rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Gerhard Hiesel (* 1. Dezämber 1941 z Wien; † 6. Juni 2023) isch e eschtrychische Klassische Archeolog gsii. Dr Gerhard Hiesel isch e Suhn vum Schriftsteller Franz Hiesel (1921-1996) gsii. Är het vu 1959 bis 1966 studiert. Anne 1966 isch er an dr Uniwersitet Hamburg bim Ulf Jantzen mit ere Arbet iber Samische Steingeräte promowiert wore. 1969 isch er wisseschaftlige Assischtänt an dr Uniwersitet Fryburg wore, dert het er si anne 1977 au habilitiert mit einer Studie zue dr spothelladische Huusarchitäktur. Vu 1977 bis 1985 un vu 1995 bis zue syre Pänsionierig 2007 het er as Dozänt am Archeologische Inschtitut vu dr Uniwersitet Fryburg gschafft. Anne 1980 isch er zum usserblanmäßige Profässer ernännt wore. Synio Forschig un Lehr het en zytwys au an anderi dytschi un schwyzerischi Uniwersitete gfiert, unter andere uf Bärn nun uf Basel. Dr Hiesel het langi Johr bi dr Grabige an dr Burg vu Tiryns (Pellepones) mitgschafft. Speter isch er bi dr Uusgrabigsprojäkt vum Fryburger Archeologische Inschtitut unter em Volker Michael Strocka z Thugga (Dougga z Tunesie) un z Nysa am Mäander in dr hitige Dirkei mitgmacht. Sy Forschigsschwärpunkt isch di Ägäisch Archeology gsii. Ab 1967 isch dr Hiesel mit dr Schwyzer Bildhaueri Bettina Eichin
D E. Holtzmann & Cie. AG isch emool ain vu dr greeschte dytsche Babyyrhäärsteller gsii mit em doomoolige Hauptsitz im Murgdaal z Baade-Wiirtebäärg. Dr Standoort vu dr Fiirma het e aigeni Boschtaaschrift ghaa: „7566 Weisenbachfabrik“, wel er iber dr Baan vu vier Gmaine gangen isch: Bermerschbach (Bermersbach), Langebrand (Langenbrand) (baidi hite zue Forbach), Au im Murgdal (hite zue dr Gmai Wissebach) un Wissebach (Weisenbach). No dr Iibernaam vu dr Fiirma dur dr finnisch-schweedisch Babyyrkunzäärn Stora Enso sin di drei Wäärch im Murgdaal anne 1997 stillglait woore, d Babyyrmiili Wolfsheck isch aafangs 2008 zuegmacht woore. S mittler Murgdaal im Noordschwaarzwald het, bis unterhalb vu dr Stadt Gernschbach, mit syyne grooße Wälder un em Fluss, wu doodmool Staarkwasser gfiert het, gueti Voruussetzige bote fir Bedriib, wu Holz verschafft oder Babyyr un Bappedeckel häärgstellt hän. Scho syt dr Mitti vum 16. Jorhundert het mer in däre Regioon Holz gmacht un uf dr Murg gfleezt. S Holz het mer – in Fleez bunde – fir dr Schiffböu z Holland bruucht. Ain vu dr Väter vu däre Schlisselinduschtry im Murgdaal isch dr Eugen Holtzmann vu Charlsrue gsii. Är het zäme mit em August Fischer un em Johannes Dorn am 1. Mai 1883 e Gsellschaftsverdraag gmacht
Entreprise romande, früener L'Ordre professionel, esch e Wirtschaftszitig us de französischsprochige Schwiiz. Si isch 1933 gründet worde und isch s Organ vo de Fédération des Entreprises Romandes Genève. Ursprünglich isch si all Wuche uusechoo. Sit 2010 chunnt si all zwee Mönet uuse. Offizielli Website (französisch) Website vo de Fédération des Entreprises Romandes Genève (französisch) Pierre Cormon: Histoire de la Fédération des entreprises romandes Genève, éditions Fédération des entreprises romandes Genève, Genf, 2023, ISBN 978-2-940-087-53. Les syndicats patronaux partent à l'assaut de l'opinion publique, Le Courrier, 22. Januar 2010. La FER repart au front pour les entreprises, La Tribune de Genève, 22. Januar 2010.
