rlitschk/wikidir huggingface dataset:
De Toshiro Mifune (jap. 三船 敏郎 Mifune Toshirō; * 1. Aprile 1920 z Qingdao, Republik China; † 24. Dezember 1997 z Tokio) isch en japanische Schauspiler, Filmproduzent und -regisseur gsi. Er het in 134 Filme mitgschpilt und het dadefür öppe 60 verschidnigi Uszeichnige übercho. De Mifune isch in de Schtadt Dalian ufgwachse, wo an de Küschte vo China ligt und in dere Ziit vo Japan bsetzt isch gsi. Sin Vater het es Fotogschäft gha, wo de Mifune scho ghulfe het, wo er es Chind isch gsi. Im 1949i isch er in di japanisch Armee iiberufe worde, wo er zu de Luftwaffe cho isch, für di er Luftufnahme gmachet het. Nach em Chrieg het er Kameramaa welle werde und het im 1946 z Tokio e Schtell bi de Filmgsellschaft Tōhō gfunde. Derte isch er aber nöd Kammeramaa gsi, sondern Schauspiler. Sini erschti Hauptrolle isch im Film Ginrei no Hate (1947) di vomene Bankräuber gsi. Die «böse» Rolle sind ihm zerscht emol blibe, so het er im 1948i in Yoidore Tenshi en Gangster gschpilt und 1950 in Rashō-Mon en Räuber. Im 1958 het er in Die verborgene Festung en zwilichte General verkörperet, wobi er in di Rolle au humoristischi Element het la
Hispania Baetica oder nume Baetica isch dr latiinischi Naame von ere antike Landschaft und römische Browinz im Süde vo dr Iberische Halbinsle. E groose Däil isch s hütige Andalusie, im Norde isch si bis in d Extremadura gange. Si het iire Naame vom groosse Fluss Baetis, em hütige Guadalquivir, überchoo. Dr Naame Baetica isch mit dr arabische Eroberig verschwunde. Baetica isch e senatorischi Browinz gsi. Si isch nid diräkt em Kaiser, sondern em Senat understande, won e Prokonsul mit em Rang vom ene Prätor gweelt het, zum sä regiere. E prokonsularische Legat und e Quästor häi zur Verwaltig vom Prokonsul ghöört. In dr republikanische Zit het s Gebiet zur Browinz Hispania ulterior ghöört, wo dr Süde und Weste vo dr Iberische Halbinsle umfasst het. Wo dr Kaiser Augustus si Browinzreform gmacht het, isch Hispania ulterior in zwäi Däil ufdäilt worde, in Hispania Baetica (Südoste) und Lusitania (Nordweste). D Baetica het jetzt im Weste und Nordweste e Gränze mit Lusitania ghaa, öbben em Fluss Anas (hüte Guadiana) nooch, im Oste mit dr groosse Browinz Hispania citerior; an dr Middelmeerküste isch die Gränze südwestlig vo Carthago Nova (Cartagena) verloffe und vo dört in Richdig Westnordwest. Spööter het dr Augustus d Gränze verschoobe,
Dr Dietrich Fischer-Dieskau (* 28. Mai 1925 z Berlin; † 18. Mai 2012 z Bärg) isch e dütsche Sänger (Bariton), Dirigänt, Mooler, Musikerschriftsteller und Rezitator gsi. Dr Fischer-Dieskau gältet as äine vo de bedütendste Lied- und Operesänger vom 20. Joorhundert. Er het mee as 400 Schallblatte ufgnoo, mee as jeede andere Sänger. Dr FischerßDieskau het as Sächzääjöörige bim Georg A. Walter gstudiert, und vo 1942 aa bim Hermann Weißenborn an dr Berliner Muusigakademii. Er isch denn in d Wehrmacht iizooge worde und und in Italie Chriegsgfangene vo de Amerikaner worde. 