rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Èn Inschtrumäntèmundschtugg isch dè Deil von èm Blõsinschtrumänt, wo dè Musiger a d Schnörrè setzt un dört durrè d Atemluft i s Inschtrumänt blõst. Je nõch Fungtionsbrinzyp, wo z Grund lyt, nimmt s Mundschtugg unterschydlichi phûsikalischi Yflüss uff d Dònerzüügig (bi Blèchblõsinschtrumänt d Bolschterpfiifè odder bi Holzblõsinschtrumänt diè drei voschidenè Zungèartè). Wäg dè Fungtionswys luèg au bi: Blèchblõsinschtrumänt odder Holzblõsinschtrumänt. Blèchblõsinschtrumänt sin meischtens mit eim abnèmbarè Kesselmundschtugg (Drumbeetè, Bosuunè, Tubè) odder eim Drichtermundschtugg (Waldhorn) uusgschtattet. Si sin nit dè eigèntliche Donerzüüger, sondern nu s Übberdragungselemènt vo dè Luftimpuls, wo mit dè Lippè vom Blõser uff dè Luftschtròm modulyrt wörred, zum nõchfolgendè Inschtrumènt. Diè exakti Größi vom individuèllè Mundschtugg isch abhängig vom vowendetè Blèchblõsinschtrumänt, anatomischè Gegèbèheitè un dè Klangwünsch vom Musiker (im folgendè aagfüürti Maaß sin nu byschpillhaft). Vincent Bach hèt braktisch als einè vo dè èrschtè sistematisch d Zämmèhäng vo dè einzelnè Komponentè vom Mundschtugg erforscht. Sellè isch entschprèchend m übberwigend blõsènè Frequenzberych (Dònberych) gwäält. Dè innere Randdurchmesser bschtimmt un unterschtützt somit diè schwingendè Aadeil vo dè Lippè. Obwoll è Waldhorn zwei- bis dreimal länger als è Drumbeetè isch, isch dè Innèdurchmesser vom Mundschtugg mit 16 bis 18 mm öppè glych groß, well dè gschpillte Dònberych au öppè glych isch.
Istöuig (dütsch Einstellung, i dr meischt änglische Fachliteratur attitude) bezeichnet i der Psychologi d Bereitschaft (Präposition), wo us Erfahrig gwonne isch, vome Individuum, ire bestemmte Wiis uf en Person, en soziali Groppe, es Objekt, en Situazion oder en Vorstellig wärtend z agiere, was sech met kognitive (Ahnahm ond Öberzgige), affektive (Gfüel ond Emotione) und behaviorale (Verhaltenswise) Beriche erchläre cha. Bispel för en Istellig sind Vorurteil, Sympathie ond Antipathie oder de Säubschtwärt. Istöuige hent d Funktion, Objekt izschätze oder dorch Identifikation ond Distanzierig, individuelli soziali Apassige z erreiche. D Istöuigsforschig erchlärt Zämehäng vo Istöuig, Verhalte ond Handle. Si frogt vor allem denoh, onter welere Bedengig Istöuige zostand chöme, wie durhaft die send ond onter welere Bedengig si gänderet wärde. E. Aronson, T. D. Wilson, R. M. Akert: Sozialpsychologie. Pearson Studium. 6. Auflage 2008. ISBN 978-3-8273-7359-5, Kapitel 7, S. 192-227 Bohner, G. Einstellungen, in: Stroebe W. (Hrsg.) (1996): Sozialpsychologie, Springer-Verlag, Berlin Frey, D. , Stahlberg, D. und Gollwitzer, P. M.: Einstellungen und Verhalten: Die Theorie des überlegten Handelns und die Theorie des geplanten Verhaltens, in Frey, D. und Irle, M. (Hrsg.) (1993): Theorien der Sozialpsychologie, Bd. 1: Kognitive Theorien, Hans Huber Verlag, Bern Görgen, Frank (2005): Kommunikationspsychologie in der Wirtschaftspraxis, Oldenbourg, München
