rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Fischerbach isch e Dorf im Kinzigdal im badische Ortenaukreis. D Gmai lit rund 2 km nordeschtlig vun Haslä nerdlig vun dr Kinzig im mittlere Schwarzwald. Dr Kernort isch us dr Wiler un Gheft Herrenberg, Hirlinsgrund, Ellengrund, Eschbach, Weiler un Eschau, wo alli im Kinzigdal liige, zämmegwachse. Vum Kinzigdal nooch Norde verlauft s Dal vum Fischerbach mit wittere kleine Asidlunge un Gheft un au dr ehemolige Burg Fischerbach. Dr Bann bstoht us 29,1 % Landwirtschaftsflechi, 65,7 % Wald, 4,3 % Sidlungsflechi un 0,9 % sunschtiger Flechi. Dr Fischerbacher Wald isch e beliebt Noherholungsziil. Nochbergmaine sin Haamerschbach im Norde, d Stadt Huusä im Oschte, d Stadt Haaslä im Side un Weschte un d Stadt Zell im Nordweschte. Fischerbach isch zum erschte Mol gnännt worre anne 1139. S Dorf het zum Dail zum Kloschter Gängäbach un zum Dail dr Herre vun Wolfach, speter dr Grofschaft Firschteberg ghert. 1806 isch Fischerbach zue Bade kumme. Fischerbach het mit dr Stadt Haaslä undr Gmaine Hoofschdäddä, Miihläbach un Schdainä e Verwaltungsgmainschaft verinbart. 1946–1964: Johann Eble 1964–1984: Alfred Bächle 1984–2001: Eugen Matt 2001–2016: Armin Schwarz sitt 2017: Thomas Schneider Ergebnis vun dr Kommunalwahl am 26. Mai 2019:. D Wahlbedailigung isch bi 70,2 % gläge (2014: 62,1 %). Z
Dr Reinhold Schneider (* 13. Mai 1903 z Bade-Bade; † 6. April 1958 z Friburg) isch e ditsche Schriftsteller, e iberzeigte un konsequänte Grischt, e Gegner vum Nazi-Regime, e Kämpfer fir dr Friide un näbebii e Liäbhaber vu dr alemannische Literatür gsii. D Reinhold isch am 13. Mai anne 1903 z Bade-Bade uf d Wält kumme; sini Eltere sin dr Schneider Wilhelm un d Wilhelmine geb. Messmer gsii - si hän s Hotäl Messmer gfiährt, wu beriähmt gsii isch - derte het als s ditsch Kaiserpaar Augusta un Wilhelm I. ibernachtet, wänn si in dr Kurstadt gsii sin. Vu 1912 bis 1921 het dr Reinhold d Oberrealschuel am Ort bsuecht. Im Zug vum Erschte Wältgriäg un vum Untergang vum ditsche Kaiserrich sin s Scheiders in Schwiirigkeite grote mit ihrenem Hotäl und häns miäße zuemache. Aü d Famili isch üsenanderbroche: d Mueter isch verdloffe, dr Vatter het sich verschosse - dr Reinhold het aber si Sälbschtmordversuech iberläbt. Dr Schneider Reinhold het üsbildigsmäßig un berueflig schwär e Bei uf dr Bode bikumme; z Dresden het er e kaüfmännischi Üsbildung gmacht; 1928 het er z Berlin un z Potsdam agfange mit Schaffe as freie Schriftsteller. Dr Reinhold Schneider het siiner Läbdig unter Schwärmuet
