rlitschk/wikidir huggingface dataset:
4P/Faye is en kortperioodschen Komeet ut de Jupiter-Familie, de in’n November 1843 an de Pariser Steernwacht vun den franzööschen Astronom Hervé Faye opdeckt worrn is. De Komeet hett en Ümlooptiet vun ruchweg söven’nhalf Johren un is siet sien Opdecken bi jeed Wedderkamen beoacht worrn (mit twee Utnahmen). De nächste Periheldörgang is för Enn Mai 2014 berekent worrn. De eerste Beobachten dör Faye weer an’n 23. November 1843. Man, wegen slecht Weder künn de Komeet eerst twee Daag later bestätigt warrn. De Komeet weer nich sünnerlich hell un weer eerst opdeckt, nadem he sien Perihel al dörlopen harr. In’t Johr 1844 hett Thomas James Henderson de Bahn berekent un faststellt, dat dat en kortperioodschen weer. Urbain Le Verrier hett dorophen de Öörd för sien Torüchkamen 1951 utrekent un den Periheldörgang op April 1951 bestimmt. James Challis hett em in’n November 1850 dicht bi de vörrutseggten Steed wedder funnen. Wegen slechte Bedingen to’n Beobachten is de Komeet in de Johren 1903 un 1917 nich faststellt worrn. Bi sien letzten Dörgang hett de Komeet en schienbore Helligkeit vun 9mag hatt. List vun de Kometen Syuichi Nakano: OAA Computing and Minor Planet Sections; afropen an’n 18. Februar 2012 Gary W. Kronk: Cometography Home Page;
De Bahnnegen oder Inklinatschoon vun en Himmelkörpers is in de Himmelmechanik de Winkel twüschen de Even vun sien egen Ümloopbahn un en Betogseven. Se gifft also an, wo stark en Ümloopbahn gegen de Betogseven kippt is. De Bahnnegen is een vun de söss Bahnelementen vun’t klass’sche Bahnbestimmen, mit de de Ümloopbahn vun en Himmelskörpers in’n Ruum fastleggt un beschreven warrt. Se warrt meist jümmer mit i afkört (för „Inklinatschoon“). In’t Sünnsystem warrt as Betogseven tomeist de Ümloopbahn vun de Eer nahmen (de Ekliptik). De Ümloopbahnen vun de groten Planeten sünd meist gliek un wiekt blots üm en poor Grad dorvun af. Bi de Satelliten warrt as Betogseven tomeist de middlere Äquatereven vun de Eer oder annere Planeten nahmen. Ok bi natürliche Satelliten, also bi de Maanden, vun de Eer un annere Planeten, warrt de Äquatereven vun den Planeten as Referenz nahmen. Man, bi Maanden, de wiet weg üm en Planet kreist, gellt doch wedder de Ekliptik as Betogseven. En Utnahm is de Saturnmaand Iapetus, bi den de Bahnnegen in Betog op sien Laplace-Even angeven warrt. De Äquatereven gellt ok för Bahnen in Dubbelsteernsystemen. In dissen Fall warrt se tomeist as Positschoonswinkel vun de groten Bahnass – relativ to dat Äquater-Koordinatensystem
Inklinatschoon (vun latiensch inclinare „sik negen“) betekent Bahnnegen, in de Himmelmechanik de Winkel twüschen de Ümloopbahn vun en Objekt un en Betogseven, Fallen, in de Geologie de Winkel, üm den en Steenschicht gegen de Waagrechten neegt is, Inklinatschoon, in de Eerdphysik de Winkel, üm den dat Eerdmagnetfeld gegen de Waagrechten neegt is, In de Tähnmedizin de Winkel vun en Tähn gegen de Even, de vun’n Ünnerkeev billt warrt, Inklinatschoon, in de Medizin dat na vörn negen vun’n Kopp, Inklinatschoon, in de Architektur dat sütje Negen vun Sülen un Wannen na binnen, In de Mathematik mitünner för’t Stiegen to’n Bispeel vun en Funkschoon, Propensität, in de Kennistheorie en objektive Interpretatschoon vun Wohrschienlichkeit, de sünners in de Quantentheorie anwennt warrt. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Rio is de Titel vun en US-amerikaanschen Animatschoonsfilm, de in 3D vun de Blue Sky Studios, de in Co-Produkschoon mit 20th Century Fox entstahn is. De Film is in Düütschland an’n 7. April 2011 in de Kinos kamen. Bi Produkschoonskosten vun ruchweg 90 Millionen US-Dollars hett Rio weltwiet ruchweg 483,9 Millionen US-Dollar inspeelt un tellt dormit to de spoodrieksten Filmen vun 2011. Blu is dat letzte Heken vun sien Geslecht vun de Spix-Aras. As Jungdeert weer Blu vun Smugglers ut sien Heimat Rio de Janeiro wegbröcht un leevt nu bi de Bookhännlersche Linda in Minnesota. Een Dag kummt de Ornitholoog Túlio in de lütte Stadt un vertellt Linda, dat he Blu bruken de, üm sien Geslecht to redden. Se seggt to un flüggt mit Blu na Rio de Janeiro in Brasilien. Dor warrt Blu in en Voliere mit dat letzte Seken vun jemehr Geslecht bröcht. De rebellsche Jewel hett aver rein gronix mit dat Redden vun jemehr Geslecht in’n Sinn – se will eenfach blots torüch in de Freeheit. In de Nacht warrt beide mit Hülp vun den Geelhuuvkakadu Nigel vun den Stratenjungen Fernanda klaut un na Vagelsmugglers bröcht. Se künnt woll utneihn, man dorbi stellt sik rut, dat Rio
De Happy Mondays is de Naam vun en britische Musikgrupp. Se höörn tosamen mit de Stone Roses un de Inspiral Carpets to de Pioneren vun de Madchester-Bewegung. De Grupp hett sik 1980 in Salford, Manchester, üm den Front-Singer Shaun Ryder grünnt. Se bestünn toeerst blangen den Singer Ryder ut den sien Broder Paul Ryder an’n Bass, den Gitarrspeler Mark Day, den Keyboardspeler Paul Davis un den Slagtüüchspeler Gary Whelan, de all ut Manchester un Salford stammen. 1990 harrn de Happy Mondays mit de Leder Step On un Kinky Afro jemehr gröttsten Hits. Se kemen beide bit op den föfften Platz vun de britischen Single-Charts. Jemehr Albums hebbt se op dat Label Factory Records rutbröcht. 1993 geev de Grupp bekannt, dat se ophöörn wullen. Enn vun de 1990er Johren geev dat en kort Comeback, in’t Johr 2004 sünd se nochmol wedder tosamenkamen. Dree Johren later hebbt se ok wedder en nee Album rutbröcht. Squirrel and G-Man Twenty Four Hour Party People Plastic Face Carnt Smile (White Out), 1987 Bummed, 1988 Hallelujah, 1989 Peel Session 1989, 1990 Pills ’N’ Thrills And Bellyaches, 1990 Live, 1991 Peel Session 1990, 1991 … Yes Please!, 1992 Loads & Loads More, 1996 Double Easy (The US
Karl-Heinz Paulsen (* 2. Dezember 1909 in Hamborg; † 18. August 1941 bi Narwa) weer en düütsch Ozeanograph un Polarforscher. Karl-Heinz Paulsen hett bit 1929 de Böverrealschool in Uhlenhorst besöcht. Dornah hett he en Ozeanographiestudium an de Universität Hamborg anfungen, dat he 1940 mit de mündlich Dokterprüfung afslooten hett. In’ Tweeten Weltkrieg deen he as Leutnant bi de Infanterie; toletzt as Kompaniechef vun en Maschinengewehr-Kompanie. In’ Sömmer 1941 is he an de Ostfront fallen. De düütsch Walfangflotte wurr in de Johren vör den Tweeten Weltkrieg in jeder Fangsaison en Ozeanograph todeelt. In’ Süüdsömmer 1937/38 is Paulsen mit de „Jan Wellem“ eerstmals in’t Süüdpolarmeer fohren. Wegen sien dor maakt Erfohrungen hett hüm Alfred Ritscher in dat folgen Johr in de Expeditschoonsmannschap vun de Düütsche Antarktische Expeditschoon 1938/39 beropen. Paulsen kunn sien Beobachtungen, afsehn vun en Vörbericht, nich mehr sülvst herutgeven. Nah sien Dood wurrn de Meetreegen 1951 vun dat Düütsch Hydrographisch Institut un de Utwerten dorvan 1958 dör Fritz Model publizeert. De Paulsenberge in Neuschwabenland (Oostantarktika) wurrn nah Karl-Heinz Paulsen nömmt. K.-H. Paulsen: Die ozeanographischen Arbeiten. In: Annalen zur Hydrogeographie und Maritimen Meteorologie 1939, August-Biheft, S. 29–33. Fritz Model un Alfred Ritscher: Walfangreise „Jan Wellem“ 1937/38 un Deutsche Antarktische Expedition „Schwabenland“
