rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Robert Laurel „Bob“ Crippen (* 11. September 1937 in Beaumont, Texas, USA) is en ehmalger US-amerikaansch Astronaut. Crippen is in Porter (Texas) upwussen. He hett de New Caney High School in New Caney (Texas) aafslooten un kreeg 1960 en Bachelor in Luft- und Ruumfohrttechnik vun de University of Texas. In Florida un Texas wurr Crippen to'n Marinepiloten utbildt. Van Juni 1962 bit November 1964 wurr he de Flottenstaffel VA-72 as Pilot an Bord vun den Floogtüügdräger USS Independence todeelt. Dornah hett he de USAF Aerospace Research Pilot School up de Edwards Air Force Base in Kalifornien besöcht un bleev dor bit to sien Utwahl in dat USAF Manned Orbiting Laboratory (MOL) Program in' Juni 1966. Crippen weer in de tweet Grupp vun de Piloten, de to dat MOL-Programm todeelt wurrn. As de Air Force hör bemannt Ruumfahrtprogramm upgeev, wurrn 7 vun hör 17 Astronauten, dorünner Bob Crippen, vun de NASA övernommen. Crippen weer tonächst Liddmaat vun de Ünnerstüttensmannschap (Support Crew) för de Missionen Skylab 2, Skylab 3 un Skylab 4, as ok för dat Apollo-Soyuz-Test-Projekt (ASTP), dat spoodriek in' Juli 1975 afslooten wurr. An' 12. April 1981 is Crippen as Pilot vun de Columbia to de eerst Space-Shuttle-Mission STS-1 start.
Joan Fontaine (* 22. Oktober 1917 in Tokio as Joan de Beauvoir de Havilland; † 15. Dezember 2013 in Carmel-by-the-Sea, Kalifornien) weer en US-amerikaanisch-britisch Filmschauspelerin un de jüngere Süster vun Olivia de Havilland. Hör bekanntst Rullen speel se ünner de Regie vun Alfred Hitchcock in Rebecca un Suspicion, för de se up de Oscarverleehn 1942 den Oscar as best Hööftdorstellerin kreeg. Joan Fontaine wurr as Dochter vun den in tätigen britischen Patentafkaat Walter Augustus de Havilland (1872–1968), en Vedder vun den Floogpionier un Ingenieur Geoffrey de Havilland, un de britisch Bühnenschauspelerin Lilian Fontaine (1886–1975) in Tokio boren. Se un hör een Johr öllere Süster Olivia de Havilland trucken nah de Scheeden vun hör Öllern mit de Moder nah Kalifornien, wo se all fröh Schauspeelünnerricht kreegen. Joan gung Anfang vun de 1930er för eenig Johren torüch nah Japan, wo se hör Schoolutbillen an de amerikaansch School afsluuten dee. 1934 kehr se weer torüch in de USA un gung nah Hollywood, wo hör Süster all eerste Erfolge fiern kunn, um dor hör eegen Filkarriere to starten. Wiel Olivia de Havilland den Familiennaam all in Gebruuk harr, is Joan tonächst ünner de Künstlernaam Joan Burfield uptreeden. Hör eerst Rull harr se 1935 in
De Binneren Hebriden sünd en Koppel vun Eilannen an de Noordwestküst vun Schottland. Se sünd Deel vun de Hebriden un warrt dör den Minch vun de Büteren Hebriden scheden. Se höört to de Eenheitsämter Argyll un Bute un Highland. De Eilannen sünd hüüt en geern besöökt Region för Urlaubers. So hebbt de Eilannen Skye un Iona temlich ole Kloosters un weren een vun de wichtigsten Utgangspünkt för dat Christendom op de Britischen Inseln. Eilannen vun de Binneren Hebriden Canna | Coll | Colonsay | Eigg | Iona | Isay | Islay | Jura | Longay | Muck | Mull | Oronsay | Pabay | Raasay | Rona | Rum | Skye | Scalpay | Staffa | Tiree | Ulva
