rlitschk/wikidir huggingface dataset:
D Duube (Columbidae) si e Familie vo Vögel mit vile Arte. Si si die äinzigi Familie in dr Ornig vo de Duubevögel (Columbiformes). D Arte vo dr Familie häi e zumlig äihäitlige Körperbau mit eme chreftige Rumpf und eme relativ chliine Chopf, wo bim Laufe uf e charakteristischi Art vorwärts und und zrugg bewegt wird. Bi de mäiste Arte isch s Gfiider grau, graublau oder bruun. Es git e baar wenigi Arte, wo die mäiste von ene zu de Fruchtduube ghööre, wo seer farbigi Fäädere häi. D Duube ernääre sich vor allem vo pflanzliger Naarig, wo vo de mäiste Arte ganz verschluckt wird. Im Geegesatz zu de mäiste Vögel lüpfe d Duube zum Drinke dr Chopf nit, sondern si suuge s Wasser uf. D Näster vo de Duube si mäistens seer äifach. S Gleeg bestoot us äim bis zwei Äier. Es isch bsundrigs für d Duubevögel ass si für iiri Junge die sogenannti Chropfmilch bilde und si mit ere füetere. Die Junge waggse seer schnäll und chönne bi vile Arte scho mit zwäi Wuche usfliege. D Familie umfasst öbbe 42 Gattige und mee as 300 Arte. Die grössti Artevilfalt bestoot im Gebiet vo Südostasei bis Australie. In dr Paläarktis chömme
D Gwyneth Katherine Paltrow (* 27. Septämber 1972 z Los Angeles, Kalifornien) isch e US-amerikanischi Schauspiileri un Sängeri. D Paltrow isch as Dochter vum Regisseur un Färnsehproduzänt Bruce Paltrow un dr Schauspiileri Blythe Danner uf d Wält chuu. D Vorfahre vu ihrem Vater sin oschteuropäischi Jude gsii, ihri Mueter stammt us ere pensilfaanische Quäkerfamilie. Ihre Brueder Jake isch Regisseur. Wu d Paltrow 15 Johr alt gsii isch, isch si ai Johr as Uusduschschueleri z Spanie gsii. No dr High School het si an dr University of California, Santa Barbara Chunschtgschicht studiert, het s Studium aber abbroche, wel si aagfange het mit dr Schauspiilerei. Ihri erscht Filmrolle het si in Shout (1991) an dr Syte vum John Travolta gspiilt. Anne 1998 isch ere dr international Durbruch mit dr Hauptroll vu dr Viola De Lesseps in dr Liebeskumedi Shakespeare in Love glunge, wu si di fiktiv Freindin vum William Shakespeare (Joseph Fiennes) gspiilt het. Dr Film isch bi Kritiker un au bim Kinopublikum e große Erfolg gsii, un d Platrow het fir ihri Roll unter anderem dr Oscar as Beschti Hauptdarstelleri un e Golden Globe as Beschti Hauptdarstelleri – Musical oder Kumedi iberchuu. Am 13. Dezämber 2010 isch si mit eme Stärn
D Hai (Selachii) si Fisch us dr Klass vo de Chnorpelfisch. Uf dr ganze Wält si öbbe 500 verschiideni Arte bekannt. S Wort Hai stammt vom niederländische haai ab. Das sälber chunnt vom isländische Wort haki, wo Hogge bedütet und en Aaläänig an die hoggeförmigi Schwanzflosse vo de Hai isch. In dr Umgangssprooch säit mä dä Hai vilmol Haifisch. Die mäiste Hai frässe Fisch und anderi gröösseri Meerdier; aber dr Walhai, wo bis zu 14 m lang und 12 t schwer cha wärde, dr Riisehai und dr Riisemuulhai ernääre sich im Wääsentlige vo Plankton. Au wenn im Joor nume öbbe fümf Mensche wäge Haiaagriff stärbe, gälte d