rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Castries isch d Hauptstadt vum karibische Inselstaat St. Lucia. Si het rund 3.661 Yywohner im Stadtbiet un 16.134 Yywohner im suburbane Berych. Si lyt im glychnamige Quarter an dr Nordweschtkischte vu dr Insle un isch rund 65 Kilometer ewäg vum martiniquesche Hauptort Fort-de-France. Castries isch in dr Johr 1765 bis 1768 vu dr Franzose böue wore un 1785 noch em Charles Eugène Gabriel de La Croix de Castries, marquis de Castries, gnännt wore. Anne 1794 het dr Edward Augustus, Duke of Kent and Strathearn d Stadt no syre Mueter, dr Chenigi Charlotte vu Ängland in „Charlottesville“ umgnännt. Im April 1796 isch uf d Stadt mit Kanone gschosse wore, un s Fyyr, wu doderdur entstande isch, het d Stadt volständig verwieschtet. Au in dr Johr 1813, 1927 un 1948 isch d Stadt zue große Dail uusbrännt. Commons: Castries – Sammlig vo Multimediadateie Castries City Council – Offiziälli Websyte vu dr Stadt (Memento vom 7. Oktober 2013 im Internet Archive) Central Statistics Office: 2010 POPULATION AND HOUSING CENSUS PRELIMINARY REPORT (Updated April 2011). Archiviert vom Original am 31. Dezember 2013; abgruefen am 31. Dezember 2013. A Brief History of the City of Castries. Archiviert vom Original am 5. Juli 2013; abgruefen am
f x x x x xxx De Gotthardpass oder churz Gotthard (im Üürner Dialäkt Gottert, italienisch Passo del San Gottardo, rätoromanisch ) isch sit de Eröffnig vo de Gotthardbaan im Jaar 1882 de wichtigschti Alpepass im Nord-Süd-Vercheer über d Alpe. De Pass isch zwüschet Andermatt i de Ursere und Eriels (Airolo) i de Leventina im Kanton Tessin. De Name häd de Pass vom Patron vo de Kapälle uf de Passhöchi. D Gschicht vom Bärg isch im Artikel Gottard im online-Lexikon vom Dicziunari Rumantsch Grischun beschribe. Passhöchi: 2'106 Meter Passlengi: 27 Kilometer 12. Jaarhundert: d St. Gotthard-Kapälle bout 1220: e Saumpfad eröffnet als Teil vo de Strecki Basel–Mailand (Riibrugg Basel erscht 1225) 14. Jaarhundert: s Hospiz eröffnet 1830: d Straass färtig bout 1872–1882: Isebaantunnel bout (Gotthardbahn AG) 1970–1980: Straassetunnel bout 1996–2016: Gotthard-Basistunnel bout D Gotthardstrass vo Altdorf z Uri uf Abläntsche (Biasca) im Tessin isch zwüsched 1919 und 1930 boue worde. Uf de Nordsiite häd mer d Schtraas immer wider uusboue und verbreiteret, uf de Süüdsiite isch i de 1960er-Jaar e neui Straass boue worde, aber au di alti Straas dur d Tremola-Schlucht gits immer no. Bevor s e Straas über de Gotthardpass gee häd, isch gsaumet worde. De Saumwääg isch
Dr WWF (World Wide Fund For Nature, bis 1986 World Wildlife Fund) isch e Schwyzer Stiftig mit Sitz z Gland, Kanton Waadt. Si isch anne 1961 grindet wore un isch aini vu dr greschte internationale Natur- un Umwältschutzorganisiatione. S Woobedier vum WWF isch dr Groß Panda. Dr WWF setzt si yy fir dr Erhalt vu dr biologische Vylfalt vu dr Äärd, d noohaltig Nutzig vu natyrlige Ressourcen un d Verringerig vu dr Umwältverdräckig. D Organisation isch in iber 80 Länder mit aigene Biro verdrätte un wird vu iber fimf Millione Mänschen unterstützt. Syt dr Grindig vum WWF sin wältwyt 11,5 Milliarden US-Dollar in iber 13.000 Projäkt inveschtiert wore. Dr WWF finanziert si vor allem iber Spände. Dr WWF het an dr Grindig vu vyl andere Organisationen un Initiativen mitgwirkt, dodrunter s Forest Stewardship Council un s Marine Stewardship Council. Alexis Schwarzenbach: WWF – Die Biografie. 