rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dit Woort hett noch annere Bedüden: kiek dorför ünner São Paulo (Mehrdüdig Begreep). Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. São Paulo [ˈsɐ̃w ˈpawlu] (port. för Sünte Paulus) es de Höövdstad van den brasiliaanschen Bundsstaat São Paulo un de gröttste Stad in Brasilien. Se es dat wichtigste Zentrum för Weerdschop, den Finanzmarkt un de Kultuur in’n Lande. In den Stadgebeed lèvet wat bi 12,396 Millionen Minschen (2021), de up Portugeesch „paulistanos“ heet. São Paulo es ook de gröttste Industriestède in Süüdamerika un med den Städen ümme rund ene van den gröttsten Metropoolregionen up’r Welt un de tweedgröttste up’r Süüdhalvkugel. Ene grote Tall van Kulturen un inwanderd Lüde uut’r gansen Welt, vœral Minschen uut Portugal, Italien, Düütschland, Libanon, Japan un ook vèle Afrobrasilianers, gèvet de Stad œren multikulturellen Charakter. São Paulo. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons. Webstède van de Stad (portugeesch) São Paulo Convention & Visitors Bureau (engelsch, spaansch, portugeesch) Goethe-Institut São Paulo Herton Escobar: Paulistanos comemoram vitória e prometem mobilização por outros temas. Conquista não é vista como um triunfo final, mas como a primeira vitória de um movimento popular que deverá ser ampliado. In: sao-paulo.estadao.com.br.
Frank Hoste (* 29. August 1955 in Gent) is en ehmalger belgisch Radrennfohrer. Frank Hoste weer Profi-Rennfohrer van 1977 bit 1991. Sien gröttste Spood in disse Johren weer de Gewinn vun dat Gröön Trikot bi de Tour de France in dat Johr 1984. Insgesamt 8 Mal hett he an disse Rundfohrt deelnommen un dorbi fiev Deelstrecken wunnen. 1976 harr he all an de Olympisch Spelen deelnommen. 1982 wurr Hoste Belgisch Straatenmeester. He hett aber ok tallriek anner Rennen wunnen, dorünner 1982 bi Gent–Wevelgem un de Veer Daag vun Düünkarken, 1984 den Grand Prix de Wallonie un 1986 den Grooten Pries vun den Kanton Aargau. Todem wunn he Deelstrecken bi de Giro d’Italia un Tour de Suisse. Nah dat Enn’ vun sien Radsport-Karriere harr Hoste en Fohrradgeschäft. Hüüd arbeit he as Vertreder för utländsch Fohrrad-Firmen un is as Radio-Kommentator tätig. Herman Laitem/Jozef Hamels: De Tricolore Trui 1882-2007. 125 Jaar Belgische Kampioenschappen, Balegem 2008, S. 197. Frank Hoste in de Datenbank vun Radsportseiten.net
As Magmakamer warrt in de Eerdwetenschoppen Rebeden in de Eerdköst un in’n böveren Eerdmantel betekent, de to’n groten Deel fletig sünd. Dat Magma is dor hitter as Ümgegend. Magmakamern kamt tostannen, wenn Magma, dat sik in deepere Schichten billt hett, lichter is as de Grundsteen. In Form vun Magmablasen oder an swacke Zonen langs stiggt dat na baven un sett sik denn, wenn de Opstieg nich wietergeiht. Wenn Magma vun’n deepen Mantel opstiggt, warrt dorto ok Mantelplume seggt, man dat is en anner’t Phänomen, dat nich mit en Magmakamer gliektosetten is. Magmakamern sünd regionale Anomalien in’n Opbo vun de Eer, togliek stellt se aver ok en Born dor för’t Billn vun tallrieke Stenen un sünd Utdruck vun de Dynamik vun de Eer, de sik ok in de Platentektonik wiest, de achter den Vulkanismus steken deit. Nawiest warrn künnt Magmakamern aver blots dör Rebeden ut de Eerdphysik as to’n Bispeel dör’t Afbilln mit Seismoloogsche Techniken oder dör dat Vermeten vun Swooranomalien mit Methoden vun de Gravimetrie. Die Temperatur vun dat Magma in so en Kamer liggt twüschen 1500°C un 900°C, man deelwies ok dorünner, wenn de Kamer al utköhlt is. Dorbi künnt sik dör de frakschoneerte Kristallisatschoon al fröh sünnere Mineralen