Dè Kalabreser isch èn Filzhuèt mit èrè breitè Chrämpè un chunnt urschprünglich us Kalabriè. Dè Huèt hèt è konisch zuèlaufèndi Chopfform un è sitlich eisitig uèklappti Huètchrämpè. Diè italiènischè Republikaner resp. Freiheitskämpfer hèn sèllè Filzhuèt anno 1848 drait. Dè baddische Revolutionär Fridder Hecker (1811–1881) hèt èn au drait un populär gmacht, sèllèwäg hèt sich d Bezeichnig Heckerhuèt etablyrt un bis hüt ghaaltè. Spôter isch au èn Damèschtrauhuèt „Kalabreser“ dauft worrè. Ußerdèm wörd au dè Huèt vo dè Zimmergsellè uff dè Walz als Kalabreser benamst worrè. Z Konschdanz volait dè Chraisvoband vo dè SPD jöhrlich dè Heckerhuèt an Persönlichkeitè, wo sich um diè Soziali Demokraty vodiènt gmacht hèn. Heinz Siebold: Friedrich Hecker : Der Mann mit dem Hut. Stuègetter Ziting, 27. September 2011, abgruefen am 27. September 2011.
D J. Weck GmbH u. Co. KG, friejer „J. Weck u. Co.“ z Öflikche (ghert hit zue Wäär) isch e Härsteller vu gwindlose Gleser zur Haltbarmache, Ufbhalte un Härstelle vu Spyse dur Yymache. D Produkt nännt mer no aim vu dr Grinder Yyweck- oder Weck-Gleser. Härgstellt wäre die Gleser bi dr Dochtergsellschaft Weck Glaswerk GmbH z Bonn. No dr aigene Aagab vum Unternäme produziert mer au Wyssglasverpackige fir Getränk un Nahrigsmittel un au Sunderglser. Zue dr Produkt vu dr Firma J. Weck zelle au Sammelbhälter zum Bstimme vum Staubniderschlag no dr Bergerhoff-Method. S Yyweck-Verfahre het dr Chemiker Rudolf Rempel vu Gelsenkirchen no 1880 erfunde un am 23. April 1892 batäntiere loo. Wu sy jingere Brueder, e Fabrikant z Plettenberg, di erschte sonig Gleser verschickt ghaa het, het si dr dytsch Unternämer Johann Carl Weck fir des Verfahren inträssiert un s Batänt 1895 gchauft. Zäme mit em Unternämer Georg van Eyck het er am 3. Jänner 1901 z Öflikche d Firma as „J. Weck u. Co“ grindet „zum Vertrieb von Einkochgläsern, -ringen, -töpfen und -zubehör der Marke Weck“. No dr Bilanz 2011 isch s Unternäme voll uusglaschtet gsii un het sy Umsatz vu 38,7 Millione im Johr 2010 uf rund 39,5
Als Heckeruffschtand bezeichnèt mò dè Vosuèch vom baddischè Revolutionsfüürer Hecker Fridrich, Struve Guschtav un è baar andrè Radikaldemokratè, im April 1848 im Großherzogdum Baddè d Zyyl vo dè Märzrevolution durrèzsetzè, wo d Monarchy durch è Republik ablöse hèn wellè. I dè Hauptaktion vum Uffschtand, im asè daufte Heckerzug, isch è Freyschar vo wit übber hundert Bewaffnètè unter dè Füürig vum Hecker vo Konschdanz gu Karlsruè zogè, um i dè baddischè Residènzschtadt gmeinsam mit wittèrè Freischärler d Regyrig wèg z fägè. Im Hecker sini Gruppè isch abber schu vor èm Zämmèdrôffè mit dè Truppè vum Dütschè Bund im Gfècht uff dè Scheidegg milidärisch gschtoppt worrè. Dè gschittèrte Heckeruffschtand isch dè èrschte große Uffschtand vo dè Baddischè Revolution gsi un isch zämmè mit sine Aafüürer, zuè nèm bolitischè Mǜthos uffbaut worrè. Im Großherzogdum Baddè, wo ab 1818 è relatyv liberali Vofassig ghaa hèt, hèn radikaldemokratischi Ideè èn starkè Zulauf ghaa. D Vofassig isch ygfüürt worrè, um s Großherzogdum Baddè, wo èrscht sit 1806 us èm Flèggliteppich vo Chlaischtaatè zämmèglismèt worrè isch, mèè Zämmèhalt z gää. Sèllè Zämmèhalt hèt vo allem im Baddischè Obberland gfäält. S Brobleem a dè Vofassig, wo i dè radikalè Demokraty Vorschub gschleischtet hèt, isch dè begränzte Yfluss vo
