rlitschk/wikidir huggingface dataset:
D Lingone (lat. Lingones; altgriech. Λίγγονες, Língones) sind en keltische Stamm gsii. De Name isch Gallisch und bidütet »Springer, Hüpfer«. D Lingone hend a de obere Matrona (hüt: Marne) und am Arar (hüt: Saône) gsidlet. Ere Hoptort isch Andemantunnum (hüt: Langres) gsii, au Dibio (hüt: Dijon) het zu erem Piet ghört. Si hend a d Sequaner und d Senone grenzt. Im Gallische Chrieg sind d Lingone scho Verbündeti (foederati) vo de Römer gsii und hend drum nöd a de Chämpf tailgno. Ane 69 n. Chr. hend si s römische Bürgerecht öberchoo. Trotzdem hend si sich am Bataverufstand bitailigt. Zerst hend si zu de Provinz Belgica und spöter zu de Provinz Germania superior ghört. S Stammhailigtum vo de Lingone mit Temple und eme Kulttheater isch bi de Stadt Mediolanum (hüt: Mâlain) gsii. Dai sind de Stammgott Cicollos zäme mit de Göttin Litavis vereert wore, aber au de Sucellus, d Epona und de Apollo mit de Thirona. Da Götterpaar isch underem Name Borvo und Damona im Hailbaad und Quellhailigtum vo Bourbonne-les-Bains vereert wore, wo 65 Grad haisses Wasser usem Bode sprudlet. E dritts grössers Hailigtum isch no bi de Stadt Vertillum (hüt: Vertalt) uusgrabe wore. Plinius: Naturgschicht 4,31 C. Iulius Cäsar: Gallische
D Litavis isch e Göttin vo de Kelte gsii, wo vo de Lingone zäme mitem Cicollos vereert woren isch. De Name werd as di Gallischi entsprechig vo indogerm. *Plth2uih2 f. „Wiiti, Erde“ aglueget (skt. Prthivī mātā; ae. Folde). De alt Name för d Erde het sich aber au i Ortsnäme erhalte und d Bretagne haisst uf Walisich Llydaw. D Lingone hend e wichtigs Hailigtum im Ort Mediolanum (hüt: Mâlain) ghaa, wo de Mars Cicollos zäme mit de Litavis oder de Bellona gnennt werd. Drus use cha gschlosse werde, as d Litavis mit de römische Chrieggöttin gliichgstellt woren isch, ähnli wie de Cicollos mit em römische Chrieggott Mars. Allerdings passt die Gliichsetzig nöd guet zunere Erdgöttin. CIL XIII, 5599, CIL XIII, 5601 CIL XIII, 5598 Bernhard Maier: Lexikon der keltischen Religion und Kultur. Kröner, Stuttgart 1994, ISBN 3-520-46601-5
D Nemetona isch e keltischi Göttin gsii, wo vor alem vo de Treverer und Vangione vereert woren isch. Ere Partner isch de Loucetius gsii. De Name Nemetona isch Gallisch und isch en Ablaitig vo nemeton »Hailige Hain«, wo au i Ortsnäme vorchunnt, so Nemetacum (hüt: Arras) oder Drynemeton »Heilige Aichehain«, wo de Versammligsort vo de Galater gsii isch. Au de germanischi Stamm vo de Nemeter, wo südlich vo de Vangione glebt het, laitet sin Name vom gallische Wort ab. Mittem gallische Wort verwandt isch lat. nemus und altsächs. nimidas, wo au d Bidüütig »Hailige Hain« hend. Z Grenoble im Piet vo de Allobroger isch en Inschrift a de Muettergöttine MATRI NEMETIALI gwidmet. D Nemetona het zäme mit em Loucetius e Tempel z Chlii-Winternheim im Piet vo de Aresaces, emene Tailstamm vo de Treverer, ghaa und en andere Tempel för da Götterpaar isch z Trier, em Hoptort vo de Treverer, gstande. Widmige a d Nemetona stammet aber au us anderne Orte vo de Region. D Inschrift us Bath z England isch vomene Treverer gstiftet wore. Ere Partner, de Loucetius isch mitem römische Chrieggott Mars gliichgsetzt wore, si selber mit de römische Siiggöttin Victoria. CIL XII, 2221 CIL XIII, 7253 Finke 324
