rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Rudolf Kinau (* 23. März 1887 in Finkwarder; † 19. November 1975 ok dor) is een vun’e bekanntste nedderdüütsche Schrievers. Vör sien Karrier as Bökerschriever weer he in de Hoochseefischeree un as de Wirtschaftslaag för de Seefohrers slechter wurr in de Hamborger Fischhall tätig. He schreev 1916 de Naroop op sien öller Broder, de sik Gorch Fock nööm un dat weer de Beginn vun sien literarisch Leven. Bekannt is ok de Sendereeg Hör mal’n beten to op de NDR, wo he bannig lang mitwürkt hett. 33 Bökers schreev Kinau, Hörspelen un Theaterstücker sünd ok vun em erschienen. 1962: Fritz-Reuter-Pries Normdaten: GND: 116171898 (OGND, AKS) | LCCN: no97045807 | VIAF: 3214911 | Wikipedia-Personensöök Rudolf Kinau. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.
Iván Faragó (* 1. April 1946 in Budapest; † 12. Dezember 2022) weer en ungaarsch Schachspeler. Faragó kreeg 1974 vun de FIDE den Titel Internatschonaler Meester un 1976 den Grootmeestertitel. Sien aktuelle Elo-Tall bedrocht 2474 (Stand: Februar 2014), sien hööchste Elo-Tall weer 2540 (Juli 1993). Sien Geld verdeent he ünner annern as Speler in verscheeden Vereens in Öösterriek, Ungarn un Düütschland. In der düütsch Bundsliga speelt he siet de Saison 2012/13 för den SV Griesheim. Faragó hett in völ Turnieren eerster oder vördere Plätze beleggt: 2. Platz bi dat Turnier Banícky Kahanec in Ostrava (1973), 1. Platz bi dat IBM-B Turnier in Amsterdam (1975), 3./4. Platz mit Wolfgang Uhlmann in Leipzig (1975), 1.-3. Platz mit Wolfgang Uhlmann un Rainer Knaak bi dat DSV-Turnier in Halle (Saale) (1978), 1. Platz in Bergen (1978), 1. Platz bi dat 7. Tóth Memorial in Kecskemét (1979), 1. Platz bi dat Makarczyk Memorial (1980), 2. Platz bi de ungaarsch Meesterschap in Budapest (1981), 1. Platz in Svendborg (1981), in Bagneux (1983), in Albena (1983). 1986 wurr he Landsmeester vun Ungarn in Budapest. Dorto keemen wiedere 1. Plätze bi dat Hoogoven B Turnier in Wijk aan Zee (1987), bi dat Noviki-A Turnier in Budapest (1987), en
Eugen III. (latiensch: Eugenius III.; * in Pisa; † 8. Juli 1153 in Tivoli, Italien), eegentlich Bernardus Paganelli, weer van 1145 bit 1153 Paapst. Sien Paapstnaam bedüüd (greeksch): „de Eddelborene“. Eugen III. weer de eerste Zisterzienserpaapst. Sien nipp un nau Herkunft is unseker, Borns ut sien Tiet geven blots „natione Pisanus“ an. Latere Gelehrte un Historiker hemm de Afstammen ut en Familie Paganelli di Montemagno tosommenklamüüstert. Tatsächliche Nahwiesen gifft dat dorför aber nich. Eugen III. wurrd mit Recht as Schöler vun Bernhard von Clairvaux nömmt, wobi de sien Infloot übberscheedlich beoordeelt wurr. Vör Bernhard sien Inträe in Clairvaux weer Bernardo Paganelli all lang Mönk ween, 1115 is Paganelli in dat Camaldulenserkloster St. Zenon intreeden, 1128 wurr he dor Prior. 1135–1137 weer he Domherr in Pisa, is 1138 in Clairvaux intreeden, weer aber all 1145 Abt vun de Zisterzienserabtei Tre Fontane vör de Doren vun Rom. Paganelli weer woll nich Bischop un all gor nich Kardinal, wurr aber liekers an' 15. Februar 1145 to'n Paapst wählt. Wenig Daag later muss he all en eerst Mal ut Rom flüchten, wiel de röömsch Senat de Paapstherrschap tegenöver feindlich sinnt weer. In de Folg kunn he ok den Agitatschonen vun sien Gegenspeler Arnold von
