rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Ädern ischt a Gmoed em Landkroes Donau-Rias en Bayern. Ädern leit am Rand vom Nearler Rias en dr Blanongsregion Augschburg. Vo dr Gmarkong send 36,1% Landwirtschaftsfleche, 54,2 % Wald, 9,1 % Sidlongsfleche ond 0,6 % sonschtige Fleche. Zua Ädern gheret d Pfarrderfer Ederheim ond Hürnheim, s Kirchdorf Christgarten, s Dorf Thalmühle, dr Weiler Anhausen, d Gheft Betzenmühle, Hoppelmühle, Pulvermühle ond Reismühle ond d Ruine Niederhaus. Ädern ischt zom erschte Mol gnennt worda em 8.Jh. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 1,1 % gleäge. 17,4 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 80,8 % evangelisch. Ädern hot mit dr Gmoede Alera, Amerdinge, Deina, Foara, Alde, Degga, Reimling ond Wecha a Verwaltongsgmoeschaft vereibart. D Birgermoeschtere vo Ädern ischt d Caroline Zehnpfennig. Ergebnis vo dr Landdagswahla seit 1986: Dr Dialekt vo Ädern ghert zom Schwäbisch. Commons: Ederheim – Sammlig vo Multimediadateie www.ederheim.de Ederheim: Wappegschicht vum Haus der Bayerischen Geschichte (HdBG) Amtliche Gemeinde-Statistik (PDF; 1,3 MB) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-003r Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtag (Einwohnerzahlen auf Grundlage des Zensus 2011). Normdate: GND: 4267743-9 | VIAF: 143713331
Äching (amtlich Ehingen a.Ries) ischt a Gmoed em Landkroes Donau-Rias en Bayern. Äching leit am Rand vom Nearler Rias en dr Blanongsregion Augschburg. Vo dr Gmarkong send 84,8% Landwirtschaftsfleche, 4,4 % Wald, 9,5 % Sidlongsfleche ond 1,3 % sonschtige Fleche. Zua Äching gheret s Pfarrdorf Ehingen am Ries, s Kirchdorf Belzheim ond d Gheft Beutenmühle, Jägerhaus, Riedmühle, Schaffhausen ond Weihermühle. Belzheim ischt zom erschte Mol gnennt worda em Johr 1053 als Villa Bellesheim. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 0,7 % gleäge. 75,1 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 23,3 % evangelisch. Äching hot mit dr Stadt Eadi ond dr Gmoede Ahausa, Hoasfarth, Meggesa ond Munning a Verwaltongsgmoeschaft vereibart. Dr Birgermoeschter vo Äching ischt dr Erhard Michel. Ergebnis vo dr Landdagswahla seit 1986: Dr Dialekt vo Äching ghert zom Schwäbisch. Commons: Ehingen am Ries – Sammlig vo Multimediadateie Ehingen, in: Georg Muck: Geschichte von Kloster Heilsbronn, Band 2 im dütschsprochige Wikisource www.ehingen-am-ries.de Ehingen am Ries: Wappegschicht vum Haus der Bayerischen Geschichte (HdBG) Amtliche Gemeinde-Statistik (PDF; 1,3 MB) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-003r Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtag (Einwohnerzahlen auf Grundlage des Zensus 2011). Normdate: GND: 4833699-3 | LCCN: no2012001426 | VIAF: 222481789
Foara ischt a Gmoed em Landkroes Donau-Rias en Bayern. Foara leit en dr Blanongsregion Augschburg. Vo dr Gmarkong send 38,9% Landwirtschaftsfleche, 55,4 % Wald, 5,2 % Sidlongsfleche ond 0,4 % sonschtige Fleche. Zua Foara gheret d Pfarrderfer Aufhausen ond Foara. Foara ischt zom erschte Mol gnennt worda em Johr 1144. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 0,7 % gleäge. 7,7 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 92,3 % evangelisch. Foara hot mit dr Gmoede Ädern, Alera, Amerdinge, Deina, Alde, Degga, Reimling ond Wecha a Verwaltongsgmoeschaft vereibart. Dr Birgermoeschter vo Foara ischt dr Werner Thum. Ergebnis vo dr Landdagswahla seit 1986: Dr Dialekt vo Foara ghert zom Schwäbisch. Commons: Forheim – Sammlig vo Multimediadateie www.forheim.de Forheim: Wappegschicht vum Haus der Bayerischen Geschichte (HdBG) Amtliche Gemeinde-Statistik (PDF-Datei; 1,24 MB) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-003r Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtag (Einwohnerzahlen auf Grundlage des Zensus 2011). Normdate: GND: 4221330-7 | LCCN: n2003041667 | VIAF: 154969664
