rlitschk/wikidir huggingface dataset:
S Nöije Lääbe isch dr Naame von ere Grubbe vo Baasler Künstler in dr erste Helfti vom 20. Joorhundert gsi. Si sin de Dadaiste noochegstande und hän mäistens uf dr Lingge bolitisiert. Noch em Änd vom Erste Wältchrieg het s in dr Schwiz brodlet. D Armuet isch grooss gsi, was vo de Sozialdemokrate ufgriffe worde isch. Au d Künstler si vo de revoluzionääre Gedanke beiiflusst worde. Im Früelig vo 1918 het dr Fritz Baumä e Manifest veröffentligt mit em Ditel «Das neue Leben. Für die neue Bewegung in der Kunst.» Din het er dr Begriff vo dr Kunst nöi definiert, so dass si nid nume klassischi Ölgmäls dur umfasse sondern au Forme vom Kunsthandwärk wie Keramik, Stickerei oder Schmuck. Bald druf het er zämme mit em Alexander Zschokke, em Otto Morach und em Niklaus Stoeckli dr Veräin «Das neue Leben» gründet. No im April häis si e Kunstustellig bim Baasler Kunstveräin afo vorberäite. Si häi dr Hans Arp, si spööteri Frau d Sophie Taeuber, d Moolere Alice Bailly, dr Meiringer Arnold Brügger, dr Oscar Lüthy, dr Dütsch Carlo Mense und dr franzöösisch Mooler Francis Picabia iiglaade zum mitmache. Zwäiäzwanzig Künstler si drbii gsi mit 250 Wärk, wo d Ustellig im
Der Tod zu Basel isch e Spiilfilm vom Urs Odermatt us em Joor 1992. Dä Färnseefilm isch noch eme Dräibuech vom Markus Kutter und ere Idee vom Schwizer Färnseeschurnalist André Ratti entstande. Z Baasel bassiere rätselhafti Doodesfäll: Lüte stärbe äifach eso in aller Öffentligkäit ooni ass mä e Doodesursach chönnt gsee. Dr Grichtsmediziner, Brofässer Rüegg vo dr Pathologii, dr Kantonsarzt Zäslin und d Politiker häi kä Aanig und bechömme Angst – d Bräss schlachtet dr Skandaal us. Un was e Sensazioon für Baasel isch – dänggt mä sogar ärnsthaft an d Mööglikäit, ass mä d Fasnacht nit wurd lo stattfinde. Im Rüegg si Assistänt, dr Andreas Zinstag, wo sich au mit de Doodesfäll muess befasse woont bi sim Unggle, em Jean-Jacques Zinstag, won e bangsionierte Arzt isch. Dä foot aa, sich für die müsteriööse Doodesfäll afo intressiere. Mit sine Fründ, wo Wüsseschaftler, Künstler und Schurnaliste si, entwigglet dr Zinstag d Theorii, ass d Lüt nit an ere bestimmte Chrankhet wurde stärbe, sondern „am Dood“. Dr Maa mit dr Säägese persönlig sig uf Baasel cho, wie dennzumol im Dootedanz. Dr Zinstag stellt fest, ass die Doodesfäll, wo s schiinbar kä Zämmehang git zwüschene, doch dur e Gsetzmässigkäit verbunde sin. Uf em
En Elektroonemikroskoop isch e Mikroskoop, wo s Innere oder d Oberflechi vom ene Objekt mit Elektroone duet abbilde. Wie bi klassische Liechtmikroskoop hängt d Vergröösserig au doo vo dr Wällelengi ab, wo mä brucht. Wil schnälli Elektroone Materiewälle mit ere Wällelengi häi, wo seer vil chürzer isch as die vom sichbaare Liecht, isch d Vergröösserig (d Uflöösig) vom en Elektronemikroskoop seer vil gröösser (zur Zit öbbe 0,1 nm) im Vergliich zun ere Uflöösig vo öbbe 200 nm mit eme Liechtmikroskoop. Abbildigsfääler setze em Elektroonemikroskoop sini