rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Stephan III. (IV.) († 24. Jänner 772) isch vu 768 bis 772 Papscht gsii. Noch em Dod vum Paul I. isch dr Konstantin II. mit Hilf vu sym Brueder, em Herzog Toto vu Nepi un Tuszie, as Laie mit Waffegwalt yygsetzt wore. Är isch rund ai Johr speter, Mitti 768, vu dr Langobarde abgsetzt un dr Philipp as Papscht yygsetzt woore. Beedi zellt mer hite zue dr Gegepäpscht. Am 7. Augschte 768 isch dr Stephan III. dur di frankefryndli Bartei unter Fierig vum Christophorus gwehlt wore. Är isch zwee Däg speter gweit wore. Dr Philipp isch vorhär freiwillig zruggdrätte. Dr Christophorus het no mit syne Aahänger gruusig Rache gnuu an dr Gegebartei. Wu dr Karl dr Groß dur e bolitischi Hochzyt mit dr Dochter vum Langobardechenig Desiderius e Bindnis yygangen isch, wu dr Stephan vergebli versuecht ghaa het z verhindere, isch dr Stephan vu dr frankefryndlige Bartei zue dr Aahängerschaft vu dr Langobarde gwächslet un isch in Abhängigkait vum Desiderius grote. Glychzytig isch dr frankefryndlige Brtei an Chrage gange: Dr Christophorus un sy Suhn Sergius sin umbrocht wore. Wu dr Karl dr Groß syn langobardisch Wyyb verstoße un si mit em Desiderius verstritte het, isch d Bolitik vum Stephan
Dr Stephan IV. (V.) († 24. Jänner 817 z Rom) isch am 22. Juni 816 as Noofolger vum Leo III. zum Papscht gwehlt wore. Em Stephan sy churz Pontifikat isch seli wichtig gsii, wel s zuen ere Aanecherig vum Papschtdum an s sterker wore fränkisch Chenigsgschlächt gfiert het. Dur ihn isch mit em Ludwig em Fromme zum erschte Mol en fränkische Chenig zum Chaiser gsalbt un mit ere vermaintlige Konstantinschrone gchrent wore, dodermit isch s fränkisch Chaiseruum au in di antik weschtremisch Dradition gstellt wore. Dr Stephan het bim Chaiser Ludwig d Garanti vu freie Papschtwahle chenne duresetze. Die isch aber erscht no sym Dod bi dr Wahl vu sym Noofolger Paschalis I. gwährt wore. Mit däm Verzicht uf ständigi Yymischig z Rom het si dr Ludwig geg d Yyflussnahm vum Papscht uf d Entschaidige iber d Zuechumft vu Dynaschti un Chaiserdum welle absichere. In ere alternative Zellig wird dr Prieschter Stephan (II.) as Papscht anerkännt, wu zum Papscht gwehlt, aber no vor syre Bischofswei gstorben isch. In Folg wären alli andere Päpscht mit däm Name mit ere hechere Nummere zellt, dr Stephan IV. also as Stephan V.. In dr Fachliteratur brucht mer vlmol d Schrybwys Stephan IV. (V.) go
Dr Konstantin II. (* Nepi, Latium; † no 769 im Chloschter Cella Nova) isch as Laie dur sy Brueder, dr Herzog Toto vu Nepi, churz noch em Dod vum Paul I. gwaltsam, wahrschyns am 5. Juli 767, as Papscht yygsetzt wore. Dr Konstantin II. wird as Gegepapscht (pseudopapa, antipapa) gfiert, drotz ass des in sym Fall aigetli nit zuedrifft: Gegepapscht wird gnännt, wär zue Läbzyte vun eme scho kanonisch gwehlte un nit zruggdrättene Papscht ufgstellt woren isch. Wu dr Konstantin zum Papscht glupft woren isch, isch dr Amtsvorgänger Paul I. aber scho gstorbe gsii, dr Hailig Stuel