rlitschk/wikidir huggingface dataset:
S Buech Dr Fürst (italiänisch Il Principe) isch öbbe 1513 vom Niccolò Machiavelli verfasst und 1532 postum veröffentligt worde. Es isch näbe de Discorsi si Hauptwärk. Es isch deilwiis in dr Tradition vo de mittelalterlige Fürstespiegel gschriibe, me luegt s as eins vo de erste – wenn nit as ersts – Wärk vo dr modärne politische Philosophii aa. En eigeni Interpretation isch im Machiavellismus bzw. Antimachiavellismus entstande. Dr Machiavelli isch eigetlig en überzügte Republikaner gsi. Er het s Buech gschriibe, für zum d Gunst vo de Medici überzcho, wo zu dere Zit z Floränz regiert hai. Noch em Sturz vo dr Republik Floränz hai die ihn in s Gfängnis gheit und e baar Mol lo foltere. Er het ene Bättelbrief gschriibe und het ins Exil müesse goh, won er us em Gfängnis cho isch. S Buech het de Medici allerdings nit gfalle, und so het dr Machiavelli nüt drvo gha. Er isch erst 1521 als Bürger vo Floränz rehabilitiert worde. Dr Machiavelli het in ere revolutionäre Ziit gläbt. Z Italie isch d Renaissance entstande, und dr Absolutismus het agfange sich uszbreite. D Renaissancemensche hai uf d Antike zrugggluegt und sich die zum Vorbild gnoh. Si hai agfange, ihr Schiggsal in
Bärndütsch isch d Sprach, wo men im Bärner Mittuland, im Fryburger Seeland (Murtebiet) u im Soleturner Buechibärg redt. Aus tüpischi Merkmau vom Bärndütsche gäute d «Vokalisierig» vom l vor Konsonante u am Wortändi (z. B. i de Wörter aut 'alt', aui 'alli', Gfüeu 'Gfüel'), el (z. B. i de Wörter Esu 'Esel'). D Vokalisierig findet nid statt, we uf ds l e Vokau chunnt. D «Velarisierig» vom nd (z. B. i de Wörter Ching 'Chind', angers 'anders'). Nume ds Patrizier-Bärndütsch kennt die beide tüpische Merkmau nid. Es wird nümme hüüfig gredt, isch aber i de Romän vom von Tavel erhaute. Öppis, wo o uffaut, isch, dass im Bärndütsche, im Gägesatz zu viune angere schwyzer Dialäkte, die 2. Person Plural als Höflechkeitsform prucht, wird. So seit me z. B. Dir für Sie und Grüessech. Abr o i angeren alemannische Dialäkt git’s ähnlechi Gruessformle, byspiuswys im Schwäbische: Griass ( Aich ) Gott. O i den alemannische Gebiet vo Öschtrych seit me: Grüessech Gott. Und au s züritütsch Grüezi isch no es Relikt us der Zyt, wo me au z Züri gihrzt het; grüezi isch nämli e Zämesetzig us „[Gott] grüez i“, aso „Gott grüsse Euch“. Bärndütsch het es vierstuuffigs Vokausystem (nid wi
Üehlingè-Birchèdorf isch e Gmeind im badè-württèbärgischi Landchreis Waldshuèt. Üehlinge lyt uff dè Abdachung vom Südschwarzwald uff èrè Höchi vo 640 m über NHN. Üehlinge lyt im Obberè Schlüèchtdal in èm Dalbeggi, dõdemit isch s Geläuf um Üehlinge ummè wènig abhäldig. Sèll ändert sich 2 km unterhalb vom Dorf schlagartig, well d Schlüècht ab dört in èrè ängè Schlucht volauft. Durch sèll Plateau un èm Wasserzuèlauf vo dè Schlüècht biètet Üelinge voglychwys guèti Bedingungè, um sich dört aazsidlè. Birchèdorf isch am Südhang vom