rlitschk/wikidir huggingface dataset:
De Klement Gottwald (* 23. November 1896 z Dědice bi Vyškov, Mähre; † 14. März 1953 z Prag, Tschechoslowakei) isch en tschechoslowakische kommunistische Politiker und vo 1948 bis 1953 de stalinistisch Diktator vo de Tschechoslowakei ksi. Er isch vo 1929 bis 1948 Vorsitzende vo de Kommunistische Partei vo de Tschechoslowakei (KSČ) und nach m Zweite Wältchrieg zerst Ministerpräsident (1946–1948) und denn nach de kommunistische Machtübernahm Staatspräsident vo de Tschechoslowakei (1948–1953) ksi. Em Gottwald sis stalinistische Regime gilt als d dunkelsti Periode vo de kommunistischen Diktatur in de Tschechoslowakei. Lut historische Schätzige sind zwische 1948 und 1953 öpe 500'000 Mänsche ums Läbe cho. Die meiste sind us politische und religöse Gründ vo de Gheimpolizei StB ermordet worde. Nach sim Tod isch er ibalsamiert worde und im e Mausoleum begrabe worde. 1960 isch er entfernt worde. Hüt isch de Gottwald sehr unbeliebt und isch 2005 in ere Meinigsumfrag vo Česká televize zum unbeliebteste Tschech gwählt worde. Spisy. 15 Bände. Prag 1951–1961 (dütsch: Ausgewählte Reden und Schriften 1925–1952. Dietz-Verlag, Berlin 1974) Commons: Klement Gottwald – Sammlig vo Multimediadateie Renate Zöller: Vor dem Mausoleum rollen die Skater (Artikel i de Prager Zeitung vom 17. September 2003) Normdate: GND: 118696742 | LCCN: n50069984 | SUDOC/IdRef:
Tschechoslowake (tschechisch: Česošlovači) isch e historisch Ethnonym. De Begriff Tschechoslowake chunt us em Tschechoslowakismus und isch bis 1992 d Bezeichnig vo de Bevölkerig vo de Tschechoslowakei ksi. Obwohls d Tschechoslowakei sit 1992 nümme git, isch die Bezeichnig i de Schwiiz oder z Dütschland immer no wit verbereitet. In Tschechie und i de Slowakei spricht me hüt vo Tscheche un vo Slowake. Bartl, J.: Národné dejiny in: Bartl, J.- Kamenický, M. – Valachovič, P.: Dejepis pre 1. ročník gymnázií, 2002 [slowakisch]. Blanár, V.: Slovakische Sprache und Literatur, in: Lexikon des Mittelalters 1977-1999. Čaplovič, D.: Včasnostredoveké osídlenie Československá, 1998 Chropovský, B.: The Slavs, 1989 [englisch].
D Tschechoslowakismus (tschechisch: Čechoslovakismus, slowakisch: Čechoslovakizmus) isch e politischi Ideologie i de Tschechoslowakei gis. Die Idee hät e Liquidation vo allne kulturelle, politische und sprachliche Unterschiid im Land gforderet. So isch zum Bischpil d Ethni vo de Tschechoslowake propagiert worde. De Tschechoslowakismus isch am Aafang vom 20. Johrhundert enstande und isch 1918 zur Staatsdoktrin vo de Erste Tschechoslowakische Republik worde. Ab dän hät mer in intensiv duregsetzt. Durs Münchner Abkomme isch d Ideologii stark zruck gange und isch während em Zweite Wältchrieg fast erlosche. Vo 1945 bis 1960 hät de Staat versuecht, d Ideologii witer durezäze. I de Verfassig vo de Tschechoslowakische Sozialistische Republik isch de Tschechoslowakismus als Staatsdoktrin vom Sozialismus abglöst worde und somit offiziell verschwunde. Als Hauptvertreter vom Tschechoslowakismus gälte de Tomáš Garrigue Masaryk, de Edvard Beneš und de Vavro Šrobár. Mlynárik, Ján: História česko-slovenských vzťahov, in: Dělení Československa. Deset let poté …, hrsg. v. Karel Vodička, Prag 2003, ISBN 8-072-07479-2, S. 11–29, 18 f. Veselý, Zdeněk: Ke koncepcím české státnosti od konce 18. do počátku 20. století, in: Českoslovenství Středoevropanství Evropanství 1918–1998. Úvahy, svědectví a fakta, hrsg. v. Stanislava Kučerová et al., Brno 1998, ISBN 8-085-61526-6, S. 85–95. Kováč, Dušan: Slováci a Česi, Bratislava 1997, ISBN 8-088-88008-4,
