rlitschk/wikidir huggingface dataset:
De Präsident vun den Düütschen Bundsdag, ok Bundsdagspräsident nömmt, is de Präsident vun dat Parlament vun de Bundsrepubliek Düütschland. He hett, na den Bundspräsidenten, dat tweet hööchste Amt in den Düütschen Staat. He steiht dor in dat Protokoll noch vör den Bundskanzler, den Präsidenten vun den Bundsraat un den Präsidenten vun dat Bundsverfatengericht mit. Siet dem 24. Oktober 2017 driggt Wolfgang Schäuble vun de CDU düt Amt in siene Hannen. De Bundsdagspräsident warrt na jede Bundsdagswahl in de eerste Tosamenkumst vun all Afordenten wählt. Bit to de Wahl steiht de Öllerspräsident dat Parlament vör. Normolweg kümmt de Präsident vun den Bundsdag ut de Fraktschoon mit de meisten Afordenten. So is dat al in de Republiek vun Weimar ween. Man na dat Gesett is dat an un for sik nich unbedingt so fastleggt.
Kenny Dorham, McKinley Howard Dorham (* 30. August 1924 in Fairfield, Texas; † 5. Dezember 1972 in New York City, New York) weer en US-amerikanischer Jazz-Trompeter, Singer un Komponist. Dorham weer en vun de aktivst Bebop-Trompeter. He speel in de Ensembles vun Dizzy Gillespie un Billy Eckstine, in Kenny Clarkes Be Bop Boys, den Orchestern vun Lionel Hampton un Mercer Ellington, in dat Charlie Parker Quintett, un den oorsprünglichen Jazz Messengers (Horace Silver and the Jazz Messengers). Dorneben hett he Thelonious Monk un Sonny Rollins begleit un Clifford Brown in dat Max Roach Quintett ersett. In disse Tiet wurr besünners en Session 1958 mit Cecil Taylor un John Coltrane bekannt, artists with a style quite different from Dorham’s. Neben sien Rull as Begleitmusiker, hett he aber ok eegen Gruppen as de Jazz Prophets (nömmt in Analogie to Art Blakey Jazz Messengers) harrt, in de ok Bobby Timmons mitspeel. The Jazz Prophets hebbt 1956 dat Blue Note Live Album ’Round About Midnight at the Cafe Bohemia inspeelt. För dat lütt Label Jaro entstunn 1960 The Arrival mit Tommy Flanagan un Charles Davis. 1963 nehm Dorham den 26johrigen Tenorsaxophonisten Joe Henderson in sien Grupp auf, de later dat Album Una Mas inspeelt
Edward „Kid“ Ory (* 25. Dezember 1886 in LaPlace, Louisiana; † 23. Januar 1973 up Hawaii, bisett in New Orleans) weer en US-amerikaansch Jazz-Musiker. Nah sien Instieg in de Musik as Banjospeler un Versöök up dat Kornett wurr he stilbildend Basuunist vun de New Orleans Jazz. Eerst Profiuptreden harr he all mit knapp teihn Johren. He speel de typisch „Tailgate Trombone“, bi de de Toogbasuun de Melodielinien vun de Trompet mit kört Phrasen rhythmisch kontrasteert un begleit; typisch sünd hier de uptaktigen Glissandi. Van 1912 bit 1919 weer he Baas vun de populärste Band in ganz New Orleans. Völ Musiker vun den „Hot Jazz“ hebbt in disse Tiet mit Ory speelt, dorünner King Oliver, de jung Louis Armstrong, de Oliver ersett hett, Johnny Dodds, Punch Miller, Sidney Bechet un Jimmie Noone. 1919 truck Ory up Anraden vun sien Dokter in dat warmere Kalifornien. Tosommen mit anner New Orleans-Musikern speel he denn ünner de Naam „Kid Ory’s Creole Orchestra“ an de Westküst. 1922 weer se de eerst swaart Band, de en Schallplatt upnommen hett (allerdings ünner dat Pseudonym „Spike’s Seven Pods of Pepper Orchestra“), ünner annern mit de Kompositschonen' „Ory’s Creole Trombone“ un de „Society Blues“. 1925 truck Ory wieder nah
