rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Peter Hauk (* 24. Dezämber 1960 z Walldürn) isch e dytsche Bolitiker (CDU). Är isch syter anne 1992 Mitglid im Landdag vu Bade-Wirttebärg un dert dr Erscht Stellverdrättend Fraktionsvorsitzer vu dr CDU. Vu 2005 bis 2010 isch er Landesminischter fir Ernehrig un Ländlige Ruum gsii. Syt dr Landdagswahl 2011, bis zue dr Wahl vum Guido Wolf im Jänner 2015, Fraktionsvorsitzer un dodermit Oppositionsfierer Oppositionsführer im bade-wirttebärgische Landdag gsii. Syt Mai 2016 isch er im Kabinett Kretschmann II wider Minischter fir Ländlige Ruum. Dr Peter Hauk isch z Rippberg im Odewald ufgwachsen un het 1980 s Abitur am Karl-Ernst-Gymnasium Amorbach gmacht. Noch em Grundwehrdienscht bi dr Panzergrenadier z Munster un z Düre het er an dr Universitete Friburg Forschtwisseschaft studiert un as Diplom-Forschtwirt abgschlosse. Derno isch er Wisseschaftlige Mitarbaiter bi dr Forschtlige Versuechs- un Forschigsaastalt Friburg im Beraich Landespfläg gsii. Noch em Referendariat bi dr Landesforschtverwaltig Bade-Wirttebärg z Gundelse, Stuegert un z Kinzelse het er anne 1989 di Groß Forschtli Staatspriefig abglait. 1989 bis 1991 het er as Forschtyyrichter bi dr Forschtdirektion Friburg z Lohr un z Staufe gschafft. Bis 1999 isch dr Hauk stellverdrättende Laiter vum Forschtamt Schendl (Jagscht) gsii. Vu 1999 bis 2001 isch er Projäktlaiter bi dr
Wallisertitsch isch dr Dialäkt va nu Tiitschschwiizer im Kanton Wallis; är gcheert zer heeggschtalemannischu Dialäktgruppu. Walsertitsch isch dr Dialäkt va nu Walliser Sidler – du Walser – im Aostatal, im Piemont und im Tessiin (lüeg Südwalserisch), im Bündnerland, im Liechtuschteinischu und im Vorarlbäärg. D Schpraachgränza zum französischspraachigu Unnerwallis geit nöördlich vam Rottu dum Bach Raspille zwischu Sidärs un Salgesch naa und südlich vam Rottu isch schi im Pfynwald. Ds Wallisertitscha het än eiguni Grammatik und eiguni Weerter, wa vill wie Althochtiitsch teenunt. Öi d Intonation isch andersch wa dii vam Schwiizertitschu im Mittelland, was ma uf du frankoprovenzaalisch Ifluss cha zruggfieru. Ds Wallisertitsch isch darum fer Lit va andre Eerter nummu schweer z verstaa. Mit dum Wallisertitschu engg verwandt isch der Dialekt vanu Walser, wa im 13. und 14. Jahrhunnert üsum Wallis üsgwandrut sind und an vilu Eerter im Alpurüüm Sidlige gigrindut hent. Da zellt mu öi nu hitu Walliser- oder äbu Walsertitsch. Ds Wallisertitscha het schi aber sit dazumaal starch wiiterentwicklut; en Walliser isch iner rästlichu Schwiz aber no hitu nit immer ganz eifach z verstaa. Wichtigeri oder bekannteri Autooru vam Walliser- old Walsertitschu sind zum Bispil: Irene Alby, Conni Allemann, Pietro Axerio, Anna Maria Bacher, Georg Fient, Peter
D Minnereed isch e Form vo dr spootmiddelalterlige Riimreed. Im Gegesatz zu de chürzere Minnelieder in Kanzoneform het si us meerere hundert Värs in Riimbaar bestande und isch nit gsunge, sondern gsproche vordräit worde. E hufe Minnereede si Reflexioone über d Liebi Minne) oder Verzelige vo allegorische Begääbehäite und Dröim, wo in dr Iich-Form verfasst si. S eltiste überliiferete Bischbil isch im Hartmann vo Aue si Büechli, wo men em au d Chlaag oder s Chlagebüechli säit. Minnereede si no bis ins 15. Joorhundert verfasst worde, vom Meister Altswert, vom Heinrich de Teichner und vom Peter Suchenwirt. Bedütend isch d Reed Der werden Minne Lehre (Ändi vom 13. oder Aafang vom 14. Joorhundert) vom Johann vo Konstanz, wo 2'500 Värs umfasst, und die drastisch-groobi Graserin. Tilo Brandis: Mittelhochdeutsche, mittelniederdeutsche und mittelniederländische Minnereden. Verzeichnis der Handschriften und Drucke. Münche 1968. Kurt Matthaei: Mittelhochdeutsche Minnereden. 