rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Innschbrugg oder tirolerisch Innschpruckh isch d Landeshauptstadt vom Land Tirol z Ööstriich. Innsbrugg het 131.358 (Stand: 1. Jänner 2023) Iiwooner und isch noch Wien, Graz, Linz und Salzburg die fümftgrössti Stadt vo Ööstriich. Im Balligsruum Innschbrugg lääben öbbe 190'000 Mensche, drzue chömme öbbe 30'000 Studänte und anderi Nääbewoonsitzinhaaber und jeede Daag übernachte öbbe 3000 Stadtturiste doo. D Stadt liit im Inndaal und am nördliche Endi vo dr Alpe-Transit-Strecki Brenner (Auti- und Iisebaan), wo is Südtirol (Italie) füert. Im Norde vo de Stadt isch d Nordchetti (Kleiner Solstein 2.637 m ü. A.), di südlichscht Chetti vom Karwendelgebirge. Im Süde liit de Bergisel, en 746 m höche, gschichtsträchtige Hügel, mit de Bergisel-Schanze dobe. Dr Naame chunnt vom Flussname Inn und vom Wort «Brugg» (Brugg über en Inn). Sit 1669 gits z Innsbrugg en Uni. Otto Stolz: Geschichte der Stadt Innsbruck, Innsbruck 1959. Stadt Innsbruck – Stadtplanung (Hrsg.): innsbruck. stadtgeschichten. stadtplanung, baukultur, lebensqualität. Studienverlag, Innsbruck 2008, ISBN 978-3-7065-4033-9. Franz-Heinz Hye: Geschichte der Stadt Innsbruck. Gesammelte Aufsätze und Beiträge, Innsbruck Link Interactive Systems 2001, ISBN 3-85482-002-X, CD-ROM. Franz-Heinz Hye: Innsbruck und seine Stadtteile in historischen Bildquellen: alte Vedouten, Photographien und Ansichtskarten als Quellen der Stadtgeschichte mit Abbildung und Beschreibung aller Stadtteilwappen. Heimat-Verlag, Budapest 1996.
Dr Clemens XI. (* 23. Juli 1649 z Urbino im Chillestaat; † 19. März 1721 z Rom) isch vo 1700 bis 1721 Babst gsi. Er isch as Giovanni Francesco Albani uf d Wält choo, het z Rom alti Sprooche und Rächtswüsseschafte studiert und isch Sekretär vo dr Breve worde. 1690 isch er zum Kardinaldiakon vo dr Ditelchille Santa Maria in Aquiro erhoobe worde. Am 23. Novämber 1700 isch dr Albani zum Babst gweelt worde. Im spanische Erbfolgchrieg zwüschen Frankriich und Ööstriich isch er uf dr Site vom franzöösische Köönig Ludwig XIV. gsi. Dr Kaiser Joseph I. het 1706 Parma und Piacenza lo bsetze. 1708 si die Kaiserlige im Chillestaat iigfalle und in Richdig Rom zooge. Dr Clemens XI. het denn am 15. Januar 1709 e Verdraag mit em Kaiser Joseph I. gschlosse und sich din verpflichtet, dr Karl VI., dr Brueder vom Joseph I., as rächtmäässige Köönig vo Spanie zanerkenne und iim s Köönigriich Neapel as Leche z gee. Dr Philipp V. het denn dr Kontakt zum Clemens XI. abbroche. 1713/14 isch dr Rastatter Friide abgschlosse worde und dr Philipp het uf die franzöösischi Erbfolg verzichdet und isch Köönig vo Spanie bliibe. Im Friide vo Utrecht het dr Herzog Viktor