Gustaaf Frans Nees weer en kathoolschen Komponist un Musiker ut Belgien. He hett sunnerlich Orgel un Klockenspeel speelt. Staf Nees studeer in Mechelen an dat Konservatorium un an dat Lemmeninstitut, wo he 1924 to'n Lehrer beropen wurrn is. 1932 folg he sien Klockenspeel-Lehrer Jef Denyn as Stadsbeiaardier (anstellten Klockenspeel-Speler vun de Stadt) to Mechelen. 1944 is he Baas vun de dore Klockenspeel-School (Beiaardschool) wurrn. Unner sien Leit droff de Beiaardschool sik mit dat Prädikat königlich smücken un kreeg se to'n Öven dat Klockenspeel in den lüttjen Toorn vun den Hof van Busleyden. Bovenhen hett he unbannig veel unnernahmen as Orgelspeler, Chordirigent, Komponist un Lehrer an dat Lemmeninstitut. He hett Konzertreisen na unnerscheedliche Länner in Europa, na de USA un Kanada maakt. To siene Kompositschonen höört, blangen Warke for Beiaard, Orgel un Piano allerhand Leder to, ok Missen, Kantaten un Oratoriums (Simon Petrus, 1935; Maria-Oratorium, 1938). Dat Oratorium „Het bronzen hart“ (Dat Hart ut Bronze) vun Gaston Feremans is to sien Gedenken schreven wurrn. Dor hannelt sik dat um en Loffgesang up den Sint-Romboutstoorn (in Mechelen) un sien Klockenspeel bi. Staf Nees is de Vadder vun den Komponisten un Dirigenten Vic Nees. Preludium in C Rhytmendans Inleiding, Lied en Fuga 'Gekwetst
Allein unter Frauen (op platt so veel as Alleen ünner Fronslüüd) is de Titel vun den düütsche Filmkummedie ut dat Johr 1991. Speelbaas vun den Film weer Sönke Wortmann, de Hööftrull is mit Thomas Heinze besett. Tom Blattner is en Macho ut dat Lehrbook, de vun sik un sien Wirken op Fronslüüd bannig övertüügt is. Man dat Schicksal is gegen em: As he vun sien Baas’sche todaten kregen warrt, as he bi de Arbeit en sexistisch Speel an sien Reekner lopen hett, warrt he rutsmeten. Vörher al hett sien Leefste em vör de Döör sett, un – as weer dat noch nich noog – kriggt he vun en Fro een op de Mütz, as he versöcht mit ehr antobanneln. För de eerste Tiet kann he bi sien vörmoligen Kollegen Manfred ünnerkamen. As de een Dag Besöök kriggt vun de söten Anette, lett Tom wedder mol sien inbillten Charme spelen, un versöcht ehr aftogriepen, vördem Manfred to’n Tog kummt. Ofschoonst Anette keen Geheemnis dorvun maakt, dat Tom sien Getüdel ehr nich anspreken deit, maakt se em an’t Enn vun’n Avend dat Anbott, bi jem in de Frons-WG intotehn. Tom glöövt natürlich, dat he dor de Hahn in’n Korf is, man dor
De Orgaansche Chemie (kort: OC, faken ok Organik nöömt) is en Deelrebeet vun de Chemie, dat sik mit’n Opbo, de Egenschoppen un dat Herstellen vun Kohlenstoffverbinnen befaten deit. Dat Indeelen vun de Chemie in verschedene Rebeden is al 1589 maakt worrn. So geev dat in’t Magiae Naturalis libri XX egene Böker för Deer-, Planten- un Mineralchemie, vun de de beiden eersten vundaag to de Orgaanschen Chemie tellt, dat drüdde to de Anorgaanschen Chemie. Ehr hüütige Beteken hett de Orgaansche Chemie eerst in’t 18. Johrhunnert kregen dör’t Indeelen in unorgaansche oder unorganiseerte un orgaansche, also Organiseerte Körpers. AS orgaansche Körpers weern dorbi de cheemschen Verbinnen ansehn, de in de Deer- un Plantenwelt to finnen sünd. Verbreedt weer de Begreep mit de Publikatschoon vun’t Wark Considérations sur les corps organisés vun den Swiezer Naturforscher Charles Bonnet in’t Johr 1762. De Orgaansche Chemie ümfaat mit wenige Utnahmen all Verbinnen, de de Kohlenstof mit sik sülvst un mit annere Elementen billn deit. Dorto höört ok all Bostenen vun leven Organismen, as een dat vundaag kennt. Mit Stand vun’t Johr 2008 sünd üm un bi 19 Millionen orgaansche Verbinnen bekannt. Utnahmen sünd de waterstofffre’en Chalkogeniden vun’n Kohlenstoff (Kohlenstoffmonoxid, Kohlenstoffdioxid, Swevelkohlenstoff), de Kohlensüür un Carbonaten, de
