rlitschk/wikidir huggingface dataset:
En Weert is in de Biologie en Organismus, de en annere Aart versorgt, oder de ehr anners hölpen deit un ehr Freten gifft, oder se schuult, oder enerwegens henbringt, oder wo se sik upholen kann oder wo se sik dör vermehren kann. De annere Aart, de dat annehmen deit, wat de Weert gifft oder deit, warrt „Gast“ nömmt. Hefft Weert un Gast vun ehr Mit’nanner beide en Vordeel, warrt vun Symbiose snackt. Wenn de Weert dor avers en Schaden vun hett, denn is de Gast en Parasit. Wenn de Weert dor sogor doot bi geiht, is he en Parasitoid. Wenn de Gast bloß Affälle vun den Weert sien Freten bruken deit, is he en „Mitfreter“ un dat warrt vun Kommensalismus snackt. Deerter, Planten un Swämme könnt Weerte ween. Gäste sünd nich bloß Mikroorganismen as Bakterien, man ok Deerter, Planten un Swämme. De Weert is normolerwiese grötter, as de Gast. Wenn en Parasit nich bi den Weert blieven deit, wo he (meist as Larve) sien Leven anfungen hett, man wenn he eerst noch en annern Weert nödig hett, wo he in leevt un sik ok vermehren kann, denn warrt von den ersten Weert as vun en „Twuschenweert“ snackt. De leste Weert,
Olenhöben (hoochdüütsch Oldenhöfen) is en Dörp in de Gemeen Scheeßl in’n Landkreis Rodenborg, Neddersassen. Binnen de Gemeen höört de Oort to de polietsche Oortschop Wittkopsbossel. Dat Water ut dat Rebeed flütt över Gravens un lüttjere Beken na’n Alpershusener Möhlenbeek hen af. De Naveröörd sünd Sootel un Helsch in’n Noordoosten, Hunhorn, Wenkeloh un Westeresch in’n Süüdoosten, Westerholt un Hetzweeg in’n Süüdwesten, Wittkopsbossel un Abbendörp in’n Westen un Bockhorst, Badenhorst, Ehsdörp un Hatz in’n Noordwesten. In’n Tweten Weltkrieg sünd söss Soldaten ut Olenhöben fullen oder vermisst. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Heeßel in’n Kanton Zeven höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett vör 1885 to de Amtsvaagdie Scheeßl in dat Amt Rodenborg tohöört. Na 1885 weer dat in’n Kreis Rodenborg, de 1977 mit’n Landkreis Bremervöör to’n ne’en, grötteren Landkreis Rodenborg tohoopgahn is. De Oort is von öllers Deel von de Gemeen Wittkopsbossel, de an’n 1. März 1974 mit de Gemeenreform in Neddersassen Deel von de Gemeen Scheeßl worrn is. Sietdem billt Wittkopsbossel en Oortschop mit Oortsraad un Oortsbörgermeester. Olenhöben is evangeelsch-luthersch präägt un höört
Veers (hoochdüütsch Veerse) is en lütten Oort in de Gemeen Scheeßl in’n Landkreis Rodenborg, Neddersassen. Binnen de Gemeen höört de Oort to de polietsche Oortschop Badlsdörp. De Oort liggt direkt an dat Över von de Veers. De Loop von de Veers is as Naturschuulrebeed Veersdaal schuult. De Naveröörd sünd Scheeßl in’n Noorden, Westervees in’n Oosten, Deepen in’n Süüdoosten, Brookel in’n Süden, Badlsdörp un Wohlsdörp in’n Süüdwesten un Veersbrügg un Jeersdörp in’n Noordwesten. Veers kummt 1290 as Versene toeerst in de Oorkunnen vör un weer fröher en Riddergood. De öllsten Besitters weren ut de Familie von Hohnhorst. Later hebbt se dat Good verköfft un dat is dör de Hannen von Oberamtmann Beneken un den Hambörger Müntmeester Löwen gahn, bevör de Familie von Fick dat Good övernahmen hett. Von 1778 bet 1800 weer denn de Familie von Weyhe Besitter von dat Good, de dat an Karl Friedrich von Scheither verköfft hett. Al 1804 is dat Good wedder an de Familie von Weyhe gahn. 1852 hett denn de Familie Müller dat Good övernahmen, de Möller op de Scheeßler Möhl weren. Dat Good warrt siet dat Johr 2000 von de Familie Kröger bewirtschaft un is 340 Hektar groot. To’n Hoff höört 1400 Stück Veh
