değişimi ile karakterizedir; uzun, soğuk kışlar ve ortalama 22 °C (72 °F) üzerine çıkmayan kısa, serin yazlar. Ortalama yağış miktarı yaklaşık 460 mm / yıl'dır. Ekolojik bölgenin ortasındaki ortalama sıcaklık Ocak ayında  -20 °C (-4 °F) ve Temmuz ayında 12,9 °C (55,2 °F) 'dir.[3]

Ova tundrası, karakteristik çalı-yosun-liken bitki toplulukları ile geniş iç sulak alanlara ve çayırlara sahiptir.[2] Ekolojik bölgenin bir diğer özelliği kıyı çayırlarının çok iç bölgelere ulaşmasıdır.

Yaz aylarında, göçmen kazlar, kuğular, ördekler ve diğer göçmen kuşların büyük popülasyonları yuvalama alanında yaşamaktadır.[4] Kanin Yarımadası'nda yoğun miktarda savunmasız küçük sakarcanın nüfusu yaşar.

Ekolojik bölgede önemli bir ulusal koruma alanı bulunur- Pechora Nehri Deltası'nı içeren Nenets Tabiatı Koruma Alanı.
Güngöründü, Olur

Güngöründü, Erzurum ilinin Olur ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.

Güngöründü'nün eski adı Komk'tur. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Ardahan-i Büzürg livasının Meşe nahiyesinde bir başka köy de Komk (كومك) adını taşıyordu.[5] Bu yer adı zaman içinde Konk / Könk'e (قونق) dönüşmüştür.[6] Komk adı Gürcüce kaynaklarda Komki (ქომქი) olarak geçer.[7] 1595 tarihinden sonra köyde önemli bir nüfus artışının olmadığı görülmektedir.

Komk, tarihsel Gürcistan'ın bir bölgesi olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyün adı da bu tarihte Gürcüceden Osmanlıcaya geçmiş olmalıdır. Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Komk köyünde 5 hanede 20 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 40 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.[7] 1595 tarihinden sonra köyde önemli bir nüfus artışının olmadığı görülmektedir.

Komk, 1877-1878 savaşının ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinde Oltu sancağının Tausker (Şimdiki Çataksu) kazasının köylerinden biriydi. 1886 nüfus sayımında Konu (Конкъ) olarak kaydedilmiş olan köyün nüfusu 13 hanede, 32'si erkek ve 32'si kadın olmak üzere 64 kişiden oluşuyordu. Nüfusun tamamı Türk olarak kaydedilmiştir.[8] Konk köyünün nüfusu 1896 yılında 82 kişi, 1906 yılında 89 kişi olarak tespit edilmiştir.[9]

Komk, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde  Konk (قونق) olarak geçer. Bu sırada köy Erzurum vilayetinin Tortum kazasının Olur nahiyesine bağlıydı.[6] 1940 genel nüfus sayımında "Konk" biçiminde yazılmış olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 99 kişiden oluşuyordu.[10] Komk veya Konk "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Güngöründü olarak değiştirilmiştir.[11] Güngöründü köyünün nüfusu 1965 yılında 130 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 10 kişi okuma yazma biliyordu.[12]

1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Olur Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.[13]

Mahalle, Erzurum il merkezine 186 km, Olur ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır.[14] Mahalle, Olur'un kuzeyinde olup, 25.06 numaralı Ardanuç-Olur il yolu kenarındadır.[15]
Konfüçyüs Enstitüsü

Konfüçyüs enstitüleri (Çince: 孔子学院; pinyin: Kǒngzǐ Xuéyuàn), Çin'deki yükseköğretim kuruluşları ile diğer ülkelerde bulunan yükseköğretim kuruluşları arasında sürdürülen kamu eğitim ortaklıklarıdır. Bunlar, Çin Hükûmeti'ne bağlı Hanban [en] örgütünün düzenlediği ve kısmen finanse ettiği ortaklıklardır.[1] Enstitülerin belirtilen amacı Çin dili ve kültürünü tanıtmak, Dünya çapında yabancı dil olarak Çince eğitimi [en]ni desteklemek ve kültür alışverişlerine olanaklar sağlamaktır.[2][3]

Alman Goethe Enstitüsü ya da İspanyol Instituto Cervantes gibi Konfüçyüs Enstitüsü de kendi ülkesinin kültürüyle özdeşleştirilmiş bir şahsın, yani Konfüçyüs'ün, ismiyle anılan bir kültür enstitüsüdür.[4] Ancak bu diğer enstitülerden farklı olarak, Konfüçyüs enstitüleri kendi faaliyetlerini doğrudan olarak üniversite kampüslerinde yürütmektedirler. Konfüçyüs Enstitüsü ile ilişkili Konfüçyüs Sınıf (İngilizce: Confucius Classroom) programı da yerel ortaokul ve liselere öğretmenler ve öğretim materyalleri sağlamak maksadıyla bu okullarla ortaklıkların kurulmasını amaçlamaktadır.[5][6]

2019 yılı itibarıyla Dünya'nın altı farklı kıtasının birçok ülkesinde Konfüçyüs Enstitüsü'nün 530 şubesi bulunmaktadır.[7][8][9] Bu şubeler en yüksek yoğunlukla Amerika Birleşik Devletleri, Güney Kore ve Japonya'da bulunmaktadır.[10] Türkiye’de Boğaziçi Üniversitesi’nde, Okan Üniversitesi’nde Orta Doğu Teknik Üniversitesi’nde ve Yeditepe Üniversitesi’nde şubeler bulunmaktadır.[11]

