rlitschk/wikidir huggingface dataset:
De Moor-Therme Aqua Vitales is dat Swemmbad in Beers (Gemeen Geestland). Dat liggt an de Straat Barghorn nich wied weg von de Borg Beers un den Haadler Kanaal. Dat Bad hett üm un bi 35 Mitarbeiders. Apenmaakt hett de Moor-Therme na en Botied von twee Johr an’n 4. April 2004. Vörher harr Beers blots en ganz eenfach Hallen- un Freebad. Dat Hallenbad is in de Tied üm 1968 boot worrn. Dat Bad hett vondaag en Becken mit dree 25-Meter-Bahnen un en 3-Meter-Sprungtoorn. Tosätzlich gifft dat en Aktivbecken, en Beleevnisbecken, en Sool-Thermalbecken, twee Whirlpools un en Sauna-Landschop mit fiev Saunas. Dat Sool-Thermalbecken un dat Beleevnisbecken doot deelwies buten un deelwies binnen liggen. De Sauna-Landschop is 2014/2015 utboot worrn. De ole Fattsauna is afreten worrn un tokamen sünd en 83,5 m² grote Finnland-Sauna un en 193 m² groot Gebüüd to’n Utrohn. Websteed von de Moor-Therme (hoochdüütsch) Koordinaten:53° 38′ N, 8° 50′ O
Kristina Gwyn „Kristi“ Zea (* 24. Oktober 1948 in New York City, New York) is en US-amerikaansche Szenenbillnersche, Kledaaschmakersche un Filmproduzentin. Zea hett eerst dat Middlebury College in Vermont besöcht un denn an de Columbia University Anglistik studeert. In de 1980er Johren hett se toeerst as Kledaaschmakersche för Alan Parker arbeit an sien Filmen Fame, Birdy un Shoot the Moon. Bi Parker sien Thriller Angel Heart hett se 1987 as Artdirector mitarbeit. Af 1986 hett se ok as Produzentin arbeit. To ehr wichtigsten Produkschonen tellt Filmen as Philadelphia un As Good as It Gets. Siet de Tiet hett se kuum noch as Kledaaschmakersche arbeit. Na 1988 weer se vör allen as Szenenbillnersche an Filmen bedeeligt. Zea is verheiraat un hett een Kind. För ehr Arbeiten bi’n Film weer Zea twölfmol (Stand Mai 2015) för Filmpriesen vörslahn, dorünner tweemol för den Oscar. Uttekent weer se bit hüüt mit dree Priesen: 1998: mit den OFTA Film Award in de Kategorie Best Kummedie-/Musical-Film för As Good as It Gets 1998: mit den Golden Satellite Award in de Kategorie Best Speelfilm – Kummedie oder Musical för As Good as It Gets 2004: mit den Muse Award filmreference (engelsch) Kristi Zea in de Internet Movie
Sleßel (hoochdüütsch Schleeßel) is en Dörp in de Gemeen Reeßen (Samtgemeen Söttmer) in’n Landkreis Rodenborg, Neddersassen. Bi Sleßel höört ok de lüttje Oort Platenhoff bi. De Oort Bittst hett polietsch jümmer to Taaken höört, hett kulturell ans aver ok veel mit Sleßel gemeen. Dicht bi Sleßel löppt de Wiest langs. De Naveröörd sünd Platenhoff in’n Noorden, Mulmshorn in’n Noordoosten, Höperhöben un Boitzen in’n Oosten, Waaschen in’n Süüdoosten, Hassendörp in’n Süden, Söttmer, Clüversbossel un Reeßen in’n Süüdwesten un Taaken, Bittst un Horß in’n Noordwesten. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Rodenborg in’n Kanton Rodenborg höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett vör 1885 to de Amtsvaagdie Söttmer in dat Amt Rodenborg tohöört. Na 1885 weer dat in’n Kreis Rodenborg. 1977 is dat Deel von’n ne’en, grötteren Landkreis Rodenborg worrn. De Oort is an’n 1. März 1974 Deel von de Gemeen Reeßen worrn. Stratennaams hebbt de Öörd Sleßel, Bittst un Platenhoff eerst 2005 kregen. Vörher sünd de Hüüs dör’n ganzen Oort dörnummereert ween. * 2003 ahn Bittst (65 Inwahners) un Platenhoff (24 Inwahners). Sleßel is
