rlitschk/wikidir huggingface dataset:
As Mäister vo Muttez wärde die umbekannte Künstler bezäichnet, wo d Wandmoolereie in dr Muttezer Arbogast-Chille und im Bäihuus nääbedraa gmoolt häi. Dr Dekan vo de Choorhere vo dr Baasler Peterkiirche, dr Arnold zum Luft, het d Bilder gstifdet. Vo äim wäiss mä, ass es us em Joor 1507 stammt, en anders im Bäihuus vo 1513. Äine vo de Künstler isch möögligerwiis dr Michel Glaser gsi, wo s "Jüngste Gricht" von em in dr Baasler Peterskiirche fast idäntisch mit däm in dr Arbogast-Chille isch. D Künstler si in dr spootmiddelalterlige Baasler Dradizioon gstande, wo vom Martin Schongauer beherrscht worde isch. Si häi e Räije vo Bilder gmoolt, wo die ganz Häilsgschicht daastelle, vo de Zää Gebot zum Lääbe vo dr Maria und dr Juuged und Passion vom Jesus, eme Apostelzüklus, vom Jüngste Gricht und im Bäihuus d Legände vo de dankbare Doote. Meister von Muttenz uf dr Website vom Historische Lexilon vo dr Schwiz Ernst Murbach: "Die spätgotischen Wandgemälde in der Kirche von Muttenz : Sichtbares und Verborgenes" in Unsere Kunstdenkmäler, Band (Jahr) 18 (1967), Heft 2
Migwan isch e jüdischi Gmäind in dr Stadt Baasel. Si isch 2004 as e liberali Gmäind, im Geegesatz zur Ähäitsgmäind IGB und zur ultraorthodoxe Israelitische Religionsgsellschaft, gründet worde und isch Mitgliid vo dr Blatform vo de liberale Juude in dr Schwiz. Dr Naame Migwan bedütet uf Hebräisch Vilfalt und sümbolisiert ass jeede Juud iiglaade isch mitzmache. Migwan isch e kulturells und religiööses Zentrum. Es organisiert Gottesdienst an de Schabbat und an de jüüdische Fiirdig uf Hebräisch, Dütsch und Änglisch, Kürs fü Hebräisch und Religioon wie zum Bischbil Vorberäitigskürs uf s Bar Mitzwa und kulturelli Aaläss. D Website vo Migwan Blatform vo de liberale Juude in dr Schwiz
D Neorönessans (von altgriechisch νέος néos, dytsch neu) oder Neurönessans isch e Richdig vom Historismus im 19. Joorhundert, wo mä uf d Baukunst vo dr Rönessans zruggggriffe het. Es git zwäi Understiil, wo bim äinte vor allem die italiänisch Rönessans as Vorbild dient het und bim andere die dütschi oder nordischi vom 16. Joorhundert. Vo 1830 aa isch dr klassizistisch Baustiil no di noo vo dr Nöigotik und dr Neorönessans abglööst worde. Wil d Archidekduur vo dr Neorönessans im Brinzip die gliich antiki Formesprooch brucht wie dr Klassizismus, cha mä vilmol nit genau underschäide zwüsche de böide Stil. As die erste Neoränessans-Geböid gält z Ängland dr Travellers Club (1829) und dr Reform Club (1837) vom Charles Barry, z Dütschland dr Palais Leuchtenberg vom Leo vo Klenze (1784–1864) us em Joor 1821 und dr Königsbau vo dr Residänz z Münche. Z Frankriich het mä scho in dr Zit vom Napoleon I. do und dört uf Rönessans-Vorbilder zrugggriffe. Dr Stiil het sich under em „Bürgerkönig“ Louis-Philippe I. (vo 1830 aa) bi dr Restaurierig und Innenusstattig vo allerhand Schlösser duuregsetzt. As Vorbild het mä mäistens die franzöösischi Form vo dr Rönessans-Archidektur sit em König François Ier gnoo.Eso si nazionali Zwiig vo dr Neorönessane
