rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Lübbs is en Dörp un Gemeen in de Samtgemeen Hambargen in’n Landkreis Oosterholt in Neddersassen mit 706 Inwahners (Stand 31. Dezember 2022). De Oort liggt op de Oosterholter Geest. Dat Water ut dat Rebeed flütt över lüttjere Waterlööp na’n Giehler Beek hen af. De Navergemenen sünd Holste in’n Noordoosten, Hambargen in’n Süüdoosten, Oosterholt-Scharmbeek in’n Süüdwesten, Hagen (Landkreis Cuxhoben) in’n Westen un Ax in’n Noordwesten. De direkten Naveröörd sünd Ollendörp, Steern un Paddewisch in’n Noordoosten, Wallhöben, Heißenbuttel un Bullwinkel in’n Süüdoosten, Hambargen mit Schrum in’n Süden, Ohlenst, Biloh un Bremerhorn in’n Süüdwesten un Wohlthöben un Ax in’n Noordwesten. Lübbs kummt 1105 as Lubberstedi toeerst in de Oorkunnen vör. De Naam sett sik woll tohoop ut en Vörnaam Lubber un -steed. De Oort weer in de öllste Tied Besitt von de Greven von Stotel, de dat an’n 30. November 1240 an dat Klooster Oosterholt verköfft hebbt. Bi Lübbs schall dat ok en Borg geven hebben, de Carlsborg heten hett. De letzten Resten von’n Borgwall sünd in de Johren 1950 liek maakt worrn. De Watermöhl in Lübbs kummt in de Oorkunn von 1240 toeerst vör un is lopen, bet 1859 en Windmöhl boot worrn is. De Windmöhl is 1909 afbrennt un wedder opboot
Vollerso is en Gemeen in de Samtgemeen Hambargen in’n Landkreis Oosterholt in Neddersassen mit 3013 Inwahners (Stand 31. Dezember 2022). De Navergemenen sünd Gnarrenborg in’n Noordoosten, Worpsweed in’n Süüdoosten, Oosterholt-Scharmbeek in’n Süden, Hambargen in’n Westen un Holste in’n Noordwesten. De Gemeen Vollerso is an’n 1. April 1937 ut de olen Gemenen Bornrieh, Friedensheim, Giehl, Giehlermoor, Vollerso un Wallhöben un en Deel von de Gemeen Heißenbuttel (de Hüüs von Heißenbuttel, de direkt an de Grenz na Verlüßmoor legen) tohoopleggt worrn. Bi de Gemeenreform in Neddersassen an’n 1. März 1974 is de Gemeen unverännert bleven, aver Maat von de Samtgemeen Hambargen worrn. Liddmaten 2011: CDU: Günter Kück, Markus Monsees, Arne-Andreas Schnackenberg, Torsten Wischhusen, Maik Wohltmann SPD: Angela Greff, Helmut Haase, Angelika Kutz, Marita Larionovs, Rolf Lütjen, Heinrich Oetting, Günter Renken, Arnd Sussek, Pirke Wienstroh, Jens Witte 2016: CDU: Thorsten Kück, Arne Schnackenberg, Olav Tomfohrde, Torsten Wischhusen, Maik Wohltmann SPD: Angela Greff, Helmut Haase, Angelika Kutz, Marita Larionovs, Heinrich Oetting, Günter Renken, Pirke Wienstroh, Jens Witte Dat Wapen von de Gemeen wiest op swarten Grund en sülvern Wellenlien un en sülvern Sood över en gollen Schildfoot mit swarte Steen. De Klören Gold un Swart geevt de Farv von Geest un Moor wedder. De
