rlitschk/wikidir huggingface dataset:
D Tribut vu Panem isch e distopischi Romantrilogy vu dr US-amerikanische Schriftstelleri Suzanne Collins. Im Original sin d Roman zwische 2008 un 2010 erschine. Di dytschen Ibersetzige vu dr Sylke Hachmeister un em Peter Klöss sin zum erschte Mol zwische 2009 un 2011 im Oetinger-Verlag vereffetligt wore. D Tribut vu Panem spiilt in ere nit necher definierte Zuechumft, noodäm Nordamerika dur Chrieg un Naturkataschtrofe zum große Dail verwieschtet isch. Us dr Drimmer isch di dikatorisch Nation Panem entstande, wu urspringli us em regierede ryche Kapitol un 13 ermere Dischtrikt drum ume bstanden isch. Dr Name laitet si vum latynische Spruch Panem et circenses (lat. ‚Brot un Spiil‘) vum remische Dichter Juvenal ab. (Mit Brot un Spiile hän d Remer sotte dervu abghalte wäre, gege dr Staat ufzstoh.) Schließlig isch s wäg dr all greßere Uusbytig vu dr Mänsche zuen eme Ufstand vu dr Dischtriktbewohner gege s Kapitol chuu. Dä Ufstand isch aber nidergschlaa wore un dr Dischtrikt 13 isch vollständig gschlisse wore. As Mahnig fir d Dischtrikt hän d Herrscher di sognännte Hungerspiil yygfiert. Die solle d Dischtrikt yyschichtere un dra mahne, ass si dr Macht vu dr Regierig schutzlos uusgliferet sin. S Kapitol isch d Hauptstadt vu Panem un
Dr Artur Mas i Gavarró (* 31. Jänner 1956 z Barcelona) isch e katalanische Bolitiker un Generalsekretär vu dr Bartei Convergència Democràtica de Catalunya (CDC). Säll isch e liberali Bartei, wu fir d Abspaltig vu Katalonie vu Spanie isch. Är isch em 23. Dezämber 2010 zum 129. Presidänt vu dr katalanische Generalitat gwehlt wore, dr Gsamthait vu dr bolitische Inschtitutione, wu im Rame vum Autonomystatuts d Sälbschtverwaltig vu dr Autonome Gmainschaft Katalonien uusiebt. Dervor isch er syt em 27. Mai 2004 Oppositionsfierer im katalanische Barlemänt gsii. Dr Mas isch as eltscht vu vier Chinder in erte großburgerlige Familie ufgwachse. Sy Mueter isch us ere Textil-, sy Vater us ere Metallinduschtriällefamilie. Är isch uf s Lycée Français gange un het derno Bedribs- un Volkswirtschaft studiert. Mit 26 Johr isch er in d Convergència i Unió yydrätte. Är isch vu 1987 bis 1995 im Stadtrot vu Barcelona ghockt un isch syt 1995 Mitglid vum katalanische Barlemänt. Vu 2001 bis 2003 isch er Conseller en Cap gsii, wu uugfehr eme Minischterbresidänt entspricht. Bi dr Wahle vum 28. Novämber 2010 het d CiU mit em Artur Mas as Spitzekandidat 62 vu dr 135 Sitz gwunne. Am 23. Dezämber isch er zum 129. Bresidänt vu
Dr Hubert Deuringer (* 18. Januar 1924 z Empfenga, wo-nr am 16. Juni 2014 au gschdorba ischt) ischt a viilseidiger deitscher Musiker (Kombonischt, Arrangeur, Musikpädagog ond Kabell-Moischtr) gwäa, wo vo viile Leit als Mr. Akkordeon bezoichnet wôrra ischt. Dr Hubert Deuringer kommt am 18. Januar 1924 em hohenzollerischa Empfenga am eschtlicha Rand vom Schwarzwald uff d Welt. Sei Vadder isch dr Flaschnermoischtr Josef Deuringer. Zonägscht bsuecht der Bua d Volksschuel en seim Hoimetort. Dass der Kerle au hochmusikalisch ischt, fellt seine Lehrer en dera Schuel