rlitschk/wikidir huggingface dataset:
D Elisabeth Kopp (* as Anna Elisabeth Iklé am 16. Dezember 1936 z Züri; † 7. April 2023 z Zumike) isch e Schwiizer Politikerin vo de FDP gsii. D Elisabeth Kopp isch d Tochter vom Max Iklé (1903–1999) und de Beatrix Heberlein (1906–1988) gsii. Si isch z Bäärn uufgwachse und hät a der Uni Züri Jus studiert. Ane 1960 hät si de Jurischt Hans W. Kopp (1931–2009) ghüraate. S Ehepaar hät äi Tochter überchoo. 1970 isch d Kopp in Gmäindraat vo Zumike gwählt woorde und 1974 zu de Gmäindpresidäntin vo dem Oort. 1979 isch si für de Kanton Züri in Nazionalraat choo. Am 2. Oktober 1984 hät d Bundesversammlig si as eerschti Frau in Bundesraat gwählt, wo si dänn d Vorsteheri vom Eidgenössische Justiz- und Polizeidepartemänt gsii isch. Wäret irer Amtsziit isch s Asylgsetz revidiert und s Amt vom Delegierte für s Flüchtlingswäse gschaffe woorde, und s nöi Eerächt hät d Frau mit em Maa gliichgstellt. Au suscht hät si vil Reforme uufglöiset und duregfüert, öppen im Vertraagsrächt, im Ruumplanigsrächt und bi de Abgasnorme. Nach der zwäite Wahl Ändi 1988 isch si churz drufabe, am 12. Januar 1989, zruggträtte. De Grund für ire Rücktritt isch gsii, das si irem Ehemaa
De Leon Schlumpf (* 3. Februar 1925 z Felsbärg bi Chur, Graubünde; † 7. Juli 2012 z Chur), vo Mönchaltorf ZH und vo Felsbärg, isch en Schwiizer Politiker (SVP) und Volksmusikant gsii. De Leon Schlumpf isch vo Bruef Rechtsaawalt gsi und hät als Regierigsrat, Nationalrat und Schtänderat amtiert. Er isch am 5. Dezember 1979 in Bundesrat gwählt worde. Am 31. Dezember 1987 isch er zruggträte. Während siinere Amtszeit isch er em Eidgenössische Verchehrs- und Energiewirtschaftsdepartement vorgschtande. Er isch Bundespräsident gsii im Jahr 1984. Si Dochter, d Eveline Widmer-Schlumpf, isch 2007 anschdatt vom Christoph Blocher in Bundesrat gwählt worde. Weniger bekannt isch, dass er Klavier gschpilt und sich dr Ländlermusig gwidmet hät. Er hät under em Pseudonym Raetus Telena selber Stück komponiert, won er mit dr Ländlerkapelle Bernina, wo z Felsberg beheimatet gsi isch, interpretiert hät. E Polka, won er komponiert het, isch 2004 uf dr CD Musig a so wie früener erschine, gschpilt vo dr Ländlerkapelle Oberalp. D Klavierbegleitig isch i dr Bündner Volksmusigszene scho immer e Selteheit gsii, hüt sogar e Fremdkörper. Leon Schlumpf im Munzinger-Archiv (Artikelaafang frei abruefbar) Adolf Collenberg: Leon Schlumpf In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Leon Schlumpf i de Datebank Dodis vo de Diplomatische Dokument
De Alphons Egli (* 8. Oktober 1924 z Luzern; † 5. August 2016 z Luzern), vo Entlibuech und vo Luzern, isch en Schwiizer Politiker (CVP) und Jurist. Vor sinere Wahl in Bundesrat hät er i sinere eigene Kanzlej gschafft, wo sini Tochter d'Nachfolg aaträtte hät. Er isch am 8. Dezember 1982 in Bundesrat gwählt worde. Am 31. Dezember 1986 isch er zruggträte. Während siinere Amtsziit isch er em Eidgenössische Departement vom Innere vorgstande. Siis wohl wichtigschte Thema isch dr Umweltschutz gsii. Er isch Bundespräsident gsii im Jahr 1986 und Vizepräsident im Jahr 1985. Im August 2016 isch er mit 91 Jahr im ene Luzerner Altersheim gstorbe. Die Aktiengesellschaft im internationalen Privatrecht, insbesondere die Sitzverlegung. Bern 1949, OCLC 603684279 (Dissertation Universität Bern 1949). Alphons Egli, im Internationalen Biographischen Archiv 15/1987 vom 30. März 1987, im Munzinger-Archiv (Artikelaafang frei abruefbar). Markus Trüeb: Egli, Alphons. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Alphons Egli uf dr Websyte vo dr Bundesversammlig (Iigreichti Vorstöss). Alphons Egli uf de Website vom Bundesrat. Abschied von der Politik. Winterspaziergang mit Alphons Egli, NZZ Folio, 1/1992. Alt Bundesrat Alphons Egli ist tot, Blick, 6. August 2016.
