rlitschk/wikidir huggingface dataset:
D Regierig Weizsäcker isch vum 4. Dezämber 1906 bis 6. Novämber 1918 d Landesregierig vu Wirttebärg gsii. Bertold Spuler: Regenten und Regierungen der Welt. = Sovereigns and Governments of the World. Teil 2, Band 3: Neuere Zeit. 1492–1918. 2. Auflage. Ploetz, Würzburg 1962. Klaus Schwabe (Hrsg.): Die Regierungen der deutschen Mittel- und Kleinstaaten. 1815–1933 (= Deutsche Führungsschichten in der Neuzeit. Bd. 14 = Büdinger Forschungen zur Sozialgeschichte. Bd. 18). Boldt, Boppard am Rhein 1983, ISBN 3-7646-1830-2.
D Regierig Liesching isch vum 7. Novämber bis 9. Novämber 1918 d Landesregierig vu Wirttebärg gsii. Bertold Spuler: Regenten und Regierungen der Welt. = Sovereigns and Governments of the World. Teil 2, Band 3: Neuere Zeit. 1492–1918. 2. Auflage. Ploetz, Würzburg 1962. Klaus Schwabe (Hrsg.): Die Regierungen der deutschen Mittel- und Kleinstaaten. 1815–1933 (= Deutsche Führungsschichten in der Neuzeit. Bd. 14 = Büdinger Forschungen zur Sozialgeschichte. Bd. 18). Boldt, Boppard am Rhein 1983, ISBN 3-7646-1830-2.
S Kabinett Blos I isch vum 11. Novämber 1918 bis 7. Merz 1919 d Landesregierig vu Wirttebärg gsii. Wu z Stuegert am 9. Novämber 1918 d Nochricht vu Berlin yydroffen isch, ass dr Philipp Scheidemann d Republik uusgruefe ghaa het, hän si Verdrätter vu dr SPD un dr USPD am spoote Nomittag in Ruum vum wirttebärgischen Landdag uf d Bildig vun ere provisorische Regierig gainigt. Vorsitzer sin dr Wilhelm Blos (Uasseminischter) un dr Arthur Crispien (Inneminischter) wore. As anderi Kandidate vu dr SPD sin dr Hermann Mattutat fir dr Juschtizminichter, dr Theodor Heymann fir dr Kultminischter un dr Dr. Hugo Lindemann as Arbetsminischter vorgschlaa wore. Vu dr USPD sin dr Spartakischt un Vorsitzer vum Stuegerter Soldaterot Albert Schreiner as Chriegsminischter un dr August Thalheimer as Finanzminischter vorgschlaa wore. Dr Blos het in ere vu ihm verfasste Proklamation an s wirttebärgisch Volk feschtgstellt: „Die Republik ist erklärt.“ Am Morge vum 10. Novämber, eme Sunntig, hän si dr Wilhelm Blos un dr Wilhelm Keil druf gainigt, ass di nächti ufgstellt Kabinettslischt soll gänderet wäre. Mit Ruggsicht uf di effetli Mainig, di notwändig Mitarbet vu dr Beamteschaft un di Demobilisierig vu dr Armee, wu bal chuu isch, hän au Verdrätter vu dr ibrige
S Kabinett Blos II isch vum 8. Merz 1919 bis 22. Juni 1920 d Landesregierig vu Wirttebärg gsii. Ansbert Baumann: Die Protokolle der Regierung des Volksstaates Württemberg. Band 1: Die provisorische Regierung und das Kabinett Blos. November 1918 – Juni 1920 (= Kabinettsprotokolle von Baden und Württemberg 1918–1933. Teil 2, Bd. 1). Kohlhammer, Stuttgart 2013, ISBN 978-3-17-023032-3. Klaus Schwabe (Hrsg.): Die Regierungen der deutschen Mittel- und Kleinstaaten. 1815–1933 (= Deutsche Führungsschichten in der Neuzeit. Bd. 14 = Büdinger Forschungen zur Sozialgeschichte. Bd. 18). Boldt, Boppard am Rhein 1983, ISBN 3-7646-1830-2. Bertold Spuler: Regenten und Regierungen der Welt. = Sovereigns and Governments of the World. Teil 2, Band 4: Neueste Zeit. 1917/18–1964. 2. Auflage. Ploetz, Würzburg 1964. No dr Novämberrevolution isch dr Staat Wirttebärg dur s Staatsminischterium glaitet wore. Däm isch e Minischterbresidänt vorgstande, wu syt em 7. Merz 1919 offiziäll Staatspräsident ghaiße het.