D tschechoslowakisch Armee (tschechisch: Československá armáda) isch d Armee vo dr ehemalige Tschechoslowakei ksi. Si hät, wie dr Staat, vo 1918 bis 1993 existiert. Sie hät sich us Luftstritchreft, dr Armee, und de Marine zämmegsetzt. D Tschechoslowakischi Armee isch 1918 entstande. D Armee hät i de Ersti Republik e Sterchi vo 1,350 Mio. Soldate und zusätzlich no 50.000 Reserviste kha (Stand 1935). Sie isch in ca. 80 Infanteriidivisione, 23 Kavalleriibrigade und 12 Panzerbrigade, sowie Artillerii-Einheite us Frankriich und Grossbritannie gliederet ksi. D Einheite sind wäge de guete Wirtschaft sehr guet usbildet und bezahlt ksi. S Oberkommando isch vor allm in Jugoslawie sehr aagseh gsi und hät es Bündnis mit Rumänie und Jugoslawie gschlosse. Di Verteidigungsplän sind dur de tschechoslowakische Wall vorerst gsicheret ksi. De Verteidigungshushalt isch nöd begrenzt ksi und isch will Tschechoslowakie d Waffe selber hergstellt het, nöd belastet ksi und häd en große Spiilruum a andere militärische Sachen erlaubt. Noch vor m Münchner Abkomme hät während de Sudetekrise e Mobilisation stattgfunde, wobi d Armee mit Ziviliste und französische und britische Reserviste ufgröstet worde isch und e Kapazität vo knapp 3 Millione Soldaten erreicht hät. Nach em Münchner Abkomme hät de Hitler en Grossteil vom Wall übercho. D Tschechoslowakischi
Dr Andreasblatz isch e chliine Blatz in dr Stadt Baasel, öbbe sibzig Meter westlig vom Määrtblatz. Uf em Blatz wärde allerhand Määrt wie dr Wildpflanzemäärt abghalte. Scho sit dr zwäite Helfti vom 11. Joorhundert isch uf em Blatz e Kapälle gstande, wo mä aber erst sit 1241 von ere wäiss, ass si St. Andreas ghäisse het. Im 13. Joorhundert isch no e Friidhoof näbe dr Kapälle aagläit worde. E Kiircheblatz het s im Middelalter nid gee, d Hüüser zringsume si nume e Gassebräiti vom Gotteshuus äwägg gsi. D Noochbere häi äigetlig scho lang welle, ass mä d Andreaskapälle wurd abrisse, aber erst 1792 isch s eso wit gsi: d Kapälle isch abbroche worde, und dr Blatz isch entstande. Sit em 19. Joorhundert isch dr Affebrunne uf em Blatz dehäi. 1977/78 und 1986/87 het mä am Blatz Usgrabige gmacht und d Fundamänt vo dr Kapälle freigleit, denn d Hüüser um e Blatz ume und schliesslig au dr Blatz sälber renowiert und mit de Pflasterstäi dr Grundriss vo dr alte Kapälle markiert. Die Kapelle St. Andreas, abgrüeft am 30. Mai 2014 Andreaskapelle Archivlink (Memento vom 2. Mai 2005 im Internet Archive), abgrüeft am 30. Mai 2014 Die ganz Aasicht vom Merian vo
Als Samtigi Revolution (tschechisch: sametová revoluce, slowakisch: nežná revolúcia) bezeichnet mer de politischi Systemwechsel vo de Tschechoslowakei vom Kommunismus zu em demokratische System. Es hät Grücht gäh, die säged d KSČ hät mit de Revolution anfange um au nach m Fall vom Kommunismus i de andere Staate, um sich trotzdem d Macht sicherere. 16. November 1989: Studentedemonstratione z Bratislava 17. November 1989: Studentedemonstratione z Prag mit 15000 Teilnehmer - es hät ca. 600 Verletzti gä. 18. November 1989: D Prager Studente rüefet zu em grosse Studentestreik uf. 19. November 1989: s Bürgerforum (OF) i de Tschechoslowakei wird bildet und suecht de Dialog mit de kommunistische Machthaber. 