rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Friedrich E. Vogt (* 5. Juli 1905 z Stuegert, † 1995) isch a deitscher Schriftsteller ond Dialektforscher gwäa. Em-ma greeßra Personakreis isch’r hauptsächlich durch seine Gedicht ond Liadr em schwäbischa Dialekt bekannt wårda. Dor Vogt schreibt a Stuagortr Schwäbisch (z. B. "secht" sdadd om Stuagort rom "saed"). Saene Beobachtunga zor Aussbråch ond zom Schreiba vom Schwäbischa hådd´r en saem Lehrbuach "Schwäbisch in Laut und Schrift" niidorgschriiba, a muschdorgiltichs Buach uff demm Gebiit. Dr Friedrich E. Vogt kommt am 5. Juli 1905 z Stuegert uf d Welt. Sei Vaddr isch dr Maschinischt Friedrich Vogt ond sei Muadr d Christiane Vogt geborene Maier. Dr kloi Friedrich wechst en seira Hoimetstadt uf. Wia-nr siiba Johr alt ischt, wuud’r eigschualt. 1918, kurz vor-em End vom Erschda Weltkriag, fellt sei Vaddr a dr Front. Em Herbscht 1920 wechslet dr Vogt zor Wilhelmsoberrealschual, wo-nr 1924 s Abidur macht. Dô drnôch fangt’r a dr Uni Diibenga ô, Neifilologii mit de Fecher Deitsch, Franzeesisch ond Englisch zo studiira. De gleiche Fecher studiirt’r em Wendrsemeschtr 1925/1926 a dr Uni Mincha ond dô drnôch a dr Uni Berlin. Em Wendrsemeschtr 1927 isch’r wiidr a dr Uni Diibenga eigschriiba, wo-nr 1929 zom Dr. phil. promoviirt. S Thema vo seira Doktrarbet
Hàttmàtt ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Zàwere un zem Arrondissement Saverne. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Hàttmàtt ìsch dr Alain Sutter. Hàttmàtt ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Saverne. Durich Hàttmàtt geht d Departementsstroß D6. Dr elsassisch Dialekt vun Hàttmàtt ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Hattmatt – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Littne ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Zàwere un zem Arrondissement Saverne. Littne ìsch zem erschte Mol gnannt worre ìm 8. Jh. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Littne ìsch dr Bernard Sonnenmoser. Littne ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Saverne. Dr elsassisch Dialekt vun Littne ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Littenheim – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Lupschte, oder àui Lupschtän ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Zàwere un zem Arrondissement Saverne. Lupschte ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 739. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Lupschte ìsch dr Denis Reiner. Lupschte ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Saverne. Dr elsassisch Dialekt vun Lupschte ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Kìrich Saint-Quentin (1783) Alois Kayser (* 1877 z Lupschte; † 1944), Missionar z Nauru Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Lupstein – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Mannelse ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Zàwere un zem Arrondissement Saverne. Mannelse ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 1050. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. D Maire vun Mannelse ìsch d Anny Kuhn. Mannelse ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Saverne. Dr elsassisch Dialekt vun Mannelse ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Maennolsheim – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Monswiller ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Zàwere un zem Arrondissement Saverne. Monswiller ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 713. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Monswiller ìsch dr William Picard. Monswiller ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Saverne. Dr elsassisch Dialekt vun Monswiller ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Monswiller – Sammlig vo Multimediadateie Monswiller uf cc-saverne.fr Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: SUDOC/IdRef: 162106327 | VIAF: 243186446
