rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Paul Günter (* 30. Mai 1943 z Bärn; † 10. Jänner 2024 au dert; haimetberächtigt z Aarwange) isch e Schwyzer Bolitiker (LdU, SP) gsii. No dr Matura het er Medizin an dr Uniwersitet Bärn studiert un 1969 mit em Staatsexame abgschlosse. Dr Günter isch vu 1975 bis zum Yydritt in Ruestand Ändi 2006 Schefdokter fir Aneschtesy im Spital Inderlache gsii. Vu 1972 bis 1979 isch er fir dr LdU Grossroot vum Kanton Bärn gsii, 1974 au Mitgliid vum Grooße Gmairoot vu Köniz. Vu 1979 bis 1991 isch er Nazionalroot fir dr LdU gsii. Wun er anne 1991 nimi widergwehlt woren isch, isch er us em Landesring uusdrätte. Vu dr Wahle 1995 bis 2007 isch er druf SP-Nazionalroot gsii. Dr Günter isch derzue Mitgrinder, Verwaltigsrootsbresidänt un Bresidänt vum Feerderverain vu Radio BeO gsii. Vu 1992 bis 2000 isch er Bresidänt vum Gwäärschaftsbund Inderlache un vu 1993 bis 2000 Bresidänt vu dr IG Velo Schwyz gsii. Är isch ghyroote gsii, isch Vater vu segs Chinder gsii un het z Därlige gwohnt. Websyte vum Paul Günter Paul Günter uf dr Websyte vo dr Bundesversammlig (Iigreichti Vorstöss) Politprofil von Paul Günter (Abstimmungsverhalten im Nationalrat, 46. Legislatur, 1999–2003) (Memento vom 19. Juni 2013 im
D Heidi Specogna (* 5. Jänner 1959 z Biel) isch e Schwyzer Filmmacheri. D Specogna isch z Züri uf d Schurnalischteschuel gange un het derno s Schurnalischti fir verschideni dytschschwyzerischi Pressemedie gschafft. Vu 1982 bis 1988 het si an dr Dytsche Film- un Fäärnsehakademy Berlin studiert. Si isch Brofässeri fir Dokumäntarfilm an dr Filmakademy Ludwigsburg. Latynamerika un Afrika sin d Schwäärpinkt vu irem Filmschaffe. In irem 1991 produzierte Dokumäntarfilm Tania la Guerrillera duet si di dytsch-argentinisch Guerilla-Kämpferi Tamara Bunke portretiere un 1996 im glychnamige Dokumäntarfilm d Tupamaros, e Guerillabewegig vu Uruguay. Im Dokumäntarfilm Das kurze Leben des José Antonio Gutierrez goot si dr Spure vum José Antonio Gutierrez z Guatemala un z Mexiko noo. Pepe Mujica – Der Präsident isch e Portret iber dr eemoolig uruguayische Staatsbredsidänt (2010–2015), Guerillero un Bluemezichter José Mujica. Dr Dokumäntarfilm Carte Blanche vu 2011 fokussiert uf di Zäntralafrikanisch Republik. Är handlet vu Ermittler, wu im Ufdrag vum Internazionale Strofgrichtshof im Fall vum Jean-Pierre Bemba Bewyse sueche un Zyge zue dr Chriegsverbräche in dr Johr 2002 und 2003 froge. Cahier africain dokumäntiert Opfer vu däne Chriegsverbräche iber e baar Johr un goht ene noo in dr Chriegswirirelede, wu 2013 zwische Muslim un Crhiscte in sällem Land
Der Aldo Gugolz (* 24. Juni 1963 z Luzèèrn, Bürger vo Züri und Luzèèrn) isch en Schwyzer Reschissöör, Autor, Kameramaa und Filmproduzänt. Bikant woorden isch er mit sym Kinodokumäntaarfilm Rue de Blamage (2017), eme Film über d Lüüt, wo a de Luzèèrner Baselstraass woned oder schaffed. En ganze Schübel Prys hät er mit sym Kinodokumäntaarfilm Kühe auf dem Dach (2020) überchoo. Und de Film Omegäng (2024) isch der eerscht Film überhaupt, wo s drin um s Schwyzertüütsch und d Lüüt, wo mit em Schwyzertüütsch z tue händ, gaat. De Gugolz isch z Luzèèrn uufgwachse und hät as Puurscht vo 1980 bis 1984 für d Lokaalzytige gschriben und fotografiert. Nach de Matuur isch er zeerscht für äis Semeschter a d Uniwèrsitèèt Züri go Politology, Publizischtik und Komunikazioonswüsseschaft studiere. Nachane hät s en aber zum Film zoge, und er hät vo 1984 bis 1992 a de Hoochschuel für Fèèrnsee und Film z Münche d Fächer Dokumäntaarfilm und Fèèrnseepublizischtik gstudiert. Sit doo schaffet er freipruefflich as Reschissöör und Kameramaa. Vo 2004 bis 2014 hät er dezue anen as Dozänt für Dokumäntaarfilmpraxis a de Prueffsschuel Wintertuur gleert. 2007 hät er zäme mit de Christina Caruso, ere Filmproduzäntin und Theaaterpèdagoogin, d Produkzoonsfirma revolumenfilm z Luzèèrn
