rlitschk/wikidir huggingface dataset:
As Gedräid (mhd. getregede, äigentlig „das, wo [vo dr Ärde] dräit wird)“ oder Chorn wärde uf dr äinte Site d Pflanze vo dr Familie vo de Süessgreeser bezäichnet, wo wägen iire Chörnerfrücht kultiviert wärde, und uf dr andere Site die Chörnerfrücht sälber noch dr Ärnt. D Frücht ghööre zu de Grundnaarigsmiddel vom Mensch, wärde an s Vee verfueteret, und zu Genussmiddel und technische Brodukt verarbäitet. D Chörner bestöön us em Määlkörper, wo vil Sterki und weniger Äiwiss enthaltet, em fetthaltige Käimling, dr Soomeschaale und Fruchtwand, wo mitenander verwaggse sin, und dr Äiwisshaltige Aleuronschicht, wo zwüschen em Määlkörper und dr Schaale lit. Em Äiwiss, wo s in e baar Gedräidegattige git (Wäize, Dinkel, Rogge, Gärste, Triticale) säit mä au Chlääber oder Gluten. In andere Gedräidegattige het s käi Gluten (Mais, Riis, Hirse). Im Allgemäine wärde d Frücht wenn si rif si gärntet und denn drosche, zum sä vom Räst vo dr Pflanze z drenne, bin e baar Sorte isch dr Deck- und Vorspelz mit dr Schaale verwaggse und blibt au bim Dräsche am Chorn, bei wenige urdümlige Sorte au dr Hüllespelz und Bruchstück vo dr Äärispindle. Bi de mäiste Määlsorten wird dradizionell d Schaale dur Maale, Schlife und anderi Verfaare so
Rogge (Secale cereale; alemannischi Näme) isch e Gedräidart us dr Familie vo de Süessgreeser (Poaceae), wo in de gemässigte Bräitene verbräitet isch. Er liiferet au uf liichtere oder sandige Bööde gueti Erdrääg und au an chüelere oder füechte Standort. In Öiropa wird hüfig Winterrogge aabaut, wääred dr Summerrogge weniger Bedütig het. S Chorn vom Rogge wird für Naarigs-, Fueter- und Gnussmiddel oder au as Roostoff, wo noochewaggst brucht. Zum Däil wird au die grüeni Pflanze (Grüenrogge) gnützt oder s Strau, wo noch dr Ärnt übrigblibt, mäistens as Fuetermiddel in dr Form vo Schrot oder Silaasche. Roggefäld Roggenäari Käimti Roggechörner Secale cereale - Museum specimen Dr Rogge het Halm, wo 65 bis 200 Santimeter lang si, und sini Ääri si 5 bis 20 Santimeter lang und vierkantig und d Deckspelze het langi Granne. D Masse vo 1000 Chörner isch bim Rogge 28 bis 50 Gramm. Vo alle Gedräidarte wird dr Rogge am mäiste vom Mueterchornbilz, Claviceps purpurea, befalle, wo seer giftig isch. Noch dr Infekzion vo de Blüete entstoot am Blatz vo de Frücht e langs, bruuns, herts Chorn, wo vilmol in dr Medizin verwändet wird. In dr Vergangehäit si die Chörner vilmol mit de Frücht vermaale worde und bim Ässe
