rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Roger Decock (* 20. April 1927 in Izegem; † 31. Mai 2020 in Aarsele) weer en belgisch Radrennfohrer. Roger Decock weer mit en kört Ünnerbreeken Profi-Radrennfohrer van 1946 bit 1961. Sien gröttsten Erfolge weern de Siege bi Paris–Nizza 1951 as ok bi de Flannern-Rundfohrt 1952. Todem wunn he 1949 den GP Briek Schotte, 1951 de Meesterschap vun Flannern as ok 1957 den Nationale Sluitingsprijs. Tweemal – 1951 un 1952 – is he bi de Tour de France fohren, 1951 keem he up Platz 17 un 1952 belegg he Platz 38. Todem wunn Decock tallriek lüttgere Rennen in sien Heimatland. 2002, 50 Johr nah sien Sieg bi de Flannern-Rundfahrt, wurr Decock to'n Anlaat vun de Dörfohrt dör sien Wahnoort Aarsele besünners fiert, ok mit en Theaterstück mit den Titel Cockske wint een brokske. 2011 keem sien Biografie Roger Decock – Sluw en Slim herut, schreeven vun sien Weggefährten Guido Van Cauwenberghe un sien Enkelin Veronique Coene, de ok as Radrennfohrerin aktiv weer. Roger Decock in de Datenbank vun Radsportseiten.net Roger Decock in de Datenbank vun de Tour de France (franzöösch) Websteed över dat Book Roger Decock – Sluw en Slim Roger Decock, de oudste winnaar van de Ronde, is overleden. In:
Sylfest Glimsdal (* 9. Oktober 1966 in Fagernes, Kommune Nord-Aurdal im Fylke Oppland, Norwegen) is en ehmalger norweegsch Biathlet. In de Saison 1991/92 wurr he achter Jon Åge Tyldum un Mikael Löfgren Dart vun den Gesamtweltcup. 1989 wunn he mit de norweegsch Staffel de Bronzemedaille bi de Weltmeesterschapen in Feistritz an der Drau. In' Sprint keem he dorto noch up den sössten Platz. 1988, 1992 un 1994 hett he as Biathlet jewiels an de Olympisch Winterspelen deelnommen, ahn aber en Medaille oder en vörderen Platz to recken. In dat Johr 2000 hett Glimsdal sien Loopbahn as Biathlet afslooten. Sylvest Glimsdal in de Datenbank vun de IBU (engelsch) Sylfest Glimsdal up skiforeningen.no
Karl Uhle (* 16. Juli 1887 in Leipzig; † 12. Oktober 1969) weer en düütsch Footballspeler. De Störmer speel in de Johren vör den Eersten Weltkrieg bi den VfB Leipzig. Mit dissen Vereen wurr he 1906 Düütsch Meester. För dat Olympisch Footballturnier 1912 in Stockholm wurr Uhle in den Kader vun de düütsch Footballnatschonalmannschap beropen. Nah de 1:5-Uptaktnedderlaag gegen de Mannschap ut Öösterriek keem he in dat Speel gegen Russland as Ersatz för Karl Wegele to'n Insatz. De DFB-Elf wunn de Partie mit 16:0, de bitlang hööchste Sieg, den en düütsch Elf jemals schafft hett. Dit Lännerspeel bleev aber ok de eenzige Insatz vun Uhle in de DFB-Elf. Karl Uhle in de Datenbank vun weltfußball.de Karl Uhle in de Datenbank vun den DFB
Disse Artikel is man blots en Stubben. Du kannst Wikipedia helpen un em verbetern. Brainstorm (Prāta Vētra) is de eine Rockmusik un Pop-Band op Jelgava in Lettland. De Stil orienteert sück an den Britpop. Grünnt hett sück de Grupp 1989. Internatschonal bekannt wurrn is de Grupp insbesünnere dör hör Bidrag "My Star" (Īssavienojums) bi den Eurovision Song Contest 2000 in Stockholm, as se den darten Platz beleggen deen. Reynard Cowper Janis Jubalts Mike Minolta Nick Rogue Gundars Mausevics Among the Suns (2000) Online (2001) A Day Before Tomorrow (2003) A Four Shores (2006) Tur kaut kam ir jābūt (2008)