Schwarzwald uff 450 bis 950 Meter Höchi über NHN; es isch ugfähr 15 Kilometer vo de Chreisstadt Waldshuet-Düèngè ewäg. Birchèdorf lyt uff dè Höchi zwüschè Steina- un Schlüèchtdal, a dè Schlüècht öppè 3 Kilometer obberhalb vo Ühlingè. S Gmeindegebièt vo Üehlinge-Birchèdorf deggt vyr Däler vo de Schwarza ab, im Weschte über d Mettma und d Schlüècht bis zu de Steina im Oschte; dodemit isch es e typischi Flächegmeind. D Usdehnig isch 10 Kilometer in Nord-Süd-Richtig und 15 Kilometer in Wescht-Oscht-Richtig. D Gmeind gränzt im Norde an Bonndorf im Schwarzwald, im Oste an d Stadt Stüehlige und an Egginge, im Süde an Öschinge und Waldshuet-Düènge und im Weschtè an Wyle, Höcheschwand und Grafehuse. D Gmeind setzt sich uss de
Dr Niccolò Machiavelli [nikːo'lɔ makːja'vɛlːi], eigentlig Niccolò di Bernardo dei Machiavelli, (* 3. Mai 1469 z San Casciano im Val di Pesa; † 21. Juni 1527 z Floränz) isch en italiänische Politiker, Philosoph, Gschichtsschriiber und Dichter gsi. Si Name wird hüte vor allem mit rücksichtsloser Machtpolitik, wo alli (rächtmässige) Mittel usnützt, verbunde. Dr Begriff Machiavellismus, wo spöter prägt worden isch, wird dorum hüfig as Schimpfwort für e politischs Verhalte bruucht, wo raffiniert isch und ohni jede Iifluss von Moral und Sittlichkeit die eigeni Macht und s eigene Wohl will vergrössere. Vor allem ufgrund vo siim Wärk Il Principe („Dr Fürst“) wird er as ein vo de bedütendste Staatsphilosophe vo dr Neuziit agluegt. Si politischs Hauptwärk Discorsi isch wäge däm im Hindergrund bliibe. In dütscher Übersetzig: Der Fürst, Insel-Verlag, Frankfurt a. M., ISBN 3-458-32907-2. Discorsi, Insel-Verlag, Frankfurt a. M., ISBN 3-458-34251-6. Discorsi (Gedanken über Politik und Staatsführung), Alfred-Kroener-Verlag, ISBN 3-520-37702-0. Das Leben des Castruccio Castracani von Lucca, übersetzt und mit einem Essay zur Ästhetik der Macht hrsg. v. Dirk Hoeges, C. H. Beck, ISBN 3-406-43357-X. La Mandragola, Frankfurt (Verlag der Autoren) 2000. Niccolò Machiavelli – Mandragola, Italienisch/Deutsch; übersetzt von Helmut Endrulat, illustriert von Joachim John, hrsg. von Gero Alfred Schwalb und
Dr J. R. R. Tolkien (1892-1973) isch en änglische Glehrte und Schriftsteller gsi. Er isch wäge siim Fantasy-Buech Dr Hobbit (The Hobbit) und dr Trilogii Herr vo de Ring (Lord of the Rings) noch em Zweite Wältchrieg berüehmt worde. Dr John Ronald Reuel Tolkien isch am 3. Januar 1892 z Bloemfontein in Südafrika uf d Wält cho. Won er vieri gsi isch, isch er mit siiner Mueter und siim jüngere Brueder uf Birmingham z Ängland züglet, nochdäm si Vater, a Bankier, z Südafrika gstorben isch. Im Johr 1900 isch si Mueter katholisch worde und au dr Tolkien isch e duef religiöse Katholik gsi. Wo si Mueter 1904 gstorben isch, isch e katholische Briester Vormund vo de beide Brüeder worde. Vier Johr druf het sich dr Tolkien in en anders Waisechind, d Edith Bratt, verliebt. Si isch spöter si Inspiration für eini vo siine Romanfigure, d Elbin Lúthien Tinúviel, worde. Si Vormund het nüt vo dere Liebi welle wüsse, und dr Tolkin het müesse warte bis 1913, won er mit einezwanzig erwachse worden isch, bevor er dr Edith e Hürotsadrag het chönne mache. Dr Tolkien isch uf d King Edward's School z Birmingham gange und het denn am Exeter College z
