rlitschk/wikidir huggingface dataset:
D Laurence Deonna (* 29. Jänner 1937 z Gämf; † 2. Augschte 2023 au deert) isch e Schwyzer Schurnalischti, Schriftstelleri, Fotograafi un Chriegsbriichterstatteri im Nooche Oschte gsii. D Laurence Deonna, 1937 z Gämf uf d Wält chuu, isch e Doochter vum Ekonoom un Bolitiker Raymond Deonna gsii, wu dr Voorstand vum eemoolige Journal de Genève glaiutet het, un vu dr Anne-Marie Vernet-Faesch, wu wie ire Mann us em Gämfer broteschtantische Grooßbuurgerduum chuu isch. Si isch anne 1950 voor em Abituur ab dr Schuel gange, isch uf d Chunschtakademy z Bath gange un isch speeter wieder retuurchuu uf Gämf, go in ere Chunschtgalery schaffe. Zwische 1961 un 1963 isch si fir chuurzi Zyt ghyroote gsii. In dr spoote 1960er Joor isch d Laurence Deonna zuen ere gfyyrte Chriegsbriichtserstatteri im Nooche Oschte woore. 1967 isch si yyglaade woore, iber dr Segsdäägschrieg z briichte, un het e langi Karriere as Schurnalischti im Nooche Oschte aagfange, wu si si vor allem fir s Lääbe vu araabische Fraue inträssiert het. Wel ere Biecher e noohaltiger Wääg vu dr uusfierlige Briichterstattig bote hän wie Zytige, het si in dr 40 Joor vyyl lengeri Briicht iber iri Uuslandsraise.vereffetligt. Die sin vyylmool illuschtriert woore mit iire Fotografie. Iri
Ablancourt [ablɑ̃kuʁ] ìsch a frànzeescha Gmainda mìt 165 Iiwoohner (Schtànd 1. Januar 2020) ìm Département Marne ìn dr Regioon Grand Est — bis 2015 ìn dr Regioon Champagne-Ardenne. Sa gheert zem Arrondissement Vitry-le-François un zem Gmaindaverbànd Vitry, Champagne et Der. D’ Iiwoohner wara Blancourtiens bzw. Blancourtiennes gnännt. Ablancourt lììgt àm rachta-n-Ufer vum Marne-Sittakànààl, wo pàràllel zem Fluss Marne verlàuift. D’ Nochbergmainda sìnn La Chaussée-sur-Marne ìm Norda, Aulnay-l’Aître ìm Oschta, Soulanges ìm Süüda, Songy ìm Südwäschta so wia Saint-Martin-aux-Champs ìm Wäschta. d’ Kìrìch Saint-Martin. Ìn dr Kìrìch ìsch a Schtàtüüta vu dr Mària mìt Jesüskìnd üss guldiga un gmoolta Holz üss’m 18. Joohrhundert, wo zitter 1942 àls Objakt bii da Monuments historiques unter Dankmolschutz schteht d’ Kàppall àm nordäschtliga-n-Üssgàng vum Dorf s’ Schloss Ablancourt. As sìnn hìtt numma-n-a pààr Trìmmer z’ sah, mìt’m Turm vu’ma ehamààliga Fäschthüüs dr Wàsserturm a Dankmool fìr d’ Gfàllana vum Äärschta Waltkriag, ìm Frììdhoof dr Nicolas Perrot d’Ablancourt (1606–1664), Mìtglììd vu dr Académie française hàt z’ Ablancourt glabt un ìsch doo gschtoorwa Lischta vu da Gmainda ìm Département Marne Commons: Ablancourt – Sammlig vo Multimediadateie Offiziälla Websitta vu dr Gmainda (frànzeesch) Statue : Vierge à l’Enfant (PM51000001). In: Base Palissy. Kültüürminìschterium vum Frànkrììch, 17. Februar 1994,
