rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Otmar Schnurr (* 12. Mai 1946 z Achere) isch e dytsche Lehrer un Autor. Dr Schnur isch z Ottehefe ufgwachse un dert au uf d Grundschuel gange. Derno isch er nyyn Johr lang uf em Internat vu dr Wysse Väter gsii, z Hoagerloch z Hauezollre, zytwys au z Rietberg, Weschtfale un z Großkrotzenburg, Hesse. Noch em Abitur het an dr Universitet Fryburg Theologi, Psichologi, Germanistik und Latyn studiert. 40 Johr lang het er an Beruefsschuele as Religionslehrer unterricht, zerscht zeh Johr lang an dr Beruefsschuel z Fryburg, derno vu 1980 bis 2011 an dr Chaufmännischen un Huuswirtschaftlige Schuele z Achere. Ab 1972 het er derzue ne Lehrufdrag an dr Fachhochschuel fir Sozialwäsen un Religionspedagogik ghaa. Mer chännt en as „Nepomuk der Bruddler“, unter däm Name schrybt er im Achertäler Heimatbote syt dr 1990er Johr e alemannischi Kolumne un in dr Acher-Rench-Zeitung as „Pankraz“. Tipisch fir dr Schnurr isch sy bruttligi, ironischi, satirischi bis sarkastischi Art, wien er Gschichte us em Alldag verzellt. Sy erscht Buech isch anne 1974 uusechuu, syterhär het er iber 20 Biecher gschribe, derzue Theaterstuck. Staufermedallie 2011 Grundlagen. Drei Bände. Kösel, München 1982, 1985, 1992 Stoßgebete und ebensolche Seufzer. Herder, Freiburg 1984 Zündfunken. Kösel, München 1985
Menzingen isch de Name vo däne Ort: Menzingen ZG, e Gmaind im Kanton Zug, Schwiz Menzingen (Kraichtal), en Stadttail vo Kraichtal, Landchrais Karlsrue, Bade-Würtebärg, Dütschland Lueg au: Menzinger Mentzingen, en dütsche Familiename und de Name vo me Adelsgschlächt us Schwobe Menzing, erwähnt 817 als Menzinga, hüt as Unter- und Obermenzing, en Stadttail vo Münche Menziken, e Gmaind im Kanton Aargau, Schwiz Metzingen
Metzingen isch de Name vo däne Ortschafte: Metzingen, e Stadt am Fuess vo de Schwäbische Alb in Bade-Würtebärg Metzingen, en Ortstail vo de Gmaind Eldingen im Landchrais Celle z Nidersachse Metzingen, en Ortstail und Sitz vo de Gmaindsverwaltig vo de Gmaind Göhrde im Landchrais Lüchow-Dannenberg z Nidersachse Metzingen (Lothringen), de dütsch Name vo de französische Gmaind Metzing im Département Moselle, Lothringe, Frankriich Metzingen isch de Name vo däne Persone: Metz von Metzingen (Metza; † 1476), en früene Aaghörige vo de Freiherre vo Metzingen Lueg au: Mentzingen Menzingen Menzinger Menzing
Neuheim isch de Name vo däne Ort: i de Schwiz: Neuheim ZG, e Gmaind im Kanton Zug z Dütschland: Neuheim, en Ortstail vo Havetoft, Chrais Schleswig-Flensburg, Schleswig-Holstai Neuheim, en Ortstail vo Jüterbog, Landchrais Teltow-Fläming, Brandeburg Neuheim, en Ortstail vo Kappeln, Chrais Schleswig-Flensburg, Schleswig-Holstai Neuheim, en Ortstail vo Lohmar, Rhein-Siig-Chrais, Nordrhii-Westfaale Neuheim, en Ortstail vo Treuchtlingen, Landchrais Weißenburg-Gunzenhausen, Bayern Neuheim, en Ortstail vo Weilerswist, Chrais Euskirchen, Nordrhii-Westfaale z Frankriich: Neuheim, isch vo 1915–1918 und 1940–1944 de dütsch Name gsii vo de Gmaind Laneuveville-en-Saulnois im Département Moselle Lueg au: Neuenheim, im lokale Dialäkt Neiene, isch en Stadttail vo Heidelberg mit öpe 13'700 Iiwohner