Scheidigswaise bezeichnet vor allem i de Schwiiz es Chind, wo de Problematik vom Entzug vom Sorgerecht – meischtens das vom Vater – bi’n’ere Scheidig uusgsetzt isch. De Begriff „Scheidigswaise“ wird vielfach i de Schwiizer Ziitige und Iluschtrierte im Zammehang mit de Vätererolle und em Scheidigsthema verwendet. Au d Vätereorganisatione bruuched de Begriff. Z Dütschland taucht de Begriff im Zammehang mit em Matthias Matussek sim Buech „Die vaterlose Gesellschaft“ uuf. Noch em Bundesamt für Statistik sind ällei im Johr 2005 16'369 Chinder zu Scheidigswaise worde. D Scheidigsraate isch im Johr 2005 bi 52,6 % glege (au noch em Bundesamt für Statistik). I 66,6 % vo de Fäll isch s Sorgerecht de Muetter älei übertreit worde, das heisst, am Vater isch es entzogä worde. Nur grad i 5,7 % vo de Fäll hät de Vater s alleinigi Sorgerecht überchoo. In 27,4 % vo de Fäll hät es gmeinsams Sorgerecht vo beidne Elteräteil chönä verfüegt werde. Noch ZGB Art. 133 gits, sit s neu Scheidigsrecht in Chraft isch, nämli sit em Johr 2000, d Möglichkeit, dass binere Scheidig beidi Elteräteil s Sorgerecht bhaltä chönd. Das aber nur, wenn beidi Eltereteil iiverstande sind und en Betreuigsplan erarbeitet wird. Die Gsetzesformulierig bedüütet es Quasiveto vo
Charmed isch a amerikanischi Serie, wo uf de ganze Welt en große Erfolg gha hät. D Serie isch vom Oktober 1998 bis zum Mai 2006 ufm Sender TheWB, wo sich am End vo 2006 mit em Sender UPN zum Sender TheCW zemmagschlosse het, gloffa. Im diitsche Raum isch Charmed unterm Titel „Charmed - Zauberhafte Hexen“ uf ProSieben, ORF 1 und SF zwei gloffa. Darställer: Piper Halliwell: Holly Marie Combs Phoebe Halliwell: Alyssa Milano Prue Halliwell: Shannen Doherty Paige Matthews: Rose McGowan
Die alte Kirchenglocke, schwäbisch „De alt Kirchaglock“, isch a Märle vom dänischa Dichter Hans Christian Andersen, wo zom gröschda Doil em Schwobaland spielt, ond deswega hot‘s au a bissle mit dr schwäbischa Kultur zo doa. Dr Hans Christian Andersen isch jo de meischte Leit bekannt durch seine Märla. Au deane, wo net älle von em kennat, fallet zomindescht a baar von em ei: „Em Kaiser seine neie Kloidr“, „Dr standhaft Zennsoldat“, „D‘ Gschicht vom hässlicha jonga Entle“ ond „D‘ Prinzessin uf dr Erbs“. Dia kommet au en älle Märlessammlonga vom Hans Christian Andersen vor. „De alt Kirchaglock“ dagega kennet blos a baar wenig Ei’gweihde. Mit deam Märle hot’s de folgend Bewandtnis: Em Johr 1860 hot dr dänische Märlesdichter Hans Christian Andersen amol Stuegert bsuacht. Deet isch er vom Verleger Carl Hoffmann eiglada worda. Wia no dia zwoi bei a baar Viertela Trollenger zsammagsessa send, hot dr Hoffmann zom Andersen gsait: „Du, i geab dr a Honorar, wo de selbscht bestemma kooscht, wiaviel’s sei soll. Du muescht mr bloß a Märle liefra, wo no et veröffentlicht worda isch.“ So isch’s no au komma: Zemlich gnau a Johr später isch ‘s "Schiller-Album der Allgemeinen deutschen National-Lotterie zum Besten der Schiller- und Tiedge-Stiftungen"