De Bundsstraat 437 is en Bundsstraat in Düütschland, de von de Bundsstraat 436 in Freebörg över Bockhorn, Varel un dat Stadland bet na de Autobahn 27 bi Stotel in’n Süden von Bremerhoben geiht un 61 Kilometer lang is. Dat is de nöördlichste faste Weg ünner oder över de Werser weg. De Straat fangt in Strudden bi Freebörg an de Bundsstraat 436 an un geiht toeerst na Süüdoosten un dör den Oort Marx. Dor münnt de Landsstraat 18 von Remels in de B 437. Wieder geiht dat dör de lüttjen Öörd Hagelskamp un Fuhrenkamp un dat Dörp Ruttel. Hier, kort vör Neeborg, dreiht de Straat na Oosten un löppt dör Neeborg. De L 815 na Zetel un Westerstäe krüüzt dor de Bundsstraat. De B 437 geiht denn dör Astede, dör dat Neebörger Holt un löppt mit en Oortsümgehung an’n Süüdrand üm Bockhorn rüm un krüüzt de L 816. Wieder geiht dat dör den lütten Oort Seghorn na Borgstede un Langendamm. Twüschen düsse beiden Öörd krüüzt de Straat de Autobahn 29 (na Willemshoben in’n Noorden un Ollnborg in’n Süden). De Opfohrt heet 8 Varel/Bockhorn. De Bundsstraat löppt denn dör Varel. Dor münnt de L 819 in de Bundsstraat. Na Varel geiht dat
De Angel-Waterfall (spaansch Salto del Angel) is en Waterfall, de in’n Süüdoosten vun Venezuela liggt. He fallt stracks 978 Meter dal mit en enkelte Stoop, wonehm he 805 Meter dalfallt, un is dormit de hööchste Waterfall op de Eer. Bi de Indianers, de in de Gegend leevt, heet he Kerekupai-Merú. De Waterfall höört to de Gran Sabana un is Deel vun’n Canaima-Natschonalpark. Sien Water fleet later in’n Rio Carrao, nadem dat vun’n Rand vun den Tafelbarg Auyan Tepui hendalstört is. Vun wegen de grote Hööch stöövt dat Water op’n Weg na ünnen uteneen, bet sik dat ünnen wedder to en Stroom sammelt. Beten later stört dat Water denn al wedder 200 Meter hendal. Sien Water kriggt de Waterfall dör de dullen Gewitters, de op dat grote Plateau vun 700 km² rünnerkaamt. Ut de Löcker, de dat Water in’n Fels rinfreten hett, 40 Meter ünner den Rand vun’t Plateau fallt dat Water in de Deep. Ofschoonst de Spanier Ernesto Sánchez la Cruz den Waterfall al 1910 sehn harr, is he eerst an’n 16. November 1933, as de US-amerikaansche Buschpilot James Crawford Angel op de Söök na Gold em funnen harr, bekannt warrn un hett vun em ok den Naam af. 1949
Bartelsdorf is de hoochdüütsche Naam von Badlsdörp, Oort in de Gemeen Scheeßl in’n Landkreis Rodenborg, Neddersassen, Bartelsdörp, Oort in de Gemeen Schulendörp in’n Kreis Hertogdom Loonborg, Sleswig-Holsteen, Alt Bartelsdorf, Oort in de Gemeen Rostock, Mekelborg-Vörpommern, Klein Bartelsdorf, Oort in de Gemeen Bentwisch in’n Landkreis Rostock, Mekelborg-Vörpommern, Neu Bartelsdorf, Oort in de Gemeen Bentwisch in’n Landkreis Rostock, Mekelborg-Vörpommern, Bartoňov, Oort in de Gemeen Ruda nad Moravou, Okres Šumperk, Tschechien, Bartovice, Oort in de Gemeen Ostrava, Tschechien, Bartultovice, Oort