rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Oageltinga isch e Gmoand im Landkrais Konschtanz z Bade-Wirtteberg. D Gmoand het 3926 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Oageltinga liit im Hegau, rund 15 Kilometer nordweschtlich vom Bodesee. De Bann vo Oageltinga setzt sich zämme us 53,7 % landwirtschaftlicher Flechi, 38,3 % Wald, 7,3 % Sidlingsflechi un 0,7 % suschtiger Flechi. Nochbergmoande sin Emmingen-Liptingen im Norde, Mühlingen un d Stadt Stockach im Oschte, Orsingen-Nenzingen un d Stadt Aach im Side und d Stadt Engen im Weschte. Zue Oageltinga ghere d Ortsdoal Oageltinga, Heudorf, Honstette, Münchhof mit Homberg, Riiti un Rorgewis. Oageltinga isch zum erschte Mol gnännt worre anne 764 in ere Schenkingsurkund vom Kloschter St. Galle. 1806 isch dr Ort wirttebergisch wore un isch 1810 schließlich zum Großherzogtum Bade kumme. Heudorf isch zum erschte Mol gnännt worre anne 1173, Homberg wurde 1202, Riiti 1101, Rorgewis 1150. Iigmoandinge Reute im Hegau: 1. Jänner 1973 Honstetten: am 1. Juli 1974 Münchhöf: am 1. Jänner 1975 Rorgenwies: 1. Jänner 1977 Heudorf im Hegau: 1. Jänner 1977 Iiwohnerentwickling 1961: 1105 Iiwohner 1970: 1367 Iiwohner 1987: 2834 Iiwohner 1991: 2991 Iiwohner 1995: 3235 Iiwohner 2005: 3516 Iiwohner 2010: 3572 Iiwohner 2015: 3751 Iiwohner 2020: 3861 Iiwohner Oageltinga het mit dr Stadt Stocke un dr Gmoande
Enge isch e Stadt im Landkrais Konschtanz z Bade-Wirtteberg. D Stadt het 11.355 Yywohner (Stand: 31. Dezember 2022). Enge liit im Hegau. D Gmarkig vo Enge setzt sich zämme us 46,1 % landwirtschaftlicher Flechi, 41,6 % Wald, 11,4 % Sidligsflechi un 0,9 % suschtiger Flechi. Zue Enge ghere d Ortsdail Enge, Anselfinge, Barge, Biesedorf, Bittelbrunn, Neihuuse, Stette, Welschinge un Zimmerholz. Enge isch zum erschte Mol gnännt worre im Johr 1086. Ab 1639 hot d Stadt de Grofe vo Firschteberg ghert. 1806 isch Enge zum Großherzotum Bade kumme. 1. Juli 1971: Barge 1. Dezember 1971: Biesedorf un Bittelbrunn 1. Januar 1975: Anselfinge, Neihuuse, Stette, Welschinge, Zimmerholz Quell Enge het mit dr Stadt Aach un dr Gmai Mühlhuuse-Ehinge e Verwaltigsgmainschaft veryybart. Dr Burgermaischter vu Enge isch dr Johannes Moser. Stadtkirch Mariä Himmelfahrt (13. Johrhundert) Krenkinger Schlössle (um 1200) ehmolig Kloschter Sankt Wolfgang mit em Städtische Museum ehmolig Kapuzinerkloschter Enge Wendelinkapell (spotgotisch, 15. Johrhundert, 1725 reschtauriert im Barockstil) Altstadt Kirch Mariä Himmelfahrt (Innenaasicht) Kirch Mariä Himmelfahrt Krenkinger Schlössle Rothuus Dr Dialäkt vu Enge ghert zum Bodeseealemannisch. Commons: Engen – Sammlig vo Multimediadateie Website vo Enge Statistisches Landesamt Baden-Württemberg – Bevölkerung nach Nationalität und Geschlecht am 31. Dezember 2022 (CSV-Datei). Statistisches Bundesamt: Bodenfläche nach
Gaiehofe isch e Gmoa im Landkrais Konschtanz z Bade-Wirtteberg. D Gmoa het 3400 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Gaiehofe liit uf de Sid- un Oschtsiite vo de Halbinsle Höri am Untersee vis-à-vis vo de Schwiizer Gmoa Steckborn un de Insle Riichenou. D Gmarkig vo Gaiehofe setzt sich zämme us 48,9 % landwirtschaftlicher Flechi, 29,4 % Wald, 17,5 % Sidligsflechi un 4,2 % suschtiger Flechi. Nochbergmoane sin Öhninge im Sidweschte un Moos im Nordweschte. Im Side un Oschte grenzt d Gmoa an de Stade vom Untersee. Zue Gaiehofe gheret d Ortsdoal Gaiehofe, Gundholze, Hemmehofe un Horn. Uf em Bann vo de Gmoa het