rlitschk/wikidir huggingface dataset:
D Eliana Burki (* 13. Septämber 1983 z Fäubrunne, Kanton Soledurn; † 24. April 2023) isch e Schwyzer Musikeri gsii. Si het dr Uusdruck „Funky Swiss Alphorn“ fir s Alphorn in Funk-, Pop- un Jazz-Lieder bruucht. D Eliana Burki het Alphorn gspiilt, syter ass si sechs Johr alt gsii isch. Ain vu ihre erschte effetlige Ufdritt het si as Nyynjehrigi am nordweschtschwyzerische Jodlerfescht z Schönewerd ghaa. Wel ere s draditionäll Due um s Alphorn nit gfalle het, het si nit in ere Draacht gspiilt, wie s sunscht gängig gsii isch. As Teenager het si ihri Vorlieb fir Blues- un Jazz-Kompositionen entdeckt. Mit 16 Johr het si ihri Uusbildig zur Diermedizinische Fachaagstellte (TPA) abbroche. Si het Klavier un Gsang an dr Basler Musikhochschule studiert, wel s kai Fächer mit em Alphorn gee het. Zwischedure het d Burki als mit verschidene Orcheschter klassischi Alphorn-Konzärt as Solischti gspiilt. Näben ihre Arbet as Musikeri het d Eliana Burki in ere Chinderklinik z Tafaas as freii Musiktheraputi gschafft. Mit ihrem Alphorn-Unterricht het si Chinder ghulfe, wu an Mukoviszidose lyyde. D Schnuuftächnik, wu si bruucht het, isch fir d Chinder hailsam gsii. D Eliana un ihri Band sin wältwyt buecht fir Ufdritt buecht woore. Bsunderi Ufdritt
Dr Antoninus Pius (* 19. Septämber 86 bi Lanuvium; † 7. Merz 161 bi Lanuvium) isch vom 10. Juli 138 bis zu sim Dood dr Kaiser vo Rom gsi. Er isch dr viert vo de säggs Adoptivkaiser gsi und dr Gründer vo dr Antoninische Dünastii. Si Geburtsnaame isch Titus Aurelius Fulvus Boionius Arrius Antoninus gsi. As Kaiser het er sich Titus Aelius Hadrianus Antoninus Augustus Pius gnennt. D Familie vom Antoninus het z Nemausus im südliche Gallie gläbt; das isch hütt d Stadt Nîmes. Bi de Römer isch das im Gebiet vo dr Provinz Gallia Narbonensis gsi. Er het z Rom e Karriere als Senator gmacht und isch ane 135 Prokonusl vo dr Provinz Asie gsi. Öpe im Joor 110 het er d Annia Galeria Faustina ghürootet. Z Britannie het er die nördligi Gränze hundertsächzg Kilometer uf Norde verläit; das isch dr Antoninuswall, wo me hütt no d Räschte drvo gseht. Und in Obergermanie het er dr Limes im Joor 159 um 25 bis 30 Kilometer gege Oste verschoobe. Im Oste sind sich gege s Ändi vo sinere Regierigszit Spannige mit de Parther entstande; aber erst noch sim Dood isch dr Chrieg usbroche. Es het zwar Unrueje und chliineri Komflikt
Gdynia ([ˈgdɨɲa] dytsch Gdingen, kaschubisch Gdiniô) isch e Hafestadt z Polen an dr Danziger Bucht. Si bildet in dr Wojewodschaft Pommern mit dr greschte Stadt Gdańsk (dt. Danzig) un em chlainere Sopot (dt. Zoppot) d Wirtschaftsregion Trójmiasto. D Sidlig isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1253 as Gdina. S Stadträcht het si im Johr 1926 iberchuu- Di wichtigscht Hafestadt vu dr Zwoote Polnische Republik isch in dr 1930er Johr mit iber 100.000 Yywohner zur Großstadt wore. Im Zweete Wältchrieg isch Gdingen, wu dertemol Gotenhafen gnännt woren isch, as wichtige Stitzpunkt vu dr dytsche Chriegsmarine dur britischi un US-amerikanischi Luftaagriff stark verwieschtet wore. Hite stoht Gdynia mit iber 