Dr Gschiichtsverain Maarkgreeflerland e. V. isch e regionaale Gschiichtsverain, wu si dr Foorschig zue dr Gschiicht vum Maarkgreeflerland widmet. No dr Satzig isch dr Verainszwäck d „Erforschung der Geschichte des Markgräflerlandes und seiner angrenzenden Gebiete in allen ihren Zweigen, der Volks- und Naturkunde, der Geologie und Genealogie. Auch die Belange des Natur- und Denkmalschutzes sollen gefördert werden.“ Im Gelaitwoort zue dr eerschte Uusgaab vu dr Zytschrift „Das Markgräflerland“ het dr Karl Seith s Aarbetsbiet vu dr Aarbetsgmainschaft un dr Zytschrift gnauer definiert: „„Der Kern ihres Arbeitsgebietes ist das Markgräflerland, also der Raum der drei Herrschaften Rötteln, Sausenberg und Badenweiler. Hinzu treten der Bezirk des weiland bischöflich baselischen Amtes Schliengen und eine Reihe kleinerer Adelsherrschaften, die dazwischen hineingestreut sind. Dazu gehört auch die ehemalige Reichsstadt Neuenburg am Rhein. Längs der Ostflanke des Markgräflerlandes liegen die beiden alten Talvogteien Todtnau und Schönau im hinteren Wiesental, nebst den beiden Herrschaften Zell und Wehr. Auch deren Geschichte soll in dieser Zeitschrift Pflege finden.““ – Das Markgräflerland Heft 1, 1929, S. 1 Syt dr Grindig 1929 sin dr Name un d Räächtsfoorm e baar Mool aabasst woore. Arbeitsgemeinschaft zur Pflege der Heimatgeschichte des Markgräflerlandes (1929–1955) Arbeitsgemeinschaft Markgräflerland für Geschichte und Landeskunde (1955–1966) Arbeitsgemeinschaft Markgräflerland für
D Poppen & Ortmann Druckerei und Verlag KG isch e familiegfiert Medienunternäem vu Fryburg. S Unternäme isch anne 1846 dur dr Drucker Hermann Meinhard Poppen grindet wore. Mittlerwyli wird s Unternäme in dr segste un sibte Generazion vum Wolfgang Poppen un däm syre Dochter Nadja Poppen glaitet. D BZ.medien-Gruppe, mit em Haupttitel Badischi Zytig, ghert syter anne 1950 zue Poppen & Ortmann. Aafangs as Minderhaitsbedailigung, isch si ab 1997 paritetisch mit dr Heinrich Rombach KG e Bedailigung vum Unternäme gsii. Syter 2020 isch d BZ.medien-Gruppe im vollständige Bsitz vu Poppen & Ortmann. Anne 1846 het dr Hermann Meinhard Poppen d „Druckerei H. M. Poppen“ grindet dur d Ibernahm vu dr Druckerei vu dr Heidelberger Gebrüder Gross, wun er syter 1828 d Fryburger Dependance devu glaitet ghaa het . Rund 12 Johr speter, anne 1858, isch si in „H. M. Poppen & Sohn – Universitätsdruckerei“ umgnännt ore. Im Johr 1863 isch us dr Uniwersitetsdruckerei e Verlag wore, wu fir Bade wichtig woren isch: D Fryburger Zytig – dodmol ais vu dr wichtigschte Medie im Ruum zwische Charlsrue un Basel – het iri nei Haimet bi H. M. Poppen & Sohn gfunde. Mit em Dod vum Hermann Meinhard Poppen 1864 het säm
