rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Scheid (rätoroman. Sched) isch a Dorf i da pilitischa Gmaind Domläschg, wo zum Krais Domleschg (bis Ändi 2017) bzw. i de Region Viamala vum Kanton Graubünda ghört. Di ehemooligi Gmeind bestoot uss zwee Ortsdeil, Purz (dütsch: Oberscheid) un Sched (Unterscheid). Usserdäm ghört de Wyyler Laschignas un mehreri Einzelghöf dezue. Zum erschte Mool erwäänt wird Scheid im 12. Joorhundert als de Side. D Herrschaftsrächt sin 1527 ussgchauft worde. Reformiert isch de Ort entgültig nooch 1600 worde. D Stroosseverbindig in s Tal isch 1904 fertiggstellt worde. Au hüt no isch d Landwirtschaft mit Ackerbau un Viewirtschaft de wichtigscht Erwerbszwyyg, un de Tourismus spiilt ke grossi Roll. Uf de 1. Januar 2009 hät Scheid zämme mit Feldis/Veulden, Trans un Tumegl/Tomils zur Gmeind Tomils fusioniert. Syt em 1. Januar 2015 ghört Tomils zämme mit Almens, Paspels, Pratval und Rodels zur neue Gmeind Domleschg. Scheid isch hüt also e Frakzion vo Domleschg. Di ursprüngli Sprooch vo Scheid isch Sutselvisch, e rätoromanischi Mundart. Scheid isch de Ort im Domleschg un Heinzeberg, wo sich s Romanisch am längschte het chönne halte. No im Joor 1970 hen 94 % vo de Yywohner Romanisch als Muettersprooch aagee, 1980 sin es 60 % gsi un ersch syt de Volchszäälig vo
Rothebrunne (rätoromanisch Giuvaulta oder Givòlta) isch e politischi Gmeind i de Region Viamala vum Kanton Graubünde. Rothebrunne wird 1472 als de Hof Juvalt zum erschte Mool erwäänt. De dütsch Name isch 1572 zum erschte Mool belait. Im 12. bzw. 13. Joorhundet sin d Burge Hoch- un Innerjuvalt baut worde. Bis um 1848 het de Ort zue Tumegl/Tomils ghört. Syt em 16. Joorhundert isch de Ort reformiert. Syt 1896 isch Rothebrunne aa d Rhätischi Bahn aabunde, syt 1897 aa d Fahrstroosse. In de 1920er hen sich mehreri Yyrichtige aagsiidlet: 1922 e kantonals Altersheim un e Ussestation vo de psychiatrische Klinik Cazis, 1935 e Chinderheim un 1961 e Sonderschuelheim. Ursprüngli isch z Rothebrunne Sutselvisch, e rätoromanischi Mundart, gschwätzt worde. Im Joor 2000 hen zwar 14,2 % vo de Bevölcherig aagee, dass si täglich Romanisch schwätze, allerdings handlet es sich debi numme um Zuezogeni uss andri Gmeinde. Im Joor 1980 het de Lehrer Angelo Tscharner uss Feldis no vo eim yyheimische Maa berichtet, wo no e weng Romanisch chönnt, alli andri wäre Zuezogeni. Bi de Volchszäälig vo 1880 hen z Rothebrunne no 70,7 % Romanisch als Muettersprooch aagee, un syt 1900 sin d Dütschsproochige mit 49 % gäge 47 % Romanischsproochige in de
Letzidurm isch dr Name vo zwei Dürm, wo nooch binenander stöhn am Ändi vo dr früehnere Stadtmuure, wo deilwiis rekonstruiert worden isch, im Basler Dalbe-Quardier. Dr üsser Letzidurm isch 1676 im Dalbe-Quardier im barocke Stil baut worde näben em eigetlige Letzidurm, wo us dr Zit vo dr Gotik im 14. Johrhundert stammt. Wo dr elteri Durm, wo Zinne gha het, 1863 abgrisse worden isch, het män em barocke Durm Letzidurm afo säge und er het dä Name au bhalte, wo dr alti Letzidurm 1978/79 wider rekonstruiert worden isch. 1911 isch dr Dalbe-Rhiiwäg