rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Handörp (hoochdüütsch Handeloh) is en Dörp in de Gemeen Handörp (Samtgemeen Töst) in’n Landkreis Horborg, Neddersassen. De Öörd Hökel un Wörm höört polietsch ok al von öllers bi Handörp mit bi. In’n Oosten von’n Oort münnt de Handörper Beek in de Seev un in’n Westen flütt de Eest langs. Na Noorden to doot de Lohbargen liggen (mit’n Flidderbarg as höögsten Punkt). De Naveröörd sünd Wörm un Holm in’n Noordoosten, Inzmöhlen in’n Oosten, Wesel un Wehlen in’n Süüdoosten, Wintemaur an de Chaussee, Ottermoor, Groot un Lütt Todtshorn in’n Süüdwesten, Will un Kamp in’n Westen un Hökel in’n Noordwesten. Handörp weer jümmer en lütt Heiddörp. Wat duller wussen is de Oort eerst na 1901, as de Bahnhoff Handörp an de Heidbahn anleggt worrn is un dor veel ne’e Hüüs boot worrn sünd. An’n 16. März 1936 hett de Oort, de vörher op hoochhdüütsch offiziell Handorf bei Tostedt heten hett, den ne’en hoochdüütschen Naam Handeloh kregen. In’n Eersten Weltkrieg sünd negen Soldaten ut Handörp fullen oder vermisst un in’n Tweten Weltkrieg 42. Kort vör dat Enn von’n Krieg hett an’n 8./9. April 1945 en Tog mit Fungene ut dat KZ Mittelbau Dora in Handörp hollen, de na dat KZ Bergen-Belsen brocht warrn schullen.
De Falkland-Bootaant (Tachyeres brachypterus) en Vagel, de to de Bootaanten to rekent warrt. Dor höört he mit to de Halfgöse (Tadorninae) to. Bi düsse Aart hannelt sik dat um en groten Aantenvagel, de na de Göse sleiht. Dat Lief is stebig un alltohopen is de Bootaante bannig dunker. Düsse Bootaante gifft dat bloß man up de Falklandinseln. De Aart hett en Lief vun 61 bit 74 Zentimeter Längde un wiggt 3,4 bit 4,42 Kilogramm. De Waart driggt en dunker Fedderkleed, bloß man an’n Buuk un mit sien Spegel an de Flunken is he witt. An’n Kopp hett he graue Feddern, unnen an’n Hals is he towielen licht bruun. De Snavel is orange mit en swatte Spitz. Bi dat Seken is de Snavel geel. Butendem sünd de Aanten meist düütlich lüttjer, as de Waarten un hefft en brunen Kopp, mit just achter dat Oge en korten witten Striepen. Dör’nanner kriegen kann een de Falkland-Bootaante mit de Langflunken-Bootaante, man de Falkland-Bootaante is grötter un stebiger. De Falkland-Bootaante leevt bloß man up de Falklandinseln. Dor leevt se dat ganze Johr an de Felsenküst. An’n leevsten mag se Buchten in de See, de en beten wat ruhiger sünd un Stäen, wo oorntlich Kelp wassen
Will (hoochdüütsch Welle) is en Dörp in de Gemeen Will (Samtgemeen Töst) in’n Landkreis Horborg, Neddersassen. Will liggt to’n gröttsten Deel an dat linke Över von de Eest. De Fuhlaubeek flütt in’n Westen langs un münnt in’n Noorden von’n Oort in de Eest. De Naveröörd sünd Hökel in’n Noorden, Handörp un Wörm in’n Noordoosten, Inzmöhlen in’n Oosten, Wehlen in’n Süüdosten, Cordshagen, Wintemaur an de Chaussee un Wintemaur-Gäbesdörp in’n Süden, Ottermoor, Groot un Lütt Todtshorn in’n Süüdwesten, Haßel in’n Westen, Kamp mit Kamperlien un Hinkenbossel in’n Noordwesten. Dat eerste Maal kummt de Oort an’n 11. November 1105 in de Oorkunnen vör. Disse Oorkunn hannelt von dat Utstafferen för dat ne’e Klooster Katelnborg dör Adela von Katelnborg. In’n Eersten Weltkrieg sünd ölven Soldaten ut Will fullen oder vermisst un in’n Tweten Weltkrieg 34. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Töst in’n Kanton Töst höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett vör 1852 to de Vaagdie Töst in dat Amt Horborg tohöört. 1852 is de Vaagdie Töst in dat Amt Mesborg wesselt, dat 1859 denn in