S Nöijen Orkhester Baasel (NOB) isch e Sümfoniiorkhester, wo z Baasel dehäi isch. Dr ungarisch Dirigänt Bela Guyas, wo 2012 gstorbe isch, het s im Joor 1982 gründet und sit 2012 wird s vom Christian Knüsel gläitet. S Orkhester het bis jetz mee as 350 Konzärt z Baasel und in dr Nordwestschwiz veraastaltet. Do drzue chömme Ufdritt in dr Regioonä in andere Schwizer Stedt und im Usland. Wichdig für s Orkhester isch d Förderig vom Noochwuggs. Es isch zämmegsetzt us junge Bruefsmusiker und git Soliste, wo am ufstiige sin, e Blattform. En andere wichdige Aspäkt isch, ass es in dr Regioon verankeret isch. S Nöije Orkhester Baasel förderet lokali Künstler und veraastaltet Konzärt in dr ganze Regioon, vor allem in de Kantöön Baaselstadt und Baaselland. Si Briisbolitik will s mööglig mache, ass alli, wo dra intressiert si, klassischi Muusig chönne erlääbe. Es git zwäi Abonnemänt für je siibe verschidnigi Brogramm, wo in dr Martinskirche z Baasel und an andere Ort in dr Regioon Baasel ufgfüert wärde. Drzue chömme zwäi Äxtrakonzärt und zwäi Gastspiil bro Säsoo. Zu de Brioridäte vom Orkhester ghöört näben em Angaschmaa für dradizionelli Wärt und für musikalischi Mäisterwärk au d Förderig vo dr Kreatiwidät vo junge Kunstschaffende
Pausanias isch e griechische männlige Naame. Bekannti Lüt mit däm Naame: Pausanias Periegetes („der Perieget“) ( * öbbe 115 z Chläiasie; † öbbe 180 n.d.Z.), en altgriechische Räiseschriftsteller und Geograaf Pausanias (Sparta) († öbbe 470 v.d.Z.), e spartanische Fäldher usem Gschlächt vo de Agiade zur Zit vo de Perserchrieg e spartanische Köönig vo 409–395 v.d. Z regiert het e makedonische Köönig, wo 393 v.d. Z regiert het dr Mörder (* z Orestis; † 336 v.d.Z. z Aigai) vom makedonische Köönig Philipp II. e Rhetorikleerer und Schriftsteller im 2. Joorhundert n.d.Z. e Gstalt im „Symposion“ vom Plato
Dr Peter zum Luft (* vor 1423 z Baasel; † Ändi Novämber 1474 z Baasel) isch e Baasler Gäistlige und Mitgründer und Räkter vo dr Baasler Uniwersidäät gsi. Dr Peter zum Luft isch iam Aafang vom 15. Joorhundert as Soon vom Rudolf und dr Clara zum Luft uf d Wält choo. 1423 het er z Häidelbärg studiert. 1430-31 und 1439-53 isch er Dekan vom Stift St. Peter z Baasel gsi. Um 1439 het er an dr Baasler Konzilsuniwersidäät Underricht gee. 1459 isch er äine vo de Gründer vo dr Uniwersidäät Baasel gsi, 1461 und 1467 isch er Räkter gsi. Vo 1441 bis 1459 het er as Generalvikar fungiert, 1446 und 1456 as Stellverdräter vom Offizial (Vorsteher vom kiirchlige Gricht). Er het meereri Pfarr- und kanonischi Pfründ gha (Saint-Ursanne, vo 1453 aa Baasler Doomher). Mit em Abstiig vo de Münch isch d Kollatur vo dr Arbogastchille z Muttez in dr 2. Helfti vom 15. Joorhundert an dr Peter zum Luft gange, wo möögligerwiis s Bäihuus het lo baue. Dr ooberst Rootchnächt Ulrich zum Luft isch si Brueder gsi und dr Arnold zum Luft si Nöwöö, wo au si bedütendi Büechersammlig gerbt het. Romain Jurot: Zum Luft, Peter, im HLS
