rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Camaret-sur-Mer (bretonisch Kameled) isch e franzesischi Gmai im Département Finistère in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Crozon un zum Arrondissement Châteaulin. Camaret-sur-Mer lyt am Atlantik uf dr Halbinsle Crozon im Regionale Naturpark Armorique (Parc naturel régional d'Armorique) uf ere Hechi zwische 0 m un 65 m iber Normalnull, 48 km vu Quimper un 15 km vu Brest. Zue Camaret-sur-Mer ghere die Quartier un Wyler: Ar-Grill, le Bourg, Le Cosquer, Le Lannic, Le Restou, Le Styvel, Keranguyader, Keraudren, Kerbonn, Kerguélen, Kerhos, Kerloc'h, Kermeur, Kermoal, Kerven, Kervian, Lagatjar, Lambézen, Lannilien, Pen ar Yeun, Pen-hir, Penfrat, Rigonou, Saint-Julien, Saint-Thomas, Trésigneau un Ty ar Guen. Camaret-sur-Mer isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1335 as Camaret (1402 Quamereuth Crauzon, 1410 Camaret, 1516 Cameres). Dr Maire vu Camaret-sur-Mer isch dr Joseph Le Mérour. Camaret-sur-Mer ghert zum Kommunalverband Presqu’île de Crozon-Aulne maritime. Dr traditionäll Dialäkt vu Camaret-sur-Mer ghert zem Bretonisch. Kapäll Notre-Dame-de-Rocamadour Tour Vauban Croix de Pen-Hir Alignements de Lagatjar «Le sillon» mit em Tour Vauban un dr Kapäll Notre-Dame de Rocamadour Tour Vauban Kapäll Notre-Dame-de-Rocamadour Chinschtlerviertel Saint-Thomas Alignements de Lagatjar Plage du Correjou Tas de pois Flagge Frankreichs Rocamadour, Frankrych Flagge Deutschlands Büsum, Dytschland (syt 1966) Flagge des Vereinigten Königreichs St Ives,
Carantec (bretonisch Karanteg) isch e franzesischi Gmai im Département Finistère in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Morlaix un zum Arrondissement Morlaix. Carantec lyt am Atlantik an dr Baie de Morlaix, zwische dr Mindige vum Penzé im Weschte un vum Morlaix im Oschte, 76 km vu Quimper un 53 km vu Brest uf ere Hechi zwische 0 m un 74 m iber Normalnull. D Nochbergmaine sin Saint-Pol-de-Léon un Roscoff im Nordweschte, Plougasnou im Nordoschte, Plouezoc’h im Oschte, Henvic im Sidweschte, Taulé im Side un Locquénolé un Morlaix im Sidoschte. Zue dr Gmai ghere au no d Insle Île Louët un Île Callot. Carantec isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1434 as Karantec (1630 Quarente). D Maire vu Carantec isch d Nicole Segalen-Hamon. Carantec ghert zum Kommunalverband Morlaix Communauté. Dr traditionäll Dialäkt vu Carantec ghert zem Bretonisch. Chilche Saint-Carantec Kapäll Notre-Dame, Île Callot Château du Taureau Chilche Saint-Carantec Île Louët un Château du Taureau Kapäll Notre-Dame, Île Callot Alti Schuel, Île Callot Manoir du Rohou Hôtel Geffroy Flagge der Schweiz Grand-Saconnex, Schwyz Commons: Carantec – Sammlig vo Multimediadateie http://www.ville-carantec.com Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: LCCN: n91095794 | VIAF: 146719327
