rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Hee di Sigg_is_op Kölsch (mieh kölsche Sigge) unn jeshrivve wii_mer_t_shprish (mieh Sigge jeshrivve wii_mer_t_shprish) Ossheim oder Uustem (ofizjell: Köln-Ostheim) es e Veedel vun Kölle, dat lidd op de Schäl Sick em Oste, ed jehüürt zom aachte Stadtbezirk vun Kölle. Zur Zigg wunne fass 11 000 Minsche in Ossheim. Ossheim wor lange Zigg nur e Buuredorf wat zo Merrem jehührt hät. Et loch an d´r Grenz vum Herzogtum Berg noh Kurkölle, deshalb wor do nit vill los. Eets 1710 hät dä Pfarrer vun Merrem, dä Gottfried Krautwigh, us singem eigene Spardösje dä Ossheimer et Servatiuskapellche jebaut. Im Protokoll vün dä Weihung steht et eetste mol jet vun nem Dorf namens Ossheim drin. Am Anfang vum 20. Johrhundert, sin allerhand Arbeider von dä Fabrikke in Kalk un Müllem noh Ossheim jetrocke, denn durch die janze Industrie wohr in dä Industrieplätz nie mieh vill Platz för Wuhnunge. Dat klein Kapellche wor dä Ossheimer Katholike 1906 nit mie jroß genoch, deshalb han se et avjerisse un jäjenövver de Servatiuskirch jebaut. Ach johr spääder, am 1. April 1914 es Ossheim zosamme mit Merrem noh Kölle einjemeindet woode. Die Stadt Kölle hät schon 1904 dofür jesorch dat Ossheim ne Anschluss an de Stroßebahn jekrääje hät. Domit
Hee die Sigg es op Kölsch (mih kölsche Sigge) un jeschrevve wie beim Wrede (mih Sigge jeschrevve wie beim Wrede) E Pongk, Punk, hallef offezjäl Pfund es e hallef Killo, e Jeweech. Jraad om Maat kriß de vun de Buure et Zeuch en Ponk on nid en Killo afjewoore.
De Autobahn A 57 jeit vun Kölle noh Nühß. de Outobahne en Dückschland A1 A2 A3 A4 A5 A6 A7 A8 A9 A10 A11 A12 A13 A14 A15 A17 A19 A20 A21 A23 A24 A25 A26 A27 A28 A29 A30 A31 A33 A37 A38 A39 A40 A42 A43 A44 A45 A46 A48 A49 A52 A57 A59 A60 A61 A62 A63 A64 A65 A66 A67 A70 A71 A72 A73 A81 A92 A93 A94 A95 A96 A98 A99 A100 A103 A111 A113 A114 A115 A143 A210 A215 A226 A250 A252 A253 A255 A261 A270 A280 A281 A293 A352 A391 A392 A395 A445 A480 A485 A516 A524 A535 A540 A542 A544 A553 A555 A559 A560 A562 A565 A571 A573 A602 A620 A623 A643 A648 A650 A652 A656 A659 A661 A671 A672 A831 A861 A864 A952 A980 A995
Worringe es dat Veedel em allerhüühste Norde vun Kölle, et jrenz aan de Rhing un häd do enne Have, et jrenz aan de Stadt Dormare, e beßje aan Hackebroich un aan die kölsche Veedelle Roggedörp-Thenhove (ofizjel: Roggendorf-Thenhoven), Fühlinge (offizjel: Köln-Fühlingen) un Langel un es med dänne em sechste Stadtbezirrk vun Kölle, dä em Weste vum Rhing jelääje es. Worringe es berüühmp bei de Kölsche zig dä Schlaach vun Worringe, wo de Kölsche met Hüllp vun ußerhallef, dä widderölijje Ääzbischhoff Siechfried vun Westerbursch loss woote, dat wor aam 5. Juni em Johr 1288. Worringe häd enne eijene Autobahn-Aanschloß. Et häd och enne Haldestell fun der S-Bahn un enne Haldestell fun der Bahn, di_sen ävver zosamme jelaat. Worringe häd och üvver 70 Fastelovensvereine un häd Köllens drittjrößten Sportverein, de SG-Köln Worringe. In Worringe jibt et mehrere Kinderjaade, zwei Grundschoole und ein Hauptschool. De mießte Lück wissen jar nitt, dat Worringe eins zu Frankrish gehöt hätt, dat wor zo de Französische Revulotion, dat wor um 1794. Worringe wor ens äh Fischerdörp, heugzudach hätt et enne resege Chemiepark vör de Döör stonn. In Worringe is jedes Johr zur selve Zick a Kirmes, wu se all hin jonn, wenn se nichts zo donn hann, dat