250.000 Yywohner (Volkszellig 2002) uf Platz 12 vu dr greschte Stedt vu Polen. Gdynia isch Hauptquartier vu dr Chriegsmarine vu dr Republik Polen un het mit dr Chriegsmarineakademy (Akademia Marynarki Wojennej) un dr zivile Seefahrt-Akademy (Akademia Morska) zwoo nautischi Hochschuele. S grescht Unternämme isch di 1922 grindet Werft Gdynia AG Schauplatz vum Arbaiterufstand vu 1970. Commons: Gdynia – Sammlig vo Multimediadateie Offiziälli Websyte vu dr Stadt Normdate: GND: 2011183-6 | LCCN: n80118368 | SUDOC/IdRef: 152203559 | VIAF: 162109487 Referänz-Fähler: Uugiltige <ref>-Tag; s isch kei Täxt fir s Ref mit em Name L_ludnosc_stan_struktura_31-12-2020
D Zirkumzision (vo lat. circumcisio „Beschniidig“), au männligi Beschniidig, isch s Abschniide vo dr männlichen Vorhut, däilwiis oder vollständig. Si ghört zu de hüfigste körperlige Iigriff, wo uf dr ganze Wält gmacht wärde. Dr Grund für d Zirkumzision isch mäistens religiös und kulturell, e medizinische Indikazion isch sälte. Gegewärtig si schetzigswiis zwüsche 25 % und 33 % vo dr männlige Wältbevölkerig beschnitte. D Beschniidig vo gsunde Chinder am achte Läbensdaag gältet im Juudedum as e göttligs Gebot. Dr Koran erwäänt si nit usdrücklig. Si isch aber in islamisch brägte Länder as Sunna wit verbräitet und wird im Chinds- oder Jugendalter duregfüert. In de USA isch d Beschniidig im Buschialter bis vor wenige Joorzäänt wit verbräitet gsi; denn isch d Beschniidigskwote aber zrugggange. 2010 het mä sä bi 77 % vo de Buebe gmacht. Es git Gsellschafte, wo d Beschniidig en Iniziazionsritual isch, d Ufnaam vom Jugendlige in d Gmäinschaft vo de erwaggsene Manne sümbolisiert. D Zirkumzision isch äini vo meerere Behandligsmögligkäite, wo zum Bischbil bi schwere Forme vo dr pathologische Fimose as indiziert gältet, wenn abderi Behandlige kä Erfolg verspräche oder ooni Häiligserfolg bliibe si. D Zirkumzision isch umstritte, aber mä cha d Diskussion drüber nid vergliiche mit dr uniwerselle
Ibrahim Ferrer (* 20. Februar 1927 in San Luís bi Santiago de Cuba; † 6. August 2005 in Havanna) isch an kubanischa Musika gsi, wo ma vor allem als Bolero-Sänga kennt. Ferrer isch am 20. Februar 1927 bi Santiago de Cuba inam Nachtclub uf d Wealt ko. Sine Muatta isch gschtorba wie na zwölfe gsi isch, drum hot a vo döt a weg uf da Schtroß singa müassa zum Geald vadiana. A johr schpäta hot a mit sinem Cousin d Gruppa „Jovenes del Son“ gründet. In da nägschta Johr hot a in viela vaschiedena Gruppana gschpiilt und bald amol hot ean s ganze Land kennt. 1953 hot a in Pacho Alonsos Guppa schpielt und isch mit deanna 1959 in d Hauptschtadt Havanna züglt. 1999 isch a mit m Film Buena Vista Social Club in da ganza Wealt berühmt wora. Wim Wenders hot nämle an Doku dräht üba kubanische Musika, wo zäm dia Platta „Buena Vista Social Club“ ufgno hond und 1998 an Grammy dafüa kriagt hond. Bi deana Musika isch o Ibrahim Ferrer dabei gsi. O sis Solo-Album „A Toda Cuba le Gusta“ isch für an Grammy nominiert gsi. 2004 hot a denn für sis Album „Buenos Hermanos“ den Grammy
