rlitschk/wikidir huggingface dataset:
49.9166666666676Koordinate: 49° 55′ N, 6° 0′ O Dr Distrikt Dikrech isch vu 1843 bis 2015 e Distrikt im Großherzogtum Luxeburg gsii. Är lyt im Norde vum Land glägen un het im Norde un Weschte an Belgie, im Oschte an s dytsch Land Rhyland-Pfalz un dr Distrikt Gréivemaacher un im Side an dr Distrikt Lëtzebuerg gränzt. Zum 3. Oktober 2015 sin d Dischtrikt z Luxemburg abgschafft wore. Dr Distrikt Dikrech isch us fimf Kanton bstande: Commons: District of Diekirch – Sammlig vo Multimediadateie
49.5833333333336.0833333333333Koordinate: 49° 35′ N, 6° 5′ O Dr Distrikt Lëtzebuerg isch vu 1843 bis 2015 e Distrikt im Großherzogtum Luxeburg gsii. Är isch im Sidweschte vum Land glägen un het im Norde an dr Distrikt Dikrech, im Oschte an dr Distrikt Gréivemaacher, im Side an di franzesisch Region Lothringe un im Weschte an di belgisch Provinz Lëtzebuerg gränzt. Zum 3. Oktober 2015 sin d Dischtrikt z Luxemburg abgschafft wore. Dr Distrikt Lëtzebuerg isch us vier Kanton bstande: Commons: District of Luxembourg – Sammlig vo Multimediadateie
D Claire Goll (geb. Clara Aischmann) (* 29. Oktober 1890 z Nürnberg; † 30. Mai 1977 z Bariis) isch e dütsch-franzöösischi Schriftstellere und Schurnalistin und d Frau vom Dichder Yvan Goll gsi. Im Joor 1911 het d Clara Aischmann dr spööter Verleeger Heinrich Studer ghürootet und het mit em z Leipzig gwoont. Im Mai 1912 isch iiri Dochder Dorothea Elisabeth (Doralies) Studer uf d Wält choo. 1916 isch si as Pazifistin in d Schwiz emigriert, wo sie an dr Uni Gämf gstudiert het. Si het sich in dr Friidensbeweegig angaschiert und het as Schurnalistin afo schaffe. 1917 het si dr Dichder Yvan Goll kennegleert. Andi 1918 het si en Affääre mit em Rainer Maria Rilke ghaa. Si si Fründ bliibe bis dr Rilke gstorbe isch. Im Joor 1918 isch iire erst Gedichtband Mitwelt erschiine und dr Gschichdeband Die Frauen erwachen. Mit em Yvan Goll isch si 1919 uf Bariis gange, wo die bäide 1921 ghürootet häi. Iiri Erzäälige, Gedicht und Romään si au uf Franzöösisch erschiine. Iiri Gedichtbänd Poèmes d'amour (1925), Poèmes de la jalousie (1926) und Poèmes de la vie et de la mort het si zämme mit iirem Maa as Wächselgsang vo dr Liebi gschriibe. D Claire und
E Gloon isch en Artist. Si Kunst isch s, d Mensche zum Stuune, Noochdänke und au zum Lache z bringe. Dr Begriff Gloon chunnt vom änglische Clown (und das isch äntwääder vom lat. colonus für „Buureglunggi“ abgläitet oder vom altnordische klunni mit dr gliiche Bedütig). Glöön und Lustigi August findet mä vor allem im Zirkus. Dr tüpisch Zirkusgloon het vilmol farbigi Chläider aa, won em vil z grooss si, uf em Chopf e Berügge und e rooti Naase. S Gsicht isch im Allgemäine gschminkt. D Schue si mäistens riisig und as Kontrast spiile si mänggisch uf munzige Muusiginstrumänt oder faare uf Miniaturfaarzüüg. Si dräte mänggisch au as Stroossekünstler uf und in Spitääler düen sich mänggisch d Ärzt as Glöön verchläide, zum de Chinder d Angst vor de medizinische Behandlige z nee. Das funkzioniert nid immer, wil d Chinder Glöön vilmol nid lustig finde und sogar Angst vor ene häi. In Amerika het s Glöön, wo bi de Rodeo ufdräte. Si sölle dört nit nume d Zueschauer belustige, sondern au dr Muuni ablänke, wenn dä si Ridder abgworfe het und uf en losgoot. Die chrankhafti Angst vor Glöön wird as Coulrofobii bezäichnet. Constantin von Barloewen: Clown: Zur Phänomenologie des Stolperns. Athenäum,