De Flagg vun Rhode Island wurr 1877 inführt un 1897 ännert. De Flagg is mest quadratisch un witt. Se wiest in de Midden en golden Anker as Symbol för Haapen, de vun 13 golden Steerns ümgeven is. De staht för de oorsprünglich 13 Kolonien un den Status vun Rhode Island as 13. Staat, de de Verfaaten vun de USA ratifizeert hett. En blau Band ünnerhalv vun den Anker drocht in golden Bookstaven dat Staatsmotto: „HOPE“ (Haapen). De Flagg vun Rhode Island wurr in de hüüdig Form 1897 formal inführt un wurrd faken mit en golden Soom an de Ränder dorstellt. Rhode Island State Laws: § 42-4-3 State flag (engelsch) The Rhode Island State Flag (engelsch)
Bruno Garzena (* 2. Februar 1933 in Venaria Reale, Piemont) is en ehmalger italieensch Footballspeler. Der Afwehrspeler fung sien Loopbahn 1952 bi Juventus Turin an, hett aber vör den Vereen eerstmal blots een Speel maakt. In de Saison 1953/54 hett he den för U.S. Alessandria Calciospeelt, bevör he weer nah Juve torüchgung un dor bit 1962 bleev, wobi he in de Saison 1960/61 an Vicenza Calcio utlehnt wurr. Mit Juve wunn he in disse Tiet 1958 und 1960 de italieensch Meesterschap un 1959 und 1960 de italieenschen Pokal. 1962/63 speel he för FC Modena, de Saison dorup för SSCNeapel, bevör he 1964 -1966 sien Loopbahn bi ASD Calcio Ivrea utklingen leet. En Door hett he in sien gesamte Profi-Loopbahn nich schaaten. För die italieensch Natschonalmannschap hett he 1958 een Lännerspeel maakt. Bruno Garzena bi National-Football-Teams.com (engelsch) Översicht mit Bild (italieensch)
Eigg is ene vun de Lütten Inseln, de to de schottschen Binneren Hebriden höört. Dat Eiland hett so wat 60 Inwahners. De gröttste Oort op Eigg is Cleadale an de Noordküst. Fähren fohrt vun Galmisdale an de Süüdküst na Canna, Rum un Muck as ok na Mallaig op dat faste Land. In Galmisdale is ok dat Gemeenzentrum vun dat Eiland. De Merr vun dat Eiland warrt vun en moorig Plateau billt, dat bi An Sgurr, en Picksteenfelsen, en Hööch bet över 400 Meters hett. Koordinaten:56° 54′ N, 006° 09′ W Eilannen vun de Binneren Hebriden Canna | Coll | Colonsay | Eigg | Iona | Isay | Islay | Jura | Longay | Muck | Mull | Oronsay | Pabay | Raasay | Rona | Rum | Skye | Scalpay | Staffa | Tiree | Ulva
Rikard Nordraak (* 12. Juni 1842 in Christiania; † 20. März 1866 in Berlin) weer en norweegsch Komponist. He hett in dat Öller vun 18 Johr de norweegsch Natschonalhymne Ja, vi elsker dette landet („Ja, wi leevt dit Land“) nah en Gedicht vun Bjørnstjerne Bjørnson komponeert. Nordraak wurr in de norweegsch Hööftstadt boren, studeer aber in Kopenhagen. Mit 18 Johren truck he nah Berlin un studeer bi Theodor Kullak un Friedrich Kiel. He is mit man blots 23 Johr in Berlin an Tuberkulose storven un wurr up den Karkhoff IV vun de Gemeend Jerusalems- un Nee Kark in Berlin-Kreuzberg begraven. Nordraak weer en Vedder vun Bjørnstjerne Bjørnson un en Früen vun Edvard Grieg, de he mit sien Idee vun en eegenständig norweegsch Musik stark beinfloot hett. To sien Dood hett Grieg en Truermarsch komponeert. De 40. Doodsdag in dat Johr 1906 weer Anlaat, dat Graff repräsentativer to gestalten. In' Rahmen vun en Festakt hett de middlerwiel gries Bjørnson en fiev Meter hohgen Granitsteen ut Norwegen enthüllt, de up dat Berliner Graff vun Nordraak upstellt wurr. 1925 wurrn de Liek exhumeert un in Oslo up den Vår Frelsers Gravlund, den norweegschen Natschonal-Karkhoff, weer bisett. De prächtige Graffanlaag in Berlin bleev aber