Riggebach isch e geografische Naame: vom ene Dail vo dr Gmäind Bernau im Schwarzwald, Landkräis Waldshuet, Baade-Württebärg vom lingge Zuefluss vo dr Kander noch Malschburg, , Landkräis Lörrach, Baade-Württebärg vom rächte Zuefluss vom Nöimage z Münsterdaal, Landkräis Brisgau-Hochschwarzwald, Baade-Württebärg Riggebach isch dr Gschlächtsnaame vom Albert Riggebach (1854–1921), eme Schwizer Meteoroloog Bernhard Riggebach (1848–1895), eme Schwizer evangelische Theoloog Christoph Riggebach (1810–1863), eme Baasler Archidekt Christoph Johannes Riggebach (1818–1890), eme Baasler evangelische Theoloog Eduard Riggebach (1861–1927), eme Baasler evangelische Theoloog Friedrich Riggebach (1821–1904), eme Baasler Bankiee und Entomoloog Niklaus Riggebach (1817–1899), eme Baaselbieter Ääscheniöör, Erfinder vo dr Zaanradbaan Nikolaus Riggebach (1784–1829), eme Schwizer Fabrikant Rudolf Riggebach (1882-1962), eme Baasler Dänggmolpflääger und Stadtoriginal Riggebach stoot für: s Süsteem Riggebach, eme Zaanstangesüsteem bi Zaanradbaane, erfunde vom Niklaus Riggebach
Dr Samuel Rudolf Riggebach (au bikannt as Dinge-Dinge; * 24. Dezämber 1882 z Baasel; † 19. Mai 1961 z Baasel) isch e Schwizer Kunsthistoriker gsi und vo 1932 bis 1954 äine vo de erste Dänggmolpflääger vo Baasel-Stadt. Er het sich iigsetzt für zum d Baasler Kultuur zu erhalte und z fördere, und het sich au für die spootgotischi Kunst im Wallis intressiert. Si Üübernaame Dinge-Dinge het er bechoo, wil er bim Reede mänggisch het afo bröösmele und d Pause mit «e Ding, e Ding» usgfüllt het. Dr Rudolf Riggebach isch s zwäite Chind vom Pfaarer und Theologiibrofässer Bernhard Riggebach und vo dr Anna Riggebach (geb. Oser) gsi. Dr Vatter vo sim Vatter isch dr Ääscheniöör Niklaus Riggebach gsi und dr Vatter vo dr Mueter dr Dichder Friedrich Oser. Vo 1901 bis 1907 het er Kunstgschicht, Archeologii und Gechicht studiert und spööter no Filosofii z Baasel, z Berlin, z Münche und z Göttinge. 1907 isch er z Baasel mit ere Dissertazioon über e Mooler und Zäichner Wolfgang Hueber bromowiert. 1914 het dr Riggebach s Amt vom e Bibliothekar vom Baasler Kunstveräin übernoo, und isch bis 1922 bliibe. As Bibliothekar het er alti Beständ andere Instituzioone wie dr Uniwersideetsbibliothek Baasel, dr Gwärbschuel
47.5652777777787.5911111111111Koordinate: 47° 33′ 55″ N, 7° 35′ 28″ O; CH1903: 611476 / 268297 D Sozialhilf Baasel-Stadt isch Däil vo dr Baasler Regierig und het zum Ziil, Iiwoonerinne und Iiwooner vo dr Stadt Baasel, wo in Noot groote si, z hälfe, sig s in materieller oder persöönliger Hiisicht, und si z understütze zum wider sälbständig wärde. Si kümmeret sich au drum, de Lüt, wo Asüül sueche, e Häim und e Beschäfdigung z finde und eso iiri Integrazioon z fördere. Si het au dr Ufdraag, Obdachloose e Nootunderkumft z verschaffe. D Sozialhilf beschäfdigt öbbe 300 Mitarbäiter und het iire Sitz an dr Klybeckstrooss 15 im Chläibaasel. D Sozialhilfquote, das häisst d Zaal vo de Lüt, wo vo dr Sozialhilf understützt wärde, im Vergliich zur Gsamtbevölkerig, isch 2013 z Baasel öbbe 6,5 Brozänt gsi. Das isch öbbe dobblet so hooch wie dr Schwizer Durchschnitt und äänlig hooch wie in andere Schwizer Stedt . Das wird under anderem druf zruggfüert, ass in groosse Stedt Brobleem seer vil sichbaarer sige as uf em Land. Im Middelalter isch andere z hälfe e religiöösi Pflicht gsi, wo d Chille uf sich gnoo het. Si het das under anderem us de Iikomme vo iire Bsitz zaalt, mit Hilf