Paul II. (* 23. Februar 1417 in Venedig; † 26. Juli 1471 in Rom), eegentlich Naam Pietro Barbo, weer van 30. August 1464 bit to sien Dood Paapst vun de röömsch-kathoolsch Kark. Pietro Barbo weer de Söhn vun en wohlhabend Koopmann ut Venedig, sien Moder Polixena Condulmer weer en Süster vun Paapst Eugen IV. All froh harr Pietro Barbo wat vun dat Pontifikat vun sien Unkel Eugen IV., de hüm good Privatlehrers schickt hett. 1440 hett Paapst Eugen IV. sien Neffen Pietro Barbo to’n Kardinal vun Santa Maria Nuova in Rom maakt. Buterdem weer he Apostolischer Protonotar, Archidiakon vun Bologna, af 1440 Bischop vun Cervia, af 1451 Bischop vun Vicenza un af 1459 Bischop vun Padua. Dormit harr he good wat an Innahmen un kunn sück den röömschen Palazzo Venezia bauen. An’ 30. August 1464 hett hüm dat Konklave, nahdem se dree Daag lang in’ Vatikan beraden harrn, to’n neen Paapst wählt. He wurr dormit Nahfolger vun Pius II.. Eegentlich wull sück Pietro Barbo as Paapst Formosus II. nömmen, aber de Kardinäle hebbt hüm dorvan afraden. Sien tweete Naam full up de Naam Marcus II., aber ok de Naam vun den Evangelisten gefull de Kardinäle nich, wiel se as Apostelnaams
The Pogues weer en anglo-irische Musikgrupp. Se weern de Grünners vun den irischen Folk-Punk vun de 1980er Johren un de populärste Grupp vun dit Genre. De Musikgrupp is 1981 vun Shane MacGowan un Peter „Spider“ Stacy in London ünner den Naam The New Republicans grünnt worrn. De Pianist James Fearnley keem 1982 dorto un sorg mit sien Akkordeon för en sünnern Stil. Invt glieke Johr hebbt se jemehr Band mit „Pogue Mahone“ (en angliseerte Form un dat Irisch-Gälische Póg mo thóin – „Küss mien Oors“) en ne’en Naam geven. Korte Tiet later sünd Cait O’Riordan as Bassistin un Jem Finer (Banjo) dorto kamen. As ne’en Slagtüüchspeler keem 1983 noch Andrew Ranken dorto. Jemehr eerste Single keem 1984 rut un harr den Titel Dark Streets of London. Radiosenners wulln de Single aver nich spelen, vun wegen dat jem de Naam to unanstännig weer. Liekers is de Grupp al to en regionale Bekanntheit kamen dör jemehr Konzerten in Bars un Pubs, aver ok as Vörgrupp vun The Clash. In’t glieke Johr is bi Stiff Records jemehr eerste LP Red Roses for Me op’n Markt kamen. De Plattenfirma hett aver Druck maakt, un so weer de Naam denn in The Pogues afwannelt. De
En Toondräger is en technisch Medium to’n Spiekern vun Musik un Spraak. Vund aag gifft dat en grote Tall vun ünnerscheedliche Toondrägers, de sik vör allen in Hensicht op Spiekerkapazität, Toongööd, Material un Grött ünnerscheedt. In de Feernsehtechnik warrt ok dat Drägersignal för den Toon as Toondräger betekent. De Produkschoon vun Toondrägers in grote Mengde güng al Enn vun’t 19. Johrhunnert mit Wasswült los. Enn vun’t 20. Johrhunnert weern vör allen dat Toonband, de Compact Cassette un de Schallplaat begäng. Vundaag is de Compact Disc (CD) de bedüdenste Toondräger, ofschoonst de Verkoopstallen torüchgaht. As in hüütige Tiet Musik digital spiekert un afspeelt warrn kann, is antonehmen, dat in tokamen Tieten Musik mehr un mehr op Spiekermedien sekert warrt, de in de Reeknertechnik al so begäng sünd. Spiekermedien, de blots noch för Musik un annere Toonopteken bruukt warrn künnt, sünd an sik vundaag nich mehr nödig. (mit Datum vun jemehr Inföhren op’n Markt) Stiftwült ut Holt oder Metall (18. Johrhunnert) löckerte Papeerbänner as Notenrull för dat Orchestrion un annere mechaansche Musikinstrumenten (üm 1883) Wasswült (Wasszylinder, 1886) Notenrull för sülvstspelen Klaveren in Form vun löckerte Papeerstriepen för dat Pianola (üm 1895) Schallplaat ut Schellack (10 Inch = 25,4 cm) mit 78 UPM