Rümlike , isch e politischi Gmeind im Bezirk Sissech vom Kanton Basel-Landschaft in dr Schwiiz. Rümlike liggt uff 459 m ü.M. in dr Mitti vom Homburgertal im Südoschte vom Baselbiet. D Bahnlinie Sissech-Olte ("Läufelfingerli") fiehrt dur dr Ort. Nochbergmeinde sin Gälterchindä, Rünebrg, Häfelfinge, Buckte und Wittschbrg. Die geografisch Uffzellig tüscht aber yber die waare Verhältnis es bizz hinwäg. Denn talufwärts isch die neggscht Gmeind Buckte, talabwärts aber Diepflike. Mit Diepflike hett Rümlike aber ke gmeinsame Bann, will dr Bann vo Wittschbrg - d Ortschaft isch uff em Bärg - bis zem Talbode abelängt. S Wappe vo Rümlike zeigt dr Ritter St. Georg uff goldigem Grund mit emene rote Glorieschyyn in ere blaue Rüschtig. Mit sinem rote Speer ersticht er en schwarze Drache. Dr St. Georg isch dr Kilepatron vo Rümlike, d Farbe gold und schwarz erinnere an d Zuegheerigkeit zer friehnere Grafschaft Homburg. Dr Name Rümlike, wo zerscht als Rúmlikon (1358) und Rimlikon (1359) sicher beleit isch, setzt sich us emene Name wie Romolus, Rumali odr *Rumilo, em Ortsnamesuffix -ing- (öppe "bi de Lüt vom Gnennte") und em althochdütsche Substantiv hof ("Hof, Bsitz") zämme. Dr lokativisch bruchti Dativus singularis *-ikovun (<*-ing-hovun) isch under em Näbeton zur Form uff -(i)kôn worde
Rünebrg isch e politischi Gmeind im Bezirk Sissech vom Kanton Basel-Landschaft in dr Schwiiz. Rünebrg liggt uff 595 m ü.M. am Fuess vom Wiisebärg (1001 m ü.M.) uff em Plato "Bärg" zwischem Homburger- und em Eitel. Unter em Gmeinibann fiehrt dr Basistunnel vo dr Hauestailinie (Ysebahn) dure. Nochbergmeinde sin Kilchbrg, Gälterchindä, Däggnau, Häfelfinge, Rümlike und Zeglige. S Wappe zeigt uff blauem Grund es silbrigs Margritli mit ere goldige Mitti vo dr Blüete. Die Blueme isch ins Wappe ko, will d Matte um Rünebrg im 19. Joorhundert voll vo ihne gsi isch und me de Rünebärger zem Spitzname Margrite gseit hett. Urkundlig isch Dorf 1102 als Runachperh s erschti Moll erwähnt. 1454 hetts denn Runenberg gheisse. D Stroos vo de Reemer, wo d Summerau (bi Diepflike mit Zeglige verbunde hett, isch übere Rünebrg gange. 1392 hett dr Bischof vo Basel dr Graf Hermann vo Thierstei mit em Hof vo Rünebrg belehnt. Rünebrg isch eine vo de fünf Ort gsi, wo d Landgricht vom Sisgau unter freiem Himmel tagt hän. 1461 isch dr Ort an d Stadt Basel gfalle. Folgendi Manne sin Bürger vo Rünebrg gsi dr General Johann August Sutter, dr «Kaiser vo Kalifornie» Martin Grieder alias Martin Birmann, dr gross
Sissech isch e politischi Gmeind und dr Hauptort vom glichnamige Bezirk vom Kanton Basel-Landschaft in dr Schwiiz. Sissech liggt im obere Ergolztal uff 376 Meter über Meer am Ygang zum Homburger- und Diegteral. Es isch – näbe dr Kantonshauptstadt Lieschtel – s zwöite Zentrum vom Oberbaselbiet, bsunders em obere Teil drvo. D Nochbergmeinde vo Sissech sin Nusshof, Wintersinge, Rickebach, Böckte, Dürne, Zunzge, Ütige, Herschbrg und Lause. Vor Gmeindeflechi sin 23 Prozänt bewoont, 30 Prozänt landwirtschaftlig gnutzt und 47 Prozänt sind Wald. S Wappe, wo 1944 zeichnet worden isch, isch sänkrächt in e roti und e silbrigi Helfti teilt. In jedere Helfti isch en erhobene Arm in de umgekehrte Farbe abbildet. Dodrmit het me s Familiewappe vo de "Heere vo Sissach" ybernoo. 1226 isch dr Ort als Sissaho s erschti Moll inere Urkunde erwäänt worde. Ältischti Spure vonere Besiidlig uff em Burgerain hett me uff d Jungsteizyt datiere kenne. Au us dr Bronzezyt hett me nerdlig vor Sissacher Flueh Überräscht. Vo 600-100 v. Chr. hän d Kelte uff em Burgrain gläbt. Bir Bützene isch en reemische Guetshoof gstande. 1041 hett dr spöteri Kaiser Heinrich dr Dritt dr gsamt Sisgau em Bischof vo Basel übertreit. D Lehnsherre vo Eptige händ d Burg
