rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dä Ortsdel Düsseldorf-Vennhuse litt em Oste von de Stadt Düsseldorf en dä Näh von demm Nidderberjesch Langk on litt am södlech Arm von de Düssel. Vennhuse bestand bes vör eeneje hundert Johr nor us e sompech Jebeed, woher och dä Naam vom Stadtdel (Venn es e nooddüütsch Wood för Somp) röhrt on wood och ensprechend spät on och dann ääsch allmöhlech besiedelt. 1809 weed Vennhuse, onger Aanleedong von de napoleonesch Hääschaff, en de Börjermeesterei Jerreshem injejleedert, wozo och Ludeberch, Erkrod, Bruchhuse, Ongerbach, Dorp on Morp jehööde, on 42 Johr späder, em Johr 1851, en de "Samtgemeinde Gerresheim" zosammejefass. 1872 bekohm Vennhuse en Bahnhof, dä sech aan de Jrenz zo Eller em Weste vom Stadtdel befand on doför jedacht wor, de Arbidder en de nohjeläjene Fabrike, wie zom Beispell de Jerreshemer Jlashött, zo brenge. En de 1970er Johre wood dä Bahnhof vom Netz jenomme und dient nu onger dem Naam "Kulturbahnhof Eller" als Könstleratellier. 1909 erfohr Jerreshem on dohmet och Vennhuse, Ongerbach on Ludeberch de Injemeendong noh Düsseldorf. Ääsch zor Weldweedschafskris, de von 1929 bes 1933 anhielt, leeße sech jrößer Masse von Börger en denne Stadtdel nidder. Hütt zählt mr dott 10.373 Inwohner (Stangk: 2000). Een Jros vom Areal mäkt dä
Hee di Sigg_is_op Kölsch (mieh kölsche Sigge) unn jeshrivve wii_mer_t_shprish (mieh Sigge jeshrivve wii_mer_t_shprish) De Kumede es e kölsch Thiater en Kölle. Aanjefange met däm Thiaterspille han se 1947. Dat woren domols ärm Zigge, wo vill Lück de Muul mem Hölzje opstippe däte. För die Hungerligger wor'et wichtig, dat se och ens laache kunnte. Doför han se de Kumede jejründt. Zickdäm jitt et jedes Johr e neu Stöck. Aanjefange mem Spille weed mieschtens em Oktober. Vun do aan jit et 24 Vörstellunge bes ein Woch vör Rusemondag un en jede Vörstellung kumme beinöks 500 Lück. Esu öm die 20 Thiaterlück vum Heimatverein Alt-Köln zeije allemolde en dr Aula vum Berufskolleg Perlengraben ene löstije Schwank. Die Veraanstaltung weed orjaniseet vum Heimatverein Alt-Köln e. V. - Verein zur Pflege kölnischer Geschichte, Sprache und Eigenart, gegründet 1902. Dat sin die Lück, die em Momang en der Kumede sin: Övver dat Thijater (op dütsch)
Hee di Sigg_is_op Kölsch (mieh kölsche Sigge) unn jeshrivve wii_mer_t_shprish (mieh Sigge jeshrivve wii_mer_t_shprish) Schablon:Clear De Stadt Langefääl (Rhingland) litt em Bundesland Noordrhing-Weßßfaale un is ene Mittlere kreisangehörige Stadt vum Kreis Mettmann em Regierungsbezirk Düsseldorf. De Stadt Langefääl litt em Sööde vun Düsseldorf, em Weste vun Solinge un em Noorde vun Levverkusse un em Oste vun Monnem am Rhing. Langefääl es us denne beide Ootschafte Richroth un Rösroth jemaaht woode. Die wore fröher dürsch e lang Fääl ( vun do kütt och dä Nome) usenanger. Et Rääsch sech Stadt ze nenne krooch Langefääl 1948. Hück jid et en Langefääl de Veedel: wat zesamme 58.713 Lück määht (2006). In Langefääl - "do jeijht de Poss af, do es dä Löw loss!" Dä Sproch es en Aanspeelung op et Wappe vun Langefääl - dä Berjische Löw steijht för de Jrafschaf Berch un dat Posshoon zeijsch op de lang Tradition em Posswäse vun dä Stadt. Et Geschichsbooch vun Langefääl jeit bis in de Johre vun 1100 zoröck. Et ältzte wat mer esu römstonn han, is dä Türm vun dä Kirch vum hillije Määtes en Richroth. Dä han se öm 1150 opjestallt. Dat Langefääl es us denne Kirchspeele Richroth un Rösroth jemaaht woode. Richroth
