rlitschk/wikidir huggingface dataset:
S Hohenzollernlied isch d Hymne vu Hauezollre, eme historische Land uf em Biet vum hitige Bade-Wirttebärg. S Hohenzollernlied isch syt 1860 verbreitet. D Melodii isch vum franzesische Lied „Ma Normandie“ ibernuu, bi dr Melodii un em Rytmus git s regional unterschidligi Versione. Dr Verfasser vum Hohenzollernlied isch umstritte. Zum eine wird s eme Soldat vu Hechinge mit Name Konrad Killmeier zuegschribe, wu vu 1858 bis 1861 in eme hohezollerische Füselierregimänt z Saarlouis dient het. Zum andere heißt s, s Lied sej anne 1849 dichtet wore vum domolige Oberposchtpraktikante Hermann Vitalowitz (* 1825 z Hechinge), wu Hauezollere dur dr Regierigsverzicht vu dr Firschte vu Hauezollre-Simeringe un Hauezollre-Hechinge an Preuße gfallen isch. Im Mittelpunkt vum Lied stoht dr Zoller, e markante Bärg bi Hechinge am Rand vu dr Schwebische Alb, wu wyt sichtbar d Burg Hauezollre stoht. lueg: Text:Hohenzollernlied Jubiläumsseite „50 Jahre Baden-Württemberg“ vu dr Landesregierig Archivlink (Memento vom 27. Septämber 2007 im Internet Archive) Eckhard John (Hrsg.): Volkslied – Hymne – politisches Lied. Populäre Lieder in Baden-Württemberg. (= Volksliedstudien, Band 3). Waxmann Verlag, Münster 2003, ISBN 978-3-8309-6351-6, Anm. 35, S. 67, Iigschränkti Vorschau uf books.google.de. Balsam für die Volksseele, Hohenzollerische Zeitung (26. Mai 2009) Text Melodii Alli Strofe gsunge, Format: RealAudio-Stream
S Lied Bro gozh ma zadoù (alem. "S alt Land vu myyne Vätere") isch d Nationalhymne vu dr Bretagne. D Melodii isch di nämlig wie die vu dr walisische Hen Wlad Fy Nhadau un die vu dr kornische Hymne Bro Goth Agan Tasow. Si soll im Johr 1856 vum Waliser Iago ab Ieuan (ängl. James James, 1833 - 1902) komponiert wore syy. Dr bretonisch Text stammt vun François "Taldir" Jaffrenou, (1879-1956), wu ne anne 1898 verfasst het. 1903 isch Bro gozh ma zadoù vu dr Union Régionaliste Bretonne zue dr bretonische Nationalhymne uusgruefe wore. Bro gozh ma zadoù in dr alemannische Textsammlig (Wikisource) Bro gozh ma zadoù as MP3 (bretonisch)
S Ofis ar Brezhoneg (frz. Office de la langue bretonne, alem. Amt vu dr Bretonisch Sproch) isch e Organisation, wu as Hauptziil d Erhaltig vu dr bretonische Sproch het. Si isch am 1. Mai 1999 grindet wore. Presidänti vum Ofis ar Brezhoneg isch syt dr Grindig d Lena Louarn (* 1950). Ei Ufgab vu däre Organisation isch es, d Entwicklig vum Bretonisch soziolinguistisch un geografisch z beobachte – („Arsellva ar brezhoneg“– „Beobachtigsstell vum Bretonisch“). Derzue isch si Dreeger vum TermBret, ere Terminologii-Zentrum, wu Werterbiecher, Biecher un Charte uf Bretonisch uusegit un bretonischi Terminologie fir neji Beraich vum modärne Läbe definiert, z. B. isch Aafangs 2009 d Software fir Skype ibersetzt wore un syt em Summer 2009 wird uf translatewiki.net d Software vu OpenstreetMap.com vun eme Mitarbeiter vum Ofis ar Brezhoneg ibersetzt. Uf dr Homepage vum Ofis ar Brezuhoneg wird e Datebank aabote, wu mer bretonischi Toponym cha sueche un au ne Datebank mit dr neje Terminologie. D Organisation bemiet sich um d Ferderig vum Bretonisch bi Chinder un Jugedlige in dr Schuele un au um d Entwicklig vu dr Sproch in dr Elteregeneration mit Kursaagebot. Scho in dr Johr vu 1998 bis 1999 hän bi sonige Kurs eppe 9.300 Erwagseni