D Verfassig vomne Schtaat tuet d rächtlichi Grundlag vo däm Schtaat feschtlege. D Verfassig schriibt zum Biischpil vor, weli Regierigs- und Verwaltigsform de Schtaat hät. I einige Schtaate isch d Verfassig es schriftlichs Dokumänt, i andere, zum Biischpil in Großbritannie, beschtaht sie us einere Folg vo gschichtlich gwachsene Gsetztegscht, diä zämme d momentani Verfassig darschtelle tuet. In Israel, wo s Rächtswäse wägem britische Mandat uf anglosächsische Draditione berueht, stoosst d Idee von erä Verfassig bi ultrareligiöse Jude uf Widerstand, wil si nume s Wort vo Gott, so wie s in dr Bible überdrait isch, as Verfassig akzeptiere. D Knesset, s israelische Parlamänt, het ä Reihe vo Grundgsetz verabschiidet mit dr Absicht, die schlussändlig zun erä Verfassig zsämmezfasse. E Verfassig im formelle Sinn isch e zivilisatorischi Errungeschaft, wo grundlegändi Rächt und Pflichte im Gmeinwese mit Rächtssicherheit tuet regle. Am 3. Mai 1791 isch z Pole d erschti demokratischi Verfassig in Europa verabschiedet worde, d zweiti uf de Wält nach de Vereinigte Schtaate. De 3. Mai isch in Pole immer no en nationale Fiirtyg. I vilne Schtaate gits Verwaltigsgricht. Diä tüend feschtschtelle, ob einzelni Gsetzt oder Regierigssbefehl d Verfassig nöd tüed verletze. (lueg Bundesverfassigsgricht in Dütschland oder de Supreme Court of the
Dr Hans Karl Filbinger (* 15. September 1913 z Manne; † 1. April 2007 z Friiburg-Ginterschtal) isch e ditsche CDU-Politiker gsii. Vu 1966 bis 1978 isch er Minischterbräsidänt vu Bade-Wirttebärg gsii, vu 1971 bis 1979 derzue Landesvorsitzende un vu 1973 bis 1979 au ne stellverdrättende Bundesvorsitzende vu sinre Partei. As Minischterbräsidänt het dr katholisch Jurischt d Abschaffung vu dr Konfessionsschuele, e großi Verwaltungsreform un absoluti CDU-Mehrheite in siim Bundesland erreicht. Anne 1978 sin no siire Unterlassungsklag gege dr Dramatiker Rolf Hochhuth schrittwiis vier Dodesurteil bekannt wore, wu dr Filbinger zwische 1943 un 1945, zue däre Zitt NSDAP-Mitglid, as Staatsaawalt beaadreit oder as Marinerichter gfellt gha het. Dur siini Reaktione uf die Entdeckunge het dr Filbinger dr Ruckhalt vu dr Effentligkeit un vu sinre Partei verlore un isch schließli am 7. Aügschte 1978 as Minischterbräsidänt zruckdrätte. Im Johr 1979 het er s rächtskonservativ Studiezäntrum Weikersche grindet, wun er bis 1997 dr Vorsitz dervu gha het. Bis zue siim Dod het er sich um sii Rehabilitierung bemiäht. Dr Filbinger Hans isch am 15. Septämber 1913 z Manne uf d Wält kumme. Si Vatter Johann isch vu Kemnath in dr bayrische Oberpfalz gsii, si Mueter Luise geb. Schnurr vu Saschbach in dr Ortenau.
