rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Bezirk Riviera (ital. Distretto di Riviera, dt. veraltet Landvogtei Riviera) isch ain vu dr acht Bezirk im Kanton Tessin in dr Schwyz. Hauptort isch Biasca. De Bezirk Riviera bstoht nu us aim Chrais. d Gmaine Pontirone un Loderio sin in d Gmai Biasca yygmaindet wore d Gmai Prosito isch zue Lodrino yygmaindet wore uf de 2. April 2017 sin Cresciano, Iragna, Lodrino und Osogna zur neue Gmai Riviera fusioniert uf s gliiche Datum fusioniert Claro mit anderne Gmaine zu Bellinzona und hät dodrmit au dr Bezirk gwächslet Commons: Riviera) – Sammlig vo Multimediadateie Paolo Ostinelli: Riviera (Vogtei, Bezirk). In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 7. September 2023
Dr Bezirk Vallemaggia (italienisch Distretto di Vallemaggia, dt. veraltet Landvogtei Maiental) isch ain vu dr acht Bezirk im Kanton Tessin in dr Schwyz. Hauptort isch Cevio. Dr Bezirk bstoht us drei Chrais (circoli). Di friejere Gmaine Niva, Campo (Vallemaggia) un Cimalmotto sin zue dr neie Gmai Campo (Vallemaggia) fusioniert. Mit Dekret vu 1858 isch d Gmai Cevio in di neie Gmaine Cevio un Linescio drännt wore. Mit Dekret vu 1864 sin d Gmaine Prato un Sornico zue dr neie Gmai Prato-Sornico fusioniert wore. Di friejere Gmaine Someo un Riveo zue dr neie Gmai Someo fusioniert wore. Mit Dekret vum 10. Juni 1936 sin d Gmaine Mogno un Fusio zue dr neie Gmai Fusio zämmegschlosse wore. Mit Dekret vum 8. Oktober 2003 sin d Gmaine Aurigeno, Moghegno, Maggia, Lodano, Coglio, Giumaglio un Someo zue dr neie Gmai Maggia zämmegschlosse wore. Mit Dekret vum 8. Oktober 2003 sin d Gmaine Brontallo, Menzonio, Broglio, Prato-Sornico, Peccia un Fusio zue dr neie Gmai Lavizzara fusioniert wore. Zum 22. Oktober 2006 isch Cevio mit dr Nochbergmaine Cavergno un Bignasco zämmegschlosse wore. D Fusion isch scho uf dr 23. Jänner 2005 blant gsii, het aber no mieße zruckgstellt wäre, wel d Gmai Bignasco gege die Zwangsfusion
Dr Kanton Klierf isch e Kanton im Großherzogtum Luxeburg. Är lyt im Norde vum Land. Im Norde un Weschte gränzt er an Belgie, im Oschte an s dytsch Land Rhyland-Pfalz un im Side an d Kanton Wolz, Dikrech un Veianen. Hauptort vum Kanton isch Klierf. Bis anne 2015, wu z Luxemburg d Distrikt abgschafft wore sin, het dr Kanton zum Distrikt Dikrech ghert. Zum Kanton Klierf ghere fimf Gmaine (Yywohnerzahle vum 1. Januar 2019). Ëlwen (3201) Klierf (5340) Parc Housen (3591) Wäiswampech (1912) Wëntger (4392) Zum 5. Dezämber 2011 sin di bishärige Gmaine Hengescht un Munzen zue Klierf yygmaindet wore. Zum 1. Jänner 2012 hän si d Gmaine Konstem, Houschent un Housen zue dr neie Gmai Parc Housen zämegschlosse. Commons: Kanton Klierf – Sammlig vo Multimediadateie STATEC Luxembourg – Population par canton et commune 1821–2019 (franz.)