Jef Denyn (* 19. Määrt 1862 in Mechelen; † 2. Oktober 1941 in Mechelen) warrt ankeken as de Mann, de de Technologie utfunnen hett, de dat moderne Speel vun dat Carillon mööglich maakt. He hett dat Klockenspeel en Platz twuschen de annern echten Musikinstrumente geven. He folg in dat Johr 1887 sien Vadder na as Stadt-Klockenspeler (stadsbeiaardier) in Mechelen. 1892 fung he an mit de Speeltieden an'n Maandagavend in jede Week, de dat hüdigendags noch geven deit. Vunwegen datt he dat Klockenspeel technisch verbetern dö, hett he wußt, de Klockenspeel-Musik wedder ehrn Platz mank de echte Musik to geven. Vun wiet her sund de Lüde kamen, um em to to lustern. An'n 26. Juni 1952 hett de Gemeenderaat vun siene Vaderstadt den Jef Denynplein na em nömmt. Mechelen, aantrekkelijkeden (up Platt: Wat in Mechelen de Lüde antrecken deit), de Vorweser vun den Dienst voor Toerisme (Turisten-Deenst) möök de Konzerte bekannt, Hotels hefft Arrangements anbaden rund um dat Beiaardspeel un sunnerliche Klockenspeel-Töge sund anföhrt. In de Daagblöer sund de neen Konzerte jeden Dag kunnig maakt wurrn, just nadem en Konzert vorbi weer. Bit na de USA hen hefft de Lüde vun Denyn höört un sund wegen em na Mechelen kamen. Dat
Walisisch (ok kymrisch; Egennaam Cymraeg [[kəmˈrɑːɨɡ]] oder – mit Artikel – y Gymraeg [[ə ɡəmˈrɑːɨɡ]]; engelsch: Welsh) is en p-keltsche Spraak. Tohopen mit de Bretoonsche Spraak un dat Koornsche maakt se de britannsche Unnergrupp vun de Keltschen Spraken ut. Se warrt in Wales vun um un bi 750.000 Minschen snackt. Dor is se de keltsche Spraak mit, de an'n meisten as Muddersprake snackt warrt. In Wales is se, blangen Engelsch, Amtssprake un Schoolspraak. Dat gifft twee Dialekte, een in'n Norden un een in'n Süden. Anners as de Bretoonsche Spraak is dat Kymrische noch heel levennig. Dat warrt jummers noch vun allerhand Kinner as Mudderspraak lehrt un in all Gruppen vun de Sellschop snackt. De Utsichten, datt de Spraak blifft, sund tähmlich goot, vunwegen datt Kymrisch noch in Deele vun dat Land snackt warrt, de tosamenhangen doot. Sunnerlich in'n Norden sund de Snackers vun Kymrisch noch in de Mehrheit, mit en Andeel vun bit to 70 %. Over de lesten tein Johre is de Andeel vun de Kymrisch-Snackers in Prozent liek groot bleven. Vördem weer he langsam, man stadig bargdal sackt. De afslute Tahl vun Kyrisch-Snackers is sogor woller grotter wurrn. Sietdem, datt in Wales en egen Parlament up'e Been kamen
Sabotage (op plaattdüütsch so veel as Sabotaasch) is de Titel vun en Thriller ut dat Johr 1936, bi den Alfred Hitchcock Speelbaas weer. De Film baseert op den Roman The Secret Agent vun Joseph Conrad. Carl Verloc bedrifft in London tosamen mit sien Fro Sylvia un ehrn lütten Broder Steve en Kino. Man, wat keeneen ahnt, in Wohrheit leevt he en Dubbelleven: För en geheeme Organisatschoon slickt he nachts dör de Stadt üm Sabotaasch to maken. De Film fangt an, as in London de Stroom kumplett utfallt, wo Verloc achter stickt. As Verloc na Huus kummt, is bi’t Kino Schandaal, vun wegen dat de Lüüd jemehr Geld torüch hebben wüllt. He leegt sik in sien Kamer un deit so, as weer he slaap worrn. Man, bi den Gröönhöker gegenöver vun’t Kino arbeit Ted Spencer, de verdeckt för Scotland Yard ünnerwegens is un Verloc al op’n Kieker hett. He sütt em, as he na Huus kummt. De Stroomutfall harr aver nich recht de Wirkung, vun wegen dat de Inwahners över den Vörfall bald lachen doot. Dorüm kriggt Verloc vun de Geheemorganisatschoon en ne’en Opdrag: He schall sik mit den Bombenbastler Prof. Chatman drapen un dor Sprengstoff för en groten Anslag afholen.
