rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Mónica Puig (* 27. September 1993 in San Juan) is en puerto-ricaansch Tennisspelerin. Hör bitlang gröttste Spood is de Gewinn vun de Goldmedaille bi de Olympisch Sömmerspelen 2016 in Rio de Janeiro. Puig, de in dat Öller vun söss Johren mit dat Tennisspelen anfung, speelt an‘ leevsten up Hartplatz. Se wunn bi ITF-Turnieren bitlang söss Eenzeltitel. 2010 wunn se bi de Zentraalamerika- un Karibikspelen in Mayagüez de Goldmedaille in’t Eenzel. Bi de French Open stunn se 2013 eerstmals in dat Hööftfeld vun en Grand-Slam-Turnier. Dor keem se glieks bit in de darte Runn vör. Noch beter leep dat för hör in Wimbledon, wo se nah Siegen över Sara Errani, Sílvia Soler Espinosa un Eva Birnerová eerst in dat Achtelfinale gegen de an Nummer 17 sett Sloane Stephens utscheeden dee. In‘ Mai 2014 wunn se in Straßburg mit en Endspeelsieg över Sílvia Soler Espinosa hör eerst un bitlang eenzigen WTA-Titel. An‘ 13. August 2016 wunn Puig den Eenzelwettbewarf bi de Olympisch Sömmerspelen in Rio de Janeiro gegen Angelique Kerber mit 6:4, 4:6 un 6:1 un hal dormit ok de eerste olympisch Goldmedaille för hör Land överhoopt. Siet 2008 keem se todem ok för de puerto-ricaansch Fed-Cup-Mannschap to’n Insatz; vun hör insgesamt
De Geesmünner Bohnhoff weern Bohnhoff in Geesmünn, hüt en Stadtdeel vun Bremerhoben. In de Tiet vun 1862 bit 1914 geev dat keen anner Bohnhoff vör Lüüd an`ne Wesermünn. För de Hobens op hannöversch (preußischem) Rebeet, op de Südsiet vun de Geeste, legg he goot. Man de Hobens vun Bremen, op den Nordsiet, verdeenen veel mehr Geld. As se Bremerhoben gründ hefft, door hett dat Königriek Hannover un de Frie Hansestadt Bremen doröber snaakt dat se de Anbinnungen ut buen wöölt; man to vörderst harr se man blots an de Landstroot dacht (de lootere Rieksstroot 6).[1] 1859 hefft se besloten tosomen de Isenbohn vun Bremen to de Münn vun de Geest to buen. Düer ward de bu in dat Deeplandrebeet. De Bremer harrn leber een Weg mehr to de Weser hen, dör de Wesermasch. So as se dat afsnackt harrn deelen sik Hannover un Bremen de fiev Millionen Rieksdaler, wat de Utbau kost hett. De „Geestebohn“ kun se im Januar 1862 in bedrev neem.[2] To de gliecke Tied harrn se ok de Telgtbohn no Bremerhoben, de harr de Senot vun Bremen aleen betohlen musst, klaar kregen. Geestmünn kehm 1866 mit de Provinz Hannover to`n Königriek Preußen. De Isenbohn weer noh 62
Louis Wolfe Gilbert (* 31. August 1886 in Odessa; † 13. Juli 1970 in Los Angeles) weer en US-amerikaansch Komponist vun russch Herkunft, de in dat Öller vun een Johr in de USA keem. Gilbert gung 1915 nah Hollywood un komponeer för Film, Feernsehn un Radio, so ok för de Eddie Cantor Show. 1927 hett he den Walzer Ramona komponeert, mit de as Foxtrott 1960 de Blue Diamonds en grooten Spood harrn. En anner bekannt Leed is Down Yonder, dat he 1921 komponeert hett. DNB-Katalog Personennaamdatei