Otterschdàl ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Zàwere un zem Arrondissement Saverne. Otterschdàl lijt àm Rànd vun dr Vogese nerdlich vun Zàwere. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Otterschdàl ìsch dr Daniel Gerard. Otterschdàl ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Saverne. Dr elsassisch Dialekt vun Otterschdàl ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Ottersthal – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Prìnze ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Zàwere un zem Arrondissement Saverne. Prìnze ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 719. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Prìnze ìsch dr Michel Eichholtzer. Prìnze ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Saverne. Dr elsassisch Dialekt vun Prìnze ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Printzheim – Sammlig vo Multimediadateie Prìnze uf cartesfrance.fr Prìnze ìn dr Base Mérimée Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Sànt Johànn ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Zàwere un zem Arrondissement Saverne. Sànt Johànn ìsch zem erschte Mol gnannt worre ìm 12. Jh. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Sànt Johànn ìsch dr Jean Goetz. Sànt Johànn ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Saverne. Dr elsassisch Dialekt vun Sànt Johànn ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Sànt Johànn – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: LCCN: n2014077317 | VIAF: 248765639
Staiweri ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Zàwere un zem Arrondissement Saverne. Staiweri lijt àn dr Zorn un em Rhin-Marne-Kànàl, nordeschtlich vun Zàwere àm Füeß vun dr Vogese. D Nochbergmeine sìn Duusne ìm Norde, Hàttmàtt ìm Nordoschte, Rosewiller ìm Oschte, Dettwiller ìm Sìdoschte, Wollolse ìm Sìde, Monswiller ìm Sìdweschte, Sànt Johànn ìm Weschte un Arelse ìm Nordweschte. Staiweri ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 1120. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. D Maire vun Staiweri ìsch d Viviane Kern. Staiweri ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Saverne. Dr elsassisch Dialekt vun Staiweri ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Kìrich Saints-Pierre-et-Paul André Weckmann (*1924 z Staiweri), Dìchter Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Steinbourg – Sammlig vo Multimediadateie Staiweri Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Wollolse ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Zàwere un zem Arrondissement Saverne. Wollolse ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 851. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Wollolse ìsch dr Marc Wintz. Wollolse ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Saverne. Dr elsassisch Dialekt vun Wollolse ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Waldolwisheim – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: VIAF: 246354930
Wolsche ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Zàwere un zem Arrondissement Saverne. Wolsche ìsch zem erschte Mol gnannt worre ìm 9. Jh. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Wolsche ìsch dr Jean-Marc Gitz. Wolsche ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Saverne. Dr elsassisch Dialekt vun Wolsche ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Wolschheim – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
