rlitschk/wikidir huggingface dataset:
De Thomas Baumer (* 29. Mai 1960 z Friburg) isch en Schwiizer Betriebsökonom und Expärt für interkulturelli Kompetänz und Persönlichkeitsdiagnostik. Er het i de Eignigsdiagnostik wichtigi Teil vom prognostische Assessment entwicklet und dä Begriff vor allem im dütschschprachige Ruum prägt. De Thomas Baumer isch en Sohn vom Schprooch- und Religionswüsseschaftler Iso Baumer. Er het s'Jesuite-Gymnasium Stella Matutina z'Feldkirch (Vorarlberg) bsuecht und Betriebsökonomie a de Zürcher Hochschuel für Aagwandti Wüsseschafte schtudiert. Er isch verhürotet und Vater vo mene Sohn. Vo 1986 bis 1999 het er bi de Swissair gschaffet, zletscht als Division Manager im Swissair Training Center, wo d'Pilote und Kadermitarbeiter rekrutiert und d'Pilote und Flugbegleiter wiiterbildet wärded. Er isch de Gründer und Leiter vom Inschtitut CICB Center of Intercultural Competence AG, wo im Jahr 2000 gründet und sit 2010, erwiiteret mit dem Beriich CACB Center für Assessment und Coaching, als Aktiegsellschaft gfüert wird. Er macht Forschige und füert Kürs, Vorbereitige uf Uslandiisätz und bishär über 500 Assessments und Coachings dure (mit oder ohni Fokus uf interkulturelli Kompetänz). Er hät wesentlichi Aschpäkt vom prognostische Assessment entwicklet und prägt. Me cha mit däm schpezielle Assessment, no meh als mit de üebliche Verfahre wie Assessment-Center oder Potenzialanalyse, e präzisi und überprüefbari Uussag mache,
D Iisegass isch e Strooss in dr Baasler Altstadt. Si goot vom Määrtblatz bis zur Middlere Brugg und isch e Fortsetzig vo dr Freije Strooss. Dr Naame chunnt vermuetlig vo de Schmiid und Schlosser, wo im Middelalter dört gwoont und gschafft häi. Uf jeede Fall isch si scho in ere Urkunde us em Joor 1190 as «Isingazza» erwäänt worde. S Gebiet zwüschen em Fuess vom Münsterhüügel und em Birsig isch scho ums Joor 1000 besiidlet gsi. Lääderhandwärker und Schmiid, Chröömer und Duechhändler häi sich do uf em Wääg vom Määrtblatz zur Schiffländi niidergloo. Wo 1225 d Rhiibrugg baut worde isch, isch dr Standortvordäil no gröösser worde. Vor allem Bäize und Gasthüüser häi vo dr Laag an äinere vo de wichdigste Verkeersachse am Ooberrhii brofitiert, dr Felix Platter verzelt in sine Daagebüecher, ass es 1610 siibe von ene dört ghaa häig. D Gass isch aber grüüslig äng gsi, und wo sich d Stadt im 19. Joorhundert stark het afo entwiggle, het mä ä Löösig für dr waggsendi Verkeer müesse finde. Wil zwäi Fuerwärk nid häi könne anenander verbiifaare, het mä immer nume in d Gass iine döfe, wenn nüt us dr andere Richdig entgeege koo isch. D Gass isch aber grumm
Queen (änglisch för Königin) chan folgendes bedüte: queen consort, d Frau vome regierende König (Monarch) queen regnant, e Frau, wo us aigenem Rächt als Souverän vome Staat regiere chan maischt als Synonym di amtierend britisch Königin, zur Zyt d Elisabeth II. i Musig, Film und Literatur: Queen (Band), e änglischi Rockband Queen (Album), eres erscht Album Queen II, eres zwait Album Die Queen, en Film über d Elisabeth II. vom Stephen Frears Queen (Zeitschrift), es britischs Modemagazin Alex Haley’s Queen, de zwait Roman vom Alex Haley, 1993 als TV-Miniserie verfilmt worde Ortschafte i de Verainigte Staate: Queen (Montana) Queen (New Mexico) Queen (Bedford County, Pennsylvania) Queen (Forest County, Pennsylvania) Queen (Warren County, Pennsylvania) Queen