Dr Dieter Wiesmann (* 5. Mai 1939 z Schaffuuse; † 23. Septämber 2015 ebedert) isch e Schwyzer Liedermacher un Apeteeker gsii. Dr Dieter Wiesmann isch Pfadfinder gsii un isch no dr Matura Apeteeker wore. Scho in syre Studiezyt het er bim Schwyzer Färnseh as Moderator un Redakteur gschafft. Unter anderem het er Gschichte fir s Chinderfärnsehprogramm synchronisiert un iberschafft. Derzue het er bim Radio gschafft. Anne 1983 isch er Mitgrinder vum Schaffuuser Lokalradiosänder Radio Munot gsii. Zwische 1974 un 1999 het dr Dieter Wiesmann iber 2000 Kunzärt gee un het elf Albe uusebrocht. Anne 1980 het er e Tournee im erschte Yysebahntheater vu dr Wält gmacht. 1989 het er e Guldeni Schallplatte fir s Chinderlieder-Album Matthias iberchuu. Produziert woren isch s vum Reinhard Mey. Sy Karriere as Chansonnier het dr Wiesmann scho anne 1999 ufgee. Sy baide letschte Kunzärt het er aber zue sym 65. Geburtsdag am 5. un 12. Mai 2004 im Stadttheater Schaffuuse gee. Im Hauptbruef isch er Mitinhaber vu dr Zäntralapethek z Nöühuuse gsii. Zämme mit sym Gscheftspartner Patrick Gschwend het er 15 Mitarbeiterinne bscheftigt. Dr Dieter Wiesmann het z Züri gwohnt un isch z Nüüfere haimetbrächtigt gsii. Dr Wiesmann het iber hundert Lieder gschribe, fascht alli
Dr Theodosius II. (middelgriech. Θεοδόσιος Β’, * 10. April 401 z Konstantinopel; † 28. Juli 450), isch vo 408 bis zu sim Dood dr oströmisch Kaiser gsi. Er isch dr äinzig Soon vo dr Aelia Eudoxia und vom Arcadius gsi. Im Codex Theodosianus het er d Gsetz und Verfüegige vo de römische Kaiser sit 312 lo sammle. Dr Theodosius het zwar d Häide und d Juude as Persone gschützt, het aber iiri Religione bekämpft. 426 het er s Zeushäiligdum z Olympia zuedoo, wo scho si Groossvater die Olympische Spiil dört offiziell verbote gha het. De Juude het er verbote, Synagoge z baue, het 415 dr letscht jüdisch Patriarch, dr Gamaliel VI., abgsetzt und het s 438 gsetzlig gmacht, us Synagoge Chille z mache. Jüdischi Richder häi nid über Christe döfe richde und Juude häi käni christlige Sklave döfe ha. Dr Komflikt mit em Sassanideriich het zu zwai Chrieg gfüert. Der ersti het 422 mit eme Friidensverdrag gändet. Dr zwäit isch 441 umegsi, wo d Römer dr Dribut wider häi afo zaale. D Hunne häi Ostrom uf em Balkan aagriffe. 447 häi d Oströmer noch ere Schwere Niiderlag em Attila hoochi Dribut müesse zaale. John B. Bury: History of the Later
Dr Caracalla (* 4. April 188 z Lugdunum, im hütige Lyon; † 8. April 217 in Mesopotamie) isch vo 211 bis zu sim Dood römische Kaiser gsi. Si offizielle Kaisernaame isch Marcus Aurelius Severus Antoninus gsi. „Caracálla“ isch nume e Spitznaame gsi, vo vo sim Kabuzemantel cho isch. Im Caracalla si Vater Septimius Severus, wo die severischi Dünastii gründet het, het en 197 zum Mitherrscher erhoobe. Noch em Dood vom Vater am 4. Februar 211 isch er zämme mit sim jüngere Brueder Geta dr Noochfolger worde. Scho im Dezämber 211 het er dr Geta lo umbringe. Denn het er z Rom e groosses Massaker an de Aahänger vom Geta aagstellt und het vo denn aa as Eläiherrscher regiert. Dr Caracalla het sich vor allem um militärischi Belang kümmeret und d Soldate begünstiget. Das het au scho si Vater eso gmacht, und het schliesslig zu de Soldatekäiser gfüert. Er isch gege jedi Opposizion seer brutal vorgange und isch dorum vo dr zitgenössische senatorische Gschichtsschriibig seer negativ beurdäilt worde. Bi de Soldaten hingege isch er seer beliebt gsi, au noch sim Dood. Won er e Fäldzug gege d Parther vorberäitet het, isch dr Caracalla von ere chliine Grubbe vo Verschwörern us persönlige