Geesthacht [ge.ˈsaχ] is de gröttste Stadt vun den Kreis Hartogdom Loonborg in Sleswig-Holsteen un Deel vun dat Metropolrebeet Hamborg. Se liggt süüdoosten vun Hamborg stracks an't Elvöver; de Feern na de Hamborger Binnenstadt bedriggt so wat bi 30 Kilometer. Ünner de Geesthachter Wehr fangt de Ünnerelv an, de al Tiden bargt. 1924 hett Geesthacht de Stadtrechten kregen. 1966: Hoogezand-Sappemeer (Nedderlannen) 1975: Plaisir (Frankriek) 1991: Kuldiga (Lettland) 1966-2004: Oldham (Grootbritannien)
Sara Botsford (* 8. April 1951 in Dobie, Ontario, Kanada) is en kanaadsche Schauspelersche. Botsford is vör allen in Feernsehfilmen un Feernsehregen to sehn. Se hett Gastrullen in vele bedüdene Produkschonen vun Ally McBeal bit Law & Order speelt. To sehn weer se butendem in verscheden Filmen as Murder by Phone (1982), Still of the Night (1982) oder Legal Eagles (1986). Mit Michael Gross hett se tosamen in Tremors 4: The Legend Begins (2004) mitspeelt un stünn mit em ok tosamen op de Bühne. Privat weer se mit den Schauspeler Alan Scarfe verheiraat un hett twee Kinner. Sara Botsford weer bit hüüt fiefmol för naamhafte Filmpriesen vörslahn, un hett een dorvun wunnen: 1993: den Gemini Award in de Kategorie Best Dorstellen vun en Schauspelerin in en duersome dramaatsche Rull för de Reeg E.N.G. Sara Botsford in de Internet Movie Database (engelsch)
De Wulfilabibel is en Översetten vun de Bibel, besünners dat Ne'e Testament. De Wulfilabibel warrt ok Codex Argentus nöhmt. Översett worrn is düsse Bibel vun en Bischop mit de Naam Wulfila in't 4. Johrhunnert na Christus. Dit Dokument is in de Gootsche Spraak verfatt worrn, dat Alphabet hett Wulfila eegens dorför utfinnen. För de Forschen vun de Gootsche Spraak is dit Dokument dörüm bannig wichtig. Text vun dat Vadderunser (Mt 6, 9-13) in de Wulfilabibel (þ warrt as engelsch th utsnackt): atta unsar þu ïn himinam weihnai namo þein qimai þiudi nassus þeins wairþai wilja þeins swe ïn himina jah ana airþai hlaif unsarana þana sin teinan gif uns himma daga jah aflet uns þatei skulans sijai ma swaswe jah weis afletam þai skulam unsaraim jah ni brig gais uns ïn fraistubnjai ak lau sei uns af þamma ubilin unte þeina ïst þiudangardi jah mahs jah wulþus ïn aiwins amen Disse Text steiht in de Codex op de Bläder Ms4verso (eerste Rieg) un Ms5recto (Rest).
Mohamed Bahari (* 29. Juni 1976 in Sidi Bel Abbès) is en ehmalger algerisch Boxer. He wunn 1996 bi de Olympisch Sömmerspelen vun Atlanta de Bronzemedaille in’t Middelgewicht. In dat Johr 2003 wurr he Profi, harr aber man wenig Spood. Nah en K.-o-Nedderlaag tegen den Venezuelaner Gusmyl Perdomo, hett he 2004 sien Profiloopbahn al wedder opgeven. Söven Kämp harr he maakt, dorvan dree wunnen (een dör K.-o), twee utgleken un twee verloren. Bahari in de BoxRec Datenbank
Herbie Fields (* 24. Mai 1919 in Asbury Park oder Elisabeth (New Jersey); † 17. September 1958 in Miami, Florida) weer en US-amerikaansch Jazz-Saxophonist un Klarinettist vun den Swing. Fields hett van 1936 bit 1938 de Juilliard School of Music in New York besöcht. Dornah weer he bi Raymond Scott un dat Leonard Ware Trio. Van 1941 bit 1943 weer he Suldat un hett in Fort Dix en Army Band leit. Dornah hett he en eegen Band grünnd un speel 1944 Altsaxophon und Klarinett bi Lionel Hampton, as eenzig witt Musiker un Nahfolger vun Earl Bostic. Dor harr he mit „Hey Bop a Rebop“ en Hit un wunn 1945 den New Star Award vun dat Esquire Magazine för Altsaxophon. 