rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Koscher (jiddisch vo hebräisch ‏כשר‎ kascher, aschkenaseschi Uussprooch koscher, dütsch ‚geeignet‘, ‚tauglich‘, ‚rein‘) chan folgendes bedüte: i de jüdische Religion erlaubti Nahrigsmittel, Gegeständ oder Handlige, lueg u. a. Jüdeschi Spiisegsetz (Kaschrut) i de dütsche Umgangssprooch „iiwandfrei“, „unbedenklich“ oder „suber“ im pfälzische Dialekt e Bezeichnig för eRindswurst
Dr Thaddäus-Troll-Preis ischt a deitscher Litradurpreis. Der Preis ischt em Todesjôhr vo seim Namensgeaber (1980) vom Förderkreis deutscher Schriftsteller in Baden-Württemberg e. V. ens Leaba gruafa wôrra. Dô drmit sollet qualifiziirde Autorinna ond Autora, wo mit-em Hauptwohnsitz en Bada-Wirdaberg gmeldet, abr noh koim graußa Leaserkreis bekannt send, gferdret werra. So ebbes ischt nemlich emmer a grauß Ôliaga vom Thaddäus Troll gwäa, wo-nr sich arg drmit vordeant gmacht hôt. Dui Persoo, wo sellen Preis zuaerkannt kriagt, kriagt a Urkunde ond a Stipendium. Voraussetzong ischt, dass-se entweder a abgschlosses Manuskript oder a vollständich vorfassts Buach vorlega kô. Zom erschda Môl vorgeaba wôrra isch der Preis 1981 an da Manfred Esser. Dômôls hôt s Preisgeld noh 5.000 DM ausgmacht. Enzwischa send abr mehrere Steigeronga erfolgt. Zorzeit send’s 10.000 Euro. 1981: Manfred Esser 1982: Katja Behrens 1983: Michael Spohn 1984: Rainer Wochele 1985: Gerhard Raff 1986: Rafik Schami 1987: Ernst Köhler 1988: Carmen Kotarski 1989: Eva Christina Zeller 1990: Hellmut G. Haasis 1991: Urs M. Fiechtner 1992: Thommie Bayer 1993: Harald Hurst 1994: Walle Sayer 1995: Michael Buselmeier 1996: Arnold Stadler 1997: Marcus Hammerschmitt 1998: Markus R. Weber 1999: Karl-Heinz Ott 2000: Joachim Zelter 2001: Anna Breitenbach 2003: Martin Gülich 2005: Angelika Overath 2007:
Dr Bachja ben Josef ibn Pakuda (au: Bahya ibn Paquda) isch e wichdige Verdräter vo dr jüüdische Filosofii gsi. Er het in dr zwäite Helfti vom 11. Joorhundert gläbt und mit „Pflichte vo de Härz“ s erste jüüdische Süsteem vo dr Ethik verfasst. Us sim Lääbe isch wenig bekannt, mit Usnaam vo dr Daatsach, ass er im muslimische Spanie gläbt het, woorschinlig z Saragossa. Er isch as Verfasser vo Pijjutim bekannt gsi und het öbbe 20 liturgischi Gedicht gschriibe, wo zum Däil in ere regelmäässige metrische Form verfasst si. Si Hauptwärk aber isch dr Kitāb al-Hidāya ilā Farā'iḍ al-Qulūb. Er het s um 1080 gschriibe und 1161 het s dr Jehuda ibn Tibbon under em Ditel Chowot ha-Lewawot („Pflichte vo de Härz“) uf Hebräisch übersetzt. Die Wersion isch schnäll beliebt worde und het uf die spööteri jüüdischi Litratuur e groosse Iifluss ghaa. Au dr Joseph Kimchi het e Däil vom Wärk übersetzt, doch si Wersion isch umpopulär bliibe und isch bis hüte nit druckt worde. Die hebräischi Übersetzig vom Ibn Tibbon isch e baar mol zämmegfasst und iirersits in meereri Sprooche übersetzt worde, drunder arabisch, spanisch, portugiisisch, italiänisch, jiddisch, änglisch, franzöösisch und dütsch („Lehrbuch der Herzenspflichten“, übersetzt vom M. Stern,
