rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Les Dernières Nouvelles d'Alsace ìsch a elsassischa Zittung, aui güet bekànnt unter dr Àbkìrzung DNA. Sa ìsch d Zittung wo ìm Elsàss àm meischta glasa wìrd. Dia Zittung ìsch ìm Novamber 1877 grìnda worra, in'ra Zitt wo s Elsàss ditsch gsìì ìsch. Dr Verlàger un Drucker Heinrich Ludwig Kayser hàt sa „Neueste Nachrichten“ gnennt. Àm Ààfàng ìsch dia Zittung ummasunscht gsìì; ànna 1878 ìsch sa zum Verkàuifa worra. Ìhra Hàuiptsìtz befìndet sìch zitter 1871 ìn dr rue de la Nuée Bleue, z Stroßburi. Ànna 1921 ìsch d Zittung s erschta Mol uf Frànzeesch veräffentligt worra. Ìm gliicha Johr hàt sa sìch aui ìm Owerelsàss, z Colmer, ìnstàlliart. Wahrend em zweita Waltkriag han d Nàzi a Propàgànda-Zittung ìm Sìtz vu da DNA druckt. Gliichzittig han Àrweiter vu da DNA ìm Ìnnerfrànkrìch ìhra eigena Zittung veräffentligt: le „Journal des Réfugiés“ z Bordeaux bis ànna 1940, un dernoh „L'Echo des réfugiés“ z Montpellier. Ànna 1995 ìsch d DNA-Zittung d erschta ìm Frànkrìch wo-n-a on-line Version uf em Ìnternet ààbota hàt. Àn da DNA schàffa ungfahr 150 Journàlischta. D Zittung wìrd nìt numma ìn da Gschafter verkàuift, àwer aui jeder Morga bi da Àbboniarta dheim üsteilt. Àm 25. November 2010 sìn d DNA vum
Vorlage:Infobox Chemikalie/Summenformelsuche vorhanden Ethanol (au Äthanol, Trivialname Alkohol) isch en alifatische, äiwärtige Alkohol mit dr Summeformle C2H6O. Die räini Substanz isch e farbloosi Flüssikäit, wo bi Ruumtämpratur liicht foot afo brenne. Si het e brennende Gschmack und e charakteristische, würzige (süesslige) Gruch. Es isch e Droge, wo as Gift für d Lääbere iigstueft isch und isch vor allem als Bestanddäil vo Gnussmiddel und alkoholische Getränk wie Wii, Bier und Spirituose bekannt. D Vergärig vo Zucker zu Ethanol isch äine vo de eltiste bekannte biochemische Reakzione. In dr Nöizit wird Ethanol für industrielli Zwäck us Ethen härgstellt. Ethanol isch wit verbräitet as Löösigsmiddel für Stoff, wo für medizinischi oder kosmetischi Zwäck iigsetzt wärde, wie Duftstoff, Arome, Farbstoff oder Medikamänt und als Desinfekzionsmiddel. Die chemischi Industrii verwändet s as Löösigsmiddel und au as Usgangsstoff für d Sünthese vo witere Brodukt wie Carbonsüüriethylester. Ethanol wird energetisch as Biochraftstoff, in dr Form vo Bioethanol verwändet. Im Ethanol-Kraftstoff E85 zum Bischbil macht s Ethanol 85 Brozänt vom Wolume us. Allinger, Cava, de Jongh, Johnson, Lebel, Stevens: Organische Chemie. 1. Uflaag, Walter de Gruyter, Berlin 1980, ISBN 3-11-004594-X, S. 125–127. Beyer, Walter: Lehrbuch der Organischen Chemie. 19. Uflaag, S. Hirzel Verlag, Stuttgart 1981, ISBN 3-7776-0356-2, S.
