rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Kielen (dt. Kehlen, frz. Kehlen) isch aini vu dr 105 Gmaine z Luxeburg. Zue Kielen ghere d Ortschafte Dondel (Dondelinge/Dondelange), Kielen, Keespelt (Keispelt), Meespelt (Meispelt), Nouspelt (Nospelt) un Ollem (Olm), derzue cheme d Wyler Brameschhaff (Brameschhof), Kleng-Amerika, Koubierg, Kräizwee-Keespelt un Kräizwee-Ollem un d Hef Direndall, Weidendall und Katterwang (Quatre-Vents). Kielen ghert zum Kanton Kapellen im Distrikt Lëtzebuerg. Dr Burgermaischter vu Kielen isch dr Paulus Aloyse (LSAP). Scheffe sin dr Lucien Koch un dr Marc Maas. Gwehlt wird iber e Proporzwahl. Kielen isch zum erschte Mol gnännt wore anne 636. Dr luxeburgisch Dialäkt vu Kielen ghert zum Moselfränkisch. Véiergëttersteen op Schéimerech, e Stai mit Getterrelief us dr gallo-remische Zyt Chilche Kielen Chilche Keespelt Chilche Nouspelt (1852) Chilche Schéimerech (1562) Mëlleschkapell an dr Olmerstrooss, Kielen Kapell Scheenberg Kapell Dondel Kapell Ollem Musée de la Poterie, Nouspelt Tiermchen, e Durm Véiergëttersteen Chilche Kielen Chilche Keespelt Chilche Schéimerech Chilche Nouspelt Mëlleschkapell Kapell Scheenberg Tiermchen Weidendall Commons: Kehlen (Luxembourg) – Sammlig vo Multimediadateie www.kehlen.lu Normdate: GND: 1083157-5
Kiischpelt isch aini vu dr 105 Gmaine z Luxeburg. Kiischpelt isch aini vu dr wenige Gmaine, wu kai Name vun ere ainzelne Ortschaft draage, s git au kai dytsche un kai franzesische Name derzue. De Kiischpelt isch dr Name vu dr Gegnig, wu d Ortschafte liige. Zue Kiischpelt ghere d Ortschafte Alschent (Alscheid), Äischer (Enscheringen/Enscherange), Kautebaach (Kautenbach), Lellgen (Lellingen), Mäerkels (Merkholtz), Pënsch (Pintsch) un Wëlwerwolz (Wilwerwiltz), derzue d Gheft Koenerhaff, Schëttbuerg-Schlass un Schëttbuerg-Millen. Kiischpelt ghert zum Kanton Wolz im Distrikt Dikrech. Dr Burgermaischter vu Kiischpelt isch dr Armand Mayer. Scheffe sin dr Berty Allard un dr Alphonse Wenkin. Gwehlt wird iber e Majorzwahl. Kiischpelt isch zum 1. Jänner 2006 entstande dur d Fusion vu dr Gmai Wëlwerwolz (mit dr Ortschafte Wëlwerwolz, Äischer, Lellgen un Pënsch) un dr Gmai Kautebaach (mit dr Ortschafte Kautebaach, Alschent un Mäerkels). Dr luxeburgisch Dialäkt vu Kiischpelt ghert zum Moselfränkisch. Schüttbuerg (14. Jh.). Chilche St. Maxim, Pënsch (1738) Chilche Alschent Chilche Mäerkels (1743) Chilche Wëlwerwolz Chilche Äischer (1765) Kapell Kautebaach Kapell Lellgen Schüttbuerg <Chilche St. Maxim, Pënsch Chilche Mäerkels Chilche Wëlwerwolz Chilche Äischer Kapell Kautebaach Kapell Lellgen Commons: Kiischpelt – Sammlig vo Multimediadateie www.kiischpelt.lu Normdate: GND: 102354458X | VIAF: 254258916