De Ruedi Friedrich (* 4. Juli 1923 z'Winterthur; † 15. Oktober 2013 ebd.) isch en Schwiizer Politiker (FDP) gsi. Er hett sich frieh in dr FDP engagiert: Als Gmeindrot vo Winterthur 1962-1975; Kantonsrot vo Züri 1967-1977 und Nationalrot 1975-1982. Er het sich bsunders für Usse- und Sicherheitspolitik interessiert und hett e starki Landesverteidigung als Garant für Neutralität und Unabhängigkeit befürwortet Er isch am 8. Dezember 1982 in Bundesrat gwählt worde. Scho am 20. Oktober 1984 isch er us gsundheitlige Gründ zruggträte. Während siinere Amtsziit isch er em Eidgenössischen Juschtiz- und Polizeidepartement vorgstande. Mit sinere Amtszyt isch d "Lex Friedrich" verbunde, es Gsetz, wo de Kauf vo Grundeigentum für Usländer yschränkt. Dr Friedrich het au s Asylgsetz verschärft. Urs Altermatt (Hrsg.): Die Schweizer Bundesräte – Ein biographisches Lexikon. Artemis & Winkler Verlag, 1991, ISBN 3-7608-0702-X Rudolf Friedrich, in: Internationales Biographisches Archiv 46/1984 vom 5. November 1984, im Munzinger-Archiv (Artikelaafang frei abruefbar) Kenneth Angst: Friedrich, Rudolf. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Normdate: GND: 121025160 | LCCN: n99038946 | VIAF: 14102178
De Pierre Aubert (* 3. März 1927 z La Chaux-de-Fonds; † 8. Juni 2016) isch en Schwiizer Politiker (SP) gsi. Vo Bruef isch de Aubert Rächtsawalt gsi. Als Mitglied vom Nöieburger Grosse Rat vo 1961 bis 1975 isch er i d Politik yträtte. 1971 isch er vo de Nöieburger i Ständerat gwählt worde. Als Nachfolger vom Pierre Graber hed ihn di Veräinigti Bundesversammlig am 7. Dezember 1977 in Bundesrat gwählt. Am 31. Dezember 1987 isch er zruggträte. Während siinere Amtsziit isch er em Eidgenössische Departement für usswärtigi Aglegeheiten vorgstande. Er isch Bundespräsident gsi i de Jahre 1983 und 1987 und Vizepräsident i de Jahre 1982 und 1986. Eric-André Klauser: Pierre Aubert. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Normdate: GND: 1051897254 | LCCN: n79047936 | SUDOC/IdRef: 253652502 | VIAF: 44870373
Dr Begriff Kaiserstuhl verwiist uf verschiidini Ort: Kaiserstuhl AG, e chliini Stadt im Aargau, Schwiz Kaiserstuhl (Oberbaden), e glei Gebirg in dr Oberrhiinebini, Bade-Würtebärg, Dütschland Kaiserstuhl OW, en Ort z Obwalde, Schwiz Kaiserstuhl (Rothenburg ob der Tauber), en Ortstail vo Rotheburg ob de Tauber, Bayern, Dütschland und wyters: Kaiserstuhlbahn, e Näbebahn im Brisgau, Bade-Würtebärg, Dütschland Kaiserstuhl Goslar, de Thron vo de dütsche Kaiser und Könige Kokerei Kaiserstuhl, e ehemoligi Großkokerei z Dortmund, Nordrhy-Westfale, Dütschland Zeche Kaiserstuhl, es ehemoligs Bärgwerk z Dortmund, Nordrhy-Westfale, Dütschland Lueg au: Chaiserstuel, en Bärg im Gränzgebiet vom Kanton Uri und Nidwalde, Schwiz