Enstitü, Çin Hükûmeti'nin kendi nüfuzunu kötüye kullanmak ve akademik özgürlüğü bastırmak için bir vasıta olmakla suçlanmıştır.[1][12][13] Emekli Çinli yetkili Li Changchun [en], Konfüçyüs enstitülerini "Çin'in yurtdışı propaganda yapısının önemli bir parçası" olarak nitelendirdi.[1][12][13][14][15][16][17] 13 Ağustos 2020 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanlığı, Konfüçyüs Enstitüsü'nün ABD'deki genel merkezini "Çin'in yabancı misyonu" olarak tanımladı.[18][19] Merkez, Dışişleri Bakanı Mike Pompeo ile Eğitim Bakanı Betsy DeVos'a yazdığı açık mektupta bu tanımlamaya karşı çıktı.[20]

Wikimedia Commons'ta Konfüçyüs Enstitüsü ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur
Limone Piemonte

Limone Piemonte (Piyemonte lehcesi:Limon) kuzeybati İtalya'nın piyemonte Bolgesi'nde Cuneo ilinde, Torino şehrinin 100 km güneyinde ve Cuneo sehrinin 20 km güneyinde yer alan bir yerlesim merkezi ve yerel idare olarak bir komündur. Limone Piemonte "Colle di Tenda" adli bir Alp Daglari vadisinde bulunup bir kayak merkezidir.

Limone Piemonte köyü 1275'ten itibaren "Tende kontluğu" arazisi içindeydi ve yarı özerkti. 1581'de köy ve civarı Savoya Kontluğu tarafından işgal edildi. O zamandan beridir Limone Piemonte Savoya Kontluğu idaresi altında kalmıştır.

Tren tüneli açılmadan önce koyun halkının çoğunluğu dağlık arazide Nice sahillerine ve Piyemonte ovasına katır, öküz ve at ile ulaşım da uğraşmaktaydı. Çok geçmeden halk daha iyi iş bulmak için köyden ayrılmaya başladı. Bir tünel açılınca Limone Piemonte'ye tren hattı 1891de erişti. 1897'de İtalya'da ski sporu tutulup başlayınca küçük kasaba bir "ski-istasyonu" olarak gelişmeye başlamıştır. 1907'de ilk defa Limone'de ski yarışmaları ve sonra da diğer kış sporlarının yapılmasına başlanmıştır.

2007 yılında küçük kasaba "Yüzyıldır ski yapma" yıldönümünü kutlamıştır. Günümüzde yerel ekonomi, kışları kış sporları ve yazları dağcılıkla ilişkili spor turizmine bağlıdır. Fakat Limone Piemonte'de otel yatağı sayısı (500 yatak olup) nispeten çok az olup turizm (20,000 kadar yataklı olan) özel pansiyonlar ve evlerde misafir ağırlamaya bağlıdır.

Limone Piemonte'nin nüfusu (31.7.2010 tahminleri itibarıyla) 1.535 kişi; alanı 71,2 km² ve nüfus yoğunluğu 21 kişi/km²  olur. 19. ve 20. yy/da kasaba nüfusunun gelişimi nüfusun düşme trendi şeklinde olup şu gösterimde izlenebilir:[1]

Limone Piemonte komünü şu komünlerle sınır komşusudur:
Briga Alta; Entracque; La Brigue Alpes-Maritimes, Fransa; Tende (Alpes-Maritimes), Fransa; Vernante; Robilante; Roccavione; Borgo San Dalmazzo
Buran programı

Buran Uzay Mekiği, Sovyetler Birliği'nin uzay mekiği projesi. Test mekikleriyle birlikte toplam 10 mekiğin yapımına farklı dönemlerde başlanmıştı. Bunlardan ilk 5'i test mekikleriydi ve hepsi tamamlanmış ve görevlerini yapmışlardı. OK-1.01 olarak da adlandırılan model ilk defa uzaya çıkan modeldi. Yapımına 1986 yılında başlanmıştı ve 15 Kasım 1988'de uzaya çıkmıştı. Bu modele ilk önce Baikal ismi verilmiş olsa da uçuşuna kısa bir süre kala ismi "Buran" olarak değiştirildi. Bu mekik Kazakistan'daki Baykonur Uzay Üssü 112'nci hangarda 5 yıl bekletildi. Restorasyon sırasında hangarın tavanı çöktü. Buran projesinin uzaya çıkmış tek modeli Buran 1,01 ve Energiya fırlatma roket takımı çatı enkazı altında kalarak parçalandı. 7 restorasyon işcisi de ölmüştür.

Diğer mekiklerden OK-1.02'ye Buria ismi verilmişti (resmi değil). %95-97'si tamamlanmıştı. Proje 1993 yılında mali nedenlerden dolayı iptal edildiğinde OK-2.01'in %30-50'si, OK-2.02'nin %10-20'si tamamlanmış, OK-2.03'ün yapımına henüz başlanmıştı. Amerikan eşdeğeri gibi, Buran da iniş alanından fırlatma kompleksine bir jet uçağın sırtında taşınmıştır. Bu amaçla üretilen Sovyet Antonov An-225 uçağı dünyanın en büyük uçağıdır.