dodermit nit bsetzt gsii. Bim Philipp, wu anne 768 vu dr Langobarde as Gegepapscht – zum Konstantin II. – yygsetzt woren isch, drifft des zue. Dr Primicerius Christophorus, Aafierer vu dr frankefryndlige Bartei z Rom un vu dr Opposition geg dr Konstantin II., het dää mit langobardischer Hilf Mitti 768 feschtsetze loo. Dr Gegepapscht Philipp, wu vu ihm ufgstellt woren isch, het si aber nume churz im Amt chenne halte, schon o ne baar Däg isch er vu dr Aahänger vum Konstantin verdribe wore. In ere vum Christophorus fir dr 1. Augschte 768 organisierte kanonische Wahl, wu au großi Dail vu dr remische
Wagner-Bürckel-Aktion nännt mer d Deportation vu iber 6500 Jude vu Bade un dr Saarpfalz in s franzesisch Internierigslager Gurs am 22. un 23. Oktober 1940. Bi dr Deportation vu dr Jude vu Sidweschtdytschland het s si um systematisch un akribisch vorberaiteti Massendeportation vu iber 6500 Jude scho im Johr 1940 ghandlet. Historisch mueß die Aktion yygornet wäre in Verbindig mit vorige Maßnahme zur Uusgränzig un Verfolgig vu dr Juden im Rych, mit dr Verdrybig vu 20.000 elsässische Jude ins uubsetzt Frankrych un dr Deportatione vu Jude vu Eschtrych un em „Altrych“ in s Generalgouvernement un dr Deportation vu Jude vu Dytschland in Ghetto, Arbets- un Vernichtigslager im Oschte vu Europa ab Oktober 1941. De franzesisch Regierig het uf die Aktion in wenig Stund mieße reagiere, wel si vorhär nit driber unterrichtet woren isch, un het d Entschaidig droffe, di Deportierte in s Lager Gurs am Fueß vu dr Pyrenäe yyzwyse, wu scho anne 1939 fir spanischi Burgerchriegs-Flichtling yygrichtet woren isch. S nationalsozialistisch Regime het schrittwys di antisemitisch Repressionsbolitik radikalisiert. Zwische dr Machtibernahm vu dr Nationalsozialischte anne 1933 un 1935 sin Jude dur antisemitischi Propaganda diffamiert un wirtschaftlig uusgschlosse wore. Erschti antisemitische Maßnahme sin dr Uufruef zum Boykott vu jidische Gschäft
Dr Paschalis I. (* an dr Oschtere z Rom; † 11. Februar 824 ebe dert) isch vu 817 bis 824 Papscht as Noofolger vum Stephan IV. gsii. Dr Paschalis isch Abt vu St. Stephan z Rom gsii, wun er am 25. Jänner 817 zum Papscht gwehlt wore. Är het vum Chaiser Ludwig em Fromme di scho mit sym Vorgänger uusghandlet Garanty vu dr Sälbschtändigkait vum Chilchestaat un dr freie Papschtwahl iberchuu. Dr Paschalis het si Miei gee um e Kooperation mit em weschtlige Chaiserdum un het 823 dr Lothar I. zum Chaiser gsalbt. Dr Lothar het aber bal wider versuecht, s Papschtdum un dr Chilchestaat änger an s Chaiserdum z binde. Dr Paschalis het dergege versuecht, Yyfluss in dr fränkische Rychschilche z nee un sy Stellig z Rom z feschtige. Är isch au ain vu dr wichtigschte Ferderer vu dr Missionierig vu Nordeuropa. Kulturäll isch er au aktiv un het z Rom Chilche grindet un reschtauriere loo, wu zum Dail mit Mosaik in spotantiker Dradition uusgschmickt wore sin. Z Rom isch er wäg syre stränge Amtsfierig uubeliebt gsii, 824 isch s zue Uurueje chuu. No sym Dod isch er in dr vu ihm widerufgrichtete Chilche Santa Prassede vergrabe wore, wel
Dr Eugen II. († 27. Augschte 827) isch vu Mai 824 bis zue sym Dod Papscht gsii. Im Inträssi vu dr syt em Stephan IV. guete Beziehige zwische Papscht un Chaiser het dr Eugen II. sy Wahl sofort em Chaiser Ludwig em Fromme aazaigt, wu ne au diräkt bstetigt het un sy eltschte Suhn, Lothar I., uf Italie gschickt het go dr Eugen II. in däm syre Ussenandersetzig mit em remische Volk unterstitze. Doderdur isch s zue dr Constitutio Romana vum 11. Novämber 824 chuu, wu di chaiserli Oberhohait iber Rom, dr Chilchestatt un d Kurie gsicheret het un u. a. bstimmt het, ass dr Papscht nume vum Klerus un em Adel soll gwehlt wäre un ass dr neigwehlt Papscht vor syre Wei em Chaiser dr Dreiaid mueß laischte. Dr Kumflikt zwisch em Papscht Eugen un dr Stadt Rom het dodermit zuen ere zimlig Reduzierig vu dr Privilegie gfiert, wu em Papscht Paschalis I. gwährt wore sin. Im Gegezug het dr Ludwig dr Fromm em Papscht in innerchilchlige Froge freii Hang gloo, au in aim viu dr große Kumflikt um die Zyt, nämligem Bilderstryt, wu dr Eugen II. an dr bilderfryndlige Haltig vu syne Vorgänger feschtghaöte het un si dodermit
Dr Leo III. (* um 750 z Rom; † 12. Juni 816) isch Papscht vu 795 bis 816 gsii. Ai Dag noch em Dod vu sym Vorgänger Hadrian I. isch er am 26. Dezämber 795 gwehlt wore. Dr Leo isch nit us em remische Adel bstammt un het si in dr Chilchehierarchi uffegschafft ghaa. Vor syre Wahl isch er Presbyter in Santa Susanna gsii. Sy Papschtname maint „dr Leeb“ (latynisch). Wel sy Vorgänger im Amt, dr Hadrian I., gueti Bezieige zwische Rom un em Frankerych härgstellt ghaa het, het dr Leo III. no syre Wahl d Schlissel zum Grab vum Hailige Petrus as Zaiche vun eme Dreiaid an Chenig Karl dr Groß gschickt. Däm isch s Amt vun eme patricius Romanorum zuegsproche un är isch dodermit Schutzherr iber Rom gsii. D Familie vu sym Vorgänger Hadrian, wu unter sällem sym Pontifikat yydragsrychi Ämter gsammlet ghaa het, isch em Leo fyndli gsinnt gsii. Wu dr Papscht am 25. April 799, em Fescht vum hl. Marcus, uf dr Litania-maior-Prozässion gsii isch, hän ihn syni Gegner (Optimate) schyns vum Ross gheit un versuecht ihn z blände un ihm d Zunge abzhaue. Schwär verletzt isch er isch vu dr Angryfer um dr Näffe vum
Dr Valentin († 16. Septämber 827) isch anne 827 churzi Zyt Papscht gsii. Är isch z Rom uf d Wält chuu un isch wahrschyns im Via-Lata-Dischtrikt ufgwagse. Im Liber Pontificalis wird betont, wie fromm un integer dr Valentin gsii sei un ass en wäge däm dr Papscht Paschalis I. as junge Prieschter zum Archidiakon vum remische Diakonat ernännt heeb. Die yyflussrych Position het au unter em Eugen II. bhalte. No däm sym Dod (27. Augschte 827) isch dr Valentin vermuetlig am Sunntig druf aistimmig zum neie Papscht gwehlt wore. Vu syre churze Amtszyt waißt mer nyt, no nit emol di gnau Duur. Si isch wohl bi rund aim Monet gläge. Ilaria Bonaccorsi: Valentino. In: Massimo Bray (Hrsg.): Enciclopedia dei Papi. Band 1: Pietro, santo. Anastasio bibliotecario, antipapa. Istituto della Enciclopedia Italiana, Rom 2000, S. 713–714 (treccani.it).. Rudolf Schieffer: Valentinus. In: Lexikon des Mittelalters (LexMA). Band 8, LexMA-Verlag, Münche 1997, ISBN 3-89659-908-9, Sp. 1389. Commons: Valentin – Sammlig vo Multimediadateie Ytrag in d Catholic Encyclopedia, Robert Appleton Company, New York 1913 (änglisch) Normdate: GND: 100963692 | VIAF: 47119374
D Christel Peschke (* 26. Merz 1938 z Troppau, Tschechoslowakei; † 23. Oktober 2020) isch e dytschi Schauspiileri gsii. Noch ere Uusbildig zur Schauspiileri an dr Staatlige Hoochschuel fir Musik un Darstellendi Chunscht Stuegert un verschiidene Engaschmänt z Oberhausen, z Dortmund, z Münster un z Wunsiedel het d Christel Peschke vu 1965 bis zue ire Pänsionierig 2003 fescht em Ensemble vum Theater Augschburg aagheert. Deert isch si au reegelmääßig as Gaschtschauspiileri ufdrätte. Driber uuse het mer si in dr Spiilzyt 2007/08 au im Gärtnerplatztheater z München in Operette un Musical chenne sää. In vyyl Fäärnseeprodukzioone vu dr Augschburger Buppechischte het si as Sprächerin mitgwiirkt. Zäme mit em Geoffrey W. Abbott het si ne CD mit Lieder un Gediicht vum Bertolt Brecht produziert. D Christel Peschke het z Augschburg gläbt. Mutter Courage in Mutter Courage und ihre Kinder vum Bertolt Brecht Erna in Die Präsidentinnen vum Werner Schwab Aase in Peer Gynt vum Henrik Ibsen Oberin Morton in Chicago vum Bob Fosse (Täxt) un em John Kander (Musik) Frl. Schneider in Cabaret vum Fred Ebb (Täxt) un em John Kander (Musik) Maria in Josef und Maria vum Peter Turrini 1972: Wir Schildbürger 1982: Katze mit Hut 1983: Neues von der Katze
Dr Thomas Ludwig Albert Oppermann (* 27. April 1954 z Freckenhorst; † 25. Oktober 2020 z Göttingen) isch e dytsche Bolitiker (SPD) gsii. Vum 24. Oktober 2017 bis zue sym Dod isch Vizebresidänt vum Dytsche Bundesdag gsii. Vorhär isch er vu Dezämber 2013 bis Septämber 2017 Vorsitzer vu dr SPD-Bundesdagsfraktion, vu Novämber 2007 bis Dezämber 2013 Erschte Barlemäntarische Gschäftsfierer vu dr SPD-Bundesdagsfraktion un vu Merz 1998 bis Merz 2003 nidersächsische Minischter fir Wisseschaft un Kultur gsii. Är isch no dr Bundesdagswahle 2005, 2009, 2013 un 2017 as diräkt gwehlte Abgordnete in Bundesdag yy. Dr Oppermann isch anne 1954 as Suhn vun eme Molkereimaischte ruf d Wält chuu. Är isch uf d Goetheschuel z Einbeck gange, wun er zwaimol e Klass het mieße widerhole un 1975 s Abitur gmacht het. Derno het er an dr Univertsitet Dibenga Germanischtik un Anglischtik studiert. Är het dr Chriegsdienst verwaigeret un vu 1976 bis 1978 as freiwillige Hälfer bi dr Aktion Sühnezeichen Friedensdienste (ASF) in dr USA gschafft, wun er au fir d Fäld- un Wanderarbaitergwerkschaft UFW/AFL-CIO gschafft het. No syre Ruggchehr het er an dr Georg-August-Universität Göttingen Rächstwisseschafte studiert un anne 1983 no nume acht Semeschter s Erscht Juristisch Staatsexame gmacht. In dr Zyt