Fremda ischt a Gmoed em Landkroes Donau-Rias en Bayern. Fremda leit en dr Region Augschburg am Nordrand vom Nearler Rias. Vo dr Gmarkong send 51,2% Landwirtschaftsfleche, 39,1 % Wald, 8,3 % Sidlongsfleche ond 1,3 % sonschtige Fleche. Zua Fremda gheret d Pfarrderfer Fremdingen, Hausen, Hochaltingen ond Schopflohe, d Kirchderfer Herblingen ond Seglohe, d Derfer Bühlingen ond Enslingen, d Weiler Raustetten, Eitersberg ond Hochstadt ond d Gheft Grünhof, Nonnenbergmühle (Jonasmühle), Oppersberg ond Uttenstetten. Am End vom 12. Jh. wird zom erschte Mol en Gotefrit de Frometingen gnennt. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 0,9 % gleäge. 91 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 8,1 % evangelisch. Fremda ghert zua koenere Verwaltongsgmoeschaft. Dr Birgermoeschter vo Fremda ischt dr Frank Merkt. Ergebnis vo dr Landdagswahla seit 1986: Dr Dialekt vo Fremda ghert zom Schwäbisch. Commons: Fremdingen – Sammlig vo Multimediadateie www.fremdingen.de Fremdingen: Wappegschicht vum Haus der Bayerischen Geschichte (HdBG) Amtliche Gemeinde-Statistik (PDF; 1,3 MB) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-003r Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtag (Einwohnerzahlen auf Grundlage des Zensus 2011). Normdate: GND: 4086543-5 | LCCN: no2007105333 | VIAF: 248093829
Füschtatt ischt a Gmoed em Landkroes Donau-Rias en Bayern. Füschtatt leit en dr Region Augschburg zwischa dr Schwäbische Alb ond dr Fränkische Alb am Rand vom Nearler Rias. Vo dr Gmarkong send 65,3% Landwirtschaftsfleche, 23,6 % Wald, 10,3 % Sidlongsfleche ond 0,9 % sonschtige Fleche. Zua Füschtatt gheret s Pfarrdorf Fünfstetten, d Kirchderfer Heidmersbrunn ond Nußbühl ond d Gheft Asbacherhof, Biberhof, Ingershof, Mittelwegerhof, Obere Beutmühle, Rothenbergerhof ond Untere Beutmühle. Füschtatt ischt em Johr 1505 zom Firschtedom Pfalz-Neuburg komma ond 1777 zua Kurpfalz-Bayern. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 1,1 % gleäge. 96 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 2,8 % evangelisch. Füschtatt hot mit dr Stadt Wemding ond dr Gmoede Huisi, Otti ond Wolferstadt a Verwaltongsgmoeschaft vereibart. Dr Birgermoeschter vo Füschtatt ischt dr Werner Siebert. Ergebnis vo dr Landdagswahla seit 1986: Dr Dialekt vo Füschtatt ghert zom Schwäbisch. Commons: Fünfstetten – Sammlig vo Multimediadateie www.fuenfstetten.de Fünfstetten: Wappegschicht vum Haus der Bayerischen Geschichte (HdBG) Amtliche Gemeinde-Statistik (PDF; 1,3 MB) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-003r Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtag (Einwohnerzahlen auf Grundlage des Zensus 2011). Normdate: GND: 4594830-6 | VIAF: 241214811