S Kabinett Hieber isch vum 23. Juni 1920 bis 8. April 1924 d Landesregierig vu Wirttebärg gsii. Ansbert Baumann: Die Protokolle der Regierung des Volksstaates Württemberg. Band 2: Das Kabinett Hieber und das Kabinett Rau. Juli 1920 – Mai 1924 (= Kabinettsprotokolle von Baden und Württemberg 1918–1933. Teil 2, Bd. 2). Kohlhammer, Stuttgart 2017, ISBN 978-3-17-030724-7. Klaus Schwabe (Hrsg.): Die Regierungen der deutschen Mittel- und Kleinstaaten. 1815–1933 (= Deutsche Führungsschichten in der Neuzeit. Bd. 14 = Büdinger Forschungen zur Sozialgeschichte. Bd. 18). Boldt, Boppard am Rhein 1983, ISBN 3-7646-1830-2. Bertold Spuler: Regenten und Regierungen der Welt. = Sovereigns and Governments of the World. Teil 2, Band 4: Neueste Zeit. 1917/18–1964. 2. Auflage. Ploetz, Würzburg 1964. Dr Staat Wirttebärg isch dur s Staatsminischterium glaitet wore. Däm isch e Minischterbresidänt vorgstande, wu syt em 7. Merz 1919 offiziäll Staatspräsident ghaiße het.
S Kabinett Rau isch vum 8. April bis 2. Juni 1924 d Landesregierig vu Wirttebärg gsii. Ansbert Baumann: Die Protokolle der Regierung des Volksstaates Württemberg. Band 2: Das Kabinett Hieber und das Kabinett Rau. Juli 1920 – Mai 1924 (= Kabinettsprotokolle von Baden und Württemberg 1918–1933. Teil 2, Bd. 2). Kohlhammer, Stuttgart 2017, ISBN 978-3-17-030724-7. Klaus Schwabe (Hrsg.): Die Regierungen der deutschen Mittel- und Kleinstaaten. 1815–1933 (= Deutsche Führungsschichten in der Neuzeit. Bd. 14 = Büdinger Forschungen zur Sozialgeschichte. Bd. 18). Boldt, Boppard am Rhein 1983, ISBN 3-7646-1830-2. Bertold Spuler: Regenten und Regierungen der Welt. = Sovereigns and Governments of the World. Teil 2, Band 4: Neueste Zeit. 1917/18–1964. 2. Auflage. Ploetz, Würzburg 1964. Dr Staat Wirttebärg isch dur s Staatsminischterium glaitet wore. Däm isch e Minischterbresidänt vorgstande, wu syt em 7. Merz 1919 offiziäll Staatspräsident ghaiße het.
S Kabinett Bazille isch vum 3. Juni 1924 bis 4. Juni 1928 d Landesregierig vu Wirttebärg gsii. Klaus Schwabe (Hrsg.): Die Regierungen der deutschen Mittel- und Kleinstaaten. 1815–1933 (= Deutsche Führungsschichten in der Neuzeit. Bd. 14 = Büdinger Forschungen zur Sozialgeschichte. Bd. 18). Boldt, Boppard am Rhein 1983, ISBN 3-7646-1830-2. Bertold Spuler: Regenten und Regierungen der Welt. = Sovereigns and Governments of the World. Teil 2, Band 4: Neueste Zeit. 1917/18–1964. 2. Auflage. Ploetz, Würzburg 1964. Dr Staat Wirttebärg isch dur s Staatsminischterium glaitet wore. Däm isch e Minischterbresidänt vorgstande, wu syt em 7. Merz 1919 offiziäll Staatspräsident ghaiße het.
S Kabinett Bolz isch vum 8. Juni 1928 bis 11. Merz 1933 d Landesregierig vu Wirttebärg gsii. Klaus Schwabe (Hrsg.): Die Regierungen der deutschen Mittel- und Kleinstaaten. 1815–1933 (= Deutsche Führungsschichten in der Neuzeit. Bd. 14 = Büdinger Forschungen zur Sozialgeschichte. Bd. 18). Boldt, Boppard am Rhein 1983, ISBN 3-7646-1830-2. Bertold Spuler: Regenten und Regierungen der Welt. = Sovereigns and Governments of the World. Teil 2, Band 4: Neueste Zeit. 1917/18–1964. 2. Auflage. Ploetz, Würzburg 1964. Dr Staat Wirttebärg isch dur s Staatsminischterium glaitet wore. Däm isch e Minischterbresidänt vorgstande, wu syt em 7. Merz 1919 offiziäll Staatspräsident ghaiße het.
S Kabinett Murr isch vum 15. Merz bis 12. Mai 1933 d Landesregierig vu Wirttebärg gsii. Klaus Schwabe (Hrsg.): Die Regierungen der deutschen Mittel- und Kleinstaaten. 1815–1933 (= Deutsche Führungsschichten in der Neuzeit. Bd. 14 = Büdinger Forschungen zur Sozialgeschichte. Bd. 18). Boldt, Boppard am Rhein 1983, ISBN 3-7646-1830-2. Bertold Spuler: Regenten und Regierungen der Welt. = Sovereigns and Governments of the World. Teil 2, Band 4: Neueste Zeit. 1917/18–1964. 2. Auflage. Ploetz, Würzburg 1964. Dr Staat Wirttebärg isch dur s Staatsminischterium glaitet wore. Däm isch e Minischterbresidänt vorgstande, wu syt Merz 1919 bis Mai 1933 offiziäll Staatspräsident ghaiße het.
S Kabinett Murr isch vum 12. Mai 1933 bis April 1945 d Landesregierig vu Wirttebärg gsii. Klaus Schwabe (Hrsg.): Die Regierungen der deutschen Mittel- und Kleinstaaten. 1815–1933 (= Deutsche Führungsschichten in der Neuzeit. Bd. 14 = Büdinger Forschungen zur Sozialgeschichte. Bd. 18). Boldt, Boppard am Rhein 1983, ISBN 3-7646-1830-2. Bertold Spuler: Regenten und Regierungen der Welt. = Sovereigns and Governments of the World. Teil 2, Band 4: Neueste Zeit. 1917/18–1964. 2. Auflage. Ploetz, Würzburg 1964.
D Verfassig vum Großherzogdum Bade, wu vum Karl Friedrich Nebenius uusgschafft woren isch, isch vum Großherzog Carl am 22. Augschte 1818 z Bad Griesbach im Schwarzwald unterzaichnet wore. Si het wäg dr Garantie vu dr Grundrächt un eme liberale Wahlrächt vu zwee Drittel vu dr männlige Erwagsene as aini vu dr modärnschte Verfassige im Dytsche Bund gulte. Au wänn si im Rame vu dr Reschtauration hinter vyl vu dr Errungeschafte vi dr Konschtitutionsedikt vu dr Zyt vum Rhybund zruggheit isch, het si si im große un ganze am Freihaitsgedanke vum code civil orientiert, wu scho anne 1810 s badisch Landrächt noobildet gsii isch. Dodermit het Bade näb dr Staate Wirttebärg (Verfassig vu 1819), Bayern (Verfassig vu 1818) un Sachsen-Weimar-Eisenach (Verfassig vu 1816) zue dr erschte Bundesstaate ghert, wu ne konschtitutionälli Monarchy as Staatsform ghaa hän. Anne 1819 hän aber d Karlsbader Bschliss d Grundrächt, wu in dr Verfassig garantiert gsii isch, wider ußer Chraft gsetzt. Di Badischi Verfassig isch e Art Realisierig vum Art. 13 vu dr Bundesakte, wu d Yyrichtig vu „landständische Verfassige“ fir dr Beraich vum Dytsche Bund in Uussicht gstellt woren isch. Iri Struktur mit zwoo Chammere het si an dr Charte constitutionnelle vum franzsische Chenig (Ludwig
D Anna Rosenwasser (* 1. Mai 1990) isch e Schwyzer Schurnalischti, Kolumnischti, Bolit- un LGBTQ-Aktivischti. Mer chännt si in dr Schwyz dur ire gsellschaftli un bolitisch Engaschmänt fir di rächtli Glychstellig vu Homosexuälle (Eh fir alli). Si setz si effetli gege Homophoby, gege d Diskriminierig vu sunschtige sexuälle Minderhaite un Persone mit ere sältenere Gschlächtsidentitet yy. D Mueter vu dr Anna Rosenwasser isch Schwyzeri, ire Vater isch vu Israel. Ufgwagse isch d Rosenwasser z Schafuuse. Si het an dr ZHAW Winterthur Schurnalismus un an dr Uni Züri Bolitologiy un Gschicht vu dr Neizyt studiert. Syter 2008 schafft d Rosenwasser as freii Schurnalischti un schrybt Kolumne wie zem Byschpel fir hellozurich, SAITEN un s Mannschaft Magazin. Si isch e baar Johr lang im Vorstand vu dr greschte Schwyzer LGBTQ-Jugedgruppe Milchjugend gsii. 2017 isch si Mitgrinderi un Laiteri vu dr Schafuuser LGBTQ-Jugendgruppe andersh gsii. Vu 2017 bis 2021 isch d Anna Rosenwasser d Co-Gschäftsfiereri vu dr Lesbeorganisation Schwyz LOS gsii. Anne 2018 isch si fir dr LGBT+-Award vum Swiss Diversity Awards nominiert wore. Im nämlige Johr het d Anna Rosenwasser uf em zweete Lischteblatz vu dr JUSO-Lischt fir dr Nationalrot kandidiert. Zäme mit em Kantonsbolitiker Florian Vock un em Illuschtrator Claudio Näf
Dr Johannes XII. (* 937 oder 939 as Octavian vu Spoleto z Rom; † 14. Mai 964 in dr Campagna) isch Papscht vum 16. Dezämber 955 bis zue syre Absetzig am 4. Dezämber 963 gsii. Är isch dr ainzig Papscht – villicht mit Uusnahm vum Papscht Benedikt IX. –, wu as Jugedlige sy Amt aadrätte het. Är het anne 962 mit em Otto em Große zum erschte Mol en remisch-dytsche Chenig zum Chaiser gchrent. Är isch e Suhn um Grof Alberich II. vu Spoleto gsii un dodermit e Änkel vum Stammvater vu dr Tuskulaner, em Langobard Alberich I. Sy Mueter isch d senatrix Marozia gsii. Dr Alberich II. het uf em Dotebett dr Papscht Agapitus II. un dr remisch Adel per Aid verpflichte loo, sy Suhn Octavian nit nume zum princeps vu Rom un dodeermit zue sym Noofolger z mache, nai, noch em Dod vum Agapitus II. het er au solle zum Papscht gwehlt wäre. Wu dr Agapitus schließli gstorben isch, isch dr Octavian no au am 16. Dezämber 955 im Alter vu 16 oder 18 Johr zum Papscht gwehlt wore, är het no dr Name Johannes XII. aagnuu. Är isch dr fimft Papscht gsii, wu uf Ghaiß vum Alberich
Dr Johannes XVII. († 6. Novämber 1003; vorhär Giovanni Sicco) isch anne 1003 (vermuetli vum 16. Mai bis 6. Novämber) fir churzi Zyt Papscht gsii. Dr Johannes Sicco isch im remische Stadtdail Biberetica uf d Wält chuu. Sy Geburtshuus mueß in dr Nechi vu dr Trajanssyyle gsii syy. Iber sy Härchumft waißt mer nit vyl, nume, ass sy Vater au Johannes ghaiße het un ass sy Familie wellewäg vu dr Crescentier abgstammt isch. Dr Johannes isch noch em Dood vum Silvester II. vum remische Patricius Johannes II. Crescentius am 16. Mai 1003 zum Papscht ghobe wore un isch vu sällem abhängig gsii. Dr Crescentius het en draa ghinderet, zum Heinrich II. Kontakt ufznee go