Dr Kaiserstuehl isch e Gebirg, wü üs dr Oberrhiinebini rüsluegt. Dr hegscht Punkt isch dr Dotekopf (557 m iber em Meer). Dä glei Gebirgsstock het e Duchmässer vu nit meh wiä 15 Killemetter. Dr isch dur Vulkanismus entstande; ke uffene Vulkan - üs dr Diäfi hets nufzue druckt un d obere geologische Schickte glupft; an e Deil Stelle hets aü Lava rüsdruckt, wu mänkmol as Vulkangstei bloß leit un z sähne isch. Meischtens isch aber alles mit metterdicke Lessschichte zuedeckt. Im Weschte gränzt er an dr Rhiin - zwoo Brucke Briisach/Nej-Briisach un Saschbe/Markelse verbinde d Kaiserstuehlgegend mit em Elsiss. Vu hechere Stelle im Weschte siiht mer s ganz Elsiss bis in d Vogese nii; grad gegeniiber in 30 Killemetter Entfernung leit am Vogeserand Colmer. Im Oschte blickt mer vu hechere Stelle üs uf Friiburg un dr Schwarzwald; Friiburg isch vum Kaiserstuehlrand ungfähr 15 Killemetter entfernt. D Bärgkuppe vum Kaiserstuehl sin meischtens mit Mischwald bedeckt, d Häng sin fir dr Räbboi terrassiärt. In dr Däler un am Rad vum Kaiserstuehl liige 24 Ortschafte mit ungfähr 20.000 Iiwohner, wu friähjer emol sälbständig gsii sin, hit zum Deil aber iigmeindet sin. Dr Kaiserstuehl isch bekannt fir sii Wii. Wäge däm un wäge sinere
De Georges-André Chevallaz (* 7. Februar 1915 z Lausanne; † 8. September 2002 ebd.), heimatberechtigt in Montherod, isch en Schwiizer Politiker (FDP) gsii. Er isch am 5. Dezember 1973 in Bundesrat gwählt worde. Am 31. Dezember 1983 hät er siis Amt übergeeh. Während siinere Amtsziit isch er de folgende Departemente vorgschtande: 1974-1979: Eidgenössischs Finanzdepartement 1980-1983: Eidgenössischs Militärdepartement Er isch Bundespräsident gsii im Jahr 1980 und Vizepräsident im Jahr 1979. Histoire générale de 1789 à nos jours. Payot, Lausanne 1964 La Suisse ou le sommeil du juste. Payot, Lausanne 1967 dütschi Uusgab: Die Schweiz oder der Schlaf des Gerechten. Ex Libris, Zürich 1969 Les Raisons de l’espoir. L’Aire, Lausanne 1979 Le Gouvernement des Suisses ou l’histoire en contrepoint. Mit Illustrationen von Hans Erni. L’Aire, Lausanne 1989 Le Défi de la neutralité. Diplomatie et défense de la Suisse 1939–1945. L’Aire, Vevey 1995 dütschi Uusgab: Die Herausforderung der Neutralität. Diplomatie und Verteidigung der Schweiz 1939–1945. Orell Füssli, Zürich 1997 Alain Clavien: Chevallaz, Georges-André. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Normdate: GND: 139602240 | LCCN: n50038007 | SUDOC/IdRef: 028768868 | VIAF: 100962609
De Kurt Furgler (* 24. Juni 1924 z St. Galle, † 23. Juli 2008 au z St. Galle), vo Pfäfers (Valens), isch en Schwiizer Politiker (CVP) gsi. 1955 bis 1971 hät de Furgler em Nationalrat aaghört. Am 8. Dezember 1971 isch er in Bundesrat gwählt worde. Am 31. Dezember 1986 isch er zruggträte. Während siinere Amtsziit isch er de folgende Departement vorgschtande: 1972–1982: Eidgenössisches Justiz- und Polizeidepartement 1983–1986: Eidgenössisches Volkswirtschaftsdepartement Er isch Bundespräsident