rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Ämättä isch ä politischi Gmeind im Kanton Nidwaudä, Schweyz. Ämättä leyd a de Kantonsstraass Beggäried – Seelisberg am Vierwaudstettersee. Vu dr Gmeindflechi sind 37,9 % landwirtschaftlechi Flechi, 45,8 % Waud, 2,6 % Sidligsflechi und 13,7 % suschtigi Flechi. Ämättä isch zum eerschte Mau gnennt wordä um 1160 aus Empnoten. Quäuue: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Ussländeraateiu isch 2015 bi 18,9 % gläge. 70,5 % vu dr Eywoner sind im Jaar 2000 remisch-katholisch gsii, 16,5 % evangelisch-reformiert. Dr Gmeindspresidänt vu Ämättä isch dr Anton Mathis (Stand Novämber 2017). Bi dr Volchszeuuig 2000 hend vu dr 1184 Eywoner 91,8 % Teytsch aus Haiptspraach aagää und 8,2 % anderi Spraache. Dr Tialäkt vu Ämättä gheerd zum Heechschtalemannisch. Commons: Ämättä – Sammlig vo Multimediadateie www.emmetten.ch Peter Steiner: Emmetten. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023 Bundesamt für Statistik: Regionalporträts 2012: Kennzahlen aller Gemeinden (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.bfs.admin.ch, Mai 2012 Bundesamt für Statistik: Eidgenössische Volkszählung 2000: Bevölkerungsentwicklung der Gemeinden 1850–2000. Bern 2005 (Online uf bfs.admin.ch (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[3] [4] Vorlage:Toter Link/www.bfs.admin.ch,
Änepirge oder ai Birge isch ä politischi Gmeind im Kanton Nidwaudä, Schweyz. Änepirge leyd zwischen em Vierwaudstettersee und em Fuess vum Birgeberg. Vu dr Gmeindflechi sind 51,7 % landwirtschaftlechi Flechi, 33,5 % Waud, 14,7 % Sidligsflechi und 0,1 % suschtigi Flechi. Änepirge isch zum eerschte Mau gnennt wordä na 1190 aus Burgin (1799 Enet-Bürgen, 1836 Ennerbürgen, 1850 Ennetbürgen). Quäuue: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Ussländeraateiu isch 2015 bi 13,4 % gläge. 73,2 % vu dr Eywoner sind im Jaar 2000 remisch-katholisch gsii, 13,9 % evangelisch-reformiert. Dr Gmeindspresidänt vu Änepirge isch dr Peter Truttmann (Stand Novämber 2017). Bi dr Volchszeuuig 2000 hend vu dr 3939 Eywoner 94,2 % Teytsch aus Haiptspraach aagää und 5,8 % anderi Spraache. Dr Tialäkt vu Änepirge gheerd zum Heechschtalemannisch. Commons: Änepirge, Birge – Sammlig vo Multimediadateie www.ennetbuergen.ch Peter Steiner: Ennetbürgen. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023 Bundesamt für Statistik: Regionalporträts 2012: Kennzahlen aller Gemeinden (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.bfs.admin.ch, Mai 2012 Bundesamt für Statistik: Eidgenössische Volkszählung 2000: Bevölkerungsentwicklung der Gemeinden 1850–2000. Bern 2005 (Online uf bfs.admin.ch (Site
Änemoos isch ä politischi Gmeind im Kanton Nidwaudä, Schweyz. Zue Änemoos gheerid d Weyler St. Jakob, Rohre, Allweg/Grueb und Rotzloch. Vu dr Gmeindflechi sind 47,9 % landwirtschaftlechi Flechi, 43,9 % Waud, 5,7 % Sidligsflechi und 2,4 % suschtigi Flechi. Änemoos isch zum eerschte Mau gnennt wordä 1311/1315 aus Ennetmooss. Quäuue: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Ussländeraateiu isch 2015 bi 10,1 % gläge. 