rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Navassa isch en unbewohnti Insle im Karibische Meer. Si lit zwüsche Haiti und Jamaika und ghört as nitinkorporierts amerikanischs Ussegebiet zu de USA. D Insle wird au vo Haiti beaasprucht, wil si uf oder vor em Inselsockel vo Hispaniola lit. Navassa lit öbbe 50 km westlig vo dr Tiburon-Halbinsle uf Haiti und öbbe 160 km südlig vo dr Guantánamo-Bucht uf Kuba. Navassa isch, ähnlig wie d Hendersoninsle im Pazifik, e so genannts „ghobnigs Atoll“ und erreicht e Höchi vo bis zu 77 Meter über em Meeresspiegel. D Insle isch vom e Koralleriff umgee und het e Flechi vo 5,4 km² und e Küstelengi vo 8 km. D Insle isch nit duurhaft bewohnbar, wil s keini natürlige Süesswasserquelle git. Drzue chunnt, ass e Hufe vo de iiheimische Pflanze hochgiftig si und dr Undergrund deilwiis so scharfkantig isch, ass er er d Sohle vo fast Schueh verschniidet. Die einzigi Vegetation bestoht us Baumgruppe, vereinzelte Kakteä und Gras, wo Geisse druf weide. Sit 1999 isch d Insle e Naturschutzgebiet, und es isch sträng verbote, dört an Land z goh. D Lag vo dr Insle, 160 km südlig vom Militärstützpunkt Guantanamo Bay, isch für d USA strategisch intressant. Weltatlas und Länderlexikon, Tandem-Verlag GmbH Commons:
Fürstenau (rätoromanisch Farschno) isch e politischi Gmeind i de Region Viamala vum Kanton Graubünde. De Ort bestoot uss em Städtli Fürstenau sälber, un em Ortsteil Fürstenaubruck (romanisch La Pùnt), wo am Zämmefluss vum Hinterrhy mit de Albula lait. Fürstenau isch im Inventar vo de schützenswerte Ortsbilder vo de Schwiiz yytrait. Zum erschte Mool erwäänt wird Fürstenau in de erschti Hälft vum 12. Joorhundert als Mairaus. De Name Fürstenau isch ussem Joor 1257 als Fúrstenowo zum erschte Mool überliiferet. De Ort isch langi Zit de wichtigscht strategisch Punkt im Domleschg gsi, un isch s Verwaltigszentrum vo de Bischöf vo Chur im Domleschg un am Heinzeberg gsi. D Grossburg isch in de zweiti Hälfti vum 13. Joorhundert baut worde. Im Joor 1354 isch Fürstenau vum Kaiser Karl IV. sogar d Stadträcht verliehe worde. De Usschauf vo de letschte bischöfliche Herrschaftsrächt het 1527 stattgfunde. Zämme mit Ortestein het Fürstenau als Grichtsgmeind bis 1851 s Hochgricht Ortestein bildet. Vor 1530 isch Fürstenau zum reformierte Glaube überträtte. S bischöflichi Schloss isch aber ersch 1876 vum Bistum verchauft worde. Deno isch dört vo 1878–95 e Spital unterbrocht gsi. Mit em Bau vo de Fahrstrooss im Joor 1823 het d Brugg vo Fürstenau ihri Bedütig verlore. Hüt
Dr Freistaat Puerto Rico isch eins vo de US-amerikanische Ussegebiet. Puerto Rico bedütet „riiche Hafe“. Dä Iiwohner vo Puerto Rico sait mä uf Dütsch „Puerto-Ricaner“, im latinoamerikanische Spanisch und au uf dr Insle sälber sait mä Boricua. Dr ursprünglig Name vo dr Insle isch uf arawakisch Borikén, d Puerto-Ricaner sägen ere hüfig Borinquén. Dr Inselstaat lit in dr Karibik und bestoht us dr Insle Puerto Rico und de chliinere Näbeninsle Vieques, Culebra, Culebrita, Desecheo, Palomino, Mona, Caja de Muertos, und Monito. Puerto Rico isch die östligsti und chliinsti Insle vo de Grossen Antille. Öbbe 150 km im Weste lit d Insle Hispaniola mit de Staate Haiti und dr Dominikanische Republik, 100 km östlich lige d Jumpfereinsle und 800 km südlig, uf dr andere Site vo dr Karibik, befindet sich Südamerika. S Meer um Puero Rico ume isch sehr dief: Im Norde vo de Insle git s s Milwaukiedief im Puerto-Rico-Grabe im Atlantik, wo 9.219 Meter dief isch, im Süde s 5.649 m diefi Venezolanischi Becki vo dr Karibik. Grossi Deil vo dr Insle si gebirgig (60 Prozänt vo dr Oberflechi), aber es git au Gebiete mit Rägewälder und Wüestene. Höchst Bärg: Cerro La Punta (1.338 Meter). Lengst Fluss: Rio de
