rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Braunschweig (niiderdütschBrunswiek oder Bronswiek) isch mit öppe 250.000 Yywohner die zwöitgröschti Stadt vo Nidersachse z Norddütschland. Di chreisfrei Stadt biudet mit de Schtedt Salzgitter un Wolfsburg eis vo nün sogenannte «Oberzäntre» vom Land. S isch e Teil vo der Metropolregion Hannover-Braunschweig-Göttingen-Wolfsburg, wo 2005 ggründet worde isch. Im Großruum Braunschweig wohne öppe e Million Mänsche. D Gschicht vo Braunschweig cha me bis i s früe 9. Jarhundert zruggverfolge. Under em Herzog Häiri em Leu (Heinrich dem Löwen) isch es e mächtigi Handelsstadt worde. Es isch wäret Jaarhunderte eine vo de Sitz vom Adelsgschlächt vo de Welfe gsy und bis 1946 d Hauptstadt vom Herzogtum bzw. ab 1918 Freistaat Braunschweig. Commons: Braunschweig – Sammlig vo Multimediadateie Offizielli Website vo dr Stadt Braunschweig Landesamt für Statistik Niedersachsen, LSN-Online Regionaldatenbank, Tabelle A100001G: Fortschreibung des Bevölkerungsstandes, Stand 31. Dezember 2022.
Handball isch e Ballsport, wo zwöi Mannschafte mit je siibe Spiiler (sächs Fäudspieler u eim Goalie) gägenang spiile. S Ziil vom Spiil isch, d Balle is gägnerische Tor z wärfe. Es gwünnt die Mannschaft, wo nach Ablauf vo dr Spiilziit (zwöimal 30 Minute; bii Jugendmannschafte chürzeri Spiilziite) di mäiste Dor gmacht het. Näb em Hallehandball git no zwöi wiiteri Variante, zum äinte s frieher wäsetlich hüffiger gspiilte Fäudhandball un zum andere s Beachhandball, wo alewiil beliebter wird. Commons: Handball – Sammlig vo Multimediadateie
Dr Werner Wollenberger (* 6. Juni 1927 z Haalbrunn; † 17. Oktober 1982 z Züri) isch e Schwiizer Schriftschteller, Publizischt, Satiriker un Regisseur gsi. Dr Wollenberger isch z Baasel ufgwachse, wo er Germanischtik gschtudiert het. Ab Ouguscht 1947 het er für s Kabarett Kikeriki Tekscht gsschribe und isch dort au Regisseur gsi. 1950 isch er in s Autoreteam vom Cabaret Fédéral iitrete. Er het Brogramm under anderem för dr Walter Roderer un s Schauspilerduo Voli Geiler un Walter Morath un au für «Die Kleine Freiheit» z Münche un für s «Kom(m)ödchen» verfasst. Speter isch er chünschtlerische Beroter am Schauspiilhuus Züri worde. Dr Wollenberg isch ein vo dr beliebteschte Autore un Regisseur vo Schwiizer Cabaretsendige un Musical gsii (Nöifassig d chliine Niderdorfoper, Tekscht zue Mis Dach isch dr Himmel vo Züri). S Spektrum vo sym Schaffe het au Arbete für Radio un Fernsehe umfasst (E Fall für Männdli), Filmdräibuecher (SOS-Gletscherpilot, Textchauffeur Bänz), Songtekscht, Zytigskolumne, Theater- un Filmkritike, dezue het er au als Übersetzer gschafft (Musical Promises, Promises; dütschi Songtekschte für Es war die Lerche vom Ephraim Kishon). Dr Wollenberger isch au Chefredakteur vo dr Zürcher Woche un Co-Chefredakteur vo dr Weltwoche gsi. Max Dätwyler (geb. 1886): wohnhaft in Zumikon-Zürich, der Prophet
