rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Oschtantarktika (ängl. East Antarctica oder Greater Antarctica) isch de öschtlich vom Weddell- und weschtlich vom Rossmeer glägeni Teil vom Südkontinänt Antarktika. Das entschpricht grob däm Teil vo Antarktika, wo i de öschtliche Hemisphäre (öschtlich vom Nullmeridian und weschtlich vom 180. öschtlichen Längegrad) liet. Oschtantarktika nimmt mit über 8 Millione km² de wiitus gröschti Teil vom Feschtland i de Antarktis ii. Es isch grösser als Auschtralie und hät demit wahrhaft kontinäntali Uusmass, während de anderi Teil vo Antarktika, Weschtantarktika, eher en Subkontinänt oder en riesigi Halbinsle darschtellt. S Gebiet isch i Richtig Norde überall vom Südliche Ozean umgäh. S oschtantarktische Feschtland erschtreckt sich, vom Südpol her, gröschteteils bis öppe zum südliche Polarchreis; lediglich d Küschte bim Königin-Maud-Land liet südlicher, nämlich grob bim 70. südliche Breitegrad. In Richtig Weschtantarktika wird d Oschtantarktika dur d Küschtene vom Weddell- und Rossmeer sowie dur die sich jewils südlich a die beide Meer aschlüssende Schelfiis begränzt. Dur die Meer, wo sich tüüf i de Kontinänt ischniided, wird zwüsched em Gebiet vo de Zentralantarktis (Teil vo Oschtantarktika) und Marie-Byrd-Land (Teil vo Wesschtantarktika) en Landängi bildet. Die stellt d Abgränzig vo de Oschtantarktis uf em Feschtland dar. Au de geografischi Südpol liet im Oschtteil vo Antarktika. Insgesamt wiist
Dr Wenkerboge vu Däninge isch e Blatt vu dere grosse Ufnaam vu dr ditsch Sprooch, wu im 19. Joorhundert angefange het un hit Bschdanddeil vum Ditsche Sprochadlas isch. Sällimols, wo dr Sproochforscher Georg Wenker vo 1852 bis 1911 sinner Sproochadlas vorbereitet hed, hänn alli Schuele im domolige ditsche Riich e Froogeboge mid vierzig gliche Muschdersätz vorgleit bikumme, wu d' Schiäler middem Léhrer in de lokal Mundart uffschriewe hänn mièsse. Däninge het dozemols zuem Bezirk Ämmedinge im Großherzogtum Bade ghärt. De Ord leyt im Sproochruum vum Oberrhinalemannische / Brisgau-Rench-Raum. Die vierzig Sätz sin dozémols vu Schueler zämme mitm Lährer Wilhelm Kilchling vu Fischerberg, hitt ne Oortsdeil vu de Gmein Chleis Wiisedal, notiert worre. As Üssproch vum Ortsnamme wird im Boge „Dähninge“ agäh. In Süddischland sinn d Bege anne 1887 uffgnumme worre, der vo Däninge het d Nummere 36892 griägt. Im Winter fliēge diē truckene Blätter in d'r Luft rum. s härt gli uff z'schneie, dr'no wird s Wätter wieder besser. Thue Kohle in dr Ofe, daß d'Milch ball a z koche fangt. D'r guet alt Mann isch mit em Roß durchs Is broche un ins kalt Wasser kheit. Er isch vor viēr oder sechs Wuche gschtorbe. s' Fiir isch zstark gsi,
