rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Seehusen betekent Seehusen, Deel vun Bremen, Seehusen, Stadt in’n Landkreis Stendal, Sassen-Anholt, Seehusen, Oort in de Gemeen Cuxhoben in’n Landkreis Cuxhoben, Neddersassen, Seehusen, Oort in de Gemeen Grasbarg in’n Landkreis Oosterholt, Neddersassen. Seehusen, Oort in de Gemeen Oberuckersee in’n Landkreis Uckermark, Brannenborg Seehusen is de Familiennaam von Silke Seehusen (* 1953), düütsche Informatikerin. Kiek ok bi: Sehusen, Seehausen. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Seehusen (hoochdüütsch Seehausen) is en Oortsdeel vun Bremen an dat linke Över vun de Werser. In dat Jahr 1187 is dat Dörp to'n eersten Mal nömmt as Sehusen. Seehusen is anunvörsik een „Duppeldörp“ tosamen mit Hasenbüren, wat blangenan liggt. In Seehusen gifft dat een ole Kark ut dat 13. Jahrhunnert. Düsse Kark is den Hilligen Jakobus toeegent. As Land un Dörp Seehusen in dat 16. bit 18. Jahrhunnert nah Bremen tohören dö, weeren toeerst de Grafen vun Hoya, laterhen de Fürsten vun Brunswieck-Lüünborg und dornah de König vun Hannober de Patroon vun de Seehuser Kark. Dorüm bleef de Gemeende luthersch, wieldeß Bremen reformeert wurrn is. So geef dat allerhand Striet. 1804 hett de Stadt Bremen ok de Karken vun Seehusen öbernahmen. 1995 leven 879 Inwohners in Seehusen. Hüde sünd dat 1.086. Bremer Stadtdelen un Oortsdelen Blockland | Blomendal | Borgfeld | Borglesum | Findörp | Gröpeln | Habens | Hemeln | Hoorn-Lehe | Huchten | Midden | Neestadt | Ööstliche Vörstadt | Överneeland | Övervieland | Oosterholt | Seehusen | Swachhusen | Stroom | Vahr | Vegesack | Walle | Woltmershusen
De Bahnhoff Hornborg is en Bahnhoff mit de Bahnhoffskategorie 5 un twee Gleise in dat Dörp Hornborg. De Bahnhoff liggt an de Nedderelvbahn, de ut Hamborg kummt un na Cuxhoben geiht. De Bahnhoff höört to’n HVV. He liggt in’n Westen von dat Zentrum an de Straat In’n Groten Sand. 1881 hett de Nedderelvbahn apenmaakt, de von Horborg na Cuxhoben geiht. Dor is denn ok de eerste Bahnhoff mit Bahnhoffsgebüüd boot worrn. De Bahnverkehr in Hornborg hett an’n 1. April 1881 anfungen. As de Lien S3 von de S-Bahn Hamborg to’n Winterfohrplaan 2007/2008 bet Stood verlängert worrn is, is vörher noch de Bahnhoff Hornborg ümboot un moderniseert worrn. Hornborg harr vörher dree Gleise. Gleis 1 harr en Siedenbahnstieg un de annern beiden en Middelbahnstieg. Bi’n Ümbo is een Gleis kumplett afreten worrn. De twee Gleise, de denn bleven sünd, hebbt nu twee Siedenbahnstieg’. De Afkörten in dat Bahnamtliche Betriebsstellenverzeichnis is AHOG un de Internatschonale Bahnhoffsnummer 598329. http://www.niederelbe-s-bahn.de/html/horneburg.html Übersicht der Betriebsstellen und deren Abkürzungen aus der Richtlinie 100, dbnetze.com Bahnhoff Hornborg. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons. Koordinaten:53° 31′ N, 9° 35′ O
