rlitschk/wikidir huggingface dataset:
47.5629694444447.5847194444444Koordinate: 47° 33′ 46,7″ N, 7° 35′ 5″ O; CH1903: 610995 / 268039 Dr Erlacherhoof isch e historischs Huus an dr Santihanns-Vorstadt 15–17 im Baasler Vorstedtkwardier. Er zellt as äis vo de Baasler Kulturgüeter, wo für d Region vo Bedütig si. Im 15. Joorhundert si dört, wo hüt dr Erlacherhoof stoot, zwäi Liigeschafte gsi. Die äinti het bis 1414 em Wilhelm vo Wasselnheim ghöört, wo dr Abt vom Klooster Murbach im Elsass gsi isch. Spööter isch s im Bsitz vom Henman vo Ramstäi gsi und 1440 het dr Heinrich Münch dört gwoont, wo denn vili Schulde gha het, und s Huus wäägen e verloore het. D Handelsgsellschaft vom Hans Waltenheim († öbbe 1462) und Heinrich Halbisen (öbbe 1390-1451) het s Huus übernoo, und 1478 het s im Halbisen si Soon im Rootsherr Junker Rudolf vo Schlierbach († 1497) verkauft zämme mit em Noochberhuus. Vo denn aa hets e Zitli «Schlierbachs Hof» ghäisse. Dr Schlierbach het Ussatz überchoo und isch gstorbe. Si Witwe Anna Wentikum het no bis 1498 im Huus gwoont. Iiri Dochder Brida het um 1520 dr Rootsherr Zum Schlüssel Balthasar Hiltbrand († 1538) ghürootet, wo spööter Schlossherr zu Wildestäi und 1530 Oberstzumftmäister worde isch. Denn het dr Hof
47.5567361111117.5908388888889Koordinate: 47° 33′ 24,3″ N, 7° 35′ 27″ O; CH1903: 611457 / 267347 Dr Riinacherhoof isch e historischs Geböid in dr Schwizer Stadt Baasel. Er befindet sich in dr Groossbaasler Altstadt am Münsterblatz 18 und stoot uf dr Liste vo de Kulturgüeter im Kanton Basel-Stadt. Hüte isch s e Brimarschuelhuus, wo zur Brimarstuefe Peter ghöört. Dr Riinacherhoof isch wie die andere Geböid am Münsterblatz e spootgotischs Bauwärk gsi und 1545 grad ooben am Huus zur Mugge entstande. Ursprünglig het er Katharinehoof ghäisse und isch d Residänz vom Bischof Berthold vo Pfirt gsi. 1603 het en dr Andreas Ryff, dr Baasler Hauptmä, wo 1593 dr Rappekrieg zum e friidlige Änd brocht het, kauft und für 2000 Gulde lo umbaue. No im gliiche Joor isch dr Ryff gstorbe und dr Hoof isch in Bsitz vom Daniel Buurged kho, wo 1592 im Ryff si sächzääjöörigi Dochder Susanna ghürootet het. Im 18. Joorhundert häi dr Johann Jacob Fechter und dr Samuel Werenfels vili vo de Hüüser in dr Groossbaasler Altstadt im Stil vom Barock renowiert. Drei het mä denn lo si: s Sigristehuus (Nr. 13), dr Schürhoof (Nr. 19) und dr Riinacherhoof am Münsterblatz 18. Wo dr Martin Bachofen-Heitz (1727-1814) si Siidebandfabrigg vo dr