sed steht fir Stream EDitor un isch e bekonnt Unix-Wärikziig, wu Textdateie mit gändert werre kinne. sed isch wie jedes Unix-Wärikziig e Programm, wu d automatisiert Manipulation vun de Kommandozeil us ermegligt im Gegesatz z. B. zue new interaktive Texteditor wie em vi. D sed-Befähl orientiere sich teilwys on dene vum zyleorientierte Texteditor ed, wu eso ähnlig isch wie d Microsoft Inovation edlin. Sed list e Iigabdatei Zyl fir Zyl, un git jedi Zyl no vorgebene Regle gändert wider uss. E typisch Onwendung isch s Ersetze vun Usdrick: sed -e 's/alt/neij/g' Iigabdatei > Usgabdatei In dem Bispil isch durich s -e bschtimmt, dass de nochfolgend Text d Veränderungsregle ogit. D Veränderungsregel s/alt/neu/g sait, dass in jeder Zyl vun de Iigabdatei d Zeichefolg alt durich d Zeichefolg neij ersetzt werre soll. S aafiehrend s beditet, dass e Zeiche-Ersetzung (substitution) stattfinde soll. S g om End sait, dass d Veränderung global, d. h. fir alli Vorkumme in de Zyl, vorgnumme werre soll. Sunsch det sed nur s Erschte ersetze. Au s Ersetze vun mehrfache Leerzeiche durich e einzigs isch meglig: sed -e 's/ \+/ /g' Iigabdatei > Usgabdatei De Trick dodra isch, dass die gsuecht Zeichefolg nit immer 1:1 ibernumme wird, sundern
Rheinfieber isch e Färnseh-Show gsii, wu 2023 uf France 3 uusgstrahlt woren isch. S isch e trinationali Late Night Show gsii, wu fascht uusschließlig uf Alemannisch („Elsässisch, Badisch un Schwyzerdütsch“) gschwätzt woren isch, per Untertitel het mer s no uf Franzesisch ibersetzt. Moderiert het d Sändig d Bénédicte Keck us em Elsass. Iri Gescht sin dr sidbadisch Comedian un Internet-Influencer Cossu us em Kinzigdal un d Schwyzer Schauspileri un Comedian Simone Kern vu Züri gsii. Mit däre Comedyshow het mer welle ufzaige, wie di alemannische Dialäkt d Mänsche in dr Region häne un däne vum Rhyy iber d Gränze verbinde. Mer het si mit Parodie, Sketch un Spiil iber Unterschid un Gmainsamkaite im Dreyeckland amüsiert, iber Alldagsprobläm un Skandal z Frankrych, z Dytschland un in dr Schwyz, iber Sache, wu d Lyt begaischtere oder by ne Härzchlopfe, Fieber, Schwaißuusbrich oder Nesseluusschleg uuslese duet. D Sändig isch am 26. April ufzaichnet wore. Si isch us eme Zämenarbet vu France 3, em dytsche SWR un em schwyzerische SRF entstande un isch am 25. Juni 2023 uf France 3 uusgstrahlt wore. Rheinfieber, le show d’humour exceptionnel pour rire de notre quotidien de transfrontalier, France 3, 20. Juni 2023 Viola Maury: Rheinfieber: drei Dialekte,
i7i12i13i15i15i16i17 Baanhof Nüüchilch (amtlich Bf Neunkirch) isch d Baanschtation vo dè Gmaand un Stadt Nüüchilch im Kanton Schaffuusè. Bi dè Inbedrybnaam vo dè S-Baan Schaffuusè uff èm Hochrhybaan-Abschnitt Ärzingè (Baddè)–Schaffuusè isch dè Baanhof vo Nüüchilch nu minim umbaut worrè. Zämmè mit dè andrè dütschè Baanhöf uff Schwyzer Staatsgebièt ghört er zuè dè letschtè Baanhööf, wo nõch dè Baanreform z Dütschland Eigèdum vo dè BRD sin un zum uumittelbarè Bundesbsitz ghörèt. Dè Nüüchilcher Baanhof lyt öppè 170 m südweschtlich vum Städtli, well d Strèggi am südlichè Stadtrand vo Nüüchilch durrègfüürt worrè isch. Diè nördlichi Umfaarig vu Nüüchilch isch vo dè baddischè Baanbauer vomuètlich voworfè worrè, well sèll è Trassè nördlich vum Schmèrlèt nötig gmacht hèt. I sèbbèm Fall het d Trasse è Stugg vum beschte Ackerland