De Kindringer Wenkerboge isch e Blatt vu däre groß Uffnahm vu de ditsche Sprooch, wu zwische 1876 un 1887 vum Sproochforscher Georg Wenker vorbereidet worre isch. Er het vierzig Sätz in allne Schüéle vum domolige Reich uffschriiwe lo. Diä üssgfillde Bege sinn d' Grundlag vum Ditsche Schbrochadlas. Kindringe het sällimols zuem Bezirk Ämmedinge im Großherzogtum Bade ghärt. De Ord lit im Sproochrüm vum Oberrhinalemannische / Brisgau-Rench-Raum . Die Sätz 1-17 het de Lèhrer Heinrich Mack vu Ziegelhausen (Amt Heidelberg) niedergschriewe nodäm si vu de Schèäler vorgschproche wore sinn. De Rèscht isch vu Schueler zämme mitm Lährer August Kasper, gebore in Witnau (hitt Steine) im Wiesedal un uffgwachse in Hertinge im Markgreflerland, hitt e Oortsdeil vu de Gmein Bellige notiert worre. As Üssproch vum Ortsnamme wird im Boge „Kindringen“ angèh. In Süddischland sinn d Bege anne 1887 uffgnumme worre, der vo Kindringe het d Nummere 36893 griägt. Im Winder flieagé druggini Bledder in der Luft rum. (Bledd'r) 's härt glich uff z'schneije, denoh wirdz Wèdder wieder bèsser. Duè Kohlè in de Ofè, daß d' Milich bald z'kochè anfangt. Der guat alt' Mann isch mit dem Roß durchs Is broché un inz kalt Wasser keit. Er isch vor vier oder sex Wuche
Dr Wenkerboge vo Oddeschwang isch e Blatt für di grosse Uffnahm vo dr ditsche Sprooch, wo de Sprochforscher Georg Wenker vo 1852 bis 1911 für de Ditsch Sprochadlas gmacht het. D Schuele im domolige ditsche Reych hän e Frogeboge kriägt mit Muschdersätz, zuem si in lokale Dialäkt zuem iwwersetze. Aü im alemannische Sprochgebiet hend d' Gmeinschuele mitgmacht. Ottoschwande het dozemols zuem Bezirk Ämmedinge im Großherzogtum Bade ghärt. De Ord leyt im Sproochruum vum Oberrhinalemannische / Breisgau-Rench-Raum Die vierzig Sätz sin dozémols vu Schueler zämme mitm Lährer Wilhelm Scholer üs Gallewiiler (hitt Heitersche) notiert worre. Äs isch so werdlig iwerdraage worre, wiä 's de Wilhelm Scholer uffgschriewe hed. As Üssproch vum Ortsnamme wird im Boge „Oddeschwang“ angeh. In Süddischland sinn d Bege anne 1887 uffgnumme worre, der vu Oddeschwang het d Nummere 36971 griägt. Im Winder fliehge dieh drugene Bledder in der Luft rum. Shärt glich uf mit schneie, drnoh wird s' Weder wieder besser. Duehn Kohle in Ofe, daß d' Milch bal afangt, z' koche. Dèr gueht ald Mann isch mitém Roß dur s'Is broche un ins'kald Wasser keiht. Er isch vor viehr oder sex Woche gschtorwe. S' Fir isch z'schtark g'sieh, d' Kueche sin jo unde ganz schwarz brännd.
