rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Een Auto, kort för Automobil is een Faartüüg för de Strate, dat een Motoor andrivt. Een Auto kann so Personen oder Lasten faren. In de Olldagssprake sind Autos man Personenkraftwagen, also Faartüüg, de meest Personen faart. Een Faartüüg, dat Göder un Waren faart is een Laster oder „Lastkraftwagen“ (Lkw). Wolfgang Sachs: Die Liebe zum Automobil: Ein Rückblick in die Geschichte unserer Wünsche. Rowohlt, Reinbek 1984, ISBN 3-498-06166-6. Peter M. Bode, Sylvia Hamberger, Wolfgang Zängl: Alptraum Auto: Eine hundertjährige Erfindung und ihre Folgen. Raben Verlag von Wittern, 1986. Hannes Krall: Das Automobil oder Die Rache des kleinen Mannes: Verborgene Bedeutungen des Internationalen Golf-GTI-Treffens. DRAVA Verlags- und Druckgesellschaft, 1991, ISBN 3-85435-138-0. Weert Canzler: Das Zauberlehrlings-Syndrom: Entstehung und Stabilität des Automobil-Leitbildes. Edition Sigma, 1996, ISBN 3-89404-162-5. Arnd Joachim Garth: Das Dialogomobil: Marketing und Werbung rund um das Automobil. Berlin, Verlag Werbweb-Berlin, 2001, ISBN 3-00-006358-7. Daniela Zenone: Das Automobil im italienischen Futurismus und Faschismus: Seine ästhetische und politische Bedeutung. WZB, Forschungsschwerpunkt Technik, Arbeit, Umwelt, Berlin 2002. Weert Canzler, Gert Schmidt (Ruutgever): Zukünfte des Automobils. Aussichten und Grenzen der autotechnischen Globalisierung. Edition Sigma, Berlin 2008, ISBN 978-3-89404-250-9. Hermann Knoflacher: Virus Auto.
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Geld sind de Tuusch- un Betaalmiddels, de Minschen in ene Sellschop för den Hannel med Waren gellen laat. Geld. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons. Bi’n Wikiborn gifft dat Originalschriften över dat Thema oder vun den Schriever: Geld (op hoochdüütsch). Geldmuseum van de Düütsche Bundesbank (hoogdüütsch) De Geldschiene in de Welt – aktuelle un histoorche Geldschiene (hoogdüütsch) Geld und Geldpolitik (Memento von’n 14. Mai 2006 in dat Internet Archive) (PDF, hoogdüütsch) Normdaten: GND: 4019889-3 | LCCN: sh85086790 | Wikipedia-Personensöök
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Ene Stüür oder oold ook Schatt is Geld, dat Börgers in enen Staat an de Regeren un openlik Institutschonen taalt. De Staat bruukt dat Geld siene Upgaven to betalen. So betaalt Stüren to’n Bispeel de Lüüd, de för den Staat arbeed, dat Militär un de Polizei, stellt Gesungheidssorge praat, taalt Scholen un Universitäten oder Straten un Brüggen. Marc Buggeln: Das Versprechen der Gleichheit. Steuern und soziale Ungleichheit in Deutschland von 1871 bis heute. Suhrkamp, Berlin 2022, ISBN 978-3-518-29938-8. Stefan Homburg Allgemeine Steuerlehre. 