rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Büüns (hoochdüütsch Buensen) is en lütt Dörp in de Gemeen Bookholt in’n Landkreis Horborg, Neddersassen. De Oort höört polietsch al von öllers bi Bookholt mit bi un is ok Deel von de Oortschop Bookholt. De Naveröörd sünd Eekel in’n Noorden, Klecken in’n Noordoosten, Nee-Eekel in’n Oosten, Eekstüüv un Itzenbüttel in’n Süüdoosten, Reindörp in’n Süden, Bookholt in’n Süüdwesten, Vaans in’n Westen un Dibbersen in’n Noordwesten. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Jesborg in’n Kanton Hittfeld höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett vör 1852 to de Vaagdie Hittfeld in dat Amt Horborg tohöört un denn von 1852 bet 1859 to dat Amt Hittfeld. 1859 is dat wedder Deel von dat Amt Horborg worrn. Na 1885 weer dat in’n Kreis Horborg. 1932 is dat Deel von’n ne’en, grötteren Kreis Horborg worrn. Büüns is evangeelsch-luthersch präägt un höört to dat Kaspel von de Paulus-Kark in Bookholt. Fröher hett dat to dat Kaspel von de Mauritius-Kark in Hittfeld tohöört. För de Kathoolschen is de St.-Petrus-Kark in Bookholt tostännig. De freewillige Füürwehr Bookholt is för Büüns mit tostännig.
Brumhagen (hoochdüütsch Brumhagen) is en lütten Oort in de Gemeen Bookholt in’n Landkreis Horborg, Neddersassen. De Oort höört polietsch al von öllers bi Sprötz mit bi. De Naveröörd sünd Meilsen un Steenbeek in’n Noordoosten, Bookholt in’n Oosten, Suurhoop in’n Süüdoosten, Sprötz un Trill in’n Süüdwesten un Triller Barg un Klauenborg in’n Noordwesten. De Oort hett vör 1859 to dat Amt Mesborg tohöört un denn von 1859 bet 1885 to dat Amt Töst. Na 1885 weer dat in’n Kreis Horborg. 1932 is dat Deel von’n ne’en, grötteren Kreis Horborg worrn. Brumhagen hett von öllers to Sprötz tohöört. Sprötz hett in dat 19. Johrhunnert en Gemeenverband mit Kakenstörp, Dreest un Trill billt, de Veerdörper. Disse Verband hett bet 1900 bestahn, as Sprötz wedder egenstännige Gemeen worrn is. De Oort Brumhagen is an’n 1. Juli 1972 mit de Gemeenreform in Neddersassen as Deel von de Gemeen Sprötz an de Gemeen Bookholt kamen. Brumhagen is evangeelsch-luthersch präägt un höört to dat Kaspel von de Krüüzkark in Sprötz. För de Kathoolschen is de St.-Petrus-Kark in Bookholt tostännig. Nich wied af von Brumhagen löppt de Bundsstraat 75 langs, de in’n Noordoosten över Steenbeek na Dibbersen un Ninndörp geiht un in’n Süüdwesten över Trill un Kakenstörp na
Dangersen (hoochdüütsch Dangersen) is en Dörp in de Gemeen Bookholt in’n Landkreis Horborg, Neddersassen. De Oort höört polietsch al von öllers bi Dibbersen mit bi. Dangersen liggt an’n Oostrand von’n Stuvenwoold, wat en Deel von de Horbörger Bargen is. Twüschen Dangersen un Dibbersen doot de Höögden von’n Habenbarg (120 m), Dangerser Barg (120 m) un Nuppenbarg (124 m) liggen. De Naveröörd sünd Ems in’n Noorden, Ninndörp in’n Noordoosten, Dibbersen in’n Oosten, Vaans in’n Süüdoosten, Bookholt in’n Süden, Steenbeek un Meilsen in’n Süüdwesten un Mienenbüddel un Raad in’n Noordwesten. In’n Tweten Weltkrieg sünd veer Soldaten ut Dangersen fullen oder vermisst. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Hittfeld in’n Kanton Hittfeld höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett vör 1852 to de Vaagdie Hittfeld in dat Amt Horborg tohöört un denn von 1852 bet 1859 to dat Amt Hittfeld. 1859 is dat wedder Deel von dat Amt Horborg worrn. Na 1885 weer dat in’n Kreis Horborg. 1932 is dat Deel von’n ne’en, grötteren Kreis Horborg worrn. De Oort is an’n 1. Juli 1972 mit de
