rlitschk/wikidir huggingface dataset:
De Doodsstrafe is dat Döden van Minschen för een na den Gesetten straafbaar Doon. Vör de Doodsstrafe krigt de Verordeelte meest in enen Gerichtsverfaren een Doodsoordeel, so dat Veroordeelte upletzt henricht oder exekuteert wärd, dat Oordeel to vullstrecken. Ol sied Jaarhunnerden Tied wärd Personen exekuteert, wenn de straafbaren Daden för sunnerlik schaar Verbreken gellen. In’n 18. Jaarhunderd fung dat in de Upklärung an, dat in Europa de Frage upkeem, of de Doodsstrafe gegen’t Recht is oder nich. Een paar Staten geven to de Tied al de Doodsstrafe up, so to’n Bispeel dat Groothertogdom Toskana in’n Jare 1786. De Doodsstrafe geven allnagrade meer un meer Staten up. Vandage es de Doodsstrafe in de Ethik, den Straafrecht ümmestreden; faken geld se för nicht to vereenbaren med den Minschenrechten. Vele Organisatschonen sett sik in, de Doodsstraafr weltwied uptoheven. As ene Stap för düt Maal verlangt de Vereenten Natschonen sied 2007 een Moratorium för Exekutschonen. Na 1945 Hans J. Pieper (Heruutgever): Hat er aber gemordet, so muss er sterben. Klassiker der Philosophie zur Todesstrafe. Günter Seubold, Alfter 2003, ISBN 3-935404-11-5. Wilhelm Gotthelf Schirlitz: Die Todesstrafe in naturrechtlicher und sittlicher Beziehung. 1825. Charles Lucas: Von dem Strafsysteme und der Abhaltungstheorie im Allgemeinen; von der Todesstrafe
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Kapitalismus betekent up de enen Siede ene bestimmte Form to weerdschoppen un de Sellschop to ornen, up de andern Siede ene Tied in de Weerdschopshistorie. Wat Kapitalimsus uutmaakt, is swaar to seggen, de Defintitschonen med deelwiese starken ideoloogschen Unnerscheden hebbet sik in den Loop van de Tied jümmerto wandelt. Allgemeen is de Kapitalimus een Systeem, in den de Produktschoonsmideel Privaategendom sind un de Markt de Produktschoon un den Konsum van Produkten stüürt. Een ander wichtig Kennteken is de Akkumulatschoon, Loonarbeed un na Winst to streven. Marktweerdschop hadden vele verscheden Staatsformen, Sellschoppen un Kulturen. De Tied van den moderenn Kapitalismus betekent ene Epoche in de Weerdschipshistorie, de in’n 18. Jaarhunderd in Europa med de industrielle Revolutschoon beginnnt un bet vandgae duurt. Se kam na de Tied van den Feudalismus in’n europääschen Middelöller un den Merkantilismus tiedens den Absolutismus. Klassische Natschonaalökonomie Frédéric Bastiat: Oeuvres économiques. Presses Universitaires de France, Paris 1983, ISBN 2-13-037861-7 ([www.bastiat.org Online]). David Ricardo: On the Principles of Political Economy and Taxation. London 1817 (dlisv03.media.osaka-cu.ac.jp [DjVu]). Jean-Baptiste Say: Traité d’économie politique. 2006, ISBN 2-7178-5318-9 Adam Smith: Der Wohlstand der Nationen. 1776, ISBN 3-8252-2655-7. Marxismus Karl
De Tillamook sünd en noordamerikaansch Indianerstamm ut de Salish-Spraakfamilie. Tillamook is en Chinook-Woort, wohrschienlich för Land vun veel Watern oder Minschen vun Nehalem. Fröher hett man se ok Calamoxes nömmt. 1805 wurr de Tall vun de Tillamook up 2.200 schätzt. 