gueti Bezieige zum Chaiser ufböue. Iber sy Pontifikat waißt mer wenig. Sy wichtigschti Amtshandlig isch d Ernännig vum Benedikt zum Missionar un as er dä uf Pole gschickt het, wel mit eme Benedikt het d Chrischtianisierig vu dr Slawe aagfange. Wie alt dr Johannes bi sym Dood am 6. Novämber 1003 gsii isch, waißt mer nit. Är zellt zue dr weniger wichtige Päpscht vu dr Gschicht. Ainewäg isch e Grabschrift vu 1040 erhalte blibe, wu au drei vu syne Verwandte din gnännt wäre, wu alli au
Dr Johannes XVIII. (vorhär Johannes Fasanus; * z Rom; † no Mai 1009 z Sankt Paul vor dr Muure) isch Papscht vum 25. Dezämber 1003 bis 1009 gsii. Vor sym Pontifikat isch dr Benediktiner Kardinalprieschter vu St. Peter gsii. Wie scho sy Vorgänger, Johannes XVII., isch er vum remische Patricius Johannes II. Crescentius zum Papscht ghobe wore un vu sällem abhängig gsii. Ainewäg isch er in Chilchefroge dytli aktiver gsii un het si u. a. mit em franzesische Chenig Robert II. aaglait. Anne 1004 het er di erscht fimf polnische Märtyrer, di fimf Hailige Brieder, hailiggsproche. In dr Zyt vu sym Pontifikat het er 1007 d Grindig vum Bischtum Bamberg dur dr Chenig vum Oschtfrankerych un spetere Chaiser Heinrich II. bstetigt. Är isch zruggzoge as Mench im Chloschter Sankt Paul vor dr Muure gstorbe, wun er au vergrabe isch. S isch nit klar, eb er vorhär as Papscht abdankt ghaa het. Udo Tavares: Johannes XVIII. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 2, Hamm 1990, ISBN 3-88309-032-8, Sp. 217–220. Commons: Joannes XVIII. – Sammlig vo Multimediadateie Catholic Encyclopedia im dütschsprochige Wikisource Ferdinand Gregorovius: Geschichte der Stadt Rom im Mittelalter, Vom V. bis XVI. Jahrhundert, Band 4 bis 1009, S. 8. Stuttgart 1870.
Der Alfred (Fredi) Egli (* 28. Juli 1931; † 25. Dezämber 2021) isch en Leerer, Hischtooriker und Dialäktliebhaber gsy. Über Jarzäänt hät er d Kultuur und d Gschicht vo de Züriseegmäind Chüsnacht eme bräitere Publikum bikannt gmachet und sich au für s Züritüütsch anngaschiert. Der Egli isch zeerscht sibezä Jaar lang Primaarleerer z Chilchbèèrg gsy. Dänn hät er a der Uniwèrsitèèt Züri Germanischtik und Anglischtik gstudiert und bim Ruedolf Hotzeköherli mit eren umfangryche Dissertazioon zum Theema «Wybou im Tüütschwalis» abgschlosse. Nachane hät er bis zu synere Pängsionierig as Leerer am kantonaalen Aarbetsleererine-Seminaar z Züri gschaffet und hät au en Leeruuftraag für tüütschi Gramatik und Spraachgschicht a der Uniwèrsitèèt Bèèrn übernaa. Ab 1991 isch er Bresidänt vom Veräin für Oortsgschicht woorde, wo-n-er sälber ggründet ghaa hät. Glychzytig hät er d Chüsnachter Jaarheft bis 2021 useggèè. Vil Artikel daa drin stamed vo im. Er hät aber au zum Byspil es Büechli über d «Chüsnachter Oorts- und Fluernäme» gschriben und Doorffüerigen aapotte, wo beliebt gsy sind. Langi Jaar isch er au de Bresidänt vom Verschöönerigsveräin Chüsnacht gsy und hät zwäi Landstuck vor der Überbouig grettet. 2013 hät er «für syni groosse Verdienscht rund um d Waarig vom kulturellen Eerb vo de Gmäind» de