in de Gemeen Vysoká ve Slezsku, Okres Bruntál, Tschechien, Dřínov u Komořan, afbaggert Oort in de Gemeen Most, Okres Most, Tschechien, Partutovice, Gemeen in’n Okres Přerov, Tschechien, Rychaltice, Oort in de Gemeen Hukvaldy, Okres Frýdek-Místek, Tschechien, Barciszewo, Oort in de Gemeen Bartoszyce, Powiat Bartoszycki, Polen, Szpitalna Wieś, Oort in de Gemeen Sztum, Powiat Sztumski, Polen, Groß Bartelsdorf (poolsch Bartołty Wielkie), Oort in de Gemeen Barczewo, Powiat Olsztyński, Polen, Klein Bartelsdorf (poolsch Bartołty Małe), Oort in de Gemeen Barczewo, Powiat Olsztyński, Polen, Neu Bartelsdorf (poolsch Nowa Wieś), Oort in de Gemeen Purda, Powiat Olsztyński, Polen. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst
Badlsdörp (hoochdüütsch Bartelsdorf) is en Dörp in de Gemeen Scheeßl in’n Landkreis Rodenborg, Neddersassen. So annerthalv Kilometer in’n Noorden von’n Oort flütt de Veers lang, de bi Veersbrügg in de Wümm münnt. Dat Rebeed üm de Veers billt dat Naturschuulrebeed Veersdaal. De Naveröörd sünd Scheeßl in’n Noorden, Westervees in’n Noordoosten, Deepen in’n Oosten, Brookel un Wensbrook in’n Süüdoosten, Heemsbünnen in’n Süden, Rodenborg in’n Süüdwesten, Wohlsdörp in’n Westen un Veersbrügg in’n Noordwesten. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Rodenborg in’n Kanton Rodenborg höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett vör 1885 to de Amtsvaagdie Scheeßl in dat Amt Rodenborg tohöört. Na 1885 weer dat in’n Kreis Rodenborg, de 1977 mit’n Landkreis Bremervöör to’n ne’en, grötteren Landkreis Rodenborg tohoopgahn is. De Oort is an’n 1. März 1974 Deel von de Gemeen Scheeßl worrn. In’n Eersten Weltkrieg sünd 16 Soldaten ut Badlsdörp fullen oder vermisst un in’n Tweten Weltkrieg 19. Badlsdörp is evangeelsch-luthersch präägt un höört to dat Kaspel von de Lucas-Kark in Scheeßl. För de Kathoolschen is de Corpus-Christi-Kark in Rodenborg tostännig. En Denkmaal för
Wist (hoochdüütsch Wiste) is en Dörp in de Gemeen Oosterholt-Scharmbeek in’n Landkreis Oosterholt, Neddersassen. De Naveröörd sünd Sandhusen in’n Noordoosten, Pennigbüttel in’n Oosten, Oosterholt in’n Süüdoosten, Scharmbeek in’n Süüdwesten, Westerbeek in’n Westen un Kattenhorn un Freißenbüttel in’n Noordwesten. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Oosterholt in’n Kanton Oosterholt höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett vör 1885 to de Vaagdie Scharmbeek von dat Amt Oosterholt tohöört. Na 1885 weer dat in’n Kreis Oosterholt. 1932 is dat Deel von’n ne’en, grötteren Landkreis Oosterholt worrn. De Oort is in de Johren 1920 Deel von de Gemeen Pennigbüttel worrn. Pennigbüttel wedder is an’n 1. März 1974 Deel von de Gemeen Oosterholt-Scharmbeek worrn. Wist is evangeelsch-luthersch präägt un höört siet 1. Oktober 1992 to dat Kaspel von de Emmaus-Kark in Pennigbüttel. Vörher hett de Oort to dat Kaspel von de Willehadi-Kark in Scharmbeek höört. För de Kathoolschen is de Hillige-Familie-Kark in Oosterholt-Scharmbeek tostännig. De Doden warrt op’n Karkhoff Pennigbüttel begraven. An Wist langs löppt de Bundsstraat 74, de in’n Noordoosten na Bremervöör to geiht un in’n Süüdwesten