47.5601877.600872Koordinate: 47° 33′ 36,7″ N, 7° 36′ 3,1″ O; CH1903: 612211 / 267732 S Huus an dr Wettstäiallee 40 befindet sich im Chläibaasel. Es isch äins vo de Baasler Kulturgüeter, wo für d Region vo Bedütig si. S Huus isch 1912/13 vom Baasler Archidekturbüro Widmer, Erlacher und Calini as Äifamiliehuus baut worde. Es het zwäi Stöck und e Walmdach mit Mansarde und isch im Juugedstiil baut. Bsundrigs fallen uf d Lisene oder Pilaster an de Huusegge, äänlig wie bim Calini-Huus nääbedraa. In dr Middi vo dr Stroossefassaade het s e gröössers Fänster mit eme verzierte Booge drüber. 2012 het mä en Umbau für Stockwärkäigedum beaadragt. S junge theater baasel het si Sitz im Huus. Kantonale Denkmalpflege Basel-Stadt: Jahresbericht 2012, S. 131 Junges Theater Basel uf telos.ch
Dr Richard Calini (* 9. Februar 1882 z Züüri; † 19. April 1943 z Baasel) isch e Schwizer Archidekt und Baasler Politiker gsi. Dr Richard Calini isch 1882 z Züüri uf d Wält choo. Er isch uf d Gwärbschuel Züüri gange, het denn am Technikum z Winterthur und an dr Technische Hochschuel z Karlsrue bim Schäfer, Ratzel und Läuger studiert. Er het e Muurer- und Zimmermaabraxis gmacht und het d Bauläitig bi dr Restaurierig vom ene Schloss im Piemont ghaa. Noch ere Studieräis dur Italie het er im Büro Pfiegehard u. Häfeli z Züri afo schaffe. Vo 1906 bis 1910 isch er Büroschef bi Alfred Romang gsi. 1910 isch er Partner in dr Firma Widmer und Erlacher worde, wo vo denn a Widmer, Erlacher und Calini ghäisse het. Dr Calini isch Mitgliid vo dr Freisinnig-Demokratische Bardei gsi und isch 1920–1923, 1929–1935 und 1938–1941 im Baasler Groosse Root gsässe. Vo 1923 bis 1925 isch er Regierigsroot gsi und het s Baudepartemänt gläitet. Biografische Angaben über die Architekten (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/download-v2.springer.com
Widmer, Erlacher & Calini isch en Archidekturbüro z Baasel am Aafang vom 20. Joorhundert gsi. 1907 het sich dr Emanuel Erlacher mit em Alfred Widmer zämmedoo und d Firma Widmer und Erlacher gründet. 1910 isch dr Richard Calini Partner in dr Firma worde und dr Naame isch zu Widmer, Erlacher & Calini gänderet worde. Meereri vo iire Geböid in dr Stadt und dr Umgääbig gälte as Kulturgüeter, drunder d Äifamiliehüüser an dr Wettstäiallee 42 und 40 im Gläibaasel und s dänggmolgschützte Kiechli. Marschalkestrooss 53 (1910/11) Undere Rhiiwääg 40/42 (1911) Amslestrooss 15/17 (1911/12) Wettstäiallee 40/42 (1912/13) S Kiechli zämme mit em Lörracher Archidekt Max Läuger (1911/12) Dr Bolizeiboste am Wielandblatz (1914) Renowazion vom Schützehuus (1915) S Verwaltigsgeböid vo dr Schwizer Mustermäss, Clarastrooss 61 (1923-1926)
Dr Emanuel Erlacher (*13. Merz 1878 z Béziers, † 5. Februar 1952 z Baasel) isch e Schwizer Archidekt gsi. Dr Erlacher isch 1878 z Béziers in Frankriich uf d Wält cho. Er isch z Baasel uf d Schuel und het vo 1893 bis 1896 e Leer bi de Brüeder Kelterborn gmacht. Bis 1901 het er bi verschiidene Firme z Baasel und in Dütschland gschafft. Denn het er an dr Technische Hoochschuel z Karlsrue bim Carl Schäfer, Friedrich Ratzel und Max Laeuger studiert. Vo 1902 bis 1904 isch er dr Schef vom ene Archidekturbüro z Freiburg im Brisgau gsi. 1904-1905 het er as Assistänt vom Brofässer Paul Bonatz gschafft und isch e Schüeler vo de Brofässer Theodor Fischer und Gustav Halmhuber z Stuttgart gsi. 1906 het er sich sälbständig gmacht und im Joor druf mit em Alfred Widmer zur Firma Widmer und Erlacher zämmegschlosse. 1952 isch dr Emanuel Erlacher z Baasel gstorbe. Biografische Angaben über die Architekten (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/download-v2.springer.com
Dr Alfred Widmer (1879–1942) isch e Schwizer Archidekt gsi. Dr Alfred Widmer isch 1879 z Bärn uf d Wält cho. Er isch uf Baasel, won er sich 1907 mit em Emanuel Erlacher zämmedoo und d Firma Widmer und Erlacher gründet het, wo 1910 au dr Richard Calini Partner worde isch. 1920 isch er Bürger vo Baasel worde. 1942 isch er z Baasel gstorbe. Alfred Widmer uf de PDF-Datei Biographische Angaben über die Architekten uf link.springer.com Widmer Alfred uf architekturbasel.ch
Ton chan folgendes bedüte: vo altgriechisch tónos „Spannig, Ton, Klang“: Klang, e Sorte vo akustische Wohrnehmige Ton (Musik), es Schalleraignis Ganzton, en Tonhöhenintervall Sinuston, e sinusförmegi Schallschwingig Tonart, s Tongschlächt plus Tonlaiter Tonlage, es anders Wort för d Stimmlag Tonlage, di bedütigsträgendi Stimmhöhemodulation vo Silbe, lueg Tonsprooch Tonumfang, d Spannwiiti zwüsched em högschste un em tüüfschte Ton vom ene Inschtrumänt oder enere Stimm Ton (Literatur), d Stropheform i de mittelalterliche dütsche Litratur Farbton, d Abstufig von ere Farb (guete) Ton, (aagnehmi) Umgangsforme vo germanisch þanhōn, þāhōn „Tonärde, Lehm“: Ton (Bodenart), en mineralische Bode mit sehr gringe Chorngrössi Tonminerale, di verschidene kristalline Bstandtail vo Tonböde Ton oder Leem als Wärkstoff in ere Töpferei englisch för „Tonne“ (Gwichtsmaass): long ton, Britischi Tonne short ton, Amerikanischi Tonne Ton haissed folgendi geografische Objekt: Ton (Trentino), e Gmaind i de Provinz Trentino, Italie Burg Ton, e Burgruine im Trentino, Italie Ton (Chiers), en Fluss im belgisch-französische Gränzgebiet, Näbefluss vo de Chiers Ton (Oise), en Fluss z Frankriich, Näbefluss vo de Oise Ton isch de Familiename vo folgende Persone: Matteo Ton (* 1990), en italienische Fuessballspiler Petr Ton (* 1973), en tschechische Iishockeyspiler Svatoslav Ton (* 1978), en tschechische Hochspringer TON isch d Abchürzig för: Tarif
Mathias Gnädinger (* 25. März 1941 z Ramse; † 3. April 2015 z Züri) isch en Schwizer Schauspiler und Synchronsprächer gsi. De Mathias Gnädinger hät vo chlii uf wele Schauspiler wäre. Uf Druck vo de Eltere hät er aber zerscht Schriftsetzer glärnt. Dänn hät en sin Onkel a de Schauspilschuel aagmolde. Noch däre Uusbildig hät er uf verschidnige Bühnene gschaffed; so zum Bischbil am Neumarkt Theater z Zöri, z Kassel, z Esse, z Mannheim, z Breme und z Berlin. Sit 1988 isch er freischaffende Schauspiler gsi. Er hät z Stai am Rhii im Kanton Schaffuuse gläbt. De Gnädinger hät i öber 130 Theaterstuck und öber 70 Kino- und Färnseh-Film mitgspillt. Er hät als Charakterdarsteller