Genderkinga ischt a Gmoed em Landkroes Donau-Rias en Bayern. Genderkinga leit rond 38 km nerdlich vo Augschburg an dr Mendong vom Lech en d Donau. Vo dr Gmarkong send 69,2% Landwirtschaftsfleche, 9,7 % Wald, 13,7 % Sidlongsfleche ond 7,5 % sonschtige Fleche. Zua Genderkinga gheret s Pfarrdorf Genderkingen ond d Gheft Bauernhannes, Breitwangerhof, Donaulenz, Eichmühle, Heicheltoni, Lehenbauer ond Urfahrhof. Genderkinga ischt zom erschte Mol gnennt worda em Johr 1280 als Gendrechinge. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 2,2 % gleäge. 90,7 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 5,2 % evangelisch. Genderkinga hot mit dr Stadt Rõã ond dr Gmoede Holza, Minschter ond Schänefeld a Verwaltongsgmoeschaft vereibart. Dr Birgermoeschter vo Genderkinga ischt dr Roland Dietz. Ergebnis vo dr Landdagswahla seit 1986: Dr Dialekt vo Genderkinga ghert zom Schwäbisch. Gabriele Schwab, Kurt Latzel und Werner Geillinger: Genderkingen – Aus dem Leben eines Dorfes, Rain 1995 (Herausgeber: Raiffeisenbank) Richard Dertsch: Die deutsche Besiedlung des östlichen bayerischen Mittelschwabens in ihren geschichtlichen Zügen dargestellt, in: Archiv für die Geschichte des Hochstifts Augsburg Bd. VI (1929), S. 297–432. Commons: Genderkingen – Sammlig vo Multimediadateie www.genderkingen.de Genderkingen: Wappegschicht vum Haus der Bayerischen Geschichte (HdBG) Amtliche Statistik (PDF; 1,3 MB) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes
De Verein Pendelzug Mirage (churz VPM) isch e Verein vo ehrenamtleche Mitarbeiter, wo sech zum Ziu gsetzt het, e Pänduzug vom Typ Mirage, oder ou bekannt unger der Typebezeichnig BDe 4/4 II bzw. neu BDe 576 vo der damalige Ämmitau-Burglef-Thun-Bahn (EBT) z erhaute. De Sitz isch offiziell z Zäu, stationiert isch der Zug im Lozärner Hingerland. De ehrenamtlech organisierti Verein isch ou aus Fahrzüghauter im Nationale Fahrzüügregischter (NVR) iitreit und füehrt im Johr ungfähr 4 öfentlechi u zuesätzlech witeri gmieteti Fahrte ufem gsamte Schwizer Normauspur-Isebahnnetz düre. De Zug chame miete für bis zu 250 Persone, oder meh. Gründet Afang 2008 het sech de Verein währed Johre vor auem em Rückbou, de Roschtsanierig u Neulackierig vom Zugfahrzüüg, em BDe 4/4 II 201 "Burgdorf", gwidmet. Das Vorhabe isch 2016 fertig worde. Im gliche Johr, am 14. Septämber, het s Fahrzüüg sine 50-jährige Geburtstag gfiiret. Afangs 2023 het me uf Lokalhelden.ch en Sammelaktion gstartet um de verblibend RBDe 566 I vo der CJ chäne z übernäh. D Aktion het erfolgrich geendet und me het de Zug am 27. Mai 2023 in d alti Heimat chäne überfüehre. De Verein het folgendi Fahrzüg im eigene Bestand: Dr Triebwage mit dr Bezeichnung BDe 4/4 II u
Matière de Bretagne, au änglisch Matter of Britain oder Arthurian romance, isch e Bezäichnig für die middelalterlige Saagestoff, wo sich uf die keltische Gschicht vo Britannie und dr Bretagne düen bezie. Noch dr änglische Bezäichnig Arthurian legend („Artuslegände“) si d Legände um en Artus dr Hauptbestanddäil vo däm Saagesüsteem. Es git aber no mee historischi Legände vo de Britische Insle, wo au zu dere Thematik ghööre, wie die bom Brutus vo Britannie, Coel, Köönig Lear und Gogmagog. Die Saage si im Middelalter kodifiziert worde; e Bischbil für daas isch d Historia regum Britanniae vom walisische Kleriker Geoffrey vo Monmouth. Marianne E. Kalinke: King Arthur, north-by-northwest. The matière de Bretagne in Old Norse-Icelandic romances. (= Bibliotheca Arnamagnæana. Band 37). C.A. Reitzels Boghandel, Kopenhagen 1981, ISBN 87-7421-316-4. Ralf Simon: Einführung in die strukturalistische Poetik des mittelalterlichen Romans. Analysen zu deutschen Romanen der matière de Bretagne. (= Epistemata; Reihe Literaturwissenschaft). Königshausen und Neumann, Würzburg 1990, ISBN 3-88479-522-8. Karin Lichtblau, Christa Tuczay: Matière de Bretagne. 2 Bände. (= Motif-index of German secular narratives from the beginning to 1400. Band 1–2). W. de Gruyter, Berlin/ New York 2005, ISBN 3-11-017598-3. Stephanie Wodianka: Matière de Bretagne. In: Zwischen Mythos und Geschichte. Ästhetik, Medialität und Kulturspezifik der