Dr Stachelschützbrunne isch en öffentlige Brunne am Spaalegraabe grad näben em Kollegiehuus am Peetersblatz z Baasel. Er isch 1847 in Betriib gnoo worde und 1865 isch d Figuur vom Stachelschütz, wo dr Heinrich Rudolf Meili us Binnige gmacht het, oobe uf e Stock gsetzt worde. Dä erinneret an die historischi Gsellschaft vo de Armbrustschütze, wo s Lokaal von ene im Stachelschützehuus gsi isch. Säll isch grad wisawii uf dr andere Stroossesite vom Brunne gstande. S Geböid ghöört hüte zur Uni. Dr Brunne stoot nid under Dänggmolschutz. Er isch e beliebte Baadbrunne. Um 1500 isch an däm Ort e runde Brunne gsi, wo as "brunn uff dem platz under der eich" im Brunnemäister Hans Zschan sim Blaan vom Spaalebrunnwärk iizäichnet isch. 1676 het dr Christoph Abraham Keller us Räägesburg e nöije Brunne baut, mit ere Figur vom Chriegsgott Mars oobe druf . 1847 het mä dä Brunne müesse uswäggsle. Dr nöi isch isch immer no in Betriib. Er isch us Chalchstäi und het acht Egge und e chliins Suudeldröögli. Es isch äine vo de grösste Brünne in dr ganze Stadt. Die nöi Brunnefiguur us em Joor 1865 isch e Stachelschütz mit eme Beret uf em Chopf und ere Armbrust uf dr
Dr Santiago Felipe Ramón y Cajal (* 1. Mai 1852 z Petilla de Aragón in Navarra, Spanie; † 17. Oktober 1934 z Madrid) isch e spanische Mediziner und Histoloog gsi, wo vor allem über d Fiinstrukture vom Närvesüsteem erforscht het, bsundrigs vom Hirni und vom Ruggemark. 1906 het er dr Nobelbriis für Füsiologii und Medizin übercho, zämme mit em italiänische Mediziner und Füsioloog Camillo Golgi. Im Geegesatz zum Golgi het er aber dänggt, ass s Närvesüsteem us Milliarde vo äinzelne Nöiroone wurd bestoo und dass die Zälle polarisiert wurde. Anstatt vom e Netz, wie s dr Colgi gsee het, het dr Cajal vorgschlaage, ass d Nöiroone über spezielli Verbindige mitenander wurde kommuniziere. Für die Verbindige het 1897 dr Charles Scott Sherrington s Wort Sünapse brägt. Die Hüpotheese isch d Grundlaag vo dr Nöirooneleer, wo säit, ass die chlinsti Äihäit vom Närvesüstem s äinzelne Nöiroon isch. Spööter het mä mit Elektroonemikroskoop festgestellt, ass jedes Nöiroon vollständig von ere Zällmembraane iigschlosse isch. Zäichnig vo de nöironale Verbindige vom Hippocampus vom e Naager. Histologie du Systeme Nerveux de l’Homme et des Vertebretes, Vols. 1 and 2. A. Maloine. Bariis. 1911. Zäichnig vo de Zälle vom e Cerebellum vom e Huen. Estructura de los
S Kabinett Bray-Steinburg isch vum 8. Merz 1870 bis zum 25. Juli 1871 di vum Chenig Ludwig II. gruefe Landesregierig vum Chenigrych Bayern gsii. Si isch verantwortli gsii fir d Verhandlige zum Yydritt vu Bayern in s Dytsch Rych un het doderby wichtig Reservaträcht chenne sichere. Wel er geg di bayerisch Kulturkampfbolitik gsii isch, isch dr Bray-Steinburg im Juli 1871 zruggdrätte. Rainald Becker: Verzeichnis der Minister 1799–2006. In: Handbuch der bayerischen Geschichte. Begründet von Max Spindler. In Verbindung mit Helmut Baier. Rainald Becker. Laetitia Böhm. Frank Büttner. Klaus Fehn. Monika Fenn. Pankraz Fried. Rainer Gömmel. Heinz Hürten. Rolf Kiessling. Hans-Michael Körner. Kurt Koszyk. Ferdinand Kramer. Hans Pörnbacher. Karl Pörnbacher. Bernhold Schmid. Alois Seidl. Wilhelm Volkert und Joachim Ziche. Neu herausgegeben von Alois Schmid. Band IV, 2, S. 719–736. C. H. Beck, München 2007 ISBN 978-3-406-50925-4.