S’ Département Cantal [kɑ̃tal](info) ìsch s’ frànzeesch Département mìt’m Ordnungsnümroo 15. ’S lììgt ìn dr Mìtta vum Lànd ìn dr Regioon Auvergne-Rhône-Alpes. ’S ìsch noh-n-em Plomb du Cantal, em zwaitheechschta Barg vum Zäntrààlmàssiiv, gnännt. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Cantal sìnn: S’ Département Cantal ìsch ìn 3 Arrondissements, 15 Kàntoona un 246 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Cantal Lischta vu da Kàntoona ìm Département Cantal Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Cantal Cantal. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de). Cantal. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 12. Januar 2024]). Frédéric Surmely: Préhistoire du Cantal. Clermont-Ferrand, 2005, ISBN 2-9526017-0-4 (französisch). Antoine Trin: Dictionnaire de biographie cantalienne. Éditions cantaliennes, Menet 1973 (französisch). Lionel Tyssandier: La Vie politique et les parlementaires du Cantal sous la IIIe République (1871-1940) (= Mémoires). Société des lettres, sciences et arts La Haute Auvergne, 1995, ISBN 978-2-9507585-0-7 (französisch). Christiane Estève: À l'ombre du pouvoir. Le Cantal du milieu du XIXe siècle à 1914. Presses Universitaires Blaise-Pascal, Clermont-Ferrand 2002, ISBN 978-2-84516-182-5 (französisch, 559 S.). Eugène Martres: Le Cantal de 1939 à 1945. Les troupes allemandes à travers le Massif Central. 1993, ISBN 978-2-908592-14-6 (französisch). Marie-Odile Mergnac, Laurent Millet: Les Noms de famille du
S’ Département Charente [ʃaʁɑ̃t](info) ìsch s’ frànzeesch Département mìt’m Ordnungsnümroo 16. ’S lììgt ìm Wäschta vum Lànd ìn dr Regioon Näi-Àkwitàània. ’S ìsch noh-n-em Fluss Charente gnännt. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Charente sìnn: S’ Département Charente ìsch ìn 3 Arrondissements, 19 Kàntoona un 362 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Charente Lischta vu da Kàntoona ìm Département Charente Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Charente Charente. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 12. Januar 2024]). Charente. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 12. Januar 2024]). Jean Combes, Michel Luc (Hrsg.): La Charente de la Préhistoire à nos jours (= L’histoire par les documents). Imprimerie Bordessoules, St-Jean-d’Y 1986, ISBN 2-903504-21-0 (französisch, 429 S.). Jean-Michel Le Corfec: La Vie d'autrefois en Charente. Éditions Sud-Ouest, 2008, ISBN 978-2-87901-841-6 (französisch, 190 S.). Gilles Bernard: La tradition industrielle charentaise face à la crise. In: Norois. Nr. 119, September 1983, S. 435 (französisch, persee.fr). Jean-Marie Cassagne, Mariola Korsak: Origine des noms de villes et villages de la Charente. Éditions Bordessoules, 1998, S. 72 (französisch). Commons: Département Charente – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Charente biim INSEE (frànzeesch) Websitta vum Départements Charente (frànzeescha) Websitta vu dr Prefäktüür vum Départements
S’ Département Charente-Maritime [ʃaʁɑ̃t maʁitim](info) ìsch s’ frànzeesch Département mìt’m Ordnungsnümroo 17. ’S lììgt ìm Wäschta vum Lànd àn dr Àtlantikkìschta ìn dr Regioon Näi-Àkwitàània. ’S ìsch noh-n-em Fluss Charente gnännt. Dr Hàuiptort vum Département ìsch d’ àlta Fäschtungsschtàdt La Rochelle. Vu siinera Iirìchtung ànna 1790 bis ìm Joohr 1941 hàt s’ Département Charente-Inférieure [ʃaʁɑ̃t‿ɛ̃feʁjœʁ](info) ghaissa. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Charente-Maritime sìnn: S’ Département Charente-Maritime ìsch ìn 5 Arrondissements, 27 Kàntoona un 463 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Charente-Maritime Lischta vu da Kàntoona ìm Département Charente-Maritime Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Charente-Maritime Charente-Maritime. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 12. Januar 2024]). Jean-Marie Cassagne, Mariola Korsak: Origine des noms de villes et villages de la Charente-Maritime. Éditions Bordessoules, 2003, ISBN 978-2-903504-85-4 (französisch). Commons: Département Charente-Maritime – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Charente-Maritime biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Charente-Maritime (frànzeesch) Websitta vu dr Prefäktüür vum Département Charente-Maritime (französisch) Yann Salaün: Le sacre de Sylvie Marcilly, nouvelle présidente du Conseil Départemental de Charente-Maritime. France 3 Nouvelle-Aquitaine, 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 10. Oktober 2023; abgruefen am 12. Januar 2024 (französisch). Normdate: GND: 4085218-0 | LCCN: n80125733 | SUDOC/IdRef: 026370565