Gränze und von ere theoretische Uflöösig vo öbbe 0,0037 nm bin ere Elektrooneenergii vo 100 keV isch mä no wit äwägg. Es git verschidnigi Tüpe vo Elektroonemikroskoop, wo sich underschäide din, wie si e Bild vom ene Objekt erzüüge: Bi Dransmissionselektroonemikroskoop wärde elektrooneoptischi Linse iigsetzt, wo mit magnetische oder elektrische Fälder d Baan vo de Elektroone ablänke, äänlig wie wie s bim Liecht bassiert, wenn s dur e liechtoptischi Sammellinse goot. Sekundärelektroonemikroskop mache iiri Bilder äänlig wie konfokali Liechtmikroskoope. Stanley L. Flegler, John W. Heckman jr., Karen L. Klomparens: Elektronenmikroskopie: Grundlagen, Methoden, Anwendungen. Spektrum, Heidelberg/Berlin/Oxford 1995, ISBN 3-86025-341-7. Ludwig Reimer, Gerhard Pfefferkorn: Raster-Elektronenmikroskopie. 2. Uflag. Springer, Berlin 1999, ISBN 3-540-08154-2. David B. Williams and C.
D Université fédérale de Toulouse-Midi-Pyrénées isch e Verbund vu dr Tächnische Hochschuele im franzesische Toulouse un dr ehmolige Region Midi-Pyrénées. Där Verbund isch anne 2007 grindet wore un umfasst insgsamt 30 Hochschuele un Forschigsinschtitut un ai Universitetsklinik. D Grindsmitglider vum Verbund sin die gsii: Universität Toulouse I Université Toulouse–Jean Jaurès Université de Toulouse II–Le Mirail Universität Paul Sabatier Institut national polytechnique de Toulouse Institut national des sciences appliquées de Toulouse (INSA Toulouse) Institut supérieur de l’aéronautique et de l’espace (ISAE-SUPAERO) Centre national de la recherche scientifique (CNRS) Derzue sin im Lauf vu dr Johr no verschideni anderi Inschtitut derzue chuu: Centre de ressources, d’expertise et de performance sportives (CREPS) de Toulouse-Midi-Pyrénées Ecole nationale de l’aviation civile (ENAC) École nationale supérieure d’électrotechnique, d’électronique, d’informatique, d’hydraulique et des télécommunications (ENSEEIHT), école interne de Toulouse INP École nationale supérieure des ingénieurs en arts chimiques et technologiques (ENSIACET), école interne de Toulouse INP École nationale supérieure agronomique de Toulouse (ENSAT), école interne de Toulouse INP École nationale d’ingénieurs de Tarbes (ENIT), associée à Toulouse INP École d’ingénieurs de Purpan, associée à Toulouse INP École nationale de la météorologie (ENM), associée à Toulouse INP École nationale supérieure d’architecture de Toulouse (ENSA Toulouse) École nationale supérieure
47.553657.5956Koordinate: 47° 33′ 13,1″ N, 7° 35′ 44,2″ O; CH1903: 611816 / 267004 Die Ersti Kiirche vom Christus, Wüsseschaftler am Picassoplatz 2 z Baasel isch emol e Kultusgeböid vo dr Religionsgmäinschaft Christligi Wüsseschaft gsi. Hüte isch si im Bsitz vom Kanton Baasel-Stadt und isch umbaut worde für s Simfoniiorchester Baasel, wo dört e Halle für Broobe und für Büroo für d Verwaltig iigrichdet het. S Geböid gältet as Bischbil für die sogenannti anderi Modärne vom 20. Joorhundert in dr Schwiz und isch im Dänggmolverzäichnis ufgfüert. Dr Archidekt Otto Rudolf Salvisberg het s Geböid blaant und 1935 het er mit em Baue aagfange. 