La Resurrezione (it. d Uferstejig) (HWV 47) isch en Oratorium vom Georg Friedrich Händel, au wenn s ere Opere äigentlig äänliger isch as eme Oratorium. Dr Händel het s „Oratorio per la resurrettione di Nostro Signor Giesù Cristo“ (Oratorium über d Uferstejig vo unserem Heer Jesus Christus) im Joor 1708 z Rom gschriibe, und es isch dört im Palazzo Bonelli vom Marchese Ruspoli am Ostersunndig, 8. April, under dr Läitig vom Arcangelo Corelli urufgfüert worde. Bi deere Uffüerig isch e Frau drbii gsi, d Sängere Margherita Durastante. Im Babst Clemens XI. het das nid gfalle und si isch in de neggste Uffüerige mit em Kastrat Filippo ersetzt worde. S Libretto isch vom Carlo Sigismondo Capece, und het fümf Rolle gha: Angelo (Engel, Sopran) und Luzifer (Bass), wo über d Bedütig vom Dood und dr Uferstejig vom Christus diskutiere, und drei Mensche, wo um dr Jesus druure: d Maria Magdalena (Sopran), d Maria vom Kleofas (Alt) und dr Jünger Johannes (Tenor). Partitur vo La Resurrezione (Händel-Wärkusgoob, uusegee vom Friedrich Chrysander, Leipzig 1878)
Fisherman's Fall Fisherman's Fall sin e Musikgruppe us em Kaiserstuehl wo alemannischi Liedli schriibe un vertone duet. Ihri Musik isch e Mischig us lockere un luschtige Hymne wi Liebe vergeht, Hektar besteht un flotti Rockmusik. Ihre erste Uftritt hen d Fisherman's Fall im Johr 1992 gha. Im Johr 2003 het d Gruppe de 1. Platz bim Gerhard Jung-Wettbewerb für jungi Mundart vo dr Stadt Zell im Wiisedal belegt un 2006 hän si dr 1. Platz gmacht bim Wettbewerb "Badenwürttemberg musiziert" wu ibar 70 Gruppä üs´m ganzä Ländli mitgmacht hän. S Lied "SC Freiburg immer wieder vor" isch in dr Fuessball-Bundesliga-Saison 2008/2009 dr Hit vum SC Friiburg wore. Des Lied het d Band zämme mit dr Spiler vum SC Friiburg iigspilt. De Ralf Busch (Gsang, Akkordeon un Drehleier) un de Ralf Ziser Giddarre un Mandolin hen 1988 usere "Bierlaune" - wi si sälber sage - selli Musikgruppe gründet. Beidi hen zue sellere Zyt eigentlich no gar kei Instrument spiile chönne. Am 30. April 1992 hän si ihr erschtes Konzert gä. Scho e Johr spöter sin si scho uff verschiidene regionale Freiluft-Konzärt gsi un hen viil Spass un Erfolg gha. Am Aafang hen si no änglischi Lieder grschriibe un au uf CD
D Wilhelmina Charlotte Caroline vo Brandeburg-Ansbach (* 1. Märzjul./11. Märzgreg. 1683 z Ansbach; † 20. Novemberjul./1. Dezembergreg. 1737 z London) isch as Markgrööfin vo Brandeburg-Ansbach geboore und as d Frau vom Georg II. vo 1727 aa Köönigin vo Groossbritannie und Irland gsi und au Kurfürstin vo Hannover. D Eltere vo dr Caroline si dr Johann Friedrich, Markgroof vo Brandeburg-Ansbach und d Brinzässin Eleonore vo Sachse-Eisenach gsi. Wo d Caroline drei gsi isch, isch iire Vater gstorbe. D Vormundschaftsregierig, wo für iire Halbbrueder Christian Albrecht regiert het, het d Caroline mit iirer Mueter und iirem jüngere Brueder Wilhelm Friedrich uf Crailsheim gschiggt, wo si in ermlige Verheltniss gläbt häi. Denn het iiri Mueter 1692 dr sächsisch Kurfürst Johann Georg IV. ghürootet, dä isch aber scho zwäi Joor spööter gstorbe. 1696 isch au no d Mueter gstorbe. D Sophie Charlotte het sä denn ufzooge, bis au si 1705 gstorbe isch, und d Caroline isch zu iirem Brueder uf Ansbach go lääbe. Am 2. Septämber 1705 het d Caroline z Herrehuuse dr Georg, dr Soon vom Kurfürst vo Hannover ghürootet. Wo 1714 die änglisch Köönigin Anna gstorbe isch, isch dr Vater vo iirem Maa as Georg I. Köönig vo Groossbritannie und Irland worde.