La Chaussée-sur-Marne [la ʃose syʁ maʁn] ìsch a frànzeescha Gmainda mìt 776 Iiwoohner (Schtànd 2020) ìm Département Marne ìn dr Regioon Grand Est — bis 2015 ìn dr Regioon Champagne-Ardenne. Sa gheert zem Arrondissement Vitry-le-François un zem Gmaindaverbànd Vitry, Champagne et Der. D’ Iiwoohner wara Chausséens bzw. Chausséennes gnännt. D’ Gmainda lììgt àn dr Mìndung vum Fion ìn d’ Marne, äbba 17 Kilomääter süüdäschtlig vu Vitry-le-François. d’ Kìrìch Saint-Pierre z’ Coulmiers, bàuija ìm 12. Joohrhundert, schteht àls Monument historique unt’r Dankmolschutz d’ Kìrìch Saint-Martin z’ Mutigny üss’m 12. un 13. Joohrhundert. A Bronza-Glocka üss 1523 un a Schtàtüüta vu dr Mària mìt Jesüskìnd üss’m 18. Joohrhundert schtehn àls Objakter bii da Monuments historiques unt’r Dankmolschutz. a Kriagsdankmool fìr d’ Gfàllana vum Diitsch-Frànzeescha Kriag un vum Äärschta Waltkriag Àm Ort Les Prés La Linotte ìsch a Schtätta üss dr Iisazitt, wo tailwiis àls Monument historique unt’r Dankmolschutz schteht Isidore Garnier (1816–1892), Generààl Paul Jolly (1790–1879), Àrzt André des Gachons (1871–1951), Mooler Lischta vu da Gmainda ìm Département Marne Commons: La Chaussée-sur-Marne – Sammlig vo Multimediadateie Offiziälla Websitta vu dr Gmaindaverwàltung (frànzeesch) Eglise Saint-Pierre-de-Coulmiers. In: Base Mérimée. Kültüürminìschterium vum Frànkrììch, 29. März 1993, abgruefen am 2. August 2023 (französisch). Cloche (PM51001300). In:
Aulnay-l’Aître [ɔne lɛtʁ(ə)] ìsch a frànzeescha Gmainda mìt 192 Iiwoohner (Schtànd 2020) ìm Département Marne ìn dr Regioon Grand Est — bis züa 2015 ìn dr Regioon Champagne-Ardenne. Sa gheert zem Arrondissement Vitry-le-François un zem Gmaindaverbànd Vitry, Champagne et Der. S’ Dorf ìsch zem äärschta Mol ànna 850 unter’m Nàmma Alnidum ìn’ra Urkunda ärwäähnt worra. Schpeeter ìsch’s unter verschììdana Nàmma ärwäähnt worra: àls Alnetum ànna 1107, Auneium ànna 1201, L’Aunoi, Aunoi un Aunai um 1222, Aunaium um 1252, Aunayum Atrium ànna 1301, Aulnay-l’Aistre lez Aulnay-le-Chastel ànna 1349, Aulnoy un Aulnoy-l’Aître ànna 1397, Aunoy-l’Aistre ànna 1403, Aulneyum Atrium ànna 1542, Aulnay-l’Estrée ànna 1556, la terre et seigneurie d’Aunay, près de Chaalons-en-Champaigne ànna 1572, Auney, près de Pougny ànna 1711, Aulnay-l'Estre um 1757 un Aulnay-l’Etre um 1850. D’ Ärwäähnung üss 1349 zaigt, àss m’r s’ Dorf Aulnay vum Schloss Aulnay unterschaidet hàt — dàs hàt maa bis àm And vum 19. Joohrhundert gmàcht. Noh-n-em Ernest Nègre schtàmmt dr Dorfnàmma üss’m làtiinischa Wort alnus („Ärla“) mìt dr Noohsìlwa -etum — dàs wurd àlso „Ärlaholz“ bediita. Aître kààt àui vum Oïl aitre, atrie, aistre schtàmma un kààt „Kìrìchplàtz“ odd’r „Kìrìchhoof“ bediita. Dàs Wort salbscht schtàmmt vum Làtiinischa atrium („Iigàng“). D’ Gmainda lììgt àm Fluss
D’ Champagne-Ardenne ìsch a ehamooliga Regioon ìm Nordoschta vum Frànkrììch, wo üss da Départements Ardennes, Aube, Marne un Haute-Marne bschtànda hàt. Sa ìsch noh dr hischtoorischa Làndschàft vu dr Champagne un em Ardenna-Gebìrg gnännt gsìì. Zitter 2016 bìldet d’ Regioon dr wäschtliga Tail vu dr näija Regioon Grand Est. D’ Champagne-Ardenne hàt a Flächa vu 25.606 km² un 1.319.593 Iiwoohner ghàà (Stand 1. Januar 2020). D’ Hàuiptschtàdt vu dr Regioon ìsch Châlons-en-Champagne gsìì, àwwer d’ greeschta un wìchtigschta Schtàdt ìsch Reims gsìì. Commons: Champagne-Ardenne – Sammlig vo Multimediadateie Normdate: GND: 4219727-2 | LCCN: n82000455 | SUDOC/IdRef: 027357988 | VIAF: 140381763