Dr Wenkerboge vo Guétich isch e Blatt für di grosse Uffnahm vo dr ditsche Sprooch, wo de Sprochforscher Georg Wenker vo 1852 bis 1911 für de Düütsch Sprochadlas gmacht het. D Schuele im domolige ditsche Reych hän e Frogeboge kriägt mit Muschdersätz, zuem si in lokale Dialäkt zuem iwwersetze. Aü im alemannische Sprochgebiet hend d' Gmeinschuele mitgmacht. Guétich het domols zuem Bezirk Waldkirch im Großherzogtum Bade ghärt. De Ord lit im Sproochruum vum Oberrhinalemannische/Freiburg-Wolfacher-Raum Die Sätz sin domols in Guétich vun de Schüeler un em Léhrer Fridolin Gantert us Obersäckinge, Amt Säckinge usgefillt worre. So wiäs de Gantert uffgschriebe het, ischs werdlig iwernumme worre. As Üssproch vum Ortsnamme wird im Boge „Guétich“ ohgeh. In Süddischland sinn d Bege anne 1887 uffgnumme worre, der vu Guétich het d Nummere 36892 griägt. Im Winter fliége die druckene Blètter in der Luft 'rum. S' hèrt glī uf z'schnèie, derno wird's Wétter wieder bèsser. Dué Kohlen in Ofé, daß d'Milch bal afangt z'koche! Der guét' alt' Mann isch mit ém Roß dur's Iis broche und in's kalt' Wasser ghèit. Ér isch vor vier oder sèchs Woch' g'storbé. S' Fiir isch z'stark g'si, d' Kueché sin' jo undé ganz schwarz brénnt. Er ißt d'Eier alléwil
Dr Wenkerboge vo Iisebach isch e Blatt für di grosse Uffnahm vo dr ditsch Sproch, wo dr Sprochforscher Georg Wenker vo 1852 bis 1911 für dr Ditsch Sprochadlas gmacht hod. D Schuele im domolige ditsche Reych hend e Frogeboge kriägt mit Muschdersätz, zuem si in lokale Dialäkt z ibersetze. Ao im alemannische Sprochgebiet hond d' Gmeindschuele mitgmacht. Iisebach het domols zuem Bezirk Nöistadt im Großherzogtum Bade ghärt. De Ord ligt im Sproochruum vum Oberrhinalemannische/Neustädter Raum . Die vierzig Sätz sén domols in Isebach vun de Schüeler un em Léhrer Phillipp Danneffel us Leiberdenga, Amt Mässkirch usgefillt worre. Diä Sätz sinn werdlig ibertrage worre, wie si de Danneffel uffgschrieba het. As Üssproch vum Ortsnamme wird im Boge „Isabach“ ogeh. In Süddischland sinn d Bege anne 1887 uffgnumma worre, der vo Iisebach het d Nummere 41091 griägt. Im Winter fliaga diè druchena Bletter in d'r Luft rum. S'hört gli uf zschneia, dro wird’s Wetter wieder besser. Thua Kohla in da Ofa, daß Milch bal afangt zkocha. Dr guat alt Ma ischt mit em Roß durs Is broche un is kalt Wasser keit. Er isch vor 4 oder 6 Wocha gschtorba. S'Für ischt zstark gsi, Kuacha sin unna ganz schwarz brennt. Er ißt
Dr Wenkerboge vo Hifinge ischt e Blatt für di gross Uffnahm vo dr ditsche Sproch, wo dr Sprochforscher Georg Wenker vo 1852 bis 1911 für de Ditsch Sprochadlas gmacht hodd. D Schuele im domolige ditsche Reich hond e Frogeboge kriagt mit Muschdersätz, zuem si in lokale Dialäkt z übersetze. Au im alemannische Sprochgebiet hond d' Gmeindschuele mitgmacht. Hifinge hod domols zuam Bezirk Eschinge im Großherzogtum Bade ghöret. De Ord ligt im Sproochruum vum Bodeseealemannische/Villinger Raum []. Die vierzig Sätz sind domols in Hifinge vun de Schüeler un em Léhrer Knupfer us Giisinga, Amt Eschinge usgefillt worre. As Ussproch vum Ortsnamme wird im Boge „Hifinge“ ageh. In Süddischland sinn d Bege anne 