7. Oplaag. Verlag Vahlen, München, ISBN 978-3-8006-4922-8. Sebastian Huhnholz: Die Steuer des Steuerstaates. In: Verena Frick, Oliver W. Lembcke, Roland Lhotta (Hrsg.): Politik und Recht. Nomos-Verlag, Baden-Baden 2017, S. 453–472. Sebastian Huhnholz: Refeudalisierung des Steuerstaates? Vorüberlegungen zu einer politischen Theorie der Steuerdemokratie. In Sigrid Boysen u. a. (Ruutgever): Verfassung und Verteilung. Beiträge zu einer Grundfrage des Verfassungsverständnisses. Mohr Siebeck, Tübingen 2015, S. 175–216. Wilhelm H. Wacker, Sabine Seibold, Markus Oblau: Lexikon der Steuern. Über 1000 Stichwörter für Praxis und Studium. Verlag DTV-Beck, 2005, ISBN 3-423-05882-X. Klaus Tipke, Joachim Lang, Roman Seer: Steuerrecht. 19. Oplaag. Verlag Schmidt (Otto), Köln 2008, ISBN 978-3-504-20141-8. Carl Gerber: Stundung
Stüür betekent: Stüür, Geld, dat Börgers an enen Staat un Institutschonen taalt, Stüürrad, Handrad, Faartüüg to stüren. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Leesvermögen, ook Alphabetisatschoon oder Alphabetiseren, is dat Vermögen to lesen un to schrieven. Lesen un schrieven können is ene wichtige Kompentenz in moderen Sellschoppen vandage. Normalerwiese leert Kinners in Scholen dat Lesen un Schrieven. Nich lesen un schrieven können heet Illiteralität. Na de UNESCO bedrept Illiteralität 16 % van den Minschen weltwied, de ook simpel Wöör nich lesen un schrieven könnt. Alphabetisierung. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.
Nidda betekent Nidda, Stadt in’n Wetteraukreis, Hessen, Nidda, Stroom bi Frankfort an’n Main, Hessen, de in’n Main münnt, Graffschap Nidda, in’n Middelöller en Graafschop in de Wetterau. Nidda is de Familiennaam von Christian Ludwig Krug von Nidda (1774–1851), düütschen Landraad, Friedrich Albert Franz Krug von Nidda (1776–1843), düütschen Dichter, Gustav Krug von Nidda (1836–1918), düütschen Staatsraad, Hans Krug von Nidda (1857–1922), düütschen Generaal, Louis Krug von Nidda (1821–1902), düütschen Offzeer un Politiker, Otto Ludwig Krug von Nidda (1810–1885), düütschen Beamten un Politiker, Roland Krug von Nidda (1895–1968), düütschen Schriever un Diplomaat. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Poesie oder Dichtkunst is ene Kunstform, de med Rhythmus, Struktuur un Klang van ene Sprake Geföle un Gedanken uutdrückt. Een Stücke Poesie heet Gedicht oder Dichtels, de Maker daarvan is een Dichter oder en Dichtersch(e). Makers van Poesie bruukt ene Antaal Stilmiddel. Faken sind Rieme, Luudmalerien un Rhythmus, wa dat Gedicht enen mest musikaalschen, sängerschen Indruck kriegen kann. Symboolsche, dubbelsinnige oder iroonsche Verse maket een Gedicht faken tweedüdig. Wat Lüde unner Poesie verstaat hangt af van de Kultuur un de Sprake, in een Gedicht affaat is. In de traditschonelle Poesie in’n Westen folgt Gedichte faken een afmeten Riemschema un een regelmatig Metrum. Wat moderene Dichters sind daar klaat med un gaat daar jüst gegenan. Se bruukt frieger Formen un faken Dubbelsinnigheed. Binnen de westersche Dichterie is Riem dat wichtigste Element. Daarbi söcht een Dichter Wöör un Lude, de minner oder meer liek klingt. Faken buut een Dichter düsse lieken Wöör un Lude up besunner Steden in enen Vers in, in de tradittschonellste Form an’n Enne. Düt doot se ümdat et beter to hören un enen Tosamenhang givt. So is een Gedicht ook lichter butenkopps to leren
