rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Ìn dr reemisch-kàthoolischa Kìrìch ìsch d’ Unfahlbàrkait vum Pàpscht (làtiinisch infallibilitas) a bsundera Aigaschàft vum Pàpscht: wänn’r àls „Lehrer vun àlla Krìschta“ (ex cathedra) a Glàuiwa- odd’r Sittafroog àls ändgìltig äntschììda verkìndet, noh kààt’r sìch nìt ìrra. Dàs bediitet, àss àlla Kàthoolika mian glàuiwa, wàs dr Pàpscht doo sajt. D’ Unfahlbàrkait ìsch a Dogma vu dr kàthoolischa Kìrìch, wo àm 18. Jüüli 1870 vum Äärscht Vàtikàànisch Konziil üssgschproocha worra-n-ìsch. D’ Pàpschtliga Unfahlbàrkait bediitet àwwer nìt, àss dr Pàpscht àls Mänsch kää Fahler màcht, odd’r àss’r kää Sìndiger ìsch. D’ Unfahlbàrkait gìlt numma fìr schtrìttiga theoloogischa Frooga, wu dr Pàpscht siina verbìndliga Äntschaidung därft brìnga. S’ Zwaita Vàtikàànischa Konziil hàt ànna 1964 dr Gsàmthait vu da Glàuiwiga eewafàlls àls unfahlbàr ärkläärt: „D’ Gsàmthait vu da Glàuiwiga, wälla d’ Sàlwung vum Hailiga hann, kààt ìm Glàuiwa nìt ìrra.“ Zitter dr Zitt vum Vàtikàànischa Konziil ìsch dàs Dogma ìnnerhàlb vu dr kàthoolischa Kìrìch kritisiart worra. Ànna hàt dr Schwiizer liberààla Theoloog Hans Küng a Schtüdia unter’m Tìtel Unfehlbar? Eine Anfrage veräffentligt, wu-n-’r vorgschlààga hàt, s’ Dogma vu dr Pàpschtliga Unfahlbàrkait ruckgàngig z’ màcha. Ìm Jüüli 1973 hann d’ vàtikàànischa Beheerda a Dokumant veräffentligt, wu sa s’ Dogma vu dr Pàpschtliga Unfahlbààrkait b’schtaadigt hann.
De Martin Ruf (* 6. Mai 1935 z Wiedlischbach; † 8. Mai 2011 z Fahrwange) isch en renommierte Schwiizer Künschtler gsi, bekannt für sini Bäiträg im Bereich Zeichne, Malerei und Plastik. Uf d Wält choo im bernische Wiedlischbach, het de Ruf sini Karriere ursprünglich in der Goldschmiedekunst aagfange. Er het e Lehre vo 1952 bis 1955 z Soleturn abgschlosse, bevor er sini Fähigkeite als Goldschmied z Aarau iigsetzt het. Zwüsched 1956 und 1958 het er s Primarlehrerpatent in Wettige erworbe. Denne het er vo 1966 bis 1968 an de Kunstgewerbeschuele vo Bärn und Züri studiert. Nochdem er als Primarlehrer in Chüttige vo 1958 bis 1966 tätig gsi isch, het de Ruf fünf Jahr als Zeichnigslehrer an der Bezirksschuel Wole verbracht. I de 1960er Jahr het sich de Ruf der Bildhouerei zuegwändet und het aagfange, Plastike us verschidene Materialie wie Gips, Aluminium und Polyester z schaffe. 1973 isch er fürs Lehramt Zeichne und Gschtalte ans Lehrerseminar und d Töchterschuel Aarau beruefe worde. Im glyche Jahr het er e bemerkenswerti Aluminiumplastik fürs Gmeindshuus Wole gschaffe. I de 1980er Jahr het sich de Ruf vermehrt uf d Malerei konzentriert. Trotz gsundheitliche Problem, wo ihn 1996 ih vorzytige Ruhestand zwunge händ, het er sini
