rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Odessa ([oˈdɛsa], ukràinisch Одеса [ɔˈdɛsɐ] ; rüssisch Одесса [ɐˈdʲesə]) ìsch a Millioonaschtàdt àm Schwàrza Meer un s’ àdminischtràtiiwa Zäntrum vu dr Oblast Odessa ìn dr Ukràina. Mìt knàpp ìwwer ainem Millioon Iiwoohner (Schtànd: 2019) ìsch sa d’ bediitendschta Hààfaschtàdt un d’ drìttbeväälkerungsriichschta Schtàdt ìm Lànd. Ìn dr Àntika-n-ìsch àn dara Schtälla-n-a grossa griachischa Siidlung gsìì. Schpeeter ìsch doo a slààwischa Hààfasiidlung gsìì, wo Kotsjubijiw ghaissa hàt un wo zem Groossfìrschtatumm Litàuia gheert hàt. Ärwäähnt worra-n-ìsch sa zem äärschta Mol ànna 1415, wu-n-a Schìff üss Konschtantinopel ààkumma-n-ìsch. Ànna 1529 ìsch d’ Siidlung Hacibey unter osmànischa Kontrolla kumma. D’ Osmàna sìnn doo blììwa, bis àss s’ Raich ìm Joohr 1792 dr Kriag geega Rüsslànd verloora hàt. D’ hìttiga Schtàdt Odessa-n-ìsch ànna 1794 dur a Verordnung vu dr rüssischa Kaiserin Kàtharina dr Groossa grìnda worra. Vu 1819 bis 1958 ìsch Odessa-n-a fräija Hààfaschtàdt — àlso a Zollafräigebiat — gsìì. Ìn dr sowjetischa-n-Ära ìsch sa a bediitenda Hàndelshààfa un Màrinaschtìtzpunkt gsìì. Ìm 19. Joohrhundert ìsch Odessa d’ viartgreeschta Schtàdt ìm Rüssischa Kaiserraich gsìì — noh Moschkàui, Sànkt Petersburi un Wàrschàui. Ìhra hischtoorischa-n-Àrkitäcktüür ìsch ender süüdlandisch àls rüssisch; sa ìsch vum frànzeescha un itàlianischa Schtihl beiiflusst. Ainiga Gebäijer sìnn a Mìschung üss verschììdena Schtihl, drunter
Dr Emil Steinberger (* 6. Januar 1933 z Lozern) isch an Schweizer Kabrettischd, Schrifdschdellr, Regisseur on Schauspiiler, wo seid de 1970er amma broida Publikum en Deitschland on en dr Schweiz wegga seine witziche TV-Sketch als Emil bekannt isch. Noch ra Ausbildong zom Boschtbeamta hot er ab 1960 fenf Johr lang dia Luzernr Schul fir Gschdaldong bsuacht ond isch diblomiertr Grafichr worda. 1967 hot er s "Kleintheater am Bundesplatz" ereffnt, wo Jazzkonzert, Theadr- on Kabrettvorschdellunga on nadirlich seine oigne Brogramm schdaddgfonda henn. Dr Emil Schteibergr hot en Luzern a Schdudio-Kino mit 150 Blätz uffbaut, wo bis heit ondram Nama "Atelier-Kino" exischdierd. Em Johr 1977 isch er no für nein Monat en dr Manege vom Circus Knie gschdanda. D Emil-Uffzeichnonga, wo dr ARD ausgschdrahld hot, henn ihn no au en Deitschland bekannt gmacht. Es senn no diverse Tourneea durch die Bondesrebublik on d Schweiz gfolgd, au en dr DDR isch er mährmols ufftretta. Wega denne iberaus erfolgreiche Tourneea hot er sich no 1980 entschlossa bloss no dr "Emil" zom sei. Seine "Emil-Nommra" hot er au uff Franzesisch gschpielt. Fir die Fanzosa muss es wohl bsondrs luschdig gwä sei, wia mr so liesd. Drneba isch er au als Schbrecher en Kenderherschbiel (z. B.