77,8 % vu dr Eywoner sind im Jaar 2000 remisch-katholisch gsii, 11,6 % evangelisch-reformiert. Dr Gmeindspresidänt vu Änemoos isch dr Peter Scheuber (Stand Novämber 2017). Bi dr Volchszeuuig 2000 hend vu dr 1875 Eywoner 94,8 % Teytsch aus Haiptspraach aagää und 5,2 % anderi Spraache. Dr Tialäkt vu Änemoos gheerd zum Heechschtalemannisch. Roland Gröbli, Leo Odermatt: Ennetmoos. Jubiläumsbuch zur 600-Jahr-Feier 1389–1989. Herausgegeben von der Gemeinde Ennetmoos, Ennetmoos 1989. Commons: Änemoos – Sammlig vo Multimediadateie www.ennetmoos.ch Peter Steiner: Ennetmoos. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Hansjakob Achermann: Allweg. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023 Bundesamt für Statistik: Regionalporträts 2012: Kennzahlen aller Gemeinden (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.bfs.admin.ch, Mai 2012 Bundesamt
Oberdorf isch ä politischi Gmeind im Kanton Nidwaudä, Schweyz. Zur Gmeind gheerid s Ober Dorf (Wil, Ennerberg und Waltersberg,) und Büren (nid dem Bach) un Niederrickenbach. Vu dr Gmeindflechi sind 53 % landwirtschaftlechi Flechi, 38,3 % Waud, 6,7 % Sidligsflechi und 1,9 % suschtigi Flechi. Oberdorf isch zum eerschte Mau gnennt wordä vor 1199 aus Obirndorf (1275 Oberndorf), Walterberg 1199/1210 aus Waltirsperch. Bi Wil het sid em 14. Joorhundert und bis ane 1996 im Ring, wo hüt es Dänkmool isch, d Nidwaudner Landsgmein taget. Quäuue: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Ussländeraateiu isch 2015 bi 7 % gläge. 82,5 % vu dr Eywoner sind im Jaar 2000 remisch-katholisch gsii, 8,1 % evangelisch-reformiert. D Gmeindspresidäntin vu Oberdorf isch d Judith Odermatt-Fallegger (Stand Novämber 2017). Bi dr Volchszeuuig 2000 hend vu dr 2872 Eywoner 95,2 % Teytsch aus Haiptspraach aagää und 4,8 % anderi Spraache. Dr Tialäkt vu Oberdorf gheerd zum Heechschtalemannisch. Commons: Oberdorf – Sammlig vo Multimediadateie www.oberdorf-nw.ch Peter Steiner: Oberdorf (NW). In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023 Bundesamt für Statistik: Regionalporträts 2012: Kennzahlen aller Gemeinden (Site cha nüme
Stanschtaad isch ä politischi Gmeind im Kanton Nidwaudä, Schweyz. Stanschtaad leyd am Fuess vum Birgestock zwische Aupnachersee und Vierwaudstettersee. Zur Gmeind gheerid ai Kehrsiten, Obbürgen, Fürigen und dr Weyer Rotzloch. Vu dr Gmeindflechi sind 33,8 % landwirtschaftlechi Flechi, 49,9 % Waud, 14,9 % Sidligsflechi und 1,4 % suschtigi Flechi. Stanschtaad isch zum eerschte Mau gnennt wordä um 1160 aus Stansstad (1199 in littore Stannis). Quäuue: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Ussländeraateiu isch 2015 bi 16 % gläge. 68,6 % vu dr Eywoner sind im Jaar 2000 remisch-katholisch gsii, 15,4 % evangelisch-reformiert. Dr Gmeindspresidänt vu Stanschtaad isch dr Beat Plüss (Stand Novämber 2017). Bi dr Volchszeuuig 2000 hend vu dr 4325 Eywoner 90,1 % Teytsch aus Haiptspraach aagää und 9,9 % anderi Spraache. Dr Tialäkt vu Stanschtaad gheerd zum Heechschtalemannisch. Stefan Länzlinger, Martin Lengwiler: Die Festung Fürigen. GSK, Bern 2001, ISBN 3-85782-689-4 (= Schweizerische Kunstführer GSK, Band 689). Christoph Berger: Das kleine Buch vom Stanserhorn. Odermatt, Dallenwil 2005, ISBN 3-907164-12-1. Romano Cuonz, Hanspeter Niederberger: Hotelkönig, Fabrikant: Franz Josef Bucher – Bergbahnbauer, Erfinder: Josef Durrer – Kunstmaler, Phantast: Beda Durrer. Brunner, Kriens 1998, ISBN 3-905198-45-2. Commons: Stanschtaad – Sammlig vo Multimediadateie www.stansstad.ch Christoph Baumgartner: Stansstad. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige
Woufärschiässe oder ai Woufäschiässe isch ä politischi Gmeind im Kanton Nidwaudä, Schweyz. Woufärschiässe leyd im Ängubärgertau. Zur Gmeind gheerid ai d Fraktione Altzellen und Oberrickenbach, dr Weyler Dörfli und d Aupe Trüebsee, Arni, Lutersee, Kernalp, Steinalp, Sinsgäu und Bannalp. Vu dr Gmeindflechi sind 40,8 % landwirtschaftlechi Flechi, 33 % Waud, 1,2 % Sidligsflechi und 24,9 % suschtigi Flechi. Woufärschiässe isch zum eerschte Mau gnennt wordä um 1200 aus Wolvinscizin, Altezellen 1267 aus Altzeldun (1327 Altseldon). Quäuue: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Ussländeraateiu isch 2015 bi 10,7 % gläge. 82,8 % vu dr Eywoner sind im Jaar 2000 remisch-katholisch gsii, 5,4 % evangelisch-reformiert. Dr Gmeindspresidänt vu Woufärschiässe isch dr Wendelin Odermatt (Stand Novämber 2017). Bi dr Volchszeuuig 2000 hend vu dr 1973 Eywoner 93,6 % Teytsch aus Haiptspraach aaggää und 6,4 % anderi Spraache. Dr Tialäkt vu Woufärschiässe gheerd zum Heechschtalemannisch. Jakob Joseph Matthys (1802–1866), Kaplan, Dialäktolog und Sprachgenie Erika Hess (* 1962), en ehemaligi Schiirännfahreri, isch z Woufärschiässe uifgwachse Wolfenschiessen. Von seinen ersten Bewohnern, von seinen Kirchen und Kapellen, von Bürgern, die das Bild der Gemeinde prägten. Hg. Kirchgemeinde Wolfenschiessen & Historischer Verein Nidwalden. Stans 1977, 139 S. Commons: Woufärschiässe – Sammlig vo Multimediadateie www.wolfenschiessen.ch Hansjakob Achermann: Wolfenschiessen In: Historisches
Dr Bernhard Fütterer (* 17. Augschte 1931 z Lohr) isch e dytsche Dialäktdichter. Dr Fütterer isch z Elzach ufgwachse. Noch em Abitur het er z Fryburg an dr Fachhochschuel studiertun as Diplom-Sozialarbaiter (FH) un Diplom-Verwaltigswirt (FH) absgchlosse. Är wohnt mit syre Frau Iris z Chrozige. Si hän zäme ne Suhn, Christoph, wu 2009 zum kadolische Brieschter gweit woren isch. Dr Bernhard Fütterer schrybt uf Elzdäler Alemannisch. Anne 1992 het er unter em Titel „Unvergässe“ en Uuswahl mit Gedicht uusebrocht. Syterhär het er e baar Biechli mit Gedicht un au ne Schauspiil uf Alemannisch publiziert. Unvergässe. Gedichte in Elztäler Alemannisch. Eigenverlag 1992 In Silva Vita. Schauspiel. Eigenverlag, Bad Krozingen 1994 Tarzisius. Eigenverlag, Bad Krozingen Bibel – d Erschaffung vu de Welt in Alemannisch. Eigenverlag, Bad Krozingen Blitzheilunge. Z Waldkirch im Sankt Nikolai. Geschichten in Elztäler Alemannisch. Eigenverlag, Bad Krozingen Hersch, wie d Elz ruscht? Gedichte in Elztäler Alemannisch. Eigenverlag, Bad Krozingen Vum Städtli. Eigenverlag, Bad Krozingen Heilung. Eigenverlag, Bad Krozingen Buebe vum Städtli. Geschichten in Elztäler Alemannisch. Eigenverlag, Bad Krozingen Täxtprobe uf dr Websyte vu dr Muettersproch-Gsellschaft Fütterer wird zum Priester geweiht, Badische Zeitung, 3. Septämber 2009 Normdate: GND: 1145909752 | VIAF: 404151246602444132687
