rlitschk/wikidir huggingface dataset:
D LGV Rhin-Rhône ([ɛl.ʒe.ve ˈʁɛ̃ ˈʁoːn], churz für Ligne à grande vitesse Rhin-Rhône, „Hoochgschwindigkäitsstrecki Rhii-Rhone“) isch e Schnällfaarstrecki z Frankriich, wo zum Däil in Betriib und zum Däil in Blaanig isch. S Brojekt het e dobbleti Funkzion: Uf dr äinte Site sölle d Faarzite zwüschen em Süd-Elsass und dr Nordwestschwiz uf Bariis reduziert wärde, uf dr andere Site söll s schnälleri Verbindige us em Elsass in Ruum vo Lyon mööglig mache, wo d Strecki mit dr LGV Rhône-Alpes söll verbunde wärde. D Bauherrin isch Réseau ferré de France (RFF), die französischi Schiineinfrastrukturbehörde. Dr erst Abschnitt vom Ostast isch am 11. Dezember 2011 in Betriib gnoo worde. Harald Schönfeld: Zwischen Rhein und Rhone. In: Eisenbahn Modellbahn Magazin. Band 50, Nr. 1, 2012, S. 30–31.
Anton Webern (* 3. Dezämber 1883 z Wien; † 15. Septämber 1945 z Mittersill, Salzburg, Ööstriich; vollständig Naame: Anton Friedrich Wilhelm von Webern; s „von“ het er 1919 wägen em Adelsufhebigsgsetz vom 3. April 1919 müesse ablege) isch en ööstriichische Komponist und Dirigänt gsi. As äine vo de erste Schüeler vom Arnold Schönberg het er zum innere Kräis vo dr Wiener Schuel ghöört. Dr Webern het Karriere as Dirigänt in de verschiidenste Orchester gmacht. Noch em «Aaschluss» het er sich drotz gwüsse Sümpathie für d Ideologii vom Nationalsozialismus mee und mee us em öffentlige Lääbe zruggzooge. Er isch am 15. Septämber 1945 vom ene amerikanische Soldat z Mittersill bi Zell am See us Verseä verschosse worde. Scho us dr „Klagefurter Periode“ (1899) si zwäi Stück für Tschello und Klavier vom Webern bekannt. Sini früeje Wärk (Im Sommerwind, 1904; Langsamer Satz, 1905) si in dr Dradizioon vo dr Spootromantik gstande und yu sine Läbzite nie ufgfüert worde. 1908/1909 het er Lieder noch em Stefan George im atonale Stiil verdoont und eso dr Ruef vom ene Verdräter vom musikalische Expressionismus öberchoo. 1924/1925 het dr Webern im Schönbärg sini Zwälfdoontechnik afo aawände. Us em Webern sinere Muusig häi noch em Zwäite Wältchrieg under
Dr Pierre Boulez [ˈpjɛʀ buˈlɛz] (* 26. Merz 1925 z Montbrison, Département Loire; † 5. Jänner 2016 z Bade-Bade)) isch e französische Komponist, Dirigänt und Muusigtheoretiker gsii. Dr Pierre Boulez, wu aigetli zerscht het welle Mathematik un tächnischi Wisseschafte studiere, isch anne 1943 Kumpesizionsschueler vum Olivier Messiaen am Pariser Konservatorium wore un het derno 1945/46 bi dr Andrée Vaurabourg, dr Frau vum Arthur Honegger, un em René Leibowitz studiert. Är isch vu 1946 bis 1956 musikalische Laiter vum Ensemble Madeleine Renaud/Jean-Louis Barrault im Théâtre Marigny gsii. Anne 1951 het er si in dr Groupe de Recherches Musicales vum Pierre Schaeffer mit dr Musique concrète bescheftigt un het 1952 zum erschte Mol di Internazionale Feriekirs fir Neji Musik z Darmstadt bsuecht. Dert het er 1955 bis 1967 as Dozänt un as Dirigänt vum Darmstädter Kammerensemble gwirkt. Anne 1954 het er z Paris d Kunzärtraie Domaine Musical grindet, wun er bis anne 1967 glaitet het, un isch Gaschtdirigänt vum Sidweschtfunk-Orkeschter z Bade-Bade wore. Derzue het er 1960 bis 1963 an dr Musikakademy z Basel un 1963 an dr Harvard University z Cambridge (Massachusetts) glehrt. Im Johr 1966 het er as Wagner-Dirigänt debutiert mit em Parsifal bi dr Bayreuther Feschtspiil, wun er 1976