De Bahnhoff Buxthu is en Bahnhoff mit de Bahnhoffskategorie 3 un dree Gleise in de Stadt Buxthu. De Bahnhoff liggt an de Nedderelvbahn, de ut Hamborg kummt un na Cuxhoben geiht. De Bahnhoff höört to’n HVV. He liggt in’n Süüdwesten von de Binnenstadt an de Stader Straat (K 39) in’n Süden un de Giselbertstraat in’n Noorden. 1881 hett de Nedderelvbahn apenmaakt, de von Horborg na Cuxhoben geiht. Dor is denn ok de eerste Bahnhoff mit Bahnhoffsgebüüd boot worrn. De Bahnverkehr in Buxthu hett an’n 1. April 1881 anfungen. 1928 is denn noch de Bahnlien Buxthu–Harsfeld boot worrn (de vondaag Deel von de Bahnlien Bremerhoben–Buxthu is). Apenmaakt hett disse Bahnlien an’n 22. Dezember 1928. De Personenverkehr twüschen Buxthu un Harsfeld is to’n 31. Mai 1969 wedder instellt worrn. Nadem de Iesenbahnen un Verkehrsbedrieven Elv-Werser (EVB) 1993 mit de Buxthu-Harsfeller Iesenbahn tohoopgahn is, hett de EVB an’n 26. September 1993 sien Fohrplaan ümstellt. Vörher sünd se von Bremerhoben na Stood föhrt. Nu kunnen se von Bremerhoben över Buxthu direkt na Neegraven (mit Ansluss an de Lien S3 von de S-Bahn Hamborg) föhren. Nadem de Lien S3 to’n Winterfohrplaan 2007/2008 bet na Stood verlängert worrn is, is de EVB nich mehr bet na
En Bahnstieg (in öllere Spraak ok Perrong) is en faste Plattform, de bi en Bahnhoff langs en Gleis anleggt is, dat Lüüd ut en Iesenbahn-Tog in- un utstiegen köönt. Ok Stratenbahnen, U-Bahnen un Seelbahnen hebbt Bahnstieg’. De Huusbahnstieg is de Bahnstieg, de direkt vör dat Empfangsgebüüd von en Bahnhoff liggt, ahn dat een över annere Gleise röver mutt. Dat is dormit jümmer ok en Siedenbahnstieg. En Siedenbahnstieg oder ok Butenbahnstieg liggt blots mit een Sied an en Gleis un is dorüm normalerwies an’n Rand von en Bahnhoff. Siedenbahnstieg’ sünd de Form, de licht to boon is, wenn en Iesenbahnlien al besteiht un en neet Bahnhoff boot warrt. En Middelbahnstieg hett Gleise an beide Sieden. En Twüschenbahnstieg is en Bahnstieg, de twüschen twee Gleise liggt, aver blots Togang to een Gleis büddt. Fohrgäst mööt över dat annere Gleis röver, üm na’n Twüschenbahnstieg to kamen. Vondaag is dat in Düütschland nich mehr verlöövt, ne’e Twüschenbahnstieg’ antoleggen. En Tungenbahnstieg is en Middelbahnstieg, de von en Dwarsbahnstieg aftwiegt. En Tweeschenbahnstieg warrt billt von twee Bahnstieg’, de to beide Sieden von en Gleis liggen doot. En Tweeschenbahnstieg kann to’n Bispeel bruukt warrn, dat de Lüüd op de een Sied instiegen doot un na de annere
De Hawaiigoos, ok Nēnē nömmt (Branta sandvicensis), is en Goos, de to de Seegöse un dor ok to de Echten Göse mit rekent warrt. As all Göse höört se to de Aantenvagels mit to. Se leevt up Hawaii. De Goos is en bekannt Bispeel for den Infloot vun de Europäers un vun de Tiere, de de mitbrocht hefft up de Populatschoon vun inheemsche Deerter in veel Gemarken vun düsse Eer. 1778 hett dat bi 25.000 Hawaiigöse geven, 1950 weern dor noch bi 30 Göse vun over. Bit 1999 is de Tahl wedder up bi 1.000 Vagels kladdert. De Hawaiigoos hett dörgahns brune Feddern. An’n Kopp sünd se, gegen den Hals over, en beten dunkerer. De Goos is en beten wat lüttjer, as de Ganner. De Ganner weggt bi 2,2 kg, de Goos bi 1,9 kg. Sust verscheelt se sik nich wieter. Dat Ruden duert bi fiev Weken lang. In düsse Tied könnt de Hawaiigöse nich flegen un kaamt in Gefohr gegen de Tiere over, de jem freten wüllt. Hawaiigöse weert 25 bit 30 Johre oold. De Hawaiigoos fritt man bloß Planten, sunnerlich Gras, Saat un Beeren. De Hawaiigoos leevt un brott heel un deel an Land up kole, man fruchtbore
