root-0/wiki-turkish huggingface dataset:
Etkileşimli sanat

Etkileşimli sanat, izleyiciyi sanatın amacına ulaşmasını sağlayacak şekilde dahil eden bir sanat biçimidir. Bazı interaktif sanat enstalasyonları bunu, gözlemcinin ya da ziyaretçinin onların içinde, üzerinde ve çevresinde "yürümesine" izin vererek başarır; bazıları ise sanatçıdan veya izleyicilerden sanat eserinin bir parçası olmalarını ister.[4]

Bu tür sanat eserlerinde sıklıkla hareket, ısı, meteorolojik değişiklikler veya yapımcılarının etkileşmek üzere programladığı diğer girdi türlerine yanıt vermek için bilgisayarlar, arayüzler ve bazen sensörler bulunur. Sanal internet sanatının ve elektronik sanatın çoğu örneği oldukça etkileşimlidir. Bazen ziyaretçiler bir hiper metin ortamında gezinebilir, bazı işler dışarıdan metinsel veya görsel girdi kabul eder, bazen bir seyirci bir performansın gidişatını etkileyebilir veya hatta ona katılabilir. Diğer bazı etkileşimli sanat eserleri, etkileşimin kalitesi, çevreleyen uyaranların tüm spektrumunu içerdiğinden sürükleyici olarak kabul edilir. Maurice Benayoun ve Jeffrey Shaw'ın eserleri oldukça etkileşimli sanat eserleridir

Etkileşimli sanatın en eski örneklerinden bazıları 1920'lere dayanmasına rağmen, çoğu dijital sanat 1990'ların sonlarına kadar sanat dünyasına resmi olarak girmedi.[5] Bu sanat türünün ilk çıkışından bu yana, sayısız müze ve mekan, dijital ve etkileşimli sanatı bünyelerine daha fazla dahil etmeye başlamıştır. Bu sanat türü, internet sosyal alt kültürü ve büyük ölçekli kentsel kurulumlar aracılığıyla hızlı bir şekilde büyümeye ve gelişmeye devam etmektedir.

Etkileşimli sanatın birçok farklı biçimi vardır. Bu tür formlar; etkileşimli dans, müzik ve hatta dramdan oluşur.[6] Başta bilgisayar sistemleri ve bilgisayar teknolojisi olmak üzere teknoloji, yeni bir etkileşimli sanat sınıfını mümkün kılmıştır.[7] Bu tür etkileşimli sanat örnekleri, enstalasyon sanatı, etkileşimli mimari, etkileşimli film ve etkileşimli hikâye anlatımıdır. Etkileşimde varsayılan bir katılımcı veya aracı olduğu için, etkileşimli sanatın performans sanatıyla derin bir bağlantısı vardır.[8]

Etkileşimli sanatın estetik etkisi beklenenden daha derindir.

Daha "geleneksel" çağdaş sanatın destekçileri, bilgisayarların kullanımında, sanatsal eksiklikleri dengelemenin bir yolunu gördüler, bazıları ise sanatın artık eserin biçimini elde etmede değil, kuralların tasarımında olduğunu düşünmektedir.
Sadık Laricani

Sadık Erdeşir Laricani veya bilinen adıyla Amuli Laricani (Farsça: صادق اردشیر لاریجانی; d. 12 Mart 1961, Necef), İranlı din adamı, muhafazakâr bir politikacı ve 1979 İslam devriminden sonra İran'ın yargı sisteminin beşinci başkanı.

1961 Irak'ın Necef şehrinde İranlı ebeveynlerden dünyaya geldi. Babası Ayetullah Mirza Haşim Amuli, Muhammed Rıza Şah tarafından sürgün edildikten sonra Necef'e yerleşen zamanının seçkin bir merci-i taklidiydi. Aile, 1979'da İran Devrimi'nden sonra İran'a taşındı. Laricani, hem din bilimlerine hem de modern bilimlere çocukken aşina oldu. İlkokula 1966'da başladı ve liseyi 1977 yılında bitirdi. Liseden sonra, medrese eğitimine Kum'da başladı. 1989 yılında eğitimini bitirdi. Daha sonra hem medresede hem de üniversitede ders vermeye başladı. Kum Üniversitesi'nin bilimsel kadrosuna üye oldu ve teoloji ve karşılaştırmalı felsefe dersleri verdi.[1]