John isch e Vorname und e Familiename. John isch die Änglischi (usgsproche [dʒ͡ɔn]) und norddütschi (usgsproche [joːn]) Version vom Vorname Johannes und e Familiename, wo vom Vorname abgleitet worden isch. John (usgsproche [jɔːn]) isch e Niiderdütsche und schlesische Familiename, wo dur d Zsämmeziehig vom Name Johannes entstande isch. Allerdings chunnt s au vor, ass er in dere Form as Vorname bruucht wird. John Arden (* 1930), e britische Schriftsteller und Dramatiker John von Beverley († 721), Heiliger, von 705 bis 718 Bischof von York John of Bridlington (1320–1379), en änglische Heiliger John Brinckman (1814–1870), e blattdütsche Dichter John Button (1933−2008), en australische Jurist und Politiker John Cage (1912−1992), En US-amerikanische Komponist John Dolmayan (* 1973), armenisch-amerikanischer Schlagzeuger John of Gaunt (1340-1399), Herzog vo Lancaster John Graudenz (1884−1942), e dütsche Fotograf John Heartfield (1891−1968), e dütsche Fotomonteur John Russel Hind (1823-1895), e britische Astronom John Hopkins (Rennfahrer)|John Hopkins (* 1983), En US-amerikanische Motorradren nfahrer John Irving (* 1942), En US-amerikanische Schriftsteller John Katzenbach (* 1950), En US-amerikanische Schriftsteller John F. Kennedy (1917−1963), En US-amerikanische Präsiden t John le Carré (* 1931), en änglische Schriftsteller John Lennon (1940−1980), en änglische Popmusiker John Locke (1632−1704), en änglische Philosoph John McCain (* 1936), En
De Willy Alfred Bircher (* 12. Oktober 1898 z Zöri; † 14. Dezember 1970 z Oetwil) isch e Chefarzt vo de Bircher-Benner-Klinik z Zöri gsii. De Willy Alfred Bircher isch em 12. Oktober 1898 z Zöri uf d Welt cho. Sini Eltere sind de Maximilian Oskar Bircher-Benner, de Erfinder vom Birchermüesli, und d Elisabeth Bircher-Benner. Er het z Zöri und z Paris Mediziin studiert und 1925 sini Dissertation mitem Titel “Experimenteller Beitrag zur Frage des Primelekzems” iigraicht. 1925 het er d Lucie Sophie Schwarzenbach ghüroote. Nochem Tod vo sim Vatter ane 1939 isch er Chefarzt i de Bircher-Benner-Klinik wore. Er isch im Dezember 1970 z Oetwil bimene Autounfall um s Lebe choo. De Willy Bircher isch wie sini Gschwüsterti ganz i de Traditio vo sim Vatter gstande und het meriri medizinische Schrifte publiziert. Drunder isch au s Buech “Bedeutung und Pflege des Atems auf Grund östlicher Lehren”, won er 1932 usegee het. Drin bischribt er Atemtechnike, wie si im Yoga güebt werdet und erwänt au as er de Wert vo “Original-Yogaüebige” i längerer ärztliche Beobachtig erchundet heb. Da Buech isch möglicherwiis s erst Schwizer Yogalernbuech. Bedeutung und Pflege des Atems auf Grund östlicher Lehren, Wendepunkt-Verlag 1932 Hautkrankheiten und ihre Heilung,
