root-0/wiki-turkish huggingface dataset:
Wolfgang Schäuble

Wolfgang Schäuble (18 Eylül 1942 - 26 Aralık 2023[1]), Hristiyan Demokrat Birliği (CDU) üyesi Alman siyasetçidir. 2017-2021 yıllarında Bundestag Başkanı olarak görev yapmıştır.

Schäuble Freiburg im Breisgau'de doğdu, babası bir vergi finans danışmanıdır. 1961 yılında Abitur'u tamamladıktan sonra. Schäuble 1966 ve 1970'te hukuk ve ekonomi okulunu Freiburg im Breisgau ve Hamburg'da tamamladı.[2] Birinci ve İkinci Devlet Sınavlarını geçerek tam nitelikli avukat oldu. 1971 yılında Schäuble "The public accountant's professional legal situation within accountancy firms" adında bir tez ile, hukuk doktorasını aldı. Sonunda Freiburg Vergi dairesinde üst düzey bir yönetim yetkilisi oldu, Baden-Württemberg eyaletinin vergi idaresine girdi. Akabinde Schäuble 1978-1984, Offenburg bölge mahkemesinde kayıtlı avukat oldu.

İlk Batı Almanya 'nın Özel İşler Bakanı, Maliye Bakanı ve sonra Federal İçişleri bakanı oldu, 1984 yılından 1991 yılına kadar o Helmut Kohl kabinesinin bir üyesiydi.1991 ve 2000 yılları arasında parlamentoda CDU / CSU grubunun başkanı oldu ve 1998 yılından 2000 'e kadar CDU parti başkanı oldu. Schäuble 2005-2009 Merkel'in ilk kabinesinde yeniden Federal İçişleri Bakanı olarak görev yaptı. 2009-2017 yıllarında Merkel'in ikinci ve üçüncü kabinesinde Maliye Bakanı oldu. Ekim 2021'de Wolfgang Schaüble, Federal Meclis Başkanı olarak yerini Bärbel Bas'a devretti.

Schäuble siyasi kariyerine  CDU'nun gençlik bölümü katılmadan önce 1961 yılında Junge Union'da ("Genç Birlik"), başladı. Hamburg ve Freiburg'da Yaptığı çalışmaları sırasında, Christlich-Demokratischer Studenten (Hristiyan-Demokrat Öğrenci Derneği, RCDS) başkanı olarak görev yaptı. 1965 yılında Schäuble  CDU üyesi oldu. 1969-1972 yılında Güney Baden  Junge Union ilçe başkanı oldu. 1976 ile 1984 yıllarında  Spor CDU Ulusal Komitesi başkanı olarak görev yaptı. CDU 1998 federal seçimlerinde yenildi sonra Schäuble CDU başkanı oldu. Schäuble'den sonra Angela Merkel CDU başkanı oldu.

1969 yılından bu yana ekonomisti Ingeborg Schäuble ile evlidir. Dört çocukları vardır, Üç kızı Christine, Julian ve Anna ve bir oğlu Hans-Jörg. Kardeşi Thomas Schäuble Baden-Württemberg eski İçişleri Bakanı olan ve 2004 yılından beri Baden-Württemberg eyalet bira fabrikası "Rothaus" idari başkanı olmuştur.
VY Sculptoris değişeni

VY Sculptoris (aynı zamanda zıt cüce novalar olarak da bilinirler) ve diğer sistemler, UX UMa sistemlerine benzerler. Ayrıca bu tür sistemlerde zaman zaman parlaklığında bir azalma görülür ve bu durumları aylarca sürer. Zıt cüce novaların periyot aralığı 2 – 3 saat arasındadır.

VY Sculptoris değişkeni, "Nova benzeri değişken" olarak adlandırılan bir değişkendir. Bunlar, spektrum veya ışık varyasyonları açısından cücelere benzeyen yıldızlardır, aynı zamanda yeni benzer patlamalara sahip değişkenler ve patlamalarda gözlemlenmemiş ancak küçük ışık değişimlerine sahip olan nesnelerdir.[1] Daha yakın gözlemler bazen değişkenlerin bu kategoriden, yeniden sınıflandırılmasına yol açar. UX Ursae Majoris değişkenleri ve AM Herculis değişkenleri de değişkenlere dahil edilmiştir. VY Sculptoris tipine ait yıldızlar, düşük kütle iletimi nedeniyle düzensiz aralıklarla bir veya daha fazla büyüklükte tutulmalara maruz kalan, sıcak ve ışıldayan beyaz cüceli çift yıldızların afet değişkenleridir. Tutulmalar birkaç günden birkaç yıla kadar sürebilir. Çift yıldız bileşenleri için yörünge periyodu genellikle 0.2 günden azdır.[2]

