rlitschk/wikidir huggingface dataset:
D Goldbärg-Wariazioone si e Wärk vom Johann Sebastian Bach (BWV 988), wo dr Bach sälber im Erstdruck us em Joor 1741 as Clavier Ubung bestehend in einer ARIA mit verschiedenen Verænderungen vors Clavicimbal mit 2 Manualen bezäichnet het. Dr Naame Goldbärg häi si postum überchoo wäägen ere Anekdoote, ass si für e Johann Gottlieb Goldberg gschriibe worde sige, für dass dää si im Vorzimmer vom Hermann Carl vo Keiserlingk chönn spiile, wenn dä z Nacht nid chönn iischloofe. D Goldbärg-Wariazioone si e Höhepunkt in dr barocke Wariazioonskunst. S Wärk het e guet blaante Gsamtufbau mit Setz wo regelmäässig voorchömme und wo in de Oberstimme sträng kanonisch si. Dr inneri Zämmehang vo de Wariazioone underenander chunnt vom gmäinsame Bassthema. Jeede Äinzelsatz het si äignig Charakter. D Hauptdoonart isch G-Dur. Werner Breig: Bachs Goldberg-Variationen als zyklisches Werk. Archiv für Musikwissenschaft XXXII, 1975 Rolf Dammann: Johann Sebastians „Goldberg-Variationen“. Mainz 1986 ISBN 3-7957-1792-2 Ingrid Kaussler, Helmut Kaussler: Die Goldberg-Variationen von J. S. Bach. Stuttgart 1985 ISBN 3-7725-0845-6 Heinz-Klaus Metzger u. Rainer Riehn (Hrsg.): Johann Sebastian Bach – Goldberg-Variationen. (Musik-Konzepte 42), München 1985 Andreas Traub: Johann Sebastian Bach. Goldberg-Variationen BWV 988. München 1983 ISBN 3-7705-2166-8 Peter F. Williams: Bach: The Goldberg Variations. Cambridge 2001 (Reprint
As Verschiedene Canones het dr Johann Sebastian Bach e Sammlig vo instrumentale Kanon (BWV 1087) bezäichnet, won er 1741 oder spööter vo Hand in si Handexemplar vom Erstdruck vo de sogenannte Goldbärg-Wariazioone gschriibe het. Das Handexemplar isch 1974 vom Olivier Alain bim Paul Blumenroeder z Stroossburg widerentdeckt worde, d Ächthäit vo de Iidrääg isch werifiziert worde und d Bibliothèque nationale de France (Signatur: Ms. 17669) het s kauft. Olivier Alain: Un supplément inédit aux Variations Goldberg de J. S. Bach. In: Revue de Musicologie. T. 61e, No. 2e (1975), S. 244f. Dr Olivier Alain reedet usdrücklig vom Georg von Dadelsen, Alfred Dürr und Christoph Wolff as d Expärte, wo 1975 si Hüpothese häi chönne werifiziere, ass d Iidrääg wirklig vom Bach sälber si. Christoph Wolff, JAMS 29, 1976, S. 225 Rolf Dammann, Mainz 1986, S. 246 Rolf Dammann: Johann Sebastian Bachs „Goldberg-Variationen“. Mainz 1986, ISBN 3-7957-1792-2 Peter F. Williams: Bach: The Goldberg Variations. Cambridge 2001 (Reprint 2003), ISBN 0-521-00193-5 Christoph Wolff: Bach's Handexemplar of the Goldberg-Variations: A New Source. Journal of the American Musicological Society 29, 1976, S. 224–241, ISSN 0003-0139