1950 weern dat ünner 250 Lüüd. 1990 hett man 50 Nahfahren schätzt, de in Oregon leven. Bi de Ankunft vun de Europäers in Noordamerika leben de Tillamook entlang vun en Küstenstriep in dat hüdige nöördlichee Oregon. Dat Rebeet gung vun de Siletz River bit to de Nehalem River. Tillamook is en Salish-Spraak, de ehr Dialekten Nehalem, Nestucca, Salmon River (Nechesnan) un Siletz (dat eegentlich Tillamook) mit insluten doot. De eerst Kontakt tüschen Tillamook un Nich-Inheemsche is för 1788 belegt, ofschoons Iesenmeesten un Pockennarben en noch fröheret Möten vermoten laten. En regelmäßig Kontakt mit Händlers fung nah 1811 an. Süken as Malaria, Syphilis, Pocken un anner Krankheeten as ok Wapen un Snaps hebbt in de 1830er Johren de Tall vun Tillamook um ruch weg 90 Perzent minnert un somit ok de Tall vun de Dörpers reduzeert. 1850 hett de Donation Land Act de witt Siedlers in Oregon kostenlos dat Land vun de Tillamook to Verfügung geven. De Indianer hebbt jemehr Land
Konservatismus (af un an ook Konservativismus; uut latiensch conservare bewaren, wat uphegen, wat holen) is een Sammelbegreep för politsche Ströme in de Sellschopp, de versöket de Sellschop, os nu is, to bewaren oder ook ene Sellschop os se vörtieden maal was wedderhertostellen. De Konservatismus glöövt dat de Sellschop freedlich wiederwasst un vörankümt un richt sik na na Bruuk un Herkomen, de sik os good wiest hebbet, uut. Tohoop med den Liberalismus un den Sotschalismus is de Konservatismus ene mang den dree groten politschen Ideologien oder Weltsichten, de dat in Europa sied den 18. un 19. Jaarhunderd givt. Anderster os de beden anderen is de politsche Konservatismus man eer ene Denkwiese in Betog to de histoorschen Ümstänne un kene afsloten politsche Philosophie. As de Konservatismus as politsche Weltsicht upkomen is, was he eerst gegen de Upklärung un de Idden uut de Fransche Revolutschoon, den Liberalismus un den Radikalismus richt. Anderster bekikt Panajotis Kondylis den Konservatimus nich as de politsche Weltsicht gegen wat, man as ene politsche Weltsicht, de versöcht den Gedanken van de societas civilis in de Poltik to bringen. Edmund Burke, irsch-britischen Philosooph, Grünner van den „klassischen“ konservativen Denken Louis-Gabriel-Ambroise de Bonald, fransche Monarchist, politische Philosooph un Grünner van den
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Faschismus (van italieensch fascio Bund) was eerst de Egennaam för de Partito Nazionale (Natschonale Faschistsche Partei oder Natschonaal-Faschistsche Partei), de unner den Leidsmann Benito Mussolini in Italien in de Tied van 1922 bet 1943/45 de politsche Macht was, dat Land beheersche un ene Diktatuur uprichte, den italieenschen Faschismus. Van den 1920er Jaren an het de Begreep ook ander ultranatschonalistsche politsche Ströme betekent, de enen Leidsmann oder Föhrer hadden, ene strenge Hierachie, antiliberaal un antimarxistsch weren un versocht hebbet de Demokratien, de na den Eersten Weltkrieg upkomen weren, to störten. Of de Begreep Faschismus ook buten düsse Tied ander politsche Ströme beschrieven kann, is ümmestreden. Wat de Faschismus is, undersöket de Faschismustheorie. Neofaschismus is in’n enge Sinne de politsche Stroom van Mussonlini siene Anhängers, nadem dat he stört was (Movimento Sociale Italiano, 1946–1995). In’n wieden Sinne betekent Neofaschismus politsche Gruppen un Parteien, de vandage völksche un rassische Weltsichten hebbet, sik för enen överdreven Natschonalismus un Antikommunismus insett un faken praat sind Gewalt to bruken. In Düütschland sind dat besunners Neonazis. Arnd Bauerkämper: Der Faschismus in Europa 1918–1945. Reclam, Stuttgart 2006, ISBN 3-15-017049-4. Jerzy W. Borejsza: Schulen des