Berne isch e Stadt im Adams County im US-Bundesstaat Indiana. Si ligt ca. 56 km südlech vo Fort Wayne. Lut der US-amerikanische Voukszeuigsbhörde United States Census Bureau het Berne im Jahr 2010 3.999 Ywoner gha. D Gmeind het e Flächi vo 5,39 km². Es het auso 742 Ywoner uf 1 Quadratkilometer preicht. D Sidligsaafäng ligen im Jahr 1852. Due hei tütschschprachegi Mennonite us em Ämmitau un us em Bärner Jura dr hütig Ort Berne gründet. D Müglechkeite zum Verchouf vo landwirtschaftleche Produkte si nid eifach gsy, wil d Verchehrswäge gfääult hei. Wo d Ysebahngsöuschafte gäng wie meh Linie poue hei, hei d Ywoner vo Berne iri Chance gseh cho. D Hilty-Brüeder hei dr Grand Rapids and Indiana Railroad de Vorschlag gmacht, gäge dr Bou vonere Hautsteu z Berne dr Ysebahngseuschaft gratis Land abzträtte. Die isch yverstange gsy, u d Strecki isch am Wiehnechtstag 1871 ygweiht worde. Me het nöii Hüser poue, u 1872 isch e Poschtsteu z Berne uuftaa worde. Die gueti Infraschtruktur het wyteri Sidler us dr Schwiz, us Tütschlang u änglischsprachege Länder aazoge. E Bsungerheit vor Gmeind isch dr höch Aateu a Amische, wo viu vonene bis hüt Bärntütsch aus Erscht- oder Zwöitschprach rede. Nach em United States
Wintersdorf isch de Name vo däne Ortschafte: Wintersdorf, en Ortstail vo de Stadt Meuselwitz, Landchrais Alteburger Land, Thüringe Wintersdorf (Zirndorf), en Ortstail vo de Stadt Zirndorf, Landchrais Fürth, Bayern Wintersdorf (Rastatt), en Stadttail vo de Chraisstadt Rastatt, Bade-Würtebärg Wintersdorf (Ralingen), en Ortstail vo de Gmaind Ralingen an de Sauer, Rhiiland-Pfalz Wintersdorf, en Ortschaft vo Ottenschlag im Mühlkreis, Oberöstriich Wintersdorf isch de Familiename vo däne Persone: Bibi Wintersdorf (* 1963), en Autori, Moderatori, TV-Produzenti und Kommunikazionsexperti us Luxeburg
New Glarus (änglischi Ussprooch: [ˌnuː ˈglæɹɪs], ùff hochdütsch mangmool au Neu-Glarus) isch e Gmei im Green County im Süde vùm US-amerikanische Bùndesstaat Wisconsin im mittlere Weschte vo de USA. Luut ere Schätzig ussem Joor 2016 het New Glarus 2.162 Yywooner. D Ortschaft isch im Joor 1845 vo Usswandrer ussem Kanton Glarus gründet worde. Als glarnerdütschi Sproochinsel het sich dörte di alemannischi Mùndart vo de Yywandrer über meereri Generatione ghalte ùn isch no mindeschtens bis in d 1950er-Joor di gwöönlichi Ùmgangssprooch bliibe. Hüt wird s Glarnerdütsch nùmme no vo weenige eltre Lüt gschwätzt, aber als kulturells Erbi wird di Schwyzer Herchùmft ùn d Traditione wyter pflägt. New Glarus het de Status vùmene „village“, also ‚Dorf‘. Des isch z Wisconsin e Verwaltigseinheit inerhalb vùmene County, wo gwüssi Verwaltigsdätigkeite sälber reglet ùn e eigni Gmeisverwaltig het. Ùm s village New Glarus ùme isch no s „town“ New Glarus. Des isch e gmeifreis Gebiet, wo nùmme weenigi Verwaltigsùffgaabe sälber erledigt, sùndern bi de meischte Sache diräkt em County ùnterstellt isch. S town New Glarus isch mit 89,9 km² zwar fascht zwänzig-Mool gröösser wie s village, aber dörte läbe nùmme 1.335 Lüt im Gägesatz zue de 2.172 Mänsche, wo im Joor 2010 im Dorf New
Sießen isch de Name vo däne Ort: Sießen (Bad Saulgau), en Ortstail vo Bad Sulga im Landchrais Sigmaringe, Bade-Würtebärg, Dütschland Sießen im Wald, en Ortstail vo Schwendi im Landchrais Biberach, Bade-Würtebärg Kloster Sießen, es Chloster vo de Franziskannerinne, z Sieße bi Bad Sulga Lueg au: Siesse (amtl. Süßen), e Stadt im Landchrais Göppinge, Bade-Würtebärg Seißa (amtl. Seißen), en Stadttail vo Blaubeure, Landchrais Alb-Donau, Bade-Würtebärg
Hüünebärg (amtlich Hünenberg) isch e Iiwonergmäind im Kanton Zug, Schwiiz. Hüünebärg isch e Doorf zwüschet Rüüss, Lorze un Zugersee. Vo de Gmäindsflechi sind 63,4 % landwirtschaftlichi Flechi, 17 % Wald, 12,3 % Sidligsflechi und 7,3 % süschtigi Flechi. Hüünebärg isch zum eerschte Maal gnennt worde im Jaar 1185 als de Hunoberg (1239 de Hunaberc). Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 De Uusländeraatäil isch 2015 bi 16,7 % gläge. 64,1 % vo de Iiwoner sind im Jaar 2000 römisch-katholisch gsii, 22,2 % evangelisch-reformiert. D Gmäindspresidäntin vo Hüünebärg isch d Regula Hürlimann (Stand Novämber 2017). Bi de Volchszellig 2000 hend vo dr 6987 Iiwoner 91,7 % Tüütsch als Hauptspraach aagää, 1,3 % Franzöösisch, 0,7 % Italienisch und 6,3 % anderi Spraache. De Tieläkt vo Hüünebärg liit im Übergangsberiich vom Hoochalemannisch zum Hööchschtalemannisch. Linus Birchler: Die Kunstdenkmäler des Kantons Zug, Band I: Einleitung und Zug-Land. (= Kunstdenkmäler der Schweiz. Band 5). Hrsg. von der Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte GSK. Bern 1934. Josef Grünenfelder: Schweizerische Kunstführer GSK, Band 544: Kirche St. Wolfgang in Hünenberg, 2., überarbeitete Auflage, Bern 1993, ISBN 3-85782-544-8 Commons: Hüünebärg – Sammlig vo Multimediadateie www.huenenberg.ch Renato Morosoli: Hünenberg. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive
Mänzige (amtlich Menzingen) isch e Iiwonergmäind im Kanton Zug, Schwiiz. Mänzige liit uf eme Hochplatoo i de Moränelandschaft zwüschet Lorze und Sihl. Vo de Gmäindsflechi sind 62,5 % landwirtschaftlichi Flechi, 28,3 % Wald, 7,6 % Sidligsflechi und 1,5 % süschtigi Flechi. Mänzige isch zum eerschte Maal gnennt worde im Jaar 1217/22 als Meincingin. Bis 1848 hed au Nöie zue Mänzige ghöört. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 De Uusländeraatäil isch 2015 bi 19,4 % gläge. 70,4 % vo de Iiwoner sind im Jaar 2000 römisch-katholisch gsii, 12,1 % evangelisch-reformiert. De Gmäindspresidänt vo Mänzige isch de Peter Dittli (Stand Novämber 2017). Bi de Volchszellig 2000 hend vo dr 4495 Iiwoner 88,8 % Tüütsch als Hauptspraach aagää, 1,1 % Franzöösisch, 1 % Italienisch und 9,1 % anderi Spraache. De Tieläkt vo Mänzige liit im Übergangsberiich vom Hoochalemannisch zum Hööchschtalemannisch. Linus Birchler: Die Kunstdenkmäler des Kantons Zug, Band I: Einleitung und Zug-Land. (= Kunstdenkmäler der Schweiz. Band 5). Hrsg. von der Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte GSK. Bern 1934. Commons: Mänzige – Sammlig vo Multimediadateie www.menzingen.ch Renato Morosoli: Menzingen (Gemeinde). In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf
Nöie (amtlich Neuheim) isch e Iiwonergmäind im Kanton Zug, Schwiiz. Nöie liit zwüschet i de Moränelandschaft zwüschte Lorze und Sihl. Vo de Gmäindsflechi sind 65,8 % landwirtschaftlichi Flechi, 18,1 % Wald, 14,3 % Sidligsflechi und 1,8 % süschtigi Flechi. Nöie isch zum eerschte Maal gnennt worde im Jaar 1080 als Niuheim. Bis 1848 het Nöie zue Mänzige ghöört. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 De Uusländeraatäil isch 2015 bi 21,8 % gläge. 65,8 % vo de Iiwoner sind im Jaar 2000 römisch-katholisch gsii, 16,4 % evangelisch-reformiert. De Gmäindspresidänt vo Nöie isch de Roger Bosshart (Stand Novämber 2017). Bi de Volchszellig 2000 hend vo dr 1920 Iiwoner 87,9 % Tüütsch als Hauptspraach aagää, 1,5 % Franzöösisch, 1,1 % Italienisch und 9,5 % anderi Spraache. De Tieläkt vo Nöie liit im Übergangsberiich vom Hoochalemannisch zum Hööchschtalemannisch. Linus Birchler: Die Kunstdenkmäler des Kantons Zug, Band I: Einleitung und Zug-Land. (= Kunstdenkmäler der Schweiz. Band 5). Hrsg. von der Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte GSK. Bern 1934. Commons: Nöie – Sammlig vo Multimediadateie www.neuheim.ch Renato Morosoli: Neuheim ZG In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September
Oberägeri isch e Iiwonergmäind im Kanton Zug, Schwiiz. Oberägeri liit im Oschte vom voralpine Hochtal vom Ägerisee. Zue de Gmäind ghöörid s gliichnamig Dorf und d Wiiler Morgarten/Hauptsee und Alosen. Vo de Gmäindsflechi sind 45,3 % landwirtschaftlichi Flechi, 46,3 % Wald, 6,4 % Sidligsflechi und 1,9 % süschtigi Flechi. Oberägeri isch zum eerschte Maal gnennt worde um 1150 als Agregia (1538 Ober Egere). Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 De Uusländeraatäil isch 2015 bi 26,6 % gläge. 65,7 % vo de Iiwoner sind im Jaar 2000 römisch-katholisch gsii, 17,8 % evangelisch-reformiert. De Gmäindspresidänt vo Oberägeri isch de Pius Meier (Stand Novämber 2017). Bi de Volchszellig 2000 hend vo dr 4740 Iiwoner 90,2 % Tüütsch als Hauptspraach aagää, 0,7 % Franzöösisch, 0,5 % Italienisch und 8,6 % anderi Spraache. De Tieläkt vo Oberägeri liit im Übergangsberiich vom Hoochalemannisch zum Hööchschtalemannisch. Linus Birchler: Die Kunstdenkmäler des Kantons Zug, Band I: Einleitung und Zug-Land. (Kunstdenkmäler der Schweiz, Band 5). Hrsg. von der Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte GSK. Bern 1934. Josef Grünenfelder: Oberägeri Pfarrkirche, Beinhaus, Pfrundhaus. (Schweizerische Kunstführer, Band 512). Hrsg. Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte GSK. Bern 1992, ISBN 3-85782-512-X. Commons: Oberägeri – Sammlig vo Multimediadateie www.oberaegeri.ch Renato Morosoli: Oberägeri In: Historisches Lexikon vo dr
Stäihuuse (amtlich Steinhausen) isch e Iiwonergmäind im Kanton Zug, Schwiiz. Stäihuuse am nordweschtliche Rand vo de Lorzenebeni. Zu de Gmäind ghöörid au d Wiiler Bann und Erli. Vo de Gmäindsflechi sind 50,5 % landwirtschaftlichi Flechi, 15,1 % Wald, 33,2 % Sidligsflechi und 1,2 % süschtigi Flechi. Stäihuuse isch zum eerschte Maal gnennt worde im Jaar 1173 als Steinhusin. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 De Uusländeraatäil isch 2015 bi 23,5 % gläge. 61,4 % vo de Iiwoner sind im Jaar 2000 römisch-katholisch gsii, 20,5 % evangelisch-reformiert. D Gmäindspresidäntin vo Stäihuuse isch d Barbara Hofstetter (Stand Novämber 2017). Bi de Volchszellig 2000 hend vo dr 8801 Iiwoner 86,2 % Tüütsch als Hauptspraach aagää, 1,1 % Franzöösisch, 2,8 % Italienisch und 9,9 % anderi Spraache. De Tieläkt vo Stäihuuse liit im Übergangsberiich vom Hoochalemannisch zum Hööchschtalemannisch. Linus Birchler: Die Kunstdenkmäler des Kantons Zug, Band I: Einleitung und Zug-Land. (= Kunstdenkmäler der Schweiz. Band 5). Hrsg. von der Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte GSK. Bern 1934. Commons: Stäihuuse – Sammlig vo Multimediadateie www.steinhausen.ch Renato Morosoli: Steinhausen. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023
Underägeri isch e Iiwonergmäind im Kanton Zug, Schwiiz. Underägeri liit im Weschte vom voralpinen Ägerital am Ägerisee. Zue de Gmäind ghöörid s gliichnamig Dorf, d Sidlig Neuägeri und äinzelni Hööf. Vo de Gmäindsflechi sind 37,1 % landwirtschaftlichi Flechi, 54,3 % Wald, 6,7 % Sidligsflechi und 1,8 % süschtigi Flechi. Underägeri isch zum eerschte Maal gnennt worde um 1293 als Villa in Agire (1425 Wil Egre, 1667 Under Egeri). Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 De Uusländeraatäil isch 2015 bi 24,7 % gläge. 64,9 % vo de Iiwoner sind im Jaar 2000 römisch-katholisch gsii, 17,8 % evangelisch-reformiert. De Gmäindspresidänt vo Underägeri isch de Josef Ribary (Stand Novämber 2017). Bi de Volchszellig 2000 hend vo dr 7179 Iiwoner 87,8 % Tüütsch als Hauptspraach aagää, 0,9 % Franzöösisch, 1,4 % Italienisch und 9,9 % anderi Spraache. De Tieläkt vo Underägeri liit im Übergangsberiich vom Hoochalemannisch zum Hööchschtalemannisch. Linus Birchler: Die Kunstdenkmäler des Kantons Zug, Band I: Einleitung und Zug-Land. (= Kunstdenkmäler der Schweiz. Band 5). Hrsg. von der Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte GSK. Bern 1934. Commons: Underägeri – Sammlig vo Multimediadateie www.unteraegeri.ch Renato Morosoli: Unterägeri In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen
Walchwiil isch e Iiwonergmäind im Kanton Zug, Schwiiz. Walchwiil gaat vom Zugersee bis zur Hochebeni vom Zugerbärg. Zue de Gmäind ghöörid s gliichmamig Dorf und s Oberdorf (früener Emmeten). Vo de Gmäindsflechi sind 41,5 % landwirtschaftlichi Flechi, 45,5 % Wald, 8,2 % Sidligsflechi und 4,7 % süschtigi Flechi. Walchwiil isch zum eerschte Maal gnennt worde im Jaar 1283 als Walchwile. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 De Uusländeraatäil isch 2015 bi 33,4 % gläge. 54,3 % vo de Iiwoner sind im Jaar 2000 römisch-katholisch gsii, 20,7 % evangelisch-reformiert. De Gmäindspresidänt vo Walchwiil isch de Tobias Hürlimann (Stand Novämber 2017). Bi de Volchszellig 2000 hend vo dr 3150 Iiwoner 82,4 % Tüütsch als Hauptspraach aagää, 1,8 % Franzöösisch, 0,9 % Italienisch und 14,9 % anderi Spraache. De Tieläkt vo Walchwiil liit im Übergangsberiich vom Hoochalemannisch zum Hööchschtalemannisch. Linus Birchler: Die Kunstdenkmäler des Kantons Zug, Band I: Einleitung und Zug-Land. (= Kunstdenkmäler der Schweiz. Band 5). Hrsg. von der Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte GSK. Bern 1934. Commons: Walchwiil – Sammlig vo Multimediadateie www.walchwil.ch Renato Morosoli: Walchwil In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5.