Sünapse (vo griech. σύν syn ‚zämme‘; ἅπτειν haptein ‚grife, fasse, daste‘) bezäichnet d Stell wo äi Närvezälle Kontakt mit ere andere Zälle het, das cha mit ere Sinneszälle, ere Musklezälle, ere Drüesezälle oder ere andere Närvezälle si. D Sünapse überdrääge e phüsiologischi Erreegig, mache s aber au mööglig ass d Signal moduliert wärde und si chönne sich eso verändere ass si au Informazioone chönne spiichere. Im Hirni vom ene Erwaggsni git s öbbe 100 Billionen (1014) Sünapse, en äinzels Nöroon het zwüsche 1 und 200.000. Dr Usdruck Sünapse het 1897 dr Charles S. Sherrington brägt für d Verbindig zwüsche de Nöiroone, zum Bischbil zwüschen em verzwigten Ändi vom Axon von ere Närvezälle und em verzwigte Dendrit von ere andere Närvezälle. Mäistens si s chemischi Sünapse. Bi iine wird s Signal, wo als elektrischs Akzioonspotenziaal aachunnt, in e chemischs Signal umgwandlet und in deere Form fliesst s über e Spalt ywüsche de bäide Zälle und wird denn wider in en elektrischs Signal umgwandlet. Drbii schüttet d Zälle, wo s Signal sändet, Botestoffe us, NeurotransmitterNöirotransmitter, wo sich an Membranrezeptore vo dr zwäite Zälle binde. Eso cha s Signal nume in äinere, immer dr gliiche Richdig goo und das isch grundlegend für d
E.E. Paedagogia Basiliensis isch e Middelschuelverbindig in dr Stadt Baasel. Si isch am 22. Februar 1845 gründet worde, und bestoot au hüt no und isch eso äini vo de eltere Middelschuelverbindige in dr Schwiz. As iire Gründer gältet dr Jacob Achilles Mähly, wo spööter Brofässer für die Latiinischi Sprooch und Liddratuur an dr Uniwersidäät Baasel worde isch. Zu de ehemoolige Mitgliider vo dr Paedagogia ghööre e Hufe berüemti Persoone, under anderem dr erst Baasler Verdräter in dr Schwizer Landesregierig, dr Ernst Brenner. Ursprünglig häi nume Schüeler vom domoolige Pedagogium chönne Mitgliid wärde. S Pedagogium wurd hüte de bäide letschte Schueljoor im Gümnasium am Münsterblatz, wo s eltiste Gümnasium in dr Schwiz isch, entspräche, Hützudags chönne alli Schüeler vom ene Baasler Gümnasium Mitgliid wärde. D Verbindig dräit d Farbe blau-wiss-blau, und het as Läitspruch „Litteris et Amicitiae“. Peter A. Preiswerk; Christoph Merian Stiftung (Hg.): 150 Jahre Paedagogia Basiliensis. Schlaglichter Stadt und Gesellschaft, 1995, S. 111. (PDF)
D Concordia Basliensis isch e Schüelerverbindig für Gümnasiaste in de zwäi höggste Klasse in dr Stadt Baasel gsi. Si isch 1866 am Gümnasium, em hütige Gümnasium am Münsterblatz gründet worde. Spööter si au Schüeler vo andere Baasler Gümnasie Mitgliider worde. 1970 het sich d Verbindig ufglööst. Uf e Versuech, d Verbindig zwiiderbelääbe, wo 2016 vorgschlaage worde isch, isch schliesslig verzichdet worde. D Couleur vo dr Verbindig isch Schwarz-Wiss-Schwarz gsi. Die Aktive häi sich äimol bro Wuche droffe zum Vordrääg loose und und denn im e gsellschaftlige Däil vom Dräffe, Bier suffe. Au Bummel und anderi gsellschaftligi Undernääme het s gee. Noch dr Uflöösig vo dr Activitas het nume no d Alt-Concordia Basiliensis, d Veräinigung vo de Alte Heere, bis 2016 witer bestande. Denn het iiri Mitgliiderversammlig äistimmig beschlosse, dr