Dit Woort hett noch annere Bedüden: kiek dorför ünner Dibbelsen. Dibbersen (hoochdüütsch Dibbersen) is en Dörp in de Gemeen Bookholt in’n Landkreis Horborg, Neddersassen. To Dibbersen höört polietsch al von öllers ok dat Dörp Dangersen mit bi. Dibbersen liggt an’n Oostrand von’n Stuvenwoold, wat en Deel von de Horbörger Bargen is. Twüschen Dangersen un Dibbersen doot de Höögden von’n Habenbarg (120 m), Dangerser Barg (120 m) un Nuppenbarg (124 m) liggen. De Naveröörd sünd Ninndörp in’n Noordoosten, Eekel in’n Oosten, Nee-Eekel, Büüns un Vaans in’n Süüdoosten, Bookholt in’n Süden, Steenbeek un Meilsen in’n Süüdwesten, Dangersen in’n Westen un Ems in’n Noordwesten. Dibbersen kummt toeerst in de Lehnregisters von de Lümbörger Hartög von 1130 bet 1352 vör. In’n Eersten Weltkrieg sünd 17 Soldaten ut Dibbersen fullen oder vermisst un in’n Tweten Weltkrieg 21. De Dibberser Windmöhl is 2007 restaureert worrn. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Hittfeld in’n Kanton Hittfeld höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett vör 1852 to de Vaagdie Hittfeld in dat Amt Horborg tohöört un denn von 1852 bet 1859
Dit Woort hett noch annere Bedüden: kiek dorför ünner Hermann Emil Fischer (Politiker). Hermann Emil Fischer (* 9. Oktober 1852 in Euskirchen; † 15. Juli 1919 in Berlin) gellt as Begrünner vun de klassisch orgaanschen Chemie un kreeg 1902 den Nobelpries för Chemie för bahnbreekend Arbeiten up dat Rebeet vun de Suckerchemie. De „Fischer-Projektschoon“ is en wichtig Hülpsmiddel bi dat Fastleggen vun rüümlich Molekül-Strukturen. He hett dat Phenylhydrazin opdeckt un hett dat Reagenz to dat Bestimmen vun Ketonen un Aldehyden in Suckern bruukt. Buterdem hett he de Stereochemie vun de Suckermoleküle upkloort un hett de Zuckermoleküle synthetiseert. Fischer hett ok de Aminosüeren vun de Proteine ünnersöcht un lüttgere Peptide synthetiseert. He weer Paddmaker för de Synthese vun de Diethyl-Barbitursüer (Veronal®). Hermann Emil Fischer. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons. DNB-Katalog] WDR-Reportage to'n 105. Johrsdag vun de Inführen vun dat Barbiturat Veronal Emil-Fischer-Centrum vun de Friedrich-Alexander-Universität Erlangen-Nürnbarg Biografie Emil Fischer (PDF; 16,9 MB) Vita Emil Fischer (HU Berlin) Normdaten: GND: 118691155 (OGND, AKS) | LCCN: n86858871 | VIAF: 71489994 | Wikipedia-Personensöök
Antonia Frederika Wesseloh (* 25. Juli 1995 in Buxthu) is en düütsch Model. Wesseloh is 1995 in Buxthu boren un dor ok opwussen. Se weer in Buxthu op de Rotkäppchenschool un later op dat Halepaghen-Gymnasium. 2014 hett se dor ehr Abitur maakt. As se 14 weer, hett Wesseloh sik för Testopnahmen för den Film Die Wilden Hühner und das Leben anmellt, is aver nich nahmen worrn. Se hett sik denn in’t sülve Johr noch bi fiev Modelagenturen beworven. De Agentur Modelwerk ut Hamborg hett de 1,78 Meter grote Deern denn ünner Verdrag nahmen. Ehr Debüt weer op de Berlin Fashion Week Harvst/Winter 2011 för Escada. Kort later weer se blangen Ondria Hardin, Kelly Mittendorf, Frida Gustavsson un Julia Zimmer dat Gesicht von de Prada-Kampagne Harvst/Winter 2011. 2012 hett se för de Kampagnen Sonia by Sonia Rykiel Vörjohr/Winter 2012 un Uniqlo Vörjohr 2012 modelt un 2013 ünner annern blangen Topmodel Hanne Gaby Odiele in SET Fashionology Harvst/Winter 2013. Wesseloh weer in en ganze Reeg Editorials to sehn, 2011 in TUSH un Vogue Italien, 2012 in i-D Magazine, Grey Magazine, Love Magazine, Dazed & Confuzed, 10 Magazine, Vision China, Topshop, Vogue Japan, Mixte, Achtung Magazine un Vogue China un 2013 in dat
