rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Günther Johannes Jauch (* 13. Juli 1956 in Mönster) is en düütschen Feernseh- un vörmoligen Höörfunkmoderater, Entertainer, Journalist un Feernsehproduzent. Günther Jauch stammt ut dat ole Hanseatengeslecht Jauch. He is den Journalisten Ernst Alfred Jauch (1920-1991) sien öllstet Kind un hett noch twee Geswister. Sien Grootvadder weer Hans Jauch (1883-1965). Jauch is upwussen in Berlin in de Villenkolonie Lichterfelde-West. As Kind hett he siene Ferien tobrocht up dat Wiengoot vun Othegraven. Siene Fro Dorothea (Thea) Sihler is Krankengymnastin. Mit ehr un veer Kinner leevt he siet de 1990er Johre an'n Hillgen See in Potsdam. Jauch hett 2001 sien Huus in en Werbekampagne for de Betonindustrie apentlich vörstellt. Dat Honorar vun 7 Mio. Euro, wat he dor for kregen hett, hett he heel un deel schunken, dormit dat Fortunaportal vun dat Potsdamer Slott wedder upboot weern konn. Thea un Günther Jauch hefft sülms twee Kinner. Dor hefft se avers noch twee Weeskinner to annahmen, de ut Russland stammen doot. Jauch un Sihler weern toeerst 18 Johre lang tosamen un hefft denn an'n 7. Juli 2006 in'n Belvedere up den Pingstbarg in Potsdam unner fre'en Himmel heiraat'. Günther Jauch. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons. Günther
Daniela Hörburger is en ehmalge düütsch Biathletin. Daniela Hörburger vun den SV Vachendorf hörr gegen Enn vun de 1980er un to Anfang vun de 1990er Johren to den bundsdüütschen Biathlon-Natschonalkader. 1989 is se in Feistritz an der Drau bi hör eerst Biathlon-Weltmeesterschapen antreeden un wurr 35. in dat Sprintrennen. Se wunn gemeensam mit Inga Kesper, Dorina Pieper un Petra Schaaf achter de Sowjetunion un Bulgarien de Bronzemedaille in' Mannschapswettkamp. 1990 keem in Minsk en 22. Platz in' Sprint dorto, in' Mannschapswettbewarf wunn Hörburger mit de bundsdüütsch Mannschap um Irene Schroll, Kesper un Schaaf achter de Mannschap ut de Sowjetunion de Sülvermedaille. Hörburger bi the-sports.org
Andreas Mand (* 14. Dezember 1959 in Duisburg, Noordrhien-Westfalen) is en düütsch Schriever, Poet un Musiker in de hoochdüütsche Spraak, de mit den Candide Pries uttekend worrn is. Andreas Mand is as Söhn von en evangeelsch Paster boren. He hett dat Gymnasium in Krefeld besöcht. An de Universität Ossenbrügge hett he denn Medien-Wetenschop studeert. Hüdigendags is he in Minden togange. 1982 Haut ab. Ein Schulaufatz, Nemo Press, Hamborg, ISBN 3-922513-09-3 1984 Innere Unruhen, Kellner-Verlag, Hamborg, ISBN 3-922035-27-2. 1990 Grovers Erfindung), List-Taschenbuchverlag, München, ISBN 3-612-65032-7. 1992 Der Traum des Konditors, Unabhängige Verlagsbuchhandlung, Berlin, ISBN 3-86172-029-9. 1993 Grover am See, 2. Aufl. MaroVerlag, Augsborg, ISBN 3-87512-213-5. 1994 Peng, Édition Solitude, Stuttgart, ISBN 3-929085-13-5. 1994 Das rote Schiff, MaroVerlag, Augsborg, ISBN 3-87512-225-9. 1996 Kleinstadthelden, Ammann Verlag, Zurich, ISBN 3-250-10292-X. 1998 Das Große Grover Buch, Ammann Verlag, Zurich, ISBN 3-250-60016-4. 2001 Vaterkind, Residenz-Verlag, Salzborg, ISBN 3-7017-1262-X. 2004 Schlechtenachtgeschichte, MaroVerlag, Augsborg, ISBN 3-87512-272-0. 2006 Paul und die Beatmaschine, MaroVerlag, Augsborg, ISBN 978-3-87512-278-7. 2015 Der zweite Garten, MaroVerlag, Augsborg, ISBN 978-3-87512-471-2. 2009 Fairport Convention Rock Stories: fünfzig kurze Geschichten über Musik und was sie einem bedeutet (hat), Verlag Langen Müller, ISBN 978-3-7844-3195-6 2011 Rumba mit den Rumsäufern, Frank Schäfer, Oktoberverlag Mönster, ISBN 978-3-9418-9514-0 2011 Hyde Park-Memories.
En Elektrolys is en cheemsche Reakschoon, bi de elektrischen Strom insett warrt, üm en cheemsch Verbinnen ut’nannertodröseln. Eenfach is de Elektrolys vun Water, bi de Waterstoff un Suerstoff rutkümmt. Elektrolys warrt to’n Bispeel ok insett för dat Reinmaken vun Kopper, as in de Noorddüütsche Affinerie in Hamborg. De Elektrolys mutt in en Fletigkeit maakt warrn. Dat kann Water sien, aver ok smölt Solt oder Metall. So warrt to’n Bispeel Aluminium maakt. Op de een oder de annere Oort mööt aver Ionen binnen wesen. Dat Prinzip is, dat in de Fletigkeit twee Elektroden rinkamt. En is de Pluspool (Anood), en de Minuspool (Kathood). Denn wannert de positiv opladen Ionen (Kationen) na de Kathood, vunwegen dat sick + un - antreckt. Un de negativ opladen Ionen (Anionen) wannert denn na de Anood, vun wegen dat dor jo Plus is. Elektrolys. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Miegeems (ok Mieghammekes, Miegreems, Miegelitzken, Miechlämken, Iemecken, Pissmieren, Pissremmelken, Bedmiegers oder Sprockimmen nöömt) is en Familie vun de Insekten. Se höört to de Ornen vun de Huudflunken mit to. Iemecken sünd Deerten, de up de Erde krabbelt un tosamen mit annere Miegeems en grote Kolonie billt. Welke leevt ünnereerdsch, annere boot Hümpels ut lütte Twiegen un annern Musselkraam vun’n Wooldbodden. Kinner kriegen kann in de Kolonie blots de Königin, de annern sünd all Mann Arbeiders, de sik üm de Pleeg vun de Königin kümmert. De Wetenschop hett sik lang en Kopp maakt, wodennig dat wesen kann, dat de Miegeemen dat mitmaakt, na de Evolutschoonslehr mööt se woll bannig dumm wesen, dat se sik üm frömme Kinner mehr kümmert, as sülvs welk to kriegen. De Lösung weer denn, dat de Hekens blots een Sett Chromosomen hebbt. Dorüm sünd de Miegeemen mit ehr Süstern neger verwandt as se dat mit de egen Kinners weren. De Wetenschop seggt dorto denn Hymenopterenstaat. De Miegeemen tellt to de Flooginsekten, doch Flögels, mit de se flegen köönt, hebbt blots de Königin un de Hekens. De maakt as flegen Miegeemen in’t Vörjohr ehren
Nindörpermoor (hoochdüütsch Nindorfermoor) is en lütten Oort in de Gemeen Drochters in’n Landkreis Stood, Neddersassen. De Oort höört polietsch von öllers bi Nindörp mit bi. De Oort liggt in Keden un dor in dat Kedener Moor. Dat Water ut dat Rebeed flütt över Nindörper un Theisbrügger Slüsenfleet af na de Wischhobener Süderelv. De Naveröörd sünd Doornbuschermoor in’n Noorden, de Buschhörn in’n Noordoosten, Theisbrüggermoor in’n Oosten, Aschhoorn un Aschhoornermoor in’n Süüdoosten, wedder Theisbrüggermoor in’n Süden, de Hüller Oortsdelen Böverhüll, Gehren un Draakenstieg in’n Westen un de Hüller Oortsdelen Neestadt un Sietwenn in’n Noordwesten. De Oort hett vör 1852 to de Buurschop Nindörp von dat Kaspelsgericht Drochters in dat Grevengericht Bützfleet tohöört un denn von 1852 bet 1859 to dat Amt Wischhoben. Von 1859 bet 1885 weer dat in dat Amt Freeborg un na 1885 in’n Kreis Keden. 1932 is dat Deel von’n Kreis Stood worrn. De Oort is al in dat 19. Johrhunnert Deel von de Gemeen Drochters worrn. An’n 1. Juli 1972 sünd de Gemenen Drochters, Hüll un Aßel mit de Gemeenreform in Neddersassen tohoopgahn un hebbt de ne’e un gröttere Gemeen Drochters billt. Nindörpermoor is evangeelsch-luthersch präägt un höört to dat Kaspel von de Johannis- un Katharinen-Kark in Drochters.