Fläämsche Primitive, up Nedderlannsch Vlaamse Primitieven is de Naam for en Grupp vun Kunstmalers in de Nedderlannen in dat 15. un an’n Anfang vun dat 16. Johrhunnert. Se sund sunnerlich um de Städer Brügge un Gent rum togange ween, de dormols duchtig bleihden. Bekannte Vertreders vun düsse School sund Jan van Eyck, Rogier van der Weyden, Hugo van der Goes, Hans Memling, Dirk Bouts un Gerard David ween. Dat Wark vun düsse Künstlers warrt hüdigendags slankweg to de Nöördliche Renaissance torekent, ofschoonst ok jummers mol wedder seggt wurrn is, datt dor noch veel vun dat Middelöller in steken dö un de Warke vundeswegen unner de „Laatgotik“ rekent wurrn sund. De Begreep „Fläämsche Primitive“ is oversett ut dat Franzöösch. Inborgert wurrn is he, as de Utstellung "Exposition des Primitifs Flamands" in dat Johr 1902 in Brügge so sunnerlich goot ankamen weer. Dör düsse Utstellung sund Kunsthistorikers, man ok dat grote Publikum up de Billerkunst ut de Nedderlannen vun dat 15. Johrhunnert stott wurrn. Vun dor af an hett dat Interessse ok nich nalaten. Vun dor af an warrt düsse Begreep in dat Nedderlannsche un ok in dat Franzöösche veel bruukt, ofschoonst de meisten Kunstwetenschopplers düssen Naam al siet en Tied lang
De bretoonsche Spraak (bretoon. Brezhoneg) is een vun de keltschen Spraken. Just so, as dat Kumbrisch (utsturven) un de koornsche Spraak höört se to de Unnergrupp vun de brittannschen Spraken to. Snackt warrt se in de Bretagne in Frankriek vun brittophone Bretonen. Dor is se de eenzigst moderne Keltsche Spraak mit, de dat hüdigendags up den Fasten Wall vun Europa noch gifft. Sunnerlich kummt de Spraak in dat bretoonsche Département Finistère (bret.: Penn ar Bed) un in den westlichen Deel vun de beiden Départements Côtes-d’Armor (Aodoù-an-Arvor) un Morbihan (Mor-bihan) vör. Dat Bretoonsche is nich de Spraak vun de keltschen Galliers, de an un for sik mol in de Gegend tohuse ween sund, man dor hannelt sik dat um de Spraak vun brittsche Flüchtlinge bi, de vun Grootbritannien na de Bretagne hen utbüxt sund, as de Angelsassen sik up de Inseln breet maken döen. Dat Bretoonsche is eng verwandt mit de britannschen Susterspraken Koornsch (Cornwall) un Walisisch (Wales). Sunnerlich mit dat Koornsche, wat ok mit to de Grupp vun de süüdwestbritannschen Spraken tohöörn deit, hett de Spraak veel overeen. Dat wichtigste Kennteken vun de Süüdwestbritannschen Spraken gegen dat Westbritannsche (Walisisch) over is de Luutwannel vun brit. lang /aː/ to /œ/. gallisch
Barnabas Sibusiso Dlamini (* 15. Mai 1942; † 28. September 2018) weer en swasilannsch Politiker un weer van 1996 bit 2003 un von’n 16. Oktober 2008 bet 5. September 2018 Premierminister vun Swasiland. Bevör he Regeerensbaas wurr, weer he van 1984 bit 1993 Finanzminister vun Swasiland un dornah as Exekutivdirekter in dat IWF tätig. He wurr vun König Mswati III. to’n Premierminister nöömt, üm den wassen Protest vun Deelen vun dat Volk in ordente Bahnen to lenken. Dat gelung hüm aber nich. In‘ Gegendeel wurrn de Protesten – organiseert vun de verbodenen Oppositschoonsparteien un den Gewerkschaftsbund – jümmer duller. Wiel he sück immer loyal tegenöver de Wünschen