im Chläggi koschtet, wa schu z Beringè für ghörigè Widerschtand geg dè Baanbau gsorgt ghaa hèt. Dèmnõch isch d Strèggi vo Nüüchilch bis Beringè durch è schmals Rièmli Dalboddè zwüschè m Schmèrlèt un èm Südrandè durrègfüürt worrè. Dè Nüüchilcher Baanhof lyt usserdèm am Fuèss vum Bärgchillè-Büggèli. S Städtli un dè Baanhof sin inzwũschè durch s Gmaandshuus un èn Supermärit mitnand vobundè. Witterhy isch d Station vo Nüüchilch guèt a s Strõssèvokeersnetz aabundè, well sowoll d
i7i12i13i15i15i16i17 Baanhof Wilchingè-Hallau (amtlich Bf Wilchingen-Hallau) isch d Baanschtation vo dè Gmaandè Hallau un Wilchingè im Bezirk Unterchläggi vum Kanton Schaffuusè. Bi dè Inbedrybnaam vo dè S-Baan Schaffuusè uff èm Hochrhybaan-Abschnitt Ärzingè (Baddè)–Schaffuusè isch dè Baanhof Wilchingè-Hallau am stärkschtè umbaut worrè. Zämmè mit dè andrè dütschè Baanhöf uff Schwyzer Staatsgebièt ghört er zuè dè letschtè Baanhööf, wo nõch dè Baanreform z Dütschland Eigèdum vo dè BRD sin un zum uumittelbarè Bundesbsitz ghörèt. Dè Baanhof lyt a dè Landschtrõss, wo Hallau un Wilchingè mitnand vobindèt. A sèbbèrè Landschtrõss i dè Mitti vo beidè Dörfer lyt dè Wilchinger Wyyler Unterneuhuus, wo zum Standort vu dè Station gmacht worrè isch. Hallau lyt öppè 1 km nördlich vu Unterneuhuus, Wilchingè öppè 800 m südlich dèvu. Witterhy isch dè Baanhof Wilchingè-Hallau guèt a s Strõssèvokeersnetz aabundè, well d H 13 d Station öppè 100 m südlich passyrt un Hallauer Landschtrõss uumittelbar bim EG d Strèggi übberquert hèt. Sit 2013 isch s EG nummè übber è Zuèfaartsschtrôssli am Chyswärch vorby mit dè H 13 vobundè. Hallau hèt nõch dè urschprünglichè Blään vo dè Grossherzoglich Baddischè Ysèbaan (BadStB) nit a d Hochrhybaan aabundè wörrè söllè, well diè BadStB d Intrèssè vum Großherzogdum Baddè vodrèttè hèt, wo dè
S Stimme-Feschtiwäl isch e Musikfeschtiwäl, wu syter anne 1994 all Johr im Summer im Juli oder Augschte z Löörech un andere Ortschafte in dr Region im Dreiländereck Dytschland, Frankrych, Schwyz stattfindet. S Musikfescht het si mit bis iber 30.000 Bsuecher*ne zue aim vu dr greschte un erfolgrychschte Musik-Fesctiwäl z Siddytschland un dr Schwyz entwickelt. Im Friejoh isch s as Feschtiwäl vum Johr fir dr Live Entertainment Award (LEA) nominiert gsii un isch uf Blatz 2 vu 700 bsuechte Veraastaltige vu dr Jury chuu. Veraastalte duet s Stimme-Feschtiwäl d Burghof Lörrach GmbH in Kooperation mit verschidene langjehrige Partner vu Dytschland un dr Schwyz, deert u. a. mit em Kanton Basel-Landschaft un dr Gmai Rieche. Vu 1994 bis 2012 het dr Hemult Bürgel s feschtiwäl glaitet, syter 2013 macht des dr Markus Muffler. S Feschtiwäl bietet all Oobe Kunzärt an verschidene Spielort, unter anderem im Burghof Löörech, im Löörecher Rosefelspark, im Remische Theater z Augscht oder z Rieche. Uf em zäntral glägene Alte Määrtblatz z Löörech git s di greschte Kunzärt vum Feschtiwäl. Bresäntiert wäre Verdrätter*ne un Ensemble vu dr Gsangs- un Chormusik, dodrunter Stars us dr Rock- un Pop-Musik, dr Klassik un em Jazz. Hegschtpinkt vum Feschtiwäll sin als d Ufdritt