Neusilber isch d Bezeichnig für è Kupfer-Nickel-Zink-Legyrig mit hocher Korrosionsbeschtändigkeit, Feschtigkeit un silberäänlichèm Uussää. Neusilber wörd besunders für Dafelgräät (Èssbschtegg, Servicebschtegg un Korpuswarè), Bschlääg, Schmugg und Blõsinschtrumänt vowendèt. Für Neusilber git s au d Bezeichnig Alpaka/Alpacca (gschütztes Warèzeichè), Argentan, Minargent, diè französischè Bezeichnigè Cuivre blanc un Maillechort sowiè diè uss èm Chinesischè stammendi Bezeichnig Packfong. Au d Bezeichnig Hotelsilber wörd vowendèt. Im Spanischè isch Neusilber au als plata alemana un im Ènglischè als German silver (beides dütsches Silber) bekannt. Galvanisch vosilbertes Neusilber wörd als Chinasilber bezeichnèt. Luèg au: Lischtè vo dè Legyrigè Neusilber isch è silberwyß glänzendi Legyrig uss 47–64 % Kupfer, 10–25 % Nickel, 15–42 % Zink, eventuèll mit Beimischigè vo Elemènt wiè Blei, Zinn, Mangan odder Iisè. Es zeichnèt sich gegèübber Kupfer wegè m Nickelghalt durch größeri Härti un Korrosionsbeschtändigkeit uus. S amtlichi Erkennigszeichè isch dè Gwichtszaalèschtempel. Schmelzpunkt: ab ca. 900 °C, je nõch Legyrig aaschtygend Dichti: 8,1 bis 8,7 g·cm-3 (je nõch Mischig) Elegtrischi Leitfähigkeit: ca. 3·106 bis 5·106 Ω−1·m−1 Wärmeleitfähigkeit: ca. 25 bis 35 W·m−1·K−1 Wärmeuusdeenigskoeffiziènt: 16·10-6 bis 17·10−6 K−1 Wiè vill Kupferlegyrigè ka Neusilber durch Kaltumformig ghärtet (Oberflächenverfestigung|Obberflächèvofeschtigung) wörrè, byschpillswys durch Schmydè, Walzè odder Durrèziè. È Erwärmig (Glüè) übber ca. 500 °C erzüügt neui Metallkörner
Dees isch è nõch èm jewyligè Basismetall indizyrti, alphabetisch gordneti Lischtè vo Legyrigè. Aluminium. Wörd mit Uusnaam vo Reinaluminium (Foliè) nu in Form vo Legyrigè mit Kupfer, Magnesium, Silicium un witerè Elemänt vowendet, byschpillswys AlMg3, AlMg5 als Legyrigè mit 3-5 % Magnesiumaadeil. Duraluminium isch è Knèttlegyrig uss Aluminium, Kupfer, Magnesium, Mangan un Silicium. Hydronalium: Handelsbezeichnig für è Aluminiumgusslegyrig mit 3-12 % Magnesium Silumin: Markèbezeichnig für è Reiè untereutektischer bis eutektischer Aluminium-Silicium-Gusslegyrigè. Hartblei bschtòt uss Blei un Antimon Schròt bezeichnèt è Legyrig uss Blei, Arsen un Antimon. Lötzinn isch è Blei-Zinn-Legyrig. Sit einiger Zit findet au kupfer- odder silberhaltigi Zinnlegyrigè Aawendig. Natrium-Blei-Legyrigè findet als Drôchnigsmittel un bi dè Hèrschtellig vo Tetraethûlblei Vowendig. Rose-Metall bschtòt uss Bismut, Blei un Zinn Wood-Metall bschtòt uss Bismut, Blei, Zinn un Cadmium witeri Bismutlegyrigè: z. B. Lipowitzmetall, Orionmetall, Schnelllòt, Darcotmetall Stellite sin Hartlegyrigè uss 20 - 68 % Cobalt. Witeri, wesèntlichi Beschtanddeil in unterschydlichè Mèngè sin Chrom, Wolfram, Nickel, Molybdän un fallwys bis zu 2,5 % Kollèschtoff. Vitallium isch è Metalllegyrig uss Kobalt, Chrom un Molybdän (luèg Chrom-Kobalt-Molûbdän-Legyrig) Staal isch è Sammelbezeichnig für plastisch voformbari Legyrigè uss Ysè un högschtens 2,06 Brozènt Kollèschtoff. Nitroschtendi Stääl sin Legyrigè uss ysè un Chrom bzw. Nickel un witerè Zuèsätz.
