rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Callen Radcliffe Tjader (* 16. Juli 1925 in St. Louis, Missouri, USA; † 5. Mai 1982 in Manila, Philippinen) weer en Latin-Jazz-Musiker, de vör allen as Vibraphonist bekannt wurr. Tjaders Eltern stammen ut Sweden; sien Vader weer Musikdirekter un Speelbaas vun en Varieté. So kunn Cal in en Umfeld vun Musik un Theater upwassen. All fröh wull he Danzser wurrn, wat he denn ok as Kind up de Bühn vun sien Öllern, as ok in eenig Paramount-Filmen makt hett. Later henn hett he sück aber entscheeden, Musiker to wurrn. He harr anfungen Slagtüüch to spelen un fung an, Enn’ vun de 1940er Johren mit lütt Gruppen in Kalifornien uptotreden. 1949 hett hüm Dave Brubeck för sien Trio engageert un hett 10 Alben mit hüm upnommen. As Tjader dat Trio verleet, arbeitet he eerstmal en Tiet lang mit den Gitarristen Alvino Rey tosammen, bevör he 1953 to de Band vun George Shearing wessel, in de sien Combo he sien eerst Upnahmen an dat Vibraphon makt hett. Een Johr later wurr hüm en Plattenverdrag vun Dave Brubecks Plattenlabel Fantasy anboden. Dat Resultat weern över 30 Alben, entstahn över en Tietruum vun 10 Johren. Mit sien Cal-Tjader-Quintett van de 1950er Johren hörr he
Dat Arumuunsche (Armaneashce) is ene mit dat Rumäänsche verwandte romaansche Spraak. Dat Arumuunsche ward in'n Süden vun'n Balkan in Spraakinseln snackt. Dat ward ok secht, dat dat ene egen to de Oostromaansche Spraken hören Spraak is. Dat Arumuunsche is villicht dörch rumäänsche Gruppen worrn, de noh'n Süden gungen warrn. Dat Arumuunsche ward vun circa 500.000 Minschen snackt, in Grekenland, Albanien, Bulgarien, Noordmakedonien un Serbien. De Spraak ward in de greeksche un de latiensche Schrift schreven. Macedon Armans Council Macedon Armans Association from France Consiliul A Tinirlor Armanj, webpage about Youth Aromanians and their projects De Arumuunsche Wikipedia (arumuunsch)
George Albert Shearing (* 13. August 1919 in London; † 14. Februar 2011 in New York City, New York) weer en US-amerikaansch Jazz-Pianist vun britisch Herkunft. Shearing, vun Geburt an blind, fung mit dree Johren an, Klaveer to speelen. Indem he Jazz-Upnahmen „afhörn“ dee, broch he sück de musikalschen Grundtüüg vun de Stil sülvst bi un fung bald an, in Londoner Hotels, Clubs un Bars uptotreden; af un an alleen, fakener in Danskapellen. 1940 wurr Shearing Liddmaat in de damals anseggt Band vun Harry Parry. He speel för de BBC, ünner annern mit den Jazz-Geiger Stéphane Grappelli un mit Jimmy Skidmore. 1946 gung de Pianist in de USA, deren Staatsbürgerschap he 1955 annehm. As Baas vun en Quintett (Klaveer, Gitarr, Bass, Slagtüüch un Vibraphon), in dat över de Johren Musiker as Cal Tjader, Charlie Shoemake, Chuck Wayne, Marjorie Hyams, Denzil Best, Israel Crosby, Joe Pass, Pat Martino un Gary Burton mitwarkten, nehm Shearing en Antall hööchst spoodriek Schallplatten up; dorünner „September in the Rain“, sien eenzig Hit in de US-Charts, un „Lullaby of Birdland“. Sien Stil, de ünner annern dat Unisono-Speel vun Klaveer un Vibraphon begäng maken de, wurr wiethenn kopeert. Later is Shearing in’ Trio, solo un tonehmend in’
Dat Istrorumäänsche is en Dialekt vun de rumäänsche Spraak. Dat warrt ok seggt, dat dat en egene, to de oostromaansche Spraken hören, Spraak is. Anners as dat Istriotsche, wat sik liek as dat Italieensche anhöört, steiht dat Istrorumäänsche neger to't Arumuunsche, wat ok en Dialekt vun de rumäänsche Spraak nöömt warrt. Dat Istrorumäänsche warrt vun minder denn 1.000 Minschen snackt. Istro-Rumäänsche in Kroatien (engelsch) Informationen zum Istrorumänischen (engelsch un italieensch)