gsii i de Jahre 1977, 1981 und 1985 und Vizepräsident i de Jahre 1976, 1980 und 1984. Bekannt worde isch er insbesonderi dur d Lex Furgler, es Gsetz, wo de Immobilieerwerb dur Ussländer beschränkt. De Kurt Furgler isch Gründer vom Handballclub TSV St. Otmar Handball z Sanggalle und döt au Spiller und Trainer gsi. 1950 hät er d Ursula Stauffenegger ghüroted. Si sind Eltere vo vier Maitle und zwee Buebe worde. Im 1971 isch de Kurt Furgler zum Oberstbrigadier befördered worde. Er isch Mitgliid im Club of Rome und Ehremitgliid vom Internationale Olympische Komitee gsi. Silvio Bucher: Furgler, Kurt. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Kurt Furgler im Munzinger-Archiv (Artikelaafang frei abruefbar) José Ribeaud: Kurt Furgler à cœr ouvert. 1986, Éditions de l'Aire. Commons: Kurt Furgler –
De Willy Ritschard (* 28. September 1918 z Deitige; † 16. Oktober 1983 uf em Gränchebärg) isch en Schwiizer Politiker (SP) gsii. Dr Willy Ritschard isch am 28 Septämber 1918 als dr Sohn vom Ernst Emil Ritschard, eme Schuehmacher vo Deitige, und dr Frieda, im Kanton Soledurn uf d Wält choo. Sin Vater, ufgwachse als Verdingbueb, isch au es Mitglid vo dr SP gsi. Beidi sini Eltere sind gstorbe, wo är sächzäni gsi isch; do het er e Lehr als Heizigsmonteur aagfange. D Lehr het er im 1936 abgschlosse. Dr Willy Ritschard isch dr Gwerschaft biiträte und het sich an dr Schwiizer Arbeiterbildigszentrale lo witerbilde. Im 1945 isch er dr Sekretär vom Schwizerische Bau- und Holzarbeiterverband (SBHV) z Solothurn worde und 1947 dr Gmeindsamme vo Luterbach. Im 1955 isch er in de Nationalrot und im 1962 zum Regierigsrot vom Kanton Soledurn gwählt worde. Er isch am 5. Dezember 1973 in Bundesrat gwählt worde, gege dr offizielli Kandidat vor dr SP. Er isch im Amt verschtorbe. Während siinere Amtsziit als Bundesrat isch er de folgende Departement vorgschtande: 1974–1979: Eidgenössisches Departement für Umwelt, Verkehr, Energie und Kommunikation 1980–1983: Eidgenössisches Finanzdepartement Er isch Bundespräsident gsii im Jahr 1978 und Vizepräsident i de Jahre
De Fritz Honegger (* 25. Juli 1917 z Hauptwil; † 4. März 1999 z Züri) isch en Schwiizer Politiker (FDP) gsii. Er isch am 7. Dezember 1977 in Bundesrat gwählt worde. Am 31. Dezember 1982 isch er zruggträte. Während siinere Amtsziit isch er em Eidgenössische Volkswirtschaftsdepartement vorgschtande. Er isch Bundespräsident gsii im Jahr 1982 und Vizepräsident im Jahr 1981. Fritz Honegger, in: Internationales Biographisches Archiv 26/1999 vom 21. Juni 1999, im Munzinger-Archiv (Artikelaafang frei abruefbar) Sigmund Widmer: Honegger, Fritz. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Privatarchiv Fritz Honegger in dr Archivdatebank vom Schwiizerische Bundesarchiv Normdate: GND: 1073859851 | VIAF: 317277507