D Belagerig vo Neuss isch vom 29. Juli 1474 bis zum Ändi vom Mai 1475 gange. Si isch e zentrale Bestanddeil vo dr Kölner Stiftsfehde und de Burgunderchrieg gsi. Dr Ursprung isch in de Komflikt zwüschen em Erzbischof Ruprächt vo dr Pfalz und de Landständ vom Erzstift Köln gläge. Dr Karl dr Küehni, wo mit em Erzbischof verbündet gsi isch aber au eigeni Machtinträsse verfolgt het, het d Stadt belageret. Wäge däm het dr Kaiser Friedrich III. e Riichschrieg lo usrüefe. Noch dr Belagerig, wo fast e Johr duurt het und für beidi Site verlustriich gsi isch, hai sich dr Karl dr Küehni und siini Verbündete schliesslig vor de Riichsdruppe zruggzoge. Kuno Dollinger: Die Belagerung von Neuss. In: Gerhard Taddey: Lexikon der Deutschen Geschichte. Stuttgart 1983, ISBN 3-520-80002-0, S. 876 Jens Metzdorf: "Bedrängnis, Angst und große Mühsal." Die Belagerung von Neuss durch Karl den Kühnen 1474/75. Digitalisat (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.stadtarchiv-neuss.de Wierstraet-Bericht
D Schlacht uf dr Planta isch e militärischi Usenandersetzig gsi zwüschen em Herzogtum Savoye und de Eidgenosse und Oberwalliser währed de Burgunderchrieg (1474–1477). Si het am 13. Novämber 1475 stattgfunde. Am Morge vom 13. Novämber isch d Hauptmacht vo de Savoyer über e Gränzfluss Morge iidrunge und het noch eme churze Gfächt d Vorhuet vo de Walliser in d Flucht gschlage. E chliineri Druppe vo Savoyer isch über die linggi Flanke uf Savièse vordrunge, het d Verdeidiger gschlage und d Dörfer blünderet und abebrennt. D Hauptarmee isch gege d Stadt Sitte (Sion) marschiert und in die westlige Deil vo dr Stadt iidrunge. Dr Landsturm vo de Zende, wo denn achoo isch, het d Savoyer wider us dr Stadt verdriibe. Die savoyische Druppe hai sich vor dr Stadt im Ort La Planta neu formiert. D Walliser si schlächt usgrüstet gsi und dr Landsturm het sich scho afo uflöse, wo öbbe 3'000 Freiwilligi us Bärn, Freiburg und Solodurn under Bärner Füehrig über e Sanetschpass in Richdig Savièse vordrunge si und die linggi Flanke vo de Savoyer bedroht hai. D Bärner hai vo de Walliser, wo dra gsi si sich zruggzzieh, verlangt wiiter z kämpfe und wär gflüchtet isch hai si umbrocht. Zum
S Stanser Verkommnis isch es Überiikomme, das heisst e Vertrag zwüsche de Acht Ört vom Bund vo de Eidgenosse, wo si im Dezämber 1481 z Stans abgschlosse hai. Mit em Verkommnis si die innere Komflikt, bsunders zwüsche de Stadt- und de Landort, biigleit worde. Der Bund vo de Eidgenosse isch druf bis 1513 uf drizäh Ört gwachse. Gege usse het sich d Eidgenosseschaft in de Burgunderchrieg zwüsche 1474 und 1477 chönne behaupte – in dr Schlacht bi Murte 1476 het dr Burgunderherzog Karl dr Küehni e vernichtendi Niiderlag erlitte, und in dr Schlacht bi Nancy het er schliesslig sis Läbe verlore. Im Innere het s aber under anderem wäge dr Ufdeilig vo dr Chriegsbüti und wäge dr Veriibarig vom gegesitige Burgrächt zwüsche de Stadtort Züri, Bärn und Luzärn uf dr einte und Freiburg und Solodurn uf dr andere Site Komflikt gee. S Verhältnis vo de Acht Ort underenander isch au aagspannt gsi wäge Vorfäll wie em «Saubannerzug», woo öbbe 2000 Urner, Schwyzer, Unterwaldner, Zuger und Luzärner aalässlig vo dr Fasnacht im Februar 1477. Dä Raubzug under eme Fäldzeiche, won e «Sau» uf blauem Grund zeigt het, isch dur d Waadt fasch bis uf Gämf gange, won e Chriegsbiidrag, wo aagäblig
D Churpfalz isch e Region im nordweschtliche Bade-Württeberg und hischtorisch gseh e Deil vomene ehemolige Churfürschtetum. De Begriff Churpfalz bedütet Wahlpfalz und isch en Hiiwiis druf, dass d Herrscher vo de Churpfalz Churfürschte si gsi. Des heisst si hei zu de Ziit vom Heilige Römische Riich s Rächt gha, zämme mit de andere Churfürschte de König z wähle. Di offizielli Bezeichnig vom Fürschtetum isch Rhiinischi Pfalzgrafschaft (Rheinische Pfalzgrafschaft) reschpektiv Pfalzgrafschaft bei Rhein gsi. Hüt wird de Begriff Churpfalz für de rächtsrhiinisch Deil vom früenerige Churfürschtetum bbruucht, also d Region um Mannheim und Heidelberg, de südlich Odewald und en Deil vom Kraichgau. Nöd alli Gebiet, wo me hüt zu de Region Churpfalz zellt, hei wirklich zu de Churpfalz ghört und au nöd alli Ort, wo zu de Churpfalz ghört hei, zählt me hüt zu de Region. D Churpfalz hät sich im 13. Jorhundert usebbildet und isch bis ins 1803 es Territorium rächts und links vom Rhii gsi. D Residenzschtadt isch z erscht Heidelberg gsi, schpöter Mannheim. Syt 1798/1816 isch si i zwei Deil drännt worde: Em linksrhiinische seit mer hüt «Pfalz», em rächtsrhiinische «Kurpfalz». Mechthild von der Pfalz
Bundesverfassung (alem. Bundesverfassig) isch d Bezeichnig für Verfassige, wo in Bundesstaate uf dr Bundesebeni gälte. Mänggi europäischi Bundesstaate nenne ihri Verfassig au formal „Bundesverfassig“. Bischbil: S Grundgsetz vo dr Bundesrepublik Dütschland (GG) D Bundesverfassig vo dr Schwiizerische Eidgenosseschaft (BV) D Bundesverfassig vo Östriich, bsunders s Bundes-Verfassigsgsetz (B-VG)
Aspach stoht fir die Ortschafte: Dytschland Aschpach bi Backene, Rems-Murr-Kreis, Bade-Wirttebärg Aspach, Landkreis Gotha, Thüringe Frankrych Àschbi Oberelsass Ìweràschbàch (Aspach-le-Haut), Oberelsass Unteràschbàch (Aspach-le-Bas), Oberelsass Aspach (Moselle), Gemeinde im Département Moselle, Frankreich Eschtrych Aspach, Ortschaft vu dr Gmai Eberschwang, Bezirk Ried im Innkreis, Obereschtryych Aspach, Wyler in dr Ortschaft Helfingsdorf, Gmai Taiskirchen im Innkreis, Bezirk Ried im Innkreis, Obereschtryych Aspach, Gmai im Bezirk Braunau am Inn, Obereschtryych
Dr Neueburgerhandel isch e Komflikt zwüsche dr Schwiz und em König vo Preusse Friedrich Wilhelm IV. in de Johr 1856 und 1857 gsii. Sit em Wiener Kongräss vo 1815 het Neueburg en eigenartigi Doppelstellig gha: uf dr einte Site het s als Kanton zur Schwizerische Eidgenosseschaft ghört, uf dr andere isch es vo 1707 bis 1806 und wider sit 1814 as souveräns Fürstedum mit Preusse in Personalunion verbunde gsi. Im Revolutionsjohr 1848 hai die radikal-demokratische Montagnards, wo vor Allem im Juragebirg Understützig gfunde hai, die konservativi Regierig gstürzt und hai am 1. Merz 1848 d Republik usgrüeft. Im Johr 1856 hai d Royaliste Differänze, wo s het afo gee in der radikale Bardei, wo bis denn gregiert het, und e Wahlusgang, wo für si günstig gschunne het, usgnützt. Si hai e gegerevolutionäre Putsch usgfüehrt, wo vo Neueburger und eidgenössische Druppe underdruckt worden isch. Mehreri hundert Royaliste si gfangegnoh und mit dr Dodesstroof bedroht worde. Dr König vo Preusse het druf verlangt, ass di Ufständische freigloo wurde und het mit militärische Massnahme droht. Die eidgenössischi Regierig het en Amnestii für d Royaliste verweigeret, und Preusse und d Schwiz hai sich uf e Chrieg vorbereitet. Z Basel het mä sogar e zuesätzligi
Eglingen isch dr Namme vu däne Ortschafte: Eglenge, Ortsdoel vo Haoaschdõẽ, Landkroes Reitlenga, Bade-Wirtteberg, Deitschland Eglenge, Ortsdoel vo Discheng, Landkroes Hoedna, Bade-Wirtteberg, Deitschland Eglìnge, Gmein ìm Owerelsàss, Frànkrich
Dr Toggeburgerchrieg, au dr Zweiti Villmergerchrieg oder Zwölferchrieg gnennt, isch e chriegerische Komflikt in dr Eidgenosseschaft gsi, wo vom 12. April bis zum 11. August 1712 duurt het. Uf dr einte Site si die katholische «Innere Ort» und dr Fürstabt vo Sanggalle gstande, uf dr andere die reformierte Ort Bärn und Züri und d Underdane vom Fürstabt im Toggeburg. Dr Komflikt isch gliichzitig e Religionschrieg gsi, e Chrieg um d Hegemonii in dr Alten Eidgenosseschaft und en Underdanenufstand. Er het mit em Siig vo de Reformierte gändet und het e Neuordnig vo de bolitische Verheltniss in dr Eidgenosseschaft noch sich zoge. Gottfried Guggenbühl: «Zürichs Anteil am Zweiten Villmergerkrieg, 1712». In: Schweizer Studien zur Geschichtswissenschaft, Bd. 4, Nr. 1. Leemann Zürich 1912. Ulrich Im Hof: «Ancien Régime». In: Handbuch der Schweizer Geschichte, Bd. 2. Berichthaus, Zürich 1977 ISBN 3855720215, S. 673–784. Im Hof, Ancien Régime, S. 694.
Windows Phone isch ä Betriebssystem für Handies vom Softwarehersteller Microsoft. Bi Windows Phone handlet s sich um d Fortsetzig vo der Software Windows Mobile, wo im Rahme vo der Iführig vo Windows Phone zu Windows Phone Classic umbennent worde isch. Dr zueghörigi Appstore heisst Windows Phone Store. Gräät mit Windows Phone sin in Düütschland und der Schwiiz sit em 21. Oktobr 2010 erheltlich. D'Entwicklig vo Windows Phone isch offiziel Endi August/Afang September 2010 abgschlosse worde und wird sit Afang September vom gliiche Joor an d Grääthersteller und Partner vo Microsoft usgliiferet. Windows Phone 7 isch füre lichti, intuitivi Bedienig mit Hilf vo de Finger konzipiert worde, während der Vorgänger an d Oberflächi vo de Desktop-Variante aglehnt gsi und mit Igobestift bedient worde isch. Konzeptionell basiert d Benutzeroberflächi vo Windows Phone uf dr Oberfläche vo Zune HD. HTC Surround / 7 Surround vo HTC HTC HD7 vo HTC HTC 7 Mozart vo HTC HTC 7 Trophy vo HTC HTC 7 Pro vo HTC Dell Venue Pro vo Dell LG Quantum / Optimus 7Q vo LG LG Optimus 7 vo LG Samsung Focus vo Samsung Samsung Omnia 7 vo Samsung Nokia Lumia 810 Nokia Lumia 820 Nokia Lumia 822 Nokia Lumia 920
Hundsbach isch dr ditsch Nàme vu danne Ortschàfte: Hundsbe, Owerelsàss, Frànkrich Hundsbach, Ortsdeil vun Forbach im Murgdal, Làndkräis Ràschti, Bàde-Wirttebärg, Ditschlànd Hundsbach, Ortsgmein ìm Làndkräis Bad Kreuznach, Rhinlànd-Pfàlz, Ditschlànd Hundsbach, Stàdtdeil vun Waldsassen, Làndkräis Tirschenreuth, Bayern, Ditschlànd Hundsbach, Ortsdeil vun Eußenheim, Làndkräis Main-Spessart, Bayern, Ditschlànd Hundsbach, Stàdtdeil vun Thann, Kräis Fulda, Hesse, Ditschlànd
Jettingen isch dr ditsch Nàmme vun danne Ortschàfte: Jeddenga, a Gmoe em Landkroes Beblenge, Bade-Wirtteberg, Deitschland Jettige, a Gmein im Owerelsàss, Frànkrich Iadinga, an Ortsdoel vo Iadinga-Scheppach, a Gmoe em Landkroes Genzburg, Bayern, Deitschland
Amen (hebr. אָמֵן āmén; altgriech. ἀμήν, amēn; arabisch آمين‎, DMG āmīn) isch e Wort, wo em Schluss vomene Gibet gsait werd oder au im End vonere Predigt i de Chile. Da Wort isch bi de Jude, Christe und Muslim bruucht. S Wort isch hebräisch und stammt us em Alte Testament und werd au im Noie Testament und im Koran bruucht. D Bidüttig chunnt vo de semitische Worzle ʿmn »sicher sii, zuesichere«. Amen isch somit e Zuesicherig, as da wo gsait woren isch entweder woor isch oder gschee söll. Im Alltag cha Amen au abschätzig bruucht were, um emene Redner z zaige, as mer nünt vo sinere Reed haltet. Normdate: GND: 4212343-4 | LCCN: sh85004210
De Iiwohnerrot ersetzt in grosse Schwiizer Gmeinde d Gmeindsversammlig. Dodermit entschpricht er in de Funktion öppe em Gmeindsrot, wie me ihn zum Bischpil in Dütschland kennt. In Schwiizer Gmeinde wird s Budget vo de Gmeind, Kredit für Inveschtitione und vili andre Gschäft vo de Gmeindsbürger in de Gmeindsversammlig entschiide. Wil des für grösseri Gmeinde und Schtädt nöd praktikabel isch, chöi d Schtimmbürger d Iirichtig vo eme Iiwohnerrot bschliesse. De Iiwohnerrot wird in de Regel alli viir Johr gwählt.
Dr Savoyerhandel (au: Savoyer Handel) isch e Komflikt zwüsche Frankriich under em Napoleon III. und dr Schwiiz in de Johr 1859 und 1860. Dr Stritpunkt isch d Region südlig vom Gämfersee gsi, wo em hütige französische Departemänt Haute-Savoie entspricht und strategisch bedütsam isch. Savoye isch zwüsche 1792 und 1815 vo Frankriich annektiert gsi und isch uf em Wiener Kongräss an s Königriich Piemont-Sardinie zrugggee worde. D Schwiiz het s Rächt überchoo, im Chriegsfall die nordsavoyische Provinze Chablais und Faucigny döfe z bsetze, für zum die schwiizerischi Neutralitet z schütze. Währed em Zweiten Italiänische Unabhängigkeitschrieg, wo Piemont-Sardinie mit Frankriich gege Östriich verbündet gsi isch, het die neutrali Schwiiz ihr Bsetzigsrächt nid aagwändet und d Dransport vo französische Druppe dur Hochsavoye duldet. Wo aber Ändi 1859 klar worden isch, ass es vor em Bündnis e gheimi Absprooch gee het, wo gsait het, ass Piemont sini hochsavoyische Brovinze an Frankriich wurd abdräte, het d Schwiizer Regierig dodin e schwerwiegendi Neutralitetsverletzig und isch diplomatisch aktiv worde. Aafangs 1860 het dr Schwiizer Gsandti z Baris, dr Johann Konrad Kern, Gsprööch gfüehrt mit em Ziil e Hochsavoye an d Schwiiz aazschliesse. Denn het dr französisch Usseminister ihm mitdeilt, «der Kaiser werde im Falle der noch sehr
Dr Viktor Emanuel II. vo Italie, italänisch Vittorio Emanuele II. resp. mit vollem Name Vittorio Emanuele Maria Alberto Eugenio Ferdinando Tommaso di Savoia (* 14. Merz 1820 z Turin; † 9. Januar 1878 z Rom) isch vo 1849 bis 1861 König vo Sardinie gsi. Er het zum Huus Savoye ghört, wo für d Einigung vom Königriich Italie iidrätte isch. Das isch vo de Freiwilligeverbänd under em Giuseppe Garibaldi in drei Unabhängigkeitschrieg verwirkligt worde. Am 17. Merz 1861 isch dr Viktor Emanuel II. z Turin zum König vo Italie usgrüeft worde. Bis zu sim Dod 1878 het er as e konstitutionelle Monarch dr Nationalstaat Italie regiert, wo Sardinie und Piemont Brovinze drvo gsi si. Vo 1860 bis 1946 het de König vo Italie die Titel gfüert: Sini königlichi Majestät Umberto II., vo Gottes Gnade und em Wille vo de Nation, König vo Italie, König vo Sardinie, Zypere, Jerusalem, Armenie, Herzog vo Savoye, Graf vo Maurienne, Marquis (vom Heilige Römische Riich) in Italie, Fürst vo Piemont, Carignano, Oneglia, Poirino, Trino, Fürst und Vikar vom Heilige Römische Riich, Fürst vo Carmagnola, Montmélian mit Arbin und Francin, Principe Balì vom Herzogtum Aosta , Fürst vo Chieri, Dronero, Crescentino, Riva di Chieri und Banna, Busca,