Saure Kuttla senn a sowohl em schwäbischa als au em badischa Teil von Baden-Württemberg beliebts Essa. Dr Begriff Kuttla kommt vom lateinischa calduna (Eingeweide), woraus em Deitscha die Kaldaunen worda senn. Die Schwaba henn no eifach ihre Kuttla draus gmacht. Des Gricht isch au en andere Landstrich onder andre Bezeichnonga (z. B. Flecksuppe en Eschtreich) bekannt. S isch frihr a typischs Arme-Leute-Essen gwä. Kuttla mog zwar no net jeder Schwob, für manche ischs allerdengs a ausgschprochene Leibspeis. Kuttla werdet aus m greinichta on gebrühta Vormaga von de Render gmachd. S Fleisch wird en Schtreifa gschnitta on en ra Mehlschwitze ogfähr a Stond lang weichkocht. Als Gwürz werdet a Lorbeerblatt, Wacholderbeera sowie a bissle Pfeffer dazuageba. Dr saure Gschmack wird durch die Zugab von Essich odr Wei erreicht. Am beschta schmecket Kuttla zu Bratkartoffla, aber mr ko au a Brot drzua essa. Froschkuttelessa Commons: Saure Kuttla – Sammlig vo Multimediadateie Saure Kutteln uf schmeck-den-sueden.de
Dnipro ìsch mìt äbb ainem Millioon Iiwoohner noh Kiew, Charkiw un Odessa die viartgreeschta Schtàdt ìn dr Ukraine un s’ àdminischtràtiiwa Zäntrum vu dr Oblast Dnipropetrowsk un vum Rajon Dnipro. Sa lììgt àn dräi Sitta vu dr Mìndung vu dr Samara ìn dr Dnipro un äbb 400 km süüdäschtlig vu dr Hàuiptschtàdt Kiew ìn dr zäntrààläschtliga-n-Ukràina. Àls hischtoorisch Zäntrum vum Gebiat Näirüsslànd un vum Gouvernement Jekaterinoslaw ìsch d’ Schtàdt a bediitend Zäntrum ìn dr süüdliga Ukràina gsìì. Sa ìsch ain vu da wìchtigschta Zäntra vu dr Karnernergii-, Wàffa- un Ràuimfàhrtìndüschtrii vu dr Sowjetunion gsìì un ìsch dr Schtàndort vu KB Juschnoje, ema groossa-n-Äntwìckler, un vu Juschmasch, ema groossa Harschtäller vu Ràkeeta un Sàtellita. Waga dr Rìschtungsìndüschtrii, wo doo ààsassig gsìì-n-ìsch, ìsch Dnipro bis ìn d’ Joohra 1990 a gschlossana Schtàdt gsìì. Sa ìsch a wìchtiger Finànz- un Ìndüschtriischtàndort vu dr Ukràina, un dr Sìtz vu mehrera Finànzìnschtitüüta, drunter vu dr greeschta-n-ukràinischa Bànk, dr Privatbank. D’rzüa ìsch d’ Schtàdt àls Sìtz vum Operàtiiv Àrmeekommàndo Oscht a bediitender Schtàndort vu dr ukràinischa Àrmee. Dnipro-Stadt. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 22. September 2022]). Pierre Carrière: Dnipro, anc. Dnipropetrovsk. In: Encyclopædia Universalis. Encyclopædia Universalis France (französisch, universalis.fr [abgerufen am 22. September 2022]).