Jules Merviel (* 29. September 1906 in Saint-Beauzély; † 1. September 1976 in Carqueiranne) weer en franzöösch Radrennfohrer. He weer Profi van 1929 bit 1944. 1926 wurr he aber all Viezweltmeester vun de Amateure. Glieks in sien eerst Profi Johr kunn he dat Rennen Paris–Caen vör Albert Barthélémy winnen un bi de Tour de France keem he in de Gesamtwertung up Platz 23. Een Johr later keem he bi dit Rennen up den 21. Platz kunn aber ok een Deelstreck up sien Naam schrieven. Sien nächst grood Spood weer denn die Sieg bi dat Rennen Paris–Tours, wo he Antonin Magne un den Düütschen Ludwig Geyer achter sück laaten kunn. Bit 1943 harr he denn noch mehrere Podiumsplatzeeren, ahn allerdings noch mal ganz baben to stahn. Jules Merviel in de Datenbank vun Radsportseiten.net
John DeCuir (* 4. Juni 1918 in San Francisco, Kalifornien; † 29. Oktober 1991 in Santa Monica, Kalifornien) weer en US-amerikaanschen Szenenbillner un Artdirector. DeCuir hett en Utbilln an de Chouinard Art School maakt un is dorna Enn vun de 1930er Johren bi de Universal Studios anstellt worrn, woneem he vun Mitt vun de 1940er Johren an as Artdirector arbeit hett. 1949 wessel he na 20th Century Fox. För sien Arbeiten as Szenenbillner weer he tosamen ölven mol för den Oscar nomineert. Dreemol is he mit den Pries ok uttekent worrn. För’t Feernsehn hett he blots af un to mol arbeit. Sien letzt Filmwark, an dat he bedeeligt weer, weer Ghost Busters ut dat Johr 1984. Ok sien Söhn John DeCuir jr. arbeit as Szenenbillner. DeCuir is för sien Warken veerteihnmol för Filmpriesen vörslahn wesen, dörünner veelmols ok för den Oscar. Wunnen hett he veer Priesen: 1957: den Oscar in de Kategorie Best Szenenbild (Farv) för The King and I 1964: den Oscar in de Kategorie Best Szenenbild (Farv) för Cleopatra 1970: den Oscar in de Kategorie Best Szenenbild för Hello, Dolly! 1978: den Emmy in de Kategorie Rutragen Szenenbild in en Drama för Ziegfeld: The Man and His Women
Lucinda Green (* 7. November 1953 in Andover, England as Lucinda Jane Prior-Palmer) is en britisch Völsiedigkeitsriederin. Se is hüüd ok as Journalistin un Sportfunktschonärin tätig. Green hett an dree Olympisch Spelen deelnommen un wunn dorbi 1984 in Los Angeles mit de Mannschap de Sülvermedaille. Neben völ anner Titel wunn se söss Mal de Badminton Horse Trials, womit se Rekordsiegerin vun dissen Wettbewarf is un dordör besünners bekannt wurrn. Dorto wunn se bi de Weltmeesterschapen 1982 sowohl mit de Mannschap as ok in’t Eenzel de Goldmedaille un bi Europameesterschapen kunn se all toommen 4 Gold- un 2 Sülvermedaillen winnen. Hör internatschonal Loopbahn hett se 1987 afslooten. Se is aber ok hüüd noch in’ Rietport aktiv un traineert ok de Geländerieder. Lucinda Green. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons. Lucinda Green in de Datenbank vun Sportsreference.com (engelsch) Normdaten: GND: 118596616 (OGND, AKS) | LCCN: n78029550 | VIAF: 94542694 | Wikipedia-Personensöök