Dr Fabian Hischmann (* 1983 z Eschinge) isch e dytsche Schriftsteller. Noch em Studium vu dr Literaturwisseschaft un Kulturwisseschaft z Hildesheim un z Leipzig het dr Hischmann 2008 un 2009 as Reschyassischtänt am Theater z Haidelberch un am Theater Fryburg gschafft. Anne 2011 het er s Bremer Autorestipendium, e Ferderprogramm unter dr Schirmherrschaft vum Bremer Senator fir Kultur iberchuu. Bim FM4-Churzgschichtewettbewärb Wortlaut isch er 2012 uf e Blatz unter dr beschte zee Dailnämer chuu. Sy Debütroman Am Ende schmeißen wir mit Gold isch anne 2014 uusechuu. Dä Coming-of-Age-Roman isch im nämlige Johr fir dr renommiert Bryys vu dr Leipziger Buechmäss nominiert wore. Mit sym senem Debüt isch dr Autor in s Chryzfyyr vu dr sognännte Florian-Kessler-Literaturdebatte grote. S Buech het zmaischt negativi Kritike kriegt. Im Jänner 2017 isch sy zweete Roman Das Umgehen der Orte uusechuu. Dr Fabian Hischmann läbt z Berlin. Am Ende schmeißen wir mit Gold. Berlin Verlag, Berlin 2014, 256 Seiten, ISBN 978-3-8270-1148-0 Das Umgehen der Orte. Berlin Verlag, Berlin 2017, 208 Seiten, ISBN 978-3-8270-1292-0 Vorstellíg vum Autor uf dr Syte vum Berlin Verlag (in dr Piper Verlag GmbH) Uflischtig vu dr Empfänger vum Bremer Literaturstipendium, abgruefen am 26. Februar 2014 Uflischtig vu dr Bryysdreeger vum Literaturbryys
Dr Franz Joseph Hermann Michael Maria von Papen, Erbsälzer zu Werl und Neuwerk (* 29. Oktober 1879 z Werl; † 2. Mai 1969 z Ewwersaaschbach) isch e dytsche Bolitiker (1921 bis 1932 Zäntrum, derno barteilos, 1938 bis 1945 NSDAP) gsii. Noch ere Karriere as Berufsoffizier un as Abgordnete im Preußische Landdag isch dr Papen vu Juni bis Dezämber 1932 Rychschanzler gsii un vu Jänner 1933 bis Juli 1934 Vizechanzler im Kabinett Hitler. Derno isch er Gsandte un Botschafter vum Dytsche Rych z Wien un z Ankara gsii. Noch em Zweete Wältchrieg isch er im Nürnberger Brozäss gege d Hauptchriegsverbrächer vo em internationale Militergrichtshof aagchlagt un zerscht freigsproche wore. Am 24. Februar 1947 isch er aber in eme Spruchchammerverfahren im Rame vu dr Entnazifizierig as „Hauptschuldige“ yygstuft un zue acht Johr Arbetslager verurdailt wore. Henry Mason Adams, Robin K. Adams: Rebel Patriot. A Biography of Franz von Papen. Santa Barbara 1987. Reiner Möckelmann: Franz von Papen. Hitlers ewiger Vasall, Von Zabern-WBG, Darmstadt 2016. ISBN 978-3-8053-5026-6. Joachim Petzold: Franz von Papen. Ein deutsches Verhängnis. Buchverlag Union, München, Berlin 1995, ISBN 3-372-00432-9. Richard W. Rolfs: The Sorcerer’s Apprentice. The Life of Franz Von Papen. 1996. Rainer Orth: „Der Amtssitz der Opposition“?: Politik und
Nikosia isch d Houptstadt vo dr Republik Züpere. D Stadt liit im Zäntrum vo der Insle Züpere, wo die drittgröschti Insle im Middelmeer isch. Si isch sid denzmol, wo d Türkei ane 1974 dr Norddeil vo der Insle eroberet het, i zwöi Helftine deilt. S Nordpiet vo der Stadt funkzioniert wie d Houptstadt vom türkische Deil vo Züpere, wo aber vo anderne Länder völcherrächtlech nid als eigete Staat anerchannt wird. A der Demarkazionslinie sind Fridensdruppe vo de Veräinte Nazione stationiert zum i däm regionaale Konflikt z vermiddle. De APOEL Nikosia isch de Tschuttverain vo de Stadt Nikosia. Commons: Nikosia – Sammlig vo Multimediadateie