D Roggèbacher Schlösser setzèt sich uss zwei Burgè im Steinadàl bi Wittlekofè, èm Stadtdeil vo dè Stadt Bõõdorf, im Landchreis Waldshuèt z Badè-Württèbärg zämmè. Diè beidè Burgè liget 400 m usènand, sin beidi Ruinè un heissèt Burg Roggèbach un Burg Steinegg. D Laag vo dennè beidè in eim vo dè wennigè eifach z passyrendè Sitèdäler vom Hochrhy, èm Steinadàl, dütet für beidi è Karrièrè als Raubritterburg aa. Vo dè Gschichtè vo dè Diètfurt, ènèrè Furt übber d Wuètè, wo è baar Kilometer nördweschtlich vo dè Steinasägi lyt, weiss mò, dass es im Mittelaalter durchuus Handelsvokeer in Nord-Süd-Richtig durch dè Sûdschwarzwald gèè hèt, obwoll es durch Topography bedingt nit eifach durrèzfüürè gsi isch. Topographisch eifach isch disèll Routè nu ab èm Steinadal umittelbar südweschtlich vo Bõõdorf, wo è Brugg übber d Steina mit èm zuèghörigè Wyler Steinasägi sich befindet. Ab dè Steinasägi bis zum Ènd vom Steinadal 1 km unterhalb vo Detzlè findet mò durchgänig è Sollèdal vor, wa widderum eifach z bereisè gsi isch. D Chance uff Beuti im Steinadal bi Wittlekofè dõmit sicher nit so schlècht gsi. → Lueg au: Burg Roggèbach un Burg Steinegg Roggenbacher Schlösser Beschrybig un Gschichtè vo dè Rogèbacher Schlösser
Oberwangen isch de Name vo folgende Ortschafte: Oberwangen (Stühlingen), en Ortstail vo de Gmaind Stüelinge, Landchrais Waldshuet, Bade-Würtebärg, Dütschland Oberwangen BE, e Ortschaft i de Gmeind Chüniz im Amtsbezirk Bärn, Kanton Bärn, Schwiz Oberwangen TG, e Ortschaft i de Gmaind Fischinge im Bezirk Münchwile, Kanton Thurgau, Schwiz Lueg au: Oberwengen Wangen Unterwangen Wange (Begriffsklärung) Wanger
Die 78. Tour de Suisse het am 14. Juni 2014 aagfange und het nüün Etappe ghaa. Si isch s 17. Renne vo dr UCI World Tour 2014. Am Start si alli ProTeams gsi. Drzue si vier Professional Continental Teams choo, wo vom Veraastalter e Wildcard übercho häi. Am Ziil si no 121 Faarer drbii gsi. Dr Etappeblaan isch am 16. Juni 2013 vorgstellt worde. D Tour de Suisse 2014 het mit eme Brolog z Bellinzona aagfange und s Ändi isch z Saas-Fee noch ere Hoochgebirgsetappe gsi. Saas-Fee isch s letschte Mol 2003 e Ziilort vo dr Tour de Suisse gsi. Offizielli Website Technische Läitfade Tour de Suisse 2013 mit erfreulicher Bilanz und Etappenorte 2014! (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.tourdesuisse.ch, Veröffentlichung vom 16. Juni 2013 auf der Website der Tour de Suisse
Èn Dafèlbärg, au Mesa benamst (schbanisch mesa ‚Tisch‘), isch èn Bärg mit èrè witè Gipfelebeni, wo meischtens è Folg vo flachligendè Sedimèntschichtè isch. Sini Berghaaldè sin oft als Steilhäng uusbräägt. Dafèlbärg hèn im Grundriss meischtens è länglichi Form, des heißt d Hochflächi hèt in ei Richtig è gringeri Uusdeenig. Tûpischi Dafèlbärg findet sich zum Byschpill im Elbsandschteigebirge sowiè i dè Fränkischè un Schwôbischi Alb sowiè im Dafèljura, wo si è Folgi vo Schichtschtufè sin. È anderè Tûpus sin d Dafèlbärg, wo dè Gipfelflur uss èrè Lavadeggi beschtôt. Dört isch d Bärgform wènniger è Folgi vo flachè Sedimentyrig, sondern vo dè Härti vom Stei. Äthiopiè d Ambas Dütschland Buèchbärg Eerèbürg Gohrisch Großè Zschirnschtei Könnigschtei Kaiserkronè