rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Justinian II. (middelgriech. Ἰουστινιανός Β΄, * 668/669; † 711 in dr Nööchi vo Damatrys z Buthünie) mit em Übernaame Rhinotmetos (mittelgriechisch ῾Ρινότμητος ‚mit dr abgschnittnige Naase‘) isch dr byzantinisch Kaiser vo 685 bis 695 und no äinisch vo 705 bis 711 gsi. Er isch dr letscht Herrscher vo dr Herakleische Dünastii. 688 het er en erfolgriiche Fäldzug gege d Slaawe gfüert und het denn Zääduusigi von ene as Weerbuure im Thema (Milidäärbezirk) Opsikion in Chläiasie aagsiidlet. Au gege d Araber isch er erfolgriich gsi und 688/689 het dr Kalif Abd al-Malik um Friide bittet. Züpere isch gmäinsam verwaltet worde und d Stüüre vo därt häi d Byzantiner und d Araber under sich ufdäilt. Usserdäm häi d Araber regelmässigi Dribut müesse zaale. Drotz de Chriege wo no cho si, isch s Züpereabkomme langfristig stabil bliibe. Dr Kalif het s denn au zuegloo, ass dr Justinian die christlige Mardaite vom Libanon ins byzantinische Riich umgsiidlet het. Das isch de Araber umso lieber gsi, wil d Mardaïte iine e Hufe Schwiirigkäite gmacht häi. Wiso nöiji Kämpf usbroche si isch nid ganz klaar. D Araber und au byzantinischi Gschichtsschriiber häi d Schuld im Justinian zuegschoobe. Bi Sebastoupolis (hüte Sulu-Saray) nordwestlig vo Sebasteia (hüte
Unter em Name Ozeanie fasst mer d Inselwält vum Pazifik zue aim Kontinänt zämme. No däre Definition isch Ozeanie dr chlaischt Kontinänt no dr Landflechi un dr zweetchlaischt no dr Bevelkerigszahl. Di iber 7.500 Insle umfasse zämme ne Landflechi vu fascht 1,3 Millione Quadratkilometer un gehn iber e Meeresbiet vu rund 70 Millione Quadratkilometer. Rund 2.100 Insle sin bewohnt, D Yywohnerzahl lyt bi rund 14,9 Millione. Mit Uusnahm vu dr Gränze vu Papua-Neiginea zue dr Indonesie het kai Staat z Ozeanie ne Landgränze. D Cookinsle sin e e unabhängige Staat in „freier Assoziierig mit Neiseeland“, wu vu dr Verainte Natione un vu iber 20 Staate anerkännt isch (im Merz 2001 au vu Dytschland). auswaertiges-amt.de: Völkerrechtlicher Status der Cook-Inseln auswärtiges-amt.de Diplomatische Beziehungen mit Deutschland Commons: Ozeanie – Sammlig vo Multimediadateie Ozeanien im dütschsprochige Wikisource Statistike un Fakte vu dr Staate vu Ozeanie Deutsch-Pazifische Gesellschaft, München (Länderinformatione) Sammlig vum MDW-Frankfurt iber Ozeanie DFG-Sondersammelbiet Ozeanie an dr UB Frankfurt mit kommentierte Weblink World Culture Encyclopedia/Oceania
Vorlage:Infobox See/Wartung/NACHWEIS-FLÄCHEVorlage:Infobox See/Wartung/NACHWEIS-SEEBREITEVorlage:Infobox See/Wartung/NACHWEIS-VOLUMENVorlage:Infobox See/Wartung/NACHWEIS-UMFANGVorlage:Infobox See/Wartung/SEELAENGE f Dr Baikalsee (russisch о́зеро Байка́л/osero Baikal; burjatisch Байгал нуур/Baygal Nuur „ryyche See“; vilmol au aifach Baikal gnännt) isch e See z Sibirie, Russland (Asie). Är isch mit 1642 Meter dr diefscht un mit iber 25 Millione Johr dr eltscht Sießwassersee vu