Das Niedersächsische Wörterbuch (plattdüütsch Dat Neddersassische Wöörbook) is de Titel vun en plattdüütsch Wöörbook, dat all Wöör ut de plattdüütschen Dialekte in de hüdigen Bundslänner Neddersassen un Bremen tohopenfaat. Na de Dialektgeographie befaat sik dat Book mit de noordneddersassischen, oostfäälschen un westfäälschen Dialektverbänne. De middeldüütsche Spraakinsel in den Upperhorz un dat Middeldüütsche in’n Süden vun den Kreis Chöttingen speelt dor keen Rull in, just so wenig, as dat Saterfreesch in’t Saterland in’n Noordwesten vun den Landkreis Cloppenborg. Dat Neddersassische Wöörbook is en Wöörbook, wo de Wöör na de Reege vun dat Alphabet in staht. An un for sik scholl dat Wöörbook mol for de Volkstumsforschung bruukt weern, man as dat na den Krieg mit de Arbeit wedder los gung, hett man dat ehrder up Woort- un Dialektkunne afsehn. All Wöör ut de plattdüütschen Dialekte in Neddersassen un Bremen vun de Midden vun dat 18. Johrhunnert af an bit up den hüdigen Dag sünd na dat Alphabet in’e Reege brocht. To jedeen Indrag warrt seggt, wat dat Woort bedüden deit, wo dat allerwegens bruukt warrt, wie faken oder wie roor dat vor kamen deit, un wat to de Grammatik to seggen is. Achter dat Wöörbook steiht en Archiv, wat siet den
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Dit Woort hett noch annere Bedüden: kiek dorför ünner Herxheim am Berg. Herxheim is een Gemeente bi Landau/Palz in’n Landkreis Südliche Weinstraße, Düütschland. De Gemeente heet op Pälzisch Herxem. In Herxheim leven 10.282 Minschen (Stand 31. Dezember 2011) up en Rebeet vun 29.12 km². 1996 hebbt Forschers in Herxheim een neolithisch Dörp funnen, in dat se Knaken von mehr as 450 Minschen funnen hebbt. De Wetenschoppers weet nich genau, wat dor passeert is, aver verscheden Befunnen düüdt dor op hen, dat de Bewahners von dat Dörp Kannibalismus bedreven hebbt. Herxheim. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons. Internetpräsenz vun de Oortsgemeend Herxheim
Dat Plattdüütsche Wöörbook for dat Ollnborger Land (Originaltitel hoochdüütsch "Plattdeutsches Wörterbuch für das Oldenburger Land") is en plattdüütsch Wöörbook, dat 1941 in eerste Uplage vun Hermann Böning as Heft 7 in de Reege "Oldenburger Forschungen" for den Ollnborger Vereen for Landsgeschicht un Ollerdomskunne rutgeven wurrn is. Midderwielen gifft dat dor de veerte Uplage vun, rutkamen 1998 mank de Oldenburger Forschungen, Neue Folge, Band 7 un noch mol dörgahn un en beten wat wieter maakt vun Jürgen Lange, Hans-Joachim Mews un Dieter Stellmacher. In dat plattdüütsche Wöörbook finnt sik de dree wichtigsten Mundorten vun dat Ollnborger Land: de noordollnborgsche, de in de Landkreise Ollnborg, Ammerland un Wersermasch snackt warrt, de jeversche, de in'n Landkreis Freesland praat warrt un de süüdollnborgsche, as de in de Landkreise Cloppenborg un Vechte snackt warrt. Düsse Mundorten weert in dat Wöörbook so unner brocht: In den grottsten Deel I. (Noordollnborg) steiht de Woortschatz vun de ole Graafschop Ollnborg in. De sunnerlichen jeverschen Utdrücke sünd dor in kenntekent mit (Jv.). In den lüttjeren Deel II. (Süüdollnborg) staht bloß Wöör in, de in Noordollnborg fehlt oder de dor ganz anners klingt. Se sünd in de Mundoort schreven, de in de Gemarken vun Dinklaoge un Essen tohuse is. Se