Giuseppe Gaetano De Nittis (* 25. Februar 1846 in Barletta; † 22. August 1884 in St-Germain-en-Laye bi Paris) weer en italieensch Maler vun den Impressionismus. Sien eerste Tekenstünn kreeg Giuseppe De Nittis bi den lokalen Maler Giovanni Battista Calò, de hüm indringlich to dat Fortsetten vun dat Studium in Florenz anraaden hett. He wurr insbesünnere vun de Künstlers vun de Macchiaioli stark beinfloot, de he 1863 in Florenz kennenlehrt hett. Later truck Giuseppe De Nittis nah Paris, wo he bit to sien Dood leev. In Paris hett he Camille Pissarro, Gustave Caillebotte, Giovanni Boldini, John Singer Sargent, Jacques-Émile Blanche, Edvard Munch un Edgar Degas, de sien Warken later beinfloot hett, kennen lehrt. De eerst 38-johrige Giuseppe De Nittis is an de Folgen vun en Slaganfall storven un wurr up den Karkhoff vun Saint-Germain-en-Laye bisett. Norma Broude: The Macchiaioli: Italian Painters of the Nineteenth Century, New Haven and London: Yale University Press. (1987) ISBN 0-300-03547-0 Erich Steingräber un Giuliano Matteucci: The Macchiaioli: tuscan painters of the sunlight, New York: Stair Sainty Matthiesen Gallery (1984) Giuseppe De Nittis. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons. Stiftung Giuseppe De Nittis (italieensch) Normdaten: GND: 118879006 (OGND, AKS) | LCCN:
Gustave Caillebotte (* 19. August 1848 in Paris; † 21. Februar 1894 in Gennevilliers, Département Hauts-de-Seine) weer en franzöösch Maler vun den Impressionismus, Kunstsammler, Mäzen Philatelist un Bootsbauer. Pierre Caillebotte, de Oorgrootvader vun den Künstler, stamm ut den Oort Ger in de Normandie. Nah sien Hochtiet is he nah Domfront översiedelt, wo he en Dookhannel bedreev. Dat Geschäft hemm tonächst sien Söhn Pierre Caillebotte (Junior) un later sien Enkel Martial Caillebotte (1799–1874), de Vader vun Gustave Caillebotte övernommen. De leet sück 1830 in Paris daal un hett dat franzöösch Militär mit Betten un Bettwasch beleefert un bedreev en Grootwascheree – en lukrativ Geschäft, dat den Wohlstand vun de Familie begrünnen dee. Af 1861 weer de Vader ok noch Richter an dat Hannelsgericht vun dat Département de la Seine un kreeg in dat sülvig Johr noch de Ernennung to’n Ridder vun de Ehrenlegion. Martial Caillebotte weer dreemal verheiraadt. Ut de eerste Ehe mit Adèle Zoé Boissière stammen twee Kinner: de Dochter Léonie, de all in dat Öller vun söss Johren storven is un de Söhn Alfred (1819–1894), de later as Pfarrer an de Pariser Kark Notre-Dame-de-Lorette warken dee. Nahdem sein tweet Ehefru Eugénie le Masquerier in’t Kindbett storven weer (de gemeensam
Thomas Keay Tapling (* 30. Oktober 1855 in Dulwich, London; † 11. April 1891) weer en engelsch Geschäftsmann un Politiker. Dorben weer he en Cricketspeler un herutragen Philatelist, de de gröttste Sammlung vun Breefmarken in sien Tiet harr. Tapling wurr in Dulwich, London boren. He kreeg tonächst Ünnerricht to Huus un dornah af sien 15. Levensjohr an de Harrow School. Dornah hett he dat Trinity College, Cambridge besöcht, dat he 1880 mit en Bacherlor un LL.B as ok 1883 mit en Master un LL.M afslooten hett. Sien glieknamig Vader, weer ok Geschäftsmann, de spoodriek in dat Herstellen vun Teppichen un Huushollensworen weer. Sien Moder weer Annie Elizabeth Tapling (borene Keay). Tapling hett tonächst sien Loopbahn as Afkaat (Barrister) wieder verfolgt. 1882 is aber sien Vader storven un sien Söhn weer dwungen nu den Familienbedriev to övernehmen. Dat hett he in de Folgetiet woll goot henkreegen, de Bedriev leep bannig goot un wurr grötter. He harr noog Geld, dat he reisen un sien Breefmarkensammlung upbauen kunn. Ok in’t Cricket weer he spoodriek un keem 1886 to en Insatz för den MCC gegen de Cambridge University. 1889/90 sull he ok an en Tour dör Indien un Ceylon deelnehmen, hett aber dorup verzicht,
Jacobus Theodorus Wilhelmus „Co“ Prins (* 6. Mai 1938 in Amsterdam; † 25. September 1987 in Antwerpen) weer en nedderlannsch Footballspeler. De Middelfeldspeler Prins is 1963 vun Ajax Amsterdam to’n 1. FC Kaiserslautern wesselt, wo he bit 1965 in de Football-Bundsliga 36 Spelen maakt in dorbi 9 Doren schaaten hett. Dornah gung he weer to Ajax torüch. Later hett he noch för Pittsburgh Phantoms, New York Generals, MVV Maastricht, Vitesse Arnheim un Helmond Sport speelt. 1975 hett he sien Loopbahn afslooten. För de Nedderlannsch Footballnatschonalmannschap hett Prins van 1960 bit 1965 10 mal speelt un dorbi dree Doren schaaten. 1981 speel he in de Film Victory; düütsch: Flucht oder Sieg in en Nebenrull en Footballspeler. Jacobus Prins is an’ 25. September 1987 wiels en Oltherrenspeel an en Hartinfarkt storven. DNB-Katalog Normdaten: GND: 120346524 (OGND, AKS) | VIAF: 54976716 | Wikipedia-Personensöök
Jaroslav Drobný (* 12. Oktober 1921 in Prag; † 13. September 2001 in London) weer en tschechoslowaaksch Tennis- un Ieshockeyspeler, de later ok Tennis för Ägypten speelt hett. Jaroslav Drobný speel in' Winter Ieshockey un in' Sömmer Tennis; beid Sportaarten hett he up Weltklasseniveau bedreeven. So wurr Drobný in' Ieshockey mit de tschechoslowaaksch Natschonalmannschap 1947 Weltmeester un wunn 1948 mit de Mannschap de Sülvermedaille bi de Olympisch Winterspelen. In Wimbledon fung 1938 sien Loopbahn as Tennisspeler an. Ünnerbraken dör den Tweeten Weltkrieg kehr he 1946 up de Tennisbühne torüch un reck in dit Johr dat Finale in Roland Garros. Af 1949 hett he sück blots noch up den Tennissport konzentreert un stunn to’n eersten Mal in dat Finale vun Wimbledon, wo he aber den Amerikaner Ted Schroeder in 5 Satzen ünnerleegen weer. In dat sülvig Johr hett he beslooten, nich mehr in de Tschechoslowakei torüchtokehren; he is sietdem för Ägypten]] start. As bit hüüd (2016) eenzig Ägypter wunn he 1954 dat Turnier vun Wimbledon gegen Ken Rosewall, nahdem he twee Johr vörher in’t Finale gegen Frank Sedgman verloren harr. Bi de franzöösch Meesterschapen weer Drobný spoodriker un wunn dat Turnier 1951 (gegen Eric Sturgess) un 1952 (gegen Frank Sedgman) in‘
Hadrian VI., mit börgerlich Naam Adriaan Floriszoon (Florenszoon) Boeyens bzw. Adriaan Florisz d’Edel, in dormalig Schrievwies Adriaen Floriszoon Boeiens, in den düütschraakigen Beriek ok ünner de Naam Adrian von Utrecht bekannt, (* 2. März 1459 in Utrecht; † 14. September 1523 in Rom) weer van 1522 bit 1523 Paapst. Hadrian wurr as Söhn vun den Schippstimmermann Floris (Florens) Boeyenszoon Dedel († 1469) un de sien Ehefru Geertruid in dat Huus vun sien Grootvader Boudewijn in de Oude Gracht, Ecke Brandstraat (Brandsteeg), in Utrecht (Hoochstift Utrecht, Burgundsch Nedderlannen) boren. De Naam vun Adriaan sien Grootvader vun sien Vaders Siet is as Boudewijn Jansz. bekannt (oder Boeyen Jansz.); de Afkörten Jansz. düüt up Jans Söhn (= zoon) hen. De wurrd ok Boudewijn d'Edel oder Dedel nömmt, womit en Nähe to de adelig un vörnehm Familie Dedel to konstrueeren weer. Dat päpstliche Wappen is demgemäß ähnlich as dat vun de Familie Dedel (vgl. ähnlich bi Pius IV.) De Familiennaam Boeyens is sienersiets en Patronym to Boudewijn (Balduin), also den Grootvader. In dat Öller vun teihn Johren geev hüm sien Moder nah den Dood vun sien Vaders to de Broers vun dat gemeensam Leven in Zwolle, wo he en solide wetenschaplich Grundutbillen kreeg; ok
Émile Bouhours (* 3. Juli 1870 in Monnai (Orne); † 7. Oktober 1953 in La Courneuve) weer en franzöösch Radrennfohrer. Émile Bouhours, in en lütt Oort in de Normandie boren, harr Dischler lehrt, mit en eegen, good loopen Warkstäe, bevör he sück 1889 den Radsport towennen dee. Allerdings harr he all mit 14 Johren sien eerst Radrennen bestreeden un dorbi fiev Francs wunnen. 1894 wurr Bouhours Profi, fung as Fleeger (hüüd Sprinter nömmt) up de Bahn an. Ansluutend wessel he to Straatenrennen un wunn 1900 dat Rennen Paris–Roubaix vör den Düütschen Josef Fischer un Maurice Garin. Later wurr he as Düersamfohrer achter Motorführung (Steher) un wunn dorbi veermal (1897, 1898, 1900 un 1902) de franzöösch Meesterschap. Todem stell he tallriek Weltrekorde in' Bahnradsport up. 1910 hett Bouhours sien sportliche Loopbahn afslooten un hett weer as Dischler arbeit. Hans Borowik: 300 Rennfahrer in einem Band. Kurzbiographien. Deutscher Schriftenverlag, Berlin 1937. Rad-Welt. Sport-Album. Ein radsportliches Jahrbuch. 3. Jahrgang, 1904, Vörlaag:ZDB. Memoire du cyclisme Émile Bouhours in de Datenbank vun Radsportseiten.net
Slott Inkofen is en Slott in Inkofen bi Haag an der Amper in‘ Landkreis Freising in Bayern. De schlichte dreegeschossig Bau mit Halfwalmdaak liggt an‘ Steilhang vun de Amper. De wurr in de tweet Hälft vun dat 16. Johrhunnert baut. Dat Slott steiht in Besitt vun den Grafen La Rosée. Dat Graff vun den bayerischen Generalfeldmarschall-Leutnant un Hoffkriegsratsdirekter Johann Kaspar Basselet von La Rosée liggt in de Gruftkapelle vun de Familie in Slott Inkofen. Johann Baptist Prechtl: Geschichtliche Nachrichten über Schloß und Pfarrei Inkofen bei Moosburg. Wolf, München 1885. Digitalisat Werner Meyer: Burgen und Schlösser in Bayern. Frankfort an’n Main, 1961. Koordinaten: 48° 27′ 43″ N, 11° 51′ 54″ O
Een Elektron is een ganz bannig lüttet Deel, wat negativ opladen is. Dat Elektron höört to de Elementardeelken, to de Klass vun de Leptonen, un is een vun de Bausteen vun dat Atom. Dat Elektron is so lütt, dat du 1856 Elektronens op een Waag smieten mütts, för dat du de Mass vun een Proton kriggs. Obers dat geiht blots in de Vörstelln. In echt geiht dat nich, dor is de ole Heisenberg vör, vun wegen dat dat nich geiht, dat du een Elementardeelken angrieps un toglieks rutfinnen wills, wat dat för een Energie hett. In een Atom suust de Elektronens jümmers üm den Kern rum. Fröger, to Niels Bohr sien Tied, dor hebbt se dacht, dat wöör so as mit de Sünn un de Planetens. Obers dat is nich so, vun wegen den Heisenberg un de ganze Relativitätstherorie. Man de Elektronens sünd nich een liekers as dat anner. In Tegendeel: Dor sünd keen twee Elektronens, de sick nich tominns in een Eegenschap ünnerscheed. Dat sünd de grooten Energieniveaus, de ook Schal naamt warrn (K, L, M, N, O) de lütteren Energieniveaus, de (s, p, d, f) heet un de Spin, de mit + 1/2 un - 1/2 betekend ward.
Tergast is en Oortschap in de neddersassisch Gemeend Moormerland in' Landkreis Leer in Oostfreesland. In dat Johr 2004 harr Tergast 503 Inwahner, in dat Johr 2007 noch 493 Inwahner up en Flach vun 10,26 km². Dat Hoopndörp liggt etwa 2 km nordöstlich vun Oldersum weg up en etwa 5 m hooch Geestinsel inmidden vun dat sonst platt, up Meereshööcht liggen Gröönland vun de Eems un hörrt to de Gemeend Moormerland. 1401 wurr Tergast eerstmals as „Gast“ in en Schenkungsoorkunn togunsten vun dat Kloster Langen nömmt. De Begreep „Gast(e)“ (bzw. Geest) beteeknt dat hoochliggen Ackerland. De Präpositschoon „tor“ un de Artikel „der“ sünd to „Ter-“ verschmulten. Tergast bedüüd also sinngemäß „up den Geestrügg“ oder „Sandrügg“. Nah de Völkerwannern hörr de Siedlungsruum vun de ünnere Eems to dat Emsigerland. 1447 wurr Hoytet Tammana as Hööftling vun Tergast nömmt. Wenige Johren later weer dat Karkspeel Tergast Deel vun de Herrlichkeit Oldersum. Wiedere Wahnplatzen un Buernhööf üm Tergast rüm sünd: Tergaster Hammrich, Hohewarf, Rothehahn, Imkehörn, Sünnenblink, dat Tergaster Grashuus un de Sieve, en ehmalges Vörwark vun de Johanniterkommende Hasselt. Dat Karkspeel Tergast – hüüd evangeelsch reformeert – hörr in dat Middelöller to de Propstei Leer in dat Bisdom Mönster. Vermootlich in de eerst Hälft
Cecil Frank Powell (* 5. Dezember 1903 in Tonbridge, Kent; † 9. August 1969 in Bellano an' Comer See) weer en britisch Physiker un Nobelpriesdräger. Cecil Powell wurr an' 5. Dezember 1903 as Söhn vun den Gewehrmaker Frank Powell in Tonbridge/Kent boren. Nah den Besöök vun de Grundschool kreeg he en Stipendium an de Judd School in Tonbridge. Mit wiederen Stipendien hett he dat Sidney Sussex College in Cambridge besöcht, dat he 1924/25 mit den Natural Sciences Tripos afslooten hett. Sien Doktertitel kreeg he 197 an dat Cavendish-Laboratorium in Cambridge ünner Wilson un Rutherford un gung ansluutend as Forschensassistent vun Arthur Mannering Tyndall an de University of Bristol. 1936/37 nehm he an en Expeditschoon in de Westindische Inseln deel, bi de he en Seismographen bi Ünnersöken vun Vulkanen bedeenen dee. 1948 wurr he to'n Melville-Wills-Professor för Physik in Bristol nömmt. To sien Schöler hörr ünner annern Richard Dalitz un Peter Fowler. Powell weer ok politisch aktiv in de Anfängen vun de Pugwash-Bewegen. Powell hett 1932 sien Assistentin Isobel Therese Artner heiraadt un harr twee Döchter mit hör. Powells eerste Forschungen an dat Cavendish-Laboratorium hemm sück mit Kondensatschonsphänomenen befaat, wobi he de Existenz vun en Översättigung in gau expandeeren Damp nahwiesen
Claes Arne Borg (* 18. August 1901 in Stockholm; † 7. November 1987 in Vallentuna) weer en sweedsch Swemmsportler. He hett bi de Olympisch Spelen 1928 in Amsterdam de Goldmedaille över 1500 m Freestil un Bronze över 400 m Freestil wunnen. Veer Johr vörher – bi de Olympisch Spelen 1924 – harr he up beid Strecken de Sülvermedaille wunnen. Buterdem wunn he 1924 Bronze mit de 4×200 m Freestilstaffel. In sien aktiv Tiet wiels de 1920er Johren stell he 32 Swemmweltrekorde up. 1926 wurr he mit de Svenska-Dagbladet-Goldmedaille ehrt. 1966 wurr he in de Ruhmeshall vun den internatschonalen Swemmsport upnommen. Sien Twillingsbröer Åke Borg weer ok en spoodriek Swemmsportler. Arne Borg: Wie ich um die Erde schwamm. Översetten ut dat Sweedsch vun Willy Meisl, Oldenburg: Stalling, 1925 Arne Borg in de International Swimming Hall of Fame (engelsch) Arne Borg in de Datenbank vun sportsreference.com (engelsch) DNB-Katalog Normdaten: GND: 126513902 (OGND, AKS) | VIAF: 10840711 | Wikipedia-Personensöök
Georg Michael Telemann (* 20. April 1748 in Plöön; † 4. März 1831 in Riga) weer en düütsch Karkenmusiker un Komponist. He weer Enkel vun Georg Philipp Telemann. Georg Michael Telemann, Söhn vun den Plöner Pastor Andreas Telemann (1715–1755) un de Augusta Clara Catharina Capsius, keem nah de Dood vun sien Vader 1755 in't Huus vun sien dormals 74-johrigen Grootvader Georg Philipp Telemann in Hamborg. In de Hansestadt hett he de Gelehrtenschool vun dat Johanneum besöcht un ansluutend bit 1770 dat Akademische Gymnasium. As 19-Johriger hett he 1767 de Trauer-Ode auf das betrübte Absterben meines Großvaters Herrn Georg Philipp Telemann, des Hamburgischen Musik-Chor-Direktors komponeert. Georg Michael Telemann övernehm ok bit to dat Wedderbesetten vun de Stäe vun den Grootvader Georg Philipp Telemann mit Carl Philipp Emanuel Bach in' März 1768 de Vertreden vun dat vakant Amt vun den Cantor Johannei un Director Musices vun de Stadt Hamborg. Tüschen 1770 un 1772 studeer he an de Christian-Albrechts-Universität zu Kiel Theologie. 1773 wurr Telemann Musikdirekter vun de Stadtkarken un Kantor an' Dom to Riga. Togliek geev he Ünnerricht an de Domschool. In Riga führ he mindst 21 Passionen vun sie beropen Grootvader up. 1812 hett Telemann en Choralbook mit eegen Örgelbearbeitungen editeert.
De Geelgöösch (ok Gälgösken, Geelgeusch, Geelgöschen, Gellgöaßien; Emberiza citrinella) is een Vagel ut de Familie vün de Gööschen (Emberizidae). Se is de fakenste Göösch in Europa un een vün de tyypsch Bröödvagels in de Feldmark. Uterhalv vün de Bröödtiet billen sik mitünner grötere Trupps, de sik an günstige Foderstelln an'n Rand vün Dörpen or an Fason- un Patriesschüdden infinnen. In de Bröödtiet dorgegen is de Geelgöösch streng territorial. De IUCN sett de Geelgöösch as nich in Gefohr (least concern) in. De Geelgöösch weer Vagel vün't Johr 1999 in Düütschland un 2002 in de Swiez. Bezzel, S. 521 List vun Vagels, mit allerhand plattdüütsche Vagelnaams un Naams ut de Naberspraken Projekt: Deerternaams up Platt
Brad Dexter (* 9. April 1917 in Goldfield, Nevada; † 12. Dezember 2002 in Rancho Mirage, Kalifornien; eegentlich Boris Milanovich; ok Barry Mitchell) weer en US-amerikanischer Schauspeler un Filmproduzent. Sien Öllern weern serbsch Inwannerer. As Amateurboxer weer he bi sien Rullen up hart Jungs fastleggt. Anfangs is he in’t Radio un Theater as Barry Mitchell uptreeden un wurr vun John Huston opdeckt. In de sien Film Asphalt-Dschungel geev he sien Debüt 1950 ünner den Künstlernaam Brad Dexter. Wiels de 1950er Johren speel he in völ Gangsterfilmen un Western den Revolverhelden. Hööchtpunkt vun sien Karriere weer 1960 de Rull vun en Titelhelden in den John Sturges Western Die glorreichen Sieben neben Yul Brynner, Steve McQueen, Horst Buchholz, Charles Bronson, Robert Vaughn un James Coburn. In de 1970er Johren hett he sück denn vermehrt de Produktschoon vun Filmen towendt. 1964 hett he sien eng Früend Frank Sinatra wiels de Dreiharbeiten to None But the Brave up Hawaii vör dat Afsuupen rett. Sien levenslangen Früend Karl Malden hett he wiels den Tweeten Weltkrieg bi de Air Force kennen lehrt. Se sünd gemeensam in Winged Victory uptreeden. Brad Dexter in de Internet Movie Database (engelsch) Nahroop up Brad Dexter in: The Telegraph Normdaten: GND:
Eric Joseph Flaim (* 9. März 1967 in Pembroke, Massachusetts) is en ehmalger US-amerikaansch Iesflinklöper un Shorttrack-Sportler. Flaim wurr 1988 in Alma-Ata Mehrkampweltmeester vör Leo Visser un Dave Silk. Bi de Olympisch Spelen 1988 in Calgary wunn he de Sülvermedaille över 1500 Meter achter André Hoffmann aber vör Igor Schelesowski. Bi de 1000 Meter, 5000 un 10.000 Meter keem he dorbi jewiels up den veerten Platz. De US-Amerikaner führ den Adelsklenner van 1988 bit 1992 för 1494 Daag an. Sien Hööchstwert bedroog 157,340 Punkte. Bi de Olympisch Spelen 1994 in Lillehammer wunn Flaim mit de US-amerikaansch Mannschap Sülver in den 5000-Meter-Staffel in‘ Shorttrack. Statistiken bi SpeedSkatingStats Eric Flaim in de Datenbank vun sportsreference.com (engelsch)
Karl M. Axmacher (* 2. Juni 1874 in Düsseldörp; † 1952) weer en düütsch Maler. Axmacher wurr as dat tweetöldste Kind vun Hugo Axmacher (1843–1934) un de sien Fru Wilhelmine Caroline (1842–1909) boren. Nah den Besöök vun dat Realgymnasium (1880–1889) studeer he an de Düsseldörper Kunstakademie (1890–1897) un hett sück ansluutend in Brüssel (1898) un Paris (1905) wieder utbildt. An‘ leevsten hett he Porträts malt. List vun Maler vun de Düsseldörper Malerschool Deutsches Biographisches Archiv II 50,378 Karl Axmacher. In: Ulrich Thieme, Felix Becker u. a.: Allgemeines Lexikon der Bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart. Band 2, Wilhelm Engelmann, Leipzig 1908, S. 287. Stammtafel vun de Familie Axmacher mit Weddergaav vun en Hindenburg-Porträt vun Carl M. Axmacher van 1926 Niederrheinische Landschaft mit Tooschrieven an Carl M. Axmacher up artnet.com Bestandslist vun den Düsseldörper Künstlervereen Malkasten
Friedrich Wilhelm Kalkbrenner (* 7. November 1785 wiels en Reis vun sien Moder tüschen Kassel und Berlin; † 10. Juni 1849 in Enghien-les-Bains bi Paris) weer en düütsch-franzöösch Pianist un Komponist. As Söhn vun Christian Kalkbrenner kreeg he sien Utbillen an dat Pariser Konservatorium (1799–1801) un an dat Konservatorium Wien (1803/04). Förderer un Lehrer in Wien weern ünner annern Joseph Haydn, Johann Georg Albrechtsberger und Ludwig van Beethoven. Sien Wirken fung he as Klaveerlehrer un Pianist in Paris an. Af 1818 führ he disse Loopbahn mit Johann Bernhard Logier in London spoodriek wieder. En Konzertreis nah Düütschland folg. He hett sück um un bi 1824 in Paris daallaaten un hett en Musikschool för Fortgeschrittene grünnd. Kalkbrenner sien Methood vun dat Klaveerspeel wurr vun sien Schöler Camille Stamaty fortführt un vun Franz Liszt anerkennend erwähnt. Kalkbrenner weer en Idol vun Frédéric Chopin, de hüm sien e-Moll-Klaveerkonzert widmen dee. He wurr Geschäftspartner vun den Klaveerbauer Ignaz Pleyel un keem to hooch Ansehn. Tüschen 1824 un 1833 gull he as de berühmteste Pianist vun de Welt. Kalkbrenner is 1849 an de Folgen vun en Cholera storven un wurr up den Cimetière de Montmartre bisett. Klaveerkonzert Nr. 1 d-Moll op. 61 (1823) Klaveerkonzert Nr.
Helen Flint (* 14. Januar 1898 in Chicago; † 9. September 1967 in Washington D.C.) weer en US-amerikaansch Schauspelerin un Theaterdorstellerin. As Theaterdorstellerin weer se tüschen 1921 un 1946 an’ Broadway aktiv, se speel all tosommen in 20 Stücke mit. Hör Kino-Loopbahn fung 1931 an un se speel bit 1944 in all tosommen 23 Filmen mit, meest in de Rull vun en licht Deern. Hör bekanntst Films sünd Call It Murder (1934), Blinde Wut (1936), Der kleine Lord (1936) un Geheimbund Schwarze Legion (1937). Flint is an’ 9. September 1967 in Washington storven, nahdem se vun en Auto anfohren wurrn weer. Helen Flint in de IBDB (engelsch) Helen Flint in de Internet Movie Database (engelsch) Normdaten: LCCN: n88100771 | VIAF: 38463763 | Wikipedia-Personensöök