isch de Name vo folgende Persone: Alvin Queen (* 1950), en amerikanische Jazzmusiker Carol Queen (* 1957), e amerikanischi Autori und Sexualwüsseschaftleri Ellery Queen, Pseudonym vom Frederick Dannay (1905–1982) und em Manfred Bennington Lee (1905–1971), US-amerikanischi Autore Ivy Queen (* 1972), e puerto-ricanischi Reggaeton-Musikeri Stuart Alfred Queen (1890–1987), en US-amerikanische Soziolog Dis und das: HMS Queen, s letscht Dreideckerlinieschiff vo de britische Marine (Baujohr 1839) Queen, de Name vonere U-Bahn-Station z Toronto uf Englisch d Dame im Schach uf Englisch d Dame i mehrere Chartespiili en
S Wildt’sche Huus isch e Patrizierhuus z Baasel. S Huus isch im 18. Joorhundert vom Archidekt Johann Jacob Fechter am Petersblatz 13 im Ufdraag vom Siidebandfabrikant Jeremias Wildt-Socin (1705–1790) baut worde. Dr Wildt-Socin het in dr an dr Nöje Vorstatd, dr hütige Hebelstrooss, si Woon- und Gschäftshuus gha. S Stadtpalä isch für d Dochder vom Wildt, d Margaretha, baut worde. Es isch iigrichdet mit Spiegel, Schmineeiifassige und Konsoldisch vom Bärner Bildhauer Johann Friedrich Funk (I.). Im Salon und im Ässzimmer stöön Durmööfe us dr Fayence-Manufaktur Frisching z Bärn. S Wildt’sche Huus ghöört sit 1951 ere Stifdig und isch hüte dr Sitz vo dr Schwizerische Akademii vo de Medizinische Wüsseschafte. Mä brucht s au für Aaläss vom Baasler Regierigsroot, vo dr Uniwersidäät Baasel und vo Brivaate. Hermann von Fischer: FONCK A BERNE. Möbel und Ausstattungen der Kunsthandwerkerfamilie Funk im 18. Jahrhundert in Bern. 2. Uflaag. Stämpfli, Bärn 2002, S. 181–190. Andreas Staehelin, Brigitte Meles: Das Wildt’sche Haus in Basel. Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte, Bärn 1995, ISBN 3-85782-583-9. Commons: Wildtsches Haus, Basel – Sammlig vo Multimediadateie Website öber s Wildt’schen Huus Bilder vom Wildt’sche Huus in dr Bilder-Daatebank vom Kanton Basel-Stadt 47.55964427.5831946Koordinate: 47° 33′ 34,7″ N, 7° 34′ 59,5″ O; CH1903: 610881
Dr dänggmolgschützti Silodurm, au Bernoullisilo, isch e Geträidsilo im Basler Gwardier Kläihünige am Haafebeggi 1 vom Rhiihaafe dört. Er isch äins vo de Baasler Kulturgüeter, wo für d Region vo Bedütig si. Uf em Silodurm het s au en Ussichtsblattform, vo wo us mä e guete Bligg uf e Stadthaafe Kläihünige und uf s Gebiet zringsum het, sig s in dr Schwiz, z Frankriich oder z Dütschland. Im Silo het s 25 Zälle und 20 Schüttbööde, wo zämme e Woluume vo öbbe 14'200 m3 häi und fast 11'000 Donne Geträid wie Haafer, Wäize, Sojaboone, Gärste und Rogge din Blatz häi. Dr Betriiber isch d Rhenus Port Logistics. S Silogeböid isch im Joor 1923 vom Archidekt Hans Bernoulli zämme mit em Ääscheniöör Oskar Bosshardt für die Schwizerischi Reedereigsellschaft baut und 1926 in Bedriib gno worde. Es isch us Beton mit eme Mantel us Bachstäi. Es isch s erste Geträidsilo im Kläihüniger Haafe gsi und isch archidektonisch wäge sinere Bländbogenornig vo hoocher Kwalideet. Dr Mantel us Bachstäi isch für d Isolazion do, aber au wäge dr Esthetik, und mä gseet in em dr domoolig Zitgäist, wo mä Nutzbaute hinder eme historisierende Umschlaag versteggt het. Dr Bernoulli het sich bim Üssere vo dr