50 Jahre Naturschutz im Zeichen des Pandabären. Collection Rolf Heyne, München 2011, ISBN 978-3-89910-491-2. Kevin Riemer: Vertrauen im Kontext des nachhaltigen Konsums: Unter besonderer Berücksichtigung bisektoraler Kooperationen des WWF Deutschland. Akademische Verlagsgemeinschaft München, München 2015, ISBN 978-3-86924-624-6. Klaus-Henning Groth: Das große Buch des WWF – 40 Jahre Naturschutz für und mit den Menschen. Hrsg.: WWF
Norweege (oder Norwäge, Norwääge) isch es Chünigrych im Norde vo Europa. S Land lytt im Weschte vor Skandinavische Halbinsle und het e Flächi vo ca. 386.000 km² und ca. 5 Mio. Iwohner. Amtssprach isch Norwegisch, und zwar i de beede Variante Bokmål und Nynorsk. Im Norde läbe no es paar tuusig Saami oder Lappe. D Houptstadt isch Oslo. Bekannti Stedt sind ou Bergen (e Handelsstadt im Weschte), Trondheim (mit sym Dom), Lillehammer (won emal d Olympia stattgfunde hät) und Narvik (lytt am Polarkreis). Norweege het Grenze mit Schwede, Finnland un Russland. E Nochber – iber s Meer – isch au Dänemark. Di norwägisch Verfassig, wo hüt na mee oder weniger gültig isch, datiert ursprünglich vom 17. Mai 1814 und isch scho doozmaal ganz modäärn gsy: De Chünig het i Gsetzessache syt doo ekeis absoluts Vetorächt und s Parlament (Storting) chan en überstimme; au der Adel isch scho doo abgschaffet worde. De 17. Mai isch drum de Nationalfyrtig vo Norwäge. Vorbild für die Verfassig isch di demokratisch französisch Konstitution vom spaate 18. Jahrhundert gsy. Norweege isch eis vo de rychschte Länder vor Welt und het kei Schulde meh. D Houptikünft het Norweege durchs Öl und döre Fischfang. Weschtskandinavie isch um 900
Dr Hans-Arnold Metzger (* 5. Dezember 1913 z Stuegert, † 2. April 1977 z Esslenga am Necker) ischt a deitscher Kirchamusiker (Chorleider, Organischt ond Kombonischt) ond Hochschuellehrer gwäa. Dr Hans-Arnold Metzger kommt am 5. Dezember 1913 z Stuegert uff d Welt. Scho em Kendesalder lernt’r s Klaviir- ond Cello-Spiila. Noch seim Abidur belegt’r s Fach Orgel an dr Wirdabergischa Musikhochschuel en seira Hoimetstadt, ond hendrher studiirt’r noh Kirchamusik z Leipzig. Em Alder vo 19 Johr assischdiirt’r em graußa Albert Schweitzer bei-ra Konzertreis. Dodurch entstoht a Freindschaft zwischa deane zwoi Manna, wo s Leaba lang helt. Em Metzger sei erschda Stell als neababeruaflicher Kirchmusiker – er ischt emmer noh Student – ischt en Leipzig. De nächschde Stazioona vo seim Wirka send Eisleben ond schließlich fir a lengera Zeit Heilbronn, wo-nr Kantor ond Organischt an dr Kilianskirch wuud. Em Zwoida Weltkriag wuud dr Metzger so stark vrwondet, dass mr-em sein lenka Ondrschenkl ampudiira muaß. S oinzich Guade do drbei ischt, dass jetzt dr Kriagsdenscht fir-en beendet ischt. So koo-nr em Johr 1942 ans Leipziger Konservadorium zruckganga, jetzt abr nemme als Student, sondern als Professor. Glei noch-em Kriag grendet de Evangelisch Landeskirch vo Wirdaberg z Esslenga a oigena Schuel fir Kirchamusik ond macht