E Barfüm (us franzöösisch parfum, vo lat. per fumum ‚dur Rauch‘; us dr früeje Aawändig vo Röicherstoff) isch e Gmisch us Alkohol und Schmöckstoff, wo mäistens flüssig isch und brucht wird zum aagnäämi Grüch z verbräite. Barfüm wärde für e Hufe Zwäck iigsetzt. D Barfüm im ängere Sinn, das häisst d Duftkomposizioone vo dr Barfümerii, brucht mä hüfig, zum sich guet füüle und e gwüsse Iidruck uf anderi mache. Ruumdüft wärde verwändet, zum Innerüüm aagnäämi Grüch z gee und unaagnäämi z verstecke. In Verchaufsüüser verbräitet mä mänggisch gwüssi Düft, zum d Kunde zum Chaufe stimuliere. Ruumdüft cha ma as Sprei und as Ufsteller überchoo. D Duftstoff sälber, wo in de Barfüm si, wärde au brucht, zum e Hufe Brodukt für d Konsumänte attraktiv mache; viili Brodukt für s Baadzimmer, d Chuchi, im Allgemäine für Huus und Garde si barfümiert. Brodukt, wo en unaagnääm starke Äigegruch häi, wie zum Bischbil Butzmiddel oder Midel zum Hoorfärbe, macht mä für e Chöifer mit Duftstoff aagnääm; in däm Zämmehang reedet mä au vo dr funkzionaale Barfümerii. In dr Lääbensmiddelindustrii gälte Aromastoff au as unverzichtbar – z. B. Vanille, wo hüfig in Barfüm brucht wird, wird vil au in Süessspiise verwändet. Mandy Aftel: Die Kunst
D Dapisserii isch d Technik vom Wääbe vo Textilie mit bildlige Motiv und au s Brodukt vo dere Technik. Vo dr Dapisserie sött mä d Deppigwirkerei underschäide, wo Deppig mit orientalische Motiv härgstellt wärde. De Dapisserie säit mä hüfig au Gobelin, was aber nume im Fall vo handgmachde Dapisserie us dr Bariiser Gobelin-Manufaktur richdig isch. En ächdi handgwirkti Dapisserii entstoot uf eme sänkrächte Hochwäbstuel (Hautelisse-Stuel) oder uf eme woogrächte Flachwäbstuel (Basselisse-Stuel). Verarbäitet wärde Liine und Bauelle für die hochstrapazierte Chettifääde, Wulle, Siide, mänggisch Liine und, wenn es sich um seer kostbaari Wärk handlet, Silber und Goldfääde für e Schuss. Gwirkt wird uf dr Hindersite vom Wärk. D Grundlaag für s Motiiv isch e farbige Entwurf oder au e Gmäld. As Verbindigsgliid zwüschen em Entwurf und em Gwääb brucht mä e Kartong, wo d Kontuure, d Gränze vo de verschidnige Farbflechene und d Farbe sälber druf ufzäichnet si. Dä Kartong wird as Wääbvorlag bim Hochwäbstuel hinder em Wirker ufgstellt und bim Flachwebstuhl under de Chettifääde befestigt. Bim Flachwäbstuel muess dorum s Bild spiegelvercheert zeichnet wärde. Mä cha d Kontuure au vom Karton uf d Chettifääde überdrääge. In bäide Fäll schafft mä mit Spiegel, bim Hochwäbstuel mit eme groosse, so dass mä
D Arma Christi (Latiin: »Waffe vom Christus«) oder Liideswerchzüüg und Passiooswerchzüüg sind d Utensilie, wo bim Martyrium vom Jesus Christus bruucht wore sind und för d Liide Christi stönd. D Arma Christi sind im Mittelalter i de Volksfrömmigkait recht biliebt gsii. s Chrütz mit de Inschrift INRI (lat.: „Jesus vo Nazareth, König vo de Jude“) 30 Silberlig, d Summe, wo de Jesus veroote woren isch de Chelch vom Oobemool e Fackle, well de Jesus znacht verhaftet woren isch Fessle und Strick Gaissle und Ruete de Marterpfool de Güggel wo d Verlügning Christi vom Petrus azaigt het e Fuust, wege de Oorfiige vom Hoopriester bim Verhöör d Ficcahand as Zaiche as de Jesus verspottet woren isch s Schwaisstuech vo de Veronika d Tornechroone drai Nägel de Hamer zum Ischloo vo de Nägel d Lanze för s föfti Wundmool e Roor mitem Essigschwamm s Schwert, wo de Mantel vom Jesus tailt woren isch drai Wörfel, wo d Soldate um de Rock gwörflet hend de Purpurrock vom Jesus d Laitere d Zange vo de Chützabnaam s Felsegraab