Veersbrügg (hoochdüütsch Veersebrück) is en lütten Oort in de Gemeen Scheeßl in’n Landkreis Rodenborg, Neddersassen. Binnen de Gemeen höört de Oort to de polietsche Oortschop Scheeßl. De Oort liggt an de Steed, an de de Veers in de Wümm münnt. De Loop von de Veers is as Naturschuulrebeed Veersdaal schuult. De Naveröörd sünd Jeersdörp in’n Noorden, Scheeßl in’n Noordoosten, Westervees in’n Oosten, Veers un Badlsdörp in’n Süüdoosten, Wohlsdörp in’n Süden, Rodenborg in’n Süüdwesten un Westerholt in’n Noordwesten. De Oort hett eerst in dat 19. Johrhunnert sien Anfang nahmen, as en enkelt Huus an de Schossee twüschen Scheeßl un Rodenborg boot worrn is. Von 1834 bet 1875 hett dor de Innehmer seten, de dat Weggeld op de Schossee von Hamborg na Bremen kasseert hett. De Innehmer weer dor ok för tostännig, de Schossee instand to hollen. De Oort hett vör 1885 to de Amtsvaagdie Scheeßl in dat Amt Rodenborg tohöört. Na 1885 weer dat in’n Kreis Rodenborg, de 1977 mit’n Landkreis Bremervöör to’n ne’en, grötteren Landkreis Rodenborg tohoopgahn is. De Oort höört al von öllers bi de Gemeen Scheeßl mit bi, de an’n 1. März 1974 mit de Gemeenreform in Neddersassen düüdlich wussen is. Sietdem billt Scheeßl binnen de Gemeen Scheeßl
De Pietermann (Hydrobates pelagicus) is en lüttjen, swatten Seevagel mit en witten Placken vor’n Steert. He is sunnerlich in’n Noordatlantik tohuse. He warrt to de Ornen vun de Stormvagels (Procellariiformes) mit torekent un hoolt sik meist dat ganze Leven buten up’e See up. An Land kummt he bloß to’n Bröden. He kann goot rüken un finnt dor ok sien Freten mit un sien Brödelplatz an Land, wenn dat düüster is. In West- un Middeleuropa is düsse Vagel an Belgien un de Nedderlannen ehre Noordseeküst regelmatig to sehn, wenn he sik dorhen verbiestert hett. Ok an Sleswig-Holsteen siene Küsten is he to finnen. Roorer is he an de Oostseeküst, un in’t Binnenland hollt he sik meist gor nich up. Na en Storm in’t Johr 1999 is mol en Trupp vun bi veertig Vagels bit na de Swiez hendreven wurrn. De Pietermann weggt bi 27 g un is 16 cm lang. Siene Flunken kann he bit hen to 37 cm wiet ut’neen spannen. Dor is he een vun de lüttjesten Seevagels mit. Vunwegen sien witten Achterdeel heet de Pietermann up de Färöers Drunnhvíti. Drunnur is dat „Achterdeel“ un hvítur heet „witt“. Oversett weer de Naam denn „Wittmoors“ Dat warrt annahmen, datt de
Plankton (ooldgr. πλαγκτόν „wat biestert“, „wat rumdreven warrt“) is de Naam for Organissen, de in dat Water leevt un mit den Stroom mitswemmen doot. Leevwesen, de ok gegen den Stroom gegenan swemmen könnt, weert Nekton nömmt. De systemaatsche Planktonforschung hett anfungen mit den Seebiologen Johannes Peter Müller, de vun 1846 af an up Helgoland bigahn is un hett düsse Organissen unnersocht. He hett dat Plankton dormols „Updrift“ nömmt.