Swonewebel is en Gemeen in’n Landkreis Oosterholt in Neddersassen mit 20.661 Inwahners (Stand 31. Dezember 2022). De Navergemenen sünd Hagen (Landkreis Cuxhoben) in’n Noorden, Oosterholt-Scharmbeek in’n Oosten un Hu’e in’n Süüdoosten. In’n Süden liggt de Bremer Stadtbezirk Bremen-Noord un op dat annere Över von de Werser in’n Westen de Gemeen Elsfleth un in’n Noordwesten de Gemeen Braak. Op en ganz lütt Enn in’n Noordwesten hett de Gemeen ok noch en Grenz mit de Gemeen Stadland. De letzten dree Gemenen doot in’n Landkreis Wersermasch liggen. De Gemeen Swonewebel is an’n 1. März 1974 ut de olen Gemenen Aschwarden, Beckdorp, Brundörp, Eggst, Hinnebeck, Leuchtenborg, Löhnhorst, Meyenborg, Ne’enkarken un Rade tohoopleggt worrn. Tosätzlich sünd de Rebeden ut de Gemenen Braak un Elsfleth, de op dat rechte Över von de Werser liggen deen (Harriersand), in de Gemeen Swonewebel wesselt. De Tallen för de aktuellste Wahl (2016) fehlt in disse List noch. Du kannst mithelpen un jem indragen! Liddmaten 2011: As Börgermeester: Harald Stehnken CDU: Karl-Gerd Brand, Johann Ficken, Michael Giehl, Friedrich Humborg, Kerstin Knoll, Ulrike Kroog, Werner Musfeld SPD: Otto Bothmann, Anne Bammert, Monika de Groot, Stephanie Eickbaum-Dirks, Hermann Fehn, Harald Grote, Christina Jantz, Tammo Löffler, Frank Schneider, Benjamin Soller FDP: Brigitte Glinka Gröne:
Oswald Gabelkover (* 3. September 1539 in Memmingen; † 31. Dezember 1616 in Stuttgart) weer Dokter, Heraldiker un Historiker. Gabelkover stammt ut de bayerisch-öösterrieksch Adelsfamilie Gabelkofen, sien Vater weer Dokter in Memmingen. Nach dat Medizinstudium Tübingen un Bologna wurr he 1563 vun den Hartog vun Württemberg as Landdokter mit Sitt in Göppingen instellt. 1580 hett hüm de nee Hartog Ludwig as Lievdokter nah Stuttgart beropen. Hier weer he ok as Bibliothekar un Historiker tätig. Gabelkover Dorstellen vun de württembergisch Geschichte bleev unvullendet. Handschriften dorvan befinnen sück in dat Hööftstaatsarchiv Stuttgart (Bestand J 1) un in de Württembergische Landesbibliothek. Dat Wark wurr in de druckt Neuen Wirtenbergischen Chronik vun Johann Ulrich Steinhofer utschreven. Ebenfalls Manuskript bleev sien Geschichte vun de Grafen von Helfenstein. Gabelkover droog in sien Collectaneen (överwegend in' Archiv, deelwies in de Landesbibliothek) en riesige Antall vun Bornuttüüg tosommen. Ganz völ vun de vun hüm kört tosommenfaat Urkunnen oder weergeven Inschriften sünd hüüd nicht mehr vörhannen. Breeflich Kuntakt harr her ünner annern mit Johann Jakob Rüeger. Gabelkover weer en Mitarbeiter an dat Siebmacher'sche Wappenbook van 1605. Gabelkover, Oswald: Artzneybuch. Darinnen auß gnädigem Beuelch… des Herrn Ludwigen Hertzogen zu Württemberg… Vast für alle des Menschlichen Leibs Anligen unnd Gebrechen außerlesene
Daniel von Büren, de Ole († 1544) weer Börgermeester in sien Vaderstadt Bremen vun 1500 bit 1538. In den Rat vun de Stadt is he in dat Jahr 1486 kamen. He hett sik dorför insett, datt in dat Jahr 1522 de eerste evangeelsche Predigt in Bremen in de St.Ansgarii-Karken holen wurrn is. De Prediger weer Heinrich von Zütphen.