Dr Achilles Hueber (* 9. Februar 1776 z Sissach; † 7. Juli 1860 z Baasel) isch e Schwizer Archidekt gsi. Dr Achilles Hueber isch am 9. Februar 1776 z Sissach as Soon vom Pfarrer Johann Jakob Hueber uf d Wält choo. Es cha si, ass er si erste Underricht bim Johann Ulrich Büchel z Baasel überchoo het. Denn het er e vierjöörigi Leer zum Stäimetz bim Wärkmäister Niklaus Sprüngli z Bärn gmacht. In de Joor 1798 bis 1802 het er für verschidnigi Archidekte z Züüri, Stroossburg und Karlsrue gschafft. Z Karlsrue isch er e Schüeler vom Friedrich Weinbrenner gsi, won e groosse Iifluss uf en ghaa het. Denn het dr Hueber en äignigs Baugschäft z Baasel ghaa und isch 1803 Mitgliid vo dr Zumft zu Spinnwätter worde. Hüte schribt men em nume no drei Baute zue. Mä het von em au e baar Archidektuurzäichnige und en Entwurf für e Theater uf em Petersblatz z Baasel us em Joor 1813. 1804 het dr Achilles Hueber d Susanna Catharina Beck ghürootet. Er isch am 7. Juli 1860 im Alter vo vierenachzig z Baasel gstorbe. 1810: Huus zur Fortuna, Dalbevorstadt 19 z Basel 1822: Landhuus im Margarethepark z Binnige 1827–28: Pfarrhuus z Gälterchinde
Klimawandel, au Klimaveränderig, Klimaänderig oder Klimawäggsel, isch e Veränderig vom Klima, wo uf dr ganze Ärde oder eme ärdäänlige Blaneet oder Mond, wo en Atmosfääre häi, bassiert. S Wermer- oder Chelterwärde, wo mit eme Klimawandel verbunde isch, cha churzi oder langi Zitrüüm duure. E wichdigs Underschäidigsmerkmol bestoot drbii zwüsche de Witterigsverlöif, wo im Raame vom ene Klimazuestand beziehigswiis von ere Klimazoone bassiere, und vom Klimawandel sälber, wo d Woorschinligkäit, öb bestimmti Wätterlaage ufdräte, vergröösseret oder verchliineret. Die geegewärtigi globaali Erwermig, wo vor allem vom Mensch verursacht isch (anthropogen), isch e Bispil für e Klimawandel, wo seer schnäll vor sich goot aber nonig abgschlosse isch. In dr öffentlige Diskussioon wird dr Begriff Klimawandel mit em bestimmte Ardikel dr vilmol as Sünonüüm für globaali Ufwermig brucht. Dr Ardikel «Klimawandel» uf dr dütsche Wikipedia Heinz Wanner: Klima und Mensch. Eine 12.000-jährige Geschichte. 2. Uflaag, Haupt Verlag, Bern 2020, ISBN 978-3-406-74376-4 (populärwüsseschaftlig). Stefan Rahmstorf, Hans Joachim Schellnhuber: Der Klimawandel: Diagnose, Prognose, Therapie. 9. Uglaag, C. H. Beck, München 2019. ISBN 978-3-406-74376-4 Harald Meller, Thomas Puttkammer (Uusegääber): Klimagewalten. Treibende Kraft der Evolution. wbg Theiss, Darmstadt 2017, ISBN 978-3-8062-3120-5. Peter Ward, Joe Kirschvink: Eine neue Geschichte des Lebens. Wie Katastrophen den Lauf der Evolution bestimmt haben.
47.5624833333337.5851416666667Koordinate: 47° 33′ 44,9″ N, 7° 35′ 6,5″ O; CH1903: 611027 / 267985 Dr Riinacher Hoof isch e historischs Huus an dr Santihanns-Vorstadt 3 im Baasler Vorstedtkwardier. Er zellt as äis vo de Baasler Kulturgüeter, wo für d Region vo Bedütig si. Dr Naame vo dr Liigeschaft in dr «Vorstadt zum Chrüz», wie d Santihanns-Vorstadt im spoote Middelalter ghäisse het, isch ursprünglig «Landsbärg» gsi. Si isch immer wider witerverkauft worde, so het si im 16. Joorhundert emol de Schalers ghöört. S hütige