1949 het er si ersti Schallblatte ufgnoo: die Vier ernsten Gesänge vom Brahms und isch im gliiche Joor uf de Operebüüne z Münche und Wien ufdräte. 1951 het er d Lieder eines fahrenden Gesellen vom Gustav Mahler uf de Salzburger Festschbiil under em Wilhelm Furtwängler gsunge. Er isch z Edinburgh mit Brahms-Lieder ufdräte, isch uf Turnee uf Amerika und het bi de Bayreuther Festschbill si Debü as Wolfram im Tannhäuser gee. 1962 het er in dr nöije Kathedrale vo Coventry mit em Peter Pears im Benjamin Britten si War Requiem gsunge. Dr Fischer-Dieskau isch e Förderer vo dr Muusig vom 20. Joorhundert gsi, öbbe vom Hans Werner Henze. Er isch
D Judy Garland (* 10. Juni 1922 z Minnesota, USA; † 22. Juni 1969 z London, Groaßbritannia; uf d Wält choo as Frances Ethel Gumm, isch en amerikanischi Filmschauschbiilere und Sängere gsi. Iiri bekanntisti Rolle isch die vo dr Dorothy im Film The Wizard of Oz (Der Zauberer von Oz) gsi, wo si din s Lied Over the Rainbow gsunge het. Au hüte isch das äine vo de bekanntiste Film in de USA. D Garland het in e Hufe MGM-Musical gspiilt. Vor allem Meet Me in St. Louis us em Joor 1944 gältet immer no as e guets Bispil für e MGM-Stil, und d Garland isch äini vo sine bedütendste Interpretinne gsi. D Garland het Drooge gnoh und het as schwiirig gulte. MGM het sä 1950 uusegheit und si het denn bis zu iirem Dood en erfolgiichi Karriere as Sängere gha und mee as 1500 Konzärt gee. 1929 : The Big Revue 1929 : A Holiday in Storyland 1929 : The Wedding of Jack and Jill 1929 : Bubbles 1935 : La Fiesta de Santa Barbara 1936 : Every Sunday 1936 : Pigskin Parade 1937 : Broadway Melody of 1938 1937 : Thoroughbreds Don't Cry 1937 : Silent Night 1938
D Ostschwyz bestoot us de Kantön Schaffhuuse, Thurgau, Sanggalle, de beide Halbkantön Appezäll Osserrhode und Innerrhode, Glarus und em Bündnerland. S Zentrum vo de Ostschwyz isch d Stadt Sanggalle. D Ostschwyz bildet en Teil vo de Gränze zu Süd-Dütschland, Liechtestei und em Öschtrichische Voralbärg. Bsunders dr Grossruum Bodesee bildet e wirtschaftlichi Einheit. S Ostschwyzerdütsch isch e Sitelinie vom Schwyzerdütsche und lot sich klar vo anderne Schwyzer Dialäkt unterscheide. Innerhalb vom Ostschwyzerdütsche gits natürlich au nomol regionali und lokali Unterschiid. Commons: Ostschwyz – Sammlig vo Multimediadateie offizielli Homepage vo Oschtschwyz Tourismus Bundesamt för Statistik (1999): Die sieben Grossregionen der Schweiz: Die Schweiz im europäischen Regionalsystem, Prässemittailig
Dr Chosrau I. (persisch خسرو‎Ḫosrau, [xosˈroʊ̯]; griechisch: Chosroes; alternativi Schriibwiise: Husrav, Xusro, Chusro, Ḫusraw), Anuschirwan gnennt („mit dr unstärblige Seel“; persisch انوشيروان‎Anūšīr[a]wān [ænuːʃi:rˈvɔːn]; † 579), isch vo 531 bis zu sim Dood 579 dr persisch Groossköönig gsi. Er het us em Gschlächt vo de Sassanide gstammt. Si Geburtsdatum isch umbekannt, aber dr Köönig isch woorschiinlig rächt alt worde, wil er scho erwaggse gsi isch, won er uf e Droon cho isch. Dr Chosrau I. isch dr Geegeschbiiler vom oströmische Kaiser Justinian