Ron Carter (* 4. Mai 1937 in Ferndale, Michigan) is en US-amerikaansch Jazz-Bassist. Mit över 2.500 Alben is he en vun de an’n Meesten produzeert Bassisten is de Historie vun den Jazz. Sien Karriere fung bi Gil Evans (Out of the Cool, 1960) an un gung denn wieder in dat Miles-Davis-Quintett vun de 1960er Johren mit Herbie Hancock, Wayne Shorter un Tony Williams. Carter speel ok in Soloprojekten mit Hancock un Shorter as ok in dat 1977 grünnd Nahfolge-Quintett V.S.O.P.. Wiederhenn speel un produzeer he mit Antônio Carlos Jobim, McCoy Tyner, Stanley Turrentine, Freddie Hubbard, Stan Getz, Coleman Hawkins, Joe Henderson, Horace Silver, Kenny Burrell, Milt Jackson, Billy Cobham, un völ anner bedüüdend Jazzmusiker. Ok as Bandleader speel he mehr as 20 Alben in. Ebenso is he to hörrn up dat inflootriek The Low End Theory vun de alternativ Hip-Hop Group A Tribe Called Quest. Ron Carter lehrt an de Eastman School of Music. Where? (1961) Prestige Records All Blues (1973) CTI Records Blues Farm (1973) CTI Records New York Slick (1980) Milestone Records The Bass and I (1997) Blue Note Orfeu (1999) Blue Note Stardust (2002) Blue Note The Golden Striker (2003) Blue Note Dear Miles (2007) Blue Note
Franz „Schnuckenack“ Reinhardt (* 17. Februar 1921 in Weinsheim bi Bad Kreuznach; † 16. April 2006 in Heidelbarg) weer en Jazzmusiker (Vigelienspeler), Komponist un Interpret. He is ankeken wurrn as de „grote Tatern-Muskant, de mit siene Vigelien allerbest umgahn konn“. He weer en düütschen Sinto; siene Musik is meist as „Taternjazz“ oder „Musik vun düütsche Tatern“ rutkamen oder dor mit torekent wurrn. So hett he „düsse Musik bi bannig veel Lüde bekannt maakt un dor mit for sorgt, dat se in Düütschland nich mehr as Stratenmusik to’n Danzen un Vergnögen ankeken wurrn is, man sik wannelt hett to en Form vun Musik, de in Konzerte speelt wurr“. Reinhardt weer en Vedder vun den walloonsch-belgschen Gitarrnspeler Django Reinhardt. Man kennen lehrt hett he em nie nich. He hett Musik studeert an dat an dat „Peter-Cornelius-Konservatorium“ in de Stadt Mainz. Sien Ökelnaam „Schnuckenack“ kummt vun den Romani-Utdruck „schuker nak“ vun her, wat up Platt „schöne Neese“ bedüden deit. In de Tied vun den Natschonalsozialismus is he mit siene Familie 1938 as en „Zigeuner“ (as man dormols seggt hett) na Częstochowa versleept wurrn. Dor hefft se sik fief Johre lang dörslahn as düütsch-ungaarsche Muskanten un jummers sünd se bange ween, dat dat rutkeem,
Bobby Falta (* 1941 in Soltborg) is en düütschen Tater un Jazzgitarr-Speler. Vun 1945 af an leevt he in Memmingen. As Gitarrnspeler hefft Barney Kessel un Wes Montgomery Indruck maakt up em. He speel toeerst mit Joseph Reinhardt un denn in verscheden Gruppen mit Schnuckenack Reinhardt. Dör den sien Quintett, wat he 1967 mit grünnt harr, is he sunnerlich bekannt wurrn. Dor hett he ok vun 1972 af an as Solo-Gitarrspeler in mitmaakt. 1975 hett he dat Quintett verlaten un denn mit Zipflo Reinhardt, Pony Poindexter, Frank St. Peter, Wolfgang Lackerschmid, Wolfgang Lauer un Ingo Hirt Musik maakt. Tohopen mit sien Söhn Lancey (* 1965) speelt he Gitarrnduo. Dor hett he 1994 den Kulturpries vun de Stadt Memmingen for kregen. Towielen, wenn se as Trio uptreden wüllt, kummt dor noch Peter Bockius mit to. Bito unnerhollt he noch en Hannel mit Ooldiesen un Antiquitäten. Lancy Falta Gypsy Stream (Bayla 2007) Porträt von Bobby & Lancy Falta Porträt (Hessischer Rundfunk) Porträt un Deel vun en Diskographie bi DjangoStation (engelsch)