Dier as chaltblüetigi Killer und Menschefrässer. Dr Bestand vo vile Haiarte isch wägen ere übermässige Befischig bedroot. Jürg M. Brunnschweiler: Was Haie sind. Aspekte der Knorpelfischbiologie. Cuvillier, Göttinge 2005, ISBN 978-3-86537-662-6. Leonard Compagno, Marc Dando, Sarah Fowler: Sharks of the World, Princeton Field Guides, Princeton University Press, Princeton und Oxford 2005, ISBN 978-0-691-12072-0. Ralf Michael Hennemann: Haie & Rochen Weltweit, Jahr Verlag, IKAN-Unterwasserarchiv Frankfurt, Hamburg 2001, ISBN 3-86132-584-5. Alessandro de Maddalena, Frank Reckel: Haie im Mittelmeer, In: Biologie in unserer Zeit, 33(4), 2003, ISSN 0045-205X. S. 257–263. Angelo Mojetta: Haie – Biografie eines
D Altwältkamel (Camelus) si e Süügergattig, wo zwäi Arte drzue ghööre: s Drambbeldier oder Baktrische Kamel (C. bactrianus), wo zwäi Höcker het und s Dromedar (C. dromedarius) mit nume äim. Zur zoologische Familie vo de Kamel (Camelidae) ghööre au d Nöiwältkamel, wo in Amerika lääbe (Guanako, Lama, Alpaka und Vikunja). Wil e Sandwüesti und s Meer sich e chli äänlig si wil si bäidi so wit und (für e Mensch) lääbensfindlig si und wil d Kamel bim Laufe schaukle, säit mä dä Altwältkamel mänggisch au Wüesteschiff, wil s lang nume mit Kamel as Dransbortmiddel mööglig gsi isch, dur e Wüeste z räise. D Altwältkamel chönne groossi Mänge vo Wasser und Naarig spiichere. In iire Höcker laagere si Fett ii, und chönne dank däm bis zum e Mooned ooni Naarig uschoo. In iirem Maagesüstem chönne si öbbe 100 bis 150 Liter Wasser spiichere, won ene für bis zu zwäi Wuche längt. Si bruche nume öbbe zää Minute zum die ganzi Mängi vo Wasser uf äimol z drinke. Zum nid z überhitze bruuche au d Kamel brinzipiell s Verdunste vo Wasser. Si chönne aber iiri Körpertämpratuur bis zum ene gwüsse Graad au andersch reguliere. Z Nacht chönne s Wermi diräkt an die
Die Hööchere Säuger oder Plazentadier (Eutheria, Placentalia) bilde wie d Kloakedier (Protheria), wo Äier leege, und d Büteldier (Metatheria) en Underklass vo de Säuger (Mammalia). Die Hööchere Säuger si die arteriichsti Grubbe vo de Säuger. Au in Hiisicht uf e Körperbau und d Lääbensrüüm si si die vilfältigsti (1135 vo 1229 Gattige). Zu däm Taxon ghööre öbbe 94 Brozänt vo de rezänte Säugerarte. Mä sött die dütsche Nääme für das Taxon richdig verstoo. „Hööcher“ isch kä Wärturdäil, wo mit „Fortschritt“ usw. chönnt in Zämmehang brocht wärde, sondern dütet eender d Entwickligslinie aa, wo in ere fylogenetische Daarstellig „hööcher“ lit. „Plazentadier“ isch au nid ganz genau, wil au mänggi Büteldier (wie d Naasebütler und dr Koala) en äifachi Plazenta häi. noch dr Maureen A. O'Leary et al. Thomas S. Kemp: The Origin & Evolution of Mammals. Oxford University Press, Oxford 2005, 331 Seiten, ISBN 0-19-850761-5. William J. Murphy, Eduardo Eizirik, Mark S. Springer et al.: Resolution of the Early Placental Mammal Radiation Using Bayesian Phylogenetics,Science, Vol 294, Issue 5550, 2348–2351, 14 December 2001. Jan Ole Kriegs, Gennady Churakov, Martin Kiefmann, Ursula Jordan, Juergen Brosius, Juergen Schmitz. (2006): Retroposed Elements as Archives for the Evolutionary History of Placental Mammals. PLoS Biol 4(4):