Staapaddle isch e Wassersportart. De Sportler staat ufrächt uf me Staabrätt won uf em Wasser schwümmt und paddlet mit eme Stächpaddel. Vo wo s Staapaddle gnau chunt isch nöd ganz sicher. Z Polynesie tüend Fischer vor Tahiti eso i irne Kanus staa und durs Meer faare. Z Asie gits Ei-Maa-Bambusflöß, wo ständlige mit Paddel oder mit Stachel fürschi gstosse wärded. Drittens händ im 20. Jahrhundert Surflehrer z Hawaii Stächpaddel prucht, zum schnäller mit irne Wällebrätter vom Ufer zu de Riff z cho. Z Europa isch Staapaddle öppe sit 2010 e eigeti Wassersportart und Freizitbeschäftigung. Andreas Lesti: „Stand-up-Paddling“: Die stehen da drauf. In: FAZ.NET. 28. August 2011, archiviert vom Original; abgruefen am 6. August 2020. Robby Naish Interview. In: StandUpMagazin.com, 3. Juni 2011.
Es Staabrätt isch es Brätt, won uf em Wasser schwümmt. De Staabrättfaarer staat ufrächt uf em Staabrätt. Zum fürschhi cho, tuet er mit eme Stächpaddel paddle. Dem säit mer Staapaddle. Das isch e Wassersportart, won im angelsächische Ruum öppe im Jaar 2000 und z Kontinentaleuropa öppe ab 2010 ufcho isch. Staabrätter sind us Holz oder us Plastig. Es git au ufblasbaari Staabrätter. Die sind sehr beliebt, wil mer si guet transportiere cha. Es Staabrätt isch öppe 1,8m bis 4m lang. Je lenger s Brätt isch, desto schnäller cha mer demit faare.
Vorlage:Infobox Ortsteil einer Gemeinde in Frankreich/Wartung/abweichendes Wappen in Wikidata La Faute-sur-Mer [la fot syʁ mɛʁ](info) (ìm lokààla Poitevin-Dialäkt La Fàute [la fˈaʊt]) ìsch a ehamooliga frànzeescha Gmainda mìt 693 Iiwoohner (Schtànd: 1. Januar 2020) ìm Département Vendée ìn dr Regioon Pays de la Loire. Sa hàt zem Arrondissement Les Sables-d’Olonne un zem Kàntoon Mareuil-sur-Lay-Dissais gheert. Àm 1. Janner 2022 ìsch La Faute-sur-Mer zamma mìt L’Aiguillon-sur-Mer füsionart worra, fìr d’ näija Gmainda L’Aiguillon-la-Presqu’île bìlda. Zitterhar besìtza d’ friahjera Gmainda dr Schtàtüs vun delegiarta Gmainda. La Faute-sur-Mer lììgt uff’ma schmààla Kìschtaschtraifa-n-àm süüdliga Rànd vum Département Vendée — ’s ìsch àlso a Hàlbìnsla àn dr Kìschta vum Àtlàntik. S’ Dorf lììgt äbba 38 Kilomääter süüdäschtlig vu La Roche-sur-Yon un 23 Kilomääter nordwäschtlig vu La Rochelle. S’ Gebiat gheert zem Regionààla Nàtüürpàrk Marais Poitevin. Umgaa wìrd La Faute-sur-Mer vu da Nochbergmainda un vu dr Commune déléguée: Ìm Wäschta vum Dorf ìsch a 8 km lànger Sàndschtrànd, mìt’m FKK-Beraich Pointe d’Arçay gànz ìm Süüda. Ìm Oschta granzt La Faute-sur-Mer àn dr Fluss Lay, wo dr Ort vum klaina Hààfa vu L’Aiguillon-sur-Mer trännt. Zwai Brìcka verbìnda d’ baida Derfer vun L’Aiguillon-la-Presqu’île – aina Brucka ìsch fìr d’ Füassganger, d’ àndra fìr d’ Wààga. D’ Ortschàft känna
Ä Gyrotron isch a Hochleischtungsmikrowelleerzeuger. Mit über 1.5 MW an Ussgangsleischdung, bii über 100 GHz zällts Gyrotron zu d derzit leischtungsfähigschte Mikrowellequälle wo's git. Da s'Gyrotron zu d Chlass vu d sognännte Fast-Wave-Electron-Devices g'hört, chenne so hochi Leischtunge erziehlt wärre. D' Vorteil gegenüber andere Quälle isch, dass di geometrische Abmässunge deutlich größer si chenne als d Wällelängi. Es sin also ditlich höcheri Ussgangsfrequenze als zum Bispiel bim Klystron meglich. Haupt Anwendungszweck isch bi d Elektrone-Zylkotron-Resonanz-Heizig für Kernfusionsplasme. Es