vun den König wies, wurr he bi dat Volk jümmer weniger acht. De König hett hüm 2003 ut dat Amt nahmen un Absalom Themba Dlamini an sien Steed sett. An‘ 16. Oktober 2008 wurr he as Nahfolger vun Absalom Themba Dlamini aber weer Premierminister. Dat is he bet to’n 5. September 2018 bleven. Weniger as een Maand later is he an’n 28. September doodbleven. rulers.org [1] Personennaamdatei Premierminister vun Swaziland Makhosini Dlamini | Maphevu Dlamini | Ben Nsibandze | Mabandla Dlamini | Bhekimpi Dlamini | Sotsha Dlamini | Obed Dlamini | Andreas Fakudze
De Trias (Dreeheit) is in de Eerdhistorie de ünnerste Periood vun’t Mesozoikum (Eerdmiddelöller), wat wedder in de Mitt vun’t Phanerozoikum liggt. Geochronoloogsch warrt se in de Tiet vun ruchweg 251 bit 199,6 Millionen Johren vör hüüt dateert. Vör de Trias weer de Periood vun’t Perm, dorna kummt de Jura. De Naam Trias is 1834 vun Friedrich von Alberti vörslahn worrn, vun wegen dat de Tiet in Middeleuropa dör de Dreedeelen in Buntsandsteen, Musselkalk un Keuper opfallen deit. De Vörslag is in de Geoloogschen Literatur gau opnahmen worrn. Man, disse klassische Dreedeelen is blots in’t Germaansche Becken utbillt, so dat de dree Afdeelen vun de Germaanschen Trias vundaag blots noch as lithostratigraafsche Eenheiten opfaat warrt. De internatschonale Indeelen vun de Trias ünnerscheedt woll ok dree Serien, neemlich Ünner- Middel un Bövertrias, de vun jemehr Grenzen her aver nich mit de lithostratigrafisch defineerten Grenzen vun Buntsandsteen, Mussselkalk un Keuper tosamenpasst. De Ünnergrenz vun de Trias – un dormit gliektietig de Ünnergrenz vun de Ünnertrias un vun de Indusium-Stoop – liggt in de Chronostratigrafie bi’t eerste Vörkamen vun de Conodonten-Oort Hindeodus parvus un bi’t Enn vun de negativen Kohlenstoff-Anomalie na den Hööchpunkt vun’t böverpermische Massenutstarven. De Bövergrenz, wat denn ok togliek de Ünnergrenz
De Tunica dartos (Fleeschhuut) is en dünne Schicht vun gladde Muskelfesen ünner de Huut vun’n Klötensack. Se hett de Opgaav, de Temperatur vun de Klöten to reguleeren. Wenn dat koolt is, tütt sik de Muskelschicht tohopen. Dordör warrt de Huut vun’n Büdel rauh un schrumpelig un de Böverflach warrt lütter, so dat weniger Warms vun ’n Lief verloren geiht un de Klöten warmer blieft. Anners rüm warrt de Böverflach grötter, wenn de Muskelschicht slapp warrt un de Klöten köhlt af. De Reakschoon vun’n Lief op de Temperaturännern aver ok op mechaanschen Reiz warrt ok as Skrotalreflex betekent. Jüst so en Funkschoon to’n Reguleeren vun de Temperatur vun de Klöten hett de Musculus cremaster (Klötenhevermuskel), de bi küllere Temperaturen de Klöten na baven un dormit dichter an’n Lief tütt, so dat se mehr Warms kriegt. De Innervatschoon vun de Tunica dartos passeert över sympathische Fesen vun’n Ramus genitalis vun den Nervus genitofemoralis. Bi öllere Mannslüüd kann de Muskelspannung vun de Tunica dartos nalaten, so dat de Klötensack depper rünnerhangt. De sülven Muskelfesen gifft dat bi de Fronslüüd ok. Se sünd aver weniger stark utprägt un leegt ünner de Huut vun de groten Schaamlippen. Uwe Gille: Männliche Geschlechtsorgane. In: F.-V. Salomon u.
