root-0/wiki-turkish huggingface dataset:
RG-33

RG-33 Güney Afrikada bulunan ve BAE Systems firmasının bir kolu olarak çalışmakta olan BAE Systems Land Systems South Africa tarafından geliştirilen mayın korumalı hafif sınıf bir araçtır. MRAP programı çerçevesinde Amerikan Ordusuna bağlı birliklerin Irakta kullandıkları araçlardan bir tanesidir. Yapımında RG-31 modeli temel alınan araç dünya çapında savaş çıkarma, güvenlik ve cephe görevlerinde kullanılmaktadır.

Aracın monokok ve V şekilli şasesi bulunmaktadır. Monokok gövde tek bir parçadan oluştuğundan ötürü farklı çelik parçaların kaynaklanmasına nazaran çok daha fazla dayanıklıdır. Ayrıca V şekil araca mayın sonucunda meydana gelen patlamalarda basıncın arabanın altından yukarıya doğru akmasına ve zararı en aza indirmeye yarar. Bu yapı araca geniş iç hacim ve güvenlik sağlamaktadır. Bunun haricinde araç içerisinde süspansiyonlu koltuklar mürettebatın ve yolcuların böyle bir patlamada daha az sarsıntıya maruz kalmasını sağlar. Araç üzerinde bulunan taret çevresindeki kurşun geçirmez cam ise silahçıya hem daha geniş görüş açısı hem de daha fazla korunma sağlar. Araç içerisinde oturanların dışarıyı daha rahat izlemeleri için camlar uzatılmıştır. Camlar üzerinde bulunan çelik kapaklı delikler ise acil durumlarda yolcuların dışarıya ateş açmasına olanak sağlar.[1]
Karşılıkçılık

Karşılıkçılık veya mutualizm, herkes serbest piyasada emeğine eşdeğer oranda, bireysel veya topluca üretim araçlarına sahip olabilir düşüncesidir. Mutualizm taraftarları kapitalist serbest piyasa karşıtıdır.

Mutualizm, 18. yüzyılda İngiliz ve Fransız işçi hareketleri ile ortaya çıktı ve ardından Fransa'da Pierre-Joseph Proudhon, ABD'de diğer bazı düşünürlerle bağlantılı olarak anarşist görünüm kazandı.[1]  Birleşik Devletler'de, örneğin Benjamin Tucker ve William B. Greene gibi bireyci anarşistler üzerinde etkisi görüldü.

Mutualizmin önemli kavramları arasında; federasyon, karşılıklılık, özgür ortaklık, gönüllülüğe dayanan sözleşmeler, kredi ve para reformu bulunur. Birçok mutualistin görüşüne göre hükûmet müdahalesinin olmadığı bir serbest piyasa - emek değer teorisine göre - kar, kira  ve faizi kaldırarak, fiyatları emek maliyetlerine çeker ve şirketler için işçilerin rekabeti yerine; firmaların ücretleri arttırarak işçiler için rekabet ettiği bir düzen sağlanır.[2][3]

Mutualizm, kimi zaman bireyci ve kollektivist anarşizm arasında bir yerlerde bir sentez olarak görülür.[4] Bu düşünce mutualistlerin kendi eserlerinde dile getirilmiştir. "Mülkiyet Nedir?" adlı eserinde Proudhon "özgürlük" kavramına eşdeğer olarak komünizm ve mülkiyetin diyalektik sentezi olan "anarşi" kavramını önerir.[5]  Pierre-Leroux'tan esinlenen Greene, mutualizmi üç felsefenin sentezinde arar:“komünizm, kapitalizm ve sosyalizm.[6]  Sonraki bireyci anarşistler mutualist terimini “sentez” temasına çok az vurgu yaparak kullandılar.

Proudhon'dan önce, Josiah Warren'de başarısız Owencı deneyimin ardından benzer görüşler[7]  öne sürmüştür.[8]  1840 ve 1850'lerde, Charles A. Dana [9]  ve William B. Greene, Proudhon'un çalışmalarını ABD'de tanıttı. Greene Proudhon'un mutualizm kavramını ABD koşullarında yeniden değerlendirdi ve Benjamin R. Tucker'a bundan bahsetti.[10]
Yaman Tarcan

Selahattin Yaman Tarcan (1 Ocak 1959, İstanbul - 2 Mayıs 2009, İstanbul), Türk tiyatro ve sinema oyuncusu.

