عدم تمکین زوجه

پرسش: با سلام؛ بنده در یک خانواده معمولی و از نظر مالی متوسط به دنیا آمدم و پس از سالها تلاش ضمن انجام کارهای پاره وقت از جمله کارگری، بنایی، دست فروشی، پیک موتوری و ... موفق به ادامه تحصیل تا فوق لیسانس شدم و در این مدت با تربیت اخلاقی بر اساس مرام و مسلک انسان دوستانه در محضر پدر و مادرم پس از طی نمودن دوران مجردی و با رضایت آنها برای این کار خیر در سن حدود 33 سالگی با خانمی هم سن و سال خودم اما مطلقه و دارای دو فرزند بزرگسال دختر حدود17تا20 ساله و همچنین داماد و نوه ازدواج کردم و پس از گذشت حدود4 ماه از دوران عقد با درنظر گرفتن اخلاقیات انسانی علی رغم سختی ها و محدودیت های موجود به جهت کمک و جلوگیری از تنها ماندن دختر مجرد همسرم که علاقه ای به زندگی با پدر خود که در قید حیات هستند، ندارد، ضمن خرید بسیاری از لوازم و اساسیه لازم مطابق نظر همسرم با تعدادی لوازم مستعملی که طبق توافق همسرم از زندگی قبلی با خود آورد، با استقراض و اخذ وام های ازدواج پس از برگزاری مراسم آبرومندانه عروسی، زندگی مشترک را به همراه همسرم و دختر17ساله اوکه الان حدود 20 سال سن دارد، شروع کرده و برای رضای خداوند و خشنودی او سعی نمودم علاوه بر هزینه های زندگی مشترک و فراهم کردن شرایط برای ادامه تحصیل همسرم از مقطع راهنمایی و اخذ مدرک دیپلم و همچنین کلاسهای آموزشی و آرایشگری و ... ، تمامی هزینه های تحصیل، زبان، ورزشی، درمانی، خوراک و پوشاک دختر او را نیز تامین نمایم. در همین مدت کوتاه به اصرار همسرم و اینکه زودتر باید بچه بیاورم چون حوصله ندارم و تهمت ها و افتراهای خاص و نگرانی و حساسیتهای عجیب و غریبش به اینکه چون تو مجردی بودی و فرزند نداری من را ترک خواهی کرد برای پایان دادن به این سوء برداشتها، افکار بیهوده و قوت قلب او در همان ماه اول زندگی برای فرزندآوری اقدام کردیم و ایشان بلافاصله پس از بارداری بهانه گیری و ناسازگاری های خود را شروع کرد، حتی به بهانه سرمایه گذاری در شرکت های هرمی در شرایطی که تحقیق کردم و عواقب این کار آگاه کردم با بیان اینکه کارهای خانوادگی ما به تو ارتباطی ندارد با وعده های پوشالی و اغفال یکی از اقوامشان، طلاهایی که با سختی های فراوان من و خانواده ام در مراسم عقد و عروسی برای تکریم عروس خریداری کرده بودیم را فروخت و شرایطی که معمولا در عرف ما ایرانی ها طلاها و هدایای هرزن و شوهری برای کمک به رشد و پیشرفت زندگی و روز مبادا هزینه می شوند با وعده های پوچ فرد نامبرده و سرمایه گذاری در شرکت بورسی هرمی از دست رفت. همچنین در این راه من را نیز به اخذ وام چند میلیونی وادار ساخت که موجب از دست رفتن این مبالغ شد، در ادامه همزمان با به دنیا آمدن نوه دختری همسرم در سال پیش در شرایطی که فرزندمشترک خودمان هنوز شیرخوار بود من را تحت فشار قرار داد و پس از گرفتن 30 میلیون تومان برای خرید سیسمونی جهت دختر بزرگش که بنده با استقراض آن را تامین کردم و ایجاد درگیری به بهانه های واهی، تهمت و افترا و کتک کاری من توسط دخترش و راه انداختن سر و صدا و شکستن لوازم منزل و گوشی همراهم و آبروریزی منزل را ترک نموده و با اخذ راهنمایی های حقوقی از خواهر و شوهر خواهر خود که از وکیل می باشند با حکم استرداد جهیزیه تمامی لوازم منزل را تخلیه نموده و برای استفاده دختر و برادرهایش به آپارتمان شخصی خود برد و پس از به اجراگذاشتن مهریه اقدام به توقیف حسابهای مالی بنده و اخذ مهریه از بخشی از حقوق ماهیانه ام نمود و پس از آن برای قراردادن بنده تحت فشارهای عاطفی پدرانه، حضانت فرزند مشترک شیرخواره مان را با رای دادگاه از من گرفت، سپس در شرایطی که همواره بنده نفقه وی اعم از هزینه های زندگی، خوراک، پوشاک، درمان و ... به طور کامل به همراه هزینه های اضافه