Surrey [ˈsʌɹɪ] isch e Groofschaft (County) im Süde vo Ängland. Si bestoot us de Distrikt Elmbridge, Epsom and Ewell, Guildford, Mole Valley, Reigate and Banstead, Runnymede, Spelthorne, Surrey Heath, Tandridge, Waverley und Woking. D Groofschaft gränzt an Hampshire, Berkshire, Greater London, Kent, East Sussex und West Sussex. Surrey het öbbe äi Millioon Iiwooner. Die dradizionelli Hauptstadt vo dr Groofschaft isch Guildford gsi, wo au d University of Surrey isch. Geegewärtig befindet sich dr Sitz vo dr Verwaltig z Kingston upon Thames, wo sit 1965 nüme in dr Groofschaft lit; es ghöört zu Greater London. Es git Blään, d Verwaltig uf Woking z verlege. Wil s eso nooch zu London isch, git s in Surrey e Hufe Pändlergmäinde, d Bevölkerigsdichti isch seer hooch und d Bewooner si im Durchschnitt woolhabender as anderi Bürger vom Veräinigte Köönigriich. E groosse Däil vo Surrey lit im Grüene Gürtel, und wil dr Boode seer sandig isch und er nume begränzt landwirtschaftlig cha gnutzt wärde, git s e Hufe Fuess- und Ritwääg. Dorum isch Surrey riich an Möögligkäite für ländligi Freizitaktividääte. D Garte- und Parkaalaage in dr Regioon si in s European Garden Heritage Network iibunde. Surrey isch usserdäm d Häimet von e Hufe Star. Musiker
S Instituto Federal da Bahia (abkürzt IFBA) isch di gröschti Universität vo Salvador, Bahia, Brasilie. Si isch 1910 gründet worde. S Institut het meereri Kampus und het Studiegäng in de Natur- und de Humanwüsseschafte. Es isch e federali Institution, wo diräkt em brasilianische Erzieigsministerium understoot. Im Joor 2009 het si 8.874 Studänte gha. Homepage vo dere Universidät
D' Uni vo Recôncavo da Bahia isch di gröschti Universität vo Cruz das Almas, Bahia, Brasilie. Si isch 2006 gründet worde. D Uni het au Kampus z Amargosa, z Cachoeira, z Santo Antônio de Jesus und sit 2013 z Feira de Santana. Si bietet 6 Master- und elf Doktoratsprogramm aa. Im Joor 2009 het si 549 Dozänte gha und 8.514 Studänte, drvo 778 Doktorante. Homepage vo dere Universidät
Brienz isch de Name vo däne geografische Objekt i de Schwiz: Brienz BE, e Gmeind im Kanton Bärn Brienz GR, de alti und dütsch Name vom Dorf und de ehmolige Gmeind Brienz/Brinzauls im Kanton Graubünde (vor 1869 und vo 1884 bis 1996), ghört zu Albula/Alvra Brienz-Surava, e ehemoligi Gmaind im Bündnerland (vo 1869 bis 1883) Lueg au: Brienzersee Brienzer Rothorn
Dr Johann Wilhelm Joseph Janaz vo dr Pfalz (au „Jan Wellem“ gnennt, * 19. April 1658 z Düsseldorf; † 8. Juni 1716 z Düsseldorf) het zur jüngere Nöiburger Linie vo de Wittelsbacher ghöört. Sit 1679 isch er as Johann Wilhelm II. Herzog vo Jülich und Bärg und vo 1690 aa au Erzschatzmäister vom Häilige Römische Riich, Pfalzgroof-Kurfürst vo dr Pfalz und Pfalzgroof-Herzog vo Pfalz-Nöiburg gsi. Er isch zwäimol verhürootet gsi, het aber käini Chinder gha, won en überläbt häi. Si Noochfolger isch si jünger Brueder Karl Philipp gsi. Im Spanische Erbfolgchrieg isch dr Johann Wilhelm für e Zitli wider in Bsitz vo de früenere kurpfälzische Territorie (Oberpfalz und Groofschaft Cham 1707–1714) choo und het dr Boste vom ene Erztruchsess vom Riich usgfüllt. Zusatz Einiger Ordnungen, und Befelchern, Edicten und Recessen Welche auf gnädigsten Befelch des Durchlauchtigsten Großmächtigsten Churfürsten und Herrn Herrr [!] Johann Wilhelms, Pfalzgrafen bey Rhein … der Gülich- und Bergischen Rechts-, Policey- und Reformations-Ordnung beyzusetzen gnädigst verordnet: neben einem Register der Ordnungen, Befelchen, und Edicten &c. Stahl, Düsseldorf öbbe 1696. Digitalisierti Usgoob vo dr Universitäts- und Landesbibliothek Düsseldorf Zusatz Einiger Ordnungen, und Befelchern, Edicten und Recessen Welche auff gnädigsten Befelch des Durchlauchtigsten Großmächtigsten Churfürsten und Herrn Hn. Johan