I. (527–565) gsi. Er het s Sassanideriich uf e Höhepunkt gfüert, was au in dr Saagenwält vom Oriänt Echo het. Si Naame läbt as Kisra bis hüte witer as e arabischi Bezäichnig für e Köönig und cha mit em dütsche Wort Kaiser, wo vo Caesar chunnt, vergliche wärde. Henning Börm: Der Perserkönig im Imperium Romanum. Chosroes I. und der sasanidische Einfall in das Oströmische Reich 540 n. Chr. In: Chiron 36 (2006), S. 299–328. Andrea Gariboldi: Il regno di Xusraw dall’anima immortale. Riforme economiche e rivolti sociali nell’Iran sasanide del VI secolo. Mailand 2006. John Martindale: The Prosopography of the Later Roman Empire IIIa (PLRE). Cambridge 1992, S. 303–306. Zeev Rubin: The Reforms of Khusro Anurshiwan. In: Averil Cameron
Bi dr so genannte Justinianische Pest handlet es sich um e Pandemii, wo zur Zit vom oströmische Kaiser Justinian I. (527–565) usbroche isch, und noch Schetzige bis zu 25 Millione Lüt umbrocht het. Si het 541 in Egüpte aagfange, isch 542 z Konstantinopel aachoo und het sich bald im ganze Middelmeerruum verbräitet. Si gältet as die grössti Pandemii im antike Öiropa und es isch mööglig, ass si zum Misserfolg vo dr Restauratio imperii vom Justinian bidräit het. Si isch woorschiinlig us Afrika südlig vo dr Sahara oder Indie iigschleppt worde und isch im Norde bis zum Rhii cho, im Oste bis uf Persie. Bis zum Joor 770 isch si öbbe alli zwölf Joor wider usbroche. Dank dr Darstellig vo de Chrankhäitssümptom im Wärk vom zitgenössische spootantike Historiker Prokopius vo Caesarea (Prokop, Kriege 2, 22 ff.) und vom Euagrios Scholastikos, wo sälber chrank worde isch, und dank DNA-Undersuechige vom ene Massegraab bi Sens isch s zimlig unumstritte, ass d Pandemii vom Pesterreger (Yersinia pestis) usglööst worde isch. Dr Schwarz Dood Pauline Allen: The Justinianic Plague. In: Byzantion. Band 49, 1979, S. 5–20. Peregrine Horden: Mediterranean Plague in the Age of Justinian. In: Michael Maas (Hrsg.): The Cambridge Companion to the Age
D Hagia Sophia (altgriech. Ἁγία Σοφία „häiligi Wiishäit“, türkisch Ayasofya) oder Sophiechille isch en ehemooligi byzantinischi Chille, vo 1453 bis 1931 e Moschee gsi und sit 1935 e Museum (Ayasofya Camii Müzesi, „Hagia-Sophia-Moschee-Museum“) isch. Si isch im 6. Joorhundert noch dr Zitwändi as Kuppelbasilika baut worde und isch s letschte groosse Bauwärk vo dr Spootantike. D Hagia Sophia isch d Hauptchille vom Byzantinische Riich gsi und dr religiösi Middelpunkt vo dr Orthodoxii. Hüte isch s e Woorzäiche vo Istanbul und stoht im europäische Teil vo de Stadt. Sit 641 isch d Hagia Sophia d Chröönigschille vo de byzantinische Kaiser gsi und e Hufe historisch-wichdigi Eräigniss si dört bassiert. Iir Bau und iiri Sümbolchraft häi en usserordentlig hoochi Bedütig für die orthodoxi Christehäit und s Riich gha. Dorum isch si für e Hufe Christe au hüte no e groosses Häiligdum. Wo d Osmane Konstantinopel eroberet häi, häi si alli christlige Insignie, Inneniirichdig, Dekorazioone und Glogge u dr Chille uusegnoo. Si häi us ere d Hauptmoschee vo de Osmane gmacht, und d Sultan vom 16. und 17. Joorhundert häi sich mit bedütende archidektonische Rezepzioone vo dr Hagia Sophia in die byzantinischi Dradizioon gstellt. Die berüemtiste von ene si d Sultan-Ahmed-Moschee, bekannt au