Carlos Grethe (* 25. September 1864 in Montevideo, Uruguay; † 2. Februar 1913 in Nieuwpoort, Belgien) weer en Maler un Perfesser an de Kunstakedemie. Grethe is 1864 in Montevideo boren. In en Öller von fiev Johr is he mit sien Familie na Hamborg tagen. He hett eerst en Lehr as Dekoratschoonsmaler maakt un denn an de Kunstgewarfschool bi Paul Düyffcke, an de Karlsruher Kunstakademie (1882–1884 un 1889–1890) un de Pariser Académie Julian (1884–1886) studeert. Dat Studium hett he för en Seereis von meist een Johr na Mexiko (1888–1889) ünnerbraken. Na disse Tied weer he Lehrer an de Karlsruher Kunstgewarfschool un an de Akademie dor. He is 1899 an de Königliche Akademie von de bildenden Künste in Stuttgart beropen worrn un bet to sien fröhen Dood Kunstlehrer bleven. Grethe weer von 1894 af an Maat von de Münchner Secession. He hett 1896 den Karlsruher Künstlerbund mit grünnt, aver ok den Stuttgarter Künstlerbund, 1901 de Königliche Lehr- un Versöökswarksteed (1901) un den Vereen Württembergische Kunstfreunde. He weer üm de Johrhunnertwenn en wichtigen Vertreder von de Maleree bi de Themen Minsch un See un Küst un Havens. To Anfang hett he vör allen to’n modernen Realismus hollen un is later mehr to’n Impressionismus
Dit Woort hett noch annere Bedüden: kiek dorför ünner Wörmer. Wörm (hoochdüütsch Wörme) is en Dörp in de Gemeen Handörp (Samtgemeen Töst) in’n Landkreis Horborg, Neddersassen. De Oort höört polietsch al von öllers bi Handörp mit bi. Wörm liggt an’n Süüdoostrand von de Lohbargen, wat en Deel von de Swarten Bargen is. Dör den Oort löppt de Büsenbeek, de en poor hunnert Meter in’n Oosten von’t Dörp in de Seev münnt. In’n Noordwesten liggt dat Landschopsschuulrebeed Büsenbeekdaal. De Naveröörd sünd Holm-Seppens in’n Noorden, Thälsdörp in’n Noordoosten, Holm un Schierhoorn in’n Oosten, Wesel in’n Süüdoosten, Inzmöhlen in’n Süden, Handörp in’n Süüdwesten, Hökel in’n Westen un Lohbargen un Sprötz in’n Noordwesten. Nadem 1901 in’n Noordwesten von dat ole Wörm de Bahnhoff Büsenbeekdaal anleggt worrn is, is Wörm dull wussen. De ne’en Hüüs stünnen nu all üm’n Bahnhoff rüm. Dit Rebeed hett vondaag veel mehr Inwahners as de olen Hööv. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Jesborg in’n Kanton Hittfeld höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett vör 1852 to de Vaagdie Töst in dat Amt
Holm betekent Holm, en Vörnaam, Holm, en Familiennaam (för Lüüd mit düssen Naam kiek dor), Holm, Soort Eiland, Holm, Gemeen in’n Kreis Pinnbarg, Sleswig-Holsteen, Holm, Gemeen in’n Kreis Noordfreesland, Sleswig-Holsteen, Holm, Oort in de Gemeen Bookholt in’n Landkreis Horborg, Neddersassen, Holm, Oort in de Gemeen Halmstad in Sweden, Holm, Oort in de Kommun Tönder, Däänmark, Holm, Oort in de Kommun Sönderborg, Däänmark, Holm, Oort op Mainland, Orkneys, Schottland, Holm, Straat in Flensborg, Sleswig-Holsteen, Holm, Veerdel von Sleswig, Sleswig-Holsteen, Holm, Stadtdeel von de Stadt Inverness in Schottland, Holm, Schipp von de Hapag. Kiek ok bi: Åhlén & Holm, Nydqvist och Holm, Holme. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