Dr Richard Boyle, 3. Earl of Burlington und 4. Earl of Cork, PC (* 25. April 1694 in Yorkshire; † 15. Dezämber 1753) isch e britische Aadlige und Archidekt gsi. Er isch äine vo de wichdigste Iniziatoore vom änglische Palladianismus gsi. Dr Boyle isch dr äinzig Soon vom Charles Boyle, 2. Earl of Burlington und 3. Earl of Cork gsi. Er isch au an Muusig intressiert gsi und het dr Georg Friedrich Händel in sim Woonhuus Burlington House lo woone. Dr Händel het em zum Dank drei Opere gwidmet. Dr Boyle het im Alter vo zääni si Ditel und groossi Ländereie in Yorkshire und Irland gerbt. Er het drei Grand Tour gmacht, 1714, 1719 und 1726. Er isch uf em öiropäische Kontinänt umegräist und vor allem in Italie. Dört isch er mit dr italiänische Archidektuur in Berüerig choo. D Archidektuur vo dr römische Antike het en kuum intressiert, aber wie sä dr Scamozzi und bsundrigs dr Andrea Palladio interbretiert häi, scho. Sis erste Brojekt isch 1719 s äigene Woonhuus in Piccadilly gsi, s Burlington House, wo zerst dr James Gibbs dra gschafft het. Wo dr Boyle aber vom Kontinänt zruggchoo isch, het er en entloo und sälber zämme mit em
S Utrechter Te Deum und Jubilate isch e gäistligs Chorwärk vom Georg Friedrich Händel. Er het s für d Fiir vom Friide vo Utrecht gschriibe, wo 1713 em Spanische Erbfolgchrieg en Änd gmacht het. Sini Teggstgrundlaage si s Te Deum und e Jubilate (Psalm 100) uf Änglisch. Dr Händel het sich drbii an früenere Wärk e Vorbild gnoo. Die offizielli Erstuffüerig vom Wärk isch am 13. Juli 1713 gsi im ene Gottesdienst in dr St Paul's Cathedral z London. Partitur des Utrechter Te Deum' (Händel-Wärkusgoob, uusegee vom Friedrich Chrysander, Leipzig 1869) Te Deum and Jubilate, HWV 278 and HWV 279: Note im International Music Score Library Project.
Dr Begriff Ortsgmaind stoot för e bestimmti Form von ere Gmaind. Me kännt en z Dütschland im Bundesland Rhiland-Pfalz, z Öschtriich und i de Schwiz. Er werd aber öberall e chli andersch bruucht. I de Schwiz chann de Begriff je noch Kanton a anderi Bedütig ha: Im Kanton Thurgau sind d Ortsgmainde näbed de Munizipalgmainde bis Mitti vo de 1990er Joor sälbschtändegi Körperschafte gsi. Sit em Abschluss vo de Gmaindsreform sinds jetzt en Tail von ere politische Gmaind. Im Kanton Sanggale händ d Ortsgmainde innerhalb von ere politische Gmaind e gwüssi Sälbschtändigkait. Je noch Ort haisseds Ortsgmaind, Burgergmaind, Korporazion oder au Rood. Es git en kantonale Verband vo de Ortsgmainde, wo as Ziil hät, d Autonomii vo de Ortsgmainde z erhalte und z schtärche. Im Kanton Glarus sind di politische Gmainde bis Endi 2010 als „Ortsgmainde“ bezaichnet worde. André Salathé: Ortsgemeinde. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Hans Stadler: Korporationen. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Hermann Bischofberger: Rhoden. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. J. Petermann: Die luzernischen Korporationsgemeinden. 1994. P. Caroni: Le origini del dualismo comunale svizzero. 1964. Verband St. Galler Ortsgemeinden (VSGOG) uf ortsgemeinden-sg.ch Kommunalbrevier Rheinland-Pfalz, Gemeindeordnung (GemO) uf kommunalbrevier.de Gemeindevielfalt TG uf schulekreuzlingen.ch abgruefe am 18.