En Stadt (vunn althd. stat, Oot) dat es, wo Minsche noh zesamme wohne, mieß do wo sisch Vorkehrswäjje kreuze. En Stadt hätt en eijen Vorwaltung (di sezz em Rodhus) un Vorsorjung. En Stadt of och ein Jemein hänn eijen Rääßstruktur un Huhheizrääschte, anners wi en Dorp. De Lück, di in en Stadt läwwe, sinn mieß zimlij ungerschidlisch, watt tüppisch för en Stadt es. De ääzte Städt hänn sich ad om 9000 v. Chr. jebildet, domohls em Nohe Ooßte un en d'r Türkeij. Die ääzte Stadt, vun dä ma jet weiß, es Jerischo. Wischtije Städt em Rhingland sinn: Bonn Düsseldorf Kölle Oche
Huf eßß en klenk Dorp beij Oche, of vielleish nid emohl sonder nur en Houfe Hüüser. Huf lijjt zwesche Vetschau unn Richterich. Et jitt Lück di saare eijjentlijj gehüürt et zo Vetschau, weijl se de jleijsche Bolzplatz brouche. Huf lijjt nid wigg vunn dä aale Zeche Karl-Friedrich. Zwesche Huf unn dämm Berschwerk lijje Hüüser di föör de Ingenjööre vunn dä Zesche jebout woode sinn.
En Höönerouch kritt mer, wëm_mer Schohn drääht, di_ze ëng_sin, di ëijnem de Ziije quädsche donn. Wäm_mer dat lang jenooch dëijd_tann weed do enne Knubbel waahße, e Horren uß Horren, wat jenoujenumme bloos_en janz, janz decke Hugk eß.
Lili eß an Band uß Kölle. Se spille en Aat nöüje millde Punk un Rock un mer merrek ine aan, dat se Spass am Spille hann. Ier Plaate Fėrrma, de Capitol, die bëij EMI en Kölle hüüere, läät inne en ierem PR Mattrijaal en dä Muul: „Wir sind Lili. Wir rocken bis die Kerfte brennt, zwei, drei Akkorde, die sicher jeder von euch kennt. Wir haben den Feingeist nicht gepachtet, dafür sind wir unendlich laut und jede Melodie von uns klingt irgendwie geklaut.“ Aanjevange sull dat hann medd enne Aanzëijsh ennene Mussik Zëijschreff. Wää dat opjejovve hätt, wat dren schtunndt, un wat fö n Zëijschreff, dat weßße mer nėt. Do drop sulle sesh dann di fier eetze Bännd medjleedo jemälldt han. Dat woore all Wievere. Wiso di fundte, dat se blooß fürwiijend Fraulück wööre, dat mööd uns enß ëijne kloo maache. Jedenfallß noohme se dat alls enne Jrunnd, fö sesch Lili ze nänne, ußßodämm wöö t schön koot un kööhm emmo fädd op de Plakaate, säät di Plaate Firrma. Dat sůll em Joohr 2001 jewääse sinn. Die fier hatte Shpaßß meddenand, un shpellte en Kölle un drömröm, un em Ruhrpott. Däm Anke aan de Trommele wood tat ze fill, und