1887 uffgnumme worda, der vo Hifinge hot d Nummera 41103 griagt. Im Winter fliged diè trochna Blätter i de Luft ummenand. s hört gli uf z'schneie, derno wurds Wetter wieder besser. Tue Kohle in Ofe, daß d'Milch bald afangt z' koche. Der guet alt Ma ischt mit dem Roß dur's Is brocha und is kalt Wass'r keit. Er ischt vor vier oder segs Woche gschtoarba. s Für ischt z'starkch gsi, d Kuecha sie jo unne ganz schwarz worre. Er isset d'Äiar allewil uni Salz und Pfeffr. D'Füeß toumer séli
Dr Wenkerboge vo Hilzinge isch e Blatt für di groß Ufnahm vo dr ditsch Sproch, wo dr Sprochforscher Georg Wenker vo 1852 bis 1911 für de Düütsch Sprochadlas gmachet hod. D Schuele im domolige ditsche Reych hond e Frogeboge übercho mit Muschdersätz, zuem si in lokale Dialäkt züem üwersetze. Au im alemannische Sprochgebiet hond d' Gmeindschuele mitgmachet. Hilzinge het dozemols zuem Bezirk Enge im Großherzogtum Bade ghärt. De Ord leyt im Sproochruum vum Bodeseealemannische / Stockacher Raum . Die vierzig Sätz sén dozémol in Hilzinge vun de Schüeler un em Léhrer Josef Gut us [Grafenhausen|Grõfuusè], Amt [Bonndorf im Schwarzwald|Bonndorf] usgefüllet worrde. Diä Sätz sind so übernomme, wie si de Gut uffgschriwwe hot. As Üssproch vum Ortsnamme wird im Boge „Hilzinga“ angeh. In Süddischland sinn d Bege anne 1887 uffgnumme worre, der vo Hilzinge het d Nummere 40877 griägt. Im Winter flügat die truchna Blattr i da Luft umma. Es hört glie uf z'schneia, derno wird s'Wätter wieder bèsser. Duar Chola i da Ofa, da d'Milch bald z'kocha afangt. Där guat alt Ma isch mit'em Roß dur s'Is brocha und i s'chalt Wasser kheit. Er ist vor viar odder sechs Wucha g'storba. S'Für war z'starch, d' Kuache sind jo una ganz
Dr Wenkerboge vo Bermadinge isch e Blatt für di grosse Oufnahm vo dr dütsche Sproch, wo dr Sprochforscher Georg Wenker vo 1852 bis 1911 für de Düütsch Sprochadlas gmacht hod. D Schuele im domolige dütsche Rych hond e Frogeboge übercho mit Muschdersätz, zuem si in lokale Dialäkt z üwersetze. Au im alemannische Sprochgebiet hend d' Gmeindschuele mitgmacht. Bermadinge het dozemols zuem Amt Iberlinge im Großherzogtum Bade ghöret. De Ord liget im Sproochraum vum Bodeseealemannische/Meersburger Raum. Die vierzig Sätz sin vum Lehrer Friedrich August Singer vo Hedinge, hitt ein Ortsdeil vo Iberlinge notiert worda. As Oussproch vom Ortsnamme wird im Boge „Bermatinge“ angeh. In Süddischland sinnd d Böge anne 1887 uffgnumme worda, der vo Bermatinge hot d Nummer 40781 griagt. Im Winter fliaget die trockene (truckne) Blä(e)tter i der Luft ummenand (rum) 's hört gli uf mit schneie, denn (derno) wird s Wetter wieder bésser. Thüa Kole in Ofe, daß d'Milch bald afangt z'koche. (oder z'siede) Dr guet alt Ma ischt mit em Roß dur's Is broche und i s kalt Wasser ke'it. Er ischt vor 4 oder sex Woche g'schtorbe. 's Für ischt z'groß gsi, Dünnele isch jo unterhalb ganz schwarz worre. Er ißt d' Oier allewil ohni Salz und