Daniel Edward Aykroyd CM (* 1. Juli 1952 in Ottawa as Daniel Agraluscarsacra) is en kanaadschen Filmschauspeler un Dreihbookschriever. Dan Aykroyd hett in Ottawa an de Carleton University studeert. Hier harr he bi en Studententheater sien ersten Optritt op dat Rebeet Schauspeel. 1972 weer he in en Reeg vun föffteihnminütige Kummedie-Shows bi en Kabelsenner to sehn. Dormols al hett he sien Sketche sülvst schreven un produzeert. Siet 1983 is Aykroyd mit Donna Dixon verheiraadt. Se hebbt tohopen dree Döchter: Danielle (*1989), Belle (*1993) un Stella (*1998). Dan Aykroyd is en grötteren Publikum bekannt worrn, as he tohopen mit annere Schauspelers de Feernsehreeg Saturday Night Live bi de NBC grünnt hett, woneem veele Dorstellers jemehrn Anfang nahmen hebbt. He hett ok mit John Belushi tosamen arbeidt. De beiden hebbt denn de Blues Brothers Band grünnt. Ut disse musikaalsch Arbeidt sünd twee LPs tostannen kamen un en spoodrieke Tournee. Dorut is denn ok de Film Blues Brothers entstahn, mit John Landis as Speelbaas, de för Aykroyd un Belushi jemehr gröttste Spood weer. Aver ok mit annere Kollegen vun Saturday Night Live hett he Filmen dreiht, as t. B. mit Bill Murray, Chevy Chase un Eddie Murphy. Mit Bill Murray harr he Spood
Willem Poeck (* 29. Dezember 1866 in Mesborg; † 7. Juli 1933 in Blumenau, Brasilien) weer en hooch- un plattdüütschen Schriever. Poeck is 1866 as Söhn vun’n Dörpsmitt in Mesborg boren. He weer 1878 bet 1886 op dat Gymnasium in Horborg un hett 1886 dat Studeren an de Universitäten Göttingen un Marburg anfungen, op ne’e Spraken. 1887 weer he Grünnungspräsident vun de Sängerschaft Gottinga. Denn dee Poeck vun 1898 af an bet 1907 as Oberbeamter bi’n Toll in Hamborg arbeiden. Later hett he anfungen blot noch to schrieven. De Herr Innehmer Barkenbusch und andere Geschichten von der Waterkant. Gutenberg-Verlag, Hamborg 1906 In de Ellernbucht. En Geschicht von de Hamborger Waterkant. Gutenberg-Verlag, Hamborg 1907 Lebendige Bütt. Zwei Humoresken von der Waterkant. Verlag des Volksbildungsvereins, Wiesbaden 1907 Von Löwen, Lumpen und anständigen Leuten. Lustige Hamburger Geschichten. Glogau, Hamborg 1908 De Putt in Schören. (överdragen ut Heinrich von Kleist sien Der zerbrochne Krug; toeerst opföhrt an’n 29. April 1908 in’t Schiller-Theater in Hamborg) Die Zukunft der plattdeutschen Sprache. Callwey, München 1910 Das verhängnisvolle Honorar und andere Novellen und Plaudereien. Grunow, Leipzig 1914 Die Eisenrose. Gedichte. Grunow, Leipzig 1914 Trina Groots Vermächtnis. Roman aus der Hamburger Elbmarsch 1917 Rungholtmenschen. Hanseatische Verlagsanstalt, Hamborg 1920 Poggenkönig
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. De Liberalismus (latiensch liber frie; liberalis frieheedlik) is ene politsche Philosophie un enen histoorschen un modernen politschen Stroom, de na Frieheed in Politik, Weerdschop un de Sellschop streevt. Börgers, de sik na liberale Ideen streven, bröchten in heel Europa de eersten Demokratien un Natschonaalstaten vöran. De Amerikaansche Revolutschoon, de Fransche Revolutschoon un de düütsche Revolutschoon 1848/49 sind to’n Deel de Folgen van liberalen Ideen in de Politik. De Liberalismus well ene Sellschop, in de Frieheed för jeed enen, Rechte, Pluralismus un dat Recht siene Ansichten frie uutrospreken de Grundlage sind. Alle Ansichten un Ideen frie to bespreken maakt dat mööglik, dat sik de besten Ideen dörsetten könnt. In de Weerdschop is de Liberalismus för Egeninitschative, den friegen Weddstried un so ook för de Marktweerdschop. In de Politik well de Liberalismus enen Staat, in den dat freige Debatten över Gesette givt un in den Staatsmacht updeelt is. Dat heet idealerwiese enen demokraatschen Rechtsstaat, in de Minderheden un dat Individuum Respekt geneet. De Staat is de Garant för dat Recht un för Doon verantwoordlik. De Staat akzepteert Pluralismus un sotschalen Wannel. Liberale Philosophen beröpt sik up dat Ärve