Puerto Rico stoht für: Puerto Rico, e Staat in der Karibik e spanische Ort uf Gran Canaria e Brättspiil e Chliistadt z Argentinie e Chliistadt im Department Pando, Bolivie e Landstadt im Departmänt Santa Cruz, Bolivie e Verwaltigsbezirk im Departamänt Pando, Bolivie e Chliistadt z Caquetá, Kolumbie e Chliistadt z Meta, Kolumbie e Stadt z Texas, USA
Hispaniola (span. La Española „die Spanischi“) oder Kiskeya (in dr Sprooch vo de Taínos), span. Quisqueya, isch mit ere Flechi vo öbbe 76.480 km² die zweitgrössti vo de Westindische Insle und au vo de Grossen Antille. Uf dr Insle lige d Staate Haiti und die Dominikanischi Republik. Öbbe 90 km westlig lit die grössti Antilleninsle Kuba und s chliinere Jamaika, 120 km östlig Puerto Rico, 250 km nördlig d Gruppe vo de Turks- und Caicosinsle und 180 km nordnordwestlig d Inselgruppe Inagua. Hispaniola isch vo Oste uf Weste 600 km lang und 250 km vo Norde uf Süde. Si het d Form von ere Hand wo gege Weste offen isch, wobii zwei gebirgigi Halbinsle wiit gege Kuba bzw. Jamaika uusestöhn. Nume dr Oste isch relativ flach und im Norde e Längsdaal, wo zwüsche zwei Bärgchettene lit. Dr grösseri östligi Deil vo dr Insle bildet hüte die Dominikanischi Republik, dr chliineri westligi Deil d Republik Haiti. Hispaniola het öbbe 20 Millione Iiwohner, meh as alli andere Insle in de Antille. Die Iiheimische hai dr Insle Aytí gsait, do drus isch die hütigi Bezeichnig „Haiti“ entstande. Mit Haiti isch also ursprünglig die ganzi Insle gmeint gsi. Dr Christoph Kolumbus het dr Insle
Die Grosse Antille si en Inselgruppe in dr Karibik. Si ghöre zu Middelamerika. Der Name „Antille“ für die Insle isch zum erste Mol bim spanische Humanist Petrus Martyr von Anghiera im Johr 1493 schriftlig beleit. Er het sich vom Name vo dr sagehafte Insle „Antilia“ abgleitet, wo mä während em Mittelalter im Atlantik vermutet het, oder vom latiinische Begriff "ante ilium" für vorglagereti Insle, wil d Insle em Festland vo Middelamerika vorglageret si. Zsämme mit de Chliinen Antille, de Turks- und Caicosinsle und de Bahamas bilde die Grossen Antille die Westindische Insle. S Adjektiv „gross“ bezieht sich uf die vier grosse Hauptinsle Kuba, Jamaika, Hispaniola und Puerto Rico, dr ganz Archipel umfasst aber e Hufe chliineri Insle und Inselgruppe. Zsämme mache die vier Hauptinsle öbbe 90 Prozänt vo dr Landflechi vo de Karibischen Insle us. Geologisch si si ähnlig wie s middelamerikanischen Festland ufbaut, us Schiifer, Gneis und alte Eruptivgstei und junge Muschel- und Korallechalch im Norde. Die Groosse Antille Die Chliine Antille D Insle vor dr Ostküste vo Puerto Rico bezeichnet mä lokal au as „Spanischi Jumpfereinsle“. Insofärn cha mä sä mit de Jumpfereinsle geografisch au de Chliinen Antille zueordne. Naturrüüm Tourismus-Infos Normdate: GND: 4086816-3 | LCCN: sh89006892 |
Pratval isch e Dorf i de politische Gmeind Domläschg, Chreis Domläschg, i de Region Viamala vum Kanton Graubünde. De Ort lait öschtlich vum Hinterrhy uff eme Plateau un bstoot uss de Ortsteil Dorf, Schloss Rietberg un Klein Rietberg. Es isch mit 77 Hektar vo de Flächi di chlynscht Gmeind vo Graubünde gsi. Z Pratval lait s Schloss Rietberg un d Ruine vo de Burg Hasesprung. Zum erschte Mool erwäänt wird Pratval im Joor 1506 als Pradval. Im 12. un 13. Joorhundert isch s Schloss Rietberg baut worde, wo Sitz vo de Herre vo Rietberg gsi isch. Spööter hen dört d Herre vo Salis un vo Planta residiert. Chilchlich het Pratval zue Almens ghört un het wie Almens au im Joor 1592 d Reformation yygfiert. 1845 het sich de Ort vo Almens abgspalte. D Fahrstrooss in s Tal isch 1896 fertiggstellt worde. Sit em 1. Januar 2015 ghört di ehemolig politisch Gmeind zämme mit Almens, Paspels, Rodels und Tomils zur neue Gmeind Domleschg, isch also e Frakzion vo Domleschg. Ursprüngli isch z Pratval Sutsilvanisch, e rätoromanischi Mundart gschwätzt worde. Hüt isch de yyheimisch Dialäkt aber ussgstorbe, un des wohl spööteschtens syt de 1970er. In de Volchszäälig vo 2000 hen zwar no