47.5553777777787.5931055555556Koordinate: 47° 33′ 19,4″ N, 7° 35′ 35,2″ O; CH1903: 611628 / 267196 S Huus «Zum Delfin» isch e klassizistischs Stadthuus an dr Riddergass 10 am Egge zur Böimligass in dr Altstadt vo Baasel. Es isch e Baasler Kulturguet, wo für d Regioon vo Bedütig isch. S Huus «zum Delphin» isch 1760 vom Archidekt Samuel Werenfels für e Kaufmaa und Groossroot Johann Anton Huber-Ehinger (1736-1765) baut worde. S Huus het spööter em Christoph Merian-Hofmann (1769-1849) ghöört, wo in dr Stadt as «dr riich Meriaa» bekannt gsi isch. 1861 het dr Johann Jakob Stehlin dr Jünger e Flüügel mit eme Stall und ere Remise aabaut. S herrschaftlige Huus isch sümmetrisch baut, het drei Stöck, isch hüte wiss aagmoolt und d Simse und Huusegge si us Sandstäi. Über dr Husdüüre und de Fänster in de oobere Stöck het s an de Stürz Rocaille-Kartusche und vor de schlichte Fänster im Bardeer verzierti Iisegitter. Uf em Dach si Mansarde. Sit 1937 isch s Erbschaftsamt vo Baasel-Stadt dinne. Commons: Huus «Zum Delfin» – Sammlig vo Multimediadateie
Dr Sebastian Brant (* 1457 oder 1458 z Stroossburg; † 10. Mai 1521 z Stroossburg), latinisiert Titio, isch e dütsche Jurist, Brofässer für Rächtswüsseschaft an dr Uniwersidäät Baasel (1489–1500) und vo 1502 bis zu sim Dood 1521 Stadtsyndikus und Kanzler vo dr Freie Riichsstadt Stroossburg gsi. Er isch äine vo de broduktivste Autore vo latiinischer Aadachtslürik und Herusgääber vo antike Klassiker und Schrifte vo italiänische Humaniste gsi. Si Wärk Das Narrenschiff, wo 1494 veröffentligt worde isch, het si Ruem as Autor vom dütsche Humanismus begründet. Das Narrenschiff. Noch dr Erstusgoob (Basel 1494) mit de Zuesätz vo de Usgoobe vo 1495 und 1499 und de Holzschnitt vo de dütsche Originalusgoobe uusegee vom Manfred Lemmer. 4. Uflaag. Tübinge 2004, ISBN 3-484-17105-7. Das Narrenschiff. Uusegee vom Joachim Knape (Reclams Universalbibliothek 18333). Stuttgart 2005, ISBN 3-15-018333-2. Kleine Texte. Uusegee vom Thomas Wilhelmi. 3 Bänd. Stuttgart-Bad Cannstatt 1998, ISBN 3-7728-1898-6. Sebastian Brant: Tugent Spyl. Nach der Ausgabe des Magister Johann Winckel von Straßburg (1554). Hrsg. von Hans-Gert Roloff. de Gruyter, Berlin 1968 (Ausgaben deutscher Literatur des XV. bis XVIII. Jahrhunderts, Reihe Drama 1). Silke Umbach: Sebastian Brants Tischzucht (Thesmophagia 1490): Edition und Wortindex. Deutsch, Latein. Harrassowitz, Wisbade 1995, ISBN 3-447-03750-4. Flugblätter des Sebastian Brant (=
Fascht alli Gmeinde i dr Schwiiz, z Düütschland, em Elsass, z Lichtaschtoa, im Vorarlberg un im Piemont bzw. Aostatal hän offiziel höchdüütschi, französischi oder italiänischi Nääme. Des sin d Ortsnäämen uf Alemannisch: lueg Ortsnämme z Bade-Wirttebärg. lueg Ortsnämme z Bayrisch-Schwabe. lueg Elsassischi Ortsname. wls.: Walsertitsch; i Chlammere: (hochdütsch); it.: Italienisch; pm.: Piemontesisch, fr.: Französisch; arp.: Frankoprovenzalisch (Arpitanisch) wls. Greschòney - arp. Grexonei, fr. Gressoney wls. Eischëme - arp. Eixima, fr. Issime wls. Ellenu (Ellenau) - arp. Lyana, fr. Lillianes wls. z'Makanaa - pm. Machignàga, it. Macugnaga wls. im Land - pm. Làgna, it. Alagna Valsèsia wls. in d Rimmu - (Rimmen), pm. Rìma, it. Rima wls. Rémaljo, pm. Rimèla, it. Rimella wls. in d Riiwu (Ryf) - it. Riva wls. Urnafasch (Hornwasser) pm. Urnavàss, it. Ornavasso wls. Ager, it. Agáro wls. Opsu - it. Ausone wls. Salei (Saley) - it. Salècchio wls. Pumat (Pomatt) - it. Formazza anderi geografischi Bezeichnige wls. Ryyss - it. Toce wls. Saaserbärg - it. Monte-Moro-Pass wls. Gourner - it. Monte Rosa (au im Düütsche), arp. Mont roise Balzers - Balzers Eschen - Escha Gamprin - Gamprii Mauren - Mura Planken - Planka Ruggell - Ruggäll Schaan - Schaa Schellenberg - Schällabärg Triesen - Tresa Triesenberg
De Albert Züst (* 6. Mai 1900 z Grabs; † 17. Oktober 1954 z Chur) isch en Oschtschwiizer Lehrer und Redakter gsi. De Albert Züscht isch nöd nu z St. Galle und z Davos Lehrer gsi. Er hät e Schrift useggä, wo «Was Kinder erzählen» gheisse hät. Im 1931i hät er di neu Schuelpraxis gründet und hät si useggèè, bis er gschtorben isch. Dr Züst isch schynts en Ahänger gsi vo der gmässigte Chlyschrybig. Vil anderi Lehrer händ für em Züst sini Fachziitschrift gschribe. Die isch näbe der eltere Ziitschrift Schweizer Schule bald wiitume verbräitet gsi. So hät er als Redakter zäme mit sine Mitarbäiter d Entwicklig von ere chinderfrüntliche Erziigs- und Unterichtspraxis entschäidend chöne beiflusse. Nach zwäi Hirntumor-Operazione isch sis Läbe langsam verlosche, und er isch ame Sunntig im Kantonsspital z Chur gschtorbe. S Heft hät sini Frau wiitergfüert. Si isch scho vorane sini ängscht Mitarbäiteri gsi. Als Redakter hät si de Theo Marthaler, en Sekundarlehrer us Züri, chöne güne. Was Kinder erzählen. Abschnitte aus Schülertagebüchern. Gesammelt und herausgegeben von Albert Züst. Für Kinder im Alter von 8-12 Jahren und für die Hand des Lehrers. Zeichnungen von Hans Witzig. Fehr'sche Buchhandlung, St. Gallen. Die Neue Schulpraxis, i: Schweizerische Lehrerzeitung
Dr Hans Albrecht Bethe (* 2. Juli 1906 z Stroossburg; † 6. Merz 2005 z Ithaca, Nöi York) isch e dütsch-amerikanische Füsiker und Nobelbriisdreeger für Füsik (1967) gsi. Er isch e Pionier bi dr Aawändig vo dr Kwantemechanik uf de verschiidenste Gebiet vo dr Füsik gsi. Dr Bethe het in dr Festkörperfüsik aagfange und 1929 über d Energiiniwoo vom ene Atom in Kristall gschriibe (Kristallfäldtheorii), 1930 het er d Brämsig vo Elektrone in Materie erforscht, was braktischi Aawändige z. B. für Detektore het, 1931 d Spinwälle in äinere Dimension, won er mit em Bethe-Aasatz glöst het, 1933 e Monografii uusegee über d Elektronetheorii vo de Metall, 1934 het er d Brämsstraalig vo relativistische Elektrone undersuecht, ere früeje Aawändig vo dr Kwanteelektrodünamik (QED), und 1935 s zwäidimensionale Isingmodäll (order-disorder transition). Wääred em Zwäte Wältchrieg het dr Bethe, wo 1933 vor de Nazi us Dütschland het müesse flüchte, am Manhattan-Projekt gschafft, wo z Los Alamos die erste Atombombe entwigglet het. Vo 1943 bis 1946 isch er dört Diräkter vo dr Abdäilig für Theoretischi Füsik gsi. 1947 het dr Hans Bethe die as erste d Lamb-Verschiebig vo de Spektrallinie vom Wasserstoff in ere erste grobe nit-relatiwistische Nööcherig vo dr Kwanteelektrodünamik erklärt, und eso
