rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Lichtenau isch e Stadt im Landkrais Raschdi z Bade-Wirttebärg. D Stadt het 5035 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Lichtenau lit am Rhin im Hanauerland. Dr Bann bsteht us 61,6 % Landwirtschaftsflechi, 21,1 % Wald, 9,8 % Sidlungsflechi un 7,5 % sunschtiger Flechi. D Nochbergmaine vun Lichtenau sin Rhinminschter, Otterschwir, Achre un Rhinai. Im Weschte bildet dr Rhin d Gränze. Zue Lichtenau ghere d Stadtdail Grauelsbaum, Lichtenau, Muckenschopf, Scherzheim un Ulm. Lichtenau isch um e Wasserburg entstande, wu dr Bischof vun Stroßburi do in dr Johr 1293 bis 1296 het boie losse. Ingmaindunge Scherzheim am 1. Jänner 1972 Ulm am 1. Jänner 1973 Muckenschopf am 1. Jänner 1974 Grauelsbaum am 1. Jänner 1975 Lichtenau het sich mit dr Gmai Rhinminschter zum Gmaiverwaltungsverband Rhinminschter-Lichtenau mit Sitz z Rhinminschter zämmegschlosse. Dr Burgermaischter isch dr Christian Greilach. Dr Dialäkt vun Lichtenau ghert zum Owerrhinalemannisch. Lichtenau isch e Belegort vum SSA gsii (RA-13). Kirich Scherzheim Rothuus Grauelsbaum Fritz Eyer: Das Territorium der Herren von Lichtenberg 1202–1480. Untersuchungen über den Besitz, die Herrschaft und die Hausmachtpolitik eines oberrheinischen Herrengeschlechts. In: Schriften der Erwin-von-Steinbach-Stiftung. 2. Auflage. Band 10. Pfaehler, Bad Neustadt an der Saale, ISBN 3-922923-31-3 (Im Text unverändert, um eine Einführung erweiterter Nachdruck der Ausgabe Strassburg,
Loffenau isch e Gmai im Landkrais Raschdi z Bade-Wirttebärg. D Gmai het 2594 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). D Gmai isch sitt 1977 e staatlich anerkännte Erholungsort. Loffenau lit am Weschthang vum Nordschwarzwald in eme Sittedal vum Murgdal unterhalb vu dr Deifelsmiili. Dr Bann bsteht us 13,4 % Landwirtschaftsflechi, 78,7 % Wald, 7,5 % Sidlungsflechi un 0,5 % sunschtiger Flechi. D Nochbergmaine vun Loffenau sin Bad Härraalb, Gaggenau un Gernschbach. Zue Loffenau ghere newem glichnamige Dorf au no d Wohnblätz Albtaljagdhaus, Auf der Miß, Plotzsägmühle un Teufelsmühle. Loffenau het urspringlich dr Herre vun Eberstein ghert, wu s 1297 an s Kloschter Herrealb verkauft, dodrdurich isch s 1338 zue Wirttebärg kumme. Zwische Loffenau un Gernschbach verlauft di historisch Gänz zwische Bade un Wirttebärg. Iiwohnerentwicklung Loffenau het mit dr Stadt Gernsbach un dr Gmai Wissebach e Verwaltungsgmainschaft veriibart. Burgermaischter 1977 bis 2017: Erich Steigerwald sitt 2017: Markus Burger Dr Dialäkt vun Loffenau ghert zum Owerrhinalemannisch. Är isch dr ainzig alemannisch Dialäkt, wu im Phonem-Sischtem e interdentale Riiblut (vgl. ängl. ‚th‘) vorkunnt. urgerm. ð wird do noch em Matrial vum Sidweschtditsche Sprochatlas as stimmhaft ð gsproche. Z Loffenau findet mer Minimalbaar wie: v̥ɛdɘʀ 'Väter' – v̥ɛðɘʀ 'Feder' bodɘ 'geboten' – boðɘ 'Boden' leidɘ