Sanat yaşamına 1979 yılında tiyatro ile başlayan Yaman Tarcan, çeşitli tiyatro topluluklarında roller üstlendikten sonra, 1987 yılında Belene adlı dizi ile ilk kez kamera karşısında yer aldı. Daha sonra birçok sinema filmi ve dizide rol alan Tarcan, Asmalı Konak dizisindeki "Yanaşma Haydar (Dicle'nin kocası)" rolüyle ün kazandı.[1]

Sanatçı, son bir yılını işsiz geçirdikten sonra 2009 yılında bir silahla yaşamına son verdi.[2][3] Tarcan, Çağdaş Sinema Oyuncuları Derneği (ÇASOD) üyesiydi. Mezarı Kasımpaşa Kulaksız Kabristanı'ndadır. Vefatından sonra cenazesinde Tarık Akan: "Yaman 11 aydır işsizdi. Sürekli intihardan söz ediyordu. Ona iş bulacağımı söyledim ancak inancını yitirmişti." söyledi.[4] Rol arkadaşı İpek Tuzcuoğlu ise: "Sette kimseyle konuşmazdı. Çok melankolik, içine kapanık bir oyuncuydu, kimseyle bir şeyini paylaşmazdı fakat profesyonel ve iyi bir oyuncuydu. En büyük isteği oyuncuların sendikalaşmasıydı. Hatta bize 'Sonumuz ne olacak belli değil' diyordu. Borç için intihar etmesi daha da büyük trajedi." demiştir.[5]
Georgi Berhmann

Georgi Eduardoviç Bergmann (1854–1929), I. Dünya Savaşı sırasında Osmanlı İmparatorluğu'na karşı Bergmann Taarruzunu organize etmesiyle tanınan Rus Piyade Kumandanıdır. Aynı zamanda Rus İç Savaşı sırasında Beyaz Ordu'nun komutanıydı.

Livonya Guberniyasın'daki soylu bir Baltık-Alman ailesinden gelen Bergmann, Dağıstan Oblastı'nın Kurah köyünde doğdu.[1] Genel eğitimini 2. Moskova Askeri Spor Salonu'nda aldı.

9 Ağustos 1873'te Pavel Askeri Okulu'nda öğrenci olarak Öğrenime başladı. 1876'da Okuldan mezun olduktan sonra sancak rütbesiyle 21. Topçu Tugayı'nda Kafkasya'ya gönderildi. Daha sonra 93 Harbi'ne katıldı. 1881'de Genelkurmay Akademisi'nden mezun oldu.

Berhmann, 1881'den 1887'ye kadar 21. Piyade Tümeni karargahının kıdemli emir subayıydı. 19 Mart 1888'de Kafkas Askeri Bölgesi karargahının seferberlik bölümünün kıdemli emir subayı olarak atandı. 1892'de "hizmette üstün başarı nedeniyle" albaylığa terfi etti.

Asıl hizmeti Kafkasya Askeri Bölgesindeki Genelkurmay Başkanlığı'nda gerçekleşti ve 31 Ocak 1907'den 29 Ocak 1913'e kadar ilçenin kurmay başkanlığını yaptı.

29 Ocak 1913'te Kazan Askeri Bölgesi'ne nakledildi ve 24. Kolordu komutanlığına atandı. 14 Nisan 1913'te "hizmette üstün başarı nedeniyle" piyadeden generalliğe terfi etti.

2 Ocak 1914'te 2. Kafkas Kolordusu komutanlığına atandı ve birlikte savaşa girdi.

Bergmann, 11 Aralık 1914'ten 4 Şubat 1915'e kadar 1. Kafkas Kolordusu'nun komutanıydı. 4 Şubat 1915'te Kafkas Ordusu Başkomutanlığına atandı. Sarıkamış kuvvetler grubunun başı olarak Sarıkamış Sarıkamış Harekâtı'nda Türk ordusuna karşı Büyük bir zafer kazandı ve 26 Temmuz 1916'da kendisine 4. derece Aziz George Nişanı verildi.[2] Başlangıçta zafer Kafkas ordusunun saha karargahı şefi Korgeneral Nikolay Yudeniç'e atfedildiği için emri bir süre sonra aldığını belirtmekte fayda var. 13 Kasım 1916'dan 5 Nisan 1917'ye kadar Bergmann, Güneybatı ve Romanya Cephelerinde 40. Kolordu'nun komutanıydı.[3]

Gönüllü Ordunun bir üyesiydi ve onunla birlikte Konstantinopolis'e, ardından Bulgaristan'a gitti, ardından Marsilya'ya taşındı ve burada Rusya Tüm Askeri Birliği'nin bir şubesine başkanlık etti.