S Département Ain [ɛ̃] isch e Département z Frankrych, wo syn Name vom glychnamige Fluss überchoo hät. S ghert zur Region Auvergne-Rhône-Alpes un isch s 01. in dr alfabeetische Raiefolg vu dr franzesische Département. S Département Ain isch umgäbe vo de Départemäte Jura, Saône-et-Loire, Rhône, Isère, Savoie un Haute-Savoie un gränzt au noo aa d Schwiiz. Commons: Département Ain – Sammlig vo Multimediadateie Conseil général (franzesisch) Préfecture (franzesisch)
Aquileia (furlanisch Aquilee, dütsch Aquileja oder Agley oder au Aglar) isch e chlyni Stadt mit öpe 3500 Ywooner i dr norditeliänische Provinz Udine im Friaul. Im Biet vo dr hütige chlyne Gmeind isch i dr antike Zyt e grossi römeschi Stadt gsi. Wil Aquileia als politischs Zäntrum im Middelalter dur d Stedt Cividale, Grado und Venedig abglöst worden isch, sind no Ruiine vo de römische Gebäu erhalte blibe. Ane 452 hend d Hunne d Stadt Aquileia eroberet und kabut gmacht. D Römerstrooss Via Postumia isch dur ganz Norditalie vo Genua bis uf Aquileia gange, und do isch dr Afang vo de Strosse id Provinze vo de öschtleche Alpe, uf em Balkan und z Griecheland gsi. Bis is Middelalter het Aquileia dr wichtigscht Hafe a dr Adria gha. Dr Plinius dr Elter het über d Hafestadt gschribe. Scho früe sind z Aquileia Chrischte gsi, noch dr Legände het dr Evangelischt Markus dr häilig Hermagoras i dr Stadt als erschte Bischof ygsetzt. Bis ane 1751, wo s Bischtum ufghobe worden isch, sind d Bischöf vo Aquileia im Rang vo Patriarche gsi. I dr grosse Bischofschile, dr Basilika vom 11. Joorhundert, het me bi Uusgrabige es Mosaik uf em Fuessbode us em 4.
Suhr cha aini vo däne Bedütige ha: Suhr AG, e Gmaind im Kanton Aargau, Schwiz Suhr, en Familiename, wo hüüfig z Dütschland vorchunnt Suhr isch en Namesbestandtail vo: Jan Suhr, es Küschtemotorschiff, wo vo 1955 bis 2001 underwägs gsi isch TV Suhr, en Schwizer Handballverain, wo im 2008 mit em BTV Aarau zum HSC Suhr Aarau fusioniert hät
Dr Alois Burger (* 9. Novämber 1908 z Hàwenau; † 20. Mai 1959 z Neistadt isch e dytsche Haimetschriftsteller gsii. Syni Eltere sin baidi vu Ebedinge chuu. Noch em Erschte Wältchrieg isch d Familie retuur chuu uf Ebedinge. Dr Burger isch z Eschinge uf s Gimnasium gange un het urspringle welle ne Gwerblehrer gee. S Studium an dr Tächnische Hochschuel z Charlsrue het er aber wäg dr all schläächtere wirtschaftlige Lag mieße abbräche un het si derno freiwillig zum Rychsarbetdienscht gmäldet. Noch em Zweete Wältchrieg isch er uf Bonndorf retuurchuu. Är het zeerscht in dr Steinasäägi gschafft. Im Mai 1953 het er schließli uf dr Chraisverwaltig z Neistadt aafange schaffe. Är isch au langi Johr Laiter vu dr Volkshochschuel Neistadt gsii. In syre Neistedter Zyt isch e Großdail vu syne Wärch entstande. Är het vor allem uf Alemannisch gschribe, näbe Gedicht au Verzellige au Heerspiil un Theaterstuck. Mer chännt hit no sy Stuck „De Fazi… oder de Nazi?“, e Kumedi iber e Burgermaischterwahl, un „S’Jakobs Brünnele“, e Volksspiil iber d Wassernoot z Ebedinge, Di Badisch Zytig het zum 100. Geburtsdag iber en gschribe: „Alois Burger ist Synonym für Heimat und bringt wie kaum ein anderer Naturverbundenheit, Staunen über die Schöpfung,