Bonaduz (ussgsproche , rätoromanisch Panaduz [pɐnɐˈdʊts]) isch e Gmaind i der Regioon Imbode vom Kanton Graubünde. D Gschicht vo dr Gmaind Bonaduz, wo bis i die früeni Neuzyt mit em Nochberdorf Rhäzüns en einzegi Pfarrei und Gmeind bildet het, isch dervo prägt, ass s Dorf anere uffellige geografische Stell lyt. Unden a Bonaduz chöme dr Vorderhy und dr Hinderrhy zäme und bilde dr Flussabschnidd, wo Alperhy heisst. Do deile sech sid der antike Zyt d Vercheerswääg vo Norde zu de Alpepäss. Dur s Taal vom Hinderrhy het sech über Bonaduz use s Alemannische wyt in Sproochruum vom Rätoromanische usbreitet. S Wappebild vo Bonaduz wird eso beschribe: In Silber e blaui Diechsle und drüber e roote Stärn mit sächs Straale. Me het vermuetet, das Zeiche sell alwäg druf verwyse, ass sech bi Bonaduz der Vorderrhy und der Hinderrhy träffe (uf em Wappebild vo obe) und zäme as Alperhy oder eifach as Rhy s Tal ab wyter flüsse, und dr root Stärn zeigt dr Platz, wo s Dorf isch. Nach ere andere Interpretazion chönnt s Wappe zeige, ass sech do a däre geografisch inträssante Stell d Vercheerswääg deile, wo me uf d Bärgpäss ufechunt. Dr Stärn wird susch au mit em Patrozinium
D Rabiusa (, rätoromanisch au Rabiosa) isch en Fluss im Bündnerland i dr Schwiiz. Im Dialäkt vo Safie heisst si Rii. D Rabiusa isch en Näbefluss vom Rhy. Si isch 32 Kilometer lang und sammlet d Wasser us em ganze Saafietaal. Iry Kwelle het si uf dr Nordsyte vom Bärehorä uf öpe 2700 Meter über Meer, i dr Nöchi vom alte Soumwäg vo Saafie uf Schplüüge übere. Im obere Deil flüsst der Bach zerscht über di höch glägni Augschtaweid vo Saafie und den dur s Taal mid de Alpe Alvena, Piänetsch, Z'Hinderst, Piggamad und Althuus. Vo de Bärghäng und Sytetobel chöme vil anderi Bech i d Rabiusa abe; der lengscht dervo isch dr Carnusabach. I der Middi vom Taal flüsst d Rabiusa under de Dörfer dure, wo sid 2013 zu der grosse Gmaind Saafietaal zämegschlosse sind. Die Ortschafte ligge uf der lingge Syte vom Taal, wo weniger steil isch: Thalchirch, Camanaboda, Saafie Platz, Neuchirch, Tenna und Usserbärg. Unden a Tenna chunt der Fluss durs Versamertobel, wo s Piet vom Dorf Versam, wo sid 2013 au zu der Gmaind Safietaal ghört, und dr Gmaindbann vo Bonaduz trennt. An ere ganz änge Stell goot sibezg Meter höch über d Rabiusa d Brugg
Dr Günther Richard Burger (* 1. Juni 1924 z Konschtanz; 27. Dezämber 2017) isch e dytsche Lehrer, Haimetdichter un Naturschitzer gsii. Dr Burger isch z Konschtanz ufgwachse un dert au uf d Schuel gange. Wel er 1942 im Zweete Wältchrieg yygruefe woren isch, het er e „Chriegsabitur“ gmacht. Bis 1944 isch er an dr Oschtfront yygsetzt gsii, derno isch er no uf d Offiziersschuel. Noch em Chrieg het er zerscht Landwirtschaft glehrt un studiert, derno het er vu 1953 bis 1956 Pedagogik studiert. Ab 1956 het er z Büesinge as Lehrer gschafft. Vu 1964 bis 1971 isch er Schuelleiter z Dalla gsii. Anne 1971 isch er mit syre Familie uf Gottmedinge zoge, wun er e Stell as Räktor an dr Eichendorffhauptschuel