S Herchoo vo de Schwyzer, chorz au nume Herchoo gnennt, isch en alti Saag, wo d Abstamig vo de Schwyzer, Underwaldner und Haslitaler us Schwede bihandlet und au erchläärt, wie die Länder zo erem Woppe choo sind. D Saag isch im 15. Joorhundert entstande und scho denn vo de Historiker kritisiert wore. Si isch i de 1490er Joor literarisch verarbaitet wore. Vo dem Tegscht sind zwoo latinischi Versione und sechs tütschi Versione erhalte. Denebet gits no verschidnigi Nebetöberlifrige, en usfüerlichi Variante stammt vom vom Historiker Petermann Etterlin († um 1509). Uf de Schwyzer Landsgmaind ane 1531 isch bischlosse wore, as d Schwyzer nochem Bete ono em schwedische Herchoo gidenke sölid. Zo de Ziit vom schwedische König Cisbert (Gisbertus) und em ostfriesische Herzoog Cristoffel (Cristoferus) isch e groossi Tüüri und Hungersnoot uusbroche. S Volch isch zämechoo und isch öberichoo, as e Tail uuswandere söll, wo dör Löösle bistimmt weri. Zo de 6000 Schwede hend sich 1200 Ostfriese gsellt. Die Schaar isch denn geg Süüde gwanderet, mit em Ziil Room. Wo si an Rhii choo sind, hend ene d Franke under de Herzöög Priamus (Priamus Francus) und Peter von Mos (Petrus de Paludibus) de Weeg verstellt, miteme Heer, wo viermool gröösser gsii
Der Reiter und der Bodensee ischt a Ballade, wo vom Gustav Schwab em friha 19. Jôhrhondert vrfasst wôrra ischt. Des Werk hôt 31 zwoizeilige Strofa ond gôht zruck uff-na alda schwäbischa Sage. A Reitr hôt’s arg pressant, an da Bodasee zo komma. Uff da sellem will’r mit-ma Schiffle ans andre Ufer fahra. Weil’s abr grad middla em-a eiskalda Wentr ischt, isch dr See zuagfraura, was abr dr Reiter et merkt. Er wondret sich halt driibr, dass außer ehm neamert en dera schneebedeggda baumlosa Ebene ondrweags ischt, wo-nr nôch-em reachda Weag frôga kennt. Wia-nr am andra Ufer ôôkommt ond wiidr d Hond bella heert ond Heiser siht, frôgt’r a Mädle, wia-nr am schnellschda zom See komma dät. Dô erfehrt’r, dass dr See hentr ehm leit ond dass’r dean mit seim Gaul ibrquert han muaß. So ebbes schbricht sich schnell rom. Glei kommet Leit uff-en zua, beglickwinschet-en ond ladet-en zo sich ei. Wia’s-em nô so langsam demmret, en was fir a graußa Gfahr r gwäa ischt, wuud’r vor Schreck oomächdich ond fellt dod vo seim Gaul. Mr schwätzt vo-ma Ridd ibr da Bodasee, wenn ebbr a ganz vrwegena Tat vollbrôcht hôt ond dera Persoo erscht hentrher bwusst wôrra ischt, en was fir
E Flakon isch e Gfääss mit eme schmaale Hals und ere runde Form as Buuch, wo cha zuegschrubt wärde, mäistens us gschliffenem Glaas gmacht isch und wo in dr Reegel Barfüm din ufbewaart wird. S Wort sälber stammt us em Franzöösische und isch im 18. Joorhundert ins Dütsche zruggchoo, nochdäm s ursprünglig vo röömische Soldaate vom Westgermanische flasca (gotisch: flasco; drus isch spööter Fläsche worde) für e Gfässbezäichnig ins Romanische entleent worden isch. Flakons git s in jeedere Form, also rund, eggig, bräit, schwaanehaft etc. Si chömme in alle mööglige Farbe. S Grimm Wörterbuech beschribt dr oder au das Flakon as Schruubefläschli mit spirituöse und guet schmöckende Sache as Inhalt, wo allgemäin als Riechfläschli brucht wurd. In de erste zwäi Joorhundert n. Chr. häi die süürischi Glaasmacher Glaasgfääss, vor allem Flakons, Schaalene und Cholbe bloost, wo hüfig mit ufgschmolzene Fääde, aber au mit iigschmolzene egyptische Ornamänt reliefartig verziert gsi si. Um 1900 in dr Belle Epoque isch s Barfüm zum ene Luxusgeegestand worde. Vo denn aa het s e Naame überchoo und isch in Flakons verchauft worde.