Wind Gap (Pennsilfaanisch Deitsch : Gratdaal) isch e kleini Stadt im Northampton County im Bundesstaat Pennsylvania in de Vereinigte Staate vo Amerika. Si lit im Lehigh Valley un het 2,720 Iwohner (Stand: 2010). Wind Gap lit 228 m über em Meer, 34 km nördlich vo Allentown un 80 km südöstlich vo Scranton. Di Stadt het e Flächa vo 3,63 km². Wind Gap, Pennsylvania
Bregaglia (oder au Bergell, im Bergeller Tieläkt Bargaja, uf italienisch und rätoromanisch ) isch e politeschi Gmaind i der Region Maloja vom Bündnerland. Si lyt im obere Deil vom Daal Bergell. D Gmaind isch am 1. Jänner 2010 us de ehemolige Gmainde Bondo (uf Dütsch: Bundth), Castasegna, Soglio, Stampa und Vicosoprano entstande. Die sind zäme früener im Kreis Bergell vom Bezirk Maloja gsi, wo ane 2016 d Region Maloja worden isch. S Wappe vo dr Gmaind Bregaglia nimmt die mäischte Hauptelemänt vo de alte Wappe vo de früenere Gmainde im Taal uf. Es zeigt unden e Muur, was sech uf die berüemti Sperralaag vo Castelmur bi Bondo beziet, und obedra en Staibock, wo i dr Heraldik en «gmaini Figuur» isch und wo scho im 13. Joorhundert als Wappedier vom Bischof vo Chur ggulte het und jetz au im Kantonswappe stoot. Dr Steibock und d Farbe Schwarz und Wyss sind vom alte Wappe vom Gotteshuuspund abgleitet, wo s Bergell bis ane 1803 dezue ghört het. s alte Wappe vo Bondo s alte Gmaindwappe vo Castasegna mit em Cheschtelebaum s alte Gmaindwappe vo Soglio s alte Gmaindwappe vo Stampa s alte Gmaindwappe vo Vicosoprano S Bergell lyt a der Sproochgränze zwüschen em
D Maria „Mariele“ Loy (* 17. Juni 1951 z Hofsgrund as Maria Lorenz) isch e dytschi Dialäktdichteri. D Mariele Loy isch z Hofsgrund am Schauinsland uf eme Gassesepplehof ufgwachse. Mit 13 Johr isch si uf s Internat z Lohr gange. No dr Schuel het si ne Lehr as Chindergärtneri am Seminar z Fryburg gmacht. Si het as Chindergärtneri gschafft, bis ihri Chinder uf d Wält chuu sin. Si isch ghyrote mit em Hartmut Loy (* 1944) un het mit ihm zwai Chinder. Bis anne 1994 het d Familie z Fryburg gwohnt, derno sin si uf Hofsgrund zoge. Aagregt dur e Vordrag vum Gerhard Jung z Hofsgrund het si 1998 aagfange mit Schrybe uf Alemannisch, bi re Fahrt mit em Bus uf Fryburg heb si d Idee fir ihre erscht Gedicht „Stubenfliege“ ghaa. Aafangs het si nume fir si sälber gschribe, Gedicht, Gschichte, Sketsch. Wu d Ortsgruppe Dreisamtal vu dr Muettersproch-Gsellschaft im nämlige Johr zue me Dichterwettbewärb ufgruefe het, het si mit ihrem Gedicht „Stubenfliege“ dr erscht Bryys gwunne. Dr Klaus Poppen het ere Muet gmacht, wyter z schrbye. Si het s Dichterseminar vu dr Muettersproch-Gsellschaft bsuecht un het uf Lääsige ihri Sache vorgstellt. Anne 2000 het si unter em Titel