dr Ärd. Syy ainzige Abfluss, d Angara, fließt iber dr Jenissei in d Karasee vum Polarmeer. Anne 1996 isch d Baikal-Region vu dr UNESCO zum Wältnaturerb erklert wore. Dr Baikalsee lyt in dr Sidsibirische Gebirg uf dr Gränze zwische dr Oblast Irkutsk am weschtlige un nerdlige Stade un dr Republik Burjatie am eschtlige un sidlige Stade. Zue dr Hochgebirg, wu dr See umramme, zelle s Baikalgebirg am Wescht- un Nordweschtstade, s Stanowoihochland im Nordoschte, s Bargusingebirg un s Ulan-Burgassy-Gebirg am Oschtstade, s Chamar-Daban-Gebirg im Side un s Sajangebirg im Sidweschte vum See. D Wasseroberflechi vum Baikalsee umfasst 31.492 km² un lyt 455,5 m Heche iber em Meeresspiegel. Dr See isch mit 25 Millione Johr dr eltscht un mit 1642 m dr diefscht See vu dr Ärd. Är het e Stadelengi vu rund 2125 km, isch vum Sidweschte zum Nordoschte 673 km lang (Mittellinie vum Baikals) un maximal 82 km brait. Syy durschnittligi
Mit Faaneflucht oder Deserzioon bezäichnet mä das, wenn e Soldat sini milidäärische Pflichte in Chriegs- oder in Friidenszite nid erfüllt, wenn er sich ooni Erlaubnis entfärnt mit dr Absicht sich em Armeedienst für immer z entzie. Dr faaneflüchtigi Soldat wird im Allgemäine as Desertöör (frz. déserteur, abgläitet vo lat. deserere, „verloo“) bezäichnet. D Deserzioon isch in alle Armeä stroofbar, wil si d Schlaagchraft und d Moraal vo dr Drubbe verchliineret. D Stroof für Faaneflucht isch hüte im Allgemäine Gfängnis, früener isch vilmol d Doodesstroof druf gstande wie s au hüte no in bsundrige Fäll in de Veräinigte Staate mööglig isch. Herward Beschorner (Hrsg.): Centralino – 3mal klingeln. Ein Deserteur erzählt. Röderberg, Köln 1989, ISBN 3-87682-855-4 (Reihe Röderberg). Ulrich Bröckling, Michael Sikora (Hrsg.): Armeen und ihre Deserteure. Vernachlässigte Kapitel einer Militärgeschichte der Neuzeit. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 1998, ISBN 3-525-01365-5 (Sammlung Vandenhoeck), Auszüge online bei google books. Jens Ebert, Thomas Jander (Hrsg.): Endlich wieder Mensch sein. Feldpostbriefe und Gefangenenpost des Deserteurs Hans Stock 1943/1944. Trafo, Berlin 2009, ISBN 978-3-89626-760-3 (Schreiben im Krieg - Schreiben vom Krieg 3). Hans Frese (Hrsg.): Bremsklötze am Siegeswagen der Nation. Erinnerungen eines Deserteurs an Militärgefängnisse, Zuchthäuser und Moorlager in den Jahren 1941–1945. Edition Temmen, Bremen 1989,
D Belaagerig vo Konstantinopel in de Joor 717 und 718 isch dr zwäiti schweeri Aagriff vo de Araber uf die byzantinischi Hauptstadt gsi. D Byzantiner und d Bulgare häi d Stadt erfolgriich verdäidigt. S Ändi vo dr Belaagerig isch e Wändepunkt in dr Islamische Expansion gsi. D Byzantiner si für d Belaagerig vorberäitet gsi. Si häi d Stadtmuure versterkt und Vorrööt aagläit gha. Die byzantinischi Flotte het im Guldige Horn gankeret und dr Haafe isch mit ere Iisechetti abgschlosse worde. Im Summer vom Joor 715 het im Kalif Sulayman si Brueder Maslama