"Variable VY Scl". 12 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Haziran 2021.
Köhne Ürgenç

Köhne Ürgenç veya Gürgenç (Türkmence: Köneürgenç, Farsça: کهنه‌گرگانج Kohna Gūrgānj ‎/ کهنه‌اورگانج‎ Kohna Ūrgānj ), Türkmenistan’ın kuzeydoğusunda Ceyhun Nehrinin güney kıyısında Taşoğuz ilinde yer alan Orta Çağ harabelerinin adıdır.

Gürgenç şehri Ahameniş İmparatorluğu'na bağlı Harezm Bölgesi’nin merkezi idi. Daha sonra Harezmşahlar Devletinin başkenti olmuştur. Ancak Moğol İmparatorluğu tarafından imha edilmiş ve tekrar inşa edilmiştir. 1646’da şehrin insanları yeni şehre (Taze Ürgenç’e) taşınınca, önceki şehir "Köhne Ürgenç" (Eski Ürgenç) olarak anılmaya başladı. Bu kentte 11. yüzyıl ve 16. yüzyıldan kalma bir dizi kalıntı bulunur. Kaltıntıların en önemlileri, bir cami, bir kervansaray kapısı, kaleler, türbeler ve bir minaredir. Kalıntılar, mimari ve sanat alanında etkisi İran, Afganistan ve daha sonra 16. yüzyıl Hindistan'ındaki Moğol İmparatorluğu'na kadar uzanan başarıların bir belgesidir.

Köhne Ürgenç'te, Kubreviye ve Zahabiye tarikatlarının kurucusu Necmeddin Kübra'nın türbesi, Türkmenler'in dört büyük velisinin (Priyar Veli, Danıyar Veli, Şıhatar Veli ve Döven Veli) mezarları, Harezmşah İl Aslan'ın ve Sultan Tekiş'in türbesi (Gökgömmez - Mavi Kubbe olarak bilinir) ile camisi, Harzemşahların sarayı olarak kullanılan Türebeg Hanım Türbesi yer alır.

Yazın sıcaklık +40 → +45 °C, kışında soğuk -20 →-30 °C'dur.

Köhne Ürgenç, 2005 yılında Dünya Mirası listesine alınmıştır.[2]
Omurtag'ın Tırnovo Yazıtı

Omurtag'ın Tırnovo Yazıtı; Tırnovo, Bulgaristan'da Aziz Kırk Şehitler Kilisesi'nde bulunan koyu renkli siyenit sütun üzerine kazınmış Yunanca bir yazıttır. Yazıt, Trevneli Hristo Daskalov'un (o sırada camiye dönüştürülen) kiliseyi ziyaret etmesi ve yazıtın bir kopyasını yaptığı 1858'den beri zamandan beri bilinmektedir.

Tırnovo Yazıtı, Chatalar Yazıtı ile birlikte Kanasubigi Omurtag (h. 814-831) dönemindeki aktif yapıya tanıklık eder. Yazıtın 822 yılında yapıldığı varsayılmaktadır. Tarihçiler, yazıtın orijinal konumu (muhtemelen Pliska) ve yazıtın oluşturulduğu "Tuna Nehri üzerindeki yeni ev" - Silistre, Malak Preslavets köyü veya Păcuiul lui Soare adası (günümüzde Romanya'da) arasında kararsızdır.