Jack Babashoff (* 13. Juli 1955 in Whittier, Kalifornien) is en ehmalger US-amerikaansch Swemmsportler. Babashoff is 1955 in Whittier in Kalifornien boren. Shirley Babashoff is sien Süster. Bi de Olympisch Sömmerspelen 1976 in Montreal wunn he de Sülvermedaille över 100 m Freestil achter sien Landsmann James Montgomery aber noch vör den Düütschen Peter Nocke. Buterdem wunn he bi de Swemmweltmeesterschapen 1978 in Berlin mit de US-amerikaansch 4 x 100 m Freestilstaffel de Goldmedaille. Sien Süster Shirley Babashoff hörrt mit 8 Medaillen to de spoodriekst Swemmsportlerinnen vun all Tieden bi Olympisch Spelen. Jack Babashoff up sports-reference.com (engelsch)
As Bänner (medizinsch ok as Ligamenten (lat. ligamenta, Singular ligamentum) betekent warrt in de Anatomie strangordige Strukturen. In’n Bewegungsapparat sünd Bänner tomeist fesige Sträng vun Binngeweev, de de beweglichen Deelen vun’t Knakenskelett verbinnen doot un sik blots ’n beten dehnen laat. Dormit schränkt se de Beweglichkeit vun de Lidden op en funkschonell sinnig Maat in. Wiel Bänner Knaken mit’nanner verbinnen doot, warrt de Verbinnen vun Knaken mit Muskeln as Sehnen betekent. Wenn Bänner duller as normal dehnt warrt, to’n Bispeel bi’t Ümknicken vun en Lidd, kann dat to en Bännerdehnen oder sogor to’n Bännerreet kamen. Butendem is de Begreep Band ok begäng för sünnere Folden vun de Tunica serosa, de to’n Ophangen vun binnere Organen deent. In de Biologie warrt de Verbinnen vun de beiden Schalendeelen bi Musseln ok as Ligament oder as Slottband betekent. Ligamentum arteriosum Ligamentum calcaneonaviculare plantare Ligamentum carpi transversum (Retinaculum flexorum, Karpalband, in de Hand) Ligamentum coronarium Ligamentum falciforme hepatis Ligamentum flavum (Geel Band, an de Warvelsüül) Ligamentum hepatoduodenale (twüschen Lebber un Twölffingerdarm) Ligamentum hepatogastricum (twüschen Magen un Lebber) Ligamentum inguinale (Liestenband) Ligamentum longitudinale anterius (vörderet Längsband, an de Warvelsüül) Ligamentum longitudinale posterius (achteret Längsband, an de Warvelsüül) Ligamentum nuchae (Nackenband, an de Halswarvelsüül) Ligamentum patellae
Ingrid Mortimer van Houten-Groeneveld, boren Groeneveld, (* 21. Oktober 1921 in Berlin; † 30. März 2015 in Oegstgeest)) weer en nedderlannsch Astronomin, de an de Universität Leiden arbeit hett. Gemeensam mit hör Ehemann Cornelis Johannes van Houten un den Astronomen Tom Gehrels weer se in' Rahmen vun dat Palomar-Leiden-Survey an dat Opdecken vun all tosommen 4329 Asteroiden bedeeligt. Dorbi hett Gehrels umfangriek Himmelsupnahmen mit de 48-Zoll-Schmidt-Kamera vun dat Mount Palomar-Observatorium in den USA maakt. De fotografisch Platten wurrn denn mit Scheep in de Nedderlannen brocht un an de Universität vun Leiden to dat Bestimmen vun Asteroiden utwert. Nah Ingrid van Houten-Groeneveld is der Asteroid (1674) Groeneveld nömmt. Lutz D. Schmadel: Dictionary of Minor Planet Names. 5th ed. Springer, Berlin 2003, ISBN 3-540-00238-3 (engelsch) Leidse sterrenkundige Ingrid van Houten overleden (21 oktober 1921-30 maart 2015) Minor Planet Center [1] Normdaten: GND: 117014230 (OGND, AKS) | VIAF: 315524530 | Wikipedia-Personensöök