Almens (rätoromanisch Almen) isch a Dorf i da politischa Gmaind Domleschg, wo i de Region Viamala vom Kanton Graubünde ligt. Wos im Bündnerland no Krais ggää hät, hät si zum Krais Domläschg ghört. Almens lait uffenere Terass über de rächti Syte vum Hinterrhy im Domleschg. Di ehemolig Gmaind hät aa Churwalde, Fürstenau, Paspels, Pratval, Rodels, Scharans, Trans un Vaz/Obervaz gränzt. Almens wird in de erschti Hälft vum 9. Joorhundert als de Lemenne zum erschte Mool erwäänt. Im Joor 926 het de Chönig Heinrich I. Almens em Bischof vo Chur gschenkt. Nooch 1200 sin Deil vo Almens zum Chloschter Churwalde cho. Oberhalb vum Dorf het es friener e Walsersiidlig gee, wo Schall gheisse het. D Bewohner vo Schall sin aber im 17. Joorhundert zum grööschte Deil aa de Pescht gstorbe un die Überläbende sin vo de romanische Dorfbewohner assimiliert worde. D Reformation isch ab 1592 yygfiert worde, d Gmeind isch aber paritätisch blybe. 1694 het de Bischof e Chilch für di Reformierte baut. Im Gägezug isch di alti Chilch St. Andreas de Katholike überlo worde. Di letschte bischöfliche Herrschaftsrächt sin 1709 ussgchauft worde. D Fahrstrooss in s Tal isch 1909 ussbaut worde. Ursprüngli isch z Almens Sutsilvanisch, e rätoromanischi Mundart gschwätzt
Scharans (rätoromanisch Scharàns) isch e politischi Gmeind i de Region Viamala vum Kanton Graubünde. Scharans gränzt aa Sils im Domleschg, Fürstenau, Almens un Vaz/Obervaz, und wos im Bündnerland no Chreis ggee het, het d Gmeind zum Chreis Domleschg ghört. Näbem Dorf Scharans ghöre au no d Fraktione Parnell (rom. Parnegl), Prin (836 m), Stufels un St. Agatha zur Gmeind. Usserdäm d Alp Danis. Uff em Gländ vo de Gmeind isch de Piz Scalottas (2'323 m). Zum erschte Mool erwäänt wird Scharans im Joor 1200 als agrum Schraunis. Mer het Fund uss de Bronze- un Yysezit gfunde. E eigeni Pfarrei isch 1410 belait. Zum reformierte Glaube isch Scharans zwüsche 1525 un 1530 übertätte. Uss em 16. Joorhundert isch e Zollstation belait. Di letschte bischöfliche Herrschaftsrächt sin 1709 ussgchauft worde. De Fahrwäg in s Tal isch 1873 ussbaut worde. Friener isch Viewirtschaft, Ackerbau un Obscht- un Wyybau betrybe worde. Hüt isch aber numme no öbe en Zehntel vo de Yywohner in de Landwirtschaft tätig. Ursprüngli isch z Scharans Sutsilvanisch, e rätoromanischi Mundart gschwätzt worde. 1860 het s Romanisch no en Aateil vo 84 % gha, un d Mehrheit het es in de Volchszäälig vo 1930 verlore. 1941 sin es numme no 30,7
Rodels (rätoromanisch Roten) isch es Dorf i de politische Gmeind Domläschg i de Region Viamala vum Kanton Graubünde. S Dorf lait aa de Gränz zwüschem Usser- un Innerdomleschg. Zur Gmeind ghört au no d Fraktion Nueins. Wos im Bündnerland no Chreis ggee het, het Rodels zum Chreis Domläschg ghört. Rodels wird im 12. Joorhundert als ad Rautine zum erschte Mool erwäänt. Im Unterdorf sin Grabfund uss de Bronzezit gmacht worde. D Herrschaftsrächt sin 1527 ussgchauft worde. Chilchlich het Rodels zue St. Lorenz z Paspels ghört. Uss de Mitti vum 12. Joorhundert isch e Kapell bekannt, un 1697 d Pfarrchilch. Au nooch de Reformation isch de Ort katholisch blibe. Ab 1832 het Rodels mit de Rhykorrektur Land in de Talebeni dezue gwunne. De Bahnhof vo de Rhätischi Bahn isch 1896 eröffnet un 1897 d Fahrstrooss in s Tal fertiggstellt worde. Syt 1981 isch Rodels de Hauptort vum Chreis Domleschg. Ursprüngli isch z Rodels Sutsilvanisch, e rätoromanischi Mundart gschwätzt worde. Di yyheimisch Mundart isch hüt aber warschynts ussgstorbe; im Joor 1988 brichte de Clau Solèr un de Theodor Ebneter no vo zwei Sprecher vum yyheimische Romanisch. De jüngeri vo de beid isch aber scho 1910 uff d Wält cho, un usserdäm isch