Geböid isch 1858 im barocke Stiil baut worde. Es wer denn fast abgrisse worde zämme mit andere historische Geböid uf dr westlige Stroossesite wie em Middlere und Chläine Ulm, em Erlacherhoof, em Fromonterhoof und em Antonierhoof, wil d Stadtblaanig e starki Verbräiterig vo dr Santihanns-Vorstadt vorgsee het, für dass dr Verkeer nid behinderet wurd, wo sit em spoote 19. Joorhundert stark gwaggse isch. S isch denn aber nid eso khoo. 2014 isch dr Riinacher Hoof zum letschte Mol renowiert worde. Im Geböid het s hüte Büro und Braxene. S Gitter im Stiil vom spoote Rokoko, wo vor em Riinacher Hoof gsi isch, stoot hüte vor em Baasler Staatsarchiv. Riinacherhoof «Wiederherstellung von Basler Altstadthäusern» in Heimatschutz - Patrimoine, Band
47.5661111111117.5831944444444Koordinate: 47° 33′ 58″ N, 7° 34′ 59,5″ O; CH1903: 610880 / 268388 S Baasler Johanniterhuus isch d Niiderlassig vo de Johanniter an dr Santihanns-Vorstadt gsi. Es isch as s letschte Geböid vo dr Niiderlassig im 20. Joorhundert abgrisse worde. Dr Johanniterorde, si vollständige Naame isch Souveräne Ridder- und Hospitalorde vom häilige Johannes vo Jerusalem vo Rhodos und vo Malta – früener z Jerusalem, gnennt vo Rhodos, gnennt vo Malta, isch im 11. Joorhundert z Jerusalem gründet worde. Er het sich um Pilger und Bedürftigi kümmeret und Chranki pflägt. Im 13. Joorhundert het sich dr Orde z Baasel uf offnigem Fäld, e baar hundert Meter vor dr erste Baasler Stadtmuure an dr wichdige Landstrooss in s Elsass niidergloo, in dr Vorstadt, wo denn noch em Naame vom Stadtdoor dört, em Chrüzdoor, no d Vorstadt zum Chrüz gsi isch. D Kommende oder Komturei isch die bedütendsti gsi im Gebiet vo dr spöötere Schwiz. Um s ganze Areal vo de Johanniter mit dr Kapälle und de Nääbehüüser häi si e Muure baut. Wo im 14. Joorhundert die üsseri Stadtmuure um d Vorstedt ume baut worde isch, isch d Niiderlassig dinne in dr Stadt grad näben em nöije Santihanns-Door gsi. Noch dr Reformazioon
Èn Übbergabegüèterzùg (Abkürzig Üg, au Übbergaab) isch bi dè Ysebaan èn Güèterzùg, wo einzelni Güèterwägè zwüschè m Start- bzw. Zylbaanhof un èm nägschtè Knotèbaanhof beförderè duèt. Zwûschè sellè Knotèbaanhöf sin d Wägè vo Nõgüèterzüüg (Ng) odder Durchgangsgüèterzüüg witerbeförderèt. Meischtens handelèt s sich dõdeby um Züüg, wo nu relatyv churzi Streggè zruggglait hèn un nu wenigi Wägè dransportyrt hèn, welli allei odder in sognanntè Wagègruppè uff Aaschluss- odder Ladegleis zuègschtellt odder abgholt worrè sin. Hützudaag isch sebbi klassischi Aufdeilig vo dè Güèterzüüg nimmi aktuèll, diè hütigè „regionalè Züüg vom Einzelwagèvokear“ öppè bi dè Dütschè Baan (DB) hèn mit dè klassischè Übbergaab ehnder wènig z duè un stellèd ehnder è Gmisch uss Üg un Ng dar. Si wörred vo dè DB mitunter als Cargobediènig benamst un mit CB abchürzt.