De Samtgemeen Ohlers weer en Rebeetsverband in’n Süden von’n Landkreis Stood. De Samtgemeen is 1967 ut de Gemenen Ohlers, Ohrensmoor, Ohrenswohl, Bokel, Örsdörp un Ottendörp billt worrn. De lütteren Gemenen hebbt jemehr Verwaltungsopgaven an dat gröttere Raadhuus in Ohlers afgeven. To’n 1. Januar 1971 sünd denn noch Wangersen un Kokerbeek de Samtgemeen bipeddt. Kokerbeek weer vörher in de Samtgemeen Bargst. Mit de Kommunalreform in Neddersassen von’n 1. Juli 1972 is de Samtgemeen denn wedder oplööst worrn. De Gemenen sünd all Deel von de Gemeen Ohlers worrn, de to de Samtgemeen Harsfeld höört. De Samtgemeenraad harr 13 Liddmaten. Heinrich Tomforde
De Kark in Ohlers is dat Karkengebüüd von dat evangeelsch-luthersche Kaspel Ohlers (Karkenkreis Buxthu). Se steiht an de Stoder Straat 33 (L 124). Över de eerste Kark is nix bekannt. In’n Dörtigjohrigen Krieg is de Kark toschannen richt worrn. De Vörgänger von de hüdige Kark in Ohlers is 1656 ut de Resten von ehren Vörgänger boot worrn. Üm 1860 weer disse Kark ok wedder verfullen un to lütt, nadem Ohlers temlich wussen weer. Von 1862 bet 1865 is dorüm na Plaans von Edwin Oppler en ne’e Kark in’n Stil von de Neegotik boot worrn. Oppler weer Jood un dat weer de eenzige Kark, de he boot hett. He hett ans veel Synagogen boot. Dat Gebüüd ut Backsteen hett een Schipp un veer Jück. Dat gifft en Choor un en 28 Meter hogen Westtoorn. De Kösten weren 9370 Daler. Grote Spennen kemen ünner annern von’n Koopmann Friedrich Huth (300 Daler), von’n Patroon von de Kark, Graaf Eduard von Kielmansegg von Good Wiegersen (750 Daler) un von’n hannöverschen König Georg V. (500 Daler). Den König siene Fro Marie hett de Buntglas-Finstern för den Altorruum stift. De König un Kroonprinz Ernst August weren ok bi de Inwiehung von de Kark an’n 12. November
Dyrehavsbakken (däänsch Dyrehaven Deertpark) is en Vergnögenspark in Klampenborg an’n Stadtrand vun de däänsche Hööftstadt Kopenhagen. De Park is 1583 opmaakt worrn un dormit de öllste Vergnögenspark op de Welt, den dat noch jümmer gifft. Mit de Tiet siedeln sik wegen de velen Besökers jümmer mehr Hökers an un de Park entwickel sik to en Mengeleer ut klassische un moderne Fohrgeschäften, de he hüüt is. To de Attrakschonen höört mit de Achterbahn Rutschebanen vun 1932 een vun de öllsten Holtachterbahnen in Europa. De Park kost kenen Intridd, för jede Fohrt mutt extra betahlt warrn. Mit 2,7 Millionen Besökers in’t Johr liggt de Park bi de Besökertallen in Däänmark direkt achter den Tivoli in Kopenhagen. Websteed vun’n Park (däänsch) Koordinaten:55° 46′ 30″ N, 012° 34′ 45″ O