2 Bänd. (1913, 1938). Noochdruck Dublin/Züri 1967. Ingeborg Glier: Artes amandi. Untersuchung zu Geschichte, Überlieferung und Typologie der deutschen Minnereden. Münche 1971. ISBN 3-406-02834-9. Ronald Michael Schmidt: Studien zur deutschen Minnerede. Untersuchungen zu Zilies von Sayn, Johann von Konstanz und Eberhard von Cersne. Göppinge 1982. ISBN 3-87452-553-8. Michael Mareiner: Mittelhochdeutsche Minnereden und Minneallegorien der Wiener Handschrift 2796
Prowenzalisch (französisch provençal, Äigebezäichnig pro(u)vençau) isch d Bezäichnig von ere romanische Sprooch oder Grubbe vo Sprooche, wo im Süüde vo Frankriich gschwätzt wird. Dr Usdruck wird in verschiidene Bedütige brucht: Prowenzalisch in dr witere Bedütig bedütet s Gliiche wie Okzitanisch (ISO 639-1: oc; ISO 639-2 und 639-3: oci) und bezäichnet as Oberbegriff alli ursprünglige Sprooche vo Südfrankriich zämme (usser Baskisch, Korsisch und em Katalanisch, wo nooch verwandt mit em Okzitanisch isch). Die okzitanische Sprooche wärde noch iirem Partikel für Joo, oc (vo latiinisch hoc) as langues d'oc vo de langues d’oïl (altfranzösisch oïl, vo latiinisch hoc illud, hüte oui), de Sprooche vo Nordfrankriich, underschiide. Dr Begriff Altprowenzalisch wird mänggisch in dr witere Bedütig für s Okzitanische vo dr Zit bis öbbe 1500 brucht (ISO 639-2 und 639-3: pro). Die Bedütig, wo Prowenzalisch und Altprowenzalisch umfasst het, isch vor allem in dr eltere Romanistik üüblig. In dr nöijere Forschig wärde mee und mee die äidütigere Begriff Okzitanisch bzw. Altokzitanisch verwändet, und Prowenzalisch wird in ere ängere Bedütig brucht as s Okzitanisch in dr Provence. Prowenzalisch in dr ängere Bedütig (es isch emol noch ISO 639-3 prv bezäichnet worde) bezäichnet nume äini vo de Undergrubbe vom Okzitanische, nämlig d Varietääte vom Okzitanische,
Perpignan (katalanisch: Perpinyà) isch e Stadt mit öbbe 120'000 Iiwooner in Südfrankriich und e Präfektur vom Departemänt Pyrénées-Orientales. I de Universitätsstadt Perpignan gits es paar historeschi Gebäu, wo maischtens im gotische Stiil baut sind. D Stadt isch es Handelszentrum för Wii und anderne landwertschaftliche Produkt. Scho zur Zit vo de Römer häts östlich vom hütige Perpignan s Oppidum Ruscino gee. Perpignan sälber wird aber erst 927 erstmols urkundlich erwähnt. Maire isch Louis Aliot. Commons: Perpignan – Sammlig vo Multimediadateie französischsprochegi und katalanischsprochegi Website vo de Stadtverwaltig vo Perpignan Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: GND: 4045226-8 | LCCN: n80117451 | SUDOC/IdRef: 026553767 | VIAF: 137207669
Libertas esch e kroatische Film usem Jahr 2006 vom Reschissöör Veljko Bulajić. Es isch e biografische Film über e kroatisch Schriftsteller Marin Držić us Dubrovnik, wo im 16. Joorhundert gläbt het und stellt si Komflikt mit dr Oobrikäit vo dr Republik vo Ragusa, dr hütige Stadt Dubrovnik daar, wo s Motto von ere Libertas isch. Dr Film isch s Come back vom Veljko Bulajić noch ere Pause vo sibzää Joor gsi. Si Brodukzioon isch lang und schwiirig gsi und wo dr Film schliesslig uusechoo isch, si d Erwartige hooch gsi. Grad so grooss isch denn aber d Entdüschig vo de Kritiker und vom Publikum gsi und d Iinaame si entsprächend miggrig uusechoo. Libertas in dr Internet Movie Database Vorlage:IMDb/Wartung/Unnötige Verwendung von Parameter 2