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Marxismus is de Name för ene politsche Philosophie, de Karl Marx un Friedrich Engels in’n 19. Jaarhunderd grünnen. De Afsicht was de Klassen in de Sellschop in Revolutschonen in ene Sellschop sunder Klassen to wandeln. De Marxismus is een politschen, wetenschopliken un philosoophschen Stroom, de groten Inflood nomen het un to den Sotschalismus un Kommunismus tellt. Marxisten heet de Anhängers van Karl Marx un Friedrich Engels. Ook Personen un Denkwiesen, de up sik up dat Wärk van Marx un Engels stütt, tellt to den Marxismus Bekannte Ströme binnen den Marxismus sind de Orthodoxe Marxismus in de fröhenSotschaaldemokratie Ende 19. / Anfang 20. Jhd.), de Leninismus, de Marxismus-Leninismus, de Maoismus, de Trotzkismus un verscheden Formen Westliken oder Neomarxismus, daar mang de Frankforter Schole un de fransche Strukturalistsche Marxismus, de italieensche Operaismus, de jugoslaawische Titoismus un de Postmarxismus. De Marxismus keem up as sik Marx un Engels kritsch de düütschen Philosophen Kant, Hegel, Feuerbach, de klassischen engelschen Natschonaalökonomen as Smith, Ricardo, de fröhen franschen Sotschalisten os Fourier, Saint-Simon, Blanqui, Proudhon un de Historikers uut de fransche Restauratschoon os Thierry, Guizot, Mignet bekiekt hebbet. Sunnerlik Engels, Karl Kautsky un
Martha Müller-Grählert (* 20. Dezember 1876 in Barth; † 19. November 1939 in Franzborg) weer ene plattdüütsche Schrieversche. Boren is Martha Müller-Grählert ünner den Naam Johanna Daatz 1876 in Barth. As ehr Vadder, de Möllermeester Friedrich Grählert ut Zingst 1879 ehre Mudder heiraden dee, do leten se den Vörnaam vun jemehr Dochter ok mit ännern un de Deern heet vun 1879 af an Martha Grählert. De Kinnertiet hett se in Zingst in de Linnenstraat 7 tobröcht. Dor steiht hüüt ene Gedenktafel. Denn weer se op dat Franzborger Lehrerseminar un dee as Huuslehrersche arbeiden. Al fröh hett se ok Gedichten schreven. 1898 is Müller-Grählert na Berlin tagen. Se dee as Redaktörin bi dat „Deutsche Familienblatt“ arbeiden un hett 1904 Max Müller heiraadt. In Berlin hett se ok ehr beröhmt Gedicht „Mine Heimat“ schreven, dat vun de Oostseewellen in ehre Heimat hannelt. Rutkamen is dat toeerst 1907 in’n Band „Schelmenstücke“. 1911 güng Müller-Grählert mit ehren Mann na Japan, he schull dor Gastperfesser in Sapporo wesen. As de Eerste Weltkrieg utbreken dee, kemen de beiden na Düütschland trüch. De Reis in Kriegstieden weer lang un swoor. De Eh güng denn in’e Brüch un Müller-Grählert müss tosehn, dat se an Geld keem. Mit Vördragsreisen
Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini (* 3. November 1801 in Catania, Sizilien; † 23. September 1835 in Puteaux bi Paris) weer en italieensch Opernkomponist. Vincenzo Bellini weer de öldste Söhn vun Rosario Bellini (1776–1840) un Agata Ferlito. He wurr as Söhn un Enkel vun Karkenmusikern boren. Dat Gebortsdatum is nich seker. Mit dree Johren fun ge an, Klaveer to spelen, mit söss Johren fung he all an to komponeeren. In’n Karkenchor kreeg he all Fröh Upmarksomkeit; as Twalfjohriger hett he de Kamermusik vun Joseph Haydn un Wolfgang Amadeus Mozart kennenlehrt. Sien eersten Musikünnerricht kreeg he vun sien Grootvader Vincenzo Tobia Bellini (1744–1829), de ut den Abruzzen stamm un um 1767 nah Catania kommen weer, wo he as Kapellmeeister an de Kathedrale wirkt harr. Tüschen 1813 un 1818 sünd de eersten Kompositschonen vun Bellini entstahn (de meesten kann man nich nipp un nau dateeren), neben eenige Vertonungen vun geistlich Texte vör allen lütt Instrumentalstücke un Leeder mit Klaveerbegleitung för de Salons vun de fien Sellschopp in Catania, to de Bellini gau Togang funnen harr. De Hartog un de Hartogin vun Sammartino hemm hüm en Studium an dat Reale Collegio di Musica di San Sebastiano in Neapel mögelk maakt, dat he van
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Propaganda (van latiensch propagare uutbreden, verbeden) betekent vandage de Afsicht politsche Ansichten to verdreien un to manipuleren un so dat Bedregen in Sellschop so to stüren as sik dat de ene, de de Propaganda in Updrag geven het vörstellt. De verscheden Sieden un Ansichten van enen Thema nich vörtostellen un slichte Informatschonen med egen Ansichten to vermengelren is daar ene mang den wichtigsten Propagandatechniken bi. Dat verscheelt sik to pluralistschen un kritschen Sichtwiesen, de sik med underscheedliken Beleevnissen, Ansichten un Weerden in enen ratschonaal Diskurs formt. Nietzel, Benno: Die Massen lenken. Propaganda, Experten und Kommunikationsforschung im Zeitalter der Extreme. De Gruyter, Oldenburg 2023, ISBN 978-3-11-077424-5 Jonathan Auerbach, Russ Castronovo (Heruutgever): The Oxford Handbook of Propaganda Studies. Oxford University Press, Oxford 2013, ISBN 978-0-19-976441-9. Edward Bernays: Propaganda. Horace Liveright, New York 1928. Thymian Bussemer: Propaganda. Konzepte und Theorien. Verlag für Sozialwissenschaften, Wiesbaden 2005, ISBN 3-8100-4201-3. Jacques Ellul: Propaganda. Wie die öffentliche Meinung entsteht und geformt wird, aus dem Französischen von Christian Driesen, Westend Verlag GmbH, Frankfort an’n Main, 2021, ISBN 978-3-86489-327-8. Rainer Gries, Wolfgang Schmale (Heruutgever): Kultur der Propaganda. Überlegungen zu einer Propagandageschichte als Kulturgeschichte. Winkler, Bochum
Anton Aulke (* 14. Juli 1887 in Senden; † 19. Dezember 1974 in Warendörp) weer en plattdüütschen Schriever un Persepter ut dat Mönsterland. Aulke is 1887 as Söhn vun en Bomeester in Senden boren un güng vun 1894 bet 1901 op de Volksschool in Senden un denn vun 1903 af an bet 1908 op dat Gymnasium Laurentianum in Warendörp un möök dor sien Abitur. Denn hett he glieks anfungen Ooltphilologie un Germanistik in Mönster studeren. 1910 ok een Semester in Breslau. 1913 hett he siene Staatsprüfung as Lehrer maakt. 1914 is he as Freewilligen in’n Krieg gahn. Dor hett he denn wat bi afkregen un kunn den Rest vun sien Leven nich mehr good lopen. He dee denn vun 1915 bet 1929 as Studienassesser an de Gymnasien Patterbuorn un Rheine arbeiden. Vun 1929 af an bet to siene Pension 1952 weer he Lehrer för Düütsch un Latien an dat Laurentianum. Aulke is 1974 doodbleven un liggt op’n Karkhoff in Warendörp begraven. Aulke hett 1952 den Klaus-Groth-Pries un 1955 den Kulturpries vun de Stadt Warendörp kregen. 1961 kreeg he den Annette-von-Droste-Hülshoff-Pries. 1962 hett em de Stadt Senden to’n Ehrenbörger maakt un de Stadt Warendörp hett em 1967 den Gollenen Ehrenring geven.