D Zhuang oder Zhuanger sìn e chinesische Volksgruppe (Ethnischi gruppe), wo im chinesische Guangxi ùn usserdäm im Yunnan, im Guangdong ùn im Guezhou lebät. D Zhuang lebät z China, usserdäm z Vietnam, z Laos, z Kambodscha, z Thailand und z Malaysia. Vù de rùnd 18,54 Mìllione Zhuang (2010) läbe wältwitt 18 Mìllione in de Volksrepublik China (Elei z Guangxi läbe öbbe 15.000.000 bis 16.000.000 von enä.), 0,35 in de benochberte Länder ùn witteri 0,15 Mìllione ìn de Wält verstreut. D Zhuang sin entweder Aahänger vo de traditionelle animistische Religion Mo, Taoiste oder Buddhiste. Jeffrey Barlow: The Zhuang: A Longitudinal Study of Their History and Their Culture. Archivlink (Memento vom 6. Februar 2007 im Internet Archive) Zhuang im Yunnan
D Zhuangologii (chin. 壮学|t=壯學, zhuàngxué) erforscht alli Beriich vo dr zhuangische Kultur. Si interessiert sich für alles, was zur zhuangische Kultur ghört: s däglig Läbe, d Schbroch, Literatur, Gschicht, Religion, Kunscht, Handwärk, Wirtschaft, Schdaatsschdrukture usw. Als Geburtsstund vo dr Zhuangologii i dr hüt verstandene Form als Forschigsdisziplin gilt s Jahr 1957, wo dr chinesisch Historiker Huang Xianfan siini Gschicht vo dr Zhuang veröffentlicht hät. Zhuangologischi Forschig git s z China, usserdäm in dr USA, z Japan, z Australie, z Thailand und z Dytschland. Zhuangologiker sin z. B. Huang Xianfan (1899-1982), Huang Zengqing(1918-1995), Ban Xiouwen(* 1920), Lan Hongen (1924-1995), Ou Yang Ruoxiou (* 1928), Qin Naichang (1947-2010), Qin Cailuan (* 1950), Wei Suwen (* 1963), Qin Deqing (* 1963), Li Fuqiang (* 1965), Jeffrey Barlow, USA, David Leopold, Australie, Tskata Cikeyuki, Japan. Jin Li (金丽): Zhuang History and Culture: An Introductory Study. The Ethnic Publishing House: Beijing 2007. ISBN 978-7-1050-8988-8. Li Fuqiang (李富强) u. Pan Zhi (潘汁): 壮学初论 Zhuangxue chulun. 民族出版社 Minzu chubanshe (Nationalitäten-Verlag): Beijing 2009. ISBN 978-7-1051-0588-5. Mo Juansheng (莫眷盛): 壮学论 Zhuangxue lun, 21. Juli 2010. Bundesverband vo de Guangxische Zhuangologii Zhuang Forschigszentrum vo de Nationalitäte-Universität Guangxi Zhuangologischs Institut vo de Pädagogische Universität Guangxi Zhuangologischs Forschigszentrum vo de Akademii vo
D Euskadi Ta Askatasuna, besser bekannt under siner Abchürzig ETA, (baskisch für Baskeland und Freihäit) isch e marxistisch-leninistischi, separatistischi baskisch-nazionalistischi Undergrundorganisazioon gsi. Si isch 1959 as Widerstandsbeweegig gege d Franco-Diktatur gründet worde und brucht vor allem terroristischi Middel, drunder Autibombe. D ETA het äng mit andere Terrororganisazioone zämme gschafft, drunder mit dr nordirische IRA und dr palestinensische PLO. Am 2. Mai 2018 het d ETA ihri Sälbstuflösig bekannt gää. D Abchürzig ETA isch au e baskischs Wort, wo uf Dütsch „und“ bedütet. D Organisazioon will e sozialistische baskische Staat gründe, wo vo