Dr Middelmeerruum isch d Groossregion rund um s Middelmeer. Dr Middelmeerruum isch e dranskontinentali Regioon, wo s Middelmeer mit de Insle din und d Festlandregioone vo drei Kontinänt, wo in dr Nööchi vo dr Küste vom Middelmeer si, umfasst. Die Gebiet ghööre zu Südöiropa, Vorderasie und Nordafrika. Dr Begriff Middelmeerruum cha mä noch füsisch-geografische und politische , vor allem aber noch klimatologische und kulturelle Kriterie abgränze, wo sich zum Däil wäggselsitig bedinge. D Fustreegle für d Bezäichnig vom Middelmeerruum isch s natürlige und potenzielle Verbräitigsgebiet vom Olivebaum. Mä reedet dorum au vo dr Ölbaumgränze. Die Definizioon identifiziert dr Middelmeerruum also mit dr Verbräitig vom Mittelmeerklima im Beriich vo Europa, Vorderasie und vom nördlige Afrika. Wil dr Olivebaum aber uf dr äinte Site nit überall waggst, won e tüpisch mediterrans Klima herrscht (z. B. in de Gebirg), andrersits e baar Küsteregione vom Middelmeer scho in ere andere Klimaregion lige, wird dr Middelmeerruum au witer gfasst. D Lüt si sich au äinig drüber, ass bestimmti Regioone, wo zwar e mediterrans Klima häi, aber z wit vom Middelmeer äwägg lige, nit zur Groossregioon ghööre. Das betrifft zum Bischbil Gebiet um s Schwarze Meer und s Zagros-Gebirg im Iran. De Staate, wo Däil vo
Die Orthodoxi Chille (altgr. ὀρθός orthos, ,richdig, gradlinig‘ und δόξα doxa, ,Vereerig, Glaube‘; also ,die richdigi Vereerig oder rächti Leer vo Gott‘, im Slawischen pravoslavnaja cerkov (православная церковь)) nenne sich die christlige Chille vom byzantinische Ritus. Si bestoot us meerere sälbstverwaltete Chillene, wo alli iiri geografische, nazionaale und kulturelle Äigenarte häi, aber theologisch veräint si. Die Aaghöörige vo de orthodoxe Chille verstöön sich as Äinhäit und reede dorum mäistens vo dr Chille vo dr Orthodoxii im Singular. Die orthodoxe Chille häi öbbe 300 Millioone Aaghöörigi und si die drittgrössti christligi Gmäinschaft uf dr Wält. Vo iine muess mä die sogenannte Altorientalische Chille underschäide. Aber mä bezäichnet sä zämme mit de orthodoxe Chille, wo im hellenistischi Kulturruum entstande oder vo dört us gründet worde si, und de unierte Chille mit östlige Rite, wo Däil vo dr Römisch-katholische Chille si, vilmol as Ostchille. Dr Begriff Ostchille isch dorum äifach e geografische Sammelbegriff, und stoot nit für e Grubbe vo Chillene, wo as Äihäit verstande wärde. Es git fundamentali Underschiid zwüschene, zum Bischbil git s käi Moolgmäinschaft vo de orthodoxe Chille und de unierte Chille. Hegumen Damaskin (Orlovskij): Wir gerieten in Feuer und Wasser. Aus dem Martyrologium der Neumärtyrer der Russischen Orthodoxen Kirche
