rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Louis „Louie“ Buller Gohmert Jr. (* 18. Àuigscht 1953 z’ Pittsburg, Texàs) ìsch a àmerikànischer Rìchter un Politiker vu dr Repüblikàànischa Pàrtäi. Sitter 2005 vertrìtt’r dr Bundesschtààt Texàs ìm Represantàntahüüs vu da Verainigta Schtààta. Uff d’ Walt kumma-n-ìsch dr Louis Gohmert z’ Pittsburg ìm Nordoschta vum Texàs, àls Suhn vum diitsch-texànischa-n-Àrkitäckt Louis Buller Gohmert un vu dr Mary Sue geborena Brooks. Uffgwàcksa-n-ìsch’r ìn dr texànischa Schtàdt Mount Pleasant, wu-n-’r bis 1971 ìns äffentliga Gymnàsium gànga-n-ìsch. Schpeeter hàt’r bis 1975 Gschìcht àn dr Texàs-A&M-Üniwärsitäät gschtudiart. Drnooh hàt’r Racht àn dr Baylor-Üniwärsitäät z’ Waco gschtudiart un ìsch ànna 1982 àls Rachtsànwàlt züagloo worra. Ar hàt àlso z’äärscht àls Ànwàlt gschàfft. Vu 1978 bis 1982 ìsch’r Soldàt ìm àmerikànischa Heer ìm Bundesschtààt Georgia gsìì. Ànna 1992 hàt maa-n-ìhn àls Rìchter ìm Smith County gwählt; àn dara Schtälla-n-ìsch’r bis 2002 blìewa. Drnooh ìsch’r bis 2003 Rìchter ìm Beriafungsgrìcht vum zwälfta Grìchtsbezirk vum Texas gsìì. Àn dr Kongrasswàhl vu 2004 ìsch dr Gohmert ìm äärschta Wàhlbezirk vum Texas ìns àmerikànischa Represantàntahüüs gwählt worra. Ìm Hüüs ìsch’r àb’m 3. Janner 2005 gsìì, àls Noohfolger vum Demokrààta Max Sandlin. Ìm Kongrass ìsch’r Mìtglìed ìm Juschtizüüssschuss un ìm Üüssschuss fìr Boodaschatz gsìì, so wia-n-ìn dräi Unterüüssschìss. Ìnnerhàlb
D Ulrike Claudia Tscharre (* 15. Mai 1972 z Aurich, Bade-Wirttebärg) isch e dytsch-eschtrychischi Schauspiileri un Heerspiilsprächeri. Zäme mit zwia Gschischtrig isch d Ulrike C. Tscharre as Dochter vun eme Eschtrycher vu Kärnten un ere Dytsche im wirttebärgische Bempflenga ufgwagse. Noch em Abitur het si zerscht neieri änglischi un dytschi Literatur z Dibenga studiert. Noch Job in ere Wärbeagäntur het si anne 1996 e Uusbildig zur Schauspileri an der Akademy fir Darstellendi Chunscht z Ulm aagfange, wu si aber no zwai Johr abbroche het. No chlainere un greßere Rolle am Theater, unter anderem z Stuegert un z Breagaz un Rolle in Churzfilm het si, in dr Zwischezyt z Köln, erschti Kontakt zum Färnseh gchnipft. Ab 2000 het si in dr TV-Familieserie Ina und Leo (as Susanne) mitgspilt. Derno het si TV-Serie Lindenstraße d Roll vu dr Marion Beimer, dr Dochter vu dr Helga Beimer, gspilt. Nocherdani het si Ufdritt in dr Daily Soap Verbotene Liebe ghaa. In dr Johr druf het d Ulrike C. Tscharre vor allem Näberolle in TV-Serie gspilt. Ire Kinodebüt het si 2004 in dr Tragikumedi Schöne Frauen gee. Syterhär het si in vyl andere TV-Produktione mitgwirkt. Näb dr Schauspilerei schafft d Ulrike C. Tscharre as Sprächerin