Dr Reinhard Reitzel (* 5. Dezämber 1812 z Eistett; † 28. Novämber 1889 z Schopfe) isch e dytsche Lehrer un Haimetdichter gsii. Är isch e Suhn gsii vum Reinhard Reitzel (1786–1851), eme Fäärber vu Eistett, un dr Jakobea Reitzel geb. Jösslin, verw. Herzog (1788–1864). Dr Reitzel isch ufgwagse mit eme jingere Brueder, Christoph Friedrich Reitzel (1814–1846), un ere eltere Halbschweschter, Maria Salome Herzog (* 1809), us dr erschte Eh vu dr Mueter. Zwai jingeri Gschwischter, Johann Christian (* 1816) un Maria Magdalena (* 1822), sin scho ase chlai gstorbe. Ab Oktober 1846 isch dr Reitzel Lehrer z Witnau gsii, ab Mai 1851 z Chilche, ab 1855 derno isch er Hauptlehrer an dr Evangelische Maidlischuel z Neckargemünd wore un ab 1860 schließli an dr Erwyterete Maidlischuel z Mannem. Um 1835 het er d Katharina Eva Uehlin (* 1801) vu Schopfe ghyrote. Dr gmainsam Suhn Robert Reitzel (1849–1898) isch Schriftsteller un Schurnalischt wore un 1870 in d USA uusgwanderet. Dr Reinhard Reitzel het Gedicht gschribe, uf Hochdytsch un zum Dail au uf Alemannisch. E Uuswahl us syne Gedicht het er in e baar Biechli uusegee. Wiesenblumen, Gedichte und Erzählungen. Lörrach, Karl R. Gautsch, 1841 Natur-Blätter : 50 Gedichte. Mannheim, Schneider 1862 Sechs
i7i12i13i15i15i16i17 Haltepungt Traadingè (amtlich Hp Trasadingen) isch èn Haltepungt vo dè Gmaand Traadingè im Bezirk Unterchläggi vum Kanton Schaffuusè. Bi dè Inbedrybnaam vo dè S-Baan Schaffuusè uff èm Hochrhybaan-Abschnitt Ärzingè (Baddè)–Schaffuusè isch dè Hp Traadingè wèg èm zweitè Gleis mit èm zweitè Sitèperron vosää worrè. Dè Haltepungt lyt öppè 90 m südlich vo dè H 13, dè Gränzübbergang zwüschè Traadingè un Ärzingè lyt öppè 420 m weschtlich vum Haltepungt. S zuèghörige Dorf Traadingè lyt öppè 200 m nordweschtlich vum Hp Traadingè, s Wyybaudorf Wilchingè lyt öppè 1800 m öschtlich. D Traadinger isch nõch dè Blään vo dè Grossherzoglich Baddischè Ysèbaan (BadStB) dè Ärzinger Baanhof zuègwisè worrè. I dè Nõchchriègszit ab 1945 isch dè Traadinger èn provisorischè Haltepungt uff Schaffuuser Boddè zuègwisè worrè, well dè Ärzinger Baanhof vo dè Allierte ab 1945 temporär stillglait worrè isch. . Provisorisch isch vo 1945-1948 üsserscht zuèdrèffend, well dè Haltepungt bim BÜ 492a am km 346,19 ygrichtet worrè isch und sèll hèt ooni Perron un EG fungtionyrè müèsè. Dè Hp Traadingè isch zuè sellèrè Zyt au nu mit 1-2 Büezerzüüg bediènt worrè. Ab Mai 1948 hèt s èn fescht ygrichtetè Haltepungt bim km 346,21 öscthlich vum BÜ gää, dè immerhy us èm Sitèperron un ènèrè
Quantitativi Lockerig (oder QE vo änglisch quantitative easing) isch en Wäg, womit d'Zentralbank versuecht, d’Wirtschaft z’pushe. Eifach gseit, kauft d’Zentralbank langfrischtig Staatsobligatione oder ander Wertschrifte vo Banken und Finanzinstitut, damit meh Geld in d’Wirtschaft chunnt. Das macht d’Zinse tiefer und’s isch denn für Firmene und Privatpersone eifacher, Geld uszlehne und z’investiere. D’Idee dahinter isch, dass das s’Wirtschaftswachstum stärkt und d’Inflation unter Kontrolle hält. Besonders wichtig isch QE in Zite vo Wirtschaftskrise oder Rezession, wenn normale geldpolitischi Mittel (wie d’Zinse senke) nöd gnueg si.
D Valeria Gordeev (* 1986 z Dibenga) isch e dytschi Schriftstelleri un Illuschtrateri. Anne 2023 het si dr Ingeborg-Bachmann-Bryys gwunne. D Eltere vu dr Valeria Gordeev sin Ändi 1970er Johr us dr Sowjetunion uusgwanderet; iir Familie läbt hite z Russland, in dr Ukraine, dr USA un z Dytschland. D Gordeev het z Berlin Mathematik un Art in Context studiert un Literarisch Schryybe z Leipzig. Iri Abschlussaarbet an dr Uniwersiteet vu dr Chinscht z Berlin isch e Raisefierer an Böhmisch Meer bi dr Ingeborg Bachmann gsii, wu ne Gedicht vu dr eeschtryychische Autoori as Grundlaag ghaa het. E Romanprojäkt zue me fiktive Foorschigsinschtitut, wu versuecht d Lyych vum Lenin z erhalte, isch 2018 im Rame vu dr Autoorewäärchstatt Prosa dur s Literarisch Colloquium Berlin gfeerderet woore. In Zytschrifte un andere Periodika het si syterhäär Uusziig us em Romaan un aigeständigi Verzellige vereffetligt. Anne 2023 isch d Valeria Gordeev vu dr Juroori Insa Wilke zue dr Dääg vu dr dytschsproochige Literatuur z Klagenfurt am Wörthersee yyglaade woore un het deert mit irem Proosatäxt Er putzt dr Ingeborg-Bachmann-Bryys gwunne. Zaichnige un Illuschtrazioone vu dr Gordeev zue literaarische Wäärch sin im Guggolz Verlag uusechuu. In Zämenaarbet mit em Autoor Franz Friedrich duet si Liedtäxt
De Peter Wiesinger (* 15. Mäie 1938 z Wien; † 23. Juni 2023 am glychen Oort) isch en ööschterrychische Spraachwüsseschafter gsy. Zu de tüütsche Tialäkt hät er e ganzi Räie Grundlaagewèèrch und Grundlaagennartikel gschribe. Syni Ytäilig vo de tüütsche Tialäkt isch i de Gèrmanischtik wytumen aagnaa woorde, wil si – andersch as anderi Ytäiligsvoorschlääg – uf eme sischtemaatische Zuegang uufpouen isch. De Wiesinger hät 1965 a der Uniwèrsitèèt Wien promowiert und isch drufabe a de Philipps-Uniwèrsitèèt Marburg am Tüütsche Spraachatlas Assischtänt woorde. Deet hät er si dän au habilitiert, und zwaar mit de zwäibändige Phonetisch-phonologische Untersuchungen zur Vokalentwicklung in den deutschen Dialekten – bis hüt es Standardwèèrch vo de tüütsche Tialäktology. Vo 1972 bis 2006 hät er de Leerstuel für Gèrmanischtische Spraachwüsseschaft (mit de Venia „Elteri tüütschi Spraach und Literatuur“) am Inschtituut für Gèrmanischtik ghaa. 1983 hät mer en zum Koräschpondierende Mitgliid vo der Ööschterrychische Akademy vo de Wüsseschafte gwelt, und die hät en 1998 as würklichs Mitgliid uufgnaa. Ab 2000 isch er dezue ane Koräschpondierends Mitgliid vo der Akademy vo de Wüsseschaften und Künscht z Krakau (Poole) gsy. Er hät au as Gaschtprofässer under anderem a der Uniwèrsitèèt vo Michigan z Ann Arbor (Veräinigti Staate; 1991) und a de
i7i12i13i15i15i16i17 Haltepungt Beringerfäld (amtlich Hp Beringerfeld) isch èn Haltepungt vo dè Gmaand Beringè im Bezirk Obberchläggi vum Kanton Schaffuusè. Bi dè Inbedrybnaam vo dè S-Baan Schaffuusè uff èm Hochrhybaan-Abschnitt Ärzingè (Baddè)–Schaffuusè isch dè Hp Beringerfäld als einzigschti Station im Chläggi neu dèzuè gmacht worrè. Dè Haltepungt lyt näbbè dè H 14, wo dè Chläggi übber diè sognennti Beringer Ängi mit èm Schaffuuser Hochrhybeggi vobindèt. D Station lyt am Oschtrand vum Dorf Beringè un öppè 300 m weschtlich vum Woonblatz Beringer Ängi. Am 5. Oktobèr 2013 isch dè Uusbau vo dè Baanschtrèggi zwüschè Ärzingè un Schaffhuusè fèrtig gsi un im Bedryb übbergää worrè: D Strèggi isch zwǜschè Ärzingè un Schaffuusè elegtrifizyrt worrè. Sitdèm vokeerèd zwǜschè Schaffuusè un Ärzingè d Züüg vo dè Schaffuuser S-Baan im Halbschtundètagt mit Halt an alle Stationè. D Yfüürig vo dè S-Baan hèt zum Neubau vom Haltepungt Beringerfäld gfüürt. S nötige Potential an Passagyr hèt mò im Neubaugebièt gsää, wo sich zwüschèm früènèrè öschtlichè Dorfrand vo Beringè un èm Woonblatz Beringer Ängi etablyrt hèt un sich übber öppè 650 m a dè Südhaaldè vum Beringer Randè hyyzièt. S Induschtryareal vu Beringè bringt mit sini Beruèfspendler im Hp zuèsätzlichs Potential aa Passagyr. Dè Hp Beringerfäld isch mit folgendè
i7i12i13i15i15i16i17 Neuhuusè Baddischè Baanhof (amtlich Neuhausen Bad Bf) isch eini vo zwei Baanschtationè vo dè Stadt Neuhuusè im Kanton Schaffuusè. Bi dè Inbedrybnaam vo dè S-Baan Schaffuusè uff èm Hochrhybaan-Abschnitt Ärzingè (Baddè)–Schaffuusè sin d Perrons vum Baddischè Baanhof volait un dè Baanhof zum Haltepungt umbaut worrè. Zämmè mit dè andrè dütschè Baanhöf uff Schwyzer Staatsgebièt ghört er zuè dè letschtè Baanhööf, wo nõch dè Baanreform z Dütschland Eigèdum vo dè BRD sin un zum uumittelbarè Bundesbsitz ghörèt. Dè Baddische Baanhof lyt öppè 85 m obberhalb un 550 m èwäg vu dè Rhyfall-Gumpè. Glychzitig isch sèbbi Station öppè 550 m nordweschtlich èwäg un öppè 20 m obberhalb vum Neuhuuser Stadtzèntrum. Dè H 14, wo Schaffuusè/Neuhuusè mit èm Chläggi vochnüpfè duèt, un d H 4, wo s Schaffuuser Gebièt mit dè Zürcher Agglo vobindè duèt, zwygèd bi dè Chrützschtrõss vonènand ab, sèbbi Chrützig isch öppè 180 m vum EG resp. 110 m vum aktuèllè Hp, wo zum Baddischè Baanhof vu Neuhuusè ghörèd. Unterhalb vo dè südöschtlichè Uusfaart kurvt d Hochrhybaan um obberè Rand vum Neuhuusemer Ortszèntrum ummè un gòt denn bis an Hochrhy bi Schaffuusè abbè. Im Aaschtyg vo Schaffuusè übber Neuhuusè un dè Baddische Baanhof bis zuè dè Beringer Ängi sait