Harmsdörp betekent Harmsdörp, Gemeen in’n Kreis Oostholsteen, Sleswig-Holsteen, Harmsdörp, Gemeen in’n Kreis Hartogdom Loonborg, Sleswig-Holsteen, Harmsdörp, Oort in de Gemeen Harmsdörp in’n Landkreis Horborg, Neddersassen. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Thälsdörp (hoochdüütsch Thelstorf) is en Dörp in de Gemeen Jesborg (Samtgemeen Jesborg) in’n Landkreis Horborg, Neddersassen. Thälsdörp billt polietsch von öllers en Gemeenverband mit Lüll un Wiedenhoff. Thälsdörp liggt an dat linke Över von de Seev. En Stück in’n Süden münnt de Seppenser Beek in de Seev. In’n Oosten an de Seev liggt dat Naturschuulrebeed Hangbornmoor bi Weih. De Naveröörd sünd Lüll, Wiedenhoff, Weih un Hassel in’n Noordoosten, Höpen un Schierhoorn in’n Süüdoosten, Holm un Wörm in’n Süüdwesten un Holm-Seppens un Seppens in’n Noordwesten. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Jesborg in’n Kanton Hittfeld höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett vör 1852 to de Vaagdie Hittfeld in dat Amt Horborg tohöört un denn von 1852 bet 1859 to dat Amt Hittfeld. 1859 is dat wedder Deel von dat Amt Horborg worrn. Na 1885 weer dat in’n Kreis Horborg. 1932 is dat Deel von’n ne’en, grötteren Landkreis Horborg worrn. De Oort is as Deel von de Gemeen Lüll an’n 1. Juli 1972 mit de Gemeenreform in Neddersassen an de Gemeen Jesborg kamen. Thälsdörp
Brammerhagen (hoochdüütsch Brammerhagen) is en lütten Oort in’n Stadtdeel Neeland von de Stadt Hamborg. De Oort höört polietsch al von öllers bi Neeland mit bi. Brammerhagen liggt in de Masch von de Süderelv, aver al na dat Randmoor hen, dat an de Kant na de Geest liggt. De Naveröörd sünd Neeland in’n Noorden, Fiefhusen in’n Oosten, Bullenhuus in’n Oosten, Groot un Lütt Moor in’n Süüdoosten, Good Moor in’n Süden, Wilsdörp in’n Westen un Horborg in’n Noordwesten. As in de Tied bet 1962 de Hambörger Süüdümgehung von de Autobahn 1 boot worrn is, is de Trass merrn dör Brammerhagen leggt worrn. De een von de twee Hööv liggt nu op de Westsied von de Autobahn un de annere op de Oostsied. De Oort hett vör 1885 to de Vaagdie Neeland-Over in dat Amt Horborg tohöört. Na 1885 weer dat in’n Kreis Horborg. 1932 is dat Deel von’n ne’en, grötteren Landkreis Horborg worrn. Mit dat Groot-Hamborg-Gesett von 1937 is de Oort denn an Hamborg kamen. Brammerhagen is evangeelsch-luthersch präägt un höört to dat Kaspel von de Johannis-Kark in Horborg, dat tohoop mit de Dreefaltigkeitskark de Karkengemeen Trinitatis billt. För de Kathoolschen is de Franz-Joseph-Kark in Wilstörp tostännig. Von 1864 bet 1914 weer
Overhaken (hoochdüütsch Overhaken) is en lütten Oort in’n Stadtdeel Ossenwarder (Bezirk Bardörp) in de Stadt Hamborg. Deelwies warrt dat Rebeed von Overhaken ok Overwarder nöömt. Overhaken liggt an’n Hauptdiek von de Elv, an de Grenz von de Maschlannen na de Veerlannen. De Naveröörd sünd de Ossenwarder Elvdiek in’n Noorden, Fiefhusen in’n Noordoosten, Browisch un Rosenweid in’n Süüdoosten, Wuhlenborg in’n Süden, Over in’n Westen un Hagolt un Oortkaten in’n Noordwesten. Overhaken weer fröher as Swansbusch en Insel in de Elv un leeg dichter bi dat linke Över as bi dat rechte. Dorüm hett dat Rebeed ok to Over tohöört. Dör Waterboarbeiden is dat Rebeed later denn aver an dat rechte Över anslaten worrn. Liekers is de Elvdiek en poor hunnert Meter in’n Oosten verlopen un Overhaken leeg butendieks. Eerst na de Stormflood 1962 is de ne’e Hauptdiek anleggt worrn, de nu dat Overhaker Vörland mit indiekt hett. De Hoff Overhaken liggt aver jümmer noch butendieks. Bi disse Diekboarbeiden is ok de Hogendieker See anleggt worrn, de nu dat Rebeed von dat Overhaker Vörland innimmt. In de Johren 1920 is bi Overhaken en Ferienkolonie mit Ferienhüüs anleggt worrn. De Oort hett vör 1885 to de Vaagdie Neeland-Over in dat Amt Horborg tohöört.