Holzmanno Winterstein (* 1952 in Molsheim/Elsass) is en düütschen Gitarrnspeler un maakt Taternmusik. He höört sülms to de Volksgrupp vun de Tatern mit to. Lange Tied hett he mit siene Ollern un Bröder un Süstern in Mainz leevt. Vun sien Vadder Prinzo Winterstein hett he Gitarr spelen lehrt. 1969 al hett he mit 17 Johren in Schnuckenack Reinhardt sien Quintett mit speelt. Dree Johr later, dat weer in'n September 1972, hett he tohopen mit sien Broder Ziroli Winterstein in dat „Häns’che Weiss-Quintett“ mitmaakt. Dat weer dormols nee up maakt wurrn. Ziroli weer twee Johre jünger, as he un speel ok Gitarr. Later hett he mitmaakt bi den Hot Club the Zigan vun Schmitto Kling un bi Wawau Adler sien Trio. Musik Deutscher Zigeuner – Schnuckenack Reinhardt Quintett, Vol. 2 (Da Camera Song, LP, Eerste Uplage November 1969, upnahmen: 10./11. Juni 1969) Musik Deutscher Zigeuner – Schnuckenack Reinhardt Quintett, Vol. 3 (Da Camera Song, LP, Eerste Uplage September 1970, upnahmen: 13./14. Mai 1970; Live-Upnahmen ut Heidelbarg,D un Ludwigsborg, D) Musik Deutscher Zigeuner – Schnuckenack Reinhardt Quintett, Vol. 4 (Da Camera Song, LP, Eerste Uplage April 1972, upnahmen: 29./30. November 1971) Musik Deutscher Zigeuner – Häns’che Weiss Quintett, Vol. 5 (Da Camera
As Ekel (in de Fackspraak Glans Penis) warrt bi de Söögdeerten de vördere dickere Deel vun’n Pint betekent. In’n normalen Tostand warrt de Ekel tomindst deelwies vun de Vörhuut överdeckt, wenn de Pint besneden is, liggt so normalerwies free. Bi en Erekschoon tütt sik de Vörhuut mitünner torüch, so dat de Ekel denn ok faken deelwies freeliggt. An de Ekel ünnerscheedt man den Ekelrand (Corona glandis) un den Ekelhals (Collum glandis), de sik in Richt na’n Pintkörper ansluten deit. Bi de Hunnen warrt de teemlich lange Ekel in en langen Deel (Pars longa) un en Zibbeldeel (Bulbus glandis) indeelt. Blangen dat Vörhuutband (Frenulum) un de binnere Vörhuut (Praeputium) tellt de Ekel to de an’n dullsten erogenen Zonen, wobi de ünnere Ekelrand sünnere Bedüden hett. De Huut vun de Ekel (Cutis glandis) wiest en wenig verhoornt Platenepithel mit Talligdrüsen op. Se bargt tallrieke fre’e Nervenennen. Ünner dat Epithel leegt Meissner-Körpers un sünnere Genitalkörpers för dat haptische Wohrnehmen. In’n Normalfall (nich besneden) is dat Epithel bannig dünn (2-3 Zelllagen), so dat ok en swack Reizen al föhlt warrn kann. Na’t Besnieden billt sik ’n wat starkere Verhoornen dör’t mechaansche Reizen. De Nervensignalen warrt över den Nervus dorsalis penis leidt un speelt en
De Bundsautobahn 105 (afkört as BAB 105 oder ok A 105) weer inst en korte Autobahn in Berlin mit blots 1 km Läng. In’t Johr 2006 is se to en Opfohrt vun de A 111 rünnerstoopt worrn un warrt siether as Twieg vun de A 111 föhrt, de se in’n Noorden vun Berlin mit den Kurt-Schumacher-Platz verbinnen deit (ehmolig Autobahnkrüüz Reinickendorf). Na de fröheren Överleggen in’n Flachennüttplaan för Berlin vun 1965 schüll de dormols plaante un denn as A 105 betekente Autobahn tosamen mit de A 103 de so nöömte „Westtangent“ billn. Se weer denn ok lang noog worrn, dat se duersom en egene Autobahntall hebben künnt harr. Na dat Trüchstopen warrt dat Autobahnstück in’n Anlehnen an de fröhere Tall faken ok as Tobringer 105 betekent. In de Tiet vun 1975 bit to de Düütsche Wedderverenigen harr de Autobahn de Tall A 11. Bundsautobahn 105. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons. Vullstännige Beschrieven vun’n Verloop (hdt.) Düütsche Bundsautobahnen Strecken in Bedriev: Hööftstrecken: A 1 | A 2 | A 3 | A 4 | A 5 | A 6 | A 7 | A 8 | A 9 Över- un regional: A 10 |