Schbanie unabhängig isch. Dä Staat söll die schbanische autonoome Regioone vom Baskeland und Navarra umfasse und drzue au s franzöösische Baskeland. Z Frankriich het d ETA lang käini Terrorakt usgfüert, het s Land aber joorelang as Rückzuugsgebiet brucht. Am 5. Septämber het d ETA e Waffestillstand erkläärt. Am 10. Januar 2011 isch drus e "duurhafte" und "allgemäine" Waffestillstand worde und am 20. Oktober 2011 het d ETA s ändgültige Ändi vo iire bewaffnete Aktividäate verkündet. Am 8. April 2017 het d ETA mit dr Übergab vo dr Waffe an d Behörde aagfange. Noch ere Befrogig vo dr 287 z Frankrich und z Spanie inhaftierte Mitglider het d ETA
Dr Max Mundwiler (* 9. April 1956) isch e Baselbieter Schansonniee. Dr Max Mundwiler isch gleerte Baufüerer und het e Zimmerei mit elf Mitarbäiter und säggs Leerling. Sit über eme Vierteljoorhundert macht er Mundartlieder und duet in dr ganze Nordwestschwiz ufdräte. Sini Lieder si humorvoll und hindersinnig. Er het drei Zeedee uusegee: Es Stück vo mir (MC, 1986), Gedanken im Ohr (CD Studio Multipelufnaam, 1990) und Underwägs (CD Läifufnaam im Theater, 1994). Liechtfätze mit dr Schauspiilere Christina Stöcklin Underwägs – Solobrogramm Läbig – Solobrogramm Max Mundwiler uf liederlobby.ch (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.liederlobby.ch Medien::Max trifft Glood (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[3] [4] Vorlage:Toter Link/www.drglood.ch "Drei Perlen des Mundartlieds auf einer Bühne" (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[5] [6] Vorlage:Toter Link/theater-zunzgen.ch in Dienstag, Volksstimme Nr. 49, 29. April 2008 "Mit Poesie und doppeltem Boden" in Basellandschaftliche Zeitung, Februar 2011
Dr Glood (* 12. September 1952) isch e Baselbieter Leerer und Schansonniee. Dr Glood, mit bürgerligem Naame Claude Mesmer, isch z Basel uf d Schuel gange. Er het dr Leerer gmacht und schafft as Brimaarschuelleerer. Er isch Sänger und Gitarrist in dr Classic-Rock Bänd „Lapislazuli“ gsi und het sälber Lieder uf Änglisch und Dütsch gschriibe und komponiert, isch ufdräte und het am Radio gsunge. Er spiilt au klassischi Gitarre, het sich as Sänger usbildet und het aagfange, Mundartlieder uf Baseldütsch z singe. Er het en ersti Zeedee Aaneluege uusegee, e Kultuurförderbriis überchoo und e zwäiti Zeedee gmacht, Irgendwenn. Er isch mit em Aernschd Born und em Markus Heiniger in Trouba-Tour de Bâle ufdräte und mit em Heiniger in Aerdbeebe. Anderscht isch e Solobrogramm mit politisch-satirische Lieder gsi. Mit em Max Mundwiler und em Markus Heiniger het er BL SongPoetry ufgfüert und het in ere Bänd mit em Martin von Rütte (p voc), em Eric Rütsche (dr) und em Matthias Ammann (b) gspiilt. Si dritti Zeedee isch Galaxie gsi. Er isch äine vo de Gründer vo dr Liederlobby gsi, wo sich für s Schwizer Mundartlied iisetzt. Porträt uf drglood.ch Liederlobby Alte Eidgenossen und junge Schweizer: dr Glood – “Irgendwenn” uf liederlobby.ch