2 Şubat 1929'da öldü. Külleri 9 Mart 1930'da Nice'teki Rus Ortodoks Mezarlığı'na nakledildi.
UYAP

Ulusal Yargı Ağı Projesi[1] veya kısaca  UYAP, Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı merkez ve taşra teşkilatlarının dijital ortama taşınmış bilgi sistemidir.[2][3] Bakanlığın merkez ve taşra teşkilatlarının iş sürecini hızlandırmış, vatandaşların hukuki işlemlerinin daha hızlı ve daha kolay gerçekleştirilmesini sağlamıştır. Bilgi İşlem Daire Başkanlığı tarafından hayata geçirilen ve yönetilen sistem, farklı amaçlara hizmet edebilmenin yanı sıra, şeffaf belge sunumu ve temini sağlamaktadır.

Avukat portalına sadece avukatlık yetki belgesine sahip kişiler giriş yapabilmektedir. Avukatlar bu portalı kullanarak vekaletname işlemleri, icra, ceza ve hukuk davaları açma, dava talep başvurusu, dava sorgulama, hukuk ve icra dosyaları için neredeyse tüm işlemler, taraf olunan dosyaların incelenmesi ve işlem yapılması, dava dosyaları için talepte bulunma ve evrak gönderme, dava harç ve masraflarını ödeme gibi birçok işlem yapabilmektedir.

Vatandaş portalı vatandaşların hukuki süreçlerini takip edebilmeleri için kurulmuş bir bilgi sistemidir. Vatandaş portal üzerinden; dava dosyası sorgulaması, dava harç ve masraf ödemeleri, başvurular, kimlik bilgisi kontrolü, adres bilgisi kontrolü, bireysel başvurular, insan hakları mahkemeleri işlemleri, Anayasa Mahkemesi işlemleri, idare mahkemeleri işlemleri, icra, hukuk ve ceza mahkemeleri işlemleri ve/veya kontrolleri yapılabilmekte, icra, ceza ve hukuk davaları açılabilmektedir.[5]
Ya/Ya da

Ya/Ya da (Danca özgün adıyla Enten - Eller), Danimarkalı filozof Søren Kierkegaard'un 1843 yılında iki cilt halinde yayımlanmış eseridir. İnsan varoluşunun estetik ve etik aşama veya hallerini tasvir eden iki ayrı bölümden oluşur. Kierkegaard'un felsefe türünde ilk eseri olup, Victor Eremita müstearıyla yayınlanmıştır.

Ya - Ya da, iki hayat tarzından bahseder: ilki zevkperest, anlık yaşayan, bağlanmayan, şartlara maruz kalarak duygularının peşinde koşan estetik yaşam tarzı; ikincisiyse görev bilinci, kendini yetiştirmek ve düzen sahibi olmakla özdeş etik yaşam tarzı. Her bölüm, sahte yazar isimleriyle yazılmıştır. Estetik bölüm, şiirler, kısa aforizmalar ve müzikal tasvirlerden oluşur ve güzellikten, ayartmadan, operadan bahseder. Estetik yaşam tarzına sahip kişi, hayattan zevk almaya ve rindane yaşamaya bakar. Dolaysız ve aracısız olarak mevcut şartların kendi öznelliğine temas etmesinden ibarettir.

Estetik yaşam öznelliğe gömülüyken etik yaşam tarzıysa nesnel ve kamusaldır; etik yaşam tarzına sahip kişide görev, değer ve kimlik mefhumları vardır. Etik yaşam, kişinin kendisini kendisi olarak seçmesiyle başlar ve kendini bir sorumluluk olarak üstlenmesi anlamına gelir. İkinci bölüm, estetik yaşam tarzının altında aslında bir umutsuzluk olduğu eleştirisidir ve etik aşamaya geçmeyi tercih etmeyi salık verir. Ancak kitap bölümlerinin hayali karakterler tarafından yazılmış gibi sunulması yoluyla Kierkegaard kitaptaki hiçbir fikri doğrudan kendine atfetmez. Kierkegaard, iki farklı hayat tarzını somut varoluş tasvirleriyle sunarak okuyucuyu ikisi arasında bir tercihte bulunmaya dolaylı olarak sevk etmek ister.