19. Dezember - Ende Dezember: Demonstratione grifet uf s ganze Land über. 24. November 1989: Rücktritt vom Generalsekretär vo de KSČ Milos Jakes. 28. November 1989: Afang vo de Verhandlige zwischem Bürgerforum und de kommunistische Regierig. 29. November 1989: Ufhebig vo de Bestimmig über di füerendi Rolle vo de Kommunistische Partei i de Verfassig 10. Dezember 1989: D Regierig vom nationale Iverständnis wird gwählt, 29. Dezember 1989: Vaclav Havel wird zum Präsident vo de Tschechoslowakei gwählt. Commons: Samtigi Revolution – Sammlig vo Multimediadateie Auf den Spuren des 17. November auf Czech.cz Übersichtsartikel vom Radio
D Tschechoslowakischi Krone (Tschechisch und Slowakisch koruna československá) isch bis zum 31. Dezember 1992 di offiziell Währig vo de Tschechoslowakei und no bis zum 7. Februar 1993 die Währig vo Tschechie und de Slowakei ksi. Im Johr 1919 hät im April e Währungsreform statt gfunde, wo d Tschechoslowakisch Krone demit gschaffe worde isch. I d spötere Gschicht häd d Währig mehreri Reforme durgführt. S neue Währigsmittel isch sehr stabil ksi und die Krone vo 1919 bis 1923 sind no us Plattgold ksi. So isch ei Krone feuf Schwizer Franke Wert ksi. I de wirtschaftliche Krise (1929-1935) isch de Wert vo de Krone ksunke. Nach em Münchner Abkomme sind grossi Beträg vo de Krone in dütsche Bsitz gange. Nach de Okkupation vo de Zweite Republik isch d Krone i Teil vo Grossbritannie e gültigi Währigseinheit ksi. Hirbi hät sich's um e Ehrig vo de tschechoslowakische Exilregierig ghandlet. I de 50er Johr un wider 1989 sind d Krone gänderet worde. Im Johr 1992 häts Parlament vo de ČSFR beschlosse d Währig 1993 z teile. Sitem gits d Slowakisch Krone (bis 2008) und d Tschechisch Krone. De offizielli Code vo de Währig isch Kčs (bis zum 31. Oktober 1945 Kč) ksi, de ISO
Pravda vítězí (D Wohret gwünt) (lat. Veritas vincit) isch en historische Wahlspruch, wo sit m 30. März 1920 de offizielli Wahlspruch vo de Republik Tschechoslowakei (1918-1993) und Tschechie isch. Er isch uf zahlriche Sache und Bauwerk abbildet. Churz nach de Samtige Revolution im November 1989 hät mer bis 1993 d lateinischi Version verwendet. Tschechische Republik - Verfassung". Servat.unibe.ch. 16. Dezember 1992. Abgerufen 6. November 2011. Dane R. (1998). Philosophie im postkommunistischen Europa. Rodopi. Seite 57. ISBN 90-420-0358-8 . Bradley F. (2005) Der Kampf um die Seele der Nation:. tschechischen Kultur und den Aufstieg des Kommunismus. Rowman & Littlefield. Seite 100. ISBN 0-7425-3024-8 . , Dallas (2010) Ein Platz für Wahrheit: Führende Köpfe Entdecken Life Hardest Fragen. InterVarsity Press. Seite 39. ISBN 0-8308-3845-7 .
De Ministerpräsident vo de Tschechoslowakei isch vo 1918 bis 1992 de Regierungschef de Tschechoslowakei ksi. I de Zite wo de Opste vom tschechoslowakische Staatspräsident leer ksi isch, häd de Ministerpräsident s Amt vo ihm überno. obwohl das i de Verfassig nöd erlaubt ksi isch. Aazahl vo de Amtsziite i de Ziitspanne Beamteregierig Im Oktober 1968 isch di Tschechoslowakisch Sozialistisch Republik (ČSSR) dur e Verfassigsreform föderalisiert worde. Di neue Glidstaate sin d Tschechisch Sozialistisch Republik und d Slowakisch Sozialistisch Republik ksi.