Nindörpermoor betekent Nindörpermoor, Oort in de Gemeen Loomst in’n Landkreis Cuxhoben, Neddersassen, Nindörpermoor, Oort in de Gemeen Drochters in’n Landkreis Stood, Neddersassen. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Sticht (hoochdüütsch Sticht) is en lütt Oort in de Gemeen Mittelsnohn (Samtgemeen Loomst) in’n Landkreis Cuxhoben, Neddersassen. De Oort höört polietsch al von öllers bi Mittelsnohn mit bi. Sticht liggt op’n Rand von Moor un Geest. Dat Water ut dat Rebeed flütt över den Moorbeek na’n Stinster Randkanaal hen af. De Naveröörd sünd Mittelsnohn in’n Noordoosten, Köven un Loomst in’n Oosten, Armsdörp in’n Süüdoosten, Hoorn in’n Süden, Maurismaur in’n Süüdwesten, Neebachenbrook in’n Westen un Stinst in’n Noordwesten. Sticht is von öllers Deel von de Gemeen Mittelsnohn. Vör 1859 weer de Oort in dat Amt Bremervöör un denn von 1859 bet 1885 in dat Amt Oosten, is denn in’n Kreis Neehuus ween un 1932 an’n Kreis Land Hadeln kamen. 1977 is dat Deel von’n Landkreis Cuxhoben worrn. De Gemeen Mittelsnohn is an’n 1. Juli 1972 mit Varrel un Nordahn to de ne’e Gemeen Mittelsnohn tohoopleggt worrn. Sticht is evangeelsch-luthersch präägt un höört to dat Kaspel von de Bartelmees-Kark in Loomst. För de Kathoolschen is de St.-Ansgar-Kark in Warstood tostännig, de siet 2010 Deel von de Karkengemeen Hillig Geist in Stood is. Dör Sticht löppt de Landsstraat 116, de in’n Westen na Lintig un Hainmöhlen geiht. Von dor föhrt de L 119
Sticht betekent Sticht, Oort in de Gemeen Mittelsnohn in’n Landkreis Cuxhoben, Neddersassen, Sticht, Oort in de Gemeen Halver in’n Märkschen Kreis, Noordrhien-Westfalen. Sticht is de Familiennaam von Johann Christoph Sticht (üm 1705–1772), düütschen Pädagoog, Orientalist un evangeelschen Theoloog. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Ooldbachenbrook (hoochdüütsch Altbachenbruch) is en Dörp in de Gemeen Steenau (Samtgemeen Land Hadeln) in’n Landkreis Cuxhoben, Neddersassen. De Oort liggt in dat Moor von dat Siedland in’n Süden von Land Hadeln. Dat Water ut dat Rebeed flütt över de Gösch af na’n Haadler Kanaal, de siet de twete Hälft von dat 19. Johrhunnert dör den Noorden von Ooldbachenbrook löppt. De Naveröörd sünd de Godshemer Oortsdelen Süderdeel un An’n See in’n Noorden, Sankt Joost in’n Noordoosten, Stinst in’n Oosten, Neebachenbrook un Maurismaur in’n Süüdoosten, Möhdiek, Ankloh un Höörn in’n Süüdwesten un dat Süderenn von Steenau in’n Noordwesten. De Naam Ooldbachenbrook is eerst opkamen, nadem 1755 Neebachenbrook grünnt worrn is. Vörher hett de Oort blots Bachenbrook heten. Ok vondaag warrt noch fakener Bachenbrook seggt, besünners wenn beide Dörper meent sünd. De Oort hett vör 1852 to dat Kaspelsgericht Steenau von dat Land Hadeln tohöört un denn von 1852 bet 1885 to dat Amt Oterndörp. Na 1885 weer dat in’n Kreis Hadeln, de 1932 Deel von’n grötteren Kreis Land Hadeln worrn is. Siet 1977 höört de Oort to’n Landkreis Cuxhoben. Ooldbachenbrook is evangeelsch-luthersch präägt un höört to dat Kaspel von de Johannes-Kark in Steenau. För de Kathoolschen is de Hillig-Krüüz-Kark in Oterndörp tostännig.
Lührsfeld (hoochdüütsch Lührsfelde) is en lütten Oort in de Gemeen Geestland in’n Landkreis Cuxhoben, Neddersassen. De Oort höört polietsch al von öllers bi Lintig mit bi. Lührsfeld liggt op de Geest, na Oosten hen slütt sik Moor an. Dat Water ut dat Rebeed flütt över Gravens na’n Ankloher Randkanaal af, de in’n Noordwesten mit’n Beerster See verbunnen is un in’n Süüdoosten mit de Möh/Moorau. De Naveröörd sünd Möhdiek in’n Noorden, Neebachenbrook un Maurismaur in’n Noorden, Horn in’n Oosten, Meckelst in’n Süden, Lintig in’n Süüdwesten un Ankloh mit Falkenborg in’n Noordwesten. Lührsfeld höört al jümmer to de Gemeen Lintig mit to. De Oort hett vör 1859 to de Vaagdie Lintig von dat Amt Beers tohöört un denn to dat Amt Leh. Na 1885 weer dat in’n Kreis Leh. 1932 is dat Deel von’n Landkreis Wersermünn worrn un 1977 von’n Landkreis Cuxhoben. An’n 1. April 1971 sünd de dree Dörper Lintig, Meckelst un Hain as egenstännige Gemenen Liddmaat von de eerste Samtgemeen Beers worrn. Dat hett aver blots bet to’n 1. März 1974 duurt, denn sünd de dree Dörper bi de Gemeenreform in Neddersassen to een Gemeen tohoopleggt worrn, de Gemeen Lintig heten hett, un sünd Deel von de ne’e, gröttere Samtgemeen
Fennoskandinavien, ok Fennoskandien oder Fennoskandia is de Naam vun en Halfinsel in Noordeuropa, de sik tohopensetten deit ut Finnland (Fenno-) un de skandinaavsche Halfinsel (-scandia) mit Karelien un de Halfinsel Kola. In de Regionalgeologie warrt düt Rebeet ok Fennoskandinaaveschen Schild oder Balt’schen Schild nömmt. Dor weert denn avers de kaledoonsche Deel vun de Skandinaavschen Barge nich mit torekent. De Begreep Fennoskandinavien is 1898 (annere Borns seggt: 1900) vun den finnschen Geologen Wilhelm Ramsay inföhrt wurrn. So is dat Rebeet in siene geoloogsch-geographsche Eenheit tostanne kamen. Fennoskandinavien bedutt de Halfinsel, de dör Noord- un Oostsee un dör de Lien „Golf vun Finnland“ - Ladogameer - Onegameer - Witte See vun dat annere europääsche Fastland afgrenzt is. Hans Hausen: The History of Geology and Mineralogy in Finland 1828–1918. Helsinki 1968 Olaf Holtedahl: Geology of Norway. Oslo 1960 Wilhelm Ramsay: Fennoskandias ålder. In: Fennia. 40. 1917, Nr. 4, S. 1–21 Hans Hausen: Finland 1828-1918. S. 50-51 Holtedahl: Norway, S. 1 Geological Map of the Fennoscandian Shield Matti Seppälä, The Physical Geography of Fennoscandia
Karelien (karel’sch un finnsch Karjala, russisch Карелия Karelija, schwedsch Karelen) is en histoorsche Landschop in Fennoskandinavien in Noordoosteropa. Hüdigendags is se updeelt twuschen Finnland un Russland. De russ’sche Deel umfaat de Republiek Karelien un langt bit hen na den Leningrader Oblast. De finnsche Deel is noch mol updeelt in de Gemarken Süüdkarelien un Noordkarelien. Volksgruppen, de in Karelien leven doot, sünd, je na Region, Kareliers, Finnen un Russen. Karelien liggt in Europa sien Noordosten twuschen de Oostsee un de Witte See. Vun Noord na Süden to liggt de Region so um un bi twuschen de 60. Breedengraad un den Polarkrink. Na Osten to sünd de Witte See, dat Onegameer, dat Ladogameer un de Golf vun Finnland de Grenz. Na Westen to geiht Karelien in de finnschen Gemarken Saavo un Kainuu over. Alltohopen is Karelien bi 200.000 km² groot. Karelien siene Gemarken in Russland weert na de Traditschoon in veer Rebeden updeelt: De nöördliche Deel twuschen de Witte See un de Grenz na Finnland hen heet Wittkarelien. In'n Süden geiht dat wieter mit Olonez-Karelien, wat twuschen dat Onega- un dat Ladogameer liggen deit. Nöördlich vun dat Ladogameer liggt Ladoga-Karelien. Dat hett bit 1944, just so, as de Karel’sche Landenge (twuschen Ladogameer
Taal betekent Taal (Spraak), Kommunikatschoonsform över sprakene oder schrevene Tekens, Taal, een afstrakt mathemaatsch Objekt to’n tellen vun Mengden, Taal, indischen Film ut dat Johr 1999, Taal, franzöösche Progressive-Rock-Band, Taal, Stadtgemeen in de Provinz Batangas, Philippinen, Taal-See, Vulkaansee in de Provinz Batangas, Philippinen, Taal, Vulkaan in’n Taal-See in de Provinz Batangas, Philippinen. Taal is de Familiennaam von Amadou Taal Diplomaat ut Gambia, Amadou Taal, Footballspeler ut Gambia, Bai-Mass Taal (* 1947), Politiker ut Gambia, Ebou Momar Taal (1937–2019), Diplomaat, Ökonoom, Linguist, Historiker un Islamoloog ut Gambia, Olari Taal (* 1953), eestnischen Politiker un Ünnernehmer, Saja Taal (1944–2014), Rutgever un Politiker ut Gambia, Simon Taal (* 1985), düütschen Schauspeler. Kiek ok bi: Tal, Thal, Onze Taal. Disse Siet is över en mehrdüdigen Begreep un vertellt, wat disse Begreep allens bedüden kann. Disse Siet is sotoseggen en „Gavelsiet“, de Weg gavelt sik hier un du kannst di een Siet utsöken, üm mehr över dissen Begreep to lesen.
Slott Bückeborg is en Slott in Bückeborg un Stammsitt vun dat Huus Schaumburg-Lippe, dat bit 1918 regeerend Fürstenhuus vun dat Land Schaumburg-Lippe. De Grünnen vun de Bückeborg as Vörlöperanlaag vun dat Slott lett sück bit to dat Johr 1304 torüchverfolgen, as de eerstmals in en Oorkunn nömmt wurrn is. Anfang vun dat 14. Johrhunnert hett Graf Adolf VI. von Schauenburg und Holstein-Pinneberg de Waterborg Bückeborg baut, um vun hier ut de wichtige Hannelsstraat Hellweg to överwaaken. Nömmt wurr de Borg nah de all um 1181 verfallen Olt Bückeborg in dat dicht bi liggen Öwernkerken, de Borg vun de Grafen vun dat Bukkigo. To'n Anfang bestunn de Befestigungsanlaag blots ut en Wehrtoorn un Wertschapsbowarken, vö de sück in de Loop vun de Tiet en lütt Siedlung entwickeln dee. 1365 kreeg de lütt Oort bukkiborg de Fleckengerechtigkeit, un um 1396 hett Otto I. von Schaumburg en Geistlichen an sien nee baut Kapelle beropen. 1492 harr de Borg blots 13 Zimmer, entwickel sück aber bit 1527 ünner Johann IV. to en befestigt Anlaag mit Schlööt, Wällen un Bastionen. Af 1560 leet Otto IV. von Schaumburg in blots veer Johren de oorsprüngliche Waterborg in en repräsentative veerflögelig Slottanlaag in den Stil vun de Werserrenaissance
Karl Barth (* 10. Mai 1886 in Basel; † 10. Dezember 1968 ook dor) weer een reformeerten Theologen ut de Swiez. Vunwegen dat, wat he in sien Wark tostann bröcht hett, gellt he bi de evangeelschen Karken in Europa as een „Karkenvader vun dat 20. Jahrhunnert“. Karl Barth is de eerste Söhn vun Fritz Barth (1856 bit 1912) un Anna Katharina Barth, baren Sartorius. Sien Vadder weer Professor för Theologie. He hett twee Bröder (Peter un Heinrich) un twee Süstern (Katharina un Gertrud) harrt. Sien Kinnertiet hett Barth in Bern tobröcht. Dor weer sien Vadder vun 1891 af an Professor an de Universität un hett Karkengeschicht un Nee Testament lehrt. Vun 1904 bit 1908 hett Barth up Pastor studeert (evangeelsche Theologie) in Bern, Berlin, Tübingen un Marborg. Ünner annern hett he bi de berühmten liberalen Theologieprofessors Adolf von Harnack un Wilhelm Herrmann studeert. As he mit dat Studium fardig weer, güng he eerst mal as Vikar in dat Berner Jura. Man dor weer he bloß korte Tiet, denn güng he al wedder nah Marborg. Dor woll he sik mit de Lehr vun Immanuel Kant un Friedrich Schleiermacher uteneen setten. De beiden harrn groten Indruck maakt up de protestantsche Theologie vun
De Kaneelaant(e) oder Kaneelteeling (Spatula cyanoptera) mit ehre fiev Unneraarden tellt to de Familie vun de Aantenvagels. Mank düsse höört se to dat Geslecht Spatula. Se leevt in de Nee Welt un is in Noord- un Süüdamerika wiethen to finnen. Se sleiht in allerhand Hensicht na de Blauflunkenaant un is dor ok sunnerlich verwandt mit. De Seken vun beide Aarden kann een vunwegen dat Fedderkleed meist nich ut'neen holen. De Beck vun de Kaneelaante is avers lang un breet uttrocken, as bi de Slubbaante. Ok ehr Freten söcht se so, as de Slubbe. De Aant is över lange Tied to dat Geslecht Aanten an sik (Anas) tellt worrn. Na jüngere Ünnersökungen stellt Biologen ehr nu aver to dat Geslecht Spatula. Kaneelaanten gifft dat allerwegens in de Nee Welt. Sunnerlich leevt se in'n Noordwesten vun de USA, in Middelamerika, Peru, Argentinien, Bolivien, Chile un Kolumbien, bit hen na de Falkland-Inseln. An'n leevsten sünd se togange an Dieke, Bröke un Meere, wo duerhaftig Planten wasst. Kaneelaanten sünd Watervagels, man se kaamt ok an Land goot torecht. Ok könnt se leifig flegen. Dor kriegt se in gröttere Swarms sunnerliche Figuren tostanne, de all synchron sünd. Se leevt as Paare oder in lüttjere Gruppen
Holterborg (hoochdüütsch Holzurburg) is en Hoff bi Beers in de Gemeen Geestland in’n Landkreis Cuxhoben, Neddersassen. De Hoff liggt üm un bi 600 Meter af von’n Beerster See un 400 Meter von’n Haadler Kanaal. Na Oosten to is dat Naturschuulrebeed Holterborg an’n Beerster See. De Naveröörd sünd de Steenauer Oortsdelen Westersied un Höörn in’n Noordoosten, Ankloh mit Falkenborg in’n Süüdoosten, Beers in’n Süüdwesten, Fickmöhlen in’n Westen un Flögeln in’n Noordwesten. En poor hunnert Meter in’n Süüdoosten von’n hüdigen Hoff liggt en ole Ringwallanlaag, de dör Keramikfunnen op dat 11. Johrhunnert, villicht ok al dat 10. Johrhunnert dateert worrn is. De jüngsten Funnen dateert op de Tied von dat 13./14. Johrhunnert. De Anlaag hett en Dörmeter von üm un bi 350 Meter un besteiht ut en dubbelten Ringwall, de bet an dat Seeöver reckt un dor nich ganz slaten is. In’n Westen liggt buten noch en Wall, de von dat Seeöver na dat Holt geiht un dor ennt. Holterborg weer von öllers en Forsthuus un Seet von en Böverförster. Vondaag is dat ok jümmer noch en Revierförsteree. In de Franzosentied von 1810 bet 1814 hett de Oort to de Mairie Beers in’n Kanton Beverst höört. Dat Rebeed hett in disse Tied