D Gala Éluard Dalí, bekannt as Gala, geboore as Jelena Dmitrijewna Djakonowa (russisch Елена Дмитриевна Дьяконова; * 26. Augschtejul./7 Septämbergreg. 1894 z Kasan, Russland; † 10. Juni 1982 z Portlligat, Schbanie) isch e bekannti Muse im 20. Joorhundert gsi. Si het e Hufe Künstler inspiriert, bsundrigs Surrealiste. Zu iine ghööre iiri bäide Manne, dr Dichder Paul Éluard und dr Mooler und Bildhauer Salvador Dalí, und dr Mooler Max Ernst, wo s mit em e Liebesbezieig ghaa het. Si isch fast fuffzig Joor mit em Dalí verhürootet gsi und in dere Zit isch er zum finanziell erfolgriichste Künstler vo siner Generazioon worde, was dä siner Frau au öffentlig dankt het drfür. Vo wo iir Pseudonym Gala chunnt, isch nid sicher. Mä dänkt ass es e Diminutiv vo Galina chönnt si, e Vornaame, wo in dr Ukraine wit verbräitet isch. Aber dä wird eender as Galja brucht. Dr Naame Galina het si vermuetlig vo iirer Mueter überchoo, wääred iire Vater dr Vornaame Jelena vorzooge het und dä isch mindestens in de offizielle Dokumänt brucht worde. Paul Éluard Dialogues des Inutiles, Gedicht 1913 L’amour la Poésie, Gedicht 1929 Im Éluard si Dochter Cécile het postum sini Liebesbrief an d Gala us de Joor
The Capoonz isch a Bündner Rock/Pop Band usem Bündner Oberland (Surselva). D Band existiert sit 2005 und bestooht mittlerwiila us 7 Mitglieder. Z erschta Abum isch 2010 usakoo und haisst "Fomaz", was uf rätoromanisch "Haisshunger" bedütet. D Band singt aigentlig nur in Romanisch und zwar im Idiom Sursilvan. Si könnend aber au Lieder uf englisch, französisch un dütsch. Dr Nama vur Band stammt vum Gricht Capuns ab. Da isch a Spezialität zum essa usem Graubünda, gseht fascht us wia Sushi, wird mit Mangoldblätter gmacht und mit Käs überbacka. D Band het somit dr Nama Capuns a biz verenglischt und somit isch Capoonz entstanda. D Website vo Capoonz isch erscht am entstoo "The Capoonz" uff Myspace Band in Surselva; The Capoonz Iitrag uf band-book.com, abgruefa am 1. September 2012
Käerch isch aini vu dr 105 Gmaine z Luxeburg. Zue Käerch ghere d Ortschafte Giewel (Goeblange), Gëtzen (Goetzingen), Käerch un Wandhaff (Windhof). Käerch lyt im Weschte vu Luxeburg am Yygang vum Äischdal. Nochbergmaine sin Habscht un Simmer im Norde, Kielen im Oschte, Mamer im Side un Stengefort im Weschte. Dur Kärch fließt d Giewelerbaach. Käerch ghert zum Kanton Kapellen im Distrikt Lëtzebuerg. Dr Burgermaischter vu Käerch isch d Pia Flammang-Risch. Scheffe sin dr Patrick Schmit un dr Luc Mousel. Gwehlt wird iber e Majorzwahl. Käerch isch zum erschte Mol gnännt wore anne 979. Dr luxeburgisch Dialäkt vu Käerch ghert zum Moselfränkisch. Greber us dr keltische Zyt Remischi Villa, Giewel Wasserburg Kärch, s Gréiveschlass (12. Jh., umböue im 14. un 16. Jh.) Chilche Saint-Remi, Käerch (1747/48) Mittelalterfescht Tempus Medivale (syt 2004) Gréiveschlass Chilche Saint-Remi Remischi Villa Giewelerbaach FC Käerch Käercher Schlassfrënn (gr. 1993) Turbojugend Gëtzener Fotofrënn Dëschtennis Käerch Commons: Koerich – Sammlig vo Multimediadateie www.koerich.lu Normdate: GND: 5251691-X | VIAF: 124027797
