rlitschk/wikidir huggingface dataset:
De Verdrag von Shimoda (russ’sch: Симодский договор oder Симодский трактат; japaansch 日露和親条約 nichiro washin jōyaku) weer en Verdrag twischen Japan un Russland, de an’n 7. Februar 1855 in Shimoda ünnertekent worrn is. För Japan hett Toshiakira Kawaji ünnerschreven un för Russland Jewfimi Wassiljewitsch Putjatin. De Verdrag hett ünner annern fastleggt, dat de Havens von Nagasaki, Shimoda un Hakodate för russ’sche Scheep apen stahn schöölt, dat de dor Water un Holt opnehmen köönt. Ok de Grenz twüschen Russland un Japan in’n Noorden is mit den Verdrag dat eerste Maal offiziell fastleggt worrn. De Kurilen noorden von Iturup schullen an Russland gahn, Iturup sülvs un de Eilannen in’n Süden an Japan. Op Sachalin schullen all beid lieker togang wesen. De Saak mit Sachalin hett aver to veel Stried föhrt un 1875 hebbt sik Japan un Russland denn in’n Verdrag von Sankt Petersborg nee eenigt.
Julio María Sanguinetti Coirolo (* 6. Januar 1936 in Montevideo) weer van 1. März 1985 bit 1. März 1990 as ok van 1. März 1995 bit 1. März 2000 Präsident vun Uruguay. Sanguinetti hett Jura un Sozialwetenschapen an de Universidad de la República studeert. Nahdem he sien Afsluss 1961 makt hett, hett he versöcht, as Jurist un Journalist to arbeiten. 1963 wurr he as natschonaler Afordneter vun den Bezirk Montevideo nomineert. 1966 weer he stellvertreden Herutgever un Spreker vun dat Projekt uvun de Verfaatensreform un 1967 wurr he Liddmaat vun den Raat vun den Präsidenten för Angelegenheiten, de mit de Organisatschoon vun de Amerikaansch Staaten (OAS) verbunnen waren. 1969 wurr Sanguinetti Minister för Industrie un Hannel, 1972 Minister för Kultur un Bildung. 1973 hett de Militärregeeren de Verfaaten buten Kraft sett un Sanguinetti hett sien Positschoonen in de Regeeren un in’ Kongress verloren. Bit 1976 kunn he sück noch as Präsident vun de Natschonale Kommission vun de bildenden Künste hollen, denn het man hüm dorvan ok entbunnen. Hüm wurr ok verboten sück politisch to betätigen. In de folgend Johren hett sück Sanguinetti weer mit den Journalismus befaat un nehm en kritisch Positschoon to de Regeeren in. He hett denn kulturelle
De Agathe-Lasch-Pries warrt all dree Johr in Hamborg von’n Senaat för besünnere Leistungen op dat Rebeet Noorddüütsche Spraakforschung utgeven. Dat eerste Maal weer 1992. He is mit en Priesgeld von 5000 Euro verbunnen. De Naam ehrt Agathe Lasch. 1992: Ingrid Schröder, Universität Hamborg 1995: Jürgen Ruge, Universität Hamborg 1998: Matthias Vollmer, Universität Griepswoold 2001: Christian Fischer, Universität Mönster 2004: Birgit Kellner, Universität Flensborg 2007: Markus Denkler, Universität Mönster, för sien Dokterarbeid Sterbefallinventare. Text- und variablenlinguistische Untersuchungen zum Schreibsprachenwechsel in Westfalen (1500 – 1800) 2010: Wilfried Zilz, Universität Göttingen, för sien Dokterarbeid Das Ortswörterbuch von Eltze in der Region Hannover. Praktische und theoretische Studien zur syntopischen Lexikographie 2013: Tom Smits, Universität Antwerpen, för sien Dokterarbeid Strukturwandel in Grenzdialekten. Die Konsolidierung der niederländisch-deutschen Staatsgrenze als Dialektgrenze 2016: Viola Wilcken, Universität Kiel, för ehr Dokterarbeid Historische Umgangssprachen zwischen Sprachwirklichkeit und literarischer Gestaltung. Formen, Funktionen und Entwicklungslinien des ‚Missingsch.’ 2019: Marie-Luis Merten, Universität Patterbuorn, för ehr Dokterarbeid Literater Sprachausbau kognitiv-funktional: Funktionswort-Konstruktionen in der historischen Rechtsschriftlichkeit List vun plattdüütschen Priesen
Evolution (op plattdüütsch so veel as „Evolutschoon“) is de Titel vun en US-amerikaansche Science-Fiction-Kummedie ut dat Johr 2001. Speelbaas weer Ivan Reitman, de ok bi de Produkschoon bedeeligt weer. In de Hööftrullen spelen David Duchovny, Orlando Jones, Seann William Scott un Julianne Moore. En Meteorit fallt op de Eer un sleiht dorbi in de Wööst vun Arizone in, nich wiet weg vun en lütte verdröömte Stadt. De Bioloog Ira Kane un de Geoloog Harry Block, de togliek ok vör Oort de Vertreder vun de Geologischen Komisschoon vun de USA (USGS) is föhrt an de Steed un nehmt Proven för jemehr Labor. Se finnt rut, dat unbekannte Levensformen an’n Meteoriten vörkamt. De Mikroorganismen vermehrt sik un entwickelt sik gau wieter, so dat ut de Eenzellers al na korte Tiet mehrzellige Leevwesens enststahn sünd. De beiden dröömt al vun’n Nobelpries, man de Saak löpt bald al ut’n Rahmen. Gau hett ok dat Militär vun den Meteoriten Wind kregen, vunwegen dat se Kane sien Reekner överwacht hebbt. Kane hett fröher neemlich sülvst mol bi’t Militär in de Forschung arbeit, müss aver Bott geven as he en Empstoff utklamüstert harr, de to veel Nevenwirkungen harr. Mit dat Militär kummt ok Allison Reed, en Epidemioloogsche
Lorenzo Cristóbal Manuel Batlle y Grau (* 10. August 1810 in Montevideo; † 8. Mai 1887 ok dor) weer en uruguayisch Politiker ut de Partido Colorado. Wiels de Belagerung vun Montevideo weer he Kriegsminister. Van 1868 bit 1872 weer he Präsident vun de Republik Uruguay. Sien Söhn José Batlle y Ordóñez wurr 1903 Präsident vun Uruguay. Nahfolger vun Lorenzo Batlle y Grau wurr denn Tomás Gomensoro.
Jakobus de Jüngere († um 62 in Jerusalem?) weer de jüngere vun de beiden Apostels mit Naam Jakobus. To’n Unnerscheed vun den öllern Jakobus hett he den Binaam „de Jüngere“ kregen. Anners warrt he ok na sien Vadder „Jakobus, Alphäus sien Söhn“, nömmt. He steiht in de Bibel blot in de Apostellisten Matthäus 10,3; Markus 3, 18; Lukas 6,15 un Apostelgeschicht 1,13. Dor heet he „Jakobus, Alphäus sien Söhn“, gegen den annern Jakobus over, de dor „Jakobus, Zebedäus sien Söhn“ nömmt warrt. Sien Graff schall in de Stadt Rom, in de Basilika Santi Apostoli ween. In de Karkengeschicht is dat vorkamen, dat Alphäus sien Söhn ok as Jakobus de Lüttje ankeken wurrn is. Annere menen, he weer desülvige ween, as Jakobus de Gerechte, de Broer vun Jesus. Jakobus de Lüttje warrt in dat Bibelbook blot man eenmol nömmt (Matthäus 27,56). Dor heet dat, he weer de Söhn vun en Jüngersche mit Naam Maria un he weer de Broer vun en Mann mit Naam Joses. De Karkentraditschoon hett nu seggt, düsse Maria weer desülvige, as „den Kleophas siene Maria“ ut dat Evangelium na Johannes (Joh. 19,25). To’n Deel is in de Traditschoon düsse Maria to en Halfsuster vun Jesus siene Mudder