`Bannig wichtig is ok de Seeforscher Victor Hensen ut Kiel: He hett 1889 de eerste wetenschoppliche Expeditschoon anföhrt, de sik bloß mit Plankton befaten dö. In Water gifft dat Plankton meist allerwegens. Man, vunwegen, datt bloß man wenig Nehrstoffe vorkaamt, weert de meisten Seerebeden as ökoloogsche Wösten ankeken. Wenn in stille Binnenwaters un Ströme to veel Nehrstoffe tohopenkaamt, wasst dat „Plantenplankton“ unbannig an un dat kann passeern, datt dat Water „umkippen“ deit. Söötwaterplankton warrt „Limnoplankton“, Soltwaterplankton warrt „Haliplankton“ nömmt. Plankton gift dat in all Farven un Grötten. Wenn de enkelten Organissen lüttjer sünd, as man 4 µm, warrt vun Pikoplankton snackt. In düssen Plankton gifft dat sunnerlich Picozoa. In nehrstoffarme Gemarken vun kole Küstenseen könnt se dor bit hen to 50 % vun de Biomasse utmaken. Picozoa sünd so lüttjet, datt se unner’t
Friedrich Schnoor (* 14. Februar 1879; † 25. Juni 1966 in Hamborg) weer en plattdüütschen Vördragskünstler, de ok Versen maakt hett un de sünners för sien Reuter-Interpretschoonen beropen weer. — Sien Schrieversnaam weer Fiete Lüttenhus. Friedrich Schnoor hett twee Weltkriege un twee Nakriegstieden as opwussen Minsch beleevt un op Platt Gedichten to un ut sien Tied schreven. Sien Söhn Freddy (Friedrich-Karl) Schnoor (* 16.September 1938; in Hamborg) hett en ganz Koppel Texten ut sien Vadders Nalaat as e-Beuker rutgeben. List vun plattdüütschen Schrievers Friedrich Schnoor in de "Deutsche Gedichtebibliothek" mit Bild
De Dintenfisch(e), Enktfisken oder Blackfisch (Coleoidea oder Dibranchiata) sünd en Unnerklass vun de Koppfööt (Cephalopoda). Ehr Lief besteiht ut en „Kasten“ (oder siene Reste) mit Weekdeele dor umto un hett en Dintenbüdel uptowiesen. Mank de Dintenfische kennt elk un een de Echten Dintenfische (Sepiida), de Pieldintenfische (Teuthida) un de Kraken (Octopoda). In de Fackspraak weert Dintenfische ok Coleoiden nömmt. Dintenfische höört to de Weekdeerter un nich to de Fisch mit to (de weert to de Warveldeerter torekent). In de Umgangsspraken un vun de Geschichte her weert faken bloß de Echten Dintenfische (Sepiida) „Dintenfisch“ nömmt. Man se sünd bloß een vun veer Gruppen mank de Teinarm-Dintenfische (Decabrachia), de dat gifft. Fudderhen gifft dat noch Achtarm-Dintenfische (Vampyropoda) mit dree Unnergruppen. To de Dintenfische weert ok de Belemniten (Belemnoidea) torekent, de al utstorven sünd. Hüdigendags sünd ut de See bi 800 Aarden bekannt, un jummers kaamt noch nee dorto. De ollsten Fundstücke, de seker to de Dintenfische torekent weern könnt, stammt ut dat unnere Karbon vun Noordamerika. Dintenfische hefft acht oder tein Arms, dor sitt Suugproppens an. Dör de harten Deele vun den „Kasten“, de binnen liggen doot, un ok dör den Dintenbüdel verscheelt sik Dintenfische vun Nautiloideen (Nautiloidea) un Ammoniten (Ammonoidea). Düsse
De Primus weer en Raddamper, de 1839 in England boot worrn is. De Naam steiht för een von de swoorsten Schippsunglück’ op de Elv. An’n 21. Juli 1902 is se vör Nienstedten sunken. 103 Lüüd sünd doodbleven. De Primus is 1839 op de Warft Ditchburn & Mare in Blackwall (London) von’n Stapel lopen. Dat Schipp weer 27,73 Meter lang un de Rump 3,97 Meter breed. Tohoop mit de Schüffelrääd weer dat Schipp 7,92 Meter breed. Dat harr en Deepgang von 0,63 Meter un en Tunnaasch von 24 NRT. De Verdrängung weer 60 Tunnen. Utrüst weer dat Schipp mit twee Twee-Zylinner-Dampmaschienen, de en Leistung von 25 PS (18 kW) harrn un de twee Schüffelrääd andreven hebbt. Dat Schipp keem in’n November 1839 von England na de Ünnerelv un is dor toeerst in’n Dezember 1839 vertredungswies för den Raddamper Neptun as Fähr twüschen Hamborg un Horborg föhrt. 