die arabisch Armee vo Aleppo gäge Konstantinopel gfüert und isch im August 717 aachoo. D Flotte mit 1'800 Schiff isch im Septämber under em Sulayman sälber in Bosporus iinegfahre. Konstantinopel isch vo denn aa uf em Land und uf em Meer vo sim Hinderland abgschnitte gsi. D Aagriff vo de Araber si ooni Erfolg bliibe und wo dr Winter aagfange het, häi d Araber iiri Kamel und Rösser müesse schlachte und Soldate si wäge dr Chelti gstorbe. Im Früelig het dr Kaiser Leo III. die arabisch Flotte aagriffe und vernichdet, so dass die arabisch Armee vo denn aa käi Noochschub me überchoo het. Dr Kaiser het s denn
Dr Leo III. (uf middelgriech. Λέων Γ′ ὁ Ἰσαυρóς Leon III. ho Isaurós ‚Leon dr Isaurier‘; * um 680 z Germanikeia; † 18. Juni 741), isch vo 717 bis 741 dr byzantinisch Kaiser gsi. Er isch dr Erst vo dr Sürische Dünastii gsi, wo me vilmol und falsch as die Isaurischi Dünastii bezäichnet. 717 isch dr Theodosios III. abgsetzt und dr Leo zum Kaiser erhoobe worde. Er het d Verdäidigung gege d Araber, wo Konstantinopel belaageret häi, gläitet. Er het die arabisch Flotte zerstöört und mit Hilf vo de Bulgare au iiri Armee im Joor 718 zum Rückzuug zwunge. Er het denn brobiert d Gränze sicherer z mache, und het slawischi Siidler in bevölkerigsarmi Gebiet gschickt. Dr Leo, wo Bruefsmilidäär gsi isch, het d Schlaagchraft vo dr byzantinische Armee verbesseret. D Araber häi sich zwar vo Konstantinopel zruggzooge ghaa, si aber immer wider in Chläiasie iigfalle und häi witi Landstrich usblünderet. Im Joor 740 isch s im Leo glunge, d Araber bi Akroinon z schloo. Wäge dere Niiderlaag und em Bürgerchrieg wo denn im Kalifat usbroche isch, het s byzantinische Riich e chli Rue überchoo. Um 732 het dr Leo e Bündnis mit de Chasare abgschlosse. 735/36 het er d
In dr Schlacht bi Akroinon im Joor 740 het s Byzantinische Riich die islamische Araber gschlaage. D Schlacht het bi Akroinon (Acroënus z Früügie, in dr Nööchi vom hütige Afyon in Westanatolie) stattgfunde. Noch dr abverheite Belaagerig vo Konstantinopel 718, wo si iiri Flotte verloore häi, häi d Araber scho bald s Byzantinische Riich wider afo aagriffe und häi vo 726 aa jedes Joor Blünderigszüüg in Chläiasie gmacht, häi Caesarea bsetzt und Nicäa belaageret. Wil dr Friidensverdraag, wo si 716 mit de Bulgare abgschlosse häi, immer no ghebt het, häi d Byzantiner 740 iiri Drubbe in Chläiasie chönne konzentriere. Es het ene au ghulfe, ass d Chasare, wo mit ene verbündet gsi si, im Kaukasus und z Armenie d Araber aaggriffe häi. Dr Kaiser Leo III. het persöönlig s Kommando über die byzantinischi Armee übernoo, zämme mit sim Soon Konstantin. Bi Akronion si si uf die arabischi Armee vom umayyadische Kalif Hischam droffe, wo vom al-Malik ibn Su'aib und 'Abdallah al-Battal aagfüert worde isch. Si häi d Araber entschäidend gschlaage, und bäidi arabischi Befäälshaaber si im Kampf gfalle. Dr 'Abdallah al-Battal isch spööter in arabische und türkische Eepe über d Kämpf vom Kalifat mit Byzanz in d Figuur vom Battal