S’ Département Vendée [vɑ̃de](info) ìsch s’ frànzeesch Département mìt’m Ordnungsnümroo 85. ’S lììgt ìm Wäschta vum Lànd ìn dr Regioon Pays de la Loire un ìsch noh-n-em Fluss Vendée gnännt. Dr Hàuiptort ìsch La Roche-sur-Yon. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Vendée sìnn: S’ Département Vendée ìsch ìn 3 Arrondissements, 17 Kàntoona un 255 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Vendée Lischta vu da Kàntoona ìm Département Vendée Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Vendée Vendée. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 12. Januar 2024]). François Madoré: Vendée. In: Encyclopædia Universalis. Encyclopædia Universalis France (französisch, universalis.fr [abgerufen am 12. Januar 2024]). Vendée. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 12. Januar 2024]). Commons: Département Vendée – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Vendée biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Vendée (frànzeesch) Websitta vu dr Prefäktüür vum Département Vendée (frànzeesch) Alain Lebœuf est élu président du conseil départemental de Vendée. In: Ouest-France. 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 23. Februar 2024; abgruefen am 12. Januar 2024 (französisch). Normdate: GND: 4119390-8 | LCCN: n81003034 | VIAF: 131284385 46.656944444444-1.3841666666667Koordinate: 46° 39′ N, 1° 23′ W
S’ Département Seine-et-Marne [sɛn‿emaʁn](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 77. ’S lììgt ìn dr Regioon Île-de-France ääschtlig vu Paris un ìsch nooh da Flìss Seine un Marne gnännt. Dr Sìtz vu dr Prefäktüür ìsch Melun. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Seine-et-Marne sìnn: S’ Département Seine-et-Marne ìsch ìn 5 Arrondissements, 23 Kàntoona un 507 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Seine-et-Marne Lischta vu da Kàntoona ìm Département Seine-et-Marne Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Seine-et-Marne Seine-et-Marne. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 12. Januar 2024]). Seine-et-Marne. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 12. Januar 2024]). Charles Oudiette: Dictionnaire topographique du département de Seine-et-Marne. J.-L. Chanson, 1821 (französisch). Commons: Département Seine-et-Marne – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Seine-et-Marne biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Seine-et-Marne (frànzeesch) Websitta vu dr Prefäktüür vum Département Seine-et-Marne (frànzeesch) Faustine Léo: Seine-et-Marne. Jean-François Parigi, élu président, veut «faire rayonner la Seine-et-Marne». In: Le Parisien. 1. Juli 2021, abgruefen am 12. Januar 2024 (französisch). Normdate: GND: 4210802-0 | LCCN: n81119934 | SUDOC/IdRef: 026400499 | VIAF: 130897065 48.5383333333332.66Koordinate: 48° 32′ N, 2° 40′ O
S’ Département Yvelines [ivlin](info) ìsch s’ frànzeesch Département mìt’m Ordnungsnümroo 78. ’S lììgt ìm wäschtliga Tail vu dr Regioon Île-de-France ìm Groossràuim Pàriis. ’S ìsch noh-n-em friahjera Nàmma vum Wàld vu Rambouillet gnännt. Dr Hàuiptort vum Département ìsch Versailles. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Yvelines sìnn: S’ Département Yvelines ìsch ìn 4 Arrondissements, 21 Kàntoona un 259 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Yvelines Lischta vu da Kàntoona ìm Département Yvelines Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Yvelines Yvelines. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 12. Januar 2024]). Yvelines. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 12. Januar 2024]). Commons: Département Yvelines – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Yvelines biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Yvelines (frànzeesch) Websitta vu dr Prefäktüür vum Département Yvelines (frànzeesch) Yves Fosset: Pierre Bédier réélu président du Conseil départemental des Yvelines. In: Yvelines Infos. 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 21. März 2023; abgruefen am 12. Januar 2024 (französisch). Normdate: GND: 4461768-9 | LCCN: n82129305 | SUDOC/IdRef: 028903544 | VIAF: 144272257 48.7952.1311111111111Koordinate: 48° 48′ N, 2° 8′ O