aagfange het. Bis zue syre Pensionierig 1984 het er dert gschafft. Anne 1956 het er ghyrote. Sy Frau Ruth isch dodemol Chrankeschweschter gsii. Si hän zäme drei Dechtere ghaa. Syter ass er e junge Mann gsii isch, het si dr Burger sozial engaschiert. Scho as Chind, anne 1931, isch er Mitglid vu dr Dytsche Läbesrettig-Gsellschaft (DLRG) wore. Derzue isch er aktiv gsii in dr Naarezumft „Gerstensack“, wun er syter 1972 Zumftrot gsii isch. Fascht 40 Johr lang isch er
De Gion Gieri Barbisch (* 6. Oktober 1641 z Bludaz as Johann Georg Barbisch; † 1687 z Luven oder z Cumbel, Bürger vo de Stadt Bludenz im Vorarlbärg) isch eine vo de erschte Buechdrucker vom Bündnerland gsi. Är het dütschi, latynischi und rätoromanischi Druckwärch useggä. Dr Johann Georg Barbisch isch z Bludenz im öschtriichische Walgau uf d Wält cho. Syn Vater isch de Thomas Barbisch, e Gärber, gsi und syni Mueter d Maria Gundalatsch, d Ehefrau vom Thomas Barbisch. De Johann Georg Barbisch het d Katharina Hederlin vo Luzärn ghürotet. Als Drucker het är z Fäldchirch vo 1666 bis 1672 verschideni Büecher gmacht, zum Bischpiil d Läbensgschicht vom Chaiser Ferdinand II. Als erschte Buechdrucker isch dr Barbisch vo Fäldchirch ane 1672 i d Stadt Chur cho. Er het syni kompletti Trukerpräss mitprocht. Är het denzmol di rätoromanischi Sprooch scho kennt; als erschts romanischs Buech het de Barbisch ane 1668 In cuort Musament trukt gha. Das Wärch het syni Druckersignatur, gmacht het er s aber den no i sym Atelier z Fäldchirch. Spöter het de Barbisch e Zyt lang i verschidene Dörfer im Piet Imbode und i de Surselva gwoont; z Luven isch er ane 1687 gstorbe. Wo de Barbisch ane
De Pieder Moron (* öpe 1660 z Bonaduz; † 1739) isch eine vo de erschte Buechdrucker vom Bündnerland gsi. De Moron het bim Buechdrucker Gion Gieri Barbisch us em Vorarlbärg, wo vo 1672 a z Kuur und vo 1675 a z Riichenau syni Druckwärchstatt gha het und ungfäär ane 1680 uf Bonaduz cho isch, s Handwärch vom Buechdruck gleert. Bis is Joor 1687, wo dr Barbisch gstorben isch, het de Pieder Moron mid im zäme rätoromanischi Büecher im Bündner Oberland trukt, und den het der Barbisch iim syni Druckerpress überloo. So het der Pieder Moron i sym Dorf Bonaduz e Druckerei ygrichtet und vier Joorzäänt lang Büecher und anderi Drukwärch gmacht. Noch iim isch das Atelier vom Matthias Moron, wo worschinlech sy Soon gsi isch, vo 1740 bis 1756 wyter gfüert worde, und denn vom Matthias sym Soon Anton Moron bis ane 1773. D Drukerei Moron het psunders für di rätoromanischi Buechkunscht gschaffet, d Houptsach dervo sind religiösi Schrifte gsi. Us däre Wärchstatt sind es baar vo de bedütendschte Tegschtdokumänt vo der eltere Literatur vom Surselvische cho. Ane 1695 isch em Moron sys Buech mit romanische Chilegsäng usecho: Devociusas canzuns, psalmi et hymnis per las vespras, con in cuort compendi