s verschideni Sidlinge us de Jungstuaziit, zum Beispil z Hemmehofe im Gwann „Im Leh“ un z Hornstaad im Gwann „Hinterhorn“. D Pfohlbausidlinge Hornstaad-Hörnle I–V sin stuaziitliche Pfohlbausidlinge us em Ziitruum 3918–2690 v. Chr. D Pfohlbausidling Hornstaad-Hörnle IA am Stade vo de Hörispitz (ca. 3900 v. Chr.) isch siit 2011 Doal vom UNESCO-Weltkulturerb Prähistorischi Pfohlbaute um d Alpe. Gaiehofe isch zum erschte Mol gnännt worre anne 1295. Di heitig Gmoa isch am 1. Oktober 1974 dur de Zämeschluss vo de Gmoane Gaiehofe, Hemmehofe un Horn bildet wore. Scho am 1. Jänner 1974 isch d Gmoa Gundholze uf Horn iigmoandet
Gottmedinge isch e Gmond im Landkrais Konschtanz z Bade-Wirtteberg. D Gmond het 10.885 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Gottmedinge liit am Weschtrand vom Hegau, rund sibe Kilometer vo Singe eweg. Dur d Ortsdoal Bietinge un Randegg fließt de Biber, wo unterhalb vo Stei in Hochrhii mündet. D Gmarkig vo Gottmedinge setzt sich zämme us 51,7 % landwirtschaftlicher Flechi, 27,7 % Wald, 19,6 % Sidligsflechi un 1,1 % suschtiger Flechi. D Gmond grenzt im Norde an Hilzingen, im Oschte an Rielasingen-Worblingen un d Schwiizer Gmonde Buch un Ramsen im Kanton Schafuuse, im Süde an Gailinge un im Weschte an Dörflingen un Thayngen im Kanton Schafuuse. Zue Gottmedinge gheret d Ortsdoal Gottmedinge, Bietinge, Ebringe un Randegg. Gottmedinge isch zum erschte Mol gnännt worre anne 965 als Gotemundingen. Zahle 1852 bis 1964 Gottmedinge het mit dr Gmonde Büesinge un Gailinge e Verwaltigsgmoanschaft veriibart. Dr Burgermaischter vu Gottmedinge isch de Michael Klinger. Christkönigschilche (1931 baut vom Johann Luger), klassizistisch motiviert Langhuus mit expressionistischem Glocketurm Evangelischi Lutherchilche (1936/1937 baut vom Berthold Sack) Kirch St. Ottilia mit de eltschte datierte Chilcheglogge vo Ditschland (1209) Pfarrchilche St. Gallus im Ortstoal Bietinge mit separatem Turm Chilche St. Johannes der Täufer, Ebringe s Nei Rothuus, ehmolig Gaschthuus Oberer Sterne
Hilzinge isch e Gmond im Landkrais Konschtanz z Bade-Wirtteberg. D Gmond het 8982 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Hilzinge liit im weschtliche Hegau, rund vier Kilometer eweg vo Singe, im Tal vom Rohrbach (Riederbach). D Gmarkig vo Hilzinge setzt sich zämme us 66,8 % landwirtschaftlicher Flechi, 19,7 % Wald, 11,9 % Sidligsflechi un 1,6 % suschtiger Flechi. Nochbergmonde sin d Stadt Enge un Mühlhuuse-Ehinge im Norde, d Stadt Singe im Oschte, Rüelasinge-Worblinge un Gottmedinge im Süde un d Schwiizer Gmond Tääinge im Kanton Schafuuse un d Stadt Tenge im Weschte. Zue Hilzinge gheret d Ortsdoal Hilzinge, Binninge (Binningen), Duchtlinge (Duchtlingen), Riede (Riedheim), Schlatt, Witerdinge (Weiterdingen). Hilzinge isch zum erschte Mol gnännt worre anne 1005 als Hiltesinga. Iigmondige 1. Jänner 1970: Duchtlinge 1. Juli 1971: Schlatt 1. Dezember 1971: Witerdinge 1. Juli 1974: Binninge un Riede Binninge Duchtlinge Riede Schlatt Witerdinge Hilzinge ghert zue konere Verwaltigsgmonschaft. Burgermoaschter siit 1980 1980–1988: Hermann Keller 1988–2012: Franz Moser (CDU) 2012–2020: Rupert Metzler (FDP) siit 2020: Holger Mayer katholische Pfarrchilche St. Peter un Paul (1747 bis 1749 baut vom Peter Thumb) evangelische Paul-Gerhardt-Chilche (1960er) Burg Binninge Burg Gebsestoa Burg Burg Homboll Burg Riede Burg Staufe Ruine Hohenstoffeln Burger- un Buuremuseum im Schlosspark Hilzinge Pfarrchilche St.