Dr Holstäinerhoof isch e Barockgeböid an dr Hebelstrooss 32 z Baasel. Er isch dr Sitz vo dr Verwaltig vom Uniwersidäätsspiddaal Baasel. Dr Holstäinerhoof stoot uf dr Liste vo de Kulturgüeter z Baasel, wo nazionali Bedütig häi. Wägen em Pfälzische Erbfolgchrieg, wo 1688 usbroche isch, isch d Frau vom Markgroof Friedrich VII. Magnus vo Baade-Durlach (1647-1709), d Herzogin Augusta Maria vo Schleswig-Holstein-Gottorf (1649-1728), uf Baasel cho woone und het 1696 an dr Nöije Vorstadt, wie d Hebelstrooss denn ghäisse het, Liigeschafte kauft. Uf em Grundstück mit em Naame «Zur Pfalz» het si dr Holstäinerhoof lo baue. Iire Soon, dr Markgroof Karl III. Wilhelm vo Baade-Durlach (1679-1738) het die Liigeschaft 1736 für e Grundstück bi sinere Baasler Residänz, em Markgrääflerhoof, usduscht. Im Joor 1743 het dr Samuel Burckhardt (1692-1766) dr Holstäinerhoof kauft und het en 1752 in dr barocki Holstäinerhoof lo umbaue, wie men en hüte kennt. S Geböid wird im Johann Jacob Fechter zuegschriibe. Au dr Gaarde stammt us sällere Zit. Wo dr Burckhardt gstorbe isch, het dr Baasler Kaufmaa Albrecht Ochs dr Hoof 1767 kauft. Si Soon Peter het en 1780 gerbt. Dr Peter Ochs isch in d Politik verwigglet gsi, isch Rootschriiber und denn Stadtschriiber worde und het diplomatischi
Fechter isch dr Familienaame vo dene Persone: Astrid Timmermann-Fechter (* 1963), e dütschi Politikere (CDU), MdB Charles Albert Fechter (1822–1879), e französisch-änglische Schauspiiler Daniel Albert Fechter (1805–1876), e Schwizer Theolog, Pedagog und Historiker Johann Jacob Fechter (1717–1797), e Schwizer Ääscheniöör, Baumäister und Geodät Hans Fechter (1885–1955), e dütsche Admiral Paul Fechter (1880–1958), e dütsche Theaterkritiker, Redaktöör und Schriftsteller Peter Fechter (1944–1962), e dütschs Opfer vo dr Berliner Muure Rudolf Fechter (1912–1990), e dütsche Botschafter Werner Fechter (1910–1994), e dütsche Germanist
D Martinskiirche isch en evangelisch-reformierti Kiirche in dr Stadt Baasel. Si stoot uf em nördlige Ändi vom Münsterhüügel über dr Groossbasler Altstadt und gältet as die eltisti Baasler Pfarrkiirche. D Martinskiirche stoot uf dr Liste vo de Kulturgüeter z Baasel, wo nazionali Bedütig häi. In Urkunde chunnt si zum erste Mol 1101/03 vo. Die undere Däil vom Durm und Däile vo dr Westfassade si im Joor 1287 baut worde. S Chorpolygon und d Nord- und d Südfassade sin in iire Grundzüüg ins spoote 14. Joorhundert datiert. 1529 het do dr Johannes Oekolampad, dr Reformator vo Baasel, zum erste Mol uf «reformierti Art» breediget, und das ud Dütsch. 1851 isch d Kiirche witgehend renowiert und umbaut worde. Mä het d Fassade erheblig umgstaltet und im Innere het mä am Blatz vom Lettner e Konzärtbüüni baut. Scho denn isch d Martinskiirche as Konzärtkiirche und für verschiideni staatligi Veraastaltige brucht worde. Zum e Warmlufthäizig z installiere het mä 1892 under em Chor e Chäller baut. Über em Südportal isch sit 1922 dr Häiligi Martin im ene Wandbild vom Hans Rohner abbildet. S Innere vo dr Kiirche isch mit e Hufe Epitafe usgstattet. Noch dr Dradizioon isch s e Glogge vo dr Martinskiirche, wo