D Eva Andrea Allemann, besser bekannt als Evi Allemann (gebore am 16 Juli 1978) isch e Schwiizer Politikere vo dr Sozialdemokratische Partei (SP) wo sit 2018 en amtierndi Regierigsrööti vo Bärn isch. Vor ihrem Amt als Regierigsrööti, het d Evi Alleman vo 2003 bis 2018 im Nazionalroot politisiert. D Evi Allemann isch am 16 Juli 1978 in Bern gebore und im Seeland ufgwachse. Si het Jura an dr Universität in Bern studiert und mit emene Lizenziat absgschlosse. Im April 1998 isch d Evi Allemann als Jüngschti in dr Grossi Rot vo Barn gwählt worde. Im 2003 isch sy denn mit 56'118 Stimme in Nazionalroot gwählt worde. Au im Nazionaroot isch si mit 25 Joor die Jüngschti gsi. D Evi Allemann het in Ihrer erschte Legislatur in de Kommissione für dr Verkehr und em Färnmäldewäse und dr Kommission für Rächtsfrooge iisitz gno. Im 2007 isch d Evi Allemann widrgwählt worde, damol mit 88'332 Stimme. In dere Legislatur het denn für 4 Joor en Sitz in dr Kommission für Sicherheit übernoh. Für 2 Joor het si au in dr Ussepolitische Kommission politisiert, aber ab 2009 isch si widr in d Kommission für dr Verkehr und s Färnmäldewäse. Im 2011 isch d Evi
S Goldvrenili isch e bekannti Schwizer Goldminz, wu anne 1897 zum erschte Mol rüskumme isch. Uf dr Rucksitte vu däre Minz ischs e jung Fraüevolk druf, wu s Vrenili gnännt wird. Zwische 1897 un 1949 sin in dr Schwiz fascht 60 Millione 20-Franke-Stickli in Gold prägt wore. Diä Minze enthalte 5,8064 Gramm reins Gold (dr Goldateil vum Gsamtgewicht lit phäb an 22 Karat oder 900/1000). Drnäbe sin aü 10- un 100-Frankestickli mit em Vreneli druf rüskumme - aber in gleinerer Zahl. Des Gäldstickli isch giltigs Zahlungsmittel, aber wu 1936 dr Schwizer Franke abgwärtet wore isch, isch zum Biispiil d 20-Franke-Minz uf eimol 28 Franke wärt gsii. Siter dert wird si gsammlet un as Wärtalag agsähne. Si isch hit iber 150 Franke wärt. D Goldfranke, wu zwische 1945 un 1947 prägt wore sin, hän d Johrszahl "L 1935" – des het mer gmacht, zum üsdrucke, ass do no dr alt Goldghalt drin isch, wu vor 1936 vorgschriibe gsii isch. Diä Goldminze zeige uf dr Rucksitte d Helvetia. Des Portrait vun ere junge Fraü isch vum Kinschtler Fritz Ulysse Landry (1842 – 1927) vu Neueburg gschaffe wore. Er het sich aber am e Minzentwurf kenne oriäntiäre, wu scho si Unkel Ami Jean
Acta Apostolicae Sedis [ˈakta aposˈtolit͡ʃe ˈsedis](info) (AAS, „Àmtsblàtt vum Àposchtoolischa Schtüahl“) sìnd zitter 1909 s’ Àmtsblàtt vum Hailiga Schtüahl. Vu 1869 bis 1908 hàt’s d’rfìr s’ hàlbàmtliga Blàtt Acta Sanctae Sedis [ˈakta 'sankte ˈsedis](info) gaa. D’ Acta waara vum Schtààtssekretàriààt üssgaa. Àm 29. Septamber 1908 hàt dr Pàpscht Pius X. fiirlig mìt’ra Àposchtoolischa Konschtituzioon d’ Ärschtällung vu da AAS verkìndigt un hàt wälla, àss àlla pàpschtliga Schtìftschtìckla mìt’m Àbdruck ìn da AAS gedruckt wara. Àm 31. Dezamber 1908 hàt dr Kàrdinààlschtààtssekretäär Rafael Marry del Val asoo gmàcht, fìr àss d’ àmtliga Veräffentligunga vum Àposchtoolischa Schtüahl jetz numma noch ìn da AAS ärschììna un nìmm ìn da Bischeef gsandt waara. Domìt hàt maa d’ Bischeef waltwitt verpflìchta, d’ AAS z’ àbonniara. Jedoch hann nìt àlla Bischeef dara Verpflìchtung gfolgt. Zitter Janner 1909 düan ìn da AAS àlla Verlüütbààrunga vum Hailiga Schtüahl ärschiina, maischt uff Làtiinisch. S’ Blàtt ärschiint normààlerwiis jeeder Moneet. D’ Gsätzer odd’r Üssfiahrungsb’schtìmmunga, wo ìn da AAS verkìndigt wara, hann gweehnlig a üniwärsälla Galtung. Ìm Codex Iuris Canonici vu 1983 ìsch b’schtìmmt: „Allgemeine kirchliche Gesetze werden durch Veröffentlichung im offiziellen Publikationsorgan Acta Apostolicae Sedis promulgiert, wenn nicht in einzelnen Fällen eine andere Promulgationsweise vorgeschrieben ist […]“ D’ Gsätzer un
Di Amische engl. Amish ['a:mɪʃ]) sinn ä Religionsgmeinschaft. Sie hen ihri Wurzle in de Täuferbewegung vum 16. Jôhrhundart. Im Jôhr 1693 hen sich di Amische vun de Mennonite abgspalte. Hit lebe si in 26 Schtaate in de USA in 1.204 Siedlunge. Di meischte lebe as Buure. Si sin bekônnt däfyr, de technisch Fortschritt in de meischte Fäll schtrikt abzlähne. Di Amische lege grosse Wert uff d Familie, d Gmeinschaft un d Abgschideheit vun de Ussewelt. Sie stômme yberwigend vun Dütschschwiizer un Dütsche ab. De Nôme schtômmt vum Schwiizer Bischof Jakob Ammann, wu anne 1693 d Trennung vun de Mennonite in de Schwiiz un im Elsass bewirkt het. Sine Herkunft isch umschtritte, ma nimmt abr ô, dass er ä Konvertit us de reformierte Kirch gsi isch un strengeri Glaubensyberzeigunge wiä die, wu mit däre Kirch ufgwachse sin, verinnerlicht ghet het. De Name vum Grynder isch hit bi de Amische nit votrete, winig isch zuedem yber sin Lebe bekônnt. S gibt kei Grabstell, wu lokalisiert werre kônn. Jakob Amman het sich mitm Mennonitebischof Hans Reist gschtritte yber d Frôg vun de Rettungsmöglichkeit vun denjenige, wu de Mennonite domols ghulfe hen (Treuherzigi), wu ihne abr nit bitrete sin. De Ammann het ihri Hoffnung
D Dròòtseilbäänli Marzili-Stadt Bärn (DMB), churz Marzilibäänli, isch è Standseilbäänli i dè Schwyzer Bundesschtadt Bärn. Sy vobindet s Marziliquartyr, wo aa dè Aarè unnè lyt, mit dè höcher glègènè Bärner Altschtadt, wo dè Stadtchèrn vo Bärn dihai isch. D Dalschtation lyt a dè Wyèrgass, d Bärgschtation uff dè Bundesterrassè zwǜschè m Bundeshuus un èm Bärnerhof. S Bäänli isch vo dè Bernische Baugesellschaft für Spezialbahnen, Pümpin, Herzog & Cie. baut und am 18. Juli 1885 in Bedryb gnõ worrè. D Bauarbètè hèn am 15. März aagfangè un hèn dõdemit lediglich vyr Mönèt duèrèt. Schu im ärschtè Bedrybsjohr hèt s Marzilibäänli gègè 100'000 Personè dransportyrt. Vo 1885 bis 1973 isch sy è Wasserballaschtbäänli, èn Tank a dè Bärgschtation isch mit Wasser us èm Stadtbach gfüllt worrè, druffhy hèt diè schwèrèri obbèri Kabinè bim Abbègõ diè untèri Kabinè zämmè mit dè Passagyr d Haaldè uèzogè. 1914 isch d Aalaag für d Landi z Bärn sanyrt worrè. Dõdeby hèt mò neui Wägè aagschafft, wo znägscht 18 Personè un spôter wèg èm Zuèsatzwassertank sogar 30 Personè uffnää hèn chönnè. Im Johr 1944 isch d Dalschtation neu gmacht worrè, füüf Johr spôter isch d Bärgschtation draa chò. 1973/74 isch s Bäänli komplètt renovyrt worrè, sitdèm wörd