Auenstein, Auestei oder Gauestei isch de Name vo däne geografische Objekt: Auenstein AG, e Gmaind im Kanton Aargau, Schwiz Schloss Auenstein, e Burg z Gauestei im Aargau Auenstein (Ilsfeld), en Ortsteil vo de Gmeind Ilsfeld im Landchreis Heilbronn, Bade-Würtebärg, Dütschland Burg Auenstein, en abgangeni Burg z Oetzerau, Gmeind Oetz, Bezirk Imst, Tirol, Öschtriich
Das sind d Bischöf und sider 1988 d Erzbischöf vo Strossburg: dr heilig Amandus, öpe 343 bis 346 Justinus Maximinus Valentinus Solarius dr heilig Arbogast, vor 600 dr heilig Florentius, um 600 Ansoaldus, um 614 Biulfus Magnus Aldo Garoinus Landbert Rotharius Rodobaldus Magnebert Lobiolus Gundoald Udo I., um 700 Widegern, 1. Helfti vom 8. Joorhundert Wandalfried, öpe 730 Heddo, sid ane 734 Ailidulf, öpe 765 Remigius, 765 bis 783 Rachio, 783 bis 815 Udo II., 815 Erlehard, öpe 817 Adalog, 817 bis 822 Bernald, 822 bis 840 Udo III., 840 Rathold, 875 bis 888 Reginhard, 876 bis 888 Walram, 888 bis 906 Otbert, 906 bis 913 Gozfrid, 913 Richwin, 914 bis 933 Ruthard, 933 bis 950 Udo IV., 950 bis 965 Erkanbald, 965 bis 991 Wilderod, 991 bis 999 Alawich II., 999 bis 1001 Werner I. vo Habsburg, 1001 bis 1028 Wilhelm I., 1028/1029 bis 1047 Hezilo, 1048 bis 1065 Werner II., 1065 bis 1079 Theobald, 1079 bis 1084 Otto vo Hohestaufe, 1084 bis 1100 Balduin, 1100 Kuno vo Michelbach, 1100 bis 1123 Bruno, 1123 bis 1126 Eberhard vo Fürstebärg, 1126 bis 1127 Bruno, 1129 bis März 1131 Gebhard vo Urach, 1131 bis 1141 Burchard von Michelbach, 1141 bis 10.
Seeberg isch de Name vo däne geografische Objekt: Seeberg BE, e Gmeind im Kanton Bärn, Schwiz Gmeindsteil: Seeberg, en Stadtteil vo Köln-Chorweiler, Nordrhy-Westfale, Dütschland Seeberg, en Ortsteil vo de Stadt Altlandsberg, Landchreis Märkisch-Oderland, Brandeburg, Dütschland Seeberg, en Ortsteil vo de Gmeind Haag an der Amper, Landchreis Freising, Bayern, Dütschland Seeberg, en Ortsteil vo de Gmeind Petting, Landchreis Traunstei, Bayern, Dütschland Seeberg, en Ortschaft i de Gmeind Weyregg am Attersee, Bezirk Vöcklabruck, Oberöschtrych, Öschtrych Seeberg, en Wyler i de Gmeind Leimbach, im Kanton Aargau, Schwiz historisch: Herrschaft Seeberg, en ehmolegi Herrschaft im böhmische Erzgebirge, Tschechie Seeberg, de dütsch Name vo Ostroh, en Ortsteil vo Poustka im Okres Cheb, Tschechie Seeberg, de dütsch Name vo Chrzypsko Wielkie, e Gmind i de Woiwodschaft Grosspole, Pole Bauwärk: Burg Seeberg, e Burg im Ortsteil Ostroh vo de Gmeind Poustka, Tschechie Burg Neuseeberg, de dütsch Name vo de Burgruine Nový Žeberk bim Ortsteil Pyšná vo de Gmeind Vysoká Pec im Okres Chomutov, Tschechie Päss, Bärg, Erhebige: Seebergsattel au „Kärntner Seeberg“, en Öbergang a de Gränz zwüsched Kärnte und Slowenie Steirischer Seeberg, en Gebirgspass i de Steiermark, Öschtrych Seeberg, en Bärg mit Sternwarte bi Gotha, Thüringe, Dütschland Seeberg oder Seebergkopf, en Bärgrugge bi Bayrischzell z Bayern, Dütschland