gulte, wo Rolle gspillthät, wo chli verschrobe, kurlig gsi sin und e ruuchi Sproch gha händ. I Interviews hät er gsait, as er mängmol sälber esoo seg. Sini letschte grosse Uuftritt sind i de Färnseh-Serii «Der Bestatter» zäme mit em Mike Müller, im Film «Usfahrt Oerlike» zäme mit em Jörg Schneider und im Film «Der grosse Sommer» gsii. De Gnädinger isch am 3. April 2015 im Alter vo 74 Johr im Uni-Spitol z Zöri gstorbe. Bim draie vom Film «Usfahrt Oerlike» isch scho klar gsi, as
D Sandy isch e brasilianischi Popsängerin un Songwriteri. Si isch vu 1989 bis 2007 im Duo Sandy & Junior ufdrätte. Anne 1998 het si s Duett "Vivo por ela" mit em Andrea Bocelli gsunge - ne Version vu sym Hit "Vivo per lei", wu z Brsilie rächt erfolgrych gsi isch. Syt 2007 isch si as Solosängerin aktiv. Manuscrito (2010) Manuscrito - Ao Vivo (Live, 2011) Princípios, Meios e Fins - EP (2012) Sim (2013) Meu Canto (2016) Uuskoppligen us Manuscrito: Pés Cansados ("Tired Feet") Quem Eu Sou ("Who I Am") Uuskoppligen us Manuscrito Ao Vivo": Tempo Sem Jeito (feat. Lenine) Uuskoppligen us Princípios, Meios e Fins: Aquela dos 30 Uuskoppligen us Sim: Escolho Você Morada Segredo 1991 - Aniversário do Tatu - BRA: 307.500 verchaufti Albe 1992 - Sábado a Noite - BRA: 409.500 1993 - Tô Ligado em Você - BRA: 457.000 1994 - Pra Dançar Com Você - BRA: 506.500 1995 - Você é D+ - BRA: 550.000 1996 - Dig-Dig-Joy - BRA: 700.000 1997 - Sonho Azul - BRA: 762,.00 1998 - Era Uma Vez (Ao Vivo) - BRA: 1.718.500 1999 - As Quatro Estações - BRA: 2.586.000 2000 - As Quatro Estações - O Show -
Usfahrt Oerlike isch de Titel vo mene Schwizer Spilfilm, wo de Paul Riniker drait hät. Am 23. Januar 2015 hät de Film Prömiere a de 50. Solethurner Filmtäg und am 29. Januar i de Dütschschwiz sin Kinostart gha. Em Hans sis gliebte Martheli isch sit zwoo Johr tot und jetzt chunt sin Hund Miller nüme läbig vom Tierarzt zrugg. Er mag immer weniger guet sin Hushalt im chline Hüsli z Oerlike erledige. Mit sim Sohn hät er käs guets Verhältnis. Nu sin johrelange Fründ und Musigkoleg, de Willi understützt en no. De Hans mue noch eme Schlegli in es Altershaim zum sich erhole. Jetzt werd die Männerfründschaft uf e herti Prob gstellt; de Hans verlangt vom Willi, er söll em es Mitteli bsorge, won em Hans hälfe söll, mögli rasch und schmärzlos us em Läbe z verschwinde. „Auch wenn der Erzählstrang manchmal harzt und die Story nicht immer aufgeht, ist der Film absolut sehenswert. Einerseits muss sich jeder früher oder später mit dem Tod und der Art, wie man aus dem Leben scheiden möchte, auseinandersetzen. Anderseits sind die beiden Hauptdarsteller eine Wucht.“ – Schweizer Illustrierte Bim draie vom Film «Usfahrt Oerlike» isch scho klar gsi, as de Jörg Schneider schwär