Robert Schumann (* 8. Juni 1810 in Zwickau; † 29. Juli 1856 in Endenich, hüüd en Oortsdeel vun Bonn) weer en düütsch Komponist un Pianist vun de Romantik. De gelegentlich angeeven tweet Vörnaam Alexander is nich beleggt. He weer de Ehemann vun Clara Schumann, borene Wieck. Robert Schumann weer dat jüngste vun fiev Kinner vun den Bookhändler un Verleger August Schumann (1773–1826) un de sien Fru Johanna Christiane, borene Schnabel (1770–1836). He kreeg all mit söben Johr Klaveerünnerricht bi Johann Gottfried Kuntsch (1757–1855). In Leipzig un Heidelbarg studeer he 1828–1830 ahn groot Lüst Jura, in Wohrheit aber hett he sück all ganz mit de Musik befaat un fung ok an to komponeeren. Neben Klaveerünnerricht (bi Friedrich Wieck, den Vader vun sien latere Fru) un Musiktheorie bedreev he eegen Studien anhand vun Johann Sebastian Bach sien Wohltempereert Klaveer. En Fingerzerrung verhinner woll de Virtuosenloopbahn; aber dat entstunnen wiedere fröh Kompositschonen. Up Johren herut hett he blots Warken för Klaveer schreeven. 1834 grünn Schumann de Neue Zeitschrift für Musik, in de de deelwies realen, deelwies utfunnen „Davidsbündler“ (ünner annern „Eusebius“ un „Florestan“) för en hooch, „poetische“ Musik strieden deen. In sien romantisch-idealistischen Künstlerdom uprichtig un entscheeden, weer Schumann dör sien immer starker
Deliverance is de Titel vun en US-amerikaanschen Aventüerfilm ut dat Johr 1972 vun den Speelbaas John Boorman. De Hööftrullen hebbt Burt Reynolds, Ronny Cox, Jon Voight un Ned Beatty speelt. Dat Dreihbook baseert op den Roman Deliverance (dt.: Flußfahrt) vun den Schriever James Dickey ut dat Johr 1970. De Stadtlüüd Lewis, Ed, Bobby un Drew kamt ut Atlanta un begeevt sik tohopen op en Kanutour op den willen Stroom Cahulawassee, wiet af vun de Zivilisatschoon in’n Bundsstaat Georgia. Dat is de letzte Mööglichkeit dorop to fohren, vunwegen dat dat Rebeet gau al ünner Water steiht, wenn de Bo vun en Staudamm in Neeg fardig is. Vun Anfang an begegent jem de Inwahners in de Bargen argdenkern un afwiesen, so dat se sik as Frömme in en frömmen Welt bewegen doot. As se in en Dörp na Lüüd söökt, de jemehr Autos na jemehrn Teeloort fohren schüllt. Drew stellt dor Kuntakt her to en behinnerten Jungen mit an Banjo, mit den he tosamen op sien Gitarr en Duett spelen deit. Liekers gifft em de Jung achteran nich de Hand. De veer Mannslüüd deelt sik op twee Kanus op un schippert los. Gau övernimmt Lewis dat Regeer un vertellt de annern, wat
Ollenborger Münsterland - Use Wörbauk is en plattdüütsch Wöörbook, dat sik mit de plattdüütsche Spraken befaten deit, so as de in dat Ollnborger Mönsterland bruukt warrt. Rutgeven wurrn is dat 2009 unner de Redaktschoon vun Bernhard und Anneliese Grieshop, Alfred Kuhlmann, Maria un Wilhelm Thien, Marga Siemer, Maria Blömer un Kerstin Ummen. Wetenschoplichen Ratgever sünd Wilfried Kürschner vun de Universität Vechte (Lehrstohl for allgemeene Spraakwetenschop un germanistische Linguistik) un Maik Lehmberg vun de Arbeitsstell Neddersassisch Wöörbook bi dat Institut for histoorsche Landsforschung an de Universität Chöttingen. Dor sünd um un bi 13.000 Wöör in tohopen sammelt. In den eersten Deel A-Z staht de Wöör na de Reeg vun dat Alphabet in upschreven. Achteran gifft dat noch en Bulten Wöörlisten, wo „Fraulüennäöms“, „Kerlsnäöms“, „Plattdütsch dör't Johr“, „Deierte“, un „Planten un Blaumen“ in to finnen sünd. To'n Sluss folgt noch Afsnitte over de Orthographie un ober de Grammatik vun dat Mönsterlänner Platt. In dat Wöörbook schall de Spraken in stahn un in'e Reege brocht weern, so, as de in dat Ollnborger Mönsterland bruukt warrt. So schall dat Book en goden Deenst doon for de plattdüütschen Schriewerslüe. Wenn een plattdüütsche Texte lesen deit, schall he de Wöör, de he nich kennen deit, hier