1946 harr he weer en eegen Band bit 1947, de för RCA Victor upnehmen dee. In de Band hebbt ünner annern Neal Hefti, Bernie Glow, Manny Albam, Al Klink, Marty Napoleon un Serge Chaloff speelt. Se hebbt sück anfangs an de Hampton Band orienteert, hebbt aber Danzmusik mit Rhythm and Blues-Inslag speelt, womit se mäßigen Spood harrn. Fields hett denn de Big Band in en Quintett un denn in en Septett ümbildt. Dorin hebbt 1949/50 Jimmy Nottingham, Jim Aton, Bill Evans,
Jimmie (Jimmy) Noone (* 23. April 1895 in Cut Off bei New Orleans; † 19. April 1944 in Los Angeles) weer en US-amerikaansch Klarinettist vun den traditionellen Jazz. Noone, de sien Ton as week un romantisch beschreven wurrd, gull neben Johnny Dodds un Sidney Bechet as en vun de best Klarinettisten vun de 1920er Johren. Nah Ünnerricht bi Lorenzo Tio un dör den eerst 13 Johr olden Sidney Bechet harr Noone eersten lokalen Spood in sien Heimatstadt New Orleans (er spielte u. a. in der Olympia Brass Band mit Freddie Keppard), de he aber ok 1917 verlaaten hett un nah Chicago, um dor mit Freddie Keppard in dat Original Creole Orchestra (vun Bill Johnson) to spelen. Nahdem disse Band ok in de Brüch gung wurr he Liddmaat in de Band vun King Oliver. He hett in disse Tiet ok mit Kid Ory speelt. 1920 is he in Doc Cook's Dreamland Orchestra intreden un bleev dor söss Johr. Af Harvst 1926 leit he sien eerst eegen Band in’ Apex Club in Chicago 1927 un 1928 weer Earl Hines Liddmaat vun sien Band. 1929 entstunn de vun Noone komponeert „Apex Blues“. 1931 weer he ok för en körten Tiet in New York.
Stan Getz (* 2. Februar 1927 as Stanley Gayetzsky in Philadelphia; † 6. Juni 1991 in Malibu) hörr över Johrteinten to de inflootrieksten Saxophonisten vun de Welt. Getz weer stilbildend in de Beriek vun den Cool Jazz, wenngliek he sien gröttsten populärmusikalischen Spood in sien Latin-Phase harr. Later weer he en herutragend Saxophonist vun de Mainstream un gull as elegant Melodiker, de mit elf Grammy Awards uttekent wurr. Boren as Söhn vun ukrainsch Inwanderer speel he to Anfang vun sien Karriere Altsaxophon bi Jack Teagarden (to de sien Band 1943 dörbrennt un de sück – um hüm to hollen – to sien Vörmund bestimmen leet), mit Nat King Cole, Lionel Hampton un eegen Gruppen, denn in de Big Bands vun Stan Kenton (1944/5), Benny Goodman (de de 16-Johrig wegen sien unriep Verhollen rutschmeeten hett), Randy Brooks (1946), Jimmy Dorsey un Woody Herman (1947–1949). Anfangs gullen Getz un sien Gitarrist Jimmy Raney as bekannt Vertreder vun den Westcoast- oder Cool-Jazz. De Tenorist weer tonächst en Pionier vun den Bebop. De Upnahmen, de he all vörher mit Horace Silver, Jimmy Raney un annern makt harr, wurrn in hör Relevanz eerst later richtig inschätzt. Mit de Woody Herman Band kreeg he toeert gröötere
Monique Chaumette (* 4. April 1927 in Paris) is en franzöössch Schauspelerin. Se fung hör Karriere Enn’ vun de 1940er-Johren up de Theaterbühnen an un wurr as Dorstellerin vun dat vun Jean Vilar leit Théâtre National Populaire und at vun Vilar grünnd Festival vun Avignon bekannt. 1962 hett se ehrn Kollegen Philippe Noiret († 2006) heiraadt, mit de se een Dochter hett. Monique Chaumette is ok in tallriek Film- un TV-Produktionen uptreden, faken ok an de Siet vun hör Mann. Monique Chaumette in de Internet Movie Database (engelsch)