Laricani, atanmasından kısa bir süre sonra, İran başsavcı yardımcılığı görevine Said Murtezavi'yi atadı. Murtezavi, yedi yıldan uzun bir süredir Tahran’ın başsavcısıydı ve bu sırada bir dizi İranlı sivil ve aktivisti öldürmek ve işkence yapmakla itham edildi. Murtezavi'ye atfedilen yüksek profilli ölümlerden biri, Kanadalı-İranlı foto muhabiri Zehra Kazımi'dir.

23 Mayıs 2012 tarihinde Laricani, Birliğin Resmi Gazetesinde yayınlanan Avrupa Birliği yaptırım listesine alındı.[2] Dergide, İran’daki yargının başı olarak, intikam suçları, Allah aleyhindeki suçlar ve devlet aleyhindeki suçlar için sert cezaları onaylandığı ve buna izin verdiği belirtildi. Ocak 2018’de Amerika Birleşik Devletleri, İran’ın şiddetle reddettiği insan hakları ihlalleri için Laricani’ye yaptırım uyguladı.[3]
Ubade bin Samit

Ubade bin Samit (Arapça: عبادة بن الصامت‎‎) (583 - 654), İslam peygamberi Muhammed'in sahabesi.

Eshâb-ı kirâmdan olup, Ensar’ın büyüklerindendir. Künyesi, Ubâde Ebû Velid olup, Hazrec kabilesinin Avfoğullarına mensûbtur. Babası, Sâmit bin Kays, annesi, Kurret-ül-ayn binti Ubâde'dir. Tam adı Ubâde bin Sâmit bin Kays bin Esrem bin Fihr bin Sa’lebe bin Ganem bin Sâlim bin Avf bin Amr bin Avf bin Hazrec'dir. 583 senesinde Medine’de doğup, 654 senesinde Filistin’de ölmüştür. Hicret’in 34. senesinde 72 yaşında Şam yakınlarındaki Ramla’da vefat eden Ubâ­de bin Sâmit oraya defnedildi.[1]

Ubâde, Bi'setin onbirinci senesi hac mevsiminde Mekke’ye gidip müslüman oldu. Hicret’ten önce vuku bulan birinci ve ikinci Akabe Biatlarına ka­tıldı. İkinci Akabe Biatı’nda 70 küsur Müslüman’ı temsil ederek Muhammed ile bizzat görüşen 12 kişiden birisiy­di. Asr-ı Saadet’in hadiselerinden olan Rıdvan Biatı’nda Peygambe­rimizin emrinden çıkmayacaklarına ve her hususta ona itaat edeceklerine dair yemin eden kişilerin arasında Ubâde bin Sâmit de yer aldı.[2]

Ubâde 35 yaşında İslam dairesine girdi. Okuma yazma bilen sahabelerden olma­sı dolayısıyla Muhammed kendisini Suffe Ashâbı’na öğretmen ta­yin etti. Ubâde, sahabelerin âlimleri arasında bulunuyordu. Hadis ve fıkıhta büyük bir bilgiye sahipti. Şam’da kaldığı müddetçe hadis ve fıkıh dersleri okuttu. 80’den fazla hadis rivayet etti, birçok da talebe yetiştirdi. Kur'an'ı tamamen ezberlemiş, ayrıca bir de Kur'an yazmıştı.[3]

Hicretin ikinci senesinde Muhammed kumandasında İslam ordusunda bulunarak Eshâb-ı Bedir’den oldu. Yine üçüncü senede Uhud Muharebesi'ne, Beni Kureyza’nın Medine’den kovulmasına sebep olan gazveye de katıldı. Kaynuka Ya­hu­dilerinin Medine civarından uzaklaştırılması vazifesi de Ubâde’ye verilmişti.[4] Beşinci yılda meydana gelen gazvelerden sonra Ubâde bin Sâmit Hudeybiye barışında da bulundu. Ubâde, Huneyn Muharebesine de katılarak, büyük yararlıklar gösterdi. Tebük gazvesine de bedenen ve mâlen katıldı. Ubâde Hicri ondördüncü yıldan itibaren Ömer’in hilâfeti sırasında Suriye’deki seferlerde bulunduktan sonra, Mısır’a geçerek Mısır’ın fethine de katıldı. Amr bin el-Âs Mısır harekâtında Ömer’den yardım istedi. O, Amr bin el-Âs’a dört kişi gönderdi. Bunların içinde Ubâde bin Sâmit de bulunuyordu. Orada birçok vazifede bulunarak, Mısır’ın fethinin tamamlanmasında büyük rolü geçti.[5][6]
HDPE

