rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Toshihide Masukawa (japaansch: 益川 敏英}}, Masukawa Toshihide; of un to ok Maskawa romaniseert; * 7. Februar 1940 in Nagoya, Präfektur Aichi; † 23. Juli 2021) weer en japaansch Physiker, de dör sien Arbeiten an de CP-Verletzung bekannt is. He kreeg 2008 den Nobelpries för Physik. 1962 kreeg Masukawa sien Studienafsluss an de Universität Nagoya, 1967 hett he sien Dokterteitel kreegen. Ansluutend weer he dor Assistent, af 1970 an de Universität Kyōto. 1976 wessel he för en Assistenzprofessur an dat Institut för Nuklearforschung vun de Universität Tokyo. Af 1980 weer he Perfesser an dat Yukawa-Institut för Theoretische Physik vun de Universität Kyōto, dat he van 1997 bit 1999 leiten dee. Siet 2003 lehrt Masukawa an de Sangyō-Universität Kyōto. Sien Artikel CP Violation in the Renormalizable Theory of Weak Interaction, den he tosommen mit Makoto Kobayashi schreev, weer luut SPIRES bit 2006 de an' dartfakensten ziteert Artikel in den Beriek vun de Hoochenergiephysik. De CKM-Matrix (af un to ok blots nah Kobayashi un Masukawa nömmt), de in dat Standardmodell vun de Deelkenphysik de Mischung vun Massen-Eegentostännen un Eegentostännen vun de swaak Wesselwirken beschrifft, wee dat Ergevnis vun disse Arbeit 1973. Se hett dree Quarkgeneratschonen vörutseggt un harr de CP-Verletzung as Konsequenz, de
Glenury oder Glenury Royal weer en Whisky-Brenneree in Stonehaven, Aberdeenshire, Schottland. De Destille is 1825 vun Robert Barclay-Allardice, en Afordenten vun’t britische Parlament, in Stonehaven grünnt worrn. Se kreeg ’n beten wat later vun König Georg IV. dat recht, den Naamtosatz Royal to bruken. Dat Privileg hebbt bit vundaag blots twee annere Brenneree kregen, neemlich Royal Lochnagar un Royal Brackla. 1857 weer de Destille vun William Ritchie ut Glasgow köfft. 1938 güng se an de Associated Scottish Distillers över un opletzt in 1953 an de Distiller Company Ltd. (DCL), de ehr an ehr Dochterünnernehmen Scottish Malt Distillers Ltd. (SMD) övergeven hett. 1965 is de Anlaag nee maakt worrn und de Tall vun de Brennblasen weer op veer verdubbelt. Liekers weern 1985 de letzten Whiskys produzeert. Denn is de Brenneree dicht maakt worrn. Dat Grundstück is 1992 verköfft worrn, de Hüüs dorop weern 1993 afreten. Vundaag wiest blots noch de Glenury Road un Glenury Crescent as ok en Busanhoolsteed an de fröhere Brenneree. Glenury höör to dat schottische Whiskyrebeet Highlands un nehm ehr Water för de Produkschoon ut den Stroom Cowie. To’n Enn vun de Produkschoonstiet harr de Brenneree twee wash stills un twee spirit stills. Veele vun de Whiskys sünd
De Pixies sünd en Independent-Band ut Boston (Vereenigte Staten vun Amerika). Liddmaten sünd Black Francis (egentlich Charles Michael Kittridge Thompson IV), later solo as Frank Black, Joey Santiago un David Lovering. De Pixies worrn 1986 grünnt, nadem dat sik Black Francis un Joey Santiago an de University of Massachusetts in Boston kennenlehrt harrn un tosamen beslaten harrn, en Band to grünnen. Dörch en Annonce (söcht weer en Bassist, de sowoll op de Hardcore-Punk-Band Hüsker Dü as ok op de Folk-Grupp Peter, Paul and Mary stahn schull) sloten sik de Bassistin Kim Deal un de Drummer Dave Lovering an. Bi en Konzert in'n Vörprogramm vun de Throwing Muses fullen se ehr tokamen