Dr Wenkerboge vo Schliar isch e Blatt für di grosse Oufnahm vo dr dütsche Sproch, wo dr Sprochforscher Georg Wenker vo 1852 bis 1911 für de Düütsch Sprochadlas gmacht hod. D Schuele im domolige dütsche Reich hond en Froageboga übercho mit Muschdersätz, zuem sia in lokala Dialäkt zuem übersetza. Au im alemannische Sprochgebiet hond d' Gmeindschuela mitgmachat. Schliar hot zuam Bezirk Raveschburg im Kenigreich Wirtaberg, ghört De Ord ligt im Sproochroum vom Bodeseealemannische / Raveschburger Raum . Die vierzig Sätz sin vo Schueler mit Hilf vom Lährer Kolb vo Ettenkirch, Amt Dettnãng, hejtt nema Oortsdoil vo Hafe notiert worda. As Oussproch vum Ortsnamme wird im Boge „Schlier“ angeh. In Süddischland sinnd d Böge anne 1887 uffgnumme worda, der vo Schliar hot d Nummer 36892 griagt. Am Winter fliaget dia truckene Bletter i der (dr) Luft rumm. Es hört gli uf mit schneia, denn wird s' Weatter wieder besser. Dua Kohla in Ofa, daß d' Mill bald anfangt z' kochet. Dear guet alt Ma ischt mit em Pferd (Roß) durs Ings brocha u. is kalt Wasser gfàlla. Er ist vor vier oder segs Wocha gschtorba. S' Fiar ist z'stark gsing, d' Kuacha sind jo unta ganz schwarz brennt. Er ißt d'
Dr Wenkerboge vo Bãẽnd isch e Blatt für di grosse Oufnahm vo dr deytscha Sproach, wo dr Sproachforschr Georg Wenker vo 1852 bis 1911 für de Deytscha Sproachadlas gmacht hod. D Schuele im domolige deytscha Reich hond e Frogeboga kriagt mit Muschdersätz, zuem si in lokale Dialäkt zuam ibersetza. Au im alemannische Sprochgebiet hond d' Gmeindschuala mitgmachat. Bãẽnd het domols zuem Bezirk Raveschburg im Kenigreich Wirtaberg, gheart. De Ord ligt im Spraochroum vom Bodeseealemannische/Raveschburger Raum . Die vierzig Sätz sin dert vo äldere Schueler und vom Lährer Rudolf Lohmiller vo Biarlenga, heyt enenme Oortsdoil vo Schdarzach, Oberamt Horb notiert worda. As Oussproch vum Ortsnamme wird im Boge „Biandt“ angeh. In Süddischland sinnd d Böge anne 1887 ouffgnomma worda, der vo Bãẽnd hot d Nummer 41057 griagt. Im Winter fliergat truckene Bletter dr Luft rum. s hört gli uf mit schneia, dru wird's Wettr wieder besser. Thur Kohla in Ofa, daß d Mil gli siat. Dear guat alt Ma ist mit deam Roß durs Ings brocha u. ist ins kalt Wasser gfalla. Ar ist vor vier oder seks Wocha gstorba. s' Für ist z'stark gsi, d Kuecha sind unta ganz schwarz worra. Ar ißt d Oier allawil ohne Salz u. Pfeaffer.
Dr Wenkerboge vo Wasserburg isch e Blatt für di grosse Oufnahm vo dr deytsche Sproach, wo dr Sproachforscher Georg Wenker vo 1852 bis 1911 für de Deytscha Sprochadlas gmachat hod. D Schuele im domolige deytscha Reych hond e Frogeboge kriagt mit Muschdersätz, zuem si in lokale Dialäkt zuem übersetza. Au im alemannische Sprochgebiet hond d' Gmeindschuele mitgmachat. Wasserburg het domols zuem Bezirk Lindou im Kenigrich Bayern ghört. De Ord ligt im Sproochroum vom Bodeseealemannische/Tettnanger Raum. Die vierzig Sätz sin vu Schueler zämme mit 'm Lährer August Bisle, gebore in Biberachzell (hitt Weissahoara; Landchrais Nei-Ulm). Dia Sätz sind alli so übernomme worde, wiä si de August Biesle ouffgschrieba hot. As Üssproch vum Ortsnamme wird im Boge „Wasserburg“ angeh. In Süddeyschland sinn d Böga anne 1887 uffgnumme worda, dear vo Wasserburg hot d Nummere 40595 bekumma. Im Winter fliergant di truckene Blättar i dr Luft umar. Es fängt glei mit schneia, denn wirds Wetter besser. Dur Kohla in Ofa, daß d' Milch bald afangt z'sieda. Dr guat alt Ma ist mit dem Roß durchs Is abi keit u. i's kalt Wasser g'falla. Ar ist vor vier oder sechs Wocha g'storba. S Für war z'stark, d'Kuche sind jo unta ganz verbrennt. Ar ißt