HDPE, petrolden elde edilen, yüksek yoğunluklu polietilen malzemedir. İsmi İngilizce karşılığı olan "High Density Polyethylene" teriminin kısaltmasından gelmektedir. Sanayi ve imalat sektöründe genelde bu isim kullanılmaktadır. Yaklaşık olarak, 1.75 kg. petrolden, 1 kg. HDPE hammadde elde edilir.

HDPE günümüzde birkaç yöntemle elde edilebilmektedir.

Katalizör olarak heptanda çözünmüş, titanyum tetraklorür ve alüminyum alkil kullanılır. Polimerizasyon ısısı soğutularak giderilir. Ele geçen polimer formu toz veya granüldür. Sıvı ortamdan süzülerek alındıktan sonra kurutularak ambalajlanır.

HDPE sentezinde diğer yol olan, "metal oksit katalizörlü polimerizasyon"da etilen gazı parafinde çözülür, 60-200 °C sıcaklıkta, 35 atm. basınç altında, belirli bir sürede işlem tamamlanır. Soğutma ve çözücü buharlaştırılmasından sonra ürün elde edilir.

"Doğrusal (lineer) polietilen" de denilen HDPE %90 oranında kristal hâldedir. Ana zincir en az 200 karbon atomludur. ASTM standartlarında Tip III ve Tip IV olarak tanımlanan HDPE'in bağıl yoğunluğu 0,940 ve daha yukarı olarak verilmiştir. (HDPE, PETKİM kapasitesi 96.000 ton/yıldır).

HDPE, görünüm olarak LDPE'e benzese de ondan çok daha sert, molekül kütlesi 150000-400000 dolaylarında bir polimerdir. Suya, kimyasal maddelere direnci iyidir. Işık ve açık hava koşullarına LDPE'de olduğu gibi dayanıklı değildir. Özel dolgularla bu direnç artırılabilir. Mekanik özellikler çok iyi olup, özellikle darbe ve çekme dayanımları yüksektir. Bazı dolgu maddeleriyle de özellikler daha da iyileştirilir. Normalde çekme dayanımı 225-350 kgf/cm² civarındadır. Sıcaklık dayanımı 100 °C'nin üzerindedir. Ayrıca kendi kendini yağlama özelliği vardır.

Enjeksiyon, ekstrüzyon, toz kaplama, film çekme, döner kalıplama, gibi birçok biçimlendirme yöntemine uygun bir malzemedir. Enjeksiyon kalıp sıcaklığının 50-70 °C'de tutulması cihazdan çıkan ürün kalitesini yükseltir. HDPE elektriksel uygulamalara da çok elverişlidir.

Geniş bir kullanım alanına sahip olan HDPE, basınçlı borular, gaz dağıtım boruları, şişe, bidon, varil, beyaz eşya ve makine parçaları, yalıtkan, oyuncak, elektrik ve elektronik eşya imalatında kullanılmaktadır. Suya dayanıklı olduğundan tekne ve depo yapımında da HDPE'den yararlanılır.
Samsung Galaxy S7

Samsung Galaxy S7 ve Samsung Galaxy S7 Edge, Samsung Electronics'in ürettiği ve satışa sunduğu Samsung Galaxy S serisi'ne ait Android işletim sistemli akıllı telefon. Samsung Experience arayüzüne sahiptir. 21 Şubat 2016'da tanıtılan cihazlar Samsung Galaxy S6, Samsung Galaxy S6 Active, S6 Edge ve S6 Edge+ modellerinin yerini almaktadır. Samsung Galaxy S8'in selefidir.