Manager Gary Smith op, de mit jüm en Demo-Band mit söventeihn Stücken produzeren dee (The Purple Tape). Düt Demo-Band keem ok in de Hannen vun de Plattenfirma 4AD, wat jüm dorop ünner Verdrag nehmen dee. Ut acht Stücken vun'n Demo keem 1987 de eerste Apenbormaken vun de Pixies, de EP Come on Pilgrim. In't Johr 1988 keem dat eerste Album vun de Band, Surfer Rosa, produzeert vun Steve Albini. Surfer Rosa höllt den hüüt seker beröhmtsten Song vun de Band, Where Is My Mind?, un gellt mit Rüchblick as
Glenugie weer en Whisky-Brenneree in Peterhead, Aberdeenshire, Schottland. De Brennereehüüs, de noch staht, sünd deelwies in de schottischen Denkmollisten in de Katergorie B inordent. De Destille is 1831 in Invernettie grünnt worrn, wat dormols noch buten vun Peterhead leeg. Söss Johren na’t Grünnen is ut de Brenneree en Broeree maakt worrn. De Produkschoon weer aver na ruchweg 25 Johren wedder op Whisky torüch stellt. 1925 weer de Bedrief en Tiet lang instellt. 1937 hett Seager Evans de Destille köfft un wedder anfungen Whisky to produzeren. In’n Verloop vun de Tiet güng de Bedrief in den Besitt vun Schenley, Long John un opletzt Whitbread & Co. över, de 1983 mit de Produkschoon ophöört hebbt. Dat Land un de Anlaag weern noch dat glieke Johr an en Öölfirma verköfft, de en Deel vun de Bowarken afrieten oder in Bürohüüs ümwanneln laten hett. Glenugie weer en Tiet lang de ööstlichste vun de schottischen Brennereen. Glenugie tell to dat schottische Whiskyrebeet Highlands. Se kreeg ehr Water för de Produkschoon ut den Wellington-Born. To’n Brennen harr de Destille twee wash stills un twee spirit stills. De Whisky is för de Produkschoon vun Blend-Whiskys herstellt worrn, egene Single-Malt-Affüllen hett dat vun de Brenneree nie geven, man
Fitch Ratings is en Ratingagentur mit Firmensitten in New York un London. De Ratingagentur is weltwiet an 51 Standöörd präsent; se beschäftigt 2000 Mitarbeiter. In Düütschland is se in Frankfort an'n Main as Fitch Deutschland GmbH vertreden. De Grünnen vun dat Ünnernehmen ünner de Firmennaam Fitch Publishing Company weer an' 24. Dezember 1913 dör John Knowles Fitch un 1924 fung de Fitch Publishing Company an Finanzstatistiken ruttogeven. Se weer de eerste Ratingagentur, de de Bewertungsskala vun AAA bit D bruuken dee. 1997 fusioneer dat Ünnernehmen mit dat in London befindlich Ünnernehmen IBCA Limited. Dat Ünnernehmen is een vun söss in Düütschland för de bankupsichtliche Risikogewichtung anerkannt Agenturen. Fitch Ratings is as Deel vun de Fitch Group en Dochtersellschopp in' Mehrheitsbesitt vun 60 Perzent vun de Fimalac-Holding, de wedderrum mehrheitlich den franzööschen Geschäftsmann Marc Ladreit de Lacharrière hörrt. De anner 40 Perzent vun de Aktien vun de Fitch Group wurrn vun den US-amerikaansch Medienkonzern Hearst Corporation hollen. Fitch Ratings bewert Ünnernehmen un Banken nah hör verapenlicht Tallen un beoordeelt dat Management as ok Staatsanleihen. Fitch Ratings hett en Marktandeel vun 15 Perzent. Se is de lüttste Agentur nah de Standard & Poor’s, de den Weltmarkt mit domineert un Moody’s. De Bewertung