Dä Lemma-Titel he es op Kölsch buchstabeet nohm Wrede. Dat Büdche es wo do ding Fläsch Kölsch unn ding Zeijdung koufe kannz. Dat hätt mieß ou noh am Ahmd op unn esuh kannz do wann dä Suppemaat ad zo hätt immer noh enz Büdsche jonn. Eßß äwwer ou jemöötlische do, kannze med däm Weed noh jed schwaade, kannz ding Honk med erinn bringe, dat jäät em Suppemaat nämlijj ned. Unn manschet Bödschen hätt denn ou noh Fritten ode sunz jet för ze eßße. Kannze dann sitze zwesche däm TV unn däm Bierrejaal unn en schöne Pommes ruut-wieß eßße.
Dä Vatikan eß däm Papß singe eijene Staat. Hä eß de kleijnße Staat op de Wält. Et sinner nuur e pah Hüßje en Rom, enne Plaz un de Dom. Ofizjäl heijße "Dä hille See" op Latteinisch. Et es de einzijje Staad ußerhallefun Arrabije dä et Waalrääsch fö Froue noch nit hät un de Trännung fun Schtaad un Kirresch nit well. Ed eß de eezte Staad en Europa jewääse, dä ald em Meddelalld mem Häkße Fobränne opjehüet hät. Hä eß unge de rischßte Staate op de Wält, beedß in Jäld prokopp un en Jäld pro Kwadrahtmehte jemäße, ävver singe Ömmsaz em Jooh eß unge däm fum Ääzbischhoff fun Kölle. Hä eß eijne fun dä fier Shtaate wo dä offizjälle Baaß fum Staat och dä Bövverschte fum Jleuve eß, un de eijntzijje, wo dä onnoch pollitesch un dipplemaatesch jät ze sare hät. Commons: Vatikan – Album mit Bilder, Filemche un Tön op Wikimedia Commons De Staate en Europa Albanien • Andorra • Jrußbritannie • Estland • Belgien • Bosnien-Herzegovina • Bulgarije • Dänemark • Dütschland • dr Vatikan • Finnland • Frankreich • Holland • Irland • Italie • Jrihscheland • Kroazije • Lettland • Lichteschtein • Litaue • Luxemburg • Malta
Benratha Linnie is do wur_et reschtije Rhingland uphürth un_et_Ußßland aanfänck. Dat deijlt onsere klee Welt vum Reßß. In da Wesseschaff nennt ma su jet Isoglosse dat heßß e_ne_Sproochjrenze. Jennseits von da Benratha Linie saaren de Lück maken anschtatt, wie et rechtisch heß, maache. Alsu diese Isojlosse lööv von Eupen in Bellijen noh Oche, un jenau dursch_Düsseldorf, durch denne ihre Stadtdeel Benrath wu_noh diese Isojlosse och benannt_is. Dann lööv se noh Kassel un wigga noh Nordhausen, Aschersleben un Dessau. Wigga jeijt_et noh Berlin un endlisch no Frankfurt (Oder). Wigga jeijt et dann nit mieh weil da_noh de Lück ledischlisch Polnisch schwaade. Jenseits von da Benratha Linie shwaade de Lück Niederdeutsch. Op onsere Sigk weed Ripoarėsch jeschwaad ävver ooch Huhdoitsch, wigger ungen. Eijentlesch ist so ne Isojlosse ene jrenze zwesche zweij verschiddene Shprooche. Ävver he_is_it ne jrenze zwesche zweij ungascheedlische Dialekte. It jit ooch Wesseschaffler de mejnen dat uns Sprooch in Üührdinge uphürth. Do lööv nämlisch de Üührdinga Linie duresh. Dat_eß die Isojlosse die dat Ik, wat dorövva jesaat wird, von onserem Ish trennt. En Landkaat mem akeraate Fe_Louf vun dä Bännroother Linnėsch en der Jääjend öm Ooche med Aanmerkunge (op Meederländėsch)