Wiste is de hoochdüütsche Naam von Wist, Oort in de Gemeen Oosterholt-Scharmbeek in’n Landkreis Oosterholt, Neddersassen, Wist, Oort in de Gemeen Hepst in’n Landkreis Rodenborg, Neddersassen. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
De Bundsstraat 215 is en Bundsstraat in Düütschland, de von Rodenborg bet dicht bi de Grenz von Neddersassen na Noordrhien-Westfalen nich wied von Minnen geiht un 96 Kilometer lang is. De Bundsstraat 215 fangt an de B 71 an, geiht dör de Binnenstadt von Rodenborg över de Wümm un dör de Öörd Ünnerst, Ebersen, Wall un Dauelsen un kummt na 26 km in de Stadt Veern. In Dauelsen liggt de Opfohrt 25 Veern-Noord op de Autobahn 27. De Straat geiht an de Stadt Veern vörbi över de Aller röver un denn jümmer na Süden to an de Middelwerser langs över de Öörd Hänsch, Dörbern, Barme, Drübber, Hassel, Eestrup, Gannsbargen, Hassbargen, Rohßen un Drakenborg bet na Neenborg (61 km). In Rohßen münnt de B 209 in de B 215. In Neenborg löppt se en Stück parallel to de B 6 un billt hier toglieks de B 214. De B 215 löppt denn na Süüdwesten wieder an de Werser langs över Schäperhoff/Kattriede, Läsering, Esdrup un Landsebargen na Leese. Dor drippt de B 215 op de B 441. De beiden Straten nehmt nu för en Stück den sülven Verloop, böögt na Westen af un gaht över de Werser röver na Stolzenau. Dor verlett
De Gösevagels (Anseriformes) sünd en Ornen mank de Vagels (Aves). Dor höört de Vagels to, de wi in de Umgangsspraak Göse, Aanten un Swöne nömmt, man ok de Schreevagels ut Süüdamerika. Gösevagels höört mit to de gröttsten Vagelgruppen in de waterrieken Gemarken vun de Eer. Gösevagels hefft allgemeen en drall Lief un en tämlich lüttjen Kopp, de faken up en langen Hals sitten deit. Mol af vun de Schreevagels, is de Snavel breed un platt. An sien Spitz sitt faken en harten Gnubbel, wo de Vagels Planten mit afrieten könnt. An de Snavelsieten sitt lüttje „Kusen“, de so nömmten „Lamellen“. Dor könnt de Deerter Freten mit ut dat Water filtern. En anner typisch Kennteken sünd de Swemmhüde twuschen de dree Töhn, de na vörn wiesen doot. Bloß bi de Schreevagels un bi de Heckstergoos (Anseranas semipalmata) sünd de bannig torüch billt. As de Naam al seggt, sünd de Swemmhüde for dat gaue Swimmen in’t Water dor. Gegen annere Vagelgruppen over, wo de Heken gor keen oder bloß man en eenfachen Penis hefft, sünd de Organe for de Vermehrung bi de Gösevagels good entwickelt. Gösevagels leevt meist nich wiet af vun’t Water, in Sümp un Moore, bi Münnen un Övers vun
De Gocta-Waterfall in Peru is mit 771 Metern na Angel- un Tugela-Waterfall de drüddhööchste Waterfall op de Eer. He liggt in’e Region Amazonas un de Provinz Chachapoyas in Peru un is eerst in’n März 2006 dör den düütschen Entwicklungshelper Stefan Ziemendorff (ut'n vorpommerschen Grypswold) opdeckt worrn, de tohoop mit en peruaansch Grupp ünner Leid vun’n inheemschen Telesforo Santillan den Waterfall in twee Expeditschonen in’n Januar un Februar 2006 utmeten hett. Gocta-Waterfall. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.