Galaxy S7'nin tasarımı serinin bir önceki modeli olan Galaxy S6 ile benzerlikler taşımaktadır. Küçültülen arka kamera çıkıntısı ile 2.5D kavis teknolojisi dışında tasarımsal anlamda yenilik bulunmayan cihazda darbeye ve suya karşı dayanıklılık sağlayan IP68 sertifikası bulunmaktadır.[1] S6 serisinde kaldırılan hafıza kartı desteği S7 serisinde tekrar eklenmiştir.

Galaxy S7'nin teknik özellikleri içerisinde Samsung Exynos 8890 işlemci ve 4 GB RAM bulunuyordu. Fakat ülkelere bağlı olarak (Sadece Amerika ve Çin) Qualcomm Snapdragon 820 işlemcili cihazlar da bulunmaktaydı.[2] S7'nin teknik özelliklerini 32 ve 64 GB genişletilebilir dahili hafıza seçenekleri, Quad HD çözünürlüklü 5.1 inçlik Quad HD (1440x2560) Super AMOLED ekran, 3000 mAh çıkarılamayan batarya, 12 megapiksel çözünürlüklü ana kamera gibi özellikler oluşturmaktaydı.[3] Edge modelinde ise 5.5 inç Quad HD (1440x2560) kavisli SuperAMOLED ekran ve 3600mAh çıkarılamayan batarya bulunur, diğer özellikleri S7 ile aynıdır.

Samsung Galaxy S7, Android 6.0 (Android Marshmallow) işletim sistemine ve TouchWiz 6 arayüze sahiptir. "Always On" özelliği sayesinde ekranı uyku modunda kalan cihazın ekranı kapalıyken bile saat, tarih gibi başlıca özelliklere erişim mümkündür.[4] S7 serisi, Android Nougat (Android 7.0), Android Oreo (Android 8.0) ve Samsung Experience kullanıcı arayüzü güncellemesini almıştır ve 2020 Mart ayına kadar güvenlik güncellemelerini almaya devam etmiştir.[5]
iPad (5. nesil)

iPad 5 veya iPad 2017 Apple tarafından tasarlanmış, iPad ailesinin 5. nesli olan 9.7 inçlik bir tablet bilgisayardır.[1] 21 Mart 2017'de duyurulmasından sonra, çelişkili adlandırma kuralları, "beşinci nesil iPad" veya "iPad (2017)" dahil olmak üzere bir dizi farklı isim ortaya çıkardı. iPad (4.nesil)'in yerini aldı. 2018 yılında ise ardılı olan iPad (6. nesil) sunuldu.

iPad, 9,7 inç (25 cm) ekrana sahiptir. iPad Air 2 ile karşılaştırıldığında, işlemci, yerleşik Apple M9 hareket işlemcisi ile Apple A8X'ten Apple A9'a güncellendi. iPad'in 2 gigabayt RAM'i var. Ancak bu iPad, iPad Air 2'den daha parlak bir ekrana sahiptir.[2]

Orijinal piyasaya sürüldüğü sırada iPad, iOS 10 ile birlikte gönderilirdi. Satılan yeni birimler, bunun yerine yeni iOS 11 işletim sistemiyle gelir.[3] Dahil edilen Touch ID parmak izi sensörü, kullanıcının cihazın kilidini açmasına ve App Store, iTunes Store ve iBooks Store'dan yapılan satın alımları onaylamasına olanak tanır. Touch ID ve Apple Pay, kullanıcının web sitelerinden veya uygulamalardan öğe satın almasına izin verir.
iPad (9. nesil)

iPad 9 veya iPad 2021 Apple tarafından tasarlanmış, iPad ailesinin 9. nesli olan 9.7 inçlik bir tablet bilgisayardır.[1][2] iPad (8. nesil)'in halefi, iPad (10. nesil)'in selefidir. 14 Eylül 2021'de açıklandı.

Apple A13 Bionic çipini kullanır. Apple, öncekine kıyasla performansta %20 CPU, GPU ve Neural Engine artışı sağladığını iddia ediyor.[3]  264 PPI piksel yoğunluğunda 1620 x 2160 piksel ile önceki modellerle aynı 10.2 inç Retina ekrana sahiptir. Bu ekran Tam lamine ekran değildir. Ekran ile cam arasında kısa bir boşluk bulunur. Apple Pencil kullanırken tık tık sesi yapmasından kaçınılmaz ekrana bastırınca ekran içe milim göçer. Model True Tone teknolojisini içerir, yani ekran sıcaklığını çevredeki aydınlatma sıcaklığına göre ayarlayabilir.[4]  iPad'de eski 1,2 MP ön kameranın yerine yeni bir 12 MP ön kamera uygulandı. Ayrıca cihaz üzerinde işlemeyi kullanarak video kaydı ve aramalar sırasında kullanıcıyı algılayan ve kamera görüntüsünü buna göre hareket ettiren Center Stage teknolojisine sahip. Temel depolama da 64 GB'a iki katına çıkarıldı.[5]

Model iPadOS sistemine ait iPadOS 15 sürümü ile piyasaya sürüldü.

Klavye ekleri için Apple Kalem, Smart Keyboard, iPad Magic Keyboard ve Smart Connector ile uyumludur.
YMCA

YMCA (Young Men's Christian Association/Genç Hristiyan Erkekler Birliği), mezhepsiz,[1] ruhban sınıfına bağlı olmayan[1] küresel[2] bir Hristiyan hareketi. Grup aktiviteleri ve vatandaşlık kursları aracılığıyla Hristiyan kimliğinin geliştirilmesi yolunda çalışmalar yapar.[1]

YMCA, 1844'te Londra'da George Williams önderliğindeki 12 genç adam tarafından kurulmuştur. George Williams işçi olarak işe başladığı bir kumaş dükkânında müdür oldu. Daha sonra "kumaş ve diğer sektörlerde çalışan genç erkeklerin ruhani gelişimi" isimli kulübü kurdu. Benzer kulüpler Birleşik Krallık'ta çabucak yayıldı ve 1850'de Avustralya'ya, 1851'de Kuzey Amerika'ya ulaştı. Kuzey Amerika'daki ilk kulüp Montreal'de, ikincisi Boston'da kuruldu.[1]

YMCA organizasyonları millî konseyler tarafından idare edilir ve bu konseyler "Dünya YMCA'lar İttifakı"nın (İng: World Alliance of YMCA's) üyesidir. Dünya YMCA'lar İttifakı 1855'te Cenevre'de kuruldu. 1955'te Paris'te gerçekleştirilen Yüzüncü Yıl Konferansları'na 76 ülke ve bölgeden 8 bin delege ile 4 milyon üye katıldı.[1]

YMCA'nın çalışmaları arasında spor ve beden eğitimi, kamp kurma, danışma hizmetleri, resmî ve gayriresmî eğitim-öğretim, halkla ilişkiler, vatandaşlık kursları bulunur. Bunun yanı sıra YMCA'nın sponsorluğunda faaliyet gösteren oteller, misafirhaneler ve kafeteryalar vardır. ABD'de üniversite dengi diploma veren enstitüleri, ilk ve orta derecede okulları ve yetişkinler için gece okulları vardır.[1]

YMCA'nın silahlı kuvvetlerdeki çalışmaları Amerikan İç Savaşı esnasında başladı. 1929'daki Cenevre Sözleşmesi'yle savaş esiri kamplarındaki eğitim faaliyetleri ve tesisler YMCA'nın kontrolüne verildi.[1]
Pandareus

Yunan mitolojisinde, Pandareus Eski Yunanca: ( Πανδάρεος ) Merops'un oğlu ve bir periydi . İkametgâhı ya Efes[1] ya da Milet olarak tarif edilirdi.[2]

Pandareus'un, Demeter tarafından kutsandığı söyleniyordu. Bu kutsama sayesinde ne kadar yemek yese de hazımsızlıktan asla acı çekmeme avantajına sahip olmuştu.[1] Pandareus, dinsiz arkadaşı Tantalus'un isteği üzerine Girit'teki, Zeus'a ait bir tapınaktan  altın bir köpek çaldı (köpek, Rhea'nın iradesiyle bebeklik döneminde Zeus'u korumuştu). Çeşitli kaynaklara göre, ya taşa çevrildi[3] ya da karısı Harmothoë ile birlikte öldüğü Sicilya'ya kaçtı.[4] Bir Bizans bilgini olan Selanikli Eustathius, Pandareus ve Tantalus'un, Girit'teki Zeus tapınağına yerleştirilen, Hephaistos'un kendisi tarafından yapılmış mekanik bir köpeği çalmaya çalıştığını yazar. Zeus, köpeği geri getirmesi için oğlu Hermes'i gönderdi ve ardından iki hırsızı cezalandırdı.[5]