Dr Ferdinand Biecheler (* 4. April 1787 z Fryburg; † 23. Merz 1860 au dert) isch e dytsche Jurischt un Syndikus vu dr Universidet Fryburg gsii. Dr Biecheler isch z Fryburg uf s Gymnasium gange un het derno an dr Universitet Fryburg Rächtswisseschafte studiert. Im Summer 1809 het er d Staatsbriefig bstande un isch im Februar 1810 unter d Rächtspraktikante ufgnuu wore. Drei Johr het er durf unter dr Signatur vn eme Hofgrichts-Advokat s Schriftverfassigsrächt uusgiebt. Wel s sällmol zimli langsam gange isch mit dr Beferderig in Staatsdienscht het er dr Universitet 1812 syni Dienscht aabote un isch do ab em 18. Juli mit hegschter Signatur as Aktuar un Bibliotheks ghilf aagstellt wore. Am 16. Juli 1816 isch er Universitets-Sekretär wore un het bal druf dr Dokter in Jura gmacht. Zum 28. Oktober 1819 isch er zum Syndikus vu dr Universitet Fryburg beferderet wore. Noch em Fryburger Adresskaländer fir s Johr 1837 het dr Biecheler um die Zyt in dr Webergasse 27 gläbt. Anne 1838 het er unter em Titel „Freiburgs Genius an die im September 1838 in seinen Mauern versammelten Naturforscher und Ärzte“ e „Festidylle in allemannischer Mundart“ vereffetligt. Ueber die Abschaffung alle Zehndrechte im Grßherzogthum Baden. Freiburg 1831
Dr Sergius IV. (* um 970 z Rom; † 12. Mai 1012) isch vum 31. Juli 1009 bis zue sym Dood Papscht gsii. Voreb er sy Amt aadrätte het, isch sy Name Pietro gsii. Eso het au sy Vater ghaiße, wu ne Schuemacher z Rom gsii isch. Dr Sergius soll in syre Juged dr Schimpfname „Söuschnure“ (bucca porci) ghaa haa. Mit däm Byname isch er au in dr Chronik vum Thietmar vu Merseburg ufgfiert. Vor sym Amtsaadritt isch er vu 1004 bis 1009 Bischof vu Albano gsii, wäge däm wird er au Pietro da Albano gnännt. Iber d Umständ vu syre Beruefig un Wahl zum Papscht waißt mer nyt. Dr Sergius soll si sy ganz Pontifikat lang unter em Yyfluss vum remische Patrizier Johannes II. Crescentius gege d Dominanz vum remisch-dytsche Chenig Heinrich II. z Rom gwehrt haa. Är het di rächtlige Bezieige zwische Chleschter un Bischef nei gornet un in ere Hungersnot s aifach Volk unterstitzt. Dr Sergius, ender ain vu dr schwache Päpscht, isch im Petersdom vergrabe. Wu d Grabeschilche z Jerusalem dur dr Kalif al-Hakim anne 1009 gschlisse woren isch, soll dr Sergius as erschte Papscht in eme Schrybe derzue ufgruefe haa, d Muslim us em Hailige
Dr Ernst Haberstock (* 19. Merz 1900 z Mille; † 1978) isch e dytsche Gärtnermaischter un Haimetautor gsii. Anne 1966 het er im Lohrer Schauenburg-Verlag unter em Titel „Gar lustig ist die Jägerei“ e Biechli mit Jagdgschichte us em Schwarzwald vereffetligt. S Buech mit hochdytsche Verzellige, wu s au alemannischi Prosa din het, isch in e baar Uflage uusechuu, anne 1980 unter em Titel „Der Fuchs mit der Zigarre“ im Herder-Verlag. Gar lustig ist die Jägerei. Heitere Jagdgeschichten aus dem Schwarzwald. Mit Ill. von Artur Vogt und Fritz Fischer. Verlag Moritz Schauenburg, Lahr/Schwarzwald 1966. 127 S. (Silberdistel-Reihe 106) Haberstock, Ernst uf LEO-BW