Jan van Eyck (* ca. 1390 in Maaseik; † 9. Juli 1441 in Brügge weer en fläämschen Kunstmaler un blangen Rogier van der Weyden de wichtigste Vertreder vun de Fläämschen Primitiven. Jan van Eyck weer to siene Tied viellicht de beröhmteste Maler vun Europa. He is al fröh ankeken wurrn as Utfinner vun de Maleree mit Öölfarv. Man in dat 20. Johrhunnert is denn doch rutkamen, datt sik dat dor um en Legenn bi hannelt. Dat steiht avers fast, datt Jan van Eyck bi dat Utarbeiden vun düsse Technik en bannige Rull speelt hett. Jan van Eyck hett in de Malkunst en Realismus inföhrt, as he bit dorhen nie nich to sehn weer. Siene Wuddeln hett düsse Realismus dor in harrt, as al ehrder de Miniatur-Kunst up'e Been kamen weer. De fiene Öölfarv-Technik un dat Afspegeln vun de sichtbore Würklichkeit, dat weern de wichtigsten Elemente vun siene Kunst. Dat duer ok nich lang, denn sund Künstlers in ganz Europa in siene Spoor wannelt. Dat wunnert een doch duchtig, wie dat, wat vun Eyck nee utfunnen hett, sik just so afspelen dö in de Maleree in dat Quattrocentro in Florenz. Kunsthistorikers hefft dor veel over spikeleert, wie van Eyck mit siene
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Andreas Fakudze weer en General un Övergangs-Premierminister vun Swasiland in de Tiet van 25. Oktober 1993 bit 4. November 1993. Premierminister vun Swaziland Makhosini Dlamini | Maphevu Dlamini | Ben Nsibandze | Mabandla Dlamini | Bhekimpi Dlamini | Sotsha Dlamini | Obed Dlamini | Andreas Fakudze | Jameson Mbilini Dlamini | Sishayi Nxumalo | Barnabas Sibusiso Dlamini | Paul Shabangu | Themba Dlamini | Barnabas Sibusiso Dlamini | Vincent Mhlanga (komm.) | Ambrose Mandvulo Dlamini
Manx oder Manx-Gäälsch ( Annere Naams Gaelg un Gailck, egen Naam Gaelg Vanninagh) is en Spraak, de bit in de 1970er Johre up dat Eiland Man snackt wurrn is. Vun de Spraakwetenschop her bekeken is dat an'n meisten verwandt mit dat ole Iersch-Gäälsch, sunnerlik mit den Dialekt vun Ulster, de Dialekte vun Galloway un de Variante vun dat Schottsch-Gäälsch, so, as dat up de Hebriden snackt warrt. De Spraak is in dat 5. Johrhunnert upkamen un warrt vun ehre Snackers Gaelg Vanninagh nömmt. De leste Minsch, de Manx as Muddersprake snackt hett, is 1974 sturven. Dat is Ned Madrell ween. Dornah is Manx kunstmotig wedder upleevt un Minschen hefft anfungen, dat as ehre tweete Spraak woller to lehren. Allerhand Kinner, de nu boren weert, weert Engelsch un ok Manx uptagen. De Regeerung vun dat Eiland stöhnt de Spraak un dat gifft ok Unnerricht in Manx. Liekers warrt dat Manx hüdigendags as en Dode Spraak ankeken. Vun alle Keltschen Spraken stunn dat Manx an'n meisten unner den Infloot vun Ooldnoordsch, vunwegen datt veele Wikingers sik up de Insel ansiedelt hefft. Amenn weer un is Manx de Spraak vun en Minnerheit un so warrt dat ok hüdigendags gellen laten dör de EU,
Patrick Leclercq is de Naam von Patrick Leclercq (* 1938), Politiker ut Monaco, Patrick Leclercq (1950–2011), düütschen Journalist. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.