git aber au Anwenduge in d Diganoschdig bi DNP Spektre oder in de Matrialprozesstechnik. S Gyrotron basiert uff m Prinzip vu d sognannte Elektronen-Zyklotron-Maser-Instabilität. Do debii wäre freii Elektrone vu nr Elektronekanone erzeugt un uff licht relativistischi G'schwindigkeite b'schleunigt. In d sogännte Kavität wechselwirke di dann mit transversal elektrische TE Mode. D Elektrone wäre Phasegebunched un gän ä Teil vu ihrer B'wegungsenergi ans elektromagnetische Feld ab. Mittels äre Gegespannung wird d verblibendi B'wegungsenergi vu d Elektrone im Kollektor zruck gwunne. So cha ma Wirkungsgrad vu über 50 % errecihe. M. Thumm, ‘State-of-the-Art of High-Power Gyro-Devices. Update of Experimental Results 2021’. V. A. Flyagin, A. V. Gaponov, I. Petelin, and V. K. Yulpatov, ‘The Gyrotron’, IEEE Trans. Microwave Theory Techn., vol. 25, no.
Ä Kernfusionsreaktor isch ä Reaktor zur Energiierzeugig bi dem kontrolliert zwo Atom in ä re thermonukleare Rekation vuschmelze solle. Am vielversprechenschde isch derzit d Reaktion vu d zwo Wasserstoffisotope Deuterium und Tritium. Di wäre im Reaktor zu Helium verschmolze. Da Helium ä niedrigiere Bindungsenergii het als die beide einzelne Isotop wird bi jedere Reaktion 14 MeV Energii frei. Derzit gits zwo pysikalischi A'sätz so ne Reaktor z'baue. Uff d eine Site cha ma bi d sognännte Trägheitsfusion mit Laser uf g'froreni Wasserstofftröpfle ballere und so viel Energie in churzer Zit erzeuge. Uff d andere Site cha ma Wasserstoffplasma im a starke Magnetfeld vu 2 - 10 T halte und im Kreis schicke. Des Wasserstoffplasma cha ma dann mit nem ussere Trafo heize. Zudem cha ma no mit Mikrowelleheizung mittels Gyrotrons und mit d Injektion vu neutrale Teilchen s Plasma so heiß wäre lo, bis d Wasserstoffkern afange z verschmelze. Do dezo brucht ma Themperature vu 100 bis 150 Millionen Kelvin. Des Magnetfusionsprinzip isch s vielverschprechendere, wenns wirklich um d Uffbau vu nem zivile Reaktor goht. Mit d Entwicklung vu Kernfusionsreaktore hofft ma uff d Erschließung vu nere praktisch unerschöpfliche Energiiquelle ohni Gfahr bi Störfäll. Zu d Magnetfusion gits in Europa
Don odder Ton bezeichnèt i dè Musig èn Klang (sowiè dèm sin Höryydrugg un Voarbeitig im menschlichè Hörzentrum), wo vo Musiginschtrumänt, vo dè menschlichè Stimm odder anderwitig mit ènèm elastischè Körpers erzügt wörd. Ènèm Don cha mò mee odder wènniger è exakti Donhöchi zuèordnè. Wôrènd diè phǜsikalischè Eigèschaftè rächt eidütig als Kombination vo Sinusdöön un Grüschdeili bzw. harmonischè/linearè Obberdöön analǜsyrt un bschribbè wörrè chönnèd, isch s subjektyve Donempfindè vo psǜchoakustischè Umschtänd, kulturèllè Traditionè un ästhetischer Erwartungè abhängig. I dè Musigpraxis un Musigtheory sin Döön Elemänt von èm Donsischteem bzw. von èrè Donschtruktur, wo mathematisch beschribbè wörrè cha. Uffènand folgèndi Döön stôn in èrè Intervallbezièig zuènand un wörred durch Donsǜmbol un/odder Notè beschribbè. Dè Begriff „Ton“ stammt vo Tonus ab, dè ladynisyrtè Form vum altgrychischè τόνος, tonos, „Spannig“ zum Verb τείνειν teinein „spannè, aa-, uusschpannè“. D Bedütig vum Wort variyrt je nõch Kontext. D Komplexidät vo dè Beschriibig, dè Analǜsè un èm Hörè vo dè Döön isch huufèwyys dokumentyrt. Näbbè m grundsätzlichè Höryydrugg un objektyvè Aschpèkt wiè Donhöchi, Klang, eschtymyrti Donhöchi, Obberdöön, Klangschpèktrè wörrèd Aschpèkt vum subjektyvè Hörempfindè z. B. unter Hörtypologie, auditives Hörè, Musigpsǜchology, Donhöchèempfindig un Psǜchoakuschtik erlüterèt. Diè atonali Musig isch nit donlos, grüschlos, lutlos, klanglos odder gar it