Dr Silvester II. (vorhär Gerbert vu Aurillac, au Gerbert vu Reims; * um 950 z Aquitanie; † 12. Mai 1003 z Rom) isch e Mathematiker, Abt vu Bobbio, Erzbischof vu Reims un Ravenna un schließli Papscht vum 2. April 999 bis zue sym Dood anne 1003 gsii. Uugwehndli an syre Laufbahn isch sy Abstammig us aifache un arme Verhältnis gsii – Bischef un Päpscht sin in syre Zyt gwehndli nume Lyt us em Hochadel gsii. Erscht im 13. Johrhundert isch mit em Pietro di Morrone wider eber zum Papscht gwehlt wore, wu us ere verglychbare soziale Schicht chuu isch wie dr Silvester II. Sy Wahl het er dr Unterstitzig dur dr jung Chaiser Otto III. verdankt, wu sy Schueler gsii isch. Des spieglet si au im gwehlte Papschtname: Dr Silvester I. soll noch ere (widerlaite) Legänd e Beroter vum Konstantin em Große gsii syy. Iber s Lääbe vum Gerbert vu Aurillac waißt mer verglychswys vyl, wel ain vu syne Schueler, dr Mench Richer vu Reims, e Gschicht vu Frankrych verfasst het un in däne Richeri historiarum libri IV au uusfierli uf d Laufbahn vu sym Mentor yygangen isch. Dernäbe sin e Raie vu syne Brief erhalte. Dr Gerbert vu Aurillac
Dr Benedikt VIII. (vorhär Theophylakt II. vu Tusculum; * um 980 z Rom oder Tusculum; † 9. April 1024 z Rom) isch Papscht vum 20. oder 21. Mai 1012 bis zue sym Dood. Dr Benedikt VIII. isch as Suhn vum Grof un chaiserlige Admiral Gregor vu Tusculum us em Gschlächt vu dr Tuskulaner uf d Wält chuu, wu um die Zyt z Rom vyl Macht ghaa het. Dr speter Papscht isch e brutale un begabte Seldnerfierer (Condottiere). Dr Papscht Silvester II. het en anne 1001 zum Kardinalbischof vu Porto ernännt. Är isch wie sy Brueder noo ihm un au dr Näffe vu dr beede druf as Laie zum Papscht ghobe wore. No syre Wahl het dr Papscht Benedikt dr Grofetitel vu Tusculum, wun er vu sym Vater gerbt ghaa het, an sy Brueder Alberich ibergee. Är het zum sy Macht feschtige där Brueder un sy andere Brueder Romanus vu Tusculum zue Konsul un Herzeg vu Rom gmacht. Zerscht het si dr Benedikt mit em Gegepapscht Gregor VI. us dr Familie Crescentier, wu bis dert dominiert het, mieße ussenandersetze, drotz ass die mit dr Grofe vu Tusculum verwandt gsii sin. Dr Benedikt het s aber schnäll gschafft, dr Gegepapscht bim Chenig
D Caroline Burkart isch e dytschi Shiatsu-Praktikeri un Autori. D Burkart isch z Badewyler ufgwagse. Anne 1979 isch si uf Lohr zoge. Si isch ghyrote un het mit ihrem Mann Thomas e Dochter. Si het as Apothekehälferi gschafft un zwee Gmieslääde gfiert. In dr Johr 2000 bis 2003 hat si ne Uusbildig zum Omega Health Coach gmacht un no au as Coach gschafft. Derzu het si Uusbildige in dr Tibetische Massage KunNye un in Health-Kinesiology gmacht. Ab 2007 het si ne Uusbildig zur Shiatsu-Praktikeri gmacht un derno ne Shiatsiu-Praxis z Lohr ghaa. Aafangs 2018 het si die Praxis ufgee un het im Rame vu dr Landesgarteschau z Lohr Fierige gmacht. Anne 2015 het si bim Dialäktwettbewärb Lohrer Murre mit em alemannische Gedicht „Samschdig“ dr zweet Bryys in dr Kategory Lyrik gwunne. Babette Staiger: Den Dingen auf den Grund gehen , Badische Zeitung, 14. Novämber 2015 Doppelt gewinnen mit Klimaschutz im eigenen Alltag, Badische Zeitung, 31. Augschte 2018