Daniel von Büren, de Junge (* 22. Juni 1512; † 10. Juli 1593) weer vun 1544 bit 1591 Börgermeester vun sien Vaderstadt Bremen. In dat Johr 1538 is he in den Rat vun de Stadt kamen. Dor weer Bremen al up de Siet vun de Reformation. He weer Jurist un wüß vun Theologie wat af. He weer de Spreker vun de Lüe ut den Rat, de in dat Johr 1562 dorför sorgt hefft, datt Bremen nah den reformeerten Globen övergahn dö. Nah düssen Wessel vun den lutherschen nah den reformeerten Globen hefft de meisten Ratsherren de Stadt verlaten. 1591 hett Daniel von Büren de Junge as Börgermeester Bott geven.
Seevenhusen (hoochdüütsch Seevenhausen) is en lütten Oort in de Gemeen Seevdaal in’n Landkreis Horborg, Neddersassen. Seevenhusen liggt in de Masch op dat linke Över an de Münn von de Seev in de Elv. Dat Rebeed ümto is as Naturschuulrebeed Ünner Seevdaal schuult. De Naveröörd sünd Overhaken in’n Noorden, Browisch in’n Noordoosten, Wuhlenborg un Rosenweid in’n Oosten, Stell in’n Süden, Hössen in’n Süüdwesten, Freeswardermoor in’n Westen un Over in’n Noordwesten. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Mäkelfeld in’n Kanton Hittfeld höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett vör 1885 to de Vaagdie Neeland-Over in dat Amt Horborg tohöört. Na 1885 weer dat in’n Kreis Horborg. 1932 is dat Deel von’n ne’en, grötteren Landkreis Horborg worrn. De Oort is as Deel von de Gemeen Over an’n 1. Juli 1972 mit de Gemeenreform in Neddersassen Deel an de Gemeen Seevdaal kamen. Seevenhusen is evangeelsch-luthersch präägt un höört siet 1948 to dat Kaspel Mäkelfeld. Vörher hett de Oort to dat Kaspel von de Mauritius-Kark in Hittfeld höört. De Kapell Over gifft dat siet 1952. För de Kathoolschen
Wörm betekent Wörm, Form von lütte Deerten, Wörm, Soort Planten, Wörm, Oort in de Gemeen Handörp in’n Landkreis Horborg, Neddersassen. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Woltersdörp betekent Woltersdörp, Gemeen in’n Kreis Hartogdom Loonborg, Sleswig-Holsteen, Woltersdörp, Gemeen in’n Landkreis Lüchow-Dannenbarg, Neddersassen, Woltersdörp, Oort in de Gemeen Schönefeld in’n Landkreis Dahme-Spreewald, Brannenborg. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Lohbargen (hoochdüütsch Lohbergen) is en lütten Oort in de Gemeen Töst (Samtgemeen Töst) in’n Landkreis Horborg, Neddersassen. Enkelte Hüüs höört ok to de Gemenen Kakenstörp un Bookholt. Lohbargen liggt an’n Smookbeek, de een Kilometer in’n Westen in de Eest münnt. De Naveröörd sünd Trill in’n Noorden, Sprötz un Suurhoop in’n Noordoosten, Holm-Seppens in’n Oosten, Wörm in’n Süüdoosten, Hökel in’n Süden, Hinkenbossel un Langeloh in’n Süüdwesten, Neddernhoff un Glüsen in’n Westen un Kakensdörp in’n Noordwesten. Dat Rebeed ümto (Smookbeek un de Straat An’n Smookbeek) höört as Exklaav to de Gemeen Bookholt. Ok enkelte Hüüs von Lohbargen (to’n Bispeel dat Waldheim) höört to disse Bookholter Exklaav. Lohbargen is as Forsthoff grünnt worrn. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Töst in’n Kanton Töst höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett vör 1852 to de Vaagdie Töst in dat Amt Horborg tohöört. 1852 is de Oort in dat Amt Mesborg wesselt. Dor is he bet 1859 bleven, denn is dor dat Amt Töst von worrn. Na 1885 weer dat in’n Kreis Horborg. 1932 is dat Deel von’n
