root-0/wiki-turkish huggingface dataset:
Clermont Konsili

Clermont Konsili, 1095 Kasım'ında, Papa II. Urbanus’un başkanlığında ve birçok din adamının katılımıyla gerçekleşen Clermont Konsili Haçlı Seferleri’nin başlangıç noktasıdır.[1]

Bizans İmparatoru I. Aleksios, Papa II. Urbanus'tan Selçuklu Hanedanına karşı yardım istedi. Böylece zaten Kudüs'teki Hristiyanlığın kutsal topraklarının Müslümanların kontrolünde olmasından hoşnut olmayan Avrupalılar arasında haçlı seferi düşüncesi oluştu. Papa II. Urbanus 18 Kasım - 28 Kasım 1095 tarihleri arasında Fransa'nın Clermont kentinde bir kurultay topladı.

Konsilde, Hristiyan dünyasında hakim olan barışçı doktrin terk edilmiş ve Haçlı Seferleri’nin temeli atılmıştır. II. Urbanus, Clermont Konsilinin sonunda, Doğu’daki Hristiyanların zor durumda olduğunu, hacıların taciz edildiğini ve engellendiğini, Hristiyanlarca kutsal sayılan yerlere saygısızlık edildiğini iddia etmiştir. Farklı toplumsal sınıflara mensup bir topluluk önünde yaptığı konuşmada Hristiyanlardan tek bir bayrak altında birleşmeye ve "kutsal toprakları Müslümanların elinden kurtarmak için savaşmaya" çağırmıştır. Bu çağrıya cevap veren ordular 1097 yılında ilk defa Anadolu'ya girerek Birinci Haçlı seferini başlattılar.

Konseye yaklaşık 300 din adamı katıldı. Bilinen katılımcılardan bazıları şunlardır:[2]
Şad Begüm

Şad Begüm (d. 1974, Dir), 2012 yılında Uluslararası Cesur Kadınlar Ödülü kazanmış Pakistanlı sosyal hizmetler uzmanı.
Geleneksel bir aileye mensup olan Şad Begüm’ün ailesi muhafazakâr dini görüşleri olan Jamaat-i İslam (Türkçe:İslam Cemaati) partisini desteklemekteydi. Şad Begüm ailesindeki ilk üniversite eğitimi almış kadındır. Şad Begüm eğitimi ve iş hayatı boyunca daima babası, abileri ve eşinden destek aldığını belirtmiştir.[1]

Davranış ve Bilgi Dönüşümü Derneği (İng:Association for Behaviour and Knowledge Transformation) 1994 yılında Şad Begüm tarafından kadınların sosyal ve kültürel yaşamdaki gelişimi için kurulmuştur. İlk yıllarında dernek Anjuman Behbood-i-Khawateen Talash ismiyle bilinmekteydi.[2] Şad Begüm örgüt çalışmaları kapsamında, bölgedeki muhafazakâr ve ataerkil toplumun etkisiyle birçok zorlukla karşı karşıya kalmıştır. Taliban’ın bölgede etkinliğini arttırması sonucunda militanlar tarafından tehdit edilmeye başlandı ve örgüt merkezini Peşevar’a taşıdı. Dernek bölgedeki kadınların eğitimi, siyasi olarak bilinçlendirilmesini ve sağlık geliştirme projelerine katkıda bulunmuştur. Ayrıca köprü, çeşme, kuyu vb. yapımı, sokakların asfaltlanması ve düzenlenmesi, yerel tüccarlara küçük krediler sağlanması ve kadın istihdamı gibi altyapısal ve toplumsal sorunlarla ilgilendi, projeler geliştirdi. Dernek bütün bu projeleri Pakistan ve bazı uluslararası ajanslardan temin edilen fonlarla gerçekleştirmektedir.