D’ Léa Salamé [lea salame](info) (bìrgerlig d’ Hala Salamé; * 27. Oktoower 1979 z’ Beirut) ìsch a frànzeesch-libàneesischa Rundfunk- un Farnsahschurnàlischta. Bekànnt ìsch sa vor àllem àls Moderàtoorin vu dr Morgasandung uff France Inter so wia vu verschìedena politischa Sandunga-n-àm Farnsah. D’ Hala Salamé-n-ìsch ànna 1979 ìn dr libàneesischa Hàuiptschtàdt Beirut uff d’ Walt kumma. Sa ìsch d’ Tochter vum libàneesischa Politolog un ehamààliga Kültüürminìschter Ghassan Salamé. Ìhra Müatter, d’ Mary Boghossian, schtàmmt vun Àrmenia un ìsch d’ Schwaschter vu da Diàmantahandler Jean un Albert Boghossian. Obwohl baida Äältra Chrìschta sìnn, hàt d’ Fàmìlia wahrem Bìrgerkriag ìm moslämischa Viartel ìm Wäscht-Beirut glabt. Wu d’ Léa fìmf Joohra àlt gsìì-n-ìsch, hàt d’ Fàmìlia wagem Kriag s’ Libànon fàraloh. Sa hàt sìch ìm 16. Arrondissement vu Pàriis ìm Frànkrììch nìedergloo. Mìt 11 Joohra hàt d’ Léa Salamé d’ frànzeescha Schtààtsààgheerigkait bikumma. Ìhra jìngera Schwaschter, d’ Louma Salamé, ìsch Laitera vu dr Schtìftung Boghossian-Villa Empain z’ Brüssel. D’ Léa Salamé-n-ìsch z’äärscht ìns Gymnààsium Saint-Louis-de-Gonzague un ìn d’ Elsassischa Schüal z’ Pàriis gànga. Drnooh hàt sa Racht àn dr Üniwärsitäät Panthéon-Assas gschtudiart, wia àui bis 2002 àn dr Ìnschtitüüt fìr politischa Schtudia z’ Pàriis un àn dr Üniwärsitäät vu New York ànna 2001. Ìn
Die Grüen Linie isch e Waffestillstandslinie zwüsche Israel und em Westjordanland, em Gasasträife, de Golaanhööchene und dr Sinai-Halbinsle und en andere Begriff für d Demarkationslinie us em Waffestillstandsabkomme vo 1949. Dr Naame wird uf die grüeni Dinte zrügggfüert, wo wääred de Verhandlige vom Waffestillstand brucht worde isch, zum d Gränze uf dr Landcharte iizzäichne. → Hauptartikel: Nahostkonflikt Bis zum Säggsdaagchrieg 1967 si dr Gaaasträife vo Egüpte und s Westjordanland mit em Ostdäil vo Jerusalem vo Jordanie völkerrächtswidrig bsetzt gsi. Sit dr Eroberig vo de Golanhööchene noch em Säggsdaagchrieg si die vo Israel bsetzt. D Sinai-Halbinsle isch 1979 noch em Abschluss vom Friidensverdraag an Egüpte zrugggegee worde. S israelische Jerusalemgsetz vo 1980 impliziert d Iiornig vom Ostdäil vo Jerusalem in d Hauptstadt vo Israel dur Annexion. Im Westjordanland het s jordanische Rächt bis zum Oslo-Friidensbrozäss gulte. 2005 het sich Israel ganz us em Gasasträife zruggzooge und alli israelische Siidlige dört si abbaut worde. In de Friidensverhandlige zwüsche Israel und de Palestinenser spiilt d Waffestillstandslinie vo 1949 as sogenannti Gränze vo 1967 e wichdigi Rolle, wil si vo dr palestinensische Site as Grundlaag für e zuekümftigi Gränze zwüschen em Staat Palästina und em Staat Israel aagluegt wird. Israel het aabote, uf mee
Dr Jassir Arafat (* 24. August 1929 z Kairo, Egüpte; † 1. Novämber 2004 z Clamart, Département Hauts-de-Seine, Frankriich), arabisch ياسر عرفات‎, DMG Yāsir ʿArafāt, ursprünglig محمد عبد الرحمن عبد الرؤوف عرفات القدوة الحسيني‎ / Muḥammad ʿAbd ar-Raḥmān ʿAbd ar-Raʾūf ʿArafāt al-Qudwa al-Ḥusainī, Kunya: أبو عمّار‎ / Abū ʿAmmār, isch e palästinänsische Politiker und Friidensnobelbriisdrääger gsi. Er isch sit em 4. Februar 1969 dr dritt Vorsitzend vo dr Palestinänsische Befreijigsorganisazioon (PLO) gsi und vom 12. Februar 1996 bis zu sim Dood am 11. Novämber 2004 dr erst Bresidänt vo de palestinänsische Autonomiigebiet. 