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Ene politsche Partei (van latiensch pars, Genitiv partis Deel, Siede) is ene Organisatschoon, in de sik Minschen tohoopsluut, de in enen grötteren politschen Verbund (to’n Bispeel enen Staat) versöket meer politsche Medsprake to winnen, so dat se de egen Ideen un Ansichten ümmesetten könnt oder Vördele för sik sülvenst winnen könnt. Ulrich von Alemann: Das Parteiensystem der Bundesrepublik Deutschland. 4. Auflage. VS Verlag, Wiesbaden 2010, ISBN 3-531-17665-X. Uwe Andersen (Heruutgever): Parteien in Deutschland. Krise oder Wandel? Wochenschau, Schwalbach am Taunus 2009, ISBN 3-89974-480-2. Frank Decker: Parteien und Parteiensysteme in der Bundesrepublik Deutschland. Kohlhammer, Stuttgart 2011, ISBN 3-17-021493-4. Frank Decker, Viola Neu (Heruutgever): Handbuch der deutschen Parteien. 3. Auflage. Springer VS, Wiesbaden 2018, ISBN 3-658-17994-5. Klaus Detterbeck: Parteien und Parteiensystem. UVK, Konstanz 2011, ISBN 3-8252-3575-0. Julian Krüper: Parteien und Parteienrecht. Rechtliche Grundlagen der Parteiendemokratie. Nomos, Baden-Baden 2017, ISBN 3-8252-4501-2. Julian Krüper, Heike Merten, Thomas Poguntke (Heruutgever): Parteienwissenschaften. Nomos, Baden-Baden 2015, ISBN 3-8487-1777-8. Oskar Niedermayer: Voraussetzungen, Rechte und Pflichten von Parteien in Deutschland. In: Bundeszentrale für politische Bildung (Hrsg.): Dossier: Parteien in Deutschland. 28. April 2020 (bpb.de [afropen an’n 24. November 2021]). Oskar Niedermayer (Heruutgever): Handbuch Parteienforschung. Springer
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. ASEAN (kort för engelsch Association of Southeast Asian Nations Verbund van Süüdoostasiaatschen Natschonen) is ene internatschonale Oragnisatschoon, in de süüdoostasiaatsche Staten tohoopwärket un in Jakarta hen Höövdsitt het.. De Afsicht was eerst better in Weerdschop, Politik un bi sotschalen Saken tohooop to wärken. Läter kam daar ook de Afsicht to sik gemeensam med Sekerheeds-, Kultuur- un Ümeweltfragen to befaten. In’n September 2009 besluten de Staatsböversten van den ASEAN-Maten enen gemeensamen Weerdschopsruum so os in de EU to grünnen. In den Loop van de Tied kemen daar noch ander Organisatschonen to: dat ASEAN-Regionaalforum (ARF) för Sekerheedsfragen, de ASEAN-Friehannelszone (AFTA), den Handel to stütten, de ASEAn Investment Area (AIA), Direktinvestitschonen toföddern un noch annerwat. Vörlöper för de Organisatschoon was de Vervund van Süüdoostasien (ASA, 1961–1967). Thailand, Indonesien, Malaysia, de Philippinen un Singapur grünnen de ASEAn 1967. De Afsicht was de Konjunktuur rup to bringen, sotschaal un politsch vöran to komen. De gemeensame Weerdschopspoltik het good anslaan, so männige Maten vandage för Tiger- oder Pantherstaten geld. Sinds 1984 is ook dat Sultanaat Brunei een Liddmaat. Ook sied 1984 is Papua-Nieguinea in den Belurerstand. 1995 kam Vietnam daarto, 1997 Myanmar