Up diese Sigk kannste Shprischwochte un Redewändungen upshrivve, wenn_de_welsche kennß. Ävver denk daraan dat dat Ripoarésche Shprischwochte sinn sulle. Wenn do dann noh loss häß kannste jern och noch denne iehr Bedeuton upschrivve. Dat äärme Dier. - mejnt dat et Dir nit joht jejt. Du häßß key loss mieh un_e_su jet Dat kannste keynem Ésl in et uhr schödde. - Dat säät ma_we_ma_ren Alt Bier vasehentlisch jedrunke hät. Maach_mer_keijn Fisematentsche. - Dat mejnt bliejv mr Dreu. Maach_mer_keijn Fisematente! (Drohung) - Maach kenne Dress sunß_jit_et_jet. Dä hät doch eijn aan der Mötz. - Den kannste nit erenst nehmme. Dä hät_jo en Ääz am wanndere — Dä minsch kannze och_ned äänz nämme. Dä esse_nen Kläftikum — Dä besök Desch, ävver dann jejte nit mie heijm, un Do krissen un krissen nit loßß. Dä kläf wi_ne Keujummi — Esu äänlish, ävver dä hängk Dor onnoch om Ballsch do_bej.
He die Sie ös op Stolberjer Platt (Sije op Stolberjer Platt) un jeschrieve wie moch öt kallt (Sije jeschrieve wie moch öt kallt) Annemie, ish_kann_nie_mih: Dat sääste in Kölle zo Ding Vrouw, wenn_et_jet_jit wat Dish uprääsch. Ooch wenn ding Vrouw Isabell heß udda su ähnlisch. Wenn ma ehrlisch_is, säät ma dat nur weil_et_schö_kling. Also, Du jeijst övver dem Alder Maat in Kölle un do kütt su ne Kieskopp. De frooch dish in jebrochenem Ripoarėsch wu dann da Dom is. Du sääß: "drieh dish ad_ens_üm Schmaal, do sißßt_en_doch." Un dä verstonnd Dish nit. Wenn de dat dreij mol jesaat heß, säß' zu ding Vrouw: "Annemie, ish_kann_nie_mih" un jeijst wigger. So jebrooch ma dat. E beßje äänlesh eß ouch: Marie, ming Droppe!
Wän enne „Marie, ming Droppe!“ säät, do hättä washejnlesh jraad jäd jehoot, watte ned jlöyve kann esu beklopp kydded emm füo. Dat well hejße, Esch hald et em Kopp ned uß ov och Mih Häz määt dat nit med, wi kamma nur! also schlemm, schlemm. Wä et reshtish jood maache well, dä drieht de Oure, määt e Jeseesch wi wänn de Zaanaaz mem Boora küdd, määt wi wän e baal ömkippen dejt, sträg de ejen Arm uß an läät fum andere de Hand op sing Jesesh, klapp fellejsh noch hallv en sesh dsesamme un houch med de läzde Kraff, dat: „Marie, ming Droppe...“ -- wänn jäz kej Hüllep küt, jo da eß dä am Äng un ma künne en bejraave loohße. Dängkß_De. Jo, un_esu eß dad och jemejnt. ed ess en Aat ze saage, esch halden dat hee nit mih uß. Och wän jaa kej Marie do bej eß, och wä ja kej Deenßboote hät. Esu äänlesh eß: Annemie, ish kann nie mih
Ene Zwerchplaneet ees ene Himmelskörper, dä öm en Sunn kreis, äver net dat Zeusch dozoo hät ene richtije Planneet zo sin. Jenau han die Weßßeschaftler vun de IAU dat am 24.8. 2006 esu defeniert: Ene Zwerchplanett ees ene Himmelskörper, dä sisch op ener baan öm ene Steern befink, över jenooch Masse verfüch un dodurch en annähernd runde Form hät, die Ömjebung singer Ömlaufbaan nit bereinich hät un keeijne Moond ees. Dä bekannteste Zwerchplaneet ees dä Pluuto. Seit singer Enddäckung wor hä emmer als Planneet jeführt wudde un ees jetz neu eenjedeelt. Dä de Sunn am nöchste Zwerchplaneet ees Ceres. Hä fingk me em Asteoridejüddel zweesche Machß und Veenuß. Am wiggste vun de Sunn entfeernt ees Xena oder och 2003 UB313, wie dä noch offizielle Name lück. Xena litt em Kuiperjöödel. Et witt en nächster Zick dorüvver beroode op ed noch mieh Zwerchplaneete jitt. Kandidate dofür sin foljende Objekte: Vesta, Pallas, Hygiea, Orcus, Quaoar, Sedna, 2005 FY9 All die jenannte sin bees jetzt als Asteroide jeführt, erfüllen äver warscheinlich die Vorraussetzunge für ene Zwerchplaneet.
Eh Veedel ees ene Deel vun ener Stadt. Miistens sin et nur eh paar Strößche en däne de jlische Zoort Minsch liv, oder wo en bestimpte Bouwiis verwendet wudde ees, oder wo meh einfach nur Stulz drop ees dat me us eeiner Jejend kütt. De Jrenze vun enem Veedel sin nit für jeden ze erkenne un sin ov ungerschiedlich zo dä Jrenze vun Stadtbezirke wie se offiziel eenjedeelt sin. En veele Städt jitt ed berühmte äver och berüchtichte Veedel zem Beishpill: Kölle Severinsveedel, Fringsveedel etc. Bonn Rejierungsveedel, Nordstadt etc. Baanhofsveedel Studenteveedel Verjnüjungsveedel Künslerveedel Elendsveedel (jitt ed zem Jlück nitt üverall)
Dä Lemma-Titel he es en de amplische Schrievwies. Hesse litt en de Medde vun Dütschland, op et Jebiet betrocke met 21.115 Quadratkilometer et sibbegrüßte. De Landeshaupstadt es Wiesbade, de jrüßte Stadt vum Land es Frankfurt am Main. Commons: Hessen – Album mit Bilder, Filemche un Tön op Wikimedia Commons De Bundesländer en Dütschland Bade-Wöötebersch · Bajore · Berlin · Brandeborsch · Bremen · Hamburg · Hessen · Mecklenborsch-Vüürpommere · Needersachse · Noodrhing-Wäßßfaale · Rheinland-Pfalz · et Saarland · Saxe · Saxe-Anhalt · Schleswij-Holsteijn · Thüringe
Hee di Siet is_op Schälser Platt (mieh Sije Schälser Platt) unn jeschrieve wie et jekallt wött (mieh Sije jeschrieve wie se jekallt wäede) Et Schälse is e Dörrep, dat zick 1975 beij Jlabbach jehüert. Dovüür jehuede Schälse met Jiesekereke nohm Rheedt. Janz vröer joev et e Amp Jiesekereke-Schälse, datt huede bejm Kreis Jlappach-Lank. En de Nohberschaff lick Jiesekereke, Meerkamp, Stennesse, Lebberesch, et Steevent, Schlisch, Nöenhoeve on Waat. Em Schälse läeve jet mieh wie 2300 Lüüt. Dä wässlische Deel vom Schälse huet vröer, also bess die Franzuese koeme, bej Deck (op hochdeutsch: Dyck) on heesch dässhalleff Decker Schälse. Opp die anger Siet lick Horster Schälse, dat vröer bei Kurkölle huet. Noch hüüt kalle die Lüüt vom Decker Schälse vom "angere Dörrep", wenn se et Horster Schälse mejne. Ömjekiet es et jenauso. Wo jetz jenau die Jrenz tösche die zwei Deele ess, ess komplezeet. Jedenfalls jehüert die Schloss-Deck-Stroot beim Decker Schälse un die Horster Stroot beim Horster Schälse. Beijm Horster Schälse jehüere och die Hoonschafte von de Hu-esch: Duuvehött, Leppershött, Looshoff on Stadt. En Schöll jivv et alt önjevier vittzich Joer nemmieh, 1969 hant se die alde Volleksschöll an de Katzebuer-Stroot tojemäck. Jätz mötte die Blaare memm Buss nohm Jiesekerke vaare. Näeve