Dä Name localhost hät ungo tcp/IP dä Kompjuto wo mo dran es, odo jrad drop es. Op do äjene Rääschno küt mo no met dä IP Addräßß 127.0.0.1 un di eß nommahl op dä Name localhost jemäpp. Bäj IPv6 eß dat di [[::1]], di doselve Deenß däjt. Hät mo do enne Sörvo am loufe, da kammer dä med localhost aanredde, zem Bäjshpell esu: telnet localhost 1024 ftp localhost http://localhost:8080/wiki/Main_Page Beddent weed dat all janz jenousu wi wann dat enne anndorre Rääshno wö. Op dö Protokoll Ebene jäjt dan dat Klajent Projramm med däm äjene Räschnor jenau esu öm wi wän dat enne beleebijje Räschnor em Ingernet wöhr. Mer bruch jaa käjne Zojangk noh'm Ingernet do för, et es jenooch, wämmo om äjene Süstem en loopback device ennjereshd hät. Dat es e shtök software wat sesh wi et Ingernet sellve benimmt, ävvo do bäj di Daate, di mo imm shek, jlish wido zerrög jit, als wi wän se fun drusse jekumme wööre. Jebruch weed das jähn fö de äijene Räsho uß ze probeere ih dat mo dänn aan et näz hängk, ävvo och fö Projamme ze täste befüür mo se errus jit. Mansh äjno hät et och leevo wan hä käjn
Hee di Sigg_is_op Öcher Platt (mieh Sigge op Öcher Platt) unn jeschrive wie mer et mullt (mieh Sigge jeschrive wie mer et mullt) De Zeche Carl-Friedrich woor zwesche 1920 unn 1926 en Steinkohlenzech en Oche-Richterich. Et woor de wääßlischste Zech op däm Jebiet vunn däm watt hückzedaach den Bundesrepublik Deutschland es. Et eßß nid allzevill erußßjekomme ußß dä Zesche. Däswäjje hätt mer se 1927 opjeloh. 1995 wood se renoveet unn jätz es do en kleij Jewervjebeet. Datt watt mer hück Karl-Friedrich-Straße nennt, jangk vunn Laurensbersch övver Jrünental (beij Richterich) beßß noh Huf. Do fingk mer och aale Ingenieurshüüser von dä Zesche. De Zeche Carl Friedrich hück
Dit artikel is gesjrieëve op't Kirchröadsj (Artikel gesjrieëve op't Kirchröadsj) en sjteët i jen Hollesje sjpelling (Siede i jen Hollesje sjpelling) Venlo is ing sjtad en jemingde i jen provins Hollesj Limburg in 't Holles. 't Ligk jans in 't Zude teëje de Dütsje jrens aa; Venlo ligk neet wied va Jladbach (Moenchengladbach). De sjtad Venlo hauw in 2016 37.497 Iwoeënere, en de jemingde hauw op d'r ieësjte aprel va dat joar 100.630 lüh. De inwoeënere va Venlo kalle 't Venloer Platt, e Limburgisch-Berrjisches Platt, dat jet voot hat van 't noardelije Kleverlands. Dä Artikel iss noh koot. Äwwä eä könnt bald enz länger sinn, wenn do mithilfs. Jlich aanpakke? Dann loß jonn!
De Füürhangshtüüer oddo Jadingeshtüüer eß draan schold, dat_te Lügg_en Holland koum Jadinge für de Finster hann. Wi bëij dënne fröer enß dä Künning en Shtüüer op de Füürhäng ähovve hätt, do sinn de Lück hen_jejange, hann de Füürhäng affjehange, un han dämm Künning enne Furrel jezëijsh. Do sen dė Holländo beß hügk bëij_jeblevve — wann_De jäds_do eröm löüfß, kannß_De övverall en de nakkijje Finßtere_erinn_luuore, un dänne Holländo bëijem Ëßße oddo bëijem Färrnseje zoluuore. Wämm_mo ävver jäz noh_söök, wann dat wooh met dä Stüüer, un wi dä Künning jehäijße hät, do fingk mer erruß, dat dat esu jaa nit jewääse sinn kann. En Finsto_Stüüer hädd_et enß jejovve, ävver dat met dä Füürhangshtüüer eß bloos_enne nëtte Fozäll jewääse. Klingk trozdämm_joodt. Woröm dė Lügg_en de Nederläng nu koum Jadinge hann, weßße mer jäds_ävvo non_nit.