Gregor IV. (* z Rom; † 25. Jänner 844 ebe dert) isch Papscht vu 827 bis 844 gsii. Är isch im Oktober 827 in dr remische Chilche Santi Cosma e Damiano gwehlt wore un het si vor syre Wei s Yyverständnis vum fränkische Chaiser gholt. In dr Zyt vu sym Pontifikat isch s zue schwäre Ussenandersetzige im Frankrych chuu. Dr Ludwig dr Fromm het s Rych unter syne drei Sihn us erschter Eh ufdailt ghaa. Wu 823 sy zwoot Wyb no ne Suhn (Karl dr Chahl) uf d Wält brocht het, het er dr Ufadilig vum Rych zue däm syne Gunschte gänderet. Dr Versuech vum Ludwig em Fromme, em Pippin sy Herrschaftsbiet Aquitanie em Karl z gee, het 833 zue me Ufstand vu allne drei elter Sihn gfiert. Dr Papscht Gregor isch iber d Alpe graist un het vergäbes versuecht, e gietligi Ainigung z braiche. Schließli sin si d Heer vu dr Kontrahänte Ändi Juni 833 uf em Rothfäld bi Colmer vyl Däg gegeniber gstande, ohni ass es zue re Schlacht chuu isch. Dr Papscht Gregor IV. het us em Heerlager vum Chaiser Verhandlige mit dr Sihn gfiert, däne isch s aber glychzytig glunge, nodisno d Barteigänger vum Chaiserr uf
Dr Sergius II. (* um 790; † 27. Jänner 847) isch vu 844 bis 847 Papscht vu dr kadolische Chilche gsii. Dr Sergius isch us ere adlige Familie chuu, wu insgsamt drei Päpscht druis firigange sin. Är isch in dr schola cantorum erzoge wore un het frie as wichtige Mann in dr Chilche gulte. Unter em Paschalis I. (817–824) isch er zum Kardinalprieschter vu dr Santi Silvestro e Martino ai Monti ernännt wore, un sy Vorgänger Gregor IV. het en in dr yyflussrych Rang vun eme Erzprieschter glupft. Noch em Dod vum Gregor isch dr Sergius bi me Dräffe vu dr Chilcheobere as Noofolger bstimmt wore. Dergege isch e Dekan mit Name Johannes ufgstande, wu it ere braite Volksmängi im Rugge au um dr Papschrdron kämpft het. No gwaltsame Uusschrytige isch dr Johannes in e Chloschter verbannt wore, un dr Sergius het sy Amt chenne aadrätte. Iber dr Karakter vum Sergius gehn d Bricht ussenander: In verschidene Editione vum Liber Pontificalis wird er stark gegesätzli bschribe: In ere nume fragmäntarisch erhaltene Uusgab wird bhauptet, dr Sergius heb si lieber flaischlige Gniss gwidmet un d Amtsgschäft sym Brueder Benedikt iberloo. Derzue soll er an ere schwäre Gicht glitte haa, wu ne
Dr Leo IV. (* um 790; † 17. Juli 855 z Rom) isch vum 10. April 847 bis zue sym Dod Papscht gsii. Dr Leo isch e Suhn vum remische Burger Rodualdus gsii. Vor syre Wahl isch er Subdiakon un Kardinalprieschter vu Santi Quattro Coronati gsii. In dr Zyt vu sym Pontifikat het er d Stadt Rom gege Aagriff us em Morgeland mieße verdaidige. Anne 849 hän di päpschtlige Druppe in dr Seeschlacht vu Ostia en entschaidende Siig iber d Sarazene chenne braiche. Dr Leo IV. het d Tibermindige un d Gegnig um St. Peter, wu weschtli vum Tiber gläge isch, feschtige loo (Leoninischi Muure). Em Leo sy Noofolger soll noch ere Legänd, wu scho im Mittelalter ufchuu isch, d Päpschti Johanna gsii syy. Ihri Exischtänz isch aber historisch nit belait. Dr Noofolger, wu in dr chilchlige Annale gfiert wird, isch dr Benedikt III., wu aber d Exischtänz vun em vu dr Aahänger vu dr Legänd aazwyflet wird. Dr Leo IV. ghert zue dr Hailige vu dr Kadolische Chilche, sy Patronatsfescht isch am 17. Juli, sym Dodesdag. Klaus Herbers: Leo IV. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 4, Herzberg 1992, ISBN 3-88309-038-7, Sp. 1438–1440. Klaus Herbers: Leo IV. und das Papsttum