+ Κα[ν]α συβιγη Ωμο<μο>ρταγ ις τον παλεον υκον αυτου μενο(ν) επυησεν υπερφυμον υκο(ν) ις τον Δανουβην κ(ε) αναμεσα τον δυο υκο(ν) τον πανφυμο(ν) καταμετρησας ις τιν μεσην επυισα τουμβαν κε απο τιν αυτη(ν) μεσην της τουμβας εος την αυλι(ν) μου την αρχεα(ν) ισιν οργηε μυριαδες β' κ(ε) επι τον Δανουβιν ισην οργιες μυριαδες β'. το δε αυτο τουβι(ν) εστιν πανφυμο(ν) κ(ε) μετρισα(ν)τες τιν γιν επυισα τα γραματα ταυτα. ο ανθροπος κ(ε) καλα ζον αποθνισκι κε αλος γενατε κε ινα ο εσχατον γηνομενος ταυτα θεορον υπομνησκετε τον πυισαντα αυτο. το δε ονομα του αρχοντος εστην Ωμορταγ καν(ν)α συβιγη· ο Θ(εο)ς αξηοσι αυτον ζισε ετη ρ'.

"Eski evinde yaşayan Kana subigi Omurtag, Tuna Nehri üzerinde görkemli bir yuva yaptı ve en görkemli iki evin arasında [mesafeyi] ölçtükten sonra bir tümülüs yaptı. Tümülüsün tam ortasından eski sarayıma kadar 20.000 kulaç (ὀργυιά) ve Tuna Nehri'ne kadar 20.000 kulaç vardır. Tümülüsün kendisi çok görkemli ve araziyi ölçtükten sonra o yazıyı yaptım. Bir insan iyi yaşasa bile ölür ve bir başkası ortaya çıkar. Bu yazıtı gördükten sonra gelen, onu yapan kişiyi hatırlasın. Ve adı Omurtag, Kana subigi. Tanrı onu 100 yıl yaşatsın."
Şenköy, Arhavi

Şenköy, Artvin ilinin Arhavi ilçesine bağlı bir köydür. Kapisre Deresi'nin bir kolu olan Sidere kıyısında yer alır.

Şenköy ile Tepeyurt köyünün ortak eski adı Kutuniti'dir. Lazca bir yer adı olan Kutuniti (კუტუნითი), "güdük yer" anlamına gelir.[4] Bu yer adı Türkçeye Kutunet şeklinde girmiştir. Nitekim 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesi ile 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Şenköy Kutunit-i Süfla (قوطونت سفلا) ve Tepeyurt köyü de Kutunit-i Ulya  (قوطونت علیا) olarak geçer.[5][6] Kutunit-i Süfla(Aşağı Kutuniti) Lazca "Tzalen Kutuniti" (წალენ კუტუნითი) şeklinde yazılır.[7]

Kutuniti köyünün bulunduğu Lazeti bölgesi, Antik Çağ'da Kolheti Krallığı'nın sınırları içinde bulunuyordu. Osmanlılar, Trabzon İmparatorluğu'nu 1461'de ortadan kaldırdıktan sonra, 1547 yılında bu bölgeyi de tamamen ele geçirmiştir.[8] 1876 Trabzon vilayeti salnamesine göre Kutunit-i Süfla (Aşağı Kutuniti) köyü, Trabzon vilayetinin Lazistan sancağının Arhavi kazasına bağlıydı. Nüfusu 31 hanede yaşayan 64 kişiden oluşuyordu. Ancak bu sayının sadece erkek nüfusu ihtiva etmesi ihtimali de vardır. Köyde vergiye tabi hayvan varlığı olarak 180 keçi/koyun, 93 inek, 3 öküz ve 3 at  öküz kaydedilmiştir.[5]

Aşağı Kutuniti köyü, Birinci Dünya Savaşı yıllarında Rus idaresi sınırları içinde kalmıştır. Gürcü dilbilimci İoseb Kipşidze, 1917 yılında Lazistan bölgesine yaptığı araştırma gezisinde köyün adını "Kutuniti Sufla" şeklinde not etmiştir.[9]

Aşağı Kutuniti köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde, Rize vilayetinin Hopa kazasının Arhavi nahiyesine bağlıydı.[6] 1935 genel nüfus sayımında "Kutunisüfla" olarak yazılmış olan yerleşim, Artvin ve Rize vilayetlerinin yerine kurulmuş olan Çoruh vilayetinin Hopa kazasının Arhavi nahiyesinin bir köyüydü venüfusu 160 kişiden oluşuyordu.[10] Kutuniti veya Kutunit Türkçe olmadığı için Aşağı Kutuniti köyünün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Şenköy olarak değiştirilmiştir.[11] 1965 genel nüfus sayımında Şenköy'ün nüfusu 121 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 62 kişi okuma yazma biliyordu.[12]

Şenköy'de 2014 yılında, mimari dokusunu korumuş 8 Laz evi, 10 serender ve 7 su değirmeni bulunmaktaydı.[13]

Arhavi ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Köyün yukarısında Tepeyurt köyü, köyün ilerisinde Aşağışahinler köyü yer almaktadır.[14]
Nohut ekmeği

Nohut Ekmeği ya da Nohutlu Ekmek çok eski dönemlerden beri Orta Asya'da yapılan ve Türk göçleri ile Anadolu ve Rumeliye yayılmış bir ekmek.