Marpa (hochtütsch: Marbach) ischt a politischi Gmaind im Wahlkrais Rhintl vom Kanton Sanggalla i da Schwiz. Marpa liit am weschtlicha Hang vom Rhintl, zwöscha Räbschta und Altstetta. S Gebiet vo da Gmaind goht bis zum Binnakanal bi Kriessara usi. Nochbergmainda send im Nordoschta Räbschta, im Südoschta Oberriet, im Süde Altstetta, im Weschta berüerts öber en Spitz Oberegg (Appezöll Inneroode) und im Norweschta Reute (Appezäll Usseroode). D Ortschaft Marpa wörd s erschtmol 831 als Marahbach gnännt. De Hof Marpa, wo damols o Räbschta dezua ghört hät, isch zitewiis zum Chloster Sanggalle zueghörig gsii. Zu da Pfarrai Marpa, wo bis is 8. Johrhundert belait isch, hät s Gebiet vo Tippilzou bis in Aichbärg ghört. Noch da Reformation send nu an Toal vo da Bevölkerig zrugg zum alte Globa. D Kercha isch bis 1955 paritätisch gnützt wora. Im 1954 händ di Reformierta a oagni Kercha bout. 1771 ischt an Brand im Dorf uusbrocha. Marpa isch öber da Baahof Räbschta-Marpa mit da SBB verbunda und werd dor d RTB Rheintal Bus mit mehrera Bushaltestella a da Hoptstrooss bedient. Öber d Autobahnuusfahrt Kriessara vo da A13 erraicht mer s Dorf i öpa 10 Minuta. S Schloss Wiistai mit Räbbärg im Oberdorf vo Marpa. Di reformiert
Damasak isch e Schtadt im Norde vo Nigeria a de Gränze zum Niger. Si ligd bim Zämmefluss vom Yobe und em Komadugu Gana,. D Stadt isch en wichtige Verchersknote mit Stroose nach Süde uf Gubio un Maiduguri und ere Stroos nach Oschte Richtig Kukawa un Baga. D Usbreitig vo de Wüeschte im Norde vo Nigeria isch au z Damasak spürbar und wird immer meh zu eme Problem. Nach ere Legende isch d Schtadt durch de Kamkama Modu gründt worde. Im 16. Johrhundert het d Schtadt zu de Sao-Zivilisation ghört und isch vo hohe Muure umgeh worde und in de 1570er- oder 1580er-Johr isch si durch de Idris Alooma eroberet worde. D Schtadt liegt vilicht nöd genau dete, wo si damals gsi isch. Im November 2014 isch d Stadt vo de Terrororganisation Boko Haram eroberet worde und im März 2015 vo Soldate us em Tschad und us Niger wider zruckeroberet worde. Mortimore, Michael. Adapting to Drought: Farmers, Famines, and Desertification in West Africa, p. 244 (1989 Murray, Senan (23 January 2007). Nigerian houses swallowed by sand, BBC News Lange, Dierk. A Sudanic Chronicle: The Borno Expeditions of Idris Alauma (1564-1576) According to the Account of Ahmad b. Furtu, p. 44, 120-21