De Flagg vun den US-Bundsstaat West Virginia wurr an' 7. März 1929 inführt. Se wiest in de Midden vun en blau umrand witt Flaggendook dat Segel vun West Virginia. De Flagg geiht torüch up Kooplüüd, de up en Verkoopsmesse in St. Louis 1904 en Flagg för ehrn Stand malen deen. Sie wiest in de Midden dat Staatssegel van 1863, da inrahmt is vun Rhododendron, de offiziell Blööm vun den Bundsstaat. Witt steiht för Reinheit un dat Blau för de Union In de Midden vun dat Segel wurrd en Felsbrocken wiest, de dat Datum 20. Juni 1863 wiest, den Dag, an de West Virginia Bundsstaat wurr. De twee Mannlüüd rechts un links vun den Felsbrocken stahn för Landwirtschap un Bargbau. Ünnerhalv vun den Felsbrocken sünd twee Gewehre un een phrygische Mütz afbildt. In en Spröökband steiht dat latiensch Motto vun den Bundsstaat: „Montani semper liberi.“ „Bargbewahner sünd immer free.“ ^ Znamierowski, Alfred (2002). The World Encyclopedia of Flags. London: Hermes House. Siet 199. ISBN 1-84309-042-2. The Flag Institute (Hrsg.): Nationalflaggen der Welt. Hamborg: Edition Maritim, 2000. ISBN 3-89225-402-8 Karl-Heinz Hesmer: Flaggen und Wappen der Welt. Geschichte und Symbolik der Flaggen und Wappen aller Staaten. Gütersloh: Bertelsmann Lexikon Verlag, 1992. ISBN 3-570-01082-1
Sonny Rollins (* 7. September 1930 in New York City, eegentlich Theodore Walter Rollins) is en amerikaansch Tenor-Saxophonist un Komponist vun den Modern Jazz. Sonny Rollins is en vun de inflootrieksten Jazz-Saxophonisten; he löös „die Improvisation aus der Umklammerung des Themas. Mit Kraft und Witz erfand er endlose Assoziationsketten, die bereits Mitte der 1960er-Jahre in Solokonzerten gipfelten.“ De Öllern vun Rollins stammen vun de karibischen Jumferninseln, sien Moder hett hüm as Kind faken un gern Leeder ut hör Heimat vörsungen. He is in Harlem upwussen un as hüm in dat Öllern vun söben Johren en vun sein Unkels hüm to'n eersten Mal en Saxophon wiest harr, stunn för hüm sien Beropswunsch fast. Doch tonächst fung he nah dat Vörbild vun sien Bröer mit negen Johr mit dat Klaveerspelen an, mit 14 Johren is he to dat Altsaxophon wesselt un keem 1946 to dat Tenorsaxophon. Eerste Erfohrungen hett he in den Harlemer Jazzclub Luckey’s Rendezvous sammelt. 1949 nehm he an de Siet vun Babs Gonzales sien eerst Schallplaat up. In dat glieker Johr folgten noch Upnahmen mit J. J. Johnson, Bud Powell un Art Blakey. In de Anfangstiet vun sienKarriere hett Sonny Rollins an' fakensten mit Miles Davis tosommenarbeit, mit de
Harold de Vance Land (* 18. Dezember 1928 in Houston, Texas; † 27. Juli 2001 in Los Angeles, Kalifornien) weer en US-amerikaansch Jazz-Tenorsaxophonist un Komponist. Land is in San Diego upwussen un fung sien Loopbahn in de Rhythm and Blues-Szene an. Sien eerst Upnahmen as Leader hett he 1949 för Savoy Records maakt. En Hööchtpunkt harr sien Karriere 1954/55 as Liddmaat in dat Quintett vun Max Roach un Clifford Brown, to dat he ok eegen Kompositschonen bistüern dee. 1955 hett he de Band verlaaten (sien Nahfolger wurr Sonny Rollins, bevör dat Quintett 1956 nah den Dood vun Brown uplööst wurr) un truck weer nah Los Angeles, wo sien Familie siet 1954 leev un sien Grootmoder jüst in't Starven leeg. 1956 bit 1958 speel he in de Band vun Curtis Counce. Sien 1958 rutbrocht Album The Fox hett bi Hardbop-Kennern Kultstatus. Anfangs in' Hardbop to Huus (un somit dat Gegenbispeel för de These, dat dat an de Westküst kien Hardbop geven hett), speel he in de 1960er Johren ünner Infloot vun John Coltrane. In Los Angeles hett he as Studiomusiker arbeit, speel in de Band vun Gerald Wilson (af 1955), 1961 bi den Jazz Giants vun Shorty Rogers, leit sien egen