Hämatit (ok Iesengleem, Rootiesensteen oder Rootiesenierz) is en Mineral ut de Klass vun de Oxiden, dat bannig faken vörkummt. De cheemsche Formel vun Hämatit is Fe2O3 un stellt dormit de fakenste natüürliche Modifikatschoon vun’t Iesen(III)-oxid. Dat Mineral kristalliseert in’t trigonale Kristallsystem un entwickelt verschedene Kristallformen, aver jüst so ok massige, druvenordige oder radialstrahlige Aggregaten vun graue, swarte oder rootbrune Klöör. Dünne Blööd vun Hämatit schient röötlich dör. De Beteken Hämatit is afleidt vun dat greeksche Woort αἷμα [ʰaî̯ma] (Genitiv: αἵματος [ʰaí̯matos]) „Blood, Bloodvergeten, Bloodverwandten“. De Etymologie vun dat Woort is nich kloor. In’t Hoochdüütsche warrt to den Hämatit ok Blutstein seggt. Woll is in’n engelschspraakigen Ruum ok de Beteken bloodstone („Bloodsteen“) bekannt, de steiht dor aver för’t Mineral Heliotrop (ok Bloodjaspis). De Blutstein is dormit ein verkehrte Översetten ut dat engelsche. En annere Beteken is Specularit („Spegelsteen“). De warrt vundaag an sik nich mehr bruukt, wiest aver dorop hen, dat de Hämatit al in de Antike wegen sien dullen Metallgleem poleert un as Spegel bruukt worrn is. De Afbo von Rötel weer en vun de fröhsten Saken in’n Bargbo vun de Minschheit. Dat pulverige Mineral is al vör 164.000 ± 12.000 Johren in Pinnacle-Point in Süüdafrika bruukt worrn. Hämatit-Pulver is
Jimmy Skidmore (* 8. Februar 1916 in London as James Richard Skidmore; † 22. August 1998 ok dor) weer en engelsch Jazz- Saxophonist vun de traditionell un vun de Mainstream Jazz. Skidmore speel anfangs Gitarr, bevör he mit 20 Johr to dat Tenorsaxophon wessel. In de fröh 1940er Johren speel he mit George Shearing in’ West London Rhythm Club un in de Radio Rhythm Club Quartet vun de BBC; dornah speel he bi Harry Parry (1942), bi Carlo Krahmer (1943), bi Frank Deniz Spirits of Rhythm un bi Eric Winstone (1944). Denn arbeit he bi de Vic Lewis - Jack Parnell Jazzmen bzw. bi Vic Lewis, um dornahmit Victor Feldman un Kenny Baker uptotreden. Tüschen 1956 un 1960 speel he bi Humphrey Lyttelton. Siet de 1960er hett he mit Jazz uphollen, hett eerst as Publizist un denn in en Supermarkt arbeit. Eerst in de 1980er is he weer anfange, anfangs bi Kathy Stobart, denn aber ok mit eegen Gruppen. Sien Sohn Alan Skidmore wurr ok Jazzmusiker un is af un an mit hüm uptreden. Oh Monah mit Nat Gonella (Philips Records) Kenny Baker and Jazz Today Unit (Polygon) Kenny Baker and Friends (Nixa) The Melody Maker's All-Stars (Nixa) Jazz Today
Dat Maastrichtium is de böverste un jüngste chronostratigraafsch Stoop vun de Böverkried. In de Eerdchronologie warrt se angeven in de Tiet vun üm un bi 70,6 bit ruchweg 65,5 Millionen Johren vör hüüt. Dat Maastrichtium folgt op dat Campanium un warrt na baven vun’t Danium aflöst, dat fröher noch to de Kried mit to tellt weer, vundaag aver de öllste Stoop vun’t Paläogen un togliek vun’t Känozoikum dorstellt. An’t Enn vun’t Maastrichtium liggt de so nöömte Kried-Tertiär-Grenz, de een vun de gröttsten Massenutstarven in de Eerdhistorie dokumenteert. De Beteken Maastrichtium is vun de Stadt Maastricht afleidt. De Stoop as ok de Naam weern 1849 vun André Dumont vörslahn. De Basis vun de Stoop warrt mit dat eerste Optreden vun de Ammoniten-Oort Pachydiscus neubergicus defineert. Dat bövere Enn warrt dör en Iridium-Anomalie sett, de ok mit dat Utstarven vuh ünnerscheedlichste Deergruppen (Foraminieren, kalkig Nannoplankton, Dinosauriers, Ammoniten, Belemniten u. a.) tosamenfallt. De GSSP liggt in’t Grande Carrière, Tercis-les-Bains, Département Landes in Süüdwestfrankriek. För’t Maastrichtium sünd twee Ünnerstopen vörsehn, de as Ünner- un Bövermasstrichtium betekent warrt. In’t Rebeet vun de Thetys warrt dree Ammoniten-Zonen ünnerscheedt (vun Jung na oolt): Anapachydiscus terminus Anapachydiscus fresvillensis Pachydiscus neubergicus bit Pachydiscus epiplectus Mit dat Maastrichtium geiht de