Charles Francis Laseron (* 6. Dezember 1887 in Manitowoc, Wisconsin; † 27. Juni 1959 in Sydney), weer en in de USA boren austraalsch Naturwetenschapler, Malakoloog un Polarforscher. De Öllern vun Charles Laseron weern Reverend David Laseron, un de sien Fru Frances, borene Bradley. De stammen beid ut England. Charles hett de St Andrew's Cathedral School in Sydney, New South Wales besöcht. Later hett he an dat Sydney Technical College sien Diplom-Afsluss kreegen. 1911-1914 weer he Liddmaat vun de Australasian Antarctic Expedition ünner (Sir) Douglas Mawson. 1919 hett he de Bankangestellte Mary Theodora Mason heiraadt, mit de he een Söhn un een Dochter harr. 1929 wurr he Geschäftsmann un Auktionator för Antiquitäten, Münten un Breefmarken un wurr er ansehn Philatelist. Mit Utbröök vun den Tweeten Weltkrieg hett he sück as Freewilliger meld, wurr aber 1944 wegen Bronchitis un Hartproblemen weer entlaaten. Laseron is an’ 27. Juni 1959 in dat Concord Repatriation General Hospital in Sydney storven. An Autobiography, Sydney, 1904 From Australia to the Dardanelles, 1916 South with Mawson, 1947 The Face of Australia, 1953 Ancient Australia, 1954 Biografie mit Foto (engelsch)
Robert Davi (* 26. Juni 1953 in New York) is en US-amerikaanschen Schauspeler un Opernsinger. Davi weer al as Kind vun de Musik un vun’t Singen andoon. Bi en US-wieten Opernwettstriet hett he en Pries wunn un künn dorüm na Italien gahn, woneem he in Florenz bi Tito Gobbi studeert hett. Sien Debüt harr he mit 19 Johren mit de Long Island Lyric Opera. Sien Loopbahn as Schauspeler füng 1977 an de Siet vun Frank Sinatra an in den Feernsehfilm Contract on Cherry Street an. He harr denn en Reeg vun Gastoptreden in verschednee Feernsehregen un is 1985 mit den Film The Goonies bekannter worrn. Een Johr later speel he tosamen mit Arnold Schwarzenegger in den Film Raw Deal. Wietere Grote Rullen harr he in Die Hard un License to Kill, in den he den Gegenspeler to James Bond weer. In’t Feernsehn is Davi sünners dör de Feernsehreeg Profiler bekannt worrn, in de he een Hööftrull speelt hett. Davi weer bit hüüt (März 2014) acht mol för Filmpriesen vörslahn, vun de he söven wunnen hett: de Priesen weern all för den Kummedie-Film The Dukes, dorünner den Queens Spirit Award för den Besten Speelbaas un den Besten Produzent. Robert Davi. Mehr
Josef „Wawau“ Adler (* 25. Januar 1967 in Karlsruhe) is en düütschen Tater un Jazz- Gitarrenspeler. Siene Wuddeln hett he sunnerlich in den Taternjazz. Adler stammt ut en Familie vun düütsche Sinti-Musikers. Mit negen Johren fung he an, Gitarr to spelen. Unner den Infloot vun Biréli Lagrène hett he sik dor mit 12 Johren mehr mit ut'neen sett un hett mit 13 Johren siene eersten Kunzerte geven. As he um un bi 20 Johre oold weer, hett he he sik mit allerhand nee Saken afgeven un sik ok mit Mainstream Jazz, Bebop un Jazzrock befaat. 1991 hett he sien eerst Album inspeelt un achterna is he en poor Mol in Westeuropa up Tournee gahn. 2003 hett he up dat Django Reinhardt Festival in Samois-sur-Seine een vun de groten Kunzerte geven. Vun 2007 af an is he ok in Noordamerika unnerwegens ween. Dor hett he toeerst up dat Django in June-Festival in Northampton (Massachusetts) en wichtige Rull speelt un is 2008 up Tour dör Kanada ween. Mit sien Trio, tohopen mit Rhythmusgitarr-Speler Holzmanno Winterstein un Akkordeon-Speler Marcel Loeffler hett he en Reeg vun Kunzerte bi dat Sleswig-Holsteen Musik Festival speelt. De dree harrn ok 2006 dat Album Back to the Roots.