Ronald isch e männlige Vorname. Er isch um 1960 bsundrigs beliebt gsi und me het ne vilne Buschi ge. Dr Name leitet sich vom altnordische Rögnvaldr („dä wo d Chraft vo de Götter het“) ab. Dodrus isch denn im Änglische Reginald, im Niiderdütsche Reinout und im Schottische Ranald oder ebe Ronald worde. E wiibliigi Form vom Name isch Rona. Namensdag isch dr 20. August. Dr Heilig Ronald, Herzog vo de Orkney-Insle John Ronald Reuel Tolkien (1892–1973), e britische Schriftsteller un Philolog Ronald Herbert Garvey (1903–1991), e britische Kolonialgouverneur Ronald Binge (1910–1979), e britische Komponist Ronald Reagan (1911–2004), en amerikanischer Schauspiiler und Präsident Ronald Lacey (1935–1991), e britische Schauspiiler Ronald Muwenda Mutebi II. (* 1955), Kabaka (König) vo Buganda Ronald Schweppe (* 1962), e niiderländische Schriftsteller Ronald „Ronnie“ O’Sullivan (* 1975), en änglische Snooker-Spiiler Ronaldo (* 1976), e brasilianische Schutter Ronaldinho (* 1980), e brasilianische Schutter Ronald Wood (* 1947), au bekannt as Ron Wood, e Gitarrist vo de Rolling Stones Cristiano Ronaldo (* 1985), e portugiisische Schutter Ronald McDonald, d Maskotte vo dr Fastfood-Chetti McDonald’s Ronald Weasley, e fiktive Charakter; im Harry Potter si best Fründ Ronny oder Ronnie si vor allem z Ostdütschland verbreitet. Im Amerikanische wird au d
Reuel oder Raguel, vo hebräisch רְעוּאֵל (Standard: [Rəʻuʼel], Tiberianisch: [Rəʻûʼēl]) isch e Name us em Hebräische und bedüted „Fründ vom (Gott) El“, und isch mit mehrere biblische und andere religiöse Figure verbunde. In dr Bible: Em Jitro, im Moses si Schwiigervater, het me au Reuel gsait, so in 2. Mose 2:18; 4. Mose 10:29). Es isch vorgschlage worde, ass Reuel dr Eigename gsi siig, und "Jitro" oder "Jethro" dr offiziell Titel. E Sohn vom Esau. (2. Mose 36:4,10; 1. Buech vo de Chronike 1:35) E Gaditer (4. Mose 2:14), wo au as Deuel vorchunnt (דְּעוּאֵל, Standard: [Dəʻuʼel], Tiberianisch: [Dəʻûʼēl]) (1:14; 7:42); dr Vater vom Prinz Eliasaph. E Benjaminiter (1. Buech vo de Chronike 9:3.7,8) Dr Schwiigervater vom Tobias (S Buech Tobit 7:1,15) Au: Dr Erzängel Raguel - in dr rabbinische Dradition und dr Kabbala ein vo de siibe Erzängel. John Ronald Reuel Tolkien (1892-1973), e britische Schriftsteller un Philolog
S Siidwalserisch oder s ännetbirgisch Walserdytsch, wie dr Paul Zinsli gsäit hed, isch e Uusdrùg fir di hegschdalemanische Dialägd, wù in dr Walsergmaine z Italie ùn im Tessin gschwäzd wääre. Die siidlichi Schbroochfamilie vùm Walserdytsch hed verschiideni Oordsdialägd. Im Piemont Im Land (ital.: Alagna Valsesia) Makanaa (ital. Macugnaga) Remmalju (ital. Rimella) Pumatt (ital. Formazza) Im Augschtal (dt. Aostatal) Eischeme (ital. Issime) Greschonei (ital. Gressoney) Im Tessin Gurin (ital. Bosco) Uusgschdoorbe sin midlerwyyli d Walserdialägd vù: Arimmu (ital. Rima): syd dr 1970er Joor nùme no im Sùmer bewoond Salei (ital. Salecchio): vù dr ledschde Yywooner ane 1964 verloo Urnafaasch ùn Migiandone Weenig waisd mer iber d Walserdialägd vù Aager (ital. Agaro): ane 1937 im Schdausee (Lago di Agaro) versùngge. Goabi (ital. Gaby): Bis ane 1950 hed s im Ordsdail Niel no Lyd gee, wù Walsertitsch hän chene. Urnafasch (ital. Ornavasso): 1963 isch dr ledschd Walsertitsch-Schbrächer gschdoorbe; d Gmai bflägd no Erinerig an d Walser-Voorfaare. Uuser e baar Fluurnäme isch nyd me iibrig bliibe vù dr Walserdialägd vù: Opsu (ital. Ausone): nimi bewoond Rifu (ital. Riva Valdobbia): romanisierd Fir d Aafäng vù dr Foorschig iiber s Siidwalserisch isch em Albert Schott syy Aarbed vù 1842 inträssant: Die deutschen Colonien in Piemont. Ihr
De Swami Vivekananda (skt. Vivekānanda; * 12. Jänner 1863 z Kalkutta; † 4. Juli 1902 z Haora) isch en Reformer vom Hinduismus und Bigründer vo de Ramakrishna-Biwegig. Er het massgeblich dezue biitrait as de Hinduismus im Weste as ernsthafti Religioo aglueget werd und het för e Zämehalt vo allne Relegioone plädiert. De Swami Vivekananda isch as Narendranath Datta am 12. Jänner 1863 z Kalkutta uf d Welt cho. Er het e englischi Schuelbildig gnosse und isch e hochbildete Akademiker gsii, wo mit de westliche Denkwiis vertraut gsii isch. Mit achtzeni het er de indischi Hailigi Ramakrishna (1836–1886) uufgsuecht und isch denn underem Name Vivekananda sin engste Schüeler wore. Wo de Ramakrishna im Sterbe glegen isch, het er de Vivekananda as sin Noofolger bistimmt. De Vivekananda het sich denn in Himalaya zruggzoge zum Meditiere. Im Summer 1890 isch er för e Pilgerrais dör ganz Indie uufbroche und isch ends 1892 am Kap Kanyakumari (Kap Komorin) z Tamil Nadu aachoo. Er isch denn uf Chicago gschickt wore, um as Vertreter vom Hinduismus am Weltparlament vo de Religione (World Parliament of Religions) tailznee. Sini Reede sind mit Bigaisterig uufgnoo wore und er het müese entgege de Plän jede Taag e Reed halte, well
De Lotussitz au Lotossitz oder Padmasana (skt. पद्मासन, padmāsana n.; oder कमलासन, kamalāsana n.) gelt as optimali Haltig zum Meditiere und isch woll di bikanntisti Asana vom Yoga. Hailigi vom Buddhismus und Hinduismus werdet hüüfig im Lotussitz dargstellt. De Lotussitz werd scho i alte fernöstliche Schrifte gnennt. D Gherandasamhita 2,8 (15.Jh.) bischribt de Lotussitz ase: „Setz de rechti Fuess uf de linggi Schenkel und aseweg de linggi uf de rechti Schenkel, chrüüz d Ärm hinderem Rugge und heb fest mit de Finger di groosse Zeche vo de gchrüzte Füess. Setz s Chüni uf d Brust und starr mit em Blick uf de Nasespitz. Die Stelig werd Padmasana gnennt. Si zerstört Chrankete.“ De Lotussitz isch drum bsundrigs för d Meditation gaignet, well si e automatisch e stabili Haltig ergitt und de Rugge problemlos grad ghalte werde cha. Allerdings gelt da nume för asigi, wo die Sithaltig lang und richtig iigüebt hend. Noch de alte Schrifte erlanget nume Waisi d Fähigkait im Lotussitz uuszharre. Im klassische Hatha Yoga werd aber s Siddhasana as höcher iigschätzt as s Padmasana. S Iiüebe vo dere Sitzhaltig isch schweer und verursacht im Aafang Schmerze i de Chnüü und im Rugge und s taar nie forciert werde,