Stanley William Turrentine [[ˈtʌɺəntiːn]] (* 5. April 1934 in Pittsburgh, Pennsylvania; † 12. September 2000 in New York) weer en US-amerikaansch Jazzsaxophonist. In Pittsburgh boren, speel Stanley Turrentine mit darteihn Johren Tenorsaxophon un wurr 1951 Berofsmusiker. He fung sien Loopbahn in Blues- un Rhythm-and-Blues-Bands an un wurr vun Illinois Jacquet bedüüdend beinfloot. In de 1950er-Johren speel he in Bands vun Lowell Fulson, Earl Bostic, Tadd Dameron un Max Roach. 1956 bit 1958 weer he vun de US Army intrucken. 1959/60 hett Turrentine bi Max Roach arbeit. To disse Tiet speel he in de Traditschoon vun Ben Webster, aber ok Sonny Rollins harr up hüm Infloot. Sien Stil teken sück ut dör en utpräägt Melodiösität un en bannig geschmeidig Phrasieeren up dat Saxophon. Siet he 1960 de Organistin Shirley Scott heiraten dee, speel he regelmatig mit hör. In de 1960er-Johren nehm he tallriek Schallplatten in' Stil vun den Soul Jazz för dat Label Blue Note up, dorünner völ Upnahmen mit den Organisten Jimmy Smith. In de 1970er-Johren hett he, den Tietsmack folgend, sien stilistisch Spektrum utwiet un nehm för dat Label CTI eenige vun de Kritik lobt un för en Jazzmusiker kommerziell ungewöhnlich spoodriek Fusion-Alben up, ünner annern ok mit Eumir
Dragoljub Velimirović (* 12. Mai 1942 in Valjevo; † 22. Mai 2014 in Belgrad) weer en jugoslawisch, later serbisch Schachmeester. Dragoljub Velimirović kreeg sien eerst schachlich Utbillen vun sien Moder Jovanka Velimirović, de ok de eerste jugoslawisch Staatsmeesterin bi de Fruen weer. Den natschonalen Meesterteitel kreeg he nah de Jugoslawisch Meesterschap 1962. Nah Erfolgen in Skopje 1971 un Vrnjačka Banja 1973 kreeg he 1973 vun de FIDE den Großmeestertitel. Velimirović wunn 1975 de Meesterschap vun Jugoslawien in Novi Sad un 1997 in Nikšić. 1970 deel he sück den Sieg mit Milan Vukić. All tosommen hett he söss Mal an Schacholympiaden deelnommen. Anner Turnierspood Vinkovci 1970: 5. Platz Budva 1981: 1. Platz, Zonenturnier Titograd 1984: 1. Platz Vrsac 1987: 1. Platz Velimirović speel geern scharp un komplizeert Spelen, so is de Upbau vun de Sosin-Variante mit lang Rockaad un Figurenopper nah hüm nömmt. Disse Stil forder aber ok völ Energie, sien Ergevnisse weern dorüm temelk ünnerscheedlich. Sien letzt Elo-Tall bedroog 2407. Sien hööchste Elo-Tall harr he mit 2575 in’ Januar 1986. FIDE-Koort Partien vun Velimirović bi chessgames.com (engelsch) Indrag bi Olimpbase (engelsch) Meldung van’ 23. Mai 2014 up chess-news.ru (russisch)