D Lisa Martinek (* 11. Februar 1972 z Stuegert as Lisa Wittich; † 28. Juni 2019 z Italie) isch e dytschi Schauspiileri gsii. Si isch e Dochter vum Architäkt Roland Wittich gsii, dr Reschisser Frieder Wittich isch e Brueder vun ere gsii. Si het si Schauspiiluusbildig vu 1993 bis 1997 an dr Hochschuel fir Musik un Theater z Hamburg gmacht. In däre Zyt het si scho am Hamburger Thalia Theater gschafft un bi Färnseh- un au Kinoproduktione mitgmacht. Vu 1997 bis 2001 isch si am Schauspiel Leipzig fescht engaschiert gsii. Derno het si Gaschtengaschmänt ghaa bim Schauspiel Frankfurt un am Dytsche Theater Berlin. Fir ihri Roll as Fahrradkurieri Lena in Härtetest isch si anne 1998 fir dr Dytsche Filmbryyss nominiert wore. Fir dr Film Jagd auf den Flammenmann isch si au in dr Kategory Hauptroll fir dr Dytsche Färnsehbryys nominiert wore. Anne 2007 isch si in ere Färnseh-Neiverfilmig vu s Helmut Käutners Die Zürcher Verlobung in dr Hauptroll als Juliane z sääne gsii, wu im Orginal 50 Johr vorhär vu dr Lilo Pulver gspiilt woren isch. Vu 2006 bis 2012 het d Martinek in dr ZDF-Krimiraie Das Duo d Kommissari Clara Hertz gspiilt. Ihri Seriepartneri, d Hauptkommissari Marion Ahrens, het
D Lischt vun dr Gmeina im Département Gers zellt àlla 461 Gmeina ìm Département Gers uf. Gmeina bìs 2015 Gmeina bìs 2018 2019: Füsion Riscle un Cannet → Riscle 2016: Füsion Castelnau-d’Auzan un Labarrère → Castelnau d’Auzan Labarrère
D Lischt vun dr Gmeina im Département Haute-Garonne zellt àlla 586 Gmeina ìm Département Haute-Garonne uf. Gmeina bìs 2016 Gmeina bìs 2017 Gmeina bìs 2018 2019: Füsion Saint-Béat un Lez → Saint-Béat-Lez 2018: Füsion Lasserre un Pradère-les-Bourguets → Lasserre-Pradère 2017: Füsion Lunax un Péguilhan (Péguilhan) → Péguilhan
Dr Bonifatius IV. (* z Valenia (Abruzze); † 25. Mai 615 z Rom?) isch vu 608 bis zue sym Dood Papscht un Bischof vu Rom gsii. Dr Bonifatius isch e Suhn vun eme Dokter gsii. Är isch e Mench im Benediktiner-Orde gsii, iber syni theologisch Uusbildig waißt mer aber nyt. Är isch in Dienscht vum Papscht Gregor I. drätte un vum Papscht as Dispensator yygsetzt wore. Am 15. Septämber (no andere Aagabe am 25. Augschte) 608 isch dr Bonifatius Noofolger vum Papscht Bonifatius III. wore, wu am 12. Novämber 607 gstorben isch. Syne guete Beziehige zum Chaiser Phokas vum Oschtremische Rych isch s verdanke, ass d Chilche s Pantheon gschänkt kriegt het, en Rundböu, wu dr Gettermueter Kybele un allne Getter gweit gsii isch. Är het s derno dr Gottesmueter un allne Märtyrer gweit un 28 Chaare mit Bai us dr Katakombe vu Rom in di nei Chilche bringe loo. Glychzytig het er dr Chrischehait s Fescht Allerhailige gstiftet. As Papscht het er si derfir yygsetzt, ass Ängland missioniert woren isch un di dertige chilchlige Bryych reguliert wore sin. Au zue dr gallische Chilche het er gueti Beziehig bflägt. Sy Mahndag isch dr 8. Mai. Friedrich Wilhelm Bautz: Bonifatius IV.