Berne isch de Name vo däne Ort: de französisch und englisch Name vo de Stadt Bern, Schwiz Berne, e Gmaind im Landchrais Wesermarsch, Nidersachse, Dütschland Berne, en Ortstail im Hamburger Stadttail Hamburg-Farmsen-Berne, Dütschland Berné, e Gmaind im Département Morbihan, Frankriich Berne, en Ortstail und Industriistandort i de Gmaind Seloncourt im Département Doubs, Frankriich i de Vereinigte Staate (USA): Berne (Indiana), im Adams County Berne (Iowa), im Crawford County Berne (Michigan), im Huron County Berne (Minnesota), im Dodge County Berne (New York), im Albany County Berne (Pennsylvania), im Berks County Berne (South Dakota), im Custer County Berne (Washington), im Chelan County Flüüssgwässer: Berne, en Näbefluss vo de Emscher in Essen, Nordrhii-Westfaale Berne, en Näbefluss vo de Ollen im Landchrais Wesermarsch, Nidersachse Persone: Bruce J. Berne (* 1940), en US-amerikanische Chemiker Eric Berne (1910–1970), en kanadische Psychiater Étienne Prosper Berne-Bellecour (1838–1910), en französische Moler, Radierer und Illustrator Gary Berne (* 1944), en Sportschütz vo den Amerikanische Jungfereinsle Josef Berne (1904–1964), en amerikanische Filmproduzent und Regisseur Tim Berne (* 1954), en US-amerikanische Altsaxophonist und witers: Berne, es Chlaidigsstuck, e Marlotte ohni Ärmel Lueg au: Bern
Saint-Gingolph isch de Name vo zwai Gmainde am Südufer vom Gämfersee, wo dur de Gebirgs- und Gränzbach Morge trännt sind: Saint-Gingolph VS im Kanton Wallis, Schwiz Saint-Gingolph (Haute-Savoie) im Département Haute-Savoie, Frankriich Commons: Saint-Gingolph – Sammlig vo Multimediadateie
D Bärgchillè St. Moritz isch s Wòòrzeichè vom Wyybaudorf Hallau im Schwizer Kanton Schaffuusè. D Bärgchillè isch im Johr 1491 im spòtgotischè Stil baut worrè. D Chillè isch im heiligè Mauritius gweyt worrè. Dè Bauschtil isch tǜpisch für Chillè im Boddèseeruum um sèlli Zit. D Chillè stòt uff ènèm Hörnli a dè Südhaaldè vom Hallauer Bärg, èm gröschtè Wyybärg vo dè Oschtschwiz, obberhalb vo bekanntè Winzerdorf Hallau. Uffgrund vo dè exponyrtè übber m Untèrè Chläggidal isch d Chillè im Bliggpungt vom ganzè Chläggi. D Uuswaal vom Höger isch dè Tradition vo andrè Chillè im Chläggi gfolgt un isch woll au dõdrin begründet, dass si dè Obberhallauer, wo i d Chillè gän, uff halbem Wäg entgegè chunnt. Urschprünglich hèt d Chillè sowoll dè Bevölkerung vo Unterhallau (hüt Hallau) wiè au dè Bevölkerung vo Obberhallau. D Drènnung vo dè beidè Chillègmaandè isch erscht im Johr 1713 chò, wèll d Hallauer Chillègmaand z gross worrè isch, demit d Bärgchillè für d Unter- un d Obberhallauer glangèt het. Übber s Feschtlegè vom Baublatz für d Bärgchillè git èn Brièf vom Otto vo Sonnèbärg, wo vo 1474 bis 1491 Bischof vo Konschtanz gsi isch, a dè Pabscht Innozenz VIII. Uuskumpft. S Gotteshuus, wo 1491 baut