Koplescht isch aini vu dr 105 Gmaine z Luxeburg. Zue Koplescht ghere d Ortschafte Briddel (Bridel) un Koplescht, derzue no d Wylker un Hef Biergerkräiz, Kalscheier un Roudenhaff. D Nochbergmaine vu Koplescht sin Kielen im Norde un Weschte, Steesel un Walfer im Oschte, d Stadt Lëtzebuerg un Stroossen im Side. D Ortschaft Koplescht lyt an dr Mamer. Koplescht ghert zum Kanton Kapellen im Distrikt Lëtzebuerg. Dr Burgermaischter vu Koplescht isch dr Romain Adam (är Equipe). Scheffe sin dr Jean-Pierre Sunnen un dr Guy Linster (är Equipe). Gwehlt wird iber e Proporzwahl. Burgermaischter zyter 1988 1988 - 2005: Josette Steichen-Rausch 2005 - 2010: Guy Linster zyter 2010: Romain Adam Dr luxeburgisch Dialäkt vu Koplescht ghert zum Moselfränkisch. Chilche Koplescht Centre Culturel, Koplescht Chilche Koplescht Centre Culturel Wägchryz z Briddel Foore z Briddel Linde z Briddel Dänkmol fir dr Victor Weiss Victor Weiss (1879-1951), Bfaarer un Dichter vum Kopleschter Lidd Ewen, Jean: La ligne de chemin de fer desservant la localité de Kopstal, 1988. Commons: Kopstal – Sammlig vo Multimediadateie www.kopstal.lu Normdate: GND: 10097195-7 | SUDOC/IdRef: 172755921 | VIAF: 125303779
S Bischtum Augschburg (lat. Dioecesis Augustana Vindelicorum) isch e Diezese im Sidweschte vu Bayern. D Diezese umfasst wyti Dail vum bayrische Regierigsbezirk Schwobe, aber au Dail vum altbairische Biet eschtlig vum Lech un e baar Biet im weschtlige Mittelfranke. Augschburg (lat. Augusta Vindelicum) isch as Hauptstadt vu dr remische Brovinz Raetia secunda au ne Stadt gsii, wu dur s remisch Imperium scho verainzelt erschti Chrischte aane chuu sin. D Bischtumspatronin St. Afra isch di erscht bekannt Glaibig gsii, wu fir ihre Glaube vu Remer aafangs 4. Johrhundert hiigrichtet woren isch. Dr Aposchtel vum Allgai, dr Hl. Magnus het im 8. Johrhundert im Biet vum hitige Bischtum missionert. Unter em Bischof Simpert, eme andere Bischtumspatron, sin um s Johr 800 Zäntre vu dr Kultur entstande wie zem Byschpel d Benediktinerabteie Benediktbeire, Wessobrunn oder Ottobeire. Au dr St. Ulrich het rund hundert Johr speter s Bischtum un d Gschicht bregt, wun er vor allem dur d Schlacht uf em Lechfäld anne 955 dryygangen isch. S Bischtum het aafangs zue dr Chilchebrovinz Mainz ghert. Anne 1530 isch z Augschburg uf em Rychsdag d Spaltig zwische dr katholische un dr evangelische Chilche bsiglet wore. Churzi Zyt speter isch unter dr Laitig vum Jesuitepater Petrus
Fotorealismus isch e Stiil in dr Moolerei, wo extreem naturalistisch und noch dr Pop Art vor allem in de USA entwicklet worden isch. Er isch in de spoote 1960er und früeje 70er Joor entstande. As si erst öffentligi Ufdritt cha d documenta 5 1972 z Kassel aagluegt wärde. D Bilder und Blastike vom „Amerikanische Fotorealismus“ häi langjöörigi Tabu broche, wo vor allem z Dütschland gegenüber eme abbildende Realismus existiert häi und entstande si, für zum sich vo dr Kunst im Dritte Riich und vom Sozialistische Realismus abgränze. D Irritazioone si nit zletscht entstande, wil d Lüt die künstlerischi Intenzioon vom Fotorealismus nid verstande häi. D Künstler vo dere Stiilrichdig si weniger an bestimmte Usschnitt vo dr Realität interessiert gsii sondern an dr mögligst exakte Umsetzig vo dr Darstelligswiis vo Fotografie in Moolerei und de Wirkige und Möglikäite, wo sich us däm ergee hän. D Bilder, wo als Reprodukzioon vo Reprodukzioone ufgfasst und gmoolt si, erschiine, wenn si – wie au doo – nume abbildet wärde, in ere nöje Reprodukzioon und si eso reduziert uf das, wo si drvo usgange si, als Foti. E Kennzäiche isch dr Detäinaturalismus, wo bis zur Augedüschig goot. Die fatali Realitätsverwäggslig und Bildunsicherhäit het zum Vorwurf