Dr Jacques Offenbach (* 20. Juni 1819 z Köln, † 5. Okdobr 1880 en Paris) ischt a franzeesischer Kombonischt, Cellischt, Dirigent ond Theader-Direkdr vo deitsch-jidischer Abstammong gwäa. Er gildet zwar als dr Schepfer vo dr Musik-Gaddong Operette, hot abr au Opra, Ballett- ond Kammermusik gschriiba. Dr Jacques Offenbach kommt am 20. Juni 1819 ondrem Nama Jakob Offenbach z Köln uff d Welt. Sei Vadder isch dr Synagoga-Kantor Isaac Ben-Juda Offenbach, wo sein Familia-Nama Eberst aus Liabe zo seim Geburtsort en Offenbach abgendret hot. Der lehrt sein Soh scho en friher Kendheit da richdiga Omgang mit Streichinstrument, zerscht s Geiga- ond hendrher noh s Cello-Spiila. Der jonge Kerle ischt so arg begabt, dass-em sei Vadder bald nix meh beibrenga koo. Drom schickt’r-n en dui Stadt, wo grad en Musikerkreis da beschda Ruaf hot: noch Paris. Au deet lernt s Jakeble saumäßich schnell, so dass’r scho em Alder vo 15 Johr als Cellischt em Orkeschdr vo dr Opéra-comique mitspiila därf. Om dui Zeit rom endret’r sein Vornama Jacob ens franzeesische Jacques. Bald lernt dr Jacques Offenbach da siiba Johr eldera deitscha Kombonischda Friedrich von Flotow (1812–1883) kenna, wo z Frankreich scho an guada Nama hot. Dr sell fihrt sein jonga Freind en
Libertas isch s latiinische Wort für Freihäit. Es cha sich bezieh uf die antiki röömischi Göttin, wo d Freihäit personifiziert het en öiropäischi politischi Bardei, wo us dr irische Bürgerbeweegig vom Declan Ganley entstande isch e kroatische Film vom Veljko Bulajić us em Joor 2006 as Libertas ecclesiae (latiinisch für Chillefreihäit) d Freihäit und Unabhängigkäit vo dr katholische Chille as Libertas praestantissimum donum en Enzyklika vom Bapst Leo XIII. (1888) (dütsche Ditel „Die Freiheit ist das vorzüglichste unter den natürlichen Gütern“) as FC Libertas Wien en ehemoolige ööstriichische Schuttveräin s Motto vo dr Stadt Dubrovnik Libertas isch dr Naame von ere schwedische Insle vom ene Stärn im Stärnbild vom Adler Libertas isch dr Vornaame vo deene Persoone: Libertas Schulze-Boysen (1913–1942), Mitgliid vo dr Roote Kapälle und d Frau vom Harro Schulze-Boysen
Under Freihäit (latiin. libertas) verstoot mä d Möögligkäit, zwüsche underschiidlige Möögligkäiten uszlääse und entschäide chönne, ooni z öbbis zwunge z wärde. In dr Filosofii, dr Theologii und dr Rächtswüsseschaft vo dr Modärne mäint mä ganz allgemäin e Zuestand vo dr Autonomii vom ene Subjekt. Über e filosoofisch Freihäitsbegriff wird die ganz Zit diskutiert und er veränderet sich alsfuurt. Er het aber au psüchologischi, soziali, kulturelli, religiöösi, politischi und rächtligi Dimensioone und ghöört eso zu de zentrale Begriff vo dr menschlige Ideägschicht. S Wort «Freihäit» isch s Abstraktum zum Adjektiiv «frei», wo sich us em indogermanische Wurzlenomen (ig.) *per(e)i- „nooch, bi“ (= «daas, wo bi mer isch», s persöönlige Äigedum) entwigglet het. Noch etymologische Vermuetige het s si hütigi Bedütig über s germanische *frī-halsa = «öbber, wo si Hals iim sälber ghöört», also öbber, wo über si Persoon sälber cha bestimme, bechoo. Us dr indogermanische Wurzle cha mä au häärläite, ass öbber, wo frei isch, zun ere Gmäinschaft vo Lüt ghöört, wo nooch zu enander stöön und gliichberächdigt si, wo in Friide zämmelääbe und dä inner Friide gmäinsam gegen Übergriff vo Usse verdäidige. «Freiheit» weer also as Rächtsstatus immer relativ zun ere Grubbe und bunde an die Beriich, wo die Grubbe