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. De Araabsche Liga (araabsch: جامعة الدول العربية‎ dschāmiʿat ad-duwal al-ʿarabiyya, DMG ǧāmiʿat ad-duwal al-ʿarabīya, „Liga van den araabschen Staten“) is ene internatschonale Organisatschoon, in de sik araabsche Staten tohoopsluten hebbet. De 22 Maten ligget in Afrika un Asien, daar mang sind 21 souver'ne Staten un de Staat Palästina, den internatschonaal nich alle as enen Staat bekieket. Kene Maten sind de Tschad, in den ook Araabsc Amtssprake is un de islaamschen Staten Iran, de Törkie un anner islaamsche Staten in Zentraalasien Belurerstand hebbet sess Staten: Araabsche Liga. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons. Offitscelle Webstede van de Araabschen Liga (araabsch) Timeline: Arab League auf bbc.co.uk. Population, total. In: Weltbank. Afropen an’n 12. November 2023. Staten in de Araabsche Liga Liddmaten: Agypten Ägypten | Algerien Algerien | Bahrain Bahrain | Dschibuti Dschibuti | Irak Irak | Jemen Jemen | Jordanien Jordanien | Katar Katar | Komoren Komoren | Kuwait Kuwait | Libanon Libanon | Libyen Libyen | Marokko Marokko | Mauretanien Mauretanien | Oman Oman | Palästina Palästina | Saudi-Arabien Saudi-Arabien | Somalia Somalia | Sudan Sudan | Syrien Syrien | Tunesien
José Julián Martí y Pérez (* 28. Januar 1853 in Havanna; † 19. Mai 1895 in Dos Ríos) weer en kubaanschen Schriever, Politiker un Natschonalheld. Martí y Pérez hett in de Emigratschoon vun 1878 af an de kubaanschen antispaanschen Kräfte tohoopslaten un 1895 den Unafhängigkeitskrieg vun Kuba gegen Spanien anföhrt.
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Staal is een Mischmetall uut Isen un Kölenstoff, de dat Materiaal stärker un steviger as anner Soorten Isen maket. Wegen düssen Egenschoppen un den ringen Kosten is Staal een mang den meest produzeert Materialien weltwied. För’t Uprichten van Buwärken, Brüggen oder as Stüttwärk in Beton wärd vandage veel Staal bruukt. För för Töög, Scheep, Maschinen, Autos oder Wapen bruukt de Industrie Staal. Isen is jümmer dat Höövtelement, man ok vele annere Elementen med den Isen vermengt. In rostfrie Staal is in de Regel 11 % Chrom inmengt, wat den Materiaal ene grote Wedderstandskraft gegen Rost, Korroschoon un Oxidatschoon givt. Afhangig van de Temperatuur kann dat twee Kristallformen (allotrope Form) annehmen. Vermengt sik de allotropen Formen van den Isen med den inmengt Elementen, to’n gröttsten Deel Kölenstoff, krigt de Staal siene unnerscheedliken Egenschoppen. Rein Isen het ene Kristallstruktuur, de minner Wedderstadskraft het, so is rein Isen veel lichter as Staal to formen. Staal worde ol dusende Jare lang herstellt, man de Produktschoon in’n groten Maat het sind vör de Industrielle Revolutschoon begunnen, as Hoogöven un Geetstaal upkemen. Dat Düütsche Riek was in’n 19. Jaarhunnerd een wichtigen Staalproduzent.
De Klass is een vun de hierarchischen Stopen in de bioloogsche Systematik. De Klass steiht ünner den Stamm un över de Ornen. Af un an warrt ’n poor Klassen to ’n Böverklass tosammenfaat. En Klass kann ok in Ünnerklassen opdeelt warrn. Dat hangt vun de konkrete Situatschoon af.