rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Karl I. vo Anjou (franzöösisch Charles d’Anjou, italienisch Carlo d’Angiò; * Merz 1227; † 7. Januar 1285 z Foggia, Apulie) isch dr jüngschti Sohn vom französische Köönig Ludwig VIII. († 1226) und dem sinere Frau Blanka vo Kastilie gsi. Er isch vo 1266 aa Köönig vo Sizilie gsi. Noch 1282 isch si Herrschaftsgebiet uf dr festländisch Däil vom Köönigriich beschränkt gsi, dr Ditel isch aber gliich bliibe. Er isch dr Stammvater vom eltere Huus vo Anjou, eme Sitezwiig vo dr franzöösische Herrscherdünastii vo de Kapetinger. Dr Karl het s Köönigriich Sizilie vo de Staufer erooberet und het im östlige Middelmeerruum Land erworbe. Er het e Chrieg gege s Byzantinische Riich blaant, aber d Byzantiner häi 1282 z Sizilie en Ufstand aazettlet, d Franzoose uf dr Insle si massakriert worde und dr Peter III. vo Aragon het d Herrschaft dört übernoo. Mit siner Hüroot zur Beatrice, dr Erbin vom Raimund Berengar IV. vo Provence, isch dr Karl 1246 Groof vo dr Provence und vo Forcalquier worde. In 1247 het em si Brueder, dr Ludwig IX., d Groofschafte vo Anjou and Maine gee, wo franzöösische Chroondomääne gsi si. Dr Karl het Albanie erooberet und sich 1272 zum Köönig vo Albanie usgrüeft.
As Sizilianischi Vesper bezäichnet mä dr Ufstand, wo am 30. Merz 1282 (am Oostermäändig zur Zit vo dr Vesper, d. h. vom Oobegebät) zerst z Palermo uf Sizilie usbroche isch. Er isch gege die franzöösischi Herrschaft under em Karl I. grichdet gsi. Dr Ufstand isch vo de Byzantiner understützt worde, wo dr Komflikt zwüsche de Ghibelline und Guelfe usgnützt häi, zum dr Chrüzzuug gege sä, wo dr Karl blant het, z veritle. Dr Ufstand het sich schnäll über die ganzi Insle usbräitet und Duusigi vo Franzoose si vo dr Bevölkerig umbrocht worde. Dr Köönig Peter III. vo Aragón, wo d Verschwöörig gege d Franzoose uf dr Insle vorberäitet het, isch z Trapani glandet, uf Palermo zooge und het sich zum Köönig vo Sizilie lo broklamiere. Dr Babst Martin IV. het dr Peter druf exkommuniziert, aber zum Chrüzzuug gege Aragon, wo dr Karl het welle, isch s nid cho. Er het nämlig si Flotte verloore und isch vo denn a beschäfdigt gsi, siini Bsitz uf em italiänische Festland um si nöiji Hauptstadt Neapel ume z verdäidige. Otto Cartellieri: Peter von Aragón und die sizilianische Vesper. Heidelberg 1904. Steven Runciman: Die sizilianische Vesper. Eine Geschichte der Mittelmeerwelt im Ausgang des 13. Jahrhunderts.
Malguénac (bretonisch Malgeneg) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Gourin un zum Arrondissement Pontivy. Malguénac lyt 52 km vu Vannes un 44 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 73 m un 222 m iber Normalnull. Malguénac isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1301 las Melguenec (1448: Melguenac, 1481: Malguenac). Us Dail vu Malguénac un dr Nochbergmaine Bieuzy un Guern isch anne 1869 d Gmai Le Sourn gschaffe wore. D Maire vu Malguénac isch d Dominique Guégan. Malguénac ghert zum Kommunalverband Pontivy Communauté. Dr traditionell Dialäkt vu Malguénac ghert zum Bretonisch. Allee couverte Saint-Nizon Menhirs de Maneven Chateau Lesturgant (1885) Chateau Moustoirlan (1769-81)) Chilche Saint-Pierre et Saint-Paul (15. Jh., Sakrischtai 18. Jh., Glockedurm 1821) Kapäll Saint-Patern (15./18. Jh.) Kapäll Saint-Gildas (15./16. Jh.) Kapäll Saint-Etienne (15./16. Jh., reschtauriert 1880) Chilche Saint-Pierre et Saint-Paul Dotedänkmol Commons: Malguénac – Sammlig vo Multimediadateie http://malguenac.fr Malguénac uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Der Mani Matter (* 4. Ougschte 1936 z Buchsi, † 24. Novämber 1972 ir Nöchi vo Kilchberg ZH) isch e Schwizer Liedermacher gsy. Offiziell het är Hans-Peter Matter gheisse. Der Mani Matter isch z Bärn ufgwachse u het Jurischt glehrt. Mit sälbergschribnige Bärner Chansons isch er näbebrueflech i Chlytheater und im Radio ufträtte (am Aafang als Mitglid vo de Berner Troubadours) und isch drmit zimlech erfolgrîch gsî. Am 24. Novämber 1972 isch er uf em Wäg zumene Konzert z Rapperschwil bimenen Outounfall um ds Läbe cho. Syni Lieder sy bis hüt i der ganze Dütschschwyz bekannt, und vili Lüt chöi es paar dervo uswändig. Si wärde hüüfig ou vo Chind gsunge, ir Schuel, ir Pfadi usw. Der Mani Matter het ou e sehr e höche Stellewärt unter Bärner Mundart-Musiker. Vili vo ine gseh ihn als Vorbild, oder fasch als Vatterfigur, u syni Lieder wärde hüüffig kopiert. Der Friedrich Kappeler schilderet im Johr 2002 i sinem Dokumentarfilm Mani Matter – Warum syt dir so truurig? s Läbe vom Mani Matter u zeichnet de Yfluss vo desse Chansons nache. Die Legitimation der Gemeinde zur staatsrechtlichen Beschwerde. Diss. iur. Stämpfli, Bern 1965 Us emene lääre Gygechaschte. Berndeutsche Chansons. Kandelaber, Bern 1969; Ammann, Zürich
Die latiinischi Chille oder römischi Chille, au Westchille oder westligi Chille, isch die grössti und bedütendsti Däilchille in dr römisch-katholische Chille. Latiinisch beziet sich uf dr Ritus oder d Grubbe vo Rite, wo dr römisch dominiert, und uf die dradizionelli Chillesprooch, wo in dere Däilchille verwändet wird. Mä underschäidet zwüsche dr latiinische Chille und de katholische Ostchillene. Die folge orthodoxe oder orientalische Rite und bruche anderi Liturgiisprooche. Die latiinischi Chille umfasst d Diözese vom Patriarchat vo Rom, wo sit em 2. Joorhundert vo dr griechische zur latiinische Liturgiisprooch gwäggslet häi und Latiinisch au in iire Missionsgebiet brucht häi. Dä westligi Däil vo dr alte Chille, ebe d Westchille, isch im ene historische Spaltigsbrozäss, wo si Höhepunkt im Groosse Schisma im Joor 1054 gha het, vom östlige Däil vo dr Chille, de Ostchillene, drennt worde. Spööter häi sich Däil vo de verschiidene Ostchille wider mit dr katholische Chille zämmedoo: si häi dr Primat vom Babst anerkennt und häi sich vo iire orthodoxe Stammchillene drennt; si häi aber iiri rächtligi Äigeständigkäit und iire Ritus witgehend bhalte. Dene katholische Ostchillene säit mä uniert. Dr Babst isch as Bischof vo Rom s Oberhaupt vo dr ganze katholische Chille und au s Oberhaupt vo de
D Cumhuriyet Halk Partisi (alem. Republikanischi Volksbartei, Abchirzig CHP) isch e bolitischi Bartei in dr Türkei. Si isch anne 1923 dur dr erscht türkisch Bresidänt Mustafa Kemal Atatürk grindet wore, un isch di eltscht aktiv Bartei vum Land. As zurzyt greschti Oppositionsbartei bildet d CHP syt dr Wahle 2002 di wichtigscht barlemäntarisch Oppositionsfraktion. D Bartei verfiegt no dr Barlemäntswahl im Juni 2011 iber 135 vu dr 550 Sitz in dr Nationalversammlig. Ihre Vorsitzende isch dr Kemal Kılıçdaroğlu. D Bartei isch Vollmitglid vu dr Sozialistische Internationale un assoziiert Mitglid vu dr Sozialdemokratische Bartei vu Europa. Di sechs Pfyyl uf em Barteilogo represäntiere di sechs Prinzipie vum Kemalismus: Republikanismus, Laizismus, Reformismus, Etatismus, Populismus un Nationalismus. Cingi Aydın: CHP: A Party on the Road to Social Democracy. Hrsg. von der Friedrich-Ebert-Stiftung, Internationale Politikanalyse, Berlin 2011 ([https://library.fes.de/pdf-files/id/ipa/08193.pdf PDF; 293 kB) Udo Steinbach: Geschichte der Türkei. 4. durchgesehene und aktualisierte Auflage. C. H. Beck, München 2007, ISBN 3-406-44743-0 Commons: Cumhuriyet Halk Partisi – Sammlig vo Multimediadateie Internetpresänz vu dr CHP Aktuelli Mitgliderzahle. Abgruefen am 11. April 2023. Abgeordnete der 23.Legislaturperiode, Türkische Große Nationalversammlung, abgerufen am 22. Mai 2010.
Dr Begriff Beylik bezäichnet die türkische Fürstedümer, wo sich vom 11. Joorhundert aa in Anatolie an dr Gränze zum Byzantinische Riich bildet häi. D Türke si under em Druck vo de Mongole immer mee gege Zentral- und Westanatolie usgwiche und häi dört Fürstedümer errichdet. Noch em Zämmebruch vom Sultanat vo de Rum-Seldschuke isch Chläiasie vom Aafang vom 14. Joorhundert bis zum Aafang vom 16. Joorhundert in verschiideni Beyliks ufdäilt gsi. Äins vo dene isch das vo de Osmane gsi, wo si in dr Gegend vo Eskişehir und Bursa gründet häi. Si häi iir Riich dank strategische Hüroote und mit erfolgriiche Fäldzüüg gege anderi Fürstedümer chönne vergröössere. So isch no di no im Weste vo Chläiasie en äihäitligs türkischs Riich entstande.. Claude Cahen: Pre-Ottoman Turkey. A general survey of the material and spirituel culture and history c. 1071–1330. Translated from the French by J. Jones-Williams. Taplinger Publ. Co., New York NY 1968.
Marzan isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Muzillac un zum Arrondissement Vannes. Marzan lyt am rächte Stade vu dr Vilaine, 35 km vu Vannes un 81 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 0 m un 83 m iber Normalnull. Nochbergmaine sin La Roche-Bernard un Nivillac am änere Stade vum Fluss, Arzal im Side un Péaule im Norde. Marzan isch zum erschte Mol gnännt wore anne 895 as Marsin (1257: Marsen, 1267: Marzen, 1516: Marsan, 1630: Mouzin, 1654: Mauzin). Dr Maire vu Marzan isch dr Denis Le Ralle. Marzan ghert zum Kommunalverband Arc Sud Bretagne. Dr traditionell Dialäkt vu Marzan ghert zum Gallo. Anne 1806 het d Gmai noch em Charles Coquebert de Montbret no zum bretonische Sprochbiet ghert. Château de Marzan (16. Jh.) Chilche Saint-Pierre (16./17. Jh., Schiff 1745) Kapäll Saint-Vincent-Ferrier (17. Jh.) Kapäll Notre-Dame (18. Jh.) Kapäll Saint-Symphorien (18. Jh.) Rothuus Chilche Saint-Pierre Schuel Boscht Commons: Marzan – Sammlig vo Multimediadateie Marzan uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Mentesche (türkisch Menteşe Beyliği) isch e türkischs Beylik gsi, wo in dr zwäite Helfti vom 14. Joorhundert im Weste vom Riich vo de Seldschuke vo Konya, wo das noch dr Niiderlaag gege d Mongole (1243) zerfalle isch, entstande isch. Si Hauptstadt isch Milas gsi. Dr Gründer vom Beylik, dr Mentesche Bey, isch vorhär in de Dienst vo de Germiyan gstande und Mitgliid vom Oghusestamm Afşar gsi. D Bey vo Mentesche häi iiri Macht vo dr Küste uf s Hinderland vo Karie und öbbe 1285 in s Gebiet vo Milet usdeent. Iire Heerschaftsberiich het äbbe dr hütige Browinz Muğla entsproche. Si häi ängi Handelsbezieige mit dr Republik Venedig und mit Kreta ghaa; z Milet het e venezianische Konsul residiert. D Stedt Beçin, Milas, Balat, Finike, Elmali, Kaş, Mağrı (hüte Fethiye), Muğla, Çameli, Acıpayam, Tavas, Bozdoğan, Çine, Tralleis (hüte Aydın) und d Insle Rhodos si für churzi Zit under dr Heerschaft vo de Mentesche gstande. In dr zwäite Helfti vom 14. Joorhundert isch dr Druck vo de Osmane vo Norde häär gröösser worde, 1390 häi si s Beylik vo de Mentesche zum erste Mol annektiert. Noch dr Niiderlaag vo de Osmane in dr Schlacht bi Ankara 1402 gegen e Tamerlan, si d
D Alpe (latiin. Alpēs, -ium) sind de gröscht und au de höchscht Bergzuug im Innere vo Europa und si bilde d Wasserschaidi zwüschet em Mittelmeer und de Nordsee bzw. em Schwarze Meer. S Gebirg fangd im Weschte am Mittelmeer aa und durlauft gäge Nordoschte d Länder Frankrich, Italie, d Schwiz, Liechteschtai, Österrich, Tütschland und Slowenie. Der höchschti Berg isch der Mont Blanc mit em Gipfel uff 4810 Meter über Meer. Dr Name Alpe (ahd. Albûn) isch de Plural vom Wort Alp, wo im Alemannischen e Bergwaid bizaichnet. De Bergname isch scho i de Antiki bikannt gsii: agr. ᾿Άλπεις, Álpeis; lat. Alpes. Ali bis jetz vorgschlagne Etymologie sind nöd ganz überzügend und me ninnt aa, as s Wort nöd indogermanisch isch. Vo der mundartleche Wortform Arp, wo i de Weschtalpe bsunders bi Orts- und Fluerneäme vorchunt (wie au öppe bim Arpelistock), isch der nöier Name «Arpitanisch» für s Frankoprovänzalische. D Alpe fönd nördlich vom Golf vo Genua aa; dört isch iiri Verbidndig zum Gebirge vom Apennin. Si laufen imene wite Boge im Nordweschte um d Poebeni umme, verzwige sich bim Lac du Bourget in französische und schwizerische Jura und ände nach 750 Kilometer fächerförmig im Oschte vor em westpannonische Berg- und
S Beylik vo Aydın oder Beylik vo de Aydınoğlu (türk. Aydınoğulları Beyliği) isch e türkischs Beylik in dr hütige Westtürkei gsi und äins vo de Gränzfürstedümer vo de Oghuse noch em Undergang vom Riich vo de Rum-Seldschuke. Es isch im Joor 1308 gründet worde. Si Hauptstadt isch zerst Birgi gsi, spööter Ayasluğ in dr Nööchi vom antike Ephesos, em hütige Selçuk. D Heerscher si Mitgliider vom Oghusestamm Afşar gsi. S Beylik vo Aydın het si Naame vo sim Gründer Aydınoğlu Mehmed überchoo. Es het zitwiis die wichdigi Haafestadt Smyrna, s hütige Izmir umfasst. Bsunders wäarend dr Heerschaft vom Umur Bey het Aydın as bedütendi Seemacht gulte. Es het Handel mit Venedig und Genua driibe, aber au Piraterii. D Osmane häi 1390 in ere grooss aagläite Kampanie d Beyliks an dr Westküste vo Chläiasie underworfe, drunder au Aydın. P. Lemerle: L'Emirat d'Aydin, Byzance et l'Occident. Recherches zur 'La geste d'Umur Pacha', Paris 1957. Elizabeth A. Zachariadou: Trade and Crusade. Venetian Crete and the Emirates of Menteshe and Aydin (1300-1415), Venedig 1983. Clive Foss: Ephesus after Antiquity: A Late antique, Byzantine and Turkish City, Cambridge University Press 1979. In dr dütschsproochige Litratuur brucht mä hüfig d Bezäichnig Emirat vo Aydın.
D Germiyan si en anatolischs Beylik gsi und äins vo de bekanntiste Gränzfürstedümer (Uc) vo de oghusische Stämm noch em Fall vom Sultanat vo de Rumseldschuke. Es het vo 1300 bis 1429 existiert. Für e churzi Zit isch s in dr zwäite Helfti vom 14. Joorhundert noch de Karamanide die sterksti Macht in Anatolie gsi. Si Hauptstadt isch Kütahya gsi. Die Germiyan spielten eine wichtige Rolle bei der Besiedlung der ägäischen Küste durch die Türken. Die Gründer der Fürstentümer der Aydınoğulları, der Saruchaniden, der İnançoğlu und der Mentesche waren allesamt ehemalige Befehlshaber der Germiyan. D Germiyan häi 1283 gegen iiri seldschukische Oberheere rebelliert, wo dr Sultan Kai Chosrau III. hiigrichdet worden isch und dr Mas'ud II. dank de Mongole uf e Droon cho isch. Erst 1299 isch s zum Friide choo und Ankara isch an d Germiyan gfalle. E Zit lang si d Beyliks im Weste von ene iiri Underdaane gsi, denn häi si aber d Karamanide vom Oste häär under Druck gsetzt, und d Germiyan si immer mee under e Iifluss vo de Osmane choo. 1429 si si Däil vom Osmanische Riich worde. Mehmet Fuat Köprülü, Gary Leiser: The Origins of the Ottoman Empire uf books.google.de
Dr Wolle Kriwanek – mit-em richdiga Vornama hôt’r Wolfgang ghoißa – (* 29. Dezembr 1949 z Stuegert; † 20. April 2003 z Backnang) ischt a deitscher Musiker (Senger, Giddarischt, Kombonischt, Tekschtr) gwäa, wo Blues ond Rockmusik em schwäbischa Dialekt gsonga ond seine Liadr zom greeschda Doil au selbr gschriiba hôt. Dr Wolle Kriwanek kommt am 29. Dezembr 1949 em Stuegerder Stadtdoil Stammheim uff d Welt ond wechst deet au uff. Scho als Jugendlicher isch’r begeischdret vom Jazz ond vo dr Rockmusik. Wia-nr Midde vo de 1960r Jôhr em Fernseha a Konzert vo dr Mahalia Jackson siht, kommt bei-nem dr Wonsch auf, au amôl Musiker zo werra. Er ischt oinr vo de erschde Deitsche, wo Blues ond Rockmusik mit-em Dialekt vrbendet, bei ehm nadiirlich mit-em schwäbischa. Bald nemmt’r an vrschiidene Nôchwuchsweddbewerb doil. Dr Erfolg stellt sich abr erscht en de 1970r Jôhr ei, wo sich so langsam d Rockmusik nemme bloß en dr englischa, sondern au en dr deitscha Schbrôch feschtsetza kôô. 1969 macht dr Kriwanek sei Abidur am Stuegerter Wirtschaftsgymnasiom. Hendrher studiirt’r bis 1972 an dr Pädagogischa Hochschuel en Ludwigsburg Englisch ond Geografii. Noh em gleicha Jôhr kriagt’r a Stell als Lehrer an dr Sondrschuel fir Lernbehinderte z Ditzenga. Zwoi
Glarus oder Glaris maint: Glaris, de Hauptort (Hauptstadt) vom Kantuu Glaris i de Schwiz und sit 2011 e Fusiusgmaind im mittlere Kantuustail Glaris Nord, e Fusiusgmaind, wo de nördlech Kantuustail umfasst Glaris Süd, e Fusiusgmaind, wo de südlech Kantustail umfasst Kantuu Glaris, en Kantuu i de Schwiz – me sait im au Glarnerland oder Ziger-Schlitz Lueg au: New Glarus oder au New Glaris, e Gmaind z Green County (Wisconsin), i de USA Glaris
Mit Glarnerland meint me normalerwiis de Kantuu Glaris, en Kanton i de Ostschwiz. Glarnerland heissed aber au zwee Raststätt a dä Schwizer Autobahn A3 uf Höchi Ziegelbrugg im Kanton Glarus. Si ligged beedi uf em Gebiet vo de ehemolige Gmeind Niderurne, aso i de hütige Gmeind Glarus Nord. Di grösser vo däne beedne Raststätte erreicht me noch de Iifahrt Bilte, wäme vo Züri uf Chur fahrt. Di chlinner isch noch em Iilänker vo Niderurne oder über d Iifahrt Weese erreichbar, wämmer vom Walesee i Richtig Zürisee fahrt. Beedi Raststätt händ e Tankstell, e Restorant und sind mit eme Tunnel för Fuessgänger mitenand verbunde.
Mauron isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Ploërmel un zum Arrondissement Vannes. Mauron lyt 59 km vu Vannes un 89 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 47 m un 130 m iber Normalnull. Mauron isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1152 as Mauron (1371: Morron villam fortem, 1477: Mauronio, 1630: Mouron). Am 14. Augschte 1352 isch s im Ramme vum Bretonische Erbfolgechrieg un em Hundertjehrige Chrieg in dr Nechi u dr Burg Maoron zue dr Schlacht vu Mauron zwische anglo-bretonische un franko-bretonische Druppe chuu. Dr Maire vu Mauron isch dr Yves Chasles. Mauron ghert zum Kommunalverband Ploërmel Communauté. Burgermaischter syter 1989 1989-1995: Claude Dréano 1995-2001: Michel Colleu 2001-2005: Jean-Marie Desgrées du Loû 2005-2014: Christian Perrocheau syter 2014: Eugène Grasland Dr traditionell Dialäkt vu Mauron ghert zum Gallo. Syter anne 2000 wird au Bretonisch an dr Schuele unterrichtet. Anne 2009 sin 6,7% vu dr Schueler in zwoosprochigi Klasse gange, 2010 8,7 %. Chilche Saint-Pierre (1525) Kapäll Action de Grâces (1870) Kapäll Sainte-Anne (18. Jh.) Kapäll Pont-Ruelland (1912) Château du Plessis (12. Jh.) Château du Boyer (14./16./16./17. Jh.) Commons: Mauron – Sammlig vo Multimediadateie Mauron uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des
S Kunsthuus Baselland isch en Instituzioon für zitgenössischi Kunst in dr Baselbieter Gmäind Muttez an dr Kantonsgränze zu Basel-Stadt, grad nääben em Joggeli. S Usstelligshuus befindet sich im ene alte Gwärbbau, wo dr Drääger vom Kunsthuus, dr Kunstveräin Baselland, 1997 kauft het. S Kunsthuus het en Usstelligsflechi vo öbbe 1'800 m². Dr Kunstveräin Baselland organisiert sit sinere Gründig im Joor 1944 Kunstuusstellige und förderet eso die bildendi Kunst und s Kunstverständnis. Bis 1996 isch d BEWE-Sammlig (Bruno und Elisabeth Weiss) im Kunsthuus Baselland dehäi gsi, wo d Gründer von ere, dr Bruno und d Elisabeth Weiss, maassgääblig bim Chauf vo dr Liigeschaft mitghulfe häi. Sit 1998 wird s Kunsthuus vom ene brofessionelle Kuratorium gläitet. Vo 1998 bis 2001 isch dr Andreas Baur Kurator gsi. Sit 2001 isch d Sabine Schaschl Diräktere und Kuratorin. Es git immer wider nöiji Grubbe- und Äinzelusstellige, wo aktuelli Brojekt vo etablierte und ufsträäbende Künstler zäigt wärde. Si wärde ergänzt dur Katalöög, Vordrääg, Künstlergsprööch, Diskussionsfoore und theoriiorientierti Veraastaltige. Näbe regionaale Künstler wärde au internazionaali zäigt. Im Kunsthuus Baselland findet d «Regionale» statt, e Groossveraastaltig in Kooperazioon mit öbben eme Dotzed andere Instituzioone. Si dokumentiert d Däätigkäit vo bildende Künstler, wo im trinazionaale Ruum (Nordwestschwiz, Südbaade und
Melrand (bretonisch Melrant) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Pontivy un zum Arrondissement Pontivy. Melrand lyt 44 km vu Vannes un 32 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 32 m un 161 m iber Normalnull. Nochbergmaine sin Persquen im Nordweschte, Guern im Norde, Le Sourn im Nordoschte, Inguiniel im Weschte, Bieuzy im Oschte, Bubry im Sidweschte, Quistinic im Side un Saint-Barthélemy im Sidoschte. Melrand isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1125 as Melran Dr Maire vu Melrand isch dr Charles Boulouard. Melrand ghert zum Kommunalverband Centre Morbihan Communauté. Dr traditionell Dialäkt vu Melrand ghert zum Bretonisch. Anne 2006 sin zwoosproochigi Schuelklasse yygfiert wore. Im Johr 2007 sin 24% vu dr Schueler in zwoosprochigi Klasse gange, 2009 30 %, 2010 30 %. Tumulus Saint Fiacre Tumulus Motténic Tumulus Kob-Castel Chilche Saint-Pierre (15./16./17. Jh.) Kapäll Locmaria (16. Jh.) Kapäll Saint-Fiacre (15. Jh.) Kapäll Notre-Dame du Guelhouit (17. Jh.) Kapäll Saint-Laurent (15. Jh.) Kapäll Saint-Rivalain (18. Jh.) Kapäll Saint-Prisce (15. Jh.) Kapäll Sainte-Madeleine Village médiéval de l'an Mil, Lann-Gouh (Freiliechtmuseum mit eme rekonschtruierte Dorf us em 10/11. Jh.) Tumulus Saint Fiacre Kapäll Saint-Fiacre Kapäll Saint-Prisce Commons: Melrand – Sammlig vo Multimediadateie
Ménéac (Gallo Menyac, bretonisch Menieg) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Ploërmel un zum Arrondissement Vannes. Ménéac lyt 58 km vu Vannes un 80 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 68 m un 208 m iber Normalnull. Ménéac isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1082 as Miniac (1130: Miniaco de Porrehoit, 1149: Meneat, 1153: Miniachum, 1222: Minac, 1286: Meneac, 1371: Menyac). Dr Maire vu Ménéac isch dr Michel Pichard. Ménéac ghert zum Kommunalverband Ploërmel Communauté. Dr traditionell Dialäkt vu Ménéac ghert zum Gallo. Menhir de Camblot Kapäll Riaye (16. Jh.) Manoir Plessis-Rebours Commons: Ménéac – Sammlig vo Multimediadateie https://web.archive.org/web/20100430173346/http://www.porhoet.fr/meneac.html Ménéac uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Merlevenez (bretonisch Brelevenez) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Pluvigner un zum Arrondissement Lorient. Merlevenez lyt 36 km vu Vannes un 10 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 1 m un 40 m iber Normalnull. Nochbergmaine sin Hennebont im Nordweschte, Kervignac im Norde, Nostang im Nordoschte, Plouhinec im Weschte un Sidweschte un Sainte-Hélène im Side un Oschte. Merlevenez isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1367 as Breullevenez (1367: Brelevenez, 1372: Brellevenez, 1498: Meurlenevez). Dr Maire vu Merlevenez isch dr Bruno Le Bosser. Merlevenez ghert zum Kommunalverband Blavet Bellevue Océan. Burgermaischter syter 1884 1884-1888: François Uhel 1888-1908: Yves Le Glouahec 1908-1919: François Uhel 1919-1925: Joseph Le Glouahec 1925-1929: François Uhel 1929-1947: Joseph Stéphant 1947-1952: Joseph Le Glouahec 1952-1989: Louis Uhel 1989-2014: Fortuné Le Calvé syter 2014: Jean-Michel Corlay Dr traditionell Dialäkt vu Merlevenez ghert zum Bretonisch. Chilche Notre-Dame-de-Joie (12.-15. Jh.) Kapäll de la Madeleine Commons: Merlevenez – Sammlig vo Multimediadateie http://www.merlevenez.com Merlevenez uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: GND: 4255028-2 | VIAF: 247737641
Meslan (bretonisch Melann) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Gourin un zum Arrondissement Pontivy. Meslan lyt an dr Elle, 62 km vu Vannes un 28 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 35 m un 160 m iber Normalnull. D Nochbergmaine sin Berné, Guilligomarc’h, Le Faouët, Lanvénégen, Priziac un Querrien. Meslan isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1282 as Meltan Dr Maire vu Meslan isch dr Sébastien Wacrenier. Meslan ghert zum Kommunalverband Roi Morvan Communauté. Burgermaischter syter 1904 1904-1940: Mathurin Le Roy 1940-1962: Joseph Le Gallo 1962-1971: Pierre Le Flecher syter 2001: Ange Le Lan Dr traditionell Dialäkt vu Meslan ghert zum Bretonisch. Chilche Saint Melaine (12.-16. Jh.) Kapäll Sainte Catherine (17./18. Jh.) Kapäll Saint-Paterne (1642) Kapäll Saint Armel (1735) Kapäll Saint Georges Rothuus un Boscht Chilche Saint Melaine Kapäll Sainte Catherine Kapäll Saint-Paterne Kapäll Saint Georges Commons: Meslan – Sammlig vo Multimediadateie http://www.meslan.fr Meslan uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: GND: 4829059-2 | VIAF: 233907515