1957 het er mit andere die palestinänsisch Fatahbeweegig gründet isch isch spööter dr Aafüerer worde. D Fatah het e Hufe terroristischi Aaschleeg und Bombenattentaat uf israelischi, jordanischi und libanesischi Ziil gmacht. Joorzääntelang het dr Arafat alles doo, zum Israel vernichde; as strategischi Middel zum das Ziil erräiche, het er Gwalt gege israelischi Bürger und Ziviilinstiduzioone brucht, wo hätte sölle dr Staat destabilisiere, sini Bürger verunsichere und Israel eso wurde rif mache, ass es eme Aagriff vo de arabische Armeä nid chönnt widerstoo. En anderi Feelischetzig vom Arafat isch si Understützig vo dr irakische Inwasioon vo Kuwait gsi, wo denn 1991 zur Verdriibig vo de Palestinänser us Kuwait gfüert
Dr Irgun Zwai Leumi, (hebräisch ‏אִרְגּוּן צְבָאִי לְאֻמִּי‎‎ Irgūn Zvaʾī Ləʾummī, abkürzt IZL oder Etzel), vilmol nume Irgun, isch e jüüdischi zionistischi paramilidäärischi Undergrundorganisazioon im britische Mandatsgebiet Palestina vor dr israelische Staatsgründig gsi, wo vo 1931 bis 1948 bestande het. Ideoloogisch isch er nooch zur Wältunion vo de Zionistische Rewisioniste vom Wladimir Jabotinsky gstande, wo au vo 1937 bis 1940 dr Oberkommandeur gsi isch. Noch em Araabische Ufstand het dr Irgun terroristischi Aaschleeg gege die araabischi Bevölkerig usgfüert. Spööter si d Aaschleeg mee und mee gege die britischi Mandaatsmacht grichdet gsi. Zu de bekanntiste Operazioone ghööre dr Bombenaaschlaag uf s King David Hotel 1946 mit über 90 Opfer und d Däilnaam am Massaker vo Diir Jassin 1948 mit über 100 Opfer. Noch dr Erkläärig vo dr Unabhängigkäit vo Israel im Joor 1948 het d Regierig dr Irgun ufglööst und drbii do und dört Waffegwalt müesse bruuche. D Mitgliider si in die Israelische Stritchreft integriert worde. Dr politisch Flüügel vom Irgun het sis Dehäi in dr Cherut-Bardei gfunde, wo vom Menachem Begin gründet worde isch. D Cherut het aber erst Iifluss überchoo, wo si 1973 im ene Middi-rächts-Bündnis dr Kärn vom Likud-Block bildet het. J. Bowyer Bell: Terror Out of Zion:
Diir Jassin (arabisch دير ياسين‎ Dair Yāsīn bzw. im palestinensische Dialäkt Dēr Yāsīn) isch e palestinänsischs Dorf gsi, am Blatz wo hüte die orthodoxi Siidlig Giv'at Scha'ul im Nordweste vo Jerusalem lit. S Dorf het öbbe 600 Iiwooner gha, wo s am 9. April 1948 wääred em Bürgerchrieg in Palestina vo paramilidäärische Verbänd vo de Undergrundorganisazioone Irgun Zwai Leumi (Etzel) und Lechi aagriffe und iignoo worde isch. Wil s e Hufe ziviili Opfer gee het, säit mä dere Akzioon au s Massaker vo Diir Jassin. Arabischi Kämpfer und bewaffneti Iiwooner häi sich in de Hüüser zämme mit Ziviliste verschanzt und vo dört us uf d Aagrifer gschosse. Die si druf vo Huus zu Huus gange und häi Handgranaate dur d Fänster gheit. D Erooberig vo Diir Jassins het meereri Stunde brucht. E Däil vo de Fraue si umchoo, wil sich araabischi Manne zum Däil als Fraue verchläidet häi. Dorum häi mänggi jüüdisch Soldaate nid nume uf araabischi Soldaate gschosse sondern au uf Ziviliste. S Massaker isch offiziell vo alle Site verurdäilt worde, au vo dr Hagana und dr Jewish Agency. Es isch äine vo de Gründ gsi, dass wo dr Palestinachrieg am 14. Mai 1948 richdig aagfange het – also
France Inter [fʁɑ̃s ɛ̃tɛʁ](info) (manckmol àui kurz Inter gnännt) ìsch a Progràmm vum frànzeescha-n-äffentliga Rundfunk Radio France. Vor dr Liberàlisiarung vum frànzeescha Heerfunk ìn da Joohra 1980 ìsch France Inter d’ „Schtìmma vum Frànkrììch“ gsìì. Hìttz’tààgs ìsch’s noch dr Hàuiptprogràmm vum äffentliga Rundfunk, un s’ Progràmm, wo-n-ìm Lànd àm maischta gloost wìrd. Ànna 1947 hàt ma Paris-Inter àls dritt Progràmm vum Frànzeescha Heerfunk (Radiodiffusion française, RDF) ärschtällt. Üüssgschtrààhlt worra sìnn doo Sandunga vum Club d’Essai so wia Müüsik —vor àllem Jazz— un Sandunga vun üüsslandischa Sander. Àm Ààfàng hat maa s’ Progràmma numma z’ Pàriis känna ämpfànga. Ìn da Joohra 1950 hàt maa noh z’ noh Sander ìm gànz Frànkrììch züagfiagt. Ànna 1957 ìsch s’ Progràmm ìn France 1 umbnännt worra. Vu jetz àb sìnn Sandunga 24 Ühr uff 24 gsìì —vor àllem Noohrìchta-Sandunga. Ànna 1963 ìsch dr Sander mìt France 2-Régional füsioniart un ìn France Inter umbnännt worra; dr Nàmma-n-ìsch dur a Heererbefrààgung gwählt worra. Ìm nachschta Joohr ìsch France Inter ìn d’ Rundfunkànschtàlt ORTF iiglìedert worra, wo-n-’s bis züa dr Grìndung vu Radio France ànna 1975 gaa hàt. Ànna 1965 ìsch uff France Inter dr äärschta Pop club üüssgschtrààhlt worra. Dia Oowa-Sandung hàt 40 Joohra làng dr José
Dr Mahmud Abbas (arabisch محمود عباس‎, DMG Maḥmūd ʿAbbās; int. au Mahmoud Abbas; * 26. Merz 1935 z Safed, Palestina), gnennt Abu Mazen (أبو مازن‎, DMG Abū Māzin), isch e füerende Politiker vo dr palestinänsische Fatah-Beweegig. Sit em Novämber 2004 isch er dr Vorsitz vo dr Palestinensische Befreijigsorganisazioon (PLO). Vom Merz bis Septämber 2003 isch er Ministerbresidänt vo dr Palestinänsische Autonomiibehörde (PA) gsi und sit em 15. Januar 2005 iire Bresidänt. Am 23. Novämber 2008 isch er Bresidänt vom Staat Palestina worde. Sit em 10. Januar 2009 füert dr Abbas d Amtsgschäft ooni demokratischi Legitimierig. Ṭarīq Ūslū: muwaqqiʿ al-ittifāq yarwī al-asrār al-ḥaqīqīya li'l-mufāwaḍāt. Šarikat al-Maṭbūʿāt li'ṭ-Tauzīʿ wa'n-Našr, Bairūt 1994 Through secret channels: the road to Oslo: senior PLO leader Abu Mazen’s revealing story of the negotiations with Israel. Garnet Publishing, Reading 1995, ISBN 1-85964-047-8 Commons: Mahmud Abbas – Sammlig vo Multimediadateie Norbert Jessen: Mahmud Abbas tritt aus dem Schatten Jassir Arafats, Berliner Morgenpost, 11. Januar 2005 Kurzbiographie von Mahmud Abbas (Memento vom 15. Augschte 2009 im Internet Archive), www.nahostkonflikt.net Die Hoffnung für Frieden – Mahmud Abbas, www.newsatelier.de, 12. Januar 2005 PLO unanimously elects Abbas president of future Palestinian state, Haaretz vom 23. Novämber 2008 Gemeinsamer Verbundkatalog: bibliographischer Nachweis. In: Gemeinsamer
Die Palestinensisch Befreijigsorganisazioon (arabisch منظمة التحرير الفلسطينية ‎ Munaẓẓamat at-Taḥrīr al-Filasṭīniya), churz PLO (vo ängl. Palestine Liberation Organization), isch e Dachorganisazioon vo verschiidene Frakzioone, wo d Verdrätig vo alle Palestinänser, au vo deene im araabische und im nitmuslimische Exiil, aasträbt. Bi witem die sterksti Frakzioon isch d Fatah. D PLO isch am 28. Mai 1964 uf dr konstituierende Daagig vom Palestinänsische Nazionaalroot (PNC) uf d Iniziatiive vom domoolige egüptische Bresidänt Gamal Abdel Nasser z Jerusalem gründet worde, uso dass s araabische Volk in Palestina im Raame vo dr panaraabische Beweegig e Verdrätig wurd haa. Vo 1969 aa bis zu sim Dood am 11. Novämber 2004 sich dr Jassir Arafat dr Vorsitz vo dr PLO gsi. Er vil zdrue biidräit, ass sich e palestinensischs Nazionaalbewusstsii bildet het mit em Ziil en äignige unabhängige Staat Palestina z gründe. Dr Säggsdaagchrieg 1967 het e Wälle vo palestinensische Flüchtling usglööst: iiri Verdrätig het d PLO zu däm gmacht was si hüte isch. Under em Arafat sinere Füerig het sich d PLO radikalisiert und terroristischi Aaschleeg afo mache. Noch dr Schlacht vo Karame si d die palestinensische Flüchtlingslaager z Jordaanie zur Machtbaasis vo dr PLO worde. Die jordaanischi Armee het d PLO-Milize im Schwarze Septämber
Dr Staat Palestina (arabisch دولة فلسطين‎‎) wird internazionaal vo de mäiste Staate as staatligi Äihäit anerkennt, aber d Staatligkäit isch völkerrächtlig umstritte. Er isch am 15. Novämber 1988 z Algier vo dr Palestinensische Befreijigsorganisazioon (PLO) as Staat vo de Palestinenser usgrüeft. D Gründer häi s Westjordanland und dr Gasasträife, wo vo Israel sit 1967 bsetzt si, in Aaspruch gnoo mit Ostjerusalem as d Hauptstadt vom Staat. Zur Zit vo dr Unabhängikäitserkläärig het sich d PLO im tunesische Exiil befunde und kä Kontrolle über die beaaspruchte Gebiet gha. Doorum het dä Schritt zerst nume sümboolischi Bedütig gha. Bis 1990 häi äinewääg fast 100 Staate e Staat Palestina anerkennt, u. a. die Dütschi Demokratischi Republik (DDR). Hüt anerkenne en 138 Staate. D Bundesrepublik Dütschland anerkennt Palestina nit as Staat, het aber diplomatischi Beziejige zu de Verdräter vo de Palestinensische Autonomiigebiet. D PLO het sit 1974 as e „Representant vom palestinänsische Volk“ e völkerrächtlig anerkennte „Beobachterstatus“ bi de Veräinte Nazioone, sit 1998 het si bi Debatte vo dr Generaalversammlig chönne mitmache, wenn au ooni Stimmrächt. Sit em 31. Oktober 2011 isch Palestina Mitgliid vo dr UNESCO. Am 29. Novämber 2012 het d Verdrätig vo dr PLO dr Beobachterstatus (non member observer state’ status)
Dr Schimon ben Jochai (hebräisch שמעון בן יוחאי; au Schimon bar Jochai; in dr Mischna und Baraita äifach R. Simon (s R. stoot für Rabbi); Jochai isch d Abchürzig vo Jochanan; au dr Churznaame Raschbi chunnt vor) isch e Tannait vo dr dritte, anderi säge dr vierte Generazioon gsi. Er het im zwäite Joorhundert n. d. Z. gläbt und isch e Schüeler vom Rabbi Akiba Bne Brak gsi, au wenn en dr Akiba zerst nid as Schüeler het welle, wil im Schimon si Vater zur Zit vom Bar-Kochba-Ufstand die röömischi Site understützt het. Noch dr Legände sig dr Rabbi Simon spööter gege d Röömer gsi und vo deene zum Dood verurdäilt worde. Er häig sich mit sim Soon Rabbi Eleasar 13 Joor lang in ere Hööli versteckt, und därt häige si die ganz Zit d Tora studiert. Noch em Dood vom Kaiser Hadrian sig er uf Rom gange und häig dört die kaiserligi Brinzässin von ere schweere Chrankhet ghäilt. Eso sig s cho, ass dr Kaiser Antoninus die hadrianische Juudegsetz ufghoobe häig. Vom Schimon ben Jochai git s nüt Schriftligs, von e baar Wärk wird aber gsäit, si sige vo iim: Sifre, en exegetische Midrasch zum 4. und 5. Buech
Dr Zohar, hüfig au Sohar, hebräisch ‏זֹהַר‎‎, gältet as s bedütendste Schriftwärk vo dr Kabbala. Dr Naame bedütet „(straalende) Glanz“ und goot zrugg uf biblischi Teggst bi de Brofeete Ezechiel (Ez 1,28; 8,2) und Daniel (Dan 2,31; 12,3). S Wärk isch im ene künstlig alterdümlige Aramäisch verfasst – woorschinlig as Bewiis für sis Alter –, chliini Däil si uf Hebräisch. Es ghöört zur jüüdischi Müstik und enthaltet vor allem Kommentaar zu Teggst vo dr Tora in dr Form vo Schriftexegese, homiletische Meditazioone, Gschichte und Dialoog, aber au zur müthische Kosmogonii und müstische Psüchologii. Es schliesst ii Diskussioone um s Wääse vo Gott, dr Ursprung und d Strukduur vom Universum, d Natuur vo dr Seel, d Erlöösig, d Beziejig zwüschen em Ego und em Dunkle, um s „woore Sälber“ zum „Liecht vo Gott“ und zwische „universeller Energii“ und em äinzelne Mensch. In sim exegetische Charakter cha dr Zohar au as esoterischi Wariante zum rabbinische Midrasch iigordnet wärde. Er gältet dorum au as dr Midrasch vom Shimon bar Jochai. Gerold Necker: Der Sohar – Das heilige Buch der Kabbala. Marix, Wiesbaden 2013, ISBN 9783865393364. Gershom Scholem: Der Sohar I + II. In: Gershom Scholem: Die jüdische Mystik in ihren Hauptströmungen. Suhrkamp, Frankfurt
Bazed isch e Dorff i de sanggaller Gmaind Chirchberg im Toggeburg. S litt underhalb fo Chirchberg westlich fo de Tuur, wo e Chlääralaag isch. Bazed hett en Uslenderaatail vo 30%. Dromm werds mengisch scherzhaft „Bazedoonie“ gnennt. Bazed werd zerstmool innere sanggaller Uurchund usem Joor 778/9 as Picinweidu gnennt, wa „Waid fom Pazo“ bidüütet. Ofem Hügel Burg, wo stail öber de Tuur noordöstlich fo Bazed stoot, werd e vorgschichtlichi Sidlig vermuetet. Grad unedraa i de Tuurschlauffe hett mer i de Joore 1997 und 1998 öber 1200 Fundobjekt us de Tuur gholt, di ältiste chönd i di mittleri Bronzezitt (ab 1550 v.Chr.) datiert were.
Wildhuus isch e Dorff i de toggeburger Gmaind Wildhuus-Alt Santihann. Bis ane 2009 isch es en aigni politischi Gmaind gsii und hett sich denn mit Alt Santihann zämegschlosse. S Dorf litt under em Säntis und em Alte Maa. D Dorftail sind Oberdorf, Schönebode, s Lisighus und Schwendi, wo di beede Schwendiseeje liged. Im Lisighus stoot s Huus, wo de Ulrich Zwingli im 1. Jener 1484 uf d Welt choo isch. Da isch ais fo de äältiste Buurehüser fo de Schwiiz wo no erhaalten sind. Wildhuus isch zimmli turistisch und dromm recht zersidlet, well do fili Feerihüser stönd. Uf d Gamsalp und uf de Gamserrugg ufe hetts e Sesselibaa und Schiilift. Commons: Wildhuus – Sammlig vo Multimediadateie d Website vo de Gmaind Wildhuus-Alt Santihann Geschichte der Wildhauser Funi uf jwalker.ch Bilanz der ständigen Wohnbevölkerung nach Bezirken und Gemeinden uf bfs.admin.ch (Bundesamt för Statistik)
Bötschwiil isch e Dorf i de toggeburger Gmaind Bötschwil-Gantertschwil im Kantoo Sanggale. Bis ane 2011 isch Bötschwiil en aigni Gmaind gsii und hett sich denn mit Gantertschwil zämegschlosse. S Dorf litt westlich fo de Tuur underhalb vo Moslig. Es werd ane 779 zerschtmool innere sanggaller Urchund as Bucinesvilare gnennt. Commons: Bötschwiil – Sammlig vo Multimediadateie d Website vo de Gmaind Bötschwiil-Gantertschwil Bilanz der ständigen Wohnbevölkerung nach Bezirken und Gemeinden uf bfs.admin.ch (Bundesamt för Statistik)
Oberglatt isch e Wiiller i de sanggaller Gmaind Floowiil. S litt zwösched Floowil und Goosse a de Glatt, wo d Brogg öber de Floss goot. Oberhalb defoo litt de Wiiller Borgau. Bi de Brogg öber d Glatt isch e röömischi Münze gfunde wore und zwoor e Silberdenar vom Chaiser Commodus (180–192). Ane 731 werd innere sanggaller Uurchund villa Clata gnennt, wobi nöd sicher isch, öb Ober- oder Niderglatt gmaint isch. Im Mittelaalter isch do d Zollstatio zwösched de Förstabtai Sanggale und em Toggeborg gsii. S Nidergricht Oberglatt isch langi Zitt underem Chloster Maggenau gstande. Sit spöötistens 1257 isch Oberglatt e Pfarrai gsii, wo o Floowil dezue ghört hett. D Cherche werd zerschtmool im Joor 1316 gnennt. Di hüttigi Cherche stammt usem Joor 1785, der Turn isch äälter und öppe um 1500 baut wore. De Gasthoof Hirsche isch ide 1770er Joore baut wore. Commons: Oberglatt SG – Sammlig vo Multimediadateie Oberglatt Denkmoolpfleeg vom Kantoo Sanggale J. Heierli: Archäologische Funde in den Kantonen St. Gallen und Appenzell, Anzeiger für schweizerische Altertumskunde : Neue Folge 4 (192-1903), S. 256
Pettenau (amtlich: Bettenau) isch e Wiiller i de sanggallische Gmaind Jonschwil. Er litt zwösched Jonschwil und Oberozwil am westliche End vom Pettenauer Waier. Südlich vom Wiiller isch no s Ghöft Oberpettenau mitere aalte Möli. De Willer bistoot vor alem us aalte Puurehüser. De Ort werd ane 772 zerschtmool innere sanggallische Uurchund as Betinauuia gnennt. Innere Urchund vom Joor 874 haissts Petenouwa. Oberpettenau werd zerschtmool 1468 gnennt. Im Joor 1803 isch de Wiiller zo de Gmaind Jonschwil choo.
Di Badisch Ständeversammlig isch bis 1918 s Barlemänt vum Großherzogdum Baade gsii. Si isch uf dr Grundlaag vu dr Verfassigsurkund vum 22. Augschte 1818 yygrichtet un am 22. April 1819 ufgmacht wore. No § 26 vu dr badische Verfassig isch si in zwoo Chammere abdailt gsii. Di boode Chammere sin bis 1822 im Charlsruer Schloss zämechuu, derno im ne böute Ständehuus in dr Residänzstadt Charlsrue. In dr Effetligkait het mer ender di Zwoot Chammere gchännt, wel si vor dr Merzrewoluzion vu 1848 as s liberalscht un yyflussrychscht Chammerbarlemänt vum Dytsche Bund gulte het. Dr Eerschte Chammere, au Oberhuus gnännt, hän no § 27 vu dr Verfassig die Abgordnete aaghert: 1. d Brinze vum großherzoglige Huus, 2. D Oberhaipter vu dr standesheerlige Familie, 3. dr Landesbischof un ain vum Großherzog fir s Lääbe ernännte broteschtantische Gaischtlige mit em Rang vun eme Brelaat, 4. aacht Abgordneti vum grundheerlige Adel, 5. zwee Abgordnete vu dr Landes-Uniwersideete, 6. Lyt, wu vum Großherzog ohni Ruggsicht uf Stand un Geburt zue Mitglidier vu däre Chammere ernännt wore sin. In dr Eerschte Chammere sin zytwys au brominänte Opposizionsbolitiker ghockt, zum Byschpel hat dr Karl von Rotteck aafangs d Uniwersideet Fryburg, verdrätte, insgsamt isch di effetli Wiirkig vu
Dr Akiba ben Josef (* um 50/55; † 135 n. d. Z., hebräisch עקיבא בן יוסף ʿĂqīḇā Bɛn Yōsēf, au as Akiva oder Aqiba transkribiert), gwöönlig Rabbi Akiba, ghöört zu de bedütendste Väter vom rabbinische Juudedum und wird zu de Tannaim vo dr zwäite Generazioon zelt. Er ghöört zu de Zää Märtürer, wo under em Kaiser Hadrian umbrocht worde si. Histoorisch wäiss mä weenig über s Lääbe vom Rabbi Akiba. Ass er 120 worde sig, wie verzelt wird, isch unwoorschinlig oder ass er gliichzitig 24'000 Schüeler underrichdet häig- und bewiise cha mä braktisch nüd was in dr rabbinische Liddratuur über si Lääbe, Wärk und sini Aasichte gschriibe isch. Wenn er uf d Wält choo isch, wäiss mä nid. Mä nimmt aa, ass er um s Joor 50 n. d. Z. uf d Wält choo isch. Sicherer isch ass er gege s Ändi vom Bar-Kochba-Ufstand gege d Röömer, öbbe 135 n. d. Z. gstorbe isch. Er isch e Schüeler vom Elieser ben Hyrkanos, Jehoschua ben Chananja, Nachum us Gimso und vom Tarfon, won en äigeni Schuel z Bene Beraq gläitet het und au dr Leerer vom Rabbi Meir, Rabbi Jehuda bar Ilai, Rabbi Schimon ben Jochai und Rabbi Jose ben Chalafta
Dr Jehuda ha-Nasi (hebräisch ‏יהודה הנשיא‎‎), Jehuda I. oder Rabbenu ha Qadosch (‏רבנו הקדוש‎‎, „unsere häilig Rabbi“), im Talmud mäistens nume Rabbi (* ca. 135; † 15. Kislew 217 z Sepphoris/Zippori), isch e wichdige Patriarch und jüüdische Gleerte im Alterdum gsi. Si groosses Verdienst isch die abschliessendi Redakzioon vo dr Mischna. Er isch doorum dr letscht vo de Tannaite. Über sis Lääbe isch weenig bekannt. Historiker dänke, ass er vo öbbe 150 bis 220 n. d. Z. gläbt het. Si Vater Rabbi Schimon ben Gamaliel II. isch Nasi, was dennzumool die obersti politischi, religiöösi und juristischi Posizioon under de Juude gsi isch, in dr Stadt Uscha in Galiläa gsi, wo dr Jehuda ufgwaggse isch. Noch em Dood vom Vater isch er uf Bet Sche’arim züüglet, und het dört e Synagoge und e Schuel gläitet. Er isch guet uschoo mit dr röömische Verwaltig und isch im Joor 190 zum Nasi ernennt worde. Er het d Redakzioon vo dr Mischna mit dr Zämmefassig vo de wichdigste halachische Ussaage beändet. D Mischna is aber kä Gsetzkodex, sondern spieglet die vorherrschende Mäinige under de Gleerte in dr Akademii und im Grichtshoof mit allne iire Widersprüch. Israel Konovitz: Rabbi Judah ha-Nasi (Rabbi). Collected Sayings. Jerusalem