Pandareus, Aedon (Zethus'un karısı), Chelidon, Cleodora (veya Cleothera ) ve Merope'nin babasıydı;[1][6] Pausanias'a göre son ikisinin adı Cameiro ve Clytia idi.[2] Ebeveynlerinin ölümünden sonra Afrodit, Cleodora ve Merope ile yakından ilgilendi, Hera onlara düzgün bir kadın olmayı öğretti ve Athena onları başarılı kıldı; ama Afrodit onları evlendirmek için Zeus'u görmeye gittiğinde, fırtına rüzgarları onları kaçırarak, onları Erinyelerin nedimeleri olmaya götürdü.[7] Başka bir efsanede ise, Aëdon'un kocası Polytechnus, karısına bir kadın köle borçluydu. Aëdon'un kız kardeşi Chelidon'a, kız kardeşinin onu ziyaret etmesini istediği bahanesiyle onu götürmek istedi. Pandareus, hiçbir şeyden şüphelenmeden Polytechnus'un Chelidon'u alıp götürmesine izin verdi. Ancak Polytechnus ona tecavüz etti ve ardından da onu Aëdon için köle olarak hizmet etmeye zorladı. İki kız kardeş kısa süre sonra kaçtılar ve Pandareus'a koştular. Durumu anlayan Panderus, Polytechnus'u bağlatıp bala buladı ve onu sineklerin insafına bıraktı. Aëdon, kocasına acıyarak Polytechnus'tan sinekleri uzak tuttu ve bu hareketi Pandareus'u, karısını ve oğlunu kızdırdı. Aëdon'a saldırmak üzereydiler ama Zeus araya girdi ve hepsini kuşa dönüştürdü. Pandareus deniz kartalına, karısı yalıçapkına, oğlu ise hüdhüde dönüştü.[8]
OTE Kulesi

OTE Kulesi (Yunanca: Πύργος του ΟΤΕ), Yunanistan'ın Selanik şehrinin merkezindeki Selanik Uluslararası Sergi Merkezi'nde yer alan, 76 metre uzunluğundaki bir kuledir. 1966 yılında açılan kule 2005 yılında restore edilmiştir.

Kule, Yunan mimar Alexandros Anastasiadis tarafından tasarlandı ve 1965'te tamamlandı; 1966'da kuleden bir Yunan televizyon ağındaki ilk siyah beyaz televizyon yayını yapıldı.[1] Kule, 1970'lerde, deneysel bir VHF analog mobil telefon şebekesinin antenlerini desteklemek için de kullanıldı. Bugün Cosmote hücresel mobil telefon şebekesi tarafından kullanılmaktadır.

Günümüzde, kentin modern bir anıtı olma durumu ve Cosmote tarafından kullanılması dışında, kule, Selanik Uluslararası Fuarı sırasında etkinlik ve sergilere açılmaktadır. Ayrıca Skyline Café-Bar 22 Nisan 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., döner restoran yıl boyunca en üst katta çalışmaktadır.[2]

76 metre yüksekliğinde ve dört kattan oluşan OTE Kulesi, 1966 yılında mimar Alexandros Anastasiadis tarafından tasarlanmıştır.[3] Kulenin tamamlanmasından bir yıl sonra, Yunan Devlet Televizyonu'nun ilk siyah beyaz televizyon yayını bu binadan yapılmıştır. Günümüzde, OTE Kulesi tamamen modern bir telekomünikasyon kulesinde dönüştürülmüştür.
RPG Maker

RPG Maker, çoğu rpg oyunu gibi Japonya çıkışlı bir program. Yapımcı Enterbrain'dir. Eski 2 Boyutlu RPG oyunlarının basit ama dolu bir versiyonunu kapsar ve size bir kalıp sunar. Siz ise oyunun tüm niteliklerini belirler, haritalarını yapar, hikâyesini ve diyaloglarını yazar ve diğer bilumum gerekli şeyi yaparsınız. RPG Maker'ın kendi hazır grafik, müzik ve kod arşivi olmakla birlikte kendi grafik, müzik ve kodlarınızı oluşturabilir veya internetten derleyerek oyununuzu daha farklı hale getirebilirsiniz.