ufgschüttet worde, und dr underi Deil vom Durm isch im Bode verschwunde; dorum gseht er hüte vil chliiner us as früehner emol. Mit em Rhiiwäg isch 1911 au d Terrasse entstande, wo bim Letzidurm in Rhii uusestoht. Bis 1930 het mä sä bruucht zum die letzte milidärische Wehrbaute an däm historischen Ort z errichde. Letzi isch e gschichtligs Wort für d Gränzschutzwehr, also für Stadtmuure. Ursprünglig het mä mit Letzi en altschwiizerischi milidärischi Sperri in Däler bezeichnet ( letze in dr Bedütig vo ufhalte). Dr barocki Letzidurm isch früehner diräkt am Rhiiufer gstande. Im undere Stock, wo mä vo dr Muure uus iine choo isch, befinde sich in
47.5597138888897.5887416666667Koordinate: 47° 33′ 35″ N, 7° 35′ 19,5″ O; CH1903: 611298 / 267678 S Rhiidoor isch en ehemoligs Stadtdoor vo dr Stadt Basel und emol Bestanddeil vo dr innere Basler Stadtmuure gsi. Es isch s Door uf dr Groossbasler Site an dr Rhiibrugg gsi. Grad bachab von em isch s Niidere Rhiidoor gstande. Es isch 1839, zwanzig Joor vor dr Verabschiidig vom Basler Stadterwiiterigsgsetz vo 1859 abgrisse worde. Es git verschiidnigi Theorie zum Baudatum vom Rhiidoor. Die einti sait, es haig sini Wurzle in römische Zite. Wohrschiinliger isch aber, ass es wie d Rhiibrugg um 1225/26 vom Bischof Heinrich vo Thun baut worden isch. Am Aafang het dr Doordurm e Zugbrugg gha, die isch aber gege s Ändi vom 14. Johrhundert wo die Üsseri Stadtmuure fertig baut gsi isch dur e fests Bruggestück ersetzt worde. Um 1363/64 het mä s Rhiidoor renoviert. Ab 1376 isch beleit, ass es im Rhiidoor Gfängniszelle gee het. Im Allgemeine si in de Stadtdoor liichti Vergehä abbüesst worde, es het aber au dr „Fläädermuusdurm“ im Rhiidoor gee, wo Schwerverbrächer iigsperrt worde si. Im Johr 1376 isch s im Zug vo dr Böse Fasnacht zu Unruehje in dr Stadt cho. Für zum Riiter dr Durchgang z
Tumegl/Tomils (rätoromanisch Tumegl, dütsch Tomils) isch es Dorf i de politische Gmeind Domläschg, wo (bis Ändi 2017) im Krais Domläschg bzw. i de Region Viamala im Kanton Graubünde ligt. De Ortsname vo Tumegl/Tomils het em ganze Domleschg (rätoromanisch Tumleastga/Tumgleastga) de Name gee. Er goot uff di latiinschi Verchlynerigsform vo „Hügel“ tumbiculus zrugg. Tumegl/Tomils ligt südlich vo Rothebrunne un unterhalb vo Schaid un Trans im nordöstlicha Tail vom Domleschg. Di ehemolig Gmaind hät Boda ka bis an Hinderrhy aabe. Erwäänt wird de Ort zum erschte Mool 1141 als in Tumillis. Um 1250 isch s Schloss Ortestei uf eme Hügel südweschtlich vom Dorf errichtet worde, vo wo uss s Üsseri Domleschg verwaltet worde isch. 1275 isch de Ort vum Bischof aa d Vazer gange. 1527 hen sich d Buure vo de Herrschaftsrächt freigchauft un hen deno bis 1853 zur Grichtsgmeind Ortestei ghört. De Ort isch in de Reformation katholisch blibe. D Fahrstrooss über Schaid uff Feldis isch 1904 fertiggstellt worde. Uf de 1. Januar 2009 hät Tumegl/Tomils zämme mit Feldis/Veulden, Trans un Schaid zur neue Gmeind Tomils fusioniert. Sit em 1. Januar 2015 ghört Tomils zämme mit Almens, Paspels, Pratval und Rodels zur neue Gmeind Domleschg, isch also e Frakzion vo Domleschg.