Albula/Alvra isch a politischi Gmaind i da Region Albula im Schwizer Kanton Graubünda. D Gmaind Albula/Alvra ligt im undera Albulatal, am Zämafluss vo da Albula und da Gelgia (Julia). De Ort Tüfakaschta ischt an Verkehrsknotapunkt und ligt zwüscha Thusis und Filisur (und witer i Richtig Albulapass), aber au zwüscha dr Lenzerhaid und Savognin (und witer i Richtig Julierpass). D Gmaind bestoot us da Frakziona (Dörfer) Alvaneu, Alvaschein, Brienz/Brinzauls, Mon, Surava, Stierva und Tüfakaschta. Da tüüfscht Punkt vo da Gmaind isch underhalb vo da Solis-Brugge, döt wo da Rain digl Lai vo rächts i d Albula mündet, uf 767 m ü. M. une. Öpa 200 Meter nordweschtlich vom Piz Mitgel isch uf 3'098 m da högscht Punkt vom Gmaindsgebiet. Bi da Brugg öber d Albula im Dorf vo Tüfakaschta wird uf de Landcharte a Meereshöchi vo 850 m aagee. Im Gegesatz dezue liit d Haltstell vom Postauto z Stürvis uf 1'365 m obe. Di politisch Gmaind Albula/Alvra isch am 1. Januar 2015 us da bishäriga Gmainda Alvaneu, Alvaschein, Brienz/Brinzauls, Mon, Surava], Stierva und Tüfakaschta entstanda. Dia betroffna Gmainda hän am 28. Februar 2014 ama entsprächena Beschluss zuegstumma. Uursprüngli hetti Lantsch/Lenz au sölla mitmacha, hät sich dänn aber im September 2013 us
Dr israelitisch Friidhoof Baasel isch e jüüdische Friidhoof an dr Theodor Herzl-Strooss z Baasel. Dr Friidhoof isch im August 1903 iigweiht worde und lit nooch an dr franzöösische Gränze im Weste vo dr Stadt. Wil s jüdische Gsetz Ewigi Rue für die Dooten verlangt und mä dorum e jüdische Friidhoof nie cha ufheebe, isch s bis 1902 gange, bis d Baasler Juude en äigene Friidhoof überchoo häi. Er isch scho e baar mol erwiteret worde, het sit 1969 en Abdankigshalle und es het Blatz für öbbe 4800 Greeber, vo deene si 3700 belegt. Im Middelalter het s scho Juudefriidhööf gee in Baasel. Dr ersti isch 1264 zum erste Mol in ere Verkaufsurkunde vom Stift St. Peter erwäänt. Dangg Graabstäi, wo mä gfunde het, isch belegt, ass er denn scho lengeri Zit existiert het. Er het sich zwüschen em domoolige Kloster Gnaadedaal und em hütige Petersblatz befunde, öbbe am Blatz vom Vesalianum und vom Kollegiehuus vo dr Uniwersidäät Baasel. Im Basler Judenpogrom 1348 isch er zerstöört worde. Dr Friidhoof vo dr zwäite jüüdische Gmäind z Baasel isch 1394 vor em domoolige Spiddaalschüredoor aagläit worde, öbbe bim hütige Hirschgässli (hinder de Grundstück Aeschegraabe 18, 20 und 22). Er het nume e churzi
Dr Charles Trenet (* 18. Mai 1913 as Louis Charles Augustin Georges Trenet z Narbonne, Département Aude; † 19. Februar 2001 z Créteil) isch e franzöösische Sänger, Schauspiiler, Komponist, Dichder und Mooler gsi. 1930 isch dr Trenet uf Bariis und het in de Filmstudio z Joinville-le-Pont afo schaffe. Er het sich in de Künstlerkräis in Montparnasse um e Jean Cocteau und um e Max Jacob bewegt und het sini erste Chansonteggst ver'ffentligt (d Muusig zum Film Bariole). Er het dr jung Schwizer Muusiker Johnny Hess kennegleert und zämme häi si s Duo Charles et Johnny gründet. Mit Lieder wie Vous Qui Passez Sans Me Voir häi si schnäll Erfolg ghaa. S Duo het sich drennt, wo dr Trenet iizooge worde isch. Spööter isch dr Trenet zrugg uf Bariis. Wäärend dr Bsatzig het er Schwiirigkäite mit dr Gestapo ghaa, woorschinlig wil er Juud und homosexuell gsi isch. Mä nimmt aa, ass er wäge däm für die Dütsche in Frankriich und au in Dütschland het müesse ufdräte. Noch em Chrieg het men en wäge Kollaborazioon verdächdigt, er isch aber vo dr Süüberigskommission freigsproche worde. In de drissger und vierzger Joor si Chansons wie Douce France, Que reste-t-il de nos amours?, L’âme des
