rlitschk/wikidir huggingface dataset:
D Gsellschaft für s Guete und Gmäinnützige Basel, kurz GGG, isch e brivaati Instituzioon und Dachorganisazioon, wo sozial und kulturell däätig isch. Dr Sitz vom Veräin isch Basel. Zurzit ghöören öbbe 90 Organisazioone mit mee as 3000 eerenamtlige und bruefsdätige Persoone zur GGG. In dr Gsellschaft si drei verschidnigi Arte vo Organisazioone verdräte: Das si unsälbständigi Instituzioone, wo em GGG ghööre und vo Kommissione gläitet wärde. Die Kommissioone wärde vom Vorstand vo dr GGG ernennt. Zu dene ghööre u. a. GGG Stadtbibliothek Basel GGG Informazioonsstell Integrazioon GGG Büro für Stüürerklärige Veräin für Freiwilligenarbet BENEVOL Das si sälbständigi Instituzioone, wo massgääblig vo dr GGG mitdräit wärde, oder wo d Gsellschaft an deren iirer Läitig mitbedäiligt isch bzw. deren iiri oberste Orgaan vollständig oder meerhäitlig vom Vorstand vo dr GGG gweelt wärde. Zu dene ghööre u. a. Zimmerbörse für Studierendi Stiftig Kinderfreund (Sozialwoonige) Stiftig Lighthouse Basel Verschiideni Patronaat Das si sälbständigi Instituzioone, wo under em Patronaat vo dr GGG stöön und wo dr Vorstand vo dr GGG in deren iire läitende Orgaane mindestens äi Delegierte schicke. Zu dene ghööre u. a. D Knabenkantorei Basel S Tischlein Deck Dich Dr Elterenotruef D Alzheimervereinigung vo bäide Basel Dr Veräin isch im Joor 1777 vom
Dättwil isch es Dorf und en ehemolegi Gmeind im Kanton Aargau. Zu Dättwil het au s Dorf Rütihof, wo hüt no en Enklave isch, und de Wiler Münzlishuuse ghört. D Gmeind Dättwil het im 1962 mit de Stadt Bade fusioniert und isch sither en Stadtteil. Dättwil wird zum erste Mol im Johr 924 gnennt (Tetwiler) und Rütihof im Johr 1144 (Rütthi). Bis zum Johr 1415 sind d Habsburger Grichtsherre gsi, nochhär de Landvogt vo Bade. Z Dättwil isch au de Galge vo de Grafschaft Bade gstande. D Gmeind Dättwil isch im 1803 uf Wunsch vo de Ortsgmeinde vo Dättwil, Rütihof und Münzlishuse entstande und sit em 1962 ghört si zu Bade. D Gmeind het vor de Fusion e chli me wi 600 Iiwohner gha. De ehemolig Stadtamma vo Bade und aktuell Regiirigsrot vo de FDP, de Stephan Attiger, wohnt z Rütihof. Ruth Müri, Politikerin Andreas Steigmeier: Dättwil. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Commons: Dättwil – Sammlig vo Multimediadateie Dorfverein Dättwil uf dorfverein-daettwil.ch Chronikgruppe Dättwil uf chronikgruppe.ch IG Dättwil uf ig-daettwil.ch Vor 50 Jahren wurde die Gemeinde Dättwil widerwillig Teil der Stadt Baden Artikel uf badenertagblatt.ch vom 1. Jänner 2012
Locminé (bretonisch Logunec'h, Gallo Lominoec) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Grand-Champ un zum Arrondissement Pontivy. Locminé lyt 26 km vu Vannes un 43 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 69 m un 153 m iber Normalnull. Nochbergmaine sin Plumelin im Weschte, Moréac im Norde, Plumelin im Weschte, Bignan im Oschte un Moustoir-Ac im Side. Locminé isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1008 as Loch Menech in Moriaco (1272: Locmene, 1273: Locmene, 1406: Lomenech, 1453: Loco Monaschorum, 1489: Lomine, 1516: Lochmene, 1516: Lochmine, 1552: Louh Minec, 1552: Louh Minech, 1630: Lommé, 1731: Lomine). Dr Maire vu Locminé isch dr Grégoire Super. Locminé ghert zum Kommunalverband Centre Morbihan Communauté. Dr