Hauefels (dt. Hohenfels ) isch e Gmai im Landkrais Konschtanz z Bade-Wirtteberg. D Gmai het 2108 Yywohner (Stand: 31. Dezember 2022). Hauefels lyt im Norde vum Bodesee am Ibergang vum Hegau zum Linzgau. D Gmarkig vo Hauefels setzt sich zämme us 57,3 % landwirtschaftlicher Flechi, 34,6 % Wald, 7 % Sidligsflechi un 1,1 % suschtiger Flechi. Nochbergmaine sin Suldorf un Wald im Norde, Herdwãnga-Schäna im Oschte, d Stadt Stocke im Side un Mihlenge im Weschte. Zue Hauefels ghere d Ortsdail Hohenfels, Deutwang, Kalkofen, Liggersdorf, Minderschdorf un Selgetswiiler. D Gmai Hauefels isch am 1. Jänner 1973 entstande dur dr Zämmeschluss vu dr Gmaine Liggersdorf, Minderschdorf un Selgetswiiler. D Burg Hauefels isch zum erschte Mol anne 1292 gnännt wore, Deutwang 1245, Kalkofen 1186, Liggersdorf 970 (as Liuterestorf), Minderschdorf 883, Selgetswiiler 1324. S Biet vu dr Gmai het iber Jorhundert zue dr Herrschaft Hauefels ghert, wu ab 1506 em Dytsche Orde ghert het (zue dr Kommende Altshausen in dr Ballei Schwoobe-Elsiss-Burgund. Dur d Mediatisierig no dr Rhyybundakte isch Hauefels 1806 an s Firschtedum Hauezollre-Semmerenga chuu un 1849 mit däm as Hauezollerschi Land an Preuße. Anne 1947 sin di Hauezollersche Land no dr alliierte Bsetzig im Land Wirttebärg-Hauezollre ufgange, wu 1952 zäme mit dr
Moos (dt. Moos ) isch e Gmai im Landkrais Konschtanz z Bade-Wirtteberg. D Gmai het 3435 Yywohner (Stand: 31. Dezember 2022). Moos lyt am Bodesee uf dr Halbinsle Höri. Dr Bann vu Moos setzt sich zämme us 56,3 % landwirtschaftlicher Flechi, 30,7 % Wald, 11,9 % Sidligsflechi un 1 % suschtiger Flechi. Nochbergmaine sin d Stadt Radolfzell im Norde, Gaienhofen un Öhningen im Side un d Stadt Singe im Weschte. Im Oschte gränzt Moos an Bodesee. Zue Moos ghere d Ortsdail Moos, Bankholze, Iznang un Wiiler. D Gmai Moos isch am 1. Oktober 1974 entstande dur dr Zämmeschluss vu dr Gmaine Moos, Bankholze, Iznang un Wiiler. Moos het sich mit dr Gmaine Gaiehofe un Öhninge zum Gmaiverwaltigsverband Höri mit Sitz z Gaiehofe zämmegschlosse. Dr Burgermaischter vu Moos isch dr Patrick Krauss. Sy Vorgänger isch dr Peter Kessler gsii. Le Bourget-du-Lac, Frankrych, syt 1995 Kirch St. Blasius, Bankholze (barock, 18. Jh., Durm us em 16. Jh.) Sibe-Schmerze-Marie-Kirch, Moos (neiromanisch) St. Leonhard-Kirch, Wiiler (spotgotisch, um 1500, Langhuus um 1814 renoviert, Durm um 1822 nei gmacht. Geburtshuus vum Franz Anton Mesmer, Iznang Kirch St. Blasius Geburtshuus vum Franz Anton Mesmer Dr Dialäkt vu Moos ghert zum Bodeseealemannisch. Wolfgang Kramer (Herausgeber): Moos - Geschichte