Johann Vasmer (* üm un bi 1365; † 20. Juni 1430) weer Börgermeester in Bremen. Johann Vasmer stamm woll ut Mellinghusen bi Sulingen in de Graafschup Hoya. In dat Jahr 1389 is he Bremer Börger wurrn un hett den Eed afleggt. 1417 keem he in den Root vun de Stadt. 1422 is he Börgermeester wurrn. Vunwegen allerhand Döreenanner mit upsternaatsche Börgers hett Vasmer de Stadt Bremen in’n Mai 1430 verlaten. He slaat sik anner Maaten vun den Rat an, de ok ut de Stadt weggahn weern un nu in Stood seten. As he vun dor ut nah Ollnborg reisen wull, hefft em de Bremers in Rekum an’n 6. Juni 1430 upgrepen, as he just över de Werser gahn wull. In Bremen hefft se em anklaagt vunwegen Hoochverraat. De Rat hett em verordeelt, de Stadtvogt hett sien Ja to düt Ordeel geven un denn hett de Henker em an’n 20. Juni 1430 up enen Möhlenbarg bi dat Osterdoor buten de Stadt den Kopp afneiht. Later hett sien Söhn de Stadt Bremen bi Kaiser un Riek anklaagt. De Stadt möß dat denn wedder gootmaken un een Krüüz upstellen an de Stäe, wo se em to Dode bröcht hefft. Düt Vasmer-Krüüz steiht hüdigendags
In’r artikulatorisken Phonetik beschrifft de Artikulatschoonsmaneer, auk Artikulatschoonsmodus oder Artikulatschoonswiese nöömt, wat de Sprookorgane os de Tunge oder de Nebben, bi de Artikulatschoon van eunen Konsonant maakt un woans seu de Luftstroom iut’n Lungen an’n Vörankumen hinnert. Dür de Artikulatschoonsstied, de Artikulatschoonsmaneer, dat Artikulatschoonsorgan un of dat Phoon niu stimmhebbend is oder nich, kann man eunen Konsonanten in eunen iutreckend Mote bestemmen un defineern. Artikulatschoonsmaneren, wo de Luftstroom iut’n Lungen an’n Vörankumen hinnert un belämmert werrt, nöömt man Obstruenten. Dor tellt de Frikative, Affrikative un de Plosive to. De Obstruenten sind an un för sik stimmloos. In männjen Sproken finnt man öweer auk stimhafte Obstruenten. Blangen de Obstruenten sind de Sonoranten de annere graute Gruppe, wo man de verschelen Artikulatschoonsmameren indeulen kann. To den Sonoranten tellt de Nasale, de Approxiamante, de Liquida un auk de Vokale. Bi den Sonoraten werrt de Luftstroom nich so stark an den Vörankamen hinnert, so dat de Luftstroom dat Vibreern un Swingen anfängt. Van deswegen sind düsse Konsonatnen faken stimmhaft. Stimmloos Sonoranten sind derbe roor, man to’n Bispill in’n Walisisken oder in’n aulden Greeksken to finnen. Bi de meusten Konsonanten öhre Artikulatschoon kümmt de Luft iut’n Lungen. Düsse Liute nennt man pulmonal oder pulmonisch (lat.