Kierkegaard, kitap boyunca somut hayat tarzlarını tasvir ederken, kitabın tümünde ve daha sonra diğer kitaplarına da genişleyecek biçimde Hegel'i eleştirmektedir. Kitabın yazıldığı dönem Hegel ve Hegelciliğin sistematik ve spekülatif felsefeyi Avrupa'nın büyük kesimine hakim kıldığı bir dönemdir, Kierkegaard ise spekülasyon ve sisteme karşı varoluşun somutluğunu ve insanın içselliğini önemser.
Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümü

Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri bölümünün geçmişi, İstanbul Üniversitesi'nde "İçtimai Siyaset" kürsüsüne kadar uzanmaktadır. 1933 yılında  Almanya'da Hitler iktidarından kaçarak Atatürk'ün daveti ile Türkiye'ye gelen akademisyenlerden olan Gerhard Kessler İstanbul Üniversitesi "İçtimai Siyaset" (Sosyal Siyaset) kürsüsünü kurar ve çok sayıda öğrenci yetiştirir. 1953 yılından itibaren Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde Cahit Talas öncülüğünde ikinci bir sosyal siyaset ekolü gelişir. Gerhard Kessler, bu bilim dalının Türkiye'de yerleşmesine çok önemli katkılar sağlamıştır. Ankara'da  ise Prof. Dr. Cahit Talas bu bilim dalının kurumsallaşması ve gelişmesinde belirleyici olmuştur. Türkiye'de "Sosyal Siyaset" (Sosyal Politika) bu iki temel ekol etrafında gelişmeye başlamıştır.

Bölüm çalışmalarında iki gelenek belirginleşmiştir. Birinci gelenek çalışma ilişkisinde ve işgücü piyasasında çalışanların işveren karşısında zayıf olduğunu belirterek, ekonomik ve sosyal yönden zayıf olanların işverenler karşısında ve piyasa işleyişi karşısında korunmasını savunur. Anlaşılacağı üzere bu gelenek sosyal politika değerlerini öne çıkarmaktadır.

İkinci gelenek ise, üretim sürecindeki, işletme yapısındaki ve toplumdaki değişimlere vurgu yaparak, çalışma ilişkisinin devletin korumacı müdahalesi olmaksızın bireysel tercihler ile işletme tercihleri arasında "insan kaynakları yönetimi" uygulamalarıyla sağlanabileceği savunmaktadır.
Ordu Yardımlaşma Kurumu

Ordu Yardımlaşma Kurumu (OYAK), 3 Ocak 1961 tarih ve 205 sayılı kanun[5] ile kurulmuş, özel hukuk hükümlerine bağlı, TSK mensuplarının yardımlaşma ve emeklilik fonudur. OYAK'ın yönetiminde sivil devlet memurlarıyla birlikte muvazzaf askerler de vardır. Temsilciler Meclisi yönetiminde ise hizmet veren dört general bulunur.

1961 Anayasasının öngördüğü sosyal güvenlik sistemi içinde, üyelerine ana sosyal güvenlik kurumlarından (Emekli Sandığı, SSK) ayrı güvenceler sağlamaktadır. Kurum, Türkiye Cumhuriyeti Millî Savunma Bakanlığı'nın kontrolündedir.[3]

Kurumun kuruluşu 3 Ocak 1961 kabul edilen Ordu Yardımlaşma Kurumu Kanununa dayanmaktadır.[6]

3 Ocak 1961 tarihli 205 sayılı kanun ile 30 Mart 1327 (1911) tarihli Askerî İkraz Sandığı Nizamnamesi yürürlükten kaldırılarak, sandığa ait tüm alacak ve borçlar Kurum'a devredilmiştir.[7]

Kurumlar vergisi kanununda[8] sermaye şirketleri kurumlar vergisine tabidir; ancak OYAK bir sermaye şirketi değildir. Sermayesi ve hisse senetleri yoktur. OYAK'ın tüzel kişiliğine ait ayrı bir varlığı yoktur. Dolayısıyla kendi tüzel kişiliğine ait bir geliri de yoktur. Bütün gelirler sonuçta üyelerine aittir.[9]

OYAK'ın temel gelir kaynağını oluşturan iştirak ve finansal yatırım gelirleri stopaj yoluyla vergiye tabi tutulmaktadır. Dolayısıyla kurum bu gelirlerine ilişkin olarak, kurumlar vergisi muafiyeti olmasına rağmen neticede diğer bir vergi yoluyla vergilendirilmektedir.[10]

ile OYAK Holding mevcutlarının işletilmesinden elde edilecek gelirlerdir.