Dr José Ortega y Gasset (* 9. Mai 1883 z Madrid; † 18. Oktober 1955 z Madrid) isch e schbanische Filosof, Sozioloog und Essejist gsi. Dr José Ortega isch z Madrid in ere Schurnalistefamilie uf d Wält choo. Er isch uf d Jesuiteschuel San Estanislao de Miraflores z Málaga gange und het vo 1897 bis 1898 an dr Universidät vo Deusto z Bilbao studiert und denn an dr Universität Madrid Philosophii und het dört 1904 bromowiert. Vo 1905 bis 1911 isch er zum Studiere z Dütschland gsi, under anderem z Leipzig, z Berlin und vor allem z Marburg. Dört het en under anderem dr Neukantianismus vom Hermann Cohen und vom Paul Natorp beiiflusst und vo dr Marburger Uni het er 1952 dr Eeredokter überchoo. 1909 isch dr Ortega uf Schbanie zrugg. Dr Ortega isch Gründer und Herusgäber vo de Zitschrifte España (1915–1924) und Revista de Occidente (1923), Mitarbäiter bi dr Zitig El Sol und het an dr schbanische Verfassig vo 1931 mitgschafft. Under em Iidruck vo dr Weimarer Republik het er 1929 si zentrals Wärk „Der Aufstand der Massen“ verfasst. Vo 1910 bis 1936 isch er Brofässer für Metaphysik, Logik und Ethik an dr Universität Complutense Madrid gsii. 1936 het
D Psüchoanalüse (vo griechisch ψυχή psyche „Seel“ und ἀνάλυσις analysis „Zerlegig“, im Sinn vo „Undersuechig, Enträtselig vo dr Seel“) isch e psüchologischi Theorii, wo um 1890 vom Wiener Nöiroloog Sigmund Freud gründet worden isch. Us dr Psüchoanalüse uuse häi sich spööter die verschiidene Schuele vo dr Diefepsüchologii entwicklet. Dr Begriff „Psüchoanalüse“ stoht für s Beschriibigs- und Erklärigsmodell vo dr menschlige Psüche, wo uf em Freud sine Theorie über d Psüchodünamik vom Unbewusste basiert, für die psüchoanalütische Therapie – e Grubbe vo Verfaare zur Behandlig vo innere und zwüschemenschlige Komflikt – und au für die psüchoanalütischi Methodik, wo sich au mit dr Undersuechig vo kulturelle Phenomen beschäftigt. In alle drei Aspäkt wird d Psüchoanalüse bis hüte vo Kliniker und Forscher witerentwicklet und veränderet; so isch die modärni Psüchoanalüse dur e theoretische, methodische und therapöitische Pluralismus charakterisiert. Sigmund Freud Freud, S. (1905). Bruchstück einer Hysterie – Analyse. Studienausgabe Bd. VI Freud, S. (1905). Drei Abhandlungen zur Sexualtheorie. Studienausgabe Bd. 5. Fischer Taschenbuch Verlag. Frankfurt am Main 1982 Freud, S. (1909). Analyse der Phobie eines fünfjährigen Knaben („Der kleine Hans“). Studienausgabe Bd. VIII Stuttgart (Schattauer) Freud, S. (1912). Totem und Tabu. Studienausgabe Bd. 9. Fischer Taschenbuch Verlag. Frankfurt am Main 1982. Freud, S.
