rlitschk/wikidir huggingface dataset:
p1 D Rödelsburg isch e abgangeni Burg bi dr Gmei Ehrechilche im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg. Si lyt uf ere bewaldete Aahechi eschtlig vu Staufe. Vu dr ehmolige Burgaalag isch hite no ne Grabe erhalte. Landesvermessungsamt Baden-Württemberg und Landesfremdenverkehrsverband Baden-Württemberg (Hrsg.): Schlösser, Burgen, Kirchen, Klöster in Baden-Württemberg. Stuttgart 1990 D Rödelsburg uf burgeninventar.de
D Burg Nejestei, au Burg Bade, Burg Badin oder Burg Badewyyler gnännt, sich e Burgruine uf ere Hechi iber em Kurpark vu dr Stadt Badewyyler im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg. Anne 1122 isch d Burg s erscht Mol gnännt wore. Uusgrabige in dr Burg un uf em Burghigel hän aber zeigt, ass dr Higel scho vor 1122 bsidlet gsi isch. Fund belege, ass d Remer zum Schutz vu Aqua Villas e Kaschtell errichtet gha hän. Speter hän d Alemanne ne Hechburg böue go ihre Biet sichere. Die isch vu dr Franke ibernuu wore. Ab 1122 isch d Burg im Bsitz vu dr Herzeg vu Zährige gsi, si hän si zum Schutz vum Silberbärgböu brucht. Im Johr 1147 isch d Burg as Mitgift in dr Bsitz vu dr Welfe chuu. Dur e Dusch isch d Burg Bade 1157 an d Staufer, 1268 as Erb an d Grofe von Freiburg, 1303 dur Hochzyt an d Grofe von Straßberg chuu. Im 14. Johrhundert sin Ussebfestigunge aagleit wore wäg dr ständigen Strytereie mit dr Nochberherrschafte. Dur Erbschaft isch d Burg 1363 in dr Bsitz vum Firschtehuus Firschtebärg chuu, derno an d Grofe vu Fryybeg un e Zytlang au an d Habsburger. D Burg isch
De Alfredo Bai (* 27. Novämber 1913 z Turin, † Juni 1980 z San Bernardino (Trana)) isch e idaliänische Bildhauer gsìì, wùù voor allem durch sinni Statue De Christus vùm Spìtze ùf em Monte Rosa ìn Erìnnerig blibbt. De Bai isch mìt de Rosina Bai verhürote gsìì, wùù-n-er z Turin känne glehrt hät ùn wùù ursprünglig vù Piombino (Ligurie) gsìì isch. Mìt ihre hät der di beide Sǜhn Annibale (* 1934) ùn Luigi ("Gigi", * 1941) ghaa. De Alfredo und d'Rosina Bai hän bis zùm Aafang vùm Zweite Wältchrieg ìm Arsenal z Turin gschafft. De Bai isch e Antifaschist gsìì ùn hät sich ìm Val d'Intelvi (Como, nooch an de Gränze zù de Schwizz) bedeiligt, bìs de Chrieg fertig gsìì isch. Ìm Juni 1980 isch er z San Bernardino, Trana, gstorbe. Erscht ìn de 50er-Johr hät de Bai ìn de Bildhaueräi eins vù sinne Begabige entdeckt hät. Di meiste vù sinne Werk stönn ìm Piemont: E Blakätte ùs Bronze, wùù an d'Opfer vùm Chrieg erìnnert. Si stoht voor em Iigang vù de Bräfektur z Turin ùf de Piazza Castello. De "Adler" (Id. L'aquila) ìm Stadtgarte vù Turin. D'Statue vùm San Bernardino da Siena, wùù an de Züefahrtsstrooß zù Siena stoht.