De Hans Hürlimann (* 6. April 1918 z Walchwil; † 22. Februar 1994 z Zug), isch en Schwiizer Politiker (CVP) gsii. Er isch am 5. Dezember 1973 in Bundesrat gwählt worde. Am 31. Dezember 1982 isch er zruggträte. Während siinere Amtsziit isch er em Eidgenössische Departement vom Innere vorgschtande. Er isch Bundespräsident gsii im Jahr 1979 und Vizepräsident im Jahr 1978. Legendär isch e Uussaag i dr Reed wo er aalässlich vo dr Eröffnig vom Gotthard-Schtrassetunnel im Jahr 1980 halte hät. Er hät dr betroffene Bevölkerung verschproche dr Gotthard-Schtrassetunnel werdi "niemals en Korridor für de Schwerverchehr werde". De Hans Hürlimann isch dr Vater vom Schwiizer Schriftschteller Thomas Hürlimann. Renato Morosoli: Hürlimann, Hans. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Privatarchiv Hans Hürlimann in dr Archivdatebank vom Schwiizerische Bundesarchiv Normdate: GND: 118554425 | SUDOC/IdRef: 182206491 | VIAF: 100184900
De Pierre Graber (* 6. Dezember 1908, heimatberechtigt in Langenbruck und La Chaux-de-Fonds; † 19. Juli 2003) isch en Schwiizer Politiker (SP) gsii. Er isch am 10. Dezember 1969 in Bundesrat gwählt worde. Am 31. Dezember 1978 isch er zruggträte. Während siinere Amtszeit isch er em Politische Departement vorgschtande. Er isch Bundespräsident gsii im Jahr 1975 und Vizepräsident im Jahr 1974. Mémoires et réflexions. Editions 24 heures, Lausanne 1992, ISBN 2-8265-1096-7. Pierre Jeanneret: Graber, Pierre. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Pierre Graber i de Datebank Dodis vo de Diplomatische Dokument vo de Schwiiz
D Hans-Peter Tschudi (* 22. Oktober 1913 z Basel; † 30. September 2002 ebefalls z Basel) isch en Schwiizer Politiker (SP) gsii. Dr Tschudi isch Bürger vo Schwande und vo Basel gsi. Er isch z Basel ufgwachse und het dört und z Paris Rächtswüsseschafte schdudiert. 1936 het er promoviert. 1938 isch er zum Vorsteher vom Gwärbinspektorat gwehlt worde. 1952 isch er Brofässer für Arbets- und Sozialversicherigsrächt an dr Universidät Basel worde. Im gliiche Johr het er d Irma Steiner (1912–2003) ghürotet. As sozialdemokratische Politiker isch er vo 1944 bis 1953 in dr Stadtbasler Grooss Root gwehlt worde, denn isch er in Stadtbasler Regierigsroot cho und vo 1956 bis 1959 isch er für Basel-Stadt im Ständeroot gsässe. Er isch am 17. Dezämber 1959 in Bundesrot gwehlt worde anstatt vom Walther Bringolf vo Schaffhuuse, wo dr offiziell Kandidat vo dr SP gsi isch. Während siinere Amtszyt isch er em Departement vom Innere vorgschtande. Er isch Bundesbresidänt gsii i de Johr 1965 und 1970 und Vizepräsident in de Johr 1964 und 1969. Am 31. Dezember 1973 isch er zruggträte. Drnooch het er an de Universidäte vo Basel und Bärn underrichdet. Vo 1967 bis 1992 isch er Bresidänt vo dr Abgeordneteversammlig vo der Pro