Dr Miguel Primo de Rivera y Orbaneja, Marqués de Estella (* 8. Januar 1870 z Jerez de la Frontera; † 16. Merz 1930 z Bariis) isch e schbanische Generaal und vo 1923 bis 1930 Diktator gsi. Dr Miguel Primo de Rivera isch an dr Milidäärakademii z Madrid usbildet worde. Er het sich vo 1895 bis 1913 in de Kämpf in de domoolige schbanische Kolonie Kuba, Filippine und Schbanisch Marokko uszäichnet. Won er z Marokko gsi isch, het er d Regierigspolitik in dr Kolonii kritisiert. Er isch wäge däm meermols entloo worde, aber denn het män en wider iigstellt. 1922 und 1923 isch er Generalkapitän vo Katalonie gsi, won er d Bevölkerig gege sich ufbrocht het mit dr Art, wien er gege die Ufständische vorgangen isch. Für zum de Staatskrisene, wo sich die ganz Zit widerhoolt häi, en Änd mache, het er, understützt vom Köönig Alfons XIII., am 13. Septämber 1923 e Milidäärdiktatuur errichdet, wo säggs Joor duurt het. Zerst het er as Regierig e Direktorium iigsetzt, wo nume mit Milidäär bsetzt gsi isch. 1925 si au Ziviliste drzue choo, und dr de Rivera het denn dr Ditel "Ministerbresidänt" aagnoo. Dr de Rivera het vo Aafang aa bedoont, ass d Diktatuur
D Stauséigemeng isch aini vu dr 105 Gmaine z Luxeburg. Zue dr Stauséigemeng ghere d Ortschafte Béiwen (Böwen/Bavigne), Harel (Harlange), Kauneref (Kaundorf), Léifreg (Liefringen/Liefrange), Meecher (Mecher), Noutem (Nothum), Iischpelt (im lokale Dialekt Eeschpelt, frz. Tarchamps) un Walter (Watrange), derzue d Wyler Dénkert (Dünkrodt) un Schumannseck. D Stauséigemeng lyt an beede Stade vum Stausee am Oberlauf vu dr Sauer. D Stauséigemeng ghert zum Kanton Wolz im Distrikt Dikrech. Dr Burgermaischter vu dr Stauséigemeng isch dr René Michels. Scheffe sin dr Marco Koeune un d Aly Zeimen. Gwehlt wird iber e Majorzwahl. D Stauséigemeng isch am 1. Jänner 1979 entstande dur d Fusion vu dr Gmaine Meecher un Harel. Béiwen isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1088 as Bauines, Walter anne 775 as Waltringen. Dr luxeburgisch Dialäkt vu dr Stauséigemeng ghert zum Moselfränkisch. Chilche Béiwen (1741-44) Chilche Iischpelt Chilche Noutem (1843) Kapell Harel Pirminuskapell Kauneref Stausee Obersauer bi Léifreg Chilche Iischpelt Pirminuskapell Kauneref Commons: Lac de la Haute-Sûre – Sammlig vo Multimediadateie www.lac-haute-sure.lu Normdate: VIAF: 31145003286361301559
Pointillismus bezäichnet e Stiilrichdig in dr Moolerei. Si het in de Joor zwüsche 1889 und 1910 iiri Blüetezit gha. Dr Pointillismus wird zum Post-Impressionismus zellt. Bedütendi Künstler vom Pointillismus si dr Georges Seurat, Paul Signac, Henri Edmond Cross, dr Belgier Théo van Rysselberghe und e baar Joor lang au dr Camille Pissarro. Under de Dütsche gältet dr Paul Baum as Hauptverdräter vom Pointillismus. Dr Georges Seurat dr Art vom Moole, won er entwicklet het, ursprünglig welle Chromoluminarismus (Farbliechtmoolerei) sääge, het sich denn aber für Divisionismus (Däiligsmoolerei) entschiide. Mee brucht worde si aber d Begriff vom Paul Signac, Pointillismus (Punktierstil), und vom Fénéon, Neoimpressionismus. Dä Begriff het dr Signac spööter