Paspels (rätoromanisch Pasqual) isch a Dorf i da politischa Gmaind Domläschg, wo i de Bündner Region Viamala bzw. no bis Ändi 2017 im Krais Domläschg ligt. Di ehemolig Gmaind hät uss de drüü Wyyler Canova, Dusch un Paspels bestande. Di gsamti Gmeindsflächi isch 457 ha gross gsii. Devo sin 259 ha Wald un Ghölz, 152 ha chönne landwirtschaftlich gnutzt werde, 28 ha sin Siidligsflächi (Hüüser un Stroosse) un 18 ha sin uuproduktivi Flächene (Gebirg un Wasser). Erschti archäoligischi Fünd in de Gegend vo Paspels stamme uss de Jungsteizit un uss de Römerzit. Erwäänt wird Paspels zum erschte Mool im Joor 1237 als villa Pascuals un 1246 als de Pascuals. D Burg Alt-Süns isch de Mittelpunkt vo de Bsitztümer vo de Freiherren von Vaz im Domleschg gsi. Si isch wääred de Schamserfehde im Joor 1451 zämme mit de Burg Canova (Neu-Süns) zerstört worde. De Usschauf vo de Herrschaftsrächt isch 1527 erfolgt. De Ort isch zum grööschte Deil katholisch blybe, numme de Wyyler Dusch isch am Änd vum 16. Joorhundert zum reformierte Glaube überträtte. Um 1695 isch s Schloss Paspels vum Johann Viktor vo Travers baut worde. D Fahrstrooss in s Tal isch 1897 fertiggstellt worde. In de Landwirtschaft isch im Johr
Dr Silverstar [ˈsɪlvə stɑː] (offiziell: Silver Star) isch en Achterbahn im Europapark z Rust, Düütschland. Dr Silverstar esch di höchschti Achterbahn in Europa. Si isch 73 m hoch, 127 km/h schnäll und fallt eso in d Kategorie Hyper Coaster. Während dr Fahrt uf dr 1620 m lange Bahn erläbt dr Fahrgast e maximali Beschleunigung vo 4 g, also s Vierfache vom normale Körpergwicht. Meh as 20 Sekunde lang git s −0,2 g. Dr Silverstar het drei Züg mit je 36 Sitzplätz. Si theoretischi Kapazität isch 1750 Persone pro Stund. 48.267987.720037Koordinate: 48° 16′ 4,7″ N, 7° 43′ 12,1″ O
D Turks- und Caicosinsle, mänggisch sait män e au nume Turks & Caicos, si e britischs Überseegebiet im Atlantischen Ozean. Es setzt sich us zwei Inselgruppe zsämme, de Turks- und de Caicos-Insle. 250 km südlig lit d Insle Hispaniola mit Haiti, 130 km südwestlig d Inselgruppe Inagua, wo zu de Bahamas ghört, 120 km nordwestlig d Hauptgruppe vo de Bahamas. Zwar lige d Turks- und Caicosinsle geographisch im Atlantik, si wärde aber doch zur Karibik zelt; die beide chliine Inselgruppe bilde die südöstlige Usläufer vo de Bahamas. D Gsamtflechi vo alle Insle isch öbbe 430 km². D Hauptstadt isch Cockburn Town uf Grand Turk Island. D Bevölkerig het Ändi 2006 öbbe 33.300 Mensche zelt, wo sich sälber as Belongers bezeichne. Si bestoht us de Nochfahre vo afrikanische Sklave und ere gmischt europäische Minderheit. Am 14. August 2009 si d Turks und Caicos Insle dr diräkte Verwaltig vo Grossbritannie understellt worde. D Befuegnis vom Regierigschef si uf em Gouverneur übertrait worde, lueg [1] Commons: Turks- und Caicosinseln – Sammlig vo Multimediadateie Website vo de Turks- und Caicosinsle 21.75-71.583333333333Koordinate: 21° 45′ N, 71° 35′ W Normdate: GND: 4285170-1 | LCCN: n81110347 | SUDOC/IdRef: 028237331 | VIAF: 135455827
God Save the King („Gott schütz d König!“) bzw. God Save the Queen („Gott schütz dr Königin!“) isch sit em Aafang vom 19. Johrhundert d Nationalhymne vom hütige Vereinigte Königriich. Si isch au eini vo de zwei Nationalhymne vo Neuseeland und d Königshymne vo alle Commonwealth Realms. Drnäbe gälte s Lied Rule, Britannia! und im Arthur C. Benson si Land of Hope and Glory zur Melodie vom Sir Edward Elgar sim Marsch Pomp and Circumstance No.1 as „inoffizielli“ Nationalhymne. D Deil vom Vereinigte Königriich, Ängland, Schottland, Wales und Nordirland, hai no eigeni (inoffizielli) Landeshymne. God Save the King im dütschsprochige Wikisource Commons: God Save the King – Sammlig vo Multimediadateie
Bàrr ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ewernahn un zem Arrondissement Sélestat-Erstein. S Dorf lijt àcht Kilometer sìdlich von Ewernahni àm Füeß vum Odiliebari (Mont-Sainte-Odile), me Üslaifer vvun dr Vogese. Durich Bàrr fließt dr Kirneck. Bàrr ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 708 àls Barr. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. D Maire vun Bàrr ìsch d Nathalie Ernst. Bàrr ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Barr. Dr elsassisch Dialekt vun Bàrr ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Kìrich Saint Martin Rothüsblàtz Stroß ìm Zäntrum Kìrich Saint Martin Jean Hermann (1738–1800), frànzescher Dokter, Nàtürforscher, Zoolog un Auteur Richard Hartmann (1809–1878), ditscher Màschinefàwrikànt un Iisebàhnpionier Édouard Schuré (1841–1929), Philosoph Marie Bernhard Haas, (1844-1919), Dokter un Richsdàgsàbgeordneter Martin von Feuerstein (1856–1931), Moler Edmond Rinckenbach (1862–1902), Moler Paul Schmitthenner (1884–1972), Àrchitekt Fritz Hochstätter (* 1944), Botàniker Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Barr (Bas-Rhin) – Sammlig vo Multimediadateie Barr in der Topographia Alsatiae (Matthäus Merian) im dütschsprochige Wikisource http://www.barr.fr Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements
Batschwiller ìm Loch ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ewernahn un zem Arrondissement Sélestat-Erstein. Batschwiller lijt ìn me Sittedàl ìn dr Nordvogese uf re Heche zwìsche 247 un 560 m ìwer em Meerespiejel. Batschwiller geht zerick uf s Kloschter Baumgarten, wie 1125 grìndt worre ìsch. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Batschwiller ìsch dr André Risch. Batschwiller ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Barr. Dr elsassisch Dialekt vun Batschwiller ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Kìrich Saint-Antoine l'Ermite Nothalferkàpall Zisterzienser-Kloschter Baumgarten, rund 1 km sìdlich vun Batschwiller, grìndet ànne 1148 Mairie Kìrich Saint-Antoine l'Ermite Nothalferkàpall Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Batschwiller – Sammlig vo Multimediadateie http://www.bernardville.fr Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Bleschwiller ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ewernahn un zem Arrondissement Sélestat-Erstein. Bleschwiller ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 823. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Bleschwiller ìsch dr Jean-Marie Sohler. Bleschwiller ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Barr. Dr elsassisch Dialekt vun Bleschwiller ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Mairie Hüs üs em 17. Jh. Jean-Christophe Meyer (* 1978), Journalischt un Dichter Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Bleschwiller – Sammlig vo Multimediadateie http://www.blienschwiller.fr Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: GND: 4208818-5 | LCCN: n91073241 | SUDOC/IdRef: 165838744 | VIAF: 153742950
Dàmbàch ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ewernahn un zem Arrondissement Sélestat-Erstein. Dàmbàch ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 1125 àls Tannenbach, 1135: Tanbach, 1190: Tambascum, 1192: Tamboch. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Dàmbàch ìsch dr Claude Hauller. Dàmbàch ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Barr. Dr elsassisch Dialekt vun Dàmbàch ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Mairie Kàpall Saint-Sébastien Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Dambach-la-Ville – Sammlig vo Multimediadateie Dambach-la-Ville in der Topographia Alsatiae (M. Merian) im dütschsprochige Wikisource http://www.dambach-la-ville.fr Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: GND: 4090869-0 | SUDOC/IdRef: 129032964 | VIAF: 245003952