47.5617444444447.5861638888889Koordinate: 47° 33′ 42,3″ N, 7° 35′ 10,2″ O; CH1903: 611104 / 267903 S Geburtshuus vom Johann Peter Hebel lit am Dootedanz 2 im Baasler Vorstedtkwardier. S Huus zellt as äis vo de Baasler Kulturgüeter, wo für d Region vo Bedütig si. Mä het lang glaubt, ass dr Hebel im ene Gardehüüsli an dr Nöije Vorstadt uf d Wält khoo sig, und het 1861 wäge däm die Nöiji Vorstadt zu Hebelstrooss umdauft. Dr Mundartdichter Fritz Liebrich het im Joor 1926 aber uusegfunde, ass s richdige Geburtshuus am Dootedanz stoot. Scho 1302 het s e Huus gee an däm Blatz an dr Santihanns-Vorstadt und 1425 wird im Zinsbuech vom Spissaal e Conrad Wäselin erwäänt, wo dört gwoont het. Zerst isch s äifach s Huus am Rhii näben em Beck gsi, im spoote 15. Joorhundert het s «Zum Eereguet» ghäisse und im sächzääte «Zum Kopf». 1482 het d Elisabeth Mast s Huus dr Witwe Anna Kessler für nume zää Pfund verkauft. 1526 het en Andres Egli us Züüri s Huus im Rootsherr Hans Graf verkauft. 1555 het mä s Huus umbaut und am Düüresturz d Jooreszaal iigmäisslet. 1730 het dr Mäister Sixt s Huus kauft, und 17 Joor spööter, 1747, het er
S Wabbe vo dr Stadt Baasel und vom Kanton Baasel-Stadt isch e schwarze Krummstaab, wo uf linggs (heraldisch: rächts) grichdet isch und wom en em Baaselstaab säit, uf eme wisse (heraldisch: silbrige) Fäld. Drei Kwerbalke underbräche dr Staab, wo gege unde immer bräiter wird und in drei Zagge uslauft. S Sinnbild vom Baaselstaab isch dr krummi Hirtestaab vo de Bischöf. Schildhalter si Löije, wildi Manne, Ängel und sit em 15. Joorhundert au Basiliske – das si Drache mit em Kopf vom ene Güggel und em Schwanz von ere Schlang. Die eltiste bekannte Daarstellig vom ene Bischofsstaab sich uf Münze, wo im 11. Joorhundert brägt worde si, die hütig Form vom Staab wird sit em 13. Joorhundert verwändet. D Standesfarbe si Wiss und Schwarz. As Vergliich zum Baasler Wabbe: s Wabbe vom Fürstbischdum Baasel s Wabbe vom Kanton Basel-Landschaft s Wabbe vom Kanton Jura
D Scheenstatt-Bewegig (hochditsch Apostolische Bewegung von Schönstatt gnannt nochm gliichnammige Grindigsort) isch ä geischdigi Gmeinschaft und Erneuerigsbewegig in de katholische Kirch, wo sich bsunders uf ä apostolischi Tädikeit schbezialisiert hätt. Grindet hätt des ganze de Pater Josef Kentenich am 18. Oktober 1914 in Vallendar, me chline Dorf bi Koblenz. Zentral für d Beweegig isch s Liebesbündnis mit dr Maria und d Bindig, wo vo däm Bündnis chunnt, an s Urhäiligdum z Schönstatt. In de NS-Zitt isch Scheenstatt schwere Verfolgige usgsetzt gsi, in de 1950er hätt die katholisch Kirch de Grinder dann no ins Exil uff Milwaukee in d USA gschickt. D Scheenstatt-Bewegig hätt hitzedag in mee wie 130 Länder uf de ganze Welt Niiderlassige. Zu de Bewegig khere Jugendgruppe, Familie, Priester- un Schweschdere-Gmeinschafte. Internationales Josef-Kentenich-Institut für Forschung und Lehre e. V. (Hrsg.): Schönstatt-Lexikon. Fakten – Ideen – Leben. Patris-Verlag, Vallendar 1996, ISBN 3-87620-195-0. Zentrale Begriffe Schönstatts. Kleiner lexikalischer Kommentar nach Schriften und Vorträgen Pater Josef Kentenichs bearbeitet von Herta Schlosser. Schönstatt-Verlag, Vallendar 1977, ISBN 3-920849-31-0. (2., erw. Auflage. 1979) Josef Kentenich: Allgemeine Prinzipienlehre der Apostolischen Bewegung von Schönstatt. Einführungstagung für Priester, 1928. Bearbeitet von Herta Schlosser. Schönstatt-Verlag, Vallendar 1999, ISBN 3-920849-92-2. Joseph Kentenich: Texte zum Verständnis Schönstatts. Herausgegeben von P.