S Köönigriich Groossbritannie isch am 1. Mai 1707 entstande, wo d Köönigriich Ängland und Schottland im Act of Union 1707 veräinigt worde si. E gmäinsams Parlamänt und e gmäinsami Regierig in dr City of Westminster häi s Land verwaltet. Schottland und Ängland si scho sit 1603 in Personalunion verbunde gsi. Wales isch mit de Gsetz zur Iigliiderig vo Wales 1535–1542 e Bestanddäil vo Ängland worde. 1707 het e „britischi Monarchii“ die änglische und schottische Monarchie ersetzt. S Parlamänt vo Ängland isch zum Parlamänt vo ganz Groossbritannie erwiteret und s schottische Parlamänt isch ufglööst worde. Bäidi Länder häi Sitz im House of Commons (Underhuus) und im House of Lords (Oberhuus) überchoo. Schottland het aber nume 45 Parlamäntsabgeordneti und 16 Peers ghaa, weniger as sim Däil vo dr Bevölkerig entsproche het. Vo 1714 het s e Personalunion mit em Kurfürstedum Braunschweig-Lüneburg („Kurhannover“) gee. S Köönigriich Groossbritannie isch am 1. Januar 1801 vom Veräinigte Köönigriich vo Groossbritannie und Irland abglööst worde. S schottische Parlamänt]isch am 1. Juli 1999 wider iigsetzt worde, wil d Bevölkerig vo Schottland am 12. Septämber 1997 für s Dezentralisierigsgsetz gstimmt het. Commons: Königreich Großbritannien – Sammlig vo Multimediadateie Britischi Gschicht im 17. und 18. Joorhundert
England chan folgendes bedüüte: England, en Landestail vom Verainigte Königriich umgangssprochlich för d Insle Grossbritannie oder för s Verainigte Königriich Königriich England, Vorgänger vom hütige Landestail England (10. Joorhundert bis 1707) England, en Ort im Bundesstaat Arkansas i de USA England, en Gmaindstail vo de Gmaind Nordstran, Kreis Nordfriesland z Dütschland England (Band), e britischi Progressive-Rock-Band England isch de Name vo folgende Persone: Anthony Wayne England (* 1942), US-amerikanische Astronaut Audie England (* 1972), US-amerikanischi Schauspileri Dave England (* 1969), US-amerikanische Stuntman Edward England (aigentlich Edward Seegar; ?–1720), irische Pirat Edward T. England (1869–1934), US-amerikanische Politiker George England (1811–1878), englische Lokibauer Gordon R. England (* 1938), US-amerikanische Gschäftsmaa und Politiker Hannah England (* 1987), britischi Liechtathleti Joshua England (* 1986), neuseeländische Bahn- und Strosseradrännfahrer Justin England (* 1978), US-amerikanische Strosseradrännfahrer Lynndie England (* 1982), US-amerikanischi Soldati Michael England (* 1983), australische Strosseradrännfahrer Mike England (* 1941), walisische Fuessballspiler und -trainer Paul England (* 1929), australische Autorännfahrer Richard England (* 1981), australische Radrännfahrer Ty England (* 1963), US-amerikanische Country-Sänger Lueg au: Engländer Neuengland Englisch
S'Wort Virus (latiinisch; virus,-i. Pl. vira (neutr.), fer Gift, Schleim, Saft) bezaichnet: Virus (Medizin), e Kranketserreger Virus (Computer), e kleins Programm, wo uf fremde Computer Schade'n'aarichte kha Virus, e schwyzer Radio-Sänder für jungi Hörer
