rlitschk/wikidir huggingface dataset:
De Münchner Wingolf an der Technischen Hochschule (churz Münchener Wingolf II) isch e chrischdlichi Verbindig z München gsii. Si isch 1901 vo Studente a de TH München als Dochderverbindig vom Münchener Wingolf gründed worde. 1908 isch si mit de Mueterverbindig zämmegschlosse worde. Si isch chrischdlich gsii, d Farbe sin schwarz-wiis-gold gsii, d Chappefarb schwarz. S Motto isch „Δι ένoς πάντα“ - „Di henos panta“ gsii (sell isch Griechisch: Dur ein (Jesus) alles). Michael Doeberl, Alfred Bienengräber (Hrsg.): Das akademische Deutschland. Band 2: Die deutschen Hochschulen und ihre akademischen Bürger. C. A. Weller, Berlin 1931, S. 972. Wilhelm Störmer (Hrsg.): 100 Jahre Münchener Wingolf. Selbstverlag zum 100. Stiftungsfest, München 1996. Hans Waitz (Hrsg.): Geschichte der Wingolfsverbindungen. Verlag Joh. Waitz, Darmstadt 1913. muenchen.wingolf.org – D Website vom Münchner Wingolf Couleurkarten vom Münchener Wingolf II
Dr Anastasius Bibliothecarius († 879), as Anastasius III. im Johr 855 fir churzi Zyt Gegepapscht, isch e Gaischtlig un Chilchehischtoriker im 9. Johrhundert gsii. Sy Name stammt us em Griechische un maint: „där, wu uferstanden isch“. Dr Anastasius isch dur dr Papscht Leo IV. zum Kardinalprieschter vu San Marcello ernännt wore, aber anne 850 us sym Amt glupft un exkommuniziert wore, 853 isch iber ihn dr Bannfluech (Anathema) verhänkt wore. Unterstitzt vu dr Bartei vum Chaiser Lothar I. het er versuecht, si as Gegepapscht geg dr Benedikt III. z bhaupte un het dä im Septämber 855 gfangesetze loo. S het massivi Widerstand us dr Bevelkerig dodergege gee, dr Benedikt III. isch schließli befreit un am 29. September 855 gweit wore. Dr Anastasius het si mit syre Niderlag abgfunde. Anne 867 isch er vum Papscht Hadrian II. zum Bibliothekar vu dr Remische Chilche ernännt wore, was em dr Byname Bibliothecarius brocht het. Wel dr Papscht Hadrian II. glaubt ghaa het, ass dr Anastasius an dr Ermordig vu syre Dochter mitgmacht heb, het er en am 12. Oktober 868 dur e Synod z Santa Prassede exkommuniziere loo un het em verbote, si wyter wie 40 Myle vu Rom ewägzgoo. Anne 869 isch
De Kunschtverein Friburg isch e 1827 z Friburg grindete Kunschtverein, wu si de Ferderung vu de zittgnessische Kunscht widmet. De Verein het sini Uusstellungs- un Gschäftsriim im Mariebad, eme ehmolige Schwimmbad in de Friburger Altstadt. De 1827 grindet Kunschtverein Friburg ghert zue de eltschte Kunschtverein vu Ditschland. Um 1914 het de Verein 600 Mitglider zellt, bi 85.000 Iiwohner. Uusgänds 19. Johrhundert un in de erschte Helfti vum 20. Johrhundert het si de Verein vor allem mit de Klassische Moderni bscheftigt. Vum 2. September bis 4. Oktower 1916 het in de Kunschthalle an de Friedrichstroß d Schau "Adolf Hölzel und sein Kreis" stattgfunde. Newe Bilder vum Hölzel het me Arwete vum Oskar Schlemmer, em Willi Baumeister, em Johannes Itten, de Ida Kerkovius un andere kenne sehne. As Wanderuusstellung denkt, sin d Werch weg em Krieg nu no z Frankfurt am Main z sehne gsii. Hite zeigt de Verein im Johr uugfehr fimf bis acht greßeri Uusstellunge mit zittgnessische Kunscht, organisiert Vorträg un anderi Bildungsaagebot un duet Kunschtreise veraastalte. Im Johr 2008 het de Kunschtverein guet 500 Mitglider un e Johresbudget vu knapp 180.000 Euro ghet. Direkter vum Kunschtverein isch vu 1990 bis 2000 de Stephan Berg gsii, deno d Dorothea Strauss,
D Franziska Katharina Brantner (* 24. Augschte 1979 z Löörech) isch e dytschi Bolitikwisseschaftleri, Sozialwisseschaftleri un Bolitikeri (Bindnis 90/Di Griene). Si ghert syter anne 2013 em Dytsche Bundesdag aa un isch syt em 8. Dezämber 2021 Barlemäntarischi Staatssekretäri bim Bundesminischter fir Wirtschaft un Klimaschutz. Dr Brantner isch z Neieburg ufgwagse un het am Dytsch-Franzesische Gimnasium z Fryburg ire Abitur gmacht. Noch em Abitur het si ai Johr lang in dr Biro vu dr Heinrich-Böll-Stiftig z Tel Aviv un z Washington, D.C. gschafft. Nocherdani het si Bolitikwisseschaften mit Schwärpunkt Internationali Bezieige un Europabolitik an dr Verwaltigshochschuel Sciences Po z Paris un an dr Columbia University’s School of Public and International Affairs (SIPA) z New York mit Master- un Diplomabschluss 2004 studiert. 2010 isch si an dr Universitet Mannem mit ere Arbet iber d Reformfähigkait vu bolitische Inschtitutione am Byschpel vu dr Verainte Natione promoviert wore. In däre Zyt het si as wisseschaftlgi Mitarbaiteri am Lehrstuel fir Bolitischi Wisseschaft II vum Thomas König z Mannem gschafft un het e Lehrufdrag fir Internationali Bolitik ghaa. Am European Studies Center vum St Antony’s College z Oxford isch si vu 2006 bis 2007 wisseschaftligi Mitarbaiteri gsii. Bi dr Kumferänz „Peking+5“ vu dr UN-Vollversammlig anne 2000
Dr Remer Christophorus isch Kardinalprieschter vu Sankt Damasus gsii. Im Septämber 903 het er e Revolte gege dr Papscht Leo V. aagfiert, het en ins Gfängnis gheie loo un si derno sälber zum Papscht wehle un weie loo. Scho vier Monet speter het en s nämlig Schicksal wie dr Leo droffe. Dr Sergius, Bischof vu Cerveteri, het scho 897/898 versuecht Papscht z wäre. Im Jänner 904 het är si jetz wehle loo, het d Macht griffe un het dr Christophorus in s nämlig Gfängnis gheie loo, wu au dr Leo V. din hockt isch. Iber s wyter Schicksal vum Christophorus wsaiß mer nit vyl. Noch em Hermann vu Rychenau isch er no sym Sturz Mench wore. Dr Eugenius Vulgarius brichtet dergege, ass er dur dr Sergius III. umbrocht wore isch, wu aagebli di beede andere Pretendänte het hiirichte loo, wel er nit het welle aaluege, wie si im Gfängnis gsärblet sin. Vu verschidene Quälle wird dr Christophorus as legitime Papscht, aber au as Gegepapscht gnännt. Bishär isch s nit megli, gnau z sage, eb er legitim gsii isch. Friedrich Wilhelm Bautz: Christophorus. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 1, Hamm 1975, Sp. 1112. Normdate: GND: 100939074 | VIAF: 24956674
Dr Nikolaus I., mänkmol au Nikolaus dr Groß gnännt (* 820 z Rom; † 13. Novämber 867 ebe dert), isch vum 24. April 858 bis zue sym Dod anne 867 Papscht gsii. Dr Dag vu syre Wahl, wu au dr Chaiser Ludwig II. derby gsii isch, isch nit sicher, aber är isch am 24. April indronisiert wore. Dr Nikolaus I. giltet as ain vu dr wichtigschte Päpscht vum Friemittelalter un het di päpschtlig Autoritet wider nei gmacht. Dr Nikolaus isch vum Papscht Sergius II. zum Subdiakon gweit wore un isch 847 Diakon wore. Är wird in dr Quälle as intelligänte un fähiger Mann bschribe. Är isch ain vu dr ängschte Beroter vum Papscht Benedikt III. gsii. Wu sälle gstorben isch, isch er zue sällem sym Noofolger gwehlt wore. Us dr erschte baide Johr vu sym Pontifikat waißt mer faktisch nyt, dr Nikolaus het aber schyns e rächt stark uusbregt Sälbschtverständnis vu sym Amt entwicklet un het Wärt glait uf di päpschtlig Autoritet. Syt dr Mitti vum 8. Johrhundert hän d Frankechenig vu dr Karolinger as päpschtligi Schutzmacht fungiert, was bolitisch faktisch zue re Abhängigkait vum Papschtdum gfiert ghaa het. Unter em Nikolaus het si d Papschtdum efange us däre Abhängigkait
Dr Leo VIII. (* z Rom; † 1. Merz 965) isch ab em 4. Dezämber 963 Papscht gsii. Sy Vorgänger Johannes XII. isch dur e Synod, wu vum remisch-dytsche Chaiser Otto I. yygruefe woren isch, noch ere Aachlag gege ihn wäge zahllose Verbräche abgsetzt wore. D Synod het no dr Leo VIII. am 4. Dezämber 963 zum Papscht gwehlt. Dr Protonotarius Leo het as wirdige Mann gulte, isch aber zum Zytpunkt vu syre Ernännig zum Papscht Laie gsii. Gege dr Kanon isch er vum Bischof vu Ostia an aim Dag nochenander zum Ostiarius, Lektor, Exorzischt, Akolyth, Subdiakon, Diakon, Prieschter un schließli zum Bischof gweiht. No syre Wahl isch dr Leo VIII. uf Basis vum Privilegium Ottonianum as Papscht indronisiert wore. Drotz ass er vun e Dail zum Gegepapscht erklert woren isch, giltet är as rächtmäßige Noofolger vum Johannes XII. Dr Johannes XII. sälber het nie uf sy Rächt verzichtet ghaa un het, wu dr Chaiser Rom verloo het, e Synod abghalte. Di nämlige Bischef, wu ihn dodmol abgsetzt ghaa hän, hän jetz s nämlig Urdail gege dr Leo VIII. gfällt. Dr Johannes XII. isch aber am 14. Mai 964 gstorbe. Ohni si wyter um dr Leo VIII. z schääre, wu
Dr Johannes XIII. (* z Rom; † 6. Septämber 972 ebe dert) isch vum 1. Oktober 965 bis 972 Papscht gsii. Noch em Dod vum Papscht Leo VIII., wu vum Otto I. unterstitzt woren isch, isch dr Johannes uf Bedrybe vum Chaiser un in Gegewart vu dr chaiserlige Gsandte Bischof Liutprand vu Cremona un Otger vu Speyer gwehlt wore. Är isch mit em Alberich II. vu Spoleto verwandt gsii – villicht e Suhn vu dr Theodora dr Jingere, dr Schweschter vu dr Marozia – un isch villicht us dr Familie vu dr Crescentier gsii, wu in syre Amtszyt iri Macht z Rom stark hän chenne uusböue. Vor sym Pontifikat isch er vu 961 bis 965 Bischof vu Narni un Bibliothekar vu dr Remische Chilche gsii. In syre gsamte Amtszyt isch er uf dr Syte vum Otto I. gstande. Wäge sym autoritäre Stil isch er bi me Ufstande vu chaiserfyndlige Fraktione zytwys in Gfangeschaft gsii, wun er schließli drus het chenne flichte. Wu dr Chaiser zum vierte Mol uf Rom chuu isch, het er e hert, aber uubluetig Gricht abghalte. Dr Chaiser het dr Chilchestaat wider härgstellt un s Patrimonium Petri au no greßer gmacht. Derno het er dr Adalbert vu
De Argentina Strosburi (ditsch Argentina Straßburg) isch e Verbindig z Strosburi gsii. Si isch 1857 vo chrischdlich-ditsche Studente gründed worde. 1939 isch si ufglöst worde. Si isch chrischdlich gsii, d Farbe sin schwarz-wiis-gold gsii, d Chappefarb schwarz. S Motto isch „Δι ένoς πάντα“ – „Di henos panta“ gsii (sell isch Griechisch: Dur ein (Jesus) alles). * Reinke Eisenberg, Uli Steiger (Hrsg.): Wappenbuch des Wingolfs. Edition Piccolo, Hannover 2017, S. 120f.
S Porträt vum Herr X (Pierre Loti) isch e Gmäld vum franzesische Moler Henri Rousseau. S zaigt in veraifachte Forme ne Mann in Halbfigur mit ere Chatz vor e Landschaftsaasicht. S Bild, wu in El uf Lynwand gmolt isch, isch 61 cm hoch un 50 cm brait. S ghert zue dr Sammlig vum Chunschthuus Züri. Wär des Bild zaigt, waißt mer nit zwyfelsfrei. E Dail Autore hän aagnuu, dr dargstellt Mann sei dr Schriftsteller Pierre Loti. Au wänn s Bild gmolt woren isch, isch nit ganz sicher; neieri Datierige gehn vu 1906 uus. S Porträt het as Vorlag dient fir verschideni Wärch vu dr modärne Molerei. S Gmäld zaigt s Porträt vun eme Mann in Halbfigur. Mit lycht zur linke Syte drilltem Chopf luegt er frontal zum Bschauer. S Gsicht het e hälle Teint, s rächt Ohr, wu uffellig abstoht, zaigt e rosig Inkarnat. Derwylscht di rächt Backe au rotlächt isch, cha mer in dr linke Gsichtshelfti en dunkle Schatteberaich uusmache. Uffellig isch e dunkle Schnurrbart mit no obe drillte Änd. Iber dr Auge erschyne d Augsbrääme as schmali schwarzi Bege. Dr Mann drait oberhalb vu dr freie Stirne e roti Chopfdeckig, doderby handlet si wahrschyns un e orientalische Fes.
Dr Bonifatius VII. (* z Rom; † Juli 985), aigetli Franco, Suhn vum Ferrucius, isch anne 974 Gegepapscht un 984/85 Papscht gsii. Dr Kardinaldiakon Franco isch uf Bedrybe vu remischer Adlige unter em Crescentius de Theodora as Gegepapst gege dr Benedikt VI. gwehlt wore, wu dur dr vum Bonifatius aagstiftete un bstochene Prieschter Stephan un däm sym Brueder 974 ermordet woren isch. No nume sechs Wuche het dr Bonifatius VII. aber vor em Otto II. uf Byzanz mieße flichte, doderby het er Schätz vu dr Peterschilche mitgnuu. Dr Papscht Benedikt VII. het en dodruf exkommuniziert. Wu dr Otto gstorben isch, isch dr Bonifatius 984 uf Rom retuurchuu un het dr Papscht Johannes XIV. gfange nee un in dr Ängelsburg yykärker loo un het si sälber zum Papscht ernännt. Am 20. Augschte 984 isch dr Johannes XIV. vermuetlig ermordet wore. Elf Monet druf isch au dr Bonifatius gstorbe, vermuetli gwaltsam. S remisch Volk het sy Lych gschändet un dur d Stroße gschlaipft. Scho zue syne Läbzyte isch dr diktatorisch Bonifatius VII. e Malefatius (= eber, wu Beses macht) un e horrendum monstrum (d. h. furchtbar Unghyyrr) gnännt wore. In syre zwoote Amtszyt wird dr Bonifatius VII. zmaischt as rächtmäßige Papscht aagluegt,
Dr Johannes XV. († Merz 996) isch Papscht vu 985 bis 996 gsii. Vor sym Pontifikat isch dr Johannes Kardinalprieschter vu San Vitale z Rom gsii. Zum Kardinal ernännt wore isch er dur dr Papscht Benedikt VII. Är isch uf Bedrybe vum yyflussryche remische Patrizier Crescentius I. Nomentanus oder Johannes I. Crescentius, beedi Sihn vum Crescentius de Theodora, zum Papscht glupft wore. Dr Patrizier het si as Herr vu Rom ab do mit em alte Chaisertitel Patricius Romanorum gnännt. Drotz ass dr ihm herig Papscht en Aahänger vu dr Cluniazensische Reform gsii isch, het er Nepotismus dribe un het si dur Gäldgier allgmain uubeliebt gmacht. Derzue het er si au mit em Crescentius I. Nomentanus verfyndet un het wäge däm 995 in d Toskana mieße flichte. Dert het dr Johannes dr dytsch Chenig Otto III., wu in dr Zwischezyt sälbschtändig regiert het, z Hilf un zur Chaiserchrenig uf Rom gruefe. Wu si dr Otto III. aagchindet het, het si dr Papscht wider mit em Crescentius versehnt. Dr Johannes XV. isch churz no syre Ruggchehr uf Rom no vor dr Aachumft vum Chenig gstorbe. Nodäm s Aasää vum Papschtdum im 10. Johrhundert dur d Wirre z Rom stark gsunke gsii isch,
D Nubya (* 18. Jänner 1974 z Baasel) isch e Schwyzer Sängeri. Ire Musikstil gheert zum R'n'B, Jazz, Soul un Pop. Ire Chinschtlername isch no ire aigene Uussaag e Fantasyname, isch aber abglaitet vu dr Nubier, eme Volk z Sudan un z Egypte. D Nubya isch d Doochter vun eme Nigerianer un ere Schwyzeri. Di eerschte zwai Joor het d Nubya z Nigeria gläbt, voreb si in d Schwyz chuu isch. Im Alter vu sibe Joor het si mit klassischem Klavierunterriicht aagfange, het aber 1990 dermit ufgheert un het Gsangsunterriicht gnuu. No dr Matura am Gimnasium am Minschterplatz in ire Haimetstadt het si ai Joor an dr New School for Social Research z New York Jazzmusik studiert, ischpiriert vum Jazzmusiker Chester Gill, wu z Baasel gläbt het. No dr Ruggcheer uf Baasel het si an dr Universideet Baasel Wiirtschaft studiert. Anne 1996 het si dr renommiert Muusiker Bo Katzman Backstage bi me Kunzärt vum DJ Bobo chännegleert, dodruf het er si as Special Guest fir syni Gospeltour mitgnuu. No het si au no anderi Ufdritt as Background-Sängeri u. a. vu dr Céline Dion ghaa. E Hegschtpunkt isch gfir sii, wu si im Voorprogramm vu dr Whitney Houston voor 12'000 Lyt
D Anna Hegner (* 1. Merz 1881 z Baasel; † 3. Februar 1963 eebe deert; haimetberäächtigt z Äisele) isch e Schwyzer Gyygeri, Kumpenischti un Musikpedagoogi. D Anna Hegner isch us ere aagsääne Muusikerfamilie chuu. Si isch d Doochter vum Muusiker Magnus Hegner un säm syre Frau Anna geb. Viccelio gsii. Ire eltere Brueder isch dr Pianischt Otto Hegner gsii, wu si ab 1893 e baar effetligi Ufdritt ghaa het mit em. Ire eerscht Musikunterriicht het si bim Vater ghaa. Si het Gyyge studiert bim Richard Wolf z Baasel, bim Ludwig Stiehle z Milhüsa un bim Hugo Heermann z Frankfurt am Main. Anne 1900 isch si as eerschti Frau in s Orcheschter vu dr Allgmaine Musikgsellschaft Baasel yydrätte. Bal het mer si as Violin-Solischti gchännt, bsundersch z Baasel, z Berlin, z Leipzig un z London. Zwische 1902 un 1925 isch si siibemool as Solischti bi dr Londoner „Proms“ ufdrätte. Ab 1904 het si am Hoch'sche Konservatorium z Frankfurt am Main gleert, unter anderem isch si d Gyygeleereri vum Paul Hindemith gsii. Anne 1906 het si d Berliner Eerschtuffierig vum Violinkunzärt vum Felix Woyrsch gspiilt. Ab 1908 het si z Münchestäi gläbt un het Kunzärt in dr kadoolische Chilche, wu si au
Dr Roland Kroell (* 21. Merz 1954 z Waldshuet-Düenge) isch e dytsche Liedermacher un Buechautor us em Siidschwarzwald. Är siit si in dr Tradition vu dr mittelalterlige Minnesänger. Dr Roland Kroell isch am 21. Merz 1954 z Waldshuet-Düenge uf d Wält chuu. No dr Schuel het er zerscht e Lehr as Großhandelschaufmann gmacht, speter nomol e Lehr as Gartegstalter. Anne 1974 het er uf ere lengere Rais dur Irland, z Doolin, bim Miko Russell, d Tin Whistle spiile gleert. Dr Dudelsackböuer Dan O`Dowd vu Dublin het em Uileann-Pipes böue, au Ellebogepfyfe gnännt, wel s Inschtrument nit blose wird, derfir mit eme Armbloosbalg gspiilt wird. Aagregt dur dr irisch Freihaitskampf het dr Kroell in ere Jugedhärbärg z Killary Harbou, wu dr Philosoph Ludwig Wittgenstein emol gwohnt ghaa het, aigeni Lieder ider dr Dytsch Buurechrieg vu 1524/25 z täxte un z kumpeniere. Entstande sin Ballade iber d Buurefierer Hans Müller von Bulgenbach, Kunz Jehle us dr Nidermüüli bi St. Bläsi oder dr Balthasar Hubmaier, dr Pfaarer z Waldshuet. Die Lieder het er no syre Irlandrais sym eemolige Lehrer Emil Müller Ettikon vorgspiilt, wu zue däne Themene verschideni Biecher im Aigeverlag vereffetligt ghaa het, wu em Kroell as Quäll dient hän. Dr Lehrer
Dr Franz-Josef Winterhalter (* 1949 z Fryburg) isch e dytsche Lehrer un Kommunalbolitiker (Freii Wehler). Mer chännt en in dr Region vor allem as friejere Bresidänt vu dr Muettersproch-Gsellschaft. Dr Winterhalter isch Oberried mit zwoo Schweschtere ufgwagse. Sy Vater un sy Unkel hän e Unternäme fir Bus un Transportwäge ghaa. Är isch mit Alemannisch ufwagse un het erscht uf em Gimnasium, em Kolleg St. Sebastian z Stääge, Hochdytsch aafange schwätze. Noch em Abitur anne 1968 het er sy Wehrdienscht z Berchtesgaden gmacht, isch derno retuurchuu uf Oberried un het an dr Universidet Fryburg Mathematik un Physik studiert. Noch em Studium het er vu 1977 bis 1989 as Gimnasiallehrer am Kolleg St. Sebastian z Stääge gschafft. Ghyrote het dr Franz-Josef Winterhalter anne 1974 e Fryburgeri un het mit ire ne Suhn (* 1978) un e Dochter (* 1981). Bi dr Burgermaischterwahl z Oberried anne 1989 het er si as Kandidat vu dr Freie Wehler ufstellte loo un isch ins Amt gwehlt wore, was dodmol e Iberraschig gsii isch. Är isch schließli 24 Johr lang e beliebte Burgermaischter gsii. Vor syre Amtszyt as Burgermaischter isch er scho Mitglid vum Oberrieder Gmairot gsii. Är het z Oberried unter anderem di Alemannisch Wuche yygfiert.
D Miriam Klein (* 27. Merz 1937 z Baasel) isch e Schwyzer Jazzsängeri. Mer chännt d Miriam Klein, syter ass si in dr 1950er Johr z Paris mit em Pierre Michelot, em Don Byas un Art Simmons ufdrätte isch. Noch ere Uusbildig an dr Musikschuel z Wien isch si in d Schwyz retuurgange un het syter 1963 in dr Formatione vu irem Mann Oscar Klein gsunge. In drn 1960er un 1970er Johr het mer si au international as Sängeri chänneglehrt. Si het in däre Zyt e Album mit Bessie Smith-Titel ufgnuu, 1973 isch dr international Durbruch mit em Album Lady Like glunge, wu dr Billie Holiday gwidmet gsii isch. Dodruf hän Musiker wie dr Roy Eldridge, dr Dexter Gordon un dr Slide Hampton mitgmacht. Si het au Schallblatte mit em Albert Nicholas (1971) un em Wild Bill Davison (1976) ufgnuu. Anne 1977 het d Klein mit em Fritz Pauer Trio zämegschafft, 1978 mit em Roland Hanna un em George Mraz uf irem Album By Myself. Bim Frankfurter Jazzfestival 1980 het s Hans Kollers International Brass Company mit ere gspiilt. 1981/82 isch si mit em Kenny Clarke, dr Hanna un dr Isla Eckinger uf Tournee gange. 2001 het si au bim
D Katharina von Salis Perch-Nielsen (* 26. Oktober 1940) isch e Schyzer Geologi, Orientierigslaiferi un Frauerächtleri. Si isch usserordeligi Brofässeri am Departement fir Ärdwisseschafte an dr ETH Züri gsii. In dr Zyt vu ire wisseschaftlige Karriere as Brofässeri vu dr Mikropalänotologiy vum Geologischen Inschtitut an dr ETH det si si fir d Glychberächtigung vu dr Gschlächter in dr Wisseschaft engaschiert un isch seli aktiv im Kampf um d Position vu Maidli un Fraue in dr Wisseschaft an Schwyzer Hochschuele un in Gimnasie gsii. As Dochter vu dr Schuernalischti Charlotte von Salis isch d Katharina von Salis z Zollikofe im Kanton Bärn ufgwagse. Si het Geology studiert an dr Universitet Bärn, wu si 1965 ihre Dokter in Geology un Sedimäntology gmacht het. Si isch ghyrote mit em dänische Chemyingenieur Jørgen Perch-Nielsen un het drei Dechtere. D von Salis het as Postdoc zerscht z Kopenhagen un no z Paris gschafft. Vu 1968 bis 1974 isch si Dozänti an dr Universitet Kopenhagen gsii. Zwische 1974 un 1989 het si mit ire Familie z Züri gläbt, derno z Amsterdam, z Wien, z Den Haag un z London, voreb si retuurchuu isch uf Züri. In däre Zyt het si unter anderem as Wisseschaftleri an dr
D Erika L. Pearce (* 1972 z New York City) isch e US-amerikanischi Zällbiologi un Immunologi. Syter 2015 isch si Laiteri vu dr Abdailig Immunmetabolismus vum Max-Planck-Inschtitut fir Immunbiology un Epigenetik z Fryburg. Anne 2018 het si dr Gottfried Wilhelm Leibniz-Bryys fir iri Arbete uf em Biet vu dr Stoffwägsel- un Entzindigsforschig, wu si si vor allem uf d T-Lymphozyte kunzäntriert. D Erika L. Pearce isch anne 1972 z New York City uf d Wält chuu. Si het Biology an dr Cornell University studiert un dert 1998 ire Bachelor of Arts iberchuu. Dno het si zue dr Identifizierig vu dr Roll vun eme Schlisseltranskriptionsfaktor fir d CD8-T-Zäll-Effektorfunktione un di metabolisch Reprogrammierig gforscht, wu fir d Entwicklig vu T-Spycherzälle wichtig isch. Anne 2005 isch si in Zäll- un Molekularbiology an dr University of Pennsylvania promoviert wore. Iri Dissertation het dr Titel Developement of CD8 T cell responses ghaa. Vu 2009 bis 2011 het si am Trudeau Institute z Saranac Lake, New York, gschafft, derno isch si an d Washington University School of Medicine z St. Louis gange, wu si ab 2011 erscht Assistant Professor un speter Associate Professor gsii isch. Syt 2015 isch d Erika Pearce Diräkteri am Max-Planck-Inschtitut fir Immunbiology
D Asifa Akhtar (* 19. Februar 1971 z Karatschi, Pakistan) isch e Molekularbiologi, wu wichtigi Bydreg uf em Biet vu dr Chromosomeregulierig glaischtet het. Sie isch Senior-Gruppelaiteri un Diräkteri vu dr Abdailig fir Chromatinregulierig am Max-Planck-Inschtitut fir Immunbiology un Epigenetik z Fryburg. Im Juli 2020 isch si di erscht international un wybli Vizebresidänti vu dr Sektion Biology un Medizin vu dr Max-Planck-Gsellschaft wore. D Asifa Akhtar stammt urspringli vu Karatschi, Pakistan, un het e Bachelor of Science in Biology am University College London gmacht. Derno isch si zum Imperial Cancer Research Fund (jetz Dail vum Francis Crick Institute) gwächslet, go im Labor vum Richard Treisman iber d Transkriptionsregulation promoviere. Iri Postdoc-Studie zur Chromatinregulierig het d Akhtar im Labor vum Peter Becker am Europäische Laboratorium fir Molekularbiology (EMBL), Haidelberch, un am Adolf-Butenandt-Inschtitut, Minche, gmacht. D Akhtar isch anne 2001 Gruppelaiteri am EMBL wore un isch 2009 an s Max-Planck-Inschtitut fir Immunbiology un Epigenetik z Fryburg gwächslet, wu si ne aige Labor laite duet. Akhtar ist Herausgeberin des Journal of Cell Science. Am 1. Juli 2020 isch si zur Vizebresidänti vu dr Sektion Biology un Medizin vu dr Max-Planck-Gsellschaft gwehlt wore. Dr Asifa Akhtar ire Forschigsschwärpunkt isch d Untersuechig vum Chromatin un
D Regine Hengge (* 2. Novämber 1956 z Drossinga) isch e dytschi Mikrobiologi un Molekularbiologi. Si isch Brofässeri vu dr Humboldt-Universiteet z Berlin un forscht zue dr Frog wie Bakterie uf Sträss reagiere un zue dr Bildig vu Biofilm. Anne 1998 isch si mit em Gottfried Wilhelm Leibniz-Bryys vu dr Dytsche Forschigsgmainschaft (DFG) uuszaichnet wore. D Regine Hengge het ire Biologystudium an dr Universiteet Konschtanz absolviert un isch dert in dr Arbetsgruppe vum Winfried Boos mit ere Arbet iber d Sekretion vu periplasmatische Protein bi Escherichia coli promoviert wore. Si isch derno an d Princeton University gange, wu si in dr Arbetsgruppe vum James R. Broach gschafft het. Anne 1989 isch si an d Universiteet Konschtanz retuurchuu un het dert iri aige Arbetsgruppe zur Forschig an dr bakteriälle Strässreaktione uböuef. Dr Schwärpunkt isch doderby uf dr molekulare Signaltransduktion un Genregulation in Bakterie gsii, wu Nährstoffmangel uusgsetzt sin. Im Johr 1994 isch si in Mikrobiology un Molekularbiology habilitiert wore. Anne 1998 het si fir iri Forschig dr Gottfried Wilhelm Leibniz-Bryys vu dr Dytsche Forschigsgmainschaft (DFG) iberchuu. Im nämlige Johr isch si as Brofässeri fir Mikrobiology an di Frei Universiteet Berlin gruefe wore, isch 2013 an d Humboldt-Universiteet gwächslet un het dert