Dr Phineas Taylor Barnum (* 5. Juli 1810 z Bethel, Connecticut; † 7. April 1891 z Bridgeport, Connecticut) isch e US-amerikanische Undernähmer, Zirkuspionier und Politiker gsi. Dr P. T. Barnum hät im Johr 1841 s American Museum z New York öbernoo und häts zu aim vo de gröschte Underhaltigsspektakel vom 19. Johrhundert usbaut. I däre Usstellig häts e grossi Aasammlig vo allem gha, wo irgendwie interessant oder kurios gsi isch. Zu sim Erfolg hät em sis Talänt gholfe, alles guet z inszeniere, zäme mit ere offensive Öffentlichkaitsarbet. Jede neu Programmpunkt isch intensiv mit Plakat und i Zytige als „Sensation“ beworbe worde. Vo 1865 bis 1866 und au vo 1877 bis 1879 hät de Barnum em Repräsentantehuus vo Cennecticut aaghört. Vo 1875 bis 1876 isch er au no Bürgermaischter vo Bridgeport gsii. Er hät 1867 versuecht för d Republikaner in Kongräss z choo. Dodebii isch er aber a sim Cousin William Henry Barnum gschitteret, wo för d Demokrate kandidiert hät. 1885 hät dr Barnum gmeinsam mit em James Anthony Bailey, de Zirkus Barnum and Bailey gründet. Commons: Phineas Taylor Barnum – Sammlig vo Multimediadateie Läbesgschicht vom P. T. Barnum uf circus-weltweit.de
47.6924333333338.6268333333333Koordinate: 47° 41′ 33″ N, 8° 37′ 37″ O; CH1903: 689202 / 283099 f1 D Rhybrugg Schaffuusè–Flurlingè isch è Strõssèbrugg, wo i dè Schwiz dè Hochrhy übberquert un im Zuug vo dè Gründenstrõss d Stadt Schaffuusè mit dè Gmeind Flurlingè im Kanton Züri vobindet. D Brugg hèt èn Faarschtreifè Richtig Flurlingè, zwei Faarschtreifè Richtig Schaffuusè un uff dè Oschtsitè è Trottoir un èn Velowäg. Diè èrscht Rhybrugg zwǜschè Schaffuusè un Flurlingè isch im Johr 1860 als 2,4 Meter breitè Holzschteeg für lychtè Vokeer zwǜschè dè Gebäude vo dè Zieglerschè Donwarèfabrik entschtandè. D Bauköschten hèn 15'000 Frankè bedrait un sin durch öffentlichi un brivati Bydrääg uffbrocht worrè. D Uffwèndig für dè Unterhalt vom Bauwärch hèt nõch dè Yrichtig von èm Unterhaltsfond mit 4'000 Frankè d Donwarèfabrik uffbrocht. Nõchdèmm 1915 vodraaglich au dè Gebruuch vo dè Brugg durch d Fuurwärch mit èrè Massè vo bis zu zwei Tonnè zuèglõ worrè isch, hèt sich dè Kanton Schaffuusè un dè Kanton Züri am wachsendè Unterhaaltsuffwand beteiligèt. D Köschtè von èrè im Johr 1930 aaschtehendè, grösserè Inschtandsetzig isch mit 60'000 Frankè voaaschlaat worrè un hèt schlièsslich 1936 zuè nèrè komplèttè Übbernaam vom Bauwärch durch diè beidè Kantön gfüürt. Uffgrund vo dè Baufälligkeit vum Steeg isch
Dr Max Bense (* 7. Februar 1910 z Stroossburg; † 29. April 1990 z Stuttgart) isch e dütsche Filosoof, Schriftsteller und Publizist gsi. Er het sich mit sine Aarbäite zur Wüsseschaftstheorii, Logik, Esthetik und Semiotik e Naame gmacht. Si Dänke verbindet d Naturwüsseschafte, d Kunst und d Filosofii under ere gmäinsame Perspektive und verfolgt e Definizion vo Razionalidäät, wo als existentielle Razionalismus brobiert, d Drennig zwüschen em gäistes- und em naturwüsseschaftlige Dänke ufzhebe. Raum und Ich. Eine Philosophie über den Raum. Luken & Luken, Berlin 1934 Aufstand des Geistes. Eine Verteidigung der Erkenntnis. Deutsche Verlags-Anstalt, Stuttgart 1935 Anti-Klages oder Von der Würde des Menschen. Widerstandsverlag (Anna Niekisch), Berlin 1937 Kierkegaard-Brevier. Insel, Leipzig 1937 Quantenmechanik und Daseinsrelativität. Eine Untersuchung über die Prinzipien der Quantenmechanik und ihre Beziehung zu Schelers Lehre von der Daseinsrelativität der Gegenstandsarten. Welzel, Köln 1938 Vom Wesen deutscher Denker oder Zwischen Kritik und Imperativ. Oldenbourg, München/Berlin 1938 Die abendländische Leidenschaft oder Zur Kritik der Existenz. Oldenbourg, München/Berlin 1938 Geist der Mathematik. Abschnitte aus der Philosophie der Arithmetik und Geometrie. Oldenbourg, Münche/Berlin 1939 Aus der Philosophie der Gegenwart. Staufen, Köln 1940 Einleitung in die Philosophie. Eine Einübung des Geistes. Oldenbourg, Münche 1941 Sören Kierkegaard. Leben im Geist. Hoffmann und
47.6920305555568.6255166666667Koordinate: 47° 41′ 31″ N, 8° 37′ 32″ O; CH1903: 689104 / 283053 f1 D Rhybrugg N4 isch è Schrägseilbrugg, wo i dè Schwiz zwǜschè Schaffuusè un Flurlingè dè Hochrhy übberquert. D Strõssèbrugg mit drei Faarbaanè un beidsitigè Standschtreifè stammt uss èm Johr 1995. Well d Umbenamsig vo dè Nationalschtrõssè in Autobaanè èrscht ei Johr spôter, 1996, übber d Bünni gangè isch, hèt mò d Brugg Rhybrugg N4 dauft. Sit dè Autobaan-Umbenamsig müèsst si abber korrekterwys Rhybrugg A4 heissè, Si füürt d schwizer Autobaan A4 vom Zürcher Wyland im Südè übber dè Stròm i s weschtliche Stadtgebièt vo Schaffuusè un lyt zwǜschè dè südlichè Cholfirschtdunnel un dè nördlichè Aaschlussschtell Schaffuusè Süd. Bsunderheitè vo dèrrè Brugg git s bi dè beidsitigè Aaschlüss, welli jewyls durch èn Tunnel vo dè beidè Widderlager witerfüürèd, un bi dè Aaschlussschtell, wo uff beidè Rhysitè deilwys durch èn Dunnel füürèd. D A 4 volauft uff sèllèm Abschnitt abwechselnd durch Dunnel, übber è Brugg und widder durch èn Dunnel, è Bauwys, wiè mò normalerwys nu i dè Alpè aadrifft. Èrschti Übberlegigè zuè nèm Aaschluss vo Schaffuusè a s Nationalstrõssènetz hèt s Aafang vo dè 1960er Johr gää. Dè Kanton Schaffuusè hèt dõdeby è immissionsarmi Trassè mit ènèrè
D Esthetik (vo altgriechisch αἴσθησις aísthēsis „Woornäämig“, „Empfindig“) isch bis zum 19. Joorhundert vor allem d Leer vo dr woornäämbare Schöönhäit gsi, vo Gsetzmäässigkäite und Harmonie in dr Natur und dr Kunst. Esthetik bedütet wörtlig: Leer vo dr Woornäämig bzw. vom sinnlige Aaluege. Esthetisch isch also alles, was unseri Sinn bewegt, wemm mr s aaluege: Schöns, Hässligs, Aagnääms und Unagnääms. D Leer, wo sich nume mit schöne Sache beschäftigt, häisst Kallistik. In dr Umgangssprooch wird dr Usdruck esthetisch hüte mäistens as Sünonüüm für schöön, gschmackvoll oder aasprächend verwändet. In dr Wüsseschaft bezäichnet dr Begriff d gsamti Palette vo Äigeschafte, wo drüber entschäide, wie d Lüt Gegeständ, wo si woornääme, bewärte. In dr Filosofii wird s Wort vilmol andersch brucht. Esthetik bezäichnet dört äntwäder d Theorii vo dr sinnlige Woornäämig allgemäin und nit nume vo Kunst, oder aber e filosofischi (oder öbbe soziologischi) Theorii vo Kunst bzw. Disäin. Es git Uffassige, bsundrigs die wo im Immanuel Kant folge, ass über esthetischi Bewärtige nit äifach räin subjektivi Kategorie wie „schöön“ und „hässlig“ entschäide, wo mä wäge bestimmte Äigeschafte em Gegestand zueschribt. Entschäidend sig d Art und Wiis vo dr Sinnligkäit oder Sinnhaftigkäit. Anderi (semiotischi) esthetischi Theorie bedoone, ass grad die nume im
Blafelde ischt a Gmoed em Landkroes Hall en Bade-Wirttebärg. D Gmoed hot 5421 Eiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Blafelde leit auf dr Haulauer Ebene. D Nochbergmoede vo Blafelde send Mulfingen, Schrozberg, Rothenburg ob der Tauber, Rot am See, Gerabronn ond Langenburg. Vo dr Gmarkong send 68,2 % Landwirtschaftsfleche, 20,6 % Wald, 10,1 % Sidlongsfleche ond 1,1 % sonschtiche Fleche. Zua Blafelde gheret d Ortsdoel Billingsbach, Blaufelden, Gammesfeld, Herrentierbach, Wiesenbach ond Wittenweiler. Blafelde ischt zom erschte Mol gnennt worda em Johr 1157. Blafelde ghert zua koem Verwaltongsverband. D Schuldese vo Blafelde ischt d Petra Weber. Ergäbnis vo de Landdagswahla seid 2006: 1 2006: WASG, seid 2011: Die Linke Dr Dialekt vo Blafelde ghert zom Oschtfränkisch Commons: Blaufelden – Sammlig vo Multimediadateie www.blaufelden.de Statistisches Landesamt Baden-Württemberg – Bevölkerung nach Nationalität und Geschlecht am 31. Dezember 2022 (CSV-Datei). Statistisches Bundesamt: Bodenfläche nach Art der tatsächlichen Nutzung - Stichtag 31.12. - regionale Tiefe: Gemeinden, Samt-/Verbandsgemeinden (bis 2011) Statistisches Landesamt Baden-Württemberg: Landtagswahl (Memento vom 7. Juli 2019 im Internet Archive) Normdate: GND: 4007069-4 | VIAF: 242061886
Dr Charles Eugène Vicomte de Foucauld (dt. au Brueder Karl vo Jesus) (* 15. Septämber 1858 z Stroossburg; † 1. Dezämber 1916 z Tamanrasset, Algerie) isch e französische Forscher, Armeeoffizier, Briester, Mönch und Eremit gsi. Er isch im Zämmehang mit em Erste Wältchrieg vor sinere Klause vo Senussi ermordet worde. Am 13. Novämber 2005 ische er vom Bapst Benedikt XVI. seliggsproche worde. Dr Foucauld het sich 1883 as russische Juud verchläidet zum Marokko, wo denn zu Mol für Christe verbote gsi isch, go z erforsche. Er isch witer in Süde gräist, und het die erste Landcharte vom Atlas-Gebirg gmacht. 1914 isch er as Äisiidler ins Ahaggar-Gebirg go lääbe. Er het Tamascheq, d Sprooch vo de Tuareg gleert, e 2'000 Site dicks Tamascheq-Wörterbuech gschriibe und Gedicht und Fable vo de Tuareg gsammlet. Noch sim Dood si elf Ordensgmäinschafte und acht witeri Gmäinschafte und Sekularinstitut gründet worde, wo sich uf e Charles de Foucauld berüeft häi. Reconnaissance au Maroc 1883–1884. Bariis 1888, 2 Bänd. Nöiuflaag Bariis 1995 ISBN 2-7307-0262-8 Chants touaregs. Recueillis et traduits par C. de. Foucauld. Hrsg. Dominique Casajus, Paris 1997. [1] Dictionnaire touareg-francais. René Basset (Hrsg.) Paris 1951–52, 4 Bände mit Anatole de Calassanti-Motylinski: Textes touaregs en prose. René
Braunschbach ischt a Gmoed em Landkroes Hall en Bade-Wirttebärg. D Gmoed hot 2574 Eiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Braunschbach leit em Kochertal, rond zeh Kilometer nordeschtlich vo Schwäbisch Hall. D Nochbergmoede vo Braunschbach send Künzelsau, Langenburg, Wolpertshausen, Schwäbisch Hall, Untermünkheim ond Kupferzell. Vo dr Gmarkong send 58 % Landwirtschaftsfleche, 30,9 % Wald, 8,7 % Sidlongsfleche ond 2,5 % sonschtiche Fleche. Zua Braunschbach gheret d Ortsdoel Arnsdorf, Braunsbach, Döttingen, Geislingen am Kocher, Jungholzhausen, Orlach ond Steinkirchen. D heitich Gmoed ischt entstanda am 1. Februar 1972 durch dr Zammaschluss vo Arnsdorf, Braunsbach, Döttingen, Geislingen am Kocher, Jungholzhausen, Orlach ond Steinkirchen. Braunschbach hot sich mit Untermünkheim zom a Gmoedverwaltongsverbdand zammagschlossa. Dr Schuldes vo Braunschbach ischt dr Frank Harsch. Ergäbnis vo de Landdagswahla seid 2006: 1 2006: WASG, seid 2011: Die Linke Dr Dialekt vo Braunschbach ghert zom Oschtfränkisch Commons: Braunsbach – Sammlig vo Multimediadateie www.braunsbach.de Statistisches Landesamt Baden-Württemberg – Bevölkerung nach Nationalität und Geschlecht am 31. Dezember 2022 (CSV-Datei). Statistisches Bundesamt: Bodenfläche nach Art der tatsächlichen Nutzung - Stichtag 31.12. - regionale Tiefe: Gemeinden, Samt-/Verbandsgemeinden (bis 2011) Statistisches Landesamt Baden-Württemberg: Landtagswahl (Memento vom 7. Juli 2019 im Internet Archive) Normdate: GND: 4008062-6 | VIAF: 246502013
Dann ischt a Gmoed em Landkroes Hall en Bade-Wirttebärg. D Gmoed hot 3067 Eiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Dann leit em Dal vo dr Bihler, rond 15 Kilometer sideschtlich vo Schwäbisch Hall. D Nochbergmoede vo Dann send Obersontheim, Frankenhardt, Rosenberg ond Bühlerzell. Vo dr Gmarkong send 59,8 % Landwirtschaftsfleche, 29 % Wald, 9,9 % Sidlongsfleche ond 1,3 % sonschtiche Fleche. Zua Dann gheret s gleichnamig Dorf, d Weiler Blashof, Fronrot, Halden, Hettensberg, Heuhof, Kottspiel, Vetterhöfe, s Schloss Tannenburg, dr Hof Himmelreich ond d Wohnblätz Avenmühle, Fallhaus, Kreidelhaus, Niedermühle, Tannberghalden ond Weidenmühle. Dann ischt zom erschte Mol gnennt worda em Johr 1227. Dann hot sich mit Bühlerzell ond Obersontheim zom a Gmoedverwaltongsverbdand zammagschlossa. Dr Schuldes vo Dann ischt dr Michael Dambacher. Ergäbnis vo de Landdagswahla seid 2006: 1 2006: WASG, seid 2011: Die Linke Dr Dialekt vo Dann ghert zom Schwäbisch Commons: Bühlertann – Sammlig vo Multimediadateie www.buehlertann.de Statistisches Landesamt Baden-Württemberg – Bevölkerung nach Nationalität und Geschlecht am 31. Dezember 2022 (CSV-Datei). Statistisches Bundesamt: Bodenfläche nach Art der tatsächlichen Nutzung - Stichtag 31.12. - regionale Tiefe: Gemeinden, Samt-/Verbandsgemeinden (bis 2011) Statistisches Landesamt Baden-Württemberg: Landtagswahl (Memento vom 7. Juli 2019 im Internet Archive) Normdate: GND: 7523090-2 | VIAF: 241896388
Zäll ischt a Gmoed em Landkroes Hall en Bade-Wirttebärg. D Gmoed hot 2127 Eiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Zäll leit em Dal vo dr BihlerBühlerzell liegt im Tal der Bühler, rond 18 Kilometer sideschtlich vo Schwäbisch Hall. D Nochbergmoede vo Zäll send Bühlertann, Rosenberg, Adelmannsfelden, Sulzbach-Laufen ond Obersontheim. Vo dr Gmarkong send 37,7 % Landwirtschaftsfleche, 55,9 % Wald, 5,8 % Sidlongsfleche ond 0,7 % sonschtiche Fleche. Zua Zäll gheret d Ortsdoel Bühlerzell ond Geifertshofen. Zäll ischt zom erschte Mol gnennt worda em Johr 1359, Geifertshofen 1085. Zäll hot sich mit Bühlertann ond Obersontheim zom a Gmoedverwaltongsverbdand zammagschlossa. Dr Schuldes vo Zäll ischt dr Thomas Botschek. Ergäbnis vo de Landdagswahla seid 2006: 1 2006: WASG, seid 2011: Die Linke Dr Dialekt vo Zäll ghert zom Schwäbisch Commons: Bühlerzell – Sammlig vo Multimediadateie www.buehlerzell.de Statistisches Landesamt Baden-Württemberg – Bevölkerung nach Nationalität und Geschlecht am 31. Dezember 2022 (CSV-Datei). Statistisches Bundesamt: Bodenfläche nach Art der tatsächlichen Nutzung - Stichtag 31.12. - regionale Tiefe: Gemeinden, Samt-/Verbandsgemeinden (bis 2011) Statistisches Landesamt Baden-Württemberg: Landtagswahl (Memento vom 7. Juli 2019 im Internet Archive) Normdate: GND: 4223829-8 | VIAF: 151926679
Craalse ischt a Stadt em Landkroes Hall en Bade-Wirttebärg. D Stadt hot 35.760 Eiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Craalse leit an dr Jagscht, am Fuaß vo dr „Craalsemer Hardt“. D Nochbergmoede vo Craalse send Satteldorf, Kreßberg, Fichtenau, Stimpfach, Frankenhardt, Vellberg, Ilshofen ond Kirchberg an der Jagst. Vo dr Gmarkong send 56,3 % Landwirtschaftsfleche, 24,5 % Wald, 17,9 % Sidlongsfleche ond 1,3 % sonschtiche Fleche. Zua Craalse gheret d Stadtdoel Crailsheim, Beuerlbach, Goldbach, Jagstheim, Onolzheim, Roßfeld, Tiefenbach, Triensbach ond Westgartshausen. Craalse ischt zom erschte Mol gnennt worda em Johr 1136 als Cröwelsheim. Craalse hot mit dr Gmoede Frankenhardt, Satteldorf ond Stimpfach a Verwaltonsgmoeschaft vereibart. Dr OberSchuldes vo Craalse ischt dr Christoph Grimmer. Ergäbnis vo de Landdagswahla seid 2006: 1 2006: WASG, seid 2011: Die Linke Dr Dialekt vo Craalse ghert zom Oschtfränkisch Commons: Crailsheim – Sammlig vo Multimediadateie www.crailsheim.de Statistisches Landesamt Baden-Württemberg – Bevölkerung nach Nationalität und Geschlecht am 31. Dezember 2022 (CSV-Datei). Statistisches Bundesamt: Bodenfläche nach Art der tatsächlichen Nutzung - Stichtag 31.12. - regionale Tiefe: Gemeinden, Samt-/Verbandsgemeinden (bis 2011) Statistisches Landesamt Baden-Württemberg: Landtagswahl (Memento vom 7. Juli 2019 im Internet Archive) Normdate: GND: 4010676-7 | LCCN: n84112531 | VIAF: 235874259