Lillièschtei Pfaffèschtei Rauèschtei Staffelbärg Zirkelschtei Frankrych Mont Aiguille Grönland Thule Irland Ben Bulben Kanada Mount Asgard Namibia Bärg Etjo Gamsbärg Grootbärg Waterbärg Polè Szczeliniec Wielki Schwiz Kistenstöckli Spaniè Puig de Randa (Mallorca) Südafrika Dafèlbärg z Südafrika Suriname Dafèlbärg z Surinam Nadurreservat Dafèlbärg Tschechiè Děčínský Sněžník (Hochè Schneebärg), Elbsandschteigebirge Úhošť (Burbärg), Duppauer Gebirge Ungarn Badacsony Somló Szent György-Bärg Venezuela, Guyana un Brasiliè d Tepuis Voeinigti Staatè Monument Valley z Utah. Devils Tower z Wyoming
D Gärste (Hordeum vulgare L.; alemannischi Näme) isch e Pflanzenart und ghört zur Gattig Hordeum vo dr Familie vo de Süessgreeser (Poaceae). Si isch äini vo de wichdigste Gedräid-Arte. D Gärste isch en äijöörigs Gras, wo bis zun ere Hööchi vo 0,7 bis 1,2 m cha waggse. D Pflanze isch glatt und ooni Hoor. Dr Halm isch ufrächt. D Laubbletter sin wäggselständig und zwäiziilig (distich) aagordnet, äifach mit parallele Närve. S äigetlige Blatt isch flach, 9 bis 25 cm lang und 0,6 bis 2 cm bräit. E morfologischs Merkmol sin die bäide lange Blattöörli ooni Wimpere vo dr Blattschäide, wo ganz um e Halm umegoot. S Blatthütli (Ligula) isch schmal mit chliine Zeenli und 1 bis 2 mm lang. Dr Blüetestand vo de Ääri het e flexible Rhachis, wo nit verbricht, was bi andere Hordeum-Arte andersch isch. D Äärli stöön in Räije, häi käini Stiil, sin alli gliich und fertil. D Äärli häi mäistens nume äi Blüete, sälte zwäi. Dr Hüllispelz isch lenglig und schmaal. D Granne sin 8 bis 15 cm lang. Dr Fruchtstand bestoot us Ääri mit lange Granne und lampt aabe, wenn er rif isch. Botanisch aagluegt si d Chörner Karyopse, also äisamigi Schliessfrücht. D Gärste wird
Dr Karl Grunsky (* 5. März 1871 z Schorndorf, † 2. Auguscht 1943 em Stuegerter Stadtdoil Vaihenga) ischt a deitscher Philolog, Hischdoriker ond Musikschriftsteller gwäa. Dr Karl Grunsky ischt am 5. März 1871 em wirdabergischa Städtle Schorndorf uff d Welt komma. Nôch seim Abidur hôt’r Philosophie studiirt ond 1893 uff sellem Gebiet au promoviirt. Bekannt wôrra isch der Môô abr uff ganz andre Gebiet: Zerscht hôt’r sich z Stuegert als Litradurkridiker an Nama gmacht. Neabaher hôt’r sich als Autodidakt omfangreiche Kenntnis uff-em Gebiet vo dr Musik ôôgeignet, wo-nem ermeglicht hend, omfangreiche Schrifda ibr seine Liablengskombonischda Richard Wagner, Franz Liszt, Anton Bruckner ond Hugo Wolf zo vrfassa. Vom Bruckner seine Sinfonia hôt dr Grunsky au a baar Ausziig fir zwoi Klaviir bearbeitet, wo gheerich zor Vordiafong vo deam Kombonischda seine Werk beitraga hend. Dr Grunsky ischt Mitglied em Deutschvölkische Schutz- und Trutzbund gwea, Grendongsmitglied vom Bayreuther Bund (1920) ond seid 1930 Mitglied vo dr NSDAP. Am 2. Auguscht 1943 hôt dr Grunsky em Stuegerter Stadtdoil Vaihenga seine Auga fir emmer gschlossa. 72 Jôhr alt ischt’r wôrra. Musikästhetik (1907) Musikgeschichte des 17. Jahrhunderts (1914 isch des Werk en dr zwoida Ufflag rauskomma) Musikgeschichte des 18. Jahrhunderts (dô gilt s gleiche wia oba)