Tarihte yapılan ilk mayalı ekmek türü olan[kaynak belirtilmeli] nohut ekmeği uzun süre bayatlamaması nedeniyle göçebeler tarafından tüketilen bir ekmek halini almıştır. Yapımı çok zahmetli olan[kaynak belirtilmeli] bu ekmek Anadolu ve Rumeli'de de yapılmaktadır.Osmanlı mutfağında bulunan ekmeklerdendir. Padişah için hazırlanırdı.[1]

Un, Su, Nohut Mayası, Tuz ile yapılan Nohut Ekmeği ilk olarak bir cam kavanoz içerisine bir miktar nohut ve sıcak su eklenerek 30 derecelik bir sıcaklıkta nohutun mayalanması beklenir.
Nohutların mayalanması sonrasında su ve un'dan yapılmış olan cıvık  harcın içine ilave edilir ve bir süre ılık ortamda kabarması beklenir. Daha sonra içerisine un eklenerek hamur haline getirilir ve bir tepsi içerisine konularak fırına verilir.

Elazığ'da sadece Ramazan ayına özel olarak üretilen ve her yıl sokaklarda tezgahlarda satılan nohut ekmeğidir.[2]

İzmir ili Ödemiş ilçesinde yapılan bir ekmektir.[3][4]  Şekli dikdöretgen veya karedir. Malzemeleri nohut mayası, buğday unu, tuz, zeytinyağıdır. 20.04.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumuna tescillenmesi ve coğrafi işaret alması için başvuru yapılmıştır.[5] 04.08.2023 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.[6]
NGC 7521

NGC 7521, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Balıklar takımyıldızı yönünde bulunur. S0 tipi bir merceksi galaksidir. Alman astronom Albert Marth tarafından 1864 yılında 121,92 cm (48 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.[4]

NGC 7497 |
NGC 7498 |
NGC 7499 |
NGC 7500 |
NGC 7501 |
NGC 7502 |
NGC 7503 |
NGC 7504 |
NGC 7505 |
NGC 7506 |
NGC 7507 |
NGC 7508 |
NGC 7509 |
NGC 7510 |
NGC 7511 |
NGC 7512 |
NGC 7513 |
NGC 7514 |
NGC 7515 |
NGC 7516 |
NGC 7517 |
NGC 7518 |
NGC 7519 |
NGC 7520 |
NGC 7521 |
NGC 7522 |
NGC 7523 |
NGC 7524 |
NGC 7525 |
NGC 7526 |
NGC 7527 |
NGC 7528 |
NGC 7529 |
NGC 7530 |
NGC 7531 |
NGC 7532 |
NGC 7533 |
NGC 7534 |
NGC 7535 |
NGC 7536 |
NGC 7537 |
NGC 7538 |
NGC 7539 |
NGC 7540 |
NGC 7541 |
NGC 7542 |
NGC 7543 |
NGC 7544 |
NGC 7545 |
NGC 7546
NGC 7559A

NGC 7559A, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir tekrarlanmış NGC cismidir. Gökyüzünde Kanatlıat takımyıldızı yönünde bulunur. E-S0 tipi bir merceksi, eliptik galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1784 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.[4]