Pittyvaich weer en Whisky-Brenneree in Dufftown, Banffshire, Moray, Schottland. De Brenneree is 1974 vun Arthur Bell & Sons grünnt worrn un hett 1975 ehr Produkschoon opnahmen. Se weer to de Tiet een vun de jüngsten Brennereen in Schottland un schüll as Süsterbedrief vun de Dufftown-Brenneree Malt Whisky produzeren to’n Herstellen vun Blend-Whiskys. Doröfr weern Pot stills bruukt. 1987 is de Brenneree vun de United Distillers (UD) köfft worrn, de den Bedrief 1993 instellt hebbt. In de Johren dorna geev dat noch Versöken to’n Herstellen vun Gordon’s Gin. 2002 is de hele Anlaag denn aver afreten worrn. De Destille höör to dat schottische Whiskyrebeet Speyside. Se kreeg ehr Water för de Produkschoon ut de Bailliemore Springs. To’n Brennen geev dat dor twee wash stills un twee spirit stills. De eeste halfoffizielle Single-Malt-Affüllen vun en Pittyvaich-Whisky is 1991 rutbröcht worrn. Dorför sünd aver al vun unafhangige Affüllers as Signatory un Cadenhead’s welke op’n Markt bröcht worrn. List vun de schottischen Brennereen Daniel Lerner: Schottischer Whisky. Köhnemann Verlagsgesellschaft mbH, Köln 1998, ISBN 3-8290-0417-6. Indrag to de Brenneree bi maltmadness.com Eintrag zur Pittyvaich-Brennerei bei whiskiesofscotland.com Koordinaten:57° 26′ N, 3° 8′ W
B. B. King (* 16. September 1925 in Itta Bena, Mississippi; † 14. Mai 2015 in Las Vegas, Nevada, USA; börgerlich Riley B. King) weer een vun de inflootrieksten Blues-Gitarristen un -Singer un en vun de „dree Kings vun den elektrischen Blues“, neben Albert King un Freddie King. He harr Infloot up Generatschonen vun Rock- un Bluesmusikern. Sien Plaaten sünd mit all tosommen 15 Grammys uttekent wurrn. Dat „B. B.“ in sien Naam steiht för Blues Boy, wat wedderum en Verkörten vun Beale Street Blues Boy is, sien Moderatschonspseudonym bi den Radiosenner WDIA. En vun sien gröttste Hits weer dat Leed The Thrill Is Gone. 2003: Big Band and Jazz Hall of Fame 2004: Polar Music Prize 2014: Down Beat Jazz Hall of Fame Broven, John (2002): B. B. King’s Record Company. In: B. B. King – The Vintage Years (Textheft to Ace ABOXCD 8). Escott, Colin (2002): The Blues, Every Day. In: B. B. King – The Vintage Years (Textheft to Ace ABOXCD 8). Fancourt, Les (1993): B. B. King, Albert & Freddy – A Discography. Retrack Books. Fancourt, Les & McGrath, Bob (2006): The Blues Discography 1943–1970. Eyeball Productions, ISBN 0-9686445-7-0 King, B. B. u. Ritz, David (1996):
Tomorrow Never Dies is de Titel vun den 18. James-Bond-Film ut de Reeg vun Eon Productions Ltd. ut dat Johr 1997. Speelbaas weer Roger Spottiswoode, de Titelrull hett Pierce Brosnan to’n tweeten mol speelt. Dat Titelleed weer vun Sheryl Crow. Bi en Budget vun ruchweg 110 Millionen US-Dollar hett de Film üm un bi 350 Millionen US-Dollar weltwiet inspeelt. In Düütschland keem he an’n 18. Dezember 1997 in de Kinos. Mit Hülp vun sien Medien–Imperium plaant de britische Medien-Mogul Elliot Carver, de Welt ünner sien Regeer to kriegen …– dordör, dat he bestimmen deit, wovun Informatschonen wokeen kriegen dröff. To sien Imperium höört dat britische Daagblatt Tomorrow as ok dat düütsche Gegenstück Der Morgen. Üm sien Plaan ümtosetten plaant he, dat Vereenigte Königriek un de Volksrepubliek China gegen’nanner optobringen, so dat dat Krieg gifft. Schuult vun sien Stealth-Schipp lett he sien Lüüd toeerst de HMS Devonshire versenken – en Fregatt vun de Royal Navy – un denn en Kampfleger vun de chinees’schen Luftstrietmacht afscheten. Natürlich tütt de Vörfall politische Kunsequenzen na sik, man de britische Geheemdeenst as ok de chinees’sch Narichtendeenst sünd beid nich so recht övertüügt vun den Angreep un schickt jemehr Agenten los. Se beid – James Bond