Veräin ufzlööse. Si Vermööge isch an Veräin HG 400 gange, eme Veräin vo ehemoolige Schüelerinne und Schüeler vom Humanistische Gümnasium. Bekannti Mitgliider vo dr Concordia Basliensis si dr Historiker Paul Buurged und dr Altfiloloog Christof Schäubli gsi, wo au s Buech Concordia Centenaria: Bilder aus der hundertjährigen Geschichte der Gymnasialverbindung Concordia Basiliensis, 1866-1966 uusegee het. Staatsarchiv Basel-Stadt: https://query.staatsarchiv.bs.ch/query/detail.aspx?ID=129904
S Kabinett Hegnenberg-Dux isch vum 21. Augschte 1871 bis zum 2. Juni 1872 di vum Chenig Ludwig II. gruefe Landesregierig vum Chenigrych Bayern gsii. Dr Hegnenberg-Dux isch am 2. Juni 1872 gstorbe. Rainald Becker: Verzeichnis der Minister 1799–2006. In: Handbuch der bayerischen Geschichte. Begründet von Max Spindler. In Verbindung mit Helmut Baier. Rainald Becker. Laetitia Böhm. Frank Büttner. Klaus Fehn. Monika Fenn. Pankraz Fried. Rainer Gömmel. Heinz Hürten. Rolf Kiessling. Hans-Michael Körner. Kurt Koszyk. Ferdinand Kramer. Hans Pörnbacher. Karl Pörnbacher. Bernhold Schmid. Alois Seidl. Wilhelm Volkert und Joachim Ziche. Neu herausgegeben von Alois Schmid. Band IV, 2, S. 719–736. C. H. Beck, München 2007 ISBN 978-3-406-50925-4.
47.5576333333337.5855333333333Koordinate: 47° 33′ 27,5″ N, 7° 35′ 7,9″ O; CH1903: 611057 / 267446 Dr Brunne am Noodlebärg stoot sit 1831 am Noodlebärg 29 z Baasel. Wär en gmacht het isch umbekannt. Dr Droog isch fümfeggig und het e chliine Nääbedroog. Über em Brunne stoot en Urne us Stäi in ere äigene chliine Nische. Rund ums Wasserroor het s Verzierige. Ursprünglig isch dr Brunne zmidzt uf dr Strooss gstande. Wo denn aber dr Verkeer gröösser worde isch, het s immer wider emol en Umfall gä und dorum het mä dr Brunne zwüsche zwäi Hüüser verschoobe. Wo denn dr Bsitzer vo dere Parzälle dört het welle baue, het er d Bauerlaubnis nume bechoo, wil er s Huus ume Brunne ume baut het und sich um d Gipsdecki über em Brunne wurd kümmere. Er het aber d Figur von ere Magd, wo bis 1844 uf em Stock gstanden isch, mit dr Urne ersetzt. Brunnefüerer: Noodlebärg Waymarking: Nischenbrunnen am Nadelberg; Basel Christiane Widmer, Basel und seine Brunnen, ISBN 978-3-908142-65-2 Commons: Fountains in Basel – Sammlig vo Multimediadateie Nadelbergbrunnen Regionaljournal Basel, 17.30 Uhr: Der versteckte Brunnen mit dem köstlichen Wasser
S Kabinett Hegnenberg-Dux isch vum 1. Oktober 1871 bis zum 4. Merz 1880 di vum Chenig Ludwig II. gruefe Landesregierig vum Chenigrych Bayern gsii. Anne 1880 het dr Bismarck dr Pfretzschner zum Ruggdritt zwunge. Rainald Becker: Verzeichnis der Minister 1799–2006. In: Handbuch der bayerischen Geschichte. Begründet von Max Spindler. In Verbindung mit Helmut Baier. Rainald Becker. Laetitia Böhm. Frank Büttner. Klaus Fehn. Monika Fenn. Pankraz Fried. Rainer Gömmel. Heinz Hürten. Rolf Kiessling. Hans-Michael Körner. Kurt Koszyk. Ferdinand Kramer. Hans Pörnbacher. Karl Pörnbacher. Bernhold Schmid. Alois Seidl. Wilhelm Volkert und Joachim Ziche. Neu herausgegeben von Alois Schmid. Band IV, 2, S. 719–736. C. H. Beck, München 2007 ISBN 978-3-406-50925-4.
S Kabinett Lutz isch vum 4. Merz 1880 bis zum 3. Septämber 1890 di vum Chenig Ludwig II. gruefe Landesregierig vum Chenigrych Bayern gsii. Dr Lutz het im Merz 1886 bim Obermedizinalrot Bernhard von Gudden e Guetachte iber dr Gaischteszuestand vum Ludwig in Ufdrag gee, was emänd zum Sturz vum Chenig gfiert het. Au unter em Brinzregänt Luitpold von Bayern isch dr Lutz Vorsitzer im Minischterrot blibe bis zue sym Dood am 3. Septämber 1890. Rainald Becker: Verzeichnis der Minister 1799–2006. In: Handbuch der bayerischen Geschichte. Begründet von Max Spindler. In Verbindung mit Helmut Baier. Rainald Becker. Laetitia Böhm. Frank Büttner. Klaus Fehn. Monika Fenn. Pankraz Fried. Rainer Gömmel. Heinz Hürten. Rolf Kiessling. Hans-Michael Körner. Kurt Koszyk. Ferdinand Kramer. Hans Pörnbacher. Karl Pörnbacher. Bernhold Schmid. Alois Seidl. Wilhelm Volkert und Joachim Ziche. Neu herausgegeben von Alois Schmid. Band IV, 2, S. 719–736. C. H. Beck, München 2007 ISBN 978-3-406-50925-4.
S Kabinett Crailsheim isch vum 31. Mai 1890 bis zum 18. Februar 1903 unter em Brinzregänt Luitpold d Landesregierig vum Chenigrych Bayern gsii. Rainald Becker: Verzeichnis der Minister 1799–2006. In: Handbuch der bayerischen Geschichte. Begründet von Max Spindler. In Verbindung mit Helmut Baier. Rainald Becker. Laetitia Böhm. Frank Büttner. Klaus Fehn. Monika Fenn. Pankraz Fried. Rainer Gömmel. Heinz Hürten. Rolf Kiessling. Hans-Michael Körner. Kurt Koszyk. Ferdinand Kramer. Hans Pörnbacher. Karl Pörnbacher. Bernhold Schmid. Alois Seidl. Wilhelm Volkert und Joachim Ziche. Neu herausgegeben von Alois Schmid. Band IV, 2, S. 719–736. C. H. Beck, München 2007 ISBN 978-3-406-50925-4.
S Kabinett Podewils-Dürnitz isch vum 18. Februar 1903 bis zum 8. Novämber 1912 unter em Brinzregänt Luitpold d Landesregierig vum Chenigrych Bayern gsii. Rainald Becker: Verzeichnis der Minister 1799–2006. In: Handbuch der bayerischen Geschichte. Begründet von Max Spindler. In Verbindung mit Helmut Baier. Rainald Becker. Laetitia Böhm. Frank Büttner. Klaus Fehn. Monika Fenn. Pankraz Fried. Rainer Gömmel. Heinz Hürten. Rolf Kiessling. Hans-Michael Körner. Kurt Koszyk. Ferdinand Kramer. Hans Pörnbacher. Karl Pörnbacher. Bernhold Schmid. Alois Seidl. Wilhelm Volkert und Joachim Ziche. Neu herausgegeben von Alois Schmid. Band IV, 2, S. 719–736. C. H. Beck, München 2007 ISBN 978-3-406-50925-4.