E Kanon (Plural: Kanons, Kanones; griech. für „Maassstaab, Reegle“) isch in dr meerstimmige Muusig e kontrapunktischi Komposizioon, wo s din meereri Stimme het, wo mä die mäisti Zit gliichzitig ghöört und wo sich sträng imitiere. In de mäiste Fäll läite sich us äinere notierte Stimm äini oder meereri Stimme ab, wo äini noch dr andere iisetzt. Die Art vom Kanon isch äng verwandt mit dr Fuge, wo d Imitazioon bin ere freijer isch, und cha au as Sonderfall vo dr Fuge aagluegt wärde. Bi dr Konstrukzioon vo dr Melodii muess dr Komponist bsundrigs sorgfältig si. Das Kinderlied Frère Jacques (Bruder Jakob) Das Trinklied Tourdion vom Pierre Attaignant Der 5-stimmige Kanon Der Hahn ist tot Hejo, spann den Wagen an Der Canon vom Johann Pachelbel, e duurekomponierte Kanon vo drei Violine über eme Generalbass-Ostinato Dr chürzist dreistimmig Kanon uf e Teggst Amen isch en alti Melodii us em änglischsproochige Ruum. Wenn alli drei Stimme iigsetzt häi, entstoot e permanänte Wäggsel zwüsche F-Dur und e-Moll. Dr Kanon Oh, wie wohl ist mir am Abend vom Daniel Elster isch äine vo de bekanntiste Kanon im dütsche Sproochruum. Dr Kookaburra-Song (Kookaburra sits in the old gum tree) isch e beliebts Chinderlied z Australie. E
Dr Elias Gottlob Haußmann (au Haussmann und Hausmann, * 1695 z Gera; † 11. April 1774 z Leipzig) isch e dütsche Mooler im Spootbarock gsi. Dr Elias Gottlob Haußmann isch dr Soon vom fürstlig hessische Hoofmooler Elias Haußmann (1663-1733) gsi. Wie dr Vater isch au dr Soon in d Dienst vom Landgroof iidräte und dä het em e Studieräis dur Dütschland zaalt, won er dr räisend Bordretist Francesco Carlo Rusca us Lugano kennegleert het und si Schüeler worde isch. Vo 1720 aa isch dr Haußmann dr offizielli Bordretmooler vo dr Stadt Leipzig gsi, het 1722 d Stadt aber verloo, woorschinlig wägem e Strit mit dr Moolerzumft vo Leipzig. 1723 isch dr Haußmann z Dresde zum königlig polnische und kurfürstlig sächsische Hofmooler ernennt worde. 1725 isch er zrugg uf Leipzig. Bekannti Wärk vom Haussmann si d Bordret vom Drumbeetevirtuoos Gottfried Reiche (1726), vo dr Dichtere Luise Adelgunde Victorie Gottsched (Gottschedin) (um 1750) und vom Johann Sebastian Bach (1746). Cornelius Gurlitt: Beschreibende Darstellung der älteren Bau- und Kunstdenkmäler des Königreichs Sachsen. Darin: Amtshauptmannschaft Leipzig / Stadt Leipzig, 1894/95 Ernst Sigismund: Der Maler des Bachporträts E. G. Haussmann, Ein Gedenkblatt. In: Illustrierte Monatsschrift für Kultur, Wissenschaft und Verkehr, Leipzig 1929 ders.: Der Porträtmaler
Malans isch de Name vo folgende Ortschafte: Malans GR, e Gmaind im Bezirk Landquart vom Kanton Graubünde, Schwiz Malans SG, e Dorf i de Gmaind Wartau im Kanton Sanggalle, Schwiz Malans (Doubs), e Gmeind im Département Doubs, Frankriich Malans (Haute-Saône), e Gmeind im Département Haute-Saône, Frankriich
D Ergolz isch dr Hauptfluss dur s Baselbiet im Norde vo dr Schwiz. Si entspringt im Faltejura an dr Geissflue im oobere Baselbiet und mündet bi Augst in Rhii. D Zueflüss vo dr Ergolz si dr Eibach, Homburgerbach, Diegterbach, Fränke (Hinderi und Vorderi Fränke), Orisbach, Rööserebach und Violebach. Sit 1934 wird z Liestel dr Pegelstand und d Abflussmängi vo dr Ergolz gmässe. Das si jetz mee as 70 Joor und in dere Zit si im Durchschnitt 3,73 m³/s in Richdig Rhii gflosse. Im Joor 2006 het dr Fluss durchschnittlig 5,63 m³/s gfüert. S Jooresmaximum isch am 10. April 2006 für e churzi Zit bi 134 m³/s glääge. D Extremwärt, wo Stazioon sit em Aafang vo de Mässige gmässe het, si 0,1 m³/s (1947), respektiv 155 m³/s (1999). Dr Fluss het die römisch Stadt Augusta Raurica mit Drinkwasser versorgt, für daas häi d Römer en Akwedukt baut, wo oobe an Liestel aagfange het. Mä cha Däil vom Aqkwedukt au hüte no go aaluege (im Heideloch z Liestel und nordöstlig vo dr Klääraalaag z Füllinsdorf). Im 20. Joorhundert isch d Ergolz immer dräckiger worde und vo 1960 aa het mä wäge däm meereri Klääraalaage baut. Commons: Ergolz – Sammlig vo Multimediadateie Ergolz
Viola da gamba (zu ital. viola „Giige“ und gamba „Bäi“, uf Dütsch au nume Gambe oder Chneugiige bzw. Schoossgiige) isch e Sammelbezäichnig für e Familie vo historische Striichinstrumänt. Si isch zur gliiche Zit entstande wie d Giigefamilie. D Bezäichnig da gamba läitet sich drvo ab, wie mä s Instrumänt hebt bim Spiile. D Instrumänt in alle Stimmlaage – Diskant-, Alt-/Tenor- und Bassgambe bzw. Violone – wärde im Geegesatz zu de viole da braccio, das häisst „Armgiige“, zwüsche de Bäi ghebt bzw. die chliinere Tüpe wärde mit em Korpus uf e Schooss gstellt mit em Hals ufwärts. D Gambe si woorschinlig im 15. Joorhundert z Spanie entstande. Si häi fümf bis säggs, spööter au siibe Saite in Quart-Terz-Stimmig und e Griffbrätt mit Bünd. Dr Spiiler hebt dr Booge im Undergriff. D Gambe si bis ins 18. Joorhundert in dr Muusig in e Hufe öiropäische Länder verwändet worde, vor allem z Italie und Frankriich, Ängland und Dütschland und häi äugeni Mensure und Baugstaltige ghaa und underschidligi Funkzioone bim Solo-, Ansambel- und Generalbass-Spiil. Wo s Violondschello und dr Kontrabass ufchoo si, si d Gambe, wo bis denn d Kammermuusig vo de Akademie, dr Aristokratii und em woolhabende Bürgerdum bestimmt häi, no di noo
Vevey ([vəvɛ] oder [vːɛ], vo de Iihäimische [vəˈvaːɛ̆]) und uf tüütsch Vivis isch e Stadt im Waadtland und de Hauptort vom Bezirk Riviera-Oberland. De tüütschi Name chunt vom röömische Name Vibiscus/Viviscus. Hüt bruucht mer en fascht nume no im Kanton Friburg für de Bach und de Bezirk Vivisbach. D Stadt isch am Nordostufer vom Gämfersee. Früener isch si en wichtige Handelsplatz gsi. Im 19. Jahrhundert isch de Tourismus und d Industrie cho. Bedes isch au hüt no wichtig. Vili Lüüt kännet Vevey, wil d Firma Nestlé da dihäi isch. D Stadt isch uf em flache Schwämmchegel vom Vivisbach im Gämfersee pout. Im Norde isch de Mont Pèlerin und im Oschte fangt d Waadtländer Riviera aa. D Gmaiflechi umfasst 4,3 % landwirtschaftligi Flechi, 5,5 % Wald, 88,5 % Sidligsflechi un 1,7 % sunschtigi Flechi. Vevey isch zum erschte Mol gnännt wore um 280 as Vibisco (998 Uiueisi, 1220 Viveys). Bis anne 1892 hän d Quartier L'Arabie, Plan-Dessous, Plan-Dessus, Sous-Crêt, Les Crosets un Le Faubourg-Saint-Antoine no zue dr Gmai Corsier-sur-Vevey ghert. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Uusländeraadail isch 2010 bi 43,1 % gläge. 28 % vo dr Yywooner sin evangelisch-reformiert, 41,2 % sin römisch-katholisch (Stand 2000). Bi dr Nationalrootswahle 2011 het
Dr 22. Septämber isch dr 265. Dag vum Gregorianische Kalender (dr 266. in Schaltjohr), dodermit blybe no 100 Däg bis zum Änd vum Johr. 1499: Dr Basler Fride zwisch em remisch-dytsche Chenig Maximilian I. un dr Alte Aidgnosseschaft macht em Schwobechrieg e Änd. 1869: Im Nationaltheater Minche wird em Richard Wagner syy Oper Das Rheingold urufgfiert, dr „Vorobe“ vu syyre Tetralogi Der Ring des Nibelungen. 1960: Mali wird unabhängig vu Frankrych. 1980: Mit em Yymarsch vu irakische Druppe in dr Iran fangt dr Erscht Golfchrieg aa, wu fascht acht Johr lang duurt un Millione vu Mänscheläbe forderet. 2013: D Bundesdagswahl gwinne CDU/CSU mit dr Bundeschanzleri Angela Merkel. D FDP isch zum erschte Mol syt 1949 nimi im Bundesdag verdrätte. 2016: In dr Stuegerter Liederhalle git s SWR Symphonieorchester sy erscht Kunzärt, wu us dr Fusion vum SWR Sinfoniiorcheschter Bade-Bade un Fryburg un em Radio-Sinfoniiorcheschter Stuegert firigangen isch. 1593: Matthäus Merian dr Elteri, Basler Chupferstächer un Verleger 1680: Barthold Heinrich Brockes, dytsche Dichter 1791: Michael Faraday, änglische Physiker 1873: Friedrich Frey-Herosé, Schwyzer Unternämmer, Offizier un Bolitiker 1880: Christabel Pankhurst, britischi Frauerächtleri 1944: Birgit Keil, dytschi Ballettdänzeri 1953: Dominique Baettig, Schwyzer Bolitiker 1988: Maylin Wende, dytsche Eiskunstläuferin 1826: Johann Peter Hebel, dytsche
Dr 23. Septämber isch dr 266. Dag vum Gregorianische Kalender (dr 267. in Schaltjohr), dodermit blybe no 99 Däg bis zum Änd vum Johr. 1846: Dr Johann Gottfried Galle un dr Heinrich Louis d’Arrest entdecke dr Planet Neptun. 1889: Z Kyōto grindet dr Fusajiro Yamauchi d Firma Nintendo fir d Härstellig vu Hanafuda-Spiilcharte. 1932: Dr Abd al-Aziz ibn Saud grindet s Chenigrych Saudi-Arabie. 1980: Dr Bob Marley git syy letschts Kunzärt z Pittsburgh, Pennsylvania. 2000: D Aschtronome John J. Kavelaars un Brett Gladman entdecke d Skathi un dr Mundilfari, zwee Zwergmend vum Planet Saturn. 63 v. d. Z.: Augustus, remische Chaiser 1215: Kublai Khan, mongolische Herrscher un Chaiser vu China 1766: Philipp Albert Stapfer, Schwyzer Bolitiker, Diplomat un Theolog 1793: Friedrich Glück, dytsche Pfarrer un Liedkomponischt 1895: Emil Landolt, Schwyzer Bolitiker 1946: Bernard Maris, franzesische Wirtschaftswissenschaftler un Journalischt 1969: Michael Rich, dytsche Radrännfahrer 1920: Mickey Rooney, US-amerikanische Schauspiler 1450: Ludwig I., Grof vu Wirttebärg-Aurich 1728: Christian Thomasius, dytsche Philosoph 1915: Christian Scheufele, dytsche Bildhauer 1939: Sigmund Freud, eschtrychische Dokter un Psycholog 2012: Martí Gasull i Roig, katalanische Filosoof, Sproochaktivischt und Bärgstyger 2015: Dieter Wiesmann, Schwyzer Liedermacher 2020: Juliette Gréco, franzesischi Schansonsängeri un Schauspileri Commons: 23. Septämber – Sammlig vo Multimediadateie