Ida Lupino (* 4. Februar 1918 in London, England, Grootbritannien; † 3. August 1995 in Los Angeles, Kalifornien, USA) weer en britische Schauspelersche, Speelbaassche, Produzentin un Schrieversche. De Dochter vun den dormals bannig bekannten britischen Film- un Bühnenschauspeler Stanley Lupino stamm ut en Familie, de siet mehreren Generatschonen Schauspeler hervörbrocht harr. Ida Lupino geev hör Filmdebüt mit 15 in den Film Her First Affair, nahdem de Speelbaas Allan Dwan toeerst hör Moder, de Schauspelersche Connie Emerald, för de Rull hemm wull, sück denn aber för Ida entscheeden dee. Nah eenig wiederen Filmen in England gung Ida Lupino 1933 sluutend nah Hollywood, wo se mit den Film Search for Beauty en Verdrag bi Paramount anfung. De nächsten Johren brochen hör aber blots wenig Ruhm un meestens kien ernsthafte Rullen. 1939 speel se neben Basil Rathbone un Nigel Bruce en Hööftrull in den Film Die Abenteuer des Sherlock Holmes un in dat glieker Johr kunn se ok as dramatische Schauspelerin up sück upmarksom maaken, as se in de Verfilmung vun The Light That Failed en harthartig un skrupelloos Fru speel. De Spood vun dissen Striepen broch hör en Verdrag mit Warner Bros. in, wo se nah un nah betere Rullen kreeg. So
Andreas Heimann (* 10. Januar 1992 in Rheinfelden (Baden)) is en düütsch Schachspeler. 2011 hett he sien Abitur an dat Lise-Meitner-Gymnasium in Grenzach-Wyhlen maakt. 2004 wurr he in Willingen (Upland) düütsch Meester U12, 2006 an den sülvigen Oort düütsch Viezmeester U14. Twee Maan later wurr he in Mureck (Öösterriek) U14-EU-Meister. 2008 wurr he Willingen düütsch Viezmeester U 16. An de Schacholympiade 2008 in Dresden nehm he mit de 3. düütsch Mannschap an dat Reservebrett deel. In' Juni 2009 wurr Heimann in Badenweiler mit söben ut negen mögelk Punkten Badischer Meester un wunn de düütsch U18-Internetmeesterschap. Den Titel vun den Badischen Meester kunn he 2010 in Haslach im Kinzigtal mit 7,5 Punkten ut 9 Partien verteidigen. Mit de düütsch Natschonalmannschap wunn he, an Brett Dree spielend, 2011 den Mitropa Cup in Merlimont, 2014 reck he den tweeten Platz. 2015 reck he mit de Mannschap den darten Platz un wunn de Eiezelwertung an Brett 3. Siet März 2009 droog he den Titel Internatschonaler Meester. De Normen dorför reck he bi dat 10. Neckar-Open 2006 in Deizisau, bi dat 12. Neckar Open 2008 (mit Övererüllen bi 6,5 Punkten ut 9 Partien) un bi den 24. European Club Cup 2008 in Kallithea (Chalkidiki), bi
Myron Carlton „Tiny“ Bradshaw (* 23. September 1905 (nah anner borns 1907) in Youngstown, Ohio; † 26. November 1958 in Cincinnati) weer en US-amerikaansch Bandleader, Singer, Arrangeur un Produzent (as ok Slagtüüchspeler un Pianist) vun den Jazz un Rhythm and Blues. Bradshaw studeer tonächst Psychologie an de Wilberforce University un sung denn mit Horace Henderson sien „Collegians“ bi College-Upträen in Ohio. 1932 truck he nah New York City, wo he Slagtüüchspeler bi de „Alabamians“ von Marion Hardy, de „Charleston Bearcats“ (later „Savoy Bearcats“) un de „Mills Blue Rhythm Band“ weer un 1932 för Luis Russell sung. 1934 hett he sien eegen Swing-Orchester nah dat Vörbild vun Cab Calloway grünnd. Hits weern ünner annern „The Darktown Strutters’ Ball“ un „Shout Sister Shout“. Bekannt wurr he vör allen dör sien Rhythm-and Blues Band af 1945, as Fortsetten vun en Band, de he in’ Tweeten Weltkrieg bi de US-Armee leiten dee. Hits weern to’n Bispeel „Well Oh Well“ (1950, King), mit de se ok bi dat witt Publikum grooten Spood harr, „Breaking up the house“ (1950), „Train-Kept-a-Rollin“ van 1952 (dat mit Johnny Burnette 1955 un den Yardbirds 1965 bekannt wurr) un „Soft“ (1952). Singer vun de Band weer af 1952 ünner annern Tiny