Rheintal (alem. Rhiital oder au Rhintl) isch e Bezaichnig vo merere Gebiet am Rhii: Entlang vom Alperhii i de Kantöö Graubünde und Sanggale (Schwiz), im Füerschtetum Liechteschtai und im Weste vom Bundesland Vorarlbärg (Österriich), mängmol as Alperhiital bezeichnet s Churer- oder Bündner Rhiital bezaichnet d Region zwüschet em Zämefluss vom Vorder- und Henderrii und de unterschte Bündner Gmainde, de Bündner Herrschaft (Bündnerland = Kanton Graubünde) s Sanggaller Rhintl bestoht hoptsächlich us em Waalkrais Rhintl und em Waalkrais Wärdebärg s Obere- und Underi Rhiital, au Under- und Oberland, sind Gebiet im Vorarlbärg Vogtei Rheintal, vo 1491 bis 1798 e gmeini Herrschaft vo de Alte Eidgenosseschaft Wahlkrais Rhintl, en Wahlkrais vom Kanton Sanggalle (sit 1. Januar 2003) Bezirk Rheintal, en ehemolige Bezirk vom Kanton Sanggalle (1803 bis 1831) Bezirk Oberrheintal, en ehemolige Bezirk vom Kanton Sanggalle (bis 2002) Bezirk Unterrheintal, en ehemolige Bezirk vom Kanton Sanggalle (bis 2002) en Wiler im Ortstail Feldbärg vo de Stadt Mille im Markgräflerland en Abschnitt am Rhii zwüschet de Mündige vo de Nahe und de Mosel
Mit Tuugend mäint mä en usgezäichneti Äigeschaft oder e vorbildligi Haltig. Im witiste Sinn cha jedi Fääigkäit as Tuugend bezäichnet wärde, wo äim hilft, öbbis z mache, wo as wärtvoll aagluegt wird. In dr Ethik bezäichnet dr Begriff e Charakteräigeschaft, wo as wichdig und ersträäbenswärt gältet und wo e Person fääig macht, ass si sittlig Guets cha vollbringe. Mit däm verbunde isch mäistens d Uffassig, ass mä die Äigeschaft und d Person, wo sä het, söll loobe und bewundere. S Wort Tuugend (latiin. virtus, altgriechisch ἀρετή aretḗ) isch abgläitet vo tauge; die ursprüngligi Grundbedütig isch d Taugligkäit (Düchtigkäit, Vorzügligkäit) von ere Person. In antike filosoofische Teggst het arete gwöönlig e moralische Sinn. Doorum isch in däm Konteggst d Übersetzig mit «Tuugend» mäistens vernümftig. Mä sött allerdings ufbasse und nid nöizitligi, christlig brägti Voorstellige vo Tuugend din z gsee. S latiinische Wort virtus chunnt vo vir («Maa») und het ursprünglig d Tuugend vom Maa bedütet, wo sich vor allem as (milidäärischi) Dapferkäit güsseret het. Dr Begriff isch aber au brucht worde, zum s griechische arete z übersetze. Tuugende wärde vo Grubbe vo Persoone as Wäägwiiser für s soziale Verhalte innerhalb vo dr Grubbe ufgstellt und si ändere sich mit dr Zit
Alera ischt a Gmoed em Landkroes Donau-Rias en Bayern. Alera leit an dr Wörnitz em Nearler Rias en dr Blanongsregion Augschburg. Vo dr Gmarkong send 80,5% Landwirtschaftsfleche, 6,6 % Wald, 10,9 % Sidlongsfleche ond 1,9 % sonschtige Fleche. Zua Alera gheret d Pfarrderfer Alerheim ond Bühl im Ries, d Kirchderfer Rudelstetten ond Wörnitzostheim, d Weiler Anhauserhöfe ond Schloßruine ond s Gheft Wennenmühle. Alera ischt zom erschte Mol gnennt worda em 8. Jh. als Villa Alarheim. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 2,5 % gleäge. 11,9 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 83,1 % evangelisch. Alera hot mit dr Gmoede Ädern, Amerdinge, Deina, Foara, Alde, Degga, Reimling ond Wecha a Verwaltongsgmoeschaft vereibart. Dr Birgermoeschter vo Alera ischt dr Christoph Schmid. Ergebnis vo dr Landdagswahla seit 1986: Dr Dialekt vo Alera ghert zom Schwäbisch. Bernhard Erhard: Alerheim im Ries. Ein historisches Mosaik vom 8. Jahrhundert bis zur Gegenwart. Gemeinde Alerheim, 2000, ISBN 3-00-007186-5 Commons: Alerheim – Sammlig vo Multimediadateie Allerheim in der Topographia Sueviae (Mathäus Merian) im dütschsprochige Wikisource www.alerheim.de Alerheim: Wappegschicht vum Haus der Bayerischen Geschichte (HdBG) Amtliche Gemeindestatistik (PDF; 1,3 MB) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-003r Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtag (Einwohnerzahlen auf
Amerdinge ischt a Gmoed em Landkroes Donau-Rias en Bayern. Amerdinge leit en dr Riasalb en dr Blanongsregion Augschburg an dr Kessel. Vo dr Gmarkong send 51,2% Landwirtschaftsfleche, 40,5 % Wald, 7,6 % Sidlongsfleche ond 0,6 % sonschtige Fleche. Zua Amerdinge gheret d Gmoeddoel d Pfarrderfer Amerdingen ond Bollstadt ond d Gheft Seelbronn ond Sternbach. Amerdinge ischt zom erschte Mol gnennt worda em Johr 1270. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 2,5 % gleäge. 92,8 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 4,9 % evangelisch. Amerdinge hot mit dr Gmoede Ädern, Alera, Deina, Foara, Alde, Degga, Reimling ond Wecha a Verwaltongsgmoeschaft vereibart. Dr Birgermoeschter vo Amerdinge ischt dr Hermann Schmidt. Ergebnis vo dr Landdagswahla seit 1986: Dr Dialekt vo Amerdinge ghert zom Schwäbisch. Commons: Amerdingen – Sammlig vo Multimediadateie www.gemeinde-amerdingen.de Amerdingen: Wappegschicht vum Haus der Bayerischen Geschichte (HdBG) Amerdingen: Amtlichi Statistik (LStDV) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-003r Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtag (Einwohnerzahlen auf Grundlage des Zensus 2011). Normdate: GND: 4207699-7 | VIAF: 233750589
Aschbe-Boime ischt a Gmoed em Landkroes Donau-Rias en Bayern. Aschbe-Boime leit rond 40 km nerdlich vo Augschburg an dr Schmutter. Vo dr Gmarkong send 63,8% Landwirtschaftsfleche, 2,1 % Wald, 27,9 % Sidlongsfleche ond 6,2 % sonschtige Fleche. Zua Aschbe-Boime gheret s Pfarrdorf Asbach, s Dorf Hamlar, dr Ort Bäumenheim, d Kolonie Meyfried ond s Gheft Königsmühle. Aschbe ond Boime send zom erschte Mol gnennt worda om s Johr 1250. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 11,2 % gleäge. 77,7 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 10,6 % evangelisch. Aschbe-Boime ghert zua koenere Verwaltongsgmoeschaft. Dr Birgermoeschter vo Aschbe-Boime ischt dr Martin Paninka. Ergebnis vo dr Landdagswahla seit 1986: Dr Dialekt vo Aschbe-Boime ghert zom Schwäbisch. Commons: Asbach-Bäumenheim – Sammlig vo Multimediadateie www.asbach-baeumenheim.de Asbach-Bäumenheim: Wappegschicht vum Haus der Bayerischen Geschichte (HdBG) Amtliche Gemeindestatistik (PDF; 1,3 MB) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-003r Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtag (Einwohnerzahlen auf Grundlage des Zensus 2011). Normdate: GND: 4496253-8 | VIAF: 245400009
Ahausa ischt a Gmoed em Landkroes Donau-Rias en Bayern. Ahausa leit am Rand vom Nearler Rias eschtlich vo dr Wörnitz. Vo dr Gmarkong send 74,8% Landwirtschaftsfleche, 10,8 % Wald, 10,9 % Sidlongsfleche ond 3,5 % sonschtige Fleche. Zua Ahausa gheret d Gmoeddoel s Pfarrdorf Auhausen, d Kirchderfer Dornstadt ond Hirschbrunn, s Dorf Lochenbach, d Weiler Wachfeld ond Zirndorf, d Gheft Heuhof ond Pfeifhof ond s Forsthaus Linkersbaindt. Ahausa ischt zom erschte Mol gnennt worda em Johr 959. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 2 % gleäge. 23 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 76 % evangelisch. Ahausa hot mit dr Stadt Eadi ond dr Gmoede Äching, Hoasfarth, Meggesa ond Munning a Verwaltongsgmoeschaft vereibart. Dr Birgermoeschter vo Ahausa ischt dr Martin Weiß. Ergebnis vo dr Landdagswahla seit 1986: Dr Dialekt vo Ahausa ghert zom Schwäbisch. Meyer-Auhausen, Otto: Wenn auch das Licht erlosch. Leipzig 1936. Meyer, Otto: Als das Dorf noch meine Welt war. Nördlingen o. J. Großkopf, Hans: Die Herren von Lobdeburg bei Jena. Ein Thüringisch-Osterländisches Dynastengeschlecht vom 12. bis zum 15. Jahrhundert. Neustadt an der Orla 1929. Sturm, Klaus: Geschichte des Klosters Auhausen an der Wörnitz. Sammelblatt des Historischen Vereins Eichstätt, 63. Jg. 1969/70. Eichstätt 1970. Kudorfer,
Buachdorf ischt a Gmoed em Landkroes Donau-Rias en Bayern. Buachdorf leit en dr Blanongsregion Augschburg. Vo dr Gmarkong send 56,2% Landwirtschaftsfleche, 30,5 % Wald, 12,8 % Sidlongsfleche ond 0,5 % sonschtige Fleche. Zua Buachdorf gheret d Gmoeddoel d Pfarrderfer Baierfeld ond Buchdorf. Buachdorf ischt zom erschte Mol gnennt worda em 12. Jh. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 2,6 % gleäge. 95,7 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 3,4 % evangelisch. Buachdorf hot mit dr Stadt Mona ond dr Gmoede Duadi, Räidli ond Dammerscha a Verwaltongsgmoeschaft vereibart. Dr Birgermoeschter vo Buachdorf ischt dr Georg Vellinger. Ergebnis vo dr Landdagswahla seit 1986: Dr Dialekt vo Buachdorf ghert zom Schwäbisch. Commons: Buchdorf – Sammlig vo Multimediadateie www.gemeinde-buchdorf.de Buchdorf: Wappegschicht vum Haus der Bayerischen Geschichte (HdBG) Amtliche Gemeinde-Statistik (PDF-Datei; 1,24 MB) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-003r Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtag (Einwohnerzahlen auf Grundlage des Zensus 2011). Normdate: GND: 4814455-1 | VIAF: 243887492
Duadi ischt a Gmoed em Landkroes Donau-Rias en Bayern. Duadi leit an dr Ussel en dr Region Donau-Rias. Vo dr Gmarkong send 54,9% Landwirtschaftsfleche, 37 % Wald, 7,3 % Sidlongsfleche ond 0,8 % sonschtige Fleche. Zua Duadi gheret d Gmoeddoel s Pfarrdorf Daiting (mit Nachermühle), d Kirchderfer Hochfeld (Daiting)|Hochfeld (mit Reichertswies ond Unterbuch) ond Natterholz (Daiting)|Natterholz. Duadi ischt zom erschte Mol gnennt worda em 13. Jh. als Teytingen. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 0,4 % gleäge. 97,6 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 1,8 % evangelisch. Duadi hot mit dr Stadt Mona ond dr Gmoede Buachdorf, Räidli ond Dammerscha a Verwaltongsgmoeschaft vereibart. Dr Birgermoeschter vo Duadi ischt dr Roland Wildfeuer. Ergebnis vo dr Landdagswahla seit 1986: Dr Dialekt vo Unterbuach ghert zom Schwäbisch, d Dialekt vo dr andere Ortsdoel zom Bairisch. Albert de Lange/Kathrin Utz Tremp (Hgg.): Friedrich Reiser und die „waldensisch-hussitische Internationale“ im 15. Jahrhundert (Waldenserstudien 3), Ubstadt-Weiher u. a. 2009. Commons: Daiting – Sammlig vo Multimediadateie www.gemeinde-daiting.de Daiting: Wappegschicht vum Haus der Bayerischen Geschichte (HdBG) Amtliche Gemeinde-Statistik (PDF; 1,3 MB) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-003r Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtag (Einwohnerzahlen auf Grundlage des Zensus 2011). Normdate: GND: 4482233-9 |
Deina ischt a Gmoed em Landkroes Donau-Rias en Bayern. Deina leit em Nearler Rias, rond 6 km eschtlich vo Nearla. Vo dr Gmarkong send 80,0% Landwirtschaftsfleche, 6,5 % Wald, 12,2 % Sidlongsfleche ond 1,3 % sonschtige Fleche. Zua Deina gheret s Pfarrdorf Deina ond d Gheft Hohhof, Klosterzimmern ond Möderhof. Deina ischt zom erschte Mol gnennt worda em Johr 760 als Villa Thininga. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 3,8 % gleäge. 47,6 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 51,1 % evangelisch. Deina hot mit dr Gmoede Ädern, Alera, Amerdinge, Foara, Alde, Degga, Reimling ond Wecha a Verwaltongsgmoeschaft vereibart. Dr Birgermoeschter vo Deina ischt dr Wilhelm Rehklau. Ergebnis vo dr Landdagswahla seit 1986: Dr Dialekt vo Deina ghert zom Schwäbisch. Walter Barsig (Hrsg.): Deiningen inmitten des Rieses. Missionsverlag Mariannhill, Reimlingen 2004, ISBN 3-935700-20-2. Commons: Deiningen – Sammlig vo Multimediadateie www.deiningen.de Deiningen: Wappegschicht vum Haus der Bayerischen Geschichte (HdBG) Amtliche Gemeinde-Statistik (PDF; 1,3 MB) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-003r Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtag (Einwohnerzahlen auf Grundlage des Zensus 2011). Normdate: GND: 4531247-3 | LCCN: no2012006083 | VIAF: 247379677
Donawerd ischt a Stadt em Landkroes Donau-Rias en Bayern. Donawerd leit an dr Mendonga vo Kessel ond Wörnitz en d Donau. Vo dr Gmarkong send 47,7% Landwirtschaftsfleche, 28,1 % Wald, 18,5 % Sidlongsfleche ond 5,6 % sonschtige Fleche. Zua Donawerd gheret dr Hauptort Donauwörth, d Pfarrderfer Auchsesheim, Berg, Parkstadt, Riedlingen, Schäfstall, Wörnitzstein ond Zirgesheim ond Kirchderfer Nordheim ond Zusum. Em Johr 1193 hot Donawerd vom Koeser Heinrich VI. s Stadtreacht kriagt. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 7,4 % gleäge. 75,7 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 17,6 % evangelisch. Donawerd ghert zua koenere Verwaltongsgmoeschaft. Dr Oberbirgermoeschter vo Donawerd ischt dr Armin Neudert. Ergebnis vo dr Landdagswahla seit 1986: Dr Dialekt vo Donawerd ghert zom Schwäbisch. Friedrich Ditterich: Geographische Lage von Donauwörth. Augsburg 1915 Landkreis Donauwörth (Hrsg.): Landkreis Donauwörth. Werden und Wesen eines Landkreises München/Aßling 1966 Johann Knebel: Chronik von Donauwörth, Donauwörth 1529. Max Lossen: Die Reichsstadt Donauwörth und Herzog Maximilian Diss. phil. Heidelberg 1866. Max Mayer: Das Zivilprozessrecht der Reichsstadt Schwäbisch-Wörth im 16. Jahrhundert Donauwörth: Auer-Verlag 1914. VI+123 S. Joseph von Sartori: Geschichte der Stadt Donauwörth. Aus Reichs- und Craisshandlungen, dann tüchtigen Urkunden verfaßt. 1778 (Digitalisat) Felix Stieve: Der Kampf um Donauwörth im Zusammenhang der Reichsgeschichte.