Äschhoffe ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ewernahn un zem Arrondissement Sélestat-Erstein. Äschhoffe ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 980. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. D Maire vun Äschhoffe ìsch d Evelyne Lavigne. Äschhoffe ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Barr. Dr elsassisch Dialekt vun Äschhoffe ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Kirich Saint-André Kàpall Saint Jean-Baptiste Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Eichhoffen – Sammlig vo Multimediadateie https://web.archive.org/web/20110107060433/http://www.eichhoffen.fr/ Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Apfig ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ewernahn un zem Arrondissement Sélestat-Erstein. Apfig ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 762. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Apfig ìsch dr Jean-Claude Mandry. Apfig ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Barr. Dr elsassisch Dialekt vun Apfig ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Rothüs Fàchwarikhüs Kirich Saint Georges Kàpall Sainte-Marguerite Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Epfig – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: GND: 4569121-6 | LCCN: no2003043422 | VIAF: 152786557
Gertwiller ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ewernahn un zem Arrondissement Sélestat-Erstein. Gertwiller ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 718. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Gertwiller ìsch dr Rémy Huchelmann. Gertwiller ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Barr. Dr elsassisch Dialekt vun Gertwiller ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Gertwiller – Sammlig vo Multimediadateie https://web.archive.org/web/20170424184105/http://www.gertwiller.fr/ Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: VIAF: 246322133
Heljestään oder àui Heljestain (frz. Heiligenstein, dt. Heiligenstein) ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ewernahn un zem Arrondissement Sélestat-Erstein. Heljestään ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 1181. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Heljestään ìsch dr Jean-Georges Karl. Heljestään ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Barr. Dr elsassisch Dialekt vun Heljestään ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Rothüs Proteschtàntischa Kirich Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Heljestään – Sammlig vo Multimediadateie http://www.heiligenstein.fr Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Dr Hoowàld ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ewernahn un zem Arrondissement Sélestat-Erstein. D Gmein Hoowàld ìsch ànne 1867 gschàffe worre üs Deil vum Bànn vun Bàrr, Breitebàch und Erlebàch. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vum Hoowàld ìsch dr Patrick Conrad. Dr Hoowàld ghert zem Kommünàlverbànd Pays de Barr. Dr elsassisch Dialekt vum Hoowàld ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Le Hohwald – Sammlig vo Multimediadateie http://www.lehohwald.fr Champ de feu ìn dr Base Mémoire Le Hohwald uf cartesfrance.fr in Französisch Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: GND: 4678462-7 | LCCN: n88097111 | SUDOC/IdRef: 140701222 | VIAF: 151913652