Dr Oscar Tusquets Blanca (* 14. Juni 1941 z Barcelona) isch e katalanische Archidekt, Mooler und Disäiner. Er het z Barcelona an dr Escuela Llotja, dr Schuel für Gebruuchskunst, und an dr ETSAB, dr Technische Hoochschuel für Archdektuur, studiert. 1964 het er mit em Lluís Clotet s Studio PER gründet. 1980 het er am dr Erwiiterig vo dr Medizinische Fakultäät z Barcelona gschafft und zwäi Joor druf an dr Renovazioon vom Palacio de la Música Catalana. Er het an verschidnige Stadtbaubrojekt mitgschafft wie dr Renovazioon vom Gebiet vom Convent dels Àngels und dr Bau vo dr Villa Olímpica, zwäi Brojekt in dr katalanische Hauptstadt. Im Joor 1987 het er sich mit em Archidekt Carlos Díaz zämmedoo und het mit em Brojekt in verschidnige Länder gmacht wie Japan und Dütschland. Dr Tusquets schafft au as grafische und industrielle Disäiner. Er isch meermol mit em Delta de oro-Briis vom FAD (Foment de les Arts Decoratives, Förderig vo dr Gebruuchskunst) uszäichnet worde und het 1987 s Creu de Sant Jordi, die höggsti Uszäichnig vo Katalonie, überchoo. Más que discutible (1994) Todo es comparable (1998) Dios lo ve (2000) Dalí y otros amigos (2003) Contra la desnudez (2007) Òscar Tusquets - Ardikel in dr
D Kantonsschuel Rüssbüehl oder au KSR esch es erwiterets Gymnasium (Kantonsschuel) em Lozärner Stadtteil Rüssbüehl. Es esch au grad d'MSE Maturitätschuel för Erwachsnigi agschlosse. D KSR het öppe 400 Schüeler ond 42 Lehrer. Jedes Johr wärdit verschednigi Sporttäg doregführt, wo d'Schüler vell Gspass hei. http://www.ksreussbuehl.lu.ch
Dr Kanton Iechternach isch e Kanton im Großherzogtum Luxeburg. Är lyt im Oschte vum Land. Im Norde un Oschte gränzt er an s dytsch Land Rhyland-Pfalz, im Side an dr Kanton Gréivemaacher un im Weschte an d Kanton Miersch un Dikrech. Hauptort vum Kanton isch Iechternach. Bis anne 2015, wu z Luxemburg d Distrikt abgschafft wore sin, het dr Kanton zum Distrikt Gréivemaacher ghert. Zum Kanton Iechternach ghere sibe Gmaine (Yywohnerzahle vum 1. Januar 2019). Bäerdref (1794) Bech (1259) Beefort (2802) Konsdref (2024) Iechternach (5618) Rouspert-Mompech (3644) Waldbëlleg (1803) Zum 1. Jänner 2018 hän si d Gmaine Rouspert un Mompech zue dr neie Gmai Rouspert-Mompech zämegschlosse. Mayer, Christina: Topographie der Baukultur des Großherzogtums Luxemburg. Kanton Echternach, Band 1, Ministère de la Culture, Service des sites et monuments nationaux, 2010, ISBN 978-2-495-15120-7 Commons: Kanton Iechternach – Sammlig vo Multimediadateie STATEC Luxembourg – Population par canton et commune 1821–2019 (franz.)
Dr Kanton Lëtzebuerg isch e Kanton im Großherzogtum Luxeburg. Är lyt im Side vum Land. Im Norde gränzt er an d Kanton Miersch un Gréivemaacher, im Oschte an dr Kanton Réimech, im Siden an dr Kanton Esch-Uelzecht un im Weschte an dr Kanton Kapellen. Hauptort vum Kanton isch d Stadt Lëtzebuerg. Bis anne 2015, wu z Luxemburg d Distrikt abgschafft wore sin, het dr Kanton zum Distrikt Lëtzebuerg ghert. Zum Kanton Lëtzebuerg ghere elf Gmaine (Yywohnerzahle vum 1. Januar 2019). Bartreng (8282) Hesper (15.479) Konter (3865) Lëtzebuerg (119.215) Nidderanven (6222) Sandweiler (3676) Schëtter (4166) Steesel (5408) Stroossen (9589) Walfer (8231) Weiler zum Tuerm (2400) Commons: Kanton Lëtzebuerg – Sammlig vo Multimediadateie STATEC Luxembourg – Population par canton et commune 1821–2019 (franz.)