De Dreihhals (Jynx torquilla) is de eenzige Vagel ut dat Geslecht Jynx, de in Europa leevt. In dat Geslecht gifft dat sünst ok blots noch ene Oort, den Rootbostdreihhals (Jynx ruficollis), de in Afrika leevt. De Oort kennt acht Ünneroorden, de in Delen vun Noordafrika un ganz Eurasien bet Sachalin in’n Oosten leevt. Ene Ünneroort (J. t. himalayana) leevt isoleert in en poor Rebeden in noordwesten Himalaja. De Oort dat eerste Maal wetenschoplich beschreven hett Carl von Linné 1758. He is so wat 17 Zentimeter groot un bringt bet to 50 Gramm op de Waag. De Vagel hett en griesbruun Utsehn, korte Been, en griesen, recht korten, spitzen Snavel un en langen, griesbrunen Steert mit dree swarte Striepen. Heken un Seken sünd kuum utenannertoholen. Ok de Jungen seht jüst so ut as jümehr Öllern, sünd aver meist wat bruner un de Bost kann binah witt wesen. In de Balz-, Brööt- un Optuchttiet köönt de Dreihhäls temlich opfallen. Annertiets sünd se aver kuum to marken. De Gesang is temlich düüdlich un nich to verwesseln. He sett sik ut ‚gäh‘-Ropen, de in de Toonhööch anstiggt, tohoop, de kort achtereenanner toeerst nasal un denn luut in ‚kje‘ övergaht. Faken singt de Partners, as
Charlotte Ayanna (boren as Charlotte Lopez; * 25. September 1976) is en puerto-ricaansche Schauspelersche. Ayanna weer in Puerto Rico boren, aver toog al in junge Johren na Vermont üm. Se harr en swore Kindheit, in de se dörteihn Johren in Pleegfamilien weer, vun wegen dat de Moder mental nich in de Laag weer, sik üm ehr twee Kinner to kümmern. Ayanna is 2002 bi’t Valenciennes International Festival of Action and Adventure Films as Beste Schauspelersche för ehr Rull in Love the Hard Way uttekent worrn. Charlotte Ayanna in de Internet Movie Database (engelsch)
Süderdiek (hoochdüütsch Süderdeich) is en Oort in de Gemenen Balje un Krummendiek (Samtgemeen Noordkeden) in’n Landkreis Stood, Neddersassen. De Oort besteiht ut de twee Delen Süderdiek-West (an de L 111) un Süderdiek-Oost (an de K 10). De Oort liggt in de Masch twüschen de Ünnerelv un de Oost. Dat Water ut Süderdiek-Oost flütt över Gravens na de Krummendieker Wettern hen af. Ut Süderdiek-West flütt dat Water över dat Wisch-Fulenhöver Fleet un dat Möhlenwischer Fleet af. De Naveröörd sünd Balje, Baljerdörp un Riddershusen in’n Noorden, Hünkenbüttel un Wechtern in’n Noordoosten, Eggerkamp in’n Oosten, Öderquart un Kaidiek in’n Süüdoosten, Wetterdiek, Neenslüüs un Wisch in’n Süden, Itzwöörden in’n Süüdwesten, Olenwisch in’n Westen un Kukenbüttel un Hörn in’n Noordwesten. De Oort hett vör 1852 to dat Grevengericht Freeborg tohöört un denn von 1852 bet 1885 to dat Amt Freeborg. In disse Tied weer de Oort opdeelt twüschen de Hauptmannschoppen Eggerkamp, Fulenhoff, Riddershusen un Westerwechtern. Na 1885 weer Süderdiek in’n Kreis Keden. 1932 is dat Deel von’n Kreis Stood worrn. Vondaag höört en poor Hüüs in’n Noordoosten to de Gemeen Krummendiek, de gröttere Rest aver to de Gemeen Balje. Eggerkamp: Fulenhoff: Riddershusen: Westerwechtern: Süderdiek is evangeelsch-luthersch präägt un höört to dat Kaspel von de Marienkark