D Umayyade (arabisch الأمويون‎, DMG al-ʾUmawiyyūn oder بنو أمية‎ banū ʾUmayya) – au Omayyade, Omajjade, Omaijade, Omajade – si e Familieklan vom arabische Stamm vo de Quraisch us Mekka gsi, dr Stamm, wo au dr Brofeet Mohammed drzue ghört het. Aaghöörigi vo dr Familie häi vo 661 bis 750 noch dr Zitwändi as Kalife vo Damaskus us über s islamische Imperium, wo denn no jung gsi isch, gherrscht. Si häi die ersti dünastischi Herrscherfolg in dr islamische Gschicht gründet. Under iirer Regierig isch iir Riich im Osten bis zum Indus und im Weste bis zur Iberische Halbinsle vergröösseret worde. Nochdäm si vo de Abbaside us em Oriänt verdriibe worde si, häi si 756 in al-Andalus s Emirat vo Cordoba gründet. Dört häi bis 1031 gherrscht, sit 929 au wider mit em Ditel vom ene Kalif. Claude Cahen: Der Islam. Band 1: Vom Ursprung bis zu den Anfängen des Osmanenreiches. Fischer Verlag, Frankfurt am Main 1968 (Fischer Weltgeschichte 14). Ulrich Haarmann (Hrsg.): Geschichte der arabischen Welt. 4. überarbeitete und erweiterte Auflage. Herausgegeben von Heinz Halm. C. H. Beck, München 2001, ISBN 3-406-47486-1 (Beck's historische Bibliothek). Gerald R. Hawting: The first dynasty of Islam. The Umayyad caliphate A.D. 661-750. Croom Helm, London
Dr David Friedrich Weinland (* 30. Auguscht 1829 z Grabaschdedda en Wirdaberg, † 19. Sebdembr 1915 uff-em Hofguad Hohawiddlenga [heit a Doil vo Aurich]) ischt a deitscher Nadurforscher ond Schriftsteller gwäa. Dr David Friedrich Weinland ischt am 30. Auguscht 1829 z Grabaschdedda als Soh vom Pfarrer August Johann Friedrich Weinland (1788 bis 1857) ond seira Frau Sophia geborene Klingler uff d Welt komma. Scho als Bua hôt’r sich arg fir dui erdgeschichdlicha Vorgangaheit vo seira Hoimet endressiirt ond ischt emmr mit „offene Auga“ uff dr Schwäbischa Alb schbaziira ganga. Nôch seim Abidur an dr Nirdenger Ladeinschual hôt’r zerscht amôl da gleicha beruaflicha Werdegang wia sei Vadder eigschlaga ond s Evangelische Seminar en Maulbronn bsuacht. Hendrher hôt’r am Diibenger Stift vo dr Uni Diibenga Theologii studiirt. Neabaher hôt’r au noh nadurwissaschaftliche Vorleasonga gheert. Wia-nr schliaßlich sei Theologii-Studiom mit-em erschda Exama abgschlossa ghet hôt, hôt sei Entresse bloß noh de Nadurwissaschafda golda. Uff sellem Gebiit hôt‘r 1852 a Doktr-Arbet ibr da Ôfang vo ällem Leaba uff dr Erde gschriiba. Wia-nr a Zeitlang als Assischdent beim Zoologischa Museom Berlin gschafft ghet hôt, hôt’r 1855 a Peschtle bei dr Harvard-Universideet z Cambridge en de USA kriagt. En sellra Zeit isch’s-em meglich gwäa, uff deam