1936 isch d Kiirche iigweit worde. Sit 2016 wird si nüm vo dr Christlige Wüsseschaft brucht, und die het si für öbbe säggs Millione Franke an dr Kanton verkauft/ Dr Bau befindet sich im Innere vom ene Hüüserblock. Bim Iinecho got mä dur e groossi Iigangshalle mit Nääberüüm. Dr Saal het d Form vom ene Trapez, wo die chürzisti Site bi dr Kanzle het. Er isch äifach gstaltet mit ere filigrane Holzdecki und verbutzte Wänd. In de Sitewänd het s e Räije vo schmale hooche Fänster. Vom Iigang zum Lääsipult aane goot dr Boode abwärts. Oobe an dr
D Exkommunikazioon (lat. excommunicatio, zum Präfix ex- „us“, dusse; commūnis doo Kommunion, Eucharistie) isch im witere Sinn dr Usschluss us ere Kiirche oder ere Glaubensgmäinschaft oder vo bestimmte Aktiwidääte in ere sonige Gmäinschaft. Si wird vilmol aagwändet, bis ass dr Sünder sis schlächte Benää duet verbessere, cha aber au permanänt si. Si basiert uf em Nöije Testamänt (Matth. 18,17 , Kor. 5,4 usw) und isch gege Sünder und Heretiker aagwändet worde. Es git sä in de mäiste christlige Religioonsgmäinschafte und isch bis ins 19. Joorhundert nid sälte und meer oder weeniger sträng aagwändet worde. En äänligi Stroof im Juudedum isch dr Cherem (Bann, hebr. חרם), wo mit em zum Bischbil dr Baruch Spinoza us dr jüüdische Gmäind vo Amsterdam usgschlosse worde isch. dtv-Lexikon, Band 5, deutscher taschenbuch verlag, 1970 Normdate: GND: 4153322-7 | LCCN: sh85046257
Dr Ferdinand III. (* 13. Juli 1608 z Graz; † 2. April 1657 z Wien), uf d Wält cho as Ferdinand Ernst, Erzherzog vo Ööstriich us em Huus Habsburg, isch vom 15. Februar 1637 bis zu sim Dood 1657 dr römisch-dütsch Käiser gsi- Usserdäm isch er sit 1625 bzw. 1627 König vo Ungarn, Kroazie und Bööme gsi. Dr Ferdinand III. isch wääred em Drissigjöörige Chrieg Käiser worde und scho sit em 2. Mai 1634 dr Oberbefäälshaber vo dr Armee. In sinere Regierigszit sich dr käiserlig Machtaaspruch, wo si Vadder gstäigeret het, wider chliiner worde. Er het dr Chrieg so schnäll wie mööglig welle beände, het aber noch e baar milidäärische Niiderlage und wil si Macht sich verchliineret het, in vile Pünkt uf bishäärigi Posizione vo de Habsburger müesse verzichte. Eso ischs ändlig zu Friidensverhandlige cho, wo mit em Westfälische Friide gändet häi und d Macht vom Käiser verchliineret het. Z Bööme, z Ungarn und in de ööstriichische Erbland hingege isch diStellig vom Ferdinand as Landsherr allerdings sterker worde as vorhär. Dr Ferdinand isch dr erst Herrscher us em Huuse Habsburg gsi, wo au as Komponist bekannt worde isch,. Karl Eder: Ferdinand III.. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 5, Duncker