D Johann-Peter-Hebel-Gedenkplakette der Stadt Hausen i. W. wird syder 1960 vù dr Gmei Huuse im Wiisedaal verliie. Si het der Name vom alemannische Dichter Johann Peter Hebel. Die Uuszaichnig good an Fraue ùn Mane us dr Region am Oberryy, wù sich „bsùnderi Verdienschd ùm d Landschafd erwoorbe hän“. D Plakette wird an Chinschdler ùn Schrifdschdeler verliie, aber au an Lyd, wù im dr Dänggmoolbflääg oder in dr Haimdedfoorschig aktiv sin. Dää Bryys wird al Joor am «Hebeloobe», am Samschdig vor em 10. Mai, vergee. Des sin d Bryysdreeger, wù syder 1960 d Hebelplakette iiberchùù hän, mid dr Begrindig fir d Uuszaichnig. 1960: Ernst Niefenthaler, Bürchau, Heimetdichter 1961: Karl Seith, Schopfe, Schriftsteller 1962: Ernst Grether, Muulburg, Gwerbeschueldirektor i. R. 1963: Adolf Glattacker, Tüllige, Kunschtmoler 1964: Dr. Otto Kleiber, Basel, Schriftsteller 1965: Hedwig Salm, Friburg, Schriftstelleri 1966: Karl Ringwald, Fahrnau, Heimatforscher 1967: Paula Hollenweger, Feldberg / Mille, Schriftstelleri 1968: Dr. Eduard Sieber, Basel, Präsident vo dr Basler Hebelstiftig 1969: Anton Dichtel, Friburg, Regierigspräsident i. R. 1970: Hubert Baum, Sulzburg, Dichter 1971: Maurus Gerner-Beuerle, Huuse/Bremen, Pastor un Schriftsteller 1972: Fritz Schülin, Binze, Hischtoriker, Schriftsteller 1973: Gerhard Jung, Lörrach, Heimetdichter 1974: Gustav Oberholzer, Huuse i. W., Heimetforscher 1975: Julius Kibiger, Augge, Kunschtmoler 1976: Otto
D Alemanne-Antenne in Gold isch e Uuszaichnig, wù vù dr Muettersproch-Gsellschaft e. V. vergee wird. Mid däm Bryys wäre in ere uuregelmäßige Folg Lyd uuszaichned, wù sich „im Rundfunk fir d Präsenz vù dr alemannische Mundart yyseze“. D Alemanne-Antenne wird als im Friejoor ùf dr Jooreshaubdversamlig vù dr Muettersproch-Gsellschaft vergee. 2009: Martin Schley, SWR 4, Funkhaus-Huusmeischter „Edwin Hämmerle“ 2006: Regina Keller, SWR, Landesstudio Friburg 2004: Stefan Schmutz, SWR Konschtanz 2003: Klaus Gülker, Unterhaltigschef vum SWR Friburg 1990: Peter Honeker, Leiter vum SWR-Studio Konschtanz 1986: Werner O. Feißt, SWR-Fernseh u. a. für d Serie „Was die Großmutter noch wusste“ 1979: Wolf Leppert, SWF Friburg Johann-Peter-Hebel-Priis Johann-Peter-Hebel-Medallie Johann-Peter-Hebel-Plakette Alemannenantenne in Gold. In: Alemannisch dunkt üs guet Heft 2/2004 Alemannnen-Antenne in Gold für Martin Schley, Badische Zeitung, 8. April 2009 Uuszaichnig vum Martin Schley 2009, SWR (uf martinschley.de)
Hildegard isch en alte dütsche wiiblige Name. Dr erst Deil vom Name chunnt vom althochdütsche hilt(j)a = Kampf. Dr zweit stammt us em Germanische und bedütet Schutz. Namensdag: 17. Septämber Hildegard (Alemannin) (758-783), d Frau vom Karl em Grosse, en alemannischi Adligi Hildegard Luise vo Bayre (1825-1864), en östriichischi Erzherzogin Hildegard Maria vo Bayre (1881-1948), e bayrische Prinzessin Hildegard von Bingen (um 1098-1179), e dütschi Mystikerin Hildegard vo Egisheim (1024-1094), e Mitgliid vo der Grafschaft Egisheim, Stammmueter vo de Staufer Hildegard Falck (* 1949), e dütschi Liichtathletin und Olympiasiegerin Hildegard Hamm-Brücher (1921-2016), e dütschi Politikere Hildegard Knef (1925-2002), e dütschi Schauspiilere Hildegard vo Spitzemberg (1843-1914), e Berliner Salonière Hildegard vo Stein (* um 910, † 985), e Heiligi z Kärnte
Asana (skt. आसन āsana- n. ‚Sitz‘) isch d Bizaichnig vonere Yogastellig und d Asanas bildet s dritti Gliid vom Yoga nochem Patañjali. Si sind e wichtige Bistandtail vom Hatha Yoga. Noch de Öberliferig gits es 8'400'000 Asanas, för jedi Art vo Lebiwese aini. De Gott Shiva chennt si ali, aber nu 84 sind vorzüglich und grad 32 gaignet för de Mentsch. S best Asana isch s Siddhasana („Sitz vom Volchommne“), wo regelmäässig uusgfüert zur Erlösig füeri und denn chunnt s Padmasana („Lotussitz“), wo vo Chranket und Breste bifraiji. D Asanas hend all e Name und werdet hüüfig noch Tier (Fisch, Schkorpioo, Pfau, Hoigümper), mythische Wese (Garuda, Virabbhadra) oder wichtige Yogi (Goraksha, Matsyendra) binennt. Mengisch isch d Bizaichnig au nu e technische Bigriff, wie Padahastasana („Fuesshandstellig“). S Ziil vo de Asanas isch, as de Yogi Disziplin, Biwusstsi und Konzentration stärcht und au e gsunde Körper öberchunnt, demit er umso chräftiger de spirituelli Weeg goo cha. Si sind weniger e spirituells Ziil, wo erraicht were mue, sondern me e Hilfsmittel und e Vorberaitig för de aaspruchsvolleri Raja Yoga. D Zaal vo 84 bzw. 32 Asanas i de klassische Literatur het natürli nume e symbolischi Bidüttig. D Aazal vo de Asanas iischliessli vo
Johanna isch e wiibliger Vorname. Churzforme: Jana, Janna, Hanna, Hanni, Jojo änglisch: Joan, Joanna (sältener au Joana), Joanne, Jane, Jean französisch: Jeanne irisch: Sinéad, Siobhin italiänisch: Giovanna, Gioana, Gianna holländisch: Hanna, Hansje, Jaantje, Janine, Janka, Janke, Janna, Jannegien, Jannetje, Janny, Jans, Jansina, Jantien, Jantine, Jenke, Jenske, Jo, Joke, Jopie, Nettie, Sjaan. ostfriesisch: Joke polnisch: Joanna, Joasia, Asia, Aśka, Janina, Janka portugiesisch: Joana, Juanita skandinavisch: Jonna rumänisch: Ioana (wiibl. Variante vo Ion), Ionela slawisch: Ivana, Janina, Jowanka spanisch: Juana tschechisch: Jana ungarisch: Johanna, Janka Johanna isch die wiibligi Form vom griechische Name Johannes. Dä chunnt us em Hebräische und bedütet „Gott isch gnädig“. 4. Februar: Hl. Johanna vo Frankriich 12. Mai: Sel. Johanna vo Portugal 24. Mai: Hl. Johanna Chusa, d Frau vom Chuza (au Chusa oder Chuzas, eme Beamte vom Herodes) 30. Mai: Hl. Johanna vo Orléans (Jeanne d’Arc) 12. August: Hl. Johanna Franziska vo Chantal 12. Dezember: Hl. Johanna Franziska vo Chantal (im dütsche Sprochgebiet, sust am 12. August) Johanna vo Ängland (1210–1238), die eltisti legitime Dochter vom änglische König Johann Ohneland Johanna I. (1273–1305), Königin vo Navarra und als d Frau vom Philipp em Schöne Königin vo Frankriich Johanna vo Flandere (1295–1374), as Herzogswitwe Armeefüehrere im Bretonische Erbfolgechrieg
Hatha Yoga (skt. हठ योग, haṭha yoga m. „Chraftyoga“ vo haṭha „Chraft, Aastrengig“) isch e Form vom Yoga, wo u. a. mit Hilf vo Asanas, Pranayama (Ooteüebige), Meditation, Bandhas (Verschlüss) e Harmonisierig vo Körper und Gaist astrebt. Wäred ursprünglich de Hatha Yoga as e spirituelle Weg bitrachtet woren isch, werd er im Weste immer mee säkulariseirt und dient denn a de Staigerig vom körperliche Woolbifinde. As Vater vom Hatha Yoga gelt de Goraksha (Gorakhnath), wo je noch Quelle im 7. oder 10. Joorhundert glebt het. Er zält zäme mit sim Lehrer Matsyendra zu de Bigründer vom Orde vo de Nathyogi, wo e Mischig zwüschet Hinduismus, Tantrismus und Buddhismus darstellt. De Goraksha het as erste i sim Buech Gorakshashataka Technike vom Hatha Yoga bischribe. E Noofolger von em, de Svatmarama (14.Jh.) het zerstmol de Bigriff Hatha Yoga bruucht. Von em stammt s Buech Hathapradipika (au: Hathayogapradipika), won e wichtigi Quele för de Hatha Yoga isch. Da gelt au för d Gherandasamhita (16.Jh.) und för d Shivasamhita (17.Jh.), baides Werch, wo direkt vode Hathapradipika abhängig sind. I dene Schrifte werd de Hatha Yoga uusdrücklich as e Vorbiraitig för de Raja Yoga bischribe, wo vill schwerer uuszfüere sai, well er höchsti Konzentratio und
De Hinduismus i de Schwiiz isch eener e Randerschiinig und nu e paar Tuusig Persone, wo hüt i de Schwiz lebet, ghöret dere Religioo aa. Dezue chömet no Strömige wie de Yoga, wo zwor ursprüngli usem Hinduismus chunnt, aber hüüfig inere moderne säkularisierte Form praktiziert werd. Im allgimaine cha de Hinduismus weniger guet erfasst were as anderi Religione, well d Grenze zu moderne religiöse Richtige und Esoterik im Weste starch verwüscht sind. Noch de Schwizerische Volkszälig vom Joor 2000 bizaichnet sich 27'839 Persone, wo i de Schwiiz lebet, as Hindu, da sind 0,38 % vo de Schwizer Bivölkerig, dodevo sind 81,2 % Tamile us Sri Lanka. En Drittel vo de Hindu i de Schwiiz geltet as Flüchtling oder Asylbiwerber. Do de Bigriff Hindu nöd aidüttig definiert isch, isches aber woorschinlich as di reelli Aazaal geg di 50’000 Hindu anegoot, aso knapp 0,7 % vo de Gsamtbivölkerig. Di maiste lebet i urbane Grossrüüm, voralem um Zöri und Bern ume. De Hinduismus isch erst dör Kolonialherrschaft vo de Engländer öber Indie im Weste bikannt wore. Hinduistischi Schrifte wie d Bhagavadgita sind abem 19. Jh. is Englische, Französische oder Tütsche öbersetzt wore und hend schnell Aahänger i bildete Chrais gfunde. Drususe hend sich