NGC 7535 |
NGC 7536 |
NGC 7537 |
NGC 7538 |
NGC 7539 |
NGC 7540 |
NGC 7541 |
NGC 7542 |
NGC 7543 |
NGC 7544 |
NGC 7545 |
NGC 7546 |
NGC 7547 |
NGC 7548 |
NGC 7549 |
NGC 7550 |
NGC 7551 |
NGC 7552 |
NGC 7553 |
NGC 7554 |
NGC 7555 |
NGC 7556 |
NGC 7557 |
NGC 7558 |
NGC 7559 |
NGC 7560 |
NGC 7561 |
NGC 7562 |
NGC 7563 |
NGC 7564 |
NGC 7565 |
NGC 7566 |
NGC 7567 |
NGC 7568 |
NGC 7569 |
NGC 7570 |
NGC 7571 |
NGC 7572 |
NGC 7573 |
NGC 7574 |
NGC 7575 |
NGC 7576 |
NGC 7577 |
NGC 7578 |
NGC 7579 |
NGC 7580 |
NGC 7581 |
NGC 7582 |
NGC 7583 |
NGC 7584
1881 Sakız Adası depremi

1881 Sakız Adası depremi, 3 Nisan 1881 tarihinde Sakız'da meydana gelen 6,5 Mw büyüklüğündeki bir depremdir. Deprem, Sakız Adası başta olmak üzere Çeşme ve Alaçatı'yı etkiledi ve 7.866 can kaybına neden oldu. Deprem, 19. yüzyılda Sakız Adası'nı etkileyen en büyük üç olaydan biridir.[3]

Ege Denizi, Afrika levhasının Ege Denizi levhasının altına girmesinden kaynaklanan, genişlemeli tektonik bir bölgedir.[4]

Deprem, 3 Nisan 1881 tarihinde yerel saate göre 13.40'da (UTC: 11.40) gerçekleşti. Merkez üssü Sakız Adası'nın güneydoğu kesimindeydi ve burada şiddet, Mercalli şiddet ölçeğine göre IX (Çok yıkıcı) seviyesine ulaştı. İzoseist haritalar, Türkiye anakarasının Karaburun Yarımadası'nın batı ucunu etkileyen VIII (Yıkıcı) yoğunluk alanıyla batıdan doğuya doğru bir uzama gösterdi. 2.5 m'ye kadar dikey hareketler gözlemlendi.[1] Deprem büyüklüğü için, 6,5 Mw ve 7,3 Ms arasında değişen büyüklükler tahmin edilmiştir.[2]

Sakız şehri büyük ölçüde harap oldu ve sokakların darlığı nedeniyle birçok can kaybına neden oldu.[1] Adanın geri kalanında 64 köyden 25'i yıkıldı, 17'si ağır hasar gördü. Çeşme ve Alaçatı'da evlerin yaklaşık %40'ı yıkıldı.[1]

Türkiye anakarasında depremin etkilediği bölgede, yolcu gemisi Aya Evangelistra'nın kıyıdan geçişini izlemek için çoğu kişi evinde değildi. Muhtemelen bu sebepten dolayı Türkiye'deki can kaybı sayısı az oldu.[1]

Depremden önce, adada 1822 yılında Sakız Adası Katliamı ve 1833 yılında portakal kıtlığı yaşanmıştı. Deprem yaşandıktan sonra birçok Sakız Adası sakini adayı terk etti.[5] Bu olaylar, Sakız Adası'nda yaygın bir yoksulluğa ve yetersiz nüfusa sebep oldu.[3]
Çad devlet başkanları listesi

Bu liste, Çad'ın 1960 yılında Fransa'dan bağımsızlığını kazanmasından günümüze kadar görev yapmış devlet başkanlarının listesidir.

Toplam altı kişi Çad'ın devlet başkanı olarak görev yapmıştır (iki geçici devlet başkanını saymazsak). Buna ek olarak, bir kişi, Goukouni Oueddei, art arda olmayan iki kez görev yapmıştır.

Çad'ın mevcut devlet başkanı, babası Cumhurbaşkanı Idriss Déby'nin ölümünün ardından askeri bir darbeyle iktidarı ele geçirdiği 20 Nisan 2021'den bu yana Mahamat Déby'dir. Mahamat Déby, 20 Nisan 2021'den "ulusal diyalog" sonrasında geçici cumhurbaşkanı olarak yemin ettiği 10 Ekim 2022'ye kadar askeri bir cunta olan Askeri Geçiş Konseyinin başkanıydı.[1][2] Déby, 6 Mayıs 2024 tarihinde yapılan cumhurbaşkanlığı seçimini kazandı ve dört gün sonra 10 Mayıs'ta cumhurbaşkanı ilan edildi.[3]

2018 yılında Çad'ın yeni anayasası cumhurbaşkanı için iki dönem sınırını yeniden getirdi. Ayrıca görev süresini de beş yıldan altı yıla çıkardı.[4] Ancak 2023 yılında, görev süresini altı yıldan beş yıla indiren ve ayrıca cumhurbaşkanlığı için asgari yaşı 40'tan 35'e düşüren bir anayasa referandumu yapıldı.[5]
Ödemiş Yıldız Kent Arşivi ve Müzesi

Ödemiş Yıldız Kent Arşivi ve Müzesi (ÖYKAM) İzmir ilinin Ödemiş ilçesinde yer alan bir etnoğrafya müzesidir. Müze kent merkezinde Hacı Sadık caddesinde ve 38°13′37″K 27°58′11″D﻿ / ﻿38.22694°K 27.96972°D﻿ / 38.22694; 27.96972 koordinatarındadır.
Müze binası 1927 yılında açılan Yıldız Oteli'dir. Planını, Musevi Mimar Mario Efendi’nin çizdiği neo-klasik tarzdaki otel, Doğu cephesindeki giriş kapısı üzerine konulmuş kitabeye göre, 1926 yılında inşa edilmiştir.[1] Bina 2006 yılında Ödemiş belediyesince kamulaştırılmıştır.[2] Yapılan tadilat sonucu binanın 14 odası ile ve komşu Keçecizade hanı alt katındaki sergi salonu, 25 Şubat 2012 tarihinde müze olarak hizmete açılmıştır.[3]

Belediyece verilen bilgiye göre, müze envanteri 6218 kültür varlığından oluşmaktadır. Ayrıca 20815 adet te belge arşivlenmiştir. Kütüphanede ise 3619 eser yer almaktadır.[3]  Sergi odalarının biri 1942-1946 yılları arasında (13. ve 14. hükûmetler) başbakan olarak görev yapan Ödemişli Şükrü Saracoğlu'na tahsis edilmiştir. Binada 1 arşivci, 1 kütüphaneci 2 adet çalışan ve 4 güvenlik görevlisi görev yapmaktadır.[3]

Müzenin kültür turizmi açısından etkili olacağı düşünülmektedir. Yıldız Kundura Odası, Çeyiz-Gelin-Düğün, Sergi Salonu, Berber Odası, Tütün Odası, Saatçi Odası, Oturma Odası, Çeyiz Odası, Efeler Odası, Otel Odası, Mutfak, Şükrü Saraçoğlu Anı Odası, Dr. Mustafa Bengisu Anı Odası, Ödemişli Kültür ve Sanat İnsanları ve Ödemiş Tarihi Odası gibi kategorilere ayrılmış müzede ağırlıkla etnografik taşınır kültür ögeleri sergilenmektedir.[4] Müzenin ziyaretçi profili gençler ve orta yaştaki insanlardır; ayrıca müze öğrenci grupları tarafından da ziyaret edilmektedir.[5] Müze içindeki kütüphanede muhtelif nadir eserler ve gazete koleksiyonları bulunmaktadır. Müze yaklaşık 3 bin kitaplık bir koleksiyona sahiptir.[6]
Amajur al-Turki

Amajur el-Turki (Majur, Anajur ve Majura olarak da bilinir),[1] Abbasi Halifeliğinde bir Türk askeri subayıydı. Mutemid'in halifeliği sırasında 870'ten yaklaşık olarak ölümüne kadar Şam valisi olarak görev yaptı.

Amajur hakkında Şam valiliği dışında çok az şey biliniyor;[2] Daha sonraki astronom Banu Amajur ailesi ile akraba olması mümkündür, ancak bu kesin olarak bilinmemektedir.[3] El-Mu'tamid'in tahta çıktığı sıralarda aldı ve birkaç yüz Türk askerinden oluşan bir birlikle Suriye'ye gönderildi. Başlangıçta isyancı İsa ibn el-Şeyh'in varlığından dolayı vilayet içinde otoritesini kurmakta zorluk çekti ve Şam civarında ikincisiyle savaşmak zorunda kaldı. Amajur çok daha küçük bir kuvvete sahip olmasına rağmen, İsa'nın ordusunu bozguna uğratarak ve oğlu Mansur'u öldürerek çatışmayı kazandı. Savaştan kısa bir süre sonra İsa, Ermenistan için Suriye'yi terk etti ve böylece Amajur'un vali olarak konumunu güvence altına aldı.[4]