47.5636611111117.5842138888889Koordinate: 47° 33′ 49,2″ N, 7° 35′ 3,2″ O; CH1903: 610957 / 268116 Dr Formonterhoof isch e historischs Geböid an dr Santihanns-Vorstadt 27 z Baasel und isch e Baasler Kulturguet, wo für d Regioon vo Bedütig isch. Es dient sit 1942 as Gmäindihuus vo dr Christkatholische Kiirche Baasel-Stadt. Dr Formonterhof isch 1720 in dr Santihannsvorstadt e chli rhiiuf vo dr Johanniterbrugg für die riichi Witwe vom franzöösische Aadlige Graaf Jean Formont de La Tour baut worde. Das Stadthuus im Stiil vom Barock het as äins vo de chostbarste gulte, wo je in dr Stadt baut worde si. D Witwe isch 1727 gstorbe und vo denn aa het s Huus immer wider emol dr Bsitzer gwäggslet. Öbbe 1747 het dr Groossroot Johann Heinrich Zaeslin Wasser vom ene Brunne am Noodlebärg in si Huus, wo denn no «zem Nöje Huus» ghäisse het, lo läite und es isch wit und bräit äins vo de erste Hüüser gsi, wo fliessends Wasser gha het. Bald druf het s im Samuel de Meriaa ghöört, wo s 1773 für 40‘000 Livres im Johann Georg Streckiise verchauft het. Wääred dr Helvetik het s d Verwaltigschammere für d Generaldiräkzioon vo dr franzöösische Fäldbost rekwiriert und mä het im Streckiise
Dr Franz Robert Brunschwiiler (dauft 1635, gstorbe 11. Dezämber 1690) isch e Baasler Politiker gsi, wo vo de 1670er Joor bis zu sim Dood wichdigi Baasler Ämter iignoo het und 1690 Bürgermäister gsi isch. Dr Franz Robert Brunschwiiler isch am 19. April 1635 z Baasel dauft worde. Er isch dr Soon vom Franz Brunschwiiler gsi, eme Siidehändler und Baasler Rootsher. 1659 het er d Esther Hummel, d Dochder vom Hans Jakob Hummel eme Channegiesser und Baasler Oberstzumftmäister. As Händler isch er uf Frankriich, Ängland und Holland gange. Er het s Gschäft vom Vadder übernoo. Er isch Mitgliid vo dr Gärtnerzumft gsi, und vo 1671 bis 1684 für d Zumft im Root gsässe. 1673 isch er as Gsandte in die ennetbirgische Vogteie gschiggt worde. 1676 isch er Dreierher, worde 1678 het er as Drizääner mitregiert. Vo 1684 aa isch er as Oberstzumftmäister am Spitz vo dr Macht in dr Stadt gstande und denn 1690 as Bürgermäister. Dr Franz Robert Brunschwiiler isch am 11. Dezämber 1690 z Baasel gstorbe.
Mit Freiem Gläit (oder sicherem Gläit) mäint mä s Verspräche von ere Autorität, ass e bestimmti Person nit belästigt, aagriffe oder verhafdet wurd. S sichere Gläit wird zum Bischbil in Stroofbrozäss aagwändet, wenn d Justiz dra intressiert isch, ass e Person, wo möögligerwiis Stroofdaate begange het und dorum äigetlig sött verhafdet wärde aber as Züüge im e Brozäss wichdig isch, s Verspräche bechunnt, ass si cha ii- und denn usräise ooni brobleem z bechoo. Z Dütschland, z Ööstriich und in dr Schwiz isch s in de jewiilige Stroofbrozässornige gordnet. Es wird au mänggisch in völkerrächtlige Abkomme aagwändet. In Zite vo internationale Komflikt oder Chrieg, cha äi Bartei im Komflikt ere gegnerische Person e Dokumänt gee, so dasa die Person dur iir Gebiet cha räise, ooni müsse angst ha, ass si festgnoo oder sogar döödet chönnt wärde. E Bischbil für daas isch d Räis vom Lenin dur Dütschland im ene blombierte Waggon wääred em Erste Wältchrieg im April 1917: As Bürger vo Russland, wo mit Dütschland im Chrieg gsi isch, het er döfe dur Dütschland uf Russland faare, wil die dütschi Regierig ghofft het, ass eso Russland destabilisiert wurd. Was war am 23. März 1917 auf chroniknet.de Leo am Zug. In:
Mit em Begriff Freizügigkäit mäint mä vor allem d Freihäit vo Lüt, ass si sich im ene andere Land as in iirem Heimetland döfe woone und schaffe. Wichdig für das isch, ass Personekontrolle abgschafft und d Bestüürigsgränze abbaut wärde, und dass d Lüt frei chönne iiri Aarbet uslääse, sich döfe niiderloo und ufhalte, ass d Usbildige anerkennt wärde und d Sozialversicherig gwäärläistet blibt. In dr Schwiz reedet mä im Zsämmehang mit de Bilaterale Verdrääg zwüsche dr Schwiz und dr EU mäistens vo Personefreizügikäit. In dr Öiropäische Union isch d Persoonefreizügikäit sit 1993 äini vo de vier Grundfreihäite, näbe dr Waarevercheersfreihäit, dr Dienstläistigsfreihäit und em freije Kapital- und Zaaligsvercheer. Wo denn die nöije Mitgliidsländer dr EU bidrätte si, häi für iiri Bürger bis 2010 no gwüssi Iischränkige gulte. D Veriibarig vo dr Personenfreizügigkäit zwüsche dr Schwiz und dr EU isch im Raame vo de Bilaterale Verdrääg I am 1. Juni 2002 in Chraft drätte. Immer wider emol si Abkomme zwüsche Staate, wo sich nooch stöön, abgschlosse worde, ass alli Bürger sich frei chönne beweege und niiderloo. So döfe britischi Bürger sich in dr irische Republik niiderloo und Iire in Groossbritannie. Au zwüsche de Mitgliider vom Nordische Root, Norwääge, Dänemark, Schweede, Finnland
D Grubbe 33 isch en antifaschistische Zämmeschluss vo Baasler Künstler gsi, wo 1933 gründet worde isch zum gege die konservative Tendänze vo dr Schwizer Künstler- und Architekdeszeene brotestiere. Zu de Gründermitgliider vo dr Grubbe 33 häi dr Otto Abt, dr Walter Bodmer, dr Paul Camenisch, dr Theo Eble, dr Max Sulzbachner, dr Louis Weber, dr Rudolf Maeglin und dr Walter Kurt Wiemken ghöört. Spööter drzuechoo si dr Schauspiiler Max Haufler und d Künstlere Meret Oppenheim. Georg Schmidt: Meine lieben 33er Freunde. In: Künstlervereinigung Gruppe 1933 Basel. Baasel 1939. Ivonne Höfliger (Hrsg.): Gruppe 33. Editions Galerie zem Specht, Baasel 1983. ISBN 3-85696-006-6 Gruppe 33 im Staatsarchiv Baasel Stadt Gruppe 33 bi Artnet (änglisch) Au in dr Gesellschaft Schweizerischer Maler und Bildhauer (GSMBA). Lueg Geschichte der GSMBA, Site 4. Abgrüeft am 7. Merz 2011. Louis Weber im Personelexikon vom Staatsarchiv Baasel-Land. Abgrüeft am 7. Merz 2011. Normdate: GND: 2075287-8 | LCCN: n82256128 | VIAF: 237669560
47.5577444444447.5907083333333Koordinate: 47° 33′ 27,9″ N, 7° 35′ 26,5″ O; CH1903: 611447 / 267459 S Huus «zem Goldige Stauffe» isch e historischs Geböid an dr Augustinergass 5 z Baasel. Es isch e Baasler Kulturguet, wo für d Regioon vo Bedütig isch. Es git Urkunde ass scho im Joor 1339 e Burkhard vo Staufe, wo dr Notar vo dr Baasler Kurie gsi isch, uf dere Liigeschaft si Büro gha het. Woorschinlig chunnt dr Naame vom Huus vo iim. Aber scho zwäi Generazioone spööter, im Joor 1376, het s Huus «zem Stouff» ghäisse. Mä