Carhaix-Plouguer (bretonisch Karaez-Plougêr) isch e franzesischi Gmai im Département Finistère in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Carhaix-Plouguer un zum Arrondissement Châteaulin. Carhaix-Plouguer lyt am Hyère, 51 km vu Quimper un 69 km vu Brest uf ere Hechi zwische 69 m un 169 m iber Normalnull. D Gmai Carhaix-Plouguer isch anne 1956 entstande dur d Fusion vu dr Gmaine Carhaix un Plouguer. Carhaix isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1081 as Caer Ahes (1146 Carahes, 12. Jh. Carhahes, 12. Jh. Caraes, 1214 Carahes, 1278 Carahais, 1290 Kerahes). Plouguer anne 1495 as Ploeker (1653 Plouguer-Carhaix, 1692 Plouguer). Dr Maire vu Carhaix-Plouguer isch dr Christian Troadec. Carhaix-Plouguer ghert zum Kommunalverband Poher Communauté. Dr traditionäll Dialäkt vu Carhaix-Plouguer ghert zem Bretonisch. Château de Kerampuil Chilche Saint-Pierre, Plouguer Chilche Saint-Trémeur, Carhaix Auguschtinerkonvent Maison du Sénéchal Remischs Aquädukt Festival des Vieilles Charrues, s grescht Musikfeschtival vu Frankrych (syt 1991) Chilche Saint-Trémeur Chilche Saint-Pierre Mairie Bahnhof Konvednt vu dr «Hospitalières» Bruck iber dr Hyère (18. Jh.) Hyère Pont du Moulin-Meur Zwoosprochig Schild Flagge Spaniens Oiartzun, Spanie Flagge Deutschlands Waldkappel, Dytschland Flagge Irlands Carrickmacross, Irland Flagge des Vereinigten Königreichs Dawlish, Verainigts Chenigrych Flagge der Niederlanden Rijnwoude, Niderlande Flagge der Palästinensischen Autonomiegebiete El Arroub, Paläschtina
Cast (bretonisch Kast) isch e franzesischi Gmai im Département Finistère in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Crozon un zum Arrondissement Châteaulin. Cast lyt 18 km vu Quimper un 37 km vu Brest uf ere Hechi zwische 44 m un 252 m iber Normalnull. Cast isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1368 as Cast (1451 Castr, 1574 Castre). Dr Maire vu Cast isch dr Jacques Gouerou. Cast ghert zum Kommunalverband Pleyben-Châteaulin-Porzay. Dr traditionäll Dialäkt vu Cast ghert zem Bretonisch. Chilche Saint-Jérôme Kapäll Notre-Dame de Bonne-Nouvelle, Quillidoaré (16./17. Jh.) Mairie un Bibliothek Notre-Dame de Bonne-Nouvelle Dotedänkmol Fontaine Saint-Gildas Commons: Cast (Finistère) – Sammlig vo Multimediadateie https://web.archive.org/web/20071012072905/http://www.mairie-cast.fr/ Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Châteaulin (bretonisch Kastellin) isch e franzesischi Gmai im Département Finistère in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Crozon un zum Arrondissement Châteaulin. Châteaulin lyt am Aulne, am Weschtrand vum Regionale Naturpark Armorique (Parc naturel régional d'Armorique), 22 km vu Quimper un 36 km vu Brest uf ere Hechi zwische 2 m un 206 m iber Normalnull. Châteaulin isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1038 as Castellinum (11. Jh. Castellin, 11. Jh. Montaneum qui vocatur Nin, um 1200 Castrum Nini, 1217 Castrolini, 1217 Castrum Lini, 1223 Castrolini). D Maire vu Châteaulin isch d Gaëlle Nicolas. Châteaulin ghert zum Kommunalverband Pleyben-Châteaulin-Porzay. Dr traditionäll Dialäkt vu Châteaulin ghert zem Bretonisch. Chilche Saint-Idunet Kapäll Notre-Dame Kapäll Lospars Kapäll Notre-Dame, Kerluan Kapäll Notre-Dame Château de Châteaulin Flagge Irlands Clonakilty, Irland Flagge Deutschlands Grimmen, Dytschland Commons: Châteaulin – Sammlig vo Multimediadateie http://www.chateaulin.fr Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: GND: 4722712-6 | LCCN: n84186627 | VIAF: 168703593