Cesare Maldini (* 5. Februar 1932 in Triest, Italien; † 3. April 2016 in Mailand) weer en italieensch Footballspeler un Footballtrainer. De Footballspeler Paolo Maldini is sien Söhn. Maldini fung sien Loopbahn 1952 bi sien Heimatclub US Triestina an un is 1954 to’n AC Mailand wesselt. Bi Milan fier he bit 1966 sien gröttste Erfolge. Neben natschonalen Meesterschapen wunn he 1963 den Europapokal vun de Landsmeester. De Afwehrspeler stunn dormals in en Mannschap mit Gianni Rivera, José Altafini un Giovanni Trapattoni. För Italien hett he ok an de Football-Weltmeesterschap 1962 in Chile deelnommen, aber all in Vörrunn utscheeden. Nah sien aktiv Loopbahn, de 1967 bi den AC Turin to Enn’ weer, is he Footballtrainer wurrn. Cesare Maldini sien eerste Trainerstatschoon in den italieenschen Profifootball weer af 1974 de US Foggia. As Vereenstrainer harr he aber kien Spood un so hett he 1980 bi de italieenschen Footballverband anhüert. Bi de Football-Weltmeesterschap 1982 in Spanien weer he Assistent vun den Natschonaltrainer Enzo Bearzot un hett so mit an den eersten Weltmeestertitel siet 1938 för Italien mitarbeit. Van 1986 bit 1996 weer he U-21-Trainer vun Italien, bevör he Natschonaltrainer wurr un dat Amt vun Arrigo Sacchi övernehm. He hett de Mannschap 1998 to
Last Man Standing (op platt so veel as: „De letzte Kerl, de noch steiht“) is de Titel vun en US-amerikaanschen Speelfilm vun den Speelbaas Walter Hill ut dat Johr 1996. In de Hööftrull weer Bruce Willis to sehn. De Film vereent Elementen ut verschedene Genres, so as Thriller, Actionfilm, Western, Gangsterfilm un Filmdrama. Dat is en Neeverfilmen vun Akira Kurosawa sien Yōjimbō oder ok Sergio Leone sien Per un pugno di dollari (dt.: Für eine Handvoll Dollar) un keem an’n 20. September 1996 in de US-amerikaanschen Kinos. In Düütschland weer he to’n eersten mol an’n 31. Oktober 1996 wiest. De Revolerheld John Smith hett al betere Tieten sehn. He mutt en tietlang ünnerduken un kummt dorüm in de meist verlatene Lüttstadt Jericho in de Neeg vun de mexikaanschen Grenz. Glieks as he ankummt warrt vun en Koppel vun lütte Verbrekers sien Auto toschannen maakt, blots vunwegen dat he de smucke Mexikanersche Felina ankeken hett. Se is nämlich gegen ehrn Willen de Leefste vun Doyle – een vun de beiden Verbrekerbaasen in de Stadt – de ehr bi’t Pokern wunnen hett. Smith lett sik dat nich beden un betahlt jem dat torüch. Gau markt he, dat in Jericho blots Lüttstadtgansters rümlopen
Johann Conrad Friedrich Wiering (* 23. April 1732 in Hannover; † 31. Oktober 1793) weer en düütschen Verwaltungsbeamten. Wiering is 1732 as Söhn von Anna Sybille, borene Niemeyer, un den Kamerschriever Burkhard Heinrich Wiering in Hannover boren. He hett Juristeree studeert un is denn in’n hannöverschen Verwaltungsdeenst gahn. Von 1776 af an weer he Amtsschriever bi dat Amt Beers. Twüschen 1782 un 1784 is he denn as Amtsschriever in dat Amt Deefholt wesselt un is dor later Amtmann ween. Noch later weer he Oberamtmann von dat Amt Heien. In’n Mai 1792 is he in Rohstand gahn. Wiering hett an’n 10. Januar 1768 in Misborg Dorothea Magdalena Cropp (10. Januar 1743–5. November 1798) freet. Deutsches Geschlechterbuch. Band 142, 1966, Sied 12 Klaus Müller: Die Diepholzer und Willenberger Familien: 1751-1800. Schröderscher Buchverlag, 2004, Sied 162 Normdaten: GND: 1163525472 (OGND, AKS) | VIAF: 109153363074337520004 | Wikipedia-Personensöök