Dr Monofüsitismus (vo griechisch monos „äinzig“ und physis „Natur“) isch die christologischi Posizioon, ass Christus vollkomme göttlig sig und nume äi Natur häig, nämlig e göttligi. Er stoot im Geegesatz zur Posizioon vom Konzil vo Chalcedon (451), wo e radikali Zwäinatureleer vo Christus verdrätet und säit, ass die göttligi und die menschligi Natur vo Christus sich nid vermische und von enander drennt si. D Antichalcedonier sälber si scho immer drgege gsi, ass män e „Monofüsite“ säit, e Begriff wo in de Kwelle erst im 7. Joorhundert erschiint und mäistens as Schimpfwort gmäint gsi isch. Si zien d Bezäichnig Miafüsite vor. Das chunnt vo dr griechische Wurzle mia, won e komplexi Äinhäit bedütet. Das Wort bedoont eender d Äinhäit as d Äinzaal und spieglet d Posizioon besser, ass in Christus s Göttlige und s Menschlige äi Natur bilde, veräint „ooni Vermischig, ooni Drennig, ooni Durenander und ooni Wäggsel“, wie e theologischi Kompromissformle, wo sit dr Spootantike üüblig gsi isch, lutet. In iirer äigene Woornäämig leene d Mono- bzw. Miafüsite d Zwäinatureleer also nit brinzipiell ab und göön durchus drvo us, ass Jesus Christus Gott und Mensch gsi sig – näme allerdings aa, ass sich die bäide Nature vo Christus vermischt häige,
Dr Maurikios (lat. Imperator Caesar Flavius Mauricius Tiberius Augustus, mittelgriechisch Μαυρίκιος; * 539 z Arabissos; † 27. Novämber 602 z Chalkedon) isch vom 13. August 582 bis 27. Novämber 602 Kaiser vom Oströmische Riich und äine vo de wichdigste spootantike bzw. früebyzantinische Herrscher gsi. Wäärend siner Regierigszit het er die ganz Zit d Gränze vom Riich müesse verdäidige. Er isch magister militum per Orientem gsi, denn Kommandöör vo dr kaiserlige Liibgarde, de excubitores) und het d Constantia, d Dochder vom Kaiser Tiberios I. ghürootet. Dä het dr Maurikios zum Caesar ernennt und am 13. August 582 isch er Augustus worde. Dr Staat isch braktisch bankrott gsi vom Dribut won er an d Aware het müesse zaale, wäge de Slawe, wo jedes Joor d Browinze im Balkan verwüestet häi und wägen em Chrieg mit Persie, wo scho sit Joore gange isch. 586 häi die oströmische Druppe bi Solachon in dr Nööchi vo Dara e Siig über d Perser errunge, dä het aber käini Folge ghaa. 590 het dr Chosrau II. si Vater, dr sassanidisch Groossköönig Hormizd IV., gstürzt und umbrocht, het aber churz druf sälber vor sim rebellischen Fäldheer Bahram Chobin an dr Hoof vom Kaiser müesse flüchte. Dr Maurikios het
Stawne (ukrainisch Ставне, ungarisch Fenyvesvölgy, slowakisch Stavné, Stavná, russisch Ставное) isch e Dorf in dr Ukraine. D Gmai lyt im Rajon Welykyj Beresnyj (Великоберезнянський район) in dr Oblast Transkarpatie (Закарпатська область). S Dorf lyt in dr ukranische Karpate (Oschtkarpate, Oschtbeskide) zwische Жорнава (Schornawa) un Луг (Luh). Dr Name Stawne het e slawische Ursprung un chunnt vu ukrainisch Став (stav), was „See, Au“ bedytet. Stawne isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1551 as Zthawna (1727 Sztavna). Dr ungarisch Name Fenyvesvölgy („Fohrewald“) isch anne 1904 yygfiert wore. Im Johr 1910 hän vu 1128 Yywohner 894 Ruthenisch (Ukrainisch) gschwätzt, 131 Dytsch un 100 Ungarisch. 