De Langflunken-Bootaante (Tachyeres patachonicus) oder Patagoonsche Bootaante is een vun alltohopen veer Aarden vun de Bootaanten, de to de Unnerfamilie vun de Halfgöse torekent weert. Mank de Bootaanten is düsse Aart de eenzigst, de flegen kann. Bi de annern sünd de Flunken to kort un könnt dat stebige Lief nich in’e Luft bören. De Langflunken-Bootaante leevt an de Waterkant rund um Süüdamerika siene Süüdspitz. Se kummt vör in dat süüdliche Chile un Argentinien, in Füerland bit hen up de Falklandinseln. Se leevt nich bloß up de See, man sunnerlich buten de Brödeltied kummt se ok up Söötwater in’t Binnenland vör. Dat Lief is 66 bit 71 Zentimeter lang. Dor is düsse Vagel de lüttjeste mank de Bootaanten mit. Wegen deit se vun 2,43 bit 3,17 kg un is dor ok de Aart mank de Bootaanten mit, de an’n minnsten wegen deit. De Langflunken-Bootaante verscheelt sik nich groot vun de Falkland-Bootaante, man se is doch alltohopen wat fiener un nich so butt. De gröttste Deel vun de Populatschoon brott in’n Oktober- un Novembermaand, man dat gifft enkelte Paare, de bröödt mitunner düütlich later. Dat Nest warrt twuschen Planten versteken oder faken up Eilannen buten vor de Küst boot. So könnt Roofdeerter
Takaaki Kajita (japaansch:梶田 隆章, Kajita Takaaki; * 9. März 1959 in Higashimatsuyama) is en japaansch Physiker, bekannt för Neutrinoexperimente an' Kamiokande un de sien Nahfolger Super-Kamiokande. 2015 wurr hüm „för dat Opdecken vun Neutrinooszillatschonen, de wiesen, dat Neutrinos en Masse hemm“ gemeensam mit Arthur Bruce McDonald de Nobelpries för Physik tospraaken. Kajita studeer an de Universität Saitama (Afsluss 1981) un kreeg 1986 an de Universität Tokio sien Doktertitel. Siet 1988 is he an dat Institut för Kosmische Strahlungsforschung (Institute for Cosmic Ray Research) vun de Universität Tokio, an de he 1992 Assistenzperfesser un 1999 Perfesser wurr. 1999 wurr he Direkter vun dat Center for Cosmic Neutrinos an dat Institute for Cosmic Ray Research (ICRR). 2015 is he an dat Kavli Institute for Physics and Mathematics of the Universe in Tokio un Direkter vun dat ICRR. 1988 hett he mit dat Kamiokande-Team en Defizit an Myonneutrinos in atmosphärischen Neutrinos opdeckt, de se „atmosphärische Neutrino-Anomalie“ nömmt hemm un 1998 up Neutrinooszillatschonen torüchführen deen. 1987: Asahi-Pries as Deel vun de Kamiokande-Entwickler 1989: Bruno-Rossi-Pries as Deel vun de Kamiokande-Kollaboratschoon 1999: Asahi-Pries as Deel vun de Superkamiokande-Entwickler 1999: Nishina-Pries (gemeensam mit Kenzo Inoue, Akira Kakuto un Yasunobu Nakamura) 2002: Panofsky-Pries (gemeensam mit Masatoshi Koshiba un
De Knubbel-Glanzgoos hen un wenn ok Glanzaante oder Glimmeraante nömmt, is de eenzigste Aart ut dat Geslecht vun de Knubbel-Glanzgöse. Se warrt to de Halfgöse mit torekent un höört dor to de Aantenvagels mit to. Bovendem warrt se, tohopen mit de Sporngoos, to den Tribus vun de Plectropterini tellt. Knubbel-Glanzgöse hefft an’n Hals, an’n Kopp un an de Bost witte Feddern. An’n de annern Stäen glimmert de Vagel in blauswatte Feddern. An’n Kopp is he swatt-bunt. De Heken dreegt up’n Snavel en dannigen Knubbel. De warrt wedder torüch billt, wenn se nich bigaht un sik mit de Seken inlaat. Dat gifft twee Unnerarden: De Ole-Welt-Knubbel-Glanzgoos (Sarkidiornis melanotos melanotos). Bi düsse Unneraard sünd de Ganner an’e Sieten hellgries De Nee-Welt-Knubbel-Glanzgoos (Sarkidiornis melanotos sylvicola). Hier hefft de Ganner deep swatte Flanken. De Seken seht bi beide Unnerarden overeen ut. Dör dat Holen vun düsse Goos as Ziervagel, sünd beide Unnerarden dör’nanner smeten wurrn. De Knubbel-Glanzgöse sünd nich in Gefohr, ut to starven. De Unneraart vun de Ole-Welt-Knubbel-Glanzgoos kummt in Afrika un in Süüdoostasien vör. Sunnerlich faken leevt se in dat Delta vun den Senegal- un den Nigerstroom. Buten de Brödeltied kann een dor bit hen to 40.000 vun düsse Vagels finnen. In
De Réunion-Goos (Alopochen kervazoi) is en Vagel ut de Unnerfamilie vun de Halfgöse. Düsse Aart hett fröher bloß man up dat Eiland Réunion leevt un is midderwielen al utstorven. Ehren wetenschopplichen Naam hett se na den Paläontologen Bertrand Kervazo kregen. He hett 1974 de Overreste in de Grotte des Premiers Français up Réunion funnen. Later sünd dor noch Reste ut annere Stäen to kamen: Ut de Grotte de l’Autel, Grotte au “sable” un Marais de l’Ermitage. Wetenschopplich beschreven wurrn is de Aart denn 1994 dör Graham S. Cowles. 1619 hett de nedderlannsche Schriever Willem Ysbrandsz. Bontekoe to’n eersten Mol vun Göse up Réunion vertellt. To’n eenzigsten Mol sünd se akraat beschreven wurrn vun den Franzosen, Dubois, de up grote Reis ween is. He hett 1674 seggt, düsse Goos weer wat lüttjer as de Göse, de he vun Europa kennen dö. Se schall utsehn hebben, as de Nilgoos, man de Beenknaken weern wat stebiger un se hett en korten, starken Snavel harrt. Föte un Snavel weern root. Utstorven is se, vunwegen datt se to veel jaagt wurrn is. Dat Fleesch hett lecker smeckt. 1665 meen de Franzoos François Martin, in de Laguun vun Saint Gilles geev dat bannig veel vun düsse
Clément Marot (* 23. November 1495 in Cahors; † 12. September 1544 in Turin) weer een franzööschen Dichter un hett bi den Psalter vun Genf de eersten Texten schreben. Dat warrt seggt, he is de wichtigst Dichter in Frankriek in de eerste Hälft vun dat 16. Johrhunnert. Clément Marot weer de Söhn vun Jean Marot, de ok al Dichtersmann weer un een goden Naamen harr. Vun 1506 af an hett Jean Marot bi Königin Anna vun Bretagne as Sekretär arbeit. Later is he Kammerherr an den franzööschen Hoff wurrn un hett bi König Ludwig XII. un bi Franz I. in Deenst stahn. He hett dorför sorgt, datt sien Söhn Clément al fröh een Stäe as Pagen bi een Mann kreeg, de an den Hoff vun den König wat to seggen harr. Vun 1511 af an hett Clément Marot süms Gedichten maakt. Sien Vadder un den sien Macker Jean Lemaire de Belges hefft em dorbi hulpen. Bito hett he Texten vun Vergil un Lukian öbersett. 1514 hett he för de Hochtiet vun Claude de France, een Dochter vun König Ludwig XII., mit François de Valois dat lange Gedicht Le Temple de Cupido verfaat. Later is he den neen jungen König vunwegen
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Sir Winston Leonard Spencer-Churchill (* 30. November 1874 in Woodstock (England); † 24. Januar 1965 in London) gellt as bedüüdenst britisch Staatsmann vun dat 20. Johrhunnert. He weer van 1940 bit 1945 un van 1951 bit 1955 Premierminister un führ Grootbritannien dör den Tweeten Weltkrieg. Tovör harr he all mehrere Regeerungsämter bekleedt, ünner annern dat vun den Eersten Lord vun de Admiralität, aber he weer ok all Binnenminister un Finanzminister ween. Doröver herut weer he ok Schriever vun politischer un historsch Warken un kreeg 1953 den Nobelpries för Literatur. List vun de Premierministers vun Grootbritannien Peter Alter: Winston Churchill (1874–1965). Stuttgart 2006, ISBN 3-17-018786-4. (nee, goot lesbor Biographie). Robert Blake, Roger Louis : Churchill. A major new Assessment of his Life in Peace and War. Oxford 1993, ISBN 0-19-820317-9. (Upsatzsammlung vun de renommeertesten Churchill-Kenner vun sien Tiet) David Cannadine: Winston Churchill. Abenteurer, Monarchist, Staatsmann. Berenberg, Berlin 2005, ISBN 3-937834-05-2. John Charmley: Churchill. Das Ende einer Legende. Ullstein, Berlin 1997, ISBN 3-548-26502-2. (kritische Biografie) John Colville: Downing Street Tagebücher 1939–1945. Siedler, Berlin 1988, ISBN 3-88680-241-8. (Daagbookupteeken vun en vun de engsten Mitarbeiter vun Churchill wiels de Kriegsjohren)
De Mauritius-Goos (Alopochen mauritianus) weer en Vagel vun dat Eiland Mauritius. He höör to de Echten Halfgöse to un stamm ut dat Geslecht Alopochen. Dor weer he en Verwandten vun de Nilgöse mit. De Mauritius-Goos is gegen Enne vun dat 17. Johrhunnert utstorven. Bekannt is de Goos bloß man dör twee Knaken, de 1889 in Mare aux Songes funnen wurrn sünd, un dör Vertellen vun Lüde, de in dat 17. un 18. Johrhunnert up See unnerwegens ween un dor ok bi na Mauritius henkamen sünd. Se weer um un bi so groot, as de Rottgoos. Wie se utsehn hett, weet wi nich, man de Ornithologe Masauji Hachisuka ut Japan hett 1953 in sien Book The Dodo and the Kindred Birds den Schriever John Marshall to Woort kamen laten. De harr 1668 in sien Wark Memorandum concerning India vun Göse up Mauritius vertellt. Dor harr he bi verklookfidelt, datt de Spitz un de eerste Hälft vun de Flunken swatt ween sünd. Fröher is annahmen wurrn, de Mauritius-Goos weer verwandt mit de Knubbel-Glimmergoos, man 1897 hett de Palöontologe Charles William Andrews faststellt, datt vun de Knaken her seggt weern konn, datt düsse Vagels mit de Nilgöse verwandt weern. Dat gifft hüdigendags Forschers,
Henry Joseph Long Dunlop (* 15. Oktober 1876 in Belfast; † 5. März 1931 ok dor), nömmt Harry, weer en britisch Ingenieur, de an de Nimrod-Expeditschoon (1907–1909) in de Antarktis deelnommen hett. Dunlop keem as dart vun acht Kinner vun den Hööftkasseerer vun de Werft Harland & Wolff in Nordirland to Welt. 1912 wurr he Generaldirekter vun de African Oil & Cake Mills Company in Liverpool un hett 1914 sien Fru Ethel Jane Ward heiraadt. 1918 wurr de gemeensam Dochter Patricia boren. Dunlop nehm an de Nimrod-Expeditschoon ünner de Leden vun Ernest Shackleton deel. He weer mit Shackleton früend un hett en Kredit to dat Betallen vun de Expeditschoon bistüert, de Shackleton aber nie nich torüchbetallt hett. Wiels de Expeditschoon weer he neben sien Tätigkeit as Schipsingenieur an Bord vun de Nimrod tosommen mit den Mechaniker Bernard Day (1884–1934) för den Bedriev vun dat mitbrocht Automobil verantwortlich. Nah dat Anlannen an dat Cape Royds weer he todem an dat Uprichten vun de Expeditschoonshütt bedeeligt. Dunlop hörr aber nich to de Mannschap, de in de Antarktis överwintern dee, sonnern is mit de Nimrod Enn’ Januar 1908 nah Niegseeland torüchfohren. Bi de Rückkehr vun dat Expeditionsschipp to’n McMurdo Sound in dat Fröhjohr
Eugen Franz, Prinz vun Savoyen-Carignan (fr: François-Eugène de Savoie-Carignan, it: Eugenio di Savoia-Carignano; * 18. Oktober 1663 in Paris; † 21. April 1736 in Wien), bekannt unner den Naam Prinz Eugen, weer een vun de bedüdensten Feldherrn vun dat Habsborgerriek. He hett dor en groot Deel to bidragen, datt düt Riek to en Grootmacht wurrn is. Vun 1697 af an weer he Upperbefehlhebber in’n Groten Törkenkrieg. Tohopen mit den Hartog vun Marlborough hett he dat Upperkommando vun de antifranzöösche Koalitschoon in den Krieg um de Spaansche Kroon (1701-1714) harrt. Nadem de Krieg gegen de Osmanen wedder losgung, sorg he dor in den Veneziaansch-Öösterriekschen Törkenkrieg (1714-1718) for, datt Öösterriek Baas in Süüdosteuropa wurrn is. Bito weer he lang den „Hoff-Kriegsraat“ sien Vörsitter. Ok as Diplomaten is he lang togange ween un hett veel Ämter utöövt in den Deenst vun’n Staat. As Boherr un Kunstsammler is he een vun de bedüdensten Mäzene in siene Tied ween. Eugen höör to Europa sienen Hogen Adel to. Dat Huus Savoyen-Carignan weer vun sien Grootvadder Tommaso Francesco (1595–1656) grünnt wurrn. De weer de jüngste Söhn vun Carlo Emanuele I. (1562–1630), den Hertog vun Savoyen ween. In’t Johr 1620 weer Tommaso Francesco vun sien Vadder to’n eersten
De Waldecker Kauhlhasen singet Lädere von Folk bis Rock in Waldecker Platt, datt is noh verwandt midde Sprooke in Ostwestfalen. Waldeck ligget in Nordhessen und sei säget, düse sprooklicke Verbindunge kümmt ut de Tied vonne Hanse Bund. Körbach, datt is de Kreisstadt von Waldeck, war freuer ne Hansestadt un hat viell mit Bremen marketendert. De Waldecker Kauhlhasen nu sitt 10 musikbegeisterte Lühde jüngeren un mittleren Allers ut Körbach, Berndrup un Orolsen, de sick dem heimischen Kulturgut (Leedere upp Platt) verschribben hätt. Säi singet meist veerstimmig un begliedet sick mit Akkordeon (auk Zerrwanst genannt), Keyboard, Gitarre, Bass un Schlagtüch un Percussionsinstrumenten un vereinen A-capella-Gesang mit dürchut moderner Musik von Folk bis Rock. De Helmut singet de Bassstimme un spillet Akkordeon, Keyboard, maket de Arrangements un schriebet Leedere. De Peter_(P) und de Mansoor spillet Gitarre un singet beide Tenor, Peter_(B) spillet dat Schlagtüch, Hermann spillet den E-Bass und Ernst singet Bass und beweget de Percussionsinstrumente, Uschi und Filiz singet Sopran, Doris un Gita de Altstimme. De Leedere sitt selbst geschrifft un komponiert. Sei sitt dürchweg modern un in flotten Melodien arrangiert. De Texte sitt kenneswegs „platt“ oder „oberflächlick“. In de Erhallung de plattdüzken Sprooke als Kulturgut sehet säi auk hauptsäcklick den Sinn
Dat Land Sassen-Anholt hett mehrere Flaggen, en Landsflagg un en Landsdeenstflagg, wobi de Gebruuk vun de Deenstflagg Inschränkungen ünnerliggt. De Provinz Sassen-Anholt hett 1947 en Verfaaten verafscheed, worin in Artikel 3, Afsatz 1 de Flagg vun dat Land as swaart-geel Bikolore fastleggt wurr – ähnlich as de Flagg vun Baden-Württemberg, de 1953 in de Verfaaten fastleggt wurr. In' 1952 wurr dat Land in’ Rahmen vun de Verwaltensreform in de DDR de facto uplööst. All tovör harr de preußische Provinz Sassen, to de groot Deelen vun dt hüüdige Sassen-Anholt hörrn deen, en swaart-geel Bikolore. Tüschen 1990 un 1992 hett dat Land Sassen-Anholt, um Verwechslungen mit de Flagg vun Baden-Württemberg to ümgahn, en senkrechte, swaart-geel Bikolore in Gebruuk. De an 16. Juli 1992 verkünd Verfaaten vun dat Land Sassen-Anholt leggt in Artikel 1, Afsatz 2 fast: „Die Landesfarben sind gelb und schwarz.“ De Landsflagg wurrd dor dat Hoheitszeichengesetz van’ 2. Juni 1998 näher bestimmt. In Paragraph 2, Absatz 1 steiht: „Die Landesflagge besteht aus zwei Längsstreifen in den Landesfarben Gelb und Schwarz.“ De Farven wurrn den Wappen vun dat Land entnommen. De Gebruuk vun de Landsflagg steiht jedermann frei. De Landsdeenstflagg wurrd dör dat Hoheitszeichengesetz van’ 2. Juni 1998 beschreeven. Paragraph 2,