Dr Kanton Miersch isch e Kanton im Großherzogtum Luxeburg. Är lyt im Zäntrum vum Land. Im Norde gränzt er an dr Kanton Dikrech, im Oschte an d Kanton Iechternach un Gréivemaacher, im Side an d Lëtzebuerg un Kapellen un im Weschte an dr Kanton Réiden. Hauptort vum Kanton isch Miersch. Bis anne 2015, wu z Luxemburg d Distrikt abgschafft wore sin, het dr Kanton zum Distrikt Lëtzebuerg ghert. Zum Kanton Miersch ghere zeh Gmaine (Yywohnerzahle vum 1. Januar 2019). Biissen (3183) Fiels (2152) Fëschbech (1239) Hiefenech (1468) Helperknapp (4241) Kolmer-Bierg (3183) Lëntgen (3108) Luerenzweiler (4083) Miersch (9643) Noumer (1421) Zum 1. Jänner 2018 hän si d Gmaine Béiwen-Atert un Tënten zue dr neie Gmai Helperknapp zämegschlosse. Commons: Kanton Miersch – Sammlig vo Multimediadateie STATEC Luxembourg – Population par canton et commune 1821–2019 (franz.)
Dr Kanton Réiden isch e Kanton im Großherzogtum Luxeburg. Är lyt im Weschte vum Land. Im Norde gränzt er an dr Kanton Wolz, im Oschte an d Kanton Dikrech un Miersch, im Side an dr Kanton Kapellen un im Weschte an Belgie. Hauptort vum Kanton isch Réiden. Bis anne 2015, wu z Luxemburg d Distrikt abgschafft wore sin, het dr Kanton zum Distrikt Dikrech ghert. Zum Kanton Réiden ghere zeh Gmaine (Yywohnerzahle vum 1. Januar 2019). Biekerech (2619) Ell (1350) Groussbus (1089) Préizerdaul (1703) Rammerech (4419) Réiden (2843) Sëll (844) Useldeng (1900) Viichten (1309) Wal (1020) Commons: Kanton Réiden – Sammlig vo Multimediadateie STATEC Luxembourg – Population par canton et commune 1821–2019 (franz.)
Dr Peter Bürger (* 6. Dezämber 1936 z Hamburg; † 11. Auguscht 2017) isch e dütsche Literatuurwüsseschaftler gsii. 1959 het er an dr Universidäät Münche bromoviert und 1970 an dr Universidäät Erlange habilitiert. 1971 isch er as Brofässer für Litratuurwüsseschaft (Romanistik) an d Breme gange. 1998 isch er in Ruestand drätte. 2006 het er d Carl-Friedrich-Gauß-Medaille vo dr Braunschweigische Wüsseschaftlige Gsellschaft „für sini bsundrige Verdienst uf em Gebiet vo dr Litratuur, Esthetik und Filosofii vo dr Modärne“ überchoo. Är isch ghirote gsii mit dr Christa Bürger (* 1935), wo vo 1973 bis 1998 Professorin am Institut für dütschi Sproch und Literatur an dr Universität Frankfurt gsii isch. Die frühen Komödien Pierre Corneilles und das französische Theater um 1630. (1971). Der französische Surrealismus. Suhrkamp Verlag, Berlin 1971, ISBN 3-518-28822-9. Studien zur französischen Frühaufklärung. Suhrkamp Verlag, Berlin 1972, (ISBN 3-518-10525-6, Ausgabe 1984). Theorie der Avantgarde. Suhrkamp Verlag, Berlin 1974, ISBN 3-518-10727-5. Aktualität und Geschichtlichkeit. Suhrkamp Verlag, Berlin 1977, (ISBN 3-518-10879-4, Ausgabe 1999). Zur Kritik der idealistischen Ästhetik. Suhrkamp Verlag, Berlin 1983, (ISBN 3-518-28019-8 Ausgabe 1990). Zum Funktionswandel der Literatur. Suhrkamp Verlag, Berlin 1983, (ISBN 3-518-11157-4, Ausgabe 1996). Prosa der Moderne. Suhrkamp Verlag, Berlin 1988, ISBN 3-518-57926-6. Die Tränen des Odysseus. Suhrkamp Verlag,