D Christine Iselin-Kobler (* 1952 z Bärn) isch e Schurnalistin und Schwizer Mundartschriftstellere. Si isch 1952 uf d Wält cho, isch z Bärn uf d Schuel gange und het au dört studiert. No wääred em Studium isch si freiji Mitarbäitere bi dr Daageszitig ‹Der Bund› worde und noch em Lizentiat mit em Hauptfach Germanistik Redaktöörin. 1982 het si ghürootet und 1982 e Dochder und drei Joor druf e Soon überchoo. In dere Zit het si en Uszit gnoo. Denn het si wider bim ‹Bund› afo schaffe. Hüt isch si wüsseschaftligi Redaktöörin bi dr Schwizerische Härzstiftig. En Uswaal vo iire Mundartkolumne, wo si vo 1994 bis 1999 für e ‹Kleiner Bund› verfasst het, isch 2006 in Buechform under em Ditel ‹Drygumpe› im Zytglogge Verlag veröffentligt worde. Au ‹I sött langsam›, e Sammlig vo Kolumne us de Joor 2000 bis 2006 isch in däm Joor uusechoo. Christine Iselin-Kobler uf dr Website vom Zytglogge Verlag Iselin-Kobler, Christine uf literapedia-bern.ch Normdate: GND: 132080532 | LCCN: n2008056045 | VIAF: 33149774
Littau chan folgendes bedüte: Littau, e ehemolegi politischi Gmeind im Kanton Lozärn, Schwiz de früenrigi dütschi Name vo de Stadt Litovel, im Bezirk Olmütz, Tschechie Littau isch de Familiename vo folgende Persone: Daniel Littau (* 1991), en dütsche Schauspiler Monika Littau (* 1955), e dütschi Schriftstelleri Nöd verwächsle mit: Litaue, en Staat z Nordeuropa
Dullemajik isch e luxeburjerésche Folklore-Grupp, wii 1975 uem de Guitarrischt un Sänger Guy Schons begrindet wore-n-ésch. E zweit wichtich Person fer de Grupp ésch de Flütischt Marion Michels. Dr Guy Schons het schun 1963 mét dr Grupp Blackbirds - bsundrs ém sédlich Luxeburi - gspielt. Àb dr Mitt vun de Sechzichr Joohr isch'r mit e Zwelf-Saite-Guitarr un Mundhàrmonika durich àndri Lendr gezöje un het als wédr drhaam àls e „Luxeburjr Bob Dylan“ Proteschtliedr gsunge. Zwische de Wàndrschàfte het'r dert aach de L.S.D.Group begrindet. Etwa ze där Zit het'r aach àngfange, Luxeburjr Liedele ze sàmmle. 1975 het de Guy Schons mit'm René Wiroth denn Dullemajik gegrindet. Én dr làng Zit sitdäm hàn uem sellr Kern vun Lit, wii àls wédr mitenàndr ufftrete, noch e Reih vun àndri Müsiker mitgspéelt. E Haaptànlieje vun dr Grupp isch, de Lëtzebuerger Volleksmusek, tràditionelli Léedr, wii meh un meh in's Vergesse geroote sin, nei in Erinnerung ze bringe. Mét éhre Façon, àlti Luxeburjr Léedele, àwwr aach neii Kompositione ze presentiere, hàn se vil Indruck hintrlon un e neis Bewusstsin fer de spezifisch Kültür vum klein Ländele bi de jungi Generatione gschàffe. „Dullemajik“ ésch e àltr, nimm so bekànntr Luxeburjr Nàmme fer de Draihlèier (odr aach Dréileier,
47.5547805555567.5798861111111Koordinate: 47° 33′ 17,2″ N, 7° 34′ 47,6″ O; CH1903: 610633 / 267128 D Woonhüüser an dr Schützemattstrooss 49-55 Basel gälte as e Baasler Kulturguet, wo für d Regioon vo Bedütig isch. Si si vo de Archidekte Robert Curjel und Karl Moser, wo vo 1888 bis 1914 e gmäinsams Archidekturbüro mit Sitz z Karlsrue und z Baasel gha häi, vo 1905 bis 1906 baut worde. Die bäide Archidekte si vor allem für iiri Kiirchebaute bekannt. D Hüüser vom Komplex an dr Schützemattstrooss häi drei Stöck und Mansarde uf em Dach. D Fassaade si chläidäilig gliideret und häi dezänti Jugedstiil-Verzierige.