Dr Gustav Kelterborn (* 7. Dezämber 1841 z Baasel; † 29. Dezämber 1908 z Baasel) isch e Schwizer Archidekt gsi, wo vor allem z Baasel zämme mit sim Brueder Julius däätig gsi isch. Dr Kelterborn isch 1841 as Soon vom Kunstmooler Ludwig Adam Kelterborn us Hannover z Baasel uf d Wält cho. Vo 1863 aa het er an dr Polytechnische Schuel z Hannover studiert. Druf isch er zrugg uf Baasel und het bim Johann Jacob Stehlin em Jüngere gschafft. Denn isch er an d Berliner Bauakademii go witerstudiere, und isch dört Baufüerer vom erste Berliner Aquarium vom Wilhelm Lüer worde. Druf het er e Zitli z Kassel gschafft und isch schliesslig 1872 uf Baasel zrugg, won er sis äignige Büro ufdoo het. 1889 isch si Brueder Julius in sis Büro cho schaffe. Villa Burckhardt, 1874, Hardstrooss 1 Baasler Zolli, 1874, Birsigstrooss 51 Heil- und Pflegeanstalt Friedmatt, 1884-86, Wilhelm Klein-Strooss 27 Rolf Brönnimann-Burckhardt: Die Architekten Gustav und Julius Kelterborn und die Villa Burgstrasse 117 in Riehen. In: Jahrbuch z’Rieche 1982 (online). Romana Anselmetti: Kelterborn, Gustav und Julius. In: Isabelle Rucki und Dorothee Huber (Hrsg): Architektenlexikon der Schweiz – 19./20. Jahrhundert. Birkhäuser, Basel 1998, ISBN 3-7643-5261-2, S. 310 f. Romana Anselmetti: Kelterborn,
Dr Gustav Kelterborn (* 1. Dezämber 1857 z Baasel; † 29. August 1915 z Baasel) isch e Schwizer Archidekt gsi, wo vor allem z Baasel zämme mit sim Brueder Gustav däätig gsi isch. Dr Kelterborn isch 1857 as Soon vom Kunstmooler Ludwig Adam Kelterborn us Hannover z Baasel uf d Wält cho. Er het zerst e chli im Büro vo sim Brueder Gustav gschafft, denn isch er 1878 an die Technischi Hoochschuel Stuttgart go studiere. 1880 isch er als Bauzäichner bi dr Ufnaam vom Baasler Münster drbii gsi und sini Detäizäichnige si 1895 vom Münsterbauveräin veröffentligt worde. 1885 het er z Berlin bi Kayser & von Großheim gschafft, het 1887 e Studieräis uf Italie gmacht und isch denn zrugg uf Baasel, won er 1889 mit sim Brueder het afo zämmeschaffe. E groosse Däil vo sinere Zit het dr Julius verschiidene Ämter gwidmet. Er isch in dr Baukommission gsi, dr Baubolizei und dr Museumskommission. Usserdäm isch er meereri Joor lang dr Vorsitzend vom Baasler Archidekte- und Ääscheniöör-Veräin gsi. Rolf Brönnimann-Burckhardt: Die Architekten Gustav und Julius Kelterborn und die Villa Burgstrasse 117 in Riehen. In: Jahrbuch z’Rieche 1982 (online). Romana Anselmetti: Kelterborn, Gustav und Julius. In: Isabelle Rucki und Dorothee Huber (Hrsg):
D Brüeder Kelterborn si e Baasler Archidekturbüro gsi, wo im spoote 19. und früeje 20. Joorhundert z Baasel däätig gsi isch und vor allem im Stiil vom Spoothistorismus, bsundrigs vo dr Nöigotik baut het. Dr Gustav isch dr elter vo de Brüeder gsi und het 1872 s Büro ufdoo, dr jünger Brueder Julius isch 1889 Partner worde. 1872 het dr Gustav Kelterborn z Baasel en Archidekturbüro ufdoo. Vo dr Usbildig här isch er em Historismus vo dr norddütsche Bachstäigotik verbunde gsi, und s Büro het solang s bestande het, blastischi, asümmetrischi Wärk mit de tüpisch neogotische Verzierige und Bauforme wie Erker, vilfältigi Dachforme und stark gliidereti Baukörper und de Fänster- und Düüreforme, wo drzueghöört häi, entworfe. Nume e baar Bauwärk ghööre zur Neorönessans, wo denn äigentlig üübliger gsi isch, nume d Freimuurerloosche zum Neoklassizismus, und im Spootwärk cha mä au dr Iifluss vom Juugedstiil gsee. Dr Kelterborn het z Baasel uf äigeni Fust zum Bischbil die neogotischi Schlössli-Willa an dr Hardstrooss 1 baut, d Erstaalaag vom eltiste Schwizer Zolli und zämme mit em Paul Reber und em Kantonsbaumäister Heinrich Reese d Häil- und Pfläägaastalt Fridmatt. Er het au bi dr Restaurierig vom Münster und vo dr Bredigerkiirche mitghulfe. 1889 isch