Im Büeler (amtlech Bühler) isch e Iiwohnergmäänd em Kantoo Appezäll Osserode (früener Bezirk Mittelland). De Büeler liit em Rotbachtal am Gäbris. Vo de Gmäändsflechi sönd 62,7 % landwertschaftlechi Flechi, 26 % Wald, 10,6 % Sidligsflechi ond 0,7 % suschtigi Flechi. Im Joor 1479 wird zom eerschte Mool en Ullrich Büllershoff gnennt, Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 De Uusländeraatääl im Büeler isch 2010 bi 25,4 % gläge. 35,2 % vo de Iiwooner sönd em Joor 2000 römisch-katholisch gsii, 42,4 % evangelisch-reformiert. D Gmäändspresidäntin vom Büeler isch d Ingeborg Schmid (Stand November 2017). D Arbetslosigkäät im Büeler isch em Joor 2011 bi 1,1 % gläge. Bi de Volkszellig 2000 hend vo de 1598 Iiwoner 84,2 % Düütsch als Hòuptsprooch aagèè, 0,6 % Franzöösisch, 3,6 % Italienisch ond 11,6 % anderi Sprooche. De hochalemannisch Dialäkt vom Büeler ghöört zue de Oschtschwiizer Dialekt. Eugen Steinmann: Die Kunstdenkmäler des Kantons Appenzell Ausserrhoden, Band 2: Der Bezirk Mittelland. Birkhäuser Verlag, Basel 1980, ISBN 3-7643-1174-6. (= Die Kunstdenkmäler der Schweiz, Band 97.) S. 251–287. Commons: Im Büeler – Sammlig vo Multimediadateie www.buehlerar.ch Peter Witschi: Bühler. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand
Gääss (amtlech Gais) isch e iiwohnergmäänd em Kantoo Appezäll Osserode (früener Bezirk Mittelland). Gääss liit am Gäbris zwösched Tüüfe ond Appezäll a de Baanstrecki vo de Appezäller Baane. D Noochbergmäände sönd Troge, Büeler, Schlatt-Hasle, Appezäll, Rüüti, Aichberg ond Altstette. Vo de Gmäändsflechi sönd 49,1 % landwertschaftlechi Flechi, 44,3 % Wald, 6,2 % Sidligsflechi ond 0,4 % suschtigi Flechi. Gääss isch zom eerschte Mool gnamset worde em Joor 1272 als de Geis. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Uusländeraatääl isch 2010 bi 12,1 % gläge. 30,1 % vo de Iiwooner sönd em Joor 2000 römisch-katholisch gsii, 52,1 % evangelisch-reformiert. De Gmäändspresidänt vo Gääss isch de Ernst Koller (Stand November 2017). D Arbetslosigkäät isch em Joor 2011 bi 1,5 % gläge. Bi de Volkszellig 2000 hend vo de 2770 Iiwoner 93,7 % Düütsch als Hòuptsprooch aagèè, 0,3 % Franzöösisch, 0,9 % Italienisch ond 5,1 % anderi Sprooche. De hochalemannisch Dialäkt vo Gääss ghöört zue de Oschtschwiizer Dialekt. H. Werder: Zur Aktualdynamik der Kulturlandschaft des Appenzeller Mittellandes. 1984. K. Rechsteiner, A. Weishaupt: Geschichte der Gemeinde Gais. 2002. Eugen Steinmann: Die Kunstdenkmäler des Kantons Appenzell Ausserrhoden, Band 2: Der Bezirk Mittelland. (= Die Kunstdenkmäler der Schweiz, Band 97). Birkhäuser Verlag, Basel 1980, ISBN 3-7643-1174-6.
