rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Yn Miren=Söngh Aff jü nöte, als ham siunght: Aus meines hertzen grunde, Ander: Hilfft mit Gotts güte preisen. 1 Ick kon ick noog thonck sedje, O Godd von Hemmelrick, So lung, als ick möth ledje Af erden ön dü sick, that jü vergiengen Naacht Dü myn Liff, siel ün leeven, Ün wat dü my heest jeeven, So trawlick heest bewaagt. 2 ick badde di ver allen, Jeff my thoch the min seen, Min Leevedegh heef dehn, Un leth ock delling my Jaa nat ön Ünlock kamme, Mi ock hat min nat namme, that ick mey thoncke dy. 3 Leeth mi am Mirn ün Eene min tochte rocht dirhen That ick mi wahr veer Seene, Ün alltidd seeth min Senn Af di, that ick allgeh Mei wallig dühn dan walle Ün dü mi meist ün alle Behüdde eeder ün leh. 4 Leth nat apthien ün kamme Fiürweer ün gruwlick Win, Hat üße leth nat namme Di Flödh, störm, ün gothrinn, Behüdd ver Krigh ün Brön, Ver Heyel, schlaagh un schneien, Ver Schelme, Thieff ün heien, Erhuel ja Liud ün Lönn. 5 Min hüß, min hoeff, min leeven Min göd, min Lönn ün Sönn, göe wenn Ün wat dü mi örs jeeven
Yn Een=Söngh Aff jü nöte, als ham siunght: Ich dank dir lieber Herre, Ander: Lobet Gott unsern Herren. 1 Ick thonck dy lieve Hiere, That ick on deesen Dey The min netten, ün din Ihre Min Weerck voldeen, ün mey Üthraw myn traate Lee Ün schleepe me min Man, Dirver schal di thonck wee All di hee watt ün Sann. 2 Voll Lock heest dü mi Jefen, That ick vollbrocht min Werck, Bewahrt min Liff ün leeven, Als Noah ön sin Erck, Dyn gnae heest dü nat sparet Üs hee bethhurt dyn hön So mechtig weel bewaaret Ver Ünweer, Krigh ün Brön. 3 Ick badd, that dü min Seene, Dü ick begingen heef Min Leefdegh, deesen Eene Weest my thehup thejeff, That ick di kü thonck sedje, That ick dirvon befreit, Ün rawlick mi kü ledje Ün bliffe ma ünheit. 4 Ver Ünweer, störm und flaagen, Ver ongst ün tröngigheit, Ver Driemen ün ver waagen, Ver all maßmödigheit, Ver pest, Krigh, brön ün Flöhde Ver öhre nudh ün Klagt Ver sörgen, ün Unmöde Behüdd üs deese Nacht. 5 Leth trinam bei mi waage Din Ingel, that ick mey Mi oller tochte maage Von ynigh thing ver Dey, Taht ick mey
Di uurs es deer Losche schonge wider, green es dik en kuch. Louk, en läiten göölbök üt e roide fluch. En di wipsteert hoopet blee trinam e kööl. Al de liipe süse ap en dil es njööl. Hiir di tüüter jölen truri ourt loun. En de liwe skriile naachtens foon e stroun. Bruushon me sin bräide schochst ount läichloun al. Jüst, es was't for ålwer, driwes jere spal. Eedermeerns koost hiire roidepiipers lacht. En di romper dompet al wi döör e nåcht. Widu teelt ount mäidloun arks jeer wider nai. Anerte, moist liiwe, bräide tachtebai. Schitendraiers fliine dör e hemel ween. Ok di stauerk es kiimen, staapet döör e feen. Am e gääwel swolkne gloje harn en heer. Wäät dö nö me liiwe, dat di uurs es deer? Johannes Petersen Föögle
De letj Foameler en de Blömken Letj Foameler en letj Blömken, din’n sen do meast iaandun, wan dja om bassen bloie, bliuw dja nich lung mear stun. Dja welke uun en Kripot, baal noa en kuurte Tid, en Enkelten wart wechlait, de Uuren keem wid en sid. Letj Foameler en letj Blömken, wees do gearn wat moal - deät skel ni lung mear woore, dat djüm ferbloiet foal. Foamel Mz. Foameler = 'Mädchen' Heinrich Claasen