Dr Diakon Johannes isch Ändi Jänner 844 noch em Dod vum Papscht Gregor IV. vu dr Bevelkerig vu Rom zum Papscht glupft wore. Är het Chriegswaffe härschaffe loo, go gwaltsam in Lateranpalascht yydringe. Wu chruz druf dr Sergius II. zum rächtmäßige Papscht gwehlt woren isch, het där dr Johannes zue re Chloschterhaft verurdailt. In dr Zellig vum Liber Pontificalis wird as Johannes VIII. un as Gegepapscht gfiert. Ilaria Bonaccorsi: Giovanni, antipapa. In: Mario Caravale (Hrsg.): Dizionario Biografico degli Italiani (DBI). Band 55 (Ginammi–Giovanni da Crema), Istituto della Enciclopedia Italiana, Rom 2000 (italienisch). John N.D. Kelly: Gran Dizionario Illustrato dei Papi. Edizioni Piemme S.p.A., Casale Monferrato 1989, ISBN 88-384-1326-6, S. 279. Claudio Rendina: I papi. Ed. Newton Compton, Rom 1990, S. 266. Christiane Laudage: Kampf um den Stuhl Petri. Die Geschichte der Gegenpäpste. Herder, Freiburg im Breisgau 2012, ISBN 978-3-451-30402-6, S. 52 f. Commons: Ioannes VIII – Sammlig vo Multimediadateie Normdate: GND: 100950221 | VIAF: 17579692
Dr Benedikt III. († 17. April 858 z Rom) isch Papscht vu 855 bis 858 gsii. Bi dr Papschtwahl isch s zue Händel zwische dr Aahänger vu dr Kandidate chuu. Zerscht isch dr Benedikt vum Anastasius III., wu vu dr chaiserlige Bartei unterstitzt woren isch un hit as Gegepapscht gfiert wird, abgsetzt un yygchärchert wore. Wu aber dr Anastasius d Unterstitzig verlore het, isch dr Benedikt frei chuu un am 29. Septämber 855 gweit wore. As Papscht isch s em glunge, dr Yyfluss vum Papschtdum in dr Chilche z staigere. Dr Benedikt het si derfir yygsetzt, ass d Eh hailig blybt, un het gege dr Sitteverfall vum Adel un em hoche Klerus kämpft. Au het er gege d Absetzig vu Bischef dur Laie z Ängland proteschtiert. In dr Zyt vu sym Pontifikat sin d Spannige zwische dr remische un dr orthodoxe Chilche z Byzanz scherfer wore. Am 17. April 858 isch er z Rom gstorbe. S Pontifikat vum Benedikt III. wird vylmol im Zämehang mit dr Legänd vun ere Päpschti Johanna gnännt. No e baar umstrittene Theorie heeb die Päpschti zwische dr Pontifikat vum Leo IV. un em Benedikt III. amtiert. Dr Benedikt III. isch no allne aktuälle Papschtlischte dr
Dr Fritz Gallati (* 24. Merz 1935 z Lachen SZ ; † 25. Oktober 2020 z Lieschtel BL) isch e Schwyzer Velorännfahrer gsii. Är isch fir dr Veloclub Rhyfälde gfahre. Anne 1954 het dr Fritz Gallati mit em Velorännsport aagfange, aagregt dur di internationale Erfolg vu dr Schwyzer Velorännfahrer Hugo Koblet, Ferdy Kübler un Fritz Schär. Sy Vater het s em verbote, Veloränne z fahre, un het verlangt, ass dr Gallati zerscht sy Lehr as Sanitärinschtallateur