Lensa ond Spatza isch a traditionells Gricht aus dr Schwäbischa Kich, heifig gilds sogar als des Schwäbische Nationalgericht. Drzua geids moischdens Soidawirschdle. Entschtanda isch des Essa – wie so viel von de heit no typische schwäbische Gricht – als „Arme-Leit-Essa“ in ra Zeit vo Mangl. Wie Floisch fir da Großdoil vo de Schwôba no oerschwenglich gwea isch, sin Lensa a beliebts on nahrhafts Grundnahrungsmittel gwea, wo au iber da Wender hot kenna glagrt werda. Außerdem kommt des Essa no aus rer Zeit, wo mer Lensa no uf dr Alb aabaut hôt, was se zu em echta oihoimischa Essa gmacht hôt. Heit stoht des Wentergricht en viele gutbirgerlich-schwäbische Wirtschafta auf dr Speiskart, wird aber vor allem en Kantina on Mensa abota oder als Alltagsessa dehoim kocht. Griane odr braune Tellerlensa werdet meglichscht fenf bis zeh Stond en Wasser eigwoicht, zom se drnoch en ra Floischbria (Fleischbrühe) kechla lassa, bis se woich senn. Bei de neie, zom Beischpil ausm Supermerkt, gohts au ohne Oiwoicha, mr ka se glei ens Wasser doa, aber mr sott se au et so grausig kocha lassa. En boide Fäll sodd mr se et sprudled koche lassa, weil sich des enthaltene Oiweiß sonscht so verändra duat, dass se
Saporischschja (ukràinisch Запоріжжя [zɐpoˈr⁽ʲ⁾iʒːɐ](info), rüssisch Запорожье Saporoschje [zəpɐˈroʐje]; friahjer ukràinisch Олександрівськ Oleksandriwsk, rüssisch Александровск Aleksandrowsk) ìsch d’ Hàuiptschtàdt vu dr Oblast Saporischschja ìm Süüda vu dr Ukràina, un mìt äbb 760.000 Iiwoohner d’säckschtgreeschta Schtàdt ìm Lànd. Sa lììgt àm Dnepr äbb 70 km süüdlig vu dr Schtàdt Dnipro. Saporischschja-n-ìsch a wìchtiger Verkehrsknoota, a Ìndüschtriizäntrum so wia-n-a kültürälla Mìttelpunkt mìt Hoochschüala, Theààter un Müsee. Ìn dr Schtàdt sìnn vììla hischtoorischa Gebäijer z’ sah. Àui dr Ìnsel Chortyzja-n-ìm Dnepr ìsch a wìchtiger Ààziihungspunkt fìr Tourischta. Saporischschja. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 22. September 2022]). Pierre Carrière: Zaporijia. In: Encyclopædia Universalis. Encyclopædia Universalis France (französisch, universalis.fr [abgerufen am 22. September 2022]). Zaporizhzhya. In: Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica, Inc. (britisches Englisch, britannica.com [abgerufen am 22. September 2022]). I. A. Pugatschewa: Запоріжжя. In: Enzüklopädii vu dr modärna Ukràina. Ìnschtitüüt fìr enzüklopäädischa Forschung vu dr Nàzionààla Àkàdemii vu da Wìssaschàfta vu dr Ukràina, 2010 (ukrainisch, com.ua [abgerufen am 22. September 2022]). Commons: Saporischschja – Sammlig vo Multimediadateie d’ offiziälla Websitta vu dr Schtàdt (ukràinisch, rüssisch, anglisch) Normdate: GND: 4288530-9 | LCCN: n81062996 | SUDOC/IdRef: 18591201X | VIAF: 316603361