De Willy Spühler (* 31. Januar 1902 z Ussersihl; † 31. Mai 1990 z Züri) isch en Schwiizer Politiker (SP) gsii. 1928 isch er ins Zürcher Stadtparlament gwählt worde. 1938 isch er Nationalrat worde. Vo 1955 bis 1959 isch er Mitgliid im Ständerat gsi. Er isch am 17. Dezember 1959 in Bundesrat gwählt worde. Am 31. Dezember 1970 isch er zruggträte. Während siinere Amtsziit isch er de folgende Departement vorgschtande: 1960-1962: Poscht- und Iisebahndepartement 1963-1965: Verchehrs- und Energiewirtschaftsdepartement 1966-1970: Politischs Departement Er isch Bundespräsident gsii i de Jahre 1963 und 1968 und Vizepräsident i de Jahre 1962 und 1967. Urs Altermatt (Hrsg.) Die Schweizer Bundesräte, ein Biografisches Lexikon; Artemis Verlag Zürich und München; 1991; ISBN 3-7608-0702-X
De Max Weber (* 2. August 1897 z Züri; † 2. Dezember 1974 z Bärn) isch en Schwiizer Politiker (SP) gsii. Er isch am 13. Dezember 1951 in Bundesrat gwählt worde. Siini lang vorbereiteti Finanzreform isch inere Volksabschtimmig gscheiteret. Am 31. Januar 1954 hät er siis Amt übergeeh, nachdem er am 8. Dezember 1953 siin Rücktritt aakündegt hät. Während siinere Amtsziit isch er em Finanz- und Zolldepartement vorgschtande - gege de Wille vo dr Sozialdemokratische Partei. Geschichte der schweizerischen Bundesfinanzen. Haupt, Bern 1969. Probleme der Sozialpolitik. Bern 1967. Die Schweiz und der Ostblock. Lang, Bern 1962. Gegenwartsfragen der schweizerischen Wirtschaft. Francke, Bern 1938. Erich Gruner u. a. (Hrsg.): Im Kampf um soziale Gerechtigkeit. Max Weber zum 70. Geburtstag. Beiträge von Freunden und Auswahl aus seinem Werk. Lang, Bern 1967. Hans Ulrich Jost: Max Weber 1897–1974. In: Urs Altermatt (Hg.): Die Schweizer Bundesräte. Ein biographisches Lexikon. Artemis & Winkler, Zürich/München 1991, ISBN 3-7608-0702-X. Christoph Zürcher: Max Weber. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Normdate: GND: 118765922 | SUDOC/IdRef: 027934578 | VIAF: 54944214
De Ernst Nobs (* 14. Juli 1886 z Seederf; † 15. März 1957 z Mäile) isch en Schwiizer Politiker (SP) gsii. De Ernst Nobs isch urschprünglich Journalischt gsii. Sit 1912 hät er als Redakter bi verschiedene Parteiziitige vo der SPS gschaffet. 1915 isch er schliesslich Chefredakter vo de gröschte sozialdemokratische Tagesziitig, em «Volksrecht» z Züri worde. 1916 isch de Nobs für d SPS in Grooss Schtadtrat vo Züri gwählt worde, deet isch er bis 1933 blibe. 1919 isch ihm sogar dr Sprung in Nationalrat glunge. Nachdem er 1933 us em Schtadtrat vo Züri uusgschide isch, isch de Nobs 1935 in Regierigsrat vom Kanton Züri gwählt worde. Das Amt hät er 1942 uufgeeh, wo er zum Nachfolger vom Emil Klöti als Schtadtpräsident vo Züri gwählt worde isch. Nur eis Jahr hät di Sozialdemokratischi Partei bi de Nationalratswahle en bedüütende Wahlsieg erzielt. Wo dr Zürcher FDP-Bundesrat Ernst Wetter nach de Wahle us Altersgründe demissioniert hät, hät di Sozialdemokratischi Partei sofort en Aaschpruch uf de freiwerdendei Sitz i dr Landesregierig aagmeldet. Am 15. Dezember 1943 hät di Vereinigt Bundesversammlig mit 122 Schtimme de Ernst Nobs zum erschte sozialdemokratische Bundesrat vo de schwiizerische Gschicht gwählt. Folglich isch er als Schtadtpräsident vo Züri zruggträte. Während