Dr Bonifatius V. (* z Neapel; † 25. Oktober 625) isch vum 23. Dezämber 619 bis zue sym Dood Papscht un Bischof vu Rom gsii. Är soll si arg derfir yygsetzt, ass Ängland missioniert woren isch. Derzue wird em au d Yyfierig vum Chilcheasyl zuegschribe. Memmo Caporilli: Die Päpste. Ökumenische Konzile, Heilige Jahre. Euroedit, Trento 2000, ISBN 88-7677-009-7 Friedrich Wilhelm Bautz: Bonifatius V. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 1, Hamm 1975, Sp. 689. Commons: Bonifatius V. – Sammlig vo Multimediadateie Normdate: GND: 100938191 | LCCN: nb2007021691 | VIAF: 7741873
Kerala isch e Bundesstaat vo Indie. Das Piet isch 38.863 Kwadratkilometer gross, es lyt im Südweschte vom indische Subkontinänt am Meer; das isch s Arabische Meer. Im Oschte, also gäge s Innere vom Land, het’s z Kerala e Bärglandschaft, im Weschte isch s Land zimli flach bis as Meer abe. Im Bundesstaat Kerala woone meh weder drüedryssg Millioone Lüüt. Sini Hauptstadt isch Thiruvananthapuram. Es het 520 Stedt im Bundesstaat. Me redt i däm Bundesstaat am meischte d Sprooch Malayalam. D Gränze vo däre Verwaltigsregioon isch nämli anne 1956 eso dur s Land zoge worde, das er rächt gnau dört isch, wo au s Sproochpiet vom Malayalam lyt. Dr Name «Kerala» bedüütet i dr yheimische Sprooch «s Land vo de Kokospalme». Änglisch isch i der Wirtschaft und der Politik vo Kerala als Umgangssprooch no hüt wichtig. Anderi Sprooche, wo vo ganz chlyne Minderheite z Kerala gredt wärde, sin s Tamil, s Tulu, s Konkani und s Koraga. Im zwöite Joorhundert vo Chrischtus het e Prinz vom ene Königrych z Kerala s tamilische Buech Cilappatikaram gschribe. und au Schrifte vom Sanskrit sind i däm Piet entstande. Im zwölfte Joorhundert noch Chrischtus het d Prosaliteratur im Malayalam agfange. S Land Kerala isch no
De Suebeknote isch e typisch germanischi Mannefrisur, wome em Stamm vode Suebe zueschriibt. Si isch us Abbildige, archäologische Fünd und schriftlichi Überliiferige noochegwiise. Lutem Tacitus hän sich d Suebe-Krieger iri Hoor sitwärts zuneme Knote bunde. De Sinn dodrvo isch gsi, in dr Schlacht grösser uszseh. De Tacitus beschribt in sinere «Germania», dass grad die Vornähme unter de Suebe die kunstvollste Knote gha hän: Jetzt habe ich von den Sueben zu berichten...; sie bewohnen nämlich den größten Teil Germaniens … Ein Kennzeichen des Stammes ist es, das Haar seitwärts zu streichen und in einem Knoten hochzubinden. So unterscheiden sich die Sueben von den übrigen Germanen, so bei ihnen selbst die Freien von den Sklaven … Bei den Sueben hingegen kämmen sie bis ins hohe Alter das widerstrebende Haar nach hinten und knüpfen es oft genau auf dem Scheitel zusammen; die Vornehmen tragen es noch kunstvoller. Das ist Schönheitspflege, aber von harmloser Art; denn nicht um zu lieben oder geliebt zu werden, richten sie sich her, sondern um recht groß und furchtbar zu erscheinen, wenn sie in den Krieg ziehen: für das Auge des Feindes ist der Putz bestimmt … De Suebeknote isch an zwei Moorliiche noochgwiise, de Manne vo Osterby, mit