Brandy isch e Gattigsbegriff für Spirituoose us eme Wiidestillaat. As Goniagg isch s e gschützte Naame vom e Brandy us dr franzöösische Regioon Cognac. Destillaat us Wii ghööre zu de eltiste Spirituoose uf dr Wält. Vermuetlig het mä scho sit 1000 n. Chr. im Gebiet vo dr hütige Türkei hoochbrozäntigi alkoholischi Getränk us Wii brennt. In Europa häi sich Wiidestillaat im Hoochmidelalter verbräitet und mä het sä zerst vor allem für medizinischi Zwäck brucht. Über s middelniiderdütsche brandewīn isch dr änglisch Begriff brandy wine entstande. Dä isch zu „Brandy“ abkürzt worde wird in vile öiropäische Länder wie Ängland, Italie und Schbanie, aber au internazionaal brucht. Bis sich d Schampanierparagraafe noch em Erste Wältchrieg duuregsetzt häi, het mä z Dütschland die franzöösischi Bezäichnig Cognac brucht. Commons: Brandy – Sammlig vo Multimediadateie Westermeyer J.: Cross-cultural studies on alcoholism. In: Goedde HW: Alcoholism: Biomedical and genetic aspects. Pergamon Press, New York, S. 305–311. Etymologisches Wörterbuch des Deutschen, 8. Auflage, Deutscher Taschenbuchverlag, 2005. ISBN 3-423-32511-9
Dr Grupo Osborne (dütsch: Osborne-Grubbe) isch e räin schbanischi Firmegrubbe, wo dradizionell Spirituoose und Brodukt vo Söi härstellt und nöierdings au Mineralwasser. Dr Grubbe ghööre under anderem d Marke Fino Quinta, Magno, 501, Conde de Osborne, Conde de Osborne Dalí, 103 Etiqueta blanca, 103 Etiqueta negra, Reserva del Toro, Jamones 5J und Solán de Cabras. Z Dütschland isch si in erster Linie dur iire Brandy Veterano bekannt. Im Joor 2005 het si en Umsatz vo 313 Millione Euro erwirtschafdet. Dr Firmesitz befindet sich z El Puerto de Santa María. D Firma Osborne isch im Joor 1772 z Cádiz vom Änglander Thomas Osborne Mann, wo us Exeter (Devonshire) choo isch, gründet worde. Spöötistens 1825 isch d Firma uf El Puerto de Santa Maria züüglet. 1956 het dr Grafiker Manuel Prieto Benítez s Markezäiche vo dr Firma, dr Osborne-Muni, erfunde. Dä isch überall in Schbanie ufgstellt worde, wo men en vo de Stroosse us het chönne gsee. Hützudag gältet er as inoffiziells Nazionalsümbol vo Schbanie und mä chan en sogar uf Faane und Autiufchlääber gsee. Commons: Grupo Osborne – Sammlig vo Multimediadateie Offizielli Internetpresenz vom Grupo Osborne
As Fallus (latinisierti Form vom altgriech. φαλλός, phallós) bezäichnet mä hüte bsundrigs in kultuurgschichtlige Zämmehäng dr erigierti Penis vom Mensch. In dr Embryologii isch dr Fallus en Übergangsstadium vom Genitalhöcker zur Klitoris bzw. zum Penis. Dr Fallus gältet sit Joorduusige as Sümbool für Chraft und Fruchtbarkäit. Die kultischi Vereerig vom Fallus het s in alle Däil vo dr Wält gee. Us Nordöiropa si jungstäizitligi Felszäichnige vo Figuure mit erigiertem Gliid erhalte. D Menhire wärde eebefalls as Fallussümbool vom e Fruchtbaarkäitskult dütet. In Egüpte het s e fallischi Sümboolik vor allem im Kult vom Fruchtbarkäitsgott Min gee und au dr Ba-Vogel, en Art Seel vom Mensch wird hüfig mit eme Fallus daargstellt. Im antike Griecheland wird dr Fallus vor allem mit em Dionysos und dr Demeter in Verbindig brocht, so dass er dört en äidütigi Fruchtbarkäitssümbolik het. Eebefalls z Griecheland und spööter au im Römische Riich het mä im Zämmehang mit em Kult vom Priapos groossi Statue mit enorme, erigierte Gliider ufgstellt. As Ithyphallus bezäichnet mä, wenn dr Fallus stark vergröösseret isch; hauptsächlig in dr griechische Antike. Im Hinduismus isch dr Fallus under em Naame Linga e Sümbool vom Gott Shiva. D Religioonswüsseschaftler si sich nid äinig, öb das dr Iifluss
D Ursula Meier (* 24. Juni 1971 z Besançon) isch e franzöösisch-schwizerischi Filmreschissöörin und Filmschauspiilere. D Ursula Meier isch as Dochder von ere franzöösische Mueter und eme Schwizer Vater z Besançon uf d Wält choo, und isch bi Gämf ufgwaggse. Si het drei elteri Gschwüsterti. Si isch z Ferney-Voltaire uf s Lyzeum gange und het denn vo 1990 bis 1994 Reschii am Institut des Arts de Diffussion im belgische Ottignies-Louvain-la-Neuve studiert. Hüte läbt d Meier im Stadtdäil Louvain-la-Neuve. D Meier het iire Karriere 1994 as Reschissöörin vo Churzfilm aagfange, drunder iir Debü À corps perdu. Vo 1999 bis 2003 het si no vier Churzfilm inszeniert, und het 2008 iire erst Schbiilfilm Home gmacht. Im Februar 2009 isch Home für drei Césars nominiert worde, het aber käi Briis überchoo. 2012 isch si für iire Schbiilfilm L’enfant d’en haut zum erste Mol zum Wettbewärb vo de Internazionaale Filmfestschbiile vo Berlin iiglaade worde und het e Sonderbriis, e Silbrige Bäär, überchoo. Usser as Reschissöörin het d Meier bis jetzt in drei Film as Schauschbiilere mitgmacht, drunder 2004 im Coming-of-Age-Filmdrama Garçon stupide. 2002: Des épaules solides, TV-Film 2008: Home 2012: L’enfant d’en haut (Winterdieb), Kinofilm 2014: Les Ponts de Sarajevo, Dokumentarfilm 2015: Kacey Mottet
Dr Begriff Sümbool (us em Griechische: öbbis zämmedue) oder au Sinnbild wird im Allgemäinen für Bedütigsdrääger (Zäiche, Wörter, Geegeständ, Vorgäng etc.) verwändet, won e Vorstellig bezäichne (vo öbbis, wo nit muess geegewärtig si). Weeli Vorstellig denn mit dm Wort „Sümbool“ konkret assoziiert (verbunde) wärde soll, wird in de verschidnige Aawändigsgebiet im Äinzelne speziell definiert. In alle Lääbensberiich brucht mä Sümbool. In dr Bolitik (Faane, Farbe wie grüen für en Islamismus, oder Zäiche wie s Hoggechrüz), in dr Religioon (s Chrüz vo de Christe, dr Halbmond bi de Muslim oder dr Davidstärn bi de Juude), in dr Wüsseschaft (mathematischi Formle, Strukturformle in dr Chemii, technischi Zäichnige usw.), im Vercheer, im Sport, in dr Kunst, dr Litratuur usw. Em Süsteem vo de Sümbool im ene gwüsse Beriich säit mä Sümboolik usser bi Sümbool wo vor Allem für die braktischi Verständigung im Alldaag brucht wärde, wie Buechstaabe, Vercheerszäiche usw. Udo Becker: Lexikon der Symbole. Freiburg 1992, ISBN 3-89836-219-1. Frauke Berndt, Heinz Drügh (Hrsg.): Symbol. Grundlagentexte aus Ästhetik, Poetik und Kulturwissenschaft. Suhrkamp, Frankfurt am Main 2009, ISBN 978-3-518-29495-6. Johanna J. Danis: Das Symbolgewand im Zeitenrutsch. Vorträge. München 2003, ISBN 3-925350-78-0. Umberto Eco: Einführung in die Semiotik. ISBN 3-7705-0633-2. Sven Frotscher: 5000 Zeichen und Symbole
Exhibizionismus isch e sexuelli Näigig, wo die bedroffeni Persoon es as lustvoll erläbt, wenn si vo andere Persoone blutt oder bi sexuelle Aktividääte beobachtet wird. Dr Exhibizionismus isch also s Geegestück zum Wuäiörismus. Allgemäin wird dr Begriff brucht, zum en überdriibe intiimi Sälbstdaarstellig in dr Öffentligkäit beschriibe, öbbe im Raame vo Tookschous oder vor dr Kompiuterwebcam dehäi. Die Sälbstdarstellig isch nid uf dr räin körperligi Aspäkt beschränkt, sondern cha sich au uf seelischi, psüchischi, charakterligi oder anderi Äigeschafte bezie. Dr Begriff wird im medizinische, juristische und umgangssproochligen Kontext jewiils underschiidlig verwändet. In de erste bäide Beriich isch dr Begriff abwärtend, d. h. d Näigig wird as chrankhaft bzw. schuldhaft gwärtet. Andrersits git s au Mensche, bsundrigs in dr Swinger-Szeene, wo exhibizionistischi Aspäkt vo iirer Sexualidäät im ene Raame uslääbe, wo s Prinzip bestoot, ass alli iiverstande si drmit und mä so anderi nid duet belästige, was im Normalfall gege s Gsetz isch. Bi dr Brodukzioon vo Pornografii isch en exhibizionistischi Näigig e wünschenswärti Qualifikazioon für d Daarsteller. D Lust z blüttele, wo mä bi chliine Chinder cha gsee, isch wärtnöitraal. Mä cha drus schliesse, ass dr Mensch e gwüssi exhibizionistischi Grundveraalaagig het, wo dr Sexualforscher Ernest Borneman as chindligi Form
Dr Kanton Dikrech isch e Kanton im Großherzogtum Luxeburg. Är lyt im Norde vum Land. Im Norde gränzt er an d Kanton Klierf un Veianen, im Oschte an s dytsch Land Rhyland-Pfalz un dr Kanton Iechternach, im Side an dr Kanton Miersch un im Weschte an d Kanton Réiden un Wolz. Hauptort vum Kanton isch Dikrech. Bis anne 2015, wu z Luxemburg d Distrikt abgschafft wore sin, het dr Kanton zum Distrikt Dikrech ghert. Zum Kanton Dikrech ghere zeh Gmaine (Yywohnerzahle vum 1. Januar 2019). Ärenzdallgemeng (2641) Bettenduerf (2857) Buerschent ((1725) Dikrech (6988) Ettelbréck (8926) Feelen (2164) Ierpeldeng (2406) Mäerzeg (2251) Reisduerf (1234) Schieren (2024) Zum 1. Jänner 2012 hän si d Gmaine Iermsdrëf un Miedernach zue dr neie Gmai Ärenzdallgemeng zämegschlosse. Commons: Kanton Dikrech – Sammlig vo Multimediadateie STATEC Luxembourg – Population par canton et commune 1821–2019 (franz.)
Dr Kanton Esch-Uelzecht isch e Kanton im Großherzogtum Luxeburg. Är lyt im Side vum Land. Im Norde gränzt er an d Kanton Kapellen un Lëtzebuerg, im Oschte an dr Kanton Réimech, im Side an di franzesisch Region Lothringe un im Weschte an di belgisch Provinz Lëtzebuerg. Hauptort vum Kanton isch Esch-Uelzecht. Bis anne 2015, wu z Luxemburg d Distrikt abgschafft wore sin, het dr Kanton zum Distrikt Lëtzebuerg ghert. Zum Kanton Esch-Uelzecht ghere vierzeh Gmaine (Yywohnerzahle vum 1. Januar 2019). Beetebuerg (11.197) Déifferdeng (26.796) Diddeleng (21.087) Esch-Uelzecht (35.382) Fréiseng (4682) Keel (9315) Leideleng (2668) Monnerech (6959) Péiteng (19.154) Reckeng op der Mess (2511) Réiser (6459) Rëmeleng (5608) Schëffleng (11.180) Suessem (17.277) Commons: Kanton Esch-Uelzecht – Sammlig vo Multimediadateie STATEC Luxembourg – Population par canton et commune 1821–2019 (franz.)
Dr Kanton Gréivemaacher isch e Kanton im Großherzogtum Luxeburg. Är lyt im Oschte vum Land. Im Norde gränzt er an dr Kanton Iechternach, im Oschte an s dytsch Land Rhyland-Pfalz, im Side an d Kantone Réimech un Lëtzebuerg un im Weschte an dr Kanton Miersch. Hauptort vum Kanton isch Gréivemaacher. Bis anne 2015, wu z Luxemburg d Distrikt abgschafft wore sin, het dr Kanton zum Distrikt Gréivemaacher ghert. Zum Kanton Gréivemaacher ghere acht Gmaine (Yywohnerzahle vum 1. Januar 2019). Betzder (4002) Biwer (1861) Fluessweiler (2145) Gréivemaacher (4904) Jonglënster (7802) Mäertert (4563) Manternach (2163) Wuermeldeng (2921) Commons: Kanton Gréivemaacher – Sammlig vo Multimediadateie STATEC Luxembourg – Population par canton et commune 1821–2019 (franz.)
Dr hütig Spiegel-Verlag Rudolf Augstein GmbH & Co. KG het sit 1952 si Sitz in Hamburg in dr Brandstwiete und broduziert dört näben em Hauptblatt Der Spiegel au s manager magazin. Dr Augstein het in sim Testamänt Ändi 2002 verfüegt, ass sini Erbe äi Brozänt vo iirem Aadäil an die bäide üübrige Gsellschafter müessi verchaufe, und eso häi si iiri Speerminoridäät vo 25 Brozänt verloore. 50,5 Brozänt vo de Aadäil an dr Verlaags-Holding Rudolf Augstein GmbH si jetzt im Bsitz vo dr Kommanditgsellschaft vo de Mitarbäiter. Über die rästlige 25,5 Brozänt verfüegt dr Hamburger Mediekonzärn Gruner und Jahr, e Dochter vo dr Bertelsmann AG. Dr Gschäftsfüerer vom Spiegel-Verlaag isch sit 1991 dr Karl Dietrich Seikel gsi. Im Januar 2007 het en dr Mario Frank, dr ehemoolig Gschäftsfüerer vom Dresdner Druck- und Verlaagshuus, abglööst. Sit em 15. Septämber 2008 füert dr früener Verlaagsgschäftsfüerer vo dr Stern-Grubbe, dr Ove Saffe, d Gschäft bim Spiegel-Verlaag. D Redakzioon isch im Pressehaus an dr Domstrooss gsi, wo sich au d Redakzioone vo dr ZEIT und vom Stern befunde häi. 1968 isch dr Verlaag an d Brandstwiete züüglet. Dr Werner Kallmorgen het dört vo 1963 bis 1967 uf eme lange dreieggige Grundstück zwüsche dr Willy-Brandt-Straße, Dovenfleet
Dr Giro della Valle d'Aosta (franzesisch Tour de la Vallée d'Aoste) isch e Radränne im Nordweschte vu Italie. D Rundfahrt wird all Johr Ändi Augschte in dr Region Aostatal un im franzesische Département Haute-Savoie uusdrait. Näb em Baby Giro isch dr Giro della Valle d'Aosta s wichtigscht Noowuchs- un Amateurränne vu Italie. S erscht Mol isch s Etapperänne anne 1962 gfahre wore. Syter 2005 ghert s Ränne zue dr UCI Europe Tour in dr Kategori 2.2. Rekordsiiger sin drei Fahrer, wu s Ränne je zwai Mol gwunne hän: d Italiener Ivan Gotti (1989, 1990) un Marco Marzano (2002, 2003) un dr Ukrainer Jaroslaw Popowytsch (2000, 2001) Vu dr 53 Uflage (bis 2016) sin 39 dur Italienier gwunne wore, dr ainzig Schwyzer Siiger isch dr Kilian Frankiny anne 2016 gsii. Siiger vu Dytschland oder Eschtrych het s no kaini gee. 2019 Belgien Mauri Vansevenant 2018 Kasachstan Vadim Pronskiy 2017 Russland Pawel Siwakow 2016 Schweiz Kilian Frankiny 2015 Australien Robert Power 2014 Kolumbien Bernardo Suaza 2013 Italien Davide Villella 2012 Italien Fabio Aru 2011 Italien Fabio Aru 2010 Russland Pjotr Ignatenko 2009 Frankreich Thibaut Pinot 2008 Italien Michele Gaia 2007 Kolumbien Alex Cano 2006 Italien Alessandro Bisolti 2005 Italien Morris Possoni 2004
S Wurschtässe bim Froschauer isch es Ässe bim Buchdrucker Christoph Froschauer gsi, wo am 9. März 1522 z Züri stattgfunde het. Näbem 1. Jänner 1519, wo de Zürcher Reformator Huldrych Zwingli sini Stell als Leutprieschter im Grossmöischter aaträte het und aagfange het, d Evanglie fortlaufend uszläge, statt sich an di vorgschribni Läseordnig z halte, gilt s Wurschtässe als «Urdatum» von de Zürcher Reformation. S Wurschtässe het an Invokavit, em erschte Sunntig vo de Faschteziit schtattgfunde und isch e bewussti Provokation gsi. De Zwingli isch bi dem Ässe derbi gsi, heig aber selber kei Fleisch gässe, het's gheisse. Offiziell begründet het de Froschauer s Ässe dodermit, dass er und sini Lüt so vil hei müsse schaffe, dass si vom «Mues» allei nöd satt worde wäre. De Hintergrund ligt aber in ere bewusste Demonschtration vo de «evangelische Freiheite», wo de Zwingli prediget het. Es isch drum gange z zeige, dass alles, wo nöd in de Bible begründet isch, nöd gültig isch. S «Wurschtässe» im Lexikon vo de Reformiirte Chile Züri
49.6666666666676.3333333333333Koordinate: 49° 40′ N, 6° 20′ O Dr Distrikt Gréivemaacher isch vu 1843 bis 2015 e Distrikt im Großherzogtum Luxeburg gsii. Är isch im Oschte vum Land glägen un het im Norde an di dytsche Länder Rhyland-Pfalz un Saarland, im Side an di franzesisch Region Lothringe un im Weschte an d Distrikt Lëtzebuerg un Dikrech gränzt. Zum 3. Oktober 2015 sin d Dischtrikt z Luxemburg abgschafft wore. Dr Distrikt Gréivemaacher isch us drei Kanton bstande: Commons: District of Grevenmacher – Sammlig vo Multimediadateie