Mid Soidawirschdle, au Wiener Würschdle (odr blos Wienerle, schwizerdütsch Wienerli), Krenwürstli, Frankfurter Würstl (österreichisch ond Holland, em deidscha au Frankfurter), en dr Passauer Gegend Thurner-Würstl oder kurz Thurner, moind ma denne Brüahwürschd en ara denna Haud. Dia Wirschdle send a Variatoo vo de Frankfurter Würschdle. Frankfurter Würschdle soddad blos aus Rendfloisch gmachd werra, en de Soidawirschdle derf au Schweinsfloisch nei. Soidawirschdle send a Mischong aus Schweinsfloisch, Rendfloisch ond manchsmol au Kalbfloisch ond (nadierle) Gwürz en ara denna Hüll. Wia bei faschd älle Wirschd wurd s Floisch en ama 'Kuddr' zrmahla. Do drbei kommd manchsmol Eis nei, drmid dia Mass ned z hoiß wurd. S Floisch muaß au schlachdfrisch sei, drmid d Bendong ohne Hilfsmiddl bassierd. Nach em abfilla en en Saidleng od em Portioniera (mr drehd dr Darm an dr Schdell mo s Gwichd bassd) werrad se a bissle graichrd. Dia Schdell, mo d Wirschdla auf dr Schdang aufglega hend, siehd ma schbädr ond des isch au a Zoicha fir a handwerkliche Produkzioo. Wia bei ällem was Erfolg hod, schdreidad d Leid om d Urhebrschafd. Des zoigd se au an de vrschiedene Nama. Oinr vo de erschde mo drmid vrknübfd isch, war a Metzgr: Johann Georg Lahner. Der isch vo
Sankt Peter und Paul isch di chrischtkatholeschi Chilche vo dr Stadt Bärn. S Gebäu isch vo 1858 bis 1864 als di erschti katholeschi Chilche i dr Stadt Bärn bout worde. Si stoot grad näb em Bärner Roothuus a dr Roothuusgass 2. D Bouplään sind vom französische Architekt Pierre Joseph Edouard Deperthes, wo au s Roothuus vo Paris entworfe het, mit Hilf vo anderne Architekte gmacht worde. Si sind em Stiil vom Hischtorismus ghalte. Dr erscht Gottesdienscht isch i dere Chilche am 13. Novämber 1864 gfyret worde. Am Ändi vom 19. Joorhundert het me de Inneruum nöi gstaltet, deils scho mid Elemänt vom Jugendstiil. Ane 1875 het di katholeschi Pfarrei vo Bärn wäret em Kulturkampf meerheitlech zu der nöje chrischtkatholische Bewegig gwächselt. D Chilche mit em Patrozinium Peter und Paul isch sider nid nur d Bärner Pfarrchilche, sondern au d Kathedraale vom chrischtkatholische Bischof vo der Schwiiz. Jan Straub: Die christkatholische Kirche St. Peter und Paul in Bern. (Schweizerische Kunstführer, Nr. 904, Serie 91). Hrsg. Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte GSK. Bern 2012, ISBN 978-3-03797-045-4. Commons: Kirche Sankt Peter und Paul (Bern) – Sammlig vo Multimediadateie Christkatholischi Chirchgmeind vo Bärn Normdate: GND: 1025401166 | VIAF: 251347692 Normdate: GND: 1025401166 | VIAF: 251347692
D Chilche vom Sankt Gallus isch es Bouwärch i dr Gmeind Kaiseraugst im Kanton Aargau. Si isch en chrischtkatoleschi Pfarrchilche. S Gottshuus us em Middelalter het dr Name noch em Häilige Missionaar Gallus. Es stoot überem Port vom Rhy und uf de Grundmuure von einere vo de eltischte Chilche vo dr Schwiiz, wo no us der spootantike Zyt gsi isch. Dr Platz het zum spootrömische Kastell bi dr Stadt Augusta Raurica ghört. Dr Chilchedurm isch vom 14. Joorhundert, und s Innere isch i dr Barockzyt veränderet worde. Im Kulturkampf het di katolischi Pfarrei vo Kaiseraugscht zu der nöje chrischtkatolische Bewegig gwächselt, und d Galluschilch isch sider e chrischtkatoleschi Pfarrchilche vo dr Nordweschtschwiiz. Drufabe händ die Katolike, wo bi de alte Glaubenssätz noch dr römische Vorschrift händ welle blybe, ane 1901 für sich en nöji Chilche bout. Christkatoleschi Gmeind vo Kaiseraugst 47.5411757.7243916666667Koordinate: 47° 32′ 28,2″ N, 7° 43′ 27,8″ O; CH1903: 621515 / 265645