Dr Wolfgang Jäger (* 24. Aügschte 1940 z Niedereschach) isch e ditscher Professor fir Bolitikwisseschaft un vu 1995 bis 2008 Rektor vu dr Universität Friiburg gsi. Dr Jäger Wolfgang het vu anne 1960 bis 1966 Politikwisseschaft, Gschicht un Latiin gstüdiärt, un zwar an dr Uni vu Friibirg im Briisagaü, Minche un an dr London School of Economics and Political Science. Anne 1966 het er s Staatsexame gmacht; im Johr druf isch er z Friiburg wisseschaftlige Assischtänt wore. Anne 1969 het er promoviärt (Titel vu dr Dokterarbet: "Politische Partei und parlamentarische Opposition im Denken von Lord Bolingbroke und David Hume"). Anne 1973 het er habilitiärt (d Vorüssetzig, zum as Brofässer kenne schaffe) mit dr Arbet: "Öffentlichkeit, Parlamentarismus und Parteienstaat. Zur Kritik an einem deutschen Demokratieverständnis". Siter 1974 isch er z Friiburg Profässer fir Wissenschaftligi Politik. Zu dr nationale un internationale Ehrige, wun er bikumme het, ghert dr Ehredokter vu dr Uni Iasi (Rumäniä, 1999), dr franzesisch Orde "Chevalier dans l’ordre des Palmes Académiques" (2000), d Verdiänschtmedalliä vum Land Bade-Wirttebärg (2000) un dr Ehredokter vu dr Uni Montréal, Kanada (2004). In dr akademische Sälbschtverwaltig an dr Friiburger Uni het er vu anne 1982-86 dr Vorsitz vun Große Senat gha, vu 1987 bis
Ütige isch e politischi Gmeind im Bezirk Sissech vom Kanton Basel-Landschaft in dr Schwiiz. Ütige liggt im Ergolztal zwische Lieschtel und Sissech uff 363 m ü.M. Im Gegesatz zu allne andere Gmeinde im Ergolztal wird Ütige nur dur dr Zug (Regio-S-Bahn), und nid au dur e Bus, ans Netz vom öffentlige Verkeer agschlosse. Es isch drumm, obwohl guet gläge, es bizz isoliert. Ütige hett en gmeinsame Bann nur mit Sissech, Lause und uff e kurzi Distanz mit Zunzge. S Wappe stammt vo 1946. Es zeigt en fliegende silbrige Fisch uffeme rote Grund. Es isch s Wappe vo de frienere Bsitzer vom Hof Ütige, em Basler Gschlächt Utingen. Utingen taucht s erschti Moll 1226 inere Urkunde-n-uf. Dr Name, wo uff -ingen ändet, wie au dr alt Dorfkärn mit synere gschlossene dopplete Hyyserzyyle dytte uff e friehmittelalterligi Siidlig. Im 15. Joorhundert hett s Örtli de Eptiger gheert, 1467 isch es an d Stadt Basel verkauft worde. Bis ins 19. Joorhundert hett dr Ort vornämlig vo dr Landwirtschaft und dr Posamänterei gläbt. Im 20. Joorhundert isches hauptsächlig zumene Woonort worde, bsunders am rächte Ergolzufer, wo vor de 1950er Joor nid bebaut gsi isch. Siner Bewooner pändle s Tal duruff oder vor allem durab
Froubrunne isch e politischi Gmeind u ehemolege Houptort vom Amt Froubrunne im Kanton Bärn i dr Schwyz. Froubrunne lit 8 km westnördwestlich vo Burdlef und 16 km nordnordöstlich vo Bärn. Z Dorf isch ire breite Mulde am östliche Rand vom Rapperswiler Plateau und am Westrand vor Schwämmäbeni vor Ämme. Zu Froubrunne ghöre d Wiler Binnu, Ungerbärg ufem Rapperswiler Plateau u dr Bischof südlech vo Schalune. Sit em 1. Jänner 2014 ghöre ou di ehemalige