Âventiure (middelhoochdütsch; altfranzösisch aventure, avanture) bezäichnet s ridderlige Abentüür, won e zentrals Thema in dr wältlige, romanhafte Dichdig vom Hoochmiddelalter gsi isch. Wemm mä vo dr Grundbedütig „Zuefall, Schiggsaal“ (vo lat. adventura „das, wo söll bassiere“) usgoot, denn bezäichnet âventiure vor allem im Artusroman sit em Chrétien de Troyes d Bewäärigsbroobe und Abentüür, wo dr Held muess bestoo. Dr Zuefall wird in dene Romään zum e Däil vom e Sinnzämmehang umgwärtet. D âventiure isch nüme e willkürligs Gschick, wo im Held zuestosst, sondern e Bewäärigsbroobe voller Gfoore, won er vo sich us suecht und dur wunderbari Umständ für iin elläi bestimmt isch. Die Episode vo dr âventiure (Zwäikämpf mit ridderlige Standesgnosse und gföörligi Begegnige mit ghäimnisvolle Fabelwääse wie Riise, Feä, oder Zauberer bilde in iirer Räijefolg und de Bezüüg vo iire Motiv underenander d Struktur vom Roman. Âventiure het sit em spoote 12. Joorhundert au zum Wortschatz vo dr Sälbstbeschriibig vo dr Verzelkunst (Poetologii) ghöört. Die dütsche Dichder häi eso uf dr äinte Site die literarische Vorlaage bezäichnet, wo mäistens us Frankriich cho si. Aber au die (äigeni) Gschicht as Ganzes cha as âventiure bezäichnet wärde. Dr Wolfram vo Eschebach loot e personifizierti Frau Aventiure as Partnere im Dialog mit
D Legände isch e Teggschtsorte oder gnauer e literarischi Gattig, wo mit em Määrli und dr Saag verwandt isch. Dr Begriff läitet sich vom middelalterlig-latiinische Usdruck legenda ab, was so vil bedütet wie «daas, wo mä muess lääse», «daas, wo söll vorglääse wärde» bzw. «d Stück, wo mä muess lääse». D Häärkumpft vom Begriff dütet eso en ängi Beziejig zur literarische Dradizioon aa, im Underschiid zur mündlig tradierte Saag. Scho in dr Antike si literarischi Verzellige über Persone entstande, wo as religiös-sittligi Persönligkäite und «Häiligi» uusegstande sin. In dr Hagiografii wärde sonigi Häiligelegände näbe Mertüürerakte und andere überliiferete Teggst as Vita undersuecht. Hagiografischi Teggst wärde au hüte no von e baar Gleerte zur Gschichtsschriibig zellt, allerdings muess mä do zwüsche "Häiligelegände" und „Häiligebiografie“ underschäide. Vor allem bi de politische Legände isch d Vorstellig verbräitet, ass es sich um Behauptige vo Daatsache handli, wo nid richdig si. Aber äinzelni Legände chönne e Kärn vo historischer Wooret enthalte, wenn si brobiere, in ere bildhafte oder szenische Verzellform dr Kärn vom ene Fakt oder dr Sinn vom ene Eräigniss z vermiddle, au wenn s für d Gschicht wie si verzellt wird käni historische Kwelle git. In dr Form vo dr Häiligschicht ziilt d
Hegschtalemannisch isch der südligscht Deil vum Hochalemannische. Es isch vum andere Hochalemannisch dur d Isoglosse trinkche / triiche (oder treiche) abgränzt. Noch em Gliiderigsvorschlag vum Karl Bohnenberger isch s Hegschtalemannisch eso abgränzt: Im Hegschtalemannische sait mer wiä im ibrige Hochalemannisch mit em Riiblüt (Riibluut) ch Chind. In dr Lütverbindig mhd. -nk ischs k vollständig verschobe: statt Bankch, dunkchel, trinkche sait mer also Banch, dunchel, trinche oder Baach, duuchel, triiche bzw. treiche. S Hegschtalemannisch im Sinn vu däre Definition umfasst dr alemannisch