Châteauneuf-du-Faou (bretonisch Kastell-Nevez-ar-Faou) isch e franzesischi Gmai im Département Finistère in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Briec un zum Arrondissement Châteaulin. Châteauneuf-du-Faou lyt an dr Aulne, 31 km vu Quimper un 55 km vu Brest uf ere Hechi zwische 31 m un 153 m iber Normalnull. D Nochbergmaine sin Plonévez-du-Faou im Norde, Landeleau im Nordoschte, Lennon im Weschte, Spézet im Oschte, Laz un Saint-Thois im Sidweschte un Saint-Goazec im Side. Châteauneuf-du-Faou isch zum erschte Mol gnännt wore im 12. Jh. as Castellum novum (1217 Castrum Novum, 1262 Chateunove, 1279 Chatiauneuf, 1284 Chateuneuf, um 1330 Castrum novum in fago). Dr Maire vu Châteauneuf-du-Faou isch dr Tugdual Braban. Châteauneuf-du-Faou ghert zum Kommunalverband Haute Cornouaille. Dr traditionäll Dialäkt vu Châteauneuf-du-Faou ghert zem Bretonisch. Chilche Saint-Julien-et-Notre-Dame (18./19. Jh.) Kapäll Notre-Dame-des-Portes (1892) Maison de Sérusier Chilche Saint-Julien-et-Notre-Dame Kapäll Notre-Dame-des-Portes Pont du Roy Aulne Flagge des Vereinigten Königreichs South Brent, Verainigts Chenigrych Flagge Spaniens Chinchón, Spanie Commons: Châteauneuf-du-Faou – Sammlig vo Multimediadateie http://www.chateauneuf-du-faou.com Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: LCCN: n91089775 | VIAF: 139693557
Cléden-Cap-Sizun (bretonisch Kledenn-ar-C'hab) isch e franzesischi Gmai im Département Finistère in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Douarnenez un zum Arrondissement Quimper. Cléden-Cap-Sizun lyt uf Halbinsle Cap Sizun in dr Nechi vum Pointe du Raz am Atlantik, 40 km vu Quimper un 40 km vu Brest uf ere Hechi zwische 0 m un 86 m iber Normalnull. Cléden-Cap-Sizun isch zum erschte Mol gnännt wore im 11. Jh. as Cletuen (11. Jh. Plebs Cletuen, 1314 Cletguen Cap Sizun, um 1330 Cletguen Cap Sizun, 1368 Cletguen Cap Sizun, 1395 Cletguen, 1395 Cletguen Cap Sizun). D Maire vu Cléden-Cap-Sizun isch d Nadine Kersaudy. Cléden-Cap-Sizun ghert zum Kommunalverband Cap Sizun-Pointe du Raz. Dr traditionäll Dialäkt vu Cléden-Cap-Sizun ghert zem Bretonisch. Chilche Saint-Clet (18. Jh.) Kapäll Saint-They (18. Jh.) Kapäll Notre-Dame de Pitié, Langroas Kapäll Saint-Trémeur Kapäll Saint-Tugdual Pointe du Van Kapäll Saint-They Kapäll Notre-Dame de Pitié, Langroas Fontaine Saint-They Kapäll Saint-Tugdual Commons: Cléden-Cap-Sizun – Sammlig vo Multimediadateie http://www.cleden-cap-sizun.com Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: LCCN: n2005057613 | VIAF: 149135430