De binäre cheemsche Verbinnen Galliumarsenid (GaAs) is en Halfleiderwarkstoff, de halfleiden (doteert mit Elementen ut de Gruppen II, IV oder VI vun’t Periodensystem) aver ok semiisoleeren (nich doteert) wesen kann. De Verbinnen un Epitaxie-Schichten, de op dit Substratmaterial opboet, sünd dat Utgangsprodukt för de Produkschoon vun elektronische Boelementen för de Hoochfrequenz-Anwennen as ok för de Ümwanneln vun elektrische in optische Signalen. Galliumarsenid kristalliseert kuubsch in de Struktur vun’t Sphalerit. Dat heet, dat besteiht ut twee in’nannerstellte kuubsch-flachzentreerte Gidders, de jeed mit Gallium (Grupp III) oder Arsen-Atomen (Grupp V) besett sünd, de üm en Veerdel vun de Ruumschraag vun de kuubschen Eenheitszell gegen’nanner schaven sünd. De Gidderkunstant bedriggt bi Ruumtemperatur 0,56533 Nanometer (= 5,6533 Ångström), dat sünd ümrekent 4,43 × 1022 Atomen/cm³. De Energielück bi 300 K (Ruumtemperatur) bedriggt 1,424 eV. As in de vereenfachten Bandstruktur (Bild links) to sehn is, is Galliumarsenid en direkten Halfleider. In de Grundlagenforschen un in de Halfleiderindustrie warrt Galliumarsenid vör allen in’n Rahmen vun’t Materialsystem Aluminiumgalliumarsenid to’n Herstellen vun Halfleider-Heterostrukturen bruukt. Bodeelen ut Galliumarsenid hebbt en ruchweg teihnmol so hoge Transitfrequenz as vergliekbore Bodeelen ut Silizium. Se wiest weniger Ruuschen op un elektrische Schaltungen, de dorut opboet sünd, bruukt weniger Energie as de vergliekboren Saken
Geheemraat Dr. Oldenburg is en Sort vun’n Huusappel (Malus domestica), de 1897 an de dormoligen Högeren Lehranstalt för Aaftbo in Geisenheim tücht worrn is. Bi den Appel hannelt sik dat üm en Krüüzen ut de Sorten Minister von Hammerstein un Baumanns Renett. Annere Naams vun den Appel sünd t. B. Geheemraat Oldenburg un Oldenburg. De Boom bruukt go’en Bodden un goot Dünger un billt dor ’n middelgrote, lichte Kroon ut. De Büüt sett ok op slechtere Boddens fröh in un fallt noch enigermaten rieklich ut, man de Boom wasst dor slechter un is ok anfalliger för Boomkrebs. En schuulte Laag is vun Vördeel, nich toletzt ok wegen de lütte Stormfastigkeit vun de Frücht. De Bruuk as Heck is för den Oldenburg nich sinnvull. De Appels vun de Sort Geheemraat Dr. Oldenburg sünd middelgrote, hoochboete Tafelfrücht mit geelgröne Schaal, de op de Sünnensiet deels kröftig root warrt. Dat Fruchtfleesch is locker un saftig, d Smack fien sööt-süürlich. För den Hannel warrt disse Appelsort kuum anboet, man se is wegen ehrn sünneren, fast exotischen Smack in vele Goorns vun Appelfrünnen to finnen. De Oorntiet fangt in’n September an. De Riep to’n Geneet geiht dorgegen vun Oktober bit över’n Dezember. Aafttafel Nr. 250
Dat lett so, as wenn disse Artikel nich so akraat is as de ween schull. Kiek ok op de Diskussionssiet vun den Artikel. Dat Meglenorumäänsche is en Dialekt vun de Rumäänsche Spraak. Dat Arumuunsche ward in'n Bezirk Kilkis in Grekenland snackt. Dat ward ok secht, dat dat ene egen to de Oostromaansche Spraken hören Spraak is. Dat ward ok secht, dat dat Meglenorumäänsche en Dialekt vun't Arumuunsche is. De anner Dialekten vun de rumäänsche Spraak sünd dat Istrorumäänsche, dat Arumuunsche un dat Dakorumäänsche. Dat Meglenorumäänsche is to't Dakorumäänsche ähnelker denn dat Arumuunsche. Dat Dakorumäänsche is de Dialekt, wat de meeste rumäänsch snacken Lüüt snackt.