abschließt. Hinter em Rugge vum Vater het er aber ainewäg aagfange, Junioreränne z fahre, het aber au sy Lehr fertiggmacht. Zue dr Arbet isch er alliwyl vu sym Wohnort Mumpf us mit em Velo uf Basel e Strecki vu 40 Kilometer gfahre, was em glychzytig as Training dient het. Mit sym Siig bim Bryys vum Zürichsee 1956 het er si fir di domolig schwyzerisch A-Klasse vu dr Amateur qualifiziert. Anne 1956 isch dr Fritz Gallati fir d Schwyzer Nationalmannschaft vu dr Amateur nominiert wore, 1958 isch er Schwyzer Vize-Maischter im Stroßeränne vu dr Amateur un Zweete vu dr Stausee-Rundfahrt Chlingnau wore un het di renommiert Kaistenberg-Rundfahrt gwunne. Im nämlige Johr isch er au zum erschte Mol bi dr UCI-Stroßewältmaischterschaft derby gsii, het dert aber
Grandval isch de Name vo däne Gmeinde: Grandval BE, e Gmeind im Kanton Bärn, Schwiz Grandval (Puy-de-Dôme), e Gmeind im Département Puy-de-Dôme, Region Auvergne-Rhône-Alpes, Frankriich Grandval isch de Name vo däne Gwässer: Talsperre Grandval, en Stausee vom Fluss Truyère im Département Cantal, Region Auvergne-Rhône-Alpes, z Frankriich Grandval isch de Familiename vo däne Persone: Clémence de Grandval (1830–1907), e französeschi Komponisti Gilbert Grandval (1904–1981), en französische Hochkommissar im Saarland, Generalresident für Marokko, Minister z Frankriich Nicolas Racot de Grandval (1676–1753), en französische Komponist, Cembalist und Dramaturg Lueg au: Kloster Moutier-Grandval, ehmoligs Chloster z Moutier, Kanton Bärn, Schwiz
De Wingolf isch e Zämmeschluss vo über 30 Korporazione z Düdschland, z Eschdland und z Öschdrich. Si sin chrischdlich, träged Kulöhr und duend Duell un Mensur ablähne. De Wingolf hät drai Kernprinzipie: Chrischdianum, Academicum un Korporativum. S Motto isch „Δι ἕνος πάντα“ - „Di henos panta“ (sell isch Griechisch: Dur ein (Jesus) alles.) D Farbe vum Wingolf sin schwarz-wiis-gold. S Wabbe isch e eifachs Jerusalemkrüz. Kölner Wingolf Münchener Wingolf II an der Technischen Hochschule Armina Dorpatensis Sit 1850 treffed sich diä Mitglider alli zwai Johr zum Bundfäscht („Wartburgfäscht“). Sit 1991 findet säll au uf de Wartburg schdat, wo d Martin Luther d Bibel übersätzt hät. Christian Mergenthaler (1884–1980), nationalsozialistische Politiker, Mitglid vom württebärgische Landdag und vom Riichsdag, württebärgische Minischterpresidänt und Kulturminischter Karl Friedrich Müller (1902–1983), dütsche Sprochwisseschaftler, Dialäktforscher und Lehrer Hans Waitz: Geschichte des Wingolfbundes aus den Quellen mitgeteilt und dargestellt. Waitz, Darmstadt 1896, 2. Auflage 1904, 3. Auflage 1926. Hans Waitz (Hrsg.): Geschichte der Wingolfsverbindungen. Waitz, Darmstadt 1913. Otto Imgart: Der Wingolfsbund in Vergangenheit und Gegenwart. In: Das Akademische Deutschland. Bd. 2: Die deutschen Hochschulen und ihre akademischen Bürger. Berlin 1931. Hugo Menze, Hans-Martin Tiebel: Geschichte des Wingolfs 1917–1970. Lahr 1971. Verband Alter Wingolfiten (Hrsg.): Geschichte des Wingolfs 1830–1994.