A Day at the Races A Day at the Races isch s fimft Studioalbum vu dr britische Rockband Queen. S isch anne 1976 uusechuu und isch in dr britische Hitliste uf dr erst Blatz choo. Wie dr Ditel vom Album A Night at the Opera, wo 1975 erschiene isch, beziet sich au dä Albumnaame uf e Filmditel vo de Marx-Brothers. D Umschleeg vo bäide Blatte si komplementär: dr ersti isch wiss (stoot für „Daag“, isch aber s „Nachtalbum“), und dr zwäiti isch schwarz („Nacht“ - und isch s „Daagalbum“). Die bekanntiste Stück si Somebody to Love, wo z Ängland uf Blatz 2 cho isch und z Amerika uf Blatz 11 und Tie Your Mother Down. Syte 1: Tie Your Mother Down (May) – 4:47 You Take My Breath Away (Mercury) – 5:08 Long Away (May) – 3:33 The Millionaire Waltz (Mercury) – 4:54 You and I (Deacon) – 3:25 Syte 2: Somebody to Love (Mercury) – 4:56 White Man (May) – 4:59 Good Old-Fashioned Lover Boy (Mercury) – 2:54 Drowse (Taylor) – 3:45 Teo Torriatte (Let Us Cling Together) (May) – 5:57 A Day at the Races uf queenonline.com, dr offiziälle Websyte vu dr Band Song Analysis: Drowse (www.queensongs.info) 0V
Uriah Heep Uriah Heep isch e britischi, progressivi Hardrock-Band, gnännt noch ere Figur us em Roman David Copperfield vum Charles Dickens. Zämme mit Black Sabbath, Deep Purple un Led Zeppelin zelle Uriah Heep zue dr früieje un erfolgryychschte Verdrätter vum Hardrock. Si hän bis hite iber 30 Millione Dondreeger verchauft. Kommerziell isch d Band vo 1972 bis 1975 am erfolgriichste gsi. D Bsetzig het zu sällere Zit us em Kerslake, Byron, Hensley, Mick Box und Gary Thain bestande. D Album Demons and Wizards, The Magician’s Birthday, Uriah Heep Live 1973, Sweet Freedom und Wonderworld mit d Singles The Wizard, Easy Livin′ und Stealin′ si vor allem in Europa, aber au in Japan und de USA seer erfolgriich gsi. … very ’eavy … very ’umble (1970) Salisbury (1971) Look at Yourself (1971) Demons and Wizards (1972) The Magician’s Birthday (1972) Sweet Freedom (1973) Wonderworld (1974) Return to Fantasy (1975) High and Mighty (1976) Firefly (1977) Innocent Victim (1977) Fallen Angel (1978) Conquest (1980) Abominog (1982) Head First (1983) Equator (1985) Raging Silence (1989) Different World (1991) Sea of Light (1995) Sonic Origami (1998) Wake the Sleeper (2008) Celebration (2009) Into the Wild (2011) Outsider (2014) Living The Dream (2018) Chaos &
Dr Urbanbrunne isch e middelalterlige Brunne am Bluemerain näben em Huus Nummere 24 in dr Baasler Altstadt. Dr Brunne stoot sit 1915 under Dänggmolschutz. Dr Brunne isch 1448 bim Huus "zum Lauffeburg" baut worde und het dr Naame vom Häilige Urban überchoo. Weele Urban gmäint isch, wäiss mä nid. Am Aafang vom 16. Joorhundert het mä d Statue zum erste Mol usgwäggslet. Dr hütig Brunnedroog isch us em Joor 1874, wo dr alt achteggig Staidroog het müesse usgwäggslet warde, und d Statue vom Urban oobe uf em Brunnestock isch e Kopii vo 1911. S Originaal isch im Historische Museum. Wo mä 1938 im Bluemerain Ornig gmacht het, het mä dr Brunne e chli verschoobe. 1953 isch dr Urban mit ere Kopii vom Carl Gutknecht usgwäggslet worde. Dr Urban isch dr Schutzpatron vo de Winzer und z Baasel vo dr Zumft zu Rääblüt. Au hüte no häi si e Statue von em in iirer Stuube. D Wiilüt häi sit 1500 e Daarstellig vom Urban uf iirem Banner. Bis um 1830 häi d Lüt jeedes Joor am 25. Mai, das isch dr Urbansdaag, d Tiara vom Häilige mit Blueme gschmüggt und iim e veieletti Stola aazooge. Mä het no Ärm an d
S Stroossburger Dänggmol stoot in Baasel uf em Zentralbaanblatz bim Baanhoof Baasel SBB und erinneret an die humanitääri Rolle, wo d Schwizer bi dr Belaagerig vo Stroossburg im Dütsch-Franzöösische Chrieg gspiilt häi. S Dänggmol isch vom Frédéric Auguste Bartholdi 1895 gmacht worde. Gstifdet het s dr franzöösisch Baron Hervé de Gruyer zum Dank drfür, ass d Schwizer de Iiwooner vo Stroossburg ghulfe häi, wo d Stadt im Dütsch-Franzöösischen Chrieg schwer bombardiert worde isch. Verdräter vo de Stedt Baasel, Bärn und Züüri häi mit dr badische Regierig so lang verhandlet, bis si d Erlaubnis überchoo häi, 1400 Fraue, Chinder und Alti us dr belaagerete Stadt in d Schwiz z bringe. D Figuregrubbe uf em Dänggmol stellt en Ängel daar, wo Fraue und Chinder beschützt. Die bäide Reliefdaafele if em Soggel zäige d Hilf in dr zerstöörte Stadt mit dr Inschrift: „A la Suisse hommage reconnaissant d'un enfant de Strasbourg 1871“ und d Faart mit em Hirsebreidopf vo 1576 mit dr Inschrift: „Le culte des traditions d'amitié honore les peuples comme les hommes“. Im Joor 1576 häi d Äidgenosse nämlig e Rekordfaart vo Züüri bis uf Stroossburg gmacht, zum z zäige, wie schnäll iiri Hilf im Notfall chönn sii. Über d Kwelle
D Matthyskiirche in dr Stadt Basel isch e evangelisch-reformierti Kiirche im nöigotische Stiil, wo zmidzt uf em Matthysblatz im Matthys Gwardier stoot. Iir Durm isch 80 Meter hooch und eso isch si die höggsti Kiirche z Baasel, hööcher as s Münster (62.7 Meter), d Antoniuskiirche (62 Meter) und d Elisabethekiirche (72 Meter). D Kiirche isch vo 1893 bis 1895 noch Blään vom Felix Henry us Breslau baut worde. Si bestoot us Sandstäi, wo dennzumol hüfig brucht worde isch und wo in de Vogese nid wit äwägg abbaut worde isch. Dr Soggel bestoot us Gotthardgranit und druf si Bruchstäi und Ziegelstäimuurwärk ufbaut. S Üssere orientiert sich an dr Gotik vo dütscher Bräägig, wäärend mä im Innere d Iiflüss vom Wiesbadener Programm dütlig cha gsee. D Dachflechene, wo uffellig grooss si, si mit Ardenneschiefer abdeckt. 2001 isch mä mit ere umfassende Usserenovazion fertig worde. Commons: Matthaeuskirche Basel – Sammlig vo Multimediadateie Fotene in dr Bilder-Daatebank vom Kanton Basel-Stadt Othmar Birkner, Hanspeter Rebsamen: Basel. In: Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte(Hrsg.): INSA 1850-1920, Band 2. Orell Füssli, Züüri 1986, ISBN 3-280-01716-5 , S. 151. Dorothee Huber: Architekturführer Basel, Die Baugeschichte der Stadt und ihrer Umgebung. Architekturmuseum Basel, Basel 1993 S. 229 47.5671833333337.5931Koordinate: 47° 34′ 1,9″
D Fondation Beyeler isch e Schwizer Kunstmuseum und e Stifdig mit Sitz in Rieche im Kanton Baasel-Stadt. Dr Fondation Beyeler ghöört d Kunstsammlig vo dr Hildy und vom Ernst Beyeler, wo s Ehebaar wäärend öbbe 50 Joor gsammlet het und wo 1982 in d Stifdig überfüert worde isch. 1989 isch d Sammlig mit em Schwerpunggt uf die klassischi Modärne und d Geegewartskunst zum erste Mol öffentlig zäigt worde, und zwar im Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía z Madrid. Dr Diräggter vo dr Fondation Beyeler isch zerst dr Ernst Beyeler sälber gsi, vom 1. April 2003 aa dr Christoph Vitali und sit em Januar 2008 isch s dr Sam Keller. 1994 het dr Archidekt Renzo Piano dr Ufdraag überchoo, für d Sammlig en öffentligs Museum z baue. Es isch denn am 18. Oktober 1997 im Park vom Berower Guet z Rieche bi Baasel (Schwiz) eröffnet worde. Dr Museumsbau isch uf e glungeni Art in d Umgääbig iibettet, mit eme Bligg uf Obstmatte in de Langen Erle und uf s Flussdaal vo dr Wiise. Dr Bau isch 127 Meter lang und lit an dr verkeersriiche Baaselstrooss; gegen e Lärm het s e Muure, wo mit Porphyrblatte verkläidet isch. In dr
In dr Liste vo de Kulturgüeter in Baasel/Westgroossbaasel si alli Objekt im westlige Däil vom Groossbaasel in dr Stadt Baasel im Kanton Basel-Stadt enthalte, wo noch dr Haager Konvenzion zum Schutz vom Kulturguet bi bewaffnete Komflikt, em Bundesgsetz vom 6. Oktober 1966 über e Schutz vo de Kulturgüeter bi bewaffnete Komflikt und dr Verordnig vom 17. Oktober 1984 über e Schutz vo de Kulturgüeter bi bewaffnete Komflikt under Schutz stöön. Die Liste umfasst d Gwardier Am Ring, Bachlätte, Gotthälf, Iseli, Santihanns und Vorstedt (westlig vo dr Elisabethestrooss). Alli Objekt vo de Kategorie A und B si vollständig in dr Liste enthalte, Objekt us dr Kategorii C feele no (Stand: 1. Januar 2013). In dere Dabälle si die Informazione din: Der Inhalt vo dr Dabälle isch noch de Kategorie sortiert. Wemm mä uf «Charte mit alle Koordinate» rächts oobe im Artikel kliggt, wird d Laag vo alle Kulturgüeter im gweelte Kartenobjekt aazäigt. Commons: Basel – Sammlig vo Multimediadateie Kantonsliste Basel-Stadt (A-Objekte) des KGS-Inventars (PDF, 357 KB) Kantonsliste Basel-Stadt (B-Objekte) (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.bevoelkerungsschutz.admin.ch des KGS-Inventars (PDF, 445 KB) Bundesgesetz über den Schutz der Kulturgüter bei bewaffneten Konflikten. (PDF; 127 kB) admin.ch, abgruefen am 30.
Dä Philipp Rellstab (* 28. Januar 1984 z Züri) isch en schwiizerisch-dänische Jazzmusiker (mitunter Trumpetä, Flügelhorn und Posuune), Bandschef, Komponischt und Arrangeur. Dä Sohn vonere Dänin sich idä Nächi vom schwiizerische Züri ufgwachse. Scho früeh isch er dur d Schallplatte vu sim Grossvater mit äme breite Spektrum vo Jazz i Berüehrig cho. Scho als Chind isch dä Rellstab dur sis musikalischä Talänt uufgfale und hed scho i däre Ziit i Schuolorcheschter und Jugendbands mitgschpiilt. Zerscht hed er sich bim Alois Kurmann uf de Posuune und dänn uf de Tuba usbilde lah. Scho zu däre Ziit het er sini Liebi zu dä Trumpetä entdeckt und het si, zerschtmal autodidaktisch, usgläbt. D Usbildig uf dä Trumpetä het er denn bim Jazzmusiker und Dirigänt, em Erwin Füchslin, gnosse. I vilne Meischterkürs, mitunter bim Simon Styles, bim Sam Pilafian und bim Roger Bobo het de Philipp Rellstab sis Schpiil uf de Tuba chöne verfiinere und sich als Jazztubischt en Name i dä lokale Szene gschaffe. Nach de Usbildig uf de Trumpetä und im Lauf vo dä letschte Jahr het die und s Flügelhorn Tuba langsam abglöst. Zwüsched 1995 und 2008 isch dä Rellstab Mitgliid i diverse Orcheschter, mitunter bi dä Grenadiermusik Züri, sowie bi
Dä Dušan „Duško“ Gojković, Künschtlername: Dusko Goykovich (* 14. Oktober 1931 in Jajce, Königriich Jugoslawie, hüt Bosnie-Herzegowina; † 5. April 2023 in Münche), isch en serbische Jazz-Trumpeter und -Flügelhornischt, Arrangeur und Bandschef gsi. Dä Gojković het nach sinere Uusbildig a de Musikschuel in Belgrad vo 1951 bis 1955 em det asässige Rundfunk-Tanzorcheschter aghört. Nach churzer Ziit bi de Frankfurt All Stars isch er 1956 zum Max Greger und 1957 zum Kurt Edelhagen gange. Nacheme erschten Uufenthalt i de USA am Newport Jazz Festival 1958 mit de International Youth Band vom Marshall Brown het er 1959 bim Albert Mangelsdorff bzw. bim Jazzensemble vom Hessischen Rundfunks gschaffet und het ab 1960 wieder i de Bigbands vom Edelhagen, vom Herb Pomeroy, vom Maynard Ferguson und em Woody Herman gspielt, lediglich unterbroche vomene Studium am Berklee College of Music in Boston ab 1961. Er isch 1966 nach Düütschland zruggkehrt und hed in Köln sis International Quintet gründet. 1967 isch er de Leiter vode Jazzcombo i dä Third Stream-Oper The Visitation vom Gunther Schuller gsie, wo a dä Hamburgische Staatsoper und dä Metropolitan Opera vo New York uufgefüehrt worden isch. Ab 1968 isch er in Münche als Solist u. a. i dä Kenny Clarke-Francy Boland-Band,
D Johanneskiirche (au Kwardiergmäind St. Johannes) isch e evangelisch-reformierti Kiirche in dr Stadt Baasel. Si befindet sich im Kannefäld-Kwardier im Santihanns. Im Joor 1996 isch si under Dänggmolschutz gstellt worde. Im Joor 1936 häi dr Karl Egender und dr Ernst Friedrich Burckhardt as Gwünner vom ene Wettbewärb d Johanneskiirche afo baue, wo dennzumol hooch modärn gsi isch, mit em Gmäindidrakt und eme Pfarrhuus. Si isch noch em Apostel Johannes benennt worde. Dr Baukörper vom Kiirchedrakt isch lang und rächteggig und het e flachs Dach. Er orientiert sich zum Kannefäldblatz aane, lit aber hinde uf em Areal und so entstoot e Zesuur zwüschen em Kiirchehoof und em Woonkwardier, wo e chli witer unde lit. D Archidektuur vo dr Johanneskiirche folgt de klaare Richtlinie, wo existiert häi zu sällere Zit. D Archidektuursprooch vo dr «Nöije Sachligkäit» brägt dr Bau mit Beton, sichtbare Staaldreeger und Glaasbaustäi. Bsundrigs stoot dr Gloggedurm uuse, wo mä vo drei Site cha in en iineluege, und er setzt as räin funktionals Elimänt dr entschäidendi Akzänt in dr Überbaujig. Im Innere demonstriere d Pfiffe co dr Orgle, dr Spiildisch vo dr Orgle, wo vorne stoot, und die schwarze Klappstüel dr innenarchidektonischi Zitgäist vo de 1930er Joor. D Johanneskiirche mit
S Füürschützehuus isch e historischs Geböid an dr Schützemattstrooss 56 in dr Stadt Baasel. Es isch für sini gmoolte Glaasfänster bekannt und stoot uf dr Liste vo de Kulturgüeter im Kanton Basel-Stadt, wo nazionali Bedütig häi. D Baasler Zümft, wo sit em spoote Middelalter bis in d Nöizit für d Verdäidigung vo dr Stadt verantwortlig gsi si, häi 1466 d Gsellschaft vo de Füürschütze gründet, zum d Schiesskunst vo iire Mitgliider z verbessere. 1498 häi s bim Döichelweijer dusse vor em Spaaledoor e Schiessblatz überchoo. Zwüsche 1561 und 1564 isch denn s Schützehuus baut worde, wo d Schütze häi chönne go ässe. D Gsellschaft het uf dr Schützematte vor em Huus güebt, bis dass dr Schiessblatz 1899 an dr Allschwiiler Weijer verläit worde isch. 1915 het d Firma Widmer, Erlacher & Calini s Geböid renowiert. S Schützehuus isch sit 1845 e Wirtshuus, und wird immer no vo dr Gsellschaft vo de Füürschütze pflägt. «Der Umbau des alten Schützenhauses in Basel: von Widmer, Erlacher & Calini, Arch. in Basel» in Schweizerische Bauzeitung, Band (Jahr): 71/72 (1918) D Gsellschaft vo de Füürschütze 47.5536067.577505Koordinate: 47° 33′ 13″ N, 7° 34′ 39″ O; CH1903: 610454 / 266997