Richard Anthony Aviles (* 14. Oktober 1952 in New York City; † 17. März 1995 in Los Angeles, Kalifornien) weer en US-amerikaanschen Stand-Up-Comedian un Schauspeler. Aviles sien Öllern stammen ut Puerto Rico un sünd Enn vun de 1940er Johren in de USA inwannert. Bit to Rick sien Geboort hebbt se in Manhattan leevt. Aviles hett in de 1970er und 1980er Johren as Stand-Up-Comedian in’n Greenwich Village Nachtclub in New York arbeit. In de Actionkummedie The Cannonball Run (dt.: Auf dem Highway ist die Hölle los) speel he 1981 an de Siet vun Burt Reynolds, Roger Moore un Dean Martin sien eerste Kinorull. Dorna hett he wietere Rullen bi’n Film speelt, as in The Secret of My Succe$s oder Street Smart. Sien gröttste Rull harr he an de Siet vun Demi Moore un Patrick Swayze in den Film Ghost. Bito hett he tweemol tosamen mit Al Pacino vör de Kamera stahn un weer in Waterworld mit Kevin Costner to sehn. Doodbleven is Aviles in’t Öller vun 42 Johren. He haar sik dör den Missbruuk vun Heroin mit HIV ansteken un is opletzt an AIDS storven. Hannah Tucker: 25 years of AIDS in Hollywood – We remember the lost stars of movies,
Unner den inoffiziellen Naam vun dat Habsborgerriek (ok Habsborger oder Habsborgsche oder öösterrieksche Monarkie, Donaumonarkie) faat de Wetenschop vun de Historie de Länner un Gemarken in Europa tohopen, de dat Huus Habsborg (vun 1736 af an Habsborg-Lothringen) vun dat late Middeloller bit 1918 direktemang regeert hett. Dor hannelt sik dat um de Habsborgschen Arvlanne bi, un um Länner vun de böhmsche un de ungaarsche Krone. In de Tied vun Karl V., ehr datt de Habsborgers in en spaansche un en öösterrieksche Lien ut'neenfullen sünd, hören to dat Habsborgerriek ok de Länner vun de spaansche Kroon mit to. De Länner un Städer un Gemarken ut dat Hillge Röömsche Riek weert dor nich mit to tellt, wenn se rieksunmiddelbor weern. Over düsse Länner regeern de Habsborgers bloß man indirekt, in ehre Funktschoon as röömsch-düütsche Kaisers.
Charles Le Brun (ok Lebrun oder LeBrun schreeven; * 24. Februar 1619 in Paris; † 12. Februar 1690 ok dor) weer en franzöösch Maler, Architekt, Ornamentteekner, Hoffmaler (1662), Direkter vun de Gobelin-Manufaktur as ok Rekter und Kanzler vun de Académie royale de peinture et de sculpture. He hett de Arbeiten to dat Utstatten vun den Slotten Vaux-le-Vicomte un Versailles leit un weer en vun de bedüüdenst un präägen Künstler vun den Stil vun Louis XIV.. Le Brun stamm ut en Bildhauerfamilie, de wohrschienlich vun schottisch Oorsprung weer. Sien Vader Nicolas Le Brun (storven 1648) hett sien Söhn Ünnerricht in de Grundlagen vun de Bildhaueree un vun dat Teken geven. Charles hett sück aber, anners as sien Bröers Nicolas (1615−1660) un Gabriel (1625−1660) nich de Bildhaueree towendt, sonnern de Maleree, in de he eenig Talent wies. En Fedderteken vun den 13-Johrigen, de Ludwig XIII. to Peerd dorstellen dee, hett den Kanzler Ségnier (deelwies ok Séguier) up Le Brun upmarksom maakt. Ségnier hett dat Talent vun den Jungen sehn, nehm hüm bi sück up un leet hüm en Utbillen tokommen. Dorbi studeer Le Brun 1632 Maleree bi Francois Perrier, nömmt de Burgunder, un 1634/1637 bi Simon Vouet, bi de he sück vör