فراوان دختر ایشان را تامین می نمودم، ایشان برای اخذ نفقه خود و فرزند مشترک نیز شکایت کرد. اینجانب نیز با دشواری فراوان در شرایطی که به تازگی هزینه های عمل جراحی ابتدایی فرزندمان را تهیه کرده بودم مجدداً، مجبور به استقراض و اخذ وام شده و اساس البیت و لوازم جدید لازم برای زندگی را خریداری نموده که مورد کارشناسی و تایید مقام قضایی نیز قرار گرفت و نهایتاً با اقدام به تقابل تمکین از سوی بنده ایشان مجبور به تکمین شد، منم هم برای حفظ آبرو و تداوم زندگی که با مشقت های فراوان به آن رسیدم و عدم آسیب های روحی، روانی و ... به خانواده به ویژه پسر کوچک بیمارمان علی رغم سختی های زیاد، بدهی ها و اقساط به وجود آمده، مطابق اسناد پیوست کلیه مبالغ اعم از مهریه و نفقه تعیین شده را از محل همان حقوق اندک باقی مانده به طور مرتب پرداخت نمودم. لذا با بوجود آمدن این مشکلات و آبروریزی های بوجود آمده توسط ایشان، چندماهی است که در محل کارم نیز با تنزل شغلی از مدیریت یکی از واحدهای یک نهاد مهم به کارشناس معمولی مواجه شدم که این امر آثار قابل توجهی در کاهش میزان حقوق و دستمزد بنده نیز در برداشت، بنده با عنایت به وضعیت سخت کنونی و دشواری های اقتصادی جامعه علی رغم بیماری قلبی که به تازگی از استرس های فراوان زندگی برایم بوجود آمده و عدم رفتار مناسب همسر و توجه ایشان به اصول معمول زندگی مشترک و حق و حقوق شرعی و قانونی بنده در منزل به امید حفظ زندگی مشترک و فراهم کردن شرایط مناسب برای ایشان و فرزند کوچک و بیمارم با کار اضافی و حقوق اندک دریافتی حدود 8 میلیون تومان باقی مانده و استقراض های متعدد از دوستان، همکاران و آشنایان علاوه بر پرداخت بدهی ها، اقساط متعدد بانکی، مهریه و نفقه همسر و نفقه فرزندم، هزینه های سنگین معیشتی خانواده و خودم را در حد مناسب و معمول تامین نموده و با تلاش فراوان برای انجام عمل های جراحی مهم و حیاتی پسر3ساله ام به دنبال یافتن راهی برای تامین هزینه های درمان و رهایی فرزندم از احتمال عفونت های کلیوی و بیماری های روحی و جسمی بعدی به جهت داشتن عارضه مادرزادی بدخیم نیز هستم. در مدت حدود 2سال و نیمی که از این وضعیت می گذرد با توجه به اینکه همسر حتی یک ریال از مهریه و نفقه خود و فرزندم را در زندگی برای خودش و فرزندمان هزینه نمی کند و میگوید به تو ربطی ندارد پول خودم هست و وظیفه ات است باید بدهی و هزینه کنی در این شرایط دشوار مالی و با بیماری قلبی و استرسها هر روز ازساعت 6 صبح تا پاسی از شب کار میکنم تا علاوه بر پرداخت مهریه و نفقه همسر و فرزندم که دادگاه مرا به آن محکوم کرده، با اندک حقوق باقی مانده و ناچاراً قرض گرفتن از دوست و آشنا، آذوقه و دیگر هزینه های همسر و فرزندم را تامین کنم تا فرزندم که در دوران رشد است و نیاز به مواد غذایی دارد گرسنه نماند...اما همسرم که چندوقتی است میگوید حدود 5تا 6 میلیون تومان مهریه و نفقه ماهیانه که نصف حقوق من را تشکیل می دهد برایش کم است ضمن اینکه از انجام وظایف زناشویی سرباز زده و تمکین خاص و عام و خاص ندارند بدون اجازه من از منزل خارج می شود و و ساعتها من و بچه را تنها گذاشته به آرایشگاه دوستش می رود و میگوید طبق قانون تو حقی ندارد که جلوی کار من را بگیری چون کارم مشکلی ندارد و محیط زنانه است. همچنین در یک کار جدید باردیگر با دخالتها و راهنمایی خواهرو شوهر خواهرش که وکیل هستند. دادخواست جدید را برای افزایش میزان نفقه به دادگاه داده است و میزان 18میلیون تومان نفقه ماهیانه درخواست کرده است که عملا با وضعیتی که برای من ایجاد کرده است با حقوق اندکم توانایی پرداخت این میزان را ندارم، با دفاعیه که همراه با فیش حقوقی و مدارک وام ها انجام دادم و منتظر رای دادگاه هستم. با توجه به شرایط بد مالی ام و اینکه