870 Yywohner sin griechisch-katholisch gsii, 83 remisch-katholisch un 132 Jude. Im 9. Johrhundert isch Transkarpatie Dail vu Großmähre gsii, vum 10. Johrhundert bis anne 1920 het s Biet zum Chenigrych Ungarn ghert. Noch em Erschte Wältchrieg isch s dur dr Vertrag vu Trianon zue dr Tschechoslowakei chuu, im Merz 1939 isch vu Ungarn bsetzt wore. Am Änd vum Zweete Wältchrieg isch d Region nomol fir e churzi Zyt tschechoslowakisch wore (1946/1948) un derno ab Juni 1948 Dail vu dr Sowjetunion (ab 1948 Dail vu dr Ukrainische Sowjetrepublik). Syt 1991 isch s Biet Dail vu dr unabhänige Ukraine. Petr
Eurasien Eurasia isch d Landmasse, wo us Europa und Asia bestoot. Dezue chömed die Arabisch Halbinsla und de Indisch Subkontinent. Eurasia isch d gröaschte Landmasse uf dr Erde und hät a Fläche fu ca. 54 Mio. km². Europäer deile dr Kontinent gern in zwei Kontinent (Europa und Asia) uf. Die bekanntist Grenze bildet u. a. des Uralgebirge und dr Uralfluss. E geographischi oder tektonischi Rechtfertigung, Europa als e eigene Kontinent azluege, git's aber nit. Au e kulturelli Rechtfertigung isch sehr frogwürdig. Indie un China sin au sehr verschideni Kulture. In Japan betrachtet mer Europa bispilswiis nit als eigene Kontinent, sundern als Halbinsle oder Subkontinent vu Eurasie. D Deilig vo Europa und Asie isch eurozentrisch und hischdorisch. D Grieche und d Römer hai d Gränze vom Hellespont bis zum Fluss Don zoge und so isch s bis in s 18. Johrhundert bliibe, wo dr schwedisch Offizier Strahlenberg, wo in dr russische Armee dient het, vorgschlage het, d Gränze bim Uralgebirg und em Uralfluss feschdzlege. Schbööter het die russischi Regierig ä Gränzpfoschde uf em Wäg vo Jekaterinburg noch Tjumen lo ufstelle, wo d Gränzlinie zwüsche Europa und Asie markiert het. Die Vereinte Natione rechne ganz Russland zue Europa, die ganz Türkei degege
S Exarchat isch e byzantinische Verwaltigsdistrikt gsi, wo vom ene Exarch gläitet worde isch. In vile Hiissichte isch es e Vorstuefe vo de spöötere Theme gsi. Exarch (griech. äigentl. „Vorgsetzte“) isch in dr früebyzantinische Zit dr Ditel vo de Statthalter vo de afrikanische (Exarchat vo Karthago) und italische (Exarchat vo Ravenna) Bsitz vom Oströmische bzw. Byzantinische Riich gsi. In sim Verwaltigsberiich het dr Exarch die obersti milidäärischi und zivili Gwalt usgüebt. Wo mä die bäide Kompetänze in äi Hand gee het, het mä mit dr spootrömische Braxis vo dr klare Drennig vo de bäide Beriich broche, wo sit öbbe 300 Joor üüblig gsi isch. Dr Kaiser Maurikios (582–602) het d Exarchat iigfüert, zum s de Regänte vo de Ussegebiet liichter z mache, die gege Aagriff vo Usse z verdäidige. D Exarchat si im Früemiddelalter verschwunde, wo die byzantinisch Herrschaft im Weste zämmebroche isch: 697/98 isch Karthago an d Araber gfalle, und 751 häi d Langobarde Ravenna eroberet. J. Ferluga: Exarch/Exarchat. In: Lexikon des Mittelalters. Bd. 4, Sp. 151–155. M. Meier: Exarchat. In: Der Neue Pauly. Bd. 4, Sp. 331-332.