D Sieba Schwoba, dytsch Die Sieben Schwaben, send Gschichte iber sieba grotesk dumme Schwoba. Vo deam Stoff gits viile Variante. Markanter Häepunkt vo deam Dummeschwank isch moischt dr Kampf gege e Monschtr, wo si als Has do usse stelled. De Helde vo dr Gschicht representiere au sieba Charaktrtype. Im Märle vo de Briader Grimm, vorn am Spiiß dr Herr Schulz, nacher dr Jackli, dr Marli, dr Jergli, dr Michal, dr Hans und hinte dr Veitli. D Gschicht isch 1545 in em Moischterlied vom Hans Sachs erschtmols niedrgschriebe wore (als 9 Schwoba). D Schwoba als Ziil vo Spässle und Spott vo andre Landsmannschafte, als tollpatschig und grotesk dumm bschriebe. D Gschichte vo d Sieba Schwoba ghäre seitdem zue Volkskuldur. Bis in d 1950er Johr hod jeds Kind s Märle vo d Briader Grimm, wo 1857 ufgschriebe wore isch, dozue kennt. Dr Sebastian Sailer (1714–1777) hot e Komödie Die sieben Schwaben (Text lueg n dr Alemannische Textsammlig) im oberschwebische Dialekt gschriebe und isch vor allem dur deam Schwank bekannt wore. Er git au als Grinder un Moischter vo dr schwäbische Dialektdichtig. D sieba Helde vom Sailer send: dr Gelbfüßler, dr verfrässe Spätzlesschwab, dr schlofrig Nestlerschwab, dr ufsässig Mückenschwab, dr dreckig Spiegelschwab, dr
Hohentengen isch de Name vo däne Ort z Bade-Würtebärg: Hohentengen am Hochrhein, e Gmaind im Landchrais Waldshuet Hohentengen (Oberschwaben), e Gmaind im Landchrais Sigmaringe zuedäm: Hohentengen (Landschaftsschutzgebiet), es 2,141 ha grosses Landschaftsschutzgebiet z Hochetenge im Landchrais Waldshuet, Bade-Würtebärg
D Luise Katharina Meier, gnännt s Breite-Lieseli (* 12. Dezämber 1933 as Luise Katharina Bromberger; † 9. Merz 2019) isch e dytschi Dialäktdichteri gsii. D Meier isch e Dochter vum Buur Karl Bromberger un syre Frau Hilda gsii. Si isch mit eme Brueder un ere Schweschter uf em St. Johannis-Breite-Hof („d Breiti“) ufgwachse. In d Schuel isch si uf Chander, wu si all Dag het mieße aane laufe, wel s z Sitzechilch im Chrieg kai Schuelunterricht gee het. No dr Volksschuel het si z Löörech e Huushaltsjohr gmacht un isch derno retuur uf dr Buurehof vu dr Eltere un het dert mitghulfe. Bi me Danz het si dr Emil Meier vu Dannechilch, en Imker, chänneglehrt un anne 1955 hän si ghyrote. Si hän zerscht zäme uf dr Breiti gwohnt un drei Dechtere zäme iberchuu. Anne 1965 isch si mit dr Familie uf Feuerbach in e aige Huus zoge. Dert het si si in dr Chilchegmai engaschiert, unter anderem as Meesmeri, un het au im Choor gsunge. Anne 2001 isch ihre Mann gstorbe. Syt 2012 het d Meier z Chander im Bedreite Wohne gläbt. In dr Nacht vum 9. uf dr 10. Merz 2019 het s s Breite Lieseli d Auge
Dr Pierre Henry (* 9. Dezämber 1927 z Paris; † 5. Juli 2017 ebe dert) isch e zytgnessische franzesische Kumbenischt gsii. Är giltet as ain vu dr frieje Verdrätter vu dr elektronische Musik un dr Musique concrète. Dr Henry het scho as e Chind, vu 1937 bis 1947, am Pariser Konservatorium studiert, unter anderem bi dr Nadia Boulanger, em Felix Passerone un em Olivier Messiaen. Zwische 1949 un 1958 het dr Henry am Club d’Essai-Studio vum RTF gwirkt, wu vum Pierre Schaeffer grindet woren isch. In dr Johr 1949 bis 1950 het dr Henry