het dr Naame denn eender vom e Stauf, also eme Bächer, abgläitet. As dr «zem Goldige Stauffe» isch s sit 1519 bekannt. Bis yur Middi vom 16. Joorhundert het d Liigeschaft us eme Vorder- und eme Hinderhuus bestande und zwüsche deen isch e schmaals Gässli duuregange. Im 20. Jorhundert het dr Aarbetsrabbe e Räije vo Hüüser an dr Augustinergass renowiert, drunder au s «zem Goldige Stauffe». Hützudaag si wider wie vor fast siibe Joorhundert Notar im Geböid dehäi. Gustaf Adolf Wanner: Das Haus «zum goldenen Stauffen» an der Augustinergasse in Basel. Eugen A. Meier, Hans Bauer, Basler Arbeitsrappen, Birkhäuser Basel, 1984, S.76-78 SCHMIEDLIN - Advokatur und Notariat
S Huus zum König David isch e Woonhuus an dr Sevogelstrooss 69 z Baasel. Es isch äins vo de Baasler Kulturgüeter, wo für d Region vo Bedütig si. S Huus stammt us em Joor 1889 und isch vom Rudolf Friedrich (1853-1927) as Äifamiliehuus im Nöirönessansstiil baut worde. Es het zwai Stöck und oobe uf em Dach Mansarde. Dr Brueder vom Baasler Mooler Hans Sandreuter (1850-1901), dr Emanuel Sandreuter, won e Muusigliebhaaber gsi isch, het s in Ufdraag gee. Dr Hans Sandreuter het d Juugedstil-Sgraffiti im erste Stock gmoolt, wo Muusiker, Sänger und Sängerinne in antikisierende Chläider daarstelle. Äini vo de Figuure isch dr Köönig David mit ere Harfe, wo im Huus dr Naame gee het. Im Bardeer het s e dekorativs Band mit eme Laufende Hund. 1942 si d Sgraffiti zum erste Mol restauriert worde und wider 1958 und 1994 und denn het mä au s Vordach müesse flicke. 2016 isch d Terasse renowiert worde. Neubad Magazin: "Erbauliches Basel", Oktober 2012, Nr. 17, S. 14 Kantonale Denkmalpflege Basel-Stadt: 2015, Bau- und Verkehrsdepartement des Kantons Basel-Stadt Stamm Bau AG: Umbau Terrasse
D Histologii (vo altgriechisch ἱστός histos, dytsch Gwääb und logii, gr. λόγος logos ‚Lerr‘) oder Gwääbleer isch d Wüsseschaft vo de biologische Gwääb. Si isch d Leer vo wie sich pflanzligi und dierischi Gwääb bilde und was für Strukture si häi und iiri spezifische Funkzioone und isch ä Däilgebiet vo dr Medizin und vo dr Biologii. Im witere Sinn bezeichnet Histologii die mikroskopischi Anatomii. D Histopathologii isch d Wüsseschaft vo de chrankhafte Veränderige vo Gwääb. In dr Histologii wärde Gwääbbroobe undersuecht. Für daas schniidet mä Gwääb in mikrometerdünni Schiibli, färbt die ii und luegt sä under eme Liechtmikroskooop aa. Die elektronenmikroskopischi Undersuechig vo wääsentlig dünnere Schiibli (0,01–0,5 µm) macht mä vor allem im Beriich vo dr Forschig. In dr Medizin hilft d Histologii bi dr Früediagnoose vo Tumoor (z. B. Maagebiopsii), bi dr Klassifizierig vo Tumoor (guetartig/bösartig), bi Stoffwäggselchrankhäite und parasitäre bakterielle, entzündlige Chrankhäite, zum die best Therapii z finde und ä Hufe anders. Mä reedet von ere morphologische Diagnostik, wil si z Stand chunnt dank em Erschiinigsbild und em färberische Verhalte vo de Gwääbstrukture. Hans-Christian Burck: Histologische Technik. Thieme-Verlag, Stuttgart, ISBN 3-13-314306-9. Renate Lüllmann-Rauch: Taschenlehrbuch Histologie. 2. Auflage. Thieme Verlag, Stuttgart, ISBN 3-13-129242-3. Benno Romeis: Mikroskopische Technik, 16. Auflage