D Bürgergmäind (regional au Burger-, Ortsbürger- bzw. Ortsgmäind) isch e Personalkörperschaft vom öffentlige Rächt in dr Schwiz. Zu iire ghööre usschliesslig natürligi Persone, wo dr Status vom ene Bürger häi und eso s Häimeträcht vo dr jewilige (Bürger-)Gmäind, unabhängig vo iirem aktuelle Woonort. D Bürgergmäinde underschäidet me vo de bolitische Gmäinde, wo me-ne au Iiwoonergmäinde säit, im Wallis vo de Munizipalgmäinde, und au vo de Schuelgmäinde, wo’s aber nid in jedem Kanton git, und vo de Chilegmäinde, wo je nach Kanton und Konfessioon underschidlich organisiert sind. Wil d Mobilidäät vo de Lüt sit dr erste Helfti vom 19. Joorhundert immer grösser worden isch, verliert d Bürgergmäind imer mee an Bedütig und mit ere au s Gmäindibürgerrächt. Gää duet se si sit dr Helvetik, wil mer doozmool alli Iiwooner für gliichbirächtiget erchläärt het, also d Bürger und d Hindersässe. Wo doo dr Stritt loosggange isch, wäär über di bürgerliche Güeter darf bistimme, het mer nääbe de Iiwoonergmäinde oder bolitische Gmäinde ebe no d Bürgergmäinde gschaffe, wo über ire Bsitz hän chönne verfüege, aber au di Aarme hän müesse understütze. Bürgergmäinde gits hütte (2018) no i öppe dr Helfti vo de Kantöön, nämlig Bärn, Uri, Obwalde (numme no z Ängelbärg), Zug, Soledurn,
D Wassermuusig vom Georg Friedrich Händel (1685–1759) isch e Sammlig vo orchestrale Wärk. Si wird mäistens in drei Suite (HWV 348, 349 und 350) gliideret, wo underschiidlige Charakter und underschiidligi Bsetzig häi. Nume die zwäiti Suite cha mä dokumentarisch mit ere Lustfaart vom änglische Köönig Georg I. am 17. Juli 1717 uf dr Themse in Verbindig bringe. S Orchester, wo öbbe fufzig Maa stark gsi isch, isch uf e baar Boot verdäilt gsi und hinder dr köönigliche Barke hindedri gfaare. Im Georg I. het d Muusig so guet gfalle, ass er s Wärk und äinzelni Stück drus e baar Mol het lo widerhoole. D ersti Uffüerig vo de bäide andere Suite cha mä nit genau datiere. Suite Nr. 1 in F-Dur, HWV 348 Uvertüüre (Largo – Allegro) Adagio e staccato Allegro – Andante – Allegro da capo Menuet Air Menuet Bourrée Hornpipe Allegro Suite Nr. 2 in D-Dur, HWV 349 Uvertüüre (Allegro) Alla Hornpipe Menuet Lento Bourrée Suite Nr. 3 in G-Dur, HWV 350 Allegro Rigaudon Allegro Menuet Allegro Zitigsardikel: Fiske, Roger; Dütschi Übersetzig Stefan de Haan; 1973; HANDEL, THE WATER MUSIC, WASSERMUSIK; Ernst Eulenburg Ltd.; London Redlich, Hans Ferdinand; 1976; HÄNDEL, Water Music, Wassermusik; Bärenreiter; Kassel Das neue Lexikon
D Anne Stuart (* 6. Februarjul./16. Februargreg. 1665 im St. James’s Palace z London; † 1. Augustjul./12. Augustgreg. 1714 im Kensington Palace, London) isch vo 1702 bis 1707 Köönigin vo Ängland und Schottland gsi und vo 1702 bis 1714 au Köönigin vo Irland. Am 1. Mai 1707 isch d Anne die ersti Herrscherin über Groossbritannie worde, wo Ängland und Schottland mit em Act of Union sich zu äim Köönigriich veräinigt häi. D Anne isch die letschti britischi Köönigin us em Huus vo de Stuarts gsi. Dr Georg I., wo dank em Act of Settlement iire Noochfolger uf em Droon het chönne wärde, het zum Huus Braunschweig-Lüneburg ghöört. D Anne het sich kuum um d Regierigsgschäft kümmeret. Wääred iirer Herschaft het sich s britische Kabinettssüsteem afo entwiggle. Im Spanische Erbfolgchrieg isch Groossbritannie Mitgliid in dr antifranzöösische Haager Groosse Allianz gsi. Ängland het e wirtschaftligi und kulturelli Blüetzit erläbt. Mit em Sonderfriide vo Utrecht het Groossbritannie 1713 d Haager Allianz verloo, und aagfange sich uf en Usbau vom britische Empire afo konzentriere. Alexander Gauland: Das Haus Windsor. Siedler Verlag, Berlin 1996, ISBN 3-88680-534-4. Ulrike Jordan: Anna (1702–1714). In: Peter Wende (Hrsg.); Englische Könige und Königinnen. C. H. Beck, München 1998, ISBN 3-406-43391-X.