zäme mit em Schaeffer d Symphonie pour un homme seul kumbeniert. D Uruffierig isch am 18. Merz 1950 gsii un het fir Ufsää gsorgt, wel dr Henry zäme mit em Schaeffer un em Jacques Poulin in dr Pariser École Normale de Musique de Paris e Wäärch ohni Partitur vorgstellt het, wu elektronisch mit Hilf vu Schallblatten iberdrait woren un nume us Klangcollagen bstanden isch. Dää Dag giltete as Geburtsstund vu dr Musique concrète. Anne 1958 het dr Henry s RTF verloo un het 1960 zäme mit em Jean Baronnet s erscht privat elektronisch Studio vu Frankrych grindet. Dr Henry het syter anne 1952 näbe Ballett- au
Pavia isch en iteliäneschi Stadt i der Lombardei. D Stadt lyt am Fluss Ticino, öpe 35 Kilometer südlich vo Mailand. Scho vor de Röömer und dänn im Römische Rych isch der Ort, wo Ticinum Papiae gheisse het, es bedütends Zäntrum für d Region am Po gsi. Ane 568 händ d Langobarde Oberitalie eroberet und Pavia zu irere Houptstadt gmacht. Ane 774 isch si vom Heer vom Karl em Grosse eroberet worde. Pavia het eini vo de eltischte Universitääte vo Europa. Si isch ane 1361 gründet worde. Vo 1525 bis 1713 isch Pavia vo de Spanier bsetzt gsi. Sid 1860 ghört d Stadt zu Italie. San Michele Maggiore San Pietro in Ciel d'Oro Castello Visconteo dr Dom vo Pavia d Certosa, es Chloschter d Kathedrale d Chile Sankt Michael d Chile Sankt Peter d Bogebrugg s Schloss Commons: Pavia – Sammlig vo Multimediadateie Comune di Pavia d Webite vo dr Gmeind (italienisch) Pavia uf urlaub-lombardei.de (dütsch) Demographic Balance and resident population by sex on 31st december 2022. Italian National Institute of Statistics, abgruefen am 14. Mai 2023.
Das sind d Äpt vom Chloschter Rychenau uf dr Insle im Undersee gsi: Pirmin, dr Gründer und dr erscht Apt vo ane 724 bis 727; är wird als Heilige vereert. Heddo, 727 bis 734 Keba, 734 bis 736 Arnefrid, isch au Bischof vo Konstanz gsi Sidonius, au Bischof vo Konstanz Johannes, 760 bis 782, au Bischof vo Konstanz und Apt vom Chloschter Sangale Peter, 782 bis 786 Waldo, 786 bis 806) Haito, 806 bis 823, au Bischof vo Basel Erlebald, 823 bis 838) Ruadhelm, öpe 838 bis 842) Walahfrid Strabo, 838, 842 bis 849 Folkwin, 849 bis 858 Walter, 858 bis 864 Hatto II., 864 bis 871 Ruodho, 871 bis 888 Hatto III., 888 bis 913, au Erzbischof vo Mainz und Apt vo de Chlöschter Ellwange, Lorsch und Wysseburg Hugo, 913 Thieting, 913 bis 916 Heribrecht, 916 bis 926 Liuthard, 926 bis 934 Alawich I., 934 bis 958 Ekkehard I., 958 bis 972 Ruodmann, 972 bis 985 Witigowo, 985 bis 997 Alawich II., 997 bis 1000 Werinher, 1000 bis 1006 Immo, 1006 bis 1008 Berno, 1008 bis 1048 Ulrich I., 1048 bis 1069 Meginwart, 1069 bis 1070 Ruopert, 1071 Ekkehard vo Nälleburg, 1071 bis 1088 Ulrich II., 1088 bis 1123