Gmeinde Büüre, Etzukofe, Graferied, Limpech, Möuchi, Schalune u Zouggeried aus Dörfer zur Gmeind Froubrunne. Froubrunne gränzt a Messe, Ungeramsere u Buechegg im Kanton Soledurn, a Bätterchinge, Aeflige, Rüedtlige-Aucheflüeh, Lyssach, Chärneried, Jegischtoorf, Ifwiu u Schüne im Kanton Bärn. Quäuue: Bundesamt für Statistik 2005 Mit 1'835 Iwohner (Stand vor de Fusion) het Froubrunne zu de mittugrosse Gmeinde im Kanton ghört. Vo 1970 bis 2013 het sich d Ywohner meh aus verdopplet. Sit dr Fusion sis öpe 4850 Mönsche, wo z Froubrunne wohne. D Gmeind lit ar alte Houptstrass vo Bärn uf Solethurn. Dr nächscht Outobahnaschluss ad A1 befindet sich 5 km entfärnt z Chiupberg. Froubrunne lit ar Schmauspurbahn RBS vo Bärn nach Solethurn. Vo Froubrunne us füehrt e Buslinie über Lyssach (IKEA) nach Burdlef. Z Gmeindgebiet vo Froubrunne
Es Dokument, alem. Dokumänt (vom latinische: documentum = bewiisendi Urchund; docere = lehre) isch e Urchund, i de EDV e Datei, wo dur es Programm verwaltet bzw. bearbeitet wärde chann, (Word-Dokumänt, PDF-Dokumänt), s'isch au es elektronisches Dokumänt lueg au Dokumäntfüehrig, ei Dokumäntarischi Bezüchigsiiheit i de Dateanalyse en Begriff für Date, wo schriftlich uufgschriibe sind, lueg Dokumäntanalyse
Eich esch en politischi Gmeind im Wahlkreis Sorsi vom Kanton Lozärn i de Schwiz. Eich lit am Oschtufer vom Sämpachersee zwösche Sorsi ond Sämpech. Sit em Bou vom der Outobahntunnu "Eich" eschs Dorf teilt i Underdorf am See ond s Oberdorf bi dr Chöuche. Eich het fougendi Wiler: Oberhundgäue, Brand, Buechmatt, Voremwaud, ond Vogusang, wo ou grad es eigets Quartier am Hang obe esch. Vo dr Gmeindsflechi send 67,9 % Landwirtschaftlechi Flechi, 19,5 % Waud ond 12,6 % Sidligsflechi. Eich gränzt a Gunzbu, Nüderef, Sämpech ond Schänke. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 Ändi 2005 het Eich 1'495 Iwohner gha. Sit 1970 het sech d Bevölkerig fascht verdrüfacht. D Grönd ligged im Bou vo de Outobahn A2 ond dä schöne ländläche Lag. Dr Uusländeraateil esch 2014 bi 6 % gläge. 75,2 % vo dr Iiwooner send im Jahr 2000 römisch-katholisch gsii, 15,2 % evangelisch-reformiert. D Gmeind esch döre Aschloss ad Poschtoutolinie Sorsi-Schänke-Eich-Sämpech Station as Netz vom öffentläche Vercher agschlosse. S Dorf Eich lit a dr Houptstross Sorsi-Sämpech. Der nöchscht glägenig Outobahnaschloss ad A2 esch 3 km entfärnt ds Sämpech. D Gegend am Sämpachersee esch scho sit Jahrtusende besidlet gsi. Es git Fund os römischer ond alemännischer Zit. Dr Ort werd z'erscht
Wäislinge isch e politischi Gmeind im Bezirk Sissech vom Kanton Basel-Landschaft in dr Schwiiz. Wäislinge liggt uff 571 m ü.M. am Hauptzug vom Jura im südweschtlige Deil vonere Hechi zwischem Ei- und em Ergolztal. Nochbergmeinde sin Ormalinge, Roteflueh, Ammel, Oltige, Zeglige, Chilchbrg und Däggnau. S Wäisliger Wappe gitts sit 1946. Es isch dur e sänkrächte Strich in dr Mitti in zwei Helftene teilt. Links wird e grieni Tanne, wo uff eme schwarze Bode vor