Heist-Movie (vun engl. heist IPA: ˈhaɪst ‚Roov‘, ‚Överfall‘; wenn Komik mit dorbi is, ok Caper-Movie vun engl. caper ‚Gauneree‘) is en Filmgenre, dat to de Grupp vun de Thriller höört. Filmen ut dit Genre hannelt normalerwies vun dat Planen, Vörbereiten un opletzt dat Dörföhren vun en ungewöhnlichen, riskanten, mitünner schier unmööglichen Roof. De Inholt warrt dorbi ut de Sicht vun de Rövers wiest un se sülvst warrt tomeist as de Sympathiedrägers dorstellt. De Begreep Heist is’n US-amerikaanschen Jargon un steiht allgemeen för Roov oder Överfall. Dat Woort is afleddt vun to hoist „anböhren“, wat mööglicherwies in Analogie steiht to shoplift „Ladendeveree“. Jüst so kann dat Woort op dat Helpen dör en so nöömte Röverledder bi’t Hoochkladdern vun hoge Muern oder högere Finsters hendüden. Tyypsch för disse Oort vun Film is de Roov bi Banken, Museen, Juwelieren oder ok bi Privatpersonen. Faken geiht dat üm Saken, de en hogen Geld- oder ideellen Weert hebbt. Faken weet de Tokieker dorbi al teemlich fröh, üm wat för en Saak dat geiht, de klaut warrn schall, un wat de Problemen sünd, mit de de Röver oder Rövers kloorkamen mööt. Dat künnt Wachlüüd wesen, kumplizeerte Alarmanlagen oder goot sekerte Safes. De bedüdene Inholt vun en
Labyrinth is de Titel vun en Kinner-Fantasyfilm mit Musical-Elementen ut dat Johr 1986. Vele vun de vörkamen Rullen sünd mit Animatronics (wieterentwickelte Muppet-Poppen) besett. De Hööftrullen weern speelt vun de dormols 15 johrige Jennifer Connelly un David Bowie. Sarah is en Teenagerin vun 15 Johren, de mit ehr Steefmudder nich kloor kummt un sik vun ehr un ehrn Vadder ungerecht behannelt föhlt. Se flücht sik dorüm in en Fantasiewelt, de se ut Böker kennt. Een Avend schall se op ehrn lütten Halfbroder Toby oppassen, man de schreet ahn Enn un is nich ruhig to kriegen. Sarah kummt mit de Situatschoon nich torecht un teemlich gau wünscht se sik, dat de Koboldkönig dat Baby weghollen deit. Se ziteert ’n Spröök ut ehr Book, un wohrhaftig is dat Baby weg. As ehr kloor warrt, wat se ehrn Halfbroder andoon hett, beddelt se den Koboldkönig Jareth an, em wedder torüchtogeven, man he lett sik dorop nich in. Liekers gifft he Sarah en Chance: Se kriggt vun em 13 Stünnen Tiet, dör sien resenhaftig Labyrinth bit na sien Slott to finnen un den Lütten to befre’en. Wenn se dat nich rechttietig henkriggt, warrt he Toby in en Kobold vewanneln. Sarah maakt sik op den
Dat Dakorumäänsch is de Hööftdialekt vun de Rumäänsche Spraak oder ene Oost-Romaansche Spraak, de in Rumänien un Moldawien vun de Mehrheit vun de Minschen snackt warrt. Ofschoonst in Moldawien meist van "Moldavisch" snackt warrt, is dat de sülve Dialekt. In'n Süden un Westen vun't Dakorumäänsche weert op den Balkan anner Dialekten vun de rumäänsche Spraak snackt: Arumuunsch, Istrorumäänsch un Meglenorumäänsch. Dat gifft circa 28 Millionen Minschen mit Dakorumäänsch as Moderspraak. Dat Rumäänsch höört, met dat Italieensch, to de Oost-romaansche Spraakgrupp, de an't Enn vun de Wöör i un e hett, nich -os un -as. Dat Rumäänsche hett enige Diphthongen. Dat Rumäänsche is de enzige Romaansche Spraak, de noch wat vun de latiensche Nominativ/Akkusativ hett: feminine Wöör hebben in 't Singular ene Förm för de Nominativ/Accusativ un een vör den Genitiv/Dativ. As dat Italieensch hett dat Rumäänsch dree vun de veer Konjugationen van Verben noch. In't Vokabular hett dat Rumäänsche slawsche, deelwies Oolkarkenslawsche Wöör, törksche un greeksche Wöör.
Benjamin David „Benny“ Goodman (* 30. Mai 1909 in Chicago, Illinois; † 13. Juni 1986 in New York) weer en US-amerikaansch Jazzmusiker (Klarinettist) un Bandleader. Vör allen in de 1930er Johren fier he mit sien Big Band groot Erfolge un gellt as en vun de populärsten Protagonisten vun den Swing. Goodman wurr in Chicago as Söhn vun arm jöödsch Immigranten boren. As he 10 Johr old weer kreeg he en Klarinett un Ünnericht bi Franz Schoepp. Mit 12 Johr speel he all bi Theaterorchester un in verscheeden Danskapellen vun de Stadt. Sien Jazzlehrmeester weern de groot Solisten un Bands vun de 1920er Johren, so as King Olivers Creole Jazz Band mit Louis Armstrong un de Vertreder vun den Chicago Jazz. Goodman steeg in en vun de damals führend Bands in Chicago in, dat Ben-Pollack-Orchester, mit de he 1926 sien eerste Upnahmen maken dee, dorünner an’ 9. Dezember de eerste Upnahm vun en vun hüm speelt Klarinetten-Solo (He’s the Last Word). Twee Johr later fung he an, Schallplatten ünner sien eegen Naam to verapenlichen. In’ Januar 1931 harr he mit den kommerziellen Song „He’s Not Worth Your Tears“ een eersten Charterfolg (#20). 1934 hett Goodman en eegen Big Band grünnd, de
De Bundsautobahn 30 (Afk.: BAB 30 oder A 30) is en regionale Autobahn, de op en Läng 138 km in Oost-West-Richt dör Neddersassen un Noordrhien-Westfalen föhrt. Se verlöpt vun de nedderlännschen Grenz bit na Bad Öinusen in Oostwestfalen-Lippe. An de Grenz besteiht Ansluss an de nedderlännsche A 1, wat de A 30 to en wichtige europääsche Verbinnen (Amsterdam-Berlin) maakt. Se is Deel vun de Europastraat 30. As Verlängern vun de nedderlännschen A 1 (Rijksweg 1) fangt de Bundsautobahn 30 an de düütsch-nedderlännschen Grenz twüschen Nothoorn un Bad Bentem an un dweert in ehrn Verloop na Oosten toeerst bi Schüttrup de Bundsautobahn 31, so dat glieks an ehrn Anfang al en Verbinnen na Süüden in’t Ruhrrebeet un wieter bit na Köln besteiht, so as ok in’n Noorden bit na Emden. Wieter verlöpt se denn vörbi an Rene un krüüzt bi Ossenbrügge de Bundsautobahnen A 1 un A 33. Dordör gifft dat Anslüss na Noorden in Richt Bremen un na Süüden in Richt Mönster un Builefeld Ruchweg 50 km wieter na Oosten geiht de A 30 denn in’n Westen vun Bad Öinusen in de Bundsstraat 61 över, de den Verkehr dör den Kuroort föhrt. In’n Oosten vun de Stadt bestieht denn noch
Georgie Auld (eegentlich John Altwerger; * 19. Mai 1919 in Toronto, Ontario; † 8. Januar 1990 in Palm Springs, Kalifornien) weer en US-amerikaanschen Jazz-Tenorsaxophonist, Klarinettist un Bandleader vun den Swing. Auld is in Kanada upwussen, leev aber siet Enn vun de 1920er Johren in de USA un harr eerste Uptritte mit eegen Formationen in de New Yorker Stadtdeel Greenwich Village, so in de Jazzclub Nick´s. Later arbeit he in Orchesters vun Bunny Berigan 1937/38, denn 1938/39 bi Artie Shaw, de sien Orchester he 1940 övernehm. 1940/41 speel he bi Benny Goodman, 1941/42 wedder bi Shaw un, bit he to de US-Army inberopen wurr, mit en eegen Big Band. 1949 harr he an’ Broadway sien Debüt as Schauspeler in dat Stück The Rat Race. Dorneben speel he mit Erroll Garner, Dizzy Gillespie, Al Porcino, Billy Eckstine, Tiny Kahn, Frank Rosolino, mit de he en Quintett un en Big Band bild. Neben sien Gastuptritte in völ Swingbands hett Auld ok eegen Formationen leit, as Georgie Auld and His Orchestra un Georgie Auld and His Hollywood All Stars. 1977 speel he in de Film New York, New York en Bandleader un weer ok as technisch Berader för dissen Film tätig. Tietwies harr Auld
Dat Epithel [IPA: epiˈteːl] (gr. ἐπί epí „op“, „över“ un θηλή thelé „Mudderbost“, „Bostwoort“) is en biologisch-medizinische Sammelbeteken för Deck- un Drüsengeweev. Blangen Muskel-, Nerven- un Binngeweev is dat Epithel een vun de veer Grundgeweevsorden vun’n Lief. Bi’t Epithel hannelt sik dat üm een- oder mehrlagige Zellschichten, de all binneren un buteren Liefböverflachen vun de veelzelligen Organismen (Deerten) afdeckt. Utnahmen dorvun sünd de Liddkpseln un Sliembüdels vun’n Bewegensapparat. De Zellenleegt dicht bi’nanner un hebbt vele Zellkuntakten. Dordör hett dat Geweev blots lütte Twüschenzellrüüm un dormit ok blots ’n beten Interzellularsubstanz. Dat Epithel is vun’t Binngeweev dör de Basalmembran kloor scheedt un bargt keen Bloodfatten. En wietere Egenschop vun all Epithelzellen is jemehr Polarität: Dat kann en butere, apikale Siet geven, de na’t Butere t. B. bi de Huut oder na’t Lumen (t. B. bi’n Darm oder bi de Drüsen) wiest, un ok en basale Siet, de över ’ne Basallamina mit dat Geweev dorünner verbunnen is. De Polarität vun Epithelzellen is butendem dör strukturelle un funkschonelle Ünnerscheden vun de apikalen un basalen Membranen prägt. In den Tosamenhang snackt een ok vun en apikalen un en basolateralen Domään. Wieter hebbt de Epithelzellen en Haftkumplex (Slussliestenkumplex), de ut Zonula occludens (Tight junction), Zonula
Russell Paul Carpenter (* 9. Dezember 1950 in Van Nuys, Kalifornien, USA) is en US-amerikaanschen Kameramann un Fotograf. Carpenter hett as Kameramann bi’n Horror- un Science-Fiction-Film anfungen, as to’n Bispeel The Lawnmower Man oder Pet Sematary 2. He is dör sien Tosamenarbeit mit James Cameron intenatschonal bekannt worrn, för den he bi t. B. True Lies achter de Kamera stahn hett as ok bi Titanic, wat bit hüüt Carpenter sien spoodriekst Filmarbeit weer. Blangen de Kameraarbeit fotografeert he ok un stellt siene Biller in Utstellen ut. Carpenter is verheiraat un hett mit sien Fro Patti een Kind. Russel Carpenter is bit 2010 achtmol för Filmpriesen vörslahn wesen. För sien Arbeit an den Film Titanic is he mit fief Priesen uttekent worn: 1998: mit den Oscar in de Kategorie Beste Kamera 1998: mit den ASC Award in de Kategorie Rutragen Leistung in Kameraarbeit bi theatraalsch Warken 1998: mit den Sierra Award in de Kategorie Beste Kamera 1998: mit den FFCC Award in de Kategorie Beste Kamera 1998: mit den CFCA Award in de Kategorie Beste Kamera Russel Carpenter in de Internet Movie Database (engelsch) offizielle Websteed
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Dominique Christine Kusche (* 7. Juni 1990 in Wermelskirchen) is en düütsche Kinnerdorstellersche. Kusche is dör de Rull as „Sophie Ziegler“ in de ARD-Sepenoper Lindenstraße bekannt wurrn. Se hett disse Rull in de Folgen 680 bit 1518 speelt. Na de School hett se sik as Produkschoonsmechanikersche utbilln laten. Vun 2013 bit 2017 hett se in Hennef en Wieterbilln as staatlich prüfte Technikersche maakt. Se wahnt vundaag in Siegburg. Dominique Kusche in de Internet Movie Database (engelsch)
De Tour of Missouri (dt. Missouri-Rundfahrt) weer en US-amerikaansch Straatenradrennen. Dat Rennen wurr van 2007 bit 2009 utdragen un funn immer in' September statt. Fohren wurr dat Rennen in de US-amerikaanisch Bundsstaat Missouri. Dat Rennen tell to de UCI America Tour un weer in de Kategorie 2.1 instuuft. Premierenwinner is de US-Amerikaner George Hincapie ween. 2009 David Zabriskie 2008 Christian Vande Velde 2007 George Hincapie Offiziell Websteed
Oscar Emmanuel Peterson (* 15. August 1925 in Montréal; † 23. Dezember 2007 in Mississauga) weer en kanaadsch Jazz-Pianist un -Komponist. Petersons Öllern un Geschwister hebbt in en Familienband speelt, de de nee Söhn in dat Öller vun fiev Johren anfangs an de Trompete utbildt hett. Wegen en Tuberkulose-Erkrankung is he mit söss Johren an’ Klavier wesselt. De Sieg in en Amateur-Wettbewerb maak hüm mit 14 Johren all so populär, dat he all en eegen lokalen Rundfunkshow kreeg. 1944 wurr he Liddmaat in dat Johnny Holmes Orchestra, wo he dat Komponeeren un Arrangeeren lernt hett. Dree Johr later hett he mit Bert Brown (Bass) un Frank Gariepy (Slagtüüch) sien eerst Trio, de sien Uptreden in de Alberta Lounge in Montreal regelmaatig vun en lokal Radiostation överdragen wurrn. Dor wurr he denn 1949 vun Norman Granz opdeckt, de hüm in’ Rahmen vun sien Jazz-at-the-Philharmonic-Tournee as Överraschungsgast in de New Yorker Carnegie Hall präsenteer. Twee Johr lang sünd se gemeensam dör de amerikaansch Konzertsäle tourt. 1952 grünn Peterson en nee Trio mit den Bassisten Ray Brown un den Gitarristen Barney Kessel, de en Johr later dör Herb Ellis ersett wurr. Mit dden Slagtüüchspeler J. C. Heard to en Quartett vergröötert, hett he
Josef Pirrung (Seppl Pirrung; * 24. Juli 1949 in Münchweiler an der Rodalb; † 11. Februar 2011) weer en düütsch Footballspeler. Af Februar 1967 harr Pirrung mehrere Insatzen in de düütsche Jöögdfootballnatschonalmannschap to verteken, so ok bi en UEFA-Turnier in Törkie. In dat sülvige Johr hett he sück aber ok dreemal dat Been braken. 1969 wessel de 1,67 m groot Pirrung vun FC Münchweiler/Rodalb (Rhienland-Palz) to’n 1. FC Kaiserslautern. He speel in de Football-Bundsliga bis 1981 blots för dissen Vereen. He keem up 305 Bundsligaspelen, in de he 61 Dooren schaaten hett. Tweemal stunn he mit de Vereen ok in’t Pokalendspeel, de aber jeweils verloren wurrn. För Düütschland hett he 1974 twee Länderspelen makt un hör ok to dat vörlööpig Upgebot för de Weltmeesterschap 1974, wurr denn aber doch nich berücksichtigt. He is an Krebs storven.