Mühlhuuse-Ehinge isch e Gmai im Landkrais Konschtanz z Bade-Wirtteberg. D Gmai het 3957 Yywohner (Stand: 31. Dezember 2022). Mühlhuuse-Ehinge lyt im Hegau nordweschtli vum Bodesee. Dr Bann vu Mühlhuuse-Ehinge setzt sich zämme us 58,4 % landwirtschaftlicher Flechi, 22,8 % Wald, 16,4 % Sidligsflechi un 2,4 % suschtiger Flechi. Nochbergmaine sin n an Engen im Norde, Aach un Volkertshausen im Oschte, Singe im Side un Hilzingen un Enge im Weschte. Zue Mühlhuuse-Ehinge ghere d Ortsdail Mühlhuuse un Ehinge. Mühlhuuse isch wie au Ehinge zum erschte Mol anne 787/790 gnännt wore in ere Schänkigsurkund vum Chloschter St. Galle. Um 1200 hän boodi Ortschafte em Chloschter Richenou ghert. Mühlhuuse isch 1358 in Bsitz vu dr Grofe vu Wirttebärg chuu, vu 1480 bis 1806 het s zue Vordereschtrych ghert. Ehinge isch im 14. Johrhundert zur Herrschaft Hewen chuu un mit däre Herrschaft 1639 an Firschteberg. 1805 isch Ehinge zue Bade chuu. Mühlhuuse isch 1806 wirttebärgisch wore un isch vier Johr speter au zue Bade chuu. Zum 1. Jänner 1974 hän si di baide Gmaine zämegschlosse. Mühlhuuse-Ehinge het mit dr Stedt Enge un Aach e Verwaltigsgmainschaft veryybart. Burgermaischter vu Mühlhuuse-Ehinge Hans-Peter Lehmann: 1990 bis 2021 Patrick Stärk: syt 2021 Domène, Isère, Frankrych, syt 1997 Ruine
Mihlenge isch e Gmai im Landkrais Konschtanz z Bade-Wirtteberg. D Gmai het 2716 Yywohner (Stand: 31. Dezember 2022). Mihlenge lyt im Nordoschte vum Hegau, am Ibergang zur Schwebische Alb im Norde, em Linzgau im Oschte un em Bodeseebecki im Side. Dur dr Bann vu dr Gmai fließt d Stockemer Aach. Dr Bann vu Mihlenge setzt sich zämme us 58,8 % landwirtschaftlicher Flechi, 32,2 % Wald, 8 % Sidligsflechi un 1 % suschtiger Flechi. Nochbergmain sin Hohenfels im Sidoschte, Stocke im Side, Eigeltingen im Sidweschte, Emmingen-Liptingen im Nordweschte, Neuhausen ob Eck im Norde un Sauldorf im Nordoschte. Zue Mihlenge ghere d Ortsdail Mihlenge, Gallmeschwiil (Gallmannsweil), Maiwange (Mainwangen), Schwackeriti (Schwackenreute) un Zoznegg. Mihlenge isch zum erschte Mol anne 1275 gnännt worre as Mulingen im Liber decimationis vum Bischof vu Konschtanz. Mihlenge het mit dr Stadt Stocke un dr Gmaine Bodme-Ludwigshaffe, Eigeltinge, Hochefels un Orsinge-Nenzinge e Verwaltigsgmainschaft veryybart. Burgermaischter vu Mihlenge: Gottfried Winkler: 1975 bis 1983 Manfred Jüppner: 1983 bis 2020 Thorsten Scigliano: syt 2020 Chilche St. Barbara, Gallmeschwiil Pfarrhuus Gallmeschwiil Kapell St. Wendelin, Hecheln Chilche St. Vitus, Zoznegg Chilche St. Martin, Mihlenge Muttergottes-Kapell, Mihlwiiler Chilche St. Peter un Paul, Maiwange Kapell St. Otmar uf em Madachhof Kapell St. Anna, Schwackeriti Schloss Mihlenge