Dr Right Livelihood Award (RLA, änglisch fir Pryys fir di richtig Lääbeswyys), vylmol Alternative Nobelpryys gnännt, isch e Uuszaichnig „fir d Gstaltig vun ere bessere Wält“. Är wird all Johr im Dezämber vu dr Stiftig Right Livelihood Award Foundation vergee un dur Spände finanziert. Dr Name Alternative Nobelpryys isch in dr erschte Johr vum Bryys entstande, isch aber nit di offiziäll Bezaichnig vum Pryys un wird vu dr Stiftig nume in Aafierigszaiche bruucht. En inschtitutionälli Verbindig vum Pryys zum Nobelpryys git s nit. Dr Pryys isch anne 1980 vum schwedisch-dytsche Philatelischt Jakob von Uexküll in s Lääbe gruefe wore. Är het dr Nobelstiftg vorgschlaa ghaa, ass no zwee Nobelpryys sotte gstiftet wäre, ain fir Ekology un ain fir d Iberwindig vu dr Armuet. Wel d Nobelstiftig dää Vorschlag abglähnt het, het dr von Uexküll derno sälber ne Pryys un aigeni Stiftig grindet. To Make the Earth a Decent Place for All Its People / Macht die Erde zu einem würdigen Ort für alle. Right Livelihood laureates call for radical reforms; conference report „20 Years Right Livelihood Award“, Salzburg 1999 [29. Mai 1999 bis 2. Juni 1999, Salzburg, Bildungshaus St. Virgil], Tauriska, Neukirchen am Grossvenediger 2000, ISBN 3-901257-15-2 (deutsch und englisch).
Danzig, polnisch Gdańsk, isch e Hafestadt z Polen. Si bildet in dr Wojewodschaft Pommern mit dr greschte Stadt Gdynia un em chlainere Sopot (dt. Zoppot) d Wirtschaftsregion Trójmiasto. Astana – Kasachstan Breme – Dytschland Bytów – Pole Cleveland – USA Kaliningrad – Russland Kalmar – Schwede Marseille – Frankrich Nizza – Frankrich Odessa – Ukraine Rotterdam – Niderland Sefton – Vereinigts Königriich Sankt Petersburg – Russland Vilnius – Litaue Turku – Finnland Udo Arnold: Danzig: sein Platz in Vergangenheit und Gegenwart. Warschau, Lüneburg 1998, ISBN 3-932267-07-9. Frank Fischer: Danzig. Die zerbrochene Stadt. Propyläen Verlag, Berlin 2006, ISBN 978-3-549-07204-2. Peter Oliver Loew: Danzig. Biographie einer Stadt. Verlag C.H. Beck, München 2011, ISBN 978-3-406-60587-1 Peter Oliver Loew: Literarischer Reiseführer Danzig. Deutsches Kulturforum östliches Europa, Potsdam 2009, ISBN 978-3-936168-43-3. Peter Oliver Loew: Danzig und seine Vergangenheit 1793–1997. Die Geschichtskultur einer Stadt zwischen Deutschland und Polen (Einzelveröffentlichungen des DHI Wahrschau, 9), Osnabrück 2003, ISBN 3-929759-73-X (Volltext online) Dieter Schenk: Danzig 1930–1945. Das Ende einer freien Stadt. Links, Berlin 2013, ISBN 978-3-86153-737-3. Commons: Gdańsk – Sammlig vo Multimediadateie Website vo dr Stadt Referänz-Fähler: Uugiltige <ref>-Tag; s isch kei Täxt fir s Ref mit em Name L_ludnosc_stan_struktura_31-12-2020 aagee wore. Population. Size and Structure by Territorial Division.