Daimi üye sıfatıyla, Türk Silahlı Kuvvetleri kadrolarında görevli bütün muvazzaf Subay, Sözleşmeli Subay, Astsubay, Sözleşmeli Astsubay ve Uzman Jandarmalar ile Emekli Maaşı Sistemine giren üyeler ve ölümleri halinde sisteme devam etmek isteyen eşleri ile Uzman Erbaşlar, Millî Savunma Bakanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı teşkilatında, OYAK Holding ve OYAK'ın sermayesinin %50'sinden fazlasına sahip olduğu şirketlerde çalışanlardan arzu edenler ve Geçici üye sıfatıyla, muvazzaflık hizmetini yapmakta olan Yedek Subaylardan oluşmaktadır.

2019 yılı Mart ayında OYAK'a 6.494 üye katılmış olup, toplam üye sayısı aynı tarih itibarıyla 424.921 olmuştur.

OYAK'ın yönetim ve denetimi Temsilciler Kurulu, Genel Kurul, Yönetim Kurulu, Denetleme Kurulu ve Genel Müdürlük aracılığıyla gerçekleştirilmektedir.

Merkezi Ankara'da bulunan OYAK'ın finans, enerji, sanayi ve hizmet dallarında faaliyet gösteren 30 iştiraki[11] ve bunlar altında 91 şirketi bulunmaktadır.
Yönlendirilmiş yonga levha

Yönlendirilmiş yonga levha (İngilizce: oriented strand board, OSB) yonga levhalar, rutubete darbeye dayanıklı ahşap malzemedir.

OSB esnek yapısı ve dekoratif görünümü nedeniyle özellikle Amerika ve Kanada’da çatı ve duvar kaplama malzemesi olarak uygulanmaktadır.

OSB'ye standard olarak 122x183 cm ebadında üretilen ahşap esaslı levha denilebilir. Fakat kalitesi ve dayanımı diğer ahşap esaslı ürünlere kıyasla üstün özelliklere sahiptir. Nedeni ise OSB özel tesislerde, elektronik nem kontrollü ortamda, kendi kendine kontrollü makinelerde ebadına uygun üretilir. Ahşabın muadili ve kullanıldığı hemen hemen bütün mekânlarda kullanılır. Kullanılan tutkal tipine göre suya ve neme son derece dayanıklı üretilebilir. 
Levha şeklinde boylu boyunca reçine ile karıştırılmış ahşap yongaları birbirine paralel yayılmak suretiyle ve her katman birbirine şaşırtmalı düzenlenerek, son katman ile ilk katmanın yönleri aynı olması koşulu ile yüksek ısı altında preslenerek elde edilir. Böylece çivi çakmaya uygundur.

Taşınması ve nakliyesi kolaydır. Yapı güvenliğini artırır. Dekoratiftir, taban ve tavan kaplamasına elverişlidir. Neme, böceklenmeye ve küfe dayanıklıdır.

OSB kalite derecelerine göre üretilir, dünya standartlarında 4 derece vardır, OSB-1, OSB-2, OSB-3, OSB-4 olmak üzere numara artıkça kalitede artar.

Ayrıca bu numaralandırma OSB'nin kullanılmasına gereken yerleri ve şartları gösterir. OSB-1, ambalaj sanayinde sandık, kutu, palet vb. malzemelerin imalatında kullanılır.

OSB-2, inşaatlarda iç cephe duvar bölme malzemesi ve yer döşemesi olarak kullanılır.

OSB-3, suya ve rutubete dayanıklı olduğu için, binalarda çatı kaplama tahtası olarak kullanılır.

OSB-4, yine çatı kaplama tahtası olarak kullanılabileceği gibi ilaveten dış cephelerde ve beton kalıp malzemesi olarak kullanılabilir.

Genel olarak, OSB çatı kaplama ahşabıdır, ayrıca OSB cephe kaplaması altında ya da OSB‘yi dekoratif taban ve tavan kaplaması olarak kullanılabilir.

OSB mobilya imalatında, beton kalıbı veya inşaat kerestesi olarak da uygulanır.

Özetle OSB, kullanım alanı, dayanıklığı, fiyat avantajı, standart ebatta oluşu, uygulama kolaylığıyla yüzyılımızın en işlevsel ahşap malzemesidir.
iPad Mini (6. nesil)

iPad Mini 6 Apple tarafından tasarlanan, geliştirilen ve pazarlanan altıncı nesil iPad Mini tablet bilgisayardır. iPad Mini (5. nesil)'in halefi, iPad Mini (7. nesil)'in selefidir. 14 Eylül 2021'de açıklandı.[1]

iPad Mini'nin ilk büyük yeniden tasarımıdır ve daha büyük 8,3 inç ekran ve ikinci nesil Apple Pencil desteği ile iPad Air (4. nesil)'i andırır.

2014'teki iPad Mini 3'ten bu yana iPad Mini'nin ilk yeniden tasarımıdır. Harici olarak, esasen 4. nesil iPad Air'in ve üçüncü nesil ve daha yeni iPad Pro'nun daha küçük bir versiyonudur.[2] Muhtemelen daha küçük boyutu nedeniyle bir klavye için Smart Connector'dan yoksundur. Dahili olarak, bir Apple A15 Bionic SoC'ye sahiptir. Çipte altı çekirdekli CPU, 5 çekirdekli GPU ve 16 çekirdekli bir Neural Engine bulunuyor.[3]

Önceki modellerden daha uzun ve biraz daha dar olan 8.3 inç 2266x1488 Liquid Retina Ekrana sahip.[4]  Ekran laminedir ve geniş renk ve True Tone'a sahiptir.[5]

Ana Ekran Düğmesi kaldırıldı, Touch ID sensörü Sleep/Wake düğmesine yerleştirildi. Apple Pencil'ı yerleştirmek için ses kontrol düğmeleri cihazın üst kenarına taşındı.[6]

Altıncı nesil iPad mini, bir Lightning yerine evrensel bir USB-C kullanır.[7]

Model iPadOS sistemi olan iPadOS 15 sürümünü aldı.
RX J1856.5-3754

RX J1856.5-3754 (ayrıca RX J185635-3754, RX J185635-375, vs. olarak da bilinir), Güneytacı takımyıldızı yönünde bulunan ve 1992 yılında keşfedilmiş yakın bir nötron yıldızıdır. Atalarımızın bir milyon yıl kadar önce görmüş olmaları muhtemel bir süpernovanın kalıntısıdır. Büyük kütleli ve kısa ömürlü yıldızların ömrünü noktalayan bu patlamadan arta kalan sıkışmış çekirdek, yalnızca New York'un ünlü Manhattan Adası büyüklüğündedir ve çelikten 10 trilyon kat daha yoğundur.

Güney gökküredeki Güneytacı takımyıldızı bölgesinde saptanan bu gezgin nötron yıldızı, sesten hızlı bir jet uçağının 100 katı bir hızla üzerimize doğru gelmekte ve gök bilimcileri oldukça heyecanlandırmış durumdadır. Nedeni, üzerimize doğru geliyor olması değil. Çünkü hesaplamalara göre Dünyamıza en yakın noktaya 300,000 yıl sonra gelecek. Bize en yakın olduğu mesafe de 170 ışık yılı olacak. Güneş'in en yakın komşusu olan Alfa Centauri'nin uzaklığıysa yaklaşık 4 ışık yılı. Yani 40 trilyon km. kadar. Heyecanın nedeni, yalnız gezginin yakınlarında, onun görüntüsünü etkileyebilecek bir yıldız bulunmaması. Bu da gelecek kuşaklardaki gök bilimcilere, bu tür yıldızların yaşları, parlaklıkları, büyüklükleri konusunda dedelerinden edindikleri bilgileri doğrulama olanağı sunacak olması.[2]
Hazzopulo Pasajı

Hazzopulo Pasajı, Hacopulo Pasajı, Han Geçidi veya Danışman Geçidi, İstanbul'un Beyoğlu ilçesinde bulunan ve İstiklal Caddesi ile Meşrutiyet Caddesi arasında konumlanmış tarihi bir pasaj. Bina ve avlusu, tuhafiye dükkânlarının yanı sıra çay ocaklarını, kahvehaneleri ve kitapçıları barındırmaktadır.[1][2]