p1 D Burg Sulzburg, au Schlossbärg gnännt, isch abgangeni Burg bi dr Sulzburg im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg. Si isch uf ere Aahechi bim Chloschterwald iber Stadt gläge. Die Hecheburg isch vu dr Herre von Uesenberg böue wore. Hite isch vu dr ehmolige Burgaalag no dr Halsgrabe geg dr Chloschterwald erhalte. Max Miller, Gerhard Taddey: Handbuch der historischen Stätten Deutschlands. Band 6. Baden-Württemberg. Stuttgart 1965 D Burg Sulzburg uf burgeninventar.de
Sulzburg isch dr Name vu däne Ortschafte: Sulzburg, Stadt im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg, Dytschland Sulzburg isch dr Name vu däne Burge: Burg Sulzburg (Lautertal), Burgruine bei Unterlennenge em Landkrois Esslenge z Bade-Wirttebärg, Deitschland Burg Sulzburg (Bryysgau), abgangeni Burg bi Sulzburg im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg, Dytschland
p1 D Burg Dunsel isch abgangeni Burg bi Dunsel, eme Ortsdeil vu dr Stadt Chrozige im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg. Si isch uf eme Räbbärg im Nordweschte vu Dunsel gläge. Die Hecheburg isch im 13. Johrhundert vu dr Herre von Tonsul böue wore. Anne 1256 wird si s erscht Mol gnännt. Hite isch vu dr ehmolige Burgaalag nyt me erhalte. Horst Wolfgang Böhme (Hrsg.): Burgen der Salierzeit Teil 1 und 2. Publikationen zur Ausstellung "Die Salier und ihr Reich". Monographie des Römisch-Germanischen Zentralmuseum, Forschungsinstitut für Vor- und Frühgeschichte. Thorbecke, Sigmaringen 1991. ISBN 3-7995-4134-9 D Burg Dunsel uf burgeninventar.de
p1 p3 D Burg Isebärg isch e isch e abgangeni Burg uf em Isebärg bi dr Stadt Brysach im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg. Die Hecheburg isch vu dr Herre von Üsenberg im 11. Johrhundert böue wore. Am Änd vum 12. Johrhundert wird si s erscht Mol gnänn. Anne 1291 isch si scho as Burgstall, d. h. as abgangeni Burg, bezeichnet wore. Vu dr ehmolige Burgaalag isch hite nyt mer erhalte. Alfons Zettler, Thomas Zotz: Die Burgen im mittelalterlichen Breisgau. Halbband 1. L - Z. Nördlicher Teil. Ostfildern. In. Archäologie und Geschichte. Freiburger Forschungen zum ersten Jahrtausend in Südwestdeutschland. Heft 15. Thorbecke. Sigmaringen 2006. ISBN 3-7995-7365-8 D Burg Isebärg uf burgeninventar.de
Di Wild Schneeburg isch e isch e abgangeni Burg bi dr Gmei Oberried im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg. Si isch uf dr eschtlige Syte vum Bruggadal gläge. Di Burg isch anne 1302 in ere Urkund gnännt woren as "nuwe unde wilde Snevspurg". Vu dr ehmolige Burgaalag isch hite nyt me erhalte. Bim vermuetete Standort heisst e Gwann noch hit "Raiberfelse", was, wie au dr Namme Wildi Schneeburg, erscht emol uf Raubritter schliesse losst. D'Burg het aber dr Falkesteiner ghört, wo eigetlich nit fier Raubrittertum bekannt gsi sin. Vilmeh schint dr schlächt Ruef in dr Burg vu dr Stadt Friburg aghängt worre si. Sällere ware d'Falkesteiner nämlig e Konkurrent im Renne um d'Vorherrschaft im Dreisamdal. Helmut Bender, Karl-Bernhard Knappe, Klauspeter Wilke: Burgen im südlichen Baden. Schillinger, Freiburg im Breisgau 1979. ISBN 3-921340-41-1 Adolf Schmid, Ebnet im Dreisamtal, Schillinger Verlag 1999, Kapitel III. Die Zähringer, Grafen von Freiburg, die Habsburger, S. 29-42 Wildi Schneeburg uf burgeninventar.de Wildi Schneeburg uf freiburg-schwarzwald.de