Millburn weer en Whisky-Brenneree in Inverness, Inverness-shire, Schottland. De Destille Millburn is 1805 in Inverness grünnt worrn. Vun de fröhe Historie vun de Brenneree is nich veel opschreven worrn. 1876 sünd de Hüüs renoveert worrn. De Brenneree is 1892 denn an Haig &Co verköfft worrn. 1921 weer se vun Booth’s Distillery Ltd. övernahmen, de ehr 1922 na en Füür vun Grund op renoveert hebbt. 1937 weer de Anlaag vun de Distillers Company Ltd. (DCL) opköfft un 1943 an de Scottish Malt Distillers (SMD) wietergeven. De Bedrief is in de 1980er Opper vun’t Brennereestarven worrn un weer 1985 stillleggt, vunwegen dat keen Platz weer, de Anlaag grötter to maken. Dat Land is 1988 verköfft worrn, de Hüüs weern deelwies afreten un ümboet. Vundaag steiht dor en Restaurant. De Destille höör to dat schottischen Whiskyrebeet Highlands un kreeg dat Water för de Produkschoon ut den Loch Duntelchaig. Brennt weer mit blots een wash still un een spirit still. De Whisky weer bedüden Bestanddeel vun den Mill Burn, man dat geev ok Single-Malt-Affüllen, de vundaag blots noch in Rare Malt Series to finnen sünd. List vun de schottischen Brennereen Royal Commission on the Ancient and Historical Monuments of Scotland Dictionary of Scottish Architects
De lippsken Tichler ( auk lippske Tichelbäckers) sind Steunbäckers iut ’t Förstendoom Lippe wesen, de eun seo karget Lieven fohren sind, dat seu den Sommer över, in Tichelwerken, sünnerlig in Noordwestduitskland, de Nedderlannen un Däänmark afmuracken, up dat seu ehre Famüiljen beflicken un bekoken kunn. Ol in'n 17.johrhunnert gaff dat menje lippske Keerls de in’n Sommer in’e Frömde trocken, Arböjj teo finnen. In de Öörst het Regeren van Lippe dat verboden, man dat sind denn seo vele wurrn, dat seu dor nix gegen maken konn. Denn de Luide in dat Förstendom Lippe wörn nienich sünnerlich rüik un dorümme gingen de Männer bet na Holland un Freesland, os Torfsteker un Maijjer teo arböjjen. Man iutgangs dat 17.Johrhunnert specialseerten sik de meusten up dat Ticheln ( Lippsk Platt för Tegel or Backsteunen maken). Drad weern de lippsken Tichler os geode Arböjjer in’r Künne un baule sind in meust ollen Tichlewerken in’n Nedderlannen un Noordwestduitskland Lippers teogange wesen. In’n Johr 1865 arbböjjen denn ol 10.000 lippske Keerls os Tichler in’r Frömde. In'n 19.Johrhunnert trocken ümtrend 40 % van de lippsken Keerls, de arböjjen kunnen, in’n Sommer weg. Jeudet Johr üm Paske raisen Gruppen van lippsken Tichler unner Föhren van eun „Brandmeester“ up „Kampagne“,
Martin Shaw (* 21. Januar 1945 in Birmingham) is en britischen Schauspeler. In Düütschland is he vör allen bekannt worrn dör sien Rull as Ray Doyle in de britischen Krimireeg The Professionals, de he twüschen 1977 un 1983 speelt hett. Shaw hett an de London Academy of Music and Dramatic Art studeert un na sien Afsluss Rullen an’t Theater speelt, so as Look Back in Anger oder A Streetcar Named Desire. Sien eerste gröttere Rull in’t Feernsehn harr he as Hippie-Student Robert Croft in de britischen Feernsehreeg Coronation Street. 1971 speel he in Roman Polański sien Macbeth-Verfilmen den Banquo. Vun 1977 bit 1983 harr he een vun de Hööftrullen in de Krimireeg The Professionals, dör de he weltberopen worrn is. He weer mit sien Rull as baldadigen Polizist nich so recht tofreden un hett sik to’n Bispeel ok gegen dat Dreihbook de Hoor lang wassen laten un keem faken in eenfacke Kledaasch to’n Dreihn. Teemlich fröh al wull he wedder torüch an’t Theater, so dat de Krimireeg al na veer Staffeln wedder to Enn weer. Dorna hett he wedder vör allem an’t Theater speelt, keem aver Enn vun de 1990er Johren wedder torüch na’t Feernsehn. Na vele Johren stünn he
Johann Saathoff (* 9. Dezember 1967 in Emden) is en düütsch Politiker (SPD) un wurr bi de Bundsdagswahl an' 22. September 2013 as Direktkandidat in' Bundsdagswahlkreis Auerk – Emden in Oostfreesland wählt. He is siet den 8. Dezember 2021 Parlamentarischer Staatssekretär bi de Bundesministerin för’t Binnere un för Heimat. Saathoff wurr an' 9. Dezember 1967 as Kind vun en Habenarbeiter un en Nettstrickerin in Emden boren. Nah dat Abitur an dat Johannes-Althusius-Gymnasium in sien Heimatstadt fung he en Verwaltensloopbahn bi de Bezirksregeeren Lüümborg an, de he 1990 as Diplom-Verwaltungswirt afslooten hett. Saathoff weer in' Ansluss dree Johr lang bi de Butenstäe Auerk vun de Bezirksregeeren Werser-Eems tätig un dornah teihn Johr (bit 2003) in de Verwalten vun de Hoochschool Emden/Leer. Johann Saathoff is mit de Familientherapeutin Sonja Saathoff verheiraadt un hett fiev Kinner. De Familie wahnt in Peesm. Saathoff wurr in' Februar 2003 to'n eersten hööftamtlichenBörgermeester vun de Gemeend Krummhörn wählt un in de Wahl in' September 2011 in sien Amt bestätigt. In' August 2013 is he todem as Vörsitter vun den SPD-Ünnerbezirk Auerk (umfaat den Landkreis Auerk) as Nahfolger der Krummhörnerin Hilda Christians wählt wurrn. Vun de 128 Delegeerten keem en Gegenstimm. Wiel de Sozialdemokrat Garrelt Duin, de in
Beverstermöhlen (hoochdüütsch Beverstedtermühlen) is en Oort in de Gemeen Beverst in’n Landkreis Cuxhoben, Neddersassen. Beverstermöhlen liggt an de Luun. De Naveröörd sünd Beverst in’n Noordoosten, Wellen in’n Süüdoosten, Bruunshusen in’n Süden, Stubben in’n Süüdwesten, Huh in’n Westen un Lunsheid un Westerbeverst in’n Noordwesten. De Watermöhl an de Luun is siet dat Middelöller nawiest. Dat hüdige Gebüüd is üm 1850 rüm anleggt worrn. Üm 1950 rüm hett de Möhl ophöört to mahlen un in de Johren 1970 is de Luun begraadigt un de Möhlendiek toschütt worrn. De Möhl is na disse Tied toeerst verfullen, aver is later denn to en Galerie ümboot worrn. In dat 17. Johrhunnert hett dat in Beverstermöhlen en lütt Slott geven, dat de Arzbischöp von Bremen tohöört hett. De Adminstrater von dat Arzstift Bremen hett dat 1605 boon laten. Dat weer ok Seet von de Väägd to Beverst. 1696 is dat verfullen Slott as Bomateriaal för dat Huus von de Ridderschop in Basdaal bruukt worrn. In’n Eersten Weltkrieg sünd dree Soldaten ut Beverstermöhlen fullen oder vermisst. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Beverst in’n Kanton Beverst höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von
De Vörtreckers sünd de Buren in Süüdafrika wesen, de, nadem Grootbritannien de Kapkolonie innahmen harr, vun 1835 an in’n Groten Treck na Noorden trocken sünd, dat Land to besiedeln, un denn de unafhängigen Burenrepubliken Transvaal, Oranje-Freestaat un Natalia grünnt hebbt.
Kluust (hoochdüütsch Kluste) is en Oort in de Gemeen Basdaal (Samtgemeen Geestborn) in’n Landkreis Rodenborg, Neddersassen. De Poggmöhlenbeek flütt an Kluust langs un münnt later in’n Fohrendörper Kanaal. De Naveröörd sünd Barchel in’n Noordoosten, Poggmöhlen in’n Oosten, Nee-Öös un Öös in’n Süüdoosten, Basdaal in’n Süüdwesten un Mals un Hipst in’n Noordwesten. Dat Gasthuus Kluuster Hoff is 1894 boot worrn. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Kuhs in’n Kanton Beverst höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort weer lange Tied opdeelt. Een Deel hett to dat Kaspel Karkwist un dat Amt Bremervöör tohöört un de annere to dat Kaspel Öös un dat Patrimonialgericht Öös (later Gericht Beverst). De Beverster Deel is 1851 von dat Gericht Beverst an dat Amt Beverst övergahn. Bi de Verwaltungsreform in dat Königriek Hannover 1852 is dat fröhere Patrimonialgericht Öös an dat Amt Bremervöör wesselt. Aver mit en Verordnung von’n 28. September 1852 schull de Oort denn doch wedder an dat Amt Beverst wesseln. Toletzt is de Oort aver doch in dat Amt Bremervöör bleven. Na 1885 weer dat in’n Kreis
Stodermoor (hoochdüütsch Stadermoor) is en Oort in de Gemeen Stood in’n Landkreis Stood, Neddersassen. Dat Water ut dat Rebeed flütt in’n Noordoosten över de Bützfleter Lannern un den Bützfleter Kanaal af, in’n Oosten över de Röhrwettern un den Hörn-Götzdörper Kanaal un in’n Süden över de Haschenfleter Wettern. De Naveröörd sünd Bützfletermoor in’n Noorden, Bützfleet in’n Noordoosten, Götzdörp in’n Oosten, Snee, Stood, Schölisch un Hogenwedel in’n Süüdoosten, Hahl un de Hööv Bockhorst un Steernbarg in’n Süden, Haddörp in’n Süüdwesten un Groot-Steernbarg un de Hoff Villah in’n Westen. De Oort hett vör 1852 to de Vaagdie Schölisch in dat Amt Wischhoben tohöört un is bi de Verwaltungs- un Justizreform an’n 1. Oktober 1852 in dat Königriek Hannover dör Verordnung von’n 28. September 1852 an dat Amt Stood kamen. In dat Amt Stood weer de Oort von 1852 bet 1859 un denn von 1859 bet 1885 in dat Amt Himmelpoorten. Dat Amt Himmelpoorten is 1885 denn in’n Kreis Stood opgahn un de 1932 tohoop mit de Kreise Jörk un Keden in’n ne’en, grötteren Kreis Stood. Stodermoor is evangeelsch-luthersch präägt un höört to dat Kaspel von de Cosmae-Kark in Stood. Fröher hett de Oort to de Wilhadi-Kark in Stood tohöört. För de Kathoolschen is
David Cox (* 29. April 1783 in Birmingham; † 7. Juni 1859 in Harbourne bi Birmingham) weer en engelsch Maler. David Cox weer de Söhn vun en Schmeed ut Birmingham. 1803 gun ge nah London un hett dor as Kulissenmaler an dat Astley-Theater arbeit un studeer nebenbi ünner John Varley Aquarellmaleree. Twee Johr later kreeg he en Lehrstohl an de Royal Academy of Arts un hett eenige Böker över de Aquarell- un Landschapsmaleree schreven. Sluutend wurr he to'n Liddmaat vun de Society of Painters in Water Colours wählt. 1826 gung he up Studienreis in de Nedderlannen, Belgien un Frankriek. Verscheeden Aquarelle vun David Cox befinnen sück in de Lady Lever Art Gallery, Port Sunlight, Merseyside, England. De Warken wurrn vun den Grünner vun dat Museum, den Viscount Leverhulme, in' Kunsthannel köfft. Dorvan sünd aber eenige intüschen as Fälschungen identifizeert. David Cox, nömmt de Öllere, hörr to de bedüüdenst engelsch Landschapsmaler un weer Paddmaker vun den Impressionismus. Sien Söhn David (1809−1885), ut de Ehe mit Mary Agg, weer ebenfalls Maler. David Cox: Treatise an Landscape Painting and Effect in Water-colours, (1813) David Cox: A series of progressive lessons intended to elucidate the art of painting in water colours, (1845) David Cox
Slott Gymnich is en Waterborg vun de Erftaue in Gymnich, en Stadtdeel vun Erftstadt, in Noordrhien-Westfalen. Jahrhunnertenlang weer dat de Sitt vun dat rhiensch Riddergeslecht von Gymnich. Dat Slott, dat vun en grooten Park umgeven is, hett en Gesamtgrundstücksgrött vun 21 ha un liggt an den Rhienschen Sagenweg. En eerste Borg wurr 1354 an den westlichen Rand vun den Oort vun Heinrich I. von Gymnich erricht. He hett den Bau den Arzbischop Wilhelm von Gennep as Apenhuus vun de Kölner Kark up un kreeg de as Lehen vun de torüch. Nah Överfällen un Schadenshandlungen vun anner Lehnslüüd vun den Arzbischop dör Heinrich II. wurr de Borg 1399 up Befehl vun den Arzbischop Friedrich von Saarwerden afbraaken. Heinrich hett sück verplicht – ok för sien Nahkommen – nie mehr ahn Genehmigung vun den Arzbischop en fast Huus in Gymnich to errichten. De Nahfolgebau wurr an anner Stäe, östlich vun de eerste Borg, erricht. 1419 wurr Johann von Gymnich, Söhn vun Heinrich II., mit Huus Gymnich belehnt. Sien Söhn Arnold hett 1467 Huus Gymnich arvt, dat in' Familienbesitt bleev bit to dat Erlöschen vun den Lien von und zu Gymnich in dat Johr 1824 mit den Dood vun de Freiin Johanna von
Mel Brooks (egentlich Melvin Kaminsky; * 28. Juni 1926 in Brooklyn, New York) is en US-amerikaanschen Komiker un Speelbaas. Bekannt is he vör allen dör siene Filmparodien op beröhmte Filmen ut de Filmgeschicht. Na’n Tweten Weltkrieg füng Brooks as Böhnenkomiker an, wobi em de Komiker Sid Caesar seeg un em as Schriever för siene Sketche anhüer. To disse Tiet dreep Brooks ok Carl Reiner, mit den tohoop he vun 1961 an en poor Schallplatten mit Sketche opnehm. 1965 möök he denn mit Buck Henry de Feernsehserie Get Smart. Na den Spood, den he mit disse Reeg harr, kunn he licht en Produzent för sien eersten Speelfilm The Producers (1968) finnen. Dat Thema weer gewaagt – en jüüdschen Produzent an’n Broadway, bi den dat Geschäft nich mehr so rund löppt, will veel Geld vun de Investoren innehmen un, nadem he sien billig tosamenschoostert Musical mit en Thema över Adolf Hitler op Schiet sett hett, mit dat Geld afhaun – doch de Film harr groten Erfolg un Brooks kreeg en Oscar för dat beste Originaldreihbook. In’t Johr 2001 harr en Musicalutgaav vun The Producers an’n Broadway sien Premier un kreeg twölf Tony-Priesen. Na The Producers möök Brooks mit The Twelve Chairs (1970)
Glen Flagler weer en Whisky-Brenneree in’n Moffat/Inver House-Brennereekumplex, Moffat, Airdrie, North Lanarkshire, Schottland. Glen Flagler is 1964 vun den US-amerikaanschen Kunzern Publicker grünnt worrn, de to de Tiet Besitter vun Inver House weer. Dormols weern ünner dat Dack vun en ehmolige Papeermöhl butendem de Brenneree Killyloch un de Grain-Destille Garnheath tosamen vereent. Dorbi is ümstreden, wat Glen Flagler un Killyloch nu as enkelte Brennereen to sehn sünd oder tosamen höört. De Destille Glen Flagler geev dat man blots ruchweg 20 Johren un is dormit een vun de schottischen Brennereen mit de körtsten Produkschoonstiet. De gröttste Deel vun de Produkschoon weer för US-amerikaanschen Blend-Whiskys maakt. Liekers geev dta in de 1960er un 1970er Johren ok en poor Affüllen as Single-Malt-Whisky. De sünd vundaag nich mehr in’n Hannel to kriegen, man as Sammlerstückens woll noch to finnen. As in de USA de Nafraag na Blended Whisky nalaten de, hett Inver House 1985 besloten, de Destille dicht to maken. De Brenneree höör to dat schottische Whiskyrebeet Lowlands un hett dat Water för de Produkschonen – as all Brennereen ut dissen Kumplex – ut den Lilly Loch nahmen. Dat Molt keem vun de egen Wannerhopen-Molteree, de 1978 an de Associated British Malsters Ltd.verköfft worrn