Hagolt (hoochdüütsch Hagolt) is en lütten Oort in de Gemeen Seevdaal in’n Landkreis Horborg, Neddersassen. De Oort höört polietsch al von öllers bi Over mit bi. In dat 20. Johrhunnert is de Oort kumplett mit Bullenhuus un Over tohoopwussen. Hagolt liggt achtern Diek von de Elv in de Masch. De Naveröörd sünd Gauert in’n Noorden, Oortkaten in’n Noordoosten, Hogendiek in’n Oosten, Overhaken un Over in’n Süüdoosten, Hössen un Freeswardermoor in’n Süüdwesten, Lütt un Groot Moor in’n Westen un Bullenhuus in’n Noordwesten. Hagolt oder Hagelt weer fröher de Naam för en Rebeed, dat butendieks twüschen Over un Gauert leeg. De Loop von de Elv weer to de Tied noch en annern. Vondaag warrt dat Rebeed von’n Hauptloop von de Elv innahmen. De olen Butendieksrebeden sünd dör de Hauptdieken, de na de Stormflood 1962 anleggt worrn sünd, nu Deel von Bullenhuus un Gauert. Von dat ole Rebeed Hagolt is blots de lütte Oort bi Over an dat linke Över von de Elv nableven un dat Landschopsschuulrebeed Hagelt bi Gauert in’n Hambörger Stadtdeel Ossenwarder. Den Rest hett de Elv mitnahmen oder is dör den Diekbo verswunnen. De Oort hett vör 1885 to de Vaagdie Neeland-Over in dat Amt Horborg tohöört. Na 1885 weer
Lüll is en Dörp in de Gemeen Jesborg (Samtgemeen Jesborg) in’n Landkreis Horborg, Neddersassen. Lüll billt polietsch von öllers en Gemeenverband mit Wiedenhoff un Thälsdörp. Lüll liggt an dat linke Över von de Seev. En poor hunnert Meter in’n Westen flütt de Seppenser Beek langs, de in’n Süden in de Seev münnt. De Naveröörd sünd Reindörp un Oosterbarg in’n Noorden, Jesborg un Wiedenhoff in’n Noordoosten, Hassel un Höpen in’n Süüdoosten, Schierhoorn in’n Süden, Thälsdörp un Weih in’n Süüdwesten, Holm-Seppens in’n Westen un Seppens un Bookholt in’n Noordwesten. De Watermöhl in Lüll is 1865 as Koornmöhl anleggt worrn. Von 1912 bet 1952 is de Möhl noch as Löhnmölleree lopen, na disse Tied weer de Möhl noch bet in de Johren 1960 för den Egenbedarf in Bedriev. De Möhl is as Denkmaal schuult. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Jesborg in’n Kanton Hittfeld höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett vör 1852 to de Vaagdie Hittfeld in dat Amt Horborg tohöört un denn von 1852 bet 1859 to dat Amt Hittfeld. 1859 is dat wedder
De artikulatoriske Phonetik (artikulatorische Phonetik) is eun Rebeed van’r Phonetik, de sik mit’r Artikulatschon van eneklten Liuten befoten doit. Seu examineert de Bewegen van’n aktiven Artikulaters, os de Nebben oder auk de Tunge, no de verschueden passiven Artikulaters un wo up düsse Maneer niu eun Liut tuigt werrt. ’ne Wichtige Technik van’r artikulatorisken Phonetik is de Palatografie. För so ’ne Palatografie striekt man de Tunge mit eunen swatten Pulver an. No de Artikulatschoon mmak man eun Bild van’r Tunge un van’n Böhn. So kann man seuhen wo de Tunge nipp un nau de Böhn anröög. Vandagen gifft’t auk de Elektropalatografie wo man Elektroden, statts dat swatte Pulver, bi briukt. Artikulatschoonsmaneer Artikulatschoonsstied Bernd Pompino-Marschall: Einführung in die Phonetik 2. Auflage. de Gruyter, Berlin 2003, ISBN 3-11-018020-0. Jutta Blaser: Phonetik und Phonologie des Spanischen. Eine synchronische Einführung. Max Niemeyer Verlag, Tübingen 2007, ISBN 978-3-484-54050-7. Interactive place and manner of articulation Observing your articulators QMU's CASL Research Centre site for ultrasound tongue imaging UCLA Electromagnetic Articulography UCLA Aerometry UCLA Electrolaryngography Articulatory Phonetic Alphabet