Alf Gunnar Sköld (* 24. September 1894 in Västerås; † 24. Juni 1971 ok dor) weer en sweedsch Radrennfohrer. 1921 wurr Gunnar Sköld in Kopenhagen eerst Weltmeester vun de Amateure. In dat sülvig Johr wurr he Skandinaavsch Meester in’t Eenzeltietfohren. 1923 wurr he nochmals Skandinaavsch Meester in de Manndschapswertung un in’t Eenzeltietfohren keem he up den tweeten Platz. In de Johren 1924 un 1925 wunn he dat Rennen Rund um Mälaren, dat dormals wichtigst Straatenrennen in Sweden un belegg dor in de Johren 1921 un 1923 jewiels den tweeten Platz. 1924 is Sköld bi de Olympisch Spelen in Paris antreeden. In de Mannschapswertung vun dat Straatenrennen wunn he dorbi de Bronzemedaille un in de Eenzelwertung keem he up den veerten Platz. Gunnar Sköld in de Datenbank vun Radsportseiten.net Gunnar Sköld in de Datenbank vun Sports-Reference.com (engelsch)
Joe Segal (* 24. April 1926 in Philadelphia; † 10. August 2020 in Chicago) weer en US-amerikaansch Jazz-Veranstalter. He is Grünner un Besitter vun den The Jazz Showcase in Chicago un organiseer siet 1947 Jazzveranstaltungen. Segal is in Philadelphia upwussen un hett dor sien eerste Jazzkonzerte (Bigbands) höört. Dat hett sück in' Tweeten Weltkrieg fortsett, as he as Suldat bi de Luftwappen in Champaign (Illinois) dicht bi Chicago statschoneert weer. Nah den Krieg studeer he mit en GI Bill an de Roosevelt University in Chicago un präsenteer dor Jazzmusiker live in den Universitäts-Jazzclub, de he 1947 bitreeden dee. Dor sünd neben lokalen Musikern ok dörreisend Bigband-Musiker un to'n Bispeel Sonny Rollins, Charlie Parker un Lester Young uptreeden. As dat Programm an de Roosevelt University 1957 to Enn' weer präsenteer Segal Jazzmusiker an anner Öörd (insgesamt etwa 63 nah Segal sien eegen Inschätzung). Sien eerst offiziellen Jazz-Showcase harr he Anfang vun de 1970er Johren in de Rush Street, hüüd is he in de Dearborn Station. Typischerwies wurrn Musiker för fiev Abende in de Week anhüert un denn geev dat noch en Sönndags-Matinee för Kinner. Segal is en vun de Grünner vun dat Jazz Institute of Chicago. 2015 kreeg he de NEA
Richard Davis (* 15. April 1930 in Chicago, Illinois; † 6. September 2023) weer en US-amerikaansch Jazz-Bassist. Davis lehr in de 1940er un 1950er Johren privat Kontrabass un studeer an dat VanderCook College of Music vun sien Heimatstadt. He hett in verscheeden Orchestern in Chicago mitwarkt. Anfang vun de 1950er Johren is he mit Ahmad Jamal, Sun Ra, Charlie Ventura un Don Shirley uptreeden. 1954 truck he nah New York, wo he mehrere Johren lang Sarah Vaughan un Kenny Burrell begleit hett. In den 1960er Johren hett he starker mit klassisch Sinfonieorchestern ünner de Leitung vun George Szell, Leopold Stokowski, Igor Strawinsky, Pierre Boulez, Gunther Schuller un Leonard Bernstein arbeit. Sien Jazzpartner in disse Tiet weern Eric Dolphy, Booker Ervin, Andrew Hill (Point of Departure), Ben Webster, Stan Getz, Earl Hines, Jaki Byard, Alan Dawson un Rahsaan Roland Kirk. Ok up dat (Jazz-beinflooten) Van-Morrison-Album „Astral Weeks“ hett he mitwarkt. Mit Michael Fleming, Lisle Atkinson, Milton Hinton, Ron Carter un Sam Jones hör he siet 1968 to dat New York Bass Violin Choir vun Bill Lee. Tüschen 1966 un 1972 weer he Liddmaat vun dat Thad Jones/Mel Lewis Orchestra. Siet 1977 gifft he Ünnerricht an de University of Wisconsin in Madison,
Bild:K.J.V. Steenstrup.jpg Knud Johannes Vogelius Steenstrup (* 7. September 1842 in Høstemark Mølle im Aalborg Amt; † 6. Mai 1913 in Frederiksberg) weer en däänsch Geoloog un Gröönlandforscher. Steenstrup weer de Neffe vun den Zoologen Japetus Steenstrup. He hett 1863 en Afsluss in Pharmazie maakt un weer af 1866 Assistent an dat Geologisch Museum in Kopenhagen. Dor bleev he bit 1889, as he däänsch Staatsgeoloog in de Landsupnahm wurr. He hett all tosommen negen Reisen nah Gröönland (ünner annern mit Harald Moltke un Morten Pedersen Porsild) ünnernommen, de bit to tweeeenhalf Johre düer deen. Dor sammel he ünner annern Plantenfossilien ut den Miozän vun Nordwestgröönland, de vun Oswald Heer (Flora fossilis arctica) bearbeit wurrn. He wies, dat Iesenblockvörkommen, de Adolf Erik Nordenskiöld up de Diskoinsel funn un för Meteoriten hull, in Wohrheit in’ Basalt entstunnen. En Grootdeel vun sien gröönlännsch Sammlung gung bi en Brand in Slott Christiansborg 1884 verloren. He hett ok de Morphologie vun Dünen in Däänmark ünnersöcht. Steenstrup weer Ehrenliddmaat vun de Mineralogical Society of Great Britain and Ireland. 1906 wurr he Ehrendokter vun de Universität Kopenhagen un 1902 Liddmaat vun de Königlich Däänsch Akademie vun de Wetenschapen. Af 1896 weer he Liddmaat vun de wetenschaplich Kommission
Heinrich Julius Frey (* 18. Oktober 1903 in Furtwangen in Swartwoold; † 10. April 1969 in Bremerhoben) weer en Koopmann in Geesmünn. Heini Frey weer as lütjen Jung 1904 no Geesmünn kamen. Sine Öllern wer de Sniedermeester Josef Frey un sin Fro Karoline, borne Wallenstein. Mit sien Broer un sien Süster hevt se in de Gutenbergstroot wahnt. Dorna sünd se 1917 no de Schillerstroot ümtrocken. Heinrich, he ward Heini ropen, het den Beroop vun de Polsterer liert. An´n 16. April 1927 heiraden he Luise Seith de he bi den Naturfrünnenn kennenliert hett. 1947 is sein Froo, veel to fröh, dotbleiven un hett Heinrich un sin twee Göörn nalaten. As de Tweete Weltkrieg 1945 vörbi weer, bruukt de amerikaansche Besatzungsregeren Mannslüüd de se vertroen kunnen un de nich bi de Nazis weer. Düsse Lüüd hevt se in Sellschoppen wo de Inhebber bi de NSDAP wesen is in sett. Op Heinrich heft se al een Oog smeten, se hefft em bi`t verhanneln mit de Engelschen beleevt. Se maakt von een Polsterer een Möbel-Koopmann. 1949, he harr sien Opgaav vun de Regern to enn bröcht, dor maakt he sien egen Möbelhuus in de Friedrichstroot 13 open. Bald al weer de Laden to lütt
Frederick Duncan Michael Haldane (* 14. September 1951 in London) is en britisch Physiker, de in theoretischer Fastkörperphysik arbeitet. 2016 wurr hüm de Nobelpries för Physik tospraaken. Haldane studeer an de Universität Cambridge (Bachelor 1973), wo he 1978 ok sien Doktertitel maakt hett. 1977 bit 1981 wer he an dat Institut Laue-Langevin. 1981 bit 1985 weer he Assistant Professor an de University of Southern California. 