S’ Département Tarn-et-Garonne [taʁn‿eɡaʁɔn](info) (d’ Iihaimischa sààga [taʁn‿eɡaˈʁɔnə]; uff Okzitàànisch: Tarn e Garona [ˈtar e gaˈruno̞]) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 82. ’S lììgt ìm Süüda vum Lànd ìn dr Regioon Okzitàània un ìsch noh da Flìss Tarn un Garonne gnännt. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Montauban. S’ Département Tarn-et-Garonne ìsch ìn 2 Arrondissements, 15 Kàntoona un 195 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Tarn-et-Garonne Lischta vu da Kàntoona ìm Département Tarn-et-Garonne Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Tarn-et-Garonne Tarn-et-Garonne. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 12. Januar 2024]). Tarn-et-Garonne. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 12. Januar 2024]). Commons: Département Tarn-et-Garonne – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Tarn-et-Garonne biim INSEE (frànzeesch) Genrààlroot vum Département Tarn-et-Garonne (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Tarn-et-Garonne (frànzeesch) Mathieu Ferri: Michel Weill élu président du Conseil départemental du Tarn-et-Garonne dès le premier tour. France Bleu Occitanie, 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 1. Juli 2021; abgruefen am 12. Januar 2024 (französisch). Laurent Benayoun: Michel Weill (PRG) élu président du conseil départemental de Tarn-et-Garonne. In: La Dépêche du Midi. 2. Juli 2021, archiviert vom Original am 2. Juli 2021; abgruefen am 12. Januar 2024 (französisch). Normdate: GND: 4288635-1 |
S’ Département Var [vaʁ](info) (lokààla-n-Üssschprooch uff Prowenzààlisch [ˈvaʁ]) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 83. ’S lììgt ìm Südoschta vum Lànd ìn dr Regioon Provence-Alpes-Côte d’Azur. ’S ìsch noh-n-em Fluss Var gnännt — dr Fluss gheert jedoch zitter 1859 nìmm zem Département. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Toulon. Dia Gmainda ìm Département Var sìnn bsunders beväälkert odd’r bekànnt: Brignoles (17.652 Iiw.) Cogolin (11.794 Iiw.) Draguignan (39.434 Iiw.) Fréjus (55.750 Iiw.) Hyères (54.615 Iiw.) Sanary-sur-Mer (17.173 Iiw.) Saint-Raphaël (35.881 Iiw.) Saint-Tropez (3600 Iiw.) Toulon (179.659 Iiw.) D’ Iiwoohnerzààhla sìnn vum 1. Januar 2020. Lischta vu da Gmainda ìm Département Var Lischta vu da Kàntoona ìm Département Var Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Var Var. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 12. Januar 2024]). Var. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 12. Januar 2024]). Raphaël Riva, Rémi Kerfridin: Cultures d'Azur, campagnes du littoral varois. Extrême Eden Editions, 2009 (französisch). Raphaël Riva, Rémi Kerfridin: Champs intérieurs, campagnes du Var provençal. Extrême Eden Editions, 2010 (französisch). Pascale Bartoli, Claudie Colonna, Thierry Lochard: L’architecture du XXe siècle dans le Var. Le patrimoine protégé et labellisé. Hrsg.: Jean-Lucien Bonillo. Éditions Imbernon, Marseille, ISBN 978-2-9516396-8-3 (französisch). Alain Gérard: Hommes et femmes
S’ Département Gers [ʒɛʁs](info) (lokààl àui [ʒɛʁ](info)) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 32. ’S lììgt ìm Südwäschta vum Lànd ìn dr Regioon Okzitàània. ’S ìsch noh-n-em Fluss Gers gnännt worra, ema Naawafluss vu dr Garonne. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Auch. S’ Département Gers ìsch ìn 3 Arrondissements, 17 Kàntoona un 461 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Gers Lischta vu da Kàntoona ìm Département Gers Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Gers Gers. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 12. Januar 2024]). Gers. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 12. Januar 2024]). Renaud Camus: Le département du Gers. Éditions P.O.L, Pàriis 1997, ISBN 2-86744-570-1 (französisch, 349 S.). Pierre Debofle, Pierre-Léon Feral: Le Gers a deux cents ans (1790-1990) : 200e anniversaire de la création du département. Association pour la commémoration du bicentenaire de la Révolution française, Auch 1990, ISBN 2-9505070-0-X (französisch, 171 S.). Philippe Gardes, Laurent Cordier, François Didierjean, Jean-Jacques Grizeaud, Christophe Baysse, Guy Duclos, David Duda: Oppida, formes de l'habitat et culture matérielle du deuxième âge du Fer dans le Gers et ses marges. Prospection thématique. In: Marie-Geneviève Colin, Laurent Sévègnes (Hrsg.): Bilan scientifique 2003. DRAC Midi-Pyrénées, Service régional de l’archéologie
S’ Département Somme [sɔm](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 80. ’S lììgt ìm Norda vum Frànkrììch ìn dr Regioon Hauts-de-France un ìsch noh-n-em Fluss Somme gnännt. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Amiens. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Somme sìnn: S’ Département Somme ìsch ìn 4 Arrondissements, 23 Kàntoona un 772 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Somme Lischta vu da Kàntoona ìm Département Somme Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Somme Somme. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de). Somme. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 12. Januar 2024]). Commons: Département Somme – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Somme biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Somme (frànzeesch) Websitta vu dr Prefäktüür vum Départements Somme (frànzeesch) Stéphane Haussoulier élu président du Conseil départemental. Départementsroot Somme, archiviert vom Original am 27. Januar 2023; abgruefen am 12. Januar 2024 (französisch). Loretta Rizzuto: Stéphane Haussoulier nouveau président du conseil départemental de la Somme. In: Picardie La Gazette. Abgruefen am 12. Januar 2024 (französisch). Jeanne Daucé, Claudia Calmel: Élections 2021 : Stéphane Haussoulier réélu président du conseil départemental de la Somme. France Bleu Picardie, archiviert vom Original am 15. Juni 2022; abgruefen am 12. Januar 2024 (französisch).
S’ Département Haute-Saône [otsoːn](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 70. ’S lììgt ìm Oschta vum Lànd ìn dr Regioon Bourgogne-Franche-Comté. ’S ìsch noh-n-em Fluss Saône gnännt worra. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Vesoul. D’ Schtädt mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Haute-Saône sìnn: S’ Département Haute-Saône ìsch ìn 2 Arrondissements, 17 Kàntoona un 539 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Haute-Saône Lischta vu da Kàntoona ìm Département Haute-Saône Lischta vu da Gmaindaverbanda ìm Département Haute-Saône Haute-Saône. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de). Haute-Saône. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 12. Januar 2024]). Max François, Christian Rénet: La Haute-Saône (= Mémoire en images). Alan Sutton, 2005, ISBN 2-84910-274-1 (französisch). Jean Girardot: Le département de la Haute-Saône pendant la Révolution. Société d’agriculture, lettres, sciences et arts de la Haute-Saône, 1973 (französisch, 387 S.). Commons: Département Haute-Saône – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Haute-Saône biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Haute-Saône (frànzeesch) Websitta vu dr Prefäktüür vum Départements Haute-Saône (frànzeesch) Anne Fauvarque: Départementales en Haute-Saône : Yves Krattinger (DVG) réélu président pour la 4e fois. France Bleu Franche-Comté, 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 5. August 2021; abgruefen am 12. Januar 2024 (französisch). Normdate: GND: 4239287-1