Öhninge isch e Gmai im Landkrais Konschtanz z Bade-Wirtteberg. D Gmai het 3690 Yywohner (Stand: 31. Dezember 2022). Öhninge lyt uf dr Höri an dr Gränze zue dr Schwyz am usserschte Weschtzipfel vum Boodesee, em Untersee. Dr Bann vu Öhninge setzt sich zämme us 46,4 % landwirtschaftlicher Flechi, 43,3 % Wald, 9,6 % Sidligsflechi un 0,7 % suschtiger Flechi. Nochbergmaine sin Gaiehofe im Oschte, Moos un Singe im Norde un Hämisofe un Schtaa am Rhii im Weschte. Dr Stade vum Untersee bildet d Sidgränze vu dr Gmai. Zue Öhninge ghere d Ortsdail Öhninge, Schiene un Wange. Öhninge isch zum erschte Mol gnännt worre anne 788. Zum 1. Jänner 1975 sin Schiene un Wange yygmaindet wore. Öhninge het sich mit dr Gmaine Gaiehofe un Moos zum Gmaiverwaltigsverband "Höri" mit Sitz z Gaiehofe zämmegschlosse. Dr Burgermaischter vu Öhninge isch dr Andreas Schmid (syt 1998). Mérinchal, Frankrych Sornzig, 2011 yygmaindet zue Mügeln, Sachsen S Museum Fischerhuus z Wange un e nooböue Bfoolböuhuus gän e Iberblick zum UNESCO-Wältkulturerb Prehistorischi Bfoolböute um d Alpe. Bfaarchilche St. Hippolyt un Verena (17. Jh.) Chloschter vum eemolige Auguschtinerchorherre-Stift (17. Jh.) Chilche St. Genesius vum ehmolige Chloschter Schiene, frieromanisch Schloss Marbach Schloss Oberstaad (Jacques-Schiesser-Huus) Jidische Fridhof Wange Fischerhuus St.
Orsinge-Nenzinge isch e Gmai im Landkrais Konschtanz z Bade-Wirtteberg. D Gmai het 3590 Yywohner (Stand: 31. Dezember 2022). Orsinge-Nenzinge lyt im Hegau zwische Singe un Stocke. Dr Bann vu Orsinge-Nenzinge setzt sich zämme us 47,3 % landwirtschaftlicher Flechi, 34 % Wald, 17,3 % Sidligsflechi un 1,4 % suschtiger Flechi. Nochbergmaine sin Oageltinga im Norde, d Stadt Stocke im Oschte, Stißlinge im Side un Volkertshuuse un d Stadt Aach im Weschte. Zue Orsinge-Nenzinge ghere d Ortsdail Orsinge un Nenzinge. Zue Nenzinge ghert s Dorf Nenzinge, dr Zinke Zollbruck, s Gheft Dürrenast un dr Wohnblatz Sägewerk, zue Orsinge ghert s Dorf Orsinge, dr Wyler Langenstein, d Hef Portugieserhof un Stockfelderhof un d Wohnblätz Rebhaus un Tierkörperverwertungsanstalt. Nenzinge isch zum erschte Mol gnännt worre anne 839 als Nancingas, Orsinge anne 1094. Zum 1. Jänner 1975 sin di baide Derfer zämegschlosse wore. Orsinge-Nenzinge het mit dr Stadt Stocke un dr Gmaine Bodme-Ludwigshaffe, Eigeltinge, Hochefels un Mühlinge e Verwaltigsgmainschaft veryybart. Burgermaischter vu Orsinge-Nenzinge: 1975 bis 1989: Alfons Fritschi 1989 bis 2021: Bernhard Volk syt 2021: Stefan Keil Chilche St.-Peter un Paul, Orsinge Johanniterkapell (1627), Orsinge Nikolauskapell, Orsinge Chilche St. Ulrich, Nenzinge St. Martinskapell, Nenzinge Schloss Langenstein mit Fasnachtsmuseum Burg Großer Felsen Heidenschlössle Burg Kirnberg. St.