glei auf. Zerscht lernt’r Klaviir-Schbiila, nô Klarinedd ond hendrher noh Akkordeoo. Obadrei kô-nr au noh prima Senga. Drom wondret’s au neamert, dass’r en seim Abschlusszeignis em Musik-Ondrricht a sehr gut kriagt. Aus deam Grond geit au em Hubert sei Musiklehrer em alda Deuringer da Rôt, sein Soh nôch Stuegert uff d Musikhochschuel zo schicka. So wuud’s au gmachet; der jonge Môô schbiilt mit Erfolg ama Professr vor. Wia nô abr em Hubert seine Eltra erfahret, was des Studiom koschda soll, machet se glei an Rickziher, weil-se so viil Geld et uffbrenga kennet. Jetzt nemmt dr Josef Deuringer sein Soh zo sich selber en d Lehr: nô soll’r halt au Flaschner werra ond schbätr amôl dui
D Qisas al-anbiyāʾ (arabisch قصص الأنبياء‎, DMG qiṣaṣ al-anbiyāʾ ‚Brofeetegschichte‘) isch e Gattig vo Büecher uf Arabisch, Persisch und Türkisch, wo in ene Gschichte über die vorislamische Brofeete us us ere islamische Perspektive verzelt wärde. S Material isch mäistens in ere chronologische Räijefolg aagordnet, so dass mä es Bild von er gschlossnige islamische Vorzit überchunnt, vo dr Erschaffig vo dr Wält bis zum Ufdräte vom Brofeet Mohammed. Si überschniide sich inhaltlig mit islamische Wältchronike, wo mä s gliiche Material vilmol in de Iiläitigsdäil zur vorislamische Zit cha finde, und mit dradizionelle Korankommentar, wo uf die Gschichte zruggriffe, wenn si die narrative Passaasche im Koran behandle. Raif Georges Khoury: Les légendes prophétiques dans l'Islam. Depuis le Ier jusqu'au IIIe siècle de l'Hégire. Wisbade 1978. Marianna Klar: Interpreting Tha'labi's tales of the prophets: Temptation, responsibility and loss. London 2009. Rachel Milstein, Karin Rührdanz und Barbara Schmitz: Stories of the Prophets. Illustrated Manuscripts of Qiṣaṣ al-Anbiyāʾ. Costa Mesa 1999. Tilman Nagel: Die Qiṣaṣ al-Anbiyāʾ: ein Beitrag zur arabischen Literaturgeschichte. Bonn 1967. Abū Isḥāq Aḥmad b. Muḥammad b. Ibrāhīm aṯ-Ṯaʿlabī: Islamische Erzählungen von Propheten und Gottesmännern. Qiṣaṣ al-Anbiyāʾ oder ʿArāʾis al-maǧālis Übersetzt und kommentiert vom Heribert Busse. Wisbade 2006. Roberto Tottoli: The Stories of
Dr Abū 'Abd Allāh Wahb ibn Munabbih (arabisch وهب بن منبه‎, DMG Wahb b. Munabbih; * um 654 z Dhimar, Jemen; † 728 oder 732) isch e südarabische Verzeler und Überliiferer vo Isrāʾīlīyāt (jüdisch-christligi Überliifrige im Islam) gsi. Dr Wahb ibn Munabbih isch z Dhimar uf d Wält cho, wo zwäi Daagesräise vo Sanaa, dr Hauptstadt vom Jemen, äwäg isch. Vo sim Vater, wo d Härkumft von em persisch gsi isch, wird brichdet, er sig zur Zit vom Brofeet Mohammed zum Islam überdräte. Mit sine fümf Brüedern het dr Wahb z Sanaa gläbt; vier von ene wärde zu de Tabi'in zelt, de „Noochfolger“ vom Mohammed, wo erst noch sim Dood uf d Wält cho si, aber Zitgenosse vo sine Gfäärte gsi si. Z Sanaa isch dr Wahb Richter gsi und häig zerst an dr qadar (freie Wille) glaubt, spööter aber im Liecht vo dr Offebaarig häig er die Überzüügig ufgee. Er isch e Zit im Gfängnis gsi, woorschinlig wäge Usenandersetzige wäge dene Aaschaujige, und isch an de Folge von ere Brügelstroof gstorbe, won en dr Guwernöör vom Jemen drzue verurdäilt het. Em Wahb ibn Munabbih wärde e Hufe Büecher zuegschriibe, wo dr Inhalt von ene vo jüdische und christlige Gleerte