Die Lischt zellt alli Publikazioone vum Erich Oberdorfer uf. Cotoneaster integerrima MED. am Feldberg im Schwarzwald. Mitt. Bad. Landesver. Naturk. u. Natursch., Freiburg i.Br., N.F. 2: 125–126. 1927. (Digitalisat) Lichtverhältnisse und Algenbesiedlung im Bodensee. Z. Bot. 20: 465–568. 1928 (Dissertation). Ein neuer Apparat zur Lichtmessung unter Wasser. Arch. Hydrobiol. 20: 134–162. 1928. Die postglaziale Klima- und Vegetationsgeschichte des Schluchsees (Schwarzwald). Ber. Naturf. Ges. Freiburg i.Br. 31: 1–85. 1931. (Digitalisat) Zur Geschichte der Sümpfe und Wälder zwischen Mannheim und Karlsruhe. Festschr. z. Jahrhundertfeier d. Ver. f. Naturk. Mannheim: 99–124. 1934. Die höhere Pflanzenwelt am Schluchsee (Schwarzwald). Ber. Naturf. Ges. Freiburg i.Br. 34: 213–245. 1934. (Digitalisat) Die Felsspaltenflora des südlichen Schwarzwaldes. Mitt. Bad. Landesver. Naturk. u. Natursch. Freiburg i.Br., N.F. 3: 1–14. 1934. (Digitalisat) Erläuterungen zur vegetationskundlichen Karte des Oberrheingebietes bei Bruchsal (mit farbiger Vegetationskarte 1 : 25000). Beitr. z. Naturdenkmalpflege 16(2): 1–126. 1936. Floristische und pflanzensoziologische Notizen vom Bruhrain (Umgebung von Bruchsal). Mitt. Bad. Landesver. Naturk. u. Natursch. Freiburg i.Br., N.F. 3: 204–210, 245–252. 1936. (Digitalisat) Steppenheidetheorie und Schwarzwald. Mitt. Bad. Landesver. f. Naturk. u. Natursch. Freiburg i.Br., N.F. 3: 280–282. 1936. (Digitalisat) Bemerkenswerte Pflanzengesellschaften und Pflanzenformen des Oberrheingebietes. Beitr. naturk. Forsch. Südw.-Dtl. 1: 49–88. 1936. (Digitalisat) Vegetationskarte von Baden. Heimatatlas
Dr Erich Oberdorfer (* 26. Merz 1905 z Fryburg; † 23. Septämber 2002 au dert) isch e dytsche Bioloog gsii. Sy offiziäll botaanisch Autoorechiirzel isch „Oberd.“ Är het vor allem zue dr Standoortekology un dr Soziology vu dr Bflanzegsellschafte z Siiddytschland un dr Regioone drum ume gfoorscht. In dr Fäldbotaanik chännt mer en dur syni Pflanzensoziologische Exkursionsflora, wiichtig fir d Bflanzesoziology isch au sy vyylbändig Grundlaagewäärch Süddeutsche Pflanzengesellschaften. Dr Oberdorfer isch z Fryyburg as Suhn vum Chaufmann Otto Oberdorfer un däm syre Frau, ere gebooreni Sigmund, uf d Wält chuu, baidi Eltere sin vu Wiirtebäärg gsii. Är isch z Fryyburg ab 1911 uf d Volksschuel un derno uf Real-Gimnaasium, s hitig Kepler-Gimnaasium, gange, wun er anne 1923 s Abituur gmacht het. Scho in syre Schuelzyt hän s em d Bflanze aadue ghaa, im Wald am Schyymberg het er zäme mit eme Kamraad e Gäärtli mit Lerchensporn bflägt un bim Abituur het er scho ne Hufe Aarte gchännt. No dr Schuel het er si sy Wunsch erfillt, Botaaniker z gee, au wänn dr Vater gäärn e „cheeniglige Chaufmann“ us em gmacht ghaa hätt. Är het ab 1923 Natuurwisseschafte an dr Uniwersideete Fryyburg un Diibenga studiert mit dr Schwäärpinkt Botaanik, Zoology, Geology
S’ Dictionnaire de théologie catholique [diksjɔnɛʁ də teɔlɔʒi katɔlik](info) („Läxikon vu dr kàthoolischa Gotteslehr“, kurz DTC) ìsch a Läxikon ìwwer d’ Glàuiwensprìnzipia un d’ Gschìcht vu dr kàthoolischa Theologii. D’äärschta Schtìckla vum Wark sìnn ànna 1898 unter dr Laitung vum Priaschter Jean Michel Alfred Vacant (1852-1901) gschrììwa worra. Schpeeter hàt dr Eugène Mangenot (1856-1922) d’ Verfàssungslaitung ìwwernumma, un schpeeter dr Émile Amann üss Schtroossburi. Vììla Litt hann àm Wark mìtgmàcht, vor àllem Theolooga wia dr Ambroise Gardeil, dr Réginald Garrigou-Lagrange, dr Albert Michel, dr Thomas Deman un dr Yves Congar. S’ Wark ìsch z’ Pàriis vum Verlààg Letouzey et Ané veräffentligt worra. Vu 1899 bis 1950 sìnn mehrera Häftla ärschììna, un vu 1902 bis 1950 sìnn 30 Bander veräffentligt worra, wo d’ Nümroo 1 bis 15 trààga. D’ frànzeescha Bischeef hann dàs Wark ànärkännt. Dr Pàriiser Kàrdinààl Richard, dr Bischoof Turinaz vu Nànzig, dr Pàriiser Kàrdinààl Dubois, dr Schtroossburjer Arzbischoof Ruch un mehrera Genrààlvikààra vu Pàriis hann züagloo, s’ Wark z’ drucka. Àm 7. Oktoower 1930 hàt dr Kàrdinààl Verdier s’ Wark b’saagent. S’ Genrààlverzaichniss hann dr Bernard Loth un dr Albert Michel ìn dräi Bander zwìscha 1951 bis 1972 gschrììwa. D’ Verfàsser hann àn da wìchtiga wìssaschàftliga Debàtta vu
Dr Émile Paul Joseph Amann (info) (* 4. Jüüni 1880 z’ Mussabruck, Département Meurthe-et-Moselle; † 11. Janner 1948 z’ Ruprechtsau, Schtroossburi) ìsch a frànzeescher reemisch-kàthoolischer Priaschter un Kìrchahistooriker gsìì. Ar hàt àn dr Üniwärsiteet vu Schtroossburi g’lehrt. Dr Émile Amann schtàmmt üss’ra elsassischa Fàmìlia. Ar ìsch ìn siinera Haimetschtàdt ìn d’ Sekundààrschüal gànga. Ar hàt d’rnooh àm Groossa Seminààri vu Nànzig gschtudiart un ìsch ànna 1903 àls Priaschter gwäiht worra. Ar hàt d’rnooh a Lizanz vu dr Lìteràtüür un Wìssaschàft b’schtànda, un schpeeter àui a Dokterwìrda vu dr Gotteslehr àm Kàthoolischa Ìnschtitüüt vu Pàriis. Ar ìsch d’rnooh Seelsorger àm Collège Stanislas z’ Pàriis worra. Ànna 1910 hàt’r zamma mìt’m Pàriiser Profasser L. Bousquet d’ Büachräihja Apocrypes du Nouveau Testament („fàlscha Schrìfta vum Näija Täschtàmant“) grìnda un hàt s’ äärschta Büach ìwwers Protoevànggelium vum Jàkob gschrììwa. Zamma mìt’m Vouaux hàt’r schpeeter Biacher ìwwer d’ Paulus- un Petrusàkta gschrììwa, wo ànna 1913 un 1920 üssagànga sìnn. Wahrem Äärschta Waltkriag ìsch’r militäärischer Seelsorger gsìì; ar ìsch verwunda worra, un hàt s’ Kriiz vu dr Eehralegioon bikumma. Wu d’ Üniwärsiteet Schtroossburi ìm Oktoower 1919 wììder gäffent worra-n-ìsch, ìsch doo dr Amann àn dr Hoochschüal fìr Kàthoolischa Gotteslehr àls Profasser fìr àltertìmmliga Kìrchagschìcht ärnännt worra.
Dr Johann Friedrich Oltmanns (* 11. Juli 1860 z Oberndorf an der Oste; † 13. Dezämber 1945 z Fryburg) isch e dytsche Botaniker gsii. Sy offiziäll botanisch Autorechirzel isch „Oltm.“ D Friedrich Oltmanns het si Studium anne 1880 an dr Uniwersitet Jena aagfange un isch dert unter anderem Schueler vum Botaniker Eduard Strasburger gsii. Ab em Wintersemeschter 1881/82 het er an dr Uniwersitet Berlin studiert. Anne 1884 isch er z Stroßburi bim Heinrich Anton de Bary bromewiert wore. In dr Johr druf isch dr Friedrich Oltmanns Assischtänt an dr Uniwersitet Rostock gsii, wun er si 1886 habilitiert het. Im Johr 1893 het er e Ruef as usserordelige Brofässer fir pharmazeutischi Botanik an d Uniwersitet Fryburg kriegt. 1902 isch er zum Ordinarius fir Botanik un Pharmakognosy un zum Diräkter vum Botanische Garte ernännt wore. Dr Oltmanns het vor alem zue Alge gforscht. Us däne Arbete isch sy Standardwärch „Morphologie und Biologie der Algen“ firgange. Mer chännt dr Oltmanns au fir syni Bschrybig vu dr Vegetazion vum Schwarzwald in dr Bänd „Pflanzenleben des Schwarzwaldes“. 1930 isch dr Oltmanns emeritiert wore. Verschideni vu syne Schueler sin speter wichtig Botanier wore, unter anderem Hans Burgeff, Alfons Köckemann, Walter Kotte, Kurt Noack, Erich Oberdorfer, Friedrich
Dr Jean-Pierre Moulin (* 11. Jänner 1922 z Lausanne; † 8. Dezämber 2023 z Paris; haimeberächtigt z Lausanne) isch e Schwyzer Schurnalischt, Schriftsteller un Bihnenautor gsii. Dr Jean-Pierre Moulin isch as Suhn vum Schurnalischt Robert Moulin (1891–1942)uf d Wält chuu. Är het an dr Uniwersitet Lausanne studiert un mit eme Lizenziat vu dr Gaischteswisseschafte abgschlosse. Anne 1946 isch dr Moulin uf Paris gange, wun er as Schurnalischt fir d Gazette de Lausanne un druf fir d Tribune de Lausanne gschafft het. Derno isch er vu 1947 bis 1980 Korreschpendänt vum Weschtschwyzer Radio gsii, vu 1976 bis 1989 vum Weschtschwyzer Färnseh. Dernäbe het er au Sändige produziert. Dr Moulin het John McPhee ibersetzt, het Sachbiecher iber di franzesisch Gsellschaft un au Roman un Nowälle verfasst. Mit syre Schweschter, dr Sängeri un Schurnalischti Béatrice Moulin (1926–2006), em Charles Apothéloz un em Frank Jotterand het er, v. a. fir s Theater Les Faux-Nez z Lausanne, s Chanson uf d Bihni brocht un dodermit an syni frieje Inträsse aagchnipft. Är het au Liedtäxt fir Sänger*ne wie dr Serge Reggiani un d Edith Piaf gschribe un het 2004 syni Gschicht vum franzesische Chanson Une histoire de la chanson française, des troubadours au rap vereffetligt. Retourne-toi
D Bflanzesoziology isch e deschkriptivi un sischtematischi Method vu dr Geobotanik (Vegetazionsgeografy) fir d Typisierig vu dr Vegetazion un d Gliderig vu Vegetazionsainhaite. Si isch e Dailbiet vu dr Vegetazionskund un bscheftigt si innerhalb vu dr Bflanzenekology mit dr Vegetazionsdecki. D Bflanzesoziology isch d Lehr vu dr Vergsellschaftig vu dr Bflanzenarte. D Vegetazionsdecki u dr Ärd bstoht us verschidene Bflanzenarte, wu in unterschidlige, aber au typische Artekumbinazione ufdrätte. D Bflanzesoziology bschrybt ainzelni Bflanzegsellschafte in ere sischtematische Ornig vu allne Bflanzegsellschafte, wu uf ere empirische Grundlag stoht, un stellt di karaktetristisch Aigeschafte un iri Verwandtschaft dar. In dr Bflanzesoziology herrscht d Züri-Montpellier-Schuel no Braun-Blanquet vor. „Pflanzensoziologie“ (änglisch phytosocioloy) isch e Uusdruck, wu syt langem etabliert, aber au umstritten isch. Derwylscht d Soziology, wu erscht no dr Blfanzesoziology entstanden isch, un iri biologische Fachrichtige Diersoziology un Biosoziology norma nume innerartligi Vergsellschaftige untersuece, bstehn di vu dr Bflanzesoziology untersuechte Bflanzegsellschafte us verschidene Arte. Wäge däm bruche ne Dail vu dr Autor*ne in ere Analogy zue dr „Zoozönologie“ un dr „Biozönologie“ fir d Lehr vu dr Vergsellschaftig vu Bflanzenarte dr Uusdruck Phytozönologie. Aber au där Uusdruck isch umstritte, wel er vu dr gschichtlige Entwicklig vu dr Bflanzesoziology abstrahiere duetr. Umgchehrt wird dr Uusdruck „Pflanzensoziologie“
De Nik Bärtsch (* 3. Auguscht 1971 in Züri) isch en Schwyzer Pianischt, Komponischt, Musikproduzent, Bandleader und Autor us Züri. De Bärtsch hät ab em achte Lebesjahr Stunde in Jazzpiano- und Schlagzüüg g'no. Er isch au früeh en Comicfan und -sammler g'si. B'sunders de klassischi Schtiil vom belgische Comiczeichner vo Tim und Struppi, Hergé, d' Ligne Claire, heg' ihn tüüf beiiflusst. Deh Schtyl, es Motiv mit wenige Schtrich z' zeichne, mit emene beschtimmte Spin, heg' ihm meh g'hulfen, als di große musikalische Vorbilder z' studiere. Mit vierzähni hätt ihn d' Energie und Musig vom Films Ran vom legendäre japanische Regisseur Akira Kurosawa fasziniert. Vo dänn a hätt'r sich intensiv mit de Kultur vo Japan bescheftigt. Vor siim Studium a de Musighochschuel isch er 5 Jahre (1986–1991) vom Boris Mersson unterrichtet worde. Er hätt zerscht Musig a de Zürcher Musighochschuel (hütt ZHdK) studiert und sys Studium 1997 mit emene klassische Klavierdiplom ab-g'schlosse. Aaschlüüssend a das hätt'r vo 1998 bis 2001 a de Uni Zürich Philosophie, Linguistik und Musigwüsseschaft studiert. Ab 1993 hätt er mit em Daniel Mouthon und em Philipp Schuufelberger zämmeg'schaffet, ab 1996 hätt er im vom André Desponds g'gründete Gershwin Piano Quartet mitg'spillt. 1997 isch er mit 'm Harald
In däre Lischt wäre di Bflanzesoziologische Ainhaite z Dytschland no Oberdorfer 1994 aagee. Dytschi Näme sin ergänzt no Phytosuisse bzw. no FloraWeb, mänkmol au no oekologie-seite.de Grupp vu Klasse (Formazione) Klass – Ändig „-etea“ Ornig – Ändig „-etalia“ Verband – Ändig „-ion“ Unterverband, Grupp – Ändig „-enion“ Assoziazion (Bflanzengsellschaft) – Ändig „-etum“ Subassoziazion – Ändig „-etosum“ Variante – „…, Variante vu …“ Subvariante – „…, Subvariante vu …“ Fazies – „…, Fazies vu …“ Lemnetea minoris Tx. 55 (Frei schwimmende Gesellschaften) Lemnetalia Tx. 55 (Einschichtige Wasserschweber) Lemnion minoris Tx. 55 (Wasserlinsendecken) Lemnetum gibbae Miyaw. et J. Tx.. 1960 (Buckellinsen-Gesellschaft) Lemneto-Spirodeletum polyrrhizae W. Koch 1954 em. Müll. et Görs 60 (Teichlinsen-Gesellschaft) Lemnetum minoris Müll. et Görs 60 (Gesellschaft der Kleine Wasserlinse) Riccietum rhenanae Knapp et Stoff. 1962 (Klein-Sternlebermoos-Gesellschaft) Ricciocarpetum natantis Seg. 63 cm. Tx. 74 (Schwimm-Sternlebermoos-Gesellschaft) Hydrocharition morsus-ranae Rübel (Froschbiss-Krebsscheren-Gesellschaften) Spirodelo-Salvinietum natantis Slavn. 56 (Teichlinsen-Schwimmfarn-Schwimmdecke) Hydrocharitetum morsus-ranae Van Langend. 35 (Stratiotetum Now. 30) (Froschbiß-Gesellschaft) Lemno-Utricularietum vulgaris Soó 47 (Furchenlinsen-Wasserschlauch-Gesellschaft) Utricularietum australis Müll. et Görs 60 (Gesellschaft des Südlichen Wasserschlauchs) Lemno minisculae-Azolletum filiculoidis Felz. et Lois 91 (Zierliche Wasserlinsen-Algenfarn-Gesellschaft) Aldrovanda vesiculosa-Gesellschaft Charetea fragilis (Fuk. 61) Krausch 1964 (Armleuchteralgen-Gesellschaften) Nitelletalia flexilis W. Krause 69 Nitellion flexilis (Corill. 57) W. Krause 69 Nitelletum flexilis
Dr Auguste-César West [oɡyst sezaʁ vɛst](info) (* 13. Jüüli 1810 z’ Sulz, Owerelsàss; † 24. Nowamber 1880 àui doo) ìsch a frànzeescher Rachtsànwàlt, Verwàltungsbeàmter un Politiker gsìì. Dr Auguste-César West ìsch dr Suhn vum Grìchtsschriiwer un Frììdarìchter Bernard West gsìì. Sii Vàtter ìsch Rìtter vum hl. Ludwig gsìì. Dr West hàt àn dr Üniwärsiteet vu Göttinga a Dokterwìrda vum Racht b’schtànda un ìsch d’rnooh Ànwàlt àm Keenigliga Hoof z’ Pàriis worra. Dr West ìsch z’äärscht àb Àuigscht 1842 Prefäktüürroot ìm Owerelsàss gsìì un ìsch ìm Septamber 1842 Genrààlsekretäär vum Département worra. Àm 3. Dezamber 1848 ìsch’r àls Prefäkt ärnännt worra. Àm 11. Mai 1850 ìsch’r Prefäkt vum Unt’relsàss z’ Schtroossburi worra. Z’ Schtroossburi hàt’r unteràndrem a Unterdruckungspolitik geega-n-ìwwer d’ politischa Flìchtlinga gfiahrt. Ar hàt àui z’ Dettwiller a Àrmahüüs loo bàuija. Bii dr Pàrlàmantswààhl vu 1850 hàt dr West dräi konsärwàtiiwa Sìtzagwìnna gsìchert; d’rfìr hàt’na d’ Regiarung gràtuliart. Ànna 1853 hàt’r ìm Unt’relsàss zwai Rüahjbank loo ärrìchta, fìr dr äärschta Joohrestààg vu dr Hoochzitt vu dr Eugenia mìt’m Napoleon III. eehra. D’ màssiiwa Üsswànderung vu da elsassischa Mennonita ìn Àmerikà hàt’na sehr b’sorgt. Doo drìwwer hàt’r ìm Nowamber 1854 ìm Religioonsminìschter a Briaf gschrììwa. ’S ìsch àwwer a Schtrait gsìì-n-ìwwer