Birkaç yıl boyunca, Amajur eyaleti sağlam bir şekilde yönetti. Yolları güvenli hale getirerek ve haydutlara karşı önlemler alarak düzeni sağladı ve ayrıca bayındırlık işlerinin inşasıyla uğraştı.[5] Bununla birlikte, aynı zamanda, valiliği sırasında baskıcı bir vergi rejimi uygulandı ve büyük bir enflasyon dönemi, yoksullukta genel bir artışa neden oldu.[6][7]

Abbasi naibi Muvaffak, valisi Ahmed bin Tolun'un bağımsızlık belirtileri gösterdiği için Mısır'a Amajur'u atamaya karar verdi. Amajur plan konusunda biraz isteksiz olsa da, general Mûsâ bin Boğa, kararı uygulamak ve onu eyalete yerleştirmek için gönderildi. Ancak sefer, Rakka'da durdu ve Musa'nın askerleri ona isyan edip onu Irak'a dönmeye zorladığında sona erdi; Sonuç olarak, Mısır bin Tolun'un kontrolünde kaldı.[8]

Amajur yaklaşık olarak 878 yılında öldü. Küçük oğlu Ali kısa bir süre sonra vali olarak yerini aldı; Ancak aynı yıl, bin Tolun onun ölümünden yararlanmaya karar verdi ve eyaleti kendi topraklarına katarak Suriye'ye yürüdü.[9]
Demirözü

Demirözü, Bayburt ilinin bir ilçesi.

Yerleşimin eski adı Kısanta'dır. 1530 yılı Osmanlı tahririnde Kısanta adıyla Bayburt kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir.[2] 1642 yılı avarız defterine göre yerleşimde, 48'i Hristiyan ve 2'si Müslüman olmak üzere toplam 50 hane bulunmaktadır.[3] 19. yüzyıl başlarında yerleşim Gümüşhane sancağının Koğans (Kovans) nahiyesine bağlı görülmektedir. 1837 yılında köyde 42'si Hristiyan ve 2'si Müslüman olmak üzere toplam 44 hane bulunmaktadır. 1876 yılı Trabzon Vilayet Salnamesinde Kovans nahiyesine bağlı tamamı Hristiyan (Ermeni) olan 58 hanede 22 erkek yaşamaktadır. Aynı yıl içerisinde yerleşim Kovans nahiyesinden ayrılarak Bayburd kazasına bağlanmıştır.[4]

Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşundan sonra 1935[5] ve 1940 yılı[6] nüfus sayımlarında Kısanta adıyla Pulur nahiyesine bağlı bir köy olarak görülen yerleşim, 1945 yılı nüfus sayımından itibaren[7] Pulur nahiyesinin merkez köyü olmuştur. Köyün Kısanta olan adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Demirözü olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.[8] Bayburt'a bağlı bucak merkezi statüsündeki yerleşim, 4 Temmuz 1987 tarihinde Gümüşhane ilinin ilçesi olmuştur.[9]
21 Haziran 1989 tarihinde Bayburt ilinin kurulmasıyla da yeni kurulan bu ilin ilçesi olmuştur.[10]

2008 yılında Çiftetaş[11] ve Güneşli[12] köyleri ilçeye mahalle olarak bağlanmıştır.

İlçenin geçimi tarım ve hayvancılığa dayanır. İlçede sanayiye yönelik değirmen ve değişik küçük atölyeler bulunmaktadır.

Demirözü Barajı[24]'nın ve Yakup Abdal Köyü Tabi Parkı[25]'nın kenarına kurulmuş mesire alanları bulunmaktadır. Demirözü Barajı'nda tekne turları da gerçekleştirilmektedir. Yakup Abdal köyündeki tabiat parkında mesire alanı ise doğal çam ormanları arasında yer almaktadır.
2013 Avrupa Güreş Şampiyonası - Kadınlar serbest 59 kg

Kadınlar serbest 59 kg, 2013 Avrupa Güreş Şampiyonası'nda düzenlenen bir yarışmadır ve 19-20 Mart 2013 tarihleri ​​arasında Gürcistan'ın Tiflis kentinde gerçekleştirilmiştir.[1][2]

Bu serbest stil güreş müsabakası, iki bronz madalyanın sahibini belirlemek için kullanılan bir repesaj ile tek elemeli bir turnuvadan oluşmaktadır. İki finalist altın ve gümüş madalya için karşı karşıya gelir. İki finalistten birine yenilen her güreşçi repesaja kalır ve yarı finalde kaybedenlerin her birinin kendi yarı finalinde kalan repesaj rakibiyle karşılaştığı bir çift bronz madalya maçıyla sonuçlanır.