Faan a hüspuk ütj Christian Johansen sin buk Sagen und Erzählungen "Uun en grat büürenhüs wiar en puk, hi holep at lidj bi't werk, hel skaas an ünlok fiir an hed sin gud iidj an drank diarför. An uk managen höög dai an naacht. Hma hiard'n raaslin uun't strä, ham hiard'n fleutin an sjongen, man ham füng'n ei tu sen. Hi as man iansis sen wurden. Ään dai, üs't lidj mä alemaan üüb a fial wiar, an a puk üüb't hüs paaset, wurd a knechter ham waar diar jo tüs kaam. A hüspuk seed uun't guuwelhool an maaget alerhant wonerlik grimasen, sten bal üüb det ian an bal üüb det ööder bian an slinger, soong an fleutet an taret a grat hünjer. Sin liitje wiar en gratspreegen faan sin aanj gestalt, san dööcht an sin bian: Hood grat föl wat. Uug so trinj, as ei blinj. Tus so spas, di bat was. Tongetong, snupetong. Fiardag hun, siad uun't lun. Beenkin kurt, Bele, flek an slau, Puk as altu gau. Puk, Puk, Puk, hi as kluuk. Wilert puk so soong an am nant iarags soocht, telket 'ar ham ään faan a knechter uuso letjem ap üüb bualkem an wiar so slacht,
At Stäärnk (Sterna albifrons) hiart tu at fögelfamile faan a Bakern (Sternidae). Ameerikoonsk Stäärnk (Sterna antillarum) Aier faan Sternula albifrons albifrons - MHNT Wikimedia Commons hää bilen of filmer tu: Stäärnken Wikispecies hää en artiikel tu: Stäärnken
Dit diari es en Tial: 1872 heer en Buer fan Nuurđströn sin Faamen döpi leten. Hi wel fuar sin Gasten alkohoolisk Drinken utdö, sa dat di Pröst dit ek mefo skul. Di diari wel ek, dat di Lir bi san Fest olterful drink, en wan di Friisen drunk, da diar di dit rocht. Di Buer let da Kofi iin ön di Kopen giti en en bet Rum diartö. Diarüp kām da Fleten, dat dit ek eeđer di Rum hāremi skul. Di Pröst fair iinfach Kofi, uk me Fleten diar ön. Jens fing di Pröst man jen fan di üđer Kopen tö faat. Wan höm klaar waar, wat diarbenen wiar, da wust hi uk, hurom di üđer Gasten langsen lüstiger waar en sa laangsem ek muar rocht snaki en gung kür. Da sprung hi āp en belketi: "I Pharisäers!" Sa skel di diari warem Drink sin Noom fingen haa. Ön Flensborig es bi Girocht en Uurdiil spreeken uuren, dat 2 cl Rum ek inoch fuar di Pharisäer sen. Marschmensch Amtsgericht Flensburg, Aktenzeichen 63 C 84/81, Abgedruckt in DRiZ 1982, 151), Artikel Pharisäer
En litj Video 1 Üüs Söl’ring Lön’, dü best üüs helig Dü blefst üüs ain, dü best üüs Lek! Din Wiis tö hual’en, sen wü welig Di Söl’ring Spraak auriit wü ek. Wü bliiv me di ark Tir forbün’en, Sa lung üs wü üp Warel’ sen. Uk diar jaar Uuning bütlön’ fün’en, Ja leeng dach altert tö di hen. Chorus: Kumt Riin, Kumt Senenskiin, Kum junk of lekelk Tiren, Tö Söl’ wü hual’ Aural; Wü bliiv truu Söl’ring Liren! 2 Di Seewinj soong me litjem Suusin, Hur ik üp Söl’ üs Dütji slöp; Fan Strön’ jert ik dit eewig Bruusin, Üs ik bi Mooters Hun’ jit löp. Ik haa di Stairer al bihöl’en, Diar jens üüs Jungens Hemelrik, Di Teft ön Uursem, fol fan Krölen, Üüs Spölplaats bi di Bosk üp Dik. (Chorus) 3 Üüs Taachten hual’ jit fast omslüngen, Wat üüs fan litj ap wert en lef: Üüs Terp, hur wü tö Skuul jens gingen, Üüs Mark, üüs Hiir’, di Wai bi Klef, Ark Stich, hur wü üs Jungen ronen, Ark Stegelk, diar aur Eeker gair, Di Hooger, hur wü Biike bronen: Hat es jit ales üp sin Stair. (Chorus) 4 Di Hooger se sa stolt wü liien; Üüs