Ibn Tibbon (au d Tibbonide) isch dr Naame von ere jüüdische Familie, wo im Middelalter meereri Autore und Übersetzer us em Arabische ins Hebräisch drzueghöört häi: Jehuda ibn Tibbon (1120 — 1190), Übersetzer (Biinaame dr Vater vo de Übersetzer), dr Stammvater vo dr Familie Ibn Tibbon: Z Granada uf d Wält cho, het er Spanie 1150 verloo, woorschinlig wäge de Juudeverfolgige vo de Almohade und isch uf Lunel in Südfrankriich gange. Dr Benjamin vo Tudela erwäänt, ass er 1160 dört Mediziner gsi isch. Er isch öbbe 1190 z Marseille gstorbe. Samuel ibn Tibbon (1160 z Lunel — 1230 z Marseilles), Autor und Übersetzer, Soon vom Jehuda ibn Tibbon. Er isch e jüüdische Filosoof und Arzt gsi und en Aahänger vom Maimonides und däm sinere Interpretazioon vo dr Bible. Bekannt isch er für sini Übersetzige vo rabbinischer Litratuur us em Arabische uf Hebräisch und für sine Übersetzige vo und Schrifte über d Filosofii vom Maimonides. Moses ibn Tibbon (öbbe 1200 z Marseilles — öbbe 1283), Übersetzer, Autor und Arzt, Soon vom Samuel ibn Tibbon. Judah ben Moses ibn Tibbon, Rabbiner z Montpellier, wo in dr Kontrowärse über e Maimonides und sini Leere dört uusegstande isch. Vo sine Wärk isch käis me
D Almorawiide (tamazight ⵉⵎⵔⴰⴱⴹⵏVorlage:Lang – Invalid: tzmS ImrabḍenVorlage:Lang – Invalid: tzmS, Singular: Amrabaḍ; arabisch المرابطون‎ al-Murabitun, DMG al-Murābiṭūn ‚Chrieger an dr Gränze‘, verwandt mit murābit und ribāṭ) si e Berberdünastii z Mauretanie, in dr Westsahara, z Marokko, Algerie und in Al-Andalus in dr Zit vo 1046 bis 1147 gsi. Im 11. Joorhundert het sich dr Islam in dr ganze Westsahara, wo under em Iifluss vo berberische Stämm und arabische Händler gstande isch, usbräitet und sich fest verwurzlet. Drotzdäm häi die dradizionelle religiöse Braktike witer existiert. Erst wo die ganzi Region vo d Almorawiide im 11. Joorhundert erooberet worde isch, si alli mauretanische Völker vollständig islamisiert worde. Am Aafang vom 11. Joorhundert häi d Veezüchter vo de Sanhadscha-Berber in dr westlige Sahara (hüte Mauretanie) nomadisch gläbt und dr Karawanehandel zwüschen em Sudan und em Maghreb kontrolliert. Allerdings isch dä Handel immer mee gstöört worde, wo d Magrawa (Zanata) im westlige Algerie vordrunge si und d Sidschilmasa underworfe häi. Am Aafang vom 11. Joorhundert het sich dr Sanhadscha-Bund ufglööst und e Periode vo Chrieg het aagfange zwüsche de Berber vo Sanhadscha in Mauretanie. Um 1039 het e Dschudala-Stammfüerer, dr Yahya ibn Ibrahim, won er vo dr Bilgerfaart uf Mekka zruggchoo isch, e