De Villa Bouchina weer en "Internierungslager" in Deutekem, de Nedderlannen, wo in den Tweeten Weltorlog negen Joden seten, die interneert weren, wiel dat se de NSB-Politiker Anton Mussert vör dat Konzentrationslager schulen wull, wiel dat se för de Natschonalsozialisten vun politschen odder kulturellen Belang weren. De Natschonalsozialisten hapen, dat annere Joden ok probierten dorhen zu kemen, wiel dat se dann schneller arresteert und deporteert konnen worrn, und nicht verbergen wurden. De Joden weren dor vun Februar bit April 1943 und worrn an den 21. April no Theresienstadt deporteert. Villa Bouchina weer en Deel van Plan Frederiks. In Barneveld weren ok twee van disse internierungslagers van Plan Frederiks. Jo Spier Tineke Spier-van Raalte Peter Spier Céline Spier Tom Spier Clara Ricardo-Ancona Abraham Spetter Paul Drukker Adjunct-direktor: D.J.H.W. Spanjaard VillaBouchina.nl (Nedderlannsch)
Nicolaus von Borstel (* 17. November 1885 in Stood; † 5. November 1963 ok dor) weer en düütschen Politiker von de SPD. Von Borstel is 1885 in Stood boren un hett Discher lehrt. 1905 is he Maat von de Fre’e Gewerkschaft worrn. Von 1906 bet 1908 hett he sien Plichtdeenst bi’n Kommiss afleist. In de SPD is he 1910 ringahn un weer teihn Johr lang Vörsitter von’n Bezirk Ünnerelv in de SPD. Von 1914 af an weer he Vörsitter von’n Oortsutschuss Stood von dat Gewerkschaftskartell un von 1915 bet 1919 Soldaat in’n Eersten Weltkrieg. Na dat Enn von’n Krieg is he 1919 Geschäftsföhrer von’n Konsumvereen Stood worrn. Later weer he Maat von dat Börgervorsteherkollegium Stood. Von Borstel weer von 1919 bet 1933 Maat von’n Hannöverschen Provinziallanddag. 1924 is he ehrenamtlichen Senater in Stood worrn und weer von 1926 bet 1929 Maat von’n Bezirksutschuss. Von 1926 af an weer he Geschäftsföhrer von de Allgemene Oortskrankenkass. 1929 is he in de Provinzialregerung beropen worrn un he weer von 1929 bet 1933 besoldt Senater un Viez-Börgermeester in Paane. Nadem de Natschonalsozialisten 1933 an de Macht kamen sünd, is von Borstel von wegen politische Untoverlässigkeit rutsmeten worrn is un kort ok in Schutzhaft kamen.
Hör mal ’n beten to is de Naam vun ene Sendereeg vun’n NDR-Höörfunk, de al siet 1956 dääglich utstrahlt warrt. Hüüt löppt Hör mal ’n beten to in’t Morgenprogramm vun’n NDR. Een kann dat ok as Podcast abboneren. Dann hett ’n jeden Dag en ne’e Episode up den Computer to’n luistern. Dat Format vun fief Minuten Ümfang bringt vun Maandag bet Freedag jeden Morgen korte literarische Arbeiden vun nedderdüütsche Autoren oder „Alldagsgeschichten op Platt opgaabelt“ (Ünnertitel). De Autoren leest ehr Texten sülvst. NDR: Hör mal ’n beten to Amazon: CD vun Hör mal ’n beten to
Pforzheim is en Stadt in' Noordwesten vun Baden-Württemberg un liggt an' Noordrand vun den Swaartwald, wo de Strööms Enz, Nagold un Würm tosommenfleeten. Mit ca. 120.000 Inwahner tellt se as Grootstadt un is de achtgröttste Stadt vun Baden-Württemberg. De Stadt is en Zentrum vun den Verdichtensruum Karlsruhe/Pforzheim, de etwa 650.000 Inwahner tellt. Nächstgröötere Städer sünd Karlsruhe, etwa 25 km noordwestlich, un Stuttgart, rund 37 km süüdöstlich. Pforzheim is en eegenständig Stadtkreis un togliek Sitt vun den Enzkreis, vun de dat Stadtrebeet meest vullständig ümslooten is. Se is dorneben Böverzentrum vun de Region Noordswaartwald, un dor gifft dat tallriek wiederführend Scholen as ok en Hoochschool för anwendt Wetenschap Pforzheim is en oorsprünglich Römergrünnen. De Naam leit sück vun lat. Port(us) (= villicht „Stroomhafen“ oder „Stapelplatz“) af, den up den Leugensteen vun Friolzheim överleeferten röömschen (Deel-)Naam vun de röömsch Siedlung in dat Stadtrebeet vun Pforzheim. 1067 wurr Pforzheim in en Oorkunn vun Kaiser Heinrich IV. (HRR) eerstmals oorkundlich nömmt. Pforzheim weer fröher en badische Residenzstadt. In dat 17. Johrhunnert wurr de Stadt mehrfach dör franzöösch Truppen kört hauen. 1945 legg en britisch Luftangreep 80 Perzent vun dat Stadtrebeet in Schutt un Asch. Meest 18.000 Lüüd sünd dormals to Dood kommen. Dör de
Mull is en Eiland an de Noordwestküst vun Schottland, dat to Argyll un Bute höört. Dat Zentrum vun dat Eiland is Tobermory. Na den Zensus vun 2001 leevt op Mull 1.841 Minschen. Dat Eiland is dat Resultat vun de lange Erosion vun de letzten 30 bet 40 Millionen Johren: Mull besteiht to’n groten Deel ut Basalt. De Rest is Moor. De hööchste Punkt is mit 966 Meters de Ben More. Op Grund vun funnene Speerspitzen warrt vermoodt, dat de eersten Minschen in’t 6. Johrdusend v. Chr. op Mull leevt hebbt. In de Steen- oder Bronzetiet hebbt de Inwahners vun Mull ünner annern dat Steenfort Dun Ara boot, een Steenkrink, veer Steenregen, mehr as een Dutz Menhiren un twee Brochs. In’t 14. Johrhunnert wörr Mull Deel vun de Lordship of the Isles. Nadem de Lordship in’t Johr 1493 tosamenbraken weer, harr de Klan Maclean de Herrschop op dat Eiland övernahmen, de in’t Johr 1681 vun’n Clan Campbell aflööst wörr. Hüüt gifft dat op Mull veel Tourismus un dat Eiland is en Twüschenstatschoon för vele Pilgers, de över Mull na Iona reisen doot. Mull is över Fähren mit Oban, Lochaline un Ardnamurchan verbunnen. Vun Mull ut verkehrt Utflogsbööd na de lütten Eilannen
Max Illingworth (* 5. November 1992 in Sydney) is en austraalsch Schachspeler. Sien Schachloopbahn fung mit negen Johr an. 2007 hett he sien Land all bi de Weltjöögd-Schacholympiade vertreden. 2012 kreeg he vun de FIDE den Titel vun en Internatschonalen Meester. In dat glieker Johr hett he för Australien an de Schacholympiade deelnommen. 2014 wurr he in Springvale austraalsch Eenzelmeester. FIDE-Koort Max Illingworth in de Datenbank vun olimbase.org (engelsch) Biografien un Partien vun Max Illingworth in de Datenbank vun chessgames.com (engelsch)
Smölten is de Övergang vun de fasten Phaas na den fletigen. Dorbi ist tomeist Hitt nödig. Bi lieken Druck is de Temperatur, bi de en Stoff smölten deit jümmer gliek. Bi den Vörgang sülvst blifft de Temperatur vun den Stoff konstant, wiel de Warmsenergie, de tosätzlich rinsteken warrt, warrt bruukt, üm de Binnen to optolösen. De Mengde vun Energie, de man dorför bruukt, warrt ok Smöltwarms nöömt. Bispeel: Ies smölt bi 0 °C to Water. Iesen smölt bi 1535 °C. De meesten chemisch Stoffen hebbt een Smöltpunkt, wat de Temperatur is, wo de Stoff smölt. Dat gifft aver ook Stoffen, de sutje un sinnig week warrt un wo sick dat Smölten hentreckt. Dat is so bi Glas un Thermoplasten. Bi veele Stoffe is dat so, dat se ehr Smöltpunkt ännern dot, wenn noch een annern Stoff dortomischt warrt. So is dat t. B. bi Water, dat ok al bi Temperaturen ünner 0 °C smölt, wenn dor Solt in oplöst is. Dorüm warrt in'n Winter faken Solt op de Straaten streiht, dormit dat Is opdaut. Wat glieks is ok ut de Geologie, nipp un nau ut de Vulkanologie, bekannt. Dor bildt sik dat hitte Magma in de Eer, wat denn opstiggt
Gerald Maurice Edelman (* 1. Juli 1929 in New York City; † 17. Mai 2014 in La Jolla, Kalifornien) weer en US-amerikaansch Mediziner un Molekularbioloog (Immunologie, Neurowetenschap). 1972 kreeg he gemeensam mit Rodney Robert Porter den Nobelpries för Physiologie oder Medizin för sien Opdecken in den Beriek vun de cheemsch Struktur vun Antikörpern. Edelman hett an dat Ursinus College (Bachelor 1950) un de University of Pennsylvania (M.D. 1954) studeert, weer 1954/55 an dat Massachusetts General Hospital (House Officer), van 1955 bit 1957 Captain in dat US Army Medical Corps un wurr 1960 an dat Rockefeller Institute (wo he af 957 Schöler vun Henry George Kunkel weer) in Biochemie promoveert. Dornah bleev he an de Rockefeller University, wo he 1963 bit 1966 Associate Dean of Graduate Studies weer un 1966 Perfesser wurr (af 1978 Vincent Astor Professor). 1991 wurr he Vörstand vun de Afdeelen Neurobiologie an dat Scripps Research Institute. He is Grünner (1981) un weer Direkter vun dat Neurosciences Institute in La Jolla. Neben sien Forschungen to de Immunologie hett Edelman, de sück af etwa 1972 den Neurowetenschapen towennen dee, Theorien to dat minschlich Bewusstween un de so nömmt Neural Group Selection Theory, de Entwicklungsprozesse in’ Gehirn beschrifft, schafft. In
Fritz Wischer (* 27. April 1869 in Kiel; † 1949 in St. Peter) is een vun de velen plattdüütschen Schrieverslüüd, de spaaßige Geschichten schreven hebben. Wischer, an de Oostsee op de Welt kamen, hett fröh sien Leev för de Noordseeküst entdeckt. 1912 boo he in St. Peter sien Hus Quickborn, wor he ok 1949 doodbleev. „Glück un Not gaht ehm Gang as Ebb un Flot“ weer sien Motto unner de he in sien Huus in St. Peter langtied leev. Wischers nedderdüütsche Geschichten wiest för sien Tiet moderne Themen op. Dorbi hett Wischer jümmers ok sien speziellen Humor. He seggt „De gode nedderdütsche Humor lacht ni över dat Volk, nee mit dat Volk“ in sien Vorwoort to sien bekanntst Wark Lach man mal!, dat 1918 in'n Bookhannel keem und bet hüüt jümmers wedder - teihn mal - opleggt worr. De Tagesschau-Spreker Wilhelm Wieben maak later ok en Schallplatt und en Höörbook ut dit Book. Ok en Book mit Strandgeschichten vun sien Petersdörp (un anner lustige Vertelln) hett Wischer rutbröcht. För dat nedderdütsche Theater arbeid Wischer ok an en Översetten vun't börgerliche Truerspeel Maria Magdalena vun Friedrich Hebbel mit. In de Gemeen Sankt Peter-Ording warrt dat Andenken an de nedderdüütsche Schriever Fritz
Georgi Stepanowitsch Schonin (russisch Георгий Степанович Шонин; * 3. August 1935 in Rowenki, Oblast Woroschilowgrad, Ukrainische SSR; † 7. April 1997 in Swjosdny Gorodok, Oblast Moskau, Russland) weer en sowjeetsch Kosmonaut. Georgi Schonin hett 1957 sien Utbillen to'n Piloten an de Militärfleegerpilotenschool in Jeisk afslooten. Nahdem de Staatliche Tüschenbehördliche Kommission hüm an' 7. März 1960 to'n Kosmonauten utwählt harr, fung Schonin sien Grundutbillen för Kosmonauten OKP in' März 1960 an, de de Pilot an' 3. April 1961 afslooten hett. Toeerst für de Woschod-3-Mission vörsehn, is Schonin an’ 11. Oktober 1969 as Kommandant gemeensam mit Waleri Kubassow mit Sojus 6 in den Weltruum flagen. Hör Ruumschipp nehm an en Gruppenfloog tosommen mit Sojus 7 un Sojus 8 deel. Plaant weer en Kopplung vun Sojus 7 un Sojus 8, de vun Kubassow un Schonin ut Sojus 6 beobacht wurrn sull, de Kopplung keem aber nich tostannen, wiel dat Annäherungssystem Igla bi all dree Ruumscheep verseggen dee. Schonin un Kubassow kunnen aber tomindst dat Vakuum-Schweißgerät Vulkan utprobeeren, dat in dat luftloos Orbitalmodul upbaut un vun dat Rückkehrmodul ut feernstüert wurr. An' 16. Oktober is Sojus 6 weer heel up de Eer torüchkommen. Schonin weer denn as Kommandant vun Sojus 10 vörsehn, de eerst
Canna is de op't wiedst in'n Westen liggen vun de Lütten Inseln, de to de schottschen Binneren Hebriden höört. Dat Eiland is in Besitt vun'n „National Trust for Scotland“, de ene Farm op dat Eiland in Bedrief hett. De 20 Inwahners vun Canna höört binah all to de röömsch-kathoolsche Kark. Canna is för siene Vagelwelt bekannt. De hööchste Punkt vun dat Eiland is Compass Hill mit en Hööch vun 150 Meters. Lüttere Eilannen in de Neeg vun Canna sünd Hyskeir un Sanday. Fähren na Canna leegt in'n groten Naturhaven vun Mallaig an un fohrt wieder na Rum, Eigg un Muck. Mehr Informatschonen un Koort (engelsch) Koordinaten:57° 3′ N, 6° 33′ W Eilannen vun de Binneren Hebriden Canna | Coll | Colonsay | Eigg | Iona | Isay | Islay | Jura | Longay | Muck | Mull | Oronsay | Pabay | Raasay | Rona | Rum | Skye | Scalpay | Staffa | Tiree | Ulva
Parlbarg (hoochdüütsch Perlberg) is en lütten Oort, de to Wiepenkathen tohöört, in de Gemeen Stood in’n Landkreis Stood, Neddersassen. Dat liggt an dat linke Över von de Swing, so bi 500 Meter af von’n Stroom. De Naveröörd sünd Hahl in’n Noorden, Stood in’n Noordoosten, Barg, Lütt un Groot Thun in’n Süüdoosten, Wiepenkathen in’n Süüdwesten un Haddörp in’n Noordwesten. Bi Parlbarg is von de Midd von dat 19. Johrhunnert af an en Grafffeld mit Urnengräver ut de Völkerwannertied opgraavt worrn. Later hebbt se bi en Graavakschoon 1936 500 Urnengräver funnen un 1949 noch wedder 400 Brandgräver. Na de Buckelurnen, de se dor funnen hebbt, hebbt se de Parlbarg-Grupp defineert, de en Reeg Grafffeller tohoopfött, de ähnlich utstatt sünd. Parlbarg dükert 1204 toeerst in de Oorkunnen op, as Hinnerk V. den Oort tohoop mit Wiepenkathen un Haddörp an dat Klooster St. Marien schenkt hett. 1894 hebbt se bi dat Graven von en Sood en Graff ut de Tied üm 400 n. Chr. funnen. Dat Graff leeg so twee Meter ünner de Eer. In dat Graff hebbt se en Holtammel mit Bronzbannen funnen, en Deel von en Bronzfatt, Resten von en Liefreem-Garnitur ut Bronz, en Stüttarmfibel un en konisch Glasbeker. Parlbarg höört von
Westerwannen is en Dörp in de Gemeen Wannen in’n Landkreis Cuxhoben, Neddersassen. Westerwannen liggt an de Süüdkant von en Geestinsel in de Masch un dat Moor von Land Hadeln. De höögste Punkt von disse Geestinsel is de Grafenbarg, de op 20 Meter över NN liggt. En poor hunnert Meter in’n Süden von Westerwannen flütt de Emmelk langs. Dat Naturschuulrebeed Aßbütteler Moor liggt in’n Noordwesten von’n Oort. De Naveröörd sünd Heernkoop un de Lee in’n Noorden, Kampen in’n Noordoosten, Oosterwannen in’n Oosten, Suurlee in’n Süüdoosten, Ahlen-Falkenbarg un Krümpel in’n Süüdwesten, Wanhöden in’n Westen un Seehusen un Füürsteed in’n Noordwesten. In de Tied so 3500 bet 2800 v. Chr. sünd in’n Westen von’n Oort de Megalithanlagen bi Westerwannen boot worrn. In dat Moor bi Westerwannen hebbt se en Holtidol funnen, dat 43,5 Zentimeter hoog is. Dat steiht nu in de Borg Beers utstellt. De Liev von dat Idol besteiht ut en groff bearbeidt Bahl, op den en rund Kopp ahn Gesicht sitt. Bi Westerwannen is en Grafffeld mit Urnengräver ut de Völkerwannertied opgraavt worrn. Dat Grafffeld hett mehr as 3000 Gräver un höört to de gröttsten Urnengrafffeller in Noordeuropa. Na de Buckelurnen, de se dor funnen hebbt, hebbt se de Westerwannen-Grupp defineert,
Dat Krankenhuus Stood is dat Krankenhuus in de Stadt Stood. Dat steiht op’n Swarten Barg in’n Westen von de Stadt an de Bremervörer Straat nich wied weg von de Krüzung von de Bundsstraten B 74 un B 73. Bedreven warrt dat von de Elbe Kliniken Stade-Buxtehude. Dat Krankenhuus Stood is 2001 mit dat Krankenhuus Buxthu tohoopslaten worrn. Dat höört siet 2002 ok to’n Elv-Heid-Krankenhuusverbund. Den Plaan för en Krankenhuus in Stood hett dat toeerst 1832 geven. De Vaderlandsche Vereen hett dor binnen teihn Johr 9000 Rieksdaler för sammelt un 1842 is de Vörgänger von dat hüdige Krankenhuus an de Harsfelder Straat boot worrn. Toeerst mit man twölv Bedden. 1843 is dat Naverhuus toköfft worrn un de Tall Bedden hett sik verdubbelt. Dat Krankenhuus is 1871 wieder utboot worrn. 1927 hett de Stadt Stood en Weddstried utropen för en nee Krankenhuus. 1929 hebbt se anfungen to boen un 1931 is dat ne’e Huus an de Diekstraat mit 70 Bedden trechworrn. In de Tied in’n un na’n Tweten Weltkrieg hett dat ok noch en Butensteed op dat Gelänn von’n Flegerhorst Stood geven. Düt Krankenhuus Süüd hett dat noch bet 1957 geven. Ok annerwegens in Stood hett dat noch veer Gebüüd geven, de
De Markus-Kark is en evangeelsch-luthersche Kark in’n Stadtdeel Hahl von Stood (Karkenkreis Stood). Ehren Naam hett se von’n Evangelist Markus. De Kark steiht in’n Lerchenweg. Dat Rebeed, dat de Karkengemeen von de Markus-Kark billt, hett vörher to dat Kaspel von de Cosmae-Kark höört. In Hahl hebbt kort na’n Tweten Weltkrieg en Barg Minschen in Baracken leevt. Ünner annern weer Theodor Zöckler mit Lüüd ut sien Zöcklerische Anstalten ut Galizien na Stood kamen. För de Lüüd, de dor nu leevt hebbt - dor weren veel ole Lüüd mank - hebbt se in de Barack Renate denn Goddsdeensten fiert. 1954 is dat Rebeed denn en egen Parrbezirk binnen dat Kaspel worrn. Kort nadem 1959 de Pastoor Bernhard Thomas sien Amt in dissen Parrbezirk övernahmen hett, hett de Karkenvörstand von de Cosmae-Kark beslaten, dat in Hahl en ne’e Kark boot warrn schull. Plaant hett de Kark de Architekt Horst Fischer ut Hamborg. De Grundsteen is denn an’n 6. Dezember 1963 leggt worrn. An’n 5. September 1965 is de ne’e Kark denn von Landssupperndent Hans Hoyer inweiht worrn un dor is denn en egen Karkengemeen von worrn. De grote Klock wiggt 890 kg. De Kark hett en ümbooten Ruum von 5860 Kubikmeter. 1959-: Bernhard
De Weyerbarg is en 54,4 Meter hogen Geestbarg in’t Düvelsmoor bi Worpsweed in’n Landkreis Oosterholt. De Weyerbarg is in de Iestied billt worrn un raagt nu as en Eiland ut dat Moor ümto rut. Bi’n Barg sünd en Barg Funnen ut de Jungsteentied maakt worrn, ünner annern Steenwarktüüg un Smucksaken. Ut de Tied 1100 v. Chr. sünd an’n Süüdhang „Achtern Barg“ Urnengräver funnen worrn. Disse Tied, in de Minschen an’n Barg leevt hebbt, hett bet 500 v. Chr. duurt. Op’n Weyerbarg steiht de „Neddersassensteen“ von Bernhard Hoetger. Dat is en 18 Meter hoog Monument ut Tegelsteen, dat 1922 för de Soldaten ut de Ümgegend opstellt worrn is, de in’n Eersten Weltkrieg doodbleven sünd. 1957 is de Stiftung Worpsweed grünnt worrn, de Land an’n Weyerbarg opköfft, üm to verhinnern, dat dor noch mehr Sand afboot warrt. De Barg dükert op veel Biller von Künstlers ut de Künstlerkolonie Worpsweed op. Dat gifft en Saag dor över, wo de Weyerbarg herkummt: dor is maal en Hüün ween, de hett Hüüklüüt heten un weer en Minschenfreter. De wull sik von en Fischer dor dat Moor leiden laten. De Fischer hett em seggt, dat he önnig Sand mitnehmen schull, den kunn he jümmer vör sik
Kurt Weidmann (* 8. August 1937 in Darmstadt; † 1. Juni 2014 ok dor) weer en düütsch Politiker (SPD) un Afordneter vun den Hessischen Landdag. Kurt Weidmann hett Rechtswetenschapen studeert un hett as Afkaat arbeit. Bi de vörtrucken Lannddagswahl 1987 in Hessen wurr he in den Landdag wählt, den he dree Wahlperioden lang van' 5. April 1987 bit to'n 4. April 1999 anhörrn dee. He wurr in' Wahlkreis Darmstadt-Stadt I as Direktkandidat wählt. Jochen Lengemann: MdL Hessen 1808-1996, 1996, ISBN 3-7708-1071-6, Siet 404 Ruhe und Sachlichkeit als Markenzeichen. Nahroop in' Darmstädter Echo van' 2. Juni 2014