Apostel (vun greeksch απόστολος Apostolos „Gesandter“) betekent Apostel, Jesus Christus siene Apostels in dat nee Testament, Apostel, Baha’u’llah siene Apostels, Apostel, Posten in de Kark von de Mormonen, Apostel, Posten in de Neeapostoolsche Kark. Apostel is de Familiennaam von Hans Erich Apostel (1901–1972), Komponist ut de so nömmte Tweete Wiener School, Leo Apostel (1925–1995), belgischen Philosophen, Marie-Luise Apostel (* 1945), düütsche Politikerin (SPD), Rudolf Apostel (* 1932), düütschen Politiker. Kiek ok bi: Der Apostel, The Apostle. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
En Apostel (vun greek. ἀπόστολος apóstolos oder aramääsch saliah „Gesandten, Sendbade“) is een, de en Kunn oder Bottschop overbringen deit in'n Naam vun een annern, de em stüert hett. Dat Woort warrt sunnerlich in de Bibel ehrn Sinn bruukt vun en Minschen, de vun Jesus vun Nazaret losschickt is, um dat Evangelium kunnig to maken. Eenmol warrt ok Jesus sülms en „Apostel...vun den Gloven, den wi bekennt“ nömmt (Hebr. 3,1). De eersten Apostels sünd, na de christliche Traditschoon, de 12 Jüngers vun Jesus. Judas Iskariot hett sik later sülms dat Leven nahmen, nadem he Jesus verraden harr. Dor is denn Matthias nafolgt. So hett dat 12 Apostels geven, man een vun jem is uttuuscht wurrn. Twolf is en symboolsche Tahl. De 12 Apostels harrn in de lesten Johre vun Jesus to den binnersten Krink vun siene Anhängers tohöört. Nadem Jesus sturven weer, gungen se bi un breden dat Evangelium in Judäa, Syrien, Lüttasien un Süüdeuropa (mit Rom) ut. Düt sünd de eersten Jüngers un Apostels vun Jesus ween: Andreas (Broer vun Simon Petrus) Bartholomäus Philippus Jakobus (Alphäus sien Söhn) Jakobus de Öllere (mit Binaam „Boanerges“, Söhn vun Zebedäus) Johannes (mit Binaam „Boanerges“, annern Söhn vun Zebedäus) Judas Thaddäus (ok Judas
Sonny Stitt (* 2. Februar 1924 in Boston; † 22. Juli 1982 in Washington D. C.; eegentlich Edward Boatner jr.) weer en Saxophonist (Alt, Tenor) vun den Bebop un Hard Bop. Stitts Öllern weern beid Musiklehrer in de Lüttstadt Saginaw bi Detroit, för hüm as för sien dree drei Geschwister weer de musikalisch Loopbahn vörtekend. Eerste Engagements hebbt hüm in de Big Band vun Tiny Bradshaw führt, in de ok wiedere latere Bebop-Musiker as Fats Navarro, Dexter Gordon, Gene Ammons un Art Blakey spelen deen. Sien Oort up dat Altsaxophon to spelen orienteer sück stark an Charlie Parker. Stitt, de 1942 de Begegnung mit Parker in Kansas söcht hett, hett bericht, dat Parker hüm nah en gemeensam Jam-Session vörsmeeten hett:„you sound too much like me“, översett: Du klingst to düchtig nah mi. Ansonsten bestunn he aber dorup, all immer so speelt to hemm. Wohrschienlich hett he sück aber dorum auf 1949 mehr mit dat Tenorsaxophon beschäftigt, um vun dat Image vun en reinen Parker-Imitator wegtokommen, wat hüm up dit Instrument ok gelung. Sonny Stitt weer 1945 Liddmaat in de Band vun Billy Eckstine un speel 1946 mit Dizzy Gillespie, wo ok Gene Ammons engageert weer. 1948/9 weer he wegen sien
Juan María Bordaberry Arocena (* 17. Juni 1928 in Montevideo; † 17. Juli 2011 ok dor) weer en uruguayisch Politiker un Veehtüchter. He weer van 1972 bit 1976 Präsident vun Uruguay, af 1973 herrsch he mit en zivil-militärischen Diktatur över dat süüdamerikaansch Land. Bordaberry is 1969 in de Partido Colorado intreden un weer van 1969 bit 1972 Landwertschapsminister ünner den Präsidenten Jorge Pacheco Areco. 