Dr More Nevuchim (hebräisch מורה נבוכים, ursprünglig arabisch دلالة الحائري, Dalālat alḥā’irīn, dütsch Füerer vo dene, wo nid druschömme) isch s filosofische Hauptwärk vom middelalterlige jüüdische Gleerte Maimonides. S Original isch uf Judeo-Arabisch verfasst worde, s Wärk isch aber under sim hebräische Ditel More Nevuchim bekannt. Es basiert uf dr jüüdisch-kalamitische Theologii und dr peripatetische-avicennische Filosofii und beziet Stellig zu grundlegende religiöse und filosofische Frooge. Es hätt in erster Linie sölle bewiise, ass die jüdischi Dradizioon dr Vernumfterkenntnis entspricht, wenn si richdig unterbretiert wird – also wemm mä Acht git uf die unvermiidbari Bildligkäit vo dr Sprooch, au vo dere in dr Bible. S Wärk het e riisige Iifluss uf s Dänke vo dr jüüdische Noochwält ghaa und au muslimischi und christligi Filosoofe und Theologe häi s as Richtschnuer brucht. Under de Juude isch dr Maimonides vo orthodoxe Gegner heftig bekämpft worde („Maimonidesstrit”, „Antimaimuniste”), nit zletscht, wil si Versuech, d Bible mit dr Filosofii z versööne, as Wääg äwäg vo dr Bible und aane zur Filosofii verstande worde isch. Husain Ata´i (Hrsg.): Dalalat al-ha´irin. Üniv., Ankara 1974 (arabischi Dranskripzioon). Agostino Giustiniani, Augustinus Justinianus (Hrsg.): Rabbi Mossei Aegyptii Dux seu Director dubitantium aut perplexorum, Bariis 1520; ND von Kurt Flasch, Frankfurt:
D Almohaade (vo arabisch الموحدون‎ al-muwahhidun, DMG al-muwaḥḥidūn ‚Bekenner vo dr Äihäit vo Gott‘; Tamazight: ⵉⵎⵡⴻⵃⵃⴷⴻⵏ) si e muslimischi Berber-Dünastii gsi, wo zwüsche 1147 und 1269 über e Maghreb und al-Andalus gherrscht het. D Dünastii vo de Almohaade isch 1121 vom Ibn Tumart gründet worde, wo under de Masmuda-Berber im Hooche Atlas missioniert het. Si isch im ideologische Gegesatz zu de Almorawiide gstande und het deren iiri anthropomorfi Gottesvorstellig abgleent. 1129 häi d Almohaade en erste Aagriff uf Marrakesch gmacht, wo gschiteret isch, und erst im Tumart si Noochfolger, dr Abd al-Mumin (1130–1163), het d Beweegig zum Erfolg gfüert und und het mit dr Erooberig vo al-Andalus 1148 und Marrakesch 1149 d Dünastii vo de Almorawiide gstürzt. Wo iri Herrschaft über Marokko sicher gsi isch, häi d Almohaade s Riich vo de Hammadiide z Algerie (1152) und s Riich vo de Ziriide im hütige Tunesie (1155–1160) erooberet, und vo denn aa über dr ganz Weste vo dr islamische Welt gherrscht. Si häi arabischi Beduinestämm vo Ifriqiya und Tripolitanie z Marokko aagsiidlet und eso d Arabisierig vo de Berber au in däm Däil vom Maghreb stark beschlüünigt. Under em Kalif Abu Yaqub Yusuf I. (1163–1184) isch s Riich sterker worde und
De Novämber isch dr ölfti Monet vom Johr im Gregorianische Kalender. Er het 30 Däg. Alti dütschi Näme für de Novämber sin Windmond (igführt vo Karl em Große im 8. Johrhundert) un Nebelung. In de Niederlande isch de Monat au Schlachtmond odr Schlachtemonat gnennt worde, will zue sällere Zit 's Ischlachte vo dr Säu üeblich gsi isch. Im römische Kalender isch dr Novämber afangs de nünti Monet (lat. novem = nün) gsin. Im Johr 153 v. Chr. isch de Johresafang allerdings um zwei Monet füre verlegt worde, so dass di direkti Namens- un Zählbeziehig wegfalle isch. Im Chilchejohr gilt de Novämber als e Monet vo Besinnig un vom Gedänke. E Dag für alle Heilige, wo sunsch kei schpezielle Dag zugordnet kriegt hen, isch de 1. November mit Allerheilige. An Allerseele, em 2. Novämber, wird allene Dote dänkt. An eme Mittwuch um d' Monetsmitti umme wird de Bueß- un Bätdag gfiert, wo sit einige Johr z Dütschland als gsetzliche Firdig abgschafft worde isch. Gege Monetsend findet de Dotesunndig schtatt, un zwar rägelmäßig im Novämber am letschte Sunndig vor em 1. Advent. Sälle Sunndig bildet au de letschte Sunndig vom Chilchejohr. De letschte Dag im Chilchejohr isch aber, no dr chilchliche Wuchedefinition
Toledo (schbanisch [toˈleðo]) isch d Hauptstadt vo dr spanische Browinz Toledo und vo dr autonome Region Kastilie-La Mancha und lit 65 km südsüdwestlig vo Madrid am Fluss Tajo. D Stadt het am am 1. Januar 2014 83'334 Iiwooner gha und isch dr Sitz vom Erzbistum Toledo. Zämme mit Segovia und Ávila ghöört si zu de drei historische Metropole in dr Umgääbig vo dr spanische Hauptstadt. Toledo lit öbbe 100 Meter über em Ufer vom Fluss Tajo, wo sich in Mäander dief in dr Felse vo dr Hoocheebeni vo dr Südmeseta iigschnitte het, und beherrscht dr Flussübergang, wo hüte dur e middelalterligi Brugg representiert wird. D Stadt Toledo gliideret sich in 16 Stadtbezirk (barrios): Antequeruela, Azucaica, Benquerencia, Buenavista, Casco histórico, Cigarrales, Monte Sión - San Bernardo, Olivilla, Palomarejos, Pinedo, Salto del Caballo, San Antón, Santa Bárbara, Santa Teresa, Valparaiso und Vistahermosa. D Bezirk Antequeruela und Casco histórico bilde dr historisch Stadtchärn innerhalb vo de Stadtmuure. Innerhalb vom historische Stadtchärn lige Stadtdäil wie Santa Clara oder Santa Isabel. D Altstadt mit dr Kathedrale Santa María us em 13. bis 15. Joorhundert und em Alcázar us em 16. Joorhundert und e hufe anderi Chile, e Chlooster und Museum isch im Dezämber 1986 in
Dr Alexander Salomon (* 6. Augschte 1986 z Charlsrue) isch e dytsche Bolitiker (Bindnis 90/Di Griene). Dr Salomon het am Helmholtz-Gymnasium z Charlsrue s Abitur gmacht. Derno het er an dr Universitet Mainz Rächtswisseschaft studiert. Dr Salomon het di dytsch un au di portugiesisch Staatsburgerschaft. Syt 2002 het si dr Salomon in dr Griene Juged engaschiert. Do isch er Fachforekoordinator Demokraty & Rächt gsii. In dr Zyt vu sym Studium isch er hochschuelbolitisch aktiv gsii. Fir „Campusgrün“ isch er Mitgliid im Studierendebarlemänt vu dr Uni Mainz un Finanzreferänt vum AStA vu dr Universitet Mainz gsii. Är isch Mitgliid vum Chraisvorstand vu dr Griene Charlsrue. Bi dr Landdagswahl 2011 isch er iber s Zwaitmandat fir dr Wahlchrais Charlsrue II in Landdag gwehlt wore. Zum Zytpunkt vu dr Wahl isch er dr jingscht Abgordnete im bade-wirttebärgische Landdag gsii. Im Landdag isch er Mitgliid im Uusschuss fir Wisseschaft, Forschig un Chunscht, im Innenuusschuss un im Petitionsuusschuss un Mitgliid in dr Enquetekommission „Rechtsextremismus“ un im Untersuechigsuusschuss „Rechtsterrorismus/NSU BW“. Derzue isch er stellverdrättend Mitgliid im Ständigen Uusschuss, im Uusschuss fir Finanzen un Wirtschaft, im Uusschuss fir Kultus, Juged un Sport un im Barlemäntarische Kontrollgremium In syre Fraktion isch er Sprächer fir Dateschutzbolitik, fir Medien- un
Dr Alexander Schoch (* 14. Augschte 1954 z Friburg) isch e dytsche Bolitiker (Bindnis 90/Di Griene). Dr Schoch isch uf d Grund- un Hauptschuel gange un het derno ne Lehr zum Vermässigstächniker gmacht. Är het iber dr zweet Bildigswäg s Abitur noogmacht un het derno Bolitikwisseschaft, Wirtschaftswisseschaft, Geografy, Diplompedagogik un Psychology studiert un mit em Staatsexamen un em Diplom abgschlosse. Är isch bis 2005 Bundesgschäftsfierer un Tarifverhandligsfierer bi dr Gwerkschaft ÖTV beziehigswys ver.di gsii. Wäg em Umzug vu dr Bundesverwaltig vu Stuegert uf Berlin isch er 2005 Bildigsreferänt vu dr Gwerkschaft ver.di un 2008 Fachberaichslaiter im Bezirk Mittelbade-Nordschwarzwald wore. Är schaft derzue as ehrenamtlige Richter. Dr Schoch isch vu 1984 bis Oktober 2000 Stadtrot fir „Die Offene Liste“ (DOL) z Waldkilch gsii. Syt 1994 isch er Mitglid im Chraisrot vum Landchrais Ämmedinge unsyt 2009 isch er au Spräche vum Ortsverband vu dr Waldkilcher Griene. Bi dr Landdagswahl 2011 isch er im Wahlchrais Ämmedingen aadrätte un isch mit 30,4 % vu dr Stimmen in Landdag gwehlt wore. In dr Landdagsfraktion vu dr Grienen isch er energy- un arbetsmärtbolitische Sprächer. Mitgliid im Umwältuusschuss Mitgliid im Petitionsuusschuss Stellverdrättend Mitgliid im Bildigsuusschuss Stellverdrättend Mitgliid im Sozialuusschuss Stellverdrättend Mitgliid im Uusschuss fir dr Ländlig Ruum..
D Charlotte Schneidewind-Hartnagel (* 1953 z Göttingen) isch e dytschi Bolitikeri (Bindnis 90/Di Griene). D Schneidewind-Hartnagel het anne 1973 am Alte Churfirschtlige Gymnasium z Bensheim s Abitur gmacht. Derno het si Germanischtik, Anglischtik un Publizischtik an dr Georg-August-Universitet z Göttingen studiert un ab 1986 Bedriibswirtschaftslehr an dr Fachhochschuel vum Land Rhyland-Pfalz z Worms. Um des Zyt isch si au Mitgliid im Studäntebarlemänt vu dr FH FH Rhyland-Pfalz Worms un Studänteverdrätteri im Senat gsi. Anne 1989 het si s Examen as Diplom-Bedriibswirti abschlosse. Ab 1978 het si ne Lektoratsvolontariat im Agora-Verlag, Akademy vu dr Chinscht z Berlin, gmacht. Ab 1980 het si bi FWS Worpswede gschafft un isch 1985 zue dr Telecommunication Schöpp GmbH z Bensheim gwächslet. Syt 1990 het si bi dr dr Prässestell vum Bundesverband vum Dytsche Gieterfärnverchehr z Frankfurt am Main gschafft, ab 1996 as Prässereferänti vu dr Frauebeufdraite z Bensheim un syt 2000 as freii Schurnalischti. D Schneidewind-Hartnagel isch im Johr 1998 Grindigsmitgliid vu dr Alternative Griene Lischt un bis 2007 dert au im Vorstand gsii. Anne 2005 isch si in dr Chraisvorstand Odewald-Kraichgau gwehlt wore un 2006 isch si Mitgliid vu dr Landesarbetsgmainschaft FrauenPolitik wore. Bi dr Bundesdagswahl im Johr 2009 isch si Kandidati fir dr
Mit Übersetzerschuel vo Toledo isch mäistens d Übersetzerdäätikäit im Middelalter gmäint, wo z Toledo stattgfunde het. Sit em spoote 20. Joorhundert gits aber au e en Übersetzerschuel z Toledo, wo Däil vo dr Uniwersidäät Kastilie-La Mancha isch. D Übersetzerschuel vo Toledo isch kä Schuel im Sinn von ere Iirichdig gsi, sondern e Grubbe vo Mozaraber, Christe und Juude, wo vom 12. Joorhundert aa z Toledo Schrifte us em Arabische uf Latiinisch übersetzt häi. Es het sich drbii um antiki wüsseschaftligi und filosofischi Wärk ghandlet, wo uf Arabisch übersetzt worde si, aber au um Schrifte, wo im Original uf Arabisch verfasst worde si, drunder Wärk us de Beriich vo dr Astronomii und Mathematik, aber au soonigi wo die islamischi Religioon und Theologii zum Thema gha häi. Zu de Verfasser, wo Wärk von ene übersetzt worde si, häi under anderem dr Aristoteles, dr Hippokrates, dr Galen, dr Ptolemäus und Neoplatoniste us dr Antike ghöört, und die middelalterlige Autore Algazel, dr Averroes, dr Rhazes, dr Solomon ibn Gabirol und dr Avicenna. In dr erste Faase vo 1130 bis 1187 si d Übersetzer vom Erzbischof Raimund vo Toledo understützt worde. Im 13. Joorhundert het denn dr Alfons X., wo vo 1252 bis 1282 Köönig
Dr Alfons VI. dr Dapfer (schbanisch Alfonso el Bravo; * 1037; † 1. Juli 1109 z Toledo) us em Huus Jiménez isch vo 1065 bis 1109 Köönig vo León gsi und sit 1072 au Köönig vo Kastilie und Galicie. Won er Toledo, die alti Hauptstadt vom Westgooteriich, im Joor 1085 vo de Maure erooberet het, het er e wichdige Mäilestäi in dr Gschicht vo dr spanische Reconquista gsetzt und dr Aaspruch vom leónesisch-kastilische Köönigshuus uf d Vorrangstellig under de spanische Köönig uf dr iberische Halbinsle gsterkt. Im Cantar de Mio Cid, äim vo de Hauptwärk vo dr literarische Folklore vo Spanie, isch dr Alfons VI. äini vo de Hauptpersone. Emilio Sáez: Alfons VI. In: Lexikon des Mittelalters (LexMA). Band 1, Artemis & Winkler, Münche/Züri 1980, ISBN 3-7608-8901-8, Sp. 398–399. Andrés Gambra: Alfonso VI: Cancillería, curia e imperio. Colección diplomática II. In: Fuentes y Estudios de Historia Leonesa. Vol. 63. León, 1998. Elías Gago, Juan Eloy Díaz-Jiménez: Los restos mortales de Alfonso VI y de sus cuatro mujeres: Inés, Constanza, Zayda y Berta. In: Boletín de la Real Academia de la Historia. Vol. 58 (1911), S. 40–55. Angus MacKay, Muhammad Benaboud: The Authenticity of Alfonso VI’s Letter to Yusuf ibn Tashufin.
Kalām (arabisch كلام‎) isch en arabische Begriff, wo allgemäin „Reed“, „Gsprööch“, „Wort“ bedütet. Im spezifische Sinn bezäichnet er aber e bestimmti Form vom theologische Stritgsprööch, wo sich uf razionali Argumänt stützt. Im arabisch-islamische Middelalter isch dr Kalām d Dialogform zerst vo muslimische, spööter aber au vo jüüdische und christlige Gleerte gsi. Die Gleerte het mä as Mutakallimūn bezäichnet. Im Kalām as en äigeni Disziplin vo dr Kontrovärstheologii säit mä au ʿIlm al-Kalām Michael Cook: "The origins of kalām" in Bulletin of the School of Oriental and African Studies 43 (1980) 32-43. Alnoor Dhanani: The Physical Theory of Kalam. Atoms, Space, and Void in Basrian Mu‘tazili Cosmology (Islamic Philosophy, Theology and Science. Text and Studies; Bd. 14). Brill, Leiden 1994, ISBN 90-04-09831-3 (zugl. Dissertation, Universität Harvard 1991). Josef van Ess: The Logical Structure of Islamic Theology. In: Gustav Edmund von Grunebaum (Hrsg.): Logic in Classical Islamic Culture. Harrassowitz, Wisbade 1970, S. 21–50, ISBN 3-447-00001-5. Josef van Ess: "Disputationspraxis in der islamischen Theologie. Eine vorläufige Skizze" in Revue des études islamiques, Bd. 44 (1976), S. 23–60, ISSN 0036-156X. Josef van Ess: "Early Development of Kalām" in G.H.A. Juynboll (ed.): Studies on the First Century of Islamic Society. Carbondale/Edwardsville 1982. S. 109-123. Josef
S Konzil vo Vienne het vom 16. Oktober 1311 bis zum 6. Mai 1312 stattgfunde. Es isch s 15. Allgemäine Konzil gsi und isch vom Babst Clemens V. iiberüeft worde. S Konzil het entschiide, ass mä de Tämpler d Heresii und d Blasfemii, won män ene 1307 im Tämplerbrozäss vorgworfe het, nit noochgwiise häig. Mä sött aber dr Orde äinewääg uflööse, scho nume wägen em schlächte Ruef, won er jetz gha häig, zum witere Schaade vo dr Chille abzwände. Dr Babst het denn in witere Bulle, under anderem ad providam, dr Bsitz vo de Tämpler em Johanniterorde gee. Dr rhiinisch Brelat het dr Aadraag gmacht, ass s faarende Beginedum allgemäin sött verbote wärde und au s Habit vo iirem Orde und ass si sust exkommuniziert sötte wärde (Bulle Cum de quibusdam). De übrige Begine und Begarde het mä Briwilegie wie s Rächt z breedige und Biicht abznee, wäggnoo, und au d Fraueseelsorg (cura monialium) verbote. In dr Bulle Ad nostrum quia si antinomischi und autotheistischi Heresie verurdäilt worde, zum Däil uf dr Grundlaag vo Leersetz, wo us em Spiegel vo de äifache Seele vo dr Begine Margareta Porete gnoo worde si. D Verurdäilig und d Setz wo din zitiert wärde,
D Baanschtreggi Eglisau–Neuhuusè isch dè nördlichschte Abschnitt vo dè Ysèbaaschtreggi Züri–Büli–Schaffuusè, wo am 1. Juni 1897 vo dè Schwizer Nordoschtbaan (NOB) ygweiht worrè isch. D Streggi füürt zwǜschè Rafz un Neuhuusè übber dütsches Gebièt in Gschtaalt vum Jeschtetter Zipfel, unterlyt abber trotzdèmm dè schwizerischè Baanbedrybsvorschriftè un èm Schwizer Binnètarif. Südlich vum Jeschtetter Zipfel, ab Lottschtettè gu Eglisau, gòt d Streggi übber s Rafzer Fäld, übberquert mit dè Eglisauer Ysebaabrugg am Weschtrand vo Eglisau dè Hochrhy. Hoch übber m südlichè Rhyufer gòt d Streggi im Bf. Eglisau bis Büli i d Dèttèbärglinniè übber. Durch d Aabindig im Bf. Bülach a d Mittleri Glattdalschtreggi chönned d Züüg i eim Rutsch vo Schaffuusè/Neuhuusè bis Züri HB vokeerè. Schaffuusè isch zwar schu sit 1857 mit èm Schwizerischè Ysèbaanetz vobundè gsi, diè dòmòls eröffneti Rhyfallbaan füürt abber übber Winti. Well selli vo allem als Gotthardzuèbringer nimmi dè Bedürfnis entschprochè hèt, hèt diè Schwizerischi Nordoschtbaan dè Bau von èrè dirèkterè Strèggi beschlossè. Dirèkter bedütet, dass diè neu Streggi bis Eglisau nördlich vum Hochrhy un dõmit è baar Kilometer weschlich vom Rhydal uff èm Abschnitt Rhyfall–Töss-Mündig blibbè isch. Asè füürt d Streggi längs durch dè Jeschtettemer Zipfel un tangyrt dõdeby diè südbaddischè Ortschaftè Jeschtettè un Lottschtettè, also
Dr Nikolaus Tschenk (* 16. Novämber 1953 z Stanišić, Jugoslawien) isch e dytsche Bolitiker (Bindnis 90/Di Griene). Dr Tschenk isch z Rödermark uf d Volksschuel gange. Är het d Schuel un d Uusbildig abbrochen un isch as Uusstyger uf Indie gange. In eme chilchlige Sozial- un Drogeprojäkt het er drei Johr lang z Afganischtan, z Indien un z Nepal gschafft. No syrer Ruggchehr uf Dytschland het er z Stuegert uf em zweete Bildigswäg s Abitur noogholt un het an dr Universitet Stuegert Gschicht, Bolitik un Volkswirtschaft studiert. Derno het er as Schurnalischt un Redakteer gschafft, bis er anne 2005 Oberstapflelehrer an ere Waldorfschuel woren isch. Anne 1985 isch dr Tschenk Mitgliid vu dr Griene wore. Vu 1986 bsi 1988 isch er Bezirksbyrot z Merenga gsii. Vu 1987 bsi 1988 isch er Mitgliid im Chraisvorstand vu dr Griene z Stuegert gsii un syt 1998 isch er Sprächer vum Mehrenger Ortsverain vu Bindnis 90/Di Griene. Wu dr Werner Wölfle z Stuegert zum Burgermaischter gwehlt woren isch, isch dr Tschenk 2011 fir ihn as Abgordnete vum Wahlchrais Stuegert II in dr Landdag vu Bade-Wirttebärg noogruggt. Anne 2015 isch bekannt wore, ass dr Tschenk fir d Landdagswahl 2016 dr Wahlchrais em Griene-Minischter Winfried Hermann
Dr Werner Wölfle (* 8. Juli 1953 z Konschtanz) isch e dytsche Bolitiker (Bindnis 90/Di Griene). Är isch vu 2006 bis 2011 Abgordnete im Landdag vu Bade-Wirttebärg gsii un isch syter anne 2011 Burgermaischter fir Allgmaini Verwaltig un Chrankehyyser vu Stuegert. No dr Grundschuel, em Gymnasium un em Abitur z Konschtanz het er an dr Fachhochschuel Reidlenga Sozialpedagogik studiert. Vu 1992 bis 2006 isch er Berychslaiter vu dr Caritas Stuegert im Beraich Juged- un Familiehilf gsii. Är isch Grind un Initiator vum 'Haus 49 im Stuegerter Norde un vum Schlupfwinkel, ere Aalaufstell fir obdachlosi Chinder un Jugedligi. Syter anne 1994 isch er Mitgliid vum Gmairot vu dr Stadt Stuegert un syt 1996 Vorsitzer vu dr Griene-Fraktion. Mit ihm an dr Spitz isch di Griene-Fraktion bi dr Kommunalwahl 2009 zum erschte Mol in ere dytsche Großstadt sterkschti Fraktion vor dr CDU wore. Dr Wölfle het di maischte Stimme vu allene Gmairotskandidaten iber. Vu 1999 bis 2004 isch er Mitgliid vu dr Regionalversammlig vu dr Region Stuegert gsii. Bi dr Landdagswahl 2006 het dr Werner Wölfle e Zwaitmandat fir dr Wahlchrais Stueget II (Filderwahlchrais) iberchuu. In dr 14. Wahlperiod derno isch er Mitglid vum Innen- un vum Petitionsuusschuss gsii. In syre Fraktion