De Rudolf Gnägi (* 3. August 1917 z Schwadernau, Kanton Bern; † 20. April 1985 z Spiegel bi Bärn), heimatberächtigt z Schwadernau, isch en Schwiizer Politiker (SVP, vormals BGB gsii). Vo 1952 bis 1965 isch de Gnägi Regierungsrat (Exekutive) vom Kanton Bern und vo 1953 bis zu siinere Wahl als Bundesrat 1965 Nationalrat (Legislative) vo dr Schwiiz gsii. Er isch am 8. Dezember 1965 in Bundesrat gwählt worde. Am 31. Dezember 1979 isch er zruggträte. Während siinere Amtsziit isch er de folgende Departement vorgschtande: 1966–1967: Verchehrs- und Energiewirtschaftsdepartement 1968: Militärdepartement 1968: Verchehrs- und Energiewirtschaftsdepartement 1969–1979: Militärdepartement Er isch Bundespräsident gsii i de Jahre 1971 und 1976 und Vizepräsident i de Jahre 1970 und 1975. Us siinere Amtsziit als Chef vom Militärdepartement schtammt d Iifüehrig vom Trikothemd 75, em so genannte Gnägi oder Gnägi-Liibli, en olivgrüene liechte Rollchragepullover für d Truppe. Zu siim Fründeschreis hät d Jugendschriftschtellerin Elisabeth Müller ghört. "Gnagi" isch dr Helvetismus, wo em düütsche Eisbein entschpricht. Us siinere Ziit im Bundesrat schtammt die für ihn schmeichelhafti Redewendig "es Gnagi und sächs Würscht" (dr Schwiizer Bundesrat beschtaht us siebe Mitglieder). Rudolf Gnägi im Munzinger-Archiv (Artikelaafang frei abruefbar) Rudolf Gnägi i de Datebank Dodis vo de Diplomatische Dokument vo de
De Friedrich Traugott Wahlen (* 10. April 1899 z Mirchel; † 7. November 1985 z Bern), vo Trimschtei und Bern, isch en Schwiizer Professor für Landwirtschaft a dr ETH Züri und Politiker (BGB) gsii. Er hät scho i de Driissgerjahre d Selbschtversorgig vo dr Schwiiz mit Grundnahrigsmittel plant. Während em Chrieg isch d "Aabauschlacht" vo ihm mit viil persönlichem Engagement gfüehrt worde. Debii sind sogar d Grüenaalage i Schtädt zur Aapflanzig vo Herdöpfel, Zuckerrüebe und Getreide gnutzt worde, so dass en Selbschtversorgigsgrad vo 59 % erreicht worde isch. 1942 isch er für die Buure-, Gwerb- und Bürgerpartei in Ständerat gwählt worde. Vo 1943 bis 1949 isch er Professer für Pflanzebau an dr ETH Züri gsi. 1949 isch er Direkter vo dr Abteilig für Landwirtschaft an dr FAO gsi. Er isch am 11. Dezember 1958 in Bundesrat gwählt worde. Am 31. Dezember 1965 isch er zruggträte. Während siinere Amtsziit isch er de folgende Departement vorgschtande: 1959: Juschtiz- und Polizeidepartement 1960: Volkswirtschaftsdepartement 1961: Politischs Departement 1961: Volkswirtschaftsdepartement 1962-1965: Politischs Departement Er isch Bundespräsident gsii im Jahr 1961 und Vizepräsident im Jahr 1960. Siin Nachlass wird aufbewahrt im Schwiizerische Bundesarchiv in Bern und im Archiv für Ziitgschicht a dr ETH in Züri. Urs