Aggada (aram. ‏אגדה‎; dt. „Verkündig“, „Verzelts“, „Saag“, äigentlig: „Sammlig“) bezäichnet die homiletische und nitgsetzlige Inhalt vo dr antike rabbinische Litratuur. Si schliesse sich vilmol an biblischi Teggst und Stoff aa und spiegle und illustriere s religiöse Dänke, wärde aber nit as verbindligi Leere gwärtet. Vili Elimänt vo dr Aggada si über 2000 Joor alt. Zu de wichdigste Verfasser vo dr Aggada häi Tannaim, Amoraim, Savoraim und Geonim ghöört. D Aggada stoot im Geegesatz zur Halacha. Säll si Teggst, wo gsetzestechnischi Ufgoobe mit Logik und talmudischer Dialektik löse. D Aggada (oder Haggada) sött mä nid verwäggsle mit dr bsundrige Haggada schel Pessach, wo men ere vilmol churz äifach Haggada säit. Bi dr Pessach-Haggada handlet es sich au um Aggada, aber eben nume um e bsundrigi us em Bestand vo de dradizionelle jüdische Gschichte. Si verzelt vom Uszuug us Egüpte und wird am Oobe vom Seder vorglääse. A. Martini: Aggada. In: Michaela Bauks, Klaus Koenen, Stefan Alkier (Hrsg.): Das wissenschaftliche Bibellexikon im Internet (WiBiLex), Stuttgart 2006 ff. jewishvirtuallibrary.org: Halakha/Aggadata/Midrash (ängl.) jewishencyclopedia.com: Midrash Haggadah (ängl.)
Dr Isnād (arabisch إسناد‎ ‚Stützi‘) isch d Chetti vo de Überliiferer vom ene Hadith, wo d Authentizidäät von ere Ussaag vom Brofeet Mohammed söll stütze und dr Hadith immer iiläitet. In dr islamische Dradizionslitratuur duet mä sich iigehend mit de Isnade beschäfdige, d. h. mä widmet sich de Überliiferer sälber und forscht iiri Lääbensumständ und Kontakt zu iire eltere (Leerer) und jüngere (Schüeler) Zitgenosse us. Mä däilt d Isnade in verschiideni Kategorie ii, je nochdäm wievil Gliider in dr Chetti feele oder je nochdäm wie bekannt si si. D Analüse vo de Isnade si in de islamische Gleertekräis au hüte hooch aagsee und si wärde vo dr Islamwüsseschaft erforscht. Ignaz Goldziher: Muhammedanische Studien. Halle 1890 (Bd. II). Reprint: Georg Olms, Hildesheim 2004 Ignaz Goldziher: Vorlesungen über den Islam. Häidelbärg 1910, S. 40ff. Josef Horowitz: Alter und Ursprung des Isnads. In: Der Islam. Bd. 8/1918, S. 39-47 Johann Fück: Die Rolle des Traditionalismus im Islam. In: Zeitschrift der Deutschen Morgenländischen Gesellschaft (ZDMG). 93/1939, S. 1-32 Gautier H.A. Juynboll: Muslim Tradition: Studies in Chronology, Provenance and Authorship of Early Hadith. (Cambridge Studies in Islamic Civilization) Cambridge University Press, Cambridge 1983
E Fatwa (arabisch فتوى‎, DMG fatwā, pl. فتاوى‎ fatāwā) isch e Rächtsuskumft, won e muslimischi Autoridäät git uf e Froog wo an si gstellt worde isch. Iire Zwäck isch s, e religiöses oder rächtligs Brobleem z klääre, wo under muslimische Glöibige entstande isch. Däm, wo d Rächtsuskumft verfasst, isch mäistens e Spezialist in dr islamische Jurisprudänz (Fiqh]) und mä säit em Mufti; wär um d Rächtsuskumft bittet, wird as Mustaftī bezäichnet. D Instiduzioon vom Fatwa isch s islamische Gegestück zu de Responsa, wo d Rächtsuskümft vo de halachische Autoridääte im Juudedum si. S grammatikalische Gschlächt vom Wort Fatwā im Arabische isch männlig, es wird in dr dütsche wüsseschaftlige Litratuur aber mäistens as Nöitrum behandlet. In mängge Publikazioone cha mä s aber au Femininum finde. Äini vo de Fatwa, wo in dr nid-uslamische Wält am bekanntiste worde si, stammt vom iranische Ayatollah Khomeini. Am 14. Februar 1989 het dr Schiitefüerer festgläit, ass dr Schriftsteller Salman Rushdie wäge aagäbliger Gotteslästerig im Buech „Die Satanischen Verse“ und wäge Abfall vom Islam müess döödet wärde. Öb s Fatwa aber gültig isch, isch umstritte, vor allem under de Sunnite. Aly Abd-el-Gaphar Fatoum: Der Einfluß des islamischen Rechtsgutachtens (Fatwā) auf die ägyptische Rechtspraxis am Beispiel des
Dr Friedrich Karl Oehler (* 19. Augschte 1844 z Wyswyl; † 12. Merz 1910 z Haidelberg) isch e evangelische Theolog un Brelat vu dr Evangelische Landeschilche z Bade gsii. Dr Oehler isch z Witteweier (hite Gmai Schwanau) z Sidbaden ufgwachse, wu sy Vater Gmainds- un Bezirksrot gsii isch. Är isch dert uf d Volksschuel gange un derno uf s Lyzeum z Lohr, speter z Charlsrue. Derno het er z Halle (Saale) un z Haidelberg Theology studiert. In dr Zyt vum Studium isch er 1863 Mitglid vu dr Schwarzburgbund-Verbindig Tuiskonia Halle wore. Noch em Studium isch er Vikar z Betberg (hite Ortsdail vu Bugginge) gsii, wun er au sy speter Wyyb Mathilde Werner chänneglehrt het, un au z Laufe (hite Ortsdail vu Sulzburg) un z Meßkirch. Sy erschti Bfaarei isch em z Sanderge aabote wore, är isch aber anne 1879 fir langi Johr uf Pforze gange. Vu dert isch er 1894 in dr Oberchilcheot beruefe wore. Ärhet aber au wyter as Bfaarer gschafft. Anne 1904 isch dr Oehler as Noofolger vum Albert Helbing, wu s Amt vum Bresidänt vum Oberchilcheot ibernuu het, zum Brelat un dodermit zum gaischtli Oberhaupt vu dr Evangelische Landeschilche z Bade beruefe wore. Dr Oehler un dr
IRC schtoht für: Internet Relay Chat e gelegentlich verwendeti Abkürzig vo International Red Cross, luegsch Internatinale Rotchrüz- un Rothalbmondbewegig International Reply Coupon, luegsch Internationale Antwortschin Innovation Relay Centre vo dr Europäische Union D' Abkürzig vom Inschtitut für Rechnigswäse un Controlling vo dr Universität Züri
Dr Francesco Cossiga (* 26. Juli 1928 z Sassari, Sardinie (Italie); † 17. Augschte 2010 z Rom) isch e italiänische Bolitiker vu dr ehmolige Democrazia Cristiana (DC) gsii. Är isch Minischterbresidänt vu 1979 bis 1980 un Staatsbresidänt vu 1985 bis 1992 gsii. Dr Cossiga isch ab 1959 Staatssekretär im Verdaidigungsminischterium gsii. Anne 1974 isch er Minischter ohni Gschäftsberaich wore, derno 1975 un vu 1976 bis 1978 Inneminischter. Noch em Mord am Aldo Moro isch er zruggdrätte. Im Augschte 1979 isch dr Cossiga Minischterbresidänt vun ere Ibergangsregierig us DC, PLI, PSD) un Barteilose wore. Im April 1980 het er e Regierig us DC, PSI un PRI bildet. Noch ere Abstimmigsniderlag isch d Regierig im Septämber 1980 zruggdrätte. Anne 1983 isch dr Cossiga zum Bresidänt vum Senat gwehlt wore un am 24. Juni 1985 schließli as Noofolger vum Alessandro Pertini zum Bresidänt vu dr Republik. Är isch am 28. Mai 1992 zruggdrätte, sy Noofolger isch dr Chrischtdemokrat Oscar Luigi Scalfaro wore. Commons: Francesco Cossiga – Sammlig vo Multimediadateie Normdate: GND: 119190087 | LCCN: n85175822 | SUDOC/IdRef: 032102844 | VIAF: 69547504