Lötschberg chan folgendes bedüte: Lötschenpass, en Gebirgspass, wo 2'690 m ü. M. liit und s Gasterntal im Bärner Oberland mit em Lötschental im Wallis verbindt. De Lötschepass werd mit em Uusdruck «Lötschberg» glychgsetzt – es git kenn Gipfel, wo so haisst (vgl. au Arlberg) Lötschbergtunnel, en 14'612 m lange Iisebahntunnel vo de BLS AG, wo sit 1913 vo Chanderstäg im Bärner Oberland noch Goppestai i s Wallis füert Lötschberg-Basistunnel, en 34,6 Kilometer lange Iisebahntunnel, wo sit 2007 zwüschet Frutige (Bärner Oberland) und Raron (Wallis) im Betriib isch Lötschberg (Schiff), en Schufelraddampfer, wo 1914 baut worden isch und als ainzigs Dampfschiff uf em Brienzersee verchehrt
Rabbi chan folgendes bedüte: Rabbi (Gelehrter), en jüdische Gleerte innerhalb vo de jüdische Tradition vo do pl. Rabbine, e Bezäichnig für die jüdische Gleerte im Alterdum Rabbiner, en Gmaindsseelsorger und Funktionsträger vo de jüdische Modärne Rabbinat, sit em Mittelalter im Heilige Römische Rych de Sitz vom Rabbiner Jehuda ha-Nasi (ca. 165–217), en Ehretitel vom e Patriarch im Altertum Rabbi (Trentino), e Gmaind im Trentino z Italie Lueg au: Rabi
Dr Eusebius vo Caesarea (* 260/64 in Palestina; † 339 oder 340 in Caesarea; altgriechisch: Εὐσέβιος ὁ Καισάρειος (Εὐσέβιος τὴς Καισάρειας), Eusebios vo Kaisareia) isch e spootantike christlige Theolog und Gschichtsschriiber gsi. Er wird as dr Vater vo dr Chillegschicht bezäichnet und zu de Chilleväter zelt. Sini wichdigste Wärk si d Chronik, d Chillegschicht und S Lääbe vom Konstantin. Dr Eusebius het Zuegang zu e Hufe Kwelle gha, wo hüt nüm erhalte si. Sini vile Zitat us ene si historisch seer wärtvoll. Er het au über das brichdet won er sälber oder Augezüüge erläbt häi. Die Beschriibige si noch hütige Maassstääb nit nöitral, aber dr Eusebius het doch brobiert, eso z schriibe, wie s bassiert isch, und er het si Material zum Däil kritisch gsichdet, au wenn er do und dört selektiv vorgange isch. Timothy D. Barnes: Constantine and Eusebius. Harvard University Press, Cambridge (Mass.) 1981, ISBN 978-0-674-16531-1. Andrew Carriker: The library of Eusebius of Caesarea. Brill, Leiden/ Boston 2003, ISBN 978-90-04-13132-3. Alden A. Mosshammer: The Chronicle of Eusebius and the Greek Chronographic Tradition. Bucknell University Press, Lewisburg PA 1979, ISBN 978-0-8387-1939-8. Clemens Scholten: Eusebius von Caesarea. In: Michaela Bauks, Klaus Koenen, Stefan Alkier (Hrsg.): Das wissenschaftliche Bibellexikon im Internet