دیگر هیچ تمرکزی به لحاظ روحی و ذهنی برایم باقی نمانده و عدم توانانیی مالی برای استخدام وکیل، از شما وکلای عزیز تقاضای کمک دارم و میخواهم که راهنمایی ام کنید که در شرایط عدم همراهی همسرم در مشکلات و عدم توجه ایشان به اصول زندگی مشترک در حدود 4سالی که از زمان ازدواجمان می گذرد، تهمت ها، بهانه گیری ها، ناسازگاری ها و اینکه پدرایشان به دلیل اعتیاد شدید هیچگونه کمک و اعمال نفوذی در رفتارهای همسرم که دختر بزرگ او نیز محسوب می شود؛ ندارد، برادر بزرگ همسرم هم چون شدیداً به مواد مخدر شیشه اعتیاد دارد و دوبار طلاق گرفته است، اکنون گاهی کارتن خواب است و پدر همسرم اورا از خانه خود بیرون کرده و در حال حاضر در گیر اعتیاد در آپارتمان شخصی همسرمن زندگی می کند، یک بردار دیگرش هم به دلیل اعتیاد و بیکاری در مشکلات خود مانده است و برادر سوم و کوچکتر هم تازه ازدواج کرده و درگیر زندگی خود است... و عملا من هیچ فردی را برای بیان مشکلاتم و امید به حل آنها در خانواده همسرم ندارم. ( لازم به ذکر است من برای خوشحالی همسرم با درخواست او، بارها و بارها برای درمان اعتیاد برادرانش و پیدا کردن کار آبرومندانه اقدام به کمک کردم و ... تلاش کردم اما همسرم با توقع بیجایی که دارد به خاطر اینکه من به دلیل بدهی های وام هاو اقساط عقب افتاده و منفی بودن استعلام اعتبارسنجی بانک نتوانستم ضامن وام خواهروکیل و داماد همسرم شوم، با گلایه فراوان و ایجاد ناراحتی های لفظی بدون یادآوری کمکهای فراوان من به برادران معتادش و کمک های آموزشی و مالی به دخترهایش، میگوید تو کاری برای خانواده من نکردی و هرکاری برای برادرانم کردی به من ارتباطی ندارد) چه کنم؟؟؟ میخواهم خودم و پسرم را از این منجلاب نجات دهم... چون همسرم برای پسرم هم مادر خوبی نیست... چرا که به آسیبهای روحی و روانی فرزند خردسالمان در گیرو داد درگیریها و سروصداها توجهی ندارد... و اصلا انگار نه انگار که این کودک بیماری خطرناک و حساسی دارد که باید زودتر عمل شود و همواره تمام نفقه فرزندم را هم همانند نفقه و مهریه خود میگیرد و برای پسرم حتی یک پفک یا خوراکی معمولی تهیه نمی کند و منتظر می ماند تا من لوازم مورد نیاز اورا تهیه کنم و پول نفقه فرزندم را برای خودش مباح می داند و میگوید پول توجیبی ام است... واقعا باید با این آدم چه کنم؟ من گمان می کردم که اگر با فردی با شرایط دشواری که همسرم داشت (مطلقه، دارای دو دختر، پدر معتاد، برادران معتاد که همواره برایش مشکلاتی بوجود می آورند) ازدواج کنم... او قدر زندگی با من را می داند و از من به عنوان همسرش برای منافع خودش هم که شده، حمایت خواهد کرد و در کنار هم زندگی خوب و خوشبختی را برایمان به ارمغان خواهیم آورد و دریغ از حتی یک احترام ساده... اما از همان ابتدا شک، تهمت، افترا، حساب و کتاب پول من پول تو، جیب من جیب تو، وظیفته، و ... دروغگویی، بددلی های عجیب و ... من دیگر نمی توانم بعد از دو سال نیم مهریه و نفقه دادن به این فرد اعتماد کنم و فرصت دوباره به او بدهم، اما نمی دانم باید چگونه از شرش هم خلاص شوم ... میخواهم از دستش خلاص شوم... اما با وجود خواهر و شوهر خواهر وکیلش قطعا بعد از جدا شدن هم برای ملاقات بچه ام مرا اذیت خواهد کرد... و مجبورم تا آخر عمر مهریه ای که به هیچ عنوان حقش نیست را به او بدهم و دچار مشکلات مالی و حقوقی شوم... وکلای عزیز و با تجربه ، چه پیشنهادی میکنید تا با کمترین آسیب مالی، جانی، آبرو و ... من و فرزندم از شر این همه سوء استفاده های همسرم رها شویم...

پاسخ‌ها:
لطفا سوالتان را مختصر و مفید مطرح کنید تا بررسی شود و راهنمایی شوید
سوال شما بسیار طولانیست و نیاز به مشاوره دارید

برچسب‌ها: عدم تمکین زوجه
ناتوانی در پرداخت نفقه زوجه
تمکین
نفقه
مهریه
طلاق
حضانت