Dr Wolodymyr Oleksandrowytsch Selenskyj (ukràinisch Володимир Олександрович Зеленський [ʋoloˈdɪmɪr olekˈsɑndrowɪdʒ zeˈlɛnʲsʲkɪj], rüssisch Владимир Александрович Зеленский Wladimir Alexandrowitsch Selenski [vlɐˈdʲimʲɪr zʲɪˈlʲenskʲɪj]; * 25. Janner 1978 z’ Krywyj Rih, Ukràinischa SSR, Sowjetunion) ìsch a ukràinischer Politiker un ehamooliger Schàuispììler, Filmproduzänt un Farnsahmoderàtoor. Zitter Mai 2019 ìsch’r dr Presidànt vu dr Ukràina. Dr Wolodymyr Oleksandrowytsch Selenskyj ìsch àm 25. Janner 1978 ìn’ra jìddischa Fàmilia z’ Krywyj Rih ìm Süüda vu dr Ukràina uff d’ Walt kumma — àn dara Zitt ìsch’s ìn dr Ukràinischa Soziàlìschta Sowjetrepüblik gsìì, wo zär Sowjetunioon gheert hàt. Sii Vàtter Oljeksandr Selenskyj ìsch Profasser un Informàtiker gsìì un hàt àn dr Schtààtsüniwärsiteet fìr Wìrtschàft un Täcknologii z’ Krywyj Rih gschàfft. Siina Müatter Rymma Selenska ìsch Inscheniööra gsìì. Sii Groossvàtter Semen Selenskyj ìsch Soldààt gsìì un ìsch wahrem Zwaita Waltkriag ìn dr Roota-n-Àrmee zem Owerscht b’fäärdert worra. Ìm Semen sii Vàtter un siina dräi Briader sìnn ìn dr Schoa geteedet worra. Ìm März 2022 hàt dr Selenskyj gsajt, àss siina Ürgroossäältra-n-umbrocht worra sìnn, wu d’ diitscha Truppa wahrend’ma Màssàker ìhr Hüüs verbrännt hann. Vor äbb’r ìn d’ Grundschüala gànga-n-ìsch, hàt dr Selenskyj viar Joohra làng ìn dr mongoolischa Schtàdt Erdenet glabt, wu sii Vàtter gschàfft hàt. Ìm Selenskyj siina Müatterschprooch
D’ Frànzeescha Schtraitkräfta (uff Frànzeesch Forces armées françaises [fɔʁs(ə)z‿aʁme fʁɑ̃sɛz](info), àui Armée française [aʁme fʁɑ̃sɛz](info)) sìnn s’ Militäär vu dr Frànzeescha Repüblik un zeehla züa da schlààgkräftigschta vu dr Walt. Sìe sìnn noh da Schtraitkräfta vu da Verainigta Schtààta s’ zwaitschtärkschta Militäär vu dr NATO. Üsserdam ìsch Frànkrììch s’ ainziga-n-Àtoommàcht ìnnerhàlb vu dr Öiropäischa Unioon. Dr frànzeescha Schtààtspresidànt ìsch mìt’m Tìtel „chef des armées“ Owerbefahlshààwer vu da Schtraitkräfta; ar schtällt d’ owerschta Beheerda fìr militäärischa-n-Ààglaagahaita dàr un ìsch dr ainziga, wo dr Befahl fìr a Àtoomààgrìff därft gah. Sitter Jüüni 2009 ìsch Frànkrììch wììder Vollmìtglììd vu dr NATO, nohdam àss’s sìch ànna 1966 üss dr militäärischa Schtrüktüür vum Bìndniss z’ruckgezooga ghàà hàt. Dr frànzeescha Vertaidigungsbüdschä ìsch vu 49,7 Milliàrda-n-Öiro gsìì un ìsch domìt dr fìmftheechschta vu dr Walt gsìì — dàs ìsch 1,9 Prozant vum BIP vu Frànkrììch gsìì. D’ Frànzeescha Schtraitkräfta bschtehn üss verschììdena unterschììdliga Tailberaich. Dr greeschta drvu ìsch d’ Armée de terre (Heer) mìt äbb 115.000 Soldààta. Naawadràà sìnn d’ Luftschtraitkräfta (Armée de l’air & de l’espace) mìt da Flugzigger Dassault Mirage un Dassault Rafale, wo ìn Frànkrììch äntwìckelt worra sìnn. D’ frànzeescha Nàzionààlmàrina ìsch geegawartig d’ greeschta Màrina ìn Wäschtöiropà un bsìtzt a nukleààr betrììwena Flugziggtraager,
Dr Markgrof Christoph I. vu Bade (* 13, Novämber 1453 z Bade-Bade; † 19. Merz 1527 uf Burg Hochebade/Bade-Bade) het vu 1475 bis 1515 regiert. Anne 1503 het er d Herrschaft vu dr uusgstorbene badische Näbelinie Hachbärg-Susebärg wider mit dr badische Stammland verainigt. Dr Christoph I. vu Bade isch e Suhn vum Markgrof Karl I. vu Bade un dr Katharina vu Eschtrych gsii, dr Schweschter vum Chaiser Friedrich III. Dr Christoph het z Speyer un z Fyburg sy Schuelbildig iberchuu. Vu Mai bis Novämber 1468 het er zäme mit em Eberhard vu Wirttebärg-Aurich e Pilgerfahrt uf Jerusalem gmacht, wu är un syni 24 adlige Beglaiter am 12. Juli 1468 in dr Grabeschilche zum Ritter vum Hailige Grab gschlaa wore sin. Anne 1476 het er aafangs zäme mit sym Brueder Albrecht sy Herrschaft as Markgrof aadrätte. Där het 1476 d Grofschaft Hochbärg as Erbdail iberchuu, dodermit het dr Christoph ab däm Zytpunkt d Markgrofewird ellai ghaa. Die Erbdailig mit sym Brueder Albrecht isch aafangs uf segs Johr yygränzt gsii, isch aber 1482 mit ere ändgiltige Reglig duurhaft wore. Dr Albrecht het Aadail aber sofort gege ne Räntezahlig an dr Christoph retuurgee, dodermit isch s Herrschaftsbiet de facto uudailt blibe. Wu dr