Noieburg (französisch Neuchâtel, frankoprovenzalisch a Ntchati [a ntʃaˈti], düütsch Neuenburg) isch e politischi Gmeind und e Stadt im Kanton Noieburg. Si isch de Hauptort vo dem Kanton. Noieburg ligt am Jurasüdfuess und direkt am Ufer vom Noieburgersee. De Gmeindsbann vo Noieburg umfasst 1'745 Hektare, dodervo sind 36 Prozänt überbaut. Di andere 64 Prozänt vo de Gsamtflächi sind meischt Matte und Wälder am Jura obe. Bi Noieburg chunt der Fluss Seyon, wo z’oberscht im Val-de-Ruz bim Chasseral afoot und dur die änggi Seyonschlucht und denn näb der Stadt dur nes Dunäll in See abelauft; näbem alte Seyongrabe isch e Felsrügge, wo druff s Schloss stoot. Im Nordoschte goot der Gmeindbann wyt über de Bärgrügge vom Chaumont ufe bis zu den Alpweide über em Dorf Enges und fasch bis zum Chasseral. Di ursprünglich unabhängige Gmeinde Serrières am See unde und Chaumont ufem Bärg ghöret au zu Noieburg. 1930 isch au d Gmeind La Coudre uf Noieburg ygmeindet worde. D Stadtkwartier vo Noieburg sind: 1: Draizes – Vauseyon 2: Serrières 3: Alpes 4: Trois-Portes 5: Nord 6: Centre 7: Beaux-Arts 8: Maladière – Mail 9: La Coudre 10: Monruz 11: Pierre-à-Bot – Acacias 12: Chaumont D Nochbergmeinde vo Noieburg sind Milvignes, Peseux, Valangin,
Bàtzedorf ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Hàwenau un zem Arrondissement Haguenau-Wissembourg. Bàtzedorf lijt sìdweschtlich vun Hàwenau uf re Heche zwìsche 161 un 206 m ìwer em, Meerespiegel. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. D Maire vun Bàtzedorf ìsch d Isabelle Dollinger. Bàtzedorf ghert zem Kommünàlverbànd Haguenau. Dr elsassisch Dialekt vun Bàtzedorf ghert zem Owerrhinàlemànnisch. D Vorfahre vun dr Marx Brothers stàmme vun Bàtzedorf. Ihre Urgroßvàtter Simon Marx ìsch 1803 z Bàtzdorf uf d Walt kumme. D Familie ìsch speter uf Hufalde un no uf Metzwiller zöje. Vun dert üs ìsch ìhre Vàtter, dr Samuel Marx, in d USA üsgwàndert. Kìrich Saint-Arbogast (1781) Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Batzendorf – Sammlig vo Multimediadateie https://web.archive.org/web/20190616095322/http://www.batzendorf.fr/ Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: GND: 7537975-2 | LCCN: n90712455 | VIAF: 168022296
Barschem ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Hàwenau un zem Arrondissement Haguenau-Wissembourg. Barschem lijt zwìsch em Zorndàl un em Moderdàl rund 25 Kilimeter nerdlich vun Stroßburi. D Nochbergmeine sìn Keffendorf ìm Norde, Schwaighüse ìm Nordoschte, Wìnterschhüse ìm Oschte, Bàtzedorf ìm Sìdoschte, Heestett ìm Sìde, Wìttersche ìm Sìdweschte un Hìttedorf ìm Nordweschte Barschem ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 798 àls Beroldashaim. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Barschem ìsch dr Rémy Gottri. Barschem ghert zem Kommünàlverbànd Haguenau. Dr elsassisch Dialekt vun Barschem ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Kìrich Saint-Martin, mìt Bìlder vun dr Carola Sorg vun 1859 Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: GND: 7569526-1 | VIAF: 242771808
Dr Johannes Fatio (14. Juni 1649 z Baasel; † 28. Septämber 1691 z Baasel) isch e Basler Mediziner und Revoluzzer gsi. Dr Fatio isch 1649 z Basel uf d Wält cho und am 14. Juni dauft worde. Er isch dr Sohn vom Johann Anton Fatio und dr Christina Henricpetri gsi. 1662 het ere sich an dr Basler Uni iigschriibe. 1672 isch er Mitgliid vo dr Schererzumft, wo d Chirurge drzue ghört hai, worde. Si Dokter het er vo dr Universität vo Valence übercho. 1673 het er d Margaretha Schönauer ghürotet. Won er 1678 het welle aggregatus wärde an dr medizinische Fakultet, het en d Uni abgwiise. 1688 het si en beschuldigt, e Kurpfuscher z si. Dr Fatio het aber as Chirurg und Geburtshälfer gschafft und isch sehr beliebt und erfolgriich gsi. 1690 het er «Helvetisch-Vernünftige Wehe-Mutter» verfasst, wo für si Zit e sehr fortschrittligs Wärk über Geburtshilf gsi isch, aber erst 1752 z Basel erschiine isch, wil dr Root dr Fatio 1691 as Revoluzzer het lo chöpfe und das als abschreckends Bischbil de Lüt het welle vor Auge halte. Dr Fatio het vom berüehmte Geburtshälfer an dr Pariser Maternité, em François Mauriceau (1637-1709), glehrt und in siim Buech Fäll us
D Basler Zümft si gnosseschaftlig organisierti Korporazioone gsi, wo im Lauf vom spoote Middelalter und dr früehje Neuzit die politischi Macht in dr Stadt eroberet hai und bis ins 19. Johrhundert iiflussriich bliibe si. Basel het zsämme mit Züri, Schaffuuse und Sanggalle zu de wichdigste Zumftstedt in dr Eidgenosseschaft ghört. Im dütschsprochige Ruum isch d Bezeichnig «Zumft» zum erste Mol 1326 z Basel erwähnt worde. 1337 isch dört d Zumftverfassig iigfüehrt worde. D Zümft si vo Zumftmeister und vo de Sächser gleitet worde, wo zämme en Art Zumftgricht bildet hai. D Zumftmeister si z Basel vo de Zumftvorständ gwehlt worde und hai d Helfti vo de Mitgliider vom Chliine Root usgmacht; und mit em Oberstzumftmeister, wo zwar zerst no e Dienstmaa vom Bischof gsi isch, hai d Zümft au non e politischi Position gha, wo dere vom Bürgermeister ebebürtig gsi isch. Wo 1392 s Chläibasel zur Stadt Basel choo isch, si d Chläibasler de Groossbasler Zümft zuedäilt worde. Die grosse Familie hai s aber im Lauf vom 17. und 18. Johrhundert fertigbrocht, ihri Macht au in de Zümft z befestige. Wo sich 1690 dr Groossi Root vo dr Bevormundig dur e Chläi Root het welle befreie, het er sich uf
Dàiedorf oder Dauedorf ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Hàwenau un zem Arrondissement Haguenau-Wissembourg. Dàiedorf ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 742. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Dàiedorf ìsch dr Claude Bebon. Dàiedorf ghert zem Kommünàlverbànd Haguenau. Dr elsassisch Dialekt vun Dàiedorf ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Dauendorf – Sammlig vo Multimediadateie http://dauendorf.free.fr Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: SUDOC/IdRef: 050765493 | VIAF: 242361811
Heestett ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Hàwenau un zem Arrondissement Haguenau-Wissembourg. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Heestett ìsch dr Clément Jung. Heestett ghert zem Kommünàlverbànd Haguenau. Dr elsassisch Dialekt vun Heestett ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Heestett lejt àn dr Départementstroß D419. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Hochstett – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: VIAF: 241166560
Hìttedorf ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Hàwenau un zem Arrondissement Haguenau-Wissembourg. Hìttedorf ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 797 àls Hittendorphe. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Hìttedorf ìsch dr Francis Klein. Hìttedorf ghert zem Kommünàlverbànd Haguenau. Dr elsassisch Dialekt vun Hìttedorf ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Huttendorf – Sammlig vo Multimediadateie http://www.mairie-huttendorf.fr Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Kàltehüse ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Bìschwiller un zem Arrondissement Haguenau-Wissembourg. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. D Maire vun Kàltehüse ìsch d Isabelle Wenger Baehl. Kàltehüse ghert zem Kommünàlverbànd Haguenau. Dr elsassisch Dialekt vun Kàltehüse ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Kàltehüse lejt àn dr Départementstroß 29. Kìrich Saint-Wendelin Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Kaltenhouse – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: VIAF: 233940263
Morschwìller ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Hàwenau un zem Arrondissement Haguenau-Wissembourg. Morschwìller ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 771. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. D Maire vun Morschwìller ìsch d Alice Vogel. Morschwìller ghert zem Kommünàlverbànd Haguenau. Dr elsassisch Dialekt vun Morschwìller ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Morschwiller – Sammlig vo Multimediadateie Morschweiler in der Topographia Alsatiae (Matthias Merian) im dütschsprochige Wikisource Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Nìderschafelse ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Hàwenau un zem Arrondissement Haguenau-Wissembourg. Nìderschafelse ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 1210 àls Skaftolfesheim. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. D Maire vun Nìderschafelse ìsch d Brigitte Steinmetz. Nìderschafelse ghert zem Kommünàlverbànd Haguenau. D Kìrich St. Michael z Nìderschafelse ìsch ànne 1780 vum Architekt Nicolas Alexandre Salins de Montfort böie worre. Dr elsassisch Dialekt vun Nìderschafelse ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Niederschaeffolsheim – Sammlig vo Multimediadateie http://www.niederschaeffolsheim.fr Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: VIAF: 144493005