Pasaj Rum tüccar M. Hacopulo tarafından inşa ettirilmiş ve 15 Nisan 1871 yılında açılmıştır. Diğer kaynaklar ise pasajı inşa ettiren kişinin Rum banker Kiryako John Hacopulos veya başka bir Rum banker olan Yorgo Zarifi Hacopulo olduğunu belirtmiştir.[3] Tarihi boyunca kuaför, halıcı, şapkacı ve terzi gibi işletmelere ev sahipliği yapmış pasaj aynı zamanda Ahmet Mithat Efendi'nin matbaasını barındırmıştır. Namık Kemal İbret Gazetesi'ni yapıda yer alan matbaada bastırmış olup, Mithat Efendi ile beraber bu pasajda tutuklanmıştır. Bu olaydan sonra Hazzopulo Pasajı Jön Türklerin toplanma alanı olarak kullanılmıştır.[2][3]

2000'lerle birlikte kafe ve çay ocaklarının ağır bastığı pasajın avlusunun büyük bir kısmı işletmelere ait sandelye ve masalar ile kaplı durumdadır. 2018 itibarıyla pasajın alt kısımları işlek olmasına rağmen üst kısımları boştur ve yıkık bir hâl almıştır. Yapı müllkiyet sorunu nedeniyle davalı olup, 2010'dan beri kayyum tarafından yönetilmektedir.[2]

Hazzopulo Pasajı, yığma olarak ve neoklasik tarzda inşa edilmiştir. Avluyu saran binalar kısmen iki ve dört katlıdır. Yapının avlusu İstiklal Caddesi'ne dar bir geçit vasıtasıyla bağlanmıştır. Zeminde bulunan kalıntılar incelendiğinde avlu kısmının eskiden taş ve çakıl döşeli olduğu tespit edilebilir. Pasajın zemininde yer alan taşlara Podima adı verilmektedir ve taşlar Çatalca’ya bağlı eski Rum köyü Yalıköy’den  (Podima) getirtilmiştir.[3] İstiklal Caddesi girişinde altı adet çapraz tonozun, Meşrutiyet Caddesi girişinde se üç çapraz tonozun altından geçilerek avluya ulaşılmaktadır.[1] Aynı zamanda Panayia İsodion Kilisesi'ne açılan üçüncü bir giriş de vardır.[3]
Y kromozom Âdem'i

Y kromozom Adem'i bugün yaşayan tüm insanların baba soyundan, sadece erkek ataları takip eden genetik hat üzerindeki en yakın ortak atasıdır. Bugün yaşayan tüm erkekler y kromozomlarını bu adamdan miras aldıkları için kendisine Adem ismi uygun görülmüştür. Günümüzden 237 bin ila 581 bin yıl önce yaşamıştır. Kendisi ilk homo sapiens değildir, nesildaşları arasında soyunu oğuldan oğula bugüne kadar ulaştırabilmiş tek erkektir.

Mitokondriyal Havva Y kromozom Adem'inin dişi muadilidir yani bugün yaşayan tüm insanların sadece anneleri takip ederek ulaşılan en yakın ortak atasıdır. Kendisi ilk homo sapiens değildir, nesildaşları arasında soyunu kızdan kız toruna bugüne kadar ulaştırabilmiş tek kadındır. Bugün yaşayan tum insanlar mitokondriyal dna'larını bu kadından miras aldıkları için kendisine bu isim verilmiştir.

Bu iki insan (Y kromozomlu Adem ve mitokondriyal Havva) farklı nesillerde, farklı coğrafyalarda yaşamış, birbirlerini hiç tanımamış olabilirler.[1] Günümüzde yaşayan tüm insanların tüm genetik özellikleri sadece bu ikisinden gelmiş demek de değildir; İnsanın 22 kromozomu daha olduğu, Y-kromozomu ve mitokondri dışında başka mirasları da olduğu unutulmamalıdır. Hem anne hem baba yoluyla gidince ulaşılan en yakın ortak atalarımız çok daha yakın bir zamanda yaşamıştır. Yüksek olasılıkla bu gün yaşayan tüm insanlar belli bir süre (10.000-5.000 yıl) önce yaşamış ve hala soyu devam eder olan tüm insanların her birinin doğrudan genetik mirascılarıdırlar. Bunlar arasındaki en yakın tarihte yaşamış olan tek ortak ata ise tahminen 5.000 ile 2.000 yıl önce yaşamıştır.[2]