S Badnerlied isch di inoffiziäll Landeshymne vu Bade. S Lied isch wahrschyns um 1865 us em hite vergässene Sachsenlied umdichtet wore. Aahaltspinkt fir di zytlig Datierig vum Badnerlied sin d Passasche iber d Feschtig Raschti un d Industrialisierig vu Manne. D Strofe Alt-Heidelberg, Du feine…. isch us em Trompeter von Säckingen vum badische Schriftsteller Joseph Victor von Scheffel (gschribe scho 1852 oder 1854) zuegfiegt. Di friescht bekannt Druckfassig vum Badnerlied mit syyne fimf Grundstrofe findet sich in Marschlieder des 5. badischen Infanterieregiments Nr. 113 vum Karl Pecher us em Johr 1906. Zue däre Zyt het s unter Soldate verschideni Variante vu däm Lied gee, wu d Länder- un Ortsnämme uusduscht gsi sin gege sonige us dr jewylige Heimetregion. S het zem Byschpel e pfälzischi Version gee, e hessischi, e bayrischi, elsässischi un au e schwebischi. In dr 1920er Johr het s Iberlegige gee, s Lied zuen ere offiziälle Landeshymne z mache, wu aber nit umgsetzt wore sin. E Renaissance het s Lied erfahre in dr 1950er Johr, wu s Lied, trotz as di alte Länder zum neje Bundesland Bade-Wirttebärg vereinigt wore sin, zue dr bis hite wohl populärschte Regionalhymne vu Sidweschtdytschland gmacht het. S Badnerlied wird bi vil Aaläss gspilt,
Preisend mit viel schönen Reden isch di alt Landeshymne vu Wirttebärg. Dr Text isch e Gedicht vum Justinus Kerner (1786-1862). Dr Justinus Kerner het dr Text im Johr 1818 verfasst as Ballad mit em Titel Der reichste Fürst zue Ehre vum Grof Eberhard im Bart. Gsungen wird dr Text mit dr Melodii vum Volkslied In des Waldes tiefsten Gründen, wu vun eme nit bekannte Komponischt gschaffe un anne 1801 s erscht Mol in eme Liederbuech vereffentligt woren isch. Uffällig sin di Gmeinsamkeite in dr Melodii mit dr Marseillaise. Dr friescht Abdruck vum Text zämme mit dr Melodii isch anne 1823 erschine. Dr Kerner het dr Stoff zue syyre Ballad us dr historische Sag iber dr Ryychsdag z Worms anne 1495 gnuu, wu Eberhard as Anerkännig vu syyne Leischtige vum Chenig Maximilian I. zum erschte Herzog vu Wirttebärg erhobe woren isch. Noch eme Humanischt un Reformator Philipp Melanchthon soll s bim Gaschtmohl zuen ere Stryt chuu syy zwische dr Firschte, wu derby gsi sin, iber d Ryychtimer vu ihre Länder. Dr Eberhard sej us däm Stryt as Siger fiirigange. Syy Land Wirttebärg sej villicht arm, aber är as Firscht chennt syyne Untertane ruckhaltlos verdröue, wel sälbscht im diefschte Wald chennt er