Deil vum Wallis un grob gsait s Bärner Oberland un dr alemannisch Deil vum Kanton Friiburg Walserdütschi Gebiat vom Bündnerland wia ds Prättigau, Landschaft Davos, ds Schanfigg, Obersaxe un Avers. Des Walserbiät, wu zwische Obersaxe um Avers lit (Vals, Rhiinwald), isch aber hochalemannisch (trinkche). d Walsergebiet im Vorarlberg D Verhältniss im Bündner Land sin in dr iberregionale sprochwisseschaflige Literatür wennig beachtet wore, dr niideralemannisch un dr hegschtalemannisch Adeil isch meischtens ibersähne wore, drotz dass dr Sprochatlas vu dr ditsche Schwiz (Karte II 94 ("Kind") un II 97 ("trinken")) eigentlig alles sait. Dr Rudolf Hotzenköcherle, dr erscht Rüsgäber vum Sprochatlas vu dr ditsche Schwiz, het sich 1984 drgege üsgsproche, dr Begriff Hegschtalemannisch mit ere bstimmte Grenzliniä (Isoglosse) z verbinde. Er
Dr hoochdütsch Begriff Legende (vo latiinisch legere „lääse“) stoot für: e Teggstsorte, beziejigswiis e literarischi Gattig, wo mit em Määrli und dr Saag verwandt isch d Liste vo de Erkläärige vo de Sümbool uf Stadtblään oder Landcharte im Ghäimdienst: e erfundnigi oder abgändereti Biografii in dr Numismatik: d Ufschrift uf ere Münze Ditel vo Wärk: Légende, e Muusigstück vom Henryk Wieniawski (1859) Die Legende, e britische Fäntäsyroman vom David Gemmell (1982) Legende, en amerikanische Fäntäsyfilm vom Ridley Scott (1985)
E Gschicht (as alemannischi Neologisme au «Verzellig» oder «Erzählig», lat.: narratio) isch e Form vo dr Daarstellig. Mä verstoot drunder s Verzelle vo Handlige und Eräigniss in mündliger oder schriftliger Form. Em Akt vom Verzelle säit mä Narratiwidäät. Die cha mä kwantifiziere und eso zwüsche Chronik, Historie und «Verzellig» underschäide. E Gschicht spiilt im e zitlige und rüümlige Raame, wo äntwääder vorgee isch oder dur d Gschicht sälber erzügt wird (Chronotopologisierig). Dr Sinn vo iirem Inhalt wird im Akt vom Verzelle erschaffe. S Attribut narratiiv wird au für d Methode verwändet, wie d Sachverhalt und Leere in dr Form vo Gschichte vermiddlet wärde. E Narratiiv bezäichnet in dr anthropologische Perspektiive und in dr Narratologii en Üsserig, wo uf d Gschicht bezooge isch und dr Inhalt und au dr Subtext dransportiert. Si sordiert s Erläbte in bekannti Kategorie ii. E veräifachti Definizioon von ere Gschicht isch: Öbber verzelt öbber anderem, ass öbbis bassiert isch. Wäsentlig isch drbii die dünamischi Verbindig zwüschen däm, was verzellt wird und däm, wie s verzellt wird. Im Geegesatz zur wüsseschaftlige Gschichtsschriibig, wo dokumentiert, was ‹wirklig› bassiert isch) git s bi dr Gschicht im Sinn vo öbbis Verzelltem e starki Konnotazioon zum Begriff Fikzioon, d. h. dass
E Nowälle (latiin. novus ‚nöi‘, italienisch novella ‚Nöijigkäit‘) isch e chürzeri Gschicht in Prosaform. As Gattig cha mä sä nume schwer definiere und gränzt sä vilmol nume ex negativo vo andere Teggstsort ab. Vom Umfang us isch d Nowälle chürzer bis middellang, mä chönn sä, säit dr Hugo Aust, in äim Zuug lääse. Dr Begriff Nowälle as e verchliinereti Form vo Novus, spiilt uf öbbis Nöis aa. Hüfig erwäänt mä au die italiänischi Rönessans-Chille Santa Maria Novella, wo äim hilft zum uf d Zit, wo s entstande isch, Schlusszüüg z mache. As Begründer vo dr Nowälledradizioon gältet dr Italiäner Giovanni Boccaccio mit em Decamerone (‚Zäädaagwärk‘), won er verfasst het. Hugo Aust: Novelle. 