Dr Jean Rapp (* 27. April 1771 z Colmar; † 8.Novämber 1821 z Rhiiwiiler) isch e franzöösische Lieutenant-général und Groof gsi. Er isch as Soon vom Husmäister vom Colmarer Roothuus uf d Wält cho und 1788 Soldat in dr franzöösische Armee worde. Dr Rapp het sich in de Revoluzioonschrieg in Egüpte und Dütschland uszäichnet und isch wäge däm schnäll beförderet worde und isch noch dr Schlacht bi Austerlitz 1805 Général de division und Adjutant vom Napoleon Bonaparte worde. 1809 het er as „Jean Comte de Rapp“ dr Ditel vom ene Groof bechoo. Won er Guwernöör vo Danzig gsi isch het er d Stadt no fast e Joor lang noch em Rückzug vo de Druppe vom Napoleon us Russland verdäidigt. Ändi Novämber 1813 het er sich ergee, isch as Gefangnige uf Russland brocht worde und erst im Juli 1814 zrugg uf Bariis choo. Wo dr Napoleon us dr Verbannig uf Elba zruggchoo isch, het er en wääred de Hundert Dääg understützt. In dr Restaurazioon het er denn aber im Bourboneköönig sini Dienst aabote und isch Chämmerer vom Köönig Ludwig XVIII. worde. Er isch 1817 uf Rhiiwiiler (hüte Däil vo dr Gmäind Bad Bellingen z Baade go lääbe und dört am am
Dr Jean-Baptiste Kléber (* 9. Merz 1753 z Stroossburg; † 14. Juni 1800 z Kairo) isch e General in de franzöösische Revoluzionsarmeä gsi. Er isch bi dr Underdrückig vom Ufstand vo dr Vendée drbii gsi, het im erste Koalitionskrieg gege Ööstriich und Pröisse mitkämpft und isch uf dr Expedizioon vom Bonaparte uf Ägypte ermordet worde. Dr Kleber isch as Soon vom ene Stäimetz z Stroossburg uf d Wält choo. Er het en Usbildig an dr École de dessin pour les arts et métiers und denn vo 1772 aa e Leer bim bekannte Archidekt Jean-François Chalgrin gmacht. 1774 het er im Gschäft vo sim Stiefvater afo schaffe. Drei Joor druf isch er Kadett an dr bayrische Milidäärakademii z Münche worde und denn Soldat im östriichische Regimänt Kaunitz. Vo 1779 bis 1783 isch er Underlütnant in de habsburgische Niiderland gsi. Er isch zrugg ins Elsass, won er as Archidekt und Inspäkder für öffentligi Baute im Oberelsass gschafft het. 1792 het er sich für e Freiwilligebatallion vom Départements Haut-Rhin gmäldet und isch „adjutant-major“ worde. 1793 het er in dr Armée de Mayence d Festig Mainz verdäidigt. Noch dr Kapituazioon het er as Brigadegeneraal sini Drubbe zrugg uf Frankriich gfüert, won er sich vor