Dr Gregor VI. isch e Gegepapscht un Aagherige vum remische Adelsgschlächt vu dr Crescentier im frieje 11. Johrhundert gsii. S Geburts- au au s Stäärbedatum waißt mer nit. Noch eme Dood vum Sergius IV. anne 1012 isch s zue heftige Händel zwische dr verfyndete Gschlächter vu dr Crescentier un dr Tuskulaner chuu. Boodi Barteie hän aigeni Kandidate ufgstellt un dr Gregor isch im Mai 1012 zum Papscht un Noofolger vum Sergius IV. gwehlt wore. D Kämpf zwische dr baide Gschlächter hän aber aaghalte un d Tuskulaner hän si emänd geg dr Gregor un d Crescentier chenne duresetze, so dass dr Benedikt VIII. ihn im Summer 1012 vu Rom het chenne verdrybe. Dr Gregor isch fir e Zyt verschwunde un isch zmols an dr Wynächte 1012 in dr Pfalz Pöhlde z Dytschland in vollem Ornat vor em Chenig Heinrich II. erschine un het där bäte, ihn as Papscht aazerkänne. Dr dytsch Chenig ischn ere Antwort uusgwiche un het verschwige, ass er scho mit em Benedikt VIII. verhandlet het. Wenigi Wuche no dr Wynächte het dr Gregor dodervu erfahre un het dr Chenig verloo. Zum letschte Mol gnännt wird dr Gregor VI. anne 1018. Friedrich Wilhelm Bautz: Gregor VI. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon
Dr Martin Knobel isch e dytsche Ruumdesigner un Chinschtler. Dr Knobel isch z Zäll ufgwagse. No dr Lehr zum Moler un Lackierer, het er vu 1994 bis 1997 im Gschäft vu sym Vater, em Peter Knobel, gschafft. Vu 1997 bis 1999 het er bi BBZ Maurer z Fryburg e Uusbildig zum Wärbechaufmann (IHK) gmacht. An dr Freie Kunstakademie Nürtingen het er 2008 bis 2012 Molerei & Mediechunscht studiert. Syt 2015 schafft er as freie Chinschtler un fiert näbehär e Handwärchsbedrib im Beraich Ruumgstaltig / Ruumuusstattig. Är wohnt im Dodtmis uf em Wald. Anne 2006 het er bim Gerhard-Jung-Wettbewärb en Anerkännigsbryys in dr Kategory Lyrik gwunne un 2009 mit dr alemannische Gschicht „Hinderm Huus“ bim nämlige Dialäktwettbewärb e dritte Bryys in dr Kategory Prosa. Hinderm Huus. In: Alemannisch dunkt üs guet, 1/2009, S. 57–58 (Online)
Dr Johannes XIX. (vorhär Romanus vu Tusculum; * z Rom; † Oktober 1032 au dert) isch zwische 1024 un 1032 Papscht gsii. Är isch uf d Wält chuu as Suhn vum Grof un chaiserlige Admiral Gregor vu Tusculum us em Gschlächt vu dr Tuskulaner, wu um die Zyt iber Rom gherrscht ghaa het. Unter sym Brueder, em Papscht Benedikt VIII., isch er mit dr Titel Consul, Dux un Senator wältlige Herrscher z Rom un in dr Campagna gsii. Dr Romanus isch noch em Dood vu sym Brueder dur Simony (Ämterchauf) un Aadrohe vu Gwalt as zweete vu dr Familie Tusculum Papscht wore un het dr Name Johannes XIX. aagnuu. Wel er zue däm Zytpunkt wie scho sy Brueder no Laie gsii isch, het er entgeg em Kanon alli Weie an aim Dag iberchuu. Dr Johannes het as wältli orientiert, habgierig un wankelmietig gulte. Dr Chronischt Rodulfus Glaber vu Cluny het bhauptet, ass dää sogar d Primaträcht vum Papscht an dr Patriarch vu Konschtantinopel het welle verchaufe un nume mit Miei het chenne het chenne draa ghinderet wäre. Am 26. Merz 1027 het dr Papscht Johannes dr Konrad II. un däm sy Frau Gisela zum Chaiser un zur Chaiseri gchrent. Är