Riichenou (dt. Reichenau ) isch e Gmai im Landkrais Konschtanz z Bade-Wirtteberg. D Gmai het 5401 Yywohner (Stand: 31. Dezember 2022). D Gmarkig vo Riichenou setzt sich zämme us 35,8 % landwirtschaftlicher Flechi, 33,3 % Wald, 20,3 % Sidligsflechi un 10,6 % suschtiger Flechi. Nochbergmaine sin Konschdanz, Alleschbach un Radolfzell Riichenou het Aadail an dr Naturschutzbiet Wollmatinger Ried-Untersee-Gnadensee un Bodeseestade, an dr Landschaftsschutzbiet Bodanrück un Bodeseestade, am FFH-Biet Bodenarück un weschtlige Bodesee un am Vogeschutzbiet Bodanrück un Untersee. Uf dr Insle lyt s Landschaftsschutzbiet Reichenau un dr Riichenouer Damm. Zue dr Gmai Riichenou ghere sechs drännti Dail: 1 derzue 54 Hektar Wasserflechi (Flecheaadail am Seerhy bis zue dr Staatsgränze mit dr Schwyz un Seeufer 50 Meter brait am Untersee) Riichenou het mit dr Stadt Konschtanz un dr Gmai Alleschbach e Verwaltigsgmainschaft veryybart. Burgermaischter vu Riichenou syt 1945: 1945–1947: Georg Beck 1947–1969: Karl Beck 1969–1993: Eduard Reisbeck 1993–2009: Volker Steffens syt 2009: Wolfgang Zoll D Chloschterinsle Riichenou zellt syter anne 2000 zum UNESCO-Wältkulturerb. Chilche St.-Georg, Oberzell, romanisch, ab 888 böue, mit ottonische Wandmolereie us em 10. Jh. Minschter St. Maria und Markus, Mittelzell, romanisch, eltschte Dail 816 gweit, Chor stammt us dr Gotik. Chilche St. Peter und Paul, Niederzell, romanisch, im
Rüelasinge-Worblinge isch e Gmai im Landkrais Konschtanz z Bade-Wirtteberg. D Gmai het 12.147 Yywohner (Stand: 31. Dezember 2022). Rüelasinge-Worblinge lyt an der Radolfzeller Aach diräkt an dr Gränze zue dr Schwyz. Dr Bann vu Rüelasinge-Worblinge setzt sich zämme us 57,2 % landwirtschaftlicher Flechi, 19,7 % Wald, 21,8 % Sidligsflechi un 1,4 % suschtiger Flechi. Nochbergmaine sin Gottmedinge un Hilzinge im Weschte, Singe im Norde un Oschte un Öhninge, Ramse un Hämisofe im Side. Zue Rüelasinge-Worblinge ghere d Ortsdail Rüelasinge, Worblinge un Arle. D Gmai Rüelasinge-Worblinge isch am 1. Jänner 1975 entstande dur dr Zämmeschluss vu dr Gmaine Rüelasinge un Worblinge. Arle isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1005 as Arola, Rüelasinge anne 1155 as Villa Röleizingen in ere Urkund vum Chaiser Barbarossas un Worblinge anne 1165 in ere Zinslischt vum Chloschter Riichenou. Rüelasinge-Worblinge het mit dr Stadt Singe un dr Gmaine Stißlinge un Volkertshuuse e Verwaltigsgmainschaft veryybart. Dr Burgermaischter vu Rüelasinge-Worblinge isch dr Ralf Baumert (syt 2007). Nogent-sur-Seine, Region Grand Est, Frankrych, syt 1973 Looschdef, Kanton Soledurn, Schwyz, syt 1998 Ardea, Region Latium, Italien, syt 2002 Kadolischi Bfaarchilche St. Stephan un Blasius, Arle (1962) Chilche St. Nikolaus, Worblinge Burgruine Rosenegg Burg Worblinge Skulpturewäg Rüelasinge-Worblinge Dorfmuseum Worblinge im Alte Rothuus
