rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Juan Gris (* 23. Merz 1887 z Madrid; † 11. Mai 1927 z Boulogne-sur-Seine, Frankriich; äigentlig José Victoriano Carmelo Carlos González-Pérez) isch e schbanische Mooler gsi. Näben em Pablo Picasso und em Georges Braque isch er dr Hauptverdräter vom sünthetische Kubismus. Dr Gris het vor Allem Stilllääbe gmoolt. In deene het er Bildelimänt as Collasche näben- und überenander gsetzt. Dr Gris het die nöije Gstaltigsbrinzipie vom Kubismus in e razionaals Süsteem integriert und het sich wääred sim aktive Lääbe immer Müe gee, au d Theorii hinder siner Kunst z erklääre. Bortret vom Pablo Picasso, Art Institute of Chicago, 1912 Maa im Kaffee, 1914, Ööl und Chlääbibild, New York Harlekin mit Gitarre, 1919 Galerie Louise Leiris, Bariis D Bordoofläsche, 1915, Pinakothek der Moderne Hüüser z Bariis (Solomon R. Guggenheim Museum, Nöi York), 1911 Stilllääbe mit Chrueg (Privatbsitz Dr. Speiser, Basel), 1912 Stilllääbe mit ere Gitarre (Metropolitan Museum of Art, Nöi York), 1913 Dr Raucher (Museo Thyssen-Bornemisza, Madrid), 1913 D Teetasse (K20-Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen, Düsseldorf), 1914 S Morgenässe (Musée national d'art moderne, Centre Pompidou, Bariis), 1915 Juan Gris - Leben und Werk, Daniel-Henry Kahnweiler. Hatje, Stuttgart, 1968 Assouline, Pierre: Der Mann, der Picasso verkaufte – Daniel-Henry Kahnweiler und seine Künstler, Gustav Lübbe
Dr Michael Theurillat (* 1961 z Basel) isch e Schwizer Autor vo Krimi. Dr Michael Theurillat het Wirtschaftswüsseschafte, Kunstgschicht und Gschicht studiert. Er het in Finanzwüsseschaft bromoviert und het bim Schwizerische Bankeveräin gschafft. Er isch an dr Fusion vom Bankveräin mit dr Schwizerische Bankgsellschaft involviert gsi, und isch Managing Director vo dr UBS worde. Im Joor 2000 het er bi dr Bank kündet zum Zit für zum Schriibe haa. Dr Theurillat schribt Kriminalromään. Dr Protagonist vo sine Gschichte isch dr Kommissar Eschenbach vo dr Zürcher Bolizei. Er het bis jetzt (2012) vier Romään uusegee, wo kommerziell seer erfolgriich gsi si. S dritts Buech Sechseläuten isch uf en erst Blatz vo dr Schwizer Bestsellerliste choo, wo s erschiine isch. Noch dr Basler Zitig isch er äine vo de erfolgriichste Schwizer Krimiautoore. Im Joor 2011 het Der Bund gschriibe, ass dr Theurillat in sim Romaan Rütlischwur Text us dr Wikipedia abgschriibe häig, ooni d Kwelle aazgee. Im Sommer sterben (2006), ISBN 978-3546003742 Eistod (2008), ISBN 978-3546004206 Sechseläuten (2009), ISBN 978-3550087509 Rütlischwur (2011), ISBN 978-3550088407 Dr Ardikel Michael Theurillat uf dr änglische Wikipedia «Erstlingsroman im Lesezirkel» im St. Galler Tagblatt vom 24. Novämber 2010, abgrüeft am 11. Dezämber 2011 Bröhm, Alexandra «Dass sich
Selisbäärg isch e politischi Gmeind im Kanton Uri i de Schwiiz. Äs liit öppe 400 Meter überem Vierwaldstättersee und isch die nördlichscht Gmeind im Kanton Uri. Zu Selisbäärg ghört ebefalls s Rütli. S Rütli isch en Wise am Ufer vom Vierwaldstättersee miteme Restaurant und ere Schiffsaalegestell, also kei eigentliche Sidlig. En witere Ort am See isch Treib. Vo de säbe Schiffstazion us fahrt e Standseilbahn uf Selisbäärg ufe. D Nachbergmeinde vo Selìsbäärg sind d Nidwaldner Gmeind Emette, im Kanton Üüri Ìsìdall und Baawä, und über em Vierwaldstättersee d schwyzer Gmainde Ingebohl und Morschach. Selìsbäärg isch zum erschte Mal gnamset worde im Jahr Um 1280 als Zingeln (um 1316 als Sewelisberg). Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Üüsländeraateil isch 2010 bi 13,6 % gläge. 4,7 % vo dr Iiwooner sind evangelisch-reformiert, 80,2 % sind remisch-katholisch (Stand 2000). Bi dr Nationalraatswaale 2015 hät s das Ergebnis gää: SVP 45,4 %, CVP 34,6 %, GP 17,6 %, Suschtigi 2,4 %. Dr Gmeindspräsident vo Selìsbäärg isch dr Karl Huser (Stand 2016). D Arbetslosigkeit isch im Jaar 2011 bi 1,0 % gläge. Bi dr Volkszellig 2000 hend vo dr 592 Iiwohner 97,1 % Diitsch als Haiptsprach aagää, 0,8 % Franzesisch, 0,3 % Italienisch und 2,1
Dr Malcantone isch e Region im Bezirk Lugano im Schwyzer Kanton Tessin. Si bstoht us em Magliasina-, em Lisora- un eme chlaine Dail vum Vedeggiodal un goht vum Luganersee uf ca. 300 m i.M. iber e Zone mit Biel in d Bärg bis uf iber 1600 m (Monte Lema 1624 m i.M.). S Biet vum Malcantone umfasst 7635 ha, dodervu iber 65 % Wald. D Region wird unterdailt in drei Zone mit insgamt 19 Gmaine: Untere Malcantone (Agno, Bioggio, Caslano, Magliaso, Neggio, Ponte Tresa, Vernate) Mittlere Malcantone (Astano, Bedigliora, Croglio, Curio, Monteggio, Novaggio, Pura, Sessa) Obere Malcantone Dr Name vu dr Region isch zerscht Vallis Aroxii oder Vallis Arosii gsi, aso «Tal vo Arosio» – so ghaissts inere Urkund vu 1280. Dr hittig Name isch zum erschte Mol anne 1644 as Malus angulus gnännt wore. Traditionäll isch im Biet e Subsistänzlandwirtschaft mit Alpwaide bedribe wore. Saisonal sin Handwärcher us dr Region als uf Nord- un Mittelitalie, Frankrych un in d Innerschwyz un hän dert as vor allem Ziegelbränner, Muurer un Stuckateur gschafft. Vor allem im 19. un am Aafang vum 20. Johrhundert sin si zum Dail derno ganz uusgwanderet. Im 19. Johrhundert sin z Sessa, z Astano un z Miglieglia
Dr Kanton Kapellen isch e Kanton im Großherzogtum Luxeburg. Är lyt im Sidweschte vum Land. Im Norde gränzt er an d Kanton Réiden un Miersch, im Oschte an dr Kanton Lëtzebuerg, im Side an dr Kanton Esch-Uelzecht un im Weschte an di belgisch Provinz Lëtzebuerg. Hauptort vum Kanton isch Kapellen, wu zue dr Gmai Mamer ghert. Bis anne 2015, wu z Luxemburg d Distrikt abgschafft wore sin, het dr Kanton zum Distrikt Lëtzebuerg ghert. Zum Kanton Kapellen ghere nyyn Gmaine (Yywohnerzahle vum 1. Januar 2019). Dippech (4333) Garnech (2167) Habscht (4528) Käerch (2591) Käerjeng (10.409) Kielen (6143) Koplescht (3884) Mamer (9730) Stengefort (5281) Di ehmolige Gmaine Nidderkäerjeng un Kënzeg hänn zum 1. Jänner 2012 zue Käerjeng zämmegschlosse. Zum 1. Jänner 2018 isch Simmer zue Habscht yygmaindet wore. Commons: Kanton Kapellen – Sammlig vo Multimediadateie STATEC Luxembourg – Population par canton et commune 1821–2019 (franz.)
Dr Verismus (ital. verismo, vo vero ‚woor‘) het ursprünglig e Ströömig in dr italiänische Liddratuur im 19. Joorhundert mit sozialkritische Ziil bezäichnet, wo s Lääbe vo de Buure und Fischer genau beschriibe het. Vo däm ursprünglige begriff us het mä am Ändi vom 19. Joorhundert ere Richdig vo dr italiänische Opere eso gsäit. Sit em Aafang vom 20. Joorhundert het dr veristischi Film z Italie en äigeni Dradizioon usgmacht. Sit de 1920er Joor het mä dr Begriff z Dütschland au in dr Kunstkritik brucht. As Verismus bezäichnet mä e Ströömig in dr italiänische Liddratuur sit öbbe 1830, wo konzeptuell em Realismus und em Naturalismus äänlig isch. D Liddratuur het sich mit dr Geegewart und em Alldaag befasst, dr Volkssprooch und de undere soziaale Schichte. E groosse Iifluss häi die franzöösische Naturaliste wie dr Emile Zola und die russische realistische Autoore wie dr Lew Nikolajewitsch Tolstoi uf e Verismus ghaa. D Hauptverdräter vom Verismus z Italie si dr Giovanni Verga und dr Luigi Capuana gsi. Dr Capuana isch au Theoretiker gsi und het d „poesia del vero“ eso definiert: Im Underschiid zum Naturalismus brobiert dr Verismus nit möögligst unpersöönlig und „objektiiv“ z beschriibe, sondern het en äigene Standpunkt und erkläärt dä.
D Pittura Metafisica (Metaphüsischi Moolerei) isch en italiänischi Ströömig in dr Moolerei, wo sich vo öbbe 1910 aa entwicklet het und bis in d Middi vo de 1920er-Joor gangen isch. Dr Naame chunnt vo Metafüsik, was d Leer vo de Gründ und Zämmehäng vo däm wo isch, bedütet. Im Joor 1917 häi dr Giorgio de Chirico, si Brueder Alberto Savinio und dr Futurist Carlo Carrà d Scuola Metafisica z Ferrara gründet. Als charakteristisch für d Pittura Metafisica cha gälte, ass s Übersinnligi, das, wo mä nume dur s Dänke cha erkenne und s Gäistige, wo usserhälb vo dr Wält vo de Sinn lit, s Transzendänte, zum e bildnerische Süsteem erhoobe wird. D Folge vo de Bildinhalt lige drbi vilmol äänedraa vom sinnlig Erfaarbaare und e zwäiti gheimnisvolli Wirklikäit versteckt sich hinder de sichtbare Ding. D Moolerei vo dr Pittura Metafisica zäigt Blätz, wo mäistens menscheleer si und e chli wie Büünene usgseen. S Schaner isch brägt dur verändereti Broborzioone, unrealistischi Farbe, unkorräkti Widergoob vo Liecht und Schatte, und meereri perspektivischi Fluchtpünkt. Wil d Luftperspektive, wo dr Iidruck vo Diefi git, feelt, gseen e Hufe Gmäld us, wie wenn si e Vakuum wurde zäige. Im Inhalt nooch wird vilmol zäigt, wie
S Spiilzüüg Wälte Museum Baasel, bis 2012 Diddihuusmuseum Basel, befindet sich in dr Schwizer Stadt Basel und isch s grösste Museum vo siner Art in Europa. Es ghöört dr Mäzenin Gigi Oeri und isch vo iire ufbaut worde. D Eröffnig isch 1998 gsi. S Museumsgeböid isch am Barfüesserblatz zmidst in dr Stadt und stammt us em Joor 1867. Es isch vo Grund uf renowiert worde und uf em nöiste Stand vo dr Technik. Alli Ustelligsrüüm, vom Barderr bis zum oberste Stock, si für Rollstuelfaarer zuegängig. S Museum het vier Stöck und en Usstelligsflechi vo 1000 m². Es zäigt mee as 6000 Exponat in fantasiivoll arrangschierte Szeene. Mä cha Diddi und Diddihüüser, Lääde, Wiichäller, Mässständ und anderi Miniatuure bewundere. D Teddybääreustellig het mee as 2500 Stück und isch vo iirem Umfang und iirer Qualidäät us äinzigartig uf dr ganze Wält. In dr ständige Ustellig vo neapolitanischer Volkskunst cha mä italiäänischi Alldaagsszeene gsee. Es git en interaktivs Informazioonssüsteem, wo d Hintergründ vo de Usstelligsstück erkläärt. Es finde au regelmäässig Sonderusstellige statt. So isch 2005/2006 e Modäll vom Bärnstäizimmer im Katharinebalast bi Sankt Petersburg usgstellt worde, wo dr Uwe Habermann us Nordfriesland zwüsche 1993 und 2003 im Massstaab vo 1:12 nochbaut het. Aber
S Zithüüsli am Noodlebärg isch vo 1886 bis 1987 s Häim vo dr Basler Mueteruur gsi. Die Hauptuur het alli sächzig Sekunde en elektrischs Signaal an die öffentlige Uure z Basel gschickt. D Basler häi iiri öffentlige Uure scho früe ärnst gnoo. 1753 het e Maa mit em Naame Schneider dr Boste übercho, sich um siibe Stadtuure z kümmere. Under em Schneider sim Nochfolger si s 1794 scho zää Uure gsi. 1862 het s Bauamt en Ornig für e Stadtuuremacher erloo, und wo vier Joor druf d Baslerzit 37 Sekunde voorgangen isch, isch dr Stadtuuremacher zruggdräte. Die ersti Basler Mueteruur isch 1870 im Stadthuus installiert worde. Am 28. August 1886 isch si in e chliises Hüüsli am Noodlebärg 11a cho, wo dr Stadtuuremacher si Wärkstatt gha het. Uf em Dach vom Zithüüsli isch e Mast gsi, wo die elektrische Läitige zu de öffentlige Basler Uure draa aagschlosse gsi si. Zerst sis säggs Uure gsi, 1895 scho zää und im 20. Joorhundert schliessig vierezwanzig. Wäge dere rasche Entwicklig het mä 1900 afo brüefe, öb die Elektrische Wärk Basel d Uure sötte übernee. Es isch denn aber immer no e Zitli, genauer bis zum 1. Januar 1931, gange, bis s EW d
As Basler Zyt oder Basler Uur wird en äigeni Zitmässig in dr Schwizer Stadt Basel bezäichnet, wo en anderi Zit ghaa het as s Land um d Stadt ume und wo über 400 Joor gültig gsi isch. D Basler Uure si äi Stund voorgange und häi, wenn d Sunne am Middaag am höggste gstande isch, nit Zwölfi sondern Äins ghaa. Um s Joor 1380 ume si die erste Schlaaguure ufchoo und dr Daag isch in zwäimol zwölf Stunde iidäilt worde (Chliini Uur). Für d Basler si aber dr Middaag und d Middernacht nit uf die zwölfti Stund gfalle, wo ablauft, sondern uf die ersti Stund wo aagfange het. Si häi dr middelalterlig Bruuch, wie si de Hore (Gebätsstunde) gsäit häi, uf die modärne Stunde überdräit. Dorum isch uf de domoolige Basler Uure und Sunnenuure d Ziffere 1 und nit d Ziffere 12 in dr Middi obe bezieigswiis unde gstande. Es git zwäi verbräiteti Legände: Die ersti verzellt. ass Stadt Basel vo Find iigschlosse gsi und belageret worde isch. E baar Lüt in dr Stadt, wo unzufriide gsi si, häi welle, ass d Stadt erooberet wurd. Dorum häi si e Blaan usgheckt, wie d Stadt in dr finstere Nacht chönnt überrumplet
Dr Hans Buchner (* 26. Okdobr 1483 z Raveschburg, † Merz 1538 en Konschdanz) ischt a deitscher Kombonischt ond Organischt gwäa. Zeitweis hôt’r sein Familianama au andersch gschriiba, zom Beischbiil Puchner, Buschner odr (ladinisiirt) Bocherus. Dia Leit, wo viil mit-em zo doa ghet hend, händ-an reschbektvoll da Moischtr Hans von Constantz ghoißa. Dr Hans Buchner ischt am 26. Okdobr 1483 z Raveschburg uff d Welt komma. Em Aldr vo 17 Jôhr ischt’r Schialer vom berihmda eschtreichischa Kirchamusiker Paul Hofhaimer (1459 bis 1537) wôrra, wo-nem en de nägschde viir Jôhr beibrôcht hôt, wia mr uff dr Orgl schbiilt. Des ischt em Buchner so guat glonga, dass’r 1506 vom Konschdanzer Domkabitl fir fenf Jôhr a Ôstellong als Organischt am Minschtr Unserer lieben Frau kriagt hôt. Wia dui Zeit romgwäa ischt, hôt mr-em sein Arbeitsvrtrag uff Lebenszeit vrlengret. Sei Orgl en dera Kirch hôt 27 Regischtr ghet ond ischt dô drmit oina vo de graischde vo ganz Deitschland gwäa. Zo seira Zeit hôt dr Buchner em deitsch-schbrôchiga Room an hervorragenda Ruaf als oiner vo de bedeidenschde Organischda ond Orglkombonischda ghet. Drom hôt’r au Kondakt pfleagt zo de andre musikalische Greeßa vo dr dômôliga Zeit, zom Beischbiil zom Flama Heinrich Isaac (1450 bis 1517),
In dere Liste si alli Kulturgüeter (A-Objekt) im Kanton Basel-Stadt, wo nazionaal bedütend si und wo in dr Usgoob 2009 vom Schwizerische Inwentaar vo de Kulturgüeter mit nazionaaler und regionaaler Bedütig ufglistet si. Si isch noch bolitische Gmäinde sortiert; es het din 70 Äinzelbaute, 32 Sammlige und drei archeologischi Fundstelle. A: Archeologii Arch: Archiiv B: Bibliothek E: Äinzelobjekt M: Museum O: Meerdäiligs Objekt Commons: National bedeutende Kulturgüter (A-Objekte) im Kanton Basel-Stadt – Sammlig vo Multimediadateie KGS-Inventar, Bundesamt für Bevölkerigsschutz Kantonsliste Basel-Stadt (A-Objekte) des KGS-Inventars (PDF, 357 KB) Charte mit allne Koordinaten: OSM | WikiMap
E Trompe-l’œil [tʀɔ̃pˈlœj] (frz. „düsch s Aug“, vo tromper „düsche“ und l’œil „s Aug“) isch e illusionistischs Gmäld, wo mit ere gschickte perspektivische Daarstellig e Rüümlikäit vordüscht, wo nit vorhande isch. So bezäichnet mä as Trompe-l’œils bsundrigs au Wand- und Deckimoolereie, wo mit perspektivische Middel d Archidektuur gröösser lön lo usgsee oder Blick uf Fantasiilandschafte zäige. Die eltiste erhaltene Bischbil kennt mä us Pompeii; in dr Rönässans isch d Technik uferstande, wo mä d Perspektive widerentdeckt het. In dr profane Moolerei het mä Trompe-l’œils hüfig iigsetzt, zum unklaari Ruumzueschnitt esthetisch verbessere oder au fantasiivolli Usblick uf arkadischi Landschafte us de Woonrüüm mööglig mache. Dr Trompe-l’œil-Stil het sich in dr Rönässans entwicklet dank dr Entdeckig vo dr Perspektive und de wüsseschaftlige Fortschritt im Beriich vo dr Optik. As Motiiv het mä hüfig Nische mit Blueme- und Früchtstillääbe, chliini Mööbel (Regaal, Schränkli) mit Wärtsache, Brätterwänd mit Grafike und Brief und au Jagdstillääbe mit Wild und Waffe. Vilmol het e Künstler e gwüsses Motiv in meerere Wariante gmoolt. So git s vom Spezialist für Jagdmotiiv Johannes Leemans mindestens drei Stillääbe mit Jagdgräät mit eme Vogelchäfig in dr Middi und Bulverhörner und Waffe zringsum, wo enander seer äänlig si. Äi Exemplaar befindet sich im
Chaiser-Wilhelms-Land isch dr nordeschtlig Dail vu dr Insle Neiginea gnännt wore, wu bis anne 1914 zum dytsche Kolonialrych ghert het. Zämme mit em Bismarck-Archipel, dr nerdlige Salomone, dr Karoline, Palau, Nauru, dr Marshallinsle un dr Mariane het s s chaiserli Gouvernement un dytschi Koloni Dytsch-Neiginea bildet. S Biet isch no Weschte vum niderländische (hite Wescht-Papua) un no Side vum britische (ab 1906 auschtralische) Dail vu dr Insle begränzt gsii. S isch vu 141° eschtlige Lengi no Oschte gange un im Side bis 8° sidlige Braiti. D Landflechi het 181.650 km² umfasst mit dertemol 110.000 Yywohner (Stand: 1902). Dr Inseldail bstoht in dr Hauptsach us Gebirg, nume im usserschte Norde het s Ebene am Chaiseri-Augusta-Fluss un am Ramu. Im Side het s Gebirgszig, wu zum Dail bis uf iber 4000 m uffegehn: Kraetkegebirg, Bismarckgebirg un Hagengebirg. D Wasserlaif sin zmaischt Gebirgsfliss. Wu Großbritannie im Augschte 1884 dr Oschtdail vu Neiginea (→Britisch-Neiginea) fir d Chrone veryynahmt ghaa het, het dr Agänt vum Neuginea-Konsortium Otto Finsch im Dezämber 1884 dr Aaspruch uf d Nordkischte vu Neiginea un dr Bismarck-Archipel gstellt. Am 17. Mai 1885 het d Neuguinea-Kompagnie (d Noofolgeri vum Neuguinea-Konsortium) dr chaiserlig „Schutzbrief“ fir d Hohaitsrächt iber Chaiser-Wilhelms-Land (Nordoscht-Neiginea) un dr Bismarck-Archipel
Dr Jorge de Meneses (* um 1498) isch e portugiesische Seefahrer un Statthalter uf Ternate gsii. Är het im frieje 16. Johrhundert gläbt un het wahrschyns vun ere marranische Familie abgstammt. As erschte Europäer isch er anne 1526 uf Neiginea glandet, wun er vum Kurs uf d Gwirzinsle abdribe woren isch. Är het s Biet mit dr Inselgruppe drumumme „Islas do Papua“ gnännt, noch em malaiische Wort Papuwah fir „Chruselhoor“, was di malaiisch Schiffsbsatzig fir di melanesische Yywohner brucht het. Dr Meneses isch fascht e ganz Johr z Wasai uf dr Insle Waigeo nordweschtlig vu Neiginea blibe, wel er d Monsunsaison abgwartet het fir syy Wyterfahrt.
Kamamber isch en ursprünglig franzöösische Wissschimmelchees. Under em Naame Camembert de Normandie AOC het er e gschützti Härkumftsbezäichnig: Nume eme Kamamber, wo in dr Normandii us Roomilch gmacht isch, daf mä Camembert de Normandie sääge. Dr Name Camembert hingeege daf jede bruche. D Kamamberläib si klassischerwiis öbbe 250 Gramm schweer, mäistens kräisförmig, sältener ovaal oder eggig und von ere wisse Edelschimmelrinde überzooge. Dr Däig vom Kamamber isch je noch däm, wie rif dr Chees isch, hell- bis goldgääl. Wäärend em Rifigsbrozäss chönne Gäärlöcher entstoo, wo aber dr Gschmack vom Chees nit beiiflusse. Dr Gschmack isch liicht scharf und nussig. Dr Chees isch e chli weeniger fett as dr Brie, und eso e chli „drochniger“ im Gschmack. Wenn er die richdigi Rifi het, isch er milder. Überrife Kamamber, wo verlauft, wenn män en aaschniidet, entwicklet vilmol e Ammoniaknoote, wo as unaagnääm empfunde wird. Dr rif Kamamber het e relatiiv wäichi, greemigi Konsistänz und mä chan en liicht uf e Brootschnitte oder e Weggli striiche. Dr Chääs cha paniert bröötlet wärde oder mä chan en zum Überbache bruuche. 100 Gramm Kamamber mit 45 Brozänt Fett in dr Drochemasse häi en Energiiwärt vo öbbe 1250 kJ (300 kcal). Dä Wärt cha je noch
Dr Hüperrealismus, au Superrealismus, isch e Kunstrichdig, wo d Moolerei und Skulptuur, aber au d Fotografii und dr Film umfasst. Dr Realismus isch immer e wichdigs Elimänt in dr Räije vo de Stilrichdige in dr Kunst gsi. Dr Hüperrealismus isch e Witerentwicklig vom Realismus und nooch zur Pop Art. Si Ideaal isch nit umbedingt en exakti, lääbensdröiji Nochbildig, wie si für e Realismus tüpisch isch, sonder e fotorealistischi Überstäigerig vo dr Wirklichkäit, en „überscherfti Realidäät“. D Abstrakzioon wird abgleent. E wäsentligs Elimänt vom Hüperrealismus isch, ass dr Künstler uf e subjektiivi Interpretazioon verzichdet. Dr Hüperrealismus brucht Usdrucksmiddel vom Fotorealismus, wo d Bilder mit ere Gnauigkäit im Detäi gmoolt wärde, wo an e Fotigrafii erinneret. Wäärend dr Fotirealismus brilliant und realistisch darstellt und vor allem will schöön si, zäigt dr Hüperrealismus d Wirklichkäit in ere chüele, brofaane, „überspitzt verstörende“ Form und stellt d Froog noch em Wääse vo de Ding in e Konteggst, wo fast scho ironisch und existenzialistisch isch. D Landschaftsgmäld vom Gottfried Helnwein zum Bischbil si zum grösste Däil fotorealistisch, wil si in erster Linie „schöön“ si, und nit dr verstöörend Charakter vo sine Bordret häi. Die hingeege muess mä wäge de Narbe und Wunde, wo dr Künstler sichtbar
D D’Entrecasteaux-Insle (Tok Pisin Donterecasto Ailan) sin e Inselgruppe in der Salomonesee, eschtli vu Neiginea. Si ghere bolitisch zue dr Provinz Milne Bay vu Papua-Neiginea. Zum Archipel vu dr D’Entrecasteaux-Insle ghere Moratau ("Fergusson"), Nidula ("Goodenough"), Duau ("Normanby"), Sanaroa un Dobu, derzue ne Huffe chlaineri Insle. Vu Neiginea sin d Insle drännt dur di 30 km brait Ward Hunt-Stroß im Norde un di 18 km brait Goschen-Stroß im Side. D Insle, wu ne vulkanische Ursprung hän, gehn iber 160 km un hän zämme ne Landflechi vu rund 3.100 km², d Yywohnerzahl lyt bi rund 45.000. Dr hegscht Bärg isch dr Mount Vineuo uf Nidula mit 2566 m. Gnännt sin d D’Entrecasteaux-Insle noch em franzesische Seefahrer Joseph Bruny d’Entrecasteaux, wu anne 1792 uf dr Suechi noch em Jean-François de La Pérouse, wu syter anne 1788 in dr Sidsee verscholle gsii isch, as erschte Europäer uf dr Insle gsii isch. Anne 1874 isch dr britisch Seefahrer John Moresby mit dr HMS Basilisk in s Biet chuu un het Vermässige vu dr Insle gmacht. Im Johr 1891 hän auschtralischi Methodischte di erscht Missionsstation uf Dobu ufgmacht. Di Yyhaimisch sin aagworbe wore fir Goldmine un Kopra-Plantasche. E zwooti Missionsstation isch 1898 z Bwaidoga, Mud Bay,
Lavongai (dt. veraltet Neu-Hannover, ängl. au New Hanover Island) isch e Insle im Bismarck-Archipel. Si ghert bolitisch zue dr Provinz New Ireland z Papua-Neiginea. D Vulkaninsle umfasst e Flechi vu rund 1.186 km². Si wird vu Oscht no Wescht vum Tirpirtz-Gebirg durzoge. Di hechscht Hebig isch dr Mount Deimling mit 957 m i. NN. Nume an dr Kischte vu däre bärgige Insle het s Kokospalme. Uf der Insel Lavongai git s nume zwoo Suugerarte, Fläädermyysarte Nyctimene albiventer un Rousettus amplexicaudatus. D Mohrenunne Lonchura nigerrima, e chlaini Prachtfinkenart mit eme fascht ganz schwarze Gfider, chuunt uusschließlig uf däre Insle vor. Anne 2009 hän uf dr Insle 17160 Mänsche gläbt, im Johr 1960 no rund 5000. D Yywohner vu Lavongai schätze in dr Hauptsach Tungag, e auschtronesischi Sproch us dr New Ireland-Gruppe. Di erschte Europäer, wu zue dr Insle chuu sin, sin di niderländische Seefahrer Jakob Le Maire un Willem Schouten gsii, wu anne 1616 dr Bismarck-Archipel entdeckt hän. Im Johr 1767 het dr britisch Seefahrer Philipp Carteret dr Insle dr Name New Hanover Island gee. Anne 1964 isch uf dr Insle dr „Johnson Cargo Cult“ entstande, wu aber mee Ziig vun eme bolitsche Theater het un weniger e richtige Cargo-Kult isch.
Dr Sümbolismus bezäichnet e Kunstströömig in dr Moolerei und dr Bildhauerei am Ändi vom 19. Joorhundert, si Hoochfaase isch in dr Zit zwüsche öbbe 1880 und 1910 gsi. En entschäidende Impuls het s „Sümbolistische Manifest“ vom franzöösische Dichder Jean Moréas im Joor 1886 gee. E Kärnsatz in däm Manifest goot eso: »Die wäsentligi Äigeschaft vo dr sümbolistische Kunst bestoot din, ass e Idee nie begrifflig fixiert oder diräkt usgsproche wird«. Dr Sümbolismus isch 1889 bi dr Wältustellig z Bariis ere bräite Öffentlikäit bekannt gmacht worde und het sich denn vo Frankriich us über ganz Öiropa usbräitet. In dr Epoche vom Realismus (Hauptverdräter: Gustave Courbet), wo grad vorhär cho isch, het eme Hufe Künstler die seelischi Diefi gfeelt, won e Kunstwärk müess usdrucke. Dr Sümbolismus isch gege die niidrigi Dröiji im Detäi vom Naturalismus gsi und au gege die verkläärti Schwärmerei vo dr Romantik. Er het d Wält und deren iiri Aspäkt nume als Sümbool von ere diefere Wirkligkäit gsee, und d Kunst as Vermiddlere zwüsche deene Ebene. E Schbiilart vom Sümbolismus isch d Décadence, wo brobiert het, dr Verfall und Undergang von ere Epoche künstlerisch z begläite und iir Häil in ere überspitzte Sinneslust het welle finde. Dr Sümbolismus het