1971 wurr he to de sien Nahfolger wählt un hett dat Präsidentenamt 1972, midden in en Wertschapskrise, antreden. He hett denn versöcht, mit autoritär Maatnahmen Herr vun de Laag to wurrn un hett Liddmaaten vun dat Militär in sien Regeeren halt. Ünner den Druck vun dat Militär hett Bordaberry dat Parlament uplööst, Gewerkschaften verboden un de Börgerrechte buten Kraft sett. Dat all broch aber nich den Spood, den sück dat Militär so vörstellt harr un so hebbt se Bordaberry 1976 afsett. Sien Nahfolger wurr denn för en Övergangstiet de achtzigjohrig Alberto Demicheli. An’ 10. Februar 2010 hett hüm en Gerichtshoff in Montevideo to 30 Johren Haft veroordeelt. Hüm wurr de Bröök vun de Verfaaten un de Errichtung vun en zivil-militärischen Diktatur vörschmeeten. Bordaberry seet all siet November 2006 wegen politisch Gewaltverbreken in Haft, hett sien Straaf
Crna mačka, beli mačor is de Titel vun en Filmkummedie vun den Speelbaas Emir Kusturica ut dat Johr 1998. De Film vertellt de Geschicht vun den Tater Matko un sien Söhn Zare. Wiel de Vadder versöcht, mit Help vun en Gangster dat grote Geld to maken, verkeikt sik Zare in de Deern Ida. De Film weer bi de Filmfestspelen vun Venedig hett Kusturica den Sülvern Löven kregen för de Beste Regie. De Tater Matko holt sik Geld bi Grga Pitić, den besten Fründ vun sien Vadder. Dormit will he sik en poor Waggons illegal Benzin köpen, dat he ok mol richtig wat verdeent. Dree vun de vermoodt twintig Tankwaggons künn he dormit betahlen, för de restlichen versöcht he sien Bekannten Dadan mit ran to kriegen. As de Koop afwickelt warrn schall, geiht för Matko allns scheef: Dadan benüsselt em un klaut all twintig Waggons. Later, as Matko wedder waak warrt, vertellt he em, dat sien Lüüd vun keen Tog höört hebbt. Dorto noch is ok dat Geld, dat Grga Pitić em schenkt harr, weg. Dadan dorgegen is op mol in’n Besitt vun eenige grote Schiens. Dat Geld vun Dadan, dat de för de Waggons rutgeven harr, kann Matko natürlich ok
König Sobhuza II. (* 22. Juli 1899; † 21. August 1982) weer van 1899 bit 1968 de Böverste Hööftling vun Swasiland. Nah de Unfhängigkeit vun Swasiland vun Grootbritannien regeer he dat Land bit 1982 as König. In dat Öller vun veer Maand wurr he to’n Herrscher utroopen; sien Grootmoder Labotsibeni Gwamile Mdluli övernehm de Regentschap. Se hett hüm de Herrschap an‘ 22. Dezember 1921 övergeven. As Swasiland an‘ 6. September 1968 in de Unafhängigkeit vun Grootbritannien entlaaten wurr, hett he sück tegen den liberalen Verfaatensansatz vun de Briten richt. Nahdem de 1973 Partei Ngwane National Liberatory Congress 3 vun de 24 Seeten kreegen harr, hett he den Notstand utroopen. He hett dat Parlament un all Parteien afschafft un regeer as afsoluter Herrscher. Tellt man sien Jöögdjohren mit, weer he 83 Jahre lang König un dormit Rekordholler vun all historsch sekert Herrscher. Geschichte vun Sobhuza II. (www.sntc.org.sz) DNB-Katalog Personennaamdatei
Pedro Alberto Demicheli Lizaso (* 7. August 1896 in Rocha; † 12. Oktober 1980 in Montevideo) weer en uruguayisch Afkaat un Politiker ut de Partido Colorado. Demicheli wurr as Söhn vun Pedro Geronimo Demicheli Mussio un Balbina Lizazo Ballarena boren. He weer verheiraadt mit Sofía Álvarez Vignoli de Demicheli, mit de he twee Kinner, Julio Alberto und Maria Adelina, hett. Demicheli weer en bekannt Jurist un Natschonalökonom un weer ünner Gabriel Terra Binnenminister vun Uruguay. Van 12. Juni 1976 bit 1. September 1976 weer he Interimspräsident vun Uruguay, nahdem de Militärs Juan María Bordaberry afsett harrn. De Nahfolger wun Demicheli wurr denn Aparicio Méndez. Bild vun Alberto Demicheli