As Standartsproch bezeichnet mer e Sproch, wu dur Grammatike un Werterbiächer feschtglegt isch un in däre Form vum Staat gstitzt un gferderet wird. Welli Standardsproch im e Land oder in ere Provinz gildet, wird vum Staat bstimmt, d Standardsproch, wu vu dr staatlige Institutione brücht un im Umgang mit dr Institutione vorgschriibe wird, wird aü as Amtssproch bezeichnet. E Standartsproch isch in ihrenem Gältigsbereich an dr Schuele Pflichtfach; an dr Universitäte un im andere Bildigsbereich herrscht si meischtens vor. Bi dr Standartsproche gits sonigi, wu sich langsam hischtorisch entwicklet hän, aber aü sonigi, wu mit massivem Ufwand konschtruiärt wore sin (lueg unte). D ditsch Standardsproch isch in Wortschatz un Grammatik dur d Duden-Redaktion bschriibe, wird an dr Schuele un Universitäte as allgemeini ditschi Sproch glehrt un in dr Mediä, in dr Kultur, Politik un in dr Wirtschaft gnutzt. Si isch in dr gschriibene Form iberwiigend frej vu regionale Bsunderheite. Si gildet z Ditschland, in dr ditschschwizer Kanton, z Eschtrich un - näbem Italiänische - z Südtirol. D Begriff "Hochditsch" un "Hochsproch" wäre viilmol as Synomym fir "ditschi Standardsproch" brücht, was aber nit ganz battet. In dr Schwiz gits e Reihe vu Helvetisme, wu dert as standardsprochlig gälte. Dert gits -
Mit dr Bezeichnig Gonzo verbindet sich e Viilzahl vu Sachinhalte: im US-amerikanische e Person mit exzentrischem, ussergewöhnlichem Verhalte; e Art entfesselts, subjektivs journalistischs Schriibe/Filmemache, lueg Gonzo-Journalismus; Gonzo dr Gross, e Figur us dr Muppet Show; e japanischs Zeichetrickstudio, lueg GONZO (Studio); e Stuegerter Rock-Band, lueg GONZO (Rock-Band); e österriichischs Kabarett-Duo, lueg Gonzo & Qualle; e Variante vum Pornofilm e im dytsche Sproochruum beliebter Spitznamme (Konnotation: „verruckter, vitaler Cherli“); Matthias „Gonzo“ Röhr, Gitarrist vu dr Band Böhse Onkelz, lueg Matthias Röhr
Gonzo isch a schwäbische Rockband aus Schtuegert gwee. Se senn em Sommr 1989 en Backnang beim Musikwettbewerb "Talente ans Mikrofon" vom SDR erstmolich live ufftretta. 1993 spielet Gonzo live uff dr IGA en Schtuegert, zamma mit Wolle Kriwanek on Grachmusikoff. En dr folgenda Zeit senn se hin un widdr em regionala Radio on Färnsäh ufftretta. 1995 kommt die zwoit CD "Schwobaland" raus. 2013 hot sich d Band ufglest. Falk Scheuber (Gesang) Olli Petersen (Gitarre/Gesang) Jörg Eberhardt (Bass/Gesang) Andreas Epple (Keyboard) Jörg Häußermann (Keyboard) Dieter Meyle (Schlagzeug) 1993 "Transpirativ" 1995 "Schwobaland" 1999 "En Dein'r Näh" 2003 "Gonzo live" (Live-2CD) 2008 "Weit, weit weg" 2010 "20 Jahre live" (DVD)