De Loucetius oder Leucetius isch e keltische Gott gsii, wo mitem römische Chrieggott Mars gliichgsetzt wore isch. Vereert hend en voralem d Treverer und Vangione, zäme mit de Nemetona. De Name Loucetius/Leucetius isch Gallisch und bidütet »Lüüchter«. De Wechsel vo /ou/ und /eu/ chunnt im Gallische hüüfig vor. De Loucetius het zäme mit de Nemetona e Tempel z Chlii-Winternheim im Piet vo de Aresaces, emene Tailstamm vo de Treverer, ghaa und en andere Tempel för da Götterpaar isch z Trier, em Hoptort vo de Treverer, gstande. Meriri Widmige an Leucetius stammet no us anderne Orte vo de wiitere Region. D Inschrift us Bath z England isch vomene Treverer gstiftet wore. CIL XIII, 7252 Finke 324 AE 1990, 750, CIL XIII, 6221, CIL XIII, 7241, CIL XIII, 7242, CIL XIII, 7412, CIL XIII, 7608, CIL XIII, 11605 RIB 140 Bernhard Maier: Lexikon der keltischen Religion und Kultur. Kröner, Stuttgart 1994, ISBN 3-520-46601-5
Dr Arthur Cohn (* 4. Februar 1927 z Basel) isch e Filmproduzänt, wo scho mehfach mit eme Oscar uszeichnet worden isch. Si worschinlig wichtigsti Produktion isch «Il giardino dei Finzi Contini» (1970, Regie: Vittorio De Sica). Er hed au mehreri Film vom brasilianische Regisseur Walter Salles produziert. Är isch mit sine 4 Geschwüsterti in Basel ufgwachse. Nachdäm är sini Matur am ne Basler Gymnasium abgschlosse het u e baar Jahr studiert het, isch är ir Schwiiz aus Journalist tätig gsi. Es paar Jahr lang het är d Sändig "Echo der Zeit" vom Radio Beromünster moderiert. I sine junge Jahr het är sech sehr für e Nahostkonflikt interessiert u är het sogar 3 Büecher drüber gschribe. Hüt läbt är in Los Angeles und Basel und isch Vater vo 3 Ching. 1961: Nur Himmel und Dreck (Le ciel et la boue, Dokumentarfilm) 1964: Paris Secret (Dokumentarfilm) 1967: Siebenmal lockt das Weib (Woman Times Seven) 1968: Der Duft deiner Haut (Amanti) 1970: Sonnenblumen (I girasoli) 1970: Der Garten der Finzi Contini (Il giardino dei Finzi-Contini) 1972: Lo chiameremo Andrea 1973: Ein kurzer Urlaub (Una breve vacanza) 1976: Sehnsucht nach Afrika (Noirs et blancs en couleur) 1979: Verhängnisvolle Freundschaft (L’adoption) 1980: Der gelbe Stern
Dimitrios, Dimitri, Dimitris, Dimitrij, Dmitri, Dmitry, Dimitry, Dimitrescu, Dimi esch en männdliche Vorname ussem Grichische (Δημήτριος). Namenspatron isch dr Heilige Dimitrios vo Thessaloniki bzw. us dr grichische Mythologi dr Demetrios, en Sohn vo de Erdgötti Demeter. De Name werd au als Nochname verwändet. Dr Dimitrios vo Thessaloniki esch en griechische Märtyrer usem 3 bzw. 4 Johrhundert ond eine vo de wechtigste Heilige i de Ostchele. Dorom esch de Vorname Dimitri in Griecheland, Russland uf em ganze Balkan und Zypere sehr populär. Sin Namestag isch de 26. Oktober in der ortodoxe Chele und de 9. Aprel in de katholische Chele. Bulgarisch: Dimitar, Mitko Griechisch: Dimi, Dimis, Dimitri, Dimitris, Dimitrios, Dimitrakis, Mimis, Mitros, Jim, Jimmys, Takis, Tsimakos Rossisch: Dima, Dimon, Dimotschka, Dimitsch, Mitja, Dimulja, Dimka, Dimas Serbisch: Dimitrije, Mitar Slowenisch: Mitja Ukrainisch: Dmytro, Myt`ko Rumänisch: Dumitru Dimitrios von Thessaloniki (3. Johrhundert; gstorbe um 306), heiliggsprochne griechische Märtyrer Dimitri (1935–2016), Schwiizer Clon und Pantomime