Hee die Sigg es op Kölsch (mih kölsche Sigge) un jeschrevve wie beim Wrede oder bei der Akademie för uns kölsche Sproch (mih Sigge jeschrevve wie beim Wrede oder bei der Akademie för uns kölsche Sproch) Monika Kampmann (* 19. Juli 1946 en Kölle) es e ech kölsch Mädche. Et mäht un singk Leeder, och en kölsche Mundaat. Dat Monika es knatschjeck op Saache met en lila Färv. Ov Höt, Wöbche oder Botze ... däm Monika sing Klamotte sin meeschtendeils lila. Wann dat Monika op dr Bühn optritt, dann hät et jedes Mol e klein Höckerche dobei. Et es allemolde datselve Höckerche. Dat es en Aanjewende met Fazung. Met däm Höckerche hät dat Monika bei jedem Optritt de optimal Position, öm de Schrumm ze zuppe. Op die Aat un Wies kritt et tirektemang dä richtije Avstand zwesche däm Setz un däm Foßbänkelche, un moss nit lang erömprobiere, wie et de Jitta halde soll. Zick 1976 steiht dat Monika op dr Bühn un singk jäje Unjerechtichkeite, Diskriminierung un Kreech. Miestens zesamme mem Ingrid Ittel-Fernau. Dat Ingrid es däm Monika sing Managerin und spillt om Klavier. Die zwei triff mer alle naslang op musikalische Veraanstaltunge, wie zom Beispill em Kölner Senftöpfchen oder
ISO 639-6 ess_enne ingenazjonale Shtanndat dä jraad_opjebout weed. Hä jehüüert en de Rëij fun de ISO 639 Schtanndatß, di sesch all med de Minsche ier Sprooche beschäfftejje, di_jet eesu jitt. De ISO 639-6 eß besönndoß jood zem Aanwënnde, wann_et öm jëtt_jëijt, wat automaatesch löüf. Domet, dat_te Kompjuterre emmo mih enjesazz weede, eß do Bedarrəf am waahße, dat mor de Shproochejroppe, Shprooche, Dijaläkte — de su jenannte Sprochweßßeschafflijje_Jäjeshtänndt — joot, reshtesh, un jenou, äkänne un zotėere kann. Dat weet ėmmo weshtijjo. De ISO 639-6 weed op de Stanndads_op_boue, di alld_do sinn. Dat hëijß, Kënnzeijshe, oddo Affköözonge uß de älldere Norrme weede övvonůmme un ennjebout. Förr_e Bëijshpell, de ISO 639-3 schriif eng för Ënglesh, de ISO 639-6 weed, wi_de ISO 639-1, en schriive. The ISO 639-6 eß aan am Pëijle, dat se winnishßdenß öm de 25 Dousend fun unsere 'Sprochweßßeschafflijje_Jäjeshtänndt' affbellde kann, wat_schunn_enß enne_jruße Fochtschredd_eß, jäjeöver bloß 7643 Shprooche un Shproochejroppe uß dä ISO 639-3 ier Lėßß. Öm domet joot hantėere ze künne, well mer di_jenn_en sujenannt hirarscheshe Shtroktuho daashtälle. Di_weed am ëijne Äng de Shprooche_Famillėje ënthallde, unn_am anndere Ängk Dijalägkte, di_mer nur schwaade dëijt, un di nidd_enß Ëijne op_schriif.
Hee di Sigg_is_op Kölsch (mieh kölsche Sigge) unn jeshrivve wii_mer_t_shprish (mieh Sigge jeshrivve wii_mer_t_shprish) Dä nöüje Fernsetorrem fun Kölle wood aanfangß der 80er Johre fun de Minnsche en Kölle ned esu aanjenumme. Mer saat, hä däät dem Dom en der Seesh shtonn, der Hemmel zostëlle, et Shtadtbelld foschengliere, un wat nid_all. „D'r Pimmel vun der Poss“ han de Bläck Fööss övver inn jesonge. Ävver de Poßß un en kölsche Zëijdong hann enne Wettbewerreb ußjeschrevve för enne schöne Name för dat dönne Denge un enne Prëijß ußjesazz. Su kohm dann dä Name Colonius obb_et Tappee, hät de Waal jewunne; un dä eß beß hück janz sëbbsfoshtänndlesch jewoode, un Jede kännd_un brurr_en.