Yarışma en son Uluslararası Güreş Federasyonu (FILA) ve Organizasyon Kurallarına, FILA Hakemlik Kurallarına ve FILA Dopingle Mücadele Kurallarına uygun olarak gerçekleştirimiştir.

Müsabakalar, ideal sayıda güreşçi, yani 4, 8, 16, 32, 64 vb. ile doğrudan eleme sistemi ile gerçekleşir. Bir kategoride ideal sayıda güreşçi yoksa seçme karşılaşmaları yapılır. Eşleştirme FILA tarafından yapılan kurada belirlenen numara sırasına göre yapılır.

2 Her iki finaliste karşı kaybeden tüm güreşçilerin repesaj maçları olacaktır. İki ayrı repesaj grubu vardır: birinci finaliste karşı kaybeden bir grup güreşçi ve ikinci finaliste karşı kaybeden bir grup güreşçi. İki finalistten biri için ideal sayı elde etmek üzere repesaj maçları ilk turda kaybeden güreşçilerle başlar ve yarı finallerdeki kaybedenlere kadar doğrudan eleme ile devam eder.

Bir sIklette 8'den az sporcu olduğu zaman ‘Nordic Sistem’ uygulanacaktır ve sadece 1 bronz madalya verilecektir.
Hırsız (film, 1965)

Hırsız, Osman F. Seden'in senaryosunu yazdığı, Zafer Davutoğlu'nun yönettiği 1965 yılı yapımı Türkiye filmi. Sadri Alışık ve Fatma Girik başrollerde oynadı.

İzmir'de Tariş fabrikalarında muhasebecilik yapan Osman Türker orta hâlli biridir. Çalıştığı fabrikanın yakınındaki bir tuhafiyecide çalışan Güner'e aşık olur. Evlenmeye karar verirler. Ancak Güner'in zengin babası, Osman'ı servet avcılığı ile suçlayarak bu evliliğe izin vermez. Bunun üzerine Güner evden kaçar ve evlenirler. Güzel geçen birkaç ayın ardından Osman'ın maaşının yetmemesi nedeniyle geçim sıkıntısı başlar. Güner, babasının çeyiz parası olarak verdiği parayı yeni bir iş kurması için Osman'a verir, ancak bütün parayı kumarda kaybeder. Parasız kalan Osman bir arkadaşı aracılığıyla kumarhanede hırsızlık işine başlar. Bir süre sonra polis tarafından yakalanır ve hapse girer. Güner ise kızıyla birlikte babasının evine yerleşir.

İlk celsede beraat eden Osman, Güner'i telefonla arar. Güner, "artık sana güvenmiyorum" der ve evlilikleri sona erer. Osman ise İstanbul'a gider.

Kendini mağlup olarak hisseden Osman, İstanbul'da, kendi adına şirketi olduğu yazılı kartlar bastırır ve Güner'e mektupla beraber gönderir. Mağlup olmadığını, kızının kendisiyle iftihar etmesini isteyen Osman, şirket sahibi zengin iş insanı olduğu yalanını yıllarca sürdürür.

20 yıl sonra İlhan'la evlenecek ve ABD'ye gidecek olan Güner, kızı Selma'yı zengin iş insanı olarak bildiği Osman'a teslim etmek üzere İstanbul'a gelir. Osman, İstanbul'da arkadaşlarının da yardımıyla zengin olduğu yalanını sürdürür. Ancak kızı Selma'nın okul masrafları için 40 bin lira gerekince çaresiz kalır, yıllar sonra yeniden hırsızlık yapar. Bir kasadan 50 bin lira çalar. Bu arada Selma, babasının gerçek durumunu öğrenir.

Fakir olsa da Osman'ın yaptığı fedekarlıkları kızı Selma aracılığıyla öğrenen Güner, Osman'a geri döner.