Aach, abgleitet vu ere indoeuropäische Wortwurzle (ahd. aha) un verwandt mit lat. aqua (alem. Wasser) isch de Namme vo verschidene Flüss und Ortschafte, wo an ere Aach ligged. Flüss Aach (Arbon), en südliche Zuefluss vom Bodesee bi Arbon im Kanton Thurgau Aach (Romanshorn), en südliche Zuefluss vom Bodesee zwüsched Romanshorn und Salmsach im Kanton Thurgau Deggenhauser Aach, en nördliche Zuefluss vo de Linzer Aach, Bade-Würtebärg Linzer Aach en nördliche Zuefluss vom Bodesee uf em Gebiet vo Bade-Würtebärg Radolfzeller Aach (au: Hegauer Aach, Singener Aach), en weschtliche Zuefluss vom Undersee (Bodesee), Bade-Würtebärg Stockacher Aach, en weschtliche Zuefluss vom Bodesee, Bade-Würtebärg Zwiefalter Aach, en nördliche Zuefluss vo de Donau, Bade-Würtebärg Ortschafte Aach (Hegau), e Stadt bi Singe, Bade-Würtebärg Aach (bi Trier), e Gmei bi Trier, Rhyland-Pfalz Aach im Allgäu, e Gmeideil vu Oberstaufe im Oberallgäu, Bayern Aach (Dornstetten), e Stadtdeil vu Dornstette, Bade-Würtebärg Aach (Pfullendorf), en Ortsdeil vo de Stadt Pfulladorf im Landchreis Sigmaringe, Bade-Würtebärg Aach isch de Familiename vo folgende Persone: Christoph Wilhelm von Aach, en dütsche Gießer Hans Günther Aach (* 1919), en dütsche Botaniker Johann Georg von Aach, en dütsche Gießer im 18. Johrhundert Lueg au: Aachtopf Ache Ach
France Info [fʁɑ̃s ɛ̃fo](info) (àui Franceinfo; ìm Logo wìrd’s franceinfo gschrììwa) ìsch a äffentlig-rachtlig Noohrìchta-n-ààgeboot ìn Frànkrììch, wo-n-ìwwer Heerfunk, Farnsah un s’ World Wide Web verbraitet wìrd. Ìns Laawa grüafa worra-n-ìsch’s ànna 1987 àls Heerfunk-Noohrìchtasander vu dr Rundfunkànschtàlt Radio France. Ànna 2016 ìsch’s um a nàmmensgliicha Farnsahsander ärgänzt worra un wìrd sitterhar vu Radio France un dr Farnsahànschtàlt France Télévisions betrììwa. Unter d’r saalwa Màrka düen d’ baida Gsällschàfta-n-a Internetààgeboot betriiwa, fìr dàs ìm World Wide Web dr Domain-Nàmma francetvinfo.fr bnutzt wìrd. France Info ìsch dr äärschta raina Noohrìchtasander ìn Frànkrììch gsìì. S’ Heerfunkprogràmm vu France Info ìsch mìt groossem Àbschtànd s’ maischtgloosta raina Noohrìchtaradio ìm Frànkrììch un schteht ìn dr Ranglischta vun da Ràdioprogràmma vum Frànkrììch uff Plàtz dräi hìnter àn France Inter un RMC (Schtànd Jüüni 2022). S’ Internetààgeboot vu dr Màrka-n-ìsch ìm Jüüli 2022 s’jeenig mìt da drìttmaischta-n-Àbrüafa (156,4 Millioona) uff ìm Màrktànàlüschta ACPM siinera Lischta vu da Internetdianschta gsìì, hìnter àm Klainààzaigadianscht Leboncoin un knàpp hìnter àm Online-Ufftrìtt vu dr Regionààlzittung Ouest-France (157,1 Mio.). S’ France-Info-Farnsahprogràmm ìsch ànna 2021 mìt’ma Züaschàuijerààtail vu 0,7 % dr viarmaischt glüagta Noohrìchta-Schpàrtasander ìm Lànd gsìì, hìnter àn BFM TV (2,9 %), CNews (2,0 %) un LCI (1,1 %). Offiziälla Websitta