Die Zeit (si schribt sich sälber DIE ZEIT) isch en überregionaali dütschi Wuchezitig, wo zum erste Mol am 21. Februar 1946 erschiine isch. Sit em 1. Juli 1996 ghört Die Zeit zur Verlagsgruppe Georg von Holtzbrinck. Si erschiint jeede Donnschdig; an Fiirdig chunnt si in dr Reegle e Daag vorhäär uuse. D Zitig isch vo Aafang aa z Hamburg uusechoo. Iiri Ziilgrubbe si Lüt mit ghoobenem Bildigsstandard, dradizionell vor allem Akademiker bzw. Bildigsbürger. Iiri bolitischi Haltig gältet as liberaal. Bi kontrovärse Themene wärde zur unabhängige Mäinigsbildig vom Lääser mänggisch au underschidligi Posizioone enander gegenübergstellt. Alexander Smoltczyk: Die Zeichen der Zeit. In: Der Spiegel. Nr. 5, 1998 (Online – Blick hinter die Kulissen dieser Umbruchsphase). iq media marketing Archivlink (Memento vom 28. Februar 2012 im Internet Archive), abgrüeft am 24. Februar 2010 53.5496944444449.9985Koordinate: 53° 32′ 58,9″ N, 9° 59′ 54,6″ O
Modärni Kunst isch e zimlig unscharfe Begrif, wo aber in dr Umgangssprooch vil brucht wird, für die avantgardistischi Kunst vom 20. Joorhundert. In dr Fachsprooch reedet mä hüte eender vo dr Kunst vo dr Modärne, zum dr Begriff klaarer vom Begriff Zitgenössischi Kunst abgränze. Sit de 1970er Joor isch d Modärne-Postmodärne-Diskussioon immer hitziger worde und es git underschiidligi Uffassige drüüber, öb die Zitgenössischi Kunst no zur Modärne ghöört oder nid, oder öb mä äinzelni zitgenössischi Ströömige zur Modärne söll zelle und anderi zur Postmodärne. Das hangt au stark drmit zämme, wie dr Begriff Modärne definiert wird, d. h. was für e Konzept d Modärne söll haa. In Bezug uf die illusionistischi Bildkonzepzioon, wo no im 19. Joorhundert verhaftet isch, wiist scho dr Impressionismus mit siner Moolwiis und Farbgstaltig uf die modärni Kunst aane, wie au um 1900 dr Jugendstil mit siner dekorative Ornamäntik. Äidütiger het aber dr Expressionismus mit dr bishäärige Kunst broche: Uf Choste vo dr Perspektive und vo dr realistische Widergoob vom Motiv het s subjektive Erlääbe sölle daargstellt wärde, wie mä s in de Wärk vom Vincent van Gogh, Paul Gauguin, Paul Cézanne, Edvard Munch und bi de Künstlergrubbe vo de Foowiste, Brücke, dr Nöije Künstlerveräinigung Münche
Dr Achille Bonito Oliva (* 4. Novämber 1939 z Caggiano, Provinz Salerno) isch en italiänische Kunsthistoriker, Kunstkritiker und Autor und zelt zu de renommiertiste Kunsttheoretiker für Geegewartskunst z Italie. Er het am Ändi vo de 1970er Joor dr Begriff vo dr italiänische Transavantgarde, Transavanguardia, brägt. Dr Achille Bonito Oliva het 1961 in de Rächtswüsseschafte graduiert; denn het er Litratuur mit Schwerpunkt Poetik studiert. In dr Middi vo de 1960er isch er Mitgliid vo dr neoavantgardistische Schriftstellerveräinigung Gruppo 63 gsi. 1967 het er d Lürikbänd Made in Mater und 1968 Fiction Poems uusegee. 