Şad Begüm 2012 yılında  Uluslararası Cesur Kadınlar Ödülü’ne layık görülmüştür. 8 Mart 2012 günü düzenlenen törende ödülünü ABD First Lady’si Michelle Obama ve Dışişleri Bakanı Hillary Clinton’dan almıştır.[3] Geldiği bölgenin aşırı tutucu ve kadın istihdamı konusunda son derece yetersiz olmasından ötürü ödül töreni esnasında basın mensuplarına güvenlik sebebiyle haberin yayılmamasını rica etmiştir.[4]
Odeki Kalesi

Odeki Kalesi (Gürcüce ოდეკის ციხე), Aşağı Odeki Kalesi ve Aşağı Odik Kalesi olarak da bilinir, Erzurum ilinin Tortum ilçesinde, eski adı Odeki olan Aşağıserdarlı köyünde Orta Çağ'da Gürcülerden kalma bir kaledir. Bu yapı 2017 yılında "Katıklı Kalesi" adıyla tescil edilmiştir.[1][2]

Odeki, Orta Çağ'da Gürcistan'ın bir parçası olan Tao bölgesindeki köylerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü, 1549 tarihli Gürcistan seferiyle Gürcülerden ele geçirmiştir. 1574 tarihli Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterinde bu köyün 611 haneden oluşan büyük bir yerleşim olduğu görülmektedir.[3] Köyde varlığı bilinen iki kaleden biri olan Odeki Kalesi, Osmanlı döneminden önce Gürcüler tarafından inşa edilmiştir. Odeki Kalesi veya Aşağı Odeki Kalesi, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından 2017 yılında “Katıklı Kalesi” adıyla korumaya alınmıştır. Koruma kararında kalenin Orta Çağ Gürcü mimari üslubuna göre yapılmış olduğu belirtilmiştir.[2]

Aşağı Odeki Kalesi veya Odeki Kalesi, Aşağıserdarlı köyünün bugün Kale adını taşıyan mahallesinde yer alır. Kireç harcı kullanılarak kaba yonu taşlarla inşa edilmiştir. Bir kayalığın üzerinde yer alan Odeki Kalesi'nin (35 ×10 m), kayanın morfolojisine uygun biçimde dikdörtgen plan üzerine inşa edilmiştir. Büyük bölümü ayakta ve sağlam olan kalenin duvarlarının yüksekliği 15 metreyi bulur. Kale duvarlarındaki mazgal izlerinden buranın iki katlı bir yapı olduğu anlaşılmaktadır. Kalenin ayrıca dış surlarının bulunduğu günümüze ulaşan kalıntılardan anlaşılmaktadır. Kalenin hemen girişinin yanında bulunan ve şapel olarak nitelenen Odeki Kale Kilisesi büyük ölçüde ayaktadır. Kilisede Gürcü alfabesinin Nushuri karakteriyle yazılmış Gürcüce yazı bulunmaktadır.[1][2]
Öksürük

Öksürük, havanın akciğerlerden spazmodik (spazmı andıran) bir şekilde çıkmasıdır.[1] Üst solunum yollarının irritasyonu (tahriş) veya enflamasyonu sonucu olabileceği gibi, alt solunum yolları ile ilgili de olabilir (derin öksürük). Kronik öksürüğe en çok neden olan üç etmen reflü, astım ve post-nazal akıntıdır.[2]

Koruyucu bir refleks olarak öksürük, öksürük refleksinin üç aşamayı takip etmesiyle tekrarlayıcı olabilir: nefes alma, kapalı gırtlağa doğru zorlu bir nefes verme ve gırtlağın açılmasını takiben, genellikle belirgin bir ses eşliğinde akciğerlerden şiddetli hava çıkışı.[3]

Sık öksürmek genellikle bir hastalığın varlığına işaret eder. Evrimsel açıdan bakıldığında birçok virüs ve bakteri, konakçının öksürmesine neden olarak fayda sağlar, bu da hastalığın yeni konakçılara yayılmasına yardımcı olur. Düzensiz öksürüğe çoğu zaman solunum yolu enfeksiyonu neden olur, ancak aynı zamanda boğulma, sigara içme, grip, hava kirliliği, astım, pnömoni, gastroözofageal reflü hastalığı, geniz akıntısı, kronik bronşit, akciğer tümörleri, kalp yetmezliği ve Anjiyotensin dönüştürücü enzim inhibitörleri (ACE inhibitörü) ve beta blokör gibi ilaçlar.[4][5]

Tedavi nedene yönelik olmalıdır; örneğin sigarayı veya ACE inhibitörlerini bırakmak. Kodein veya dekstrometorfan gibi öksürük bastırıcılar sıklıkla reçete edilir, ancak çok az etkisi olduğu gösterilmiştir. Diğer tedavi seçenekleri hava yolu inflamasyonunu hedefleyebilir veya mukus ekspektorasyonunu teşvik edebilir. Doğal bir koruyucu refleks olduğu için öksürük refleksini bastırmak, özellikle öksürük üretkense (balgam üretiyorsa) zararlı etkilere sahip olabilir.[6]
Şadıllı