Stißlinge isch e Gmai im Landkrais Konschtanz z Bade-Wirtteberg. D Gmai het 5034 Yywohner (Stand: 31. Dezember 2022). Dr staatlig anerkännt Erholigsort Stißlinge lyt nordweschtli vum Bodesee im Hegau. Dr Bann vu Stißlinge setzt sich zämme us 52,1 % landwirtschaftlicher Flechi, 29,7 % Wald, 15,8 % Sidligsflechi un 2,4 % suschtiger Flechi. Nochbergmaine sin Orsinge-Nenzinge im Norde, d Stadt Stocke im Oscht, d Stadt Radolfzee im Side un d Stadt Singe un Volkertshuse im Weschte. Zue Stißlinge ghere dr Ortsdail Stißlinge mit em Wyler Maiershöfe un dr Hef Hardmühle un Ziegelhof un dr Ortsdail Wiechs mit em Wyler Schoren. Stißlinge isch zum erschte Mol gnännt worre anne 1155 in dr sognännte Barbarossaurkund as Bsitz vum Bischtum Konschtanz. Um 1400 isch s Dorf zue dr Landgrofschaft Nelleburg chuu un mit däre 1465 an Vordereschtrych. D Yywohnerzahle noch em jewyylige Gebietsstand sin Schetzige, Volkszelligsergebnis (¹) oder amtligi Furtschryybige vu dr jewyylige Statistische Ämter (nume Hauptwohnsitz). Stißlinge het mit dr Stadt Singe mid dr Gmaine Rüelasinge-Worblinge un Volkertshuuse e Verwaltigsgmainschaft veryybart. Burgermaischter vu Stißlinge: 1978–2018 Artur Ostermaier syt 2018: Benjamin Mors Saint-Palais-sur-Mer, Frankrych Schloss Stißlinge (1724–1726) Kadolischi Chilche St. Remigius Evangelischi Friedenskirche (1957) Stißlinger Torkel Stißlinge mit St. Remigius Schloss Stißlinge Gaschthuus zum
Schtocke isch e Stadt im Landkrais Konschtanz z Bade-Wirtteberg. D Stadt het 17.490 Yywohner (Stand: 31. Dezember 2022). Schtocke leit im Hegau nordweschtlich vom Bodesee im Dal vo de Stockacher Aach. D Gmarkung vo Stocke setzt sich zämme us 52,6 % landwirtschaftlicher Flechi, 31,7 % Wald, 14,3 % Sidlungsflechi un 1,4 % suschtiger Flechi. Zue Schtocke ghered d'Ortsdoal Kernschtadt Schtocke, Eschpesinge (Espasingen), Hindelwange (Hindelwangen), Hoppetezell (Hoppetenzell), Mohlspire im Hegau (Mahlspüren im Hegau), Mohlspire im Dal (Mahlspüren im Tal), Roëthasle (Raithaslach), Wahlwis (Wahlwies), Winterspire (Winterspüren) un Zizehuuse (Zizenhausen). Schtocke isch grindet worre i de Mitte vom 13. Jh. vo de Grofe vo Nelleburg. Anne 1293 hät d'Ortschaft s Schtadträcht kriegt. Eschpesinge isch zum erschte Mol gnennt worre im Johr 902 als Aspensinga, Hindelwange 1138 als Huntwanga, Hoppetezell 777 als Adelungcella (866 Hadalongcella), Mohlspire im Hegau im 13. Jh. als Walsburon (1360/70 Malsburren), Mohlspire im Dal 1091 als Madelesprun, Roëthasle 1155 als Raithaselah, Wahlwis 839 als Vvalahvis, Winterspire 1101 als Ginteres-bouron oder Wintersbouron un Zizehuuse 1227 als Zitzenhausen. 1. Dezember 1971 Hindelwange 1. Juli 1972 Winterspire 1. Jänner 1973 Eschpesinge un Mohlspire im Dal 1. Jänner 1974 Mohlspire im Hegau, Roëthasle un Zizehuuse 1. Jänner 1975 Hoppetezell un Wahlwis Eschpesinge Hindelwange Hoppetezell
Tenge isch e Stadt im Landkrais Konschtanz z Bade-Wirtteberg. D Stadt het 4840 Yywohner (Stand: 31. Dezember 2022). Tenge lyt im Hegau an dr Gränze zue dr Schwyz. Dr Bann vu Tenge setzt sich zämme us 57,5 % landwirtschaftlicher Flechi, 32,5 % Wald, 9,2 % Sidligsflechi un 0,8 % suschtiger Flechi. Nochbergmaine sin Blumbärg im Weschte, Giisinga im Norde, Enge un Hilzinge im Oschte un Baarge, Merishuuse, Büttehart un Tääinge im Side. Zue Tenge ghere d Ortsdail Tenge, Beure (Beuren am Ried), Bluemefeld (Blumenfeld), Büßlinge (Büßlingen), Dale (Talheim), Uttehofe (Uttenhofen), Watterdinge (Watterdingen), Wiil (Weil) un Wiechs am Rande (Wiechs am Randen). Tenge isch zum erschte Mol gnännt worre anne 1275. Yygmaindige: 1. Jänner 1971 Dale un Uttehofe zue Tenge 1. Jänner 1973 Bluemefeld zue Tenge 1. Jänner 1972 Beure zue Büßlinge 1. Jänner 1972 Wiil zue Watterdinge Am 1. Jänner 1975 hän si Tenge, Büßlinge, Watterdinge un Wiechs am Rande zämegschlosse. Tenge ghert zue kainere Verwaltigsgmainschaft. Burgermaischter vu Tenge: 1973–2015: Helmut Groß 2015–2023: Marian Schreier syt 2023: Selcuk Gök Burg Tengen Kadolischi Chilche St. Laurentius (friegotisch, 13. Jh., Dirm 1518, Umböu im Barockstil um 1730, Neiböu Chor, Querhuus un Sakrischtei 1929/30) Kadolischi Kapell St. Georg (aafangs 14. Jh., Umböu in
Volkertshuuse isch e Gmai im Landkrais Konschtanz z Bade-Wirtteberg. D Gmai het 3225 Yywohner (Stand: 31. Dezember 2022). Volkertshuuse lyt nerdli vum Bodesee im Hegau an dr Radolfzeller Aach. Dr Bann vu Volkertshuuse setzt sich zämme us 59 % landwirtschaftlicher Flechi, 11,8 % Wald, 27 % Sidligsflechi un 2,1 % suschtiger Flechi. Nochbergmaine sin d Stadt Aach im Norde, Stißlinge im Oschte, d Stadt Singe im Side un Mühlhuuse-Ehinge im Weschte. Zue Volkertshuuse ghere kaini wittere Ortsdail . Uf em Bann vu dr Gmai lyt di abgangene Ortschafte Bächlingen, wu 752 as Pachinova zum erschte Mol gnännt woren isch, un Kyhlstetten. Volkertshuuse isch zum erschte Mol gnännt worre anne 1250 as Volcholtshusen (1275 Volkoltzhusen, 1301 Volkartshusen). 1501 isch Volkertshuuse an dr Johann Jakob vu Bodman verchauft wore un um 1519 an dr Hans Schlupf zu Aach. 1522 isch s an d Familie vu Heggelbach, 1594 het d Herrschaft Langenstein s Dorf gchauft. D Grofe vu Welsperg, wu d Herrschaft Langenstein ghaa hän, hän s Dorff bhalte bis anne 1814. 1826 isch Volkertshuuse an Großherzog Ludwig vu Bade verchauft wore. 31. Dezämber 1959: 1.385 31. Dezämber 1960: 1.460 31. Dezämber 2005: 2.792 31. Dezämber 2007: 2.867 31. Dezämber 2015: 3.016 31.
D Wildente (Anas platyrhynchos; alemanischi Näme) isch e Wasservogel, wo zo de Schwümmente ghört. Si isch di hüüffigsti Entenart vo Europa und brüetet i de Alpe bis zo 2000 müM. Vo de Wildente stammt d Huusente ab. Die maiste Ente bliibet öber de Winter am Stammplatz, e paar züchet aber abem Augste i wäremeri Gegete und cheeret denn mitti Mai zrugg. S Wiibli, au Wudle gnennt, vo de Wildente isch bruu gfleckt. De Entrich wechslet sis Chlaid. Vom Juli bis Oktober gsiet er äänlich wie s Wiibli uus, isch aber dunkler und underschaidet sich vom Wiibli dor sin geele Schnabel. Im Winter und Früelig het er denn e glänzige grüene Chopf mit eme wiise Halsband und e bruuni Brust. Am Schwanz het er zwai gchrüsleti Federli. Baid Gschlechter hend die för Wildente typischi blaui glänzigi Flügelfedere und orangschi Bai mit Schwimmhüüt. Wildente wered 50 bis 60 cm grooss, hend e Spannwiiti vo 80 bis 95 cm und wöget zwöschet 850 und 1400 Gramm. D Wildente cha uf jedem Gwässer vorchoo, vom chlinnste Tümpel bis zom groosse See oder Fluss. Znacht flüügt si mengisch uf Felder und Wise, wo si Söömli, Chörner und Aichle findet, si tüend aber au grääse. D