Unter Stimmig voschtòt mò i dè Musig d Feschtlegig vo dè Donhöchi (Frequänz) vo Schallquällè, bsunders vo Musiginschtrumänt. I dè Braxis langèt dõdèzuè meischtens (öppè bi mengè Blõsinschtrumänt) d Feschtlegig vo dè absolutè Tonhöchi durch Abglych mit èrè vorgäènè Frequänz (z. B. èm Kammerdon a1 = 440 Hz). Vor allem bi Sitè- un Taschtèinschtrumänt müèn ußerdèmm d Frequänzvohältniss vo dè Sitè odder dè einzelnè Döön unterènand ygschtellt wörrè. Diè meischtè Striichinschtrumänt, öppè d Giigè, chönnèd innerhalb von èm wittè Berych grundsätzlich jeddi belièbigi Tonhöchi broduzyrè, bsunders z. B. bim Intervall subber spillè. (È subberi Stimmig beruèt uff èm Donmatriaal vo dè Obberdonreiè). Dègegè wörrèd bi Taschtèinschtrumänt zwölf Halbdöön pro Oktavè im Allgemeinè fescht ygschtimmt. È subberi Stimmig in allnè Donartè mit nu zwölf Donschtufè git s nit; sèllèwäg müèn Kompromiss ygangè wörrè (luèg Temperyrti Stimmig, Wooltemperyrti Stimmig, Subberi Stimmig bi Taschteinschtrumänt). Èn Huufè Blõsinschtrumänt chönnèd nit alli bruuchbarè Donschtufè (übblicherwyys zwölf) innerhalb vo dè Oktavè glychmäßig lycht un subber broduzyrè, sondern hèn bevorzugti diatonischi Donleitèrè. Au sèll wörd meischtens eifach als d „Stimmig“ vum Inschtrumènt bezeichnèt, bi Blèchblõsinschtrumènt mèngmòl au gnauer als Grundschtimmig. Unabhängig dèvu isch dè obbè gnènnte Abglych vo dè absolutè Donhöchi uff èn Stimmdon, z. B. dè
D’ Taylor Wane (* 27. Àuigscht 1968 z’ Gateshead, Anglànd àls Joanne DuTremble) ìsch a britischa Pornodàrschtällera, Filmamàchera un Modäll. D’ Taylor Wane ìsch ìn’ra Àrwaiterfàmìlia z’ Gateshead ìm Nordoschta vum Anglànd uff d’ Walt kumma. Ìm Àlter vu 18 hàt d’ Wane a Kàlandarmaidla-Wättbewarb gwunna — doo hàt sìe ìhra Müatter ààgmäldet. D’ Taylor hàt aigentlig Lehrera wälla wara, àwwer noh-n-em Siig ìm Wättbewarb hàt sa bschlossa, Modäll z’ wara. Sa hàt z’äärscht àn Uffnààhma fìr Warwaschpott tailgnumma. Schpeeter hàt sa a Vertrààg bii era Modällàgantüür unterschrììwa un ìsch uff London gànga ge laawa. Gliich àm Ààfàng vun ìhrer Modällkàrriar hàt sa àn Topless-Uffnààhma mìtgmàcht. Kurz d’rnooh hàt sa uff Los Angeles umgwàndelt un hàt a gànz Joohr üssschliasslig fìr Mannermàgàziina gschàfft, wia zem Biischpììl Penthouse. Ìm Jüüni 1994 ìsch sa Pet of the Month worra. Ìm Àlter vu 21 hàt d’ Wane ìhra Pornokàrriar ààgfànga. Ànna 1992 hàt sa ìhr äärschter Film Taylor Wayne's World regiart, dr äärschta vun ìnsgsàmt 30 Filma. Ànna 2005 ìsch d’ Wane ìn d’ AVN Hall of Fame uffgnumma worra, wia àui ìn d’ XRCO Hall of Fame ànna 2014. 1991: X Factor: The Next Generation 1992: Hooter Heaven 1992: Club Josephine 1992:
D Hulda Autenrieth-Gander (* 13. Augschte 1913 z Baasel; † 24. Juuni 2006 z Rüeschlike; haimetberäächftigt z Züri) isch e Schwyzer Fraueräächtspionieri un 20 Joor lang Bresidänti vu dr Zürcher Frauezäntraal gsii. Si het um die Zyt di bolitisch Glyychberäächtigung vu dr Fraue im Kantoon Züri breegt. D Autenrieth-Gander het si fir e Schangseglyychhait im Bildigswääse un fir d ZGB-Rewisioon yygsetzt. Derzue het si aktiiv mitgmacht an Abstimmigskampanje fir s Frauestimmräächt un isch Mitgliid vum Konsumäntenefoorum gsii. Si isch as eerschti Frau in Chilcheroot vum Kantoon Züri gweelt woore. D Hulda Gander isch e Doochter vum Adolf Gander gsii un het ase chlai uf Tavaas gläbt. As eerscht Maidli isch si uf s Buebegimnaasoium z Schiers gange. Si het z Bärn un z Züri Jura studiert un s Stuudium anne 1937 mit ere Promozioon zum Teema «Das System der wohnörtlichen Armenpflege in der Schweiz» abgschlosse. Si het s Aawaltsbadänt erwoorbe un as Auditoori am Beziirksgriicht Horge gschafft. Si isch ghyroote gsii mit em Fritz Edward Autenrieth, eme Aawalt, un het drei Chinder ghaa. Vu 1944 bis 1953 isch si Voorstandsmitgliid un Aktuaari un druf vu 1954 bis 1974 Bresidänti vu dr Zürcher Frauezäntraal gsii, in dr eerschte Joor as Co-Bresidänti
D Silvana Lattmann (* 8. Novämber 1918 z Neapel as Silvana Abruzzese; † 19. Juli 2023 z Rüeschlike) isch e italienisch-schwyzerischi Schriftstelleri gsii, wu uf Italienisch gschriibe het. D Silvana Abruzzese isch anne 1918 as Doochter vum neapolitanische Räächtsaawalt Alfonso Abruzzese un dr Alba Scanferla z Neapel uf d Wält chuu. Noch em frieje Dood vum Vater het d Familie z Sanremo, z Rom, z Mailand un z Genua gläbt. D Silvana Abruzzese het z Rom un z Genua Biology studiert un 1942 mit eme Doktoraat abgschlosse. Im nämlige Johr het si dr Schiffsingenieur un Marineleutnant Michele Sgarlata ghyroote, wu 1942 im Chrieg gfalle isch. Mit ihm het si dr Suhn Massimo (* 1943) ghaa. Noch em Chrieg het d Silvana Abruzzese as Assischtänti un Foorscheri am Zooloogische Inschtitut vu dr Uniwersdeet Mailand un an dr Meeresbioloogische Stazioon z Neapel gschafft. Anne 1954 het si dr Charles Lattmann ghyrootre un isch uf Sanggale zooge. Ab dr 1970er Johr het si as Schriftstelleri gschafft. Si het in ire italienische Muetersprooch gschriibe. D Silvana Lattmann het vu 1993 bis 2018 z Züri gläbt. Syterhäär het si in ere Altersresidänz z Rüeschlike gwont, wu si Juli 2023 im Alter vu 104 Johr gstoorben
D Ursula Cantieni (* 5. Dezämber 1947 z Züri; † 15. Augschte 2023 z Baade-Baade) isch e schwyzerisch-dytschi Schauspiileri gsii. Mer het si ab 1994 gchännt dur iri Roll ass Johanna Faller in dr Fäärnsehseerie Die Fallers – Die SWR Schwarzwaldserie. D Cantieni isch e Doochter vum Schauspiiler un Diichter Erwin Cantieni un dr Sängeri Verena Landolt gsii. Si isch aafangs im Bündnerland ufgwagse un isch derno z Stuegert uf d Schuel gange, wu si s Abitur gmacht het. No dr Schuel het si Schauspiilunteriicht gnuu un vu 1967 bis 1970 Sprächerzieig un Schauspiil an dr Hoochschuel fir Musik un Daarstellendi Chunscht z Stuegert studiert. Si het as Reschyassischtänti gschafft un het vu 1970 bis 1974 Lehrufdreeg fir Sprächerzieig an dr Musikhoochschuel Stuegert, am Stadttheater Pforze un am Lehrerseminar Khuur ghaa. Vu 1974 bis 1978 het si ne Brofässuur fir Sprächuusbildig an dr Folkwangschuel z Essen ghaa. Ab 1978 het d Cantieni as Schauspiileri gschafft. Vu 1978 bis 1982 isch si Mitgliid vum Ensemble vu dr Wiirttebäärgische Landesbihn z Esslenga gsii. Dert het si unter anderem s Suzanne in Der tolle Tag oder Figaros Hochzeit vum Beaumarchais (Reschy: Markwart Müller-Ellmau) gspiilt, d Marie in Woyzeck vum Georg Büchner (Reschy: Rolf