Dä Shprooche Fochscho Georg Wenker hädd em Joor 1876 dömet aanjefange, singe Atlaß fun de döütsche Shprooche ze schaffe. Dozoh hätt e unge di Säz jebruch. Di sulle hëlleve, de Ungescheed zwesche de Shprooche en de ungescheedlijje Jääjende un Lannschaffte en Döütschland klooh op ze zëije. Di weede in jeede Sprooch fun jeedem Öötsche övversazz, ojeschrevve un zigk dämm dat mööschlėsh eß, och toonmäßėsh oppjezëijschnedt. Op di Aat un viiß ëntschtund enne riisijje Schaz an Weßße övver di Shprooche, dä fö Shproochfojlëijshe, fö t Dokemämtėere fun de Foänderonge aan de Shprooche un ier Äntwekklong, un för t Faßßläje fun Shproochejroppe und Shproochjränze, un och noch fill mieh jebruch wääde kunndt, un noch ėmmer jebruch weed. Dänn dämm Wenker sing Ärbëijdt jëijdt wiggo, och wänn dä Mann sellver ald lang dud eß. Im Winter fliegen die trockenen Blätter in der Luft herum. Es hört gleich auf zu schneien, dann wird das Wetter wieder besser. Tu Kohlen in den Ofen, damit die Milch bald zu kochen anfängt. Der gute alte Mann ist mit dem Pferd(e) auf dem Eis eingebrochen und in das kalte Wasser gefallen. Er ist vor vier oder sechs Wochen gestorben. Das Feuer war zu heiß, die Kuchen sind ja
Dä Shprooche Fochscho Georg Wenker hätt fö singe Atlaß fun de döütsche Shprooche di Säz hee ußjedaach, fö de Ungescheed zwesche de Shprooche fun de ungescheedlijje Jääjende un Lannschaffte op ze zëije. Dä Affshnidd_es_op Kölsch (mieh Sigge met kölsche Affshnėdte) unn jeshrivve wii_mer_t_shprish (Anndere Sigge met so_n Affshnėtte) Op Kölsch hëijße de Wenker Säz: Em Winter flėjje de drüjje Blädder en de Luvv eröm. Et hüet jlish op med schniije, dann weed et Wëddo widdo bäßßo. Důnn Klütte en do Ovve, domet de Millesh baal mem Koche aanfängk. Dä joode ahle Mann eß me m Pääd o m Iiß ennjebroche un ėn et kaale Waßßo jevalle. Dä / Hä eß füer fier oddo sääß Woche jeshtůrrve. Dat Füer wo ze hëijß, de Kooche sin jo fun unge jannz schwazz fobranndt. Dä / Hä ėß de Ëijo emmo oone Sallz un Päffo. De Fööß dom mer (esu doll) wih, ėsh jlöüv, di ha ėsh (mer) kapott jeloufe. Ėsh ben sellvo bëij dä Frou jewääse, un ėsh hann ed er jesaat — un se däät sare, se wůlld et och däer ier Dochter sare. Ėsh well ed och nid mieh widdo donnn. Ėsh schlonn Der jlish me m Kochlöffel jëd öm de
Dä Shprooche_Fochscho Georg Wenker hätt fö singe Atlaß fun de döütsche Shprooche di Säz hee ußjedaach, fö de Ungescheed zwesche de Shprooche fun de ungescheedlijje Jääjende un Lannschaffte op ze zëije. Op Cleefs hëijße de Wenker Säz: In de Wenter fliege de dröge Bläer in de Logt heröm. Et hört glick op te schneje, dan wöärt het Weer wiär bäter. Dütt Koale in den Aofen, dat de Melk [....] an te koaken fängt. De guje alde Mann es met et Pärd dör het Iss gefalle en in het kalde Water gefalle. Heij es vörr vier of säss Wäke gestörve. Dat Führ woar te heet, de Kuuk sin jör onder ganz schwart gebrannt. Heij ett de Eier ömmer ohne Salt än Päper. De Füht dönn min sehr, [...], ek glööv, eck häv se dörrgeloopen. Ek sin be de Frau gewäß, än häv et öhr gesät, än se säh, se woll et öhr Dochter sägge. Ek well et oak nitt märr weer duhn! Ek schlon ou glick met de Kookläpel öm de Ohre, du Aap! Worr goat ge hen? Solle me met oü goan? Et es ne schlächte Titt. Min liev Kind, bliv hier onder stoan, de quoaje Ganse bitten oü dood.
Dä Shproochefochscho Georg Wenker hätt fö singe Atlaß fun de döütsche Sprooche di Säz hee ußjedaach, fö de Ungescheed zwesche de Sprooche fun de ungescheedlijje Jääjende un Lannschaffte op ze zëije. Op Huhdöütsch hëijße de Wenker Säz: Im Winter fliegen die trockenen Blätter in der Luft herum. Es hört gleich auf zu schneien, dann wird das Wetter wieder besser. Tu Kohlen in den Ofen, damit die Milch bald zu kochen anfängt. Der gute alte Mann ist mit dem Pferd(e) auf dem Eis eingebrochen und in das kalte Wasser gefallen. Er ist vor vier oder sechs Wochen gestorben. Das Feuer war zu heiß, die Kuchen sind ja unten ganz schwarz gebrannt. Er ißt die Eier immer ohne Salz und Pfeffer. Die Füße tun mir (so sehr) weh, ich glaube, ich habe sie (mir) durchgelaufen. Ich bin selber bei der Frau gewesen und habe es ihr gesagt, und sie sagte, sie wolle es auch ihrer Tochter sagen. Ich will es auch nicht mehr wieder tun / machen. Ich schlage dich gleich mit dem Kochlöffel um die Ohren, du Affe. Wo gehst du (denn) hin? Sollen wir mitgehen (mit dir gehen)? Das / es sind schlechte Zeiten. Mein liebes Kind, bleib hier unten
Dä Lemma-Titel he es jeschrieve un bochstabeet en de Sproch vum Oot. Aischwiele es änne Shtadt em Rhingland zwesche Oche un Kölle. Jenauer jesaat lick Aischwiele em Kreijß Oche. De Noobore ringseröm (wenn man wie et Ührsche jeiht) sin de Öcher, de Würscheler, de Alsdörper, dr Kreijß Düren un de Lüh us Shtolbäärsh. In dr "City", wie man hück esu schönn sädd, kammer prima enkoofe, wenn eenem Ooche odde Düre zo weg fott es, und de Türm vun dr Bursch en Nootbersch odde en Kinzweejle aaluure un de aal Kersch St. Pitter un Paul. Joot fiere kamme inet Schnällejeisje un op dr Maat. In Aischwiele jiddet vell Burje, Bösch un Enkoofsmööschlischkeede. Dat mieste Wasser op dr Aischwiele Ääd es in dr Eng un in dr Blausteinsee. Aischwiele hät dr jröößte Ruusemoondaachszoch noo Kölle un Mainz. Fröjer han de aal Löck jejlööv, dat mer et naats net vun Kinzweijler no Hehlroot zu Voos odde alleen joon sullt. De Buure en Hehlroot woren ööstisch on kunde sech en ne "Stöpp" verwandele, dat woër ne Wärwulf, on dann dooten se anger Löck duud bieße on opfresse. Puttes, Soorbrode un Riesflam. Peter Kremer: Wo das Grauen lauert. Blutsauger und kopflose Reiter, Werwölfe und Wiedergänger
Dat OmegaWiki ess en ellëtronesch Wööterbooch em Internet. Et weed jän med OW affjekööz. Ed eß em Opbou, un sůll enß e Nohkixel wääde, wo mer alle Wööter en alle Sprooche medd en Äklierong en alle Sprooche, un dänne ier Övversäzong en alle Sprooche nohluure künne sull. Un noch enne Houfe mieh Ennfommazjone un Daate zo jedem Woot. Opjeboud_eß_dat_Jannze op dä Söüle: Et hadd_en Web_Sigk, woh mer sesh de Wööterbooch_Date, un e paar Sigge dröm_eröm, aanlure un enjëvve kann. Et eß e Wiki, wo ville Minsche jemëijnsam draan werreke künne, un ier Weßße ennjävve, su dadd_et zosamme jenumme widdo aan dii errußjejovve wääde kann, di dornoh froore. Et hädd_en rellazjonal DaateBank, woh de jannze Wööter un denne ier Daate dren stääshe. Dat määt, dat mer di joot en jeede Aat fowënnde kann, di mer met däm Täx fun de nommaale Wikkiß nedd_esu joot_künndt. Em OmegaWiki sing Ennjangß_Sigk Em OmegaWiki sing Sigk övver de Kölsche Shprooch Infomazjon övver de Aanfäng op Metta_Wikki (op änglesch) Et Blog fum WiktionaryZ singe Kommißßjon (op änglesch) Et Blog fum OmegaWiki singe Kommißßjon (op änglesch) GEMET
Dat Woot poppe steit för en Saach, wo nen anständije Mensch nit drövver sprisch. Dodröm jo'me do och nit wigger drop en. Et enzije, wat noch ze sare bliiv, es, dat dat Woot us'm Kölsche kütt un sesch jetz att en dä janze Bundesreppeblik usjebreit hät, sudat dat jeder versteit un och selvs benötz. Poppe don Mann un Frou, miihßdenß jedenvallß, wann se sesch janz besönndeß jään han. Vörher un hengerheer un zweschedren weed öff jeknuutsch un jebütz. Dobëij kritt dä Mann enne Shtiive un dä kütt en dä Frou ier Funz. Wann hä dobëij affshprez, ävver och sönß, han di zwëij en Schangß, dat se e Kinnk bemm Poppe zeuje. Wä dat net well, nemmp de Pill, ene Pariser, odder de ůnfrůchbaare Dääsh.
Hee di Sigg_is_op Bönnsch (Sigge op Bönnsch) unn jeshrivve wii_mer_t_shprish (mieh Sigge jeshrivve wii_mer_t_shprish) Et Vatter unser eß et wichtigste Jrundjebätt von de Christe, dat von Jesus Christus persönlich vürjesproche wudde eß, wie me bädde soll: Uuse Vatte em Himmel jehellisch soll Ühre Naam sin. Ühr Köningkreich soll komme, Ühre Will soll passere, em Himmel wie op d'r Äärd. Jätt uus jeden Daach uus Brut. Un verjätt uus uus Schuld, suwie me dänne verjäwe, die uus jätt jedonn hann. Un stellt uus net op de Pröfung, äwe erlüüst uus von dämm Öwel. (Denn von Üsch eß et Köningkreich, die Kraff un die Praach, en Iwichkeet.) Amen. Et „Vatter unser“ en e nem andere ripoarische Dialek: Vatter User, dä Do beß boven em Hemmel, Dinge Nam es hillisch! Ding Risch sull zo uns kumme! Dinge Welle es Jesetz, em Hemmel un up de Äed. Et dääschlesch Bruud jev ons och hück widder. Un vorjiv ons ons Scholde, esu wie mier och ons Scholdije verjeve donn. Dunn ons nit en Vorsoochong brenge, söndorn nemm dat Übel fun ons fott. Do bes dä Här, et es Ding Risch, un Ding Maach, un Ding Härleschkeid en Ieweschkeid, Ame. Et „Vatter unser“ op Borbecksch Platt
Hee di Sigg_is_op Kölsch (mieh kölsche Sigge) unn jeshrivve wii_mer_t_shprish (mieh Sigge jeshrivve wii_mer_t_shprish) Viktor Dyk wo ene tschechische Deeshter, Prosaschrriver, Dramatiker, Politiker, un Rääshßanwallt. Hä wood am 31. Dezember em Johr 1877 in Pšovka bei Mělník jeboore un es aam † 14. Mai em Johr 1931 op de Ensel Lopud en Jugoslawien jeshtorve.
Et Elsa Scholten (* 28. Febrowaa 1902 in Homberg (hück e Veedel vun Duisburch), † 14. Oktoober 1981 in Kölle) wor en Schauspillerin un dät zo d'r Stammbesetzung vum Millowitsch-Theater jehüre. Besonders belieb wor se bei de Lück wäjen ihrem esch kölsche Humor. En dä Stöcksche beim Millowitsch dät se mietstens die Roll vun dä Fraue met Hoor op de Zäng, äwer jrußem Hätz, verkörpere. Wer wesse will, wie et fröher en der ahl kölsche Veedele zojejange eß, der sollt sich unbedingk dat Stöck „Em Nachtjackenveedel“ anluure. „Et Fussig Julche“ „Em Nachtjackenveedel“ Beröhmte Kölsche op Meloote
Jesus Christus (griechisch Ἰησούς Χριστός (Iēsous Christos, Jesus, dä Jesalefte)) dat es unsere Härjott. Hä wod vun singer Mutter, dä Maria, jebore, obwohl die noch jar nit met enem Mann zesamme jewäse wor. Nen Engel wor dä Maria erscheene un hatt ehr jesat, dat se e Kind op de Welt brenge wöd un dat dat dä Messias un de Küning vun Israel wör. Wie dä Jesus jebore wor, moote singe Vatter un sing Mutter met em flöchte, weil dä Küning vun Israel vürhatt, all Pänz ömzebringe, domet dä Jesus nit Küning wäde künnt. Wie e su drissisch Johr aal wör, hät dä Jesus aanjefange, dä Minsche ze predije. Hä sat enne, dat et enzichwichtije em Levve de Leev wör: de Leev zo Jott, de Leev zo dä andere Minsche un och de Leev zo sich sellevs. Vill Lügg hann em Jesus jejläuv un sinn dä neue Liehr jefollech, ävver mänche vun dä Jode hät die Liehr nit jefalle un se hann sich zesammejedonn, dä Jesus aan de Römer verrode un me hät en jequält un aam Eng dutjekrüzich. Nohdäm wat mir Christe jläuve, es dä Jesus för unser Sönde jestoove un aam dretten Daach widder vun dä Duten operstande. Keesche
Hee di Sigg_is_op Kölsch (mieh kölsche Sigge) unn jeshrivve wii_mer_t_shprish (mieh Sigge jeshrivve wii_mer_t_shprish) Vings es e Veedel vun Kölle, dat op de Schäl Sick em Oste vum aachte Stadtbezirk vun Kölle lidd. Zur Zigg wunne övver 11 500 Minsche in Vings. Vings es op dä Schäl Sick jeleje un jrenz an Kalk, Hühebirch, Uustem un Jrembirch; markante Jrenze sin hee de Bahnstrecke un dä Vingster Ring. In ner Schenkungsurkund vum Etzbishof Heribäät vun Kölle wood Vings als Vinhem et etze Mol im Johr 1003 erwäähnt, ävver et jitt Vermutunge, dat et schon zur Römerzigg bestund un d´r Name sich vun dem lateinische Wood Vinitor für „Winzer“ avvleit. Och sprich dofür dat die heutije Kuthstrooß schon in d´r Römerzigg als Deil vum Handelswääch Frankfurt noh Antwerpe bestund. Övver Jahrhunderte woor Vings e ländlich Dorf mit vier Buurehöff, vun dänne hück nur noch dä Vingster Hoff als Eijentumswohnanlage besteht. Dä Otsmittelpunk wor dä heutije Heßhofplatz, dä direk am Vingster Pool (dämm Dorfteich) looch. Im Johr 1825 hann 275 Lück in Vings jelääv, durch de zoonemmende Industrialisierung im benachbaarte Kalek öm de Jahrhundertwend schon 3300. Vun 1867 bess 1900 jehüürte Vings zo Kalk, 1900 wood dat Dorf dann für zehn Johr zur