S Exarchat vo Karthago isch näben em Exarchat vo Ravenna en oströmischs Vizeköönigdum gsi. Dr oströmisch Kaiser Maurikios (582–602) het s gründet und sim Regänt, em Exarch witgehendi zivili und milidäärischi Freiheit gee, für dass er d Gfoore vo uswärts besser chönn bekämpfe. Bis denn si in dr spootantike römische Brovinzialverwaltig sit öbbe 300 Joor die zivile und die milidäärische Kompetänze zwüschen em Pretorianerprefekt und em magister militum ufdäilt gsi. S Exarchat vo Karthago isch sit 590 e Bastioon vo dr byzantinische Macht im westlige Middelmeerruum gsi, bis es 698 vo de Araber vernichdet worde isch. Mit em Fall vo Karthago häi sich d Araber in de Baleare, Sardinie und Sizilie chönne iiniste und drizää Joor spööter Schbanie chönne aagriffe. S Christedum isch in Nordafrika vollständig usglöscht und dur e Islam ersetzt worde. J. Ferluga: Exarch/Exarchat. In: Lexikon des Mittelalters. Band 4, Spalte 454f. Michael Brett, Fentress, Elizabeth: The Berbers. Blackwell Publishing 1996, ISBN 0631207678 John Bagnell Bury: History of the Later Roman Empire Vols. I & II. Macmillan & Co., Ltd. 1923 Averil Cameron: Vandal and Byzantine North Africa. In: Late Antiquity: Empire and Successors A.D. 425-600, The Cambridge Ancient History Vol. XIV, S. 552-569, Cambridge University Press 2000,
S Exarchat vo Ravenna (mä säit em au s Exarchat vo Italie) isch e oströmische/byzantinische Verwaltigsbezirk z Italie gsi. Dr Kaiser Maurikios het en im Jahr 584 (?) gründet und die zivile Kompetänze vom Pretorianerprefekt und die milidäärische vom magister militum in d Händ vom Exarch gee. S Exarchat vo Ravenna isch bis zu es 751 vo de Langobarde eroberet worden isch, e Bastioon vo dr byzantinische Macht in Italie gsi. Es isch aber nit die äinzigi oströmischi Brovinz in dr westlige Helfti vom antike Imperium gsi. Sizilie het en äigeni Verwaltigsäinhäit bildet; Korsika und Sardinie häi bis 698 zum Exarchat vo Karthago ghöört. Dr Exarch het alli Gebiet östlig vom Apennin diräkt verwaltet. Die andere Gebiet vom Exarchat si under duces und eme magister militum gstande. D Gfoor für d Oströmer isch vo de Langobarde usgange, wo vo iirer Hauptstadt Pavia us s groosse Daal vom Po kontrolliert häi. S Piemont, d Lombardei, d Festland vo Venetie, d Toskana und s Hinderland vo Neapel häi de Langobarde ghöört. In Rom het sich dr Babst zum Herrscher entwicklet und isch immer unabhängiger worde. S Exarchat isch vor allem mit lokale Milize gege d Langobarde verdäidigt worde. Die si zerst no
Diä Eidgenössisch-Demokratischi Union (EDU) (franzöösisch Union Démocratique Fédérale, italienisch Unione Democratica Federale, isch ä christlichi u national-konservativ orientierti politischi Partei i dr Schwiiz. D'EDU isch i verschidenä Kantons-, Stadt- und Gemeindsparläment verträtä und versteit sich aus wärtorientiert, bibutreu u isch kritisch gägenüber äm Biitritt vo dr Schwiiz zur Europäischä Union iigsteut. Sie isch gägä d Gliichsteuuig vo gliichschlächtlichä Partnerschaftä, d'«sexueuui Uusbütig vo dr Frau» und Pädophilie, sowiä für d Förderig vo dr traditionellä Familiä, christlechi Wärt u ä restriktivä Staatshuushaut. Witer profiliert si sich mit Kampagniä gägä