Gerhart Johann Robert Hauptmann (* 15. November 1862 in Obersalzbrunn in Slesien; † 6. Juni 1946 in Jagniątków in Slesien) weer en düütsch Dramatiker un Schriever. He gellt as de bedüüdenste düütsch Vertreder vun den Naturalismus, hett aber ok anner andere Stilrichten in sien Wark integreert. 1912 kreeg Hauptmann den Nobelpries för Literatur. Gerhart Hauptmann wurr an 15. November 1862 in dat nedderslesischen Obersalzbrunn boren. Sien Öllern weern de Eheleute Robert (1824–1898) un Marie Hauptmann, boren Straehler (1827–1906), de an de Oort en Hotel bedreeven. Hauptmann harr dree öllere Geschwister: Georg (1853–1899), Johanna (1856–1943) un Carl (1858–1921). Sien Roopnaam Gerhard änner he later henn in Gerhart. Af 1868 hett he de Dörpschool besöcht un af den 10. April 1874 de Realschool in Breslau, för de he man so eben de Eegnungsprüfung schafft harr. Hauptmann harr Schwierigkeiten, sück in de nee Umgebung vun de Grootstadt intoleven; gemeensam mit sien Bröer Carl hett he anfangs in en rünnerkommen Schölerpension wohnt, ehe se bi en Pastor ünnerkeemen. Hauptmann harr ok Probleme mit de preußisch präägten Schoolalldag. Hüm hebbt vör allen de Härte vun de Schoolmeesters un dat Beterbehanneln vun adlig Mitschölers stört. En sück dorut entwickeln Afneegen un tallriek Krankheiten hebbt dorto führt,
Hopsten is ne Gemainde in dat Landraodsamt Stemmert. Et lig in de Landschup Tecklenburger Land tüsken Ippenbürn in’n Süden, Riäke in’n Ausen, Försnau in’n Nuorden und Spelle im Wessen. Hopsten is dat iärste Moal 1265 in ne Urkunne schriwtlik näömt wuorden. 1400 mos de Graof van Tiäkenbuorg Hopsten to dän Füörstbischup van Mönster aftriäten. To Hopsten häöert siet 1975 auk de Kiärspels Halwer un Schaole. För dat Uutbellen van de Kinner giw’t ene Grundschole, ene Hauptschole un ene Schole van frie Driägers. Dao sint ene Hannelsschool un ene Middelschool unnerbragt. Bes 2019 gaw’t ne egene Middelschool. Disse Artikel is op Westfäälsch schreven. Mehr Artikels op Westfäälsch. Städer un Gemenen in den Kreis Stemmert Detten | Graiwen | Hopsten | Hüörsel | Huorsmer | Ippenbürn | Kappeln | Ladbiärgen | Laor | Lengerke | Linen | Luote | Maideln | Mettingen | Nienkiärken | Nottwoll | Ochtrup | Ollenbiärge | Rene | Riäke | Saorbiëk | Stemmert | Tiäkenborg | Wiätringen
Theoderik de Grote (* um 455; † 526) weer de bedüdenste germaansche Volkskönig. As König vun de Ostgoten toog he in'n Updrag vun Oostroom gegen Italien un kunn den König Odoaker an'n Isonzo un bi Verona besiegen. He harr sik dat in'n Kopp sett, de Germanen un de Römer in en groot Riek tosamentosluten. Siene Residenz weer Ravenna un dar steiht bit vundaag sien Graffmaal. In de düütsche Saag leevt he wieder as Dietrich vun Bern (Bern is en ole Foorm för Verona). Sien gootschen Naam is Þiudareiks, wat so veel bedüden deit, as: „Dat Volk sien König“. In siene Jöögd weer Theoderik as Börg an den Hoff vun Zeno, den Kaiser vun Oostrom. Dor hett he woll in de Tiet vun 459 bit 469 leevt un wat vun de Aart vun de Verwaltung in düssen Staat mitkregen. 469 keem he nah Pannonien torüch un 474 is he sien Vadder Thiudimir as König vun de Ostgoten folgt. As König stünn he man doch in de Ooströmers ehren Deenst. Toeerst weer he een hogen Uffzier in de kaiserlich Armee up den Balkan, 481 is he magister militum wurrn un 484 weer he ooströömschen Konsul. In dat Jahr 488 kreeg Theoderik vun
J. T. Walsh (an sik James Patrick Walsh; * 28. September 1943 in San Francisco, Kalifornien; † 27. Februar 1998 in La Mesa, Kalifornien) weer en US-amerikaanschen Schauspeler. As he fief weer, tögen sien Öllern mit ehm för söven Johren in en Militärquarteer na München un dorna na Stuttgart. Sien Vadder weer en zivilen Reekenprüfer bi’t Militär un föhr in de Familien en streng Regeer. James – un een Johr later ok sien Broder Christopher – hett he op dat Jesuiten-Internat Clongowes Wood College in Irland schickt, wat dat Land vun jemehr Vörfohren is. Söss Johren hett he dor tobröcht, wat em bannig prägt hett. Dör sien Tiet in Düütschland künn he ok bannig goot Düütsch snacken. Mit 19 Johren füng Walsh en Studium an de Eberhard Karls Universität in Tübingen an. Sien Vadder is aver 1962 an en Brägentumor doodbleven un so töög de Familie wedder torüch in de USA in’n Budnsstaat Rhode Island, woneem de Mudder herkeem. Also füng Walsh denn an de University of Rhode Island en Studium an, woneem he an vele Theaterstücken mitspeelt hett. He weer to de Tiet de Präsident vun de Organisatschoon Students for a Democratic Society (engelsch för „Studenten för en demokraatsche
Krökeln is een Naam för Diskfootball. Bi düssen Speel könnt twee bet veer Lüüd metmaken. An iesern Stangen (Krökeln) sünd lütte Footballspelers. Een mutt de Stangen draien un trekken un so een lütten witten Ball in dat Maal pedden. Dat Woord "Krökeln" stammt ut Nedersassen/Landskupp Hannober un hett to doon met de Iesenstangen. De Disk heet "Krökeldisch" or "Krökler".
Odoaker (Flavius Odoacrus/Odovacar/Odowaker/Odoacer; * 433; † woll an’n 15. März 493 in Ravenna) weer en Heerführer bi de Westgermanen, he sett as röömsche Söldnergeneraal den lesten weströömschen Kaiser Romulus Augustulus af, un siene Suldaten repen em 476 as König vun Italien ut. Odoaker weer de Söhn vun Edekon (Edicio), eenen Mann in den Deenst vun den Hunnenkönig Attila un een Froo ut den Stamm vun de Skiren. Wo Edekon vun afstammen dö, is nich klar. Odoaker is an Attila sienen Hoff groot wurrn. Mitunner warrt ok seggt, he scholl to de Heruler ehren Stamm tohöört hebben. He glööv an de christlich Lehr vun Arius as de meisten Germanen un konn womöglich nich lesen un nich schrieven. Odoaker deen in de persönliche Wach vun den weströömschen Kaiser Anthemius. As düsse Kaiser sik mit sienen Heerföhrer Ricimer in de Klatten kreeg, slöög sik Odoaker up Ricimer sien Siet. De Heerföhrer Flavius Orestes sett 475 den lesten Kaiser vun Westrom af, de nah Recht un Gesett up'n Thron seet. Dat weer Julius Nepos, de utkniepen möss na Dalmatia. Orestes hett sienen Söhn Romulus mit den Ökelnamen Augustulus (lüttje Kaiser, vunwegen sien Jöögd) to'n Schaddenkaiser maakt un süms de Macht in'e Hannen hollen. Nu
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Muse is en engelsch Alternative Rockband ut de Stadt Teignmouth in Devon. Se wurr vun Matthew Bellamy (Gesang, Gitarr, Tasteninstrumente), Chris Wolstenholme (Bass) un Dominic Howard (Slaagtüüch) grünnt. Bi Liveuptritten warrn se siet da "Black Holes and Revellations"-Tour mehr noch vun Morgan Nicholls ünnerstütt.
Schwaren sünd an un for sik in Noorddüütschland un in Westfalen in de fröhe Nutied de swaren Sülver-Pennige ween. Vunwegen dat de Münten jummers minner weert ween sünd, sünd dor mit de Johrhunnerte Kopper-Pennige vun wurrn. En Bremer oder Ollnborger Groten hett 1872 fiev Schwaren köst. De „Dickpennig“ mit 1 Gramm is in Bremen in dat 14. Johrhunnert bekannt ween, man dat duer nich lang, dor hett he den Naam „Sware Pennige“ kregen, later is he unner den Naam „Schwaren“ vun 1400 bit 1872 in Bruuk ween. He stunn toeerst för 1/2 Witten oder 5 Scherf, later is he bit 1872 de foffte Deel vun en Groten ween. För een Rieksdaler weern 360 Schwaren to betahlen. Um 1800 weer he nich mehr ut Sülver, man ut Kopper. Bremer Münten
Witte (ok Witten, Wittenpennig, Veerling) is en Münte, in'n Weert vun veer Pennige. Se hett den Naam kregen, vunwegen datt se „witt“ utsehn hett vun dat Wittkoken. In Orkunnen hett de Witte "penningh van veer penninghen" heten. De Witten sünd na 1330, toeerst in Lübeck, denn in Hamborg un Wismer slahn wurrn. Later sünd de Städer Lüümborg, Rostock un Stralsund folgt. Se sünd sik binnen den Wendischen Müntvereen eenig wurrn, wie de Witte utsehn scholl, wat he wegen scholl un wie groot de Sülver-Andeel ween scholl. Buten düssen Müntvereen sünd düsse Münten in Pommern un in Holsteen bruukt wurrn. Um 1400 rum is de Münte to'n eersten Mol in Bremen slahn wurrn. In dat 15. Johrhunnert is de Witte vun annere Münten aflööst wurrn, as den Dreeling, Schilling un Dubbelschilling. Bloß noch eenmol, un bloß an'n Anfang vun dat 16. Johrhunnert is in den Wedischen Müntvereen de Witte präägt wurrn. Namaakt wurrn sünd düsse Witten denn in de Graafschop Hoya, in Deefholt un Rietbarg, in dat Bisdom Veern un in Stood. Bremer Münten Schwaren
Theoderik is de Naam vun Theoderik I. (418–451), westgootsch König, Theoderik II. (453–466), westgootsch König, Theoderik de Grote (455–526), oostgootsch König, Theuderik I. (511–534), merowingsch König vun Austrasien, Söhn vun Chlodwig I., Theoderik de Hillige (831/832–863), en Bischop vun Cambrai, Theoderik, en Bischop vun Minnen, de an’n 2. Februar 880 in en Slacht vun de Sassen gegen de Normannen as Märtyrer starv, Theodoricus, en Kardinalbischop un Gegenpaapst (1100–1102). De Naam Theoderik kummt vun dat gootsche Thiudareiks, „Volkskönig“, un kummt ok in de Formen Theodorik, Theuderik un Dietrich vör. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Russ Freeman (Russell Donald Freeman; * 28. Mai 1926 in Chicago, Illinois; † 27. Juni 2002 in Las Vegas, Nevada) weer en US-amerikaansch Jazz-Pianist. Freeman, de en klassisch Klaveerausbildung harr, hett in de 1940er Johren in Los Angeles mit Musikers as Howard McGhee, Al Killian, Dexter Gordon, Wardell Gray, Sonny Criss, Shelly Manne, Shorty Rogers un Art Pepper arbeit. 1947 is he mit Charlie Parker uptreden un hett 1954 in Boston rosommen mit Serge Chaloff upnommen. 1953-54 weer he Liddmaat vun dat eerste Quartett vun Chet Baker un arbeit siet 1955 för eld Johr mit den Slagtüüchspeler Shelly Manne in de sien Band Shelly Manne & His Men, dorneben 1958-59 ok mit Benny Goodman. He weer an Schallplatten vun Zoot Sims, Art Pepper, Maynard Ferguson un Clifford Brown, as ok Lambert, Hendricks & Ross bedeeligt. Siet Anfang vun de 1960er Johren truck he sück immer mehr vun de Musikbedriev torüch. 1962 hett he en Verlag grünnd, hett Slager komponeert, speel Soundtracks för Feernsehn un Film is un is blots noch af un an uptreden. Russ Freeman Trio [Pacific Jazz], 1953 Trio With Richard Twardzik (mit Joe Mondragon, Monty Budwig, Shelly Manne), 1953 Freeman/Baker Quartet, 1956 Double Play, 1957 One to
Witte is de Familiennaam von Andreas Witte (* 1961), Slagtüügspeler, Emanuel de Witte (1617–1692), nedderlandsch Maler, Hermann Witte (1889–?), plattdüütsch Schriever, Jan de Witte, hollannsch Banker un Wallenstein sien Finanzmanager, Karl Witte (1893–1966), Landsbischop in Hamborg, Karl Heinrich Gottfried Witte (1767–1845), düütsch Pädagoog un Schriever, Ludolf Witte († 1636), düütsch Bildhauer, Samuel Simon Witte (1738–1802), Theoloog un Philosoof, Siegfried Witte (1897–1961), meckelnborgsch Politiker, Willi Witte (1891–1955), plattdüütsch Schriever, Willi Witte (* 1930), Hamborger Politiker (SPD). Witte betekent ok Witte, en Minschengrupp na Huudfarv, Witte, ok Witten, Wittenpennig oder Veerling, noorddüütsche Münte vör 1872. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. De Thems (engl. River Thames) is de Hööftstroom in England, se kummt ut de Cotswold Hills un heet bit na Oxford ok woll Isis. Dör ehren depen Münntrechter köönt grote Ozeandampers bit na London föhren. Bi de London Bridge is de Thems 245 m breet. Nah de Stroom Severn is de Thems mit 346 km de tweetlangste Stroom in Grootbritannien.