Süderdiek betekent Süderdiek, Gemeen in’n Kreis Dithmarschen, Sleswig-Holsteen, Süderdiek, Oort in de Gemenen Balje un Krummendiek in’n Landkreis Stood, Neddersassen. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Albert vun Buxhoeveden (* üm 1165 bi Bremen; † 17. Januar 1229 in Riga) weer Bischop vun Riga. Albert keem ut dat Ridderslecht vun Bexhöv bi Bremen. He weer Doomherr in Bremen, as em 1199 sien Unkel Hartwig II. to′n Bischop vun Livland möök. He müss dat Land aver eerstmal innehmen un de Inwahner to Christen maken, denn de weren noch Heiden. He föhr 1200 mit en noorddütsch Pilgerheer, dat vun Paapst Innozenz III. Sündenaflaat toseggt kregen harr, op 23 Scheep to de Münn vun’e Düna, wo he 1201 de Stadt Riga grünn. 1202 grünn he den Sweertbröderorden. Dörteihn Maal möök he Reisen na Düütschland un ok en poor Maal na Italien un wedder trüch na Livland, dat he bet 1207 innehmen kunn un an′n 1. April 1207 vun Kaiser Philipp as Lehn vun′t Düütsche Riek kreeg. Ok Semgallen nehm he in un richt dor en Bisdom in. Över Estland keem he eerst mit′n Orden vun′e Ridderschop Christi, denn mit König Waldemar vun Däänmark in en langen Striet. Doch 1224 kunn he ok dit Land ünnerkregen un sien Broder Hermann dor to’n Bischop maken. In′t Johr 1225 möök em Kaiser Friedrich II. to′n Fürsten un sien Bisdom to ene Mark
De Samtgemeen Lox (hoochdüütsch Samtgemeinde Loxstedt) weer en Rebeetsverband in’n Landkreis Wersermünn un in’n Süden von Bremerhoben. De Samtgemeen is 1971 ut de Gemenen Düring, Stotel, Stinst, Bexhöv, Donnern, Lanhusen, Holt, Ness, Neenlann, Fleest, Lox un Büttel billt worrn. De Gemenen hebbt jemehr Verwaltungsopgaven an dat gröttere Raadhuus in Lox afgeven. Mit de Kommunalreform in Neddersassen un dat Gesett för dat Neeindelen von de Gemenen in’n Ruum Oosterholt/Wersermünn von’n 13. Juni 1973 schull de Samtgemeen to’n 1. März 1974 oplööst worrn. Dat geev in de Region aver Protesten, dorüm is dat nich glieks to’n 1. März ümsett worrn. De Protesten harrn aver keen Spood. In dat Ümland von Bremerhoben wull dat Binnenministerium blots Eenheitsgemenen verlöven, keen Samtgemenen. En Tied later is de Samtgemeen dorüm doch oplööst worrn, wat trüggwards to’n 1. März 1974 gellen dee. na 1. März 1974: Reinhard Meiners (interimswies)
Wortfleet (hoochdüütsch Wurthfleth) is en Oort in de Gemeen Hagen in’n Landkreis Cuxhoben, Neddersassen. Binnen de Gemeen billt de Oort de polietsche Oortschop Wortfleet. Wortfleet liggt in de Oosterstoder Masch nich wied af von’n Rechten Blangenarm von de Werser. Von’n Hauptloop von de Werser is de Oort dör de Insel Harriersand aftrennt. De Naveröörd sünd Rechtebe un Weersbe in’n Noorden, Uthleer in’n Noordoosten, Meyenborg un Brook in’n Süüdoosten, Aschwarden un Rade in’n Süden un Harriersand in’n Westen. De Oort kummt 1202 toeerst in de Oorkunnen vör. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Weersbe in’n Kanton Hagen höört. Dat Rebeed hett in disse Tied 1810 to dat Königriek Westfalen un von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon höört. De Oort hett vör 1885 to dat Amt Hagen tohöört. Na 1885 weer dat in’n Kreis Geestmünn. 