rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. De Kriegskunst oder De Kunst van den Krieg (chineesch 孫子兵法 / 孙子兵法, Sūnzǐ Bīngfǎ „Sunzi över de Kriegskunst“) van Sunzi geld för een mang den eersten Böker över Strategie un is ook vandage een wichtig Wärk to dat Thema. Wenn Sunzi dat Wärk exakt affaten het, is unkunnig, man dat Book stammt grov uut de Tied ümme 500 v. Chr. Ook vandage ist dat Wärk noch Leesestoof für Managers in Oostasien un för Strategen in’n Militär weltwied. Dat Book beschrivt, dat’t Nood dööt alle Middels, de to kriegen sind, to bruken, een Maal to winnen. In 12 Kapitels un 68 Thesen updeelt geet dat Book up de verscheden Standpunkt un Blickwinkels sik för enen Krieg to rüsten in. Krzysztof Gawlikowski, Michael Loewe: Sun tzu ping fa 孫子兵法. In: Michael Loewe (Heruutgever): Early Chinese Texts. A bibliographical Guide. (= Early China Special Monograph Series 2). The Society for the Study of early China – University of California, Berkeley: 1993, ISBN 1-55729-043-1, S. 446–455. Николай Иосифович Конрад: Сун Цзы. Трактат о военном искусстве. Перевод и исследование. In: Избранные труды. Синология. Moskau: Наука, 1977; S. 5–304 sowie У-цзы. Трактат
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Dat Gilgamesch-Epos oder Gilgameš-Epos betekent ene Gruppe literaarsch Wärke, de uut den babyloonschen Ruum stammt un to den öldsten schreven Dichtwärken tellt. Dat Gilgamesch-Epos is in sienen verscheden Verschonen dat beröömste Wärk uut de akkaadsche un sumeersche Literatuur. Textuutgaven Andrew R. George: The Babylonian Gilgamesh Epic. Introduction, Critical Edition and Cuneiform Texts. 2 Bände, Oxford University Press, London 2003, ISBN 0-19-814922-0 (Online). Sekundärliteratuur Gary Beckman: The Hittite Gilgamesh. In: B. R. Foster (Heruutgever): The Epic of Gilgamesh. A New Translation, Analogues, Criticism. New York/ London 2001, ISBN 0-393-97516-9, S. 157–165. Jürgen Joachimsthaler: Die Rezeption des Gilgamesch-Epos in der deutschsprachigen Literatur. In Sascha Feuchert u. a. (Heruutgever): Literatur und Geschichte. Festschrift für Erwin Leibfried. Lang, Frankfort an’n Main 2007, ISBN 978-3-631-55566-8. Meik Gerhards: Conditio humana. Studien zum Gilgameschepos und zu Texten der biblischen Urgeschichte am Beispiel von Gen 2–3 und 11, 1–9. (= Wissenschaftliche Monographien zum Alten und Neuen Testament. Band 137). Neukirchen-Vluyn 2013, ISBN 978-3-7887-2707-9. (Interpretatschoon Gilgameschepos S. 105–188) Walther Sallaberger: Das Gilgamesch-Epos. Mythos, Werk und Tradition. Beck, München 2008, ISBN 978-3-406-56243-3. Gilgamesch-Epos. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons. Electronic
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Genji Monogatari (japaansch 源氏物語 De Geschichte van den Prinzen Genji) is de eerste psycholoogsche Romaan in de Historie van de japaansche Literatuur. Dat sall Hovdame Murasaki Shikibu (ca. 978–1014) schreven hebbeb. Af un an tellt dat Wärk as de eerste Romann överal, wat man ümestreden is. De Genji Monogatari het ene fasten Platz in de japaansche Kultuur un geld för een Wärk buten de Maten. Ivan I. Morris: Der leuchtende Prinz. Höfisches Leben im alten Japan. Insel-Verlag, Frankfort an’n Main 1988, ISBN 3-458-14361-0 Jörg B. Quenzer: Fiktion und Liebe im Genji monogatari. (PDF; 191 kB).In: Nachrichten der Gesellschaft für Natur- und Völkerkunde Ostasiens. (NOAG), Universität Hamburg. Jg. 78, Heft 183–184, 2008, S. 61–73. Royall Tyler (Heruutgever): The Disaster of the Third Princess: Essays on The Tale of Genji. ANU Press, Canberra 2009, ISBN 978-1-921536-67-0. Die Geschichte vom Prinzen Genji. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons. Teika-bon-Manuskript Shogakun-Version von Genji Monogatari (japaansch un engelsch) Unesco Global Heritage Pavillon The Tale of Genji (engelsch) Murasaki Shikibu: Genji kokogami (Illustrierte Kurzfassung des Genji monogatari) (Digitale Bibliothek der Bayerischen Staatsbibliothek) Genji monogatari BSB (Cod.jap.
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. De Droom van de Rode Kamer (chineesch 紅樓夢 / 红楼梦, Hónglóu Mèng „Rode-Kamer-Droom“) is een mang den beröömsten Romaans in de chineesche Literatuur. Dat Wärk tellt to den veer klassischen Romaans in China. In Manuskripten uut den 18. Jaarhunderd heet dat Wärk „Upteken up enen Steen“ (chineesch 石頭記 / 石头记, Shítóu Jì). 《红楼梦大辞典》 Hongloumeng-Wörterbuch, 北京 Peking: 文化艺术出版社 Kultur und Kunstverlag 1990, 1503 S. 杜景华: 《红学风雨》, 长江文艺出版社, Februar 2002 (chinesisch) 张庆善 (Heruutgever.): 《红楼梦学刊》, 中国艺术研究院 Peking, ISSN 1001-7917 [chinesisch, Monatsschrift seit 1979.] 《紅樓夢版本的新發現》 中外文學, 1. Mai 1980 Nr. 92 (8–12, chinesisch) William H. Nienhauser Jr., ed. The Indiana Companion to Traditional Chinese Literature, Indiana University Press 1986, 2 Vols. (englelsch Wolfgang Kubin (Hg.), Hongloumeng. Studien zum Traum der Roten Kammer, Bern et al.: Peter Lang 1999 (Schweizer Asiatische Studien 34) Rainer Schwarz, Berlin 2005: „Einige Bemerkungen zur deutschen Neuübersetzung des 紅樓夢 Hongloumeng“ NOAG 181–182 (2007) 187–195 (PDF; 226 kB Der Traum der Roten Kammer. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons. Bi’n Wikiborn gifft dat Originalschriften över dat Thema oder vun den Schriever: Der Traum der Roten Kammer. The Dream of the Red
Äoolsch oder Aioolsch is en Dialekt vun de Ooltgreeksche Spraak. He is snackt wurrn vun den Stamm vun de Äolers. De Kuntreien, wo Äoolsch snackt wurrn is, weern Böotien, Thessalien, de Westküst vun Lüttasien un de Insel Lesbos. In Böotien un Thessalien stünn dat Äoolsche stark unner den Indruck vun de westgreekschen Dialekten in de Naberschop. Vun all ooltgreekschen Dialekten is dat Äoolsche de öllerhaftigste. In de Literatuur speelt Äoolsch en Rull vunwegen de Warken vun de Dichterslüde Sappho un Alkaios vun Lesbos. Ok bi Homer sien Spraak gifft dat äoolsche Andelen, ofschoonst se ehr Wuddeln an un for sik in dat Ioonsche hett. Albert Thumb & Anton Scherer: Handbuch der griechischen Dialekte II, Heidelbarg 1959 (v.a. Sieten 1-109) Wolfgang Blümel: Die aiolischen Dialekte - Phonologie und Morphologie der inschriftlichen Texte aus generativer Sicht, Göttingen 1982 José L. García-Ramòn: Les origines postmycéniennes du groupe dialectal éolien, Salamanca 1975
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Een Romaan, ook Roman schreven, is een tohoophangen Prosavertell över dat Doon un de Persöönlikheed van ene oder meer as ene Persoon, meest in Betog to den Ümfeld. Romaans sind to’n groten Deel fiktschonaal un länger as Kortgeschichten un Novellen. De Unnerscheed twischen Romaan un Novelle is man nich altieds klaat to scheden. Ene Övereenkumst, wat de minimale Längde för enen Romaan is, givt dat nich. Af un an tellt 40.000 Wöör as dat Minimun, man in de Praxis sind de Begrepe Romaan un Novelle faken vermengt. De Unnersöök van de Vertellwiese in Romaans is ene Romaananalyse. Dat is een Deel van de Vertelltheorie.
Öös (hoochdüütsch Oese) is en Dörp in de Gemeen Basdaal (Samtgemeen Geestborn). Dat liggt in’n Landkreis Rodenborg in Neddersassen. De Oort liggt in’n Oosten von de Wersermünner Geest, nich wied af von dat Düvelsmoor. Dat Water ut dat Rebeed flütt över lüttjere Beken na’n Fohrendörper Kanaal hen af. De Naveröörd sünd Nee-Öös, Poggmöhlen un Barchel in’n Noorden, Örel in’n Noordoosten, Sprekens in’n Oosten, Fohrendörp un Fohrendaal in’n Süüdoosten, Oosterweed in’n Süden, Brillit in’n Süüdwesten, Basdaal in’n Westen un Kluust in’n Noordwesten. Öös oder beter de Göder Öös un Poggmöhlen weer fröher Seet vun dat Geslecht vun Issendörp. Dat hüdige Good stammt vun 1586. Blangen dat Good steiht ok de Christopher-Kark ut Backsteen, de Christoph vun Issendörp 1577/1578 hett boon laten. Bi Kark un Good steiht denn ok noch de fröhere Volksschool, de hüüt as Freetiets- un Begegnungssteed bruukt warrt. Dat Dörp weer 2003 un 2005 Kreiswinner bi Uns Dörp hett Tokumst. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Kuhs in’n Kanton Beverst höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett fröher to dat Patrimonialgericht Öös
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Een Enzym, ook Ferment, is een Stoof, de sik uut bioloogschen Grootmolekülen tohope sett un as enen Katalysater cheemsche Reaktschonen andrieven kann. De Reaktschoon geet ook sunner dat Enzym vör sik, man med de Tied lütt bi lütt. De meesten Enyzmye sind Proteine. Se bild sik in de Zelle os de meesten ander Proteine bi de Proteinbiosynthese an den Ribosomen. Uutnamen sind Nukliensüren med katalytsche Aktivität, so as natüürlike RNA, snRNA as Ribozym oder künstlike DNA. Enzyme hebbet wichtige Funktschonen för den Stoffwessel. Se reguleert in Zellen de Energie un anner wat. Enzyme stüürt den groten Deel biocheemsche Reaktschonen – de Transkriptschoon (RNA-Polymerase) un de Replikatschoon (DNA-Polymerase) van Ärvinformatschonen oder hölpt Eten to verdauen. Jeremy M. Berg, John L. Tymoczko, Lubert Stryer: Biochemie. 5. Auflage. Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg – Berlin 2003, ISBN 3-8274-1303-6. David Fell: Understanding the Control of Metabolism. Portland Press Ltd, London 1997, 2003, ISBN 1-85578-047-X. Alfred Schellenberger (Heruutgever): Enzymkatalyse. Einführung in die Chemie, Biochemie und Technologie der Enzyme. Gustav Fischer Verlag, Jena 1989, ISBN 3-540-18942-4. Donald Voet, Judith G. Voet: Biochemistry. 3. Auflage. John Wiley & Sons Inc., London 2004, ISBN 0-471-39223-5.
Oese betekent Oese, Oort in de Stadt Hemer in’n Märkschen Kreis, Noordrhien-Westfalen, Oese, Stroom in dat Suurland, Noordrhien-Westfalen, de in de Hönne münnt, Oese, Oort in de Landgemeen Vigala, Eestland. Dat is ok de hoochdüütsche Naam von Öös, Oort in de Gemeen Basdaal in’n Landkreis Rodenborg, Neddersassen. Oese is de Familiennaam von Erich Oese (1926–2012), düütschen Peersportfunkschonär un Schriever, Erik Oese (* 1987), düütschen Voltigerer, M. Oese (1857–1934), eestnischen Volkskundler, Ethnoloog un Dichter. OESE is afkört för Office of Elementary and Secondary Education. Kiek ok bi: Öse. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Een Hormoon, ook Hormon schreven, is een biocheemschen Bodenstoff, den sunnerlike Zellen (Endokrine Drüsen oder Zellgeweve) produzeert un as enen lievegen Wärkstoff in den Ümloop van dat Liev afgevet. Düsse Bodenstoff sett denn an bestimmten Zellen an un bringt vbestimmte Funktschonen in’n Gang, besunnder bi den Stoffwessel. Cheemsch sind Hormone lütte Moleküle oder af un an ook Peptide (Peptidhormoon). De Wetenschop, de Hormone unnersöket, is de Endokrinologie. So is een Endkrinologe een Wetenschopper oder Dokter, de Hormone uutforscht, unnersöket wo se wärkt un sik med Krankheden befaat, de med Hormone to kriegen hebbet. Hormoon het Enerst Starling 1905/1906 dat eerste Maal för ene Wärkstoffe uut Drüsen bruukt. Dat Woord leid sik van ooldgreeksch ὁρμᾶν hormān, plattdüütsch andrieven af. Elisabeth Buchner: Wenn Körper und Gefühle Achterbahn spielen. ISBN 3-934246-00-1. Hermann Giersberg: Hormone. (= Verständliche Wissenschaft. Band 32). Springer, Berlin u. a. Bernhard Kleine: Hormone und Hormonsystem. Springer, 2007, ISBN 3-540-37702-6; 4. Uplaag ook daar 2021, ISBN 978-3662585016. P. Reed Larsen: Williams Textbook of Endocrinology. 10. Uplaag. Saunders, Philadelphia/PA 2003 Lois Jovanovic, Genell J. Subak-Sharpe: Hormone. Das medizinische Handbuch für Frauen. Hamborg 1989, ISBN 3-8225-0100-X. Ulrich Meyer: Die
Arkaadsch-kyprisch is en Dialekt vun de ooltgreeksche Spraak. He is in Arkadien un up de Insel Zypern (Kypros) snackt wurrn. Arkaadsch-kyprisch is ut de ole Wuddel vun dat Greeksch vun Mykene wussen. In Landstreken in Arkadien un up Zypern, de wiet af weern, hett düsse Spraakform överleevt, ofschoonst de Invaschoon vun de Dorers de ole Spraak meist utrott hett. Över den Dialekt is nich just veel bekannt. Literatuur is nich nableven, bloß Inschriften hefft sik funnen. Up Zypern is dat Arkaadsch-kyprisch bit hen to dat 3. Johrhunnert v. Chr. in en egen Kyprische Schrift schreven wurrn. Womöglich weer de Dialekt in de Kolonien vun Pamphylien nich wiet af vun dat Arkaadsch-kyprische.
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Ene bedrohte Aard is ene Aard, de sachtens in de Neegst weltwied oder in enen bestimmten Gebeed, uutstärven wärd. Bedrohte Aarden könnt uut verscheden Grünnen in Gefaar sien: de Levensruum geet verlüstig, Wilddeverie, invasive Aarden oder Klimawannel. De Rode List van de International Union for Conservation of Nature (IUCN) vertekent Aarden, de wal uutstärven köönt. Vele internatschonale Gesette schuult bedrohte Aarden, indem dat se ton Bispeel de Jagd verbeed oder den Levensruum schuult. De Minsch un sien Doon is een wichtigen Grund för den Daalgang un dat uutstärven van velen bedrohten Aarden. Why do animals and plants become endangered? | U.S. Geological Survey. Afropen an’n 19. September 2022. Giant Panda WWF. Afropen an’n 19. September 2022. Grey Long-Eared Bat Mammal Society. Afropen an’n 19. September 2022. Endangered Species. Afropen an’n 27. September 2023. Humans are driving one million species to extinction. . List of species with the category Endangered up de IUCN Red List of Threatened Species (engelsch)
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Dit Woort hett noch annere Bedüden: kiek dorför ünner Aten (Mehrdüdig Begreep). Aten, ook Amen oder Ömen, in de medizinsche Facksprake ook Ventilatschoon is de rhythmische Vörgang, de Luft in un uut de Lungen bringt un so Kölenstoffdioxid uutpuust un Suurstoff in dat Liev bringt. Dat Aten tuuscht in den lüttken Lungenblasen Gaas uut (Respiratschoon), dat Suurstoff in’t Blood kümmt un Kölenstoofstoff uutpuust wärden kann. Den Atenrtyhmus maket de Lungen nich sülvenst, man dat Tweerfell un de Musklen twischen den Rebben un den Borstkasten in’n Rhythmus uutwied un tohooptreckt. Aten. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons. James Nestor: Breath – Atem: Neues Wissen über die vergessene Kunst des Atmens. Piper, 2021. ISBN 978-3492058513 M. Parkes: Breath-holding and its breakpoin In: Exp Physiol. 91 (1), 2006. Normdaten: GND: 4112611-7