De Antonín Zápotocký (* 19. Dezember 1884 in Zákolany bi Kladno, Böhme; † 13. November 1957 z Prag) isch en tschechoslowakische Gwerkschaftsfüerer, Politiker und Autor ksi. De Zápotocký isch de zweiti kommunistischi Staatspräsident vo de Tschechoslowakei ksi. Im Februar 1948 hät de Kommunistischi Partei vo de Tschechoslowakei im Februarumsturz d Macht in de Dritte Tschechoslowakische Republik übernoh. Wil de damaligi Präsident Edvard Beneš die neui Verfassig vom Mai 1948 nöd hät welle unterschribe, isch er zruckträte, und de Klement Gottwald isch neue Staatspräsident worde. De Zápotocký isch dadurch de Nachfolgr vom Gottwald als Ministerpräsident vo de Tschechoslowakei worde und hät d Regierig gleitet. De Gottwald isch am 14. März 1953 (ei Woche nach em Josef Stalin) gstorbe und de Zápotocký isch am 21. März 1953 vo de tschechoslowakische Nationalversammlig zum Präsident gwählt worde. Commons: Antonín Zápotocký – Sammlig vo Multimediadateie Normdate: GND: 118808303 | LCCN: n84192294 | SUDOC/IdRef: 106910116 | VIAF: 12505730
Johann Burckhardt isch dr Naame vo dene Persone: Johann Heinrich Burckhardt (1672/1676–1738), e dütsche Arzt und Botaniker Johann Jakob Burckhardt (1614–1690), e Schwizer Politiker Johann Jakob Buurged (1809–1888), e Baasler Richder, Politiker und Bürgermäister Johann Jakob Burckhardt (1836–1890), e Schwizer Politiker Johann Jakob Burckhardt (1903–2006), e Schwizer Mathematiker und Kristallograaf Johann Karl Burckhardt (1773–1825), e d[tsche Astronom Johann Ludwig Burckhardt, bekannt as Jean Louis Burckhardt (1784–1817), e Schwizer Forschigsräisende Johann Rudolf Burckhardt (1750–1813), e Schwizer Fabrikant, Politiker und Kunstsammler Lueg au: Johannes Burckhardt
Johannes Burckhardt isch dr Naame vo dene Persone: Johannes Burckhardt (1691−1743), e Schwizer Theolog und Mathematiker Johannes Burckhardt (1798−1855), e Schwizer Offizier Johannes Burckhardt (1853−1914), e dütsche evangelische Pfarrer Johannes Burckhardt bekannt as Ossip Kalenter (1900–1976), e dütsche Schriftsteller Johannes IV. Burckhardt (1538–1598), e dütsche Benediktinerabt Lueg au: Johann Burckhardt
Johann Jakob Burckhardt isch dr Naame vo dene Persone: Johann Jakob Burckhardt (1614–1690), e Schwizer Politiker Johann Jakob Buurged (1809–1888), e Baasler Richder, Politiker und Bürgermäister Johann Jakob Burckhardt (1836–1890), e Schwizer Politiker Johann Jakob Burckhardt (1903–2006), e Schwizer Mathematiker und Kristallograaf
Karl Burckhardt isch dr Naame vo dene Persone: Karl Burckhardt (1818–1888), e dütsche Arzt Karl Burckhardt (1889–1946), e dütsche Generallütnant Karl Burckhardt-Iselin (1830–1893), e Schwizer Politiker Karl August Burckhardt (1879–1960), e Schwizer Archidekt
Dr Naame Burckhardt isch e Familienaame, bsundrigs dä vom Baasler Patriziergschlächt, wo uf Baaseldytsch Buurget häisst. Inhaltsverzeichnis A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Adolf Burckhardt (1826–1904), e Schwizer Siidefabrikant und Bankiee Albert Burckhardt (1854–1911), e Schwizer Historiker und Politiker Andreas Burckhardt (1594–1651), e dütsche Jurist, Kanzler vo Württebärg Andreas Burckhardt (* 1951), e Schwizer Politiker (LDP) August Burckhardt (1867–1924) e Schwizer Nazionalbanggpresidänt Carl Burckhardt (1878–1923), e Schwizer Bildhauer Carl Christoph Burckhardt (1862–1915), e Schwizer Jurist und Politiker Carl Jacob Burckhardt (1891–1974), e Schwizer Diplomat und Historiker Christine Burckhardt-Seebass (* 1937), e Schwizer Volkskundlere Christoph Burckhardt (1490–1578), e Baasler Händler und Politiker Christoph Burckhardt (1631–1705), e Schwizer Politiker Emil Burckhardt-De Bary (1853–1905), Urolog, a. o. Brofässer z Baasel Elsa Burckhardt-Blum (1900–1974), e Schwizer Architektin Ernst Friedrich Burckhardt (1900–1958), e Schwizer Architekt Felix Burckhardt, bekannt as Blasius (1906–1992), e Baasler Mundartdichder Georg Burckhardt (1539–1607), e dütsche Rhetoriker und Logiker Georg Burckhardt (1848–1927), e dütsche Apideker, Barteifunkzionär und Politiker (CSP) Heinrich Christian Burckhardt (1811–1879), e dütsche Forstwüsseschaftler Hubertus Meyer-Burckhardt (* 1956), e dütsche Färnseabroduzänt, Schurnalist und Manidscher in dr Mediebrangsche Jacqueline Burckhardt (*