1932 is dat Deel von’n Kreis Wersermünn worrn un 1977 von’n Landkreis Cuxhoben. 1929 is de Oort Rechtebe Deel von de Gemeen Wortfleet worrn. De Gemeen Wortfleet is denn mit de Gemeenreform in Neddersassen dör dat Gesett för dat Neeindelen von de Gemenen in’n Ruum Oosterholt/Wersermünn von’n 13. Juni 1973 an’n 1. März 1974 Deel von
De Gröönlandgoos (Branta leucopsis) is en Goos ut dat Geslecht vun de Seegöse. Dor höört se mit to de Echten Göse in de grote Familie vun de Aantenvagels. Se warrt nich in Unneraarden updeelt, man in dree Populaschonen, de vun’anner scheedt sünd. Fröher hett de Gröönlandgoos man bloß in de Arktis brott. Man vun de 1970er Johre af an hett se sik ok in de Oostsee ansiedelt. Midderwielen warrt se to de Vagels torekent, de in Middeleuropa bröden doot. Man ok hüdigendags is se mehrsttieds en Wintergast. As enkelten Vagel oder in lüttje Trupps lett se sik sehn tohopen mit Reit- un Blessgöse. Wenn dat los geiht mit den Vageltreck, sammelt se sik to unbannig grote Swarms vun bit hen to 50.000 Göse. Düsse Aart höllt sik, sunnerlich in’n Winter, an de Waterkant un brott in gröttere oder lüttjere Kolonien up Felsen an de Küst oder an Ströme. Mit 58 bit 69 cm Längde is de Gröönlandgoos en middelgrote Goos. Se weggt 1,5 bit 2 kg. Typische Kenneken sünd dat witte Gesicht un de witte Steern; Snavel un Hals sünd swatt. Unner dat Lief sünd se sülverwitt. Up de Flunken sitt dwars swattwitte Striepen. Upfallen deit de korte Hals, de
Anders Harald Wejryd (* 8. August 1948 in Falköping, Sweden) weer de luthersche Arzbischop vun Uppsala. Wejryd is in Uppsala un Västerås opwussen. He is 1972 in Västerås to’n Preester wieht worrn un weer vun 1976 bet 1985 Pastoor in Munktorp un 1985 bet 1987 Pastoor in Arboga. Siet 1995 weer he denn de Bischop vun Växjö. An’n 30. März 2006 is he to’n Arzbischop vun Uppsala wählt worrn un hett in de Stichwahl gegen Ragnar Persenius mit 176 to 127 Stimmen wunnen. In'n September vun datsülbige Johr hett he sien Amt antreden. Dat Amt harr he bit 2014. Anders Wejryd. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons. Porträt vun Wejryd up de Website vun den Ökumeensch Raat vun de Karken
Corinna Harfouch, borene Meffert (* 16. Oktober 1954 in Suhl), is en düütsch Schauspelerin und Synchroonsnackerin. De Dochter vun den Mester Wolfgang Meffert un sien Fru Marianne borene Kleber besöch 1961 bit 1973 de School in Großenhain. An dat Pioniertheater „Natalia Saz“ hett se hör eerste schauspelerische Fähig- un Fertigkeiten erwurben. An de Erweiterte Böverschool hett se hör Abitur maakt. Nah en Lehr as Krankensüster fung se 1976 an de TU Dresden en Studium to en Textilingenieurin an. Harfouch studeer 1978 bit 1981 Schauspeel an de Hoochschool för Schauspeelkunst Ernst Busch in Berlin un weer Meesterschölerin bi Vera Oelschlegel in dat Theater im Palast. En vun hör gröttst Theatererfolge