traditionell Dialäkt vu Locminé ghert zum Bretonisch. Anne 2007 sin 12,4% vu dr Schueler in zwoosprochigi Klasse gange. Chilche Saint-Sauveur Kapäll Saint-Colomban (15. Jh.) Kapäll Notre-Dame du Plasker (16. Jh.) Kapäll Saint-Erlan (1514) Kapäll de la Trinité (12./18. Jh.) Kapäll de la Vraie-Croix (1609) Medebach, Dytschland Pontardawe, Wales Commons: Locminé – Sammlig vo Multimediadateie https://web.archive.org/web/20190826164359/http://mairie-locmine.fr/ Locminé uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Ofis ar Brezhoneg: Enseignement bilingue Normdate: VIAF: 242766287
S Zwäite Konzil vo Lyon, wo 1274 z Lyon under dr Läitig vom Babst Gregors X. stattgfunde het, het über drei wichdigi Frooge entschiide: D Union mit de Grieche, e Chrüzzuug und d Reformierig vo dr Chille. Am 31. März 1272 het dr Gregor d Versammlig iiberüeft und het im Merz 1273 alli Christe um ihre Mäinig und iiri Hilfe bi dr Reformierig vo dr Chille bittet. D Versammlig isch zwäi Joor lang vorberäitet worde und isch schliesslig am 7. Mai 1274 eröffnet worde. Öbb 300 Bischöf, 60 Äbt und e Hufe anderi Chirchelüt und Theologe si drbii gsi, aber nid dr Thomas vo Aquin wo uf dr Räis uf Lzon gstorbe isch. Au dr Jakob I., dr Köönig vo Aragon, und Delegierti us Frankriich, Dütschland, Ängland und Sizilie höi mitgmacht und e Delegazioon vo de Tatare. D Grieche si erst am 24. Juni aachoo, wil si Schiffbruch erlitte häi. Denn si braktisch Verdräter vo dr ganze Christehäit aawääsend gsi und d Versammlung het chönne as universal und ökumenisch gälte, wie es dr Gregor het welle. Es het säggs Sitzige gee, uf dr vierte isch am 6. Juli festgläit worde, ass mä die westligi und die östligi Chille wider wurd
Locmiquélic (bretonisch Lokmikaelig) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Hennebont un zum Arrondissement Lorient. Locmiquélic lyt am Mindigsdrächter vu Lorient, wu dr Blavet un dr Scorff dryyminde, vis-à-vis Lorient un 44 km vu Vannes uf ere Hechi zwische 0 m un 24 m iber Normalnull. Nochbergmaine sin Port-Louis un Riantec. D Gmai het zwee Häfe, Port Sainte-Catherine un Port de Pen Mané. Locmiquélic isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1385 as Loc Michaellic (14. Jh.: Locmichaellic, 1403: Locmichaëlic, 1837: Lomiquelic). S Dorf het vum 14. bis aafangs 20. Johrhundert zue Rantec ghert, e aigeständigi Bfarrei isch Locmiquélic anne 1907 wore, e aigeständigi Gmai am 12. Oktober 1919. Dr Maire vu Locmiquélic isch dr Philippe Berthault. Locmiquélic ghert zum Kommunalverband Lorient Agglomération. Burgermaischter syter 1919 1919-1920: Jean-Louis Danic 1920-1931: Jules Le Bourdiec 1931-1934: Joseph Marie Le Garf 1935-1945: Emmanuel Le Visage 1945-1947: Joseph Guillemoto 1947-1969: Emmanuel Le Visage 1969-1983: Louis Le Scouarnec 1983-2001: Francis Pahun 2001-2014: André Le Roux syter 2014: Nathalie Le Magueresse Dr traditionell Dialäkt vu Locmiquélic ghert zum Bretonisch. Chilche Saint-Michel (1970) Fête de la musique (Juni) Fête du Port à Sainte-Catherine (Juli) Fête des langoustines (Augschte)