De Flaz isch en Fluss im Oberengadin und en Näbefluss vom Inn. Der Afang het er im Zäntrum vo dr Gmaind Pontresina, a dere Stell, wo der Berninabach und der Rosegbach zämeflüsset. Das isch im Taal unde zwüschet em Dorf Pontresina und em Baanhof vo de Räätische Baan. De Berninabach chunt durs Berninataal vom Berninapass oben abe und dur di ängi Schlucht bi Pontresina dure in Taalbode. Über d Schlucht goot d Punt Ota. Dr Rosegbach het syn Louf vom Roseggletscher under em Piz Roseg dur s Rosegtaal uf Pontresina abe und chunt noch em letschte Taalabschnidd Clavadels zum Berninabach. Vom Zämefluss vo de beide Oberlöif a heisst de Bach Flaz. Die Stell liit uf 1755 Meter über Meer. Öpe hundert Meter spöter chunt vo linggs d Gmaindgränze zwüsche Pontresina und Celerina an Flaz und louft vo do aa zwöiehalb Kilometer im Fluss. Dä louft unden am Wiiler Muragls verby, het drü Brugge vo de Kantonsstroosse und zwöi vo de Räätische Baan und chunt denn noch der Taalstazioon vo de Muottas Muragl-Baan und bi Acla usem Taal vo Pontresina uf d Ebeni vo Samaade use. Uf dr Oschtsyte vom Flugplatz vo Samaade verby goot er em Bärgfuess vom Muottas Muragl
Helsinki (finnisch [ˈhɛlsiŋki], schwedisch Helsingfors [hɛlsɪŋˈfɔrs]) isch d Hauptstadt vu Finnland. Si lyt in dr Landschaft Uusimaa im Side vum Land an dr Kischte vum Finnische Meerbuese. Mit 648.042 Yywohnern (Stand 31. Dezember 2018) isch Helsinki mit Abstand di grescht Stadt vu Finnland. Zäme mit dr Nochberstedt Espoo, Vantaa un Kauniainen bildet s di sognännt Hauptstadtregion, e Balligsruum mit rund 1,4 Millionen Yywohner. Helsinki isch s bolitisch, wirtschaftli, wisseschaftlig un kulturäll Zentrum vu Finnland. Rund sechs Brozänt vu dr Yywohner vu Helsinki sin schwedischsprochig, d Stadt isch offiziäll zwoosprochig. D Stadt Helsinki isch anne 1550 grindet wore, wu Finnland zue Schwede ghert het, isch aber langi Zyt ohni Bedytig blibe. Wu Finnland unter russischi Herrschaft chuu isch, isch Helsinki derno 1812 zur Hauptstadt vum neigrindetet Großfirschtedum Finnland bstimmt wore un het eso Turku as wichtigschti Stadt vum Land abglest. Syt 1917 isch Helsinki Hauptstadt vum unabhängige Finnland. Astrid Feltes-Peter: Baedeker Finnland. 2. Auflage. Baedeker, Ostfildern 2002, ISBN 3-89525-478-9, S. 114 ff. Arvi Ilonen: Helsinki: An Architectural Guide. Otava, Helsinki 1990, ISBN 951-1-10762-3 (englisch). Neil Kent: Helsinki: A Cultural and Literary History. Signal Books, Oxford 2004, ISBN 1-902669-75-4 (englisch). Heikki Mäntymäki, Teresia Liljelund: Städtebauliche Betrachtungen Helsinki. Helsingin kaupungin kaupunkisuunnitteluvirasto / Stadtplanungsamt,