47.5566305555567.5814194444444Koordinate: 47° 33′ 23,9″ N, 7° 34′ 53,1″ O; CH1903: 610748 / 267334 S Spaaleschuelhuus isch en ehemooligs Schuelhuus am Schützegraabe 42 / Schützemattstrooss 20 z Baasel. Es gältet as e Baasler Kulturguet, wo für d Regioon vo Bedütig isch. Hüte isch s Baasler Stroofgricht do dehäi. S Geböid isch vom Heinrich Reese vo 1876 bis 1878 baut worde im Stiil vom historizierende Klassizismus und isch drei Stöck hooch. Es stoot uf em Areal, wo bis 1865 s Fröschbollwärk gstanden isch. Es isch äis vo zwanzig nöie Schuelhüüser gsi, wo z Baasel zwüsche 1874 und 1907 baut worde si. Lang isch e Brimarschuel für Buebe din gsi, wo «Zum Jugendfleiss» ghäisse het. Für e kurzi Zit het s s Mäitligümnasium brucht. Im Joor 1988 isch s Stroofgricht für e Zitli us em «Bäumli» in s ehemoolige Schuelhuus khoo, so dass mä s Grichtsgeböid het könne umbaue. 1994 het mä beschlosse, ass s Stroofgricht denn doch definitiv dört söll bliibe. Mit em Nöibau vom ene Bawillion am Iigang zum früenere Schuelhoof in de Joor 2007 und 2008 het mä dr Personeschutz im Gricht verbesseret. Georg Kreis, Beat von Wartburg: Basel: Geschichte einer städtischen Gesellschaft, Christoph-Merian-Verlag, 2000 , S. 386 Broschüre zur
Dr Markus Giesecke (* 15. April 1979 z Rägensburg) isch e dütsche Fuessball- u Futsalspiiler, wo sit 2014 bim Futsal Club Regensburg under Vertrag isch. Dr Markus Giesecke isch z Regensburg uufgwachse u spilt als Mittelfäldspiler bim Futsal Club Regensburg, wo momentan i de 2. höchschte dütsche Liga, de Futsal-Bayernliga schpilt. Am 8. November 2014 het är gege d SpVgg Bayreuth sis erschte Spil in dr Bayernliga absolviert. Debüt i de Futsal-Bayernliga am 8. November 2014 bim 5:4-Sieg gege d SpVgg Bayreuth Futsal-Bayernliga - Umkämpfte Partien (Artikel uf Dütsch) Futsal Club Regensburg (Offizielli Website) Spilerprofil vu Markus Giesecke bi FuPa.net
Linz isch de Name vo folgende geografische Objekt: Linz, d Landeshauptstadt vo Oberöschtrych Linz am Rhein, e Stadt im Landchrais Neuwied, Rhyland-Pfalz, Dütschland Linz (Pfullendorf), en Ortstail vo de Stadt Pfulladorf im Landchrais Sigmaringe, Bade-Würtebärg, Dütschland Linz (Schönfeld), en Ortstail vo Schönfeld im Landkreis Meißen, Sachse, Dütschland Linz (Himmelberg), e Ortschaft i de Gmaind Himmelberg, Bezirk Feldkirche, Kärnte, Öschtrych de dütsch Name vo Mlýnec (Postřekov) z Westböhme im hütige Tschechie Linz (Sulz), en Zuefluss vo de Sulz (Streu), bi Stockheim, Landkreis Rhön-Grabfeld, Bayern, Dütschland Linz stoht au för: Linz (Schiff, 1940), es ehemoligs Mineschiff vo de dütsche Chriegsmarine im Zwaite Wältchrieg Linz isch de Name vo folgende Persone: Alex D. Linz (* 1989), en US-amerikanische Filmschauspiler Amélie Linz (1824–1904), e dütschi Schriftstelleri Armin Linz (1889–1982), en dütsche Apotheker Franz Linz (1908–1983), en dütsche Kommunalpolitiker Friedrich Linz (1860–1937), es ehemoligs Mitgliid vom Dütsche Rychstag Juan Linz (1926–2013), en US-amerikanische Politikwüsseschaftler Karl Linz (* 1869; † im 20. Johrhundert), en dütsche Jurist Manfred Linz (1945–2004), en dütsche Fueßballspiler Paul Linz (* 1956), en dütsche Fueßballspiler und -trainer Roland Linz (* 1981), en östrychische Fueßballspiler Sebastian Linz (* 1980), en dütsche Theaterregisseur Theo Linz (1928–2009), s Pseudonym för de Theodor Julius Geyer, en