D Sophia Loren (* 20. Septämber 1934 z Rom; burgerli Sofia Villani Scicolone) isch e italienischi Filmschauspiileri. In dr 1960er Johr isch si zuen eme Wältstar wore. D Sophia Loren isch in dr Chlaistadt Pozzuoli bi Neapel in arme Verhältnis as Dochter vum Riccardo Scicolone un dr Romilda Villani ufgwachse. Ihri Eltere sin nit ghyrote gsii, dr Vater het d Familie verloo. D Sophia het an Misswahle dailgnuu, unter anderem bi dr Wahl zue dr Miss Rom 1950, wu si Zwooti woren isch un ihre speter Mann, dr Filmproduzänt Carlo Ponti chänneglehrt het. Är het si gferderet un het ihre Chinschtlername Sophia Loren erfunde. Si hän am 17. Septämber 1957 ghyrote. Wel dr Staat d Schaidig vu syre Erschte Eh nit anerkännt het, isch d Eh aber 1962 annulliert wore. Erscht am 9. April 1966 häön dr Ponti un d Loren ihri Eh chenne legalisiere, wu är un sy erschti Frau franzesischi Staatsburger wore sin. Mit em Ponti het si zwai Chinder, dr Carlo jr. (* 1968) un dr Edoardo (* 1973). Ihri erscht Hauptroll het d Loren im Film Weiße Frau in Afrika ghaa. Mit Hollywood-Produktione Hausboot (1958) oder Es begann in Neapel (1960) un dur ihre Oscar fir
S Königriich Ägypte (arabisch المملكة المصرية‎, DMG al-Mamlakat al-Miṣrīya) isch en Staat im nordöstliche Afrika ksi und hät die hütige Republike Ägypte, Sudan und Südsudan umfasst. D Monarchii isch 1922 vom Vereinigte Königriich i d formelli Unabhängigkeit entla worde und isch de bislang flächemässig grössti Staat vo Afrika ksi. 1952 isch de de König gstürzt worde und d Moarchii isch 1953 abgschaft worde. 1956 isch de Sudan unabhängig worde. Am 28. Februar 1922 isch Ägypte von sinere Schutzmacht Grossbritannie i de Declaration to Egypt i d Unabhängigkeit entla worde. Das isch aber unter gwüsse Ischränkige gschehe. Im Land sind witerhi britischi Truppe stationiert ksi (bsunderigs bim Sueskanal und em Nil). Usserdäm hät Ägypte zämme mit Grossbritannie de Sudan verwaltet. Kurz nach de Unabhängigkeit hät sich am 15. März 1922 de bisherig Sultan, de Sohn vom Khediv Ismail Pascha, als Fu’ad I. zum König vo Ägypte proklamiert. S Land hät e Verfassig als konstitutionelli Monarchii erhalte. Disi isch am 19. April 1923 in Kraft träte. Als de Fuad I. 1936 gstorbe isch, hät sin sächzäjährige Sohn Faruq d Nachfolg übernoh. Am 26. August 1936 händ Ägypte und d Brite en neue Bündnisvertrag unterzeichnet. Ägypte hät nach dem fast d völligi Souveränität
Thalheim haissed folgendi Ortschafte: Thalheim/Erzgeb., e Stadt im Erzgebirgskreis, Sachse Thalheim bei Wels, e Marktgmeind im Bezirk Wels-Land, Oberöschtriich Thalheim AG, e Gmeind im Kanton Aargau Thalheim an der Thur, e Gmeind im Kanton Züri Gmeindsteil: Thalheim (Leibertingen), en Ortsteil vo de Gmeind Leiberdenga, Landkreis Sigmaringe, Bade-Würtebärg Thalheim (Bissingen), en Ortsteil vo de Gmeind Bisse, Landkreis Dillinge a de Donau, Bayern Thalheim (Happurg), en Ortsteil vo de Gmeind Happurg, Landkreis Nürnberger Land, Bayern Maria Thalheim, en Ortsteil vo de Gmeind Fraunberg, Landkreis Erding, Bayern Thalheim (Hessen), en Ortsteil vo de Gmeind Dornburg, Landkreis Limburg-Weilburg, Hesse Thalheim (Mittweida), en Ortsteil vo de Gmeind Mittweida, Landkreis Mittelsachse, Sachse Thalheim (Oschatz), en Ortsteil vo de Gmeind Oschatz, Landkreis Nordsachse, Sachse Thalheim (Bitterfeld-Wolfen), en Ortsteil vo de Stadt Bitterfeld-Wolfen, Landkreis Anhalt-Bitterfeld, Sachse-Aahalt Thalheim (Gemeinde Kapelln), e Katastralgmeind vo Kapelln, Bezirk Sankt Pölte-Land, Nideröschtriich Thalheim (Gemeinde Pöls-Oberkurzheim), e Katastralgmeind und Ortschaft vo Pöls-Oberkurzheim, Bezirk Murtal, Steiermark historisch: Thalheim (Wüstung), e Wüestig im Lahn-Dill-Kreis, Hesse Dziurdziewo, en Ortschaft i de Wojewodschaft Ermland-Masure, Pole Przyrowie, en Ortschaft i de Wojewodschaft Pommern, Pole (NS-Zit Thalheim im Landkreis Karthaus, Pommern) Daia (Sibiu), bi Sibiu (Hermannstadt), Rumänie Thalheim isch de Name vo folgende Persone: Armin Thalheim (* 1944), en dütsche
Talheim isch de Name vo folgende Ortschafte z Bade-Würtebärg: Talheim (Landkreis Heilbronn), e Gmeind im Landkreis Heilbronn Talheim (Landkreis Tuttlingen), e Gmeind im Landkreis Tuttlinge Talheim (Horb), en Stadtteil vo Horb am Neckar im Landkreis Freudestadt Talheim (Mössingen), en Stadtteil vo Mössingen im Landkreis Tübinge Talheim (Tengen), en Stadtteil vo Tenge im Landkreis Konstanz Talheim (Vellberg), en Stadtteil vo Vellberg im Landkreis Schwäbisch Hall Talheim (Lauterach), en Ortsteil vo Lauterach im Alb-Donau-Kreis Talheim isch de Name vo folgende Persone: Hans von Talheim († 1534), en würtebärgische Adlige und Soldat Lueg au: Talheim (Adelsgeschlecht) Thalheim T(h)alheimer Treffen Dalheim Dahlheim (Begriffsklärung)
Di Christlichsoziali Partei (CVP) isch e politischi Partei i de Schwiz, wo e Sekzion vo de CVP isch. I de zwaite Hälfti vom 19. Johrhundert hät sich die katholisch Chile vermehrt mit de christliche Soziallehr agfange befasse. E Christlichsoziali Bewegig hät sich dänn aafangs 20. Johrhundert au i de Schwiz formiert. 1903 isch de Zentralverband vo christlichsoziale Organisazione vo de Schwiz gründed worde. E paar Johr spöter händ sich di christliche Bruefsverbänd zum Christlichsoziale Gwärkschaftsbund vo de Schwiz zämegschlosse und de Christlichsoziali Arbeiterbund vo de Schwiz isch gründed worde. Di Schwizerisch Konservativi Volkspartei (KVP), eso hät d CVP damols no ghaisse, hät Problem gha, die konservative und soziale Strömige under ain Huet zbringe. Drum sind 1917 im dütschsprochige Tail vom Wallis, 1919 im Kanton Lozärn und 1966 im Kanton Friburg aigeständigi christlichsoziali Parteie gründed worde. I anderne Kantön sind si Gruppierige innerhalb vo de CVP blibe. Christlichsoziali Partei als Vereinigung innerhalb vo de CVP Markus Rohner: Christlichsoziale Bewegung. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Christlichsoziali Bewegig im Historische Lexikon vo de Schwiz