Peter Sattmann (* 26. Dezember 1947 in Zwickau) is en düütsch Schauspeler un Musiker. Sattmann, boren 1947 in Zwickau, truck in dat Öller vun negen Johr mit sien Öllern Gerda un Ferdinand Sattmann vun Zwickau nah Friedrichshafen an' Bodensee. Dor hett he dat Graf-Zeppelin-Gymnasium besöcht. In de elfte Klass hett he dat Gymnasium verlaaten, um sück mit de Schauspeleree to befaaten. He hett de Neue Schauspielschule München besöcht, gung 1969 an dat Düütsch Theater Chöttingen un wurr an dat Württembergischen Staatstheater in Stuttgart 1975 un 1977 to'n Schauspeler vun dat Johr wählt. 1970 wurr Peter Sattmann sien eerste Dochter, Katrin Sattmann, boren. Sattmann weer besünners in de 1980er Johren in Mini-Feernsehserien as Das Rätsel der Sandbank, Der Bastard un Das große Geheimnis spoodriek. Van 1990 bit 1998 leev he mit de Schauspelerin Katja Riemann tosommen. 1993 wurr de gemeensam Dochter Paula Riemann boren. 1975: Eurogang (TV-Serie, een Folg) 1977: Die Brüder 1977: Tod oder Freiheit 1979: Im Innern des Wals 1980: Das Ziel 1981: Der Fall Maurizius (TV) 1983: Ein Fall für Zwei (TV-Serie, een Folg) 1984: Feuer für den großen Drachen (TV) 1984: Das Rätsel der Sandbank (TV-Serie) 1984: Das leise Gift (TV) 1984: Kerbels Flucht 1986: Auf Achse
De Makalu (in China amtlich Makaru Shan, chineesch 马卡鲁山 Mǎkǎlǔ Shān) is mit en Hööcht vun 8485 m de fievthööchste Barg vun de Welt. De Barg liggt östlich vun den Mount Everest an de Grenz tüschen Nepal un dat Autonoom Rebeet Tibet in den Mahalangur Himal. Sien nepaleesch Siet hörrt to den Makalu-Barun-Natschonalpark. De Eerstbestiegen gelung 1955 Lionel Terray un Jean Couzy as eerste Seilschap vun en negenköppig franzöösch Expeditschoon. 1954 hett en US-amerikaansch Expeditschoon eerstmals de Bestiegen vun den Makalu versöcht. Up den Südostgrat wurr dat hööchste Lager (V) up 7000 m Hööcht upricht. An’ 2. Juni hemm William Long un Willi Unsoeld mit etwa 7070 Meter de maximale Hööcht vun disse Expeditschoon reckt, bevör se wegen starken Schneefall weer afstiegen mussen. De Eerstbestiegen keem denn dör en negenköppig franzöösch Expeditschoon ünner de Leiden vun Jean Franco tostannen, bi de dat – eerstmals bi en Achtdusender – all Expeditschonsdeelnehmers dat schafft hemm, den Tipp to bestiegen. As Eerstbestieger wurrn aber meestens blots de Bargstieger Lionel Terray un Jean Couzy tellt, de an’ 15. Mai 1955 den hööchsten Punkt recken deen. Een Dag later stunnen Jean Franco, Guido Magnone und der Sherpa Gyalzen Norbu up den Tipp, de an’ 17.
Guido Magnone (* 22. Februar 1917 in Turin, Italien; † 9. Juli 2012) weer en franzöösch Bargstieger un Bildhauer. Wiels sien alpinistisch Loopbahn weer he an tallriek bedüüdend Eerstbegahn bedeeligt. So gelung hüm 1952 de eerste Dörstiegen vun de Petit Dru-Westwand, över dat he later ok en Book verfaat hett. In dat sülvige Johr weer he ok an de eerst Bestiegen vun den Fitz Roy in den Anden (gemeensam mit Lionel Terray) bedeeligt un hett de achte Dörstiegen vun de Eiger-Nordwand schafft. 1955 weer he an de Eerstbestiegen vun den Makalu in’ Himalaya bedeeligt, bi de all neegen Liddmaaten den Tipp nah un nah besteegen hemm. 1956 gelung hüm de Tweetbestiegen vun den Muztagh Tower in’ Karakorum un de Eerstbegahn vun den Südostgrat. 1962 hörr he to dat Eerstbestiegerteam vun den Chakrarahu-Osttipp in den Anden (gemeensam mit René Dubost, Paul Gendre, Lionel Terray un Jacques Soubis). Utstellungen vun sein Bildhauerwarken geev dat ünner annern in Paris un Bourg-la-Reine. Historisches Alpenarchiv Zeitschrift Der Bergsteiger, März 1982, Seite 55-56 Doodsnahricht (franzöösch)
De Tugela-Waterfall in Süüdafrika is na den Angel-Waterfall de tweethööchste Waterfall op de Eer. De Kumpletthööch in fief Streken, de free fallt, is 947 Meter. In’n Dörsnitt fallt so üm un bi een Kubikmeter Water jede Sekunn den Afhang dal. De Waterfall liggt in de Drakensbargen in’n Royal-Natal-Natschonalpark in de Provinz KwaZulu-Natal. De Born vun’n Stroom Tugela, de den Waterfall dalstört, liggt bi’n Barg Mont-Aux-Sources.