S’ Département Drôme [dʁom](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 26. ’S lììgt ìm Süüdoschta vum Lànd ìn dr Regioon Auvergne-Rhône-Alpes. ’S ìsch noh-n-em Fluss Drôme gnännt, ema Naawafluss vum Rhône. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Valence. S’ Département Drôme ìsch ìn 4 Arrondissements, 19 Kàntoona un 363 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Drôme Lischta vu da Kàntoona ìm Département Drôme Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Drôme Drôme. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 12. Januar 2024]). Drôme. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 12. Januar 2024]). Commons: Département Drôme – Album mit Multimediadateie s’ Département Drôme biim Institut national de la statistique et des études économiques (frànzeesch) Départementsroot vum Départment Drôme (frànzeesch) Prefäktüür vum Départments Drôme (frànzeesch) Aude Henry: Marie-Pierre Mouton, nouvelle présidente du conseil départemental de la Drôme. France 3 Auvergne-Rhône-Alpes, 19. Juni 2017, archiviert vom Original am 24. August 2017; abgruefen am 12. Januar 2024 (französisch). Florence Beaudet, Guillaume Farriol: Drôme : Marie-Pierre Mouton réélue présidente du conseil départemental. France Bleu Drôme-Ardèche, 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 26. Juli 2022; abgruefen am 12. Januar 2024 (französisch). Normdate: GND: 4085493-0 | LCCN: n81022472 | VIAF: 133623905 44.8947222222225.0205555555556Koordinate: 44°
S’ Département Vaucluse [voklyz](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 84. ’S lììgt ìm Süüdoschta vum Lànd ìn dr Regioon Provence-Alpes-Côte d’Azur. ’S ìsch noh dr Wàsserkwalla-n-ìm nàmensgliicha-n-Ort (hìtt Fontaine-de-Vaucluse) gnännt worra. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Avignon. S’ Département Vaucluse ìsch ìn 3 Arrondissements, 17 Kàntoona un 151 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Vaucluse Lischta vu da Kàntoona ìm Département Vaucluse Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Vaucluse Vaucluse. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 12. Januar 2024]). Vaucluse. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 12. Januar 2024]). Commons: Vaucluse – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Vaucluse biim INSEE (frànzeesch) Genrààlroot vum Départements Vaucluse (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Vaucluse (frànzeesch) Maxime Fayolle: PHOTOS - Dominique Santoni (LR) élue présidente du Département de Vaucluse. France Bleu Vaucluse, 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 30. November 2021; abgruefen am 12. Januar 2024 (französisch). Normdate: GND: 4119372-6 | LCCN: n50021204 | SUDOC/IdRef: 027251381 | VIAF: 236361347 43.9472222222224.8283333333333Koordinate: 43° 57′ N, 4° 50′ O
D Jacqueline Zünd (* 1971 z Züri) isch e Schwyzer Filmreschiseeri un Draibuechautori. Vu 1990 bis 1992 isch d Zünd uf d Ringier-Schurnalischteschuel gange, vu vu 1994 bis 1996 het si an dr London International Film School studiert. Derno het si bis 1998 as Realisatori bim SRF fir d Jugedsändig „Zebra“ gschafft. Syter anne 1998 schafft d Zünd as freii Reschiseeri un Filmbroduzänti. Bis 2011 het si au Wärbig gmacht. Mer chännt si fir iri Dokumäntarfilm fir s Kino, unter anderem iber Schloflosi, Manne, wu alt wäre, un Drännigschinder. Mit em Stefan Jung fiert si d Brodukzionsfirma «real Film» z Züri. Iri Film sin an Feschtiwäl wie Locarno Film Festival, DOK Leipzig, Visions du Réel un dr Berlinale zaigt wore. Si isch e baar Mol Gascht am International Documentary Film Festival Amsterdam IDFA gsii: Almost There het dert anne 2016 dort sy Wältpremiere gfyyrt, Where We Belong isch 2019 im Brogramm „Best of Fests“ zaigt wore, 2021 isch si Dail vu dr Jury fir „Best First Feature“ gsii, zäme mit em Mahdi Fleifel un dr Daniella Shreir. Im Novämber 2022 het ere s Hong Kong Arts Centre e Retroschpektiv unter em Titel „Jacqueline Zünd – Distance and Intimacy“ gwidmet. D