rlitschk/wikidir huggingface dataset:
D Muusig-Akademii vo dr Stadt Basel, churz MAB, isch e Muusighochschuel, wo us vier Institut bestoht und Deil vo dr Fachhochschuel Nordwestschwiiz isch. Si befindet sich im Vorstedt-Quardier vo dr Stadt Basel. Am Aafang vo dr MAB isch d Gründig vo dr Allgemeine Muusigschuel am 8. Februar 1867 gstande, won e Initiative vom Basler Waisevaters Johann Jakob Schäublin-Vögtlin und dr Gsellschaft für s Gueteund Gmeinnützige Basel gsi isch. Dr erst Diräkter isch dr Selmar Bagge in de Johr 1868 bis 1896 gsi, denn het dr Komponist Hans Huber die Allgemeini Muusigschuel vo 1896 bis 1918 künstlerisch gleitet, und für s Administrative isch dr Heinrich Zickendraht verantwortlig gsi. Dr Hans Hueber het usserdäm im Johr 1905 d Hochschuel für Muusig as Konservatorium gründet, s erste vo siiner Art in dr dütschsproochige Schwiiz. 1903 het dr Fritz Stehlin zämme mit em Emanuel La Roche s Geböid vo dr Muusigschuel an dr Lienerdstrooss 6 baut. Es gältet hüte as e Baasler Kulturguet, wo für d Region vo Bedütig isch. 1954 isch d Schola Cantorum Basiliensis, wo 1933 vom Paul Sacher gründet worden isch, mit dr Allgemeine Muusigschuel und dr Hochschuel für Muusig vereinigt worde. Alli drei Institut bilde sithär zsämme d Muusig-Akademii vo
D Galerii Stampa isch e Galerii und Kunstbuechhandlig für Gegewartskunst am Spalebärg z Basel in dr Schwiz. Si spezialisiert sich uf Schwizer und internationali Künstler und gseht sich as Vermiddler vo aktueller Kunst. 1969 het d Stampa aagfange, regelmässig Ustellige vo zitgenössischer Kunst z organisiere in Kooperation mit de Künstler und Künstlerinne, wo usstelle. Drzue chömme anderi Dätikeite wie Seminar, Füehrige, Buechvorstellige und küstlerischi Darbietige. D Galerii berootet au bi Kunstchäuf. D Buechhandlig isch en integrale Deil vo dr Galerii und bietet Kunstbüecher, Fotografie und Videos aa. 2006 het d Galerii Stampa dr Kulturbriis vo dr Stadt Basel überchoo drfür, ass si die zitgenössischi Kunst und dr kulturelli Dialog wurd fördere. Zu de Künstler, wo in dr Stampa usgstellt oder ufgfüehrt hai ghöre dr Amerikaner Vito Acconci, d Silvia Bächli, wo an dr Staatlige Akademii vo de Bildende Künst Karlsrueh underrichdet, d Baslere Miriam Cahn, d Südafrikanere Marlene Dumas, dr Schwizer Mooler Hanspeter Hofmann, dr Bildhauer, Grafiker und Mooler Josef Felix Müller, d Videokünstlere Pipilotti Rist, die Dütschi Rosemarie Trockel, wo an dr Kunstakademie Düsseldorf lehrt, dr schottisch Schriftsteller Ian Hamilton Finlay und e Hufe anderi. d Website vo dr Galerii Stampa