4., aktualisierte und erweiterte Auflage. Metzler, Stuttgart 2006 (Erstauflage 1990), ISBN 3-476-14256-6. Fehler in Vorlage:Literatur – *** Ungültig: 2006 (Erstauflage 1990) Thomas Degering: Kurze Geschichte der Novelle. Von Boccaccio bis zur Gegenwart, Dichter, Texte, Analysen, Daten. In: Uni-Taschenbücher UTB 1798. Fink, Stuttgart 1994, ISBN 3-8252-1798-1. Winfried Freund: Novelle (= Reclams Universal-Bibliothek Nr. 17607). Erweiterte und bibliographisch ergänzte Auflage. Reclam, Stuttgart 2009, ISBN 978-3-15-017607-8. Rolf Füllmann: Einführung in die Novelle. Kommentierte Bibliographie und Personenregister. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2010, ISBN 978-3-534-21599-7. Josef Kunz (Hrsg.): Novelle (= Wege der Forschung Band
E Isoglosse isch e Inne- oder e Ussegränz bime Dialäkt. Diä Gränz scheidet zwei sprochligi Erschiinunge vun enander. Zum Biispiil Werter, wu s glich beditte: Matte/Wise (= Wiese) oder Atzel/Ägerscht (= Elster) Ändunge: dr groß Hund / dr großi Hund Lütunge: Fiirwehr/Füürwehr oder Lüt/Luut (= Laut) Diä bekannteschte Isoglosse zwische nem „Alemannische im engere Sinn“ un em Schwebische sin Huus/Hous, Iis/Ejs, Fiir/Fejer (= Feuer), Fleisch/Floisch Bi dr Ändunge un bi dr Lüt folgt meischtens nit numme ei Wort däre Gränz, sondern alli Werter vu däm Typ, also im letschte Fall geen wie Fleisch/Floisch aü Geiß/Gois, Eier/Oier usw. E bekannti Isoglosse isch aü d k/ch-Liniä.
Hoasfarth ischt a Gmoed em Landkroes Donau-Rias en Bayern. Hoasfarth leit beim Nearler Rias en dr Blanongsregion Augschburg an dr Wörnitz. Vo dr Gmarkong send 71,1% Landwirtschaftsfleche, 15,1 % Wald, 11,6 % Sidlongsfleche ond 2,2 % sonschtige Fleche. Zua Hoasfarth gheret s Pfarrdorf Hainsfarth, s Kirchdorf Steinhart, dr Weiler Wornfeld ond d Gheft Aumühle, Fürfällmühle, Hasenmühle ond Ziegelhütte. Hoasfarth ischt zom erschte Mol gnennt worda em Johr 805 als Heimunsvurt. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 1,2 % gleäge. 55,1 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 43,2 % evangelisch. Hoasfarth hot mit dr Stadt Eadi ond dr Gmoede Ahausa, Äching, Meggesa ond Munning a Verwaltongsgmoeschaft vereibart. Dr Birgermoeschter vo Hoasfarth ischt dr Franz Bodenmüller. Ergebnis vo dr Landdagswahla seit 1986: Dr Dialekt vo Hoasfarth ghert zom Schwäbisch. Gerhard Beck: 1200 Jahre Hainsfarth. Ortschronik von Hainsfarth 2005, Hainsfarth 2005 Commons: Hainsfarth – Sammlig vo Multimediadateie Hainsfarth, in: Georg Muck: Geschichte von Kloster Heilsbronn, Band 2 im dütschsprochige Wikisource www.hainsfarth.de Hainsfarth: Wappegschicht vum Haus der Bayerischen Geschichte (HdBG) Amtliche Gemeindestatistik (PDF; 1,3 MB) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-003r Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtag (Einwohnerzahlen auf Grundlage des Zensus 2011). Normdate: GND: 4241452-0 | LCCN: no97038100
Horburg (amtlich Harburg) ischt a Stadt em Landkroes Donau-Rias en Bayern. Horburg leit em Dal vo dr Wörnitz an dr Romantischa Stroß. Vo dr Gmarkong send 58,4% Landwirtschaftsfleche, 27,1 % Wald, 12,2 % Sidlongsfleche ond 2,4 % sonschtige Fleche. Zua Horburg gheret dr Hauptort Horburg, d Pfarrderfer Ebermergen, Heroldingen, Hoppingen, Mauren ond Mündling, s Kirchdorf Großsorheim, d Derfer Brünsee, Möggingen, Ronheim ond Schrattenhofen, d Weiler Katzenstein, Kratzhof, Listhof, Marbach, Obere Reismühle ond Spielberg ond d Gheft Brennhof, Bühlhof, Egermühle, Harthof, Olachmühle, Salchhof, Sonderhof ond Untere Reismühle. Horburg ischt zom erschte Mol gnennt worda em Johr 1150. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 1,7 % gleäge. 37,4 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 59,9 % evangelisch. Horburg ghert zua koenere Verwaltongsgmoeschaft. Dr Birgermoeschter vo Horburg ischt dr Christoph Schmidt. Ergebnis vo dr Landdagswahla seit 1986: Dr Dialekt vo Horburg ghert zom Schwäbisch. Commons: Harburg (Schwaben) – Sammlig vo Multimediadateie www.stadt-harburg-schwaben.de Harburg (Schwaben): Wappegschicht vum Haus der Bayerischen Geschichte (HdBG) Amtliche Gemeinde-Statistik (PDF; 1,3 MB) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-003r Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtag (Einwohnerzahlen auf Grundlage des Zensus 2011). Normdate: GND: 4023414-9 | LCCN: n82089480 | VIAF: 130208626
Alde ischt a Gmoed em Landkroes Donau-Rias en Bayern. Alde leit am sidlicha Rand vom Nearler Rias em Geopark Ries am Froschbach, ema Quellfluss vo dr Wörnitz. Vo dr Gmarkong send 42,0% Landwirtschaftsfleche, 50,5 % Wald, 6,8 % Sidlongsfleche ond 0,7 % sonschtige Fleche. Zua Alde gheret s Pfarrdorf Hohenaltheim, s Dorf Niederaltheim ond d Gheft Frohnmühle, Ganzenmühle, Karlshof, Mühlauhof, Schellenhof ond Weiherhof. Alde ischt zom erschte Mol gnennt worda em Johr 878. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 2 % gleäge. 12,2 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 85,2 % evangelisch. Alde hot mit dr Gmoede Ädern, Alera, Amerdinge, Deina, Foara, Degga, Reimling ond Wecha a Verwaltongsgmoeschaft vereibart. Dr Birgermoeschter vo Alde ischt dr Wulf-Dietrich Kavasch. Ergebnis vo dr Landdagswahla seit 1986: Dr Dialekt vo Alde ghert zom Schwäbisch. Wilfried Sponsel: Die Geschichte von Hohenaltheim und Niederaltheim. Hohenaltheim 2010, ISBN 978-3-939777-67-0. Commons: Hohenaltheim – Sammlig vo Multimediadateie www.hohenaltheim.de Hohenaltheim: Wappegschicht vum Haus der Bayerischen Geschichte (HdBG) Amtliche Gemeinde-Statistik (PDF; 1,3 MB) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-003r Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtag (Einwohnerzahlen auf Grundlage des Zensus 2011). Normdate: GND: 4214654-9 | VIAF: 240400483
Holza (amtlich Holzheim) ischt a Gmoed em Landkroes Donau-Rias en Bayern. Holza leit en dr Blanongsregion Augschburg Vo dr Gmarkong send 72,4% Landwirtschaftsfleche, 15,8 % Wald, 10,9 % Sidlongsfleche ond 0,9 % sonschtige Fleche. Zua Holza gheret s Pfarrdorf Holzheim, d Kirchderfer Pessenburgheim ond Stadel, d Derfer Bergendorf ond Riedheim ond d Gheft Bastlmühle, Todtenheim ond Wickesmühle. D heitich Gmoed Holza ischt entstanda am 1. Jenner 1976 durch d Fusion vo dr Gmoede Holza, Bergendorf, Riedheim ond Stadel. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 1,3 % gleäge. 97 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 2,7 % evangelisch. Holza hot mit dr Stadt Rõã ond dr Gmoede Genderkinga, Minschter ond Schänefeld a Verwaltongsgmoeschaft vereibart. Dr Birgermoeschter vo Holza ischt dr Robert Ruttmann. Ergebnis vo dr Landdagswahla seit 1986: Dr Dialekt vo Holza ghert zom Bairisch. Commons: Holzheim (Donau-Ries) – Sammlig vo Multimediadateie www.gemeinde-holzheim.de Holzheim (Landkreis Donau-Ries): Wappegschicht vum Haus der Bayerischen Geschichte (HdBG) Amtliche Gemeinde-Statistik (PDF; 1,3 MB) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-003r Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtag (Einwohnerzahlen auf Grundlage des Zensus 2011). Normdate: GND: 4214111-4 | VIAF: 234658411