Valletta isch d Hauptstadt vu dr Republik Malta. Si lyt uf dr Landzunge vum Monte Sciberras un isch no dr Flechi un au no dr Yywohnerzahl di chlaischt Hauptstadt vun eme EU-Staat. Wäg ihrem kulturälle Rychdum isch Valletta 1980 as Gsamtmonumänt in d Lischt vum UNESCO-Wälterb yydrait wore. Im Johr 2018 isch Valletta Kulturhauptstadt vu Europa. Valetta isch 1566 grindet wore dur dr Malteserorde, wu dodmol iber d Insle gherrscht het, anderthalb Johr nodäm d Belagerig vu Malta dur Osmane anne 1565 abgwehrt woren isch. D Malteserroitter hän e mdodärni Feschtigsstadt böue loo. Dr Grundstai isch am 28. Merz 1566 dur dr Großmmaischter vum Orde, dr Jean de la Valette glait wore gelegt. Ernle Bradford: Der Schild Europas. Ullstein-Buchverlag, ISBN 3-548-34912-9 (aus dem Englischen, Titel der Originalausgabe The Great Siege, Malta 1565). Ernle Bradford: Kreuz und Schwert. dtv Geschichte, ISBN 3-8004-0812-0. Baedeker: Malta. 5. Auflage, 1999/2000, ISBN 3-87504-544-0. Albert Ganado: Valletta Città Nuova: A Map History (1566-1600). Publishers Enterprises Group (PEG) Ltd., San Gwann/Malta 2003, ISBN 99909-0-346-8. Thomas Jäger: The Art of Orthogonal Planning: Laparelli’s Trigonometric Design of Valletta. Journal of the Society of Architectural Historians, Vol. 63, No. 1 (March, 2004), pp. 4–31, (PDF-Version). Commons: Valletta – Sammlig vo
Dr Gerhard Gebauer (* 15. Dezämber 1926 z Heimboldshausen; † 3. Juni 2017 z Villinge-Schwennige) isch e dytsche Jurischt un Kommunalbolitiker (SPD) gsii. Dr Gerhard Gebauer isch vu 1960 bis 1961 Burgermaischter, vu 1962 bis 1972 Oberburgermaischter vu Schwenningen am Neckar gsii. Är het si stark fir d Zämelegig vu dr Stadt mit Villingen im Schwarzwald zur gmainsame Stadt Villinge-Schwennige yygsetzt. Syt dr Fusion 1972 isch dr Gebauer bis 1994 Oberburgermaischter vu Villinge-Schwenninge gsii. Syt 1999 het er er Sitz im Gmairot vu dr Stadt ghaa. Vu 1962 bis 1971 isch dr Gebauer im Kraisdag vum Landkrais Rautweil gsii, wu Schwenninge bis zue dr Fusion mit Villinge derzue ghert het. Mit dr Fusion 1972 isch au dr Schwarzwald-Baar-Krais entstande, wu dr Gebauer syterhär au im Kraisdag ghockt isch. Vu 1973 bis 1994 isch dr Gebauer Mitglid vum Bresidium un vum Hauptuusschuss vum Dytsche Stedtdag un vu 1980 bis 1983 dr Vizebresidänt vu däm gsii. In däre Zyt het er si vor allem fir d Europaarbet vu dr Stedt yygsetzt. Dr Gebauer isch ab 1983 Mitglid vum Bresidium un vum Hauptuusschuss vum Rot vu dr Gmaine un Regione vu Europa/Dytschi Sektion (RGRE/DS) mit Sitz z Brüssel. Syt 1995 isch er Ehremitglid
Dr Verain vu Schwyzerische Archivarene un Archivar isch anne 1922 im Rame vu dr Johresversammlig vu dr Allgemeinen Geschichtsforschenden Gesellschaft der Schweiz (AGGS) as Vereinigung Schweizerischer Archivare grindet wore. Anne 1996 het er si unmgnännt in Verein Schweizerischer Archivarinnen und Archivare (VSA). Syni Hauptzyyl (no dr Statute vu 1997) sin: Är ferderet d Kontakt unter dr Mitglider un däne ihri Zämenarbet un unterstitzt si bi ihre Arbet. Är ferderet in dr Effetligkait s Bewusstsyy fir d Bedytig vu dr archivarische Arbet fir d Sicherig vu Archivguet as unentbehrligi Rächts- un Verwaltigsgrundlage, as wärtvoll Kulturguet un as wichtigschti Quälle fir d Erhällig vu unsre Gschicht. 