RPG Maker'ın orijinal adı RPG Maker Tsukuru'dur. Enterbraine göre RPG Maker ilk olarak RPG Tsukuru Dante 98 adında 17 Aralık 1992'de çıkmıştır. İlk yapımcıları Enterbrain değil ASCII gruptur.

RPG Maker 95, ilk Windows tabanlı RPG Maker'dır ve daha gelişmiştir.

RPG Maker 2000 (RM2k), ikinci Windows tabanlı RPG Maker'dır ve öncekilerinden çok daha fazla rağbet görmüştür. Yalnız RPG Maker 2000'le daha fazla yapılacak şey varken çözünürlük 95 versiyonundan düşüktür fakat grafik setleri daha fazladır.

RPG Maker 2003 (RM2k3), RM2k'ın oldukça gelişmişidir. RM2k oyunları RM2k3 oyunlarına aktarılabilmektedir. (Fakat geri dönüş yoktur.) En büyük değişiklik savaş sisteminin Final Fantasy oyunundaki gibi yan görünümlü olmasıdır. Ayrıca bu Enterbrain çıkışlı ilk RPG Maker'dır.

RPG Maker XP (RMXP), Ruby dilini kullanabileceğiniz ilk RPG Maker versiyonudur. RPG Maker 2003'teki bazı önemli özellikler kaldırılmıştır (Yan görünümlü savaş sistemi gibi) ama çoğu özellik Ruby diliyle programlanıp internete verilmiştir. RMXP hareketsiz ve önden bakışlı bir savaş sistemi sunar ve savaş arka planları eklenmiştir. Bu versiyon hala kullanılmakta ve güncel bir versiyondur.

RPG Maker VX (RMVX), RPG Maker serisinin en güncel bilgisayar sürümüdür. 27 Aralık 2007 'de Japonya'da, 29 Şubat 2008'de Amerika'da piyasaya sürülmüştür. RPG Maker XP'ye benzemekle birlikte programda köklü değişiklikler mevcuttur. Bu yeni programda arayüz daha yeni kullanıcılara yönelik, kullanımı daha kolaydır. Ruby dili kullanılır fakat XP'den biraz farklıdır. Savaş sistemi XP ve 2000 versiyonuna benzer şekildedir. Savaş arka planları yoktur. Bu versiyonun en kötü ve düzeltmesi zor yanı, harita yapımının sadece 5 bölümdeki nesnelerle kısıtlanmasıdır. (XP'de her harita için farklı bir bölüm seçilirdi, kullanabileceğiniz harita grafiklerinin bir sınırı olmazdı.)

RPG Maker'ın Gameboy Advance, Nintendo DS, Playstation ve Playstation 2 versiyonları bulunmaktadır.
U Nu

Nu (Birmanca: ဦးနု) ya da yaygın kullanımı ile U Nu ya da Thakin Nu (d. 25 Mayıs 1907 - ö. 14 Şubat 1995), Birmanyalı siyasetçi. Nu, Asya ülkesi Birmanya'da ilki ülkenin ilk başbakanı olmak üzere 1948-1956, 1957-1958 ve 1960-1962 yılları arasında başbakanlık makamında bulunmuştur.[1]