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Verdauung (in de medzinsche Facksprake Digestschoon) is de Vörgang in’n Liev, de Eten binnen den Verdausysteem uplööst. Daarbi spleet de cheemsche Hydrolyse Kohlenhydrate, Fette, un Eiwitt in lütte Moleküle bi. Een Deel Moleküle geevt dat Liev Energie, de gröttere Deel bruukt dat Liev un buut daar niege Substanz med up. Johann N. Eberle: Physiologie der Verdauung nach Versuchen auf natürlichem und künstlichem Wege. Etlinger, Würzborg 1834. Christian Hick, Astrid Hick: Intensivkurs Physiologie. Urban & Fischer, München / Jena 2005, ISBN 3-437-41892-0, S. 154–167. Giulia Enders; Jill Enders (Illustratschonen): Darm mit Charme. Alles über ein unterschätztes Organ. Ullstein, Berlin 2014, ISBN 978-3-550-08041-8 (Taschenbuch) / ISBN 978-3-550-08108-8 (bunnen). Mary Roach: Schluck. Auf Entdeckungsreise durch unseren Verdauungstrakt. DVA, München 2014, ISBN 978-3-421-04640-6. Deutsches Ernährungsberatungs- und Informationsnetz – Verdauung (hoogdüütsch) Das Gesundheitsnetzwerk – Verdauungssystem (hoogdüütsch) Normdaten: GND: 4062676-3 | LCCN: sh85037947 | Wikipedia-Personensöök
Isoseisten sünd Isolienen, de Öörd mit glieke (ganztallige) Intensitäten vun en Eerdbeven mitenanner verbinnt. De Intensität warrt na de Mercalliskala oder vundaag na de moderneren MSK-Skala bestimmt un normalerwies över Fraagbagens dör de Inwahners böhrt. De Intensität baseert op dat egen Föhlen un Hören vun Utwirken vun en Eerdbeven un op de subjektiven Inorden vun den Schaden, de dorbi an en elk sünnern Oort tostannen kamen is. Wiel de Utwirken vun dat Wackeln bi en Eerdbeven mit den Afstand vun’t Epizentrum afnimmt un bito ok noch en grote Tall vun annere Ümstännen, as t. B. de Heerdvörgang, de Deep vun’t Hypozentrum oder de Egenschoppen vun den Ünnergund un Bodden an elk Steed, afhangt, is de Intensität en Grött, de afhangig is vun den Oort. Se is dorüm nich mit de Magnitude vun en Eerdbeven to verwesseln. De sünnere rüümliche Verdelen vun de Intensitäten in en Rebeet warrt in so nöömte Isoseistenkorten dorstellt. Vun wegen de Afhangigkeit vun’n Heerdafstand stellt sik de Isoseisten jümmers as slaten Lienentöög üm dat Epizentrum rüm dor, de ut de lokal angeven Intensitäten interpoleert warrt. De Form un dat Utsehn vun disse Lienentöög hangt vör allen vun den Heerdvörgang af, de bestimmt, woans de freesett’e seismische
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Backgammon is een Brettspeel för twee Spelers med Speelstenen un Tardels. De eersten Backgammonspele stammt uut’n 17. Jaarhunderd in Engeland un kümt van den Speel game of irish uut den 16. Jaarhunderd af. Bi’n Backgammon het jede Speler fievteggen Speelstene un twee Tardels. Dat Backgammonbredd het 24 Points, de ook „Dreeecke“, „Tungen“ oder „Fellers“ heet. De Winner is de Spelers, de toeerst alle siene 15 Speelstene van den Brett krigt. Backgammon is deelwiese Strategiespeel een andern Deel Glücksspeel. Ook wenn de Tardel un so de Tofall den Winner in enen Speel bestimmt, könnt Spelers med better Strategien wat för Stene se wenn un wohen beweegt oder de Speeltöge van den annern Spelers vööruutseet, ook winnen, wenn se keen Glücke med den Tardels het. Enno Heyken und Martin Fischer: Das Backgammon Handbuch. 1. Oplaag. Falken-Verlag, Niedernhausen 1996, ISBN 3-8068-4422-4. Enno Heyken und Martin Fischer: Backgammon für Einsteiger. 1. Oplaag. Falken-Verlag, Niedernhausen 1996, ISBN 3-8068-1690-5. Enno Heyken und Martin Fischer: Backgammon für Fortgeschrittene. 1. Oplaag. Falken-Verlag, Niedernhausen 1997, ISBN 3-8068-1926-2. Paul Magriel: Backgammon. 3. Oplaag. Clock & Rose Press, Harwich Port 2004, ISBN 1-59386-027-7. Bill Robertie: Backgammon for
Farbauti betekent Farbauti, Figur ut de noordsche Mythologie, Stormries un Vader vun Loki, Farbauti, Maand vun den Planeten Saturn. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Flamenco is een spaansche Musikstil mit krachtige, rhytmmische Unnertonen, de sik uut Sang (cante), Handklappen (palmas) un Gitarrspeel (toque) tohoopsett un den faken de Dans (baile) med rieke Arms-, Handgeberen begleid. Dat depe emotschonale Beleevnis van düsse Musikstil nöömt se duende. In de Flamencosang unnerscheed se de cante jondo (depe Sang), cante intermedio of cante Flamenco, un cante chico (lichte Sang). De Eerste daarvan mött de oldste wesen, is technisch ’t meest complex un is ’t swaarst van’n Thema (Starven, Piene, Twiefel). De cante intermedio hev Elementen van wiedere spaansch Stilen, vööral van de Fandango. De cante chico hev een eenfoldiger Rhythmus, man bruukt daarümme doch wal technisch Vermogen; Themas bint Wille, Leevde, Lachen, ’t Landleven. Binnen düsse dree Stilen unnerscheed se een hele Bülte Förms, so as de seriöse soleares, de lichte alegrías un bulerías, de alboreás vöör Brülften, de rumbas gitanas un colombianas mit Latinsch-Amerikaansch Invlood, de martinetes over’t Thema van de vervolgde Butensieder, un so wieder. Vanof de tweede Halve van de 19.Jaarhunderd wördden de Sang meest begeleid döör Gitarr, de palo seco, un Danz. De Sanger (cantaor) singt over sien eigen Gefölens, fake in de Rolle van de Butensieder in de Sellschop. De Danzer (bailaor(a)) vertolkt
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Globalisatschoon ook Globaliseren oder Globaliserung(e) betekent den Vörgang, bi den sik Weerdschop, Politik, Kultuur, Ümwelt un Kommunikatschoon twischen Individuuen, Sellschoppen, Institutschonen un Staten jümmerto stärker un enger verbind un tohoopflecht. De Begreep kam in 1960er Jaren up. Oorsaken för de Globalisatschoon sind: technisch Foortgang, Innovatschonen in Kommunikatschoons- un Transporttechnologie so to’n Bispeel dat Internet, de Digitale Revolutschoon, Luftverkeer de Stückgoodtransport up Containerscheep, Maatregels den Welthannel frieger un lichter to maken, den Anstieg Bewoners in velen Länner. För enen Vörlöper geld de Kolonialismus in velen europääschen Staten. De Kolonialismus begunn, as europääsche Seelüde niege Seewege un Länner updecken. Wichtig weren hier lange Tied Spanien un Portugal. England wuss kort na de Tied van Napoleon to de wichtigste Seemacht ran un beheersche dat Britsche Weltriek, dat grote Deele van de Welt enger tohoopflochten het. Michael S. Aßländer, Robert Kamiski: Globalisierung: Risiko oder Chance für Osteuropa? Peter Lang, Frankfort an’n Main 2005, ISBN 3-631-54235-6. Ulrich Beck: Was ist Globalisierung? 1997, ISBN 3-518-40944-1. Jagdish Bhagwati: In Defense of Globalization. Oxford University Press, Oxford 2004, ISBN 0-19-517025-3 Henning Behrens: Global Enterprise: Panoramabild Globaler Zivilisation im 21. Jahrhundert. Edition Lithaus, Berlin 2007,
Krummendiek is en Gemeen de Samtgemeen Noordkeden. De Gemeen hett 482 Inwahners (Stand 31. Dezember 2022). De Düütsche Fährstraat löppt dör dat Dörp. De Gemeen liggt in de Masch von de Ünnerelv. Dat Water ut dat Rebeed warrt vör allen dör de Krummendieker Wettern un dat Freebörger Slüsenfleet afföhrt. De Navergemenen sünd Freeborg in’n Oosten, Öderquart in’n Süden un Balje in’n Westen. Op dat annere Över von de Elv in’n Noorden doot de sleswig-holsteenschen Gemenen Brunsbüttel, Büttel un Sankt Margarethen liggen. De Oort weer vör 1885 Deel von dat Amt Freeborg un weer denn in’n Kreis Keden. 1932 is dat an’n Landkreis Stood kamen. 2015 hebbt de Gemeenrääd in de Samtgemeen Noordkeden beslaten, dat se as Eenheitsgemeen tohoopgahn wüllt. Dat schull to’n 1. Januar 2017 passeren. Dör en Börgerentscheid in de Gemeen Wischhoben an’n 29. November 2015 hebbt sik de Börgers von Wischhoben mit 68 % gegen de Eenheitsgemeen utspraken. Dormit weren de Plaans to Fall brocht un de Samtgemeen blifft bestahn. Krummendiek is evangeelsch-luthersch präägt un billt mit de Nicolai-Kark en egen Kaspel. För de Kathoolschen is de Hillig-Geist-Kark in Stood tostännig. vör 2011: Johann-Heinrich Feil (CDU) na 2011: Christiane von der Decken (CDU) Dat Wapen in Greun wiest
Minschenrechte(n) sind de Frieheeds- un Autonomierechte, de jeedenen Minschen alleen üme dat he een Minsche is tostaat. Se sind universell, geld also för alle Minschen, un könnt af wegnomen oder aftreden wärden. Se sind ook undeelbaar, könnt also bloot alle tohoop gellen. Se ümfaat börgelike, politsche, weerdschoplike, sotschale un kulturelle Rechte.. Anners as Grundrechte, de sik up dat Gebeed van enen Staat ingrenzt, de so ’ne Rechte in siene Konstitutschoon garanteert. Börgerrechte sind in Unnerscheed Rechte, de bloot Staatsbörger van enen Land het. Heike Alefsen u. a.: 40 Jahre für die Menschenrechte. Luchterhand, Neuwied 2001, ISBN 3-472-04738-0. Philip Alston, Euan Macdonald: Human rights, intervention and the use of force. Oxford Univ. Pr., Oxford 2008, ISBN 978-0-19-955271-9. Christina Arndt: Die Menschenrechte. Partikularistische Ansätze zur Begründung ihrer Universalität. Dissertation. Universität Hamborg, 2000. (Link zu PDF) Gabriele von Arnim (Ruutgever): Menschenrechte in Europa vor der Erweiterung der Europäischen Union Suhrkamp, Frankfort an’n Main 2003, ISBN 3-518-45547-8. Gerhart Baum: Menschenrechte. Ein Appell. Benevento, Elsbethen 2022, ISBN 978-3-7109-0158-4. Bejarano-Alomia, Pedro: Menschenrecht auf Nahrung, Magisterarbeit, Fachbereich Rechtswissenschaft der Freien Universität Berlin, 2005. In: https://de.slideshare.net/bejalde/dr-iur-pedro-bejarano-alomia-ll-m-menschenrecht-auf-nahrung Heiner Bielefeldt: Philosophie der Menschenrechte. Grundlagen eines weltweiten Freiheitsethos Habilitationsschrift. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2005, ISBN 3-534-19696-1. Hannah Birkenkötter: Zwischen Quasi-Gericht und politischem
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Armood betekent den Tostand, in den de wichtigste Behoov to’n leven (Eten, Drinkwater, Kleder, Huus, Sundheid) mankeert. In wiederen Sinne is Armood ook dat Mankeren van Geld oder beschrivt överdregen jeedenen Mangel. Wat exakt as Armood tellt hangt van den histoorschen, kuluturellen un sotscholoogschen Kuntext af un het deelwiese subjektive un emotschonale Weltsichten as Grundlage. Literatuurliste för Armoodsunnersöök Alban Knecht (2017) (PDF; 17 Sieden, hoogdüütsch) PovertyNet Website van de Weltbank (engelsch) Normdaten: GND: 4002963-3 | LCCN: sh85105939 | Wikipedia-Personensöök
Fenrir betekent Fenriswulf, Figur ut de noorsche Mythologie, Kind vun Loki, Fenrir, en Maand vun den Planeten Saturn. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Reproduktschoon, ook Vermeren oder Foortplanten, is de Vörgang, in den Leevwesen niege, egenstännige Nakomen tüügt. Bi de sexuelle Reproduktschoon tüügt twee Leevwesen Nakomen, indem dat se sik paart. Bi de asexuele Reproduktschoon givt dat keen Paaren. Lexikon der Biologie: Fortpflanzung. Spektrum, Heidelberg 1999. (hoogdüütsch) Normdaten: GND: 4017982-5 | LCCN: sh85112953 | Wikipedia-Personensöök
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Leven is een natüürliken Vörgang bi komplexen, oraganiseerd un dynaamschen Strukturen – Organismen nöömd. Levige Organismen hoold dat egen Bestaan in Stand, indem dat se Middels so as interne Regulatschoon, Stofwessel un Reprokduktschoon bruukt. Levensformen sind Planten, Deren, Swämme, Algen uun Bakterien. De Wetenschop, de Leven un Leevwesen studeert heet Biologie. In den Loop van de Historie gav et vele verschden Defintschonen för dat Konzept „Leven“. Dat givt man kene afsloten Defintschoon, de den Unnersched twischen Leven un de överigen Dinger verklöört un alle Leevwesen ümfaat. De moderne Biologie defineert Leven med de Vörgänge, de een Leven doot. Dat sind: Homöostase, Stoffwessel, Wassdoom, Adaptschoon an de Ümwelt, Reaktschoon up Stimuli un de Evolutschoon. De Diversität van Levensformen beschrivt taxonoomsche Systeme. in de verleden Tied was de Vergliek van morpholoogschen un anatoomschen Kennteken bi Fossilen un leven Aarden Grundlage för de Systematik. Natuurwietenschop (chronologisch) Erwin Schrödinger: Was ist Leben? Piper Verlag, München 2001, ISBN 3-492-21134-8. Manfred Eigen, W. Gardiner, P. Schuster, R. Winkler-Oswatitsch: The Origin of Genetic Information. In: Scientific American. 244, 1981, S. 88–118. Manfred Eigen: Stufen zum Leben. Die frühe Evolution im Visier der Molekularbiologie.
Mittelskark is een Gemeen in de Samtgemeen Lüh in’n Landkreis Stood. Se hett 1098 Inwahners (Stand 31. Dezember 2022). Ole Oortsdelen von Mittelskark sünd Achterdiek, de Muddweg un dat Hogenfell. De Gemeen liggt in’n Olland, wat een vun de gröttsten Rebeeten för de Aaftbueree in Düütschland is, twüschen Stood un Hamborg un direktemang an de Waterkant vun de Lüh. In de Franzosentied hett de Oort toeerst 1810 bet 1811 binnen dat Königriek Westfalen to de Mairie Mittelskark in’n Kanton Steenkark höört un denn von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon un dor to de Mairie Mittelskark in’n Kanton Jörk. De Oort hett vör 1852 de Hauptmannschop Mittelskark in dat Grevengericht Oolland billt, weer denn von 1852 bet 1885 Deel von dat Amt Jörk un von 1885 bet 1932 in’n Kreis Jörk. 1932 is dat an’n Landkreis Stood kamen. An’n 1. Januar 1971 hett de Gemeen Mittelskark sik de Samtgemeen Lüh anslaten. Liddmaten 2016: CDU: Dirk Dehmel, Dirk Eberstein, Jan von Kroge, Jan Jacob Mohr, Axel Schuback, Joachim Streckwaldt SPD: Vera Bochdalofsky, Uwe Müller, Sören Schult Gröne: Daniela Sachs, Jürgen Sachs –2011: Heinrich Schlichtmann (CDU) 2011–31. Oktober 2016: Dieter Schilling (SPD) 1. November 2016–: Joachim Streckwaldt (CDU) Dat
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Verdaussysteem oder Verdaukanaal (latiensch canalis alimentarius) betekent tohoop alle de Organe, de Eten upneemt, lüttkaut, wieder beweegt un uplest verdaut, so dat’t Liev de Nährstoffe bruken kann. Bi den Verdausysteem höört de Mundhöle, de Strotte, de Wese, Magen un Darm to. De gröttste Deel van den Verdausysteem is de Magen-Darm-Kanaal ook Gastrointestinalkanaal ( γαστήρ un latinsch intestinum) Anner Verdauorgane sind de Lebber med de Gallen un de Buukdrüse. Manfred Kirchgeßner: Tierernährung. DLG-Verlags-GmbH, Frankfort an’n Main 2008, ISBN 978-3-7690-0703-9, Franz-Viktor Salomon: Verdauungsapparat, Apparatus digestorius. In: Franz-Viktor Salomon u. a. (Ruutgever): Anatomie für die Tiermedizin, Enke, Stuttgart 2008, ISBN 978-3-8304-1075-1, S. 235–323. Pierre Hillemand: Geschichte der Magen-Darm-Heilkunde. In: Richard Toellner u. a. (Ruutgever): Illustrierte Geschichte der Medizin. Band 4. Andreas und Andreas, Salzborg 1986, S. 1784–1831 ( Hans Adolf Kühn: Krankheiten der Verdauungsorgane. In: Ludwig Heilmeyer (Ruutgever): Lehrbuch der Inneren Medizin. Springer-Verlag, Berlin/Chöttingen/Heidelberg 1955; 2.Oplage ook daar 1961, S. 747–892. Normdaten: GND: 4078786-2
Uranus (ooltgr. οὐρανός uranós, „Himmel“) is vun de Sünn ut de sövente Planet in uns Sünnsystem, de to de buteren, jupiterlieken (jovanische) Planeten tellt warrt. Dat is dormit en Gasplanet. Uranus weer 1781 opdeckt un is na den greekschen Himmelsgott Uranos nöömt. Dat astronoomsch Teken vun Uranus is teemlich liek as dat Teken vun’n Mars. In’n Ünnerscheed dorto hett dat aver in’n Krink en Middelpunkt un de Piel op’n Krink steiht pielliek: . En anneret verbreedt Teken is dat H, wo dör den Middelstreek en piellieken Streek dörgeiht, de ünnen en lütten Krink hett. Dat H steiht för dien Opdecker: . De Gasplanet kann ünner gode Bedingen mit blot Oog sehn warrn. Physikaalsch is he to verglieken mit Neptun un nimmt mit ruchweg 14fache Eerdmasse in de Massenregenfolg den veerten Platz in. Sien Dörmeter is en beten wat grötter as de vun Neptun. Uranus hett en meist kreisrunne Bahn twüschen Saturn un Neptun mit en Exzentrizität vun 0,0457 üm de Sünn. Sien Perihel, also de neegste Punkt an de Sünn, liggt bi 18,234 AE. De Punkt an wietsten vun de Sünn weg, dat Aphel, liggt bi 20,078 AE. Mit 0,772° is de Uranusbahn en lütt beten gegen de Ekliptik neegt,