Argol (Finistère) isch e franzesischi Gmai im Département Finistère in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Crozon un zum Arrondissement Châteaulin. Argol lyt am Atlantik, 32 km vu Quimper un 20 km vu Brest uf ere Hechi zwische 0 m un 191 m iber Normalnull. Argol isch zum erschte Mol gnännt wore im 11. Jh. as Archol (11. Jh. Arcol, 1405 Argoll, 1516 Argol). Dr Maire vu Argol isch dr Henri Le Pape. Argol ghert zum Kommunalverband Presqu’île de Crozon-Aulne maritime. Dr traditionäll Dialäkt vu Argol ghert zem Bretonisch. Chilche Saint-Pierre-et-Saint-Paul Commons: Argol – Sammlig vo Multimediadateie http://www.argol.fr Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: VIAF: 309722681
Arzano (bretonisch An Arzhanou) isch e franzesischi Gmai im Département Finistère in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Quimperlé un zum Arrondissement Quimper. Arzano lyt zwische dr Fliss Scorff un Ellé 51 km vu Quimper un 95 km vu Brest uf ere Hechi zwische 6 m un 97 m iber Normalnull. Arzano isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1148 as Arzennou (1167 Arthnou, 1327 Arznou, 1380 Arzenou, 1380 Arzenou, 1382 Arzenou, 1387 Arznou). D Maire vu Arzano isch d Anne Borry. Arzano ghert zum Kommunalverband Quimperlé Communauté. Dr traditionäll Dialäkt vu Arzano ghert zem Bretonisch. Chilche Saint-Pierre-aux-Liens Flagge Italiens Arzano, Italie Commons: Arzano (Finistère) – Sammlig vo Multimediadateie http://mairie.arzano.free.fr (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/mairie.arzano.free.fr Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: SUDOC/IdRef: 079481620 | VIAF: 63144647649597062037
Audierne (bretonisch Gwaien) isch e franzesischi Gmai im Département Finistère in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Douarnenez un zum Arrondissement Quimper. Audierne lyt uf ere Halbinsle am Atlantik an dr Mindig vum Goyen uf ere Hechi zwische 0 m un 67 m iber Normalnull, 32 km vu Quimper un 41 km vu Brest. Audierne isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1284 as Kaerhodiern (1313 Odierna, 1347 Trefgouguen, 14. Jh. Lettier Goezian, 1410 Le port de Goezian). Zum 1. Jänner 2016 isch Esquibien yygmaindet wore. Dr Maire vu Audierne isch dr Gurvan Kerloc'h. Audierne ghert zum Kommunalverband Cap Sizun-Pointe du Raz. Dr traditionäll Dialäkt vu Audierne ghert zem Bretonisch. Chilche Saint-Raymond d'Audierne Commons: Audierne – Sammlig vo Multimediadateie http://www.audierne.fr Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: LCCN: n2008085944 | VIAF: 54144647638559901296
Bannalec (bretonisch Banaleg) isch e franzesischi Gmai im Département Finistère in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Moëlan-sur-Mer un zum Arrondissement Quimper. Bannalec lyt m Pays des Genêts uf ere Hechi zwische 22 m un 172 m iber Normalnull, 31 km vu Quimper un 78 km vu Brest. D Nochbergmaine sin Rosporden im Nordweschte, Scaër im Norde, Scaër un Saint-Thurien im Nordoschte, Rosporden im Weschte, Saint-Thurien im Oschte, Pont-Aven im Sidoschte, Riec-sur-Bélon, Le Trévoux im Side un Mellac im Sidoschte. Bannalec isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1050 as Plebs Banadluc (1160 Bannadlauc, 1216 Banadloc, 1220 Banadloc, 1270 Banazlec, 1296 Banazloc, 1368 Banazleuc). Dr Maire vu Bannalec isch dr Christophe Le Roux. Bannalec ghert zum Kommunalverband Quimperlé Communauté. Dr traditionäll Dialäkt vu Bannalec ghert zem Bretonisch. Allée couverte de l'Chilche Blanche Allée couverte de Kermaout Dolmen de Cosquériou d'An Traon Chilche Notre-Dame-de-Folgoët (16.Jh.) Kapäll Sainte-Véronique de la Véronique (1610) Kapäll de l'Église Blanche Kapäll Saint Jacques (1683) Kapäll Saint-Mathieu, Trégonvel Kapäll Saint-Cado (17.Jh.) Kapäll Sainte-Tréphine, Trébalay (15. Jh.) Ruine vum Château de Quimerc'h Chilche Notre-Dame-de-Folgoët Kapäll Saint Jacques Kapäll Saint-Cado chapelle Sainte-Tréphine de Trébalay (XVe siècle) Commons: Bannalec – Sammlig vo Multimediadateie http://www.bannalec.fr Liste des maires au