1968 isch er uf Rom, won er sich in de Joor druf as Kommentator und Kritiker im Beriich vo dr Geegewartskunst a Naame gmacht het. 1980 het er si vilbeachtets Wärk La Transavanguardia Italiana veröffentligt, wo dr dogmatisch Überbau für die junge Mooler, wo us dr Arte Povera uusechoo si, dr Sandro Chia, Francesco Clemente, Enzo Cucchi oder Mimmo Paladino gliiferet het und sofort uf witeri öiropäischi Künstler, zum Bischbil die Nöije Wilde z Dütschland oder d Figuration Libre z Frankriich beiflusst het. Vom Aafang vo de 1980er het er e Hife Usstellige wie d Aperto 80 organisiert, won er Kurator bi dr 39. Biennale vo Venedig 1980
D High Society (dt.: hoochi Gsellschaft) bezäichnet bestimmti Persönligkäite vo dr Gsellschaft, vor allem brominänte und sonigi, wo in de Medie bresänt si. Dr Usdruck isch umgangssproochlig und nid e sozialwüsseschaftlige Begriff. Im dütsche Sproochruum wird au dr psöidofranzöösischi Begriff Haute Volée brucht, wo aber z Frankriich nit bekannt isch. Dört säit mä haute société. D High Society spiilt hüte im Grund die gliich Rolle, wo früener dr Adel gha het. Mit em Ändi vo dr ständische Oornig und em Ufstiig vom Bürgerdum wäärend dr Industrialisierig häi sich d Grundlaage drfür, wär zur hooche Gsellschaft ghööri, gänderet: die adligi Abstammig isch in dr Hindergrund dräte bzw. isch ersetzt worde vo dr berüemte Abstammig, also Brominänz oder Pseudobrominänz. Wirtschaftligi oder bolitischi Macht, Riichdum und Schöönhäit si Faktoore wo zelle. Vor allem in de brominäntere Däil vo dr High Society, wo iiri Wichdikäit dur d Medie überchömme, spiilt s e groossi Rolle, wie guet e Persoon cha vermarktet wärde. Nick Foulkes: High Society. The History of America´s Upper Class, Assouline, 2008.
Dr Kanton Veianen isch e Kanton im Großherzogtum Luxeburg. Är lyt im Norde vum Land. Im Norde gränzt er an dr Kanton Klierf, im Oschte an s dytsch Land Rhyland-Pfalz un im Side un Weschte an dr Kanton Dikrech. Hauptort vum Kanton isch Veianen. Bis anne 2015, wu z Luxemburg d Distrikt abgschafft wore sin, het dr Kanton zum Distrikt Dikrech ghert. Zum Kanton Veianen ghere drei Gmaine (Yywohnerzahle vum 1. Januar 2019): Pëtscht (1125) Tandel (2083) Veianen (2080) STATEC Luxembourg – Population par canton et commune 1821–2019 (franz.)
Dr Kanton Wolz isch e Kanton im Großherzogtum Luxeburg. Är lyt im Nordweschte vum Land. Im Norde gränzt er an dr Kanton Klierf, im Sidoschte an dr Kanton Dikrech, im Siden an dr Kanton Réiden un im Weschte an Belgie. Hauptort vum Kanton isch Wolz. Bis anne 2015, wu z Luxemburg d Distrikt abgschafft wore sin, het dr Kanton zum Distrikt Dikrech ghert. Zum Kanton Wolz ghere sibe Gmaine (Yywohnerzahle vum 1. Januar 2019). Bauschelt (1307) Esch-Sauer (2715) Géisdref (1542) Kiischpelt (1201) Stauséigemeng (1952) Wolz (7066) Wanseler (1365) Zum 1. Jänner hän d Gmaine Heiderscheid un Neunhausen zue dr neie Gmai Esch-Sauer fusioniert. Zum 1. Jänner 2015 isch d Gmai Eschweiler zue Wolz yygmaindet wore. Commons: Kanton Wolz – Sammlig vo Multimediadateie STATEC Luxembourg – Population par canton et commune 1821–2019 (franz.)