47.7806538.392804670Koordinate: 47° 46′ 50″ N, 8° 23′ 34″ O Unterwangè isch èn Stadtdeil vo dè Stadt Stüèlingè im Landchrais Waldshuèt z Badè-Württèbärg Unterwangè lyt im Albgau obberhalb vo dè linkè Dalwangè vom Bachdobèl vom Müllibach, wellè vo dè Oberè Alb hèr chunnt. Dè Müllibach entwässerèt i dè Merrèbach nördlich vo Stüèlingè bzw. südöschtlich vo Bõõdorf. Uff èm Bärg obbè sin d Wyler Oberi Alb mit èm Golfblatz Oberi Alb un dè Wyler Mittleri Alb. I dè nõcherè Umgebig liget im Weschtè s Dorf Obberwangè sowiè dè Wyler Sparrèbärg (Stüèlingè). Witer wäg weschtlich hinter dè Oberè Alb lyt s Dorf Wittlekofè (Bõõdorf), absi am Mèrèbach im Südoschtè s Dorf Schwaningè (Stüèlingè). Nördweschtlich vom Höger, a wellen sich Unterwängè aaschmygt, lyt im obberè Merrèbachdal Wellèdingè. Durch diè exponyrti Laag obbè am Höger isch Unterwangè im Gegèsatz zu Obberwangè vo unnè am Merrèbachdal withy sichtbar. È geographyschi Bsunderheit im Wangemer Dobèl isch diè Tatsach, dass Unterwangè höcher lyt wiè Obberwangè, wa dò draa lyt, dass Unterwangè bachabsi vo Obberwangè lyt, im Gegèsatz zum Nõchbõrdorf abber obberhalb vom Dobèl, un nit mittèdrin lyt wiè Obberwangè. Unterwangè isch 1065 èrschtmolls urkundlich erwäänt worrè un hèt zum Bsitz vom Kloschtèr St. Bläsy ghört, allerdings isch Unterwangè
È Dalèngi, au Èngpass oder Dalpass, bezeichnèt è Èngschtell im Glände, wo bsunderi Maßnaamè bi dè Vokeerserschlièßung erforderè duèt un isch kei geographisch definyrti Gländeform. Dalèngènè sin entwedder asè èng, dass nu èn Fluss odder èn See im Berych vom Dalboddè durrègenn, odder s sin historisch gsää anderi nit passyrbari Topographiè vorhandè, welli è Umgehig erforderè duèn, wie zum Byschpill e Sumpfgebièt im Dalgrund. Wäg un Strõßè wörred denn entwedder i dè Dalrand, uff Dämm odder in eini vo dè Dalflankè übber m Dalgrund volait, odder mò umgòt diè Èngschtell übber èn Bärgpass i dè Nôchi (denn heißed Dalungabschnitt un Bärgpass oft glych). I dè Neuzit wörred Trassè zuènemmend in Dunnèl durch Bärgflankè un -ruggè aglait. Historisch isch dè Warètransport bi Vofüègbarkeit vo Seè un Flüss – wo immer möglich – uff èm Wasser un kaum je uff Wäg un Strõßè durrègfüürt worrè; au bi Flüss in beidi Richtigè, solange sell machbar gsi isch. Somit sin gwissi Dalèngènè wènnigschtens in ei Richtig z umgò; gflößtes Holz isch zum Byschpill uff èm Alpèrhy vo Richenau bis Rhynegg mit Warè beladè worrè, nõchdem dè Rhy sit 1291 als freii Reichsschtrõß goltè hèt (Analogy zur Freiè Rychsschtadt). In Ortsnämmè findet sich au dè
Diè Badischi Hauptbaan isch eini zwischè 1840 un 1863 entschtandeni Ysebaaschtreggi, wo vom Großherzogtum Badè als eini vo dè èrschtè dütschè Staatsbaanè baut worrè. Si füürt vo Monnèm übber Heidelbärg, Karlsruè, Offebürg, Fryburg im Briisgau, Basel, Waldshuèt, Schaffuusè un Singè am Hohentwyl gu Konschtanz. Diè Badischi Hauptbaan isch mit 412,7 Kilometer Längi diè längschte Baanschtreggi im Netz vo dè Dütschè Baan AG un glychzitig diè älteschti z Südweschtdütschland. Im Abschnitt zwischè Monnèm un Basel isch si diè wichtigschti nördlichi Zuèfaart zu dè Schwizer Alpèpäss, wòrend dè Abschnitt zwischè Basel un Konschtanz nu regionali Bedütung hèt. Dè Streggèabschnitt zwischè Karlsruè un Basel wörd au als Rhydalbaan