Cléden-Poher (bretonisch Kledenn-Poc'hêr) isch e franzesischi Gmai im Département Finistère in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Carhaix-Plouguer un zum Arrondissement Châteaulin. Cléden-Poher lyt 42 km vu Quimper un 63 km vu Brest uf ere Hechi zwische 53 m un 155 m iber Normalnull. D Nochbergmaine sin Kergloff im Norde, Saint-Hernin im Oschte un Side un Landeleau im Weschte. Cléden-Poher isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1081 as Rupes Cletguen (1081 Cletguenn, 1108 Cleven, 1260 Rogcleufen, 1288 Rescleguen, 13. Jh. Clezguen). Dr Maire vu Cléden-Poher isch dr Jacques Quiltu. Cléden-Poher ghert zum Kommunalverband Poher Communauté. Dr traditionäll Dialäkt vu Cléden-Poher ghert zem Bretonisch. Chilche Notre-Dame-de-l'Assomption Manoir du Ster Chilche Notre-Dame-de-l'Assomption Baihuus Burgbiel «La Roche» Commons: Cléden-Poher – Sammlig vo Multimediadateie http://www.cleden-poher.com Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: LCCN: no96060170 | VIAF: 155076439
Cléder (bretonisch Kleder) isch e franzesischi Gmai im Département Finistère in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Saint-Pol-de-Léon un zum Arrondissement Morlaix. Cléder lyt am Atlantik, 74 km vu Quimper un 42 km vu Brest uf ere Hechi zwische 0 m un 79 m iber Normalnull. D Nochbergmaine sin Sibiril im Oschte, Saint-Vougay im Sidweschte, Tréflaouénan im Side un Mespaul im Sidoschte. Cléder isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1282 as Cleder. Dr Maire vu Cléder isch dr Gérard Jean François Danielou. Cléder ghert zum Kommunalverband Haut-Léon Communauté. Dr traditionäll Dialäkt vu Cléder ghert zem Bretonisch. Château Kergounadeach Manoir de Kermenguy Manoir de Tronjoly Mihli Kerzéan Calvaire Kerjean Chryz Langoziliz Gallischi Stele Mairie Château Kergounadeach Chryz Langoziliz Calvaire Kerjean Gallischi Stele Flagge des Vereinigten Königreichs Ashburton, Verainigts Chenigrych Flagge Frankreichs Taninges, Frankrych Flagge Deutschlands Herleshausen, Dytschland Commons: Cléder – Sammlig vo Multimediadateie https://web.archive.org/web/20070807103754/http://mairie.cleder.free.fr/ Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: LCCN: no2003098407 | VIAF: 123501061
Clohars-Carnoët (bretonisch Kloar-Karnoed) isch e franzesischi Gmai im Département Finistère in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Quimperlé un zum Arrondissement Quimper. Clohars-Carnoët lyt am Atlantik, 45 km vu Quimper un 94 km vu Brest uf ere Hechi zwische 0 m un 66 m iber Normalnull. Clohars-Carnoët isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1031 as Cluthgual (1038 Cloetgual, 1031-1055 Plebs Cluthgual, 1066 Cluthgual Carnuet, 1066-1084 Cluthgual-Carnuet, 1087 Clutgual Carnuet, 1139 Cluduual). Dr Maire vu Clohars-Carnoët isch dr Jacques Juloux. Clohars-Carnoët ghert zum Kommunalverband Quimperlé Communauté. Dr traditionäll Dialäkt vu Clohars-Carnoët ghert zem Bretonisch. Abtei Saint-Maurice, Carnoët Kapäll Saint-Maudet Mairie Abtei Saint-Maurice Léo Kerlo/Jacqueline Duroc: Peintres des côtes de Bretagne. De Quimper à Concarneau. De Pont-Aven à l'anse du Pouldu, Éditions du Chasse-Marée, 2006. Pierre Le Thoër/Marcel Gozzi: Clohars-Carnoët au fil du temps, Liv'Éditions, 2008. Marcel Gozzi/Isabelle Thieblemont: Clohars-Carnoët, la commune aux 170 villages, Liv'Editions, 2011. Marcel Gozzi/Jacques Vallois et Joel Le Thoer: Clohars-Carnoët et la mer Liv'Editions, 2012. Commons: Clohars-Carnoët – Sammlig vo Multimediadateie http://www.clohars-carnoet.fr Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: LCCN: n95084833 | SUDOC/IdRef: 178066958 | VIAF: 136203995
Clohars-Fouesnant (bretonisch Kloar-Fouenant) isch e franzesischi Gmai im Département Finistère in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Fouesnant un zum Arrondissement Quimper. Clohars-Fouesnant lyt am Odet am Atlantik, 11 km vu Quimper un 63 km vu Brest uf ere Hechi zwische 0 m un 71 m iber Normalnull. D Nochbergmaine sin Pleuven im Norde, Fouesnant im Oschte, Bénodet im Side, Combrit-Sainte-Marine im Weschte un Gouesnach im Nordweschte. Clohars-Fouesnant isch zum erschte Mol gnännt wore im 12. Jh. as Cloet Gual (1285 Croezual Foenant, 13. Jh. Cloezguall, 1349 Croezval, 1368 Crozgual Fuenant, 1368 Crozguall Foenant, 1516 Crozoal Foenant). Dr Maire vu Clohars-Fouesnant isch dr Michel Lahuec. Clohars-Fouesnant ghert zum Kommunalverband Pays Fouesnantais. Dr traditionäll Dialäkt vu Clohars-Fouesnant ghert zem Bretonisch. Château de Cheffontaines Chilche Saint-Hilaire Kapäll Notre Dame, Drennec Fontaine et calvaire du Drennec Kapäll Notre Dame Fontaine de Kerper Commons: Clohars-Fouesnant – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Coat-Méal (bretonisch Koz-Meal) isch e franzesischi Gmai im Département Finistère in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Plabennec un zum Arrondissement Brest. Coat-Méal lyt 65 km vu Quimper un 14 km vu Brest uf ere Hechi zwische 13 m un 88 m iber Normalnull. Coat-Méal isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1172 as Coetmael (1173 Coat Meal, 1318 Coetmel, 1516 Coetmeal, 1641 Coatmel). Dr Maire vu Coat-Méal isch dr Yann Le Louarn. Coat-Méal ghert zum Kommunalverband Pays des Abers. Dr traditionäll Dialäkt vu Coat-Méal ghert zem Bretonisch. Chilche Notre-Dame-des-Sept-Douleurs Commons: Coat-Méal – Sammlig vo Multimediadateie http://www.coat-meal.fr Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
De Christoph Blocher (* 11. Oktober 1940 z Schaffhuuse) isch än Schwiizer Unternehmer und Politiker (SVP). Vo 2003 bis 2007 hett er sini Partei als Bundäsrat verträtte. Är isch reformiert, isch verhüratet und het drei Töchtere, en Sohn u 12 Änkle. Sini Heimatorte si Züri und Schattehalb im Haslital (Bärner Oberland). Är isch z Laufe bim Rhyfall ufgwachse. Sini schuelischi Usbildig het är mit sächs Jahr Grundschuel agfange und denn no mit drei Jahr Sekundarschuel beändet. Nachder Schuel het är e landwirtschaftlichi Lehr gmacht. Denn het är di Landwirtschhaftlichi Winterschuel z Winterthur gmacht. Nachär het är Matur Typ C im Gymnasium gmacht. Nach der Matur isch är ga Jura studiere. Är isch Mitglied vo dä Zürcher SVP. Und är het d Aktion für äh unabhängigi und neutrali Schwiz (AUNS) gründet. Vor sire politische Karriere isch är ir EMS Chemie i d Rächtsabteilig igstige. 1983 het är Aktiemehrheit vo dere Firma ufkauft. I däm Jahr wo är isch Bundesrat worde, het är d Diräktion vor EMS Chemie sire Tochter übergä. Im Militär isch är Oberscht. Dur sini Ateil a dr EMS Chemie und dur Finanzgschäft mit em Martin Ebner het dr Blocher e Privatvermöge, wo me uff zwei bis drei Milliarde