Önspraak tö di Biike ön Raantem, 2002 Guđ Inj altermaal. Lef Sölring Lönsliren en lef Frinjer fan üüs dailk Ailön. En hartelk welkemen tö üüs Biiki. Ik wel nü man en bet suutji snaki, dat di jen en di üder dit mesken beeter forstuun ken. Üp Plat wel ik sii: "För di wat Plat snakt: 'Ik snak nu een beten suutje, denn köönt ji uns Sölring villicht beeter verstahn!'" Wan et uk man en Hunfol Liren sen, wat üüs Spraak forstuun ken, es di Hun jit litjer fuar dānen, wat dit snaki ken. Dach wan di Liren ek sa lai wair, üüs Spraak tö liir'n, wiar't wes üders. Man üp di üder Sir sjocht em dach, dat dānen, wat niin Sölring, niin Friisk, snaki, dach bi sa'n Dai üs deling, wes di Taachten kum, hur ja itüüs sen. Man dit sii dānen uk hol wan ja önerwai sen, üp Fastlön - jaa - da prötji ja diarme, dat ja fan Söl kum en sii dat ja Sölring sen, man di ain Spraak fan jaar Ailön dit ken of keen ja ek. Uur bi sa'n Biiki, jir, ek arkmool weđer en Teeken set, dat wü wan't on üüs Brükdom gair, likert,
Muasem-Meln Dü Meln gre en ual, Din Ruaen hual jaar Wiil, Din Stiiner stel jens hual Nü eeđer Jaarens Iil. Dü kürst me Hemelswinj, Man dach ek söner Sweet, Tö Bruar dit Kuuren Grinj, Man salev waarst Dü treet. Di Winj, di sjungt sin Wiis Aur Strön, aur Dünem, Hiiđ. Dü halst Din Wiil, letst wiis Din Ialer, net en bliiđ. Di Sen, di sünkt sa ruar, Di Winj wait söner Iil. Fo ik uk fuar min Duar En Stün tö Freer en Wiil? Jens Mungard
Schrahé telefoniaret me en Frinj, wat ombi trii Jaaren jialer es üs hi. Des Frinj uunet sent ombi 1956 ön Detroit/U.S.A.. Jat snaki Dütsk, en di Frinj fortelt wat aur di Öölkrichen, en wat hi diarfan meent. Metjens halt hi āp me snaki: "Heest Dü jert, dat et benen dat Telefoon knakt heer?" Schrahé: "Naan, jir wiar nönt." F.: "Naa.", en jat snaki förter. Eeđer'n Sküür jit jens: "Diar, nü heest et dach jert, of ek?" S.: "Naan, nix tö hiir." F.: "Nü skel wat man Söl'ring snaki, diar ken ja noch nönt me bigen..." Erk-Uwe Schrahé
Aphorismen sen Saaken, wat muar of mener bikeent Lir sair haa. Fuar't Pleegin fan di Sölring Spraak sen jir uk sok Uurter benen, wat jerer aaft üp Söl sair uuren sen. Di Taachten diarachter sen aaftinoch wert en haa maal biluket. Fuar't Miist fan en Saamling nomen, wat Erk-Uwe Schrahé maaket heer. Di leest Iar tö biweegi, es gur, en Bisjuk tö Leewentstir es beeter. ___________________________ Di Kloog let höm biliir, Di Ünkloog weet alis beeter. ___________________________ Ali Mensken sen klook. Di Jen fuarof, di Üđern achterön. ___________________________ Ön di Ehe ken em Sörigen diili, wat em aliining gaar ek her. __________________________ Di Tökumst bigent itüüs. -Ursula v. d. Leyen- _________________________ Jöl söner Rook, en Mensk söner Failen, dit jeft et ek. -Fan Ruslön- ________________________ Hat ken pasiari, wat wel: Hat jeft langsen jen, wat dit kum saag. _______________________ Wet Dü ual uur, sket Dü bitirs diarme bigen. _________________________ Lung lewi wel ark jen, man ual uur wel nemen. _________________________ Bifrii Di of bifrii Di ek, Dü wet dach biiring biduuri. -Sokrates- ________________________ Om sa mener jen forstönen heer, om sa mener fair hi dit me. -Üt Engelön- ________________________ Könst es, fan nönt wat tö maaki en dit da tö
"Uur sa üs di Jungen; dānen jert dat Hemelrik." Witsi of Grapen en di Spraak haa fuul me dat Benerst fan di Mensken tö dön, en diarbenen uunet fuar't miist jaa dach di Dreeng of dat Faamen, wat em jens wesen es. Ja ken help, en Spraak "üp di Grün" tö kum, dat et wat muar uur üs jen Uurt bi dit Naist tö stel. Es jaa noch nönt sa swaar üs dat Formuliarin fan en Pointi. Fuar't Miist fan en Saamling nemen, diar Erk-Uwe Schrahé maaket heer. ____________________________________________________________ Fedji fraaget Tina: "Wet Dü me mi gung?" - "Falt Di nönt beetert iin?" - "Dach, man jü wel mi ek." _____________________ "Foriiv mi, ik sjuk di Baanhof" - "Dit foriiv ik Di hol. Sjuk man ruuig förter." __________________________ "Helpst Dü Din Mooder al ön di Köken?", fraaget Most. "Jaa, wes!" swaaret litj Ose. "Wat maakest Dü da al?" "Ik teel di Sölwerskaier, wan Dü diar wesen best." __________________________ Henning ken ek sa gur reekni. Da sair di Skuulmaister: "Dü sket man hentö di Apteek gung en fuar 10 Cent Forstant haali." Fraaget Henning: "Skel ik sii, dat di fuar Di es?" __________________________ "Wan Din Faađer wust, hur'ling Dü Di jir
Des Techting ken uk süngen uur. Wiis: "Müde bin ich, geh' zur Ruh'" Somernacht Hoog om Hemel, Stiar bi Stiar, En di Fulmuun staant üp Wacht. Aur di See liit Ruu en Freer; Lēcht en klaar es Somernacht. Döör di Dünem strekt di Winj Linj en luuwen üt Süđweest, Taatjet Halm en Gērs en Sön; Fügelki set stel üp Nēst. Luki üt, sa fiir Dü kenst: Sölwer liit üp Strön' en Stroom; Diip ön Kiming silt en Skep: "Lekelk Faart, ön Gotes Noom." "Lekelk Rais! - Ik maat noch weet, Hurfan kumt et? Hur giar't hen? Kumt et wel üt Is en Sne? Stjüürt et tö en wār'mer Sen?" Fraagi ek, Dü fairst niin Swaar, Aur di See giar manig Wai. -- Gung nü tüs, dü heest tö dön! Miaren kumt en üđer Dai. Miaren kumt en üđer Dai. Hoog di Sen, di Hemel blö.-- Dö Din Plicht me Iarnst en Fliit! Liiv mi, Seegen falt Di tö. Boy Peter Möller
Di Friisen fuar di Köning Üs ön't Jaar 1552 Köning Philipp fan Spānien gurkeent wiis skul, maast di Raatslir fan di enkelt Holöns Lönen fuar sin Troon kum en üp Kneebiin di "Eid" oflii, dat ja di Köning tiini wil. Diar wiar uk Lir mung fan di Holöns Prowins Friislön', wat wü Weest-Friislön' nēm. Ja sloch ek of, di Eid oftöliien, man üp di Kneebiin set wil ja ek. Al di Üđern, diar't al dönen her, wil di Friisen diar uk tö fo. Man ja stön' fast üp jaar Stek. Diar kām al di gurt Tuat fan. Me ali Macht wil's, dat di Friisen omhaalet. Da trat di Jest fan jam stolt mer-iin-mung di Forsaamling en rööp gurtem ön sin Mooderspraak: "Wü Friisen lii aliining fuar Got ön Kneebiiner!". En ja lair ön Stuunen jaar Eid of, söner dat hoken's heneri kür. Frii eeđer N. Jirrins en O. Bremer (Fering-Öömrang Lesbuck) Tuat = Spitaakel, Gurtemhair, fuaral om nönt fan Wert
A Stönerk, (fe.) slikmüs, (mo.) slåågemüs (Calidris alpina) as en fögel uun't famile faan a Snepen (Scolopacidae). Stönerk Aier faan Calidris alpina alpina - MHNT Calidris alpina schinzii - MHNT Wikimedia Commons hää bilen of filmer tu: Stönerken Wikispecies hää en artiikel tu: Stönerken
Des Techting ken uk sjungen uur. Wiis: "Der Mai ist gekommen" Mai-Muun (Skrewen ön di Maimuun fan 1930) Di Mai-Muun es kemen, Di Uurs her hi braacht. Fuarbi es dit Lēngen, Jaa, nü ken wü saacht! Nü sprööti di Krölen, Di Fügeler sjung. Di Bloomer, ja blostri, En alis uur jung. Di Sen skintj sa wārem, Aur Tērper en Hiir. Aur Mark en aur Ingi, En arkjen es bliir. Di Kraiter sen büten, Wit Lumer, ja spring. Frisk Leewent kumt weđer, Wel Früger uns bring. En breer liit di Nuurđsee En uuremt nü Freer. Fuarbi es höör Trüwin, Jü let me höör reer. En hoog ön di Uurslocht Siil Möen aurhen. En blö es di Hemel, Fan Jan' en fan Jen'. Welkemen, Dü Uurstir, Welkemen bi üüs! Wü gung Di öntöögen En bliiv ek itüüs. Üüs Harten, ja boki en wir uur di Brest. Fan Hööp en nii Wensken, En nii Leewentsnest. Andreas Hübbe
Üs ik jung wair En Stek fuar ual Liren Ik wiar jens jung; -- wat wiar't dach lekelk Tiren, Diar ik jit litj wiar ön üüs Aalernhüs, Üs ik, bidopet truu fan Aalernslefhair, Jit spölet ön min Hemelrik, min Tüs, Üs ik ünskilig fual'icht min litj Hunen, En Gotes Engel kām bi mi tö stuunen. Ik wiar jens jung;-- wat es di Tir forgingen, Diar ik dit jest Lop tö di Skuul henging. Wat wir, dach maaket ik min oogen iipen, En üđer War'l, wiar't, wat tö se ik fing. Da slüt ik Frinjskep me sa manig Jungen. Da liirt min Söl'ring Leedjis ik tö sjungen. Ik wiar jit jung;-- üs eeđer manig Jaaren Jaar Jen' di lekelk Jungen-Tiren fuan'. Friimaaket waar ik da me al min Frinjer; Ik trat ön't Leewent, en min Hart, et bruan'. Wat wiar ik da fol Mur, fol Hööp en Wensken, En liift ön Got, mi-salev en di Mensken! Ik wiar jens jung;-- di Tiren flöđet förter. Ik kām fuarof, min Aarber leket mi. Ik fuan' en Hart, wat truu me mi forbünen, Döör't Leewent toog, wat lung es dit fuarbi! Unk Lek wiar gurt, hat es ek tö biskriiwen, Wat danket Got, diar
Di tau Frinjer Tau Frinjer kām töbeek tö Söl', Jat her ön Uarlof wesen, Di Jen tö Lön', di üđer tö See, Diar kēmpet jat fuardesen. En üs jat kām tö Sölring Lön' Da waar jat wel sa truurig: Dütsklön' ön Hunen hiilendal Fan Fiinten falsk en luurig. "Dit Spöl es üt", sair da di Jen, "Foriifs wiar al üs Striren; Di hiili War'l staant töögen üüs, Trinjom, fan ali Siren. Forleesen es üüs Faađerlön' Filecht fuar hönert Jaaren. Wat bleft üs üđers üs di Wensk, Iin ön üs Greev tö faaren?" -- "Naan", sair di Üđer, "sa es't ek, Jit sen wü ek forleten; en wiar dit Iirsen wel sa hart, Wü fo't noch likert beten. Üüs Jer'm es lam, nü es dit wes, Man, Frinj, hi es ek breeken! Al mai di Daageraat jest kum, Wan Knaaken lii tö bleeken. Mai uk wel hönert Jaar forgung, Jer't leecht uur aur üüs Lön'en, Hat kumt Gots Wraak-Dai jens tö Sjüün, En alis es aurstönen! Ik haa min Flāg fan Skagerak Truu ön min Kest bihölen, En di ual Flāg, suurt, wit en ruar, Heest Dü, min Frinj, uk hölen. -- Ik weet en Hoog üp Nuurđerhiir, Diar liit en
Dial aur Is [skrewen 1908] Snefloken faal fan Hemel, Di Winj wait stif en kuul. En Seeman kumt fan Fastlön, Hi taacht om Söl sa fuul. Hi giar döör Is en Weeter Ön Heef; hat sniit en rintj. Hi kumt noch altert förter, Wan uk di Sen ek skintj. "Wat skel höör Mooder frügi, Wan ik nü tüs kum mai! Ik haa fan Lön of wesen Al manig Jaar en Dai. Her ik jest Söl tö fatin! - Mi tinkt, hat liit sa fiir!" Hi luket en hi luket; Höm dö di Oogen siir. Hi skeft di Fet jit lungsom, Sin Haur sünkt dial üp Brest. Hi uuremt swaar en aanket: "Uu, wiar ik diar dach jest!" Sin Fet forsii jaar Tiinsten: "Man jir, jir liit en Stiin!- Ik wel en litjet wiili." Hi set höm hen - slöp iin. Di Winj sproong om tö Nuurđen; Di Flöör, di brok dit Is. - Hi slöp en dremt sa lekelk, Dach kām hi oler tüs. Di Sen ging dial. Di Wunternacht Feel junk en swaar üp Heef me Macht. Di Sen ging āp. Di Wunterdai Lair kuul en klaar aur Uasterlai. Jens Mungard
Önspraak tö di Biiki ön Tinem, 2006 Biiki 2006 bi Tinem Borig. Jir stuun wü Sölring altermaal forsaamelt, rik en arem, trinjom üüs Hoog, üüs Biikijöl; jir uar üüs Harten warem. Sa sen wü’t uunet sent ualing Tir, en fuar üüs Wiis üs Sölring Lir wel wü üüs altert wiari, wü wel üüs Lönsbrük iari! Lef Sölring Lönslir, lef Frinjer fan nai en fiir, ark Jaar weđer, di 21. Februwaari, finj wü üüs jir töhop, om me arküđer üüs Biikijöl öntötjenen. Sa fuul Saaken, sa fuul Brükdom, sa fuul Uals es ön di Loop fan di Jaaren forleesen gingen, man Biikibrenen en Piđersdai sen blefen! En fan Jaar tö Jaar uar’t muar Liren, diar jam jir om dit Jöl töhopfinj: Mensken, diar jir lewi en uuni, Jungen, diar hur üđers ön di Warel jaar Aarber, jaar Fomilji fünen haa, kum tüs tö Biiki. Muar en muar Freemern, Baarilir – üs wü sii – kum ön des Wunterdaagen jir tö Söl, om me üüs töhop Biiki tö fiiren. Ik sen maningmol forwunert diaraur, dat et ark Jaar muaren uur. Man ik teenk medsalev, dat et gur sa es. Biiki heer ön di Loop fan fuul, fuul Jaaren forskelig Bidütings her. -
Am eenmen bai e wäile Di wäile rout, e föögle släipe än driime swätj önjt hiimlik neest. Dåt junket ål, en hådern schamer as bloot tu siien jant önj et weest. Di wäile rout, üt gjars än räide der hiirt huum nuch en liisen sung. Ik mårk et wälj, di wal de seede: Good as de näi, wees mån ai trung. Di wäile rout, e stääre scheene sü wanlik foon e hamel dil än späägle jam önjt wååder wider än mååle deer en wiili bil. Di wäile rout, gåns stal än friidlik as't trinam un'r e huuge dik, än üt et wååder steecht e daue än sliiret uuk me am e siik. Di wäile rout, en stalen freese än trååst tjucht önj min hart heerin: "Täiw mån en lait, jeew de tufreese, kamst uk tu rou, bast bål heer wään." Nis Albrecht Johannsen
As ik nuch kining wus Wat wus ik luklik Iir önj e bjarnetid; Köm me sü grut for, Löked sü wid! Twasche mädjslüütj än dik, Deer wus min kiningrik; Deer pluk´d ik krüle, Krüle tu´n kröön. Mååged en kniichel, Twited üt räid än hoolt; Skjard me en wiichel, Wus wälj sü stult! Läi un´r e hilebuum; Häi deer sü´n swätjen druum; Driimd foon en iinjsist Grut kiningrik. Luurlatje swulkne Fluuchen dan haan än heer; Spårie än spriine Mååg´den honöör. Dan süng e loosch ma fliitj, As sää´s: ik wiitj, ik wiitj, Dåt dü aliine Kining heer bast! Albrecht Johannsen (fri eefter W. Dykstra)
Et spöökels foon Harrowby Hall Awt sloot wårt et tu kraseene arks iir wi ünhiimlik (sh:z foon e 21. Deesember 2009) Et wus je ål slamenooch for da manschne foon Harrowby Hall, dåt et bai ja spökeld. Ouers dåt jüdeer spökeln wüset åltens tu kraseene, wan e klook tu madernåcht slöif, aw e sid foont beed önj e geeste dörnsch apdeeged än di besäk ma har grute, weene, lääsie uugene sü lung önjgliised, bit’r am e ferstånd köm, wus nuch foole slamer. Jarst eefter en hiil stün gäng’s wi än dan stöö åles uner wååder än wus döör än döör wätj. Da manschne foon Harroby Hall häin ål åles präiwed än wård dåtdeer spökels lüüs, ouers ja häin niinj luk deerma. Sü slüütj e hiire foon Harroby Hall di geestedörnsch ouf än ferliid ham ei mör. Tu kraseene deeged e spökeln wüset wi önj e geestedörnsch ap, ouers weer di nü lääsi stöö, rüsed jü gliks wider haane tu e hiire foon Harrowby Hall. Di sätj meeklik önj san dörnsch, as’r sü’n wååderlees ouffüng, dåt’r mjuks döör wätj wus. E hiire foon Harrowby Hall wus en mödjien moon än swöömed ai wach, as’r e wüset ma har grute, weene, lääsie
Pider Lüng Di åmtmoon foon Tuner trüwet ma e feest, haut aw e scheew än säit dan tuleest: „Da twarie frasche betååle niinj schat, iir än däi san’s tubääg än belake huum wat. Eefter Sal käär ik diling än fou’s bai e neeke än wal jam e noos än e uure wat reeke. Ik belååk jare uurd: Liiwer düüdj as sloow.“ Önjt schap stoont di åmtmoon än kiiket sü måål Än bai ham en preester; wat di deer duch wal? Di lååket sü häämisch än wrast ham e hönje: „Lätj unk da frasche nü rucht iinjsen pönje! Dåt påk wal e schörk uk ninte betååle, nü wårde üs måt we dööwelt hååle. / dåt måt - Anteil Uner e fätj ma dåt uurd: Liiwer düüdj as sloow.“ Bai Hörnem kaame da schaawe tut lönj, än e kile knurpe hård aw e sönj. Da biise hiirne san lungai trung; jare mååns hääwe lånse, as punterne lung, / di puntern - Ladebaum ma spase foon stälj, sü scharp as en knif än deerma wan’s da frasche tut lif. Nü jült et, frasche: Liiwer düüdj as sloow. Ai wid foon e strönj lait iinjsoom en hüs, deer booget en fascher, sü eerm as
Di Schlaswik-Holstiinjsche Loondäi heet dåtheer gesäts beslin: Präambel Önj önjerkåning, dåt da friiske jare spräke än deerma jare identitäät uk önj e tukamst bewååre wan, aw grün foon et rucht, dåt följk ham fri tu e friiske följkefloose bekåne mätj, aw grün foon et waasen, dåt da friiske bütefor da gränse foon e Bundesrepubliik Tjüschlönj nån äinen stoot hääwe, wat ham ferplächtet fäilt än stip da friiske bait bewååren foon jare spräke, önjt bewustweesen, dåt dåt schöölen än dåt stipen foon e friiske spräke önjt inträse foont lönj Slaswik-Holstiinj läit, aw grün foon e Rååmeoueriinjskamst foon e Eurooparädj fort schöölen foon natsjonaale manerhäide än e Europääisch charta foon e regjonaal- unti manerhäidespräke, aw grün foon artiikel 3 foont grüngesäts än artiikel 5 foon e ferfooting foont lönj Slaswik-Holstiinj beslüt di Slaswik-Holstiinjsche Loondäi dåtheer gesäts: § 1 Friiske spräke önj e öfentlik ferwålting (1) Dåt lönj Slaswik-Holstiinj schucht da friiske spräkeforme, wat önj Slaswik-Holstiinj brükd wårde, as en diilj foon e gaistie än kulturäle rikdoom foont lönj önj. Följk mötj da änkelte friiske spräkeforme fri brüke. Dåt brüken foon da änkelte friiske spräkeforme önj e öfentlike ferwåltinge önj uurd än schraft än e motiwatsjoon deertu wårt schööld än stiped. (2) Da
At Suart Aarebaare, (mo.) suurte stork (Ciconia nigra) as en fögel uun't famile faan a Aarebaarin (Ciconiidae). Hü Suart Aarebaarin am a süüd waanre Suart Aarebaare Ai faan Ciconia nigra Wikimedia Commons hää bilen of filmer tu: Suart Aarebaarin Wikispecies hää en artiikel tu: Suart Aarebaarin
Di latje goosejörder Ik ban en latjen goosejörder, ban moinäi soowen iir. Min gäis, da stönje ai önj tjüder, da luupe näi än fiir. Sü nau än was as ja me kåne, sü kån ik åål min gäis; kam ik, ja åltumååle rååne än san trinam me stäis. En ark iinj heet harn ruchte noome: jü latj, jü grut, jü tjuk, jü gra, jü hålt, di latje koome, jü üülje, jü wit, jü smuk. Än sü uk nuch di grae gooner, di as oofting wat måål, dåt as warafti uk niinj wuner; hi hålt sin gäis önj schål. Än kamt ouers huum ham aw e näide, dan as hi lungai trung, kamt dan önjschiitjen üt e räide, streekt üt san håls sü lung. Ik stönj heer di hiile samer, et wårt me uler kiif, ban sü fernäid än suner jåmer än hääw min gäis sü liif. Ouers tånk ik widre, schal'k me grååme, - da manschne san duch fül - än wan da kortste deege kaame än dåt schrat haan' tu jül, sü kaame's ma e hääwerseeke än doue's fåli såt, än steeg's eeftert önj e neeke, wan ja san swåår än fåt. Oo nåån, lätj üs deer ai am
Min Haimat Önj min haimat as et gödj, weer jam schafte eeb än flödj, weer jam lunge dike tiie, weer da wite föögle fliie, weer dåt följk heet roui blödj! Önj min haimat as et gödj. Önj min haimat as me wälj, wan ik gung ouert eekerfälj, wan ik strääg döör gräine kuuge, weer's önj slüütj än kööle uuge, weer dåt råpssädj schint as gölj. Önj min haimat as me wälj. Eeftr'e e haimat stoont man san, wan ik önj e fråmde ban; dan hääw ik sü'n ouerlånsch lingen, wat ik uler fou betwüngen, än ik hiil ünluklik ban. Eeft'r e haimat stoont man san! Joo, e haimat as min beest, nint as bäädre, ååst än weest. Deer åliine as man freese, deer mäi ik am liifsten weese, deer mååstärwe ik uk tuleest. Jåå, e haimat as min beest! Katharine Ingwersen