benamst, dè Abschnitt Basel–Konschtanz als Hochrhyschtreggi. I dè Oberrheinischè Düèfebeni isch scho sit dè Zit vo dè Römer è wichtigi Handelsstrõß vo Mitteleuropa i d Schwiz un gu Italiè volaufè. Mit dè Entwicklig vom Ysebaawesè sin scho am Aafang vo dè 1830er Johr Übberlegigè zum Bau von èrè Ysebaa vo Monnèm uff Basel gmacht worrè, um dè Personè- un Güètervpkeer schneller un günschtiger abwicklè z könnè als mit Fuurwärch, zmoll au dè Obberrhy südlich vo Monnèm nu ygschränkt schiffbar gsi isch. Dè erschte, wo diè Lokomotyvè vom George Stephenson un d Eröffnig vo dè Linniè
Mais (Zea mays; alemannischi Näme) isch e Pflanzenart us dr Familie vo de Süessgreeser (Poaceae). Er stammt ursprünglig us Mexiko und isch e äihüüsig drenntgschlächtigi C4-Pflanze. Wirtschaftlig bedütend isch d Underart Zea mays subsp. mays. Jedes Joor wärde uf dr ganze Wält uf mee as 170 Millione Hektare (24 % vo dr Flechi wo Gedräid aabaut wird) über 850 Millione Donne (34 % vo dr Gedräidbrodukzioon) Mais gärntet. Mais wird vor allem as Fueterpflanze gnützt, isch aber au e wichdigs Naarigsmiddel (vor allem in Latiinamerika und Afrika) und en Energiipflanze (Energiimais, vor allem in Industriiländer). Maissterki isch e Naarigsmiddel, en Usgangsbrodukt für Biokunststoff, Fermentazioonsroostoff usw. Dr Kulturmais isch lang züchtet worde und het hüte vili Forme. Dr Kulturmais isch e äijöörigi, chrutigi Pflanze, wo chreftig baut und im Summer grüen isch. Er chunnt uf e Hööchi vo 1 bis zu 3 Meter. Dr Halm isch rund, mäistens nid verzwigt und steckt uf sinere ganze Lengi in glatte Blattschäide. Im Stängel dinne het s Mark und am Boode chann er bis zu 5 Santimeter dick wärde. Er het e Hufe Chnote, vor allem nooch am Boode. Us iine spriesse Wurzle, wo d Pflanze mit ene Wasser und Näärstoff ufnimmt, wo aber
Dè Schlussschtrich isch i dè Musiknotation è spezielli Form vom Taktschtrich, wo s Ènd vom Musigschtugg aazeigt. Au èn i sich abgschlossenè Deil von èm größerè musikalischè Wärch wiè èn Satz odder èn Akt von èm musigdramatischè Wärch wörd durch èn Schlussschtrich abgschlossè. Dè Schlussschtrich hèt d Form vo zwei senkrächtè, èng biènenand ligendè Strich, bi dennè dè zweiti öppis dicker isch un sich meischtens ganz am Ènd vom Notèsischteem befindet. Dè Schlussschtrich kennzeichnèt s Ènd vom klingendè Musigschtugg, muss dõby abaer nit notwendigerwys am Ènd vom notyrtè Musigschtugg stòò. Byschpillswys stòòt bi Da-capo-Ariè i dè Form A – B – A dè Schlussschtrich am Ènd vom zu widderholendè, abaer nu eimòl notyrtè A-Deil. Meischtens wörd s Èndi zuèsätzlich durch s Wort Fine un/odder è Fermatè übber m Schlussschtrich kennzeichnet. Am Ènd vom B-Deil stòt degegè èn eifachè Doppeltaktschtrich un d Spylawysig da capo (D. C.). Im internationalè Zeichèkodyrigssischteem Unicode lyt dè 𝄂 uff Position: U+1D102 – MUSICAL SYMBOL FINAL BARLINE Sell wörd abber nit uff allnè Computersischteem korrèkt dargschtellt. Albert C. Vinci: Die Notenschrift. Grundlagen der traditionellen Musiknotation. Bärenreiter, Kassel 1988, ISBN 3-7618-0900-X. Christoph Hempel: Neue allgemeine Musiklehre. Mit Fragen und Aufgaben zur Selbstkontrolle. Beltz, Woinèm 2006, ISBN 3-407-77753-1.
D Schwyzer Fuessballnationalmannschaft isch d Uuswahlmannschaft vum Schwyzerische Fuessballverband (SFV) un verdritt d Schwyz uf internationaler Ebeni. Si isch vomm Juli 2008 bis is Achtel-Final a de Fuessball-Wältmaisterschaft 2014 vum Ottmar Hitzfeld trainiert worde. Ihre erscht Länderspil hän d Schwyzer anne 1905 gege Frankrych absolviert. Dr bishär grescht Erfolg vum A-Team isch dr Gwinn vu dr Silbermedallie bi dr Olympische Summerspil 1924 gsii, dr grescht Erfolg vun ere Juniorenuuswahl 2009 dr Wältmaischtertitel vu dr U 17. Vu dr 1930er- bis 1960er-Johr het dr Eschtrycher Karl Rappan dr Schwyzer Fuessball bregt; är het dr Schwyzer Rigel yygfiert un d Mannschaft an drei Wältmaischterschafte bedreit. D WM 1954 isch in dr Schwyz gsii. In dr 1960er-Johrhet e fascht 30-jehrigi erfolglosi Ära aagfange. Dr Nationaltrainer Roy Hodgson het d Mannschaft wider in d Nechi vu dr Wärltspitz brocht un d Qualifikation fir d WM 1994 un d EM 1996 gschafft. Mit em Nationaltrainer Jakob Kuhn hän si d Schwyzer fir d EM 2004 un d WM 2006 qualifiziert. D Schwyz isch zämme mit Eschtrych Gaschtgeber vu dr EM 2008 gsii. Unter em Ottmar Hitzfeld het d Schwyz d Qualifikation fir d WM 2010 un d WM 2014 gschafft. Stand: 10. September 2013 "
Dr Ächt Haaber (Avena sativa L.; alemannischi Näme) isch e Pflanzenart us dr Gattig Haaber (Avena) in dr Familie vo de Süessgreeser (Poaceae). Er wird as Gedräid gnützt. Dr Ächt Haaber isch en äijöörigi chrutigi Pflanze, wo 0,6 bis 1,5 Meter hooch wird. Es isch e Rispegras mit eme Blüetestand wo 15 bis 30 cm lang und zum Däil verzwigt isch. Dr Blüetestand lampt e chli aabe. Am Spitz vo de Rispe si chliini Ääri mit zwäi bis drei Blüete, und vo dene si mäistens nume zwäi fruchtbar. Dr Haaber cha sich sälberbestöibe. D Chörner häi d Form von ere Spinnle und wenn si rif si, sin si fest mit wm Deckspelz mit sinere churze Granne und em Vorspelz verwaggse. S äigetlige Chorn isch im Spelz dinne versteckt. Dr Ächt Haaber isch fast immer äijöörig und e Summerfrucht. Wie bi alle Gedräid-Arte stoot dr Halm, wenn er im ene Sturm oder sust umgläit worde isch, wider uf, wil dr underi Däil vom Halm sterker waggst. Das isch e positiv gravitrope Vorgang, das häisst, er wird vo dr Ayiehigschraft vo dr Ärde usglööst. Blüetebiologisch handlet es sich um e „Langstaubfädige Tüp“ mit Windbestöibig. D Blüete si homogam und sälbstfertil und gönge
D Süessgreeser (Poaceae = Gramineae) sin e Pflanzefamilie, wo uf dr ganze Wält und in alle Klimazone verbreitet isch. D Arte, wo drzueghööre, häi die tüpisch grasartig Form. D Süessgreeser ghööre zu de eltiste Nutzpflanze und sin sit langem für e Mensche vo lääbeswichdiger Bedütig. Alli Gedräid wie Wäize, Rogge, Gärste, Haaber, Hirse, Mais und Riis ghööre zu dere Pflanzegrubbe. As Määrtfrücht und as Veefueter sin si d Basis für d Ernäärig vo dr Bevälkerig vo dr ganze Wält. As Gras- oder Grüenland wie Matte und Wäide, aber au Steppe und Savanne brääge si s Landschaftsbild vo wite Däil