De Flagg vun Ungarn wurr offiziell an' 1. Oktober 1957 as Natschonalflagg annommen. De Natschonalflagg vun Ungarn is en horizontale Trikolore in Root, Witt un Gröön. En Gesett vun 1957 legg för de Hannelsflagg en Verhältnis vun 2:3 fast. Hingegen leggt en Verordnung vun 2000 en Siedenverhältnis vun 1:2 för de Beflaggen vun Regeerensgebäuden fast.. In de nee Verfaaten van 2011 is en Flagg in dat Verhältnis 1:2 afbildt. De Farven söllt luut Volksmund folgen Bedüüden hemm: Root steiht för dat völ Bloot, dat de Ungarn in tallriek Freeheits- un Unafhängigkeitskämpen verloren hemm. Witt steiht för de Reinheit un Sauberkeit vun dat Land. Disse beid weer de Farven vun de Flagg vun de eerste Ungarn, de in de Karpatenbecken siedelt harrn – „Árpád-Striepen“. Gröön is de Farv vun de Revolutschoon ut dat 19. Johrhunnert. Dat de 1992 inführt Flagg vun Tadschikistan de sülvige Farvreegfolg as de Flagg vun Ungarn hett, is rein Tofall un nich up gemeensam Wuddels torüchtoführen. De Farvwahl vun Tadschikistan wiest mehr up de kulturelle Nähe to'n Iran hen. De ungaarsch Trikolore leit sück vun dat historsch, 1990 wedder inführt Wappen vun Ungarn af, dat en sülvern Patriarchenkrüüz up en gröönen Hügel mit root Achtergrund wiest. De
Gregory Bruce „Greg“ Jarvis (* 24. August 1944 in Detroit, Michigan USA; † 28. Januar 1986 bi Cape Canaveral, Florida) weer en US-amerikaansch Techniker, de as Bruuklastspezialist an den Space-Shuttle-Floog STS-51-L (Ruumfähre Challenger) deelnommen hett un dorbi to Dood keem. Nah de High School hett Jarvis de State University of New York in Buffalo besöcht un kreeg 1967 sien Bachelor in Elektrotechnik. He hett denn sien Studium an de Northeastern University in Boston, Massachusetts fortsett un dor 1969 sien Master-Afsluss maakt. Wiels disse Tiet hett he to glieker Tiet för den US-Rüstungs- und Elektronikkonzern Raytheon arbeit, wo he an de Entwicklung vun de Boden-Luft-Rakete SAM-D bedeeligt weer. Jarvis is in' Sömmer 1969 de US-Luftwapen (USAF) bitreden. He wurr nah Kalifornien schickt un weer in dat Programmbüro för Satellitenkommunikatschoon vun de USAF-Weltruumafdeelen tätig. Dor weer he as Elektronikexperte mit de Entwicklung vun militärisch Nahrichtensatelliten befaat, bi he de Air Force weer verlaaten hett. In Los Angeles hett he de West Coast University besöcht un studeer dor wetenschapliche Bedrievsführung. He hett dor all Kurse besöcht, de för en Master-Afsluss bruukt wurrrn, hett aber de Prüfung nich afleggt. Nah sien Afscheed in Ehren vun de USAF funn Jarvis 1973 en Anstellung bi Hughes
Anatomie is de Titel vun en düütschen Psychothriller ut dat Johr 2000, de in’t medizinische Ümfeld spelen deit. Speelbaas weer de öösterrieksche Stefan Ruzowitzky, de ok sülvst dat Dreihbook schreven hett. In de Hööftrull speel Franka Potente en Medizinstudentsche. Mit Anatomie 2 is 2003 en tweeten Deel rutkamen. De ehrgiezige Müncher Medizinstudentsche Paula beleggt en Anatomie-Sommerkurs bi den hoochachten Professer Grombek an de Universität Heidelbarg. Op den Weg dorhen dröpt se in’n Tog Gretchen, de den sülven Kurs besöken will. Op de Fohrt kummt dat to en Twüschenfall, as en junger Mann op eenmol na en Hartanfall tosamenbreken deit. Paula wohrt de Översicht un kann em dör Hart-Lungen-Wedderbeleven redden. Man, as Paula ehr eerste Liek ünnersöken schall kann se kuum glöven, dat vör ehr de junge Mann liggen deit, den se in’n Tog noch wedderbeleevt hett. Se blifft aver professchonell un maakt ehr patholoogsche Ünnersöken toenn. Dorbi fallt ehr op, dat sien Blood unnatürlich dick is. En Analys wiest den cheemschen Stoff „Promidal“ na, de to’n Präpareren vun Deerten bruukt weer, üm jem uttodrögen, intwüschen aver verboden is. Paula bekiekt noch mal de Liek un finnt se en Tätoweren mit de Bookstaven AAA!, wat ehr toeerst nix seggt. Ehr Mitstudent
Giethoorn oder Gieteren is de Naam vun en Oort vun 2785 Inwahners in de Provinz Oaveriessel, Nedderlannen. Administrativ höört se alltohoop mit Steenwijk, Vollenhove un Blokzijl to de Gemeende Steenwijkerland. Se warrt vunwegen de männige Grachten vun den Oort ok „dat Venedig vun dat Noorden“ nöömt. Düt acht Kilometer lang slenkert üm en Dörpskanaal (dorpsgracht) anleggte Dörp inmidden vun dat Naturschuulrebeet „De Wieden“.
Otto – Der Film (op plattdüütsch so veel as „Otto – de Film“) is de Titel vun en düütsche Filmkummedie ut dat Johr 1985 vun un mit Otto Waalkes. Speelbaas weer – blangen Otto sülvst – Xaver Schwarzenberger, de ok de Kamera bedeent hett. Vun de düütschen Premiere an’n 19. Juli 1985 bit to’t Enn vun’t Johr harr de Film ruchweg 14,5 Millionen Tokiekers. De Film fangt an mit en Bild vun Trümmerdelen, de op’t Water drieven doot. Dör en Klobrill duukt Otto op un vertellt toeerst sien Levensgeschicht, üm denn op de Ümstännen to kamen, de em in disse Katastrophe bröcht hebbt: Otto beslutt een Dag, ut dat ruhige Oostfreesland in de grote Stadt to tehn. In Hamborg will he sien Glück versöken. Nu hett he aver keen Geld un geiht foorts den Kredithai Shark op’n Liem. Vun den kriggt he Startkapital, mit dat he sien Firma „OSSI“ (Ottis Super-Service International) grünnen will. Mit en klapprig Auto leevt he in en lütte Kamer ünner’t Dack un will annere Lüüd mit Infäll hülpen. Wohrhaftig hett he bald sien eersten Klienten. För den Opdrag bruukt Otto aver toeerst mol Zement, den he sik op en Bosteed „opdoon“ will. Op de Bosteed
Santiano is en düütsche Band ut den Flensborger Ruum, de Musikgenres as traditschonelle Volksleder, Slager, Irish Folk un Seemannsleder mischt. De Bandnaam leit sück vun den Shanty Santiano af, ok bekannt as O Santianna (All on the Plains of Mexico), de de franzöösch Singer Hugues Aufray 1961 to en Hit maakt harr. De Grupp besteiht ut Hans-Timm „Timmsen“ Hinrichsen (Gesang, Gitarr, Bass, Slatüüch), Axel Stosberg (Gesang, Mundharmonika, Perkussion), Björn Both (Gesang, Gitarr, Bass, Didgeridoo), Andreas Fahnert (Gesang, Gitarr) un Peter David „Pete“ Sage (Vigelien, Mandoline, Gesang, Akkordeon, Bouzouki, Perkussion, Tin Whistle). Hans-Timm Hinrichsen sien Loopbahn fung in de 1990er Johren in de Bluesband Jack McTiger and the new Deal an. Dornah hett he mit Formatschonen as Timmsen und sien Lüüd un Timmsen und Lui eenige CDs rutbroch. Axel Stosberg (* 1967) is ok Schauspeler un all över Johren Liddmaat vun dat Ohnsorg-Theater. Björn Both (* 1965 in Husum) hett tovör mit de Grupp Late September Dogs all söben Platten rutbrocht, speel denn mit en Grupp mit Naam Windwanderer und af 2011 solo ünner de Naam "Sangit". Andreas Fahnert (wurrd ok Fannert schreven)harr en eegen Band mit Naam Rockwork, hett aber ok Filmmusiken schreven, so to'n Bispeel för Werner-Filme. Pete Sage