au akzeptiert. Tüpisch für e Pointillismus isch dr Bildufbau, wo sträng geometrisch duurekomponiert isch und vilmol ornamental wirkt. Im Geegesatz zum Impressionismus wird nüme e realistischi Momäntufnaam aagsträbt, sondern e Komposizioon, wo guet duuredänkt isch. Dä Aasatz, wo vo dr Gsamtkomposizioon vom Bild über die geometrische Beziejige, dr Bildufbau, d Beziejige vo Liecht und Geegeständ, bis aabe zu de Äinzelelimänt chunnt, het dr Seurat as Divisionismus bezäichnet. Rainer Budde (Hrsg.): Pointillismus: auf den Spuren von Georges Seurat. Prestel, München 1997, ISBN 3-7913-1840-3. Peter H. Feist: Französischer Impressionismus, Taschen Verlag GmbH, Köln
Un chien andalou isch e Film vom Luis Buñuel und Salvador Dalí, wo zum erste Mol 1929 z Bariis vorgfüert worden isch. Er gältet as Mäisterwärk vom surrealistische Film. Der Film bestoot us surrealistische Bilder und Szenene, wo anenander gräit si. Dr Brolog zäigt e Maa, wo e Rasiermässer schlifft, denn e Wulke, wo vor em Vollmond vorbiiziet. Dr Maa schniidet ere Frau, wo vor im sitzt, mit em Rasiermässer dur s Aug. D Szeene si dur käi Handlig verbunde, au wenn si die gliiche Persone zäige. Si si dur Zwüscheditel (Acht Joor spööter, Gege drei am Morge früe, Vor sächzää Joor, Im Früelig) grob vonenander drennt. Bekannti Schots si d Brüst von ere Frau, wo sich under de Händ vom Maa in iir Hindere verwandle, e Hand, wo in dr Düüre iiklemmt isch, mit eme Loch, wo Amäise drus uuse chrieche und dr Maa, wo verschidnigi Sache an zwäi Säili hinder sich härziet: drunder zwäi Konzärtflüügel, wo s in jeedem e Kadaaver vom ene Eesel het, und zwäi Brüeder vo dr Armeschuel (Seminariste). Luis Buñuel: Mein letzter Seufzer. Erinnerige. Us em Franzöösische vo dr Frieda Grafe und em Enno Patalas. ISBN 3-89581-112-2 Dr Buñuel het nume en äinzige Abdruck
Das goldene Zeitalter (Originalditel: L'Âge d'Or) isch e surrealistische Doonfilm vom Reschissöör Luis Buñuel us em Joor 1930. Dr Film foot aa mit Dokumentazioonsfilmufnaame vo Skorpion. Noch em Zwüscheditel „E baar Stunde spööter...“ chlätteret e Röiber uf e Felse. Er gseet vier Bischöf, wo uf eme Riff sitze und bäte. Denn goot er witer in e Hütte, wo no anderi Röiber si. Mä ghöört Gsprööchsfragmänt, denn goot d Grubbe zu de Felse, aber äi Röiber noch em andere bricht underwägs zämme und blibt lige. In de Szeene druf gseet mä e Hufe Lüt - Bürgerligi, Briester, Milidäär - wo mit Boot am Uufer aachömme. Si göön zum Felse, wo vorhär die Gäistlige druf ghockt si und gseen, dass vo deene nume no Skelett übrig si. Mä foot aa, dr Grundstäi vo dr eewige Stadt Rom z lege, aber d Zeremonii wird underbroche. Nääbebii föön e Maa und e Frau aa, sich gschlächtlig im Schlamm afo vergnüege. Si wärde mit Gwalt drennt und dr Liebhaaber wird vo zwäi Manne festgnoo. Dr Verhafteti reagiert uf d Verhafdig üsserst gräizt, schuttet e Hund und e Bättler und verkwetscht Insekte. D Grundstäinlegig goot z Änd und Rom wird baut. Mä gseet Flugufnaame vo Rom
Dr Futurismus isch e künstlerischi und soziaali Beweegig im früeje 20. Joorhundert gsi, wo z Italie aagfange het. Es het Themene aagsproche, wo mit em domoolige Konzept vo dr Zuekumft verbunde gsi si, so wie Gschwindikäit, Technologii, Juugend und Gwaltdäätikäit, und Objekt wie s Auti, s Fluugzüüg und die industrielli Stadt. Es isch zwar vor allem en italiänischs Fenomeen gsi, es het aber äänligi Beweegige z Russland, Ängland und in andere Länder gee. D Futuriste häi sich in alle Kunstforme usgläbt: Moolerei, Bildhauerei, Döpferei, Graafik, Broduktdisäin, Archidektuur und Innenarchidektuur, s Theater, dr Film, d Moode, Textil, d Litratuur, d Muusig und sogar d Gastronomii.D Hauptexponänte vo dr Beweegig si d Italiäner Filippo Tommaso Marinetti, Umberto Boccioni, Carlo Carrà, Gino Severini, Giacomo Balla, Antonio Sant'Elia, Tullio Crali and dr Luigi Russolo gsi und d Russe Natalia Goncharova, Velimir Khlebnikov, und dr Vladimir Mayakovsky. Zu de wichdige Wärk in dr Litratuur ghööre em Marinetti sis Manifesto of Futurism, in dr Bildhauerei em Boccioni si Skulptur Unique Forms of Continuity in Space, und in dr Moolerei em Balla si Abstract Speed + Sound. Dr Futurismus het Iifluss ghaa uf anderi Beweegige wie d Art déco, dr Konstruktivismus, dr Surrealismus, Dada und zum ene
D Fiels (dt. Fels, frz. Larochette) isch aini vu dr 105 Gmaine z Luxeburg. Zue dr Fiels ghere d Ortschafte Iernzen (Ernzen), Fiels (Larochette) un Meesebuerg (Meysemburg/Meysembourg). D Fiels ghert zum Kanton Miersch im Distrikt Lëtzebuerg. Dr Burgermaischter vu dr Fiels isch dr Pierre Wies. Scheffe sin dr Georges Ginter un dr Paul Weiler. Gwehlt wird iber e Majorzwahl. Mit eme Uusländeraadail vu 63,7% (2007) giltet d Fiels as d Gmai mit em hegschte Uusländeraadail vu Luxeburg. D Fiels isch zum erschte Mol gnännt wore anne anne 1192 as de castro Rupis (1194: de Rupe, 1222: de Viles). Dr luxeburgisch Dialäkt vu dr Fiels ghert zum Moselfränkisch. Burg Fiels (11. Jh.) Schloss Meesebuerg Chilche Fiels Kapell Iernzen De Roebé-Schloss (1725) Rothuus Fiels Burg Fiels Schloss Meesebuerg Chilche Fiels Kapell Iernzen Fels am Wagram, Eschtrych Weydert, Victor: Geschichtliche Daten aus Larochette. In: De Kanton Miersch 1989 Commons: Larochette – Sammlig vo Multimediadateie www.larochette.lu Normdate: GND: 4737064-6 | LCCN: n00007991 | SUDOC/IdRef: 132810026 | VIAF: 144208802
Glatt isch de Familiename vo däne Persone: Karl Glatt (1912–2003), en Schwizer Kunstmoler und Zeichner Glatt isch de Name oder Namestail vo däne Ort: Glatt (Sulz am Neckar), en Stadtteil vo Sulz am Negger Glattzentrum, es Iichaufszentrum z Walliselle im Kanton Züri Glatt isch de Name vo däne Flüss: Glatt (Neckar), en Näbefluss vom Neckar z Dütschland Glatt (Rhein), en Näbefluss vom Rhii i de Schwiiz Glatt (Thur), en Näbefluss vo de Thur i de Schwiiz glatt oder teilwys au Glätti maint: i de Materialwüsseschaft d Beschaffeheit vo de Oberflächi, s Gegeteil wär ruch bi de Verchehrssicherheit, wänn d Strosse oder d Fuesswäg veriiset oder suscht rutschig sind glatt isch öpis wo luschtig isch
Lenneng (dt. Lenningen, frz. Lenningen) isch aini vu dr 105 Gmaine z Luxeburg. Zue Lenneng ghere d Ortschafte Kanech (Canach) un Lenneng, derzue dr Wyler Beyerholz un d Gheft Hakenhaff, Scheierhaff un Ënnescht Millen. Lenneng ghert zum Kanton Réimech im Distrikt Gréivemaacher. Dr Burgermaischter vu Lenneng isch dr Guy Barten. Scheffe sin dr Arnold Rippinger un dr Carlo Brandenburger. Gwehlt wird iber e Majorzwahl. Lenneng isch zum erschte Mol gnännt wore anne anne 774/75 as Lendingen (967: Lendinga). Dr luxeburgisch Dialäkt vu Lenneng ghert zum Moselfränkisch. Basilika Lenneng Chilche Kanech Basilika Lenneng Chilche Kanech Aiche im Wald bi Lenneng Commons: Lenningen (Luxembourg) – Sammlig vo Multimediadateie www.lenningen.lu Normdate: VIAF: 151084613
Dr Hans Martin Sutermeister (* am 29. Septämber 1907 z Schlossrued; † am 4. Mai 1977 z Basu; Pseudonym: Hans Moehrlen bzw. Hans Möhrlen) isch e Schwizer Schriftstellerarzt, Privatglehrte und Politiker (LdU) gsi. Näb der outobiografische Novälle Zwischen zwei Welten het der Sutermeister Prosa über medizinischi, hischdorischi und ästhetischi Theme gschribe, under anderem Psychologie und Weltanschauung. Vo 1945 bis 1968 hed er en allgemeinmedizinischi Praxis z Bärn gha. I de 1950er Jahr hed er drü mol erfolglos probiert, z habilitiere, under anderem mit Schiller als Arzt. Nochär hed er e Familie gründet. As Mitglid vo der Schwizer Gfangenegwärchschaft und vom Büro gäge Amts- und Verbandswillkür hed er sech ab 1960 fürs schdrafrächtlech Verurteilti igsetzt; uf sine n Erfahrige basiert s 1976 erschinene Buech Summa Iniuria: Ein Pitaval der Justizirrtümer. Vo 1968 bis 1971 isch dr Sutermeister LdU-Gmeindrot z Bärn gsi und het dört d Schuelreform mitprägt. As Gmeindrot hed er s chline rote schüelerbuech mediewirksam verbiete lo, was ne landeswit bekannt gmacht hed und är vo de a as umschdrittene Schueldiräkter in Erinnerig blibe n isch. Nach sire n Abwahl isch er mit sire Familie nach Basu züglet, wo ner no witer Sache publiziert hed, bevor er 1977 unerwartet gschdorbe
Dr Yves Tanguy isch e franzöösische Mooler vom Surrealismus gsi. Im Yves Tanguy sini Landschafte si mänggisch luftig liicht, Wulkeformazioone äänlig, mänggisch erinnere si an dr Grund vo Meer oder an d Oberflechene vo fremde Blaneete. Nie si si äindütig: Es si surreali Landschafte im woore Sinn vom Wort. Sini verschlüsslete Bildwälte si au hüte rätselhaft. Dr Tanguy isch 1900 z Bariis uf d Wält choo. Er isch en anarchische und gliichzitig schwigsaame Mensch gsi. Während siner Zit am Gymnasium het er dr Pierre Matisse droffe, wo s Fründ und spööter si Sammler worde isch. 1923 het er en Usstellig vom Giorgio de Chirico in dr Galerii Paul Guillaume gsee und het beschlosse, Mooler z wärde. Dr Tanguy isch Autodidakt gsi, er het 1923/24 aagfange afo zäichne und aquarelliere. Er isch denn vom Dadaismus beiiflusst und no wit vo dr Pittura metafisica äwägg gsi. In de früeje Wärk vom Tanguy gspüürt mä d Iiflüss vom Expressionismus, vom Kubismus und vo dr neue Sachlichkeit. No 1925 het er sich em Surrealismus zuegwändet. In dam Joor het er d Jeannette Ducrocq ghürootet. Dr Tanguy het Kontakt zum André Breton, Louis Aragon, André Masson, René Magritte, Salvador Dalí und Max Ernst ghaa, isch