Soppe wird en warmi, flössigi oder dönnbreiigi Spiis gnennt, wo us Wasser, Melch, Chäs, Gmües, Obscht, Fleisch, Fleischextrakt, Fesch, Fett, Gwörz, Chochsalz, Zocker, Getreideprodukt ond/oder wittere Zuetate härgstellt werd. Soppe werd meischt als Vorspiis serviert. Chan au en Hauptmahlzit oder als Nachspies abotte wärde. Es werd zwösche klare ond bondene Soppe onterschede. Arlette Sirot: Der Suppengourmet. Kulinarische Entdeckungen rund um die Suppe. Collection Rolf Heyne, München 2002, ISBN 3-89910-145-6 Commons: Suppe – Sammlig vo Multimediadateie Normdate: GND: 4058643-1 | LCCN: sh85125441
Moianacht ischt a deitscha Filmkomeede (Kurzfilm) us-em Jôhr 2000 vom Regisseur Stefan Hering. Dr sell hôt au s Drehbuech vorfasst. D Hauptrolla werret vom Tillbert Strahl-Schäfer, vo dr Friederike Kempter ond vom Christof Arnold gschbiilt. Zom erschda Môl seha kenna hôt mr dean Film am 4. Juli 2001 em Fernseha vom Sender 3sat. Der Film schildret d Erleabnis vo zwoi Briader em jugendlicha Aldr en dr Walpurgisnacht emma fikdiva schwäbischa Dorf. En viil lendliche Gegenda geit’s noh da alda Brauch, dass a jonger lediger Bursch en dera Nacht sellem Mädle, wo-nr a Aug druff gwôrfa hôt, a gschmickda Birk als „Moiaboom“ en da Garda oder vôr d Hausdiir setzt. Ema Mädle abr, wo-nen amôl em Stich glau hôt oder wo-nr hôt et beira landa kenna, dui kriagt manchmôl an ganz kahla Boom, wo leere Bichsa (= Dosa) drô hanget. So ebbes hoißt-ma an „Bichsaboom“. Am Nôchmiddag vom 30. April probt dr 17-jährige Micha mit seira Bänd „Hangman“ fir dui am Ôbad staddfendenda „Tanz-in-den-Mai-Party“. Vo seine Bändmitglieder wuud’r uffzoga, weil’r abstreidet, en d Ina vorknallt zo sei. Uff oimôl daucht sei fenf Jôhr jengerer Bruader Benny auf ond will wissa, was mr fir-en Bichsaboom so älles braucha dät. Nôchdem’r d Antwort
Rheinwald chan folgendes bedüte: Rheinwald, de obersti Abschnitt vom Hinderrhytal im Kanton Graubünde, Schwiz Kreis Rheinwald, en ehmolige Chreis (e politischi Einheit) im Kanton Graubünde, Schwiz Rheinwald GR, e politeschi Gmaind, wo uf de 1. Jänner 2019 im Schwizer Rhywald per Fusion entstanden isch Rheinwaldhorn, en Bärg im Gränzgebiet vo de Kantön Graubünde und Tessin, Schwiz Rhinwàld oder Auenwälder am Oberrhein, d Wälder, wo beedsyts am obere Oberrhy im Elsass und Bade-Würtebärg bestönd Rheinwald isch de Familiename vo folgende Persone: Carl Friedrich Rheinwald (1802–1876), en dütsche Jurist und Politiker Georg Friedrich Heinrich Rheinwald (1802–1849), en dütsche Theolog und Cherchehistoriker Hans Rheinwald (1903–1968), en dütsche Agrarwüsseschaftler Henri Rheinwald (1884–1968), en Schwizer Radrännfahrer Johann Ludwig Rheinwald (?–1811), en dütsche Historiker und bayrische Beamte Lueg au: Reinwald Reinswald Reinswalde
S Ebolafieber, vilmol churz nume Ebola, isch en Infekzioonschranket, wo vom Ebolawiirus verursacht wird. D Bezäichnig chunnt vom Fluss Ebola in dr Demokratische Republik Kongo, wo in dr Nööchi von em 1976 dr erst allgemäin bekannti groossi Usbruch vorchoo isch. Sovil mä hüt wäiss, stärbe am Ebolafieber 50 bis 90 Brozänt vo alle Fäll. As Therapii git s bis jetz nume Maassnaame zum äinzelni Chrankheitssümptom z bekämpfe oder z lindere. Z Dütschland, Östriich, in dr Schwiz und e hufe andere Länder gits e Mäldpflicht bim e Verdacht uf Ebolafieber, wenn dr Erreeger diräkt oder indiräkt noochgwiise wird, wenn d Chranket usbricht oder wenn e hämorrhagische Chrankhetsverlauf oder Dood voorchunnt. Es git fümf Arte in dr Gattig Ebolawiirus: Zaire- (EBOV), Sudan- (SUDV), Reston- (RESTV), Taï-Forest- (TAFV, früener Elfenbäichüste- bzw. Côte-d’Ivoire-Ebolawiirus) und Bundibugyo-Ebolawiirus (BDBV). Usser em Reston-Ebolawirus löse alle andere vier Arte bim Mensch hoochs Fieber über 38,5 °C us zämme mit Bluetige (hämorrhagischs Fieber). 50 bis 90 % vo alle Chranke stärbe dra (Letalität), in Äinzelfäll, z. B. bi Infekzioone mit dr Wiirusspezies BDBV, isch d Letalitäatsroote chliiner. Wäge dr hooche Letalität und Infekzionsgfoor isch dr Erreeger in dr höggste Risikogrubbe 4 noch dr Biostoffverordnig iigordnet (nume d Spezies RESTV isch
Flora nennt mer d Gsammtheit vo der Pflanzewält. Als Flora chan au d Vilfalt vo Pflanze imene bestimmte Gebiet oder inere bestimmte Region bezeichnet wärde und e Verzeichnis, wo d Pflanzewält imene bestimmte Gebiet ufglischtet wird. De Begreff leitet sech vom latinische Name Flora, de römische Göttin vo de Blueme und vo de Jugend, ab. De Pflanzewält stoht d Wält vo de Tier oder d Fauna gegenüber, benennt noch de römische Göttin Bona Dea, wo au Fauna gheisst. Commons: Flora – Sammlig vo Multimediadateie 572 Bildtafele us Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz in Wort und Bild für Schule und Haus vom Otto Wilhelm Thomé (1885–1905) Flora vo Dütschland vom Michael Hassler und em Bernd Schmitt FloraWeb: Date und Informatione zue Wildpflanze und zur Vegetation vo Dütschland Gesellschaft zur Erforschung der Flora Deutschlands e. V.
Dr Boris Erasmus Palmer (* 28. Mai 1972 z Woeblenga) isch e dytsche Bolitiker (barteilos, bis 2023: (Bindnis 90/Di Griene). Är isch vu Merz 2001 bis zum Mai 2007 Abgordnete im Landdag vu Bade-Wirttebärg gii. Syt Jänner 2007 isch er Oberburgermaischter vu dr Stadt Dibenga. Dr Palmer isch z Geradstetten ufgwachsen un isch e Suhn vum Obstbaumkundler Helmut Palmer (1930–2004), wu as barteilose Kandidat bi iber 250 Burgermaischterwahle z Bade-Wirttebärg iberregional bekannt woren isch as „Remstal-Rebell“. Dr Palmer isch scho ase Chind bi dr Wahlkämpf vu sym Vater derby gsii. Är isch e Großkusäng vum CDU-Bolitiker Christoph Palmer, wu friejer Landdagsabgordnete, Staatsminischter, Verdröute vum Minischterbresidänt Erwin Teufel un Kraisvorsitzer vu dr Stuegerter CDU gsii isch. Noch em Abitur 1992 an dr Freie Waldorfschuele Engelberg het dr Palmer dr Wehrdienscht verwaigeret un sy Zivildienscht bim DRK absolviert. Derno het er vu 1993 bis 1999 Gschicht un Mathematik uf Lehramt an dr Universitet Dibenga un z Sydney studiert Noch em Studium het er as wisseschaftlige Mitarbaiter fir d Fraktion vu Bindnis 90/Di Griene im Bundesdag gschafft. Dr Palmer isch mit dr griene Bundesdagsabgordnete un Europaabgordnete Franziska Brantner liiert gsii. Är het as ain vu dr erschte Oberburgermaischter z Dytschland no dr Geburt
Blasius isch en Name mit griechischem Ursprung. 3. Februar, Blasiustag Biagio, Blasi (italienisch) Bläsi (schwizerdütsch) Blaise (französisch) z. B. Blaise Pascal Blas (spanisch) Wlas (russisch) Balázs (ungarisch) Błażej (polnisch) Blaž (kroatisch, vergl. au Vlaho zu βλαχοι) Abgleiteti Familienäme: dütsch/niderländisch: Bläsing, Bläsgen, Bläske, Blasig, Blaschek, Blaschke, Blazek, Plaschke, Bläse, Blasl italienisch: Biagio, Biasio Blas, Blaas, Blase, Bläse, Blasi, Blässi De Name leitet sich vermuetlich entweder vom lat. blaesus = s Lisple ab, also öpa: de Lispler, oder vo de latinisierte Form vom griechische Name basilios (altgr. basíleios) = de Königlichi, de wo „uf de Name vom Christkönig (Jesus Christus) tauft isch.“ Heilige Blasius von Sebaste z Kappadokie Blasius († 910) Rom, Klostergründer uf em Athos (LThK) Blasius vo Amorion (LThK) Blasius vo Parma († 1416) (LThK) Blasius vo Braga (16. Jh) (LThK) Blasius a Conceptione OCarm (Bernhard Riquet) (1603-1694), Rouen (LThK) Blasius a Purificatione OCarm († 1705) Rom Ordenshistoriker (LThK) Blasius Balteschwiler (1752–1832), Schwizer Bruggebaumeister Blasius Gerg (1927–2007), dütsche akademische Bildhauer Blasius Hanf (1808–1892), östrychische Pater und Ornitholog Blasius Höfel (1792–1863), östrychische Chupferstächer Blasius Hueber (1735–1814), Landvermässer und Puur Blasius Kozenn (1821–1871), östrychische Kartograph Blasius Merrem (1761–1824), Professor a de Universität Duisburg und a de Universität Marburg Blasius II. Münzer (1572–1638),
Calanca isch a politaschi Gmaind im Schwizer Kanton Graubünde. D Gmaind Calanca liggd im mittlara Tail vom Calancatal, ama Sitatal vom Misox. Si ghöört politisch zur Region Moesa und hät früener mit vier andara Gmainda vom gliicha Tal de Krais Calanca pildet. D Gmaind bestoot us da Frakziona (Dörfer) Arvigo, Bodio, Braggio, Cauco, Landarenca und Selma. Die Gmaind isch uf de 1. Januar 2015 gründet worde und us de bishäriga politischa Gmainda Arvigo, Braggio, Cauco und Selma zämmagsetzt. Ursprünglich isch d Idee gsi, dass alli acht Gmainda vom Calancatal tüand fusioniera. Vier davo händ schlussendlich bim nötiga Verfahra mitgmacht. Am 11. Juli 2014 händ alli Gmaindsversammliga vo da vier beträffenda Gmainda em Fusionsvertrag zuegstumma. Erwin Poeschel: Die Kunstdenkmäler des Kantons Graubünden, Band VI: Die italienischbündnerischen Talschaften Puschlav, Misox und Calanca. (= Kunstdenkmäler der Schweiz. Band 17). Hrsg. von der Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte GSK. Bern 1945, ISBN 978-3-906131-55-9. Commons: Calanca – Sammlig vo Multimediadateie Comune di Calanca di offizielli Webstite vo da Gmaind (italienischi Sprooch) Cesare Santi: Arvigo. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Cesare Santi: Landarenca. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Cesare Santi: Braggio. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Cesare Santi: Cauco. In: Historisches Lexikon vo dr
Rohr chan folgendes bedüte: Rohr (Technik), en längliche Hohlkörper Rohr, e allgemeini Bezeichnig för de Lauf (Schusswaffe) bim Gwehr Rohr, e alti Bezeichnig för de Bachofe, i teils Gebiet vo Dütschland, Östrych und de Schwiz Rohr (Botanik), e einkeimblättregi Pflanze mit eme lange Halm, Stängel, respektiv Stamm Röhricht, e Pflanzegsellschaft Rohrblatt, e Gegeschlagzunge bi Musiginstrument Rohr (Mesopotamien), es antiks Längemaß Rohr isch de Name vo folgende geographische Objekt: Rohr (Mittelfranken), e Gmeind im Landchreis Roth, Bayern, Dütschland Rohr in Niederbayern, en Markt im Landchreis Kelheim, Bayern Rohr (Thüringen), e Gmeind im Landchreis Schmalkalde-Meininge, Thüringe Rohr im Burgenland, e Gmeind im Bezirk Güssing, Burgeland, Östrych Rohr im Gebirge, e Gmeind im Bezirk Wiener Neustadt-Land, Nideröstrych Rohr im Kremstal, e Gmeind in Oberöstrych Rohr bei Hartberg, e Gmeind in der Steiermark Rohr SO, e Gmeind im Bezirk Gösge, Kanton Solethurn, Schwiz Rohr (Bas-Rhin), e Kommune im Elsass, Frankrych Gmaindstail: Rohr (Blankenheim), en Ortsteil vo de Gmeind Blankenheim, Landchreis Euskirche, Nordrhy-Westfale, Dütschland Rohr (Eurasburg),en Ortsteil vo de Gmeind Eurasburg, Landchreis Bad Tölz-Wolfratshause, Bayern Rohr (Freystadt), en Ortsteil vo de Stadt Freystadt, Landchreis Neumarkt i de Oberpfalz, Bayern Rohr (Günzach), en Ortsteil vo de Gmeind Günzach, Landchreis Ostallgäu, Bayern Rohr (Neudrossenfeld), en Ortsteil vo
Gebirge chan folgende bedüte: Gebirge, i de Geographii es i sich zämehängends Relief vo de Erdoberflächi, wo sich vo de flachere Umgebig abhebt Himalaya, Alpe, Jura, Faltejura, Tafeljura, Balkangebirge, Pyrenäe, Troodos-Gebirge, Ural, Krimgebirge, Anden usw. Liste vu dr Berg und Gebirg uf em Mo vu dr Erde Gebirge (Bergbau), im Bergbau wärded allgemein d Muettergsteisschichte so bezaichnet Gebirgsland, e gebirgigi geographischi Region Gebirgszug oder Gebirgschetti, im allgemeine Sprochgebruuch e Gruppe vo Bärge Gebirge als Ortsnäme: Gebirge (Beiersdorf), en Ortstail vo de Gmaind Beiersdorf im Landchrais Görlitz, Sachse, Dütschland Gebirge (Marienberg), en Stadttail vo Marienberg im Erzgebirgschreis, Sachse
D Juraj Dobrila Universitet Pula (kroatisch Sveučilište Jurja Dobrile u Puli, latiin. Universitas studiorum Polensis Georgii Dobrila), isch e staatligi Universitet z Pula, Kroatie. D Hochschuel isch 2006 grindet worde. D Juraj Dobrila Universitet Pula glideret si in insgsamt 5 Abdailige: Abdailig fir Gaischteswisseshafte Abdailig fir Musik Abdailig fir italienischi Sproch Abdailig fir Wirtschaft un Turismus Abdailig fir Erziehigswisseschafte Marčelo Dujanić (2006–2009) Robert Matijašić (2009–2013) Alfio Barbieri (sit 2013) Historical Review of the University (Memento vom 4. Februar 2015 im Internet Archive). 2014-10-21. Offiziälli Syte
D Lischte vo de ISO 3166-2-Codes für Bosnien und Herzegowina enthaltet d Codes für zwei Entitäte, ein Distrikt und die zehn Kantön vo de Föderation Bosnie und Herzegowina. D Codes beschtönd us zwei Teile, wo dur en Bindeschtrich (typografisch au Divis gnännt) vonenand trennt sind. Dr erschti Teil git de Landescode gmäss ISO 3166-1 (für Bosnien und Herzegowina BA), dr zweiti e Abchürzig für d Entität, de Distrikt oder Kanton wider. E Entität K Kondominium vo beidne Entitäte Alli Kantön sind en Teil vo de Föderation Bosnie und Herzegowina. ISO 3166-2, Referenztabelle der Ländercodes. ISO 3166-1, Referenztabelle der Ländercodes, wie sie in Domainnamen verwendet werden.
D Universidade Fundação Mineira de Educação e Cultura (Universitet vu FUMEC, churz FUMEC) isch e privati Universitet z Belo Horizonte, Minas Gerais, Brasilie. Si isch 1965 grindet wore. D FUMEC bietet Kurs un Uusbildigsprogramm uf verschidene Ebene vu dr sekundäre un tertiäre Bildig. Websyte vu dr FUMEC
Kamešnica chann folgendes bedüte: Kamešnica (Gebirge), es Gebirge im Grenzgebiet vo Bosnie und Herzegowina und Kroatie (de högst Gipfel isch de Konj) Kamešnica (Fluss), en Fluss z Kroatie Kamešnica (Kalnik), es Dorf i de Gmaind Kalnik, Kroatie Kamešnica (Sjenica), es Dorf i de Gmaind Sjenica, Serbie
Die evangelischi Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche (au: Kaiser-Wilhelm-Gedächtnis-Kirche oder eifach Gedächtniskirche, im Berliner Volksmund „Höche Zahn“) staht uf em Breitscheidplatz zwüsche em Kurfüstedamm, de Tauentzinstrass und de Budapester Strass im Berliner Ortsteil Charlottenburg. Die neui Kirche wird vo de Kaiser-Wilhelm-Gedächtnis-Kirchegmeind für Gottesdienst und Verastaltige gnuzt. De alti Teil vo de Kirche, wo nöd zerstört worde isch, isch hüt es Museum und Mahnmal für de Fride. S ganze Ensemble isch es Wahrzeiche vo Berlin. De ursprünglichi Kirchebau vo de Gmeind gaht ufs Programm vom Evangelische Kirchebauverein zrugg. Uf Arägig vom Kaiser Wilhelms II. isch d Bedütig vom Gebäud um d Facette vo de Gedenkstätte zu Ehre vom Wilhelm I. erwitert worde. Im Architekturwettbewerb, wo defür usgschribe worde isch, hät sich de Franz Schwechten, de spöteri königlichi Baurat und Mitgliid vo de Berliner Bauakademii, durchgsetzt. Bereits vorher isch de Schwechten in Berlin a de Planig vom Anhalter Bahnhof beteiligt ksi und hät sich scho en Name gmacht. Obwohl offiziell de Kirchebauverein de Bauträger ksi isch, häts amtierende Kaiserpaar vo Dütschland vilmol Ifluss uf d Usführig kno und hät d Baustell mehrfach bsuecht. An de Finanzierig hät sich die kaiserlichi Familie aber kum beteiligt. D Baukoste vo 6,8 Millione Mark (inflationsbereinigt in hütiger Währig: rund 44.254.000
Die evangelischi Neue Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche (oder au nur: Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche) staht näbe de alte Chille uf em Breitscheidplatz zwüsche em Churfüstedamm, de Tauentzinstrass und de Budapester Strass im Berliner Ortsteil Charlottenburg. Die neui Chille wird vo de Kaiser-Wilhelm-Gedächtnis-Chillegmeind für Gottesdienst und Verastaltige gnuzt. De Neubau isch vo 1959 bis 1961 nach de Plän vom Egon Eiermann baut worde. Commons: Neui Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche – Sammlig vo Multimediadateie Website vo de Kaiser-Wilhelm-Gedächtnischille 52.50472222222213.335277777778Koordinate: 52° 30′ 17″ N, 13° 20′ 7″ O
S Calancatal (italienisch Val Calanca) isch s grösti Sytetal vom Misox. S Calancatal lit im Südwesta vom Kanton Graubünda, isch öpa 27 km lang und wird vo da Calancasca durflossa. Zur Zyt (2015) gits füf Gmainda, wo im Krais Calanca (Circolo di Calanca) zämmagschlossa sind. Dä Chrais ghört zämma mit de Krais Mesocco und Roveredo zum Bezirk Moësa. D Dörfer vom Calancatal sind mit Arvigo (Gmaind Calanca) als Hauptort i füf politischi Gmainda zämmagfasst (d Raiafolg vo Süda noch Norda, asoo taliiwärts): Castaneda Sta. Maria Buseno inkl. Frakzion Molina und Ciova Calanca, fusioniert 2015 mit: Arvigo inkl. Landarenca (Fusion 1980) Braggio Selma Cauco inkl. Bodio Rossa inkl. Sta. Domenica und Augio (Fusion 1982) S Calancatal hät sit 1733 a abnehmendi Bevölkerig. Damals händ 2900 Iiwohner im Tal gläbt. 1773 sind s 2246 gsii; 1850 → 1595; 1950 → 1287; 1990 → 740; 2000 → 809; 2010 → 796. Aastrengiga, wo d Entvölkerig stoppa söttend, händ i da letschta Johr zun ara Stabilisierig gfüart. S Calancatal isch wie s Misox, s Puschlav, s Bergell und s Dorf Bivio am Julierpass, en Tail vo da italienischsprochiga Gebiet vo Graubünda und ghört zur italienische Schwiz. De Dialäkt, wo do gredt werd, isch Alpelombardisch
D evangelischi Kaiser-Wilhelm-Gedächtnis-Kirchegmeind isch die offizielli christlichi Gmeind vo de Neue Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche z Berlin. Si zählt rund 3500 Mitglider. Die beide Pfarrer vo de Gmeind sind d Pfarrerin Dr. Cornelia Kulawik und de Pfarrer Martin Germer. Sunntig und Fiirtig, 10 Uhr: Abendmahlsgottesdienst, 18 Uhr: Gottesdienst Adachte i de Wuche: Möntig bis Fritig 13 Uhr, 17:30 und 18 Uhr i de Chille, Fritig 13 Uhr s Coventry-Versöhnigsgebet i de Gedenkhalle Samstig, 18 Uhr: Bach-Kantate-Gottesdienst oder Orgelvesper Gerhard Jacobi (1891–1971), spöter Bischof vo Oldenburg Paul Conrad (1865–1927), 1. Pfarrer, spöter Oberdomprediger Fritz Heitmann (1891–1953), Organist und Chorleiter Elisabeth Schmitz (1893–1977), Mitgliid vom Kirchevorstand 1933–1943 (?), Widerstandskämpferi gäge de Nationalsozialismus Friedrich von Kekulé (1930–2009), Träger vom Bundesverdienstchrüz und Stiftigsvorsitzende vo de Fründ vo de Kaiser-Wilhelm-Gedächtnis-Kirche Website vo de Kaiser-Wilhelm-Gedächtnis-Kirchegmeind Details Archivlink (Memento vom 2. Dezämber 2014 im Internet Archive) Adachte i de Wuche Archivlink (Memento vom 23. Dezämber 2014 im Internet Archive) Abigmusik am 18 Uhr Archivlink (Memento vom 21. Dezämber 2014 im Internet Archive)
De Thamyris (altgriech. Θάμυρις, Thamýris oder Θαμύρας, Thamýras) isch i de griechische Mythologii e thrakische Sänger und Kitharoid gsii. De Thamyris, Soo vom Philammon, isch ann vo de erste groosse Sänger gsii. Er het sich under anderem in Hyakinthos verliebt und söll noch de Bibliotheke vom Apollodor so de ersti Maa gsi sii, wo en andere Maa gliebt heb: „Kleio aber verliebte sich in Pieros, den Sohn des Magnes, … kam mit ihm zusammen und gebar von ihm den Knaben Hyakinthos, zu dem Thamyris, der Sohn des Philammon und der Nymphe Argiope, Liebe fasst, als erster damit beginnend Männer zu lieben.“ (Apollodor, Bibliotheke 1.16f.) Er isch vo de Stadt Oichalia uf Messenie choo und het bi de Stadt Dorion di Dorischi Wiis erfunde und sini Musig vollendet. Er hett sich grüemt, e schönneri Stimm as d Muuse haa und het si zomene Wettsinge uufgforderet. Wen er gwüni, so wöl er sich mit ene veraine, verlüüri er, so taared si em ewegg nee was si möchtet. Er het verloore und d Muuse hend em s Augeliecht und d Singchunst eweggnoo. Noch de Niiderlaag het er am Fluss Balyra, wo i de Nööchi vo Dorion flüüsst, sini Kithara wegrüert. Edward Tripp: Reclams
De Dionysos (altgriech. Διόνυσος, Diónȳsos) isch der griechisch Gott vom Wii. Er ghört zo de olympische Zwölfgötter. D Römer hend en mitem Liber gliichgsetzt. De Dionysos isch de Soo vom Zeus und vo sinere Gliebte Semele, de Töchter vom Kadmos. Well d Hera, d Frau vom Zeus, iifersüchtig woren isch, het si a de Semele de Floo is Oor gsetzt, as si umsverode de Zeus ase gsie wöll, wien er sich a de Hera zaigi. De Zeus het die Bitt aber zruggwise. Well d Semele aber nöd ufghört hett bettle, het er sich im End ere i sinere woore Form zaigt, under Blitz und Tunder. D Semele, wo scho schwanger gsii isch, isch gstorbe. De Zeus het aber de Embryo us de tote Semele gnoo und i siin Oberschenkel iignaiit, demit das Chind nöd ono umchöm, und het ase de Dionysos uustrait. Noch de Giburt isch de Dionysos uf d Insle Naxos broocht wore, won er vo Nymphe uufzoge woren isch. Spööter het er denn Und well de Dionysos uf Naxos e schöni Chindhait verbroocht het, het er spööter a de Insle di beste Reebe geschenkt und de Naxischi Wii het i de Antiki zo de beste Woosorte zällt. Sini
Pylos (altgriech. Πύλος, Pýlos, noigriechisch: Pílos; mykenisch: Pulos, pu-ro) isch de Name vo merere antike Ortschafte uf de Peloponnes und vonere moderne Chliistadt z Messenie. I de mykenische Zitt hets no e Pulos Lauranthia ggee und e Matorpulos, wa "Muetterpylos" haisst. Noch de homerische Saage het de Neleus und sii Soo, de Nestor z Pylos gherrscht. Aber scho i de Antiki isches umstritte gsii, weles Pylos dodemit gmaint gsii isch. Drum het de Strabo e Versli uufgschribe: Ἔστι Πύλος πρὸ Πύλοιο · Πύλος γε μέν ἔστι καὶ ἄλλος. Strabo, p.399 Da haisst: "Pylos litt vor Pylos, jo und s gitt no en anders Pylos.« De Name (altgriech. ὁ/ἡ Πύλος; myken. Pulos) ghört vermuetli zu indogerm. *pul- „Festig“. Do chasch nochelese: Ano Englianos, de mykenischi Palast wo dozmol ais fo de mächtigste Machtzentre gsii isch Pylos (Messenien), s antiki Pylos a de Bucht vo Navarino Pilos, de moderni Ort südlich vo de Bucht vo Navarino Kakovatos, de mykenischi Palast z Triphylie Pylos (Elis), die antiki Stadt im Land Elis s moderni Pílos im Süüde vo de Bucht vo Navarino s Kap Koryphasion, de Ort vom hellenischtische und römerzittliche Pylos im Noorde vo de Bucht vo Navarino de mykenischi Palsat bi Ano