1840 hett de Damper verscheden Fohrten na de Ünnerelv un bet Hoopt maakt un weer denn von’n 22. März 1841 af an as Fähr twüschen Hamborg un Horborg in Deenst. Nadem de Fährsellschop 1846 en ne’e un gröttere Fähr mit’n Naam Primus II in Deenst nahmen harr, is de ole Primus ok woll de lüttje
Wittkopsbossel (hoochdüütsch Wittkopsbostel) is en Dörp in de Gemeen Scheeßl in’n Landkreis Rodenborg, Neddersassen. Binnen de Gemeen billt de Oort de polietsche Oortschop Wittkopsbossel. To Wittkopsbossel höört von öllers ok de Oort Olenhöben mit to. Dat Water ut dat Rebeed flütt över Gravens un lüttjere Beken na de Meh-Au un den Alpershusener Möhlenbeek hen af. De Naveröörd sünd Alpershusen un Sootel in’n Noordoosten, Olenhöben un Helsch in’n Oosten, Wenkeloh un Westeresch in’n Süüdoosten, Westerholt in’n Süden, Hetzweeg in’n Süüdwesten, Abbendörp un Heesdörp in’n Westen un Bockhorst, Badenhorst, Ehsdörp un Hatz in’n Noordwesten. Wittkopsbossel kummt 1320 as Nortbostolt toeerst in en Göderlist von de Kark in Veern vör. In’n Eersten Weltkrieg sünd ölven Soldaten ut Wittkopsbossel fullen oder vermisst un in’n Tweten Weltkrieg 16. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Heeßel in’n Kanton Zeven höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort weer bet in dat fröhe 19. Johrhunnert opdeelt twüschen dat Amt Rodenborg un dat Amt Zeven. 1791 hebbt twee Hüüs to dat Amt Rodenborg tellt un dree to dat Amt Zeven. Later weer denn
Joanne Brackeen (* 26. Juli 1938 in Ventura (Kalifornien) as Jo Anne Grogan) is en US-amerikaansch Jazzpianistin un Hoochschoollehrerin. Brackeen hett mit elf Johren Klaveer lehrt, indem se de Soli vun Platten vun Frankie Carle nahspelen dee un ok hör „innere Musik“ up dat Instrument ertönen leet. Se harr ok later blots wenig Musikstünnen un hett 1958 all nah dree Daag dat Konservatorium vun Los Angeles verlaaten. Wenig later folgten eerste Upträen mit Dexter Gordon, Teddy Edwards, Harold Land, Bobby Hutcherson, Don Cherry, Charlie Haden un Charles Lloyd. Se hett ok an eenig Soul Jazz Alben vun den Vibraphonisten Freddie McCoy mitwarkt. Nah de Heirat mit Saxophonist Charles Brackeen (intüschen Schett) muss se sück vun de Szene torüchtrecken, um hör Kinner (2 Döchter, 2 Söhns) uptodrecken. 1966, intüschen nah New York City trucken, is se weer in de Apenlichkeit uptreeden. 1969 hett se mit Woody Shaw un David Liebman arbeit. Tüschen 1969 un 1972 weer Brackeen dat eerste wievlich Liddmaat vun Art Blakey sien Jazz Messengers. Ansluutend folgten Engagements bi Joe Henderson (1972–75) un bi Stan Getz (1975–1977), bevör se – as herutragen Pianistin anerkannt – hör eegen Trios un Quartette grünnen dee, in de ünner annern Ravi Coltrane, Eddie