D Lady Gaga (* 28. März 1986 z New York City; birgerlig Stefani Joanne Angelina Germanotta) isch e US-amerikanischi Popsängeri un Songschryyberi. Ihri erschten Ufdritt het si in dr Rockszene vu dr New Yorker Lower East Side gha. Bal het si ne Verdrag bi Streamline Records unterzeichnet, ere aagschlossene Plattefirma vu Interscope Records, wu anne 2007 grindet woren isch. Dert het si am Aafang fir verschideni andri Interscope-Musiker kompeniert wie d Pussycat Dolls un het dodermit d Ufmerksamkeit vum Akon gweckt, wu ihri stimmlige Fähigkeite gmerkt gha un si bi syym eigene Label Kon Live Distribution unter Verdrag gnuu het. Ihre Debütalbum The Fame isch am 19. Augschte 2008 vereffentligt wore. S het positivi Rezensione iberchuu un isch uf Platz 1 chuu unter anderem z Kanada, z Eschtryych, z Dytschland un z Irland. Ihri erschte bode Singles Just Dance un Poker Face, wu vum RedOne co-produziert wore sin, sin wältwyti Nummer-eis-Hits wore. S Album het segs Grammy-Nominierige iberchuu un isch as beschts Electronic-/Dance-Album un as beschti Dance-Ufnahme uuszeichnet wore. Aafangs 2009 isch si im Vorprogramm vu dr New Kids on the Block un vu dr Pussycat Dolls ufdrätte un het ihri erscht Solotournee The Fame Ball Tour gmacht. Im Novämber
p3 Di Burg Wiesneck isch e Burgruine im Ortsdeil Wisneck vu dr Gmei Buechebach im Schwarzwald im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg. D Ruine lyt im Zartner Becki am Yygang vum Helledal, em Wagesteigdal un em Unteryybedal. D Burg isch strategisch ginschtig gläge un het d Stroß bewacht, wu iber s Wagesteigdal uf dr Durner uffegfiert het. Um d Burg het sich scho frie d Ortschaft Wisneck bildet gha, wu anne 1837 uf Buechebach yygmeindet woren isch. D Burg isch s erscht Mol anne 1079 urkundlig gnännt wore un isch im Bsitz vu dr Grofe vu Haigerloch gsi. Im Johr 1096 het sich s dr Grof Adalberg vu Haigerloch no dr Burg as vu Haigerloch-Wisneck gnännt. Eso hän sich d Burgherre zue Konkurrente vu dr Zähringer entwicklet, wu im Bryysgau vorgherrscht hän. Im Johr 1118 het dr Bruno vu Haigerloch-Wisneck s Chloschter St. Märge errichte loo. Um 1121 isch d Burg s erscht Mol vu dr Zähringer gschlisse, aber bal wider ufböue wore. D Familie vu dr Grofe vu Haigerloch-Wisneck isch um 1170 uusgstorbe, dodermit isch d Burg un dr Bsitz an d Grofe vu Hoheberg gfalle. Si hän d Burg anne 1293 wyterverchauft. Im Buurechrieg isch d Burgaalag vu eme
Dr Lothar Späth (* 16. Novämber 1937 z Simmeringa, Hauezollere; † 18. Merz 2016 bi Stuegert) isch e dytsche Politiker (CDU) un Manager gsii. Vu 1978 bis 1991 isch er Minischterpresidänt vu Bade-Wirttebärg gsi. Dr Lothar Späth isch ghyrote gsii un het mit syre Frau Ursula geb. Heinle e Suhn un e Dochter ghaa. Noch em Bsuech vu dr Staatlige Verwaltigsschuel Stuegert isch dr Späth anne 1965 Byygordnete un Finanzreferänt vu dr Stadt Bietge-Bissinge wore. 1967 isch er dert zum Burgermeischter gwehlt wore. Vu 1970 bis 1974 isch er Gschäftsfierer vu dr Neuen Heimat z Stuegert un Hamburg gsi un bis 1977 au im Vorstand bzw. Ufsichtsrot vu dr Böufirma C. Baresel AG z Stuegert. Anne 1968 isch er s erscht Mol as Abgordnete in dr bade-wirttebärgische Landdag gwehlt wore, 1972 isch er derno