noch to Tieden vun de DDR weer de Lady Macbeth ünner de Regie von Heiner Müller an de Berliner Volksbühne an' Rosa-Luxemburg-Platz. Nah lüttgere Filmupgaven övernehm se 1988 de Titelrull in Die Schauspielerin. Hier speel se en Fru, de sück in de Tiet vun den Natschonalsozialismus as Jöödsche verkleedt, um ehrn Leevsten nich to verleesen. Ähnliche Beachtung funn se in Treffen in Travers as Gattin vun en Revolutschonäär. Nah de Wennen 1989 weer se tonächst an dat Düütsch Theater in Berlin, wessel aber gau to de Volksbühne, wo si en vun
Pickert is eune Spezialität iut Austwestfolen-Lippe un dat süüdaustlike Ossenbrügger Land un kükt meust iut os eun Pannkeoken, is öbber man iut rüiven Kartuffeln maakt. Dat Weord Pickert kümmt van dat plattdüütsche Verb pecken (kleven) af, denn de Deug is büi’t Kneden derbe peckig un backig. Lippsker Pickert kükt iut os en Pannekeoken un wurr fröher besünners den Sunndag Avend, am auk to wichtigen Begüivnissen, backen. Faken eet eun de Pickert ok düht late os en Nachtmohl. Ehrdaag was de Pickert, wat dat blaut de Luie, de en karget un armet Lieven fohrn, eten. Vandage weert de Pickert os ene lippske Spezialität ankeken. De Ingredenzien van de Deug sind Gest, Melke, Mehl, Euer, rüiven Kartuffeln. Faken kümmt ok Rosinen in de Pickert rin. Boven up de Pickert smöört de Lipper nich blaut seute Saken os Plumenmuus, Marmelade, Appelmuus oder Rövensappe, man ok lippske Leverwosst. Teo’n drinkt de Lipper na Briuk un Herkumst Kaffee. De Pickert gillt ol van de 18.Johrhunnert an, os gans typisk för dat Lipperland un wurr fröher meust jeuden Sunndag eten. In Lippe seggt en seogor, dat de Pickert dat lippske „Natscheonaalgericht“ is. De Schrüiver August Wiemann schreev in en lüttje Geschichte över den Pickert: Wat'n aulen
Philipp Melanchthon (eegentlich Philipp Schwartzerdt; * 16. Februar 1497 in Bretten; † 19. April 1560 in Wittenbarg) weer en Philoloog, Philosoph, Humanist, Theologe, Lehrbookschriever un neelatiensch Dichter. He weer as Reformator neben Martin Luther en drievend Kraft vun de düütsch un europääsch karkenpolitisch Reformatschoon un wurr ok „Praeceptor Germaniae“ (Lehrer vun Düütschland) nömmt. De Vader vun Philipp Melanchthon, Georg Schwartzerdt (um 1459–1508), stamm ut Heidelbarg un weer mit dat Amt vun den kurfürstlichen Rüstmeester un Wappenschmeed (Vörsteher vun de fürstlichen Wappenkamer) betroot. Sien Moder Barbara Reuter (1476/1477–1529) weer en Dochter vun den Dook- un Wienhannelsmann, Schultheiß un Börgermeester vun Bretten, Johann (Hans) Reuter († 1508), un sien Fru Elisabeth borene Reuchlin († 1518), de de Süster vun den Humanisten Johannes Reuchlin weer. Veer Johr nahdem se de Ehe mitnanner 1493 ingahn weern, an' 16. Februar 1497, wurr de jung Familie de Stammholler in dat Huus vun sien Grootöllern in de kurpälzisch Stadt Bretten boren un kreeg sien Naam to Ehren vun den Kurfürsten Philipp den Uprichtigen vun de Palz. Philipp harr veer Geschwister: Anna (* 1499), Georg (* 1500/1501), Margarete (* 1506) un Barbara (* 1508). Vun sien Süster Anna Grünbach, borene Schwarzerdt, stammt de Dokter Robert Mayer af. Melanchthon
Bunnendoor (hoochdüütsch Buntentor) is en Oortsdeel vun Bremen un höört to den Stadtdeel Neestadt. Bunnendoor liggt dune bi de olen Grenzen vun de Stadt Bremen in’n Süden vun de Werser. De Grenzen vun den Oortsdeel sünd in Noorden de Lüttje Werser, in’n Süden de Garstfeldstraat, in’n Westen de Friedrich-Ebert-Straten un in’n Oosten Huckelriede. In Bunnendoor is hüde dat letzte Stück vun den olen Stadtgraven op de Neestädter Siet vun Bremen to sehn. Dat heet hüde Piepe, weil dat as een Piep utsehn deit. De Piepe wiest, wo de Grenz nah de ole Stadt weer. Dor löppt hüde de Oosterstraten. Bi de Oosterstraten stunn fröher dat „Bunte Door“. Dat weer een vun de twee Porten nah de Stadt rin. Dör düt Door dör föhr een Straat nah buten de Stadt. De güng öber Huckelriede nah Habenhusen oder nah Kattentoorn un Brinkem. Düsse Straat is hüde de Hööftstraat vun dat Bunnendoorsquartier un heet Bunnendoorsteenweg. In dat Bunnendoorviddel leven fröher lüttje Lüe. De meisten verdenen ehr Geld as Zigarrenmaker. An de Eck vun’n Bunnendoorsteenweg un den Karkweg steiht hüde een Denkmal för düsse Zigarrenmaker. De Lüe weeren arm und hefft sik Geld toverdeent bi’t Smuggeln dör de Tollgrenz dör. Besunners hefft se mit
Tamazight is een Spraak vun de Berbers. Se warrt spraken in de Midden vun Marokko, in Deelen vun Algerien un bi Lüe ut düsse Länner, de nah Frankriek utwannert sünd. Dat gifft um un bi 2,5 bit 3 Million Lüe, de up Tamazight snacken könnt. 60% vun düsse snackt ok noch een anner Spraak, meist Araabsch oder Franzöösch. Vun de Jahren 2001/2002 af an is Tamazight de tweete Nationalspraak vun Algerien. Dat bedutt aber nich Amtsspraak. Besunnern Bistand gifft dat för düsse Spraak nich. Schreben warrt dat meist in araabsche Schrift, man ok in een Aart besünnere latiensche Schrift un in de ole Tifinagh-Schrift.
Théodore de Bèze (ok Theodorus Beza; * 24. Juni 1519 in Vézelay, Burgund; † 13. Oktober 1605 in Genf) weer een Reformator vun de tweede Generation. De Béze stamm ut een Familie vun Adel. Sien Vadder Pierre de Bèze weer Landvogt in Vézelay. Vun sien negente Jahr af an wohn he in Orléans un Bourges in Melchior Volmar sien Huus. Melchior Volmar weer een düütsche Philoloog. Bi em lehr de Bèze de Lehr vun de Reformation kennen. Beza studeer up Afkaat in Orléans. As he feerdig weer, trock he nah Paris. Vun twee Pröven harr he een goot Inkamen un leev as een latienschen Dichter sunner Sorgen. Noh een swaare Krankheit keem he in sien Binnerst nich mehr torecht. He söch un fraag nah de Wohrheit. 1548 mook he sik up den Weg nah Genf. Dor träe he nah de Reformeerte Karken öber un heiraat. 10 Jahre lang is he denn Schoolmeester för de Greeksche Spraak in Lausanne ween. 1558 keem he nah Genf un bleef dor. In Genf is he Pastoor un Professor vun de Theologie ween. 1564 is Johannes Calvin sturben. Beza folg em na as Präsident vun dat Konsistorium. He weer nu de böverste Theoloog vun de