Ülkenin bağımsızlığını elde etmesi sonucu oluşturulan 1947 Anayasası'na göre Birmanya Birliği'nin ilk başbakanı olarak 4 Ocak 1948 tarihinde makama gelmiş ve bu görevi 12 Haziran 1956 tarihine kadar sürdürmüştür. Söz konusu tarihte makamdan gönüllü olarak istifa etmesinin ardından yerine Ba Swe gelmiştir. Başbakanlık görevini 28 Şubat 1957'de yeniden üstlenen Nu, ikinci dönemini de 28 Ekim 1958 tarihine kadar sürdürmüştür. Bu tarihte Budizm dinini ülkenin resmî dini yapma kararının ardından[2] ortaya çıkan hoşnutsuzluğun ortasında görevi dönemin Genelkurmay başkanı Ne Win'in de baskıları sonucu 'emaneten' Ne Win'e teslim ederek ülkenin askerî cunta yönetimi altına girmesine neden olmuştur. 1960 seçimlerinde ülke genelinde kazandığı seçimlerin ardından üçüncü ve son kez olmak üzere 4 Nisan 1960 tarihinde yeniden başbakanlık makamına çıkmıştır. Nu, makamında henüz ikinci yılını doldurmadan yaşanan askerî darbe ile 2 Mart 1962 tarihinde daha önce görevi emaneten devrettiği Ne Win tarafından görevinden uzaklaştırılmıştır. 1962 darbesinin ardından Nu, Rangoon'un dışındaki bir ordu kampında 'koruyucu gözaltı' adı altında tutulmuştur. Burada dört yıl kaldıktan sonra 27 Ekim 1966 tarihinde serbest bırakılmıştır. Nu, serbest bırakıldıktan sonra Ne Win'den daha önce seçilmiş hükûmetinin devamının sağlanmasını talep etti. Bu talebinin Ne Win tarafından reddedilmesinin ardından sırayla Tayland, Amerika Birleşik Devletleri ve Hindistan'a sürgüne gitti. 1980 yılında suçlamaların çoğundan affedilmesinin ardından Ne Win tarafından yapılan çağrıya uyarak ülkesine geri döndü.

8888 Ayaklanması'nda muhalif figür olarak yer alan Nu, son demokratik seçilmiş başbakan olarak hükûmete gelme talebini iletmiş ve ülkenin ulusal kahramanı olarak kabul edilen ancak bağımsızlık ilanından kısa bir süre önce suikast sonucu öldürülen Aung San'ın kızı olan Aung San Suu Kyi'den destek talep etmiş ancak bu talebi kabul edilmemiştir.[3] Bir dönem yeniden ev hapsine alınan Nu, 14 Şubat 1995 tarihinde hayatını kaybetmiştir.[4]
Steven Anderson (papaz)

Steven Anderson (24 Temmuz 1981), Tempe'deki Faithful Word Baptist Kilisesi’nin bir papazıdır.[1] Anderson ayrıca tartışmalı Yeni Bağımsız Köktendincilik Baptist hareketinin kurucusu olarak da biliniyor. Ayrıca Anderson, ABD’nin 44. başkanı Barack Obama ve sunucu Caitlyn Jenner de dahil olmak üzere bazı kamu figürlerinin ölümü için dua etmekten ve eşcinsellere yönelik karalayıcı, aşağılıcı söylemler söylemesinden dolayı uluslararası kamuoyundan kınama aldı.[2] Anderson ayrıca, Karalama Önleme Birliği’nin düzenlediği Marching to Zion adlı bir belgeselde anti-semitik olarak yansıtıldığı için ciddi dikkat çekti.[3] Günümüzde Anderson’un programları başta Jamaika, Kanada ve 27 Avrupa Birliği ülkesi olmak üzere 22 ülkeden oluşan Schengen Bölgesi, İrlanda Cumhuriyeti, Avustralya ve Yeni Zelanda gibi birçok ülkeden yasaklandı.[4]

Steven L. Anderson 1981 yılında California, Sacramento'da doğdu ve Roseville'deki bir devlet okulu olan Woodcreek Lisesi'ne gitti. Anderson, 18 yaşında promenitize etmek için Avrupa'ya gittiğinden beri Bağımsız Baptist bakanlığında yer alıyor.

Anderson, karısı Zsuzsanna ile Bavyera Münih'te bir müjde kanalı sunumunda tanıştılar.[5][6] Anderson ile tanışmadan önce Katolik olarak yetiştirilmiş ve genç bir yetişkin olarak agnostik olmuştu. Zsuzsanna'yı köktendinci Protestan Hristiyanlığına dönüştürdükten sonra, çift 2000 yılında evlendi ve şu anda evde okudukları on bir çocuğu var.[7]