p1 p3 D Wallburg Badewyyler isch e abgangeni Burg uf em Burgbärg bi dr Gmei Badewyyler im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg. Die Hecheburg isch vu Alemanne böue wore. Vu dr ehmolige Burgaalag isch hite nyt me erhalte. Julius Naeher: Die Burgenkunde für das südwestdeutsche Gebiet. Unveränderter Nachdruck der Ausgabe München 1901. Weidlich, Frankfurt am Main, 1979. ISBN 3-8035-1007-4 D Wallburg Badewyyler uf burgeninventar.de
Reykjavík [ˈreiːcaˌviːk] isch d Haupstadt vu Island un mit 120.165 Yywohner (Stand: 1. Oktober 2008) au di grescht Stadt uf Island. Vu dr Gsamtbevelkerig vu Island wohne 37,3 % z Reykjavík. In dr ganze Metropolregion läbe iber 200.000 Mänsche. D Stadt lyt am Atlantik, an dr Faxaflói-Bucht unterhalb vum rund 900 m hoche Huusbärg Esja. In dr Stadt sin di meischte Fakultäte vu dr Háskóli Íslands, dr Universitet vu Island, un au verschideni anderi Hochschuele, Theater, Museä un Kulturyyrichtige, derzue ne Hochseehafe. Zmittsen in dr Stadt lyt au ne chleine See, dr Tjörnin. Dää See isch ein vu dr greschte Bruetplätz fir Wasservegel im Sidweschte vu Island. Dr isländisch Namme „Rauchbucht“ chunnt wahrschyns vu dr Dämpf vu dr heiße Quälle in dr Gegnig un wird eme Missverständnis vum erschte Sidler, em Ingólfur Arnarson, zuegschribe. D Stadt isch di eltscht permanänt Sidlig vum Land. Drotz ass di erschte Silder scho anne 870 chuu sin, isch die Ortschaft nume langsam gwachse un het erscht anne 1786 s Stadträcht iberchuu. Commons: Reykjavík – Sammlig vo Multimediadateie Offizielle Homepage vu dr Stadt Reykjavík (isländisch) allgmeini Informatione (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.skandinavien.de Di isländisch Hauptstadt Reykjavík Reykjavík Galerii Informatione
Dr Auguste Lustig (* 4. Novamber 1840 z Hàrtmànswìller; † 2. Janner 1895) ìsch a elsassischer Dìchter gsìì, aui bekànnt fer d Theàterstìckla wo-n-'r gschrìewa hàt. Si Vàter, dr Nicolas Lustig, ìsch a Wawer gsìì. Sina Màmma hàt Anne Marie Brayer gheißa. Ànna 1844, wo dr Auguste Lustig viar Johr àlt gsìì ìsch, ìsch d gànza Fàmìlia uf Milhüüsa kumma. Do ìsch'r ìn d kleina Schüel gànga. Mìt zwälf Johr ìsch'r ìn d Firma Thierry Mieg & Cie àls Moler-Lehrbüe kumma. Wo d Zitt vu dr Militärpflìcht kumma gsìì ìsch, ìsch dr Auguste Lustig ìns 3. Regimant vu da Lanciers gànga. Zum Glìck hàt'r därt ìn dr Militärmüsik känna spìela, denn s Militärlawa hàt ìhm gàr nìt gfàlla. Ar hàt sìch liawer um Müsik, Gedìchta un Nàtür ìntressiart... Noh sìwa Johr Militärdianscht ìsch'r andlig uf Milhüüsa zruckkehrt. Do hàt'r fànga à dìchta, uf Frànzeesch un uf Hochditsch. Ar hàt àls Retoucheur bi'ma Milhüüser Fotogràf gschàfft: ìm Àtelier Kohler-Dietz. Mìt 27 Johr hàt'r d Sophie Emilie Thys ghirota; sa han a Maidla bikumma. D Fàmìlia hàt ìm Àrweiterviartel gwohnt, dr Auguste Lustig hàt do a zìmlig riawig Lawa verbrocht, mìt sinera Fràui un sim Maidla. Àls Schrìftsteller hàt'r wohl luschtiga un
p1 p3 D Wallburg Chegelriss, au Burg Ehrestette gnännt, isch e abgangeni Burg bi Ehrestette, eme Ortsdeil vu dr Gmei Ehrechilche im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg. Si isch uf eme Buckel 2600 Meter sideschtlig vu dr Ortschaft göäge. Di ehmolig Burgaalag isch e trapezfermigi Ringwallaalag gsi uf ere Fleichi vu 16 ha. Dur Fund isch si in d Latènezyt datiert wore. Deil vum Wall sin no erhalte. Landesvermessungsamt Baden-Württemberg und Landesdenkmalamt Baden-Württemberg (Hrsg.): Archäologische Denkmäler in Baden-Württemberg. 451 ausgewählte Sehenswürdigkeiten aus Baden-Württemberg. Landesvermessungsamt Baden-Württemberg. Stuttgart 1990. ISBN 3-89021-717-6 D Wallburg Chegelriss uf burgeninventar.de
D Burg Amoltere isch e abgangeni Burg sidlig vu Amoltere, eme Ortsdeil vu dr Stadt Ändinge am Kaiserstuel im Landkreis Ämmedinge z Bade-Wirttebärg. D Burg isch im 13. Johrhundert böue wore. Wahrschyns scho am Änd vum 13. Jh. isch si gschlisse wore. Anne 1973 sin bi Flurbereinigunge Fundamänträscht vu dr Burg gfunde wore. Alfons Zettler, Thomas Zotz: Die Burgen im mittelalterlichen Breisgau. Halbband 1. A - K. Nördlicher Teil. Ostfildern. In. Archäologie und Geschichte. Freiburger Forschungen zum ersten Jahrtausend in Südwestdeutschland. Heft 14. Thorbecke. Sigmaringen 2003. ISBN 3-7995-7364-X D Burg Amoltere uf burgeninventar.de
p1 p3 D Burg Bahlinge isch e abgangeni Burg z Bahlinge am Kaiserstuehl im Landkreis Ämmedinge z Bade-Wirttebärg. Si isch im obere Deil am weschtlige Ort vu dr Gmei gläge. Vu dr ehmolige Burgaalag isch hite nyt me erhalte. Alfons Zettler, Thomas Zotz: Die Burgen im mittelalterlichen Breisgau. Halbband 1. A - K. Nördlicher Teil. Ostfildern. In. Archäologie und Geschichte. Freiburger Forschungen zum ersten Jahrtausend in Südwestdeutschland. Heft 14. Thorbecke. Sigmaringen 2003. ISBN 3-7995-7364-X D Burg Bahlinge uf burgeninventar.de
D Burg Brogginge isch e abgangeni Burg bi Brogginge, eme Ortsdeil vu dr Stadt Härwelze im Landkreis Ämmedinge z Bade-Wirttebärg. Si isch wahrschyns nordweschtlig vu Brogginge im Gwan „Bürklin“ gläge. Si isch im 15. Johrhundert böue wore un anne 1547 s erscht Mol gnännt wore. Vu dr ehmolige Burgaalag isch hite nyt me erhalte. Alfons Zettler, Thomas Zotz: Die Burgen im mittelalterlichen Breisgau. Halbband 1. A - K. Nördlicher Teil. Ostfildern. In. Archäologie und Geschichte. Freiburger Forschungen zum ersten Jahrtausend in Südwestdeutschland. Heft 14. Thorbecke. Sigmaringen 2003. ISBN 3-7995-7364-X D Burg Brogginge uf burgeninventar.de
p1 S Birgli, au Burg Kendringe gnännt, isch e abgangeni Burg bi Kendringe, eme Ortsdeil vu dr Gmei Däninge im Landkreis Ämmedinge z Bade-Wirttebärg. Si isch uf eme langgstreckte spornartige Bode vum Gwan „Bürgle“ 500 Meter eschtlig vu Kendringen gläge. Die Hecheburg isch wahrschnys vu dr Herre von Köndringen böue wore un isch s erscht Mol anne 1111 as Sitz vu dr Herre vu Kendringe gnännt wore. In dr erscht Herlfti vum 14. Johrhunderts wird si im Dännebacher Gieterbuech gnännt. D Burg isch im 14. Johrhundert gschlisse un derno ufgee wore. S Birgli isch eini vu dr friejeschte Burge im Bryysgau D Aalag het e Flechi gha vu 35 x 30 Meter. Vu dr ehmolige Burgaalag isch nyt me erhalte. Uf dr Flechi stehn hite Räbe. Alfons Zettler, Thomas Zotz: Die Burgen im mittelalterlichen Breisgau. Halbband 1. A - K. Nördlicher Teil. Ostfildern. In. Archäologie und Geschichte. Freiburger Forschungen zum ersten Jahrtausend in Südwestdeutschland. Heft 14. Thorbecke, Sigmaringen 2003, ISBN 3-7995-7364-X S Birgli uf burgeninventar.de
p1 D Burg Dänzlinge, au Burg Maurach gnännt, isch e abgangeni Burg bi dr Dänzlinge im Landkreis Ämmedinge z Bade-Wirttebärg. D Spornburg isch an an dr Stell vu dr St. Severins-Kapälle uf em eschtliche Sporn vum Mauracher Bärg uf rund 250 Meter iber dr Normalnull. D Burg Dänzlinge isch wahrschyns im 12. Johrhundert vu dr Herre von Denzlingen böue wore. In däre Zyt isch si au s erscht Mol gnännt wore. Vu dr ehmolige Burgaalag sin hite no zwee Halsgräbe erhalte. Alfons Zettler, Thomas Zotz: Die Burgen im mittelalterlichen Breisgau. Halbband 1. A - K. Nördlicher Teil. Ostfildern. In. Archäologie und Geschichte. Freiburger Forschungen zum ersten Jahrtausend in Südwestdeutschland. Heft 14. Thorbecke. Sigmaringen 2003. ISBN 3-7995-7364-X D Burg Dänzlinge uf burgeninventar.de
In däre Lischt het s d Dialäktnäme vu Ortschafte im bayerische Regierigsbezirk Schwabe. Ortsname us de reschtlichi Alemannische Biet cha mer uf Alemannischi Ortsname finde. Kaufbeuren - Kaufbeire Kempten im Allgäu- Kempte im Allgai Memmingen - Memminge Adelzhausen (bair. Aelshausen) Affing (bair. Affing) Aichach (bair. Oacha) Aindling (bair. Oaling) Baar (bair. Boor) Dasing (bair. Dasing) Eurasburg (bair. Euraschburg) Friedberg (bair. Fribe) Hollenbach (bair. Hullaba) Inchenhofen (bair. Leahad) Kissing (bair. Kissing) Kühbach (bair. Küaba) Merching (bair. Marching) Mering (bair. Mering) Obergriesbach (bair. Obagriasba) Petersdorf (Bayern) (bair. Petersdorf) Pöttmes (bair. Bömes) Rehling (bair. Realing) Ried (bair. Riad) Schiltberg (bair. Schilpern) Schmiechen (bair. Schmiachen) Sielenbach (bair. Süalabach) Steindorf (bair. Stoadarf) Todtenweis (bair. Doadtaweis) Adelsried - Adelsried Allmannshofen - Abemdsoofe Altenmünster - Altemẽẽschter Aystetten - Aystett Biberbach (Schwaben) - Biberbach Bobingen - Boobenge Bonstetten (Bayern) - Bõĩschteede Diedorf (Bayern) - Diedorf Dinkelscherben - Denkelscherbe Ehingen (Schwaben) - Eegne Ellgau - Öllge Emersacker - Eamesacker Fischach - Fischach Gablingen - Gaablenge Gersthofen - Geäschdhoofe Gessertshausen - Gessertshouse Graben (Lechfeld) - Grabe Großaitingen - Oitinga Heretsried - Heretsried Hiltenfingen - Hiltefenge Horgau - Horgau Kleinaitingen - Kchloitenga Klosterlechfeld - Kloschterlechfeld Königsbrunn - Kenigsbrunn Kühlenthal - Kialedaal Kutzenhausen - Kutzehouse Langenneufnach - Langeneifnach Langerringen - Langerrenge Langweid
D Burg Hienersedel isch e abgangeni Burg bi dr Stadt Elzach im Landkreis Ämmedinge z Bade-Wirttebärg. S isch nyt wyters bekannt driber, wär die Burg het böue loo. Au d Zyt vu dr Nutzig isch nit klar. Vu dr ehmolige Burgaalag isch hite nyt me erhalte. Julius Näher: Die Burgenkunde für das südwestdeutsche Gebiet. Unveränderter Nachdruck der Ausgabe München 1901. Weidlich, Frankfurt am Main 1979. ISBN 3-8035-1007-4 D Burg Hienersedel uf burgeninventar.de
p1 p3 D Burg Kaschtebuck, au Kaschteschlessli oder Kaschtehofe gnännt, isch e abgangeni Burg bi Bleiche, eme Ortsdeil vu dr Stadt Härwelze im Landkreis Ämmedinge z Bade-Wirttebärg. Si isch im untere Beraich vum Nordoschtabhang unterhalb vu dr Kirnburg in s Meiers Wäldeli im Gwan „Kaschtebuck“ in dr Nechi vu dr Mattemihli un em Kirnhalterhof. Die Durmhigelburg isch im 12. Johrhundert böue wore. S erscht Mol gnännt wore isch si in ere Urkund vum 16. Juli 1203, wu ne Rudolf von Castilhoven im Zämmehang mit ambo cellerarii domni Bvrchardi de Osinberc (Burkhard von Üsenberg) gnännt wird. D Burg wird Castri Chornbere gnännt. Im Johr 1403 wird si as Castilhovin gnännt. Die Burg isch dr Stammsitz gsi vu dr Meier von Kastenhofen. Si isch anne 1999 dur Vermässige uf eme Burgareal vu 60 mol 40 Meter noogwise wore mit eme Durmhigel am sidlige Eck. Wahrschyns isch si e Vorgängeraalag vu dr Kirnburg gsi. Im 19. Johrhundert sin no Räscht vun eme Durm z sähne gsi. Hite isch vu dr ehmolige Burgaalag nyt me erhalte. Alfons Zettler, Thomas Zotz: Die Burgen im mittelalterlichen Breisgau. Halbband 1. A - K. Nördlicher Teil. Ostfildern. In. Archäologie und Geschichte. Freiburger Forschungen zum ersten Jahrtausend in Südwestdeutschland.
p1 p3 D Burg Katemoos, au Wachtbiel gnännt, isch e abgangeni Burg bi Katzemoos, eme Ortsdeil vu dr Stadt Elzach im Landkreis Ämmedinge z Bade-Wirttebärg. Si isch im Gwan „Wachtbiel“ gläge circa 500 Meter sideschtlig vu Katzemoos. Wahrschyns isch si im Bsitz vu dr Herre von Spitzenbach gsi. Vu dr ehmolige Burgaalag isch hite nyt me erhalte. Alfons Zettler, Thomas Zotz: Die Burgen im mittelalterlichen Breisgau. Halbband 1. A - K. Nördlicher Teil. Ostfildern. In. Archäologie und Geschichte. Freiburger Forschungen zum ersten Jahrtausend in Südwestdeutschland. Heft 14. Thorbecke. Sigmaringen 2003. ISBN 3-7995-7364-X D Burg Katemoos uf burgeninventar.de
D Bessiburg isch e abgangeni Burg bi Märdinge im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg. Si isch im Dunibärg uf ere Bärgzunge nerdlig vum Dorf im Gwan "Bösenbürgle" gläge. D Bessiburg isch vu dr Herre von Merdingen böue wore. Anne 1456 isch s erscht Mol gnännt wore 1507 wird si as Besebürglin gnännt. Vu dr Burgaalag isch hite nyt me erhalte. D Bessiburg uf burgeninventar.de
Gabathuler isch e Schwyzer Familienamme. Är chunnt sälte au in dr Schryybwyys 'Gabatuler' vor, Dr Name Gabathuler chunnt noch em Schwyzer Familienämmebuech vu Malans, eme Dorf, wu hite zue dr Gmei Wartau im Sanggaler Rhintl ghert. Bis am Aafang vum 20. Johrhundert losst er sich numme dert noowyyse. Vu Wartau uus sin Lyt mit em Namme Gabathuler au in anderi Biet vu dr Schwyz uusgwanderet un hän sich in andere Ortschafte yyburgere loo. Noch em Familienämmebuech findet mer Burger mit em Namme Gabathuler syt 1942 z Züri, syt 1946 z Wädischwil un syt 1960 z z Vervey VD. Hitte chunnt dr Namme in vile Gegnige vu dr Schwyz vor, vor allem im Kanton St. Galle, im Kanton Züri un im Bünderland. Heinrich Gabathuler, Schwyzer Nameforscher Alice Gabatuler (* 1961), Schwyzer Schriftstelleri vu Werdeberg SG Martina Gabathuler (*20.05.1989), Schwyzer Unihockeyspileri bi dr Red Ants Rychenberg Winterthur Philip Gabathuler (*24.12.1982), Schwyzer Beachvolleyballer vu Ottebach ZH Ramona Gabathuler (04.01.1986), Schwyzer Unihockeyspileri bi Piranha Chur Familiennamenbuch der Schweiz / Repertoire des noms de famille suisses / Repertorio dei nomi di famiglia svizzeri / Cudesch dals nums da famiglia de la svizra., Schulthess Polygraphischer Verlag, Zürich, 3. Ufl. 1989; 3 Bänd., xvii, 2084 S. Hittigi
p1 w1 D Burg Känzinge isch e abgangeni Burg sidlig vu dr Stadt Känzinge im Landkreis Ämmedinge z Bade-Wirttebärg. Si isch im Gwan Eyerkuchen in dr Flustickli „Burgbrunnen“ un „Vorm Burgbrunnen“ gläge. Anne 1094 isch d Burg as „castrum Cancingen“ s erscht Mol gnännt wore. D burg isch im Bsitz vu dr Herre von Üsenberg un vu dr Herre von Kenzingen gsi. Vu dr ehmolige Burgaalag isch hite nyt me erhalte. Uf em Burggländ stoht e chlei Steihyysli mit eme hostorisch gstaltete Stapflegibel, wu im Dialäkt „Kuppelburg“ gnännt wird. Alfons Zettler, Thomas Zotz: Die Burgen im mittelalterlichen Breisgau. Halbband 1. A - K. Nördlicher Teil. Ostfildern. In. Archäologie und Geschichte. Freiburger Forschungen zum ersten Jahrtausend in Südwestdeutschland. Heft 14. Thorbecke. Sigmaringen 2003. ISBN 3-7995-7364-X D Burg Känzinge uf burgeninventar.de
D Burg Kiechlischbärge isch e abgangeni Burg sideschtlig vu Kiechlischbärge, eme Ortsdeil vu dr Stadt Ändinge am Kaiserstuel im Landkreis Ämmedinge z Bade-Wirttebärg. Si isch in dr Gwan „Burg“ un „Auf der Burg“ gläge. Bi Uusgrabige in dr Johr 1979 bis 1980 uf em Bärghigel sidlig vum Schloss isch Fundamäntmatrial vun ere mittelalterlige Burg gfunde wore. Vu dr ehmolige Burgaalag isch hite nyt me erhalte. Wahrschyns ghert des Fundamänt zuen ere Higelburg vu dr Kiechlischbärger Herre von Küchlin. Si hän im Namme vum Chloschter Andlau d Grichtsbarkeit uusgiebt zerscht as Untervegt, speter as Vegt, vu dr Üsenberger. Die Higelburg isch in dr erschte Helfti vum 13. Johrhundert uusböue wore. Alfons Zettler, Thomas Zotz: Die Burgen im mittelalterlichen Breisgau. Halbband 1. A - K. Nördlicher Teil. Ostfildern. In. Archäologie und Geschichte. Freiburger Forschungen zum ersten Jahrtausend in Südwestdeutschland. Heft 14. Thorbecke. Sigmaringen 2003. ISBN 3-7995-7364-X D Burg Kiechlischbärge uf burgeninventar.de D Burg Kiechlischbärge uf endingen-kiechlinsbergen.de
p1 Di Alt Limburg isch e abgangeni Burg uf em Limberg, eme Uuslaifer vum Kaiserstuel, 40 Meter iber em Ryy uf em Baan vu dr Gmei Saschbe am Kaiserstuel im Landkreis Ämmedinge z Bade-Wirttebärg. Wänn die Hecheburg entstande isch, isch nit sicher. Uf dr Ebeni sin chleini Räscht vu ehmolige keltische Ringwäll z sähne. Wahrschyns isch uf em Burgplatz friejer e remisch Kaschtäll gsi. Im 11. Johrhundert isch wyter weschtlig e neji Burg böue wore, di Nej Limburg. Fir s Johr 1078 isch beleit, ass dr Bertold I. von Zähringen uf dr Limburg gwohnt het, s isch aber nit klar, eb des di Alt oder di Nej Limburg gsi isch. D Burg isch fir Iberwachig vum Ryyibergang do gsi un het e Runddurm gha mit eme Durmässer vu 5 Meter. Vu dr ehmolige Burgaalag sin no Fundamänt vum Durm un Wäll erhalte. Max Miller, Gerhard Taddey: Handbuch der historischen Stätten Deutschlands. Band 6. Baden-Württemberg. Stuttgart 1965 Di Alt Limburg uf alemannische-seiten.de D Limburg uf "Burgen im Breisgau"
Dr Emil Kübler (* 16. Abril 1909 en Honau – der Ort gheert heit zor Gmoid Lichtastoi em Landkreis Reitlenga; † 8. Mai 1981 en Bad Boll) isch a deitschr Kombonischt ond Kirchamusiker gwäa. Em Emil Kübler sei Vaddr isch Pfarrer en Honau gwäa. So isch’r scho als kloiner Bua fescht mit dr Kirch vorbonda gwäa. Als Schialer hot’r drvo draimt, emol a beriimtr Pianischt oder Schauspiiler zo werda. Deshalb hot’r noch em Abidur en Stuegert an dr Musikhochschuel ogfange, Klaviir ond Orgl zo studiira (ob er wirklich Abitur gmacht hot, isch fei osicher, en soiner Autobiographie isch bloß vom Schulabbruch di Red, ned vom Abitur). Neabaher hot’r au no Schauspiilondericht gnomma. Langfrischtig durchgsetzt hot sich abr sei Hang zor Kirchamusik. 1941 isch’r zom Kriag eizoga worda. Sein Dinscht an dr Front hot abr grad emohl oi Johr dauret, bis em deet sei reachda Hand – net dr Arm, wia mr manchmol leasa koo – abgrissa worda isch. Fir en Musiker, wo gwohnt ischt, mit zwoi Hend a Instrument zo spiila, isch der Oofall natiirlich a Kadaschtrof gwäa. Spätr hot’r des Schicksal en seim Gedicht „Schmerz und Überwindung“ verarbeitet. Abr au drhoim en Musberg em Landkreis Esslenga isch’r vom Kriag
D Wiener Sängerknaben (WSK) sin en Öschtrycher Buebekoor vo Wien. Är isch 1498 gründet wore. D Buebe singe normalerwys Musig vom Wolfgang Amadeus Mozart, em Schubert, em Strauß, un tradizionelli und Wiehnächtsliedär. D Uffgab vo dr urschbrünglich zirka 14 bis 20 Chinder isch d musikalische Gschdaldung vo dr hellige Messe gsii. Hütt gid s 100 Knabe uffdeild uf vier Köör. Als Üebigsstätte un Indernad diend em Koor sytt 1948 s Palais im Wiener Augarde. Unverkennbar sy d Knabe durch ihri Madrosehäs während dr Konzärt. Wiener Sängerknaben Goes Christmas (2003) Frohe Weihnacht (1999) Christmas in Vienna / Heiligste Nacht (1990) The Little Drummer Boy (1990) Merry Christmas from the Vienna Choir Boys (1982) Christmas with the Vienna Choir Boys Christmas with the Vienna Boys' Choir, London Symphony Orchestra (1990) Weihnacht mit den Wiener Sängerknaben (Gillesberger 1980) Die Wiener Sängerknaben und ihre Schönsten ... (1967) Frohe Weihnacht (1960) Christmas Angels (RCA Gold Seal) I Am from Austria (2006) Wiener Sängerknaben Goes Pop (2002) Offizielli Website (Dütsch ond Änglisch)