f Dè Kaalte Wangè isch èn Bärg mit 670.9 m NHN, wo uff ènèm Uusläufer vom Chlynè Randè im Landchreis Waldshuèt im Chleggau lyt. Dè Kaaltè Wangè lyt zwǜschè Stettè im Südè un Grièßè im Nordè. A sinèrè Flankè lyt d Landstrõß 161a, uff dèrrè vo 1967 bis 1988 s Bärgrènnè Kaalte Wangè stattgfundè hèt. Wärend em Renne isch d Streggi jewils sicher gsi, aber sunscht bassyre immer widder schwèri Uufäll uff sèllèrè Strõß. Dirèkt uff èm Kaaltè Wangè lyt è Strõßèchrützig, dört zwygt d Bärgschtrõß gu Bärgöschingè ab. Dè Nammè Kaaltè Wangè vowyst uff diè raui Wetterlaag vo dèrrè Wangè vum Chlynè Randè, wo dõ bsunders dè Winterschtürm uusgsetzt isch, wo vom Weschtè chömmèd. Dè Kaaltè Wangè isch au è Passhöchi (607 m) mit ènèm Wägchrütz un èm Raschtblatz nèbbèdraa. Uff èm sich weschtlich aaschlièßendè Wannèbärg (690 m) stòt dè Sender Wannèbärg (683 m). Zwǜschè m Kaaltè Wangè un èm Wannèbärg, öppè uff 450 Meter NHN, lyt a dè nördlichè Wangè vom Hochrhy s Dorf Bärgöschingè, wiè Stettè èn Ortsdeil vo Hohètèngè. Dè Kaaltè Wangè vu Südoschtè bi Eglisau hèr aagluèget. Er lyt am Horizont obberhalb vum rächtè Widderlager vo dè Strõssèbrugg, i dè Mitti vo dè Ysèbaabrugg obberhalb
Au am Rhin isch e Gmai im Landkrais Raschdi z Bade-Wirttebärg. D Gmai het 3475 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Au lit am Rhin un isch d nerdligscht Gmai vum Landkrais. Dr Bann bsteht us 40,7 % Landwirtschaftsflechi, 35 % Wald, 10 % Sidlungsflechi un 14,3 % sunschtiger Flechi. D Nochbergmaine vun Au sin Rhoischdedde, Durmische, Elise-Illinge. Im Weschte bildet dr Rhin d Gränze. Zue Au ghere kaine wittere Ortsdail. Au am Rhin isch zum erschte Mol gnännt worre anne 830 as Augia. Au het sich mit Bietje, Durmersche un Elchese-Illinge zum Gmaiverwaltungsverband Durmersche mit Sitz z Durmersche zämmegschlosse. Burgermaischter*ne: Hartwig Rihm (CDU): 1985 bis 2017 Veronika Laukart (CDU): sit 2017 Dr Dialäkt vun Au am Rhin ghert zum Owerrhinalemannisch.Im Dialäkt vun Au sin mhd. ie, üe un uo monophthongiert, d. h. mer sait Bruuder statt 'Brueder' un miid statt 'mied'. Au isch e Belegort vum SSA gsii (RA-1). Commons: Au am Rhein – Sammlig vo Multimediadateie www.auamrhein.de Statistisches Landesamt Baden-Württemberg – Bevölkerung nach Nationalität und Geschlecht am 31. Dezember 2022 (CSV-Datei). Statistisches Bundesamt: Bodenfläche nach Art der tatsächlichen Nutzung - Stichtag 31.12. - regionale Tiefe: Gemeinden, Samt-/Verbandsgemeinden (bis 2011) Normdate: GND: 4600155-4 | VIAF: 238775115
Bischwir isch e Gmai im Landkrais Raschdi z Bade-Wirttebärg. D Gmai het 2994 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Bischwir lit in dr Rhineweni am Ingang vum Murgdal. Dr Bann bsteht us 68 % Landwirtschaftsflechi, 0,2 % Wald, 30,3 % Sidlungsflechi un 1,5 % sunschtiger Flechi. D Nochbergmaine vun Bischwir sin Muggesturm, Gaggenau un Kuppene. Bischwir wird in ere Urkund us em Johr 1288 gnännt as Bischoviswilre. Zue Bischwir ghere kaine wittere Ortsdail. Bischwir het sich mit dr Stadt Kuppene zum Gmainverwaltungsverband „Nachbarschaftsverband Bischweier-Kuppenheim“ mit Sitz z Kuppene zämegschlosse Dr Burgermaischter isch dr Robert Wein (sit 1988). Dr Dialäkt vun ghert zum Owerrhinalemannisch. Im Dialäkt vun Bischwir sin mhd. ie, üe un uo monophthongiert, d. h. mer sait Bruuder statt 'Brueder' un miid statt 'mied'. Commons: Bischweier – Sammlig vo Multimediadateie www.bischweier.de Statistisches Landesamt Baden-Württemberg – Bevölkerung nach Nationalität und Geschlecht am 31. Dezember 2022 (CSV-Datei). Statistisches Bundesamt: Bodenfläche nach Art der tatsächlichen Nutzung - Stichtag 31.12. - regionale Tiefe: Gemeinden, Samt-/Verbandsgemeinden (bis 2011) Normdate: GND: 4417167-5 | VIAF: 248260835
Bihlertal isch e Gmai im Landkrais Raschdi z Bade-Wirttebärg. D Gmai het 8105 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Bihlertal isch e staatlig anerkennte Luftkurort. Bihlertal lit im Dal vun dr Biilot un sine Näwedäler am Wescht hang vum Schwarzwald. Dr Bann bsteht us 26,8 % Landwirtschaftsflechi, 57,1 % Wald, 15,1 % Sidlungsflechi un 1 % sunschtiger Flechi. Bihlerdal isch fascht ganz vun dr Stadt Biil umschlosse. Zue Bihlertal ghere s Dorf Obertal, Sidlunge Altenberg, Denni, Längenberg, d Wiler Buchkopf, Büchelbach, Laube, Liehenbach, Schafhof, Schönbüch, Schwarzwasen, Seßgaß, Steckenhalt, Untertal, Wintereck un Wolfsbrunnen, d Zinke Eichwald, Freihöfen, Haaberg, Hatzenwörth, Hirschbach, Hof, Hungerberg, Klotzberg, Lachmatt, Matthäuser Schmelz un Sickenwald, s Gheft Butschenberg un d Wohnblätz Gertelbach, Grasiweg, Holzmatt, Immenstein, Kohlbergwiese, Mittelberg, Oberer Plättig, Wiedenfelsen un Wolfshügel. Bihlertal isch zum erschte Mol gnännt worre anne 1301. Bihlertal ghert zue kainem Verwaltungsverband. Faverges, Frankrich (sit 1990) Dr Dialäkt vun Bihlertal ghert zum Owerrhinalemannisch. Bihlertal isch e Belegort vum SSA gsii (RA-17). Renate Baumann: Bühlertäler Dialekt-Wörterbuch Renate Baumann: Erinnerte Geschichte - Aufarbeitung eines Stückes Dorfgeschichte, Bühlertäler Kriegserinnerungen und Zeitzeugenberichte, 1. Aufl. 2005. Gerhard Fritz: Heimatbuch Bühlertal, Hrsg. Gemeinde Bühlertal, 1991. Ulrich Coenen: Die Baukunst der nördlichen Ortenau – Denkmäler in Bühl, Bühlertal, Ottersweier, Lichtenau, Rheinmünster und
Durmische isch e Gmai im Landkrais Raschdi z Bade-Wirttebärg. D Gmai het 12.085 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Durmische lit uf em Hochstade vun dr Rhineweni am Fäderbach, am Rand vum Hardtwald. Dr Bann bsteht us 42,3 % Landwirtschaftsflechi, 40,1 % Wald, 15,1 % Sidlungsflechi un 2,5 % sunschtiger Flechi. D Nochbergmaine vun Durmische sin Rhoischdedde, Malsch, Bietje, Elise-Illinge und Au. Zue Durmische ghere d Ortsdail Durmische un Wirmische. Durmische isch zum erschte Mol gnännt worre im 10. Johrhundert. ¹ Volkszellungsergebnis Durmische het sich mit Au, Bietje un Elchese-Illinge zum Gmaiverwaltungsverband Durmersche mit Sitz z Durmersche zämmegschlosse. Burgermaischter: Andreas Augustin (CDU): 2006 bis 2022 Klaus Eckert (SPD): sit 2022 Dr Dialäkt vun Durmische ghert zum Owerrhinalemannisch. Im Dialäkt vun Durmische sin mhd. ie, üe un uo monophthongiert, d. h. mer sait Bruuder statt 'Brueder' un miid statt 'mied'. Andreas Kohm (* 1966), Schriftsteller Martin Burkart: Durmersheim: die Geschichte des Dorfes und seiner Bewohner; von den Anfängen bis ins frühe 20. Jahrhundert. Durmersheim, 2002 Commons: Durmersheim – Sammlig vo Multimediadateie www.durmersheim.de Statistisches Landesamt Baden-Württemberg – Bevölkerung nach Nationalität und Geschlecht am 31. Dezember 2022 (CSV-Datei). Statistisches Bundesamt: Bodenfläche nach Art der tatsächlichen Nutzung - Stichtag 31.12. - regionale Tiefe: Gemeinden, Samt-/Verbandsgemeinden
Elise-Illinge isch e Gmai im Landkrais Raschdi z Bade-Wirttebärg. D Gmai het 3267 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Elise-Illinge lit am Rhin. Dr Bann bsteht us 38,8 % Landwirtschaftsflechi, 30,7 % Wald, 12 % Sidlungsflechi un 18,5 % sunschtiger Flechi. D Nochbergmaine vun Elise-Illinge sin Au, Durmische, Bietje, Steimure un Modere (Elsass). Zue Elise-Illinge ghere di baide glichnamige Derfer. Illinge isch zum erschte Mol gnännt worre anne 960, Elise anne 1102. Am 1. Juli 1971 hän si di baide Gmaine zämmegschlosse. Elise-Illinge het sich mit Au, Bietje un Durmersche zum Gmaiverwaltungsverband Durmersche mit Sitz z Durmersche zämmegschlosse. Burgermaischter: 1971–1987: Klemens Wittmann 1987–2003: Kurt Hertweck 2003–2011: Joachim Ertl sit 2011: Rolf Spiegelhalder Dr Dialäkt vun Elise-Illinge ghert zum Owerrhinalemannisch. Im Dialäkt vun Elise-Illinge sin mhd. ie, üe un uo monophthongiert, d. h. mer sait Bruuder statt 'Brueder' un miid statt 'mied'. Commons: Elchesheim-Illingen – Sammlig vo Multimediadateie www.elchesheim-illingen.de Statistisches Landesamt Baden-Württemberg – Bevölkerung nach Nationalität und Geschlecht am 31. Dezember 2022 (CSV-Datei). Statistisches Bundesamt: Bodenfläche nach Art der tatsächlichen Nutzung - Stichtag 31.12. - regionale Tiefe: Gemeinden, Samt-/Verbandsgemeinden (bis 2011) Normdate: GND: 7716819-7 | VIAF: 237517876
Forbach isch e Gmai im Landkrias Raschdi z Bade-Wirttebärg. Forbach lit im mittlere Murgdal, verschideni Ortsdail in dr Sittedäler. Dr Bann bsteht us 5,2 % Landwirtschaftsflechi, 90,6 % Wald, 2,8 % Sidlungsflechi un 1,4 % sunschtiger Flechi. Nochbergmaine sin Bade-Bade im Nordweschte, Wissebach un Gernschbach im Nordoschte, Enzkleschderle im Oschte, Baierschbronn un Seewald im Side un Bihlerdal, Bihl un Otterschwir un derzue au no an an zwoo Exklave vu Saaschbach un Achre im Weschte. Zue Forbach ghere d Ortsdail Bermersbach, Forbach, Gausbach un Langenbrand. Forbach isch zum erschte Mol gnännt worre anne 1360. Zum 1. Juli 1974 sin Bermersbach, Gausbach un Langenbrand ingmaindet worre. Forbach ghert zue kainem Verwaltungsverband. Burgermaischter: Kuno Kußmann: 1998 bis 2014 Katrin Buhrke: 2014 bis 2022 Robert Stiebler: sit 2022 Katholischi Pfarrkirch St. Johannes, neiromanisch, 1886–1891 baut no Bläm vum Adolf Williard Evangelischi Kirch Holzbrugg iwer d Murg (1778–1779) Aquädukt iwer die Murg, di eltscht Brugg z Ditschland us Stampfbeton, wu no erhalte isch (1885) Murgtalmuseum z Bermersbach Forbach Rothuus Schwarzenbachtalsperre Holzbrugg iwer d Murg Aquädukt iwer d Murg Bahnhof Forbach Evangelischi Kirch Dr Dialäkt vun Forbach ghert zum Owerrhinalemannisch. D Ortsdail Forbach, Hundsbach un Bermersbach sin Belegort vum SSA gsii (RA-19, RA-18 bzw. RA-20). Karl
Gaggenau isch e Große Kraisstadt im Landkrais Raschdi z Bade-Wirttebärg. Gaggenau lit im Murgdal im Nordschwarzwald an dr B 462 (Schwarzwald-Dälerstroß). Dr Bann bsteht us 24,7 % Landwirtschaftsflechi, 57,7 % Wald, 16,4 % Sidlungsflechi un 1,2 % sunschtiger Flechi. D Nochbergmaine vun Gaggenau sin Malsch, Marxzell, Bad Härraalb, Loffenau, Gernschbach, Bade-Bade, Kuppene, Bischwir un Muggesturm. Zue Gaggenau ghere d Stadtdail Freolsheim, Gaggenau, Hörden, Michelbach, Oberweier, Rotenfels, Selbach un Sulzbach. Gaggenau isch zum erschte Mol gnännt worre anne 1243 as Gaggenaw. Ingmaindeunge: 1. April 1935: Ottenau 1. Januar 1970: Rotenfels, Heilbad, mit em Ortsdail Winkel 1. April 1970: Selbach 1. September 1971: Freiolsheim mit em Wiiler Moosbronn un dr Sidlung Mittelberg 1. April 1972: wirttebergische Dail vum Wiiler Moosbronn vun dr Gmai Bernbach 1. April 1972: Oberweier mit Niederweier 1. April 1973: Sulzbach 1. Januar 1975: Hörden un Michelbach ¹ Volkszählungsergebnis Gaggenau ghert zue kainem Verwaltungsverband. Gaggenau bildet zäme mit dr Nochberstadt Gernsbach e Mittelzentrum in dr Region Mittlerer Oberrhein Vegt, Burgermaischter un Owerburgermaischter Schloss Rotenfels (1818–1827 klassizistisch umbaut us ere Fabrik) Pfarrkirch St. Josef (1899) Kirch St. Laurentius, Rotenfels (barock, 1752–1766) Kirch St. Johann Nepomuk, Hörden (1894) Mariekirch, Michelbach (13. Jh.) Kirch St. Johannes, Oberweier (spotgotisch) Kirch St. Nikolaus, Selbach
Gernschbach isch e Stadt im Landkrais Raschdi z Bade-Wirttebärg. D Stadt het 14.397 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Gernschbach lit im Murgdal im Nordschwarzwald. Dr Bann bsteht us 12,2 % Landwirtschaftsflechi, 80,8 % Wald, 6,4 % Sidlungsflechi un 0,6 % sunschtiger Flechi. D Nochbergmaine vun Gernschbach sin Gaggenau, Loffenau, Bade Härraalb, Dobel, Bad Wildbad, Enzkleschderle, Forbach, Wissebach un Bade-Bade. Zue Gernschbach ghere d Stadtdail Gernschbach, Hilpertsau, Lautenbach, Obertsrot, Reichental un Staufenberg. Gernschbach isch zum erschte Mol gnännt worre anne 1219 als Genrespach. Iigmaindunge Scheuern: 1936 Staufenberg: 1. Jänner 1971 Lautenbach: 1. Jänner 1973 Obertsrot mit Hilperstau: 1. Juli 1974 Reichental: 1. Jänner 1975 Gernschbach het mit dr Gmaine Loffenau un Wissebach e Verwaltungsgmainschaft veriibart. Dr Burgermaischter isch sit 2017 dr Julian Christ (SPD). s Alt Rothuus (manieristisch, 1617–1618) Katholischi Pfarrkirch Unserer Liebe Frau Evangelischi Jakobskirch (1467–1471) Hofstätte de Alt Amtshof (um 1556) Kornhuus (1798 baut dur de Friedrich Weinbrenner) Zehntschiir Storchedurm Schloss Eberstein (vor 1272) Kaiser-Wilhelm-Durm uf em Hohloh (1897) s Alt Rothuus St.-Jakobskirch Waldbachstroß un Liebfrauekirch Storchedurm Märktblatz un Hauptstroß Amtsstroß Hennhöferhuus un Portal vum Alte Rothuus Hofstätte Alte Amtshof Zehntschiir und rekonschtruierti Stadtmuur am Waldbach Schloss Eberstein Hohlohdurm Babiirfabrik Glatfelter Gernsbach Gernschbach isch e alt Zentrum vun de
Heilze, au Helse isch e Gmai im Landkrais Raschdi z Bade-Wirttebärg. D Gmai het 5143 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Heilze lit in dr Owerrhineweni am Rhin rund 10 km sidweschtlich vun dr Kraisstadt Raschti. Dr Bann bsteht us 37,1 % Landwirtschaftsflechi, 37,1 % Wald, 15,5 % Sidlungsflechi un 10,3 % sunschtiger Flechi. Nochbergmaine sin Iffeze im Nordoschte, Baden-Baden im Oschte, Sinze im Sidoschte, Rhinminschter im Sidweschte un im Weschte uf de änere Sitte vum Rhin d elsässische Gmaine For-Lui un Neihisel. Zue Heilze ghert newem glichnamige Dorf au no d Sidlung Kleinkanada. Heilze isch zum erschte Mol gnännt worre anne 788 as Hughilaheim (1212 Hügelisheim, 1257 Hugelingisheim). Dr Ort het de Herre vun Windeck ghert, 1309 hän d Markgrofe vun Bade Heilze kauft. Heilze het mit dr Gmai Sinze e Verwaltungsgmainschaft veriibart. Burgermaischter Reiner Dehmelt: 1997 bis 2021 Kerstin Cee: sit 2021 Dr Dialäkt vun Heilze ghert zum Owerrhinalemannisch. Heilze isch e Belegort vum SSA gsii (RA-8). Katholische Kirich St. Laurentius (1842) Fridhofskapell Kapell in de Rhinstroß Kirich St. Laurentius Rothuus Fridhofskapell Friedhofskriz Kapell in de Rhinstroß Ernst Rümmele: Hügelsheim, Geschichte eines Schifferdorfs. Hügelsheim 1974. Gemeinde Hügelsheim (Hrsg.), Festbuch der Gemeinde Hügelsheim. Hügelsheim 1987. Koch/Morlock (Hrsg.), Von Graspisten zum
Iffeze isch e Gmai im Landkrais Raschdi z Bade-Wirttebärg. D Gmai het 5285 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022).D Gmai isch international bekannt durich d Galoppränne, wu dreimol im Johr stattfinde. Rossränne git z Iffeze sit 1858, ab 1873 veraastaltet durich dr International Club Baden-Baden. Iffeze lit am Rhin an dr Mindung vun dr Acher. Dr Bann bsteht us 32,1 % Landwirtschaftsflechi, 34,1 % Wald, 16,4 % Sidlungsflechi un 17,4 % sunschtiger Flechi. D Nochbergmaine vun Iffeze sin Raschdi, Bade-Bade un Heilze. Im Weschte bildet dr Rhin d Gränze. Uf dr änere Sitte im Elsass lige Neihisel un Roppenem. Zue Iffeze ghere kaine wittere Ortsdail. Iffeze isch zum erschte Mol gnännt worre anne 1245 as Uffinsheim (1457 Uffesheim, 1487 Uffisheim, 1512 Uffentezheim, 1750 Iffitzheim, 1800 Iffetzheim, ab 1850 Iffezheim). Iffeze het mit dr Stadt Raschti un dr Iffeze, Muggesturm, Etje un Steimure e Verwaltungsgmainschaft veriibart. Schultheiß, Vegt un Burgermaischter 1568: Claussen Wendel 1574: Jakob Schaf 1605–1621: Jakob Pferg 1650–1662: Diebold Heitz 1666–1672: Jakob Schneider 1676–1684: Hans Merkel 1691–1727: Ulrich Schneider 1729: Lorenz Schäfer 1742–1758: Barthel Zimber 1759–1777: Hans Adam Schneider 1780–1783: Joseph Laubel 1783: Barnabas Zimber 1792–1794: Joseph Laubel 1795–1801: Balthasar Zoller 1801–1809: Franz Josef Jakob 1809–1832: Matthäus Mungenast 1832–1839: Casimir