Di Staatli Hoochschuel fir Musik un Daarstellendi Chunscht Stuegert isch e staatligi Musikhoochschuel un Schauspiilschuel mit Sitz z Stuegert. Si zellt mit dr Grindig 1857 zue dr eltschte Musikhoochschuele z Dytschland. D Inschtituzioon isch 1857 as „Stuegerter Musikschuel“ (dt. „Stuttgarter Musikschule“) vum Sigmund Lebert, em Immanuel Faißt, em Wilhelm Speidel un em Ludwig Stark grindet, aber scho 1865 in „Konservatorium für Musik“ umgnännt woorre. Ab 1869 het si „Königliches Konservatorium für Musik“ un ab 1921 – no dr Yyfierig vu dr Republik – „Württembergische Hochschule für Musik“ ghaiße. Im 19. Jorhundert het si z Stuegert e aigeni Pianischteschuel bildet uf dr Grundlaag vun eme sällemool vyyl bruuchte Lehrbuech vu Stuegerter Konservatooriumslehrer (Lebert/Stark: Große praktisch-theoretische Klavierschule). In dr erschte Jorzeht vum 20. Jorhundert simn zwee naamhafti Pianischte Diräkter vu däre Inschtituzioom gsii, nämli dr Max Pauer (1907–1924) un dr Wilhelm Kempff (1924–1929). 1938, unter em Diräkteraat vum Gyyger Carl Wendling (1929–1940) isch d Hoochschuel verstaatligt un doodwerit au finanziäll uf e duurhaft sicheri Basis gstellt woore. In dr Zyt vum Zweete Wältchrieg isch s Gebei vu dr „Staatlige Hoochschuel fir Musik“ schwäär gschlisse woore un dr Schuelbdriib isch ai Johr lang uf Drossenga uusglaageret woore, wu d Schuel mit dr Unterstitzig
Baconnes [bakɔn](info) ìsch a frànzeescha Gmainda mìt 275 Iiwoohner (Schtànd: 1. Januar 2020) ìm Département Marne ìn dr Region Grand Est — bis 2016 ìn dr Regioon Champagne-Ardenne. D’ Gmainda gheert zem Arrondissement Châlons-en-Champagne un zem Kàntoon Mourmelon-Vesle et Monts de Champagne. D’ Iiwoohner nänna m’r Baconnais. Baconnes lììgt äbba 29 Kilomääter oscht-südäschtlig vum Schtàdtzäntrum vu Reims. Umgaa wìrd Baconnes vu da Nochbergmainda Prosnes ìm Norda, Aubérive ìm Nordoschta, Saint-Hilaire-le-Grand ìm Oschta, Mourmelon-le-Grand ìm Süüda, Mourmelon-le-Petit ìm Südwäschta so wia Sept-Saulx ìm Wäschta. d’ romàànischa Kìrìch Saint-Memmie, wo zitter 1920 àls Monument historique klàssifiziart ìsch ìm Dorf sìnn zàhlriicha Blüama z’ sah. Ànna 2021 hàt Baconnes nochamol 4 „Blüama“ biim nàzionààla Wättbewarb vu da gebliamta Schtädt un Derfer bikumma. Lischta vu da Gmainda ìm Département Marne Commons: Baconnes – Sammlig vo Multimediadateie Eglise. In: Base Mérimée. Kültüürminìschterium vum Frànkrììch, 29. März 1993, abgruefen am 18. August 2023 (französisch). Venez à Baconnes, village qui mise beaucoup sur le fleurissement. In: L’Union. 2. August 2020, abgruefen am 18. August 2023 (französisch). Le village de Baconnes conserve ses quatre fleurs. In: L’Union. 27. Dezember 2021, abgruefen am 17. August 2023 (französisch).