Während m Zweite Wätchrieg isch d Tschechoslowakei von de Landcharte Europas verschwunde. D erneute Ufträte vom Staat in de Dritte Tschechoslowakische Republik (tschechisch: Třetí Československá Republika, slowakisch: Tretia Československá republika, amtliches Kürzel ČSR), isch nöd nurs Resultat vo de Politik vo de siegriche westliche Verbündete, Frankriich, Großbritannie und de Vereinigte Staate, sondern au es Indiz für d Stärke vom tschechoslowakische Ideal und hät so erneut d Demokratie, wie i de Erste Tschechoslowakische Republik, verkörpert. Doch am Ändi vom Zweite Weltchrieg isch d Tschechoslowakei teilwis i de sowjetischi Iflussbereich gfalle. Diese Umstand hät Plän oder Strategie für de Widerufbau vom Staat in de Nachkriegszit dominiert. Di politisch und wirtschaftlich Organisation vo de Tschechoslowakei isch i Verhandlunge zwischen m Edvard Beneš und der Kommunistische Partei vo de Tschechoslowakei (KSČ) entschide worde. D Dritt Tschechoslowakisch Republik isch, mit intensiver Unterstützung dur die i de UdSSR bildete tschechoslowakische Legione, überwiegend dur d Roti Armee befreit worde. Sie hät Bratislava am 4. April und Prag am 9. Mai 1945 igno. De südwestlichi Teil vo Tschechie isch dur d 3. US-Armee (General Patton) befreit worde. In de Hauptstadt ischs zwischm 5. und 9. Mai zum Prager Uftsand cho. D Besetzig vo Prag dur d Rot Armee
Sarasin (Baaseldütsch Saresyy) isch e Familienaame, bsundrigs dä vom ene Baasler und vom ene Gämfer Patriziergschlächt. Sarasin isch dr Familienaame vo dene Persone: Alfred Sarasin-Iselin (1865–1953), e Schwizer Bankiee und Politiker Alfred E. Sarasin (1922–2005), e Schwizer Bankiee und Politiker Charles Sarasin (1870–1933), e Schwizer Wüsseschaftler und Bruefsmilidäär Édouard Sarasin (1843–1917), e Schwizer Füsiker Fritz Sarasin (1859–1942), e Schwizer Naturforscher und Völkerkundler Isaak Iselin-Sarasin (1851–1930), e Schwizer Jurist, Politiker und Offizier Jakob Sarasin (1742–1802), e Schwizer Siidebandfabrikant Jean Sarrasin (oder Sarrazin, lat: Johannes Sarracenus; † noch 1258), Hoofbeamte vom französische Köönig Louis IX. em Häilige Karl Sarasin (1815–1886), e Schwizer Undernäämer und Politiker Philipp Sarasin (1888–1968), e Schwizer Psychiater und Psychoanalytiker Philipp Sarasin (* 1956), e Schwizer Historiker Paul Sarasin (1856–1929), e Schwizer Naturforscher Pote Sarasin (1905–2000), e thailändische Politiker Ronald A. Sarasin (* 1934), e amerikanische Politiker Rudolf Sarasin (1831–1905), e Schwizer Undernäämer und Politiker Sarasin isch e Bestanddäil vo dene Nääme: Sarasinpark, e Parkaalag z Rieche Bank J. Safra Sarasin, e Schwizer Brivatbank z Baasel Sarasin, e Baasler Patrizierfamilie
D Antonín Novotný (* 10. Dezember 1904 in Letňany bi Prag; † 28. Januar 1975 in Prag) isch en tschechoslowakische kommunistische Politiker ksi. Als Generalsekretär vo de Kommunistische Partei vo de Tschechoslowakei (KSČ) isch er vo 1953 bis 1968 de mächtigsti Politiker vo de Tschechoslowakei ksi. Er isch 1904 gebore und isch i de 30er Johr Mitgliid vo de KSČ worde. Nach em Münchner Abkomme isch er als Kommunist i de Zweite Republik verfolgt worde. Nach de dütsche Okkupation vom Land hät er im Protektorat Böhme und Mähre gläbt und isch in es Konzentrationslager ta worde. Nach em Zweite Wältchrieg isch er en hochrangige Funktionär vo de KSČ ksi und isch 1957 zum Staatspräsident vo de Tschechoslowakei gwählt worde. 1968 isch er entmachtet worde und hät de Prager Frühelig miterlärlabt. 1971 isch er wider it Partei ufgno worde und 1975 isch er gstorbe. Hüt isch er in Tschechie relativ populär und wird wäge sinere Grosszügigkeit au Antonín de Guti gnännt. Antonín NOVOTNÝ, československý komunistický politik a prezident BUDÍNSKÝ, Libor. Deset prezidentů. Praha: Knižní klub, 2003. 285 s. ISBN 80-242-0966-7. S. 154-155. Antonín Novotný [online]. Ústav pro studium totalitních režimů, 2008–2012, [cit. 2012-09-30]. Dostupné online. Commons: Antonín Novotný – Sammlig vo
Als Beneš-Dekret werdet im dütschsprochige Rum die 143 Dekret vom Präsident vo de Republik bezeichnet, wo vo de tschechoslowakische Exilregierierig z London und de Nachchriegsregierig z Prag währed und nach m Zweite Wältchrieg und de dütsche Bsetzig vom Land bis zue de Ernennig vo de vorläufige Nationalversammlig am 21. Oktober 1945 erlaa und vo der provisorische tschechoslowakische Nationalversammlig am 28. März 1946 billigt worde sind. D vilmal verwendet Bezeichnig vo dene Verordnige als „Beneš-Dekret“ isch vereifacht – die Dekret vom tschechoslowakische Staatspräsident Edvard Beneš sind vo de Exilregierig beziehungswis vo de erste Nachchriegsregierig vorbereitet worde und nöd nur vom Edvard Beneš selbst erlasse worde. Nach m Münchner Abkomme und de Sudetekrise isch d Wuet vo de Tschechoslowake uf di Dütsche gwachse. So au im Exil, döt häd di ander Regierigshälfti under de Führig vo de KSČ z Moskau 1943 en Plan für d Liquidation vo de Dütsche usgschaffet. Die isch 1944 vo de Exilregierig no verfeineret worde. 1945 hät de Beneš all die Dekret unterschribe und es isch zu de Vertribig vo de Dütsche cho. Nach em Änd vo de Tschechoslowakei (1992) sind Tschechie und Slowakei 2004 de EU biträte und händ aber beidi d Beneš-Dekret für immer gültig erklärt.
De Ludvík Svoboda (* 25. November 1895 z Hroznatín bi Třebíč; † 20. September 1979 z Prag) isch e tschechoslowakische General und vo 1968 bis 1975 Präsident vo de ČSSR ksi. De Ludvík Svoboda hät während em Erste Wältchrieg uf de Site vo de tschechoslowakische Legione kämpft und isch ab 1922 Beruefsoffizier vo de Tschechoslowakische Armee ksi. 1945 isch er Verteidigungsminister worde. Wäge ihm ischs 1948 zum Februarumsturz cho, will er d Armee nöd hät gäge d Kommuniste vorga la. 1948 isch er Mitglied vo de Kommunistische Partei (KSČ) worde. 1950 isch er als Verteidigungsminister entlasse worde und isch churzzitig stellvertretende Ministerpräsident ksi. 1952 isch er per Haftbefehl vom Klement Gottwald verhaftet worde. 1968 isch er begnadigt worde und s Parlament hät im zum Staatspräsident gwählt. 1968 hät er sich am Reformprogramm beteiligt. Wo de Prager Früelig vo de Truppe vom Warschauer Pakt nidergschlage worde isch, hät de Svoboda d Zämmearbeit mit de Truppe verweigert. Spöter isch er schwär chrank und vom Parlament abgewählt worde. Sin Nachfolger isch de Gustáv Husák worde. Commons: Ludvík Svoboda – Sammlig vo Multimediadateie Normdate: GND: 118620142 | LCCN: no99058413 | SUDOC/IdRef: 032946759 | VIAF: 18015181