D Wingolfsverbindung Chattia zu Aachen (oder churz Chattia Aachen) isch di weschdlichschdi Verbindig im Wingolf in Nordrhy-Weschtfale. Si isch 1952 vo Studente a de RWTH Aachen als Dochderverbindig vo de Chattia us Würzburg gründed worde. Si isch chrischdlich, lehnt Duell un Mensur ab und träit d Farbe wiis-gold-rot. D Chappefarb isch rot. De ainzelne Mitglider sait me churz d Chatten. Hugo Menze, Hans-Martin Tiebel: Geschichte des Wingolfs 1917–1970. Lahr 1971. Verband Alter Wingolfiten (Hrsg.): Geschichte des Wingolfs 1830–1994. 5. Auflage. Detmold 1998. D Website vo de Chattia Aachen
De Münchner Wingolf isch diä äldischdi chrischdlichi Verbindig in München un diä zweidäldischdi bayrischi Verbindig im Wingolf. Si isch 1896 gründet worde. Si isch chrischdlich, lehnt Duell un Mensur ab und träit d Farbe schwarz-wiis-gold. D Chappefarb isch rot. Vu 1926 bis 1928 hät diä Verbindig d Leitig über de Wingolf ghaa. Michael Doeberl, Alfred Bienengräber (Hrsg.): Das akademische Deutschland. Band 2: Die deutschen Hochschulen und ihre akademischen Bürger. C. A. Weller, Berlin 1931, S. 972. Wilhelm Störmer (Hrsg.): 100 Jahre Münchener Wingolf. Selbstverlag zum 100. Stiftungsfest, München 1996. Hans Waitz (Hrsg.): Geschichte der Wingolfsverbindungen. Verlag Joh. Waitz, Darmstadt 1913. D Website vom Münchner Wingolf Couleurkarten vom Münchener Wingolf
D Arminia Dorpatensis isch diä nördlichschdi Verbindig im Wingolf. Si isch 1850 a de Universität Tartu (Dorpat) gründet worde. Ab 1923 isch diä Tradition vom Wingolf z Danzig widergfüert worde, schböder vom Wingolf z Darmstadt. Mit de Neuschdiftig 1994 isch d Arminia Dorpatensis widr z Eschdland präsend. Si isch chrischdlich, lehnt Duell un Mensur ab und träit d Farbe schwarz-wiis-gold. D Chappefarb isch schwarz. De ainzelne Mitglider sait me churz d Arminen. Theodor Pfeil: Album des theologischen Abends und der Arminia, 1850–1900. Mattiesen, Jurjew (Dorpat) 1902. (Digitalisat) Anatol Kasperowitsch: Arminia Dorpatensis und die Pflege studentischer Tradition. In: Historical Society of Mecklenburg Upper Canada (Hrsg.): German-Canadian Yearbook, Vol. 3, 1976, S. 279–281. Lauri Hussar: 10 Jahre nach der Neustiftung der Arminia Dorpatensis. Die Entstehung einer europäischen Studentenverbindung. In: Wingolfsblätter, Heft 1 (2004). Commons: Arminia Dorpatensis – Sammlig vo Multimediadateie www.arminia.ee – D Website vo de Arminia Normdate: GND: 1706064-3 | VIAF: 138159169
De Friburger Wingolf isch di südlichschdi Verbindig im Wingolf z Bade-Württebärg. Si isch 1911 vo Studente a de Albert-Ludwigs-Universitet z Friburg im Brisgau gründed worde. Si isch chrischdlich, lehnt Duell un Mensur ab und träit d Farbe schwarz-wiis-gold. D Chappefarb isch wiis. De ainzelne Mitglider sait me d Wingolfiten. Friedrich Kaufmann: Wingolf in Freiburg, in: Wingolfsblätter 1912, Nr. 6, S. 65f. Verband Alter Wingolfiten (Hrsg.): Geschichte des Wingolfs 1830–1994. 5. Auflage. Detmold 1998. D Website vom Friburger Wingolf Couleurkarten vom Friburger Wingolf Normdate: GND: 5128877-1 | VIAF: 141541956