Katja Hannchen Leni Riemann (* 1. November 1963 in Karkweyh) is en düütsch Schauspelerin un Singerin. Riemann is de Dochter vun en Mesterehepaar un hett twee Geschwister: Jochen, Sport- un Kunstlehrer aan dat Wiedtal-Gymnasium Neustadt un buterdem noch Musiker un Schriever, un Susanne, Kunstlehrerin an de Humboldtschule Hannover un Illustratorin vun Kinnerböker. Se is in Karkweyh bi Bremen upwussen un verbroch de eerst 20 Levensjohren in Norddüütschland. Nah dat Abitur an de Kooperative Gesamtschool (KGS) Leeste 1983 studeer se in Hamborg en Semester Danzpädagogik, dornah hett se van 1984 bit 1986 de Hochschule für Musik und Theater Hannover un van 1986 bit 1987 de Otto-Falckenberg-Schule in München besöcht. Wiels hör dart Semester in Hannover kreeg se hör eerst Filmrull. Se hospiteer an dat Westfäälsch Landstheater in Castrop-Rauxel un keem noch vör Enn' vun hör Utbillen to dat Ensemble vun de Münchner Kammerspiele. Van 1990 bit 1998 leev se mit Peter Sattmann tosommen, de se bi de Dreiharbeiten to den Feernsehfilm Von Gewalt keine Rede kennen lehrt harr un mit de se all tosommen negen Feernseh- un Kinofilme dreiht hett. In' August 1993 wurr de gemeensam Dochter Paula Riemann boren. To Tiet is se mit den Bildhauer Raphael Alexander Beil tosommen.
Karkweyh is en Oortsdeel vun de Gemeende Weyhe in den Landkreis Deefholt in Neddersassen, nich wiet af vun de Bremer Grenz. In de Gemeen Weyhe is Karkweyh dat Dorp mit de meisten Inwahners. An’n 31. Dezember 2005 weern dat 9.317 Lüde. Karkwey liggt in de Midden vun de Gemeen Weyhe. De ehre annern Oorstdeele liggt all um Karkweyh umto. In’n Osten vun Karkweyh flutt de Hache. Se billt to’n groten Deel de Grenz na Suudweyh, wat ok na Weyhe henhören deit. De Ochtem flutt ut den Karkweyher See, wo de Hache un de Süster Beeke rinfleten doot. De Ochtem flutt denn wieter na Noordwesten to. Dörper in’e Naberschop sünd - vun Norden ut mit den Loop vun’e Klock uptellt, de Dörper Dreye, Suudweyh, Lahusen un Leeste, de all to de Gemeen Weyhe tohören doot. Bit to’n 1. März 1974 bestunn de sülvstännige Gemeen Karkweyh. De hett sik tohopensett ut de Orstdeele Karkweyh, Lahusen un Dreye. To düsse Tied sünd de Gemenen Karkweyh, Suudweyh un Leeste tohopenfaat wurrn to de Eenheitsgemeen Weyhe. 1998 is de Kooperative Gesamtschool Karkweyh upmaakt wurrn. In de Gemeen Weyhe gifft dat al siet 1973 de Kooperative Gesamtschool in Leeste. Statistisches Bundesamt: Historisches Gemeindeverzeichnis für die Bundesrepublik
De Familie vun de Aantenvagels (Anatidae) is de gröttste mank de Ornen vun de Gösevagels (Anseriformes). Dor höört 47 Geslechter un um un bi 150 Orden to. To düsse Familie höört so bekannte Watervagels, as Aanten, Göse un Swöne. Mol af vun de Höhnervagels gifft dat keen annere Vagelgrupp, de so veel mit de Minschen to kriegen hett. Alleen fiev Orden weert vun de Minschen for de Bueree un as Huusdeerter tücht. Aantenvagels weert jaagt un holen vunwegen ehr Fleesch, ehre Eier un ehre Feddern. Se speelt ok en grode Rull in Märken, Sagen un Comics. „Aant“ is an un for sik de Naam for dat Seken, „Waart“ is de Naam for dat Heken bi de Aantenvagels. Aantenvagels hefft tomeist Swemmhüde un en minn oder mehr platten Snavel. Ehre Feddern stoot Water af. En sunnerliche Egenoord vun de Aantenvagels is, datt de Heken, gegen de meisten annern Vagels over, en Penis hefft. De Aanten (Seken) hefft en spiralförmig Genital. Vundeswegen kann den Waart sien tämlich langen Penis dor nich goot rinsteken weern, wenn de Aant dat nich will. Dat passert man fökener, datt en Heken, wat man alleen is, utprobeert, en annern Waart siene Aant to befruchten. Aantenvagels hett dat