D Brysgauer Landständ oder Vordereschtrychischi Landständ sin e Korporation vu dr drei Ständ gsii, wu gwissi Mitsprochrächt bi dr Regierig vum vordereschtrychisch Brysgau ghaa hän. Formal het s d Landständ gee bis zue dr Yygliderig vum Biet in s Großherzogdum Bade. As Ursprung vu dr Ständ wäre d Adelsgsellschafte un d Stedtbind vum 14. un 15. Johrhundert aagluegt. D Habsburger hän sonigi Verbindige gferderet un si bruucht in ire Händel mit dr Aidgnosseschaft. D Chrieg mit dr Aidgnosseschaft un ire uusschwaifend Lääbe hän di finanziälle Ressource vu dr Habsburger eso stark belaschtet, ass dr Erzherzog Siegmund 1469 u. a. Dail vum Brysgau an Herzog vu Burgund, dr Karl dr Kien verpfändet ghaa hän. Där het dr Peter von Hagenbach as Landvogt iber di verpfändete Land yygsetzt. Dur syni deschpotisch Amtswys het er 1473 en Ufstand vu dr oberrhynische Stedt provoziert, wu ihn gfange gsetzt un vor Gricht gstellt hän. Dr Siegmund het s Pfand yyglest un chimftig e Mitsprochrächt vu dr drei Ständ akzäptiert. E Grindigsakt git s nit, s isch aber Bezug gnuu wore uf di iberliferete Rächt, wu jetz dur s aktiv Yygryfe in di aktuäll Bolitik e greßer Gwicht kriegt hän. D Landständ im Brysgau hän si
S Kabinett Hertling isch vum 10. Februar 1912 bis zum 2. Novämber 1917 unter em Brinzregänt Luitpold bzw. em Chenig Ludwig III. d Landesregierig vum Chenigrych Bayern gsii. Rainald Becker: Verzeichnis der Minister 1799–2006. In: Handbuch der bayerischen Geschichte. Begründet von Max Spindler. In Verbindung mit Helmut Baier. Rainald Becker. Laetitia Böhm. Frank Büttner. Klaus Fehn. Monika Fenn. Pankraz Fried. Rainer Gömmel. Heinz Hürten. Rolf Kiessling. Hans-Michael Körner. Kurt Koszyk. Ferdinand Kramer. Hans Pörnbacher. Karl Pörnbacher. Bernhold Schmid. Alois Seidl. Wilhelm Volkert und Joachim Ziche. Neu herausgegeben von Alois Schmid. Band IV, 2, S. 719–736. C. H. Beck, München 2007 ISBN 978-3-406-50925-4.
S Kabinett Dandl isch vum 11. Novämber 1917 bis 8. Novämber 1918 unter em Chenig Ludwig III. d Landesregierig vum Chenigrych Bayern gsii. Dr Dandl isch Noofolger vum Georg von Hertling gsii, wu Rychschanzler woren isch. Alli andere Minischter sin scho Mitglid vum Kabinett Hertling gsii. Rainald Becker: Verzeichnis der Minister 1799–2006. In: Handbuch der bayerischen Geschichte. Begründet von Max Spindler. In Verbindung mit Helmut Baier. Rainald Becker. Laetitia Böhm. Frank Büttner. Klaus Fehn. Monika Fenn. Pankraz Fried. Rainer Gömmel. Heinz Hürten. Rolf Kiessling. Hans-Michael Körner. Kurt Koszyk. Ferdinand Kramer. Hans Pörnbacher. Karl Pörnbacher. Bernhold Schmid. Alois Seidl. Wilhelm Volkert und Joachim Ziche. Neu herausgegeben von Alois Schmid. Band IV, 2, S. 719–736. C. H. Beck, München 2007 ISBN 978-3-406-50925-4.