Muggesturm isch e Gmai im Landkrais Raschdi z Bade-Wirttebärg. D Gmai het 6259 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Muggesturm lit am Federbach in dr Rhineweni am Fuß vum Nordschwarzwald. Dr Bann bsteht us 54,3 % Landwirtschaftsflechi, 17,2 % Wald, 24,2 % Sidlungsflechi un 4,2 % sunschtiger Flechi. D Nochbergmaine vun Muggesturm sin Bietje, Malsch, Bihl, Kuppene un Raschdi. Zu Muggesturm ghert newem glichnamige Dorf au no dr Wohnblatz Ziegelhütte in der Steinhardt. Muggesturm isch zum erschte Mol gnännt worre anne 1193 as Mugetstrum. 1219 isch beleit, dass s Dorf de Ebersteiner ghert het. Im Johr 1298 het de Grof Heinrich vun Eberstein si Hof vun Eichelbach, hit e Wischtung uf em Bann vun Muggesturm, uf Muggesturm gleit. Awer schun 1387 het de starik verschuldet Grof Wolf vun Eberstein d Burig un d Stadt Muggesturm an Markgrof vun Bade verkauft. Muggesturm het mit dr Stadt Raschti un dr Gmaine Etje, Iffeze un Steimure e Verwaltungsgmainschaft verinbart. Vegt un Burgermaischter Dr Dialäkt vun Muggesturm ghert zum Owerrhinalemannisch. Im Dialäkt vun Muggesturm sin mhd. ie, üe un uo monophthongiert, d. h. mer sait Bruuder statt 'Brueder' un miid statt 'mied'. Muggesturm isch e Belegort vum SSA gsii (RA-4). Katholischi Kirich „Maria Kinigin vun
S Präteritum isch e Tempus (Zytform). Wenn me si brucht, zaiget me, das ebbis abgschlosse i de Vergangehäit lyt. Im Vergliich zue de hochdytsche Sproch gits im Alemannische (wie au im Bairische un Ostfränkische) kai Verbform fer s Präteritum – bis uf s Verb si (bzw. sin / sei), wo hit im gredte Alemannisch under hochdytschem Ifluss Verbraitig gfunde het. Alemannisch bildet d Vergangehait analitisch mit eme Hilfsverb, brucht also d Perfektform. De dytsch Satz «Gestern war ich hier» haißt also alemannisch «Gestert bin i do gs(e)i» (bzw. gwä in manche Gegende vum Schwöbische). E Usnahm isch bis i s spoot 20. Johrhundert di walserisch Mundart vo Saley (ital. Salecchio; im italienische Antigoriotal) gsi – sälli hät nit nu aldhochdytschi Verbklasse bibhalde, sundern hät au noch bi allne Verbe e Präteritum gchennt. Byspil doodrfir findt me im Artikel iber s Saleytitsch. De dytsch Präteritum-Stamm vum Verb wird im Alemannisch aber no fer dr sinthetisch bildet Konjunktiv verwendet, z. B. synthetisch Ging säll au? statt analitisch Dät säll au go? Abluut
Otterschwir isch e Gmai im Landkrais Raschdi z Bade-Wirttebärg. D Gmai het 6536 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Otterschwir lit in dr Owerrhineweni rund zwaiehalb Kilometer sidlich vun Biil. Dr Bann bsteht us 62,3 % Landwirtschaftsflechi, 21,1 % Wald, 14,2 % Sidlungsflechi un 2,4 % sunschtiger Flechi. Zum Bann ghert s Naturschutzgebiet Waldhägenich. Nochbergmaine sin Bihl im Norde, Achre, Saaschbach un Lauf im Side un Lichtenau im Weschte. Zue Otterschwir ghere d Ortsdail Otterschwir (mit Hatzewihr) un Unzhurscht (mit Oberwasser, Zell un Breithurscht). Im Johr 1774 het d Markgrefin Maria Viktoria Pauline von Arenberg ihre Wohnsitz vun Bade-Bade uf Otterschwir verlegt un het im ehmolige Residenzhuus vun dr Jesuite e Kloschterschuel fir Maidli ingricht. Unzhurst isch zum 1. Jänner 1972 iigmaindet wore. Otterschwir het mit dr Stadt Biel e Verwaltungsgmainschaft veriibart. Burgermaischter: 1920–1933: Bernhard Lorenz 1933–1945: Johann Scheer (NSDAP) 1945–1946: Bernhard Lorenz (kummissarisch) ... 1983–1999: Werner Kunz sit 1999: Jürgen Pfetzer (CDU) Dr Dialäkt vun Otterschwir ghert zum Owerrhinalemannisch. Otterschwir isch e Belegort vum SSA gsii (RA-15). Pfarrkirch St. Johannes Kapell St. Antonius, Hatzewihr Kapell zur Kirzerhehung, Breithurscht Kapell St. Rochus, Unzhurscht Pfarrkirch St. Johannes Kapell St. Antonius Kapell zur Kirzerhehung Kapell St. Rochus Arnold, Claus, Katholizismus als Kulturmacht. Der
Rhinminschter isch e Gmai im Landkrais Raschdi z Bade-Wirttebärg. D Gmai het 6925 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Rhinminschter lit in dr Owerrhineweni zwische Bade-Bade, Biil un em Rhin. Dr Bann bsteht us 44,2 % Landwirtschaftsflechi, 18,5 % Wald, 24,9 % Sidlungsflechi un 12,4 % sunschtiger Flechi. D Nochbergmaine vun Rhinminschter sin Heilze, Sinze, Bihl un Lichtenau un uf dr änere Sitte vum Rhin d elsässisch Gmai Drösem. Uf em Bann vun Rhinminschter leit au de Baden-Airpark, s Konversionsgländ vum ehmolige kanadische Militärflugplatz CFB Baden-Soellingen. Zue Rhinminschter ghere d Ortsdail Greffern, Schwarzach, Sellinge (Söllingen) un Stollhofe (Stollhofen). Rhinminschter isch zum 1. Oktober 1974 entstande durich dr Zämmeschluss vun dr Gmaine Schwarzach, Greffern, Stollhofen un Söllingen. De Name kunnt vum Rhin un vun de ehmolige Schwarzacher Benediktiner-Abtei. Rhinminschter het sich mit dr Stadt Lichtenau zum Gmaiverwaltungsverband Rhinminschter-Lichtenau mit Sitz z Rhinminschter zämmegschlosse. Burgermaischter: Helmut Pautler: 1999 bis 2023 Thomas Lachnicht; sit 2023 Dr Dialäkt vun Rhinminschter ghert zum Owerrhinalemannisch. Dr Ortsdail Greffern isch e Belegort vum SSA gsii (RA-12). Romanischs Minschter Schwarzach Mittelalterlichs Bainhuus vun 1522 Kirich St. Erhard, Stollhofe Kirich St. Mauritius, Sellinge Kirich St. Johannes un Paulus, Greffern Kapell St. Wolfgang, Hildmannsfeld Rothuus Minschter Schwarzach Minschter Schwarzach Kloschterhof St.
Sinze isch e Gmai im Landkrais Raschdi z Bade-Wirttebärg. D Gmai het 11.533 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). Sinze lit in dr Owerrhineweni rund siwe Kilometer vun Bade-Bade. Dr Bann bsteht us 53,1 % Landwirtschaftsflechi, 25,8 % Wald, 17,6 % Sidlungsflechi un 3,6 % sunschtiger Flechi. Zue Sinze ghere d Ortsdail Leiberstung, Sinze, Kartung, Winde (Winden), Halberstung, Millhofe (Müllhofen), Schiftung, Ebenung un Vormberg. Sinze isch zum erschte Mol gnännt worre anne 884 as Sunninisheim, (1154 Suenesheim, 1261 Sunnesheim, 1272 Suminsheim, 1401 Sunzheim, 1523 Sunzhaim, 1610 Suntzheim)." Am 1. Jänner 1973 isch Leiberstung ingmaindet wore. Sinze het mit dr Gmai Heilze e Verwaltungsgmainschaft veriibart. Burgermaischter: Franz Zoller: 1957 bis 1977 Hans Metzner: 1977 bis 2009 Erik Ernst: sit 2009 Dr Dialäkt vun Sinze ghert zum Owerrhinalemannisch. Sinze isch e Belegort vum SSA gsii (RA-9). Katholischi Pfarrkirich St. Martin, 1898 bis 1900 baut no Blän vum Johannes Schroth, im November 1900 ingweit. Evangelischi Matthäus-Kirich Kirich St. Johannes Nepomuk, Winde Kirich Mariä Heimsuchung, Schiftung Kirich St. Maria, Kartung Kirich St. Wendelinus, Leiberstung Kapell Halberstung Nothelfer-Kapell, Ebenung Rothuus Pfarrkirich St. Martin Matthäus-Kirch St. Johannes Nepomuk Mariä Heimsuchung St. Maria St. Wendelinus Kapell Halberstung Nothelfer-Kapell Ulrich Coenen: Die Baukunst der nördlichen Ortenau. Denkmäler in Bühl,
Steimure isch e Gmai im Landkrais Raschdi z Bade-Wirttebärg. D Gmai het 3231 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). S Dorf isch im 18. un 19. Jh. ais vu dr wichtigschte Fleßerderfer am Owerrhin gsii. Steimure lit in dr Owerrhineweni an dr Murg, eschtlich vum Rhin. Dr Bann bsteht us 54,2 % Landwirtschaftsflechi, 24,2 % Wald, 11,2 % Sidlungsflechi un 10,4 % sunschtiger Flechi. D Nochbergmaine vun Steimure sin Elise-Illinge, Bietje, Etje un Raschdi un uf dr änere Sitte vum Rhin d elsässisch Gmai Minichhause. Zue Steimure ghere newem glichnamige Dorf au no dr Ort Funkhuus un dr Wohnblatz Inselhof. Steimure isch zum erschte Mol gnännt worre anne 1239. Steimure het mit dr Stadt Raschti un dr Gmaine Iffeze, Muggesturm un Etje e Verwaltungsgmainschaft veriibart. Burgermaischter: Siegfried Schaaf: 1992 bis 2020 Toni Hoffarth: sit 2021 Katholischi Pfarrkirich Krizerhehung, 1837/38 baut no Plän vum Johann Ludwig Weinbrenner Klever-Huus, e alt Fachwerikhuus, hit Begegnungstöätt vum Verein KleverHaus e. V. Fleßereimuseum, sit 1996 uf dr Bihni vum Rothuus, syt 2001 mit eme Freilichtbereich Zu de Fasnet ghere d Steimuurer Moorhexe Katholischi Kirich Kirich vun inne Alti Schul Karl-Julius-Spaeth-Schul Fleßereimuseum Fleßerbrunne Murgmindung bi Steimuure Steimuurer Moorehexe Dr Dialäkt vun Steimure ghert zum Owerrhinalemannisch. Im Dialäkt
Wissebach isch e Gmai im Landkrais Raschdi z Bade-Wirttebärg. D Gmai het 2517 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022). D Gmai isch e staatlich anerkännte Erholungsort. Wissebach lit im Murgdal im Nordschwarzwald. Dr Bann bsteht us 18,4 % Landwirtschaftsflechi, 68 % Wald, 11,2 % Sidlungsflechi un 2,3 % sunschtiger Flechi. Nochbergmainde sin Gernschbach im Norde un Forbach im Side. Zue Wissebach ghere d Ortsdail Wissebach, Au im Murgdal un di ehmolig Holtzmann-Werkssidlung Neudorf. Wissebach isch zum erschte Mol gnännt worre anne 1336 in ere Urkund vum Bischtum Speyer. Im Zug vun dr bade-wirttebärgische Verwaltungsreform isch zum 1. Jänner 1971 d Gmai Au im Murgtal uf Wissebach ingmaindet wore. Wissebach het mit dr Stadt Gernsbach un dr Gmai Loffenau e Verwaltungsgmainschaft veriibart. Burgermaischter: Gerhard Feist: 1961 bis 1993 Toni Huber: 1993 bis 2019 Daniel Retsch: sit 2019 Bis 1995 isch Wissebach Sitz vu de E. Holtzmann & Cie AG (grindet 1883) gsii, aim vun de greschte ditsche Bapirhärsteller. De Standort vum Werik het e aigeni Boschtaaschrift ghet: „7566 Weisenbachfabrik“, wel er iwer de Bann vun vier Gmaine gange isch: Bermerschbach, Langebrand, Au im Murgdal un Wissebach. No dr Iwernahm vun dr Firma durich de finnisch-schwedische Bapirkonzern Stora Enso sin d drei Werk
D University of Baltimore (bekannt au as UB) isch e Volluniwersidäät z Baltimore, Maryland. Si isch 1925 gründet worde. Im Joor 2010 si öbbe 3500 Studänte im grundständige und 3000 im postgraduale Studium iigschriibe gsi. 1988 isch d UB Däil vom University of Maryland System, hüte University System of Maryland, worde, wo 12 Hochschuele z Maryland umfasst. D Sportteam vo der UB häisse Bees. University of Baltimore U.S. News - University of Baltimore (englisch)
S Ross (Equus ferus caballus) isch e wit verbräitets Hus- bzw. Nutzdier, wo s e Hufe Rasse von em uf dr ganze Wält gitt. In Dütschland wärde öbbe e Million Ross ghalte (Stand 2006). S Ross isch die domestizierti Form vom Wildross (Equus ferus), wo mit de Esel und de Zebra d Familie vo de Rösser (Äihuefer, Equidae) innerhalb vo dr Ornig vo de Umbaarhuefer (Perissodactyla) bildet. Mä underschäidet zwüsche Vollblüeter, Ross wo für e Ritsport brucht wärde, und Chaltblüeter, wo as Arbetsross iigsetzt worde si. D Warmblüeter si Chrüzige vo Voll- und Chaltblüeter, wo d Gschwindigkäit vo de Vollblüeter und s guetmüetige Tämpramänt und d Robusthäit vo de Chaltblüeter kombiniere. D Pony si chliini Rössli wo under 1,48 m hooch si. Bis zur Erfindig vom Verbrennigsmotor isch s Ross äins vo de wichdigste domestizierte Dier gsi und si si in dr Landwirtschaft und im Dransbortwääse iigsetzt worde. David Anthony: The Kurgan culture. Indo-european origins and the domastication of the horse, a reconsideration. In: Current Anthropology. 27.1986, S. 291–313, ISSN 0011-3204 David Anthony, Dorcas Brown: The origins of horseback riding. In: Antiquity. 65. 1991, S. 22–38, ISSN 0003-598X Klaus-Dieter Budras: Atlas der Anatomie des Pferdes. Lehrbuch für Tierärzte und Studierende.
S Schoof (Ovis orientalis aries) isch die domestizierti Form vom Mufflon. Es spilt in dr Gschicht vo dr Menschhäit e bedütendi Rolle as Liferant vo Milch, Lammfläisch beziejigswiis Hammelfläisch, Wulle und Fäll. Em männlige Dier säit mä Bock, em wiiblige Mueterschoof oder nume Schoof und de Chliine Lämmli. E Männli, wo kastriert isch, isch e Hammel. Schoof chönne zää bis zwölf Joor alt wärde, maximal zwänzig. David Kennard: A shepherd’s watch – through the seasons with one man and his dogs. Headline, London 2004, ISBN 0-7553-1235-X Hans Hinrich Sambraus: Farbatlas Nutztierrassen. Ulmer, Stuttgart 2001, ISBN 3-8001-3219-2 Gerhard Fischer, Hugo Rieder, Regina Kuhn, Fridhelm Volk: Schafe – das Fotobuch für die Praxis. Ulmer, Stuttgart 2004, ISBN 3-8001-4229-5 Günther Dierichs: Schäfereikalender. Ulmer, Stuttgart, ISBN 3-8001-4656-8 Christina Peter, Georg Erhardt: Ein Schaf gleicht dem anderen!? Die genetische Vielfalt der Schafe Europas im Fokus der Molekulargenetiker. In: Spiegel der Forschung 23 (2006), Heft 1/2, S. 76-82 (Vollteggst) Commons: Schoof – Sammlig vo Multimediadateie Beschreibung vom Aussterben bedrohter Schafrassen
D Waal (Cetacea) si en Ornig vo de Säuger mit öbbe 80 Arte, wo usschliesslig im Wasser lääbe. Es git zwäi Underornige, d Bartewaal (Mysticeti), wo zu de grösste Dier in dr Gschicht vo dr Ärde zele und Plankton us em Wasser filtriere und vo däm lääbe, und, d Zaanwaal (Odontoceti), wo röiberisch lääbe und wo au d Familie vo de Delfin (Delphinidae) zun ene ghöört. Dr alt umgangssproochligi Naame „Waalfisch“ entspricht nit em hütige wüsseschaftlige Verständnis, wil d Waal käni Fisch si, sondern akwatischi Landwirbeldier (Meersäuger); in dr Antike und bis in d Middi vo dr Nöizit het mä sä aber as Fisch aagluegt, was uf en Aristoteles (4. Joorhundert v. d. Z.) zrugggoot, au wenn er e Hufe verschidnigi füsiologischi Äänligkäite mit de Landwirbeldier gsee het. Erst dr Carl von Linné het d Waal 1758 zu de Säuger zelt. Mit dr Usnaam von e baar Flussdelfinarte lääbe d Waal im Meer. Dr Übergang zum Lääbe im Wasser het die Säugergrubbe vor öbbe 50 Millione Joor im früeje Eozän gmacht. D Waal si äng verwandt mit de Baarhuefer (Artiodactyla), bäidi Grubbe bilden zämme s Taxon Cetartiodactyla. D Beständ vo vile Waalarte si wäge dr Umwältverschmutzig, dr Fischerei und em
Boko Haram isch en islamistischi terroristischi Grubbierig im Norde vo Nigeria. Si setzt sich für d Iifüerig vo dr Scharia in ganz Nigeria und s Verbot vo dr westlige Bildig ii. Si leent s ab an Waale mitzmache. Boko Haram isch bekannt drfür, ass si in Nigerie Christe und Muslim umbringt. Ethnisch ghööre die mäiste Mitgliider vo Boko Haram zum Volk vo de Kanuri. D Grubbe bringt sich sälber mit de Taliban in Verbindig. Au die lokali Bevölkerig säit ere „d Taliban“. S Hauptkwardier vo dr Sekt het sich bis zum Dood vom Sekteschef Ustaz Mohammed Yusuf in Maiduguri befunde. D Füerig vo dr Grubbe het d Shura übernoo, e Root us 20 Manne, und si pflääge Kontakt noch Tschad und Kamerun. Iire Sprächer isch dr Abubakar Shekau gsi. Mä säit von ere ass si Verbindige zu Al-Qaida im islamische Maghreb, Al-Shabaab in Somalia und zu Terrorcamp in Afghanistan het. Usserdäm söll Boko Haram zämme mit Al-Qaida bi dr Bsetzig dur Ansar Dine vo Timbuktu, Gao und Kidal in Mali drbii gsi si. Boko Haram het käni Verbindige zur Ufstandsbewegig Movement for the Emancipation of the Niger Delta, wo im Nigerdelta sit 2006 gege d Ölindustrii kämpft. Noch Bricht vom
Pfarrerin Lenau ischt a 13-doiliga deitscha Fernsehserie, wo vom dômôliga Siddeitscha Rundfunk (heit: Sidweschtrundfunk) produziirt ond vom 26. November 1990 ôô em wechentlicha Abstand em Erschda Programm (ARD) ausgschdrahlt wôrra ischt. Jeda Episod hôt a Schbiildauer vo 50 Menudda. Dr Theo Mezger hôt bei älle Folga Reschii gfihrt. S Drehbuach hôt dr schwäbische Autor Felix Huby vorfasst. Ondrschditzt wôrra ischt’r bei dera Arbet vo seim Landsmôô Dieter de Lazzer, wo au theologische Erfahronga eibrôcht hôt. Dui Serie schbiilt em Schwôbalendle; drom kô mr au emmer môl wiidr a baar Dialog em schwäbischa Dialekt heera. d Irene Clarin als Pfarrerin Katharina Lenau dr Rainer Grenkowitz als ihr Môô Marcus Lenau d Rosemarie Gerstenberg als Diakonisse i. R. Anna-Lotte Ulmer dr Horst Sachtleben als Arthur Köstlin, dr Katharina ihr Vadder dr Walter Schultheiß als Karl Engstinger, Leiter vom Posaunachor d Ilse Künkele als Pfarrsekredäre Klara Treutle dr Reinhold Ohngemach als Mesner Walter Brodbeck dr Hubertus Gertzen als Ernst Bickel dr Oscar Müller als Dekan dr Rüdiger Wandel als Pfarrer Peter Kuron d Sabine Bräuning als Krankaschweschder Anneliese Niedlich d Cornelia Köndgen dr Dieter Kirchlechner dr Frank Strecker Dui 33-jähriga Pfarrere Katharina Lenau tridd ihrn Denscht bei dr evangelischa Melanchthon-Kirchagmoind en Stuegert ôô.
Schlange (Sperpentes latiin. serpentes Pl., verwandt mit altgriech. ἕρπειν herpein „chrieche“) si en Underornig vo de Schubbechriechdier. Si stammen vo äggsenartige Vorfaare ab. Im Vergliich zu deene isch iire Körper stark verlengeret und d Extremidääte si fast ganz zruggbildet. Hüte si über 3600 Arte beschriibe. Mit de Usnaame vo dr Arktis, dr Antarktis, Permafrostgebiet und e baar Insle git s Schlange uf dr ganze Wält in alle Lääbensrüüm. Schlange spiile in dr Kulturgschichte und dr Müthologii e groossi Rolle und do druf häi au d Kunst und d Litratuur ufbaut: So het in dr alttestamäntlige Schöpfigsgschicht in dr Bible e Schlange dr Adam und d Eva drzue vefüert, d Frucht vom Baum vo dr Erkenntnis z ässe. Dr Staab vom Asklepios, wo sich e Schlange drum ume windet, us dr griechische Müthologii (Eskulapstaab) isch bis hüte s Sümbool vo de medizinische und farmazöitische Bruef. D Forscher gö scho lenger dervo us, das Schlange fürecher Bei hei gha. Im Jahr 2015 het d Zytig Die Welt über ne Fund brichtet, wo die Anahm bestätiget het. Roland Bauchot (Hrsg.): Schlangen. Naturbuch Verlag, Augsburg 1994, ISBN 3-89440-075-7. Wolfgang Böhme: Amniota, Nabeltiere. In: W. Westheide, R. Rieger: Spezielle Zoologie. Teil 2. Wirbel- oder Schädeltiere.
Hofstetten isch de Name vo folgende Orschafte: z Dütschland: Hofstette, e Gmaind im Ortenauchrais, Bade-Würtebärg Hofstetten (Oberbayern), e Gmaind im Landchrais Landsbärg am Lech, Bayern Hofstetten (Ostalbkreis), en Ortstail vo de Gmaind Ellwãng, Ostalbchrais, Bade-Würtebärg Hofstetten (Zollernalbkreis), en Ortstail vo de Gmaind Geislenga, Zollernalbchrais, Bade-Würtebärg Hofstetten (Main-Tauber-Kreis), en Ortstail vo de Gmaind Lauda-Königshofen, Main-Tauber-Chrais, Bade-Würtebärg Hofstetten (Ensdorf Oberpfalz), en Ortstail vo de Gmeind Ensdorf (Oberpfalz), Landchreis Amberg-Sulzbach, Bayern Hofstetten (Falkenstein Oberpfalz), en Ortstail vo de Gmeind Falkenstein (Oberpfalz), Landchreis Cham, Bayern Hofstetten (Bernried Niederbayern), en Ortstail vo de Gmeind Bernried (Niederbayern), Landchreis Deggendorf, Bayern Hofstetten (Deggendorf), en Ortstail vo de Gmeind Deggendorf, Landchreis Deggendorf, Bayern Hofstetten (Mengkofen), en Ortstail vo de Gmeind Mengkofen, Landchreis Dingolfing-Landau, Bayern Hofstetten (Hitzhofen), en Ortstail vo de Gmeind Hitzhofen, Landchreis Eichstätt, Bayern Hofstetten (Königsberg in Bayern), en Ortstail vo de Gmeind Königsberg, Landchreis Haßberge, Bayern Hofstetten (Adlkofen), en Ortstail vo de Gmeind Adlkofen, Landchreis Landshuet, Bayern Hofstetten (Gemünden am Main), en Ortstail vo de Gmeind Gemünden am Main, Landchreis Main-Spessart, Bayern Hofstetten (Kleinwallstadt), en Ortstail vo de Gmeind Kleinwallstadt, Landchreis Miltenberg, Bayern Hofstetten (Egglkofen), en Ortstail vo de Gmeind Egglkofen, Landchreis Mühldorf am Inn, Bayern Hofstetten (Rattenkirchen), en Ortstail vo de Gmeind Rattenkirchen, Landchreis Mühldorf
In dr witgfasste Definizion isch d Blüete von ere Pflanze en unverzwigte Churzspross mit begränztem Waggsdum, wo d Bletter von em indiräkt oder diräkt im Dienst vo dr gschlächtlige Fortpflanzig stöön: indiräkt as Schutz- oder Aalockigsorgan (Blüetehülle), diräkt dur d Bildig vo de Fortpflanzigsorgan (Staubbletter und Fruchtbletter). En ängeri Definizion beschränkt de Begriff Blüete uf d Angiosperme. En Angiosperme-Blüete bestoot us dene Bestanddäil, wo aber nit alli müesse verdräte si: dr Blüetehülle (Perianth) as Perigon oder drennt in e Chelch- und Chronblatthülle, em Androeceum us Staubbletter, em Gynoeceum us Fruchtbletter und dr Blüetenaggse (Blüeteboode). D Staubbletter bilde dr Polle, wo bi dr Bestöibig uf d Narbe vo de Fruchtbletter grootet, dört käimt und im Zug vo dr Befruchdig d Soomeaalag, wo im Fruchtblatt lige, befruchdet, gnauer d Äizälle wo sich in dr Soomenaalag befindet. Die entwigglet sich zum Embryo, d Soomenaalaag entwigglet sich zum Soome und d Blüete zur Frucht. Thomas Jack: Molecular and Genetic Mechanisms of Floral Control. In: The Plant Cell. Band 16, Supplement 1, 2004, S. S1–S17, doi:10.1105/tpc.017038. Paul K. Boss, Ruth M. Bastow, Joshua S. Mylne, Caroline Dean: Multiple Pathways in the Decision to Flower: Enabling, Promoting, and Resetting. In: The Plant Cell. Band 16, Supplement
Huuschatze, meischtens numme Chatze gnennt, (Felis silvestris catus oder Felis silvestris domesticus; alemannischi Näme) sin Huusdyr us dr Chatze-Familie. Si sin fleischfressendi Säugedyr. Chatze werred uf Alemannisch au Büsi, Büüssi, Busle, Bissili, Zy, Zysi, Minzle, Minzili, Mändli au Rall, Rolli, Räuel, Maudi, Mäudu gnennt. Huuschatze läbe 15–20 Jôhr, d'älteschti bechannti Chatz isch 36 Jôhr alt gsi. Usgwagseni Chatze sin circa 60 cm lang, dazu chunnt no dr Schwanz, wo circa 25 cm lang isch; d'Schulterhöhi isch 30–35 cm. Dr Schwanz isch nützlich zumme s'Glychgwicht z'halte, mangi Chatze chömme au ohni Schwanz uf d'Walt. Chatze wyge zwüsche 2.5 kg un 7kg, selte au über 10 kg. S'Skelett vonere Chatz bschtôht us über 230 Chnoche. A Bsunderheit isch, dass s'Becke un d'Schultre nüt so schtark mitem Rückrat verbunde sy als bi andri Vyrbeiner. D'Auge sin frontal usgrichtet un ermögliche s'exakti Yschätze vur Entfernig. Allerdings muess ä Chatz deswäge au dä Chopf dreie um i ä andri Richtig sehe z'chönne. Mit ihre Auge cha ä Chatz au z Nacht un i grellem Liecht nô guet sehne, bis zu 50 % besser als dr Mensch. Uf dr andre Syte cha ä Chatz chlyni Details un Farbe nüt guet unterscheide, zum Byschpil cha ä Chatz