I de Grueb (amtlech Grub) isch e iiwohnergmäänd em Kantoo Appezäll Osserode (früener Bezirk Vorderland). I de Grueb liit a de Straas zwösched Hääde ond Rorschach. Vo de Gmäändsflechi sönd 53,9 % landwertschaftlechi Flechi, 33,1 % Wald, 12,8 % Sidligsflechi ond 0,2 % suschtigi Flechi. D Grueb isch zom eerschte Mool gnamset worde em Joor 1488 als uss der Gruob. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Uusländeraatääl isch 2010 bi 9,2 % gläge. 34,6 % vo de Iiwooner sönd em Joor 2000 römisch-katholisch gsii, 50 % evangelisch-reformiert. D Gmäändspresidäntin vo de Grueb isch d Katharina Zwicker (Stand November 2017). D Arbetslosigkäät isch em Joor 2011 bi 1,2 % gläge. Bi de Volkszellig 2000 hend vo de 1038 Iiwoner 94,4 % Düütsch als Hòuptsprooch aagèè, 0,3 % Franzöösisch, 0,5 % Italienisch ond 4,8 % anderi Sprooche. De hochalemannisch Dialäkt vo de Grueb ghöört zue de Oschtschwiizer Dialekt. Eugen Steinmann: Die Kunstdenkmäler des Kantons Appenzell Ausserrhoden, Band 3: Der Bezirk Vorderland. Birkhäuser AG, Basel 1981, ISBN 3-7643-1251-3. (= Die Kunstdenkmäler der Schweiz, Band 72.) S. 111–150. Commons: I de Grueb – Sammlig vo Multimediadateie www.grub.ch Thomas Fuchs: Grub (AR). In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde,
Hääde (amtlech Heiden) isch e iiwohnergmäänd em Kantoo Appezäll Osserode (früener Bezirk Vorderland). Hääde liit am Gstaldebach zwösched Kaien, Bischofsberg und Freudeberg. Vo de Gmäändsflechi sönd 52,4 % landwertschaftlechi Flechi, 30,6 % Wald, 16,8 % Sidligsflechi ond 0,3 % suschtigi Flechi. Hääde isch zom eerschte Mool gnamset worde em Joor 1461 als guot genant Haiden. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Uusländeraatääl isch 2010 bi 18,5 % gläge. 48,4 % evangelisch-reformiert vo de Iiwooner sönd em Joor 2000 gsii, 30,8 % römisch-katholisch. De Gmäändspresidänt vo Hääde isch de Gallus Pfister (Stand November 2017). D Arbetslosigkäät isch em Joor 2011 bi 1,4 % gläge. Bi de Volkszellig 2000 hend vo de 4063 Iiwoner 88,7 % Düütsch als Hòuptsprooch aagèè, 0,2 % Franzöösisch, 1,1 % Italienisch ond 10 % anderi Sprooche. De hochalemannisch Dialäkt vo Hääde ghöört zue de Oschtschwiizer Dialekt. Anne-Marie Holenstein (* 1937), Journalischtin und Entwickligshelferin Thomas Fuchs: Heiden. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Eugen Steinmann: Die Kunstdenkmäler des Kantons Appenzell Ausserrhoden. Band 3: Der Bezirk Vorderland (= Die Kunstdenkmäler der Schweiz. Band 72). Birkhäuser AG, Basel 1981, ISBN 3-7643-1251-3, S. 151–218. Commons: Hääde – Sammlig vo Multimediadateie www.heiden.ch Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022.
Lutzebërg (amtlech Lutzenberg) isch e Iiwohnergmäänd em Kantoo Appezäll Osserode (früener Bezirk Vorderland). Lutzebërg liit em Appezäller Vorderland ond isch di nördlichscht Gmäänd vvom Kanton. D Gmäänd bstoot us zwai Dail. Vo de Gmäändsflechi sönd 55,5 % landwertschaftlechi Flechi, 25,1 % Wald ond 19,4 % Sidligsflechi. Zue de Gmäänd ghöörid d Wiiler Brenden, Hof, Haufen, Tobel ond Wienacht. Lutzebërg isch zom eerschte Mool gnamset worde em Joor 1634 als Lutzenberg. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Uusländeraatääl isch 2010 bi 15,8 % gläge. 30,7 % vo de Iiwooner sönd em Joor 2000 römisch-katholisch gsii, 41,2 % evangelisch-reformiert. De Gmäändspresidänt vo Lutzebërg isch de Werner Meier (Stand November 2017). D Arbetslosigkäät isch em Joor 2011 bi 1,5 % gläge. Bi de Volkszellig 2000 hend vo de 1323 Iiwoner 91,7 % Düütsch als Hòuptsprooch aagèè, 0,2 % Franzöösisch, 0,6 % Italienisch ond 7,5 % anderi Sprooche. De hochalemannisch Dialäkt vo Lutzebërg ghöört zue de Oschtschwiizer Dialekt. Eugen Steinmann: Die Kunstdenkmäler des Kantons Appenzell Ausserrhoden, Band 3: Der Bezirk Vorderland. Birkhäuser AG, Basel 1981, ISBN 3-7643-1251-3. (= Die Kunstdenkmäler der Schweiz, Band 72.) S. 277–305. Commons: Lutzebërg – Sammlig vo Multimediadateie www.lutzenberg.ch Thomas Fuchs: Lutzenberg. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung
Im Reechtobel isch e iiwohnergmäänd em Kantoo Appezäll Osserode (früener Bezirk Vorderland). Im Reechtobel liit zwösched St. Galle ond Hääde am Kalespitz. Vo de Gmäändsflechi sönd 53,9 % landwertschaftlechi Flechi, 35,2 % Wald, 10,9 % Sidligsflechi ond 0 % suschtigi Flechi. De Reechtobel isch zom eerschte Mool gnamset worde em Joor 1463 als an das Rechtobel. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Uusländeraatääl isch 2010 bi 9,5 % gläge. 26,1 % vo de Iiwooner sönd em Joor 2000 römisch-katholisch gsii, 57,7 % evangelisch-reformiert. De Gmäändspresidänt vom Reechtobel isch de Peter Bischoff (Stand November 2017). D Arbetslosigkäät isch em Joor 2011 bi 0,7 % gläge. Bi de Volkszellig 2000 hend vo de 1742 Iiwoner 97,1 % Düütsch als Hòuptsprooch aagèè, 0,3 % Franzöösisch, 0,3 % Italienisch ond 2,3 % anderi Sprooche. De hochalemannisch Dialäkt vom Reechtobel ghöört zue de Oschtschwiizer Dia-lekt. Eugen Steinmann: Die Kunstdenkmäler des Kantons Appenzell Ausserrhoden, Band 3: Der Bezirk Vorderland. Birkhäuser, Basel 1981, ISBN 3-7643-1251-3. (= Die Kunstdenkmäler der Schweiz, Band 72.) S. 23–70. Commons: Im Reechtobel – Sammlig vo Multimediadateie www.rehetobel.ch Thomas Fuchs: Rehetobel In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand
Im Spiicher (amtlech Speicher) isch e iiwohnergmäänd em Kantoo Appezäll Osserode (früener Bezirk Mittelland). Im Spiicher liit a de Baanstrecki vo de Appezäller Baane zwösched Sanggalle un Troge. Vo de Gmäändsflechi sönd 54,8 % landwertschaftlechi Flechi, 28,6 % Wald, 16,1 % Sidligsflechi ond 0,5 % suschtigi Flechi. De Spiicher isch zom eerschte Mool gnamset worde em Joor 1309 als 'Spicher. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Uusländeraatääl isch 2010 bi 9,5 % gläge. 34,8 % vo de Iiwooner sönd em Joor 2000 römisch-katholisch gsii, 50,6 % evangelisch-reformiert. De Gmäändspresidänt vom Spiicher isch de Peter Langenauer (Stand November 2017). D Arbetslosigkäät isch em Joor 2011 bi 1,2 % gläge. Bi de Volkszellig 2000 hend vo de 3853 Iiwoner 93,5 % Düütsch als Hòuptsprooch aagèè, 0,3 % Franzöösisch, 0,9 % Italienisch ond 5,3 % anderi Sprooche. De hochalemannisch Dialäkt vom Spiicher ghöört zue de Oschtschwiizer Dialekt. Eugen Steinmann: Die Kunstdenkmäler des Kantons Appenzell Ausserrhoden, Band 2: Der Bezirk Mittelland. Birkhäuser Verlag, Basel 1980, ISBN 3-7643-1174-6. (= Die Kunstdenkmäler der Schweiz, Band 97.) S. 360–431. Commons: Im Spiicher – Sammlig vo Multimediadateie www.speicher.ch Thomas Fuchs: Speicher. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei
Stèè (amtlech Stein) isch e iiwohnergmäänd em Kantoo Appezäll Osserode (früener Bezirk Henderland). Stèè liit uf ere Höchi zwösched de Flüss Urnäsch ond Sitter. D Noochbermgäände sönd St. Gallen, Tüüfe, Schlatt-Haslen (AI), Hundwil ond Herisau. Vo de Gmäändsflechi sönd 68,3 % landwertschaftlechi Flechi, 22 % Wald, 8,3 % Sidligsflechi ond 1,4 % suschtigi Flechi. Stèè hèt bis 1748/49 zue Hòndwil ghöört. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Uusländeraatääl isch 2010 bi 5,4 % gläge. 29,5 % vo de Iiwooner sönd em Joor 2000 römisch-katholisch gsii, 59,6 % evangelisch-reformiert. De Gmäändspresidänt vo Stèè isch de Siegfried Dörig (Stand November 2017). D Arbetslosigkäät isch em Joor 2011 bi 0,9 % gläge. Bi de Volkszellig 2000 hend vo de 1355 Iiwoner 97,3 % Düütsch als Hòuptsprooch aagèè, 0,3 % Franzöösisch, 0,1 % Italienisch ond 2,3 % anderi Sprooche. De hochalemannisch Dialäkt vo Stèè ghöört zue de Oschtschwiizer Dialekt. Willi Rohner, Willy Ringeisen, Paul Preisig: 1749–1999. 250 Jahre Gemeinde Stein AR. Berneck 1999. Commons: Stèè – Sammlig vo Multimediadateie www.stein-ar.ch Thomas Fuchs: Stein (AR). In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023 Bundesamt
Tüüfe (amtlech Teufen) isch e iiwohnergmäänd em Kantoo Appezäll Osserode (früener Bezirk Mittelland). Tüüfe liit südlich vo de Stadt Sanggalle. Zue de Gmäänd ghöörid d Döörfer Dorf, Nidertüüfen ond Luschtmüli. Vo de Gmäändsflechi sönd 55,4 % Landwirtschaftlechi Flechi, 29,8 % Wald, 14 % Sidligsflechi ond 0,8 % suschtigi Flechi. Tüüfe isch zom eerschte Mool gnamset worde em Joor 1272 als de Tiuffen. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Uusländeraatääl isch 2010 bi 10,8 % gläge. 35,6 % vo de Iiwooner sönd em Joor 2000 römisch-katholisch gsii, 48,8 % evangelisch-reformiert. De Gmäändspresidänt vo Tüüfe isch de Reto Altherr (Stand November 2017). D Arbetslosigkäät isch em Joor 2011 bi 1,1 % gläge. Bi de Volkszellig 2000 hend vo de 5535 Iiwoner 93,4 % Düütsch als Hòuptsprooch aagèè, 0,7 % Franzöösisch, 1,3 % Italienisch ond 4,6 % anderi Sprooche. De hochalemannisch Dialäkt vo Tüüfe ghöört zue de Oschtschwiizer Dialekt. Eugen Steinmann: Teufen AR. (Schweizerische Kunstführer, Nr. 268). Hrsg. Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte GSK. Bern 1980, ISBN 978-3-85782-268-1. Eugen Steinmann: Die Kunstdenkmäler des Kantons Appenzell Ausserrhoden, Band 2: Der Bezirk Mittelland. (Die Kunstdenkmäler der Schweiz, Band 97). Birkhäuser Verlag, Basel 1980, ISBN 3-7643-1174-6, S. 171–250. Commons: Tüüfe – Sammlig vo Multimediadateie www.teufen.ch Thomas Fuchs:
Uernäsch isch e iiwohnergmäänd em Kantoo Appezäll Osserode (früener Bezirk Henderland). Uernäsch liit südlich vo de Waldstatt am glichnamige Fluss a de Baanlinie zwösched Herisau ond Appezäll. D Noochbergmäände sönd Waldstatt, Hundwil, Nesslau, Hemberg, Schönengrund ond Schwellbrunn. Vo de Gmäändsflechi sönd 53,9 % landwertschaftlechi Flechi, 41,1 % Wald, 3,4 % Sidligsflechi ond 1,7 % suschtigi Flechi. Uernäsch isch zom eerschte Mool gnamset worde em Joor 1344 als Urnäschen. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Uusländeraatääl isch 2010 bi 10,5 % gläge. 21 % vo de Iiwooner sönd em Joor 2000 römisch-katholisch gsii, 61 % evangelisch-reformiert. De Gmäändspresidänt vo Uernäsch isch de Peter Kürsteiner (Stand November 2017). D Arbetslosigkäät isch em Joor 2011 bi 1,3 % gläge. Bi de Volkszellig 2000 hend vo de 2336 Iiwoner 93 % Düütsch als Hòuptsprooch aagèè, 0,1 % Franzöösisch, 1 % Italienisch ond 5,9 % anderi Sprooche. De hochalemannisch Dialäkt vo Uernäsch ghöört zue de Oschtschwiizer Dialekt. Arnold Zehender und H. Spross: Aus der Geschichte der Kirchgemeinde Urnäsch. 1942 J. Jakob: Bausteine zu einer Heimatgeschichte von Urnäsch. 1955 Regina Bendix und Theo Nef: Silvesterkläuse in Urnäsch. 1984 Thomas Fuchs: Stromland Urnäsch. 100 Jahre Elektrizitätswerk Urnäsch, 2003 Hans Hürlemann, Oskar Keller, Robert Meier, Stefan Sonderegger: Urnäsch:
Wald (amtlech Wald ) isch e iiwohnergmäänd em Kantoo Appezäll Osserode (früener Bezirk Vorderland). Wald liit zwösched Troge ond Hääde uf rond 1000 m ö.M. Vo de Gmäändsflechi sönd 66 % landwertschaftlechi Flechi, 28,4 % Wald, 5,4 % Sidligsflechi ond 0,1 % suschtigi Flechi. Wald isch zom eerschte Mool gnamset worde em Joor 1437 als im Wald. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Uusländeraatääl isch 2010 bi 9,1 % gläge. 28,4 % vo de Iiwooner sönd em Joor 2000 römisch-katholisch gsii, 54,7 % evangelisch-reformiert. D Gmäändspresidäntin vo Wald isch d Edith Beeler (Stand November 2017). D Arbetslosigkäät isch em Joor 2011 bi 0,8 % gläge. Bi de Volkszellig 2000 hend vo de 881 Iiwoner 93,6 % Düütsch als Hòuptsprooch aagèè, 0,8 % Franzöösisch, 0,8 % Italienisch ond 4,8 % anderi Sprooche. De hochalemannisch Dialäkt vo Wald ghöört zue de Oschtschwiizer Dialekt. Eugen Steinmann: Die Kunstdenkmäler des Kantons Appenzell Ausserrhoden, Band 3: Der Bezirk Vorderland. Birkhäuser AG, Basel 1981, ISBN 3-7643-1251-3. (= Die Kunstdenkmäler der Schweiz, Band 72.) S. 71–110. Commons: Wald – Sammlig vo Multimediadateie www.wald.ar.ch Thomas Fuchs: Wald (AR). In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen
I de Waltschtat, älter i de Waldschet isch e iiwohnergmäänd em Kantoo Appezäll Osserode (früener Bezirk Henderland). D Waldstatt liit zwösched Herisau, Hundwil, Urnäsch ond Schwellbrunn. Vo de Gmäändsflechi sönd 62,1 % landwertschaftlechi Flechi, 25,9 % Wald, 10,6 % Sidligsflechi ond 1,3 % suschtigi Flechi. D Waltschtat isch zom eerschte Mool gnamset worde em Joor 1374 als Ober Walstatt (1415 Wall-statt). Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Uusländeraatääl isch 2010 bi 12,9 % gläge. 23,5 % vo de Iiwooner sönd em Joor 2000 römisch-katholisch gsii, 59,9 % evangelisch-reformiert. De Gmäändspresidänt vo de Waltschtat isch de Andreas Gantenbein (Stand November 2017). D Arbetslosigkäät isch em Joor 2011 bi 1 % gläge. Bi de Volkszellig 2000 hend vo de 1710 Iiwoner 90,9 % Düütsch als Hòuptsprooch aagèè, 0,2 % Franzöösisch, 1,1 % Italienisch ond 7,8 % anderi Sprooche. De hochalemannisch Dialäkt vo de Waltschtat ghöört zue de Oschtschwiizer Dialekt. Commons: I de Waltschtat – Sammlig vo Multimediadateie www.waldstatt.ch Thomas Fuchs: Waldstatt In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023 Bundesamt für Statistik: Eidgenössische Volkszählung 2000: Bevölkerungsentwicklung der Gemeinden 1850–2000. Bern 2005
Walzehuuse isch e iiwohnergmäänd em Kantoo Appezäll Osserode (früener Bezirk Vorderland). Walzehuuse liit uf ere Terrasse öber em Bodesee ond em Rhiital. Vo de Gmäändsflechi sönd 52,4 % landwertschaftlechi Flechi, 34,4 % Wald ond 13,1 % Sidligsflechi. Walzehuuse isch zom eerschte Mool gnamset worde em Joor 1320 als ze Waltzenhusen. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Uusländeraatääl isch 2010 bi 18,6 % gläge. 30,7 % vo de Iiwooner sönd em Joor 2000 römisch-katholisch gsii, 48,8 % evangelisch-reformiert. De Gmäändspresidänt vo Walzehuuse isch de Michael Litscher (Stand Juli 2023). D Arbetslosigkäät isch em Joor 2011 bi 2 % gläge. Bi de Volkszellig 2000 hend vo de 2181 Iiwoner 92,3 % Düütsch als Hòuptsprooch aagèè, 0,5 % Franzöösisch, 1,4 % Italienisch ond 5,8 % anderi Sprooche. De hochalemannisch Dialäkt vo Walzehuuse ghöört zue de Oschtschwiizer Dia-lekt. Eugen Steinmann: Die Kunstdenkmäler des Kantons Appenzell Ausserrhoden, Band 3: Der Bezirk Vorderland. Birkhäuser AG, Basel 1981, ISBN 3-7643-1251-3. (= Die Kunstdenkmäler der Schweiz, Band 72.) S. 306–349. Commons: Walzehuuse – Sammlig vo Multimediadateie www.walzenhausen.ch Thomas Fuchs: Walzenhausen In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September