Lumnezia isch e politeschi Gmaind im Taal Lugnez im Bündnerland. Die neui Gmaind isch am 1. Jänner 2013 us de ehemolige Gmainde Cumbel, Degen, Lumbrein, Morissen, Suraua, Vignogn, Vella und Vrin pildet worde. Di alti Gmaind Suraua isch sälber erscht ane 2002 entstande, wo d Gmainde Camuns, Surcasti, Tersnaus und Uors-Peiden zämegleit worde sind. S neue Gmaindwappe zeigt s alte Toor vo der gmuurete Letzi a der Taalstrooss, d Porclas. Chapälle vom heilige Sebastian z Degen d Siidlig us dr Bronzezyt uf em Hügel Crestaulta d Chile vom heilige Vinzenz z Vella d Chile vo der heilige Maria z Vrin s Baihuus näb der Chile z Vrin d Burg vo Surcasti s Durmhuus Cas0aulta z Lumbrein d Chapälle vom heilige Andreas z Lumbrein d Chapälle vom heilige Josef z Vrin d Moritzchapälle z Cumbel d Valentinschapälle z Vrin d Chapälle vom heilige Viktor z Degen d Chile vom Sankt Florian z Vigogn d Chile vom heilige Josef z Surcasti d Sankt Luzichile z Peiden d Mariechile z Degen d Sankt Martinschile z Lumbrein d Rochus-Chile z Vella d Sankt Stefans-Chile z Cumbel d Chile vo de heilige Apollinarius und Maria Magdalena z Tersnaus d Chile vo de heilige Valentin und
Dr Hermann Mühleisen (* 10. November 1903 z Echderdenga – seit 1975 Leifelda-Echderdenga –, † 17. Februar 1995 z Ludwigsburg) ischt a deitscher Kirchamusiker (Landesposaunawart, Chorleider ond Musikpädagog) gwäa. Dr Hermann Mühleisen ischt am 10. November 1903 z Echderdenga uff d Welt komma. Noch seira Schuelzeit hot’r zerscht amol a Schuahmacherlehr gmacht ond sich hendrher noh an dr Karlshöhe Ludwigsburg zom evangelischa Diakon ausbilda lassa. Em Alder vo 24 Johr schliaßlich hot’r d Priafong zom Gemeindehelfer abglegt ond em Johr druff ischt’r zom Diakon eigsegnet worra. Noh em gleicha Johr (1928) hot’r an dr Stuegerter Musikhochschuel a zwoijährigs Studiom oogfanga. Hendrher ischt’r Sekredär beim domoliga Wirdabergischa Evangelischa Jongmennerbund worra. Emmer hot’r als Ziil vor Auga ghet, bei dr Wirdabergischa Landeskirch a wirksama Posauna-Arbet uffzobaua. So ischt’r 1931 en dr Gschicht vo dr evangelischa Kirch en Wirdaberg dr erschde Landesposaunawart worra, wo des Amt als Hauptberuef ausgfillt hot. En seira Eigaschaft als Landesposaunawart isch dr Mühleisen viil em Lendle romgreist, hot oo-ermiadlich Posaunachor-Schualonga abghalda ond d Kircha beim Grenda vo neie Posaunacheer berooda. Em Zwoida Weltkriag ischt em Mühleisen zoguad komma, dass’r a Kerperbehenderong ghet hot. So hot’r et Soldat werra miaßa ond hot em Dridda Reich sei Posaunaarbet fortfihra kenna.
D Katharina vu Lothringe (* 1407; † 1. Merz 1439) isch d Frau vum Markgrof Jakob I. vu Bade gsii. Si isch als Dochter vum Herzog Karl II. vu Lothringe un dr Pfalzgreefi Margarete uf d Wält cho und isch am 1. Merz daift wore. Am 25. Juli 1422 het si dr Jakob I. vu Bade ghyrote. Us dr Eh sin die Chinder fiirigange: Karl († 24. Februar 1475 z Pforze), het 1447 z Pforze d Katharina vu Eschtrych ghyrote Bernhard (* 1428 z Pforze; † 12. Juli 1458 z Moncalieri/Oberitalie), seliggsproche. Johann (* 1430; † 9. Februar 1503 z Ehrenbreitstein); Erzbischof un Churfirscht vu Trier Georg (* 1433; † 11. Februar 1484 z Moyen), Bischof vu Metz Markus (* 1434; † 1. September 1478) Margarete (* 1431; † 24. Oktober 1457 z Ansbach), het 1446 z Heilsbronn dr Albrecht III. ghyrote Mathilde († 1485), Äbtissi z Trier Normdate: GND: 1203001045 | VIAF: 4460157952116765600006