1985 bit 1987 weer he bi den Bell Laboratories. Af 1987 weer he Perfesser an de University of California, San Diego un af 1990 an de Princeton University. Haldane hett Völdeelkenprobleme in de Fastkörperphysik mit nichtstörungstheoretischen Methoden ünnersöcht, ünner annern den Quanten-Hall-Effekt, Luttinger-Fleetigkeiten, Anyonen (Deelken mit ungewöhnlich Statistik) un eendimensionale integrable Systeme. To dat Verkloren vun den brakentahligen Quanten-Hall-Effekts hett he 1982 en Erweiterung vun dat Modell vun Robert Laughlin vörslahn, de sien Wellenfunktschoon nich för all brakentahligen Füllfaktoren defineert weer. 1983 hett he [dormals unverwacht) de Existenz vun en Haldane-Gap (Lücke in dat Spektrum vun de Anregungen) för ganztahlige Spins in' eendimensionalen Antiferromagneten vörslahn (de Lücke gifft dat aber nich för Spin 1/2 Anregungen). 1993 Oliver E. Buckley Condensed Matter Prize, 2012 Dirac-Medaille vun dat International Centre for Theoretical Physics 2016 Nobelpries för Physik
Yoshinori Ōsumi (japaansch:大隅 良典}}, Ōsumi Yoshinori; * 9. Februar 1945 in Fukuoka, Japan) is en japaansch Zellbioloog. He is bekannt för Forschungen un Opdecken to de Autophagozytose (Autophagie). 2016 wurr hüm dorför de Nobelpries för Physiologie oder Medizin tospraaken. Ōsumi wurr 1945 in Fukuoka boren. Sien Vader weer Perfesser an de Universität Kyūshū un Ingenieur. Ōsumi kreeg 1967 den Bachelor-Afsluss an de Universität Tokio un hett dor 1974 bi Kazutomi Imahori sien Doktertitel maakt. Wiels dat Studium is he vun de Chemie to de dormals in' Upbröök befindlich Molekularbiologie wesselt. Bit 1977 weer he as Postdoktorand an de Rockefeller University bi Gerald Edelman tätig, wo sien Befaaten mit Weetenzellen (DNA Duplizeeren) anfung, un dornah forsch he an de Universität Tokio (bi Yasuhiro Anraku), an de he 1986 Dozent (Lecturer) un 1988 Assistenzperfesser (Associate Professor) wurr. To de Tiet hett he sück all mit Membrantransport in Vakuolen in de Zelle, de Deel vun dat System vun de Autophagie sünd, befaat. 1996 gung he as Perfesser an dat National Institute for Basic Biology in Okazaki. Buterdem weer he 2004 bit 2009 Perfesser an de Graduate University for Advanced Studies in Hayama. 2009 emeriteer he un weer dornah Perfesser an dat Tokyo Institute
David James Thouless (* 21. September 1934 in Bearsden, Schottland; † 6. April 2019 in Cambridge) weer en schottsch Physiker. 2016 wurr hüm de Nobelpries för Physik tospraaken. Thouless hett 1955 sien Bachelor-Afsluss an de Universität Cambridge maakt, un 1958 sien Doktertitel an de Cornell University ünner Hans Bethe un weer dornah 1958/59 as Postdoc in Berkeley un 1959 bit 1961 an de Birmingham University bi Rudolf Peierls. 1961 bit 1965 weer he Lecturer an de Universität Cambridge. 1965 bit 1978 weer he Perfesser för mathematische Physik in Birmingham, bevör he 1979/1980 Professor of Applied Science an de Yale University un 1980 Perfesser för Physik an de University of Washington in Seattle wurr. Siet 2003 weer he dor Perfesser Emeritus. 1983 bit 1985 weer he Royal Society Research Fellow an de Universität Cambridge. Thouless hett völ wichtige Bidrääg to de Theorie vun de kondenseerte Materie un Völdeelkentheorie leist. Wiels sien Tiet in Birmingham hett he de Natuur vun de Kosterlitz-Thouless-Övergänge in' XY-Modell ünnersöcht, de Bispelen för topologische Phasenövergänge sind (Övergänge tüschen twee Unordnungsphasen, vun de de een dör Billen vun topologisch Vortex-Anregungen ertüügt wurrd). Buterdem hett he sück mit de Anderson-Lokaliseeren vun Elektronen in ungeordneten Fastkörpern un mit Spin-Glöös befaat.