De Bussurigios (Βουσσουριγίος) und de Bussumarius sind zwee Götter gsii, wo vo de Galater in Chliiasie und vo Kelte a de undere Donau vereert wore sind. Do baid mitem griechische Zeus oder em römische Iuppiter gliichgsetzt wore sind, dörftet si identisch sii. De Bussurigios werd i zwoo griechische Inschrifte erwäänt, wo im 3. Jh.n. Chr. z Galatie gstiftet wore sind. I dene werd er mitem Zeus gliichgsetzt. E dritti Inschrift stammt us Sibebürge und isch em IOM SOLI BVSSVRIGIO gwidmet. D Gliichsetzig mitem Jupiter Sol, e Form vom Mysteriegott Mithras, und au well die galatische Inschrifte vomene Priester vo de Grosse Muetter gstiftet wore sind, düütet druf hii, as es sich woll debi um en Mysteriekult ghandlet het. Usem sibebürgische Alba Iulia stammet o zwoo Inschrifte, wo em Bussumarius gwidmet wore sind. E dritti chunt vo Constanta. Au er isch mitem Jupiter gliichgsetzt wore. De Name taucht au uf pannonische Münze uf, as BVSSVMARVS oder BVSSV, da cha aber guet e Manename sii, do d Kelte mengisch noch Götter binamst sind, so Taranis oder Esus. Die zwaite Tail vo de Näme sind aidütig: Im Gallische bidütet maros »gross« und rigios isch e Ablaitig vo rix »König«. De erst Tail isch
D Cécile Bähler (* 20. Mai 1981 z Aarbärg) isch e Schwiizer Fernsehmoderatorin. D Cécile Bähler isch im Bärner Seeland ufgwachse. Si isch d mittleri vo dreine Chind gsi. Na de Primarschuelziit isch si uf s Dütschi Gymnasium Biu un het d Schuel 2001 abgschlosse. Als 17 jährigi het d Cécile Bähler a de Schwiizer Usgab vom Elite Model Look teilgno. Dert isch si vom Musiksänder VIVA entdeckt worde. Si het dann z erscht emol als Moderatorin un als Redaktorin bi VIVA gschaffet. Im Härbst 2005 het si zum Schwiizer Fernsä gwechselt un schaffet mit ere 60-Prozent-Aastellig für SF Meteo. Denäbe duet si privati un öffentlichi Aaläss moderiere. Website vo de Cécile Bähler Cécile Bähler in de Internet Movie Database (änglisch) D Chöpf hinter SF METEO
De Baldruus isch e Göttername, wo möglicherwiis inere römerzitliche Inschrift us de Provinz Germania inferior vorchunnt. I de ältere Forschig isch er mitem germanische Gott Balder gliichgsetzt wore, aber s git au Mainige wo seget, er wäär en keltische Gott. Doch di moderni Forschig isch de Mainig, as d Existenz vomene Gott mitem Name Baldruus i de Römerzitt nöd erwisen isch. Us de römische Sidlig Trajectum (hüt: Utrecht) stamet zwoo Tafle mit Inschrifte, wo absichtlich mit Schnörkel unleserlich gmacht wore sind. Die Tafle werdet is 3./4. Joorhundert datiert und sind vermuetli anere Tempelmuur plaziert gsii. Nebetem Name Baldruus chömet no anderi Götternäme vor: de Hercules Alabuandus und de Lobbonus sind sus nöd bikannt, de Hercules Magusanus, wo uf dene Tafle zwaimoll vorchunnt, isch as anzige e guet bikannte Gott. Denn chömet no d Göttine Borvoboendoa, Cobba und Vabusoa vor, wo sus o nöd bikannt sind. Die eltiri Forschig het sich no um e Düütig vo de Inschrifte bimüet, doch die moderni Forschig tuet d Lesige und d Dütige nüme anerchene. Dodemit isch aber d Existenz vomene römerzittliche Baldruus und au vo de andere gnennte Gotthaite nöm erwise. D Neme vo de postulierte Gotthaite sind zum Tail Germanisch und zum andere
De Magusanus (Macusanus) isch de Name vomene römerzittliche Gott gsii, wo i de Provinz Germania inferior vereert woren isch. Offesichtlich isch er vo Kelte und Germane agruefe wore. De Name Magusanus chunnt uf öppe zee römerzittliche Inschrifte us em 2. und 3. Joorhundert vor, denn no uf vier Armring und zwoo Münze vom gallische Chaiser Postumus (260-269). Die maiste Fund stammet us Nidergermanie, je an Stai chunnt us Rom, de Provinz Dacia und vom Hadrianswall z England. Er werd mitem römische Götterheld Hercules gliichgsetzt und wie de mitere Chüüle und emene Loiefell abbildet. En Inschrift vo Geldern nennt en zäme mit de Göttin Haeva. De Name vo dere cha zu ahd. hîwa »Gattin« gstellt werde. I de Forschig ischs umstritte, öb de Hercules Magusanus jetz e keltische oder e germanische Gott gsii isch. Well aber die maiste Dedikante e germanische Name träget, dörft er gmäss de Interpretatio Romana e früeni Form vom germanische Donnergott Donar gsii sii. E Dütig vom Name usem Germanische chnüpft as Verb *maganan- »möge, chöne« aa, aso etwa germ. *Maguznaz »Mächtige«, wobii aber d Namesbildig nöd klar isch. Aifacher loot er sich sproochlich as Gallisch *Magusanos »de vom Feld« (zu magos »Feld«) erchlääre. Denn chönnt de
Interpretatio Romana isch en Uusdruck, wo de römisch Historiker Tacitus zerstmol bruucht het, woner d Alcis mit de Dioskure vergliche het. Bim Bischriib vo de germanische Religioo bruucht er denn mengisch au die römsiche Götternäme und nöd die germanische. Die Sitte fremdi Gotthaite mit aigne vertraute Götterneme z binene, isch scho früe bi de Grieche verbraitet gsii (Interpretatio Graeca), so bim Historiker und Ethnograph Herodot. No vill älter sind Wörterliste us em bronzezittliche Mesopotamie, wo au för d Götternäme Öbersetzige aaggee hend. D Ursach litt im polytheistische System selber. Die maiste Götter hend meriri Näme und die fremde Götternäme sind drum nume as e wiitere, aber fremde Name aaglueget wore. Wo denn d Römer enger mit de griechiche Kultur vertraut wore sind, hend si eri Götter so wiit as ggangen isch, a de griechische aapasst, wie Iuppiter-Zeus, Iuno-Hera, Mars-Ares oder Minerva-Athene. D Interpretatio Romana bezüglich germanische Gotthaite cha ainersits us de Näme vo de Wuchetääg erschlosse werde, andersits us literarische und epigraphische Zügnis us de Antiki und usem früene Mittelalter. S Material isch nöd zaalriich. De Tacitus schriibt i de Germania, as d Germane bsundrigs de Mercurius, de Mars und de Hercules verert hebid und en Tail vo de Suebe
De Mercurius Arvernus, aimol au Arvernorix, isch de Name vomene römerzittliche Gott, wo möglicherwiis vo de Kelte und de Germane vereert woren isch. De Name isch Gallisch und bidütet »Arverner« bzw. »Arvernerkönig«. Allerdings isch bis hüt usem Piet vo de Arverner nume ananzigi Ischrift, wo em GENIO ARVERN (Puy-de-Dôme) gwidmet isch, gfunde wore. Ali andere Inschrifte stamet us de Provinz Germania inferior und de Decumates agri. Er isch mit em römische Gott Mercurius gliichgsetzt wore. De Altoor us Roermond zaigt en mitem Caduceus und emene Geldbüttel, belgaitet werd er vomene Gaissbock und emene Güggel. Siegfrid Gutenbrunner: Die germanischen Götternamen der antiken Inschriften, Halle (1936). Rudolf Simek: Lexikon der germanischen Mythologie. Stuttgart (3. Ufl.) 2006. ISBN 978-3-520-36803-4. Bernhard Maier: Lexikon der Keltischen Religion und Kultur, Stuttgart (1994). ISBN 3-520-46601-5. Puy-de-Dôme CIL XIII, 1462; Milteberg CIL XIII, 6603; Wenau CIL XIII, 7845; Köln CIL XIII, 8164, CIL XIII, 8235; Gripswald CIL XIII, 8579, CIL XIII, 8580; Roermond CIL XIII, 8709
Dr Martin Weinek (* 30. Juni 1964 ds Leoben, i dr Steiermark) isch en öschtriichische Theater- und Filmschauspiiler und Regisseur. Er het d Rolle vum Inspektor Kunz i dr Fernsehsery Kommissar Rex gspillt. Dr Weinek hett vu 1983 bis 1986 es Schauspiilschtudium bim Peter P. Jost gmacht. Vu 1986 ah hett er zersch bi dr Theater Gruppe 80 i Wien gschaffet und het sini erscht chlini Filmrolle im Film „Nachsaison“ kah, won er e Liftboy gspillt hett. 1987 hett er bi de Ruhrfeschtspiil ds Recklinghuuse mit em Georg Mittendrein as Regisseur im Film „Der Lechner Edi schaut ins Paradies“ und en Kerichtmah im Film „Müllomania“ mit em Dieter Berner as Regisseur. Druff hii hend mehreri Tätigkeite as Regisseur und Engagements gfolgt. Drzwüschet hett Weiner immr widr im Film oder Fernseh gschaffet, zum Biischpil 1989 i dr sechsteiligi Fernsehsery „Calafati Joe“. Mit sinre Frau Eva, wo nach em Theaterwüsseschafts Studium zersch as Dramaturgin gschaffet hett, isch er au Wyybuur. Di beide hend 1993 as Hobbywinzer ahgfange und bewürtschaffet bi Heiligebrunn drüü Hektare a Wyyguet. 1989: Calafati Joe (Fernsehsery) 1999–2004, 2008 und 2010: Kommissar Rex (Fernsehsery) 2004: Silentium 2005: Grenzverkehr 2006: Unter weißen Segeln – Träume am Horizont 2007: Die Rosenheim-Cops –
De Mercurius Cimbrianus oder Cimbrius isch e germanische, velicht aber au e keltische Gott gsii, wo wäred de Römerzitt am Limes und i de Umgebig vo Mainz vereert woren isch. Em sind im 2. Joorhundert sechs Inschrifte gwidmet wore. De Name laitet sich vom germanische Stamm vo de Kimbre ab. Drum werd vermuetet, as bim Odewald Reste vo de Kimbre gsidlet hend, scho nume drum, well uf de andere Siite vom Limes bi Milteberg Toutoni glebt hend, velich Reste vo de Teutone. Do de Gott i de Inschrifte mitem römische Mercurius gliichgsetzt werd, cha ufgrund vo de Interpretatio Romana agnoo werde, ases sich um e früeni Form vom germanische Gott Wuotan handlet. Deför sprecht au, as s Hailigtum ufem Hailigeberg bis is 6. Joorhundert bsuecht woren isch und im 9. Joorhundert isch bim antike Tempelbezirk d Cherche St. Michael gründet wore. De Hailigi isch aber hüüfig a Stell vom germanische Wuotan trete. Greinberg bi Milteberg: CIL XIII, 6604; CIL XIII, 6605 Heiligeberg bi Haidelberg: CIL XIII, 6402; AE 1921, 52 Mainzer Geget: CIL XIII, 6742; AE 1990, 742 Siegfrid Gutenbrunner: Die germanischen Götternamen der antiken Inschriften, Halle (1936). Rudolf Simek: Lexikon der germanischen Mythologie. Stuttgart (3. Aufl.) 2006. ISBN 978-3-520-36803-4.
De Mercurius Channio isch en germanische Gott gsii, wo inere römerzittliche Inschrift gnennt werd. Er werd mitem römische Gott Mercurius gliichgsetzt. En römische Inschriftestai us de Eifel isch em MERCVRI CHANNINI gwidmet. D Form vom Biiname cha as germanische Dativ vomene n-Stamm bitrachtet werde, so ass de Nominativ *Channio gluutet ha mues. Do de Mercurius bi de Gallier vill miteme Güggel dargstellt werd, cha de Name eventuell »Güggel« bidüüte (westgerm. *hannjo; urgerm. *hanjan; hd. Hahn). Au en Zämehang mitem nordische Gott Hönir isch mögli. Ufgrund vo de Interpretatio Romana chaa agnoo werde, as de Channio e früeni Form vom Wuotan gsii isch. CIL XIII, 7781 Inschrift us Blankenheim, Ahreifel Siegfrid Gutenbrunner: Die germanischen Götternamen der antiken Inschriften, Halle (1936). Rudolf Simek: Lexikon der germanischen Mythologie. Stuttgart (3. Ufl.) 2006. ISBN 978-3-520-36803-4. Cimbrianus Hranno Wuotan Hönir
47.8413888888897.5769444444444225Koordinate: 47° 50′ 29″ N, 7° 34′ 37″ O Zienke isch e sitem 1. Dezember 1971 politisch zue dr Stadt Neiburg am Rhi ghörigs Dorf mit eweng iber 900 Iwohner im bade-württebergische Landchreis Brisgau-Hochschwarzwald. Zienke ghört ursprünglich zum hochalemannische Dialektgebiet. Zienke lit noch am Rhi, zwische dr Kernstadt vu Neiburg im Süde un Grisse im Norde. Öschtliche Nochberort isch zue Mille ghörig Hiegele. Zienke het anderscht wie Steinestadt un Grisse kei eigeni Ortsverwaltig. Eimol in dr Wuche het e Ussestell vu dr Stadtverwaltig z'Zienke Sprechstunde. Internetuftritt vu dr Stadt Neuenburg
D Herecura oder Aerecura isch e keltischi Göttin gsii, wo vor alem i de Decumates agri vereert woren isch. Verainzelti Inschrifte findet sich aber au z Slowenie, z Rumänie, z Italie, in Südfrankriich und aini sogär z Algerie. D Herecura werd öppe föfzee Mool i Inschrifte gnennt, aimol zäme mitem römische Gott Dis Pater, wo nochem Julius Cäsar vo de Kelte vereert woren isch: »D Gallier rüemet sich, si stammet ali vom Dis Pater ab und da öberlifert d Druide, seget si.«. En Inschrift us Mautern nennt d Aericura Juno Inferna zäme mitem Pluto Jupiter Infernus (lat. infernus »underirdisch«). Ufschlussriich isch no e Inschrift us Thibilis: TERRAE MATRI ERACVRAE MATRI MAGNAE IDEAE »a de Erdmuetter Eracura, de Grosse Muetter vom Berg Ida«, womit si mit de phrygische Göttin Kybele gliichgsetzt werd. Vo de Herecura sind öppe zwanzg Darstelige bikannt, mengisch elai, mengisch mitem Dis Pater. Si cha sitze oder stoo und het maist e Fruchtchorb. Devo chömet sibe us Bad Cannstatt und drai us Rotteburg. D Herecura cha ahand vo dene Zügnis as e chthonischi Göttin und Erdmuetter bitrachtet werde, wo nöd nu Lebe git sondern au Lebe ninnt. Ales chunnt us de Erde und goot zu de Erde zrugg.
Gangster Rap isch e Sub-Stil vom HipHop. Boogie Down Productions us dr Bronx und vor allem dr Schoolly D us Philadelphia sin d Vorleufer vom Gangster Rap. Dr Ice-T us Los Angeles hed s Stück "PSK - What does it mean" vom Schoolly D als Grundlaag für si Track "6 N The Morning" gnoo. NWA und dr Eazy E hän als nöggschti "Boyz N The Hood" usebrocht, wo uf "6 N The Morning" basiert. Spöter isch d Musik me Soul und Funk-orientiert worde; schliesslig hed dr Dr. Dre (ex-NWA) dr G Funk kreiert, wo seer noch bim P Funk und im allgemaine am Funk vo de 70er Joor isch.
De Ogmios (Ὄγμιος) isch en keltische Gott, wo vom griechische Schriftsteller Lukian gnennt werd. De Lukian (2.Jh.n. Chr.) setzt de Ogmios mitem griechische Götterheld Herakles gliich und bischribt en as en alte Grais mit Loiefell, Chüüle und Boge. A sinere Zunge sind us Gold und Bernstai dünni Chetteli agmacht, wo am andere End Mensche a de Oore agchettet sind; die zücht er miteme Lächle ufem Gsicht hinder sich noche und si folget em oni Widerstandd. Da Bild söll d Redikunst darstele. Epigraphischi Zügnis sind usicher. Us Bregez chömet zwai Fluechtefeli us Blai, wo möglicherwiis de Ogmios nenet, allerdings sind baid Inschrifte schwer z lese. Ufem erste Täfeli wered e paar Mane verfluecht. Si söled, wenn si gege d Brutta uusege tüegid, vom Ogmios vernichtet were und sterbe. Ufem zwaite Täfeli werd e Frau verfluecht. De Ogmios söll ere Anus, Niere und Geschlechtstail chrank mache, demit si nüme hüroote chöni.. Di irischi Saag chennt en Ogma mac Elathan usem Göttergschlecht vo de Túatha dé Dannan. Er het d Ogham-Schrift erfunde. Zäme mitem Lug und em Dagda ghört er zu de wichtigste Götter und gelt as üsserst starch. Da passt guet zum antike Hercules-Ogmios, so ass baid de gliich keltischi Gott sind.
D Belisama isch e keltischi Göttin wo mit de römische Göttin Minerva gliichgsetzt woren isch. De Name isch Gallisch und bidütet »Glänzigi«. A de Göttin Belisama (ΒΗΛΗΣΑΜΙ) het en Segomaros en Hailige Hain (nemeton) gstiftet und da inere Inschrift verebigt und e latinischi Inschrift setzt d Belisama mit de Minerva gliich. Baid Inschrifte stamet us Südgallie. De Name vo de Göttin chunnt au i Ortsnäme vor, us de Antiki öberliferet isch nume e britannischi Flussmündig Belisama (Βηλίσαμα). RIG I G-135 CIL XIII, 8 Ptolemäus: Geographi 2,3,2 Bernhard Maier, Lexikon der keltischen Religion und Kultur; Kröner, Stuttgart (1994). ISBN 3-520-46601-5
D Sequaner (lat. Sequani; altgriech. Σηκουανοί, Sēkouanoí) sind en keltische Stamm gsii, wo im westliche Jura am Dubis (hüt: Doubs) gwont hend. Eri Nochbuure sind im Oste d Helvetier, im Nordoste d Rauraker, im Norde i de Vogese d Leuker, im Weste d Lingone und d Häduer und im Süüde d Ambarrer gsii. Ere Vorort isch Vesontio (hüt: Besançon) gsii. De Name vom Stamm isch de gliich wie de vom Fluss Sequana (hüt: Seine), so as si vermuetli früener a dem Fluss glebt hend. D Sequaner hend ane 71 v. Chr. de Ariovist mit sinene germanische Truppe aaghüüret, well si zäme mit de Arverner im Striit mit de Häduer glege sind. Si hend denn erfolgriich im Joor 61 v. Chr. d Häduer bisigt und de Ariovist het mit sinene Germane en Drittel vom Piet vo de Sequaner bsetzt, het denn aber afange a de Sequaner drohe, demit er no mee Land i Bsitz cha nee. Drufabe hend d Sequaner de Julius Cäsar um Hilf bette, demit si eri früenrige Verbündete los werdet. Ane 59 hend si a de Helvetier erlobt, dör eres Piet z züche. Nochdem de Cäsar die bi Bibracte gschlage het, het er d Sequaner 58 v. Chr.
D Treverer (latiin. Trēvir m. Sg., Trēverī Pl.) sind en keltische Stamm gsii, wo zwüschet em Rhii und de Maas im Tal vo de Mosel glebt hend. Ere Vorort isch Augusta Treverorum (hüt: Trier) gsii. D Treverer werdet z erstmol vom Julius Cäsar gnennt: Im Joor 58 v. Chr. hend si em Cäsar d Meldig ggee, as sich Suebe dramöchid, de Rhii z öberschriite. De isch denn gege die atrete und het bi dere Glegehait grad ono d Treverer underworfe. Die sind aber a de Römer nöd grad fründli gsinnt gsii und hend ane 54 v. Chr. zäme mit de Eburone afange geg Römer chämpfe. E Joor spööter het de Trevererkönig Indutiomarus s Lager vom Cäsar agriffe, isch aber debii umchoo. Drufabe hend si sich ständig gege d Römer und au geg d Suebe müese weere. Ane 51 v. Chr. sind si endgültig zum Römische Riich gschlage wore. Doch da het ne nöd passt und ane 30 v. Chr. isch es zumene Uufstand gege d Römer cho, wo s Joor drufabe vom Marcus Nonius Gallus nidergschlage woren isch. De Chaiser Augustus (27 v.–14 n. Chr.) het d Kolonii Augusta Treverorum (hüt: Trier) gründet und zum Vorot vo de Treverer gmacht.
De Mars Thingsus isch en germanische Gott gsii, wo zäme mit de baide Alaisiagae vereert woren isch. De Thingsus isch e früeni Form vom Zio gsii. Am Hadrianswall, wo z England d Nordgrenze vom Römische Riich bildet het, sind vill römischi Truppe stationiert gsii, drunter au Germane. Die Soldate hend wie öberall im Riich vill Widmige a d Götter ufgstellt. De friesisch Stamm Tuihanti het zwo Inschrifte em Mars Thingsus und a de baide Alaisiagae Beda und Fimmilena gwidmet. Noch de Tuihanti isch hüt di holländisch Landschaft Twente binennt. E dritti Inschrift nennt die baide Alaisiagae Baudihillia und Friagabis und isch vomene Maa mitem germanische Name Hnaudifrid gstiftet wore. De Name Thingsus isch Germanisch und isch en Ablaitig zum Thing, em germanische Gricht (urgerm. *þingaz „Thing, Grichtsversammlig“; lbrd. thinx). De Thingsus isch somit e Rechtsgott gsii. Am germanische Thing hend jo nume die weerfähige Mane tailnee töre, drum passt au d Gliichsetzig mitem römische Gott Mars. E wittere Hiiwiis uf sini Vereerig lit im Ortsname Dinslaken vor, wo im früene Mittelalter au Martis lacus ghaisse het. Au de Dienstag, de hochtütsch Name vom Ziischtig isch vo dem Gott abglaitet: (westgerm. *Þingses dagaz > mnd. dingesdach). D Alaisiagae sind e Paar