Dr Johann Jacob Buurged (* 19. Mai 1614 z Basel; † 1. Novämber 1690 au dört) isch e Baasler Politiker us em Daig gsi, wo vo de 1630er Joor bis zu sim Dood die mäiste vo de wichdige Baasler Ämter iignoo het und vo 1684 bis 1690 Bürgermäister gsi isch. Dr Buurged isch am 19. Mai 1614 z Baasel uf d Wält cho. Sini Eltere si dr Oberstzunftmeister und Brofässer für Ethik Johann Rudolf Buurged und d Esther Battier. gsi. Er het an dr Uni Baael Rächt afo studiere und denn z Gämf und z Frankriich. Er isch denn uf Baasel zruggchoo und isch 1633 Schriiber uf dr Baasler Kanzlei worde. 1636 het er d Catharina Iseli, d Dochder vom Rootsheer Lucas Iseli ghürootet 1638 isch er zum Verwalter vom Kiirche- und Klosterguet uf em Münsterbärg ernennt worde. Vo 1646 isch er Säggser vo dr Zumft zu Huusgnosse gsi. Vo 1657 isch er im Chläine Root gsässe und vo 1659 bis 1690 as Drizääner gregiert. 1666 isch er zum Landvogt z Chläihüünige ernennt worde. Vo 1666 bis 1684 isch er Oberstzumftmäister und Dreier gsi und im Joor druf isch er Kaufhuusher worde. Er het au uf dr Eebeni vo dr
Dr Johann Christoph Burckhardt, au bekannt as Christophe Bourcard isch e Baasler Händler gsi. Er isch 1766 as dr zwäit Soon vom Christoph Buurget uf d Wält cho und 1815 gstorbe. Dr Buurget het as Soon vo dr Buurget-Meriaa Familie e guete Start im Lääbe gha und isch ins Usland, zum dr Kaufmaa z leere, wie s denn vili gmacht häi. Z Frankriich isch er Däiläigedümer vo vier Sklaaveschiff im Haafe vo Nantes worde und het in dr Zit vo 1783 bis 1792 öbbe 7400 Sklaave verchauft. 1100 von ene si in dere Zit uf em Dransbort umcho. Er het sich 1790 z Nantes niidergloo und e Handelsgsellschaft, d Bourcard, Legrand & Cie (spööter Bourcard Fils & Cie) gründet, wo ganz uf e nordatlantisch Handel vo Bauele, Sklaave und Kolonialgüeter spezialisiert gsi isch und e Zit lang zu de wichdigste Baasler Handelshüüser zellt het. E groosse Däil vom Kapital isch us Baasel cho. Mit dr Franzöösische Revoluzioon het sich aber d Stimmig z Frankriich gege d Sklaaverei afo wände und d Händler häi zämme mit de Blantaaschebsitzer Druck uf d Assemblée nationale gmacht, so dass die nid d Befreijig vo de Sklaave wurd beschliesse. Wäge däm isch z Saint-Domingue e
Dr Kräis 48 isch e Baasler Künstlergrubbe gsi, wo sich im Joor 1948 uf d Iniziative vom Max Kämpf bildet het. D Grubbe isch entstande under anderem für zum gmäinsami Usstellige z organisiere und zum iiri Inträsse z verdrätte, zum Bischbil im Baasler Kunstkredit, won e staatligi Instiduzioon isch. Si het sich am 3. Mai 1950 as Veräin mit Statute konstituiert. Die erste gmäinsame Usstellige häi 1948 in dr Galerii Bezeler und 1950 in dr Baasler Kunsthalle stattgfunde. Die erste Bresidänte si dr Dr. Frank Weiss (bis 1953), 1953-65 dr Brofässer Alfred Bühler, ab 1965 dr Dr. Hans Ruedi Oeri gsi. Dr Kräis 48 het sich as Reakzioon vo jüngere Mooler und Bildhauer uf d Grubbe 33 bildet, wo Künstlerorganisazioon gsi isch, wo denn z Baasel dominiert het, und uf d GSMBA (Gsellschaft vo schwizerische Mooler, Bildhauer und Archidekte). Im Kräis 48 si d Baasler Graumooler stark verdrätte gsi. Künstlerisch aktivi Mitgliider si dr Heinrich Barth, dr Jean-François Comment, dr Romolo Esposito, dr Karl Glatt, dr Max Kämpf, dr Theo Lauritzen, dr Alex Maier, dr Peter Moilliet, dr Toni Rebholz, d Julie Schätzle, dr Gustav Stettler, dr Paul Stöckli und dr Hans Weidmann gsi. Spööter si d Valery Heussler, d