rlitschk/wikidir huggingface dataset:
D Foorschtli Versuechs- un Foorschigsaaschtalt Baade-Wiirttebäärg (FVA) mit Hauptsitz z Fryburg isch as Ressortfoorschigsinschtitut vu dr Landesfoorschtverwaltig (LFV) em Minischterium fir Ländlige Ruum un Verbruucherschutz (MLR) z Stuegert zuegoornet. S Foorschigsinschtitut het di gsetzli Ufgaab, „der Forst- und Holzwirtschaft rationelle Möglichkeiten zur Erfüllung der vielfältigen Funktionen des Waldes aufzuzeigen und die ökologischen Beziehungen zwischen Wald und Umwelt zu untersuchen”. Bi däne Untersuechige goot s um alli Waldflechene un Waldfunkzioone vum Land Baade-Wiirttebäärg: s Holz mache, di vylfältige Schutzfunkzioone vum Wald un au sy Bedytig as Erhooligsruum fir dr Mänsch. E Meerkmool vum foorschtlige Versuechswääse isch s langfrischtig, reegelmääßig Erfasse vu wiichtige Ablaif in dr Wald-Ekosischteem wie z. B. Baumwagsduum, Boodenentwicklige un Veränderige vu dr Bflanze- un Dierwält. S Foorschigsinschtitut luegt no däne Ufgaabe dur praxisorientierti Foorschig, Entwicklig, Monitoringsischteem, Berootig un Uus- un Fuurtbildig. E bsunderi Stellig het doderby dr Transfer vum Wisse, go neii Erkänntniss erfolgryych in d Praxis z transportiere. S Inschtitut bedrybt s foorschtli Versuechsgländ Liliedaal un isch fir s Wolfsmonitoring z Baade-Wiirttebäärg zueständig. D FVA isch am 18. Juni 1958 us dr Fusion vu dr Baadische Foorschtlige Versuechsaaschtalt un dr Wiirttebäärgische Foorschtlige Versuechsaaschtalt fiirigange. Di Baadisch FVA isch anne 1873 z Charlsrue unter em Minischterium vum Innere
S Colombi Hotel z Fryburg isch e inhaabergfiert Stadthotel vu dr Luxusklasse. S Hotel lyt in dr Innestadt vu Fryburg Rotteckring vis à-vis vum Colombipark un sym Colombischlessli, wu s dr Name här het. Syter anne 1995 gheert s zue dr Allianz „The Leading Hotels of the World“. S aagschlosse Gourmet-Reschtaurant Zirbelstube isch vu 1982 bis 2019 all Joor mit eme Michelin-Stäärn uuszaichnet woore. S Hotel isch im Juni 1957 ufgmacht woore. Dreeger vum Hotel isch d „Colombi Hotel Dr. Klaus Lauer KG“ gsii. Zue dr 500-Joor-Fyyr vu dr Universiteet Fryburg sin dodmol im nämlige Joor scho prominänti Gescht us Bolitik un Wiirtschaft empfange woore. Anne 1959 het dr saudi-araabisch Cheenig Saud ibn Abd al-Aziz mit sym Gfolg e baar Dääg im Colombi Hotel verbroocht. Dr hitig Bsitzer Roland Burtsche het noch ere Chochleer z Hamburg in e baar Luxushyyser in dr USA gschafft, isch uf e kalifornischi Hotelfachschuel gange un het derno bi dr American President Lines as Sous-Chef, as zweete Chuchischef, gschafft. Wider z Dytschland, het er anne 1967 sy Fryndi Waltraud Zähringer ghyroote. S Baar, wu urspingli vu Oberbärge am Chaiserstuel gsii isch. Het verschiideni gaschtronomischi Bedrioib gfiert, bis er schließli anne 1978 zum Chauf vum Colombi
De Herder-Verlag z Friburg, mit Dail au z Minche, isch e ditsche Buech- un Zittschrifteverlag in de Rechtsform vun ere GmbH. Er widmet sich schwerpunktmäßig de Theme chrischtligi Theologi, Kilche un Religion, Spiritualität in andere Religione, Erziehung un Vorschuelpedagogik, Bolitik un Gsellschaft un Lewesgstaltung un Psychologi. De Verlag zellt mit sinre iwer zwaihundertjehrige Tradition zue de eltschte Verlage z Ditschland. Er ghert zue de Verlagsgruppe Herder, wu sitt sechs Generatione in Familie- un Stiftungsbsitz isch. De Verlag Herder isch Mitglid im Berseverain vum Ditsche Buechhandel. As Herdersche Verlagsbuchhandlung isch de Verlag anne 1801 z Meerschburg vum Bartholomä Herder grindet wore, bal uf Konschtanz un 1810 schließlig uf Friburg verlait wore. Noofolger isch si Suhn Benjamin Herder (1818–1888) gsii, wu de Grundstai glait het fir di katholisch Uusrichtung vum Verlagsprogramm un die dur d Händel vum Kulturkampf het kenne bibhalte. Dem si Suhn Hermann Herder sen. (1864–1937) het s Unterneme uusbaut un d Verlagsgruppe an ihre hitige Standort verlait. No ihm hän de Theophil Herder-Dorneich (1898–1987) un dr Hermann Herder de Verlag glaitet. No schwere wirtschaftlige Schwirigkaite in de 1990er-Johr stoht sitt 1999 de Manuel Herder (* 1966) in sechster Generation an de Spitz vum Unterneme. Unter sinre Fierung sin d
D Lischt vu de Kleschter z Friburg im Brisgau umfasst alli Kleschter vu de Stadt Friburg. W. G. RÖDEL: Das Großpriorat Deutschland des Johanniter-Ordens im Übergang vom Mittelalter zur Reformation. Köln 1966, 318–322. A. Graf von KAGENECK / B. SCHWINEKÖPER: Die Johanniterkommenden in Freiburg und Heitersheim im Jahre 1495. In: Schau-ins-Land 98 (1979) 121–128. H. SCHADEK / J. TREFFEISEN: Klöster im spätmittelalterlichen Freiburg. Frühgeschichte, Sozialstruktur, Bürgerpflichten. In: H. HAUMANN / H. SCHADEK (Hg.): Geschichte der Stadt Freiburg im Breisgau. Bd. 1: Von den Anfängen bis zum "Neuen Stadtrecht" von 1520. Stuttgart 1996, 421–467, hier 446 f. B. MAURER: Die Johanniter und Malteser im Breisgau. Aus Geschichte und Gegenwart des Johanniter- und Malteserordens am Oberrhein. Freiburg 2. Aufl. 1999. Topographisches Wörterbuch des Großherzogtums Baden. Bd. 1. Hrsg. v. der Badischen Historischen Kommission. Bearb. von A. KRIEGER. 2. Aufl. 1904, Sp. 640–643. Eine Stadt braucht Klöster – Freiburg i. Br. braucht Klöster. Begleitbuch zur Ausstellung "Eine Stadt braucht Klöster", 25. Mai – 1. Oktober 2006 im Augustinermuseum Freiburg i. Br. Hg. v. der Stadt Freiburg i. Br. u. der Universität Freiburg. Lindenberg 2006. Freiburg im Breisgau. Stadtkreis und Landkreis. Amtliche Kreisbeschreibung. Hg. v. der Staatlichen Archivverwaltung Baden-Württemberg in Verbindung mit der Stadt
S Alt Chaufhuus, au Historischs Chaufhuus isch ais vu wiichtigschte histoorische Gebei z Fryburg. S stoot uf dr Siidsyte vum Minschterblatz, wu s mit syre roote Fassaade uusesticht. S eerscht kommunaal Chaufhuus as Böu vu dr stedtische Määrtverwaltig zum Waarenumschlaag un fir d Zollabwicklig z Fryburg isch im 14. Joorhundert in dr Schueschterstrooß böue woore, di eerscht Nännig isch vu 1378. Ab 1520 isch neerdli vu däm alte Chaufhuus s hitig Gebei zum Minschterblatz zues mit Blick uf s Fryburger Minschter böue woore. Dr Abschluss vu däm „Neie Chaufhuus“ wird uf 1532 datiert. Wär dr Architäkt vum Gebei gsii isch, waißt mer nit gnau, mer vermuetet, ass es e Böumaischter gsii isch, wu dertemool am Fryburger Minschter gschafft het, villicht dr Lienhart Müller vu Ettlinge. S Chaufhuus isch speeter meefach umgstaltet woore. Anne 1550 isch e Balkon ergänzt woore, no dr Belaagerige vu dr Stadt 1714 un 1744 hän Chriegsschääde mieße repariert wääre, 1814 isch d Fassade vum Simon Göser nei aagmoolt woore. 1880/84 isch s Gebei, wie s dr Zytgschmack doodmol gsii isch, hischtorisierend umgstaltet un mit ere neie Dachgaube in dr Art vum Hôtel-Dieu vu Beaune versääne woore. 1924/25 sin d Änderige vu 1884 no Blään vum Stadtböudiräktor
S Philharmonisch Orcheschter Fryburg isch e dytsch Sinfoniorcheschter us dr Stadt Fryburg. S spiilt im Konzärthuus Fryburg unter anderem Sinfonikunzärt un s Neijoorskunzärt, bi Ooperevoostellige spiilt s im Stadttheater Fryburg. S Philharmonische Orcheschter Fryburg isch anne 1887 grindet woore un syt däre Zyt mit scho mit Chinschtler*ne wie dr Clara Schumann un em Richard Strauss zämegschafft. Scho voorhäär het s dr vum Hermann Dimmler 1877 grindet Philharmonisch Verain gee, wu bekannti Muusiker un Kumpenischte wie dr Eugen d’Albert un dr Franz Liszt uf Ryburg ghoolt het. Syter 1867 het s dr Poschte vum stedtische Kapällmaischter gee, wu s Theaterorcheschter uf Militeermuusiker un Laie glaitet ghaa het. Zum Zytpunkt vu dr Grindig vum Orcheschter het dr Kapällmaischter Giesecker s Ensemble glaitet. Dr eerscht Ufdritt vum neie Philharmonische Orcheschter isch am 4. Oktober 1887 unter Laitig vum Kapällmaischter Wilhelm Bruch gsii. Zum Brogramm hän unter anderem em Wagner sy Tannhäuser-Ouvertüre, Stuck us dr Oopere „König Manfred“ vum Karl Reinecke un di 2. Rhapsodi vum Franz Liszt gheert. Vu 1890 bis 1919 isch s Orcheschter vum Gustav Starke glaitet woore, mit em Schwäärpunkt uf Oopere. Anne 1910 isch dr Theaterböu ufgmacht un s Ensemble uf 60 Mitgliider uusgwytet woore. Noch em Eerschte Wältchrieg
Dr Norbert Sebastian Blüm (* 21. Juli 1935 z Rüsselsheim am Main; † 23. April 2020 z Bonn) isch e dytsche Bolitiker (CDU) gsii. Är het em Dytsche Bundesdaag vu 1972 bis 1981 un vu 1983 bis 2002 aaghert. Vu 1982 bis 1998 isch dr Blüm Bundesminischter fir Arbet un Sozialornig gsii. In syre Juged isch dr Blüm Mässdiener un Sankt-Georgs-Pfadfinder gsii. Noch em Abschluss vu dr Volksschuel 1949 het er bis 1952 bi dr Adam Opel AG z Rüsselsheim Wärchzygmacher glehrt un het in däm beruef bis 1957 gschafft. In däne johr isch er im Wärch aus as Jugedverdrätter aktiv gsii. Dr Norbert Blüm isch ab 1950 Mitglid v dir Gwärkschaft IG Metall gsii. Ab 1957 isch er iber dr zweet Bildigswäg uf s Oobeimnasium vum Ketteler-Kolleg Mainz gange un het 1961 s Abitur bstande. Um des Zyt isch er 1. Stammesvorsitzer vu dr Dytsche Pfadfinderschaft Sankt Georg z Rüsselsheim gsii. Derno het er bis 1967 an dr Universitet Bonn d Fächer Filosofy, Germanischtik, Gschicht un Theology studiert s letscht unter anderem bim Joseph Ratzinger. Doderby isch er vu dr Stiftig „Mitbestimmung“ (Vorlaiferi vu dr „Hans-Böckler-Stiftung“) un au vu dr „Volkswagenstiftung“ gferderet wore. Anne 1967 isch er zum Dr.
Kwantepunkt-Einzelphotonequelle basiere uff einzelne Kwantepünkt, wo in ere optische Mikrokavität platziert werde. Si sinn än Einzelphotonequelle uff Abrüef. Ä pulste Laser cha äs Ladigsträgerpäärli im Kwantepunkt erzüüge. Selles nännt mer äs Exziton. Wäge de diskrete Energie-Niveaus cha numme ais Exziton gliichziitig i dr Kavität exischtiere. Dä Zerfall vum Exziton wäge spontaner Emission führt zur Uussendig vu aim einzelne Photon. Sie sinn nid-chlassischi Liechtquelle wo Antibündelig zeige. D Emission vu einzelne Photone cha mer noochwiise, i dem mer d Autokorrelationsfunktion vu zweiter Ordnig misst. D Liniebreiti vu de uusgsendete Photone cha mer mit de Verwendig vu Bragg-Spiegel (DBRs) verchliinere. Züesätzlich füeret d DBRs zu n ere Emission in ä wohldefiniirti Richtig. Mit äm wachsendä Gwunder a Kwanteinformationswüsseschafte sit äm Aafang vum 21. Jahrhundert hätt au d Forschig für verschiideni Arte vu Einzelphotonequelle zuegno. Früeni Einzelphotonequelle wie aachündigti Photone, wo im 1985 drüber brichtet worde isch, fuessä uff nid-deterministische Prozess. Kwantepünkt-Einzelphotonequelle sinn Quelle uff Abrüef. Über ä Einzelphotonequelle wo uff eme Kwantepunkt in ere Mikroschiibä-Struktur basiert, isch im 2000 brichtet worde. Spöter sinn Quelle nooch un nooch in anderi Struktuure wie photonischi Kristall oder Süüle iibaut worde. D Ergänzig vu DBRs hät d Uussendig in ä wohldefinierti Richtig erlaubt und hät d
Renato Maranta (* 1920 z Poschiavo; † 1954 in Chur) isch än Schwiizer Komponischt und Schriftsteller gsii. Dä Renato Maranta isch dä Sohn vom puschlaver Organischt Riccardo Maranta gsii, wo z Regeschburg Chilämusig schtudiert hät. Dä Renato Maranta hät z Rom, z Chur und z Lugano Theologii und Musig am Konservatorium z Züri schtudiert. Deetä hät er als Chilämusiker gschafft und isch bis 1943 Organischt in dä Pfarrei Maria Lourdes z Züri-Seebach und i dä Pfarrei St. Martin z Züri-Flunterä. Nachäne isch är in dä Pfarrei Herz Jesu z Züri Wiedikä Organischt gsii. Siis musikalschä Werch isch dur än eigetümlichi schlichti Innigkeit kennzeichnet und umfasst chilämusikalischi Wärch, drunder ä Soldatämäss, wiä au volchstümlichi Gsäng für diä italienischä Täler vom Püntnerland, wo Teil vo sim "Canzoniere del Grigione Italiano" hetti werdä sölä. Siini musikalischi und literarischi Arbät isch ganz im Iisatz vo dä geischtigä Landesverteidigung gschtandä und siini Wärch sind vom Radio Monteceneri und vom Radio Beromünschter mängsmal gsändät wordä. Bis zum jetzigä Tag wärdet siini chirchliche und siini volchstümliche Musigwärch i dä Täler vom Püntnerland gschetzt und ufgfüert. Renato Maranta: Domine non sum dignus, Zürich 1943 Renato Maranta: Brevis, facilis Missa, Zürich 1944. Renato Maranta: Missa pro milite, Zürich: Ed.
Ännäda isch es Dorf im Kantu Glarus und ghört zur Gmaind Glaris. Ännäda liid uf dä rächte Siite vu dä Linth, gad ännädra vu Glaris und am Fuess vum Schilt (2'298 m ü. M.). Zur ehmalige Gmaind ghöred d Dorftail Oberdorf, Sturmige, Ännätbüels und Ännätbärgä. Dä tüüfscht Punggt isch bim Alpebrüggli 462 m une, dä höggscht uf em Hächlestogg 2'316 m obe gsii. D Flechi vu dä Gmaind isch zu 35,5 % landwirtschaftlich gnutzt worde, 37,7 % sind Wald, 3,8 % sind Sidligsflechi gsii und derzue chänd nuch 22,9 % anders Gebiet. D Ortsgmaind Ännäda isch im Rahme vu dä Glarner Gmaindsreform uf dä 1. Jänner 2011 mit dä Ortsgmainde Glaris, Netschtl und Riedere zur neue Gmaind Glaris zämmeglait worde. Ännäda s früenrig Gmäindshuus Commons: Ännäda – Sammlig vo Multimediadateie Ännäda uf dr Websyte vu dr Gmäind Glaris Karin Marti-Weissenbach: Ennenda In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. S Anna Göldi Museum im Hänggiturm Bilanz der ständigen Wohnbevölkerung nach Bezirken und Gemeinden uf bfs.admin.ch (Bundesamt för Statistik)
S Huus zum Ritter, speeter Erzbischefli Palais, hite Doomsingschuel isch e representativ Stadthuus z Fryburg im Brysgau. S Huus zum Ritter isch anne 1756 dur dr Johann Jacob Fechter böue woore as Gsellschafts- un Versammligshuus fir di voordereeschtryychische Ritterschaft vum Brysgau bzw. dr Aadelsstand, wu Aadail am Brysgauer Landstand ghaa het. S stoot uf dr Siidsyte vum Minsterblatz an dr Stell vun eme mittelalterlige Vorgängerböu. Dr Ufdraag zum Böu het dr doomoolig Bresidänt Ferdinand Sebastian von Sickingen-Hohenburg. Ab 1766 isch s Huus as Versammligsoort vu dr Landständ bruucht woore. No dr Uflupfig vu dr Standesherrschaft ab 1806 isch doo bis 1824 s grooßherzogli Hoofgriicht gsii. Anne 1832 isch dur d Wideryyriichtig vum Erzbischtum Fryburg 1821 zur Residänz vum Erzbischof vu Fryburg un dodermot Erzbischefli Palais woore. Noch ere Renovierig 1995/96 isch syterhäär Domsingschuel un Sitz vu dr Fryburger Doomsingbuebe. Bi dr Bumbardierig vu Fryburg 1944 isch s Huus zum Ritter vellig uusbrunne. Dr Widerufböu aafangs 1950er Joor het si an dr im 19. Joorhundert veränderete Struktuur vum Huus orientiert. Commons: Haus zum Ritter (Freiburg im Breisgau) – Sammlig vo Multimediadateie S Huus „Zum Ritter“ z Fryburg uf www.welt-der-wappen.de Webseite der Stadt Freiburg im Breisgau 47.9951627.851855Koordinate: 47° 59′ 42,6″ N, 7°
S Erzbischefli Ordinariaat z Fryburg isch dr Verwaltigssitz vu dr Erzdiezeese Fryburg un isch Härbärg fir di glyychnamig Chilchebeheerde in dr Schoferstrooß, vis-à.vis vum Erzbischeflige Prieschterseminar Collegium Borromaeum in dr Nechi vum Fryburger Minschter. Architäkt vum Gebei isch dr Erzbischefli Böuroot Raimund Jeblinger (1853–1937) gsii. Uf em Gländ vum Gebei isch syter anne 1700 s Auguschtiner-Choorheere-Stift Allerhailige in dr Pfaffegass (hite Heerestrooß), wu ne Opfer vu dr Säkularisazioon wooren isch. D Chlooschtergebei sin vum baadische Grooßherzoog dr evangeelische Gmai ibergee woore. Am 26. Juli 1807 isch deert dr eerscht evangeelisch Gottesdienst im Stadtbiet vu Fryburg abghalte woore, nodäm s scho im 17. Joorhundert unter schweedisch-weimarischer Bsatzig e baar stattgfunde ghaa hän. No dr Yyriichtig vu dr Ludwigschilche bis 1839 sin d Ryym langi Zyt fascht vollständig läär gstande. Anne 1851 sin si zum Militeerspitaal umgstaltet un ab 1871 as Kasäärne bruucht woore. Wu dr Eerbgrooßherzoog-Friedrich-Kasäärne anne 1895 feertiggstellt wooren isch, isch s Gebei, wu jetz Buurgkasäärne gnännt wooren isch, in stedtische Bsitz iibergange. Im Jänner 1900 hän d Blaanige fir e Ordinariaatsneiböu aagfange. Wu di kadoolisch Chilche s Gländ 1902 gchauft ghaa het, sin d Chlooschtergebei abbroche woore. Im Februar 1902 het dr nei Laiter vu, Erzbischeflige Böuamt, dr Raimund
Zum roote Bääre z Fryburg isch no dr Foorschige vum Fryburger Stadtchronischt Wilhelm Fladt ais vu dr eltschte Gaschthyyser vu Dytschland, hit isch er näbeme Gaschthuus au ne Hotel. S Gebei sälber isch ais vu dr eltscht in dr Stadt un stammt no us dr Grindigszyt. S stoot am Blatz Oberlinde in dr Neechi vum Schwoobedoor. D Lischt vu dr Näme vu dr iber 50 Bärewiirt losst si zrugverfolge bis anne 1311 un fangt mit em Wiirt Hanmann Bienger aa. Sälber nännt si dr Bääre „s eltscht Gaschthuus vu Dytschland“, des saage aber au no d Härbärg zum Leewe z Seelbach un Zum Riesen im unterfränkische Miltenberg vu si. Dr Blatz Oberlinde mit em Brunne, em Lindebaum (vu 1729) un em Gaschthuus zum roote Bääre stoot mit dr andere histoorische Gebei vu dr Altstadt unter Dänkmoolschutz. S Gaschthuusschild zaigt e guldige Bäär. D Fundamänt vum Gebei sin noogwiise bis voor d Stadtgrindig um 1120. Si gheere zum Heerehuus vum eemoolige Groofehoof vu dr Zääriger. S Heerehuus isch in dr Siidlig glääge, wu dr Berthold III. um 1090 d Burg driber uf em Schlossbäärg het böue loo. Dr dreisteckig Chäller isch bis hite mit syne Arkaade un Bfyyler un dr gwagsene
Dr Roland Phleps (* 18. Augschte 1924 z Hermannstadt, Rumäänie; † 20. April 2020 z Fryburg) isch e dytsche Bildhauer, Neuroloog un Psychiater gsii. Dr Roland Phleps isch bis anne 1943 uf d Schuel gange un isch ab 1944/45 Soldaat im Zweete Wältchrieg gsii. Vu 1945 bis 1950 het er z Diibenga un z Göttingen Mediziin studiert un mit Staatsexaame un Promozioon z Diibenga abgschlosse. 1951 bis 1959 isch er Assischtänzdokter an verschiidene Chrankerhyyser gsii un isch Fachdokter fir Neurology un Psychiatry woore. Ab 1959 het er si z Fryburg as freie Neuroloog un Psychiater niidergloo. Sy chinschtlerisch Wäärch isch syter 1983 vu aifache geomeetrische Grundfoorme, wie Quadraat, Räächteck, Chraisflechene, Ellipse oder Parallelogramm bstimmt gsii. Aluminium-Blääch, ab 1992 Eedelstaal-Blääch, het er zue ryymlige Konschtrukt booge, wun er sälber dr Konkreete Chunscht zuegoornet het. Vu 1993 bis 2000 het dr Roland Phleps bi verschiidene Ainzel- un Gruppenuusstellige in Galerie un an effetlige Blätz mitgmacht. Syter 1997 git s Duuruusstellige mit e baar vu syne Wäärch im Stadtgaarte, am Walterschbäärg un im Uniklinikum z Fryburg. 2010 isch e Duuruusstellig „Konkrete Kunst von Roland Phleps“ uf dr Buurg Spooneck z Iechtinge am Chaiserstuel entstande. Dr Chinschtler het mit syre Frau Hanna Phleps geb.
Die Lyt sin Weibischef im Erzbischtum Fryburg gsii: 1828–1829 Joseph Vitus Burg, Titularbischof vu Rhodiapolis 1832–1842 Hermann von Vicari, Titularbischof vu Macri, speter Erzbischof vu Fryburg 1867–1881 Lothar von Kübel, Titularbischof vu Leuce 1894–1921 Friedrich Justus Knecht, Titularbischof vu Neve 1924–1952 Wilhelm Burger, Titularbischof vu Thebae in Thebaide 1952–1954 Eugen Seiterich, Titularbischof vu Binda, speter Erzbischof vu Fryburg 1955–1958 Hermann Schäufele, Titularbischof vu Leptis Magna, speter Erzbischof vu Fryburg 1960–1980 Karl Gnädinger, Titularbischof vu Celerina 1972–1978 Oskar Saier, Titularbischof vu Rubicon, speter Erzbischof vu Fryburg 1979–1998 Wolfgang Kirchgässner, Titularbischof vu Druas 1981–2012 Paul Friedrich Wehrle, Titularbischof vu Nova Germania 2000–2013 Rainer Klug, Titularbischof vu Ala Miliaria 2001–2018 Bernd Uhl, Titularbischof vu Malliana syt 19. Februar 2018 Peter Birkhofer, Titularbischof vu Villamagna in Tripolitania 2013–2018 Michael Gerber, Titularbischof vu Migirpa syt 26. April 2019 Christian Würtz, Titularbischof vu Germania in Dacia Lischt vu dr Erzbischef vu Fryburg
Dr Hermann von Vicari (* 13. Mai 1773 z Auladorf; † 14. April 1868 z Fryburg im Brysgau) isch vu 1842 bis 1868 reemisch-kadoolische Erzbischof vu Fryburg gsii. Dr Hermann von Vicari isch no Abschluss vu syne juristische Stuudie anne 1797 zum Prieschter gweit woore. Eerscht in dr Joor druf het er in Privaatstuudie di theoloogisch un filosoofisch Uusbildig nooghoolt, wun em gfäält het. Ooni braktischi Erfaarig in dr Gmainsaarbet isch dr Vicari perseenlige Mitarbaiter vum Konschtanzer Generaalvikaar Ignaz Heinrich von Wessenberg woore. Wu s Erzbischtum Fryburg anne 1821 grindet wooren isch, isch er as ainzig Mitgliid vu dr Konschtanzer Kuurie in s Fryburger Metropolitaankapitel gruefe un vum Erzbischof Bernhard Boll anne 1827 zum Generaalvikaar ernännt woore. Am 24. Februar 1832 isch er zum Weibischof z Fryburg un zum Titularbischof vu Macri ernännt woore. D Bischofswei het em am 8. April 1832 dr Bernhard Boll gspändet. Noch em Dood vum Bernhard Boll, em eerschte Fryburger Erzbischof, anne 1836 isch er aistimmig vum Doomkapitel zue däm sym Noofolger gweelt woore, isch aber an dr Yysprich vu dr reemische Kuurie un dr baadische Regierig gschyteret. An syre Stell isch dr Ignaz Anton Demeter Erzbischof vu Fryburg woore. Wu där no segs Joor
StreetLib (früener Simplicissimus Book Farm oder churz SBF) isch en italienischi Buechfirma. Si vertribt elektronischi Büecher, Audiobüecher und Büecher wo nume uf pstelig truckt wärded. D Firma isch 2006 Antonio Tombolini z Loreto gründet worde und häisst sit 2016 StreetLib. Als Verlag publiziert StreetLibe vor alem elektronischi Büecher, vor alem im ePub- und Kindle-Format. De gröschti Täil vo de Büecher sind für anderei Verläg oder diräkt für Autore. Autore chönd iri Bücher über StreetLib sälber veröffentliche. StreetLib hilft anderne Verläg, ires Programm z digitalisiere und au als ePub digital z verbräite. Dänn gits no a ganzi Räie vo italienische Klassiker wo s Urheberrächt abgloffen isch. Vo 2014 bis im Juli 2018 sind au Büecher under em Name Antonio Tombolini Editore editiert worde. Dä klassischi Verlag isch under de Läitig vom italienische Schriftsteller Michele Marziani gsi. Hablamos sobre la crisis del coronavirus con Giacomo D'Angelo, CEO de StreetLib, Internview uf Publish News, 20. März 2020. La Repubblica vom 17. Dezämber 2007 Michele Marziani, Dopo Antonio Tombolini Editore [collegamento interrotto], uf michelemarziani.org, 9 giugno 2018.
De Michele Marziani (gebore am 16. Mäie 1962 z Rimini) isch en italienische Schriftsteller. Zwänzg Jaar häd er als Schurnalischt über soziali Theme, d Umwält, d Ufwärtig vo Gebiet und di italienischi Wiikultur gschribe. Im 2007ni hät er das ales ufghört und schribt nur no schöngäischtigi Literatur und Essays über Reise. Im 2006i isch sin erschte Roman La trota ai tempi di Zorro (D Foräle i de Täg vom Zorro) usecho. Vo 2014 bis 2018 isch er au no Verleger vom Verlag Antonio Tombolini Editore gsi. Er läbt im obere Tseschrutol und z Dublin, früener häf er aber lang z Rimini, z Mailand und am Orta-See gwont. 2006 La trota ai tempi di Zorro, Roma, DeriveApprodi 2008 Umberto Dei. Biografia non autorizzata di una bicicletta, Firenze, Cult (nuova edizione 2014, Portogruaro, Ediciclo) 2009 La signora del caviale, Firenze, Cult (nuova edizione 2017, Milano, Antonio Tombolini Editore) 2011 Barafonda, Firenze, Barbès 2013 Nel nome di Marco, Portogruaro, Ediciclo 2014 Fotogrammi in 6x6, Milano, Antonio Tombolini Editore 2017 La figlia del partigiano O'Connor, Firenze, Edizioni Clichy 2020 Lo sciamano delle Alpi, Udine, Bottega Errante Edizioni 2012 Un ombrello per le anguille, Milano, Guido Tommasi 1997 I custodi delle acque - storia dell'Avpmo,
Dr Baadisch Landwiirtschaftli Hauptverband (abchiirzt BLHV) isch Dachverband, wu z Siidbaade d Inträsse vu dr Buure im Haupt- un Nääbenerwäärb verdrätte duet un oordeli Mitgliid im Dytsche Buureverband isch. Är isch in dr Räächtsfoorm vun eme yydraite Verain organisiert. Dienschtsitz vum Verband isch Fryburg. Dr BLHV setzt si fir e familieeri Buurewiirtschaft yy. Im Laitbild wiird di bsunder Vyylfalt vu dr Landwiirtschaft z Siidbaade rusghoobe. Dr BLHV stoot fir e regionaale Dachverband, wu alli Buure mit ire verschiidenen Bedriibstype un Produkzioonsriichtige will verdrätte. D Mitgliider vum BLHV steen zäme fir e aktiivi demokraatische Willesbildig un e gmainsaami Inträssesbolitik. En eerenamtligi un demokraatischi Fierigsstruktuur solle dooderfiir di stabiil Grundlaag bilde. D Grindig vu dr Buureverbänd im hitige Baade-Wiirttebäärg stoot in ängem Zämehang mit dr Ufdailig vu dr Länder Baade, Wiirttebäärg un Hauezollre in zwoo Bsatzigszoone. Scho am 29. Mai 1946 het z Siidbaade dr Grindigsuusschuss fir dr Baadisch Landwiirtschaftli Hauptverband (BLHV) daagt, am 18. Novämber vum nämlige Joor isch d Grindigsversammlig gsii. Där Verband het si mieße uf dr siidli Dail vu Baade bschränke, wel Noordbaade aber au Noordwiirttebäärg Dail vu dr amerikaanische Bsatzigszoone gsii sin. Siidwiirttebäärg un Hauezollre sin unter franzeesischer Verwaltig gstalte. Im Mai 1989 hän d Delegierte vum