Reppin is de Kreisstadt vun den Landkreis Oostprignitz-Reppin in Brannenborg. Nadem in dat Johr 1993 de Stadt Olden Reppin un 13 Dörper to de Gemeende toslahn wurrn sünd, leevt in de Stadt hüdigendags um un bi 32.000 Inwahners. To'n Andenken an den Dichter Theodor Fontane, de in Reppin boren is, driggt de Stadt ok den Binaam Fontanestadt. Reppin höört in Brannenborg mit to de Arbeitsgemeenschop „Städer mit histoorschen Stadtkarn“. Se liggt in dat ole Reppiner Land, wat bit 1524 en sülvstännige Graafschop ween weer. In Düütschland höört Reppin to de Städer mit de wietlöftigsten Gemarken mit to. De Stadt liggt bi 60 km nöördlich vun Berlin. In'n Süden besteiht se ut verschedene Oortsdeele, de sik langs den Reppiner See (ok Rhinsee) hentrecken doot, dormank de egentliche Stadt Reppin un Olden Reppin. In'n Norden geiht se över de Reppiner Schweiz bit in de Kyritz-Reppiner Heide. Düsse Heide is in de Sowjettied as Scheetplatz för de Truppen bruukt wurrn. Düsse Wohnstäden un annere Siedlungen höört vun 1993 af an to de Stadt De Stadt Reppin besteiht ut de Stadt an sik un 13 Oortsdeele. De Düütsche Post hett dor verschedene Postkoods för: Reppin an sik (PK: 16816; offiziell keen Oortsdeel) Olden Reppin
Roy Haynes (* 13. März 1925 in Boston, Massachusetts) is en US-amerikaansch Jazz-Slagtüüchspeler. Haynes hett dat Slagtüüchspeel autodidaktisch lehrt un is siet 1942 mit Musikers as Tom Brown, Sabby Lewis, Frankie Newton un Pete Brown uptreden. 1945 gung he nah New York, wo he Liddmaat in dat Orchester vun dat Harlemer Savoy Ballroom ünner Luis Russell wurrr, dat he bit 1947 anhörrn de. Dornah weer he as Slagtüüchspeler Partner vun Musikers as Lester Young (1947–1949], Bud Powell un Miles Davis (1949), Charlie Parker (1949–1953), Sarah Vaughan (1954–1959), Thelonious Monk (1959–1960), Eric Dolphy (1960–1961), Stan Getz (1961–1965), dat John Coltrane Quartet (1963–1965), Cannonball Adderley un siet 1968 vun Chick Corea. Later weer he ok Slagtüüchspeler bi Pat Metheny un Michel Petrucciani. Siet de 1960er Johren hett Haynes ok eegen Bands leit, to de u. a. George Adams un Hannibal Marvin Peterson hörrn. 1962 nehm he mit en Quartett ut Roland Kirk, Henry Grimes un Tommy Flanagan sien Album Out of the Afternoon för Impulse! up, to dat he ok eegen Kompositschonen bistüer. Faken Arbeit he ok mit jung Musikers as Ralph Moore, Craig Handy un sien Söhn Graham Haynes. 1987 wurr he in dat Trio mit Chick Corea un Miroslav Vitouš