D Catherine Repond (au La Catillon gnännt) (* 18. Augschte 1663 z Villarvolard; † 15. Septämber 1731 z Frybùùrg) isch aini vu dr letschte Fraue gsii, wu in dr Schwyz as Häx aagschuldigt un hiigriichtet wooren isch. D Catherine Repond, gnännt La Catillon, isch e Doochter vum Sulpice-Noë un dr Catherine (dr Nooname waißt mer nit) gsii un het mit ire boode Schweschtere im Doorf Villarvolard gwoont. Si het vum Bättle gläbt un het ab un zue Wulle us em proteschtantische Bärn gspunne, was mer in dr kadoolische Regioon missdröuisch aagluegt het. Wu Grücht iber aageebligi Häxerei d Rundi gmacht hän, het dr Vogt Beat-Nicolas vu Montenach e Untersuechig aagfange, go d Wooret vu dr Uussaage briefe. Im April 1731 het dr Montenach di 68-jeerig Catillon zum eerschte Mool befrogt. Vor allem het er noch eme Uursprung vun ere Verletzig am linke Fueß gfrogt, wun ere d Zääche gfäält hän. Si het gsait, ass ere zwee Manne un e Frau die abghaue heebe, wu si in ere Schyyre z Gibloux ibernaachtet ghaa het. Die Uussaag het dr Vogt an ebis gmaant, wu e Zytlang voorhäär gsii isch: Uf dr Jagd het er e Fugs aagschosse ghaa un s Dier am
Dr Georg Jakob Schneider (* 18. Juni 1809 z Aistett; † 18. Dezämber 1883 z Badewyyler) isch e dytsche Architäkt gsii. Dr Schneider isch e Suhn vum Johann Georg Schneider (1767–1852), eme Zimmermann, un däm syre Frau Ursula geb. Brandenberger (1771–1833) gsii. No dr Volksschuel het er au Zimmermann glehrt z Ämmedinge. Noch em Militeerdienst vu 1830 bis 1833 isch er uf s privat gfiert „architäktoonisch Zaicheninschtitut“ vum Christoph Arnold z Fryburg gange. Ab 1833 het er an dr Polytächnische Schuel Chaarlsrue bim Friedrich Eisenlohr Architäktuur studiert. Dää het em noch em Abschluss vum Stuudium d Böulaitig zum Neiböu vum Schloss Orteberg iberdrait. Derno het dr Schneider as Gwäärbhauptschuellehrer z Fryburg gschafft un het in däre Zyt e Hufe Blään vor allem fir Sinagooge un rebresäntatiivi Böute entwoorfe. Dr Schneider, wu vyyl Blään fir Sinagooge in dr Ortenau entwoorfe het, het vyylmool neigootischi Foorme bruucht, zem Byschple bim Colombischlessli z Fryburg (1859–61), wu in änglisch-neigootischem Stiil ghalten isch. Au d Blään fir dr Böu vu dr Sinagoog z Kippene (1850/51) stamme vum Schneider. 1843 het er e Uusböu vu dr Sinagoog z Schmieheim blaant, 1853 e Umböu vu dr Sinagoog z Ruescht. Au d Sinagoog z Mille (1851/52) isch vum