Nasal betekent Nasal, ’ne Artikulatschoonsmaneer in’r Phoentik, Nasal, ’ne lüttje Skriptspraak. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Dat Schloss Les Aygues (franzööschChâteau Les Aygues) wurr wiels dat 19. Johrhunnert in’ Still vun Louis-treize baut un deen sien Bewahner as repräsentative Sömmerresidenz an’t Meer. Dat Slott befinnd sück in dat franzöösch Seebad Étretat in dat Département Seine-Maritime in de Normandie un kann apenlich besichtigt wurrn. Siett August 1997 sünd Deelen vun dat Slott, dat an de historsch Elfenbeen- un Gewürzstraat liggt, as Monument historique in de franzöösch Denkmallist inschreeven. De vermögend Inhebberin vun dat Eau de Mélisse des Carmes, Amédée Boyer, leet 1866 de slottoordig Villa as Sömmerfrische in Étretat dör den franzööschen Architekten Théodore Huchon bauen. Dat symmetrische Bowark entspreck den dormaligen Tietgesmack vun dat Tweet Kaiserriek ünner Kaiser Napoleon III. Jean-Charles Alphand un Gabriel Davioud hemm den dortohören Slottpark entworfen, de sien Stil ähnlich as de Pariser Parc des Buttes-Chaumont is. Nahfolgend övernehmen de Arv Angélique de la Houssaye un hör Mann, de Groot-Kamerherr vun den russisch Kaiser Nikolaus I., Fürst Joseph Lubomirski, ut dat poolsch Hoochadelsgeslecht Lubomirski, dat Château. Later wurr dat denn as Ferienresidenz vun de spaansch Königinnen Maria Christina von Neapel-Sizilien un Isabella II. von Spanien bruukt. To de bekanntst Gasten vun dat Slott hörrn ünner annern Jacques Offenbach un Alexandre Dumas. Nahdem
Jutta Oltmanns (* November 1964 in Warsingsfehn, Neddersassen) is en düütsch un plattdüütsch Schrieverin. Jutta Oltmanns is in Oostfreesland upwussen un kunn all as Kind ok Plattdüütsch snacken. Neben hör beroplich Tätigkeit in den Verwaltensberiek, fung se 1998 an to schrieven. Intüschen hett se söven histoorsch Romans schreven, dorto noch vööl Körtgeschichten, Lyrik un Leedertexte. Bi dat Schrieven up Plattdüütsch leggt Oltmanns besünners Wert up rein unverfälscht Schrievwies. Se is Liddmaat in’ Schrieverkring Weser-Eems. As Duo Tiedenwies umrahmt se gemeensam mit hör Mann Roland Dubberke hör Lesungen musikalisch, besünners gern mit Leeder ut Renaissance un Barock. Jutta Oltmanns leevt in Warsingsfehn un arbeit bi de Bundesanstalt für Verwaltungsdienstleistungen in Auerk. Die Lerche des Himmels. Roman (Taschenbuch). Heyne Taschenbuchverlag, München 2019. ISBN 978-3-453-42172-1 Die Dufthändlerin. Roman (Taschenbuch). Heyne Taschenbuchverlag, München 2016. ISBN 978-3-453-47132-0 Windstochter. Roman (Taschenbook). Heyne Taschenbuchverlag, München 2014. ISBN 978-3-453-40984-2 Tochter des Windes. Roman (Hardcover). Weltbild, Augsborg 2013 (ünner Windstochter 2014 as Taschenbook herutbrocht). ISBN 978-3-86365-503-7 Tochter der Insel. Roman (Taschenbook). Heyne Taschenbuchverlag, München 2011. ISBN 978-3-453-47108-5 Das Geheimnis der Inselrose. Roman (Taschenbook). Heyne Taschenbuchverlag, München 2010. ISBN 978-3-453-40698-8 Die Friesenrose. Roman (Hardcover). Fredebold und Fischer, Köln 2009. ISBN 978-3-939674-23-8 Die Rückkehr des Kreuzfahrers. Roman (Taschenbook). Knaur Taschenbuch Verlag,
Giovanni Micheletto (* 21. Januar 1889 in Sacile; † 29. September 1958 ok dor) weer en italieensch Radrennfohrer, de vun sien Anhängern "Graf vun Sacile" bzw. "Nanè" nömmt wurr. 1910 wunn he all de Lombardei-Rundfohrt un den Giro di Romagna-Toscana. Sien best Ergevnis weer de Gewinn vun den Giro d’Italia 1912. Dat Rennen wurr dormals as Teamwertung utfohen. Sien Mannschapsliddmaaten weern Luigi Ganna, Carlo Galetti un Eberardo Pavesi. Micheletto weer ok de eerst Italiener, de en Rennen in Frankriek winnen kunn, Paris-Menen in 1913. In dat Johr wunn he ok en Deelstreck bi de Tour de France. Micheletto in de Datenbank vun Radsportseiten.net Offizielle Tour de France-Ergevnisse vun Giovanni Micheletto Normdaten: VIAF: 316737133 | Wikipedia-Personensöök