47.5571527777787.5831083333333Koordinate: 47° 33′ 25,8″ N, 7° 34′ 59,2″ O; CH1903: 610875 / 267392 S Huus zur Krääje isch s ehemoolige Gsellschaftshuus vo dr Vorstadtgsellschaft zur Krääije an dr Spaalevorstadt 13 z Baasel. Es gältet as e Baasler Kulturguet, wo für d Regioon vo Bedütig isch. Es isch hüte in brivate Händ. D Liiegeschaft wird scho 1297 in ere Urkunde erwäänt. Si het scho denn «Zur Krääije» oder «Zum Krääjebärg» ghäisse. Wo im 14. Joorhundert die üsseri Stadtmuure baut worde isch und Vorstadtgsellschafte politischi und milidäärischi Rolle übernoo häi, häi sich die, wie d Zümft vor iine Gsellschaftshüüser zuedoo. D Vorstadtgsellschaft in dr Spaalevorstadt het 1399 s Huus zur Krääije kauft. 1442 het si sich e nöis Huus baut und vom alte Huus s Huuszäiche, d Krääje uf em Fünfbärg, übernoo. 1816 het d Gsellschaft e nöis Huus im Empire-Stiil baut. Dr Mooler Maximilian Neustück het d Fassaade vom dreistöckige Geböid aagmoolt. Zwüschen em erste und zwäite Stock het er e Bild vom Rütlischwur und vom Dood vom Gessler in dr Hoole Gass gmoolt. Zwüsche de Fänster oobedraa si d Wabbe vo de 22 Kantöön. Im spöötere 19. Joorhundert häi d Zümft und d Vorstadtgsellschafte d Rolle müesse ufgee, wo si
Dr Sammler-Brunne, er häisst au König David-Brunne, stoot an dr Dalbe-Vorstadt, in ere Nische bim Huus 81. Er isch sit 1840 in Betriib und stoot sit 1945 under Dänggmolschutz und isch äins vo de Baasler Kulturgüeter wo für d Region vo Bedütig si. Dr Naame chunnt drvo, ass hinder em Brunne s Reserwuar vom Dalbe-Brunnwärk lit, wo 1837/39 aagläit worde isch. Dr Brunnedroog isch rund und ooben uf em Brunne hets en äifachs, viereggigs Kapitell und druf zwäi Wolute und e Muschle. Nääben em Brunne goot s Castellio-Wäägli zum Rhii aabe. Sommersprosse Nr.27 von -minu in der BaZ uf altbasel.ch Sammler-Brunnen uf brunnenfuehrer.ch
Dr Pfäfferhoof isch e Komplex vo historische Geböid am Dalbe-Bärg 2–8 in dr Baasler Dalbe. Er gältet as e Baasler Kulturguet, wo für d Regioon vo Bedütig isch. Grad vor em Pfäfferhoof däilt sich dr Dalbe-Dyych in zwäi Ärm, wo zum Rhii aabe fliesse. Dr Hoof lit am Vordere Dyych. Dr Naame «Pfäfferhof» stammt us em früeje 20. Joorhundert, wo d Hüüser 2 bis 6 am Dalbe-Bärg vom ene Lääbesmiddel- und Gwürzhändler kauft worde si. Vorhäär häi si «Zum halbe Bäär» ghäisse. Dr Pfäfferhoof bestoot us meerere Geböid und stoot am underen Ändi vom Dalbe-Bärg. No wo s Gebiet im 11. Joorhundert dusse vo dr Stadtmuure gläägen isch, het s in dere Geegend Handwärks- und Gwärbbetriib gee, wo vilmol für s Dalbe-Klooster gschafft häi. D Geböid vom Pfäfferhoof stamme us verschiidene Epoche. Dr obersti Däil vom Komplex wird 1282 zum erste Mol erwäänt. Im 14. Joorhundert isch die üsseri Stadtmuure baut worde und wie die andere Vorstedt isch vo denn aa au d Dalbe-Vorstadt e Kwardier vo dr Stadt Basel gsi. S Huus am undere Egge stammt vo 1655. In de 1950er Joor isch dr Pfäfferhoof im ene schlimme Zuestand gsi und isch 1956 mit dr Understützig vom Baasler Aarbetsrappe
47.5547444444447.5958944444444Koordinate: 47° 33′ 17,1″ N, 7° 35′ 45,2″ O; CH1903: 611838 / 267126 S Huus «zum Gäist» isch e historischs Geböid im Baasler Dalbekwardier. Es gältet as e Baasler Kulturguet, wo für d Regioon vo Bedütig isch. S Huus «zum Gäist» stoot an dr Dalbe-Vorstadt 17. Scho im Middelalter si dört Hüüser gstande. Dr Archidekt Emanuel La Roche het zämme mit em Stäächeli vier Hüüser us em spoote Middelalter zum ene Geböid im ene äihäitlige barocke Stiil zämmegfasst. Es het drei Stöck und über em middlere Iigang en Erker mit Verzierige draa. Uf em Dach het s Mansardefänster.
47.5503957.592402Koordinate: 47° 33′ 1,4″ N, 7° 35′ 32,6″ O; CH1903: 611576 / 266642 Dr Jakobsbrunne befindet sich hüte an dr Hermann Kinkelin-Strooss z Baasel. Er stoot sit 1915 under Dänggmolschutz und isch äins vo de Baasler Kulturgüeter, wo für d Region vo Bedütig si. Dr Jakobsbrunne isch 1390 in dr Äschevorstadt ufgstellt worde. Dr Droog isch rächteggig mit abgschreegte Kante. Näben em groosse Droog het s non e chliinere. Uf e Brunnestogg het mä 1453 e Statue vom Häilige Jakob gstellt, wo dr Hans Tussmann (1420-1490) gmacht het. D Originalstatue isch 1911 ins Historische Museum brocht und mit ere Kopii ersetzt worde. Mee as 550 Joor isch dr Brunne in dr Äsche gstande, bis ass mä d Strooss het welle verbräitere. Mä het en dorum 1953 für zää Joor in e Laager doo und denn an dr Hermann Kinkelin-Strooss wisawii vom Kirschgarde-Schuelhuus, öbbe 300 Meter vom alte Blatz, wider ufgstellt. 1998 isch er renowiert worde. Der Löwenzorn uf baselinsider.ch Jakobs-Brunnen uf brunnenfuehrer.ch Jakobsbrunnen - Basel, Switzerland - Austrian and Swiss National Heritage Sites uf Waymarking.com
47.5508917.604067Koordinate: 47° 33′ 3,2″ N, 7° 36′ 14,6″ O; CH1903: 612454 / 266699 Dr Dreidroog-Brunne befindet sich uf em Sevogelblatz z Baasel am Egge vo dr Sevogelstrooss und dr Hardstrooss. Er stoot nit under Dänggmolschutz und isch aber äins vo de Baasler Kulturgüeter, wo für d Region vo Bedütig si. Dr Brunne isch 1884 vo de Archidekte Vischer & Fueter baut worde. Er het, wie dr Naame säit, drei Dröög, wo verziert si und sich uf drei Site vom viereggige Brunnestogg befinde. Au uf em Brunnestogg het s Verzierige und oobe druf isch e Bluemechnopf. Dr Brunne isch entstande, wil d Bevölkerig reklamiert het. Si isch mit de Brünne nid zfriide gsi, wo in de 1870er und 1880er Joor in Serie in dr Stadt ufgstellt worde si. Dr Dreidroog-Brunne isch us drissig Vorschleeg usgweelt worde. Beat Trachsler: Basler Brunnen aus alter und neuer Zeit. GS-Verlag, Basel 1998. Dreitrog-Brunnen uf brunnenfuehrer.ch