De Markus Feldmann (* 21. Mai 1897 z Thun; † 3. November 1958 z Bärn), heimatberechtigt z Glaris und z Bärn, isch en Schwiizer Politiker vo dr BGB gsii. 1935–1945 u 1947–1951 isch er im Nationalrat Legislativpolitiker und 1945–1951 im Regierigsrat vom Kanton Bärn Exekutivpolitiker gsii. Am 13. Dezember 1951 isch er in Bundesrat gwählt worde und isch im Amt verschtorbe. Dr Fäldme hät dr Buure-, Gwerb- und Bürgerpartei aaghört, wo schpöter i de Schwiizerische Volkspartei (SVP) ufgange-n-isch. Während siinere Amtsziit as Bundesrat isch er em Eidgnössische Juschtiz- und Polizeidepartement vorgschtande. Er isch Bundespräsident gsii im Jahr 1956 und Vizepräsident im Jahr 1955. De Markus Feldmann liit begrabe uf em Berner Schlosshaldefridhof. Peter Stettler: Markus Feldmann. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Schweizerisches Bundesarchiv (Hrsg.): Markus Feldmann (1897–1958). Bundesrat, Journalist, Tagebuchschreiber. Bern 2001, ISBN 3-908439-06-X (Digitalisat). Markus Feldmann: Tagebuch 1923–1958. Bearb. von Peter Moser unter Mitarb. von Roger Sidler [et al.]. Schweizerische Gesellschaft für Geschichte – Kommissionsverlag Krebs, [Bern]/Basel 2001–2002. 6 Bde. ISBN 3-85513-331-X (Bd. 1), ISBN 3-85513-332-8 (Bd. 2), ISBN 3-85513-333-6 (Bd. 3), ISBN 3-85513-334-4 (Bd. 4), ISBN 3-85513-335-2 (Bd. 5), ISBN 3-85513-336-0 (Bd. 6). Markus Feldmann im Munzinger-Archiv (Artikelaafang frei abruefbar) Markus Feldmann uf dr Websyte vo dr
De Eduard von Steiger (* 2. Juli 1881 z Langnou; † 10. Februar 1962 z Bärn), von Bern (Burgergmeind) und Langnau im Emmital, isch en Schwiizer Politiker vo dr BGB. Er isch am 10. Dezember 1940 in Bundesrat gwählt worde. Er hät siis Amt am 31. Dezember 1951 übergeeh nachdem er am 9. November siin Rücktritt aakündt hät. Während siinere Amtsziit isch er em Justiz- und Polizeidepartement vorgschtande. Er isch Bundespräsident gsii i de Jahre 1945 und 1951 und Vizepräsident im Jahr 1950. Am 30. August 1942 hät di reformierti Jugendorganisation Jungi Chile in Züri-Oerlike e schwiizerischi Landsgmeind duregfüehrt. Nachdem am Vormittag dr Basler Pfarrer Walter Lüthi gredt hät, hät de Eduard von Steiger am Namittag vor de rund 8'000 aawesende Jugendliche e Reed ghalte, wo er di reschtriktivi Politik vo dr Schwiiz gegeüber de jüdische Flüchtling im zweite Weltchrieg mit em berüehmt wordene Bild vom "chliine Rettigsboot" z rechtfertige versuecht: Wer es scho schtarch bsetzts chliises Rettigsboot mit beschränktem Fassigsvermöge und ebeso beschränkte Vorräte z kommandiere hät, während Tuusigi vo Opfer vonere Schiffskatastrophe nach Rettig schreied, muess härt erschiine, wenn er nöd alli aufneeh chann. Und doch isch er no menschlich, wänn er biziite vor falsche Hoffnige warnt und