Dr Benedikt VI. (* z Rom; † Juli 974 ebedert) isch vum 19. Jänner 973 bis Juni oder Juli 974 Papscht gsii. Vor sym Pontifikat isch dr Benedikt Kardinaldiakon vu San Teodoro gsii. Är isch en Aahänger vum Chaiser Otto I. un isch gege d Hoffnige vu dr Crescentier us em Huus Tusculum, ere remische Adelsfamilie, wu unter em Johannes XIII. uffechuu isch, no däm sym Dod im Spotjohr 972 zum Papscht gwehlt wore. Wel d Wahlbstetigung vum Chaiser het mießen abgwartet wäre, isch er erscht im Jänner 973 gweit wore. Noch em Dod vum Otto im Mai 973 isch er z Rom d Unterstitzig verlore un im Johr druf het en e Gruppe vu remische Adlige unter dr Fierig vum Crescentius de Theodora, eme Suhn vum Johannes Crescentius un dr Theodora dr Jingere, un dodermit Brueder vum Papscht Johannes XIII., abgsetzt un het en in dr Ängelsburg yygspeert. Dr Crescentius de Theodora het derno dr Bonifatius VII. zum Gegepapscht glupft, wu dr Benedikt VI. im Juli 974 het verworgse loo. Wu dr Suhn vum verstorbene Chaiser Otto I., dr Chaiser Otto II., aagruckt isch, isch dr Gegepapscht uf Byzanz gflichtet. E Papscht „Damasus II.“, wu in e Dail Papschtlischte
Dr Benedikt VII. (* z Rom; † 10. Juli 983 ebedert) isch vu 974 bis 983 Papscht gsii. Är isch dr Suhn vum Deodat gsii un dodermit e Änkel vum Alberich II. vu Spoleto un e Näffe vum Johannes XII.. Är isch dr viert Papscht us em Gschlächt vu dr Grofe vu Tusculum gsii. Dr Benedikt isch Bischof vu Sutri gsii un isch anne 974 Noofolger vum Benedikt VI. wore, wu vum Gegepapscht Bonifatius VII. umbrocht woren isch. Är isch uf Dränge vum Otto II. gwehlt wore, wu dr Bonifatius VII. vor em uf Byzanz gflichtet isch. Dr Benedikt het d Missionierig vu dr Slawe un Chilchereform gferderet. Unter em Yyfluss vum Chloschter Cluny het er die innerchilchli Reform duregfiert un het unter anderem dr Verchauf vu chilchlige Ämter (Simoni) verdammt. Är isch am 10. Juli 983 gstorben un in dr Chilche zum hl. Chryz vu Jerusalem z Rom begrabe wore. Friedrich Wilhelm Bautz: Benedikt VII.. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 1, Hamm 1975, Sp. 483–484. Rudolf Schieffer: Benedikt VII. In: Lexikon des Mittelalters (LexMA). Band 1, Artemis & Winkler, Münche/Züri 1980, ISBN 3-7608-8901-8, Sp. 1859. Ytrag in d Catholic Encyclopedia, Robert Appleton Company, New York 1913 (änglisch) Commons: Benedikt
Stöckli chan folgendes bedüte: Stöckli, es chlises Näbedhuus vo me Hoof Stöckli, de Kosename för de Schwizer Ständerot Fort Stöckli, en ehemolegi Feschtig im Ruum Andermatt, Schwiz Stöckli Swiss Sports, en Schwizer Sportartikelhärsteller Zigerstöckli, d Grundform vom glarner Schabziger Stöckli isch de Familiename vo folgende Persone: Arnold Stöckli (1909–1997), en Schwizer Architekt Hans Stöckli (* 1952), en Schwizer Politiker (SP) Oliver Stöckli (* 1976), en Schwizer Fuessballspiler Paul Stöckli (1906–1991), en Schwizer Moler und Glasmoler Peter Paul Stöckli (* 1941), en Schwizer Landschaftsarchitekt Ralph Stöckli (* 1976), en Schwizer Curlingsportler Ramona Stöckli (* 1982), e Schwizer Reality-TV-Darstelleri Xaver Stöckli (1888–1975), en Schwizer Politiker Lueg au: Stöck