Dr Johannes IV. (* 6. oder 7. Johrhundert; † 12. Oktober 642 z Rom) isch vu 640 bis zue sym Dood Papscht un Bischof vu Rom gsii. Är isch vu Salona z Dalmazie gsii. Noch em churze Pontifikat vum Severinus isch er am 24. Dezämber 640 zue sällem sym Noofolger gwehlt wore. Är het Chrischte us awarisch-slawischer Gfangeschaft freigchauft un het dr Monotheletismus verurdailt. Gegeniber em oschtreemische Chaiser Konstans II. het er sy Amtsvorgänger Honorius I. verdaidigt, wu 638 gstorbe gsii isch. Am 12. Oktober 642 isch dr Johannes IV. z Rom gstorbe. Werner Schulz: JOHANNES IV.. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 3, Herzberg 1992, ISBN 3-88309-035-2, Sp. 198–200. Commons: Johanes IV. – Sammlig vo Multimediadateie Normdate: GND: 100950035 | LCCN: no2007032729 | VIAF: 34810721
Dr Martin I. (* um 600 z Todi, Umbrie; † 16. Septämber 655 z Chersones, Krim-Halbinsle) isch vu 649 bis 653 Papscht un Bischof vu Rom gsii. In dr Zyt vum Pontifikat vu sym Vorgänger Theodor I. isch er aafangs Diakon un speter Apokrisiar gsii. Dr Martin isch e Gegner vum dodmol verbraitete Monotheletismus gsii. No syrewahl zum Papscht un dr Amtsibernahm het er anne 649 105 Bischef vu dr Weschtchilche in ere Synod im Lateran versammlet. No lengere Berotige isch dr Monotheletismus verworfe un d Entschaidig dr Bischef vu dr Oscht- un dr Weschtchioche gschickt wore zum si unterzaiche. Dr Paulos II., dr Patriarch vu Konstantinopel, isch exkommuniziert wore, wel er die Entschaidig ablglähnt het. Des het zue me Stryt mit em oschtremische Chaiser gfiert un derzue, ass dr Chaiser versuecht het dr Martin feschtnee z loo, was aber fählgschlaa isch. Bi me zweete Versuech anne 653 isch d Feschtnahm glunge, dr bettlägrig Papscht isch ufgriffe un vu Rom uf Konstantinopel verschifft wore. Noch eme Grichtsverfahre isch er zum Dood verurdailt, gaißlet un noch ere Begnadigung uf d Krim verbannt wore, wun er an dr Folge vu syre gruusige Bhandlig am 16. Septämber 655 gstorben isch. No vor sym
Dr Eugen I. († 2. Juni 657) isch am 10. Augschte 654 as Noofolger vum Martin I. zum Papscht gwehlt wore, drotz ass sy Vorgänger no gläbt het. Ni dr Gfangenahm vum Martin I. un dr Verurdailig dur dr byzantisch Chaiser Konstans II., het d Wahl vum Eugen zuen ere Versehnig zwische Weschtchilche un em Chaiser un em Patriarch Patriarch Petros solle fiere. Vor allem im Stryt um dr Monotheletismus het mer vermuetet, ass dr Eugen ender zuen ere Versehnig byydrait. Wu s aber emänd nit zuen ere Uussehnig cuu isch, het au em Eugen di gwaltsam Absetzig dur dr byzantinisch Chaiser droht. Är isch aber gstorbe, voreb s zuen ere Eskalation chuu isch. Dr Eugen I. isch kanonisiert wore. S Patronatsfescht isch sy Doodesdaag, also am 2. Juni. Italie: Chiesa di Sant’Eugenio di Altare, Ligurie Monastero di Sant’Eugenio, Costafabbri, Siena], Toskana Chiesa Sant’Eugenio alle Belle Arti, Rom, Latium (Bfaarchilche, Basilica minor un Titeldiakony syt 1960) anderi Länder: St. Eugenius, Hannover, Dytschland Cathedral of Saint Eugene, Bischtum Santa Rosa, Kalifornie, USA Rudolf Schieffer: Eugen I. In: Lexikon des Mittelalters, Bd. 4 (1989) Sp. 77–78. Friedrich Wilhelm Bautz: Eugen I.. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 1, Hamm 1975, Sp. 1551. Commons: