rlitschk/wikidir huggingface dataset:
D Queer Movie Database (QMDb) isch ä Datebank gsi, wu schwuli un lesbischi Film un Fernsehserie erfasst het. S sin au d Regisseur, d Darsteller un d Inhalt onzeigt wore. D Nutzung isch, im Gegesatz zue de IMDb, grundsätzlich koschtelos gsi, wil d Syte vun 'ra engagierte Grupp us Gemeinnützigkeit rus betribe wore isch. In de Datenbank sin 6 Monat nochm Start schun alli neijre Film gsi. S Zil ischs, alli Film ufznehme, wu de Zilgrupp entspreche. Itragunge un d Ergänzung vun Ogabe, wu fähle, kinne vun jedm User vorgnumme werre. S gibt au ä Funktion zuer Abgab vun Kommentare un Bewertunge zue einzelne Film. Integriert isch ä Suechfunktion, wu de ganz Inhalt ka durchsueche demit. Somit sin als Schlagwort Darsteller, Regisseur, Film-Charakter, Zitat un viles ôndre megli. Um ä Ôngebot fyr Persone z schaffe, wu nit Änglisch voschtihn, isch d QMDb uff ditsch vofygbar. Anne 2013 isch d Sitte nimi verfiegbar gsi im Internet (Stand: 20. Oktober 2013). Websyte vun de QMDb (im Internet-Archiv, Stand 4. Dezember 2008)
D Maja Gehrig (* 1978 z Züri) isch e Schwyzer Animazionsfilmeri. D Maja Gehrig het vu 1999 bis 2000 dr Gstalterisch Vorkurs an dr Hochschuel fir Gstaltig un Chunscht Züri (hite: ZHdK) bsuecht. Derno het si zwai Johr Mediechunscht an dr Fachhochschuel Aarau studiert un het druf e Praktikum bi Eesti Joonisfilm z Tallinn, Eschtland gmacht. Vu 2003 bis 2005 het si ne Bachelor im Studiefach Animazion an dr Hochschuel Lozärn – Design & Chunscht gmacht. Ire Bachelor-Abschlussfilm Une nuit blanche isch an dr Soledurner Filmdääg mit em Noowugsbryys vu dr Suissimage/SSA uuszaichnet wore. Vu 2006 bis 2011 isch si Kurateri im Artspace Rondeel Maastrich ARM in dr Niderlande gsii, wu si Inschtallazione un Performance realisiert het. 2011 het si Produkzionsfirma Gehrig Trick & Sohn mit Sitz z Züri grindet. Iri Animazionsfilm Amourette (2009), Königin Po (2015) un Average Happiness (2019) sin an Hyfe Feschtiwäl im In- un Uusland zaigt un e baarmool uuszaichnet wore. Fir dr letscht het si 2020 dr Schwyzer Filmbryys in dr Kategory Beschte Animazionsfilm iiberchuu. Im Septämber 2020 het si ne Artist Talk an dr Ars Electronica ghalte. Syter anne 2019 isch si zäme mit em Weschtschwyzer Animazionsfilmmacher Elie Chapuis Co-Bresidänti vum Groupement Suisse du
D Anja Kofmel (* 1982 z Lugano) isch e Schwyzer Animazionsfilmmacheri un Reschiseerii. D Anja Kofmel het vu 2005 bis 2009 Animazion an dr Hochschuel Lozärn – Design & Chunscht studiert. Ire Bachelorfilm Chrigi isch an Feschtiwäl wie em International Documentary Film Festival Amsterdam, em Trickfilmfeschtiwäl Stuagert un dr Churzfilmdääg Winterthur zaigt wore; am letschte isch er mit em Bryys fir dr bescht Schuelfilm uuszaichnet wore. Si het bi verschiidene Projäkt as Animatori mitgmacht, dodrunter Das Erste und das Letzte unter dr Reschy vum Kaspar Kasics. Anne 2018 isch ire animiert Dokumäntarfilm Chris the Swiss urufgfiert wore. Fir d Realisazion vum Film het si unter anderem zwai Johr z Kroazie un z Dytschland gläbt un e Team us Animatore un Animatorne glaitet, wu bi dr Umsetzig vum Film mitgschafft hän. Dr Film het am Filmfeschtiwäl vu Cannes in dr Sekzion Semaine de la Critique Premiere gfyyrt, un isch zue Hyfe anderi Feschtiwäl yyglade wore. Är isch unter anderem mit em Zürcher Filmbryys uuszaichnet wore, un mit drei Schwyzer Filmbryys (Beschte Dokumäntarfilm, Beschti Montasch, Beschti Filmmusik). Syter anne 2022 isch d Kofmel Mitgliid im Stiftigsroot vu dr Zürcher Filmstiftig. As Reschiseeri: 2003: Strichcode 2004: Je Suisse 2005: Selling Shoes, BoxerBox 2009:
D Güzin Kar (* 28. Februar 1971 z İskenderun, Dirkei) isch e Schwyzer Filmreschiseeri, Draibuechautori un Kolumnischti. D Güzin Kar isch in dr Dirkei uf d Wält chuu un im Alter vu fimf Johr mit ire Eltere in d Schwyz zoge. Dert het d Familie im Aargauer Stedtli Laufeburg gwohnt. Noch em Studium vu dr Germanischtik un Filmwisseschaft het d Güzin Kar vu 1994 bis 1999 an dr Filmakademy Bade-Wirttebärg studiert. Syterhär schafft si in dr Schwyz un z Dytschland as Draibuechautori un Reschiseeri. Iri filmische Wäärch hän vewrschideni nazionali un internazionali Uuszaichnige in dr Kategorie Reschy un Draibuech gwunne, unter anderem dr European Script Award fir d Färnsehserie „Seitentriebe“, wu unter em Name „Monogamish“ z Latynamerika, dr USA un z Kanada glofen isch. 2006 isch ire erscht Buech „Ich dich auch“ uusechuu, wu d Schwyzer Bestsellerlischt aagfiert het. 2008 isch ire zwait Buech „Leben in Hormonie“ uusechuu. Anne 2020 het d Kar dr Churzfilm Deine Strasse gmacht, wu si s Draibuech gschribe he tun d Reschy gfriert het un d Sibylle Berg as Verzelleri mitgchscafft het. S Wärch isch dr Saime Genç (1988–1993) gwidmet, em jingschte Opfer vum Brandaaschlag in dr dytsche Stadt Solingen. Deine Strasse isch unter anderem
S’ Arrondissement Saint-Dizier ìsch a Verwàltungsbezirk ìm frànzeescha Département Haute-Marne ìn dr Regioon Grand Est. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Unterpräfektur) ìsch Saint-Dizier. Ìm Arrondissement sìnn àcht Kàntoona un 111 Gmainda. Kàntoon Bologne (mìt 5 vu 38 Gmainda) Kàntoon Eurville-Bienville Kàntoon Joinville Kàntoon Poissons (mìt 18 vu 66 Gmainda) Kàntoon Saint-Dizier-1 Kàntoon Saint-Dizier-2 Kàntoon Saint-Dizier-3 Kàntoon Wassy D’ Gmainda vum Arrondissement Saint-Dizier sìnn: bis 2016: Droyes, Longeville-sur-la-Laines, Louze, Montier-en-Der, Puellemontier, Robert-Magny Commons: Arrondissement Saint-Dizier – Sammlig vo Multimediadateie Arrondissement Saint-Dizier biim INSEE (frànzeesch)
Joinville [ʒwɛ̃vil](info) ìsch a frànzeescha Gmainda mìt 3.001 Iiwoohner (Schtànd 1. Januar 2020) ìn dr Regioon Grand Est. D’ Iiwoohner nännt maa Jonvilloises [ʒwɛ̃vilwaz](info) (fìr d’ Fràuija) un Jonvillois [ʒwɛ̃vilwa](info) (fìr d’ Manner). Joinville ìsch d’ viartgreeschta Schtàdt ìm Département Haute-Marne. Sa lììgt àm Fluss Marne, wo dur d’ Schtàdt fliasst. Flussàbwarts vu dr Schtàdt wìrd d’ Marne dur dr greeschta Schtàuisee vu Frànkrììch, dr See vu Der-Chantecoq, reguliart. Der Fluss gìtt àui Wàsser ìm Kànààl zwìscha Champagne un Burgund. Dur daa Kànààl kààt maa mìt’m Schìff zwìschem Ràuim Pàriis un em Mìttelmeer fààhra. D’ Gmainda Joinville ìsch ànna 2014 àls „Village étape“ (Raisadorf) üsszaichent worra. Ànna 2022 ìsch sa àls „Liablìngs-Raisadorf“ vu Frànkrììch üsszaichent worra. Üsserdam ìsch sa ànna 2015 un àls „Petite cité de caractère“ (Klaina Schtàdt mìt Chàràkteer) üsszaichent worra. Z’ Joinville gìtt’s zààhlriicha Schtroossa un Gebäijer mìt’ra riicha Gschìcht: d’ ehamooliga Schtàdtb’fäschtigunga-n-üss’m 16. un 17. Joohrhundert d’ Quais àm Ufer vu dr Marne d’ Kìrìch Notre-Dame üss’m 12. un 13. Joohrhundert, wo àls Histoorisch Dankmol vu regionààler Bediitung iig’schtuft ìsch. s’ Schloss „Grand Jardin“ üss’m 16. Joohrhundert mìt’ma groossa wunderbààra Gàrta ìm Schtiil vu dr Renaissance Quai àm Ufer vu dr Marne dr Oschtflììgel vum Schloss
D Jessica Früh (* 28. Oktoober 1956 z Züri) isch e Schwyzer Schauspiileri. D Jessica Früh isch e Doochter vum Reschiseeri Kurt Früh un dr Schauspiileri Eva Früh Langraf, iir elter Schweschter isch d Schauspiileri Katja Früh. D Jessica Früh het zeerscht vu 1971 bis 1974 e Danz- un Gsangsuusbildig z Bärn bim Alain Bernard gmacht, derno het si vu 1974 bis 1978 e Schauspiilstuudium an dr Otto-Falckenberg-Schuel z Minche gmacht. Druf het si vu 1978 bis 2002 an dytschsproochige Biine gspiilt un in verschiidene Film un Fäärnseeprodukzioone mitgwiirkt. Bis 1979 het si ne Engaschmänt an dr Minchner Chammerspiil ghaa, wu si unter anderem 1976 d Elsie Wöllmer in Sonntagskinder vu dr Gerlinde Reinshagen (Reschy: Hellmuth Matiasek), 1977 d Clementine in Fegefeuer in Ingolstadt vu dr Marieluise Fleißer (Reschy: Harald Clemen) un d Margarete in Loch im Kopf vum Wolfgang Deichsel (Reschy: Hellmuth Matiasek), 1978 d Sophie in s Schillers Kabale und Liebe (Reschy: Ernst Wendt) gspiilt het. In däre Zyt het si dernääbe au Stuckverdreeg am Stadttheater Bärn (1974 d Davis in Die See vum Edward Bond, Reschy Frederik Ribell) un am Studio am Montag z Bärn ghaa. Vu 1979 bis 1984 het si ne Engaschmänt am Schauspiilhuus Bochum
S’ Département des Côtes d’Armor [kot d‿aʁmɔʁ](info) (uff Bretoonisch Aodoù-an-Arvor [ˈoːdu ãˈnarvor]) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 22. ’S lììgt ìm Nordwäschta vum Lànd ìn dr Regioon Bretagne. ’S ìsch noh dr kältischa Bezaichnung Armor („Lànd àm Meer“) gnännt. Bis 1990 hàt s’ Département Côtes-du-Nord [kot dy nɔʁ](info) ghaissa (uff Bretoonisch Aodoù-an-Hanternoz). D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Côtes-d’Armor sìnn: S’ Département Côtes-d’Armor ìsch ìn 4 Arrondissements, 27 Kàntoona un 348 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Côtes-d’Armor Lischta vu da Kàntoona ìm Département Côtes-d’Armor Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Côtes-d’Armor Côtes-d’Armor. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 15. Januar 2024]). Côtes-d’Armor (jusqu’en 1990 Côtes-du-Nord). In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 15. Januar 2024]). Régis de Saint-Jouan: Dictionnaire des communes. Département des Côtes-d'Armor. 1990 (französisch). Commons: Département Côtes-d'Armor – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Côtes-d’Armor biim INSEE (frànzeesch) Websitta vum Département Côtes-d’Armor (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Côtes-d’Armor (frànzeesch) Côtes-d’Armor. Christian Coail élu président du conseil départemental. In: Ouest-France. 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 15. Januar 2024; abgruefen am 15. Januar 2024 (französisch). Martial Ménard: Dictionnaire français-breton. Éditions Palantines, 2012, ISBN 978-2-35678-069-0, S. 1441a (französisch). Décret no 90-201 du 27 février
S’ Département des Pyrénées-Orientales [piʀene(z)ɔʀjɑ̃tal](info) (uff Kàtàlàànisch Pirineus Orientals; uff Okzitàànisch Pirenèus Orientals [piɾiˈnɛwz‿uɾjenˈtals]; dàs bediitet Ääschtliga Pyrenea) ìsch s’ frànzeesch Département mìt’m Ordnungsnümroo 66. ’S lììgt ìm Süüda vum Lànd ìn dr Regioon Okzitàània àn dr schpàànischa Granz. ’S ìsch noh siinera Lààg àm Oschtrànd vu da Pyrenea gnännt. S’ Département wìrd àui àls Nordkàtàloonia bezaichent. D’ bekànnteschta Schtädt ìm Département Pyrénées-Orientales sìnn: Céret — 7753 Iiw. Perpignan — 118.032 Iiw. Prades — 6081 Iiw. D’ Iiwoohnerzààhla sìnn vum 1. Januar 2020. S’ Département Pyrénées-Orientales ìsch ìn 3 Arrondissements, 17 Kàntoona un 226 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Pyrénées-Orientales Lischta vu da Kàntoona ìm Département Pyrénées-Orientales Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Pyrénées-Orientales Pyrénées-Orientales. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (französisch, brockhaus.de [abgerufen am 16. Januar 2024]). Pyrénées-Orientales. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 16. Januar 2024]). Commons: Département Pyrénées-Orientales – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Pyrénées-Orientales biim INSEE (frànzeesch) Genrààlroot vum Département Pyrénées-Orientales (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Pyrénées-Orientales (frànzeesch) Yann Gonon: La présidente du Conseil départemental des Pyrénées-Orientales mise en examen pour favoristime et corruption passive. France 3 Occitanie, 6. Juni 2023, archiviert vom Original am 7. Juni 2023; abgruefen am 16. Januar 2024 (französisch). Normdate:
S’ Département Cher [ʃɛʁ](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 18. ’S lììgt ìn dr Mìtta vum Lànd ìn dr Regioon Centre-Val de Loire un ìsch noh-n-em Cher gnännt. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Cher sìnn: S’ Département Cher ìsch ìn 3 Arrondissements, 19 Kàntoona un 286 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Cher Lischta vu da Kàntoona ìm Département Cher Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Cher Cher. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 16. Januar 2024]). Cher. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 16. Januar 2024]). Nathalie de Buhren: Dictionnaire illustré des châteaux du Cher. Hrsg.: Xavier Laurent. Service du patrimoine des Archives départementales du Cher, Bourges 2019, ISBN 978-2-86018-028-3 (französisch, 352 S.). Commons: Département Cher – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Cher biim INSEE (frànzeesch) Websitta vum Départementsroot Cher (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Cher (frànzeesch) Michel Benoît: Jacques Fleury, nouveau président du conseil départemental du Cher. France Bleu, 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 16. Januar 2024; abgruefen am 16. Januar 2024 (französisch). 47.0811111111112.4444444444444Koordinate: 47° 5′ N, 2° 27′ O Normdate: GND: 4085235-0 | LCCN: n82073041 | SUDOC/IdRef: 027250857 | VIAF: 137228189
S’ Département Corrèze [kɔʁɛz](info) (uff Okzitàànisch Corresa [kurezo̞]) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 19. ’S lììgt ìn dr Regioon Näi-Àkwitàània ìm Zäntrum vum Lànd un ìsch noh-n-em Fluss Corrèze gnännt. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Corrèze sìnn: S’ Département Corrèze ìsch ìn 3 Arrondissements, 19 Kàntoona un 280 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Corrèze Lischta vu da Kàntoona ìm Département Corrèze Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Corrèze Corrèze. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de). Corrèze. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 16. Januar 2024]). Jean-Michel Valade: 100 ans en Corrèze : chronique au fil du siècle, 1901-2000. Les 3 épis, Brive 2000 (französisch). Jean-Michel Valade: Le Petit Dico de la Corrèze : dictionnaire thématique alphabétique. Écritures, Brive 2004, ISBN 2-913506-69-0 (französisch, 263 S.). Jean-Michel Valade: La Corrèze vue du ciel. L. Souny, Saint-Paul 2006, ISBN 2-84886-072-3 (französisch, 141 S.). Laurent Bourdelas: Du pays et de l’exil : un abécédaire de la littérature du Limousin. Les Ardents Éditeurs, Limoges 2008, ISBN 978-2-917032-09-1 (französisch, 223 S.). Gilbert Beaubatie: Je découvre la Corrèze. Geste Éditions, La Crèche 2016 (französisch). Jean-Michel Valade: Corrèze, l’essentiel (= Les Abécédaires du Limousin). Éditions Mon Limousin, Limoges 2020, ISBN 978-2-490-71012-6
S’ Département Creuse [kʁøz](info) (uff Okzitàànisch Cruesa [kɾyˈezo̞]) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 23. ’S lììgt ìm Zäntrum vum Lànd ìn dr Regioon Näi-Àkwitàània un ìsch noh-n-em Fluss Creuse gnännt. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung vum Département Creuse sìnn: S’ Département Creuse ìsch ìn 2 Arrondissements, 15 Kàntoona un 256 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Creuse Lischta vu da Kàntoona ìm Département Creuse Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Creuse Creuse. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 16. Januar 2024]). Creuse. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 16. Januar 2024]). Ambroise Tardieu: Grand dictionnaire historique, généalogique & biographique de la Haute-Marche (département de la Creuse). L’auteur, Herment 1984 (französisch, Iigschränkti Vorschau uf books.google.de). Gilles Rossignol: La Creuse. Le beau pays. Verso, Ahun 1995, ISBN 2-903870-77-2 (französisch). Commons: Département Creuse – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Creuse biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Creuse (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Creuse (frànzeesch) Marie-Jeanne Delepaul, Benjamin Billot: Valérie Simonet réélue à la tête du conseil départemental de la Creuse ce jeudi. France Bleu Creuse, 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 7. Dezember 2023; abgruefen am 16. Januar 2024 (französisch). Normdate: GND: 4085359-7 | LCCN: n82158276
S’ Département Dordogne [dɔʁdɔɲ](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 24. ’S lììgt ìm Südwäschta vum Lànd ìn dr Regioon Näi-Àkwitàània un ìsch noh-n-em Fluss Dordogne gnännt. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Périgueux. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Dordogne sìnn: S’ Département Dordogne ìsch ìn 4 Arrondissements, 25 Kàntoona un 505 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Dordogne Lischta vu da Kàntoona ìm Département Dordogne Lischta vu da Gmaindaverand ìm Département Dordogne Dordogne. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 16. Januar 2024]). Dordogne. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 16. Januar 2024]). Commons: Département Dordogne – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Dordogne biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Dordogne (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Dordogne (frànzeesch) Flavien Groyer, Charlotte Jousserand: Sans surprise, le socialiste Germinal Peiro est réélu président du conseil départemental de la Dordogne. France Bleu Périgord, 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 12. November 2021; abgruefen am 16. Januar 2024 (französisch). 45.0966666666670.76888888888889Koordinate: 45° 6′ N, 0° 46′ O Normdate: GND: 4462295-8 | LCCN: n50066569 | SUDOC/IdRef: 027260925 | VIAF: 316429777
S’ Département Eure [œʁ](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 27. ’S lììgt ìm Norda vum Lànd ìn dr Regioon Normàndii un ìsch noh-n-em Fluss Eure gnännt. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Évreux. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Eure sìnn: S’ Département Eure ìsch ìn 3 Arrondissements, 23 Kàntoona un 602 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Eure Lischta vu da Kàntoona ìm Département Eure Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Eure Eure. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (französisch, brockhaus.de [abgerufen am 16. Januar 2024]). Eure. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 16. Januar 2024]). Dominique Cliquet: L’Eure. 27. In: Michel Provost, Académie des inscriptions et belles-lettres, Kültüürminìschterium vum Frànkrììch (Hrsg.): Carte archéologique de la Gaule. Fondation Maison des Sciences de l’Homme, Pàriis 1993, ISBN 2-87754-018-9 (französisch). Louis-Étienne Charpillon, Abbé Caresme: Dictionnaire historique de toutes les communes du département de l’Eure : histoire, géographie, statistique. Éditions Delcroix, Les Andelys 1879 (französisch). L’Eure, les 675 communes. Delattre, 2000, OCLC 52820568 (französisch, 296 S.). Les Noms de famille de l’Eure. Archives et Culture, Pàriis 2009, ISBN 978-2-35077-123-6 (französisch, 320 S.). Francis Cormon: Au-dessus de l’Eure. PTC, Rouen 2009, ISBN 978-2-84811-089-9 (französisch, 112 S.). Sylvie Leprince:
De Sky du Mont (* 20. Mai 1947 z Buenos Aires) isch ä ditscher Schauspiler. Siner richtig Nôme isch Marco Claudio Cayetano Neven du Mont. Er isch mitm Verleger Alfred Neven DuMont vowôndt. In eme Interview mit de Welt het er anne 2001 gschildert, wie 'ra zuem Nôme kumme isch: „Min ditsch-russischr Vatr un mini änglisch Muetter sin im Krieg vor de Nazis uf Argentinie gflohe. Ich hab ä schponische Nôme bikumme miesse – des isch untrm Perón Gsetz gsi. Eigentlich heiss i Caetano Bremme Neven Dumont. D Abkyrzung vun Caetano isch Cae. Wu mine Muetter mich als Bindl heim trait, het miner Brueder gfrogt: ‚Who’s that?‘ – ‚It’s Cae.‘ Der het abr nur ‚Sky‘ vostonde. Des isch s gsi.“ Er het sine Schuelzyt z Änglond un in de Schwiiz vobrocht. Sine ärschte Rolle om Theater un bim Fernseh het er anne 1970 glich noch sinre Schauspilusbildung kriegt. Nebe vile Gaschtuftritt in ditsche Fernsehserie wiä zuem Beispil Derrick het de Sky Dumont ä durchgängigi Houptroll (Guido von Trenz) in de 52-teylig WDR-Fernsehserie Losberg vum Michael Arnal un m Xao Seffcheque gschpilt. Sitdem macht er au international Karriere; so het er bispilswis in Eyes Wide Shut vum Stanley Kubrick gschpilt, unter
S’ Département Gard [ɡaʁ](info) ìsch s’ frànzeesch Département mìt’m Ordnungsnümroo 30. ’S lììgt ìm Süüda vum Lànd ìn dr Regioon Okzitàània un ìsch noh-n-em Fluss Gard, ema Naawafluss vu dr Rhône, gnännt. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Nîmes. S’ Département Gard ìsch ìn 3 Arrondissements, 23 Kàntoona un 351 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Gard Lischta vu da Kàntoona ìm Département Gard Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Gard Gard. In: Brockhüüs Enzüklopädii. (brockhaus.de [abgerufen am 16. Januar 2024]). Gard. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 16. Januar 2024]). Thierry Suire: Les protestants dans le Gard face au régime de Vichy. C. Lacour, Pàriis 1999, ISBN 2-84406-285-7 (französisch). Commons: Département Gard – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Gard biim Institut national de la statistique et des études économiques (frànzeesch) Départementsroot vum Département Gard (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Gard (frànzeesch) Hubert Vialatte: Françoise Laurent-Perrigot reconduite à la présidence du département du Gard. In: Les Échos. 29. Juni 2021, archiviert vom Original am 30. Mai 2023; abgruefen am 20. Januar 2024 (französisch). 43.9530555555564.2844444444444Koordinate: 43° 57′ N, 4° 17′ O Normdate: GND: 4086671-3 | LCCN: n50054371 | SUDOC/IdRef: 030327563 | VIAF: 159173798