Live Free or Die Hard is de Titel vun en US-amerikaanschen Actionfilm ut dat Johr 2007 un de veerte Deel ut de Die-Hard-Filmreeg. As in de vörigen Filmen speelt Bruce Willis de Hööftrull. Speelbaas weer bi dissen Deel Len Wiseman. De USA warrt vun en ne’e Oort vun Terrorismus bedrauht, de op de Even vun de Reeknertechnik lopen deit. Dorachter stickt de Sekerheits-Fackmann Thomas Gabriel, de in’t Pentagon arbeit hett, denn aver vör de Döör sett worrn is. Mit en Grupp vun Verbrekers, de ahn Tögern ok över Lieken gaht, bringt he an’n 4. Juli – den Unafhangigskeitsdag vun de USA – all Reeknernettwarken vun’t Land ünner sien Kontroll, un hett dormit Togreep op de hele Infrastruktur, de he to’n Tosamenbreken bringt. In’n Film warrt dat as „Fire Sale“ betekent. To Anfang vun’n Film warrt wiest, as en gröttere Tall vun Hackers ahn Weten för Gabriel sien Grupp de nödige Software tohopenstellt. Üm keen Tügen natolaten warrt se een na’n annern dör Bomben an de Siet maakt. John McClane kriggt in New York den Opdrag, den Hacker Matthew Farrell to’n Verhöör aftoholen, na dem sik de Grupp in’t FBI-Nettwark insleken hett. Ok Farrell höört to de Hackers, de nu an
Stanford Moore (* 4. September 1913 in Chicago; † 23. August 1982 in New York City) weer en US-amerikaansch Biochemiker. He kreeg 1972 den Nobelpries för Chemie för sien Arbeiten to de chemisch Struktur un to de katalytisch Wirken vun dat aktiv Zentrum vun dat Ribonukleas-Molekül, muss sück den Pries aber mit William Howard Stein un Christian Boehmer Anfinsen deelen. Stanford Moore hett Chemie an de Vanderbilt University in Nashville studeert un gung dornah an de Universität vun Wisconsin, wo he 1938 sien Doktertitel makt hett. Ansluutend wurr he Perfesser för Biochemie in New York, wo he mit William Howard Stein arbeit hett. William H. Stein un Stanford Moore gelung mit de Ribonukleas eerstmalig, de Primärstruktur vun en Enzymmolekül vullstännig uptokloren, wobi se en vun hör entwickelt Aminosäureanalysator insetten deen. Dit Gerät hett dat mögelk makt, Proteine uptolösen, de ut en gröttere Antall vun eenzelt Aminosüeren upbaut sünd. Dör de Upkloren vun de Struktur wurr de Weg to dat Verständnis vun dissen Enzym platt makt un de Grundlaag to de Erforschung vun wiedere Enzymen leggt. Bernhard Kupfer: Lexikon der Nobelpreisträger. Patmos Verlag, Düsseldorf 2001, ISBN 3-491-72451-1 Brockhaus Nobelpreise - Chronik herausragender Leistungen. Brockhaus, Mannheim 2004, ISBN 3-7653-0492-1 Stanford Moore up
William Howard Stein (* 25. Juni 1911 in New York City; † 2. Februar 1980 ok dor) weer en US-amerikaansch Biochemiker. He kreeg 1972 den Nobelpries för Chemie för sien Arbeiten to de chemisch Struktur un to de katalytisch Wirken vun dat aktiv Zentrum vun dat Ribonukleas-Molekül, muss sück den Pries aber mit Stanford Moore un Christian Boehmer Anfinsen deelen. William H. Stein hett van 1927 bit 1929 an de Philips Exceter Academy studeert un gung dorna an de Harvard University un de Columbia University, wo he 1938 sien’ Dokter makt hett. In’ Ansluss doran wurr he Eerst Mitarbeiter un later Perfesser an dat Rockefeller-Institute in New York. William H. Stein un Stanford Moore gelung mit de Ribonukleas eerstmalig, de Primärstruktur vun en Enzymmolekül vullstännig uptokloren, wobi se en vun hör entwickelt Aminosäureanalysator insetten deen. Dit Gerät hett dat mögelk makt, Proteine uptolösen, de ut en gröttere Antall vun eenzelt Aminosüeren upbaut sünd. Dör de Upkloren vun de Struktur wurr de Weg to dat Verständnis vun dissen Enzym platt makt un de Grundlaag to de Erforschung vun wiedere Enzymen leggt. Bernhard Kupfer: Lexikon der Nobelpreisträger. Patmos Verlag, Düsseldorf 2001, ISBN 3-491-72451-1 Brockhaus Nobelpreise - Chronik herausragender Leistungen. Brockhaus, Mannheim 2004,
En Partemang oder Schiethuus (ok Tante Meier nöömt) is en lütt Huus mit en Toilett in, dat en beten af von’t Wahnhuus steiht. Fröher harrn de Hüüs keen fleten Water un de Toilett weer dorüm ok nich mit Water spöölt. De Lüüd hebbt in en Ammel scheten un miegt. Vonwegen den Röök kunn disse Ammel nich binnen’t Huus stahn. Dorüm harrn de Lüüd en lütt Huus extra af von’t Huus. De Ammel müss denn jümmer, wenn he vull weer, op’n Mullhümpel bröcht warrn (un is denn mehrstentieds ingraavt worrn). In dat 20. Johrhunnert hebbt de Hüüs ok op’n Lannen all fleten Water kregen un de Lüüd hebbt Baadkamern mit waterspöölt Toiletten kregen. Dat Partemang is in Middeleuropa denn bilütten utstorven. Dat gifft aver noch Rebeden, in de dat keen fleten Water un Afwater gifft, in de Schiethüüs noch begäng sünd. Ok Feernhüüs in Skandinavien hebbt faken Partemangs. Partemang. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.
De Hünenbedden von Grundolendörp sünd en Hünengraffsteed von de Noordsche Megalitharchitektur bi Grundolendörp in’n Landkreis Stood in Neddersassen. Dat sünd alltohoop veer grote Hünenbedden, de all een (to de Längsass) dwars stellt Rechteckdolmen hebbt. En föfft Hünenbedd hett dat bet in dat 19. Johrhunnert noch geven. De veer middellangen Bedden liggt na Westen to vör dat Dörp, hen na Bliersdörp, in en Bökenholt, dat Dohren heet. De Rechteckdolmen harrn maal twee Decksteen, de aver bloot noch bi de Kamern I un IV dor sünd. Von Kamer II fehlt een un von Kamer III fehlt all beid. Bi de Anlaag III düüdt dat Draagsteenmunster dor op hen, dat dor villicht dree Decksteen op legen hebbt. De Bedden I bet III liggt in en Reeg, de Noordwest-Süüdoost utricht is, wieldes Nr. IV üm 30 m parallel versett na Süüdoosten liggt. De Dreerformation is alltohoop bi 120 m lang. De Togäng to de Kamern III un IV liggt in’n Noordoosten, de beiden annern in’n Süüdwesten. De Anlaag I is mit 51 m de längst un hett sik ok opbest hollen. 75 Findlinge rahmt ehr in. Bloot de Kamer in Bedd I liggt op de Längd betagen meist in’e Midd. De dree annern sünd
Rita Hayworth (* 17. Oktober 1918 in New York; † 14. Mai 1987 in New York, börgerlich Margarita Carmen Cansino) weer en US-amerikaansch Schauspelersche un Dansersche. Rita Hayworth wurr as Margarita Carmen Cansino as dart Kind vun den spaanische Danser Eduardo Cansino un de sien amerikaansche Ehefru Volga Hayworth boren. Hayworth fung ehr Karriere Ennen van de 30er Johren an. De Filmsellschop Columbia nehm se 1937 ünner Verdrag. Weltwiet beröhmt wurrn is se as Star in Gilda. Se speel mit Cary Grant in Only Angels Have Wings, Fred Astaire in You'll Never Get Rich un You Were Never Lovelier, Gene Kelly in Cover Girl, Orson Welles in The Lady from Shanghai, Frank Sinatra in Pal Joey, Gary Cooper in They Came to Cordura und John Wayne in Circus World. John Kobal: Rita Hayworth: The Time, The Place and the Woman. W.W. Norton, New York 1977, ISBN 0-393-07526-5 Joe Morella, Edward Z. Epstein: Rita. The Life of Rita Hayworth. Allen, London 1983, ISBN 0-385-29265-1 Gerald Peary: Rita Hayworth: A Pyramid Illustrated History of the Movies. Harcourt, 1976, ISBN 0-515-04116-5 Gene Ringgold: The Films of Rita Hayworth. Citadel Press, Secaucus, NJ 1974, ISBN 0-8065-0439-0 Caren Roberts-Frenzel: Rita Hayworth: A Photographic Retrospective. Abrams,
Theuderik IV. (* nah 711; † twuschen den 16. März un den 30. April 737) weer de Söhn vun Dagobert III. un de vorleste König vun dat Frankenriek, de ut dat Huus vun de Merowingers stammen dö. 715 is he bi de Throonfolg utlaten wurrn un Chilperik II. is an siene Stäe to'n König vun Neustrien maakt wurrn. 716 keem he „to'n Uptehn“ in dat Kloster Chelles. As Chilperik 721 sturven weer, bestimm de Huusmeier Karl Martell, dat Theuderik nu Schaddenkönig weern scholl. Martell harr de Macht in dat Frankenriek dormols in siene Hand. Dat gifft keen Borns over dat, wat in de Tied vun Theuderik siene Regeerung passeert is. He is 737 doot bleven un bit to'n Vörjohr 743 hett numms mehr up den fränkschen Throon seten. Eugen Ewig: Die Merowinger und das Frankenreich. 2. Uplage, dörkeken un noch mol overweg gahn. Verlag W. Kohlhammer, Stuttgart u. a. 1993, ISBN 3-17-012557-5 (Urban-Taschenbücher 392). Pierre Riché: Die Welt der Karolinger. Reclam, Stuttgart 1981, ISBN 3-15-010307-X. Reinhard Schneider: Königswahl und Königserhebung im Frühmittelalter. Untersuchungen zur Herrschaftsnachfolge bei den Langobarden und Merowingern. Anton Hirsemann, Stuttgart 1972, ISBN 3-7772-7203-5 (Monographien zur Geschichte des Mittelalters 3), (To desülvige Tied: Berlin, Freie Univ., Habil.-Schr., 1970/71).
Neustrien oder Neustria weer in de Johre vun 511 bit 737 en sülvstännig Königriek in den noordwestlichen Deel vun dat Frankenriek. Dat leeg twuschen de Loire un den Schelde-Stroom. De ganze Tied over hett dat Huus vun de Merowingers düsse Gemarken regeert. In den Loop vun de Tied hett Neustrien faken Krieg harrt mit sien Naber in'n Oosten, dat weer Austrasien. Man faken hefft de beiden Länner ok densülvigen König harrt. Neustrien weer Nafolger vun dat Riek vun Soissons un Vorlöper vun dat Westfrankenriek. Siene Hööftlinge hefft den Titel vun en König dragen. As dat Frankenriek unner de Karolingers in dat 8. Johrhunnert wedder vereenigt wurrn weer, sünd de Naams Austrasien un Neustrien ut de Geschicht verswunnen. As denn unner Karl den Groten siene Nafolgers dat Riek wedder ut'neenfullen weer, sünd dor in dat 9. Johrhunnert de neen Deelrieke Oostfrankenriek un Westfrankenriek vun wurrn. 584–629 Chlothar II. de Junge 629–639 Dagobert I. de Gode (tohopen mit Austrasien) 639–657 Chlodwig II. 657–673 Chlothar III. 673–673 Theuderik III. 673–675 Childerik II. (tohopen mit Austrasien) 675–691 Theuderik III. (to'n 2. Mol) 691–695 Chlodwig III. 695–711 Childebert III. 711–715 Dagobert III. 715–721 Chilperik II. (Broder Daniel) 721–737 Theuderik IV. 737–741 Karl Martell (as Huusmeier