Dr Schwizer Zofigerverein (ou Zofingia gnennt) isch e schwizer Schdudänteverbindig, wo 1819 z Zofige gründet worde isch. D Zofingia isch i 14 Sekzioone n iidéilt u a achd Universidäte, ere Fachhochschuel u füf Mittuschuele verdrätte. Gfüert wird d Zofingia vom „Centralausschuss“ (CAus), wo usem „Centralpräsident“ (CP), eme „Cetralaktuar“ (CA), eme „Centralquästor“ (CQ) u vier „Centralmorpione“ (emne „Biisitzer“) zämegsetzd isch. All Jaar finde derfür z Zofige Waale schdat. D Zofingia isch e Verbindig fürs Läbe; das heissd weme fertigschdudiert hed, chame Mitgliid vom Schwizerische n Altzofigerverein wärde. D Devise vor Zofingia isch Patriae, Amicitiae, Litteris (uf Dütsch: Fürz Vaterland, fürd Fründschafd, fürd Wüsseschafd). D Verbundehéit mit dr «Bundesstadt» Zofige n isch gross. D Farbe vor Verbindig (rot-wiss-rot) si di gliiche wi im Zofiger Schdatwappe. Ulrich Beringer: Der Zofingerverein während der Restaurationszeit, 1819–1830 (= Geschichte des Zofingervereins. Band 1). Buchdruckerei Kreis, Basel 1895. Ulrich Beringer: Der Zofingerverein während der Regenerationszeit, 1830–1847 (= Geschichte des Zofingervereins. Band 2). Helbing & Lichtenhahn, Basel 1907. Paul Ehinger: Schweizerischer Zofingerverein. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Paul Ehinger: Die alte Schale nur ist fern. Geschichte des Philisteriums des Schweizerischen Zofingervereins/Zofingia. Zofinger Tagblatt, Zofingen 1994. Charles Gilliard: Zofingia. In: Historisch-Biographisches Lexikon der Schweiz, Band 7, Tinguely –
Di reformierti Chile Birrbu isch di reformiert Dorfchile von de aargauische Gmeind Birrbu in der Schwiiz. D Chile vo Birrbu isch im Johr 1275 zum erschte Mol in ere Urkund gnennt worde. De Chilesatz isch bi de jewilige Herre vom Schloss Liebegg gsi, wo en bis zum Änd vo de alte Eidgnosseschaft bhalte hei. Di Chile – so wi mer si hüt gseht – isch im 1689i vom Johann Friedrich vo Breitenlandenberg boue worde. Sit em 1950i stoht si unterm Schutz vom Kanton. Bsunderheit in de Chile sind d Kanzle, de Taufschtei und d Moosbrugger Stuckdecki vo 1791. In de Chile sind au Wappe- und Kabinettschibe, vo dene zwei us em 17. Johrhundert sind. Die beide Schibe ghöred em Kanton Aargau und stönd sit em 2003 unter kantonalem Schutz. Commons: Reformierte Kirche Birrwil – Sammlig vo Multimediadateie Informatione zu de Chile uf de Website vo de Gmeind Birrbu 47.2917777777788.1979722222222Koordinate: 47° 17′ 30,4″ N, 8° 11′ 52,7″ O; CH1903: 657438 / 238154
Dr Chrais Vezia (ital. Circolo di Vezia) bildet zämme mit dr Chrais Agno, Breno, Capriasca, Ceresio, Lugano Nord, Lugano Oscht, Lugano Wescht, Magliasina, Paradiso (bis 2013 Carona), Sessa, Sonvico un Taverne dr Bezirk Lugano im Kanton Tessin in dr Schwyz. Dr Sitz vum Chraisamt isch z Vezia. Zum Chrais ghere die Gmaine: