rlitschk/wikidir huggingface dataset:
"Sing nicht, Vogel!" isch a schwäbisches Theaterstick en oim Akt iber da oberschwäbischa Pfarrer ond Dichter Michael von Jung vom Alfred Weitnauer. D‘ Auffierong dauret – je nochdem, wie schnell d’Schauspieler schwätzet ond wie oft des Publikum lacha muaß - so oi bis anderthalb Stond. Wann des Stick zom erste Mol ufgführt worde isch, muass erscht no ermittlet werda. Was mr zuvor wissa sott ond was’s Publikum en dr Regel us em Programmheft erfährt: Dr Michael Jung wird 1781 en Saulgau gebora. Sei Vadder isch en ganz oifacher Schneider, ond deswega muass au dr Sohn zunächst emol den Beruf lerne. Weil en aber des Handwerk net glicklich macht, studiert’r no Theologie ond wird 1811 Pfarrer em oberschwäbischa Städtle Kirchdorf. A baar Johr später grassiert em Land a Typhus-Epidemie, ond dr Michael Jung brengt’s fertig, durch omsichtige ond richtige Maßnahma viele vo seine Schäfla vo dere Krankheit zo hoile. 1814 verleiht em deshalb dr Kenig da keniglich-wirdebergischa Zivil-Verdienschtorda, was mit dr Erhebong en da Adelstand vorbonda isch. Dr Pfarrer isch saumäßig stolz uf sein Orda; er trägt en zeitlebens: An de Werkdäg uf seim schwarze Frack, wo er selbscht gschneidret hot, ond an de Sonndig uf em Messgwand. Er fühlt sich
Dr velari Nasal isch e Konsonant wo in viile verschiidne Sprooche vorchùnt. S Zeiche im IPA defür isch [ŋ]. In europäische Sprooche chùnt de Luut meischt nùmme in dr Koda vùnere Silbe vor (also am Schlùss), in andre Sprooche aber au am Silbeaafang. Im Alemannische isch des de Luut in „Ding“. Es isch en Verschlùssluut; dr Lùftstrom im Muul wird ganz blockiert. Im Gägesatz zue orale Verschlùssluut wird d Lùft aber nit ùff eimool dur s Muul glööst, sùndern ohni Ùnterbrächig dur d Noos abgloo. De Artikulationsort isch velar; er wird dur diräkte Kontakt vùm hintere Zùngerùgge mitem Gaumesegel produziert. D Phonation isch stimmhaft; derwyylscht er produziert wird, vibriere d Stimmbänder. Es isch en nasale Konsonant; d Lùft goot dur d Noos usse. Es isch en egressive Konsonant; er wird allei dur s Usstoosse vo Lùft mit de Lunge ùn em Zwerchfell erzüügt, wie die meischte mänschliche Sproochluut. Ladefoged (2005:165) Carbonell, Joan F.; Llisterri, Joaquim (1992), "Catalan", Journal of the International Phonetic Association 22 (1–2): 53–56 Gussenhoven, Carlos (1992), "Dutch", Journal of the International Phonetic Association 22 (2): 45–47 Wells, J.C. (1989), "Computer-Coded Phonemic Notation of Individual Languages of the European Community", Journal of the International Phonetic Association 19 (1):
D'Mathematik isch e strukturelle Wisseschaft. Bis hyt gits kei klari Definition vom Wese vo de Mathematik. Ma cha aber sage, dass d'Mathematik in zwei Sache dr Ursprung hätt: S Finde von Gsetz, wo s Rechne dön erliichdre. S Katagorisiere vo Geometrische Figure. Fälschlicherwiss wird d Mathematik oft zue dr Naturwisseschafte wie Physik oder Chemi zählt. S isch aber so, dass e Naturwisseschaft ihri Theorie und Vorussage immer widder an dr tatsächliche Welt überprüefe und imfall nachbessre müess. Degege isch e Ussag vo dr Mathematik uf ewig güldig, wenn si mol us dr Axiome (Grundaanahme) vo de Mathematik abgleitet worre isch. Scho di alde Sumerer hän im 4. JH.v.C. e Rechesyschtem entwicklet, wo sich natürliche Zahle aneschribe un addiere lön. D Ägypter hän degege widder komlizierteri Chettebrüch gha, hen defür aber geometrischi Figure chönne berechne (Wil dr Nil immer s Land überschwemmt hät, hen sie widder jedem s glich großi Stückli Land mieße zuecho loo). Mit e strenge Axiomatisierig und eme strenge Bewiisbegriff sin dr eigentliche Begründer vo dr Mathematik aber d Grieche zur Zyt vom Helenismus gsi. Bsunders z nenne isch de Euklid. Aber au Näme wie Thales oder Phytagoras sin Näme, wo sich bis hyt jedes Schüelchind demit usenander
E Fasnachtsclique (viilmools kurz Clique aber au Fasnachtsgsellschaft gnennt) isch e Drummel- und Pfyffergrubbe wo an dr Basler Fasnacht mitmacht. Fasnachtsclique wird ainersiits die musizierendi Formation, aber anderersiits au dr gsammti Verain gnennt. D' Formation vo-n-ere Fasnachtsclique bestooht (vo Vorne zum Ändi) us Vordrab, Pfyffer, Dambuurmajor und Dambuure, wobii die eksaggti Raihefolg amme e bitz variert. D' Clique spiilt an de drey scheenschte Dääg, verklaidet in fantasiivolle Goschdyym und Larve uff ihrne Drummle und Piccolos traditionelli Fasnachtsmärsch. Dr Vordrab sorgt immer fyr gniegend Blatz uf dr Marschroute und präsentiert au s' Sujet vo dr Clique mit eme Requisit, ere kunschtvoll bemoolte Laterne, wo uf Reeder montiert isch, und verdailt Zeedel, wo uff baseldytsch satirischi und amme sarkastischi Värs uffdruggt sinn, wo s' Sujet witter beschriibe. Immer weniger wärde im Vortrab Vorriiter ygesetzt wo hoch uff de Ross voruss riite. Mängmool trifft me-n-aber stattdesse es Junteressli us Holz oder e Stäggeressli ah. D' Pfyffer, dr Dambuurmajor und d' Dambuure bilde s' Spiil. Je noch Greessi und Dradition wäggslet d' Reihefolg vo de drey Undergruppene in dr Formation. Hyffigschti Variante sinn P-TM-T und TM-T-P. Usserdäm trifft me sehr oft au uff reini Dambuuren- oder Pfyffergruppene. S' Inschtrumänt vo de Pfyffer isch s
S Départemänt Aisne [ɛn] isch es französischs Départmänt, wo sin Name vom gliichnamige Fluss überchoo hät. S ghert zr Region Hauts-de-France (bis Endi 2015 Picardie) un tràjt de N° 02 nooch de àlfabetisch Räiefolig vun de frànzeesche Départements. S Département Aisne isch eis vo dä 83 Départemänt, wo am 4. März 1790 während dä Französischä Revolution bildet wordä isch. Es isch us dä Gebiäte vo dä Île-de-France (Laonnois, Soissonnais, Noyonnais, Valois) und dä Picardie (Thiérache, Vermandois) zämmegfasst wordä. S Départemänt Aisne isch umgäbe vo dä Départemäte Nord, Somme, Oise, Seine-et-Marne, Marne und Ardennes und gränzt au noo a Belgiä. Witeri wichtigi Ort: Tergnier, Chauny, Hirson, Villers-Cotterêts. Flüss: Aisne, Marne, Ourcq, Vesle, Somme, Oise, Serre. D Bewohner vom Départemänt Aisne wärde Axonais gnännt. Préfecture (französisch) Conseil général (französisch)
Läufelfinge isch e politischi Gmeind im Bezirk Sissech vom Kanton Basel-Landschaft in dr Schwiiz. Läufelfinge isch die oberschti Gmeind im Homburgertal, ganz im Süde vom Kanton und liggt uff 560 m.ü.M. Dur Läufelfinge fiehrt d Passstross yber dr Unteri Hauestai noch Trimbach bi Olte. Im Dorf befindet sich au s neerdlige Tunnelportal vom 2495 Meter lange Hauestai-Schaiteltunnel vo dr Bahnlinie Sissech-Olte. Dr Bahnhof vo Läufelfinge isch dodrby dr heggschti Punggt vom Läufelfingerli, wie d'Bahn in dr Region liebevoll gnennt wird. Richtig Sissech und Olte (dur dr Tunnel) gohts nur no abwärts. Nochbergmeinde sin im Norde Chärnerchindä, Buckte, Häfelfinge und im Oschte (Bezirk Waldeburg) Eptige und Diegtä. Im Weschte und Süde gränzt Läufelfinge an die soledurnische Gmeinde Wise und Hauestai-Ifetel. S Wappe zaigt uff goldigem Grund zwai schwarzi Adler mit rote Fäng und Schnääbel, wo überenand schwäbe. Das isch s Wappe vo de Grafe zer Homburg und dr neue Homburg gsi, wo me 1945 zem offizielle Ortswappe gmacht het. Läufelfinge hett me 1226 s'erschti Moll urkundlig erwähnt (als Leinvolvingen). Dr Ortsname uff -ingen dytet uff e alemannischi Sippesiidlig hii. Bodefünd und Flurnäme züüge aber drvo, dass d Gegend wohrschiins scho zue reemische Zyte bsiidlet gsi isch. Näb de bekanntere Karregleis am
Maischberg isch e politischi Gmeind im Bezirk Sissech vom Kanton Basel-Landschaft in dr Schwiiz. Maischberg isch inere Talsoole uff 377 m.ü.M. ibettet am Abhang vom Sunnebärg. Es gilt als nerdligschts Dorf vom Oberbaselbiet (sofärn me dr Bezirk Lieschtel nid zem Oberbaselbiet zellt). Maischberg isch usser im Süde - vom Kanton Aargau umschlosse. Nochbergmeinde sin im Süde Buus und Wintersinge, zuedäm die aargauische Gmeinde Magde, Mehli und Zeinige. Sit 1944 hett Maischberg offiziell e Wappe. Es isch dur e sänkrächte Strich in zwei Helftene tailt. Beidi Helftene zaige e Wyytrübel. Rächts isch sie rot uff silbrigem Grund, links silbrig uff rotem Grund. S Wappe symbolisiert - wie azneeh isch - d Bedytig vom Wyybau in dr Gmeind. Die erscht urkundlig Erwähnig vom Ort als Meisprache gooht uffs Joor 1180 zrugg. 1247 hett sich denn dr Name zue Mesbrache gwandlet. Im Mittelalter hetts näbem Dorf, wo ab 1322 de Grafe vo Thierstai gheert het, no zwei grossi Buurehöf gha. Eis hett bis 1360 em Dytsche Riich, dr ander em Basler Bischof gheert. 1461 sins Dorf und beidi Höf zue de Bsitztümer vor Stadt Basel ko. 1546 hett en Brand fascht s'ganze Dorf zersteert. Sit jehär vo grosser Bedytig fyrs Dorf isch dr
Nusshof (hochdytsch glychlutend) isch e politischi Gmeind im Bezirk Sissech vom Kanton Basel-Landschaft in dr Schwiiz. Nusshof isch e glains Buuredorf und noch Chilchbrg und em Tschoppehof die drittglainscht Gmaind vom Kanton. Nusshof liggt am Rand vom Tafeljura amene Hang unwyt vom Übergang zwischem Violetal (Arschdrf) und em Talkessel vo Wintersinge. Nochbergmeinde sin Herschbrg, Wintersinge, Sissech und die aargauerische Olschbrg und Magden. S Wappe stammt vo 1945. Es zaigt en zweiblettrige griene Haselstruuch mit drei rote Haselnyss uff wyssem Grund. D Gmeind hett sich fyr d Haselnuss entschiide, will si zem Ortsname passt und heraldisch guet darzstelle isch. Iber d Gschicht vo Nusshof isch nid allzuvil bekannt. 1372 hetts Land em Kloschter Olschbrg gheert. Im spoote Mittelalter hett sich uss es paar Höf e Dörfli bildet, wo 1461 unter d Herrschaft vo dr Stadt Basel ko isch. Es wird vermuetet, dass en ufffellige Baum em Ort dr Name ghee het. Zum erschte Mol gnennt wird dr Ort 1504 als der hof by dem Nussbom. Hans-Rudolf Heyer: Die Kunstdenkmäler des Kantons Basel-Landschaft, Band III: Der Bezirk Sissach. Hrsg. von der Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte GSK. Bern 1986 (Kunstdenkmäler der Schweiz Band 77). ISBN 3-7643-1796-5. S. 160–162. Commons: Nusshof – Sammlig vo
Oltige isch e politischi Gmeind im Bezirk Sissech vom Kanton Basel-Landschaft in dr Schwiiz. S Buuredorf Oltige liggt am Fuess vo dr Schofmatt uff 576 m ü.M. z oberscht im Ergolztal an ihrer Quelle ganz im Südoschte vom Kanton. Nochbergmeinde sin Zeglige, Wäislinge, Roteflue (nur wenigi Meter), Ammel und die soledurnische Chienbrg, Obererlinsbach (Gmeind Erlinsbach SO) und Rohr. S Wappe vo 1943 zeigt en breite schwarze schrege Balke (vo obbe links noch unde rächts) uff goldigem Grund (rächts und linggs näbedra). Uff em Balke hetts underenand drei silbrigi Huefyse mit schwarze Negel. S Wappe erinneret an die friener Bedytig vom Ort als Passfuessort, d Farbe a die ursprynglig Zuegheerigkeit vom halbe Dorf zur Herrschaft Chienbrg. Steizytligi und reemische Fünd bewiise, dass dr alti Passübergang über d Schofmatt (noch Chienbrg - Aarau) scho sit Alters här bnutzt worde isch. Im Mittelalter isch d Gränze zwischem Sisgau und em Frickgau längs dr Ergolz verloffe. Das hett Oltige, wo 1241 s erschti Moll namentlig inere Urkunde uftaucht, in zwei Teil gschnitte. D Helfti am rächte Ufer hett als Lehe vo de Grafe zue Habsburg-Laufeburg zer Herrschaft Chienbrg gheert. Die ander Helfti am linke Ufer isch - mindeschtens syt 1372 - farnsburgisch gsi und
Monrose Monrose isch e drüchöpfigi, dütschi Castingband gsi. Si isch im Herbscht 2006 ide ProSieben-Show Popstars zämegstöut worde. Monrose gäutet aus Nachfouger vode erfolgriiche No Angels. För ehres Debut-Aubom Temptation hets vier Mou Goud ond einisch Platin gäh. S zwöite Aubom vo de Monrose, Strictly Physcial, esch im September 2007 usecho, nochhär hends ehre zwöiti Chart-Hit met "Hot Summer" glandet ond esch met Doppel-Goud uszeichnet worde. Am 26. September 2008 hend d Monrose ehres drette Studioaubom I Am veröffentlecht. Met I Am send si ide Schwiiz, Düütschland ond Öschtriich id Top 20 cho. Wältwiit hend Monrose öber 1 Millione Platte verchouft. Monrose hend dMusig-Verastaltig The Dome 46 moderiert. Am 25. November 2010 het s Trio d Uflösig vo dr Band bekannt gää. D Uftrett für 2011 solle aber no durgfüert werde. Senna Guemmour (*28. Dezember 1979 z Frankfurt am Main). D Guemmour führt d Groppe Monrose a, in Interviews esch sie im Vordergrond ond schniit sech vo de andere Bandmetgleder ab. S erschte Soloprojekt het metem Dieter Falk sim Aubom Volkslieder stattgfonde. En witere Solo-Act het sie metem düütschte Rapper Kool Savas gha, wo sie im Aprel d Single "Melodie" bigstürt het. D Guemmour moderiert setem 9. September ufem Sänder
Ormalinge isch e politischi Gmeind im Bezirk Sissech vom Kanton Basel-Landschaft in dr Schwiiz. Ormalinge liggt uff 423 m ü.M. im Ergolztal öschtlich vo Gälterchindä. Witeri Nochbergmeinde sin Buus, Rickebach, Däggnau, Wäislinge, Roteflue und Hemmike. S Wappe vo 1946 isch in dr undere Helfti blau und obedra zeigts e rote Stärn uff goldigem Grund. Es isch s'Siigel vo de Edelchnächt vo Zielemp, wo in dr Mitti vom 14. Joorhundert Güeter z'Ormalinge bsässe hei. Ormalinge isch scho früeh bsidlet worde, so hett me e Überräscht vonere römischä Villa und riichi früehmittelalterlichi Gräber gfunde. "Normandingen" isch 1286 s'erschti Moll urkundlig erwähnt worde. Dr Name stammt woorschiindli vo "Nordmann" ab. Mit dr Zyt isch s "N" vrlore gange und me hetts Dorf "Ormandingen" gnennt. Im Mittelalter hei sich nochenander d Grafe vo Hombärg, Froburg, Homburg und Thierstei s Dorf teilt. 1461 isch s Dorf wie die ganz Gegend in Bsitz vor Stadt Basel cho. Ruine Farnschbrg Pfarrchile mit Freske us em 14. Joorhundert Offizielli Website (vom Kanton betreut) Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023 Normdate: VIAF: 236092294
Rickebach (hochdytsch Rickenbach) isch e politischi Gmeind im Bezirk Sissech vom Kanton Basel-Landschaft in dr Schwiiz. Rickebach liggt uff 479 m ü.M. imene noch Süde offene Sitetal vo dr Ergolz uff dr Hechi vo Gälterchindä zwischem Kienbärg, Staufe und Farnsbärg. Es liggt in de nerdligschte Usläufer vom Baselbieter Kettejura. Es isch e alts Buuredorf und au moll e Kurort gsy. Nochbergmeinde sin Buus, Ormalinge, Gälterchindä, Beckte, Sissech und Wintersinge S Wappe vo 1947 zeigt e silbrige Wällebalke, wo's Wappe in e oberi roti und e unteri blaui Helfti teilt. S Wappe widrholt d Farbe vo dr chirchliche Muettergmeind Gälterchindä. Dr Wällebalke symbolisiert s Rickebächli und dr blaui Grund dr ehemooligi Fischweiher. Spärligi Bodefünd bezyge d Awäseheit vo Mensche in dr jyngere Steizyt. Erscht vill spöter wird dr Hof, wo noch em Bach bnennt wird, gründet. In ere Urkunde taucht dr Ortsname (Richenbah) 1274 s'erschti Moll uff. Im 12. und 13. Joorhundert hett s Dörfli nochenand de Homburger, Froburger, Thiersteiner und Falkesteiner gheert. 1461 isch es wie die ganz Region zer Stadt Basel ko. 1510 hän d Basler Herre weschtlig vom Dorf im sumpfige Talbode dur dr Balthasar Walch vo Lindau e Fischweiher aleege lo. Dä isch aber im Verlauf vom
Dr Name Rickenbach bezeichnet in dr Schwiiz: Rickenbach BL, e Gmeind im Bezirk Sissach, Kanton Baasel-Landschaft Rickenbach LU, e Gmeind im Wahlchreis Sursee, Kanton Lozärn Rickenbach SO, e Gmeind im Bezirk Olte, Kanton Soledurn Rickenbach TG, e Gmeind im Bezirk Münchwiile, Kanton Thurgau Rickenbach ZH, e Gmeind im Bezirk Winterthur, Kanton Züri Rickenbach SZ, en Ortsteil vor Gmeind Schwyz im Kanton Schwyz in Dütschland: Rickenbach (Hotzenwald), e Gmeind im Hotzewald (südliche Schwarzwald) Rickenbach (Salem), en Ortsteil vor Gmeind Salem im Bodeseechrais, Bade-Würtebärg in Öschtriich: Rickenbach (Wolfurt), en Ortsteil vor Gmeind Wolfurt im Bezirk Bregenz, Vorarlberg Lueg au: Kurzrickenbach, en Ortsteil vo Chrüzlinge im Thurgi Langrickenbach, e Gmeind im Bezirk Chrüzlinge, Kanton Thurgau
Roteflue isch e politischi Gmeind im Bezirk Sissech vom Kanton Basel-Landschaft in dr Schwiiz. Roteflue liggt im obere Ergolztal ganz im Oschte vom Kanton uff 471 m.ü.M. Es isch dr erscht eigentligi Ort im Ergolztal sälber. Zwar liige au d Nochbergmeinde Ammel und Oltige a dr Ergolz, doch hett sich d Ergolz z'Oltige no nid es Tal grabe und Ammel liggt uff enere Terrasse näbem eigentlige Tal. Witeri Nochbergmeinde sin Wäislinge, Ormalinge, Hemmike und die aargauische Wägestette und Wittnau. S Wappe vo 1946 zeigt uff goldigem Grund e griene Dreibärg mit enere rote Flueh, wo vo zwei griene Tanne flankiert isch. Si wiise druff hy, dass 56% vom Gmeinibann uss Wald bestöön. D Farbe stamme vo dr ehemoolige Vogtei Farnsburg. Roteflue isch dr Räscht vomene ehemoolige Konglomerat vo vier bis siibe friehmittelalterlige Wiiler: Loglingen, Hendschikon, Söllickken, Werlickhen, Hohlwingen, Gastwingen und Werdlingen. Währenddäm die meischte vo de alte Willer verödet sin, hett sich Loglingen zem hyttige Roteflue entwicklet. Dr Ort isch 1196 als Rotenfluo s'erschti Moll erwähnt worde. Näb Loglingen alias Roteflue, au Oberroteflue gnennt, hett bis ins Spotmittelalter no Hendschikon als Niiderroteflue witerexischtiert. Vo de frienere Wiiler isch hytte nyt me z'gseh oder hegschtens no Einzelgheeft. D Bsitzesverhältnis sin je
D Abnoba isch die keltischi Göttin vom Schwarzwald gsii und isch mit de römische Göttin Diana glichgsetzt wore. De Name isch i de Antiki nöd nu d Bezaichnig vo de Göttin gsii, sondern vom Schwarzwald selber au. De Name isch Gallisch. E plausibli Etymologie vo dem Name het d Patrizia de Bernardo Stempel vorgschlage. Deno chamer indogerm. *h2ep-h3no-bhh2eh2 asetze (kelt. *Abnobā), wa öppe "Glänzigs Wasser" bedütet. Die Etymologi passt zum Wese vo de Göttin, wo au a Badeort verehrt worden isch, weniger aber zum Schwarzwald selber. Öber s Wese vo de Göttin waiss mer nöd vill. I de Römerzit isches bsundrigs im keltische Ruum üblich gsii, as me a de Gotthaite Stai oder Altöör gwidmet het. Debi erschint im Piet vom Schwarzwald e Göttin Abnoba, wo zwaimol mit de römische Jagdgöttin Diana vergliche worden isch. D Vertailig vo de Inschrifte dütet druf hii, as die Göttin mit (Hail-)Quele verbunde gsii isch. D Inschrift vo Mühlebach usem Joor 193 bezügt, as a dem Ort e Tempel vo de Abnoba gsii isch. Bi Karlsrue-Mühlburg isch e Statue gfunde wore, wo de Lucilius Modiratus a de Göttin Abnoba gstiftet het. Die Staute zaigt d Abnoba imene chnüülange Rock. Danebe isch e Hund dargstellt,
Die Peutingersche Tafle isch e Landcharte, wo us de Römerzit stammt. Si zaigt die im 5. Joorhundert bikannti Welt mit Europa, Nordafrika und Asie bis Indie und Sri Lanka. Uf de Charte sind Städt, Stroose, Flüss und Bergzüüg iizaichnet und fast 4000 Näme aggee (Städt, Provinze, Landschafte, Gwässer, Völker). Bestimmti normierti Bildsymbol zaiget die administrativi Funktion vode grössere Städt aa. Au d Distanze zwüschet de Ortschafte sind aggee, jenochdem i römische Maile, gallische Leuge oder persische Parasange. D Charte nennt nördlich vom Rhii (fl. Renus) de Schriftzug SVEVIA gegenöber vo Mainz (Mogontiaco) und Stroosburi (Argentorate) und de Vogese (Silva Vosagus). Nördlich vom Bodesee isch de Schwarzwald (Silva Marciana) iizaichnet und drüber stoot de Name ALAMANNIA. Östlich devö, nördlich vo de Donau (fl. Danubius) sind d Armalausi gnennt. D Charte het au Fehler, so isch Bregenz (Brigantio) westlich vom Rhii, zwüschet Rhinegg (Ad Rhenum) und Arbon (Arbor Felix) iizaichnet. Dennoch isch die Charte vo unschätzbarem Wert för d Chenntnis vo de römische Geografii. D Charte isch um 1500 vom Konrad Celtis inere Bibliothek z Worms entdeckt wore und denn vom Humanist Konrad Peutinger († 1547) publiziert wore. Die gfundni Charte isch e Pergamentrole mitere Längi vo 682 cm und enere Braiti
Das Buch von der Zukunft, isch es Sachbuech vom Autor Andreas Eschbach, wo 2004 veröffetlicht woren isch. S Buech thematisiert Problem vo de Zuechunft und schtellt möglichi Lösigsmöglichkeite vor. Andreas Eschbach tuet diä verschiedenä, allgemeine verfüegbare und einzelni bechanti Prognose für d Zuechunft nutzä, um demit diä passendä Frageschtelligä uusefinde und diä mögliche Antworte drus us sinerä Sicht darschtelle. S Buech isch us dem Grund e chnappi Gsamtschau über üseri Zuechunft. Überbevölcherig, Chlimawandel, Endi vom Ölziitalters, diä möglichi Nutzig vo Fusionsreaktore, diä zuechünftigi Energieversorgig, d Möglichkeite vo dä Nanotechnologie, d Reis vom Mensch is All - das sind alli diä Frageschtelligä, diä er i dem Buech tuet behandle. De Autor zeigt au, wiä debi au Iirtümer entschtehe chönd, und us wele Gründ diä immer vorchömed, und wiä me demit umgah sötti. By de grossä Azahl vo dä de behandelte Theme ligts uf de Hand, dass diä einzelne Themä nöd in wüsseschaftlichär Tüfi behandelt wärde chönnt. Andreas Eschbach isch i erschtär Liniä Sciencefiction-Autor vo Romän, und us dem Grund schribt er sis Buech uf sini Art, indäm er Frage schtellt und innerhalb vo dem Sachbuechs sini Antworte dezue chann findä. Sini Begründige zue denä Antworte leit er em Läser debi offe
D’Fédéràlistische Union vun d'europäische Volkgruppe – abkürzt FUEV, anglisch: Federal Union of European Nationalities, FUEN, ditsch: Föderalistische Union Europäischer Volksgruppen, frànzeesisch: Union fédéraliste des communautés ethniques en Europe, UFCE – ìsch e nìtstààtliche Orgànisation un e Dàchverbànd zu de Verteidigung vun d’nationàle Mìnderheite (Volksgruppe) ìn gànz Europa. Hiitzedàs repräsentiert sie meh às 80 Mìtgléder üs 32 europäische Staate. D’FUEV ìsch àm 19. und 20. November 1949 ìn Versailles (Frànkrich) ggréndet worre. Sie ìsch d’Fortsetzung vun d’Vorkriagorgànisation, de europäische Nationalitätenkongress (1925-1938). Siner erscht Präsidant ìsch dä Wallone Charles Plisnier gsì. Siner erscht Sekretär ìsch de bretonische Autonomischt Joseph Martray gsì. Am 1. Jüli 1950 ìsch de erscht FUEV-Kongrass in Leeuwarden (Frieslànd, NL) verloffe. Sitter 1989 het sie d’Teilnehmende Stàtus bim Europàràt un sitter 1995 e Konsultàtive Stàtus bi de Vereinte Natione. Noch'm Art. 3 vun de FUEV Vorschrìft: "Die FUEV bezweckt die Erhaltung der nationalen Eigenart, Sprache, Kultur und Lebensrechte der europäischen Volksgruppen, sowie die Schaffung eines international anerkannten Volksgruppenrechtes." D Europäische Charta der Regional- oder Minderheitensprachen (1992 vun Europàràt beschlosse) ìsch vun d'FUEV verfàsst worre. Jeder nejer EU-Bitrater müen zerscht diese Charte unterschriwe un derno soll se ràtifiziert sì. Sie orgànisiert Johreversàmmlung, Traffe mìt Vertrater üs europäische Volksgruppe, Séminär, Sìtzung
Singles Your Song UK: 7 - 1971 - 10 Wo. Rocket Man UK: 2 - 1972 - 10 Wo. DE: 18 - 1972 - 11 Wo. Honky Cat US: 8 - 1972 - 6 Wo. Crocodile Rock UK: 5 - 1972 - 12 Wo. US: 1 - 1972 - 14 Wo. DE: 3 - 1972 - 20 Wo. Daniel UK: 4 - 1973 - 9 Wo. US: 2 - 1973 - 12 Wo. DE: 27 - 1973 - 13 Wo. Saturday Night's Alright for Fighting UK: 7 - 1973 - 8 Wo. US: 12 - 1973 - 9 Wo. Goodbye Yellow Brick Road UK: 6 - 1973 - 10 Wo. US: 2 - 1973 - 14 Wo. Step into Christmas UK: 24 - 1973 - 4 Wo. Candle in the Wind (1.) UK: 11 - 1974 - 8 Wo. Bennie And the Jets US: 1 - 1974 - 16 Wo. Don't Let the Sun Go Down on Me UK: 16 - 1974 - 8 Wo. US: 2 - 1974 - 9 Wo. The Bitch Is Back UK: 15 - 1974 - 6 Wo. US: 4 - 1974 - 9 Wo. Lucy in the Sky with Diamonds UK: 10 - 1974
Sein oder Nichtsein , alem: sy oder Nödsy bedütet es Zitat us äm Shakespeare-Drama Hamlet, lueg au Sy oder Nödsy, das isch hie d'Frag en US-amerikanische Film us äm Jahr 1942; lueg Sy oder Nödsy (1942) en US-amerikanische Film us äm Jahr 1983; lueg Sy oder Nödsy (1983)