Dr 24. Septämber isch dr 267. Dag vum Gregorianische Kalender (dr 268. in Schaltjohr), dodermit blybe no 98 Däg bis zum Änd vum Johr. 0622: Dr Prophet Mohammed chunnt z Medina aa un schließt dodermit syy Hidschra ab. 1838: Im Theater am Kärntnertor z Wien wird d Operette Die Verjüngerungs-Essenz vum Conradin Kreutzer urufgfiert. 1942: Z Berlin wird d Operette Hochzeitsnacht im Paradies vum Friedrich Schröder urufgfiirt. 1948: S Unternämme Honda wird grindet. 1973: Guinea-Bissau wird unabhängig vu Portugal. 1978: In ere Volksabstimmig in dr Schwyz entschaide sich iber 80 Prozänt fir d Schaffig vun eme neie Kanton Jura. 1887: Denis Coquoz, Schwyzer Puur und Mundartforscher 1930: Willy Seiler, dytsche Schauspiler, Sänger un Moderator 1947: Peter Götz, dytsche Bolitiker 0366: Liberius, Bischof vu Rom 0768: Pippin dr Jinger, fränkische Chenig 1180: Manuel I. Komnenos, Chaiser vu Byzanz 1541: Paracelsus, Dokter, Alchemischt, Aschtrolog un Philosoph 1589: William Spenser, änglische katholische Prieschter un Märtyrer 1775: Emanuel Büchel, Schwyzer Zaichner un Aquarellischt 1782: Jules Crozet, franzesische Seefahrer un Entdecker 1930: Otto Mueller, dytsche Moler 1939: Carl Laemmle, dytsch-amerikanische Filmproduzänt 1990: Richard Jäckle, dytsche Bolitiker Commons: 24. Septämber – Sammlig vo Multimediadateie
Dr 25. Septämber isch dr 268. Dag vum Gregorianische Kalender (dr 269. in Schaltjohr), dodermit blybe no 97 Däg bis zum Änd vum Johr. 1555: Dr Augschburger Rychs- un Religionsfride bringt s Änd vu dr Glaubeschrieg vu dr Reformationszyt. 1903: Mit ere Uffierig vum Tannhäuser vum Richard Wagner wird s nei Stadttheater z Bärn yygweit. 1960: In dr marokkanische Hauptstadt Rabat wird d Organisation vu dr Islamischen Komferänz (OIC) grindet. 1961: An dr Dytsche Oper Berlin wird d Oper Alkmene vum Giselher Klebe urufgfiert. 1825: Joachim Heer, Schwyzer Bolitiker un Bundesrot 1861: Fritz Stehlin, Schwyzer Architäkt 1881: Lu Xun: chinesische Schriftsteller 1888: Paul Scheuermeier, Schwyzer Lehrer und Sproochwüsseschaftler 1943: Brigitte Schlieben-Lange, dytschi Romanischti 1534: Clemens VII., Papscht 1944: Leo Justinus Kauffmann, elsässische Komponischt, Dirigänt un Musikpedagog 1959: Paul Artaria, Schwyzer Architäkt 1972: Friedrich Schröder, dytsche Komponischt 1999: Marion Zimmer Bradley, US-amerikanischi Fantasy-Schriftstelleri 2011: Paul Nunnenmacher, dytsche Dialäktautor Commons: 25. Septämber – Sammlig vo Multimediadateie
Dr 26. Septämber isch dr 269. Dag vum Gregorianische Kalender (dr 270. in Schaltjohr), dodermit blybe no 96 Däg bis zum Änd vum Johr. 1815: Uf Aaregig vum Zar Alexander I. schließe d Monarche vu Russland, Eschtrych un Preuße di Hailig Allianz. 1905: Dr Albert Einstein vereffetligt syy speziälli Relativitetstheori in dr Annalen der Physik. 1907: D Bahnstrecki Kappel Guetachbrugg–Bõõdorf wird ufgmacht. 1960: Zum erschte Mol dräffe im Bresidäntschaftswahlkampf in dr USA mit em John F. Kennedy un em Richard Nixon zwee Kandidate bin eme Färnsehduell ufenander (Bild). 2004: In dr Schwyz wird as letschtem Land z Europa e Mueterschaftsversicherig per Volksabstimmig yygfiert. 1832: Michel Buck, schwebische Dialäktdichter 1882: Eduard von der Heydt, dytsche Bankier un Chunschtmäzen 1888: T. S. Eliot, US-amerikanisch Lyriker, Dramatiker un Essayist 1889: Martin Heidegger, dytsche Filosof 1897: Paul VI., Papscht 1901: August Benz, dytsche Haimetdichter 1929: Rösle Reck, dytschi Schrifstelleri 1985: Sarah-Jane, Schwyzer Schlagersängeri 1564: Theodor Bibliander, Schwiizer Theoloog und Profässer 1914: August Macke, dytsche Moler 1940: Walter Benjamin, dytsche Philosoph un Literaturkritiker 1937: Bessie Smith, amerikanischi Bluessängere 2000: Georg Thürer, Schwyzer Dichter un Hochschuellehrer 2019: Jacques Chirac, franzesische Bolitiker Commons: 26. Septämber – Sammlig vo Multimediadateie
Dr 27. Septämber isch dr 270. Dag vum Gregorianische Kalender (dr 271. in Schaltjohr), dodermit blybe no 95 Däg bis zum Änd vum Johr. 1540: Dr Jesuiteorde wird dur d Bulle Regimini militantis ecclesiae vum Papscht Paul III. anerkannt. 1822: Dr franzesisch Glehrt Jean Francois Champollion git bekannt, dass er mit Hilf vum Stai vu Rosetta s Ghaimnis vu dr altägyptische Hieroglyphe gliftet heeb. 2001: Bin eme Aaschlag im Kantonsbarlemänt vu Zug (Schwyz) bringt e Atteteter 14 Bolitiker um. 2009: D Angela Merkel gwinnt di 17. Bundesdagswahl gege dr Frank-Walter Steinmeier un wird Bundeskanzleri vun ere schwarz-geele Regierig. 1814: Daniel Kirkwood, US-amerikanische Aschtronom 1827: Jakob Hunziker, Schwyzer Lehrer, Dialäktolog und Volchskundler 1832: Otto Sutermeister, Schwyzer Pedagog un Märlisammler 1855: Paul Appell, e französische Mathematiker 1872: Karl Scheurer, Schwyzer Bolitiker un Bundesrot 1885: Gustav Schröder, dytsche Kapitän 1924: Arthur Honegger, Schwyzer Schurnalischt un Schriftsteller 1936: Günther Wenk, badische Chaufmann un Dialäktautor 1952: Stefan Böhm, dytsche Lehrer un Kommunalbolitiker 1972: Gwyneth Paltrow, US-amerikanischi Schauspiileri 1972: Lhasa de Sela, US-amerikanischi Sängeri 1975: Isabelle Körner, dytschi Färnsehjournalischti 1992: Granit Xhaka, Schwyzer Fuessballer 1590: Urban VII., Papst vum 15. bis zum 27. Septämber 1590 1917: Edgar Degas, franzesische Moler un Bildhauer 2005: Ronald Golias, brasilianische
Dr 28. Septämber isch dr 271. Dag vum Gregorianische Kalender (dr 272. in Schaltjohr), dodermit blybe no 94 Däg bis zum Änd vum Johr. 1197: Noch em Dod vum Heinrich VI. ibernimmt d Chaiseri Konstanze d Regäntschaft fir ihre zwaijehrige Suhn Friedrich. Di staufisch Bartei wehlt derno dr Philipp vu Schwabe, di welfisch Syte dr Otto IV. vu Braunschweig zum Chenig. 1824: Z St. Galle findet s erscht St. Galler Chinderfescht statt, wu im Lauf vu dr Schuelreforme us dr verschidene eltere Bryych entstanden isch. 1870: Im Dytsch-Franzesische Chrieg kapituliert d Stadt Stroßburi noch eme mehwichige heftige Bschuss dur dytschi Druppe. 1951: Dr Seth Barnes Nicholson entdeckt d Ananke, ain vu dr ussere Mond vum Jupiter. 1681: Johann Mattheson dytsche Komponischt 1811: Friedrich Hecker, badische Revolutionär 1893: Maurice Bazin, franzesische Bolitiker 1918: Willy Ritschard, Schwyzer Bolitiker un Bundesrot 1925: Walter Zwingli, Schwyzer Bolitiker 1934: Brigitte Bardot, franzesischi Schauspileri un Model 1938: Ben E. King, en amerikanische Soulsinger 1961: Guido Wolf, dytsche Bolitiker 1982: Nolwenn Leroy, bretonischi Sängeri 1691: Johannes Müller, Basler Revolutionär 1895: Louis Pasteur, franzesische Chemiker un Mikrobiolog 1921: Ludwig Forrer, Schwyzer Bolitiker un Bundesrot 1944: Josef Bürckel, nationalsozialistische Bolitiker 1964: Harpo Marx, US-amerikanische Schauspiiler 1966: André Breton, franzesische
Slayer Slayer (engl. ‚Mörder‘ odr ‚Schlachter‘) isch e Thrash-Metal-Band us Huntington Park, Kalifornie. Sii zählt zo de iflussriichste Metal-Bands vo dr ganze Wält ond beldet zämme met Metallica, Anthrax o Megadeth die „Grosse Viär“ vom Thrash Metal. Slayer isch im Johr 1981 vo dr bede Gitarriste Kerry King ond Jeff Hanneman gröndet wordä. Derzuecho sind no dr Schlagzüger Dave Lombardo o dr Sänger ond Bassischt Tom Araya. Im Novämber 1983 händ Slayer ehres Debüt Show No Mercy ufgnoh. D'choste händ sii sälber mösse träge. Am 2. Mai 2013 isch dr Gitarrischt, Jeff Hanneman im Alter vo 49 Johr imene Chrankehuus i dr Nöchi vo siim Dihei i Südkalifornien a Leberversage gstorbe. Show No Mercy (1983) Hell Awaits (1985) Reign in Blood (1986) South of Heaven (1988) Seasons in the Abyss (1990) Divine Intervention (1994) Undisputed Attitude (1996) Diabolus in Musica (1998) God Hates Us All (2001) Christ Illusion (2006) World Painted Blood (2009) Repentless (2015) Cannibal Corpse’s Pat O’Brien Will Step in as Slayer’s Guest Guitarist Archivlink (Memento vom 23. Juli 2011 im Internet Archive), abgerufen am 11. Mai 2013. SLAYER Drummer Says CANNIBAL CORPSE Guitarist Is Doing 'Great Job' Filling In For JEFF HANNEMAN, 12. April 2011, abgerufen am
Dr Pietro Castrucci (* 1679 z Rom; † 7. Merz 1752 z Dublin) isch en italiänische Giiger und Komponist gsi in dr Zit zwüschen em Barock und dr Vorklassik. Dr Pietro Castrucci isch vermuetlig wie au si Brueder Prospero Castrucci (1690-1760) e Schüeler vom Arcangelo Corelli gsi. Dr Georg Friedrich Händel het die bäide Brüeder kennegleert, won er z Italie gsi isch. Die bäiden häi für e Kardinals Ottoboni gschafft und denn für e Lord Burlington. 1720 häi si für em Händel sis Londoner Opereorchester afo spiile. Do isch dr Pietro bis 1742 Mitgliid gsi und bis 1737 Konzärtmäister. Dr Castrucci gältet as dr Erfinder vo dr Violetta marina. Daas Instrumänt isch e chliini Bratsche mit zuesätzlige Resonanzsaite, äänelet in sinere Zarthäit villicht dr Viola d'amore und het dr Umfang von ere gwöönlige Viola. In dr Arie "Già l'ebro mio ciglio" in dr Opere Orlando het dr Händel für bäidi Castrucci-Brüeder e Part für das Instrumänt komponiert. Die oberi Violetta marina chunnt bim Händel bis in d Hööchi vom dobbletgstrichnige Es, die underi in dr Diefi vom chliine e. Op.1: Sonate für Violine und Basso continuo Op.2: Sonate für Violine und Basso continuo, op.1 und op.2 im Stil vo sim
S Berthold-Auerbach-Museom em Stadtdoil Nordstedda vo Horb am Necker em Landkreis Freidastadt ischt a Litradurmuseom, wo an da Schriftsteller Berthold Auerbach erennret, wo en sellem Ort uff d Welt komma ischt. Des Musiom ischt em Jôhr 1986 vom Schiller-Nazionalmuseom Marbach am Necker em Barockschloss vo Nordstedda eigrichdet wôrra. Ôôgugga kô-mr en deam Museom Handschrifda, Bilder, Erschtausgaba ond andre Dokument us-em Leaba ond Werk vom Schriftsteller Berthold Auerbach, wo am 28. Februar 1812 als Kend vo-ra jidischa Familie en ganz bescheidene Vrheltnis z Nordstedda gebora wôrra ischt. Des Dorf, wo friher zo Vordereschtreich gheert hôt ond heitzodag a Stadtdoil vo dr Graußa Kreisstadt Horb am Necker ischt, ischt au Schaublatz vo-ma graußa Doil vo seine Schwarzwälder Dorfgeschichten (vrfasst vo 1843 bis 1854) gwäa, wo-nan zo-ma Erfolgsautor vom 19. Jôhrhondert ond zo-ra eiropäischa Berihmtheit gmacht hend. Dr Auerbach-Litradurkreis vrôstaldet en deam Haus reglmäßig Vorträg ond Autora-Leasonga. An viir Sonndich em Jôhr biadet des Museom d Nordstedder-Litradur-Schbaziirgeng ôô. Dô drbei fihret d Mitgliider vom Kuldur- ond Theadrforum Nordstedda dia Teilnehmer uff de Schbura vom Auerbach durch sei Hoimetdorf. Z Nordstedda erhalda bliiba send em Auerbach sei Geburtshaus Am Fabrikweg 2, wo heitzodag a Gedenkdafl an-en erennret, ond sei Ehragrab uff-em Jidischa Friidhof. Au
Dr Johann Joachim Quantz (* 30. Januar 1697 z Scheede (Kurfürstedum Braunschweig-Lüneburg) as Hanß Jochim Quantz; † 12. Juli 1773 z Potsdam) isch e dütsche Flötist, Flötebauer, Komponist und Flötelehrer vom Friedrich em Groosse gsi. Sini Zitgenosse häi si Naame au Quanz gschriibe. Im Quantz si Vater isch drHiefschmiid Andreas Quantz Oberscheede gsi. Noch em Dood vo de Eltere häi sich Unggle Justus Quantz, wo dr Stadtmusikus z Merseburg gsi isch, und dr Maa vo sinere Gusiine, dr Organist Johann Friedrich Kiesewetter um si Usbildig kümmeret. 1714 isch dr Quantz Stadtpfifer z Pirna worde und er het drfüür Giige, Oboe, Drumbeete, Zink, Waldhorn, Posuune, Blockflöte, Fagott, Violoncello, Gambe und Kontrabass gleert spiile. 1716 het er e Stell in dr Stadtkapälle vo Dresde (Oboe und Flöte) überchoo. Noch zwäi Joor isch er Oboist in dr Polnische Kapälle vom August II. worde. 1717 het er z Wien studiert, im Joor druf z Dresde Querflöte gleert und het afo komponiere. 1724 bis 1726 het er e Studieräis uf Italie gmacht und z Neapel dr Alessandro Scarlatti kennegleert. Er isch e Fründ vom Kastrat Farinelli worde und isch uf Venedig zum sin musikalische Vorbild Vivaldi zuzloose. Vo 1726 bis 1727 isch er z Bariis