Vaans (hoochdüütsch Vaensen) is en lütt Dörp in de Gemeen Bookholt in’n Landkreis Horborg, Neddersassen. De Oort höört polietsch al von öllers bi Bookholt mit bi un is ok Deel von de Oortschop Bookholt. Dat Dörp liggt an de Süüdoost-Utlöpers von de Horbörger Bargen. Na Dibbersen hen in’n Noordwesten doot de Nuppenbarg (114 m) un de Stucksbarg (102 m) liggen. De Naveröörd sünd Ninndörp in’n Noorden, Eekel in’n Noordoosten, Büüns un Nee-Eekel in’n Oosten, Itzenbüttel un Reindörp in’n Süüdoosten, Bookholt in’n Süden, Steenbeek in’n Süüdwesten un Dangersen un Dibbersen in’n Noordwesten. In’n Eersten Weltkrieg sünd fiev Soldaten ut Vaans fullen oder vermisst. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Jesborg in’n Kanton Hittfeld höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett vör 1852 to de Vaagdie Hittfeld in dat Amt Horborg tohöört un denn von 1852 bet 1859 to dat Amt Hittfeld. 1859 is dat wedder Deel von dat Amt Horborg worrn. Na 1885 weer dat in’n Kreis Horborg. 1932 is dat Deel von’n ne’en, grötteren Kreis Horborg worrn. Vaans is evangeelsch-luthersch präägt un höört
Fleesterloh (hoochdüütsch Fleestedter Lohe) is en Oort in de Gemeen Seevdaal in’n Landkreis Horborg, Neddersassen. De Oort höört polietsch al von öllers bi Fleest mit bi. An Fleesterloh langs flütt de Röhrenbeek, de in’n Süüdoosten in’n Karoxbosseler Möhlenbeek münnt. De wedder münnt in de Seev. De Naveröörd sünd Mäkelfeld un Glüsen in’n Noordoosten, Glüser Loh in’n Oosten, Jehrden un Karoxbossel in’n Süüdoosten, Emmelndörp un Hittfeld in’n Süüdwesten un Fleest un Sinsdörp in’n Noordwesten. Fleesterloh is as Afbo von Fleest ut anleggt worrn. Vör 1885 leeg Fleesterloh in de Vaagdie Höpen von’t Amt Horborg un na 1885 in’n Kreis Horborg, de 1932 denn Deel von’n hüdigen Landkreis Horborg worrn is. De Oort is as Deel von de Gemeen Fleest an’n 1. Juli 1972 mit de Gemeenreform in Neddersassen an de Gemeen Seevdaal kamen. Fleesterloh is evangeelsch-luthersch präägt un höört to dat Kaspel von de Mauritius-Kark in Hittfeld. De Oort Fleest hett mit de Christuskark vondaag aver ok en egen Kark. Disse Kark is 1998/1999 boot worrn. För de Kathoolschen is de St.-Ansgar-Kark in Hittfeld tostännig, de siet 2014 Deel von de Karkengemeen Goden Hirt in Winsen is. De Oort hett fröher to de Karkengemeen St. Petrus in Bookholt tohöört. Nadem 1964
Dackhaas is eun spasshafitgen Iutdruck för eune Katte. Man kann auk eunen Handwerker betekn de nich in’r Lehre was. Eun iutkuiten Katte sünner Kopp, Steert, Pauten un met aftrocken Fell kükt wal iut os de Liev van eunen Hasen oder eun Kaninken. Vanwegen dat Katten up de Däcker kladdert un hüppket nööm man seu denn Dackhasen. Vör ollen de Armen, de eun korget Lieben fohren, eten in leigen Tieden jümmers wedder Kattenfleusk. Kattenfleesch Böhnhaas Katze und Mensch: Eine wechselvolle Beziehung
Dat Apostoolsche Vikariat von Böver- un Neddersassen is an’n 6. April 1709 inricht worrn. Dor hebbt de Rebeden von de fröheren Bisdömer Minnen, Veern, Halverstidde, Meideborg, Havelberg, Brannenborg, Merseburg un Naumburg tohöört, de bet to de Tied to dat Apostoolsche Vikariat von’n Noorden höört harrn. 1743 sünd de Sassischen Arvlannen as neet Apostoolsch Vikariat von de Sassischen Arvlannen egenstännig worrn, dat 1921 an dat ne’e Bisdom Meißen kamen is. Dat Vikariat von Böver- un Neddersassen harr sien Seet in Hannover (St. Clemens) un is dorüm ok Apostoolsch Vikariat Hannover nöömt worrn. As dat Vikariat an’n 11. Februar 1780 oplööst worrn is, keem dat Rebeed, dat nableven is, wedder an dat Apostoolsche Vikariat von’n Noorden. Agostino Steffani (1709–1723) Ludolf Wilhelm von Majus (1722–1723) (Provikar) Agostino Steffani (1726–1728) Johann Heinrich Naendorff (1728–1730) Leopold Heinrich Wilhelm von Schorror (1730–1745) Johann Wilhelm von Twickel (1745–1757) Volradus Christian Müller (1757–1759) (Provikar) Jodokus Joseph Walmer (1759–1760) (Provikar) Johann Theodor von Franken-Siersdorf (1760–1779) Indrag op catholic-hierarchy.org to dat Vikariat (engelsch)
Dat Bisdom Hilmssen is en röömsch-kathoolsch Bisdom in Noorddüütschland. Seet is de Marien-Doom in Hilmssen. Bischop is opstunns Norbert Trelle. Dat Bisdom hett 120 Karkengemenen in 17 Dekanate. Alltohoop sünd dat 613.508 Katholiken op en Rebeed von üm un bi 30.000 km² (Stand 31. Dezember 2013). Dat is en Andeel von de Inwahners von 11,4 %. De gröttste Deel von dat Rebeed is evangeelsch-luthersch präägt un för de Katholiken Diaspora. Blots dat Ünnereiksfeld (hett fröher to Kurmainz höört) un dat ole Hoogstift Hilmssen sünd kathoolsch präägt. Nadem Korl de Grote in de Sassenkriege de Sassen ünner sik kregen hett, hett he en Missionsbisdom för Oostfalen inricht. Dat weer in Elze 19 Kilometer in’n Westen von Hilmssen. Eerst ünner Korl sien Söhn Ludwig den Framen is 815 dat Bisdom na Hilmssen verleggt worrn. To dat Bisdom hebbt to de Tied 17 sassische Goe höört: Astfala, Flutwidde, Liergo, Saltgo, Wenzigo, Ambergo, Flenithigo, Aringo, Tilithigo, Valingo, Gudingo, Scotelingo, Muldese, Marstemgo, Osterwalde, Helingo un Muthiwide. Ünner Bischop Altfrid is 852 bet 872 de eerste stenen Doom boot worrn. Von 1235 bet 1802 weer de Bischop gliektiedig ok Rieksförst. Sien Territorium, dat Förstbisdom Hilmssen, weer lütter as dat Bisdom. Von 1500 af an hett dat
Ninndörp (hoochdüütsch Nenndorf) is en Dörp in un Seet von de Gemeen Rosengoorn in’n Landkreis Horborg, Neddersassen. Ninndörp liggt an’n Oostrand von de Horbörger Bargen. In’n Noordwesten liggt de Gannabarg. De Naveröörd sünd Sieversen un Leversen in’n Noorden, Westerhoff, Tötsen, Jiddens un Hinteln in’n Noordoosten, Klecken un Eekel in’n Süüdoosten, Büüns un Vaans in’n Süden, Dibbersen un Dangersen in’n Süüdwesten, Ems in’n Westen un Langenrehm in’n Westen. In’n Düütsch-Franzööschen Krieg 1870/1871 sünd twölv Soldaten ut Ninndörp fullen oder vermisst, in’n China-Krieg een, in’n Eersten Weltkrieg ölven un in’n Tweten Weltkrieg 36. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Hittfeld in’n Kanton Hittfeld höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett vör 1852 to de Vaagdie Hittfeld in dat Amt Horborg tohöört un denn von 1852 bet 1859 to dat Amt Hittfeld. 1859 is dat wedder Deel von dat Amt Horborg worrn. Na 1885 weer dat in’n Kreis Horborg. 1932 is dat Deel von’n ne’en, grötteren Kreis Horborg worrn. De Oort is an’n 1. Juli 1972 mit de Gemeenreform in Neddersassen Deel von de Gemeen Ninndörp
Erich Friederich Adickes (* 24. Juli 1778 in Cappel; † 3. Juni 1838 in Hannover) weer en düütschen Hoffbesitter un Politiker. Adickes is 1778 as Söhn von Regine Friedrica, borene von Lehe (29. Oktober 1750–16. Januar 1818), un Henning Friedrich Johann Adickes (23. November 1748–15. März 1807) in Cappel boren. He weer Landsvörsteiher un von 1819 bet to sien Dood 1838 Maat von de Stännversammlung von dat Königriek Hannover. Adickes hett an’n 4. Juni 1802 in Spiek Dorothea Veronica Eibs (11. Mai 1783–21. November 1848) freet, de den Hoff Heuhusen mit in de Eh brocht hett. 1803 hett he von sien Unkel Eibe Friedrich von Lehe en Hoff an’n Millmer Südermarren arvt. 1807 hett Adickes den Hoff Heuhusen intuuscht gegen Land an’n Südermarren. Dissen Hoff an’n Südermarren hett Adickes denn den Naam Rosengoorn geven, na en Floornaam. Adickes hett an’n 4. Juni 1802 in Dorum Dorothea Veronika Eibs (11. Mai 1783–21. November 1848) freet. De beiden harrn de Kinner Eibe Henning (* 3. Oktober 1802), Friederice Veronica (15. April 1804–1879), Erich Friedrich (3. Mai 1806–23. Januar 1835), Eibe Friedrich (4. Mai 1808–14. Mai 1808), Henning Friedrich (22. Mai 1809–1. September 1809), Ernst Friedrich (7. März 1811–26. Januar 1878), Eide Hinrich
Rosengoorn (hoochdüütsch Rosengarten) is en Hoff an’n Südermarren bi Millm (Südermarren 15, 27632 Millm) in de Gemeen Wuster Noordseeküst in’n Landkreis Cuxhoben, Neddersassen. De Hoff liggt in dat Siedland von de Masch in Land Wusten. Dat Water ut dat Rebeed flütt över de Cappler Waterlöös af, de direkt an’n Süüdrand von’n Hoff langsgeiht. De Hoff Rosengoorn is Deel von’n Südermarren. De Öörd ümto sünd de Noordermarren in’n Noorden, Millm mit Specken un Sorthum in’n Noordoosten, Kraansborg un Holsseln in’n Süüdoosten, Dorum un Knakenborg in’n Süüdwesten, Oberhusen in’n Westen un Grotenbüttel un Cappel in’n Noordwesten. Erich Friederich Adickes hett 1802 Dorothea Veronica Eibs freet, de den Hoff Heuhusen mit in de Eh brocht hett. 1803 hett he von sien Unkel Eibe Friedrich von Lehe en Hoff an’n Millmer Südermarren arvt. 1807 hett Adickes den Hoff Heuhusen intuuscht gegen Land an’n Südermarren. Dissen Hoff an’n Südermarren hett Adickes denn den Naam Rosengoorn geven, na en Floornaam. De Oort hett vör 1852 to dat Vaagdiegericht Land Wusten tohöört un denn to dat Amt Dorum. Na 1885 weer dat in’n Kreis Leh. 1932 is dat Deel von’n Landkreis Wersermünn worrn un 1977 von’n Landkreis Cuxhoben. An’n 1. Januar 2015 is de Gemeen Millm as
Skye (Schottsch Gäälsch Eilean Sgitheanach oder ok Eilean à Cheo) is dat gröttste Eiland vun de Binneren Hebriden, de vör de Westküst vun Schottland in’n Atlantik liggt. Skye hett tosamen mit de lütteren Eilannen in de Neeg en Flach vun 1736 Quadratkilometers, en Läng vun 80 Kilometers un en Breed vun 35 Kilometers. Vun’t schottsche Hööftland is Skye dör den Sund vun Sleat, Kyle Rhea un Kyle Akin oder Loch Alsh trennt, de Lütte Minch billt de Grenz to de Büteren Hebriden. De Oostküst sünd Rona, Raasay, Scalpay un Pabay vörlagert, in’n Süden liggt, trennt dör den Soay-Sund dat Eiland Soay. De Küst vun’t Eiland hett temlich vele Buchten un Sealochs, so dat keen Punkt op dat Eiland wieder as acht Kilometers vun’t Över vun de See weg is. De Buchten deelt Skye in fief gröttere Halvinseln: Sleat in’n Süden, Minginish in’n Süüdwesten, Duirinish in’n Noordwesten, Waternish in’n Noordnoordwesten un Trotternish in’n Noorden. De hööchste Punkt in en bargig Rebeet is de Sgurr Alasdair (993 m över NN) in de rugen Black Cuillins, un dormit ok de hööchste Punkt vun de helen Hebriden. Hööftstadt vun dat Eiland is Portree. De Distrikt Skye un Lochalsh is een vun de acht Verwaltenseenheiten
Antonio Salieri, in Öösterriek tietlevens ok Anton Salieri (* 18. August 1750 in Legnago, Venetien, Österreich, hüüd Italien; † 7. Mai 1825 in Wien), weer en italieensch-öösterrieksch Komponist vun de Klassik, Kapellmeester un Musikpädagoog. Antonio Salieri wurr in en finanziell goot dorstahn Koopmannsfamilie boren. He weer dat achte Kind ut de Ehe vun Antonio Salieri sen. (1702–1764) mit Anna Maria Scacchi (1722/23–1763). All fröh hett he Violine, Cembalo un Gesang bi sien Bröer Francesco lehrt, de vun Giuseppe Tartini ünnerricht wurr, as ok bi den Domorganisten vun Legnago, Giuseppe Simoni, de en Schöler vun Padre Giovanni Battista Martini ween weer. Nah den fröhen Dood vun sien Öllern gung Salieri nah Padua, later nah Venedig, wo he bi Giovanni Pescetti in' Generalbass un den Tenor Ferdinando Pacini in' Gesang ünnerricht wurr. 1766 Salieri dor up Florian Leopold Gassmann drapen, de hüm inlaaden hett, mit hüm an den kaiserlichen Hoff nah Wien to kommen, un hüm – footend up dat Lehrbook Gradus ad Parnassum vun Johann Joseph Fux un den Istituzioni harmoniche vun Gioseffo Zarlino – in Kompositschoon Ünnerricht geev. Bi de Kamermusiken vun Kaiser Joseph II. inführt, hett he 1767 den Dichter Pietro Metastasio kennen lehrt, de hüm in de Deklamatschoon
Botein (ut arabisch بطين|d=buṭain, lütt Buuk) is de Eegennaam vun den Steern δ Arietis (Delta Arietis). Botein hörrt de Spektralklass K2 an un hett en Helligkeit vun +4,4 mag. Botein is ca. 168 Lichtjohren vun de Eer weg (luut Hipparcos-Datenbank). Botein kann as ekliptiknaher Steern vun den Maand un (mitünner) vun Planeten bedeckt wurrn. Hipparcos-Kataloog (ESA 1997)
Jehrden (hoochdüütsch Jehrden) is en Dörp in de Gemeen Seevdaal in’n Landkreis Horborg, Neddersassen. Jehrden liggt an’n Karoxbosseler Möhlenbeek,in den bi Jehrden ok de Röhrenbeek münnt. In’n Süüdoosten flütt de Seev langs. De Naveröörd sünd Glüser Loh in’n Noorden, Glüsen in’n Noordoosten, Maschen-Dörp in’n Oosten, Maschen-Heid in’n Süüdoosten, Karoxbossel un Hittfeld in’n Süüdwesten, Emmelndörp in’n Westen un Fleest mit Fleesterloh in’n Noordwesten. In’n Eersten Weltkrieg sünd twee Soldaten ut Jehrden fullen oder vermisst. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Hittfeld in’n Kanton Hittfeld höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett vör 1852 to de Vaagdie Hittfeld in dat Amt Horborg tohöört un denn von 1852 bet 1859 to dat Amt Hittfeld. 1859 is dat wedder Deel von dat Amt Horborg worrn. Na 1885 weer dat in’n Kreis Horborg. 1932 is dat Deel von’n ne’en, grötteren Kreis Horborg worrn. De Gemeen Jehrden is 1928/1929 Deel von de Gemeen Glüsen worrn. Mit de Gemeenreform in Neddersassen an’n 1. Juli 1972 is Glüsen Deel von de Gemeen Seevdaal worrn. Jehrden höört sietdem polietsch to de Oortschop
De Kelpgoos oder Tanggoos (Chloephaga hybrida) is en Vagel, de to de Familie vun de Aantenvagels un dor to de Unnerfamilie vun de Halfgöse rekent warrt. Se fritt sunnerlich Kelp (brune Algen). Dor hett se ok ehren Naam vun her. De Ganners hefft en witt Fedderkleed, en swatten Snavel un geele Föte. De Seken dreegt en dunker Fedderkleed mit griese Striepen up’e Bost, en hellen Snavel un, just so, as de Seken, geele Föte. Kelpgöse leggt twee bit seven Eier in’t Johr in dat hoge Gras. Dat duert um un bi een Maand, denn kruupt de Jungen ut. Düsse Halfgöse leevt in de süüdlichen Gemarken vun Süüdamerika, in Patagonien, up de Falklandinseln un in Füerland. Se hoolt sik dor up in felsige Gegenden nich wiet af vun Water. Vun düsse Aart sünd twee verschedene Unneraarden bekannt: Chloephaga hybrida: In’n Süden vun Chile un Argentinien. Chloephaga malvinarum: Up de Falklandeilannen.
Beer is en Krater op’n Mars, de na den Astronoom Wilhelm Beer nöömt is. Beer un sien Mitarbeider Johann Heinrich Mädler hebbt in de fröhen 1830er Johren de eersten Koorten vun’n Mars maakt, de good to bruken weren. De Krater liggt in’n Süüdwesten vun Meridiani Planum, üm un bi 10° westen vun den Krater Mädler.
De Graukoppgoos (Chloephaga poliocephala) is en Vagel ut de Familie vun de Aantenvagels. Dor warrt he to de Halfgöse rekent. De wetenschoppliche Naam vun düsse Aart is to'n eersten Mol nömmt wurrn in dat Johr 1857 vun Sclater. Düsse Vagel hett en griesen Kopp un en bruunroden Hals. De Uppersiete is bruun un de Unnersiet witt. An de Flanken hett he swatt-witte Striepen. Düsse Aart kummt vör in'n Süden vun Süüdamerika, sunnerlich in Chile un Argentinien. Freten deit se Gras, Kruut un Sumpplanten. In'n Winter nehmt se ok Saat un Feldfrücht. Dat Nest warrt in't hoge Gras inricht' un mit Feddern utstaffeert. Dor leggt se veer bit sess Eier rin un brott dor 30 Dage up, ehr dat de Lüttjen utkruupt. Up de Rode List vun den IUCN hett düsse Aart den Status gor keen Sorgen. De grote dierenencyclopedie, (1993) Zuidnederlandse Uitgeverij N.V., Aartselaar, België. ISBN 90-243-5204-5. Graukoppgoos. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.
De Rootkoppgoos (Chloephaga rubidiceps) is en Vagel ut de Familie vun de Aantenvagels. Dor warrt se to de Halfgöse rekent. De Deerter weert um un bi 45 bit 50 cm groot. De Vagel hett en bruunroden Kopp un en bruungraue Bost. Up de Flanken finnt sik regelmatige Dwarsstriepen. De Vagels swemmt man bloß hen un wenn mol. Eenmol in’t Johr leggt se 4 bit 11 Eier in ehr Nest in’t hoge Gras. Buten de Brödeltied kaamt düsse Halfgöse faken in grote Kolonien tohopen, tosamen mit de Graukoppgoos (Chloephaga poliocephala). De Rootkoppgoos leevt in’n Süden vun Süüdamerika. Se brott dor up de Graslänner vun Füerland, Chile un de Falklandeilannen. De meisten Vagels overwintert in’n Süden vun Argentinien, en Reeg vun jem treckt ok in’n Norden vun dat Land. De Rootkoppgöse vun de Falklandinseln treckt in’n Winter nich weg. De Populatschoon vun düsse Halfgöse up de Falklandinseln blifft tämlich hooch, ofschoonst se in Konkurrenz staht to Schape un annere Grasfreters. Up den süüdamerikaanschen Fasten Wall weert se dorgegen jummers minner. Unner annern kummt dat vun den Patagoonschen Voss (Lycalopex griseus), de düsse Vagels jagen deit. Düsse Voss is in Füerland in de 1950er Johre inföhrt un utsett wurrn. He scholl de Kaninken,