Ar-Raqqa (arabisch الرقة‎), au ar-Raqqah, türk. Rakka, isch d Hauptstadt vom Guwernemänt ar-Raqqa am middlere Euphrat im Norde vo Sürie. Die hütigi Stadt isch am Aafang vom 20. Joorhundert gründet worde am Blatz, wo am Aafang vom 8. Joorhundert vo de Abbaside e Stadt baut worde isch. Für 2010 het mä 200'268 Iiwooner berächnet. Bevor dr sürisch Bürgerchrieg usbroche isch, häi gschetzti 277'300 Lüt dört gläbt, sitdenn si e Hufe Flüchtling drzue choo. Wo d Organisazione al-Nusra-Front und Islamische Staat (IS, früener ISIS) in dr Middi vo 2013 die Freiji Sürischi Armee us dr Stadt verdriibe häi, isch si die grössti Stadt under dr Kontrolle vo Islamiste gsi, bis 2014 d IS Mossul eroberet het. Clifford Edmund Bosworth: Historic Cities of the Islamic World. Brill, Leiden 2008, S. 440–446 Verena Daiber, Andrea Becker (Hrsg.): Raqqa III – Baudenkmäler und Paläste. Philipp von Zabern, Mainz 2004 Stefan Heidemann: Die Renaissance der Städte in Nordsyrien und Nordmesopotamien. Städtische Entwicklung und wirtschaftliche Bedingungen in ar-Raqqa und Ḥarrān von der Zeit der beduinischen Vorherrschaft bis zu den Seldschuken. Brill, Leiden 2002 Stefan Heidemann, Andrea Becker (Hrsg.): Raqqa II – Die islamische Stadt. Philipp von Zabern, Mainz 2003 Robert Hillenbrand: Eastern islamic influences in Syria:
Dr Flavius Claudius Iulianus (altgriech. Φλάβιος Κλαύδιος Ἰουλιανός; * 331 oder 332 in Konstantinopel; gstorbe am 26. Juni 363 in dr Nööchi vo Maranga am Tigris) isch vo 360 bis 363 dr römisch Kaiser gsi. In christlige Kwelle wird er au as Iulianus Apostata bezäichnet (altgriech. Ἰουλιανὸς ὁ Ἀποστάτης ‚Julian dr Apostat‘, d. h. dr Abdrünnig), wil er dr christlig Glaube ufgee het. Sälte wird er as Julian II. bezäichnet. Dr Julian isch en Änkel vom Kaiser Constantius I. gsi, e Nöwöö vom Kaiser Konstantin em Groosse und e Gusää vom Kaiser Constantius II.. Dä het en 355 zum Caesar (Underkaiser) erhoobe und iim dr Ufdraag gee, Gallie gege d Germane z verdäidige. Das het er mit vil Erfolg gmacht. Wo dr Constantius II. e Däil vo de gallische Druppe an d Ostgränze vom Riich het welle verlege, häi die im Joor 360 rebelliert und dr Julian zum Kaiser usgrüeft. Dr Constantius II. isch bald druf im Joor 361 gstorbe und so isch s nid zum ene Bürgerchrieg cho. Dr Julian het brobiert, s Christedum, wo sit em Konstantin em Groosse im Riich briwilegiert gsi isch, zruggzdränge. Er het die alti römischi, bsundrigs aber die griechischi Religion, die jüdischi Religion
Dr Ambrosius von Mailand (* 339 z Trier; † 4. April 397 z Mailand) isch e römische Politiker und e christlige Bischof gsi. Er isch äine vo de vier latiinische Chilleleerer vo dr Weschtchille in dr Spootantike gsi und het ane 1298 dr Eeretitel Chillevater überchoo. Syni elteri Schwöschter isch di häiligi Marcellina gsi. Dr Ambrosius het gegen e Arianismus kämpft, au uf em Konziil vo Aquileia, und die theodosianische Dekreet, wo im Joor 391 s Chrischtedum in dr trinitarische Form zur Staatsreligion erhobe häi, gönd woorschinlig uf sin Iifluss zrugg. Uf dr Chilleversamlig z Aquileia isch au dr Bischof Theodor vo Martinach drbii gsi. Dr Ambrosius het au Christe in Schutz gnoo, won e jüdischi Sünagooge abebrennt häi, und er het dr Kaiser Theodosius I. drzue zwunge, noch em