De Koppfööt oder Koppföte (Cephalopoda, vun ooldgr. κεφαλή kephalē „Kopp“ un ποδ- pod- „Foot“) sünd en Klass mank de Weekdeerter (Mollusca), de in de See leven deit. Dat gifft Aarden mank de Koppföte, de swemmt free in de See rüm, as de Echten Dintenfische, un annere, de kruupt over den Grund hen, as de Kraken. Hüüdtodaags sünd bi 1.000 Aarden bekannt, de noch leven doot, un bi 30.000 Aarden, de al utstorven sünd. To de Koppföte höört de gröttsten Weekdeerter to, de dat hüdigendags gifft. De gröttste Kaventsmann-Pieldintenfisch, de bitherto funnen wurrn is, weer bi 13 m lang. De Hüser vun de Ammoniten, de al utstorven sünd, weern bit hen to twee m groot. De Naam „Cephalopoda“ is 1797 vun Georges Cuvier inföhrt wurrn un an de Steed treden vun den ollern Naam Polypen, de al vun Aristoteles un den öllern Plinius bruukt wurrn is. Düsse Naam (vun πολύπους polýpous „Veelfoot“) harr Réaumur 1742 for de Neteldeerter bruukt. In de hüdige Zoologie hett sik dat dörsett. De ollerhaftigen Aarden, as de Nautiloiden un de Ammoniten, de al utstorven sünd, hefft buten dat Lief en „Huus““ oder „Kasten“, wo se in leven doot. Düsse Kasten besteiht ut Aragonit un gifft jem
Granat betekent Granat, en dunkerrode Farv, as bi Granatappels, Granatgrupp, en Mineralgrupp, Lüttjen Teinfootkreeft (Crangon crangon), kiek unner Granaat, Granaat, en Sprengkörper, Granat, sowjetsch-russ’schen Satelliten, Granat, Springpeerd, mit dat Christine Stückelberger Welt- un Europameistersche wurrn is. Granat is de Familiennaam von Adrian Granat (* 1991), sweedschen Boxer, Wladimir Wassiljewitsch Granat (* 1987), russ’schen Footballspeler. Kiek ok bi: Granate, Granath. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Franz Xaver Wolfgang Mozart (* 16. Juli 1791 in Wien; † 29. Juli 1844 in Karlsbad, Böhmen) weer en öösterrieksch Komponist un Klaveervirtuose. Franz Xaver Wolfgang Mozart weer dat jüngste un neben Carl Thomas dat tweet överleven Kind vun Wolfgang Amadeus Mozart; de toletzt vun Wolfgang Hildesheimer vertreeden Upfaaten, dat he de lievlich Söhn vun Franz Xaver Süßmayr weer, is ehrder mit de diffameeren Dorstellung vun Constanze Mozart in de öllere Literatur to sehn un nich to bewiesen. Franz Xaver Wolfgang Mozart sien Roopnaam weer Wolfgang; in offiziell Dokumenten, Autographen un Warkutgaven wurr he tietlevens ünner dat Pseudonym „W. A. Mozart Sohn“ (bzw. „fils“ oder „figlio“) upführt, wiel hüm sien Moder all as Lüttkind to’n Musiker bestimmt harr. To dissen Zweck kreeg he in sien Heimatstadt Wien Kompositschons- un Instrumentalünnerricht bi Johann Nepomuk Hummel, Antonio Salieri, Johann Georg Albrechtsberger, Sigismund von Neukomm un annern. Nah den Dood vun sien Vader hett sien Moder hüm un sien BröerCarl Thomas up dat Landgoot vun Josepha un Franz Xaver Duschek, de Vila Bertramka dicht bi Prag brocht. 1808 gung he as Musiklehrer to en Adelsfamilie nich wiet vun Lemberg (Galizien). Nah dat Enn‘ vun disse un wiederen ähnlichen Deenstverhältnisse leet he sück 1813
Mud (düütsch: Matsch, up plattdüütsch sovöl as "Gubel") weer en britisch Glam-Rock-Band vun de 1970er Johren. De Grupp wurr 1966 in Carshalton in de engelsch Grafschap Surrey vun de Schoolfrüenden Les Gray, Dave Mount, Ray Stiles un Rob Davis grünnd. Tonächst weer se en vun völ dartklassig, slecht betallt britischen Clubbands, bit se 1972 bi de Plattenfirma RAK Records vun Mickie Most en Verdrag kreeg. De Produzenten Nicky Chinn un Mike Chapman (Chinnichap) hemm Mud as wiedere Glamrockband neben hör anner spoodriek Produkte as The Sweet un etwa tietgliek Suzi Quatro un Smokie upbaut. Rock-and-Stomp-Nummern as Crazy, Dyna-Mite, Tiger Feet, The Cat Crept In, Rocket un dat Buddy-Holly-Cover Oh Boy keemen hoch in de europääsch Charts. Tüschen 1973 un 1976 hemm Mud elf Titel in de britisch Top Ten platzeert, in Düütschland gelung disse Spood blots fiev Mal. Weniger bekannt is hör Version vun Glenn Miller sien In the Mood, de 1974 ünner de Bandnaam Dum as Single herutkeem. Nahdem de Tosommenarbeit mit RAK Records un dat Duo Chinn/Chapman Midden 1975 ennen dee (letzte Original-Single up RAK weer One Night), stunn de Grupp ünner annern noch bi Private Stock Records (af L'L'Lucy), RCA Records un Carrere ünner Verdrag. As wiedere
De Parlboote(n) oder Nautiliden (Nautilidae) sünd en Familie mank de Koppfööt (Cephalopoda). In de Geslechter Nautilus un Allonautilus weert dor de sess Aarden in tohoopfaat, de dat hüdigendags noch gifft vun de Böverornen vun de Nautiloideen, en Taxon, wo dat fossil en unbannige Masse vun Aarden geven hett, de hüüttodaags utstorven sünd. De Parlboote verscheelt sik vun de annern Koppföte, de dat hüdigendags gifft. Dat sünd de Dintenfische (Coleoidea). Wat gegen jem over de Nautiliden kenntekent, sünd Kennteken, de se gemeensam hefft mit de Stammaart vun all Koppfööt. Düsse Kennteken sünd bi de Dintenfische mit de Evolutschoon torüchbillt wurrn. Dat Kennteken, dat gegen de Dintenfische over glieks upfallen deit, is dat „Huus“ oder de „Kasten“, den sien Binnerst Kamern hett. Düt Huus is uprullt to en Spiral, meist witt mit brune Striepen dwarsweg. Denen deit dat as Butenskelett. Ganz anners, as de Dintenfische mit ehre acht oder tein Arms, hefft se 90 Arms, de in 45 Paare an'n Kopp ansitten doot. De Aarden, de dat hüdigendags gifft, leevt all in’n westlichen Pazifik un in de wecken Regionen vun den Indischen Ozean in de tropische See, sunnerlich an’n Afhang vun Riffs. Dor hoolt se sik bi’n Grund up. Leven doot se
De Nautiloideen (Nautiloidea) sünd en Deelgrupp vun de Koppfööt (Cephalopoda, Mollusca). To’n groten Deel sünd se hüdigendags utstorven, man een Familie hett bit up düssen Dag overleevt, dat sünd de Parlboote (Nautilidae). Vördem hett dat Taxon bi 800 bekannte Geslechter harrt un unbannig veel Formen. 90 % hefft in dat Eerdtiedöller vun’t Paläozoikum leevt. In de Trias geev dat noch bi 30 Geslechter, bi 26 weern dat in dat Jungmesozoikum (Jura un Kried), 9 bestunnen noch in dat Paläogen un dree in dat Neogen. Hüüttodaags gifft dat noch twee Geslechter: Nautilus mit veer Aarden un Allonautilus mit een Aart. Beide kaamt vör in den zentralen Indopazifik vun de Philippinen bit hen na Samoa. In de klassische bioloogsche Systematik weert de Nautiloidea as en Unnerklass mank de Koppfööt ankeken All Nautiloideen hefft en „Huus“, dat as Butenskelett denen deit. Hier weert de Unnergruppen na de klassische Systematik upföhrt na de Tied, wo se uptreden sünd: † Plectronocerida † Ellesmerocerida † Endocerida † Orthocerida † Actinocerida † Tarphycerida † Barrandeocerida † Discosorida † Oncocerida † Ascocerida Nautilida Euan N. K. Clarkson: Invertebrate Palaeontology and Evolution. 4th edition. Blackwell Publishers, Malden MA u. a. 1998, ISBN 0-6320-5238-4. Bernhard Ziegler: Einführung in die Paläobiologie.
Dättlikon is ene Gemeen van de Swiezer Kanton Zürich. De Navergemenen sünd Pfungen un Embrach in’n Süden, Freienstein-Teufen in’n Westen, Buch am Irchel in’n Noorden un Neftenbach in’n Oosten. In de Gemeen leven 782 Inwahner (Stand: 31. Dezember 2017) up en Flach van 2,87 km². Dättlikon. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons. Websteed vun de Gemeen Dättlikon (hoochdüütsch)
Moordörp (hoochdüütsch Moordorf) is en Dörp in de Gemeen Visselhöövd in’n Landkreis Rodenborg, Neddersassen. Binnen de Gemeen höört de Oort to de polietsche Oortschop Roosbrook. De Oort liggt in dat Rebeed twüschen Wiedau un Hahnenbeek. Fröher weer dat allens Moor. De Naveröörd sünd Hemslingen un Söhlingen in’n Noorden, Täwel in’n Noordoosten, Platenkamp in’n Oosten, Hartböhn un Rutenmöhl in’n Süüdoosten, Hiddingen un Schwitschen in’n Süden, Hütthoff, Roosbrook un Nee-Bretel in’n Süüdwesten un Bellen un Trochel in’n Noordwesten. Moordörp is 1779/1780 as Moorkolonie un Stratendörp mit teihn Steden grünnt worrn. In’n Tweten Weltkrieg sünd veer Soldaten ut Moordörp fullen oder vermisst. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Neenkerken in’n Kanton Wasra höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett vör 1885 to de Amtsvaagdie Visselhöövd in dat Amt Rodenborg tohöört. Na 1885 weer dat in’n Kreis Rodenborg, de 1977 mit’n Landkreis Bremervöör to’n ne’en un grötteren Landkreis Rodenborg tohoopgahn is. De Oort weer fröher en egen Buurschop un later en egen Gemeen. 1928/1929 is Moordörp denn aver Deel von de Gemeen Roosbrook worrn. Roosbrook weer von
De Samtgemeen Visselhöövd (hoochdüütsch Samtgemeinde Visselhövede) weer en Rebeetsverband in’n Süden von’n Landkreis Rodenborg. De Samtgemeen is 1969 ut de 14 Gemenen Bleckwedel, Bookholt, Dreßel, Drögenbossel, Hiddingen, Jeddingen, Lürken, Nindörp, Oddingen, Roosbrook, Schwitschen, Visselhöövd, Wehnsen un Wittörp billt worrn. Mit de Kommunalreform von’n 1. März 1974 is de Samtgemeen denn wedder oplööst worrn. De Öörd hebbt sik denn mit de Gemeen Kedenborg ut’n Landkreis Soltau-Fambossel to de Eenheitsgemeen Visselhöövd tohoopdaan.
De Echten Dintenfische (Sepiida) oder Echten Enktfisken sünd en Ornen mank de Dintenfische (Coleoidea). Bi jem is dat „Huus“, dat ehre Vorwesers as en Butenskelett utbillt harrn, mit den Loop vun de Evolutschoon torüchbillt wurrn un „na binnen wannert“, wo dat as en Schulp Updrift un Stebigkeit gifft. De vörmoligen „Hüser“ finnt sik hüdigendags bloß noch bi de Parlboote. De Mantel is bi de Echten Dintenfische normolerwiese stumper un nich so spitz, as bi de Pieldintenfische. Dat gifft avers Aarden mank de Pieldintenfische, de laat as Echte Dintenfische. An’n meisten verscheelt se sik bi dat Binnenskelett. Bi de Echten Dintenfische hannelt sik dat dor um en platten, breeden Schulp bi, man bi de Pieldintenfische sütt dat anners ut: bi jem gifft dat bloß noch en so nömmten „Gladius“. Dor hannelt sik dat um en platten Chitinstaff bi, de as Binnenskelett deent. Bi Kraken is vun dat vörmolige Huus meist gor nix mehr nableven. In de Echten Dintenfische ehren Schulp sitt allerhand Kamern in, dor is Gas in spiekert, so datt dat Deert Updrift hett. As de meisten annern Dintenfische ok, hefft de Echten Enktfisken en Snavel ut Hoorn. Um den Mund umto sitt tein Fangarms mit Suugproppens dor an, de
John Van Ryn (* 30. Juni 1905 in Newport News, Virginia; † 7. August 1999) weer en US-amerikaansch Tennisspeler. Van Ryn wunn to Anfang vun de 1930er Johren dreemal in Reeg in Wimbledon (1929–1931), eenmal de franzöösch as ok eenmal de amerikaansch Meesterschapen (beid 1931). Sien spoodriekst Johr weer 1931, as he dree vun veer Grand-Slam-Turniere in‘ Düppel up sien Naam schrieven kunn. Van Ryn sien Düppelpartner bi disse Erfolgen weern tweemal George Lott un dreemal Wilmer Allison, beid ut den USA. He hett 32 Spelen för de US-amerikaansch David-Cup Mannschap maakt un dorvan 29 wunnen. 1963 wurr he in de International Tennis Hall of Fame upnommen. Van Ryn weer mit de Tennisspelerin Marjorie Van Ryn verheiraadt. 1963 wurr he in de International Tennis Hall of Fame upnommen. John Van Ryn in de International Tennis Hall of Fame (engelsch mit Bild) ATP-Profil (engelsch) ITF-Profil (engelsch) Davis-Cup-Statistik vun John Van Ryn (engelsch)