Şadıllı[1] Aşireti  Türkiye'nin Doğu Anadolu, Güneydoğu Anadolu, Akdeniz bölgelerinde, İran ve Azerbaycan'da mensupları bulunan, Kürt[2][3] asıllı bir aşirettir.[4][5][6] Bazı araştırmacılar ise Türk kökenli olduğu iddiasında bulunmuştur.[7][daha iyi kaynak gerekli]

Şadililerin Anadolu'ya olan göçleri, farklı tarihi olaylar sonucu olmuştur. Bunlardan ilki, Selçuklu birliklerinde yer alanlardır. İkinci bir göç, Moğol istilaları sonucunda (1230′lu yıllarda ve sonrasında) olmuştur. Üçüncü bir göç, Şadıllı aşiretinin Alevi mensupları, Safevi devletinin kuruluşunda önemli bir rol oynamıştır. Böylece İran'a göç edenler olmuştur. Safevi şahları, muhafız alaylarına bu aşiretlerden asker alımı yapmıştır. I. İsmail, I. Tahmasb ve I. Abbas zamanlarında İran içlerine ve Horasan bölgesine göçler olmuştur.

Bilinen son göç, 1829 yılında Kafkasya'nın bütünüyle Rus işgaline girmesinde ve sonrasında yapılan reformlar neticesinde yerlerinde edilenlerin zamanla Osmanlı Ülkesi'ne sığınmaları ile olmuştur. Günümüzde Erzincan, Tunceli, Erzurum, Sivas, Gümüşhane, Bingöl, Elazığ ve Maraş kentlerinde yerleşik olan Şadililer, yoğunluklu olarak bu son göç dalgası ile Anadolu'ya göç etmiş olanlardır. Daha önceki yüzyıllarda gelenler, Batı Anadolu'nun farklı kentleri dahilinde iskan etmektedirler; ancak bunlardan çok azı, tarihleri ile kendilerini özdeşleştirmektedirler.

Şadıllılar Sünni, Alevi ve Caferi mezhebine mensupturlar. Sünni mezhebinden olanların çoğunluğu Şafii'dir. Belirli bir kısmı ise Hanefi'dir. Örneğin, Karakoçan ilçesi'nde yaşayan Şadıllılar'ın bir kısmı Hanefi mezhebindendir. Tunceli, Bingöl, Adana(Tufanbeyli), Maraş(Göksun ve Afşin), Sivas ve Erzincan illerindeki Şadıllıların tamamı ve Erzurum ve Elazığ'da bulunan Şadıllıların bir kısmı ise Alevidirler. Ermenistan' da Ezidi inançlarına bağlı üyeler bulunduran Kürt aşiretidir.[8]
Biber gazı

Biber gazı, Biber spreyi veya OC gazı, OC spreyi (OC="Oleoresin Capsicum"), polis işlerinde, isyan ve kargaşa kontrollerinde, kişisel olarak kendini savunmada, ayı ve köpek gibi hayvanlara karşı korunmada kullanılan (gözlerde kontrolsüz gözyaşı akmasına sebep olan, acı ve hatta geçici körlük nedeniyle gözleri tahriş edebilen kimyasal bileşikler de içerebilen) bir göz yaşartıcı gazdır.[1][2] Gazın enflamasyon etkisi görüşü engeller ve gözlerin kapatılması için bir sebep oluşturur. Bu geçici körlük, kolluk kuvvetlerinin kısıtlanması gereken kişileri daha kolay yönlendirmesini, tutmasını ve engellemesini sağlar. Aynı şekilde kişisel kullanımda saldırgan kişinin hareketlerini kısıtlayarak, gazı kullanan kişinin kendisini savunmasını kolaylaştırır. Ölümcül olmayan bir silah olarak değerlendirilse de nadir vakalarda ölümcül olmuştur, ancak yine de endişelerin oluşmasında biber gazı püskürtülmesinden sonra gerçekleşen ölümlerin sayısı etkili olmaktadır.[3]

Biber gazının etken maddesi kapsaisin'dir. Kırmızı Şili biberi veya acı Arnavut biberinde etken maddesi bol miktarda bulunduğundan biber gazı üretiminde hammadde olarak bu biberler kullanılır. Türkiye'de üretilmeyen biber gazı, Amerika başta olmak üzere Brezilya ve diğer Güney Amerika ülkelerinden ithal edilmektedir. Gazın kilosu 62 doları bulmaktadır.

Aynı şekilde toplumsal olaylara müdahale için kullanılan bir göz yaşartıcı gaz olan CS gazı ile karıştırılmamalıdır.

Yüzün şal veya atkı gibi malzemelerle kapatılması minimal koruma sağlar. Biber gazı ve diğer göz yaşartıcı gazlardan korunmanın en etkili yolu gözleri de koruyan uygun bir gaz maskesi takmaktır.

Biber gazının etken maddesi kapsaisin suda çözünmediği için çok miktarda su bile biber gazının etkisini azaltmaz. Genellikle kurbanların gözyaşı üretimini artırmak için sık sık göz kırpması ve tahriş edici maddeyi gözden çıkarması tavsiye edilir.

Biber gazı; deriyi tahriş ederek, göz, burun, ağız, deri ve solunum yollarında yanma ile acıya yol açar. Gaza maruz kalan kişi 5-45 dakika etkisiz hale gelir. Gaz; bulanık görme, su gibi burun akıntısı, hapşırma ve salya artışı, deride kızarma gibi etkilere yol açar.

En çok önerilen beş tedavi yöntemi (Maalox, %2 lidokain jel, bebek şampuanı, süt veya su) üzerine yapılan bir resmî araştırmanın sonuçlarına göre:[4][5]

Kontakt lens solüsyonları, gözdeki etkileri azaltmakta yardımcı olmaktadır.

Etken maddelerin deriye yayılmasını ve yanma hissinin uzamasını engellemek için kurbanların etkilenen bölgelere dokunmamaları ve ovuşturmamaları gerekmektedir. Çoğu ambulans servisi ve acil servis bebek şampuanı kullanarak gazın yıkanmasından olumlu sonuçlar elde etmektedir. Bu yöntemle gazın bir kısmı solunum sisteminde kalmakta, ancak görüşün açılması 7-15 dakika içerisinde gerçekleşmektedir.[6]

Biber gazının günümüzde pek çok ülkede toplumsal olayları bastırmak için veya kişinin kendini savunması için kullanması yasaldır. Ancak Kimyasal Silahlar Sözleşmesi kapsamında kimyasal silah olarak kabul edildiği için savaşta düşmana karşı kullanılması yasaktır.[7]
Üsküp Festivali

Üsküp Festivali (Makedonca: Скопје фест), müzik organizasyonu, Kuzey Makedonya'nın kamusal yayın kurumu MRT'nin Eurovision Şarkı Yarışması için Makedonya'nın temsilci ve şarkısını belirleyen ulusal final etkinliğidir.

Üsküp Festivali ilk olarak, 1968 yılında Üsküp'te bulunan Universal Hall'de başlamış, 1980'lere kadar devam etmiştir. Kısa sürede Yugoslavya'da popüler müzik yarışması halini almıştır. Üsküp Festivali, 1994 yılında başlayan MakFest yarışması başladıktan sonra eski ününü yakalayamamıştır.

Üsküp Festivali, 1990'lı yıllardan beri Kuzey Makedonya'nın Eurovision Şarkı Yarışması için temsilci belirleme görevinde kullanılmıştır. Kuzey Makedonya'nın Eurovision Şarkı Yarışması'ndaki ilk temsilcisi, Makedon şarkıcı Vlado Janevski, "Ne Zori Zoro" adlı şarkısı olmuştur. Vlado aynı zamanda 1998 yılında yapılan Üsküp Festivali'ni kazanmıştır. bu katılım Kuzey Makedonya'nın Eurovision Şarkı Yarışması'ndaki ilk katılımıdır. O zamandan beri, Üsküp Festivali'nin şarkı seçimleri ve kazananlara ilişkin şeffaflık eksikliği arkasında stratejilere ilişkin pek çok tartışmaların gölgesinde kalmıştır. bu tür iddialar yarışma için yeni bir problem değildir. Eurovision yarışması için katılımı bu festivalle ilişkilidir.

2002 yılında, finansal problemler olmasına rağmen Üsküp Festivali ülke çapında büyük ilgi göstermeyi başarmıştır. 2003 yılında, Kuzey Makedonya Eurovision Şarkı Yarışması'na katıldığı için bütçe yeterliliği olmaması nedeniyle festival yapılmamıştır. Alınan bu karar MRT'nin seçim sisteminde değişikliğine yol açmış 2004 yılında 60. Yıl münasebeti ile gösteri havasında düzenlenmiş, 2008 yılına kadar Eurovision Şarkı Yarışması için Ulusal final olma özelliğini kazanamamıştır.

Kuzey Makedonya, 2012 Eurovision Şarkı Yarışması için seçim sistemi açıkladığında Üsküp festivali'nin Uluslararası alanda yine saygınlık görmesi için tekrar temsilci seçme görevinde kullanılabileceğini belirtmiştir.[1] 15 Temmuz 2014 tarihinde, 2015 Eurovision Şarkı Yarışması'nda temsilci seçmek için Üsküp Festivali'nin Kuzey Makedonya'nın Ulusal Finali olarak geri döndüğünü açıklanmıştır.[2]
Desventuradas Adaları

Desventuradas Adaları (İspanyolca: Islas Desventuradas,[1] İspanyolca telaffuz: [ˈislas ðesβentuˈɾaðas], "Talihsiz Adalar" veya Islas de los Desventurados, "Talihsizlerin Adaları"[2]), Şili kıyılarından 850 kilometre (530 mi) uzakta, Santiago’nun kuzeybatısında Pasifik Okyanusu’nda bulunan dört küçük okyanus adası grubudur.[3] Bu adalar, Ada Şili’sinin bir parçası olarak kabul edilir.

Yalıtılmışlıkları ve erişim zorluğu nedeniyle bu adalarda sivil yerleşim yoktur, ancak Şili Donanması’ndan bir müfreze Isla San Félix’te konuşlanmıştır ve burada 2.000-metre (6.600 ft) uzunluğunda Isla San Felix Havalimanı bulunmaktadır.

Adalarda Polinezyalılar veya Ameria yerlileri tarafından tarih öncesi insan faaliyetine dair hiçbir iz bulunmamıştır, komşu Juan Fernández Adaları’nda da durum aynıdır.[4] Michael Levinson’ın 1973 tarihli Polinezya’nın Yerleşimi adlı kitabı şöyle der: “Juan Fernández Adaları ve San Felix ile San Ambrosio, görünüşe göre Kolomb öncesi zamanlarda yerleşilmemişti ve İspanyollar tarafından 1563 ile 1574 yılları arasında keşfedildi. Amerindienlerin bu tarihten önce balıkçılık veya başka nedenlerle bu adaları ziyaret ettiğine dair mevcut bir kanıt yoktur.”[5]

Adalar muhtemelen Ferdinand Magellan tarafından 1521 gibi erken bir tarihte keşfedilmiş olabilir. İlk kesin gözlem, Juan Fernández tarafından 6 Kasım 1574’te Callao’dan Valparaíso’ya yolculuk yaparken yapılmıştır.[6] Pedro Sarmiento de Gamboa, 1579’da “şimdi Aziz Felix ve Aziz Ambor (yani Felix ve Nabor) adını aldılar” diye yazmıştır. Ancak, şehit Ambor’un (Nabor) adı, daha ünlü piskopos Aziz Ambrose (San Ambrosio) ile karıştırılmıştır.[7][8]
Muhtemelen, Kaptan John Davis’in 1686’da bir gece çarptığı adalardan biri bunlardan biridir. Yolculuğuna devam edebilmiş, ancak olayın yerini yanlış bildirmiştir.[9]

San Felix, Falkland Savaşı’nda bir rol oynamıştır. Mayıs 1982’de Şili hükümeti, RAF Nimrod R1’in adadan sinyal keşif sortileri yapmasına izin vermiş, Arjantin Hava Kuvvetleri hareketleri hakkında bilgi toplanmıştır.[10][11]

Daha büyük adaların Bitki örtüsü, matorral, çıplak kaya, çeşitli büyüklükteki ağaçlar ve çalıların, eğrelti otları ve çok yıllık otlarla karıştığı bir minyatür mozaiktir. Sonchus laceratus, endemik bir çalı türüdür. Büyük adalar, San Félix ve San Ambrosio, WWF tarafından tanınan kritik bir ılıman orman biyomu’na ev sahipliği yapar.

Deniz faunası, Güney Amerika’ya yakın olmaktan ziyade güney Pasifik ve orta Pasifik ile daha yakın benzerlikler gösterir. Bu, kısmen Humboldt Akıntısı’nın bu adalar ile Güney Amerika arasında güçlü bir biyocoğrafik bariyer oluşturmasına yardımcı olması nedeniyledir.[12]

Adaların hiçbirinde kalıcı tatlı su kaynağı yoktur. Her iki büyük adada yaşayan omurgalılar kuşlarla sınırlıdır. On tür deniz kuşu ve bir kara kuşu türü, bazıları tehlike altında olanlar dahil, adalarda yuva yapar veya ziyaret eder. Ada grubu, BirdLife International tarafından Önemli Kuş Alanı (IBA) olarak tanınmıştır çünkü çok sayıda Masatierra petrel’i için üreme alanıdır.[13]

Desventuradas Adaları, doğudan batıya:
VTB Birleşik Ligi

VTB Birleşik Ligi, Rusça: Единая Лига ВТБ, İngilizce: VTB United League, 2008 yılında kurulan uluslararası profesyonel basketbol ligi. Ligin kurulmasındaki amaç, Doğu Avrupa ve Kuzey Avrupa ülkelerinin basketbol takımlarını tek bir lig altında toplamaktır. Ligin sponsoru, VTB Bank'tır. Açılış sezonu olan 2009-10 sezonunda, Estonya, Letonya, Litvanya, Rusya ve Ukrayna'dan basketbol kulüpleri katılmaktaydı. 2010-11 sezonunda Finlandiya, Polonya ve Belarus takımları lige katıldı. 2011-12 sezonunda Çekya ve Kazakistan takımlarının da eklenmesiyle toplamda 18 takıma ulaşıldı.[1]

Ligin oluşturulmasındaki ilk adım, 2008 Moskova'da düzenlenen VTB United League Promo-Cup oldu.[2] Promo Cup finali 22 Aralık 2008'de oynandı ve bu finali BK Himki'yi 70-66 yenen PBK CSKA kazandı; BK Kyiv ise turnuvayı 3. sırada bitirdi.[3]

PBK CSKA'nın Rusya Profesyonel Basketbol Ligi'ni 43. Kez kazanmasının ardından Mayıs 2012'de bütün PBL takımları bir sonraki sezon hangi formatın uygulanacağını tartışma için bir araya geldiler. Bazı kulüp yöneticileri VTB ile birleşerek daha güçlü ve daha yarışmacı bir lig yaratılabileceğini savundular ve bu doğrultuda kurulacak olan yeni lig için Eastern European Professional Basketball League, Türkçe: Doğu Avrupa Profesyonel Basketbol Ligi ismini önerdiler.[4][5][6]

2012 Temmuz ayında VTB Birleşik Ligi Yönetimi kesin kararını verdi. PBL şampiyonalarında tek bir şampiyon olacaktır. İki ayaklı olarak oynanan 90 karşılaşmadan oluşacaktır. Bunların 58'i PBL çerçevesinde olacak, geriye kalan 32'si her iki şampiyona için geçerli olacaktır.[7]
Aşağı Hanak

Aşağı Hanak (Gürcüce: ქვემო ხანახი), tarihsel Artani bölgesinde bir köydü. Günümüzde Ardahan ilinin Hanak ilçesinin idari merkezi olan Hanak kasabasının bir mahallesidir.

Aşağı Hanak veya Aşağı Hanahi'nin bulunduğu Artani, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. Varlığı bilinen kiliseler de bu dönemden kalmış olmalıdır.[1]

Aşağı Hanak veya Aşağı Hanahi, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde, Hanak-i Küçük (خاناق كوپك) adıyla, Gürcistan Vilayeti içinde, Ardahan-i Büzürg livasının Meşe nahiyesine bağlıydı. Bu tarihte Hanak-i Küçük'ün (Küçük Hanak) nüfusu 37 Hristiyan haneden oluşuyor ve hane reislerinin çoğu Gürcü adları taşıyordu. Köyde buğday ve arpa tarımı ile arıcılık yapılıyor, koyun ve domuz besleniyordu. İki adet su değirmeni bulunuyordu.[2][3]

Çıldır Eyaleti cebe defterinde (1694-1732) Hanak adıyla tek köy yer almıştır. Aynı idari konuma sahip Hanak köyü Hicri 1132 (1719/1720) yılında Osman adında birine timar cinsinden tahsis edilmişti ve hasılatı 3.000 akçeydi.[4]

Aşağı Hanak veya Aşağı Hanahi, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca, savaş tazminatının bir parçası olarak Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakılmıştır. 1886 tarihli Rus nüfus tespitinde  Aşağı Hanak (Ханахъ нижній: Hanah Nijniy)  adıyla kaydedilmiş olan yerleşim, Ardahan sancağının Ardahan kazasına bağlı Tikani nahiyesinin dokuz köyünden biriydi. Nüfusu, 151'i erkek ve 138'i kadın olmak üzere, 49 hanede yaşayan 289 kişiden oluşuyordu. Köy halkının tamamı Rum olarak yazılmıştır[5]

Gürcü araştırmacı ve gazeteci Konstantine Martvileli 1917 yılında, Aşağı Hanahi  (ქვემო ხანახი)  şeklinde not ettiği köyde yıkık halde üç kilisenin bulunduğunu yazmıştır.[1] Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusların çekilmesinin ardından Aşağı Hanak köyü, 1918-1921 arasında bağımsız olan Gürcistan'ın sınırları içinde kalmıştır. Köy, Moskova Antlaşması'yla Türkiye'ye bırakılmıştır.

Aşağı Hanak veya Aşağı Hanahi, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Aşağı Hanak (آشاغی خناق) adıyla Kars vilayetinin Ardahan kazasının Hanak nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında Aşağıhanak şeklinde yazılmış olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 471 kişiden oluşuyordu.[6] Hanak veya Hanahi Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Selamverdi olarak değiştirilmiştir. Nitekim 1960 genel nüfus sayımında köyün adı Selamverdi olarak geçer. Selamverdi ve Orta Hanak 1965 yılında Hanak kasabasını oluşturuyordu ve kasabada yaşayan 1.925 kişi arasında 743 kişi okuma yazma biliyordu.[7]
Çekmece Nükleer Araştırma ve Eğitim Merkezi

Çekmece Nükleer Araştırma ve Eğitim Merkezi, Türkiye Enerji, Nükleer ve Maden Araştırma Kurumu'na bağlı bir araştırma merkezidir.

2690 sayılı TAEK kanununda belirtilen esaslara uygun olarak nükleer enerjinin barışçı amaçlarla ülke yararına kullanılması için her türlü araştırma, geliştirme, uygulama, eğitim ve bilgilendirme çalışmaları yapmaktadır.

Başbakanlık Atom Enerjisi Komisyonu 06/03/1958 tarihinde "İstanbul'da Küçükçekmece Gölü kenarında 1000 kW takatinde havuz tipi bir atom reaktörü kurulması" kararı almış, 1959 yılında Türkiye'nin ilk nükleer tesisi olan 1 MW gücündeki TR-1 araştırma reaktörünün temeli atılmış, 12/08/1960 tarihli AEK toplantısının 4 numaralı kararıyla "atom reaktörü" projesinin ismi, bulunduğu yere ve verilen görevlere izafeten "Çekmece Nükleer Araştırma ve Eğitim Merkezi" olarak belirlenmiştir. 06/01/1962 tarihinde saat 19:14'te TR-1 araştırma reaktörü "kritik olmuş", 27/05/1962 tarihinde Cumhurbaşkanının katılımı ile resmi açılışı yapılarak Merkezin kuruluşu tamamlanmıştır.

ÇNAEM, nükleer teknolojinin hemen her alanında 53 yıldır faaliyet göstermektedir.

Kuruluşundan beri nükleer teknolojinin hemen her alanında faaliyet yürüten bir kamu kuruluşu olan ÇNAEM, yıllar boyunca gerek tesisler, gerek teçhizat, gerekse tecrübe sahibi insangücü bakımından önemli gelişmeler göstermiş, 2006 yılında faaliyet ve konular bakımından yeniden yapılanmaya gidilmiş ve 24/04/2006 tarihli Başbakan Onayı ile Merkez Müdürlüğüne bağlı 5 ana hizmet birimi (Bölüm Başkanlığı) ve 3 İdari birim (Şube Müdürlüğü) oluşturulmuştur.

Her yıl değişik branşlardan çok sayıda öğrencinin staj yaptığı ÇNAEM, nükleer teknoloji alanındaki uygulama deneyimi ve teorik çalışmalarıyla bütünlük sağlamaktadır...