Massaker vo Thessaloniki, wo dr Kaiser noch em Mord an sim Armeemäister Butherich befoole het, öffentlig Buess z due. Dr Ambrosius isch dr Schutzpatron vo Mailand und vo Bologna. De fide ad Gratianum De institutione virginis et S. Mariae virginitate perpetua De Nabuthe Iezraelita De officiis ministrorum De poenitentia De sacramentis De Tobia De virginibus ad Marcellinam sororem De virginitate Epistulae Exhortatio virginitatis Explanatio Symboli ad initiandos Hexaemeron Hymni Orationes
D École pour l'informatique et les techniques avancées (EPITA) esch e Technischi Hochschuel vu Le Kremlin-Bicêtre (Frànkrich). Si isch Mitgliid vo der Conférence des Grandes Ecoles und vo der IONIS Education Group. D Schuel isch im Joor 1984 gründet worde. S Studium zum Informatik-Diplomingenieur isch drei Joor lang. Jeedes Joor bildet d EPITA öbbe 250 Ingenieur us. Commons: Ecole pour l'informatique et les techniques avancées – Sammlig vo Multimediadateie www.epita.fr (frànzeesch)
D Usdrück Gottesmord (griech. theoktonia, lat. deizid) und Gottesmörder (au Christusmörder, Häilandsmörder) bezäichne in dr Gschicht vom Christedum en aagääbligi Kollektivschuld vo de Juude an dr Chrüzigung vom Jesus vo Nazaret, wo as dr Soon vo Gott aagluegt wird. Dr Begriff isch im Joor 160 entstande, wo dr Bischof Melito vo Sardes gsäit häig: „Gott isch ermordet worde.“ Dä Schuldvorwurf isch e zentrals Stereotüp vom christlige Antijudaismus. D Chille het mit em sit em 2. Joorhundert die religiösi „Verwärfig“ und „Enterbig“ vom Juudedum begründet (Substituzionstheologii) und die soziali Diskriminierig, Underdrückig und Verfolgig vo jüdische Minderhäite im Middelalter und in dr früeje Nöizit grächtfertiget. S Bild vo de Juude as „Volk vo de Gottesmörder“, wo in dr Volksfrömmikäit verankeret gsi isch, het wääsentlig drzue biidräit, ass d Juudefindlikäit e „kulturelle Kod“ in dr Gschicht vo Öiropa worde isch. Der Vorwurf vom Gottesmord het au dr modärn Antisemitismus begünstiget, wo sit öbbe 1860 entstande isch, und het zu „akute Forme vo dr Komplizeschaft“ vo de Groosschille mit dr nazionalsozialistische Juudeverfolgig biidräit so dass es mööglig worde isch, ass dr Holocaust vor allem vo christlig daufte Dääter usgfüert worde isch. D Chille häi das und anderi antijudaistischi Stereotüp noch 1945 langsam offiziell as
S Morgenblatt für gebildete Stände – schwäbisch dät mr saga: s Môrgabläddle fir de gebildete Leit, 1837 ischt seller Nama abgendret wôrra en Morgenblatt für gebildete Leser – ischt em 19. Jôhrhondert dr bedeidenschde Vrtreder vo-ma nuia Zeitschrifda-Typus mit kuldurelle Artikel gwäa. Des Môrgabläddle ischt mit-ra Ufflag vo 2.500 Exemplar (dô drvoo alloi 1.400 Abonnenda!) s fihrende litrarische Ondrhaldongs-Organ en dr erschda Hälfde vom 19. Jôhrhondert gwäa. Rausgäa hôt’s der dômôls bedeidende Vrlag vo dr Cotta’scha Vrlagsbuechhandlong en de