De Yosemite-Waterfall is een vun de hööchsten Waterfäll op de Eer un de hööchste in Noordamerika. He liggt in’n Yosemite-Natschonalpark in de USA. De Waterfall in de Bargen vun de Sierra Nevada hett en Kumpletthööch vun 739 Meter un warrt vun’n Yosemite-Kriek spiest, de wat later in den Merced River fleet. Op en eerste Stoop vun 435 Meter folgt en poor Kaskaden mit en Hööch vun 206 Meter. Denn fallt dat Water op dat letzte Stück noch wedder 98 Meter dal. Koordinaten:37,755018° N, 119,597297° W
Lucius III. (oorsprünglich Ubaldo Allucingoli; * 1097 (?) in Lucca; † 25. November 1185 in Verona) weer van' 1. September 1181 bit to sien Dood Paapst. Lucius wurr all 1141 vun Paapst Innozenz II. to'n Kardinalpreester vun Santa Prassede, 1159 to'n Kardinalbischop vun Ostia nömmt. 1138 weer he all to'n Kardinaldiakon vun Sant Adriano nömmt wurrn. Lucius tell to de engste Vertroote vun sien Vörgänger Alexander III. In de sien Utnannersetten mit den Kaiser Friedrich Barbarossa um dat mächtige toskaansche Arv vun de Markgräfin Mathilde hett de diplomatisch versierte Kardinal versöcht to vermiddeln. Trotz sien vun verscheeden Lüüd ut sien Tiet gerühmten Gerechtigkeitssinn hett he dat aber nicht henkreegen, en för beid Sieden tofräestellen Lösung to finnen. As Legat weer he 1153 an den Verdrag vun Konstanz bedeeligt. Nah sien Wahl hett Lucius, de noch ünner Bernhard von Clairvaux in den Zisterzienser-Orden upnommen wurrn weer, de begäng Geldtowennen an de Bevölkerung vun Rom verwiegert. Bedingt ok dör de dorut wussen Unbeleevtheit vun den Paapst bi de Römer, gelung hüm dat nich, sück in'n Lateran to hollen: sien Weehen muss in Velletri stattfinnen. In' Kamp gegen de röömsch Stadtregeeren reep Lucius III. den Erzbischof vun Mainz, Christian I. von Buch to
Davide Rebellin (* 9. August 1971 in San Bonifacio, Italien; † 30. November 2022 in Montebello Vicentino) weer en italieensch Radrennfohrer. Rebellin fung sien Profi-Karriere 1995 bi dat Radsportteam MG-Technogym an Sien Dörbröök harr he all een Johr later bi den Giro d’Italia, as he den sössten Platz in de Gesamtwertung recken dee, nahdem he de söbente Deelstreck wunn un dordör dat Maglia Rosa vun den Gesamtführenden erobern kunn, dat he bit to de twalfte Deelstreck behollen dee. In de folgen Johren hett he sück denn to en Spezialisten för körter Rundfohrten un Eendagsrennen entwickelt. So wunn he to'n Bispeel 2001 dat Deelstreckenrennen Tirreno–Adriatico un 2004 as eerst Fohrer överhoopt nahnanner de dree Fröhjohrsklassiker Amstel Gold Race, La Flèche Wallonne as ok Lüttich-Bastogne-Lüttich. Nahdem Rebellin över mehrere Johren liekers nich för de italieensch Natschonalmannschap beropen wurr, nehm Rebellin in' September 2004 de argentiensch Staatsbörgerschap an, um in dat Trikot vun Argentinien bi de UCI-Straaten-Weltmeesterschapen antotreeden. Sien Deelnahm för Argentinien wurr aber wenig Daag vör dat Rennen dör de UCI wegen en Förmfehler aflehnt. Later is he weer för den italieenschen Verband fohren un keem bi dat Straatenrennen bi de Olympisch Sommerspielen 2008 up den tweeten Platz. Allerdings hemm Nahkontrollen Enn'