Jean-Pierre Sauvage (* 21. Oktober 1944 in Paris) is en franzöösch Chemiker (Supramolekulare Chemie). He is Perfesser an de Universität Straßburg un en Pionier up dat Rebeet vun mechanisch-verschachtelten molekularen Strukturen (Mechanically Interlocked Molecules, MIM), as Ketten-Billen, un Molekülen mit Topologie vun Knütten. 2016 wurr hüm gemeensam mit James Fraser Stoddart un Ben Feringa de Nobelpries för Chemie för „dat Design un de Synthese vun molekularen Maschinen“ tospraaken. Sauvage kreeg an de Universität Straßburg bi Jean-Marie Lehn sien Doktertitel un weer as Post-Dokterand an de Universität Oxford bi M. L. H. Green. Dornah gung he weer nah Straßburg, wo he Forschungsdirekter vun dat CNRS weer. He is an Anwennen as den Nahbau vun photosynthetisch aktiver Reakschonszentren mit Övergangsmetall-Komplexen un Porphyrinen interesseert un an de Topologie vun molekularer Maschinen un Motoren. 1983 hett he en vun de eersten Synthesen vun en Catenans herutbrocht un hüm gelung up en ähnlich Aart un Wies de Synthese vun en molekularen Knütt. He kreeg de Prelog-Medaille. He is ok Liddmat vun de Académie des sciences. J. Fraser Stoddart: The master of chemical topology. In: Chemical Society Reviews. Band 38, Nr. 6, 2009, S. 1521–1529, doi:10.1039/b819336n Jean-Pierre Sauvage up de Siet vun de Académie des sciences
De Kaneel (mhd. zinemīn; latiensch: cinnamum, oldgreeksch: κιννάμωμον kinnámōmon, ut dat Semitische), öllerwelsch ok Zimmet. düütsch: Zimt, is en Gewürz ut de dröögt Rinde vun Kaneelbööm. Born weer oorsprünglich de Echte oder Ceylon-Kaneelboom (Cinnamomum verum J. S. Presl) ut Sri Lanka, Burma un Bangladesh; later - un hüüd mengenmäßig överweegend – ok de Kaneelkassie (Cinnamorum cassia) ut Seres (China), wiederhen de araabsch un ägyptische Cinnamomum, selten ok dat Indisch Lorbeerblatt (Cinnamomum tamala oder Moderzimt). Kaneel kummt mahlen as typisch bruun Pulver, ganz as Kaneelstang (tosommenrullt, röhrenförmig Rindenstück) oder as Kaneelblüten in den Hannel. Stangenkaneel wurrd ok in't Düütsche Kaneel nömmt (franzöösch: cannelle „Röhrchen“, lat. canna „Rohr“). Um Kaneelööl to winnen wurrn lütt Tacken un ok de Blööt bruukt. Kaneel is en vun de öldst Gewürze, dat angevlich all 3000 v. Chr. in China as Gewürz in Gebruuk weer. In dat Europa vun dat 16. bit 18. Johrhunnert gull Kaneel as en vun de besünners düer un kostbaren Gewürze. So hett bispeelswies de Koopmann Anton Fugger 1530 de Schuldschiens vun Karls V. vör de sien Oogen in en Füer ut Kaneelstangen verbrennt un dormit sien Riekdom demonstreert. Dat Aroma vun den Kaneelboom geiht up dat in hüm enthollen Kaneelööl torüch, dat
Go-Kōmyō (japaansch: 後光明天皇}}, -tennō; * 20. April 1633; † 30. Oktober 1654) weer de 110. japaansch Tennō, de as Nahfolger vun sien Halfsüster Meishō van' 14. November 1643 bit 30. Oktober 1654 regeeren dee. List vun de Tennō Go-Kōmyō. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons. Normdaten: LCCN: no2007077784 | VIAF: 49009609 | Wikipedia-Personensöök