Stedt Stuegert ond Diibenga. De erscht Ausgab ischt 1807 rauskomma, de ledscht em Jôhr 1865, emmer vo Mondag bis Samschdich. Dick isch des Bläddle et grad gwäa: s hôt bloß viir oder sechs Seida ghet. D Idee ons Konzept zo dera Zeitschrift hôt dr Vrleger Johann Friedrich Cotta ghet. Des Môrgabläddle hôt a viilfäldiga Mischong vo litrarische Artikel ghet: Reisebericht, Gedicht, Lebenserennronga, Uffsätz ibr d Bereich Litradur, Gschicht, Kunscht ond Nadurkunde. Au Rezensiona send hin ond wiider voreffentlicht wôrra. Weil fir dui Zeitschrift an Haufa dômôls scho reacht bekannde zeitgenessische Autora Artikel beigschdeiret hend, hôt se schnell an graußa Erfolg ghet. Drom hôt dr Vrlag au sei urschbrenglicha Absicht, d Beiträg anoniim zo vreffentlicha, schnell wiider vorwôrfa. Em Lauf vo ihrem
D Farisäer (hebr. peruschim, die Abgsonderete, lat. pharisæ|us, -i) si e theologischi, lääbensbraktischi und politischi Schuel im antike Juudedum gsi. Es het sä zur Zit vom zwäiten jüdische Tämpel gee und wo d Römer dä im Joor 70 n. d. Z. zerstöört häi, si si as die driibendi Chraft im rabbinische Juudedum die äinzigi bedütende jüdischi Strömig worde, wo überläbt het. Im Underschiid zu de andere Usrichdige im antike Juudedum häi sich d Farisäer nit nume em Gsetz Mose verpflichdet, wo im Tanach ufgschriibe isch, si häi au dä mündlig überliiferete „Vorschrifte vo de Vorfaare“ vo de eltere Gsetzesleerer gfolgt. Us ere Kultur vo Diskussione uuse häi si Reegle ufgstellt für e jüdischs Lääbe ooni dr Tämpel, für s Lääbe im Exil und wie sich s Juudedum mit em Christedum söll usenandersetze. Die Entwicklig het zum rabbinische Juudedum gfüert. Im Nöije Testamänt wärde d Verdräter vo de Farisäer as Hüüchler kritisiert und aabegmacht. In vile Länder mit ere christlige Dradizion het sich s Wort in dr Umgangssprooch für Sälbstgrächti oder Hüüchler iibürgeret, oder allgemäin für Posizione, wo in iirer Kritik chlinlig si und d Zämmehäng vernochlässige. Max Weber: Die Pharisäer, in: Ders.: Gesammelte Aufsätze zur Religionssoziologie. Band III, J.C.B. Mohr
D ESME Sudria esch e Technischi Hochschuel vu Ivry-sur-Seine (Frànkrich). Si isch Mitgliid vo der Conférence des Grandes Ecoles und vo der IONIS Education Group. D Studänte wärde noch em Baccalauréat oder ere zwäijöörige Uniusbildig in Mathematik und Füsik in ere Uswahlbrüefig, em sogenannte concours, usgwelt. Die mäiste mache dr concours Advance. Es git drei Abschlussniwoo: dr Bachelor of Science, dr Master of Science ("Diplôme National d’Ingénieur") und dr PhD. Commons: ESME Sudria – Sammlig vo Multimediadateie www.esme.fr (frànzeesch) ESME Sudria: nouveaux sites à Lille, Lyon, Paris, nouveau concours Advance et intégration dans APB - See more at: http://www.studyramagrandesecoles.com/home_EI.php?Id=6499#sthash.skhyEKN1.dpuf. Archiviert vom Original am 30. März 2016; abgruefen am 5. Oktober 2015.