Minarett, Schwangerschaftsabbruch, aktivi Sterbehüuf und Heroinabgab. Ds offiziuuä Parteiorgan isch i dr Dütschschwiiz dr EDU-Standpunkt u i dr Romandie ds EDU Impulsion. D Partei isch äs Mitglied vo dr Parteien-Vereinigung Europäische Christliche Politische Bewegung. D EDU versteit sich aus ä christlichi Partei, wo für iri Politik d Bibel aus Massstaab aawändet. D'EDU wott ä schudäfreiä Staat und wehrt sich gägä «Stürgschänk a Richi». Bi Fragä vom Umwäutschutz ghört si zum Mitti-Links-Lager. I dr Familiäpolitik, Gseuschafts- u Biudigspolitik nimmt d'EDU ä wärtkonservativi Hautig i. I geseuschaftlichä Fragä tritt d'EDU für d'Stärkig vo dä Euterä, wo iri Ching säuber betröiä, i. Für si giut «diä wichtigstä Bezugspersonä vom Ching si idealerwiis d'Elterä». Drum ungerstützt si
Dr Justin II. (lat. Flavius Iustinus, mittelgriechisch Ἰουστίνος; * 520; † 5. Oktober 578) isch vom 14. Novämber 565 bis zum 5. Oktober 578 oströmische Kaiser gsi. Dr Justin het sich drei Dääg noch Justinian sim Dood vo Senatore und Soldate zum nöije Augustus lo usrüefe. En andere Növöö vom Justinian, wo au Justin ghäisse het het er as mööglige Rivaal lo umbringe. Wo Langobarde under em Alboin, wo mit de Awaren verbündet gsi si, s Gepideriich vom Kunimund zerstöört häi, het dr Justin 567 Sirmium lo bsetze. Wil aber d Browinzstatthalter ufsässig gsi si und s finanziell am Boode, si sini Reforme wirkigslos bliibe. In dr Religioonsbolitik isch er kompromisslos antimonofüsitisch gsi und es het bald Schwiirigkäite mit de riiche sürische und egüptische Browinze gee. Mit sinere Finanzbolitik het er sich au umbobuläär gmacht. Im Joor 568 si d Langobarde under em Köönig Alboin in Italie iigfalle und häi in e baar Joor groossi Däil vom Land eroberet. Dr Justin isch zu dere Zit an dr Donau mit de Aware beschäfdigt gsi, het aber käi Erfolg gha. Im Oste isch im Joor 572 dr Chrieg gege die persische Sassanide wider usbroche. D Perser häi bedütendi Erfolg under em Groossköönig
De Irchelpark isch e grosse naturnööche Park i de Stadt Zöri, wo d Baute vo de Universität Zöri stönd. Er isch ane 1986 offiziell eröffnet wore. De Irchelpark litt i de Zörcher Stadtquartier Unterstrass und Oberstrass, ufem Öbergang zwöschet em Zöriberg und em Chäferberg und grenzt an Zöribergwald. Ufem Gländ vom Irchelpark stönd Baute vo de Universität Zöri mitem Museum för Anthropologie und s Staatsarchiv vom Kantoo Zöri. Im Obertail stönd ono d Baute vo de eemoolige Landwertschaftliche Schuel Strickhof. Im Noorde isch no s Tierspitool dihai. De Park isch mit de Tramstatioo Milchbuck guet as öffetliche Verchersnetz abunde. De Irchelpark isch zäme mit em Bau vo de Universität Züri-Irchel plant wore. Em 14. März 1971 het s Volch im Urnegang zuegstume, as e Tail vo de Universität Züri en Irchel verlait werd, ufem Areal vo de domolige Landwertschaftliche Schuel Strickhof i de Stadt Zöri. Debi isch d Bidingig gsii, as midestens 15 Hektare as Grüeflächi för ali zuegänglich bliibid. D Baute vo de Universität sind vo 1973 bis 1979 baut wore. För d Gstaltig vom Park drumume isch 1978 e Weppewerb uusgschribe wore, wo s ASP Atelier Stern und Partner und de Eduard Neueschwander gwune hend. De Bau vom