47.5627257.626143Koordinate: 47° 33′ 45,8″ N, 7° 37′ 34,1″ O; CH1903: 614113 / 268018 S Basel Institute for Immunology (BII, au Institut für Immunologie Basel) isch äins vo de wichdigste Zentrum für d Forschig im Beriich vo dr Immunologii gsi. Es het sich an dr Gränzacherstrooss 487 z Baasel befunde. 1969 het dr Farma-Konzärn Hoffmann-La Roche e nöiartigs Forschigsbrojekt gründet. Under dr Läitig vom Niels K. Jerne isch s Instidut 1971 ufdoo worde. D Roche het em jeedes Joor 24 Millioone Dollar zur Verfüegig gstellt ooni bsundrigi Bedingige. Mee as 500 Wüsseschaftler häi am Institut gforscht, und vo deene häi 27 wichdigi Uszäichnige überchoo, drunder drei Nobelbriis für e Georges Köhler, Niels Kaj Jerne und Susumu Tonegawa. S Instidut het us öbbe fufzig Wüsseschaftler bestande, wo sich zu interaktiive Forschigsgrubbe vo de bis fümf Forscher zämmegschlosse häi und vom e technische Staab understützt worde si. Si si nume as MItgliider dituliert worde und häi Aarbetsverdrääg vo zwäi bis fümf Joor übercho, wo häi chönne ernöijeret wärde. D Laboor si uf zwäi Stöck verdäilt gsi, wo dur e Wändelstääge verbunde gsi si, und rund um e Gmäinschaftsruum glääge si. Eso si d Forschigsgrubbe in ängem Kontakt bliibe. D Forscher si Bostdoktorante und
Les Reines Prochaines Les Reines Prochaines (französisch, uf dütsch wörtlig: Die neggste Königinne) isch e Schwizer Frauebänd. Si verdoone iiri Text uf dr Baasis vo Pop, Tango, Volksmuusig und Klassik. Les Reines Prochaines si im Joor 1987 vo dr Teresa Alonso, Regina Florida Schmid und dr Muda Mathis gründet worde. E Joor spööter si d Fränzi Madörin und d Pipilotti Rist drzuechoo und spööter d witere Bändmitgliider Gabi Streiff, Sus Zwick, Sibylle Hauert, Michèle Fuchs und d Barbara Naegelin. Zur Zit setzt sich d Bänd us dr Muda Mathis, dr Sus Zwick und dr Fränzi Madörin zsamme. Mit verschiiidene Künstlerinne häi si Wideoaarbäite, Performances und Büünibrogramm entwigglet wie zum Bispil für d Gränzgmäind Gottliebe Die Gottlieber Revue, d Büünibrodukzioone 2019 Let's sing Arbeiterin* und 2020 Alte Tiere hochgestapelt, as Brodukzioon vom Theaters Basel mit dr erwiterete Formazioon Les Reines Prochaines and Friends* mit em Lucas Acton, dr Sibylle Aeberli, dr Michèle Fuchs, dr Sibylle Hauert, em Chris Hunter, em David Kerman, em Chris Regn, em Marcel Schwald, dr Dorothea Schürch. Usser em Gsang isch am Afang e Synthesizer s äinzige Instrumänt gsi, wo d Fraue in ire Brogramm brucht häi. Hüte spile d Musikerinne, wo vilmol au bildendi Künstlerinne si,
Pontevedra isch e Stadt z Galicie im Nordweste vo Spanie, wo knapp 83'260 Ywoner hätt (2020). Iir Gebiet umfasst 118,28 km². Pontevedra isch d Hauptstadt vo dr Provinz mit em gliiche Naame, wo Däil vo dr autonome Region Galicie isch. Si lit an der Meerbucht Ría de Pontevedra und am Atlantische Ozean. Uf s Meer zue isch im Südweste d Morraza-Halbinsle vorglageret. Offizielli Homepage vo dr Stadt (uff änglisch)
Aach isch e Stadt im Landkreis Konstanz in Süde vu Baden-Württemberg. D'Stadt isch bekannt dur die grösst Quelle vu Dytschland (Aachquelle oder Aachhafe). Aach lit am Rand vum Hegau, ere vulkanisch prägte Landschaft zwische Bodesee un em Schwyzer Kanton Schaffhuse. Nördlich schliesst sich hinder der obere Done die Schwäbisch Alb a. Wänigi Kilometer östlich bzw. südöstlich liige die Bodesee-Ärm Überlinger See un Zeller See. D Grenze zue dr Schwyz isch im Südoste ca. 14 km eweg. D Gmarkig vo Aach setzt sich zämme us 42,6 % landwirtschaftlicher Flechi, 41,8 % Wald, 13,3 % Sidligsflechi un 2,3 % suschtiger Flechi. D Stadt grenzt im Norde an Eigeltinge, im Oste an Orsinge-Nenzinge, im Süde an Volkertshuse un im Weste an Mühlhuse-Ehinge un d'Stadt Enge. Aach isch anno 1100 zum erste Mol urkundlich erwähnt worre. Us em Johr 1150 isch dr Namme Oppidum Ach in Hegovia bezügt. S Stadträcht isch Aach anno 1283 dur König Rudolf I. verliihe worre. Aach isch fer die nächste Johrhundert e Deil vu Vorderöstriich bliibe. Anno 1499 isch do im Schwobekrieg zwischenem Schwäbische Bund un dr Schwyz um d Vorherrschaft in dr Region kämpft worre. Numme 26 Johr später, 1525, isch Aach Schauplatz im Dytsche Burekrieg gsi: Dr
Ìm Iràn hann àm 16. Septamber 2022 noh-n-em Tood vu dr 22-jaahriga Fràui Mahsa Amini groossa Protäschta-n-ààgfànga. D’ Amini ìsch vu dr islàmischa Sittapolizäi verhàftet, verprìgelt un geteedet worra gsìì, wial sa ìhra Kopftüach nìt „rìchtig“ ààglajt ghàà hàt. D’ Protäschtàkzioon hàt sìch vor àllem geega s’ theokràtischa Reschiim ìm Iràn grìchta, bsunders geega d’ islàmischa Klaiderordnung, wo vu dr Regiarung verordent wìrd. Àls Zaicha vu dr Solidàritäät mìt dr Amini un üss Protäscht geega d’ Fràuijarachtslààg ìm Iràn hann manka Demonschtràntinna bewusst geega d’ Klaiderordnung gschtoossa, wu sa ìhra Kopftiacher àwaggnumma odd’r sìch äffentlig d’ Hààra gschnìtta hann. D’ Protäschtbeweegung hàt a pààr Schtunda nooh-n-em Tood vu dr Amini ààgfànga. D’ äärschta Protäschtàkzioon hàt vor àm Schpitààl z’ Teheran schtàttgfunda, wu d’ Amini behàndelt worra gsìì-n-ìsch. A pààr Schtunda schpeeter sìnn wittera Protäschta ìn àndra Schtädt gsìì, z’äärscht ìn dr Amini ìhrer Haimetprowìnz Kurdistan, unteràndrem z’ Saqqez, Sanandadsch, Diwandarreh, Baneh un Bischar. Bis àm 23. Septamber 2022 sìnn mìndeschtens fufzig Demonschtrànta-n-umbrocht worra. Dàs sìnn àlso d’ teedligschta Protäschta sitter dana vu 2019/20, wu mehr àss 1.500 Litt umbrocht worra gsìì sìnn. Noh-n-em Ààfàng vu da Protäschta hàt d’ irànischa Regiarung zàhlriicha Internetsitta loo schpärra, bsunders uff da soziààla Nätzwärk.
47.548897897.59231253Koordinate: 47° 32′ 56″ N, 7° 35′ 32,3″ O; CH1903: 611570 / 266476 Dr Baloise Park isch en Areal z Baasel mit drei Geböid, wo d Versicherigsgrubbe Bâloise iire Sitz het. Zwüschen em Aeschegraabe, em Parkwääg und dr Nauestrooss, nördlig vom Baanhoof Baasel SBB zwüsche dr Elisabethenaalaag und em BIZ-Durm, gits en offeni Aarbets- und Beweagigszoone für d Mitarbäiter vo dr Bâloise, Drittmieter und d Bevölkerig. Im Baloise Park hets 1300 Büroaarbetsblätz, vo dene brucht d Bâloise sälber öbbe 700. Dr Räst wird vermietet. Im Novämber 2015 si d Geböid, wo vorane dert gstande sin, drunder d Verwaltigsgeböid vo de Baasler Versichrige und s ehemoolige Hotel Hilton Baasel, abgrisse worde. Am 15. Juni 2017 isch dr Grundstäi für s erste nöije Geböid im Baloise Park gläit und am 21. Septämber 2020 isch dr Park eröffnet worde. Im 42 Meter hooche Bauwärk vom Valerio Olgiati, wo im Baufäld Ost e Bruttostockflechi vo 13'000 Kwadratmeter het, isch s Usbildigszentrum vo dr Versicherigsgrubbe. S höggste Bauwärk im Baloise Park isch s Baloise Hoochhuus im Weste, wo 89 Meter hooch isch. Es isch vo de Schwizer Archidekte Miller & Maranta entworfe worde. Es stoot am Aeschegraaben und wird zum grösste Däil as Hotel gnutzt.