Ohlunge ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Hàwenau un zem Arrondissement Haguenau-Wissembourg. Ohlunge ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 816. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Ohlunge ìsch dr Daniel Klieber. Ohlunge ghert zem Kommünàlverbànd Haguenau. Dr elsassisch Dialekt vun Ohlunge ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Ohlungen – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: VIAF: 131621466
Schwaighüse ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Hàwenau un zem Arrondissement Haguenau-Wissembourg. Schwaighüse ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 896. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Schwaighüse ìsch dr Philippe Specht. Schwaighüse ghert zem Kommünàlverbànd Haguenau. Dr elsassisch Dialekt vun Schwaighüse ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Schweighouse-sur-Moder – Sammlig vo Multimediadateie http://www.mairie-schweighouse.fr Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: SUDOC/IdRef: 050791397 | VIAF: 245433252
Ühlwiller ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Hàwenau un zem Arrondissement Haguenau-Wissembourg. Àb em 14. Johrhundert hàt Ühlwiller em Kloschter Nejburg ghert. Noch me Rachtsstritt han Inwohner vun Ühlwiller ànne 1333 dr Àbt Berthold umbrocht und han dodrfir e Galdstrof mieße zàhle. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Ühlwiller ìsch dr Thomas Kleffer. Ühlwiller ghert zem Kommünàlverbànd Haguenau. Dr elsassisch Dialekt vun Ühlwiller ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Z Ühlwiller gìt s e Brotmüseum (Musée du pain). Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Uhlwiller – Sammlig vo Multimediadateie Privàte Sitte ìwer Ühlwiller Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: VIAF: 237518215
Wàhle ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Hàwenau un zem Arrondissement Haguenau-Wissembourg. Wàhle ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 774. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Wàhle ìsch dr Maurice Lutz. Wàhle ghert zem Kommünàlverbànd Haguenau. Dr elsassisch Dialekt vun Wàhle ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Wahlenheim – Sammlig vo Multimediadateie Private Websitte ìwer Wàhle Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: VIAF: 242371867
Widbrüsch ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Bröömt un zem Arrondissement Haguenau-Wissembourg. Widbrüsch ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 743 àls Uiccobrocho/Wiccobrocho, 1166: Wibbruch, 1266: Wipruch, 1337: Witbruch, 1434: Vitbruch. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Widbrüsch ìsch dr Damien Henrion. Widbrüsch ghert zem Kommünàlverbànd Basse-Zorn. Dr elsassisch Dialekt vun Widbrüsch ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Widbrüsch – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Wìnterschhüse ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Hàwenau un zem Arrondissement Haguenau-Wissembourg. Wìnterschhüse ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 742. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. D Maire vun Wìnterschhüse ìsch d Christine Ott-Dollinger. Wìnterschhüse ghert zem Kommünàlverbànd Haguenau. Dr elsassisch Dialekt vun Wìnterschhüse ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Wintershouse – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Wìttersche (frz. Wittersheim, dt. Wittersheim) ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Hàwenau un zem Arrondissement Haguenau-Wissembourg. Wìttersche ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 994. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Wìttersche ìsch dr Jean-Marc Steinmetz. Wìttersche ghert zem Kommünàlverbànd Haguenau. Dr elsassisch Dialekt vun Wìttersche ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Wittersheim – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: GND: 4727747-6 | SUDOC/IdRef: 071551921 | VIAF: 245852234