vo dr Wält. Es git öbbe 10'000 Süessgreeserarte in mee as 650 Gattige und das macht sä zu äinere vo de grösste Familie vo de Blüetepflanze. Morfologischi Merkmol vom Halm und vo de Bletter bim Fuggsschwanz E schematischi Daarstellig vom ene Ääri mit zwäi Blüete vom ene Süegras und e Blüetediagramm E schematische Lengsschnitt dur e Wäizechorn E Rispe vom Fluug-Haaber (Avena fatua) S Wurzlesüstem vom Gwöönlige Strandhaaber E Bambus-„Wald“ mit Phyllostachys edulis Charles Edward Hubbard: Gräser. Beschreibung, Verbreitung, Verwendung (= UTB. Band 233). 2. Uflaag. Eugen Ulmer, Stuttgart (Hohenheim) 1985 (Originaltitel: Grasses, übersetzt vom Peter Boeker), ISBN 3-8001-2537-4. Peter Sitte,
The Soft Parade The Soft Parade isch s viert Studioalbum vu dr US-amerikanische Rockband The Doors. S isch am 21. Juli 1969 bi Elektra Records uusechoo. Wel dr Jim Morrison allmee Alkohol drunke het, het d Produktion iber e Johr brucht un dr Gitarrischt Robbie Krieger het au ne sterkeri Presänz uf em Album. Uf The Soft Parade wird zum erschte Mol nit d Band as Kompenischt gnännt, sundern ainzelini Bandmitglider. Tell All the People (Robby Krieger) – 3:24 Touch Me (Krieger) – 3:15 Shaman’s Blues (Jim Morrison) – 4:45 Do It (Morrison, Krieger) – 3:01 Easy Ride (Morrison) – 2:35 Wild Child (Morrison) – 2:36 Runnin’ Blue (Krieger) – 2:27 Wishful Sinful (Krieger) – 2:56 The Soft Parade (Morrison) – 8:40 The Soft Parade bi Allmusic (änglisch) 0V The Doors Jim Morrison • Robby Krieger • Ray Manzarek • John Densmore • * Auszeichnungen für Musikverkäufe
Di dytsch Fueßballnationalmannschaft vu dr Manne representiert dr Dytsch Fueßball-Bund (DFB) as Uuswahlmannschaft uf internationaler Ebeni bi Spiil gege Mannschafte vu andere nationale Verbänd. D Mannschaftsmitglider wehlt dr Bundestrainer unter allme dytsche Fueßballspiiler uus. D DFB-Uuswahl zellt zue dr erfolgrychschte Nationalmannschafte wältwyt. Si isch viermol Fueßballwältmaischter (1954, 1974, 1990, 2014) un dreimol Europamaischter (1972, 1980, 1996) wore. Derzue cheme ne huffe Halbfinal- un Finaldailnamme bi Wält- un Europamaischterschafte. D Fueßball-Nationalmannschaft isch bi dr Wahle zum dytsche Sportler vum Johr nyynmol zue dr Mannschaft vum Johr gwehlt wore un fiert dodermit die Statischtik aa. D Mannschaft wird im dytsche Sprochgebruuch vilmol Nationalelf, DFB-Elf oder as DFB-Auswahl gnännt. Au dr Spitzname Die Adler wird fir d Nationalmannschaft bruuchtwäg em Adler im Emblem vum DFB. di dytsch Nationalmannschaft 1912 WM 1974 WM-Qualifikation 2012 WM 2014 Di Dütschi Natiionalmanschaft isch nach der Wältmeischterschaft 2014 wäret der Wältmeischterschaft 2018 i der Gruppefasse Usgschide. Der DFB het gross akündiget das är di ganzi Mannschaft wott überprüefe u der Manuel Neuer het sech bi de Fans entschuldiget. Im Novämber het der Joachim Löw einigei Stammspiler dert dert drunder ou der Thomas Müller us em Kader gschmisse. Bishär het s nyyn Spiiler gee, wu zmindescht 100 Spiil fir