Dr Barthold Heinrich Brockes (au: Bertold Hinrich Brockes), usgsproche: Brooks (* 22. Septämber 1680 z Hamburg; † 16. Januar 1747 z Hamburg) isch e dütsche Schriftsteller und Dichder in dr früeje dütsche Ufkläärig gsi. Si Hauptwärk isch die naturlürischi Gedichtsammlig Irdisches Vergnügen in Gott, wo d Natur din in iirer Schönheit und Nützlichkeit as Middler zwüschen em Mensch und Gott reflektiert wird. Es isch am Aafang populäär gsi und es het sonigi gee, won en noochgmacht häi, aber Kritiker wie dr Johann Christoph Gottsched si nid begäisteret gsi drvo. Zwäi Joorzäänt noch em Dood vom Brockes isch s as umbedütend aagluegt worde. Der für die Sünde der Welt gemarterte und Sterbende Jesus (Passionsoratorium, Text von 1712, vertont von Reinhard Keiser (1712), Georg Friedrich Händel (1716), Johann Friedrich Fasch (1717/19), Johann Mattheson (1718), Georg Philipp Telemann (1716) und Gottfried Heinrich Stölzel (1725)). (Übs.) Verteutschter Bethlehemitischer Kinder-Mord des Ritters Marino (noch Strage degli Innocenti vom Giambattista Marino), 1715. Irdisches Vergnügen in Gott, bestehend in Physicalisch- und Moralischen Gedichten (Gedicht, 9 Bänd), 1721–48. (Übs.) Aus dem Englischen übersetzter Versuch vom Menschen des Herrn Alexander Pope, 1740. (Übs.) Aus dem Englischen übersetzte Jahreszeiten des Herrn Thomson, 1744. Diedrich Diederichsen: Brockes, Barthold Heinrich. In: Neue
D Johannes-Bassioon (Passio Secundum Johannem, BWV 245) isch usser dr Matthäus-Bassioon die äinzigi authentischi Bassioon vom Johann Sebastian Bach, wo vollständig erhalte isch. Si ergänzt dr Evangeliebricht noch em Johannes, wie dr Jesus Christus gfangegnoo und krüzigt worden isch, dur Chorääl und Teggst, wo frei drzuezudichtet worde si. Si isch für e vierstimmige Chor, Gsangssoliste und Orchester gschriibe. S Wärk isch öbbe zwäi Stunde lang und wird hüte mäistens as Konzärtmuusig ufgfüert. Si isch aber ursprünglig Däil vom e Gottesdienst gsi und isch am Karfritig, am 7. April 1724, in dr Leipziger Nikolaichille urufgfüert worde. Die Nummerierung der Sätze in den verschiedenen Ausgaben ist nicht einheitlich. Dieser Artikel folgt der Nummerierung der Neuen Bach-Ausgabe. Wilhelm Rust: Passionsmusik nach dem Evangelisten Johannes, Band 12.1 der Gesamtausgabe der Bach-Gesellschaft, Breitkopf & Härtel 1863 (Online-Version der Partitur) Carl Eberhardt: Johannes-Passion Edition C. F. Peters, EP 8634 (Partitur), EP 39 (Klavierauszug) Arthur Mendel: Johannes-Passion – St. John Passion. Partitur. Serie II, Band 4 der Neuen Bach-Ausgabe, Bärenreiter (BA 5037-01), auch erhältlich als Taschenpartitur (TP 197) und als Klavierauszug (BA 5037-90); identisch mit Deutscher Verlag für Musik Leipzig DVfM 3093 (Studienpartitur) Arnold Schering: Johannes-Passion, Edition C. F. Peters 1986, EP 579 (Studienpartitur) Gerd Sievers: Johannes-Passion
Dr Henry James Brydges, 1. Duke of Chandos, PC (* 6. Januar 1673 z Dewsall, Herefordshire; † 9. August 1744 z Canons, Whitchurch, Middlesex) isch e britische Aadlige, Bauheer und Mezeen gsi. Dr Brydges het as Musterbild vom korrupte, ummoralische Aadlige us em 18. Joorhundert gulte, wo d Bracht gliebt und d Künst gförderet het. Er isch im Schatte vom Marlborough enorm riich worde und het für sich äins vo de brächdigste Heerehüüser z Ängland lo baue. Sini Zitgenosse häi gsäit, ass zu sine beste Zite si ufwändig Lääbensstil däm vom ene dütsche Kurfürst entsproche häig und häi em dorum "The Princely Chandos" (dr fürstligi Chandos) gsäit. Aber so schnäll wie si Stärn ufgstiige isch, so schnäll isch er wider verlosche. Dr Jonathan Swift het 1734 gschriibe: "Was er dur Betrueg erworbe het, het er dur Akzie verloore.". Zum sini Schulde abzaale, isch noch sim Dood si Residänz Canons abgrisse und s Baumaterial verstäigeret worde. Dr Chandos isch e Patron und Förderer vom Komponist Georg Friedrich Händel gsi, und si Naame isch dank em Händel sine Chandos Anthems unstärblig worde. John Robert Robinson: The Princely Chandos, A Memoir Of James Brydges, Paymaster-General To The Forces Abroad During The Most Brilliant
Dr John Gay (* 16. Septämber 1685 z Barnstaple, Devonshire; † 4. Dezämber 1732 z London) isch en änglische Schriftsteller gsi, wo vor allem Gedicht, Erzäälige, Romään und Faable verfasst het. Zämme mit em Jonathan Swift, Alexander Pope und John Arbuthnot het dr Gay d Grubbe vo Tory-Satiriker bildet, wo as Scriblerus Club bekannt gsi isch. Dr Gay isch us ere spaniolische Familie choo. No won er chlii gsi isch, het er sini Eltere verloore und er isch bi sim Unggle, em Reverend John Hammer, ufgwaggse. Er het uf dr Barnstable Grammar School gleert und het denn e Leer bim ene Siidehändler z London gmacht. Er het die Arbet ghasst, und het bald Zuegang zu literarische Zirkel in dr änglische Hauptstadt gfunde. 1712–1714 het er as Sekretäär im Huushalt vo dr Duchess of Monmouth gschafft. Därt het er im Joor 1714 The Shepherd's Week gschriibe, e Sammlig vo säggs Pastorale (Schööfergedicht). Spööter isch er dr Sekretäär vom Lord Clarendon worde, won e Abgordnete vo de Torys gsi isch. Noch em Dood vo dr Köönigin Anne isch d Tory-Regierig gstürzt worde, so dass dr Gay arbetslos worde isch. Er het Finanzspekulazioone gmacht, wo nid glunge si, und isch arm worde. In
D Matthäus-Bassioon, BWV 244, isch en oratorischi Bassioon vom Johann Sebastian Bach. Dr Bricht vom Liide und Stäärbe vom Jesus Christus noch em Evangelium vom Matthäus bildet s Ruggegroot. Ergänzt wird er mit iigströite Bassioonschorääl und erbaulige Dichdige vom Picander in freie Chöör und Arie. D Matthäus-Bassioon und d Johannes-Bassioon si die bäide äinzige authentische Bassioonswärk vom Bach, wo vollständig erhalte si. Si isch öbbe 200 Minute lang und het e Bsetzig vo Soliste, zwäi Chöör und zwäi Orchester. D Matthäus-Bassioon isch s umfangriichste und am sterkste bsetzte Wärk vom Bach und isch e Höhepunggt vo dr brotestantische Chillemuusig. D Uruffüerig het am 11. April 1727 in der Thomaschille z Leipzig stattgfunde. Noch em Bach sim Dood isch s Wärk lng vergässe gsi. Wo sä dr Felix Mendelssohn Bartholdy im Joor 1829 wider ufgfüert het, het d Bach-Rönessanse aagfange. Rüdiger Bartelmus: Die Matthäuspassion J. S. Bachs als Symbol. Gedanken zu einem unerschöpflichen musikalisch-theologischen Werk. In: Theologische Zeitschrift. Band 1, 1991, S. 18–65. Werner Braun: Die protestantische Passion. In: Ludwig Finscher (Hrsg.): Die Musik in Geschichte und Gegenwart. Sachteil. 2. Auflage. Band 7. Bärenreiter, Kassel 1997, ISBN 3-7618-1101-2, S. 1469–1487. Günter Jena: „Das gehet meiner Seele nah.“ Die Matthäuspassion von Johann
Dr Wältwasserdag findet syt 1993 alljohr am 22. Merz statt. Syt 2003 wird er vu UN-Water organisiert. Är isch in dr Agenda 21 vu dr UN-Konferänz fir Umwält un Entwicklig (UNCED) z Rio de Janeiro vorgschlaa un vu dr UN-Generalversammlig in ere Resolution am 22. Dezämber 1992 bschlosse wore. Mit dr Johre isch er all wichtiger wore. D UN ladet ihri Mitglidsstaate derzue yy, dää Dag fir d Yyfierig vu UN-Empfählige z bruche un konkreti Aktionen in ihre Länder z ferdere. All Johr ibernimmt aini vu dr vile UN-Agenture, wu zum Thema Wasser schaffe, d Laitig bi dr Ferderig un Koodinierig vu internationale Aktione fir dr Wältwasserdag. Dr Wältwasserdag 2005 isch unter dr Laitig vu dr UN-Abdailig fir wirtschaftligi un soziali Aaglägehaite (Department of Economic and Social Affairs, UN DESA) gstande un het dr Aafang markiert vum zwaite UN-Johrzehnt „Water for Life – Wasser für das Leben“ (2005–2015). Näbe dr UN-Mitglidsstaate hän au ne Dail Nitstaatligi Organisatione, wu sich fir sufer Wasser un Gwässerschutz yysetze, dr Wältwasserdag derzue gnutzt, di effetlig Ufmerksamkait uf Wassertheme z länke. Zum Byschpel veraastaltet dr Wältwasserrot all drei Johr in dr Wuche vum Wältwasserdag e „Wältwasserforum“, wu vor allem kritischi Pinkt in dr Vordergrund gstellt
Indie (Hindi: भारत, Bhărat) isch e Staat z Sidasie, wu dr grescht Dail vum indische Subkontinänt umfasst. Indien isch e Bundesrepublik, wu vu 29 Bundesstaate bildet wird un derzue sibe bundesunmittelbari Biet umfasst. D Hauptscadt isch Nei-Delhi. Dr Himalaya bildet di natyrli Nordgränz vu Indie, im Siden umschließt dr Indisch Ozean s Staatsbiet. Indie gränzt an Pakistan, s chinesisch Autonom Biet Tibet, Nepal, Bhutan, Myanmar un Bangladesch. Nochberstatten im Indische Ozean sin Sri Lanka un d Maledive. Indien isch e multiethnische Staat un mit iber 1,2 Milliarden Yywohner (2011) no dr Volksrepublik China s bevelkerigsrychscht Land vu dr Ärd. Indie giltet, no dr Yywohnerzahl, as greschti Demokraty vu dr Wält. Vu dr Landesflechi här ghert s zue dr zeh greschte Länder. Dr Name Indien isch vum Strom Indus abglaitet. Däm sy Name goht iber Vermittlig vum Altgriechisch (Indos) un Altpersisch (Hinduš) uf s Sanskrit-Wort sindhu mit dr Bedytig „Fluss“ zrugg.. Di europäische Seefahrer hän ganz Sid- un Sidoschtasie „Indie“ gnännt, was mer no an Näme wie Inselindie („Insulinde“) un em Staatsname Indonesie cha sää. In dr Kolonialzyt isch d Bedytig allmee uf di hitige Biet vu Indie, Pakistan un Bangladesch un bi dr Grindig vum indische Staat schließli uf di