Amen betekent Amen, Vörgang, de Luft in un uut de Lungen bringt, Amen, Akklamatschoon in de christlike Liturgie Amen , US-amerikaansche Serie (1986–1991) Amen betekent in de Musik Amen (Band), Punkrock-Band uus Los Angeles. Amen (Album), Musikalbum van de Band Extrabreit Amen (Francesco-Gabbani), Leed van Francesco Gabbani Amen (Liora), Leed van Liora Amen (Vincent-Bueno), Leed van Vincent Bueno Amen (Ana-Soklič), Leed van Ana Soklič Amen is de Familiennaam vun: John Amen (1898–1960), US-Amerikaansch Afkaat Matthias Amen (* 1965), düütsch Weerdschopswetenschopper Amen is een Oord in: Amen (Lebong), Dörp in Kabupaten Lebong (indoneesche Provinz Bengkulu) Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Omen betekent Omen, Vörgang, de Luft in un uut de Lungen bringt, Omen, Vörttken för de Tokumst Omen (Band), US-amerikaansche Heavy-Metal-Band Omen (Frankfort an’n Main), vörmalig Techno- un House-Club inFrankfort an’n Main, Omen is de Familiennaam vun: Judd Omen (* 1940), US-amerikaansch Schauspeler Kiek ook bi: Oomen Omens Aomen Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Aomen betekent: Med eenfachen Vokaal uutsproken [ˈɒː.mən]: Aomen, Vörgang, Luft in un uut de Lung to bringen. Med Dubbeluud uutsproken [aʊ̯.mən]: Aomen, Chineesche Naam för Makau (chineesch 澳門 / 澳门, Àomén) Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. De Swangerschop (medizinsche Fackspraak ook Gestatschoon oder Gravidität) is de Tied, in de ene brefrucht Eizelle binnen dat Liev van de Swangere to enen Kind ranwasst. Bi Minschen duurt de Swangerschop van de befrucht Eizelle bet to de Boort in’n Snidd 38 Weken. In’n eersten acht Weken, nadem dat de Eizelle befrucht is, heet dat Kind, dat ranwasst, Embryo. Wenn sik de binnersten Oragne ruutbild hebbet (in’n Snidd in 9. Weke), heet dat Kind Fötus oder Fetus. Barbara Duden, Jürgen Schlumbohm, Patrice Veit (Heruutgever): Geschichte des Ungeborenen: Zur Erfahrungs- und Wissenschaftsgeschichte der Schwangerschaft, 17.–20. Jahrhunderts. 2. Auflage. Vandenhoeck & Ruprecht, Chöttingen 2002, ISBN 3-525-35182-8. Roman Hippéli, Gundolf Keil: Zehn Monde Menschwerdung. Ein Schöpfungsbericht „Vom Ei bis zur Geburt“. Biberach an der Riß 1982. Jürgen Kleinebrecht , Klaus Friese, Klaus Mörike, Gerd Neumann, Adolf Windorfer: Arzneimittel in der Schwangerschaft und Stillzeit – ein Leitfaden für Ärzte und Apotheker, Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft Stuttgart 2016 ISBN 978-3-8047-2948-3. Jörg Otto Meier, Babys machen Mütter stark. Frauen über Schwangerschaft und Geburt, Väter und Kinder. Rowohlt, Reinbeek 2000, ISBN 3-499-60954-1. Lennart Nilsson: Ein Kind entsteht. Bilddokumentation über die Entwicklung des Lebens im Mutterleib.
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Haifisch, oder Hai (Selachii, Synonyme: Selachimorpha, Selachoidei und Pleurotremata) sind Fisch, de to Gnurschfisch (Chondrichthyes) tellt. Weltwied givt dat meer as 500 Aarden. De meesten Haifisch freet Fisch un ander gröteer Seedeeerter; de twee gröttsten haiaarden, de bet 14 m lange un 12 t sware Waalhai un de Riesenhai, un de Riesenmuulhai freet to’n groten Deel Plankton. Ofschoonst dat Jaar bloot wat bi fiev Minschen bi Angrepen dör Haifsich stärvet, geld de Fisch för kooldgrünnige Möörders un Minschenfreters. Vele Aarden sind in Gefaar, vanwegen dat de Minschen den Bestadn to stark befischen. Jürg M. Brunnschweiler: Was Haie sind. Aspekte der Knorpelfischbiologie. Cuvillier, Chöttingen 2005, ISBN 978-3-86537-662-6. Leonard Compagno, Marc Dando, Sarah Fowler: Sharks of the World, Princeton Field Guides, Princeton University Press, Princeton und Oxford 2005, ISBN 978-0-691-12072-0. Ralf Michael Hennemann: Haie & Rochen Weltweit, Jahr Verlag, IKAN-Unterwasserarchiv Frankfort, Hamborg 2001, ISBN 3-86132-584-5. Alessandro de Maddalena, Frank Reckel: Haie im Mittelmeer, In: Biologie in unserer Zeit, 33(4), 2003, ISSN 0045-205X. S. 257–263. Angelo Mojetta: Haie – Biografie eines Räubers, Jahr Verlag, Hamborg 1997, ISBN 3-86132-224-2. Joseph S. Nelson: Fishes of the world, Fourth Edition, Wiley &
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Kameels oder Kamele(n) (Camelus) sind een Genus Söögdere, dat sik twee Aarden updeelt: dat Kameel (C. bactrianus), dat twee Hükers het, un dat Dromedaar (C. dromedarius) med enen Hüker. In de Olldagssprake sind bede Aarden uut dat Genus faken bloot Kameels. In bioloogsche Systematik tellt to de Familie van de Kameels oder Kameelachtigen ook de Guanakos, Lamas, Alpakas un Vikunjas in Süüdamerika. Bernhard Grzimek: Grzimeks Tierleben. Enzyklopädie des Tierreichs. Bechtermünz 2000, ISBN 3-8289-1603-1. Ronald M. Nowak: Walker’s mammals of the world. 6. Auflage. Johns Hopkins University Press, Baltimore 1999, ISBN 0-8018-5789-9 (englelsch). Chris Lavers: Warum Elefanten große Ohren haben – dem genialen Bauplan der Tiere auf der Spur. Gustav Lübbe Verlag, Bergisch Gladbach 2001, ISBN 3-7857-2047-5. Manfred Pichler, Willy Puchner: Die Wolken der Wüste. Eine Kulturgeschichte der Kamele. ISBN 3-89416-150-7. Barbara Borngässer: Das Kamel in den Künsten. Bildwerke aus Orient und Okzident, Michael Imhof Verlag, Petersberg 2022, ISBN 978-3-7319-1184-5 Kameels (Camelus). Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Waalfisch oder Wallfisch, ook Wale(n), sind ene Ordo binnen de Söögderen un sik uut wat bi 90 Aarden tohoopsett, de alle in’n Water leevt. Dat givt twee Unnerornen: de Baardenwaalfisch, de Plankton freet un to den gröttsten Deren up de Welt tellt, un röverschen Taanwaalfisch, to de ook de Delfin (Delphinidae) tellt. Ook wenn „Fisch“ in de Naam van den Waalfisch stikt, sind de Waalfisch de bioloogsche Systematik na keen Fisch, man Söögdere, de in’t Water leevt. Bi Aristoteles in de Antike un bet in de Neetied güllen se man för Fisch, ook wenn Aristoteles al physioloogsche Kennteken beschreven het, de Veerföters up’n Land liek koomt. Eerst Carl von Linné het de Waalfisch 1758 den Söögderen tordend. Bet up een paar Aarden Delfine leevt Waalfisch in de See. Düsse Gruppe Söögdere begünn vör wat 50 Millionen Jaren in’n Eozän, dat se van’t Leven up Land na’t Leven in’t Water övergaan is. Waalfisch un Evenhövers (Artiodactyla) sind enge Verwandte, beide Gruppen bild tohope dat Taxon Cetartiodactyla. De versmudd Ümwelt, de Fischerie, un de industrielle Waalfang hebbet den Bestand Waalfisch bannig daalgaan maket, so dat vele Aarden bedroht
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Madrid is siet 1561 de Hööftstadt van Spanien un hett vandagen 3,2 Millionen Inwahners un liggt in de Metropolregion Madrid. De Stadt is dat politische un kulturelle Hart van dat Land un togliek de wichtigste Hannels- un Verkehrsmiddelpunkt. Se liggt 662 m över NN an den lütten Fluss Manzanares un is de Seet van de spaanschen Regeerämter un de groten Banken. Madrid hett fief Universitäten un darto noch Hoochscholen un Akademien. Dat Hart van de Stadt is de Puerta del Sol. Dat Prado-Museum mit siene rieke Biller- un Skulpturen-Sammlung is de kulturelle Middelpunkt. Besunners weertvull unner de 3000 Biller sünd de Warken van den spaanschen Maler Velasquez (1599-1660). Dicht bi dat Prado-Museum liggt de parque de Retiro, de bekanntste un gröttste Parkanlaag van de Stadt. Dat Klima in de Stadt is ruuch in de Hööchde van 662 m över NN tomidden van de boomlose, dröge un evene Landschap. De lange Sommer is heet un stövig, de Winter is koolt un stöörmsch. Madrid is ene junge Metropol. In dat 9. Johrhunnert boon de Mauren an de Steed, wo vandagen de Königspalast steiht, ene Borg up. De Anlaag