Arnold Spruck (* 9. September 1934 in Gießen; † 31. August 2013) weer en düütsch Politiker (CDU). Spruck wurr as Söhn vun en Malermeester boren. Nah sien Schoolbesöök hett he ok Maler lehrt. 1957 hett he sien Meesterprüfung as Maler bestahn un hett denn as Malermeester in Nidda arbeit. Later weer he Präsident vun den hessischen Handwarksdag un de Arbeitsgemeenschap vun de hessisch Handwarkskamern as ok Präsident vun de Handwerkskamer Wiesbaden. Spruck weer Liddmaat vun de CDU. Spruck hörr den Hessischen Landdag van’ 14. Dezember 1976, as he för den utscheeden Afordneten Christian Schwarz-Schilling nahrücken dee, bit 1991 an. 1991: Verdeenstkrüüz 1. Klasse vun de Bundsrepubliek Düütschland 1996: Groot Verdeenstkrüüz 1999: Groot Verdeenstkrüüz mit Steern Nahroop up Arnold Spruck Normdaten: GND: 128468815 (OGND, AKS) | LCCN: no2011109042 | VIAF: 74906023 | Wikipedia-Personensöök
Seamus Justin Heaney (['ʃeɪməs 'hiːni]; * 13. April 1939 dicht bi Castledawson, County Londonderry, Noordirland; † 30. August 2013 in Dublin) weer en irisch Schriever, de 1995 den Nobelpries för Literatur kreeg. Seamus Heaney stamm as eerst Kind vun negen Kinner ut en kathoolsch Buernfamilie; de Vader hannel mit Veeh. Nah de överkonfessionelle Elementarschool vun Anahorish hett Heaney van 1951 bit 1957 mit en Stipendium de kathoolsch Internatsschool St. Columb’s College in Londonderry. Mit en Stipendium kunn Heaney van 1957 bit 1961 dat Fack Anglistik an de Queen’s University in Belfast studeeren. To sien Studienkollegen hebbt dormals de latere kanaadsch Schriever George McWhirter un de latere irisch Literaturwetenschapler un Schriever Seamus Deane hörrt. Nah dat Examen hett Heaney as Mester an de St. Thomas Secondary School as ok an dat St. Joseph College in Belfast arbeit un siet 1966 as Dozent an der Queen’s University. In dat Studienjohr 1970/71 övernehm he en Gastdozentur an de University of California, Berkeley. Nah de vun hüm utspraaken Kündigung vun de Belfaster Universitätsstäe truck Heaney 1972 mit sien Familie in de Grafschap Wicklow in de Republiek Irland in dat Glanmore Cottage, wo he meest sien Gedichte schreven hett. Siet 1976 hett he ok noch
Stefan Krause is de Naam von Stefan Krause (* 1958), düütsch Synchroon- un Höörspeelsnacker un Musiker, Stefan Krause (* 1962), düütsch Manager. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Donald "Don" Kirkpatrick (* 17. Juni 1905 in Charlotte (North Carolina); † 13. Mai 1956) weer en US-amerikaansch Jazz-Pianist un Arrangeur vun den Swing. Don Kirkpatrick speel van 1926 bit 1933 bei Chick Webb (Heebie Jeepies, 1931) un bi Elmer Snowden un bi Don Redman van 1933 bit 1937. Buterdem weer he as Arrangeur för Teddy Hill, Count Basie, Cootie Williams, Buddy Johnson, Benny Goodman un anner Bandleader tätig. Kirkpatrick nehm Schallplatten mit Benny Morton 1934, Sidney Bechet, Bunk Johnson 1947 un van 1952 bit 1955 as Liddmaat vun dat Orchester vun Wilbur De Paris up. Kört nah sien Utscheeden ut de New New Orleans Jazz Band is Kirkpatrick an en Lungenentzündung storven. Ian Carr, Digby Fairweather & Brian Priestley: Rough Guide Jazz, Stuttgart, Metzler 2004 (2. Uplaag), ISBN 978-3-476-01892-2 Martin Kunzler: Jazz-Lexikon, Reinbek, Rowohlt, 1988 Richard Cook & Morton, Brian: The Penguin Guide To Jazz on CD, 6th Edition, London, Penguin, 2002 ISBN 0-14-017949-6. Bielefelder Katalog 1988