2005 het dr Verain iber 500 Mitglider ghaa, doderby ghere Ainzelmitglider (Archivarene un Archivar) un au rund 150 Kollektivmitglider (Archiv us allne Sparten un anderi Inschtitutione) derzue. Wichtigi Ufgabe fir s schwyzerisch Archivwäse wäre dur Kommissione un Arbetsgruppe wohrgnuu: Archivdiräktorekumferänz Bildigsuusschuss Arbetsgruppe Records Management & Digitali Archivierig Arbetsgruppe Bewärtig Arbetsgruppe Archiv vu dr private Wirtschaft Arbetsgruppe Gaischtligi Archiv Arbetsgruppe Stadt- un Gmainsarchiv Arbetsgruppe Norme un Standard Arbetsgruppe Digitalisierig & Analogi Sicherig Arbetsgruppe Zuegang un Vermittlig Dr Verain isch meesprochig un widmet däm Berych e bsunder Augemerk (Terminology). Dr Verain isch dr Schwyzerische Gsellschaft fir Gschicht as
Dr Severin Kern (* 15. Juli 1900 z Zäll; † 24. Dezämber 1986 z Villinge-Schwenninge) isch e dytsche Kommunalbolitiker (CDU) gsii. Dr Kern isch Oberjuschtizrot gsii un het as Notar bim Villinger Amtsgricht gschafft. Vu 1950 bis 1972 isch er Oberburgermaischter vu dr Stadt Villingen im Schwarzwald gsii. Zäme mit sym Schwenninger Amtskolleg Gerhard Gebauer het er d Fusion vu dr bode Stedt am 1. Jänner 1972 zur Doppelstadt Villinge-Schwenninge vorberaitet. Syter anne 1921 isch er Mitglid vu dr kadolische Studänteverbindig K.D.St.V. Hohenstaufen Freiburg im Breisgau gsii. 1972: Ehreburger vu dr Stadt Villinge-Schwenninge 1973: Groß Verdienschtchryz vu dr Bundesrepublik Dytschland Noch ihm isch d Severin-Kern-Stroß z Villinge-Schwenninge gnännt. Kern Severin uf LEO-BW Bekanntgabe von Verleihungen des Verdienstordens der Bundesrepublik Deutschland. In: Bundesanzeiger. Jg. 25, Nr. 71, 11. April 1973. Normdate: GND: 1012568970 | VIAF: 172082915
Dr Hans Kohler (* 23. Novämber 1893 z Schwenninge; † 12. Augschte 1962 au dert) isch e dytsche Mediziner un Bolitiker (FDP/DVP) gsii. Noch em Abitur het dr Kohler an dr Universitete z Dibenga un z Berlin Medizin studiert. Är het zum Dr. med. promoviert un het derno as Praktische Dokter gschafft. Im Juni 1946 isch dr Kohler Grindigsmitglid vu dr Demokratische Bartei (DVP) im Landkrais Rautweil gsii. vu 1951 bis 1952 isch er stellverdrättende Vorsitzer vu dr DVP z Wirttebärg-Hauezollre gsii, wu im Februar 1953 Dail vum Landesverband vu dr FDP/DVP z Bade-Wirttebärg woren isch. Är isch vum Novämber 1946 bis Mai 1947 Mitglid vu dr Berotende Landesversammlig gsii un derno bis 1952 Abgordnete vum Landdag vu Wirttebärg-Hauezollre. Vu 1952 bis 1953 het er as Abgordnete dr Verfassiggebende Landesversammlig aaghert. Im Aaschluss isch er bis 1960 Abgordnete vum Landdag vu Bade-Wirttebärg gsii. Vu 1949 bis zue sym Dod het er as Oberburgermaischter vu dr Stadt Schwenninge amtiert. Dr Hans Kohler isch ghyrote gsii un het e Chind ghaa. 1961: Ehreburger vu dr Stadt Schwenninge Noch ihm isch d Hans-Kohler-Stroß z Villinge-Schwenninge gnännt. Landtag von Baden-Württemberg (Hrsg.): MdL, Die Abgeordneten der Landtage in Baden-Württemberg 1946–1978. Stuttgart 1978, ISBN 3-12-911930-2, S.