Esperanto es de am wiggesten verbrejt intonationaal Plansprooch. Ihr Noom lejt sisch vum Pseudonym af, unger dämmm Ludwik Lejzer Zamenhof (im Düggschen manschmool: Ludwig Lazarus Samenhof) 1887 de Jrondlaache vun d'r Sprooch veröffentlischte. Sing Absesch wor et, ene lejsch erlierbaare, nüütraale Sprooch för de ingernationaale Kommunikation ze entwickole, die äwwo anndere Sprooche nit äsätze sulld. Zamehoff hätt ene ingonationaal Sproochjemejnschaff jemaat, die dat Esperanto sigghär för ville Zwäcke anwändt: Vür allem för Rejse, Breefrüngkschaffto, ingonationaale Träffo on kulterällen Usdousch (Literatuur, Mussik u. a.). Bald fand diss Sprooch uch Verwänndong in Radiosendongen un spätter im Ingonet. Wikipedia op Esperanto Sigg opp Esperanto öwer de Ripoaresche Sprooche
Hee di Sigg_is_op Kölsch (mieh kölsche Sigge) unn jeshrivve wii_mer_t_shprish (mieh Sigge jeshrivve wii_mer_t_shprish) Dä Aijelstain oddo Ëijelstëijn ess_en Shtrohß en Kölle un dat Veedel dröm_röm, un di Poods_an der irem Ëngk → Ëijelshtëijnßpooz. Di Shtrohß litt hük zwesche em wääßlijje Ëngk fum Houpbaanhoff, oddo Zint Urrsella, un de Ëijelshtëijnßpooz. Se eß ëijn fun de ählßte kölsche Shtrohße, do sinn ald de ahle Römer drövver noh Nüüß jetalləp, un zerröck, wobëij_se dann ier Shtadtmoere ald tiräk füer sesch soohche. En de römesche Zigk looch der Aijelstain ußerhalləf fun de Shtadt un woh de Heershtroohß noh_m Norde fum Rhingland beß aan_et Meer. De Römer hatte do en Süül med ennem römesche Legions_Oodler shtonn, di bleev beß lang noh 1200 do aam Plaz. Fun däm Stëijn med däm aquila, wi_mer op Lattëijn fö_dä Oodler säät, küdd_och dä Name Ëijelshtëijn her. Em Meddelalldo woohte de nöüje Shtadtmoere jebout, di beß 1881 shtundte, un doh woh dä eygelsten oddo Eigylstein dann jraad zwesche dä ahle un dä neuje Moore. Em drüxeente Johondot hees_et dann alld eigelstein un och egelstein. En dä Zick loche drömröm wall en de Houpsaach noch de kölsche Boore ier Felldere. Em feezeente Johondot däät mer eygilsteyn schriive un em sëxeente
E Dier es ene Hungk, en Katz oder söns jet, wo Levve dren es un wat sich vun allein bewäje un erömhöppe kann. Planze künne dat nit: sich vun dr Stell bewäje. Wa'mer dat esu well, dann es och dr Minsch e Dier. Jedem Dierche sing Pläsierche (Och et kleinste Dierche soll singe Spass han.) Et ärm Dier krije (Wann einer e bedröv Jeseech mäht.)
Hee die Sigg es op Kölsch (mih kölsche Sigge) un jeschrevve wie beim Wrede oder bei der Akademie för uns kölsche Sproch (mih Sigge jeschrevve wie beim Wrede oder bei der Akademie för uns kölsche Sproch) Van d Graafschafter Krautfabrik Josef Schmitz KG en Meckenheim kütt dä Grafschafter Goldsaft, es en Röbekruck un weed vür allem op dem Vörjeberch jejesse. Op däm Eimer, wo dat Kruck drin es, süht mer ene Burch. Dat es de Tomburg bei Meckenheim.
Hee die Sigg es op Kölsch (mih kölsche Sigge) un jeschrevve wie beim Wrede oder bei der Akademie för uns kölsche Sproch (mih Sigge jeschrevve wie beim Wrede oder bei der Akademie för uns kölsche Sproch) Nohkaate es jet, wo mer hingerher, wann en Saach avjeschlosse es, noch ens vun vürre aanfängk. Beim Kaatespille jitt et en Rejel: "Nohkaate jilt nit". nohkaate in: Adam Wrede: Neuer Kölnischer Wortschatz, Zweiter Band, K-R, S. 235
Dä Lemma-Titel he es jeschrieve un bochstabeet en de Sproch vum Oot. Hee di Sigg es em Öskerchene Platt (mieh Sigge em Öskerchene Platt un jeschrevve wii_mer_t_shprish (mieh Sigge jeschrevve wii_mer_t_shprish) Öskerche (amplisch: Euskirchen) ös dat Stättsche, wo all Löck sare, dat se am Fohs von de Eefel wonne dääte, weil se kenn Eefele senn wolle on die jebirjische Landschaft iersch hönge Öskirche ahnfängk. Dat Städtsche ös at siehr alt. Stadtrechte hann se zöngk 1302, on die hann se von Walram dämm Rude jekräje, der wor Jraf von Montjoeu (Monschau). Jedes Johr dorschten se ne Maaht afhahle, der heesch Semme-Jödde-Maht (Simon-Juda-Markt) on wied bös höck am letzte Waucheengk em Oktober afjehahle. Die ahle Stadtmuue ös och noch möt e paar kuerte Stöcke erhahle, on Tüernche jitt et och noch ze sehn von domols. Ussedämm jitt et e schön Stadtmuseum möt vell interessante Saache von domols em decke Tuern, tireck növve de Määteskirch. Öskerche litt aam Veybach su schön wie Kölle am Rhing, su vezällt os Fastelovendsleedche, wat he in jedem Saal jesonge wied. Selevsveständlich litt Öskerche och ahn de Ereff, ävve die flüss usseneröm on ös deshalev net su wichtich, ausse für bestembte Betriebe, die jenau aan der Baach jebaut
Hee di Sigg_is_op Kölsch (mieh kölsche Sigge) unn jeshrivve wii_mer_t_shprish (mieh Sigge jeshrivve wii_mer_t_shprish) En Loffschlang oddo Luffschlang ess enne dönne Shtriife uß Papier. Fö jewöönlesch wääde se als enne Reng opjerolld onger de Lück jebraat. Dobëij sinn di esu lëijsch jewekkeld dadd et janz ëijfarr eß, dat mer se med e beßje Puhßte dorresch de Jäjend blohse kann. Mer kann ävver och et Äng memme un zweschwe de Fengere faßßhallde, dä Reng fott schmiiße, un domet di Luffschlang sesch op rolle lohße. Der Name hann se wall, wëijl se dorrsch de Luff fleeje sulle, un wëijl se lang senn, un en Schlange Linnije optredde — sönß sinn se weder uß Luff, noch lebänndesch, allso ken nommaale Schlange. Äfonge hät mer se alld längo, dat sull enne Bälliner Drokker mem Noh Name Demuth jewääse sinn. Fellëijsch enne Fowandte fum aahle Litfaß. Künnd och sinn, dat di Idee fun de Luffschlange uß Schina bëij onß ennt Land jekumme eß, dat wëijß mer nidd esu jenou. Luffschlange weede bëijm Fiere jebruch, besöndoss op Silvëßto, op Faßteloovend, bëij Jebootßdaare, op Bedriifß Fiere, un wänn do Papß noh Kölle kütt. Jään dëijt mer och op janz jewöönlijje Paatiß domet strunze, dat mer de Bud
Et Worfmatrial em Kaanevall sen eez ens Kamelle. Ävver och: Kamelle, kamelle, Strüüßjer Keujomie Lotscher Keubongbongs Schokkeläädsche Pralineschaschtele Liebesperle Nüggelle Bäbi-Fläsche Plastikbeschersche Bällsche Spaaschweinsche Tütsche me Jummibärsche Pafömmfläschelsche Kaate Papiersche Kofetti Loff-Schlange Klopapierrolle Spreewaldjurrke Bützje un noch mieh ... un dat küd all vom Zoch up de Löck un en de Finstere jefloore. Wä et fäng hät jlöck jehatt. Die Fastelovendsjecke bezahle ihr Worfmatrial sellver us de eijene Täsch. Tonne vun Worfmatrijal weede jedeß Johr op der Zochwääsch jefahre un ferdeijlt. Am Eng hät dann de Shtadtrejnijung dä Spaß möt dämm wat övverisch blievt.
Hee di Sigg es em Öskerchene Platt (mieh Sigge em Öskerchene Platt un jeschrevve wii_mer_t_shprish (mieh Sigge jeschrevve wii_mer_t_shprish) Rita ös ne Naam von ene Hellije us Meddelitalije. Die hätt en Cascia, 150 Kilomete nordösslich von Rom, em 14.Johrhondert jewonnt on jelövv. Jebore ös se 1367 als Doete von Antonio on Amata Lottius, die at net mieh jong woere, wie se dat Mädsche kräsche. Ejentlich ös se op der Naam Margerita jedööf. Rita ös en Afkürzung von dem Naam. Se wor ald als kleen Mädsche e onjewöhnlisch Köngk. Et wied vezallt, dat ihr als Bäbi e paar Beje en de Mongk jeflore senn on nix schlömmes dobei passiert ös. Se wollt jäen en et Klueste john, ävve die Äldere hann se em Alte von 14 Johr möt enem Kähl us Roccaporena naamens Ferdinando Mancini vehierod, der e fies Jemöht hatt on off onbeherrsch on wöhdisch woer. Böss dat et 18 woer, dorsch se noch deheem blieve. Donnoh hätt dann et bej öm jewonnt on jeliert, ön jern ze hann. Och häe ös möt de Johre röjije jewohre. Se hätt möt dem dann zwei Fente jekräje. Em Johr 1401 hann se ihr de Mann dann duet heemjebraht, on keene woss, wie
Hee di Sigg_is_op Kölsch (mieh kölsche Sigge) unn jeshrivve wii_mer_t_shprish (mieh Sigge jeshrivve wii_mer_t_shprish) En Bëijshpell för en Addrëss_em Ingernet: http://ksh.wikipedia.org/index.html Affstände noh de Punkte dääte se kapott maache! Klempe oddo Klämmpe dëijt mer, wäm_mer bëijm Schriive fojeßß, Zwescheröüm ze loohße. Dat paßßėd_Ėijnem besöndoß lëijsch noh Saz Zëijshe, allsu Pungk un Komma, un wäm_mer et fun de Maschine Schriiverëij esu jevënnd_eß. Et eß ävve fun de Tüppojrafi hä jesinn nit reshtesch, un süüt och nid_esu jood_uß. Nu künnte moderne Kompjuto- un Saz Süßteme dat outomatesch wido fott maache, un mannsche donn dat och, ävver lang nit alle, besöndoß nit em Ömfeld fum Internet, woh jo öff Adresse jeschrevve wääde mößße, wo Pungkte dren sin, wo këijne Affshtannd do henger jehüürt. HAN DISH JO SU LE EV.BESÖCK MISH BA HL.DING KALLIMÜSJ Klëmmpe bëijm SMS Schriive. Mer kritt mieh enn_et Dißpläj. Et Plëngke
Ajuja eß e ne ahle kölsche Ussrof als Zeiche, dat me Spass hätt Fastelovend ze fiere. Ajuja, ajuja, jetz jeht et widder ajuja, jetz jeht et Loss. Treck im e paar, treck im e paar, treck im e paar mem Reeme, ich hann dämm Mädche nix jedonn, et wor ze stärk am Rääne.
Hee die Sigg es op Kölsch (mih kölsche Sigge) un jeschrevve wie beim Wrede oder bei der Akademie för uns kölsche Sproch (mih Sigge jeschrevve wie beim Wrede oder bei der Akademie för uns kölsche Sproch) Ene Fisternöll es jet, wat keiner metkrije soll. Wann jet stell un heimlich zwesche enem Kääl un enem Frauminsch läuf, dann han die zwei e Fisternöllche. Un weil mer jo tolerant sen, jo, dat kammer och bei Lesbische un Schwule Lück sare. Dat Minsch, oder der Minsch, wo mer ene Fisternöll met hät, för der sät mer och: „Dat es minge Fisternöll“ oder mer denk sich: „Ich jon bei minge Fisternöll hück Ovend, wann et dunkel weed“ un freut sech drop. Och DAT stemmp nit. Et hät och nix ze donn mit "fils à Noel". Nun auf Hochdeutsch weiter: Das Wort kommt von "fistan" (Mittelhochdeutsch): sich beschäftigen, herumbasteln. Und esu is in Düsseldorf (!) och en Fisternöll einer, dä im Keller irjendwat erömbastelt. (Quelle: Peter Honnen)
Hee die Sigg es op Kölsch (mih kölsche Sigge) un jeschrevve wie beim Wrede oder bei der Akademie för uns kölsche Sproch (mih Sigge jeschrevve wie beim Wrede oder bei der Akademie för uns kölsche Sproch) Ene Fisternölles es ene Minsch, dä stell jet am zosammeknuve es, ohne dat et jruuß opfällt.
Hee die Sigg es op Kölsch (mih kölsche Sigge) un jeschrevve wie beim Wrede oder bei der Akademie för uns kölsche Sproch (mih Sigge jeschrevve wie beim Wrede oder bei der Akademie för uns kölsche Sproch) Et Bärbelche es en Fijur usem Hännesche-Thiater. Dobei hät dat Bärbelche e besonder Verhäldnis zom Hännesche. En denne Stöckelche för de Pänz es dat Bärbelche et Schwesterche vum Hännesche. En denne Stöcke för de Jruuße hät dat Bärbelche alle naslang e Fisternöllche met däm Käälche.
Hee di Sigg_is_op Bönnsch (Sigge op Bönnsch) unn jeshrivve wii_mer_t_shprish (mieh Sigge jeshrivve wii_mer_t_shprish) Gerhard Jussenhoven (* 30. Januar 1911 en Kölle; † 13. Juli 2006 en Kölle) wor_e_ne deutsche Komponiss un Musikverläjer, dä besonders durch sing kölsche Fastelovendsleedche bekannt jewudde eß. E paar Leedche die hä jeschriwen hätt, könnt m'r su manchem Blötschkopp un Lossmichstonn aan et Hätz läje, zom Beispill: Met uns määt kejner d'r Mollie mie Met uns määt kejner d'r Mollie, Mollie, Mollie, Mollie mie, op e ne Schnäuzer op e ne Bart, op en Brill op en Plaat, met uns hann se lang jenoch de Aap jemaat, met uns määt kejner d'r Mollie, Mollie, Mollie, Mollie mie! ode: Denk wie Joldschmitz Denk wie Joldschmitz Jung, der Jung wor schlau, denk wie Joldschmitz Jung, der woss genau, wenn Du dich ärgers donn andre sich freue, dröm loss die Blötschköpp dr Nachen dir deue. Denk wie Joldschmitz Jung, denk wie Joldschmitz Jung, wenn d'r ejner aan d'r Wimpere klimpere will! andere Leedche: Saarens Blootwoosch Äwer Wieverfasteloovend jeht et loss Die Hüsjer bont om Aldermaat Do steht e ne Schutzmann Colonia du wunderschöne Stadt am Rhing Dat Jlockespill vum Rothuusturm Die hinger de Jadinge stonn un spingxe Immer
De Marseillaise eß de Nationalhymm vun d'r Französischen Republik un dä Tex vun d'r ierschten Stroph hejß su: Allons enfants de la Patrie, Le jour de gloire est arrivé! Contre nous de la tyrannie, L’étendard sanglant est levé, L’étendard sanglant est levé, Entendez-vous dans les campagnes Mugir ces féroces soldats? Ils viennent jusque dans vos bras Egorger vos fils, vos compagnes. Aux armes, citoyens, Formez vos bataillons, Marchons, marchons! Qu’un sang impur Abreuve nos sillons!