Die Federali Uni vo Rio de Janeiro isch di gröschti Universität vo Brasilie und sogar vo ganz Südamerika. Si isch eins vo de brasilianische Exzellenzzentrum in dr Lehr und dr Forschig und ghört zu de beste Institutione in Latiinamerika. D Hochschuel isch am 17. Dezember 1792 as Königlichi Akademii gründet worde und isch sit em 7. September 1920 en Universität. Uf iire drei Kampus studiere fast 50'000 Studänte. Commons: Federal University of Rio de Janeiro – Sammlig vo Multimediadateie Homepage vo dere Universidät
S Fürstedum Achaia isch äine vo de drei gröössere Wassallestaate vom Latiinische Kaiserriich gsi. Wie säll isch s noch dr Erooberig vo Konstantinopel 1204 wääred em Vierte Chrüzzuug errichdet worde. Achaia isch relativ chlii gsi. Es het nume us em Innere vom Peloponnes (Morea) bestande und e baar Hääfe wie Monemvasia. Es het e Gränze mit Epirus und em venezianische Gebiet in dr Egeis gha, und isch riich gnueg gsi, zum em Latiinische Kaiserriich im Kampf gege Nicäa hälfe z chönne. D Hauptstadt vom Fürstedum isch Andravida gsi, denn e Zentrum vom öiropäische Ridderdum. Si Fürst, dr Wilhelm II. vo Villehardouin, isch e Dichter und Trubadur gsi, und es hette sini äigene Münze, Litratuur und Form vom gschwätzte Französisch ghaa. S Fürstedum het d Chronik vo Morea uusegee, e wärtvolli Gschicht vo de Chrüzfaarerstaate in Griecheland. Si Gsetzgääbig het franzöösischi und byzantinischi Merkmol ghaa und isch d Grundlaag vom Rächt in de andere Chrüzfaarerstaate worde. Dr Aadel het byzantinischi Ditel wie Logothetes and Protovestarios brucht, uf en Art ass si zum Süsteem vom öiropäische Feudalismus basst häi. Au s byzantinische Pronoia-Süsterm isch aabasst worde: Chliibuure (Paroikoi) häi iir äignigs Land ghaa, drfür häi si Milidäärdienst müesse läiste und Stüüre zaale,
Locoal-Mendon (bretonisch Lokoal-Mendon) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Quiberon un zum Arrondissement Lorient. Locoal-Mendon lyt 26 km vu Vannes un 20 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 0 m un 42 m iber Normalnull. Locoal-Mendon isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1037 as Locus Sancti Guituali. D Maire vu Locoal-Mendon isch d Karine Bellec. Locoal-Mendon ghert zum Kommunalverband Auray Quiberon Terre Atlantique. Dr traditionell Dialäkt vu Locoal-Mendon ghert zum Bretonisch. Anne 1994 sin zwoosprochigig Klasse yygfiert wore. 2007 sin 17,6% vu dr Schueler in zwoosprochigi Klasse gange, 2009 20,4%, 2010 19,4%. Allee couverte Mane-Bras Dolmen Mane-er-Loh Dolmen Locqueltas Chilche Saint-Goal, Locoal (17. Jh.) Chilche Notre-Dame oder Saint-Pierre, Mendon (15./16. Jh.) Kapäll Sainte-Brigitte oder Sainte Brigide (17./18. Jh.) Kapäll Saint-Gildas (17. Jh.) Kapäll Saint-Vincent-Ferrier, Moustoir (1609) Kapäll Saint-Jean, Kerverrec (1621) Kapäll Sainte-Marguerite (1646) Kapäll Saint-Paul et Saint-Cado, Lapaul (18. Jh.) Commons: Locoal-Mendon – Sammlig vo Multimediadateie Locoal-Mendon uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Ofis ar Brezhoneg: Enseignement bilingue
Locqueltas (bretonisch Lokeltas) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Grand-Champ un zum Arrondissement Vannes. Locqueltas lyt 12 km vu Vannes un 45 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 53 m un 144 m iber Normalnull. Locqueltas isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1464 as Loqueltas (1742: Loquelta, 1809: Logueltas). Dr Maire vu Locqueltas isch dr Michel Guerneve. Locqueltas ghert zum Kommunalverband Golfe du Morbihan - Vannes Agglomération. Dr traditionell Dialäkt vu Locqueltas ghert zum Bretonisch. Commons: Locqueltas – Sammlig vo Multimediadateie http://www.locqueltas.fr http://www.landes-de-lanvaux.com Locqueltas uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
S Köönigriich vo bäide Sizilie (italienisch Regno delle Due Sicilie) isch am 8. Dezämber 1816 entstande, wo die bäide „Köönigriich Sizilie“ staatsrächtlig veräinigt worde si. Bis denn si si nume in Personalunion verbunde gsi. Wäärend s äinte, dr "Regno di Sicilia ulteriore", im Wääsentlige mit dr Insle Sizilie idäntisch gsi isch und si Hauptstadt Palermo gsi isch, het s andere, dr „Regno di Sicilia citeriore“, s underitaliänische Festland mit dr Hauptstadt Neapel umfasst. Dorum bezäichnet mä das „Festland-Sizilie“ au as Köönigriich Neapel, zum s besser vom „Insle-Sizilie“ zunderschäide. S Köönigriich vo bäide Sizilie isch dr grössti vo de italiänische Däilstaate gsi, allerdings au dr wirtschaftlig ermsti. Si Staatsform isch sit 1816 die vo dr absolute Monarchii gsi; erst am 29. Januar 1848 het s Köönigriich e gschriibeni Verfassig überchoo und isch esoo e konstituzionelli Monarchii woorde. S Köönigriich het bis 1860 existiert, wo Freischärler under dr Füerig vom Giuseppe Garibaldi es erooberet häi und es mit em nöi gründete Köönigriich Italie veräint worde isch (Risorgimento). Dr letscht Köönig, dr Franz II., het am 13. Februar 1861 abdankt. Pietro Colletta, John A. Davis: The history of the kingdom of Naples. From the accession of Charles of Bourbon to the death of
Lorient (bretonisch An Oriant) isch e franzesischi Stadt im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai isch Chef-lieu vu dr Kanton Lorient-Centre, Lorient-Nord un Lorient-Sud im Arrondissement Lorient. Lorient lyt am Blavet an dr Mindig vum Näbefluss Scorff, 46 km vu Vannes. Dr hegscht Punkt lyt uf 46 m iber Normalnull. Nochbergmaine sin Quéven un Caudan im Norde, Lanester im Oschte, Plœmeur im Weschte un Larmor-Plage im Side. Uf dr änere Syte vum Fluss Blavet lige Locmiquélic un Port-Louis. Dr Name chunnt vu L'Orient (Orient), wel do friejer dr Haimethafe vu dr franzesische Oschtindie-Kompani gsii isch. 1770 isch dr Hafe vum Staat ibernuu wore un unter Napoleon zum Chriegshafe uusböue wore. Dr Maire vu Lorient isch dr Fabrice Loher. Lorient ghert zum Kommunalverband Lorient Agglomération. Lorient isch hite näbe Boulogne-sur-Mer dr grescht Fischereihafe vu Frankrych. Zwelf Kilometer weschtlig vu dr Stadt lyt dr Flughafe Lorient. Dr traditionell Dialäkt vu Lorient ghert zum Bretonisch. Kapäll Saint-Christophe CDDB-Théâtre de Lorient Grand Théâtre de Lorient Théâtre de la Chimère Musée de la Compagnie des Indes de Port-Louis (syt 1984) Musée de l'escadrille des sous-marins de l'Atlantique (syt 1995) Cité de la Voile Éric Tabarly (2008) Musée national de la Marine de Port-Louis
D Schlacht von Pelagonie het im Septämber 1259 zwüschen em Kaiserriich Nikaia (au Nicäa gnennt) und em Fürstedum Achaia stattgfunde. Dr Regänt vo Nikaia, dr Michael VIII., het s Byzantinische Riich wider welle häärstelle und s ganze Gebiet zruggeroobere, wo s vor em Vierte Chrüzzuug beherrscht het. 1259 het dr Wilhelm II. vo Villehardouin, dr Fürst vo Achaia, d Anna (oder Agnes) Komnene Dukaina, e Dochder vom Michael II. Angelos, em Despot vo Epirus, ghürootet und eso si Epirus und Achaia gege Nikaia verbündet gsi. Zu dere Allianz het au dr Manfred vo Sizilie, en andere Schwiigersoin vom Michael ghöört, und het sä mit 400 Ridder understützt. 1259 si d Nikaier z Thessalie iigfalle, im Septämber isch d Armee vo Achaia und Epirus gege Norde marschiert, zum sä abzfange. D Nikaier si vom Sebastokrator Theodor Dukas aagfüert worde. Noch dr französische Chronik vo Morea häig si Armee näbe de Byzantiner us türkische Söldner, 2.000 Kumane, 300 Dütsche, 13.000 Ungare, 4.000 Serbe und Bulgare und e baar Walache bestande – aber es schiint, ass alli Zaale, au die vo öbbe 27 Kawalleriidivisione überdriibe si. Dr Theodor het au die lokale Buure zämmenzooge und si uf de Hügel ufgstellt, so dass sie
D Zruggerooberig vo Konstantinopel dur d Byzantiner isch am 25. Juli 1261 bassiert. Im Geegesatz zu de Erooberige 1204 dur d Chrüzfaarer und 1453 dur d Osmane isch 1261 d Stadt Konstantinopel im Handstreich erooberet worde, das häisst, es het käi Belaagerig gee. D Chrüzfaarer und d Venezianer häi im Joor 1204 wäärend em Vierte Chrüzzuug Konstantinopel erooberet und blünderet und denn s Latiinische Kaiserriich gründet, e katholische Staat, wo as Lehensverband ufbaut gsi isch. Gliichzitig si meereri byzantinischi Noochfolgerstaate entstande, wo dr mächdigst von ene s Kaiserriich Nikaia gsi isch. Dört het d Laskaride-Dünastii gherrscht. Die het dank iire Siig über d Seldschuke, d Latiiner und die andere byzantinische Däilstaate iir Gebiet rasch chönne vergröössere. Gliichzitig isch s Latiinische Kaiserriich aber immer schwecher worde. Es het milidäärischi Niiderlaage erlitte und inneri Machtkämpf usgfochte, Misswirtschaft het gherrscht, die griechisch-orthodoxi Bevölkerig het Widerstand gläistet, und Venedig und die andere westöiropäische Staat häi s kuum understützt. Bald isch s Riich nume no uf s Land rund um d Hauptstadt beschränkt gsi. 1235 häi nicäische und bulgarischi Drubbe zämme Konstantinopel nelaageret, häi d Stadt aber nit chönne eroobere. 1259 het dr Michael VIII. Palaiologos im nicäische Exil für e minderjöörig Johannes IV. Laskaris
Venedig (italienisch Venezia [veˈnɛʦːi̯a], venezianisch Venexia oder Venezsia [veˈnɛsi̯a]) isch e Stadt im Nordoschte vu Italie. Si isch d Hauptstadt vu dr Region Venezie un vu dr Provinz Venedig un drait dr Byname La Serenissima („Di Durchlauchtigscht“). Venedig un syy Lagune stehn syter anne 1987 uf dr UNESCO-Lischt vum Wältkulturerb. Si sin fir e Huffe Chinschtler e starki Inspiration gsii. Hite isch Venedig ai vu dr Stedt, wu am meeschte vu Turischte bsuecht wird, syt hundert Johr isch di wirtschaftlig Struktur vu dr Alötstadt aisytuig uf Tursimus uusgrichtet, derwylscht sich d Induschtri vor allem um Mestre un Marghera uf em Feschtland vis-à-vis konzentriert. D Gsamtflechi vu Venedig lyt bi 414,6 km², dodervu sin 257,7 km² Wasserflechine. Am 31. Dezember 2022 het d Stadt 251.944 Yywohner ghaa. Bi dr Volkszellig 2006 hän vu 268.934 Yywohner 176.621 in dr Stadtdail uf em Feschtland gläbt, 61.611 im historische Zäntrum (centro storico) un 30.702 in dr Lagune. S historisch Zäntrum goht iber meh wie 120 Insle in dr Lagune, wu zwische dr Mindige vu dr Fliss Po im Side un Piave im Norde lyt. D Stadt Venedig isch i sächs Stadtdail gliidered und däne sait me Sestiere, wo vom Wort sesto (Sächstel) abglaited isch.
Dr Funkesundtag isch normalerwys dr erschte Sundtag noch m Aschermittwuch. Wem ma ins Oberschwäbische, ins Allgai oder in d Richtung Vorarlberg gôht, denn wird am Funkasonndig dr Funka abbrennt, in dr Regl en 5 - 10 m hoha Holzhaufa, der auf em Spitz mit ra Hex zur Wintrvrbrennung krönet isch. Im Vorarlbergischa werret dia Funkaheifa kunstvoll aufgstaplt. Am Vorobend vom Funkasonndig wird drzua na au no um Funkaring oder Funkabrezga gewirflet, meistens in Wirtsheiser. Funkaring/Funkabrezga sind aus ma süßa Hefdoig gmacht. D Ring sind aus drei Sträng gflochta, d Brezga ganz normal gschlunga. Im Vorarlbearg isch de Funkasunntig de 1. Fastesunntig. I ainzelne Gmainde im Sanggaller Rhintl isch es e Wuche spöter (und au vom Sunntig-Obed uf de Samstig-Obed vorverlait – wäge da Fäschtwertschaft). Im Appezällische isch dä Bruuch, zum de Winter z vertriibe, no spööter – am Lätare-Sunntig, also am vierta Sunntig i de Faschtezyt, oder andersch gsait, am dritte Sunntig vor Ostere. Zobescht uf em Funke wörd d «Funkebaabe» montiert, wo mit Füürwärch gladen ischt. Reinhard Johler: Die Formierung eines Brauches. Der Funken- und Holepfannsonntag. Studien aus Vorarlberg, Liechtenstein, Tirol, Südtirol und dem Trentino (= Veröffentlichungen des Instituts für Europäische Ethnologie der Universität Wien. Bd. 19). Institut für
Loyat (bretonisch Loiad, Gallo Lóyat) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Ploërmel un zum Arrondissement Vannes. Loyat lyt 47 km vu Vannes un 78 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 32 m un 130 m iber Normalnull. Loyat isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1066 as Loiat Dr Maire vu Loyat isch dr Denis Trehorel. Loyat ghert zum Kommunalverband Ploërmel Communauté. Dr traditionell Dialäkt vu Loyat ghert zum Bretonisch. Château de Loyat (1718-34) Chilche Saint-Pierre et Saint-Paul (1749 gweit, Glockedurm 1961) Kapäll Saint-Eloi, Trégadoret (1872) Kapäll Saint-Colomban, Crétudel (1714) Kapäll Saint-Clair (1872) Kapäll Saint-Malo (18. Jh.) Commons: Loyat – Sammlig vo Multimediadateie Loyat uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Malansac (Gallo Malanczac, bretonisch Malanseg) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Questembert un zum Arrondissement Vannes. Malansac lyt 35 km vu Vannes un 80 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 6 m un 97 m iber Normalnull. Nochbergmaine sin Rochefort-en-Terre im Nordweschte, Saint-Gravé im Norde, Peillac im Nordoschte, Pluherlin im Weschte, Saint-Jacut-les-Pins im Oschte, Limerzel im Sidweschte, Caden im Side un Saint-Gorgon im Sidoschte. Malansac isch zum erschte Mol gnännt wore anne 847 as Malansac (857: Malanzac, 1051: Malenzac, 1160: Mallechac, 12. Jh.: Malenzahc, 1272: Malenchac, 1387: Malenczac, 1516: Malanczac). Dr Maire vu Malansac isch dr Marc De Boysson. Malansac ghert zum Kommunalverband Questembert Communauté. Dr traditionell Dialäkt vu Malansac ghert zum Gallo. Chateau Grationnaye Chilche Notre-Dame (1694, Glockedurm 1858) Kapäll Saint-Jean-Baptiste (16. Jh.) Parc de Préhistoire de Bretagne Bahnhof Alti Märthalle (1862) Wasserdurm Commons: Malansac – Sammlig vo Multimediadateie http://www.malansac.fr Malansac uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: VIAF: 244775387
Dr Basilisk (griechisch: basiliskos lat. regulus = „chliine Köönig“; au Sibilus) isch e müthischs Dier und mä het si Naame au ere Gattig vo Leguan in Latiinamerika ge (Basiliske). Er gältet as dr „Köönig vo de Schlange“. In middelalterlige Dierbüecher wärde d Basiliske vilmol as Mischwääse mit em Oberkörper vom ene Güggel, wo uf em Chopf e Chroone dräit, und em Underliib von ere Schlange daargstellt. Im Lauf vo de Joorhundert, bsundrigs im Middelalter, het mä d Daarstellig vom Mischwääse veränderet und verfiineret: mä het em zwäi oder no mee Vogelbäi gee, Flügel, Fäädere oder sogar dr Chopf vom ene Mensch. Die Veränderige si so grooss gsi, ass mä bis hüte in mängge Kultuure (vor allem im anglo-amerikanische Sproochruum) sproochlig zwüschen em ursprünglige Basilisk, d. h. em Basilisk ooni Flüügel, und eme Cockatrice, eme Basilisk mit Flüügel, underschäidet. Basiliske häi d Fantasii vo de Mensche sit dr Antike beschäfdigt, und e Hufe lokaali Basiliske-Gschichte si entstande. Au in dr Geegewart chunnt dr Basilisk in dr fantastische Litratuur vor. Wenn e Basilisk äim aaluegt stirbt mä oder mä wird zu Stäi. Si Schnuuf isch giftig und döödlig. Noch em Plinius em Eltere schliicht dr Basilisk nid wie Schlange uf em Boode,
D Alsace – Junge fers Elsassische (vìelmols gnannt mìt dr Àbkìrzung „AJfE“) ìsch a Verein vu Junga wo dr elsassischa Dialekt unterstìtza. Si Hàuiptzìel ìsch, àndra Junga uf s Elsassisch brìnga, àss dr Dialekt làwandig un modern blibt. S Wort „Junga“ ìm Nàmma vum Verein bedittet nìt àss d Junga numma unter sìch wann bliiwa; 's ìsch ehnder a Zeicha wo d Junga sott ermüetiga fer mìtz'màcha, un d Mìtglìeder sìn ungfahr zwìscha 18 un 35 Johr àlt. S Verein ìsch z'Stroßburri ànna 1999 grìnda worra, vu'ma pààr Studanta wo sìch um s Elsassischa ìntressiart han. Derbii sìn Dialektkenner gsìì, wo do a Glagaheit gfunda han fer mìtnànder Elsassisch reda, àwer aui Junga wo dr Dialekt han wälla lehra. D Mìtglieder sìn regelmaßig ìm Universitätsrestaurant (resto U) Le Stift zammakumma, fer reda, iawa, un verschìedena kültürella Ereignissa ufz'stella. S Verein ìsch sehr aktiv ìm kültürella Gebìet, wo's dr Dialekt uf'ra moderna Àrt unterstìtzt. As gìtt elsassischa Unterrìcht. D Elsassisch-Lehrera Bénédicte Keck, eina vu da erschta Mìtglìeder, ìsch jetz ìm elsassischa Sprochàmt OLCA igstellt. Àn jedem erschta Mantig vum Monet, ìm Resto U Le Stift, fìndet dr Stàmmtìsch stàtt. Beriahmta elsassischa Perseenligkeita, zum Beispiel Kìnschtler, wara mankmol iglàda. Eimol ìm Monet
Malestroit (Gallo Malestroec, im lokale Dialäkt Maltrë, bretonisch Malastred) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Moréac un zum Arrondissement Vannes. Malestroit lyt am rächte Strade vum Fluss Oust, 33 km vu Vannes un 73 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 10 m un 95 m iber Normalnull. Dr Oust bildet do ne Dail vum Canal de Nantes à Brest. Malestroit isch zum erschte Mol gnännt wore im 11. Jh. as Malestrictum Dr Maire vu Malestroit isch dr Bruno Gicquello. Malestroit ghert zum Kommunalverband Oust à Brocéliande Communauté. Dr traditionell Dialäkt vu Malestroit ghert zum Gallo. Chilche Saint-Gilles (11. Jh.) Kapäll Madeleine (Ruine) dr Oust bi Malestroit Chilche Saint-Gilles Commons: Malestroit – Sammlig vo Multimediadateie https://web.archive.org/web/20160605042100/http://www.malestroit.fr/ Malestroit uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: VIAF: 236546440