Mit Bildervereerig (Ikonodulii) bezäichnet mä die bildligi Daarstellig vo Gotthäite und Chreft und Wääse wie Ängel, Häiligi oder Sümboldier und Totem, wo mit Gott oder de Gotthäite verbunde sige, und au d Vereerig sälber vo sonige Bilder, Skulptuure oder Ikone. Vo dr Ikonodulie (Bildervereerig) muess mä d Ikonolatrii (Bilderaabätig) und d Idolatrii (Götzedienst) underschäide, wenn au d Polemik, wo gege d Bildervereerig grichdet isch, die nit sälten as ikonolatrisch oder sogar idolatrisch bezäichnet. Historisch häi e Hufe Religioone vo iire Götter Bilder gmacht, drunder die vo de Alte Egüpter, de antike Grieche und Römer und von e Hufe andere Völker. Au hüte git s wichdigi Religioone wie dr Hinduismus, wo die bildligi Daarstellig vo Gotthäite e groossi Rolle spiilt, anderi Religioone wie s Juudedum, dr Islam, dr Zoroastrismus und dr Bahaismus lääne sä ab. E baar Religioone si ambivalänter. Dr Buddhismus het ursprünglig jedi Form vo Bildern und Bildvereerig abgleent und für e Buddha het s nume sümbolischi Daarstellige gee. Es het sich aber vor allem im tibetische Buddhismus e riichi Bilderwält entwicklet, au wenn die Daarstellige nid sötte vereert wärde sondern dr Meditazioon sötte diene. Au s Christedum het zerst nume d Daarstellig vo Sümbool kennt, aber no di
Dr Konstantin V. (Κωνσταντῖνος Ε′, * 718; † 14. Septämber 775) isch dr byzantinisch Kaiser vo 741 bis zu sim Dood gsi. Er isch dr Soon und Noochfolger vom Kaiser Leo III. gsi, wo die syrischi Dünastii gründet het. Dr Konstantin V. isch milidäärisch seer erfolgriich gsi. Ikonoduli Chroniste häi em aber dr Ruef aaghängt, ass er e gnaadeloose Bilderstürmer gsi sig und e Hufe Mönch verfolgt und umbrocht häig. Vom 9. Joorhundert aa het men en Kopronymos (ο Κοπρώνυμος, öbbe: dä mit em Naame vo Mist) gschumpfe, und no in dr Liddratuur vom 20. Joorhundert cha mä dä Übernaame finde. Die modärni Forschig hingeege gseet en as äine vo de fähigste byzantinische Herrscher, wo d Araber zruggdrängt (743-770), d Bulgare (756-775) und d Slawe ( 759-765) gschlaage und d Gränze vom Riich stabilisiert het. Es gseet us, ass er käi herte Ikonoklastiker gsi sig. Er het die politischi ikonoduli Opposizioon, won en grad noch siner Droonbestiigig gstürzt het, bekämpft und in dr Religionsbolitik dr Aberglaube. Er het Reforme gmacht in dr Armee und dr Verwaltig und sich au um theologischi Frooge kümmeret. In dr Bevölkerig isch dr Kaiser woorschiinlig eender beliebt gsi, aber vor allem in der Armee het
Caesar (antiki Ussprooch öbbe ['kaɪ̯sar]) isch e Herrschaftsditel im antike Römische Riich gsi. Er isch us em Cognomen vom Gaius Iulius Caesar entstande. In dr Kaiserzit het men en vor allem em designierte Noochfolger vom Kaiser gee. Caesar isch aber au Däil vo dr Ditulatur vom regierende Kaiser gsi. D Herrschaftsditel Kaiser und Zar, wo mä hüte kennt, si us däm römische Ditel entstande. Mason Hammond: Imperial Elements in the Formula of the Roman Emperors during the first Two and a Half Centuries of the Empire. In: Memoirs of the American Academy in Rome 25, 1957, S. 17–64 (hier online). Dietmar Kienast: Römische Kaisertabelle. Grundzüge einer römischen Kaiserchronologie. 2. Auflage. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1996, ISBN 3-534-18240-5, S. 24f. Fritz Mitthof: Vom ίερώτατος Καισαρ zum έπιφανέστατος Καίσαρ. Die Ehrenprädikate in der Titulatur der Thronfolger des 3. Jh. n. Chr. nach den Papyri. In: Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik 99, 1993, S. 97–111 (PDF) Alexander Mlasowsky: Nomini ac fortunae Caesarum proximi. Die Sukzessionspropaganda der römischen Kaiser von Augustus bis Nero im Spiegel der Reichsprägung und der archäologischen Quellen. In: Jahrbuch des Deutschen Archäologischen Instituts 111, 1996, S. 249–388. Karl Johannes Neumann: Caesar 2. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band III,1,
Dr Artabasdos (middelgriech. Ἀρταβάσδος; † 743) isch as Usurpator gegen e Konstantin V. byzantinische Kaiser vo 741/42 bis 743 gsi. Er het dr Übernaame Ikonophilos überchoo, wil er zu de Bildervereerer ghöört het. Kurz nochdäm dr Konstantin 741 dr Droon bestiige het, het dr Armenier Artabasdos mit dr Understützig vo dr starke ikonofile Frakzioon im Klerus und au im Volk, wo gege d Bilderstürmer gsi si, d Macht in Konstantinopel an sich grisse. Er het denn si Soon Nikephoros und villicht au däm si Brueder Niketas, zum Mitkaiser lo erheebe. Dr Konstantin isch in d Bärg vo Isaurie gflüchdet, isch denn aber mit em asiatische Däil vo dr byzantinische Armee zruggchoo und het im Joor 743 im Artabasdos sini Drubbe gschlaage. Zur Stroof het er dr Artbasdos und e Däil vo sine Aahänger lo blände. Paul Speck: Artabasdos. Der rechtgläubige Vorkämpfer der göttlichen Lehren. Untersuchungen zur Revolte des Artabasdos und ihrer Darstellung in der byzantinischen Historiographie. Bonn 1981 (= Poikila byzantina 2). [Detailliert, aber problematisch und teils spekulativ.] Lynda Garland: Fachwüsseschaftligi Churzbiografii uf Änglisch us De Imperatoribus Romanis (inkl. Liddratuuraagoobe). Normdate: GND: 118504479 | LCCN: n82051835 | VIAF: 10636634
Primarstufe stoht för dia Schuelstufe, wo d Chind di ersti schuelisch Bildig überchömed. Da entsprecht em Level 1 vo de Klassifizierig vom UNESCO-Bildigssystem. Dia Schuelstufe haisst z Dütschland und im Südtirol Grundschuel z Öschtrych Volksschuel i de Schwiz und im Fürstetum Liechtestai Primarschuel
D Endrundi vo de 14. Fuessball-Europameischterschaft 2012 (UEFA EURO 2012; poln. Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2012; Ukrainisch Чемпіонат Європи з футболу 2012) het vom 8. Juni bis zum 1. Juli 2012 in Pole und de Ukraine schtattgfunde. D Match vo de Meischterschaft hän in acht Schtadie schtattgfunde, wo vieri devo in de Ukraine liget und vieri in Pole. D Meischterschaft wird mit viir Gruppe mit jewils viir Mannschafte gschpilt. In jedere Gruppe schpilet alli Mannschafte einisch gegenand. Di beide beschte Mannschafte chömmed in de Viirtelfinal. Aamerkig: Zahle in Klammere = FIFA-Weltranglischteposition vo de EM (Schtand 6. Juni 2012). Alli Aagabe, au für d Ukraine, in Mitteleuropäischer Sommerzit. Niderlande-Dänemark: Niderländischi Fans Frankrych-Ängland: Steven Gerrard un Franck Ribéry Spanie-Frankrych: Hogo Lloris, Fernando Torres and Laurent Koscielny Spanie-Italie 10.6: Spanischi Nationalmannschaft Italie-Ängland: Italienischi Nationalmannschaft Dytschland-Portugal: Portugiesischi Nationamannschaft Commons: Fuessball-Europameischterschaft 2012 – Sammlig vo Multimediadateie Offizielli Website vo de UEFA zu de Euro 2012
Dr byzantinisch Bilderstrit isch e Perioode im 8. und 9. Joorhundert gsi, wo s in dr domoolige orthodox-katholische Chille und em byzantinische Kaiserhuus e liideschaftligi theologischi Debatte gee het, wo s drum gangen isch, wie mä Ikone richdig sött bruuche und vereere. Die bäide Bardeie im Komflikt si as Ikonoklaste (Ikonezerstöörer) und Ikonodule (Ikonevereerer) bezäichnet worde. Wie sich dä Händel genau abgschbiilt het, isch wäge dr Laag vo de Kwelle nid ganz klaar. Überläbt häi nämlig fast nume Bricht vo Chroniste, wo zur ikonodule Bardei ghöört häi, wo schliesslig gwunne het. Die beschriibe alles us dr Sicht vo de Bildervereerer. D Schrifte vo de Ikonoklaste si vernichdet worde. Bis ins 20. Joorhundert het d Forschig d Gschicht eso übernoo, wie si die Ikonodule beschriibe häi, die modärni Forschig isch draa, das nöi iizschetze. Über d Gründ, wie s zum byzantinische Bilderstrit choo isch, wird bis hüte dischbediert. Es git These, wo vom islamische Iifluss über s Zwäite Gebot bis zu persöönlige Motiiv vo byzantinische Kaiser gönge. Dr Lauf vom Händel wird in zwäi Perioode iidäilt, en ersti vo 730 bi 787 und e zwäiti vo 814 bis 842. Noch dr eltere Forschig sig dr Händel vom Kaiser Leo III. aagfange
S Konzil vo Hiereia isch vom byzantinische Kaiser Konstantin V. im Joor 754 im Raame vom byzantinische Bilderstrit z Hiereia (hüte Fenerbahçe/Istanbul) bi Konstantinopel iiberüeft worde. S Konzil het d Bildervereerig verurdäilt und dr Johannes vo Damaskus und dr Germanus vo Konstantinopel exkommuniziert. S Zwäite Konzil vo Nicäa het s Konzil vo Hiereia 33 Joor spööter as „Pseudosynode“ verworfe. Dr Kaiser Konstantin V. isch Ikonoklast gsi. Noch ere Rebellioon vo sim ikonodule Schwooger Artabasdos het er Konstantinopel zruggerooberet und sig hert gege d Bildervereerer vorgange. Wil aber nume Kwelle vo de Bilderfründ erhalte si, isch die Daarstellig offesichtlig tendenziöös (lueg Dr byzantinisch Bilderstrit). Es feelt an belastbare Beleeg drfür, ass es wäge Bildervereerig zu Verfolgige choo isch. Es isch eender woorschiinlig, ass die bolitische Gegner vom Kaiser im Noochiine zu Mertüürer vo de Bilderfründ verkläärt worde si. Es schint, ass d Beschlüss vom Konzil käi Verfolgig vo de Bilderfründ zur Folg gha häi. Vandalismus gege chirchligi Iirichdige isch sogar explizit verbote worde. Öb d Bolitik vom Kaiser vo dr Bevölkerig abgleent worden isch, wie die spöötere Kwelle behaupte, isch unklaar. Es gseet aber us, wie wenn dr Kaiser käi gnaadeloose Bilderstürmer gsi sig. Leslie Brubaker: Inventing Byzantine Iconoclasm. London 2012.
Under Ikonoklasmus (vo altgriechisch εἰκών eikon, „Bild, Abbild“ und κλάειν klaein, „verbräche“) verstoot mä d Zerstöörig vo häilige Bilder oder Dänkmööl vo dr äigene Religioon (Bildersturm), bsunders im Christedum, im witere Sinn d Bilderfindligkäit oder d Angst vor Bilder (Ikonofobii) von ere Kultuur, Religioon oder Instituzioon. Bsundrigs bekannt si dr byzantinischi Bilderstrit, dr Bildersturm wäärend dr Reformazioon und s Bilderverbot im Islam, wo 2007 in Pakistan die fundamentalistische Taliban drzuebrocht het, historischi Buddhastatue z zerstööre. As Ikonoklasmus bezäichnet me au d Zerstöörig vo Herrschaftssümbool. Helmut Feld: Der Ikonoklasmus des Westens. Studies in the History of Christian Thought. Bd 41. Brill, Leiden 1990. ISBN 90-04-09243-9 Dario Gamboni: Zerstörte Kunst: Bildersturm und Vandalismus im 20. Jahrhundert. Aus dem Engl. von Christian Rochow. DuMont, Köln 1998. ISBN 3-7701-4281-0 Alain Besançon: The Forbidden Image. An Intellectual History of Iconoclasm. Univ. of Chicago Press, Chicago u. a. 2000. ISBN 0-226-04413-0 Peter Blickle u. a. (Hrsg.): Macht und Ohnmacht der Bilder. Reformatorischer Bildersturm im Kontext der europäischen Geschichte. Historische Zeitschrift. Beih. 33. München 2002. ISBN 3-486-64433-5 Anne McClanan u. a. (Hrsg.): Negating the Image. Case Studies in Iconoclasm. Ashgate, Aldershot 2005. ISBN 0-7546-0854-9
Ukrainisch (Eigebezeichnig українська (мова)/ukrajinska (mowa), wiss. Transliteration ukrajins’ka mova, veraltet au Chlirussisch und mängisch au Ruthenisch gnennt) isch e Schproch us de ostslawische Untergruppe vom slawische Zwig vo de indogermanische Schproche. Nach em Russische und em Polnische isch Ukrainisch die slawisch Schproch mit de drittmeischte Sprecher. Bis ins 2012i isch es di einzig Amtsschproch in de Ukraine gsi. Derte sind 35 Millione Mönsche Muetterschproochler. Au Nöd-Ukrainer bruuchet zum Teil Ukrainisch als Zweitschproch. Ukrainisch wird mit em kyrillische Alphabet gschriibe. Gliichwohl sind nöd alli Buechschtabe gliich oder nöd gliich bruucht wi im Russische. Ukrainisch ghört zämme mit em Russische und em Wiissrussische zu de ostslawische Schprochgruppe. Commons: Ukrainischi Schproch – Sammlig vo Multimediadateie Commons: Ukrainischi Uusschproch – Sammlig vo Multimediadateie D Wikipedia uff Ukrainisch Iitrag zur ukrainische Schproch in de Enzyklopädie des Europäischen Ostens (PDF; 425 kB) http://www.forost.lmu.de/sprachdatenbank/sprachdatenbank.php?display=Ukrainisch:sprachdaten:verbreitung
Dr Leo IV. (* 749 oder 750; † 8. Septämber 780), wäge dr Häärkumft vo sinere Mueter het er dr Übernaame dr Chasar (middelgriech. Leon o Chazaros Λέων ὁ Χάζαρος überchoo), isch vo 775 aa byzantinische Kaiser us dr sürische Dünastii gsi. Dr Leo isch dr Noochfolger vo sim Vater Konstantin V. gsi. 776 het er si jung Soon Konstantin (dr spööteri Konstantin VI.) zum Mitkaiser gmacht und en Ufstand underdruckt, wo sini fümf Stiefbrüeder wäge däm gmacht häi. Wie si Vater und si Groossvater Leo III. isch au dr Leo IV. im Kampf gege d Araber-er het ene 778 e schweeri Niiderlaag zuegfüegt- und gege d Bulgare erfolgriich gsi. Aber nid wie die bäide isch er in religiööse Frooge ikonodul (bilderfründlich) iigstellt gsi (lueg Bilderstrit). Allerdings bedoont die nöijeri Forschig, ass die bilderfründlige Kwelle d Regierigszit und d Religioonsbolitik vom Leo III. und vom Konstantin V. stark verzerrt beschriibe. Dr Leo IV. het uf jede Fall im Februar 780 wider e bilderfründlige Patriarch vo Konstantinopel iigsetzt. Wäärend sinere Regierig sig dr Leo stark under em Iifluss vo sinere Frau Irene gstande. In dr eltere Forschig het mä das as Grund für si moderaati Religioonsbolitik gsee, das luegt mä aber