S’ Département Eure-et-Loir [œʁ‿elwaʁ](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 28. ’S lììgt ìn dr Mìtta vum Lànd ìn dr Regioon Centre-Val de Loire un ìsch noh da Flìss Eure un Loir gnännt. S’ Département hàt a Flächa vu 5.880 km² zeehlt 431.443 Iiwoohner (Schtànd 1. Januar 2020). Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Chartres. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Eure-et-Loir sìnn: S’ Département Eure-et-Loir ìsch ìn 4 Arrondissements, 15 Kàntoona un 365 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Eure-et-Loir Lischta vu da Kàntoona ìm Département Eure-et-Loir Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Eure-et-Loir Eure-et-Loir. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 16. Januar 2024]). Eure-et-Loire. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 16. Januar 2024]). Commons: Département Eure-et-Loir – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Eure-et-Loire biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Eure-et-Loir (frànzeesch) Präfektur des Departments Eure-et-Loir (frànzeesch) Comment Christophe Le Dorven, nouveau président du Conseil départemental d'Eure-et-Loir, est parvenu à détrôner Claude Térouinard. In: L’Écho républicain. 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 25. Mai 2023; abgruefen am 16. Januar 2024 (französisch). 48.4327777777781.4666666666667Koordinate: 48° 26′ N, 1° 28′ O Normdate: GND: 4288640-5 | LCCN: n80159172 | SUDOC/IdRef: 026377799 | VIAF: 143788092
S’ Département Haute-Garonne [otɡaʁɔn](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 31. ’S lììgt ìm Süüda vum Lànd ìn dr Regioon Okzitàània àn dr schpàànischa Granz. ’S ìsch noh-n-em Owerlàuif vum Fluss Garonne gnännt worra. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Präfektüür) ìsch Toulouse. S’ Département Haute-Garonne ìsch ìn 3 Arrondissements, 27 Kàntoona un 586 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Haute-Garonne Lischta vu da Kàntoona ìm Département Haute-Garonne Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Haute-Garonne Haute-Garonne. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de). Haute-Garonne. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 16. Januar 2024]). Hervé Martin, Alain Zambeaux: Haute-Garonne, encyclopédie illustrée. Privat, 2002, ISBN 978-2-7089-5811-1 (französisch). Commons: Département Haute-Garonne – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Haute-Garonne biim INSEE (frànzeesch) Départementsroot vum Département Haute-Garonne (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Haute-Garonne (frànzeesch) Claudia Calmel: Les ambitions de Sébastien Vincini, nouveau président du Conseil départemental de la Haute-Garonne. France Bleu Occitanie, 13. Dezember 2022, archiviert vom Original am 5. Juli 2023; abgruefen am 16. Januar 2024 (französisch). Xavier Lalu: Trois choses à savoir sur Sébastien Vincini, le nouveau président du conseil Départemental de Haute-Garonne. France 3 Occitanie, 14. Dezember 2022, archiviert vom Original am 11. Januar 2023; abgruefen am 16. Januar 2024 (französisch). 43.5086111111111.3566666666667Koordinate: 43°