D Hochschuel fir Musik Friburg isch e vum Land Bade-Wirtteberg draiti Hochschuel fir d wisseschaftlig Forschung un kinschtlerisch und pädagogisch Uusbildung im Beriich Musik. Scho sitter anne 1898 het s d Friburg e Musikhochschule gee mit em Friburger Musik-Konservatorium. Di hitig Hochschuel fir Musik isch anne 1946 zerscht als städtischi Iirichtung unter de Laitung vum Gustav Scheck grindet wore. Zwai Johr speter isch si in d Dregerschaft vum Land Bade iwergange. Ihri riimlig Grundlag sin zwai intakti Altstadthiiser gsii in dr Friburger Innestadt, wu fascht ganz zerstert gsii isch. Unter dr Studierende sin e Huffe speter renommierti Musiker gsii wie zem Byschpel de Fritz Wunderlich. Glehrt hän do vil großi Inschtrumentalsolischte un Pädagoge, u. a. de Harald Genzmer, d Aurèle Nicolet, de Ulrich Koch, dr Wolfgang Marschner, de Ludwig Doerr, de Carl Seemann, de Erich un d Elma Doflein, d Edith Picht-Axenfeld un de James Avery. 1954 het dr Wolfgang Fortner an dr Hochschuel s Inschtitut fir Neii Musik grindet, wu dertemol Pionierarbet glaischtet het un mit em elektronische Experimentalstudio vu de Heinrich-Strobel-Stiftung im Friburger Huus vum Sidweschtfunk (SWF) (hite Sidweschtrundfunk) zämmeschafft. Am Aafang isch d Hochschuel iwer vil Gebei im gsamte Stadtgebiet verdailt gsii, anne 1983 isch si in
Dr Schwäbische Albvorei ischt oiner vo de eldeschde Gebirgs- ond Wandrvorei vo Deitschland. Grendet worra isch’r 1888 z Blochenga. Sei Wirkong gôht abr weit ibr d Schwäbisch Alb, wo-nr da Nâmâ drvo herhôt, naus, nemlich bis an da Bodasee em Siida ond bis zor Hohaloher Ebene em Norda. Em Grond gnomma erstreckt sich sei Bereich uf da wirdabergischa Landesdoil vom Bondesland Bada-Wirdaberg. Dô drvoo ausgnomma send bloß d Landkreis Calb ond Freidastadt. De selle gheeret zom Bereich vom Schwarzwaldvorei. Em Schwäbischa Albvorei gheeret 25 Aussichtsdirm ond 22 Wanderheim mit Ibrnachdongsmeglichkeida. Uf Betreiba vom Vorscheenerongsvorei Kirchheim/Teck ischt en de 1880r Jôhr uf-em Teckberg a 31 Metr hauhr rondr Durm baut worra, ond zwar an sellra Stell, wo friher amol dr Bergfriid vo dr Burg gstanda ischt. Beim Baua hend sich grauße finanzielle Schwiirichkeida ufdoa. Drom isch selle vrschiidene Ferdrer schliaßlich nix Anders iibrig bliiba, wia sich zamma-z-schliaßat. Ond aus dera Voreinigong ischt 1888 dr Schwäbische Albvorei entstanda. Dr Grendongsdag ischt am 13. Auguscht gwäa. Dô drbei ischt dr Valentin Salzmann zom erschda Vorsitzenda gwehlt worra. Des Amt hôt’r bis zo seim Ableaba em Jôhr 1890 ausgiabt. D Ôôzahl vo de Mitgliadr ischt rasant gschdiiga: Scho em erschda Jôhr nôch dr Grendong
Schnoogge (Culicidae) si e Familie vo Insekte in dr Ornig vo de Zwäiflüügler. Uf dr ganze Wält git s mee as 3500 Schnooggenarte. In Öiropa chömme 104 Arte vor, vo deene cha mä fast alli au in Middelöiropa finde. D Schnoogge häi spezialisierti Muulwärkzüüg. Mit eme Rüssel, wo stächt und sugt chönne wibligi Schnoogge dur d Hut vo iire Wirt stäche und Bluet suuge. Si bruche d Protein (Körperäiwiss) us em Bluet für d Brodukzioon vo iire Äier. Sust läbe die wiiblige Schnooge ganz wie au die männlige vo Nektar und andere zuckerhaltige Pflanze- oder Fruchtsäft. Underschiidligi Schnooggenarte chönne uf verschidnigi Wirt oder Wirtsgrubbe spezialisiert si. Bestimmti Schnoogge si bedütend as Überdrääger vo Infekzioonschrankhäite, wie zum Bischbil vo dr Malaria oder vom Denguefieber. Subfamily Culicinae Meigen, 1818. R.E. Harbach: Mosquito Taxonomic Inventory, abgruefen am 11. Juni 2012. Culicidae. Fauna Europaea, abgruefen am 29. Juli 2007. N. Becker et al.: Mosquitoes and their Control. Kluwer Academic/Plenum Publishers. New York, Boston, Dordrecht, London, Moskau 2003, ISBN 0-306-47360-7 H. Bellmann, K. Honomichl, W. Jacobs, M. Renner: Biologie und Ökologie der Insekten: Ein Taschenlexikon. 4. überarbeitete Auflage, Spektrum Akademischer Verlag, 2007, ISBN 3-8274-1769-4 M. Chinery: Pareys Buch der Insekten. Franckh-Kosmos, Stuttgart 2004, ISBN 3-440-09969-5
Haifa (hebräisch חיפה Cheifa; arabisch حيفا‎, DMG Ḥayfā) het öbbe 267.000 (2006) Iiwohner un isch drum de drittgröschdi Ort z'Israel, noch Jerusalem un Tel Aviv. Selli Großschtadt an de Küschte vom Mittelmeer gits scho sit dr Antiki. Haifa lit z'Nordisrael am nördliche Abhang vom Karmelgebirge am Mittelmeer. Am Nordrand vo dr Schtadt isch de gröschti Seehafe vo Israel. Will Haifa amene Berghang lit, het's e bsunderi schtädtischi Gliedrig. Di verschideni Schtadtdeil schtiige vom Meer us uffe bis uf öbbe 400 m ü. NN. Meh cha drbi drei Bebauigsgebiet unterscheide: Am Meer in de Unterschtadt sin d' Induschtriegebiet mit ere Erdölraffinerie, eme Hafe, großi Durchgangsschtroße un de Isebahn. De gröschti Deil vo de arabischi Bvölkerig vo Haifa wohnt in sellem Deil wo haIr hatachtit (die unteri Stadt) heisst. Uff de halbe Höchi (80-120 Meter überem Meer) in de mittlere Schtadt sin di meischte Gschäft un d' Verwaltig. Selle Schtadtdeil isch um 1920 entschtande un heisst Hadar haKarmel. Im oberschte Deil vo Haifa uf em HarHaCarmel (Karmelbärg) gits exquisiti Hotel un Reschtaurant un di dürschte Wohngegende vo Haifa. Am südliche Usgang vo de Schtadt un an de höchschte Stell lit uff über 400 Meter d' Universidät vo Haifa mit eme markante Hochhusdurm.
(hebräisch:בית שאן; arabisch بيسان Baisān) isch e Stadt in dr Ebeni vo Bet Sche'an im Nordbezirk vo Israel, öbbe 25 km südlig vom See Genezareth. Si het öbbe 16.900 Iiwohner. D Etymologii vom hebräische Name Bet Sche'an isch ungsicheret. Mögligerwiis sott men en as «Huus vo dr Gottheit Sche'an» interpretiere. Sit in dr Zit vom Ptolemaios' II. skythischi Riterdrubbe in dr Stadt stationiert worde si, het män ere Skythopolis (Σκυθοπολις aus Σκυθων πολις) gsait. Erst under em Antiochos IV. het si dr Biiname Nysa überchoo noch dr Nysa, dr Amme vom Stadtgott Dionysos, wo noch ere Legände us em 1. oder 2. Johrhundert n. Chr. z Skythopolis begrabe worden isch. Dr Name Skythopolis chunnt im biblische Buech Richter 1,27 vor, in ere Glosse vo dr Septuaginta, und im Buech Judit 3,10. In dr talmudische Überliiferig het dr Ort immer Bet Sche'an gheisse. Dr alt semitischi Name het im arabische Dorf Baisan witergläbt. Dr Tell, wo über dr antike Stadt stoht, het dr arabisch Name Tell el-Hösn, d. h. «Hügel vo dr Sterki». Dr Tell el-Hösn, wo in dr Jordansänki lit, isch scho in dr Bronzezit besiidlet und e bedütends Zentrum vom ägyptische Iifluss in dr Region gsi. Vom Thutmosis III.
Akkon oder Akko, im Alterdum au Ptolemais (au: Akers, Acre, Accho, Acco, Hacco und St. Jean d’Acre), griechisch Ἄκη, hebräisch עכו ‘Akkô, arabisch عكّا Akka, isch en alti Stadt in Galiläa im Nordbezirk vo Israel. Ändi 2008 het si öbbe 46'300 Iiwohner gha. D Altstadt lit uf ere Landzunge am Nordrand vo dr Bucht vo Haifa und isch von ere Festigsaalag umgge, wo bis zu 150 m stark isch. Uf dr Landsite isch d Altstadt vo dr Neustadt umschlosse. Währed in dr Neustadt vor allem Jude läbe, wird d Altstadt fast usschliessli vo israelische Araber bewohnt und isch eini vo de orientalischste Stedt vo Israel. Dr Hafe vo dr Stadt, wo mehreri Johrhundert lang e wichtigi Hafestadt im östlige Mittelmeer gsi isch, het stark an Bedütig verlore. In dr Stadt het s e chli Industrii, vor allem Iiseverarbeitig. D Stadt het e Bahnhof an dr Iisebahnstrecki vo Naharija uf Haifa. Vo de öbbe 46 Duusig Iiwohner mache d Jude zwei Driddel us, die muslimische Araber e Viertel und christligi Araber fast zweiähalb Brozänt. 95 Prozänt vo de Iiwohner vo dr Altstadt si Araber. D Familiene vo nume öbbe fufzäh Brozänt vo de Araber, wo hüt in dr Stadt läbe, si
Galiläa (altgriech. Γαλιλαία, latiin. Galileia, hebräisch הגליל (haGalil) vo galil Kreis, Distrikt, en Abchürzig vo „galil ha-gojim“ = „Bezirk, Kreis vo de Heide“, arabisch الجليل al-Jalīl) isch e groosses Gebiet im Norde vo Israel, wo sich in die drei Deil Obergaliläa, Undergaliläa und Westgaliläa undergliideret. Im 8. Johrhundert vor dr Zitwändi het die königlichi Dynastii vo de Omride s mächtige hebräische Riich Israel im Norde vom hütige Staat Israel bildet. Es het im wäsentlige d Gebiet vo Samaria und Galiläa umfasst. Das hebräische Riich het verschideni Stadtstaate und Kultzäntre vereint. Die wichtigsti Stadt isch Sichem mit em Tämpel Garizim gsi, si isch spöter vo dr Stadt Samaria abglöst worde. Galiläa isch vo de Assyrer eroberet und die israelischi Oberschicht deportiert worde. Uf däm Gebiet hai sich denn Aaghörigi vo verschidnige östlige Völker aagsiidlet. Underdesse isch s hebräische Südriich Juda um Jerusalem sterker worde. Noch em Undergang vo de Assyrer isch dr Tämpel z Jerusalem die zentrali Kultstett vo Israel worde und mä het brobiert, Galiläa under d Oberherrschaft vom König vo Juda z bringe. Noch em babylonische Exil het mä die Bolitik witer verfolgt und Galiläa isch Deil vom Jerusalemer Königdum worde. Under de Römer isch Galiläa en eignigi Brovinz
Kanaan (nordwestsemitisch kn'n, Alalaḫ ki-in-a-nimKI, akkadisch LÚki-na-aḫ-numMEŠ, assyrisch KURki-na-aḫ-ḫi und KURki-na-ḫi, babylonisch KURki-na-ḫa-a-a-u, Hurritisch KURki-na-a-aḫ-ḫi, hethitisch KUR URUki-na-aḫ-ḫa, arabisch کنعان, hebräisch כְּנַעַן, ägyptisch p3-k-3-n-ˁ-n-ˁ, griechisch Χανααν, Chanaan) isch im Alterdum hauptsächlig as Bezeichnig vo dr südwestlig-syrische Region bruucht worde und noch de Aagriff vo de Seevölker uf s Gebiet Palästina (Peleset) usgwiitet worde. Wie sich die bolitische Verheltniss gänderet hai, hai die alte Ägypter däm Rächnig drait. Under em Pharao Merenptah isch Kanaan no as eigeständigs Gebiet gnennt worde, under em Ramses III. isch s scho under dr Oberhoheit vo de Philister gstande: «E Bote uf Kanaan im Land Palastu». Dr Name Kanaan isch no under em Seleukos I. beleit, wo sich sälber as «dr ‹L'dk'› z Kanaan» gnennt het. Die römischi Besatzig het spöter «Kanaan» mit dr Bezeichnig Syria ersetzt. Wayne Horowitz, Takayoshi Oshima: Cuneiform in Canaan. Cuneiform Sources from the Land of Israel in Ancient Times. Israel Exploration Society, Jerusalem 2006, ISBN 965-221-062-5 Benjamin Mazar: Canaan and the Canaanites, BASOR (Bulletin of the American Schools of Oriental Research) 102, 1946, pp. 7-12 J. N. Tubb:Völker im Lande Kanaan (Völker der Antike). Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2005.
Di Salvadorianischi Fuessballnationalmannschaft (span. La Selección Salvadoreña de Fútbol) isch d Uswahl vom Salvadorianische Fuessballverband Federación Salvadoreña de Fútbol. Bis 2010 het sich El Salvador zweimol für e Fuessball-Wältmeisterschaft chönne qualifiziere. 1969 het das noch em Qualifikationsspiil gege Honduras zum sogenannte «Fuessballchrieg» gfüehrt, wo erst elf Johr spööter offiziel dur e Friidensschluss beändet worden isch. El Salvador isch immer scho in dr Vorrunde usgschiide und het kei einzigs Spiil gwunne. Schlimm isch d 1:10 Niiderlag gege Ungarn bi dr WM 1982 z Spanie gsi, was no bis hüte die höggsti Niiderlag vo irgend ere Mannschaft überhaupt bi Fuessball-Wältmeisterschafte isch. FESFUT
Dr Begriff Seevölker isch vom französische Egyptolog Gaston Maspero brägt worde as Sammelbezeichnig für «Fremdvölker», vo wele in egyptische Quelle vom Neue Riich verzelt wird, ass si am Aafang vom 12. Johrhundert vor dr Zitwändi zun ere ärnste Bedrohig für Egypte worde si. Wohrschinlig handlet es sich um die gliiche Chreft, wo in dere Zit – noch neue Vermuetige 1192 vor dr Zitwändi – Ugarit aagriffe hai. Au für e Reihje vo wiitere Zerstörige und Umwälzige im östlige Middelmeergebiet wärde die Völker hüfig verantwortlig gmacht. Mä vermuetet, ass dr Usgangspunkt vo de Seevölker im west- bzw. süd-chlaiasiatische und egeische Ruum lit. Die alt-egyptischi Bezeichnig Hau-nebut wird as «Bewohner vo dr Egeis» dütet und mä het e Hufe archeologischi Fünd gmacht, wo au in die Richdig zeige. Für Lüt, wo mit dr Bible ufgwaggse si, isch s bekanntiste vo de Seevölker das vo de Philister, au wenn s immer nonig ganz sicher isch, öb si mit em Seevolk vo de Peleset idäntisch gsi si, wo em Ramses III. bekannt gsi isch. In däm sim Dootetämpel isch d Inschrift: D Länder ... ..., die us em Norde(?) uf ihre Insle si ufgrüehrt worde, ewäg gfüehrt worde im Kampf(?) ... zur gliiche Zit.
ISO 639-3 isch e Deil vo dr Norm ISO 639. Säll isch en internationali Norm vo dr Internationale Organisation für Normig, wo Kod für Name vo Sprooche (Sproochcodes) definiert. D Norm bestoht us sächs Deilnorme. Fümf drvo enthalte Kod mit zwai Buechstabe (ISO 639-1), drei Buechstabe und vier Buechstabe (ISO 639-6), in eim Dail si d Richtlinie für d Aawändig enthalte (ISO 639-4). D Kod, wo in dr Norm definiert si, wärde under anderem in dr Lexikografii, dr Linguistik, in Bibliotheke, Informationsdienst und im Dateusdusch verwändet. Si diene zur aidütige Aagoob vo Sprooche und ihrer Kennzaichnig in Dokumänt. Si si nid as Abchürzige iigefüehrt worde, wil s under anderem nid in jedem Fall en Ähnligkait mit dr bezaichnete Sprooch git. E Verwändig cha beliebig in Gross- und Chlaischriibig erfolge, doch git s Norme, wo druf ufbaue, won e bestimmti Schriibig festlege. D Sproochcodes vo dere Norm umfasse natürligi Sprooche und Blansprooche, aber kaini Sprooche, wo für die maschinelli Verarbaitig erfunde worde si, wie z. B. Brogrammiersprooche. Die offiziell iigfüehrte Deilnorme si: ISO 639-1:2002 – Codes for the representation of names of languages – Part 1: Alpha-2 code: meh as 200 Iidräg, 572 Sproochcodes, wo möglig si. Ainzelsprooche und Sproochgrubbe mit
D Bronzezit isch d Periode in dr Gschicht vo dr Menschheit, wo Metallgegeständ vor allem us Bronze gmacht worde si. Die Epoche umfasst in Middeleuropa öbbe dr Zitruum vo 2200 bis 800 vor dr Zitwändi. D Bronzezit isch die middleri Stuefe vom Periodesystem, wo vom Christian Jürgensen Thomsen entwicklet worden isch und wo die europäischi Ur- und Früegschicht in d Steizit, d Bronzezit und d Iisezit iidailt. Die Dreidailig noch em hauptsächlech verwändete Wärkstoff (lokal dur churzi Chupferzite underbroche) beschränkt mä wiitgehend uf Europa, Westasie und Nordafrika. D „Erfindig“ vo dr Bronze het im 3. Johrduusig vor dr Zitwändi iigsetzt. D Wurzle vo dr Bronzezit lige in dr Jungsteizit, wo grad vorhär cho isch und wo d Lüt gegen ihr Ändi dailwiis scho mit dr Verarbaitig vo Metall verdraut gsi si. Si hai sich aber uf gediigeni Metall wie Gold, Silber und Chupfer beschränkt, wo si so verarbaitet hai, wie si natürlig vorchoo si. In dr Übergangszit zur Bronzezit rede d Archeolooge je noch Region au vo Chupferzit oder «Chalkolithikum». Bronze hingege isch e Legierig, wo us öbbe 90 % Chupfer und 10 % Zinn bestoht und sehr vil herter isch as rains Chupfer. D Entdeckig und Erforschig vo dr
Dr Georges Delnon (*20. März 1958 z Züri) isch e Schwizer Theaterlaiter, Intendant und Reschissör. Dr Georges Delnon isch 1958 z Züri uf d Wält cho und in dr Wälschschwiiz ufgwachse. Er het z Bärn Kunstgschicht, Komposition und Muusigwüsseschaft studiert. Im Johr 1985 het er mit andere zsämme z Bärn s "Atelier 20" für zitgenössischs Theater und Muusig gründet. Er het as Reschissör in dr Schwiizer Muusigtheaterszene afo schaffe und isch am Stadttheater Luzärn aagstellt gsi. Vo 1987 het er as freie Reschissör an Operehüüser z Frankriich, z Augsburg, z Karlsrueh, z Frankfurt und in andere Stedt gschafft. 1996 isch er Intendant am Stadttheater Koblänz worde. Bevor er 2006 as Diräkter ans Theater Basel choo isch, isch er acht Johr lang Intendant am Mainzer Stadttheater gsi. Under siner Laitig isch s Theater Basel 2009 zum Operehuus vom Johr gwehlt worde, dank Uffüehrige wie im Wagner si «Fliegender Holländer», d «Lulu» vom Berg und im Poulenc sini «Dialogues des Carmelites», dr Vilfalt vom Repertoire und em Zsämmeschaffe vom Ensemble. In Zsämmenaarbet mit em Schwizer Färnsee het er 2010 d «Aida am Rhein» dusse rund um die Middleri Brugg und im Hotel «Les Trois Rois» inszeniert. 2011 het er wäge de Finanzierigsschwiirikeite,
Di 66. Vuelta a España het vum 20. Augschte 2011 bis 11. Septämber 2011 stattgfund un isch iber 3319,7 Kilometer gange. S dreiwichig spanisch Radränne het us 21 Etappe bestande un het z Benidorm aagfange mit eme Mannschaftszytfahren iber 13,5 Kilometer. S het insgsamt zeh Bärgetappe gee, sechs dervu mit ere Bärgaachumft, nyyn Flachetappe un e Ainzelzytfahre iber 47,0 km z Salamanca. D Vuelta 2011 het am 11. Septämber 2011 z Madrid ufgheert. S Ränne isch Dail vu dr UCI World Tour 2011, wu d 18 UCI ProTeams mitmache. Vier "Wildcards" sin an Professional Continental Teams vergee wore. Tour de France 2011 Offizielli Website Reglement vu dr Vuelta a España 2011 (spanisch (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.lavuelta.com, änglisch (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[3] [4] Vorlage:Toter Link/www.lavuelta.com, franzesisch (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[5] [6] Vorlage:Toter Link/www.lavuelta.com) D Vuelta 2011 uf Google Earth
Dr Johann Rudolf Zumsteeg (* 10. Januar 1760 z Sachsaflur, † 27. Januar 1802 en Stuegert) ischt a deitscher Kombonischt, Tschellischt ond Kabellmoischtr mit schwäbische Vorfahra gwäa. Sei reachtr Familianama hôt “Zum Steeg” ghoißa. Weil-em abr dui Schreibweis et so guad gfalla hôt, hôt’r selle zwoi Werter oifach zammagschriiba. Gschichtlich isch’r en da Bereich „Sturm und Drang“ eizoordna. Dr Johann Rudolf Zumsteeg kommt am 10. Januar 1760 z Sachsaflur em badischa Odawald uf d Welt. Sei Vadder isch a Kammerdiner gwäa, wo em Denscht vom wirdabergischa Herzog Karl Eugen gschdanda ischt. Nôch seira Vrsetzong en da Ruhestand isch’r vo Stuegert nôch Sachsaflur omzoga. Scho als Kend zeigt dr Johann Rudolf Zumsteeg a graußa Begabong uf vrschiidene Gebiet. Drom setzt sei Vaddr seine guade Bezihonga zom wirdabergischa Hof ei ond schafft’s, dass sei Jonger em Altr vo zäa Jôhr em Herzog Karl Eugen sei Hoha Karlsschual ufgnomma wuud. Drei Jôhr schbätr wuud dr Friedrich Schiller au en sellra Schual ufgnomma, ond s dauret et lang, bis dia zwoi Kerle de beschde Freind werret. Fir da jonga Zumsteeg hôt dr Herzog bestemmt, dass’r Bildhauer werra soll. Weil’r sich abr en seira Freizeit fascht bloß mit dr Musik beschäfdigt, uf deam Gebiat au
Dr Sylvain Chavanel-Albira (* 30. Juni 1979 z Châtellerault) isch e französische Brofi-Velorennfahrer. Dr Sylvain Chavanel isch Brofi sit em 1. Juni 2002. Siini grösste Erfolg si zwei Etappesiig bi dr Tour de France und ei Dag im Goldige Liibli bi dr Vuelta a España. 2010 het er die dänkwürdigi zweiti Etappe vo dr Tour de France gwunne, wo s e Hufe Stürz gee het, und het sich s Gääle Liibli gholt. Er het s e Daag spöter an dr Fabian Cancellara verloore. Am sibte Daag vo het er denn die ersti Bärgetappe mit fast ere Minute Vorsprung gwunne und het s Gääle Liible für e Daag zruggeroberet. Am Schluss het er die Rooti Ruggenummere für e kämpferischst Fahrer vo dr Tour überchoo. 2011 isch dr Chavanel französische Meister im Strosserenne worde. Er isch 1,82 m grooss und wägt zur Zit (2011) 70 kg. 2002 Vier Dääg vo Dünkirche Trophée des Grimpeurs 2003 Tour du Haut-Var 2004 Vier Dääg vo Dünkirche Belgie Rundfahrt 2005 Circuit de la Sarthe Französische Meister im Zitfahre 2006 Französische Meister im Zitfahre 2008 ei Etappe Mittelmeer-Rundfahrt ei Etappe Paris-Nizza Quer dyr Flandere Pfiil vo Brabant ei Etappe Katalonie-Rundfahrt Französische Meister im Zitfahre ei Etappe und
D Herre vo Stei sin e Adelsgschlächt gsi, wo im 13. und 14. Johrhundert im Südschwarzwald nochgwise isch und wo Bsitzige un Rächt uf beidene Sitte vom Oberrhi gha het. Als ihri Stammburg gilt d Burg Altestei bim gliichnamige Dorf (hüt Deil vo Häg). Mer kennt folgendi Herre vo Stei: Heinrich I. (gstorbe 1284) Sini Söhn Heinrich II. (gstorbe 1321) un Rudolf I. (gstorbe 1302) sowie e Dochter, vo dere mer de Name nit weiß Heinrich IV., Sohn vom Heinrich II. De Heinrich II. het ußerdem no e Dochter gha, vo dere mer de Namie nit weiß Heinrich III., de Sohn vom Rudolf I., gstorbe noch 1345. Ußer ihm het de Rudolf I. no e Sohn Rudolf II. (vermuetlich minderjährig gstorbe) und e Matthias (gstorbe noch 1335) gha. Margareta, d Dochter vom Heinrich III. D Margareta hett en Rudolf vo Schönau ghürotet, de Sohn vomene Adelsgschlächt us em Elsiss. Durch si isch de Bsitz vo de Herre vo Stei an d Herre vo Schönau gho, wo sich dann in de Folgezit am Ober- und Hochrhi etabliert hän. D Herre vo Stei sin als Meier im Dienscht vom Säckinger Damestift gsi. Ufgrund vo dem Amt hän si mehreri Dinghöf vom Chloschter
Dr Hermann Keller (* 20. Novembr 1885 z Stuegert, † 17. Auguscht 1967 z Freiburg em Breisgau) ischt a deitscher Musikwissaschaftler, Kombonischt, Organischt ond Hochschuallehrer gwäa. Dr Hermann Keller ischt am 20. Novembr 1885 z Stuegert uf d Welt komma. Deet ischt’r au ufgwagsa ond en d Schual ganga. Weil sei Vadder, dr Jakob Heinrich Johann Keller, Archidekt gwäa ischt, hôt dr Jong nôch seim Abi au ôgfanga, Archidekdur zo studiira, obwohl’r sich eigentlich meh zor Musik nôhzoga gfiilt hôt. En Mincha hôt dr Keller d Bekanntschaft mit-em Kombonischda Max Reger gmacht. Bei sellem hôt’r neaba seim Archidekdurstudiom Privatondrricht gnomma. Wia dr Max Reger gmerkt hôt, was fir a grauß musikalisch Talent en seim Schialer steckt, hôt’r-em da Rôt gäa, statt Archidekdur liabr Musik zo studiira. Des hôt sich dr Keller et zwoimôl saga lau ond hôt bald druf Klaviir, Orgl ond Kombosizioo studiirt, zerscht en Mincha, nôchher z Stuegert ond schliaßlich noh en Leipzig. Seine wichdigschde Lehrer send-em dô drbei dr Max Pauer ond dr Heinrich Lang en Stuegert sowia dr Karl Straube z Leipzig gwäa. Wia dr Keller 1910 mit-em Studiom ferdich gwäa ischt, hôt’r sei erschda Stell als Organischt an dr Stadtkirch en Weimar kriagt. Drneaba hôt’r