scho Vorsitzende vu dr CDU-Fraktion wore. Dr Minischterpresidänt Filbinger het ihm e baar Minischterämter aabotte, wun er zerscht abglänht gha het. Anne 1978 isch er schließli zum Inneminischter ernännt wore. Noch em Rucktritt vum Hans Filbinger wäge dr „Filbinger-Affäre“ isch dr Lothar Späth am 30. Augschte 1978 zum fimfte Minischterpresidänt vu Bade-Wirttebärg gwehlt wore. Är het sich innerhalb vu dr Landdagsfraktion geg dr Stuegerter Oberburgermeischter Manfred
p3 D Kaschtelburg isch e Burgruine oberhalb vu Waldkilch im Landkreis Emmedinge z Bade-Wirttebärg. D Räscht vu dr friejere Burgaalag lige uf eme Biel 100 Meter oberhalb vu dr Innestadt vu Waldkilch im Bryysgau. D Kaschtelburg isch zwische 1260 un 1270 dur d Herre vu Schwarzeberg böue loo wore. Wie d Schwarzeburg, wu uf dr äänere Dalsyte lyt, isch si fir dr Verdeidigung vu dr Stadt Waldkilch do gsi un fir d Kontroll iber dr Handelswäg dur s Elzdal. Dr erscht Bewohner vu dr Burg isch dr Johann I. von Schwarzenberg gsi. D Schwarzeberger sin scho anne 1345 uusgstorbe, d Burg isch an dr Martin Malterer vu Fryybeg verchauft wore, wu im Johr 1386 in dr Schlacht bi Sempach gfallen isch. 1429 isch d Burg an dr Berthold von Staufen chuu. Im Dryssgjehrige Chrieg isch d Burg dur chaiserligi Truppen am 14. März 1634 gschlisse wore, ass si si nit dr schwedische Truppe hän miesse iberloo, wu als wyter vorgruckt sin. Syt e baar Johr wird versuecht, d Ruine, wu romantisch iber dr Waldkilcher Altstadt lyt, böulig z sichere (Aktion Kaschtelburg). Commons: Kastelburg (Waldkirch) – Sammlig vo Multimediadateie Kastelburg uf burgeninventar.de Ruine Kastelburg
p1 D Koliburg, au Kohlebärg gnännt, isch e Burgruine in eme Wald uf 360 m Hechi am Nordhang vum Katharinebärg 2300 Meter sidweschtlig oberhalb vu dr Stadt Ändige am Kaiserstuehl im Landchreis Ämmedinge z Bade-Wirttebärg. Die Hecheburg isch um 1200 böue wore un isch im Bsitz vu dr Koler vu Ändinge gsi. D Burg isch e Läche vum chloscher St. Margarete z Waldkilch gsi. Anne 1321 isch d Burg vu dr Herre vu Üseberg mit Hilf vu dr Burger vu Ändige gschlisse wore. D Burg isch im Lauf vu dr Johrhundert as Steibruch gnutzt un doderdur abdrait wore. Vu dr friejere Buurgaalag sin nume no wenig Muurräscht erhalte. Max Miller, Gerhard Taddey: Handbuch der historischen Stätten Deutschlands. Band 6. Baden-Württemberg. Stuttgart 1965 Koliburg uf burgeninventar.de Koliburg uf alemannische-seiten.de
S Oberharzer Werterbuech (dt. Oberharzer Wörterbuch) isch e Dieläktwerterbuech, wu dr Wortschatz vu dr erzgebirgische Sprochinsle im Oberharz erfasst un bschrybt. D Oberharzer Sprochinsle isch im 16. Johrhundert entstande, wu Bärglyt us em Erzgebirge in dr Harz yygwanderet sin. Bis hite het sich do die erzgebirgisch Dieläkt in eme niderdytsche Umland ghalte. Wel d Oberharzer Dieläkt zue dr mitteldytsche Dieläkt zelle, sin si nit in s Niidersächsisch Werterbuch, wu syter anne 1935 an dr Universitet Göttinge dra gschafft wird, ufgnuu. Dr erscht Versuech fir e Oberharzer Werterbuech het s scho vor em Zweite Wältchrieg gee. Im Wörterbuchkartell, wu in dr 1930er Johr di dytsche Dieläktwerterbiecher zämmegschlosse gsi sin, wird anne 1932 as Kontakt fir e Oberharzer Werterbuch dr Studierot Sumpf vu Clausthal ufgfiert. Des Projäkt isch aber uuvolländet blibe. Dr Karl-Heinrich Weidemeier (* 1931 z St. Andreasberg) het sich scho syt Aafangs 1980er Johr mit Oberharzer Dieläkt bschäftigt. Är isch kei Sprochwisseschaftler, het aber anne 1994 e Mundart-Glossar vu St. Andreasberg uusegee. Unter syyre Leitig het sich e „Arbeitskreis Oberharzer Wörterbuch“ grindet, wu (ehreamtlig) Matrial fir e Oberharzer Werterbuech zämmedrait. Sprochwisseschaftlig unterstitzt wore sin dr Weidemeier un dr Arbeitskreis vum Prof. Dr. Joachim Göschel un vum Dr. Kurt Kehr vum
Dr Sebastian Sailer (* 12. Februar 1714 z Weißehorn as Johann Valentin Sailer; † 7. März 1777 z Obermarchtal) isch e dytsche Prämonstratenser, Prediger un Barockschriftsteller gsi. Är isch vor allem bekannt wore dur syyni Komödie im oberschwebische Dieläkt un giltet as Grinder un Meischter vu dr schwebische Dieläktdichtig. Dr Sailer isch as Suhn vun eme greflig Fuggersche Amtsschryyber z Weißehorn uf d Wält chuu. Scho as Schieler isch er in s Prämonstratenserchloschter Obermarchtal yydrätte. 1730 het er dr Chloschtername Sebastian aagnuu, 1732 het er d Ordesglübd abgleit un isch derno 1738 zum Prieschter gweiht wore. Ab 1739 het er an dr Chloschterschuel z Obermarchtal as Lehrer unter anderem fir Chilcherächt gschafft. Dernääbe isch er Pfaarer gsi in dr chloschtereigene Derfer Seekirch am Federsee un Reitlengedorf (hite Ortsdeil vu Obermarchtal). Am 10. Novämber 1743 het er im Chloschter Schusseriad syy nej Singspil Schöpfung der ersten Menschen, der Sündenfall und dessen Strafe ufgfiert (speter bekannt as Die schwäbische Schöpfung, Text: lueg in dr Alemannische Textsammlig). S Wärch, wu as d wichtigscht Meischterwärch vum Sailer giltet, versetzt uf e liebivolli, wänn au därbi Wyys di biblisch Schepfigsgschicht um Adam un Eva in d Wält vu dr oberschwebische Buure. Dr Gottvater, dr Adam
De Paul Ibenthaler (* 18. Juni 1920 z'Lörrach; † 2001 z'Eichsle, Stadt Rhyfelde, Landkreis Lörrach) isch e dütsche Moler, Bildhauer un Autor gsi. Um de 2500 Werke, wu im Bsitz vu de Paul und Regina Ibenthaler Stiftung sin, wu am 1. April 1993 gründet worde isch, werde sit 2009 in zwei Usstellige im Johr im Paul-Ibenthaler-Huus z Lörrach für d'Bevölkerig zuegänglich gmacht. De Paul Ibenthaler isch 1920 z'Lörrach uf d'Welt chu un het 1934 e Lehr als Installateur aagfange. 1937 het er z'Münche d'Eröffnig vu de nationalsozialistische Große Dütsche Kunstusstellig im Huus vu de dütsche Kunst in Münche bsuecht, wu ihn beiiflußt het. Uf de einde Sidde het er dört e Usstellig gseh, wu kulturpolitisch iinepasst het in d'nationalsozialistischi Gsinnig, uf de andere Sidde hets dört in de Hofgartearkade e Usstellig geh mit "entarteter" Kunst, so daß er zwei Kunschtrichtige direkt mitnander vergliiche het chönne. 1939 isch er zum Militärdienst iizoge worde un isch ab 1940 z Vélizy-Villacoublay stationiert gsi. Dört het er sich im Rahme vumme Soldatebetreuuigsprogramm vu de dütsche Bsatzigsmacht an de Académie de la Grande Chaumière mit de ziitgenössische französische Kunscht usnandersetze chönne. Wu er wieder deheim gsi isch us de amerikanische Kriegsgfangeschaft 1945, isch er uf
p1 p3 D Burg Alzenach isch e abgangeni Burg bim Ortsdeil Ginglige vu dr Stadt Brysach im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg. D Burg Alzenach isch im 12. Jahrhundert s erscht Mol gnännt wore un isch im Bsitz vu Minischteriale vu dr Herzeg vu Zährige gsi. Anne 1283 isch si an dr Johanniterorde chuu. D Burg isch vor 1347 gschlisse wore, un s Guet, wu derzue ghert het, isch an s Frauechloschter Sulzburg chuu. Vu dr friejere Burgaalag isch nyt me erhalte. Uf Luftbilder chaa mer d Struktur vu dr Aalag no sähne. Max Miller (Hrsg.), Gerhard Taddey: Baden-Württemberg. Kröner, Stuttgart 1965 (Handbuch der historischen Stätten Deutschlands, Band 6). Burg Alzenach uf burgeninventar.de Burg Alzenach uf alemannische-seiten.de
p1 p3 D Burg Au isch e abgangeni Burg bi Au im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg. Si isch uf eme Sporn bim untere Burghof im Wald oberhalb vum Gwaan „Burghefe“ gläge uf ere Aahechi vum Schyymbeg Die Spornburg isch anne 1344 s erscht Mol gnännt wore. Si isch im Bsitz vu dr Familie Au gsi. Hite isch vu dr Burgaalag nyt me erhalte. Alfons Zettler, Thomas Zotz: Die Burgen im mittelalterlichen Breisgau. Halbband 1. A - K. Nördlicher Teil. Ostfildern. Archäologie und Geschichte. Freiburger Forschungen zum ersten Jahrtausend in Südwestdeutschland. Heft 14. Thorbecke. Sigmaringen 2003. ISBN 3-7995-7364-X Burg Au uf burgeninventar.de
p1 p3 D Burg Augge isch e abgangeni Burg bi dr Gmei Augge im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg. Si isch sidlig vu dr Chilche im Beraich Hauptstroß / Metzgergässli / Am Brunnebuck gläge. S het no ne Gwaanname "Schlössligarte". D Burg isch im 14. Joh. s erscht Mol gnännt wore. Si isch im Bsitz vu dr Herre vu Staufe as Läche gsi un speter im Bsitz vu dr Familie von Reischach un dr Familie von Alten-Summerau und Praßberg. Im Dryssgjehrige Chrieg isch si gschlisse wore, zue däre Zyt het si dr Markgrofe vu Bade ghert. Vu dr ehmolige Burgaalag isch nyt me erhalte. Max Miller, Gerhard Taddey: Handbuch der historischen Stätten Deutschlands. Band 6. Baden-Württemberg. Stuttgart 1965 Burg Augge uf burgeninventar.de
Di idalische Sprooche sìn e Ùndergrùppe vù de ìndogèrmanische Sprooche. Dass si – wie friehner vermüetet worre isch – mìt de keltische Sproochfamììlie nööcher verwandt sìn, isch bìsheer nò nìt noochgwììse. Ìm Alterdùùm, bevoor s Latinisch, wùù sälber zù de idalische Sproochfamììlie ghöört, di andere Sprooche ùs derre Grùppe zrùckdrängt hät, sìn sälli ùf de idaliänische Halbìnsle ùn ùf Sizilie gschwätzt worre. Wänn si ussgstorbe sìn, cha nìt genau bstìmmt werre, di meiste sìn abber wohl ìn de Antike ùn no voor de Zittwändi verschwùnde. Ùs em Latin hän sich deno di hǜtige romanische Sprooche entwìckelt. Schrìftligi Züügnìss vù de idalische Sprooche gìt's ìn größere Mänge nùme vùm Latin, em Oskisch ùn em Ùmbrisch. Vù de andere sìn nùme no weenigi chùrzi Ìnschrìfte ǜǜbrig. Ìn de Sproochwǜsseschaft sìn mìt em Begrìff „idalischi Sprooche“ nìt öbbe alli Sprooche gmeint, wùù ìm alterdǜǜmlige Idalie gschwätzt worre sìn, sùndern nùme zwei Grùppe devùù; sälli sìn sälber no ìn vili Ùndergrùppe ùn Dialäkt ùnderdeilt gsìì. De Grooßdeil vù de Sprooche cha nìt genau züegordnet werre, wiil si z weenig bezüügt sìn; nùme fǜr d'Namesgäber vù de beide Ùndergrùppe cha d'Züeordnig mìt Sicherheit gsait werre. Di beide Ùndergrùppe existiere drùm, wiil s Latinisch ùn s
D Wikinger (au Nordmänner, Waräger odr Rus gnännt) si kei gschlosseni, ethnischi Gruppe gsi, sondern händ i verschidene Stämm und Völcher zerscht als Buure z Skandinavie gläbt. Als d Wikingerzit wird meistens di Zyt zwüsched 517 und 1066 agluegt, wo d Wikinger immer wider Küste-, Flussgebiet und Insle z Europa plünderet, aber teilwiis i dene Länder au Dörfer gründet und es wiits Handelsnetz errichtet händ. D Wikingerschiff sind gfüchtet gsi, will si schnäll cho sind und me immer mid emene Agriff het müesse rächne. Hüt goot me dervo uss, dass d Wikinger wäge widrige Läbensumständ ihri Heimat verlooh händ, zum im riiche und klimatische agnähemere Mitteleuropa go z woone. So hai si sich z Nordfrankriich niiderglo un ere Region ihre Name gä: Normandie. Z Ängland hai si Gebiet im Oschde eroberet, d Königriich Northumbria und East Anglia und d Gebiet vo de Stedt Leicester, Nottingham, Derby, Stamford und Lincoln. Dr Region, wo si gherrscht hai, sait mä Dane Law, das heisst s Gebiet vo de Gsetz vo de Däne, wobii mit Däne alli Skandinavier gmeint si. D Wikinger si aber au in Oschde gfaare und noch Russland greist für zum Handel driibe. Uf de russische Flüss sind si südwärts gsäglet
p1 D Burg Bickesohl isch e abgangeni Burg im Ortsdeil Bickesohl vu dr Stadt Vogtsburg im Kaiserstuehl im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg. Si isch uf rund 265 Meter iber Normalnull gläge uf em chleine Bärgsporn circa 80 Meter sidweschtlig vum Rothuus un circa 100 sidweschtlig vu dr Chilche. Iber d Bsitz- un Herrschaftsverhältnis vu dr Burg Bickesohl isch wenig bekannt. Vu dr ehmolige Burgaalag isch hite nyt me erhalte. Alfons Zettler, Thomas Zotz: Die Burgen im mittelalterlichen Breisgau. Halbband 1. A - K. Nördlicher Teil. Ostfildern. In. Archäologie und Geschichte. Freiburger Forschungen zum ersten Jahrtausend in Südwestdeutschland. Heft 14. Thorbecke. Sigmaringen 2003. ISBN 3-7995-7364-X Burg Bickesohl uf burgeninventar.de
p1 D Burg Bischeffinge isch e Burgruine bim Stadtdeil Bischeffinge vu dr Stadt Vogtsburg im Kaiserstuehl im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg. Si lyt in Ortslag uf rund 225 Meter iber Normalnull am sidlige Rand vu Bischeffinge in dr Dorfstroß 5. D Burg isch vu dr Herre von Bischoffingen im 11. Johrhundert böue wore (1083 bis 1087 isch e Hermann von Bischoffingen gnännt) un gege Änd vum 14. Johrhundert vu dr Herre von Trottikofen uusböue wore. No böulige Verändrige isch d Aalag au as Zehntschyyre un as Drotte brucht wore. Hite isch d Aalag in Privatbsitz. D ehmolig circa 30 mol 30 Meter groß quadratisch Burgaalag zeigt Räscht vu dr mittelalterlige Böusubschtanz us Buckelquader mit ere Hechi bis 4 Meter im Sidweschtecke, wu hite in e Wohnhuus verböue sin. Alfons Zettler, Thomas Zotz: Die Burgen im mittelalterlichen Breisgau. Halbband 1. A - K. Nördlicher Teil. Ostfildern. In. Archäologie und Geschichte. Freiburger Forschungen zum ersten Jahrtausend in Südwestdeutschland. Heft 14. Thorbecke. Sigmaringen 2003. ISBN 3-7995-7364-X Burg Bischeffinge uf burgeninventar.de
D Burg Breisach isch e abgangeni Burg bi dr Stadt Brysach im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg. Si lyt bi rund 198 Meter iber Normalnull am nerdlige Änd vum langgstreckte Brysacher Minschterbärg Die Hecheburg isch im 12. Johrhundert vum Berthold V. von Zähringen böue loo wore, anne 1294 uusböue wore un 1315 zuen ere Ryychsburg ernännt wore. 1633 un 1638 isch si im Dryssgjehrige Chrieg bschädigt un im Johr 1745 schließli gschlisse wore. Di ehmolig Burgaalag het e Donjon gha, e Palas, e Bärgfrid mit ere Heche vu 28 bis 30 Meter uf ere Grundflechi vu 24 mol 17 Meter un ere Muursterki vu 3 Meter, derzue ne Halsgrabe mit ere Breiti vu 20 bis 24 Meter un ere Diefi vu 12 Meter. Vu dr Aalag sin no Muurräscht un dr Halsgrabe erhalte. E Burgmodäll isch im Stadtmuseum im Ryydor uusgstellt. Max Miller, Gerhard Taddey: Handbuch der historischen Stätten Deutschlands. Band 6. Baden-Württemberg. Stuttgart 1965 Burg Brysach uf burgeninventar.de
p3 D Ruine Buebestei, au Nej-Falkestei gnännt, isch e Burgruine oberhalb vum Ortsdeil Falkesteig vu dr Gmei Buechebach im Landchreis Bryysgau-Hochschwarzwald z Bade-Wirttebärg. Si lyt uf eme Felssporn an dr Nordsyte vum Helledal circa 500 Meter weschtlig vu dr Burg Alt-Falkestei Die Spornburg isch vum Walter von Falkenstein im 13. Johrhundert böue wore, 1266 wäre d Herre von Falkenstein as Bsitzer gnännt, anne 1328 d Herre von Staufen. Im 19. Johrhundert wird e Deil vum Burgfelse fir e Yysebahnlinie gsprängt un no 1960 wird d Burg wäge Böufälligkeit abbroche. Dr Bärgfrid vu dr Burg het e Grundflechi vu 10 mol 10 Meter gha, dr Halsgrabe ne Diefi vu 5 Meter un e breiti vu 8 Meter. Vu dr ehmolige Burgaalag sin no Muurräscht un dr Halsgrabe erhalte. Alfons Zettler, Thomas Zotz: Die Burgen im mittelalterlichen Breisgau. Halbband 1. A - K. Nördlicher Teil. Ostfildern. In. Archäologie und Geschichte. Freiburger Forschungen zum ersten Jahrtausend in Südwestdeutschland. Heft 14. Thorbecke. Sigmaringen 2003. ISBN 3-7995-7364-X Commons: Burg Bubenstein, Höllental – Sammlig vo Multimediadateie Burg Buebestei uf burgeninventar.de