rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Jöömlick is en Dörp in de Gemeend Brück in’n Landkreis Potsdam-Mittelmark in Brannenborg. Jöömlick hett so bi 250 Inwahners un liggt an de Plane. Dät eerste Maal kummt Jöömlick 1251 as Gomenik in de Oorkunnen vör. Dät is en slaavschen Naam un schall vun Gum’n-k kamen, wat Deel bedüden dee, aver ok en poor besünnere Bedüdungen annahmen harr, sorbsch Goorn, besünners de Goorn achter de Schüün un poolsch Schüün to’n Bispeel. Jöömlick. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.
Friedrich Ernst Peters (* 13. August 1890 in Luhnstedt; † 18. Februar 1962 in Sleswig) weer en Schoolmeester un Schriever vun hoochdüütsche Gedichten, Geschichten un Romaans un vun den plattdüütschen Roman „Baasdörper Krönk“. Peters sien Vadder weer Handwarker in sien Heimatdörp. He is Schoolmeester wurrn un weer an't Enne vun sien Arbeitsleven Direktor vun de Landsschool för Gehörlosen in Sleswig. He schreev an un for sik hoochdüütsch, man 1946 harr he in't Vörwoort vun sien Roman „Die dröge Trina“ schreven, dat he allens „extra för den Leser bi dat Schrieven in't Hoochdüütsche överdragen“ harr. He schreev ok plattdüütsche Gedichten. 1938 keem sien plattdüütschen Text „De Arbeit gifft den Takt an“ in den Eutiner Almanach rut. 1960 is sien Geschicht „So kemen wi na Huus“ to'n 60. Gebortsdag vun den Schriever in de Tietschrift Schleswig-Holstein rutkamen. Dor ünner stunn to lesen: „Ut dat letzt Kapitel vun'n plattdütschen Roman“. Düsse Roman weer de „Baasdörper Krönk“. To Leevtiet hett Peters düssen Roman nich rutgahn laten. Dat Manuskript hett bi en Arvin överduert. Dat is woll versöcht wurrn, dat Wark to drucken, man keen Rutgever woll dat wagen, en plattdüütschen Roman rut to bringen un so is dor eerst mol nix vun wurrn. Man
Baasdörper Krönk is en plattdüütschen Roman vun Friedrich Ernst Peters. Peters is 1962 storven. To Leevtiet hett he düssen Roman nich rutgahn laten. Dat Manuskript hett bi en Arvin överduert. Dat is woll versöcht wurrn, dat Wark to drucken, man keen Rutgever woll dat wagen, en plattdüütschen Roman rut to bringen un so is dor eerst mol nix vun wurrn. Man 1974 hett Ivo Braak dor in’n Noorddüütschen Rundfunk, in’t Funkhuus Kiel ut vörleest. Dat weer en Akschoon in den Rahmen vun de Kieler Week. Sendt wurrn is dat denn an’n 29. Januar 1976. Dor hefft Wolfgang Lindow un Paulk Selk sik denn tohopendaan un dat denn ut de Nalatenschup rutgahn laten. Schreven hett Peters dat al in de 1930er Johren. Achter dat veerte Kapitel steiht in sien Manuskript: 2.3.32 un achter dat leste Kapitel steiht 22. Oktober 1932. He hett denn woll bi een Johr bruukt för den ganzen Roman. 1975 is dat Wark denn in Husum druckt wurrn un hett woll bloß een Uplaag sehn. De Baasdörper Krönk hannelt woll vun en ganz bestimmt Dörp in ene ganz bestimmte Tiet (1900-1920). Man dat is nu doch keen Heimatgeschicht. De Dichter befaat sik dor mit dat Upkamen vun en
Fehrs is de Familiennaam von Henrike Fehrs (* 1984), düütsche Schauspelerin, Johann Hinnerk Fehrs plattdüütschen Schriever, Kirsten Fehrs (* 1961), düütsche Pröövstin, Kristina Antonie Fehrs (* 1981), düütsche Opernsängerin, Wolf Rüdiger Fehrs (* 1966), düütschen Politiker. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Dit Woort hett noch annere Bedüden: kiek dorför ünner Boorn (Landkreis Lümborg). Boorn (Nedderlannsche Spraak: Borne) is en Gemeende in’n Ossen van de Provinz Oaveriessel in de Nedderlannen. Annere Öörd van düsse Gemeende sünd Hertme un Zenderen. In Gemeende Boorn leven an’n 1. November 2007 20.710 Inwahners. In Boorn ward Twentsch snackt. Boorn. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.
Willi F. Gerbode (* 1955 in Chiwelhusen) is en plattdüütschen Schriever. Gerbode is 1955 in Chiwelhusen in’t Eeksfeld boren un hett 1973 in Duderstadt dat Abitur maakt. He hett denn twee Johr bi’n Bundsgrenzschutz Deenst maakt un is 1975 an de Universität Göttingen dat Studeren op Germanistik und Politikwetenschoppen anfungen. 1981 möök he dat eerste Staatsexamen un weer denn Referendar in Rhienland-Palz. In Neuwied möök he 1983 dat twete Staatsexamen un weer denn Schoolmeester in’t Westmönsterland för Düütsch un Sozialwetenschoppen an’t Gymnasium. Siet 2002 leevt he as fre’en Schriever, literarischen Kabarettist un Ledermaker. 2004 hett Gerbode den Klaus-Groth-Pries wunnen un 1995 un 2003 den Literaturwettstriet vun dat Oostfäälsche Institut. Neie Chrenzen - Neue Grenzen. Gedichte. Niederdeutsch. Hochdeutsch. Rothenberg, Rosendahl 1997, ISBN 3-9805910-0-X LP Neun Lieder und’n Keks (Giebel Records) 1979; Single Irgendeine, (Giebel Records) 1983 CD Wenn beim Abendrot. Lieder 1979-83, Rosendahl 2000 (Selbstverlag) Der Zaun. Roman aus Niemandsland (Rothenberg Literaturverlag) 1999 ISBN 3-9805910-2-6 Theaterstück Der Zaun (Verlagsmanuskript) Karl-Mahnke-Theaterverlag 1999 Neue Grenzen. Gedichte (Rothenberg Literaturverlag) 1999 ISBN 3-9805910-3-4 Immer wenn Lotterbett erzählt. Satiren aus dem Hinterland (Verlag Schnell) 2002 ISBN 3-87716-777-2 DoCD Die Liebe in den Zeiten der Ich-AG. Poesie & Musik (RLV AudioTracks) 2004 ISBN 3-9805910-7-7 Die Wellen der
Maren – En Dörpromaan ut de Tiet von 1848/51 is en plattdüütschen Roman vun Johann Hinnerk Fehrs. Fehrs hett mehr as 20 Johr an em schreven ehrdat he 1907 bi Lühr & Dircks in Garn rutkamen is. In de Johren achterna hett dat Book en ganze Reeg Oplagen sehn un warrt to de bedüdensten Warken vun de plattdüütsche Literatur tellt. Jan Poortman hett dat Book ok as Marrechien – een dörpsroman op Drentsch översett. Walter Jensen: J. H. Fehrs' Erzählungstechnik im Roman „Maren“ und den größeren Novellen. Dissertatschoon, Hamborg 1923 Bi’n Wikiborn gifft dat den Originaltext vun dat Wark: Maren.
De Schaamlippen (afleddt vun’t Latiensch Labia pudendi: labium „Lipp“ un pudendum „Schaam“) sünd Deel vun de buteren Geslechtsdelen bi de Fro, de all tosamen as Puus tohopenfaat warrt. Bi Minschen un annere Primaten warrt ünnerscheedt twüschen de Labia maiora pudendi (Grote Schaamlippen) un de Labia minora pudendi (Lütte Schaamlippen). Bi annere Söögdeerten gifft dat blots een Poor Schaamlippen, de denn as Labia pudendi oder Labia vulvae betekent warrt un as de Lütten Schaamlippen sünd. De Groten Schaamlippen (lat.: Labia maiora pudendi) verloopt vun’n Venusbult (Mons pubis) bit na’n Damm. Normalerwies sünd de slaten un verdeckt denn de Klitoris as ok de Apens vun de Miegröhr un de Scheed un schuult jem dordör. De groten Schaamlippen bargt Polster vun Fettgeweev un bedeckt vun pigmenteert Fellerhuut. Bi de utwassen Fro sünd se – in’n natürlichen Tostand – deelwies vun Schaamhoor bewassen. Dat Poor vun de Groten Schaamlippen billt den so nöömten Schaamspleet (Rima pudendi). De vördere Kommissur warrt as Commissura labiorum anterior betekent, de achtere is de Commissura labiorum posterior. Bi de Nich-Primaten, de keen grote Schamlippen hebbt, warrt de böveren un ünneren Schaamwinkels (Commissura labiorum dorsalis un ventralis) un de Schaamspleet vun de Labia pudendi (oder Labia vulvae) billt, de bi
Dit Woort hett noch annere Bedüden: kiek dorför ünner St. Lucia (Mehrdüdig Begreep). St. Lucia (Engelsch: Saint Lucia (IPA|sntˈluːʃə]) is en unafhängigen Inselstaat in de Karibische See. He höört to den Commonwealth of Nations un liggt nöördlich vun St. Vincent un de Grenadinen un süüdlich vun Martinique. De gröttste Deel vun de hüdigen Inwahners stammt vun Swartafrikaners af, de in de Kolonialtied as Slaven up de Inseln bröcht wurrn sünd. De Hööftstadt is Castries. Mank de Westindischen Inseln höört de Staat up dat Eiland „St. Lucia“ to de Inseln ünner den Wind un is dor en Deel vun de Lüttjen Antillen mit. De hööchste Stäe up dat Eiland is de Mount Gimie mit siene 950 Meter. De Küst is bi 158 Kilometer lang. Up de Insel gifft dat, in’n Süden vun den Oort Soufrière, twee Vulkane, de in’n Momang nich aktiv sünd. Dat sünd de Gros Piton un de Petit Piton. De Gegend um düsse beiden Vulkane rum steiht up de List vun dat UNESCO-Weltnaturarv. De wichtigsten Ströme up de Insel sünd de Cul de Sac un de Canelles. 82,5 % vun de Inwahners sünd Swarte. Se könnt in’n Döörsnitt dormit reken, 76,45 Johre oolt to weern. In’n Döörsnitt sünd
Prokyon (vun’t gr.: προκύον „vör den Hund“; ok Elgomaisa, Algomeysa oder Antecanis nöömt) is de hellste Steern in’t Steernbild Lütt Hund. Dormit hett he ok de Bayer-Beteken α Canis minoris. De greeksche as ok de latiensche Naam heet vör den Hund, wat dorop hendüüt, dat Prokyon vör den „Hundssteern“ Sirius opgeiht. Prokyon warrt to dat Winter-Sösseck rekent un gliektietig ok to dat Winter-Dreeeck. Prokyon is ruchweg 11,2 Lichtjohren wiet vun de Sünn weg un tellt dormit to de sünnnöögsten Steerns. Jüst as Sirius is ok Prokyon en Dubbelsteern. De Hööftsteern warrt as Prokyon A betekent. Dat is en witt-gelen Hööftregensteern mit de Spektralklass F5 un en schienbor Helligkeit vun +0,38m. Vun’n Dörmeter liggt he bi 1,86 mol den Radius vun de Sünn un hett dorbi de annerthalffache Masse. Prokyon hett de 7,73-fache Lüchtkraft vun de Sünn. Dat Öller is üm un bi 1,7 Milliarden Johr. De Bisteern hett de Beteken Prokyon B. Dat is en Witten Dwarg mit en schienbor Helligkeit vun +10,7m un de Spektralklass DA. De Ümlooptiet vun dat Dubbelsteernsystem liggt bi 40,82 Johren. Prokyon is vun den Satelliten MOST utmeten worrn, wobi keen Oszillatschonen (Ännern vun de Helligkeit) nawiest warrn künnen. Disse Oszillatschonen schülln an sik bi
Dat Winter-Sösseck is en opfallig Konstellatschoon vun helle Steerns vun eerste Grött in’t Rebeet vun’n Himmelsäquater. De Steerns sünd op de nöördlichen Eerdhalfkugel in’n Winter to sehn, worop ok de Naam hendüüt. Dat Winter-Sösseck is keen offiziell Steernbild, man sett sik tohopen ut Steerns ut verscheden Steernbiller. In’n Klockenwiesersinn warrt de nafolgend Steerns to das Sösseck rekent: Capella in’n Föhrmann Aldebaran in’n Bull Rigel in’n Orion Sirius in’n Groten Hund Prokyon in’n Lütten Hund Castor un Pollux in’n Tweeschen Vun Middeleuropa kann dat Winter-Sösseck in de Maanden Januar bit März avends af Klock teihn MEZ ankeken warrn. Man ok in’n Harvst is dat Sösseck all to sehn, man denn in de tweete Nachthälft. Dat Winter-Sösseck is nich ganz regelmatig, tomal in’n Tweeschen ok twee Steerns to dat Sösseck rekent warrt. De Steernbiller Tweeschen un Orion warrt kumplett vun dat Sösseck inslaten. Vergleken mit dat Sommer-Dreeeck, dat Harvst-Veereck oder dat Fröhjohrsdreeeck makt disse Konstellatschoon ’n lütt beten verbagen Indruck, is aver dör de Helligkeit vun de bedeeligten Steerns opfallig un licht to finnen – sülvst in grote Städer mit jemehr Lichtversmudden dör de Stratenbelüchten usw. Mit en goden Kieker sünd in’t Rebeet vun’t Winter-Sösseck en poor intressante Objekten to bekieken: In’n
Maren betekent Maren, plattdüütschen Roman vun Johann Hinrich Fehrs, Maren, Vörnaam för Froonslüüd, Maren, Oort in de Gemeen Oss, Provinz Noordbrabant, Nedderlannen. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Kallichore (ok Jupiter XLIV) is en vun de lütten buteren Maanden vun’n Planet Jupiter. De is an’n 6. Februar 2003 opdeckt worrn vun en Koppel US-amerikaansche Astronomen vun de University of Hawaii ünner dat Regeer vun Scott S. Sheppard. Nöömt is de Maand na de Nymph Kallichore ut de greekschen Mythologie. De vörlöpige Beteken vun den Maand weer toeerst S/2003 J 11, 2005 hett he sien hüütigen offiziellen Naam kregen. Kallichore hett en Ümloopbahn in en middleren Afstand vun 24.043.000 km vun’n Jupiter. För een Ümloop bruukt he üm un bi 764 Daag, 16 Stünnen un 48 Minuuten. De Bahn hett en grote Exzentrizität vun 0,264 un is üm 165,5 ° gegen den Äquater vun’n Jupiter kippt. De Bewegen vun den Maand is also retrograd, dat heet, dat sik Kallichore gegen den de Richt vun de Rotatschoon vun den Jupiter bewegen deit. De physikaalsch Egenschoppen vun de Bahn is liek as en poor annere Maandbahnen ok. Disse Maanden warrt dorüm tohopenfaat to de Carme-Grupp, nöömt na den gröttsten Maand ut de Grupp. Kallichore hett en middleren Dörmeter vun 2 km un tellt dormit to de ganz lütten Maanden. De Böverflach vun den Maand wiest en Albedo vun blots 0,04 op
St. Vincent un de Grenadinen is en unafhängigen Inselstaat in den Commonwealth of Nations. De Staat liggt in de Karibische See un in de Gemarken vun de Westindischen Eilannen, in'n Süden vun St. Lucia. Dor höört de Insel St. Vincent to, un ok de 32 Inseln vun de nöördlichen Grenadinen, de nu wedder en Deel vun de Lüttjen Antillen sünd. De süüdlichen Grenadinen, mit de Eilannen Grenada, Carriacou un Petite Martinique höört to den Staat Grenada. Hööftstadt vun St. Vincent un de Grenadinen un ok de gröttste Stadt vun dat Land is Kingstown. St. Vincent un de Grenadinen is Liddmaat vun de Vereenten Natschonen, de Karibische Meenheit (CARICOM), de Organisatschoon vun Oostkaribische Staten (OECS), de Organisatschoon vun Amerikaansche Staten (OAS) un vun den Commonwealth. Bovenhen höört vdat Land to de Staten to, de de University of the West Indies unnerholen doot. Dat Land is en Parlamentaarsche Monarkie un Hööft vun den Staat is König Charles III. vun dat Vereenigte Königriek. Ehre herrschop up de Eilannen warrt utöövt vun ehren generalgouverneur Frederick Ballantyne. Baas vun de Regeerung is Ralph Gonsalves. Dat Parlament driggt den Naam vun dat House of Assembly. Dor höört 21 Liddmaten to. All fiev Johre weert 15 vun
Santa Catarina is en Verwaltensrebeet (Concelho) vun’t Eiland Santiago in de Republiek Kap Verde. De Concelho ümfaat blots de een Karkengemeen Santa Catarina. De Distrikt liggt in’n Westen vun’t Hööfteiland Santiago un hett en Flach vun 243 km² mit en Inwahnertall vun knapp 50.000. Inricht worrn is de Concelho 1971. Santa Catarina liggt ungefähr 60 km inn Noorden vun de kapverdsche Hööftstadt Praia. De Sitt vun de Verwalten is in de Stadt Assomada, de över en vun de wichtigsten Straten vun’t Eiland mit Praia in’n Süüden un mit Tarrafal in’n Noorden verbunnen is. De Daalrebeden warrt för’n Ackerbo nütt, man de gröttste Deel vun’n Concelho warrt vun Bargland innahmen, sünners vun den Pico da Antónia un vun’t Naturschuulrebeet Serra Malagueta, mit sien schöön Natur un sünner Barglandschap. De Rest is Grasland mit Buschwark un en poor lütte Wooldstückens, de vör allen in de högeren Lagen antofinnen sünd. De Hööftborn för’t Inkamen is de Bueree. Ruchweg 86 % vun de Inwahners leevt in ländliche Rebeden, so dat de Produkschoon vör allen in Ackerbo un Veehtucht liggt. Dat gifft Rindveeh, Vagelveeh, ’n beten Fischeree un Enkelthannel. Santa Catarina is ok bekannt as de „Koornkamer vun Kap Verde“ un stellt en bedüdenden Markt
Bassen is ene düütsche Stadt in den Landkreis Deefholt in Neddersassen. Dor leevt üm un bi 15.818 Inwahners (Stand 31. Dezember 2011). Bassen liggt in’n Süüdoosten vun den Naturpark Wilshuser Geest, bi 25 km in’n Süden vun Bremen. Dor flutt de Klosterbäke hendör. De ööstlichste Oortsdeel Neebrooksen liggt an den övern Loop vun de Hache. De Stadt sett sik ut düsse Stadtdelen tohopen: Albernhusen Apstee (mit Panstee) Bramstee (mit Bünte un Röllinghusen) Eschenhusen Groten Henstee Groten un Lüttjen Remer Hallstee Hollwä'e (mit Dimhusen, Hilken, Katenkamp, Nüstedt, Lütten un Groten Hollwä'e) Neebrooksen (mit Freedörp) Nienstedt Noordwohlde (mit Stütelbarg, Fesenfeld, Kassendiek, Steenforth, Högenhusen un Pestinghusen) Oosterbinde Schorlingbössel (mit Ebersheide, Lowe un Kolloge) Stühren Wedehoorn Stadt Bassen mit siene olen Stadtdelen Bassen, Loge un Freudenbarg In dat Johr 858 hett de Eddelfro Liutgart ehr Arv an den Arzbischop Ansgar vun dat Arzbisdom Bremen schunken. He scholl dor „en Gemeen vun hillige Jumfern“ grünnen. Dor stell he dat Stift „Birxinon“ (Bassen) up'e Been. In dat Stift leven keen Nonnen, man Kanonissen. Dat weern Jumfern ut'n Adel, de na de Akener Kanonissenregel ut dat Johr 816 tohopenleven. Anners, as Nonnen dröffen se de Gemeen wedder verlaten un se dröffen ok Egendom hebben. König Otto I.
Marguerite Monnot (* 28. Mai 1903 in Decize (Nièvre); † 12. Oktober 1961 in Paris) weer en franzöösch Komponistin un Konzertpianistin. Monnot fung hör Karriere mit 3 Johren an, mit 16 Johren hett se an dat Pariser Konservatorium studeert. As se 22 Johr old weer, hett se sück mehr för Chansons interesseert. 25 Johr lang hett se mit Édith Piaf tosommen arbeid, un för de groote Leeder as Hymne à l’amour komponeert. Mit dat Musical Irma la Douce kunn se hör internatschonal Ansehn wieder utboen. Normdaten: GND: 115662049 (OGND, AKS) | LCCN: nr95044570 | VIAF: 51876121 | Wikipedia-Personensöök
De Klitorisvörhuut (lat. Praeputium clitoridis) is en Sliemhuutfalt, de bi Fronslüüd de Ekel (Glans clitoridis) vun de Klitoris ümgeven deit. De Vörhuut stellt en ventral Utwieten vun de Lütten Schaamlippen dor un kann anatomisch as Deel vun jem ansehn warrn. De Klitorisvörhuut is dat lieke bi de Fro as dat de Vörhuut vun Pint bi’n Mann is. Ok de Funkschoon is gliek, neemlich de Ekel, de dorünner liggt, to schulen. Bi Fronslüüd kann de Klitorisvörhuut ganz verscheden utprägt wesen in’n Sinn vun Form un Grött – anners as bi de Mannslüüd. Wiel de Ekel bi Fronslüüd mit stark utprägte Klitorisvörhuut vullstännig verdeckt is un ok dör Torüchschuven nich freeleggt warrn kann, liggt de bi annere deelwies oder ok völlig free. Se kann in’n Normaltostand vullstännig vun de Groten Schaamlippen verdeckt wesen, oder ok dortwüschen rutkieken. Bi de meisten Söögdeerten is de Klitorisvörhuut mit de Ekel verwassen, man bi Peerd un Hunnen ümgifft de Vörhuut en lütte Kuhl (fossa clitoridis), woneem de Ekel binnen freeliggt. Dat Klitorisvörhuutpiercing is de verbreedste Form vun Intimpiercings bi Fronslüüd. Faken is ok dat meent, wenn vun en Klitorispiercing snackt warrt, wat dat ok gifft, man veel rorer. Liek de Besnieden bi Mannslüüd (Zirkumzision) kann ok
De Huusrott is ümbi 16 bet 23 cm long. Dörtau kummt noch een Steert, de ok ümbi 20 cm long is. De Huusrott lewt ümbi öwerall. In Noorn vun Europa un in Amerika is sei åver man roor. Dat Dirt hett eenen swatt behorten Lief, weker an de Ünnersied een betten heller is. Butendem hett sei eenen longen Steert un grote Uhren. De Huusrott warr männichmol ok as Schipprott odder Dackrott beteiken. Sowol op den Schipp as ok up den Dack lewt sei gerne. Eene Koppel vun Rotten warr vun een dominanten Männiken un vun drei dominanten Wiewern anfäurt. Dat sin denn mehrstens an de 60 Rotten. Besonners de Wiewer sin üterst agressiv un köönt ehr Rebeet longe verdeffundeeren, wenn een Indringling kummt. As Wåpen bruken sei dörför ehre longen scharpen Krallen. Huusrotten gellen as gaude Kledderer, sei köönt sogor öwer ganz lütte Drahte kleddern. Rotten sin Öwerdräger vun Süken un sau hewwt sei in den lesten dusend Johren wol mehr Minschen doodmookt as alle Krieje un Revolutschoonen tausoom. De Beister lewen hüte fåken in Afhängichkeit vum Minschen un möökt dörbi oft mehr tau Schanne, as sei freeten. Mike un Peggy Briggs: Tiere. Parragon, Atlantic Publishing Huusrott. Mehr Biller, Videos
De nafolgend Tabell is en Deel vun de List vun de Asteroiden. De Ziffern bi’n Naam geevt de Folg vun jemehr endgelltig Katalogiseeren an. Se deent togliek as Nummern to’n Identifizeeren un sünd Bestanddeel vun’n Naam vun elk Asteroid. 2001-2100 2101-2200 2201-2300 2301-2400 2401-2500 Alphabetische List Naams vun Asteroiden un Kometen
St. Kitts un Nevis is een Inselstaat in de Karibische See un liggt in Middelamerika. Dat Land besteiht ut de Eilannen Saint Kitts (oder Saint Christopher) un Nevis. Blangen düsse beiden Inseln gifft dat dor ok noch en Reeg vun Felsen, de ut dat Water kieken doot un de to den Staat tohöört. De beiden Eilannen höört to de Inseln över den Wind, de nu wedder en Deel vun de Lüttjen Antillen sünd. Ut'neen holen weert de beiden Inseln vun de Seestraat The Narrows, de bi dree Kilometer breet is. St. Kitts liggt bi 10 Kilometer in'n Süüdosten vun Sint Eustatius, dat en Deel vun de Nedderlannschen Antillen is. So kümmt dat, datt St. Kitts un Nevis en Watergrenz mit de Nedderlannen hett. De Kariben, de vörmols up de Inseln leevt hefft, nömen St.Kitts Liamuiga un geven Nevis den Naam Oualie. Christoph Kolumbus hett de Inseln 1493 anlopen, man eerst 1623 hefft engelsche Kolonisten sik dor ansiedelt. Twee Johre later sünd ok Franzosen as Siedlers up de Eilannen kamen. Dat duer nich lang un dat geev Striet. Eerst 1783 hett dat Freden geven, as de Eilannen in den Freden vun Paris endgüllig de Briten tospraken wurrn sünd. St. Kitts un
(1133) Lugduna is en Asteroid ut de Hööftgördel, de an’n 13. September 1929 vun de nedderlandsch Astronom Hendrik van Gent in Johannesburg opdeckt wurrn is. De Naam is de weiblich Foorm vun de latiensch Naam Lugdunum. Lugdunum Batavorum steiht för de nedderlandsch Stadt Leiden. Dat kann aber ok wesen, dat de franzöösch Stadt Lyon meent is.
Hendrik van Gent (* 1900; † 29. März 1947) weer en nedderlandsch Astronom. He leef un arbeid lang Tiet in Johannesburg (Süüdafrika), um den süüdlichen Steernenhimmel beter erforschen to können. Enn’ vun de 20er Johren bit Anfang vun de 30er Johren von dat 20. Johrhunnert hett he somit 39 Asteroiden opdeckt, dorünner ok de nah hüm sülvst nöömt Asteroid 1666 van Gent. Dorneben hett he ok noch dree Kometen mit opdeckt, nämlich C/1941 K1 (van Gent), C/1943 W1 (van Gent-Peltier-Damaica) und C/1944 K2 (van Gent). He is temelk jung an een Hartinfarkt storven.
Twistetal is ene Gemeende in’n Landkreis Waldeck-Frankenberg in’n Noordwesten vun Hessen. Zentrum vun de Gemeend un Sitt vun de Verwaltung is Twiste. De Gemeend Twistetal liggt bi söss Kilometer süüdwesten Orolsen. Dör de Gemeen flütt de Twiste. De Gemeend Twistetal besteiht ut söven Oortsdelen: Berndrup Ellerkusen Gemmecke Müllsen Nidder-Woaroldern Öbber-Woaroldern Twiste Navergemeenden sünd (optellt mit de Klock): In’n Noorden un Oosten de Stadt Orolsen, in’n Süüdoüsten de Stadt Waldeck, in’n Süüdwesten de Stadt Körbach un in’n Westen de Gemeend Diemelsee. Bi de letzten Kommunalwahlen is dit rutkamen: Dör Twistetal geiht en Afsnitt vun de Bundsstraat 252 vun Körbach na Orolsen. Twiste is denn ok Haltepunkt op de RE-Streek vun Kassel na Körbach. Websteed vun de Gemeen (hoochdüütsch)
Wolfgang Lindow (* 20. Dezember 1932 in Griepenbarg an de Reej; † 30. März 2020 in Bremen) weer en düütschen Germanisten un Volkskunnigen. Lindow is in Achterpommern boren. 1938 is he mit siene Ollern umtagen na Vörpommern. Vun 1939 bet 1945 hett he Scholen in Barth un Griepswoold besöcht. 1945 is he mit siene Familie na Mölln flücht. Bet 1954 hett he denn de Loonbörgsche Gelehrtenschool in Ratzborg besöcht un dor dat Abitur maakt. 1954 bet 1960 studeer he Historie, Volkskunn un Germanistik (dor speel Plattdüütsch en grode Rull bi). 1960 hett he an de Universität Kiel över dat Thema Volkstümliches Sprachgut in der neuniederdeutschen Dialektdichtung sien Dokter maakt. 1961 keem denn dat Staatsexamen in Düütsch, Nedderdüütsch un Volkskunn. 1957 bet 1975 hett he as wetenschoplichen Mitarbeider bi de Nedderdüütsche Afdelen vun de Universität Kiel mitmaakt. Dor weer he tomeist mit dat Middelnedderdüütsche Wöörbook togange. 1974 bet 1997 hett he de Geschäften vun dat INS in Bremen föhrt. He hettv al 1975 de Baasdörper Krönk vun Friedrich Ernst Peters rutgahn laten. Ok mit dat „Plattdüütsch-Hoochdüütsche Wöörbook“ hett he sik befaat. Tohopen mit Claus Schuppenhauer hett he de Plattdüütschen Narichten vun Radio Bremen up’n Weg bröcht. Lindow hett toletzt in Bremen