goldigem Grund stoot, rächts e goldigi Weizeähre uff rotem Grund zaigt. S Wappe erinneret an die grosse Waldflechene und die bedytend Landwirtschaft. D Farbe sin e Remineszänz an die ehemooligi Zuegheerigkeit zer Herrschaft Thierstai. Vom Ortsname us, wo 1280 s erscht Moll erwäänt wird, nimmt me d Gryndig vo Wäislinge im 8. Joorhundert a. Erschti Spure vo menschliche Tätigkeite sin aber elter, so gitts e römischs Brand-Gräberfäld im Gebiet Heid. Am Ändi vom 10. Joorhundert hän d Grafe vo Homberg-Thierstai weschtlig vom Dorf e grossi Burg baut, wo aber scho 1180 widr verloo worde isch (Ödenburg). 1372 hett dr Ort zer Herrschaft Farnsburg gheert, isch denn aber 1446 vo de Grafe vo Falkestai emene Basler Bürger verpfändet worde und 1461 in Bsitz vo dr Stadt Basel
Wintersinge isch e politischi Gmeind im Bezirk Sissech vom Kanton Basel-Landschaft in dr Schwiiz. Wintersinge liggt uff 430 m ü.M. im Norde vom Bezirk Sissach imene änge Talkessel zwische Sissech und Rhyfälde. Als eini vo de wenige Baselbieter Gmeinde liggt dr Ort öschtlig vom Ergolztal und isch drumm uff Rhyfälde usgrichtet. Nochbergmeinde sin Maisprch, Buus, Rickebach, Sissech, Nusshof und s aargauische Magde. S Wappe exischtiert sit 1939. Uffeme rote Fäld sin schreg überenand drei silbrigi Pfyyl abbildet. Es stellt s Wappe vo de Rudolfs vo Wintersinge us em Joor 1284 dar. 1196 wird Wintersingin s erschti Moll inere Urkunde erwäänt. Dr Ortsname uff -inge dyttet uff e frieneri Siidlig hi, wo villicht noch emene Winitheri benennt worde isch. Bodefünd und Flurnäme belegge e no älteri Siidlig in dr Gegend. No um 1880 selle Überräscht vomene römische Guethsof uff em Breitfäld z gseh gsi sy. Im friene Mittelalter hetts schyynts unterhalb vom Dorf e Freihof in keeniglichem Bsitz ghe, wo Flüchtling Koscht und Loschii abotte hett. Ursprynglig thiersteinerisch, isch dr Ort farnsburgisch worde und 1461 in Bsitz vor Stadt Basel ko. Vo 1814 bis 1833 hett Wintersinge allerdings nid zem Bezirk Sissach bzw. sine Vorgänger, sondern zem Bezirk Lieschtel gheert. Us
Wytschbrg isch e politischi Gmeind im Bezirk Sissech vom Kanton Basel-Landschaft in dr Schwiiz. Wytschbrg liggt uff 572 m ü.M. in ere Mulde vom Tafeljura zwischem Homburger- und Diegtertal und wird vo Buckte us erschlosse. Nochbergmeinde sin Diepflige, Gälterchindä, Rümlige, Buckte, Chärnerchindä, Diegtä, Dännike und uff es paar Meter Dürne. S Wappe vo 1944 zeigt uff dr schwarze Schildhelfti e goldigi Kornähre und uff dr goldige Helfti e schwarzi. S Wappe stellt dr dominierend Ackerbau im Tafeljura dar. Bodefund belegge menschlichi Aktivitäte uff em Wytschbrg uss dr Stai- und Römerzyt. S Dorf goot uff e Siidlig zrugg, dären-ihrer Gründer villicht Widubar oder Witheris gheisse hett. 1358 isch Witerberg inere Urkunde erwäänt. Die hyttig hochdytsch Schrybig uf -burg hett sich erscht im 18. Joorhundert afoo duresetze, im Dialäkt ischs bim -berg bis hyt bliibe. Wytschbrg hett zer Herrschaft Homburg gheert, isch 1305 an Bischof und 1400 an d Stadt Basel ko. Vom Mittelalter bis in d Neuzyt sin d'Steigruebe, wo Mühlistai, Türstürz und Fänschtergwänd uss Dänniker Muschelagglomerat gliiferet hän, vo Bedytig gsi. Offizielli Website (vom Kanton betreut) Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023 Normdate:
Zeglige isch e politischi Gmeind im Bezirk Sissech vom Kanton Basel-Landschaft in dr Schwiiz. Zeglige liggt uff 535 m ü.M. z oberscht im Eital ganz im Süde vom Baselbiet. Nochbergmeinde sin im Norde Häfelfinge, Rünebrg, Chilchbrg, Wäislinge, Oltige und im Süde die soledurnische Wise, Lostorf und Rohr S Wappe vo 1944 zeigt e silbrigi Wagedeichsle uff rotem Grund und versinnbildlicht d Gabelig vom Eital südlig vo Zeglige. Zeglige wird als Zegningen s erschti Moll 1358 gnennt. Fund uss dr Bronze- und Yysezyt im Tal und römischi Siidligsspure uff dr Hochebeni zeige aber, dass es scho friener Mensche ir Gegend gee hett. Sitt römischer und friehmittelalterliger Zytt hett sich südlig vo Zeglige d Stroos, wo vom Homburgertal ko isch, deilt: einersyts noch Wise-Erlimoos-Trimbach-Olte, anderersyts zer Schofmatt noch Kienberg-Aarau. 1372 hetts Dorf zer Herrschaft Thierstai-Farnsburg gheert und 1461 hetts d Stadt Basel kauft. Bis ins 16. Joorhundert isch z Zeglige e St.-Agatha-Kapälle gstande. Hystorischi Bausubstanz isch kuum verbliibe, abers Dorfbild (e langzooges Buuredorf) isch grossmeerheitlig intakt bliibe. Wägwysär im Dorfzäntrum Dorfstraass Mehrzwäckhalle Zeglinge und dä Eibach Hans-Rudolf Heyer: Die Kunstdenkmäler des Kantons Basel-Landschaft, Band III: Der Bezirk Sissach. Hrsg. von der Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte GSK. Bern 1986 (Kunstdenkmäler der Schweiz Band
Zunzge isch e politischi Gmeind im Bezirk Sissech vom Kanton Basel-Landschaft in dr Schwiiz. Zunzge liggt uff 397 m ü.M. am undere-n-Änd vom Diegtertal a dr Autobahn A2. Nochbergmeinde sin Ütige, Sissech, Dürne, Dännike und Höllschtä. S Wappe exischtiert sit 1948. Uffeme goldige Fäld stoht uff eme rote Bärg e schwarze Turm mit Zinne. Symbolisiert wird dodrmit dr Heidebüchel mitsamt dr ehemoolige Burg. D Farbe gääl-rot zeige die friener Zuegheerigkeit zur Herrschaft Habsburg-Laufeburg. 1323 wird dr Ort als Zunzkon s erschti Moll erwäänt und hett wool ursprynglig zer Herrschaft vo dr Homburg gheert. Wie bie Diegtä und Dännike handlet sichs eigentli um ein friehmittelalterlig-alemannische Ortsname uf -ing, wo mit em druffolgende -hofen verschmolze isch und zu -kon oder -gen abgschliffe worde isch. Flurnäme und en bsundere Hügel spräche aber für e frieneri Besiidlig. Dä Hügel - dr «Büchel» isch s Woorzeiche vo Zunzge. Är isch ca. 30 m hoch und hett e Volume vo ca. 6000 Kubikmeter. E Datierig isch bishär nid möglich gsi, en Untersuechig vo 1950 hett Teil von ere friehmittelalterlige Burgalag (ca. um 900) zem Vorschiin brocht. Dr Sag noch sell dr Hunnekeenig Attila do begrabe syy. Au e Begräbnisstett uss dr Zyt vor Völkerwanderig isch allerdings