Alberschwende ischt a Gmuand im Bezirk Breagaz (Region Breagazerwald) z Vorarlberg, Öschtriich. Alberschwende lit südlich vom Bodesee im Breagazer Wald. D Nochburgmuanda vo Alberschwende siand Bildstua, Buach, Lange, Dòòre, Langenegg, Lingenou, Egg, Schwarzabearg und Doarabiro. Vom Gmuandsgbiet siand im Johr 1996 55,8 % Landwirtschaftsfläch, 37,1 % Wald, 0,6 % Alpa, 2,1 % Sidlungsfläche und 4,4 % sunschtige Fläche gsi. Alberschwende ischt zum erschte Mol gnennt worra im Johr 1227 als Albrichsswendi. D Bürgermoaschtrin vo Alberschwende ischt d Angelika Schwarzmann vo dr ÖVP. Quella: Statistik Austria: Bevölkerung seit 1869 für Gemeinden. STATcube Dr Dialekt vo Alberschwende khört zum Bodeseealemannisch, isch abr stark beiflusst vum Breagazerwälderischa, des im gsamta Breagazer Wald gsprocha würd. Commons: Alberschwende – Sammlig vo Multimediadateie www.alberschwende.at Amt der Vorarlberger Landesregierung (Hrsg): Strukturdaten Vorarlberg. Bregenz 1996 Normdate: GND: 4527858-1 | VIAF: 238767507
Z Wappu vor Schwiz isch z'Staatswappu va de Eidgnosseschaft und zeigt äs Schwizärchriz. Wie alli Wappu unnärsteit äs dum Hoheitsrächt, un nit nummu dum Urheberrächt. Eifach gseit zeigt z'Wappu äs wissus Chriz uf rotum Grund. Nummu z'Schwizärchriz isch feschtgleit – d'Arma vam Chriz sind 1/6 längär als breit. Diz gmäss Bischluss vannär Bundesvärsammlig ussum Jahr 1889. Im Gägusatz z'anre Nationalfahne bildut du schwizär Fahnu äs Quadrat. Nur uf Hochsee- und Binnuschiffa va schwizärischu Reederie weht än rächtegigi Flagga im Värhältnis va 2 : 3. D'Schwizärfahne, i de Schwiiz sait me nit Flagga, het vär vili Schwizerinne und Schwizär än grossi Biditig. So wärdunt zum Bispil am schwizär Nationalfirtag villi Hischär mit dum Fahnu gschmückt. Währund z'Schwizärchriz währund du 1980er Jahr bi politisch Lingsstehändu vil als patriotisch värpöhnt isch gsi, isch's im Zug va där sognänntu Swissness innä 1990er zum vilfach värwändutu Symbol fär Kult-Chleidig und Diseinärgäguständ. Z'Schwizärchriz isch scho va de altu Eidgnossu als Fäldzeichu värwändut wordu. D'eltuscht dokumäntiärti Värwändig geit uf d'Schlacht va Löipu im Jahr 1339 zrug. Ursprüngli sind d'Arma vam Chriz schmal gsi, viel öi bis zum Rand durchgizogni, wiä innä skandinavischu Fahne. Offizielli Hoheitszeichu sind bi dä altu Eidgnossuschaft nummu d'Wappu va dä Kantonu gsi. Än
Joshua L. Wheeler (* 22. Novämber 1975 z Roland, Oklahoma; † 22. Oktober 2015 in de Provinz Kirkuk, Irak) isch en Stabsfeldweibel von de US-Amerikanische Delta Force gsi. Er isch de erschti US-amerikanisch Soldat sit em 2011, wo im Irak gfalle isch. De Wheeler isch im 1995 Mitglied vo de US Army worde und het sini Grundusbildig z Fort Benning im US-Bundestaat Georgia gmacht. Er isch dann z Fort Lewis (Washington) stationiirt gsi und vo dete us drü Kampfiisätz in trat 1995 in Afghanistan und im Irak gha. Im 2004 isch de Wheeler in Fort Bragg (North Carolina) stationiirt worde, wo er em United States Army Special Operations Command unterstellt gsi isch und vo wo er bi insgsamt elf Spezialiisätz, ebefalls in Afghanistan und em Irak, derbi gsi isch. Am 22. Oktober 2015 isch de Wheeler bi eme Iisatz im Irak gege de IS töt worde, wo er zämme mit öppe zwänzg Delta Force-Soldate und Peschmerga-Einheite öppe 70 Geissle befreit het. Di Geisle, so wird brichtet, siged kurz vor ihre Exekution gstande. In de zwischeziit het er posthum s Purple Heart übercho. Sit em 2011 isch er de erscht amerikanisch Soldat, wo im Irak gfalle isch. De Wheeler isch bi
Andelschpue ischt a Gmuand im Bezirk Breagaz (Region Breagazerwald) z Vorarlberg, Öschtriich. Andelschpue lit im Breagazerwald uf 613 Meter Höhe. Vom Gmuandsgbiet siand im Johr 1996 43,6 % Landwirtschaftsfläch, 33,4 % Wald, 18,0 % Alpa, 1,6 % Sidlungsfläche und 3,3 % sunschtige Fläche gsi. D Nochburgmuanda vo Andelschpue siand Egg, Bezau, Reuthe und Schwarzenberg. Andelschpue ischt zum erschte Mol im Johr 1080 als Andollisbuve gnennt worra. Dr Bürgermoaschter vo Andelschpue ischt dr Bernhard Kleber. Quella: Statistik Austria: Bevölkerung seit 1869 für Gemeinden. STATcube Dr Dialekt vo Andelschpue khört zum Bodeseealemannisch. Samuel Plattner: Die Bezegg im Bregenzerwald und ihre Bedeutung. Ein Gedenkblatt. Erinnerung an die feierliche Eröffnung des Bezegg-Monumentes am 20. August 1871. Verlag der Wagner‘schen Buch- und Kunsthandlung, Bregenz & Feldkirch 1871. Clarina Fally, Armin Schwendinger, Hubert Mossbrugger: 100 Jahre Viezuchtverein Andelsbuch. Viehzuchtverein Andelsbuch, Andelsbuch 1994. Vorarlberger Landesmuseum: 900 Jahre Andelsbuch. Ausstellungskatalog des Vorarlberger Landesmuseums Nr. 90, Vorarlberger Landesmuseum, Bregenz 1980. Handwerksverein Andelsbuch: Handwerker- und Gewerbeverein Andelsbuch 1791–1991. Festschrift. Andelsbuch 1991. Karl Heinz Burmeister u. a.: Andelsbuch. Aus Geschichte und Gegenwart einer Bregenzerwälder Gemeinde. Gemeinde Andelsbuch, Andelsbuch 1980. Leo Metzler: Chronik Marienheim Andelsbuch. Eigenverlag, Andelsbuch 1964. Commons: Andelschpue – Sammlig vo Multimediadateie www.andelsbuch.at Amt der Vorarlberger Landesregierung (Hrsg): Strukturdaten Vorarlberg.
Bèèrg ischt a Gmuand im Bezirk Bludaz (Region Montafon) z Vorarlberg, Öschtriich. Bèèrg lit im Montafon. Vom Gmuandsgbiet siand im Johr 1996 32,5 % Landwirtschaftsfläche, 31,5 % Wald, 32,4 % Alpa, 1,2 % Sidlungsfläche und 2,5 % sunschtige Fläche gsi. Bèèrg ischt zum erschte Mol gnennt worra im Johr 1350. Dr Bürgermoaschter vo Bèèrg ischt dr Martin Vallaster. Quella: Statistik Austria: Bevölkerung seit 1869 für Gemeinden. STATcube Dr Dialekt vo Bèèrg khört zum Bodeseealemannisch. Commons: Bartholomäberg – Sammlig vo Multimediadateie bartholomaeberg.riskommunal.net Amt der Vorarlberger Landesregierung (Hrsg): Strukturdaten Vorarlberg. Bregenz 1996 Normdate: GND: 4080274-7 | VIAF: 233699468
Bèèza ischt a Marktgmuand im Bezirk Breagaz (Region Breagazerwald) z Vorarlberg, Öschtriich. Bèèza lit südöschtlich vom Bodesee uf 650 Meter Höhe Talbecke südlich vo dr Bezegg. Vom Gmuandsgbiet siand im Johr 1996 12,2 % Landwirtschaftsfläch, 36,4 % Wald, 44,4 % Alpa, 0,5 % Sidlungsfläche und 6,5 % sunschtige Fläche gsi. D Nochburgmuanda vo Bèèza siand Andelsbuch, Egg, Mittelberg, Schoppernau, Au, Bizau und Reuthe. Bèèza ischt zum erschte Mol gnennt worra im Johr 1248 als Baezenouwe. Dr Bürgermoaschter vo Bèèza ischt dr Gerhard Steurer. Quella: Statistik Austria: Bevölkerung seit 1869 für Gemeinden. STATcube Dr Dialekt vo Bèèza khört zum Bodeseealemannisch. Wilhelm Meusburger: Bezau – Geschichte – Gesellschaft – Kultur. Heimatbuch. Marktgemeinde Bezau, Bezau 1995, ISBN 3-85258-034-X. Commons: Bezau – Sammlig vo Multimediadateie www.bezau.at Amt der Vorarlberger Landesregierung (Hrsg): Strukturdaten Vorarlberg. Bregenz 1996 Normdate: GND: 4265379-4 | LCCN: n83049790 | VIAF: 150132580
Bildsta (amtlich Bildstein) ischt a Gmuand im Bezirk Breagaz (Region Rhiital) z Vorarlberg, Öschtriich. Bildsta lit südlich vom Bodesee uf 659 Meter Höhe. Vom Gmuandsgbiet siand im Johr 1996 53,0 % Landwirtschaftsfläch, 44,0 % Wald, 0,5 % Sidlungsfläche und 2,5 % sunschtige Fläche gsi. D Nochburgmuanda vo Bildsta siand Wolfurt, Buch, Alberschwende, Schwarzach und Dornbirn. Bildsta ischt zum erschte Mol gnennt worra im Johr 1379. D Bürgermoaschtrin vo Bildsta ischt d Judith Schilling-Grabher. Quella: Statistik Austria: Bevölkerung seit 1869 für Gemeinden. STATcube Dr Dialekt vo Bildsta khört zum Bodeseealemannisch. August Hinteregger, Gert Ammann: Pfarr- und Wallfahrtskirche Maria Heimsuchung Bildstein. 7. neu bearbeitete Auflage. Schnell & Steiner, Regensburg 2007, ISBN 978-3-7954-4412-9, (Schnell, Kunstführer 649). Commons: Bildstein – Sammlig vo Multimediadateie www.gemeinde-bildstein.at Amt der Vorarlberger Landesregierung (Hrsg): Strukturdaten Vorarlberg. Bregenz 1996 Normdate: GND: 4006643-5 | VIAF: 175221159
Büzo ischt a Gmuand im Bezirk Breagaz (Region Breagazerwald) z Vorarlberg, Öschtriich. Büzo lit im Breagazerwald, südöschtlich vom Bodesee uf 681 Meter Höhe. Vom Gmuandsgbiet siand im Johr 1996 19,3 % Landwirtschaftsfläch, 44,9 % Wald, 32,4 % Alpa, 0,5 % Sidlungsfläche und 3,0 % sunschtige Fläche gsi. D Nochburgmuanda vo Büzo siand Bezau, Au, Schnepfau und Reuthe. Büzo ischt zum erschte Mol gnennt worra im Johr 1297. Dr Bürgermoaschter vo Büzo ischt dr Josef Bischofberger. Quella: Statistik Austria: Bevölkerung seit 1869 für Gemeinden. STATcube Dr Dialekt vo Büzo khört zum Bodeseealemannisch. Commons: Bizau – Sammlig vo Multimediadateie www.bizau.co.at Amt der Vorarlberger Landesregierung (Hrsg): Strukturdaten Vorarlberg. Bregenz 1996 Normdate: GND: 4269532-6 | VIAF: 236917686
Blòòs ischt a Gmuand im Bezirk Bludaz (Region Großes Walsertal) z Vorarlberg, Öschtriich. Blòòs lit uf 903 Meter Höhe. Vom Gmuandsgbiet siand im Johr 1996 21,4 % Landwirtschaftsfläch, 40,9 % Wald, 34,9 % Alpa, 0,3 % Sidlungsfläche und 2,4 % sunschtige Fläche gsi. Blòòs ischt zum erschte Mol gnennt worra vor 1374. Im 14. Johrhundert hond si Walser aagsidlat. Dr Bürgermoaschter vo Blòòs ischt dr Stefan Bachmann. Quella: Statistik Austria: Bevölkerung seit 1869 für Gemeinden. STATcube Dr Dialekt vo Blòòs khört zum Walserdütsch. Commons: Blons – Sammlig vo Multimediadateie www.blons.at Amt der Vorarlberger Landesregierung (Hrsg): Strukturdaten Vorarlberg. Bregenz 1996 Normdate: GND: 4527834-9 | VIAF: 141731862
Bludesch ischt a Gmuand im Bezirk Bludaz (Region Walgau) z Vorarlberg, Öschtriich. Bludesch lit im mittlere Walgau uf 529/540 Meter Höhe. Vom Gmuandsgbiet siand im Johr 1996 42,8 % Landwirtschaftsfläch, 42,4 % Wald, 7,4 % Sidlungsfläche und 7,4 % sunschtige Fläche gsi. D Nochburgmuanda vo Bludesch siand Schlins, Schnifis, Nenzing, Thüringen und Ludesch. Bludesch ischt zum erschte Mol gnennt worra im Johr 842 als villa pludassis. Dr Bürgermoaschter vo Bludesch ischt dr Michael Tinkhauser. Quella: Statistik Austria: Bevölkerung seit 1869 für Gemeinden. STATcube Dr Dialekt vo Bludesch khört zum Bodeseealemannisch. E Mundartautorin vo Bludesch isch d Anni Mathes. Commons: Bludesch – Sammlig vo Multimediadateie www.bludesch.at Amt der Vorarlberger Landesregierung (Hrsg): Strukturdaten Vorarlberg. Bregenz 1996 Normdate: GND: 4399710-7 | VIAF: 242273383
Prand (amtlich Brand) ischt a Gmuand im Bezirk Bludaz (Region Brandnertal) z Vorarlberg, Öschtriich. Prand lit im Brandnertal im öschtriichische Rätikon, uf 1.037 Meter Höhe an dr Alvier. Vom Gmuandsgbiet siand im Johr 1996 7,3 % Landwirtschaftsfläch, 24,4 % Wald, 35,1 % Alpa, 0,3 % Sidlungsfläche und 32,9 % sunschtige Fläche gsi. Prand ischt im Johr 1347 vo 12 Walserfamilie gründet worra. Dr Bürgermoaschter vo Prand ischt dr Michael Domig. Quella: Statistik Austria: Bevölkerung seit 1869 für Gemeinden. STATcube Dr Dialekt vo Prand khört zum Walserdütsch. Commons: Brand (Vorarlberg) – Sammlig vo Multimediadateie www.gemeinde-brand.at/ Amt der Vorarlberger Landesregierung (Hrsg): Strukturdaten Vorarlberg. Bregenz 1996 Normdate: GND: 4527844-1 | VIAF: 148650200
Bua (amtlich Buch) ischt a Gmuand im Bezirk Breagaz (Region Rhiital) z Vorarlberg, Öschtriich. Bua lit südlich vom Bodesee, uf 725 m ü. A. Höhe. Vom Gmuandsgbiet siand im Johr 1996 41,3 % Landwirtschaftsfläch, 52,5 % Wald, 1,5 % Sidlungsfläche und 4,7 % sunschtige Fläche gsi. D Nochburgmuanda vo Bua siand Bregenz, Langen, Alberschwende, Bildstein, Wolfurt und Kennelbach. Bua ischt zum erschte Mol gnennt worra im Johr 1335 als Germannesbuoch. Dr Bürgermoaschter vo Bua ischt dr Franz Martin (Stand 2018). Quella: Statistik Austria: Bevölkerung seit 1869 für Gemeinden. STATcube Dr Dialekt vo Bua khört zum Bodeseealemannisch. Commons: Buch (Vorarlberg) – Sammlig vo Multimediadateie www.gemeinde-buch.at Amt der Vorarlberger Landesregierung (Hrsg): Strukturdaten Vorarlberg. Bregenz 1996 Normdate: GND: 4385880-6