rlitschk/wikidir huggingface dataset:
S’ Département Maine-et-Loire [mɛnelwaʁ](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 49. ’S lììgt ìm Wäschta vum Lànd ìn dr Regioon Pays de la Loire un ìsch noh da Flìss Maine un Loire gnännt. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Angers. D’ Schtädt mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Maine-et-Loire sìnn: S’ Département Maine-et-Loire ìsch ìn 4 Arrondissements, 21 Kàntoona un 177 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Maine-et-Loire Lischta vu da Kàntoona ìm Département Maine-et-Loire Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Maine-et-Loire Maine-et-Loire. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 17. Januar 2024]). Maine-et-Loire. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 17. Januar 2024]). Commons: Département Maine-et-Loire – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Maine-et-Loire biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Maine-et-Loire (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Maine-et-Loire (frànzeesch) Christine Vilvoisin, Fabienne Béranger: Maine-et-Loire : Florence Dabin, la première femme élue à la tête du conseil départemental. France 3 Pays de la Loire, 2. Juli 2021, archiviert vom Original am 26. August 2022; abgruefen am 17. Januar 2024 (französisch). Emmanuel Guimard: Florence Dabin, l'institutrice qui présidera le département du Maine-et-Loire. In: Les Échos. 5. Juli 2021, archiviert vom Original am 24. August 2022; abgruefen am 17. Januar 2024
S’ Département Manche [mɑ̃ʃ](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 50. ’S lììgt ìm Norda vum Lànd ìn dr Regioon Normàndii un ìsch noh-n-em Ärmelkànààl gnännt, wo uff Frànzeesch la Manche haisst. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Saint-Lô. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Manche sìnn: Ìm Département Manche lììgt àui dr Mont-Saint-Michel, wu jeedsjoohr 3,5 Millioona Tourischta àna kumma. S’ Département Manche ìsch ìn 4 Arrondissements, 27 Kàntoona un 445 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Manche Lischta vu da Kàntoona ìm Département Manche Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Manche Manche. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 17. Januar 2024]). Manche. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr). Michel Boivin: Les Manchois dans la tourmente 1939-1945. Eurocibles, 2004 (französisch). Christine Bonneton: Manche en Normandie. 2. Auflage. Éditions Bonneton, 2011 (französisch). Alain-François Lesacher, Bruno Colliot (Bìlder): La Manche, une aventure humaine. Éditions Ouest-France, 2006 (französisch). Maurice Lecœur, Michel Besnier, Norbert Girard: La Manche entre Bretagne et Cotentin. Isoète, 2000 (französisch). La Manche, les 602 communes. Delattre, 2002 (französisch, 280 S.). Commons: Département Manche – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Manche biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Manche (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Manche (frànzeesch)
S’ Département Val-d’Oise [valdwaz](info) (els. „Oise-Tààl“) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 95. ’S lììgt ìn dr Regioon Île-de-France ìm Groossràuim Paris un ìsch noh-n-em Fluss Oise gnännt. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Präfektüür) ìsch Pontoise, àwwer dr Verwàltungssìtz ìsch z’ Cergy. D’ greeschta Gmainda ìm Département Val-d’Oise sìnn: S’ Département Val-d’Oise ìsch ìn 3 Arrondissements, 21 Kàntoona un 183 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Val-d’Oise Lischta vu da Kàntoona ìm Département Val-d’Oise Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Val-d’Oise Val-d’Oise. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 17. Januar 2024]). Val-d’Oise. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 17. Januar 2024]). Commons: Département Val-d’Oise – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Val-d’Oise biim INSEE (frànzeesch) Département Val-d’Oise (französisch) Präfektur des Départements Val-d’Oise (französisch) Valérie Landrieu: Val-d'Oise : Marie-Christine Cavecchi plébiscitée à la présidence du Département. In: Les Échos. 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 15. August 2022; abgruefen am 17. Januar 2024 (französisch). 49.0269444444442.0625Koordinate: 49° 2′ N, 2° 4′ O Normdate: GND: 4376522-1 | LCCN: n83225744 | SUDOC/IdRef: 027910334 | VIAF: 173351565
S’ Département Pyrénées-Atlantiques [piʁene(z‿)atlɑ̃tik](info) (uff Bàskisch Pirinio Atlantikoak, bis 1969 Basses-Pyrénées; uff Elsassisch Àtlantischa Pyrenäa) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 64. ’S lììgt ìm üüsserschta Süüdwäschta vum Lànd ìn dr Regioon Näi-Àkwitàània un ìsch noh da Pyrenea un em Àtlantischa-n-Ozeàn gnännt. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Pau. S’ Gebiat vum Département umfàsst s’ frànzeescha Bàskalànd (mìt Bayonne àls Hàuiptschtàdt) un d’ histoorischa Gràfschàft Béarn (mìt Pau àls Hàuiptschtàdt). D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Pyrénées-Atlantiques sìnn: S’ Département Pyrénées-Atlantiques ìsch ìn 3 Arrondissements, 27 Kàntoona un 546 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Pyrénées-Atlantiques Lischta vu da Kàntoona ìm Département Pyrénées-Atlantiques Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Pyrénées-Atlantiques Pyrénées-Atlantiques. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 17. Januar 2024]). Pyrénées-Atlantiques. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 18. Januar 2024]). Commons: Département Pyrénées-Atlantiques – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Pyrénées-Atlantiques (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Pyrénées-Atlantiques (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Pyrénées-Atlantiques (frànzeesch) Thibault Seurin: Pyrénées-Atlantiques : Jean-Jacques Lasserre réélu président du Conseil départemental. In: Sud-Ouest. 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 30. November 2022; abgruefen am 17. Januar 2024 (französisch). Normdate: GND: 4213411-0 | LCCN: n83143766 | SUDOC/IdRef: 02648899X | VIAF: 153171915
S’ Département Puy-de-Dôme [pɥid(ə)dom](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 63. ’S lììgt ìn dr Mìtta vum Lànd ìn dr Regioon Auvergne-Rhône-Alpes un ìsch noh-n-em Vulkààn Puy de Dôme ìm Zäntrààlmàsiiv gnännt. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Clermont-Ferrand. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Puy-de-Dôme: S’ Département Puy-de-Dôme ìsch ìn 5 Arrondissements, 31 Kàntoona un 464 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Puy-de-Dôme Lischta vu da Kàntoona ìm Département Puy-de-Dôme Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Puy-de-Dôme Puy-de-Dôme. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 17. Januar 2024]). Puy-de-Dôme. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 17. Januar 2024]). Charles-Laurent Salch, Roland Pont: Nouvel Atlas Châteaux et fortifications du Puy-de-Dôme (63). Châteaux-forts d’Europe, 2010, ISSN 1253-6008 (französisch). Antoine Tillion: Le Puy-de-Dôme. Ses ruines gallo-romaines et son observatoire. Ducros-Paris, Clermont-Ferrand 1876 (französisch). Claude Miramand: Touch touch, le petit train du Puy de Dôme. Éditions Créer (französisch). Jean-François Ratonnat: La vie d'autrefois dans le Puy-de-Dôme. Éditions Sud-Ouest, 2000 (französisch). Commons: Département Puy-de-Dôme – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Puy-de-Dôme biim INSEE (frànzeesch) Départementsroot vum Département Puy-de-Dôme (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Puy-de-Dôme (frànzeesch) Romane Brisard: Puy-de-Dôme : Lionel Chauvin nouveau président du conseil départemental. France Bleu, 1.
S’ Département Mayenne [majɛn](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 53. ’S lììgt ìm Nordwäschta vum Lànd ìn dr Regioon Pays de la Loire un ìsch noh-n-em Fluss Mayenne gnännt. D’ Hàuiptschtàdt vum Département (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Laval. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Mayenne sìnn: S’ Département Mayenne ìsch ìn 3 Arrondissements, 17 Kàntoona un 240 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Mayenne Lischta vu da Kàntoona ìm Département Mayenne Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Mayenne Mayenne. In: Meyers Konversations-Lexikon. 4. Uflag. Bd. 11, Bibliographisches Institut, Leipzig 1885–1892, ‎ S. 375. Mayenne. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 17. Januar 2024]). Mayenne. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 17. Januar 2024]). Gilbert Chaussis, Christian Bossu-Picat (Bìlder): La Mayenne par monts et par vaux. Delroisse-Vendée (französisch). Gilbert Chaussis: La Mayenne de village en village. Éditions Siloë, 1984, ISBN 2-905259-02-7 (französisch). Martin Cotta: Sans surprise, Olivier Richefou est réélu président du conseil départemental de la Mayenne. France Bleu Mayenne, 15. Juli 2021, archiviert vom Original am 15. Oktober 2022; abgruefen am 17. Januar 2024 (französisch). Normdate: GND: 4038118-3 | LCCN: n81003309 | SUDOC/IdRef: 027251837 | VIAF: 133695299 48.166666666667-0.66666666666667Koordinate: 48° 10′ N, 0°
S’ Département Meuse [møz](info) („Maas-Departement“) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 55. ’S lììgt ìn dr Regioon Grand Est un ìsch noh-n-em nàmmensgliicha Fluss Maas (uff Frànzeesch Meuse) gnännt. Siina Prefäktüür ìsch Bar-le-Duc, d’ Unterprefäktüüra sìnn Commercy un Verdun. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Meuse sìnn: S’ Département Meuse ìsch ìn 3 Arrondissements, 17 Kàntoona un 501 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Meuse Lischta vu da Kàntoona ìm Département Meuse Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Meuse Meuse. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 17. Januar 2024]). Meuse. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 17. Januar 2024]). E. Henriquet, H. Renaudin: Géographie historique, statistique et administrative du département de la Meuse. 1838 (französisch). Félix Liénard: Dictionnaire topographique du département de la Meuse. Pàriis 1872 (französisch). Henri-Adolphe Labourasse: Anciens us, coutumes, légendes superstitions, préjugés, etc. du département de la Meuse. In: Mémoires de la Société des lettres, sciences et arts de Bar-le-Duc. Band 1, 1902, S. 3–225 (französisch, bnf.fr). Commons: Département Meuse – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Meuse biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Meuse (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Meuse (frànzeesch) Jean-Christophe Panek: Départementales 2021 dans la Meuse : Jérôme Dumont
S’ Département Deux-Sèvres [døsɛvʁ](info) ìsch s’ frànzeesch Département mìt’m Ordnugsnümroo 79. ’S lììgt ìm Wäschta vum Lànd ìn dr Regioon Näi-Àkwitàània un ìsch noh da baida Flìss Sèvre Niortaise un Sèvre Nantaise gnännt. Dr Hàuitport (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Niort. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Meuse sìnn: S’ Département Deux-Sèvres ìsch ìn 3 Arrondissements, 17 Kàntoona un 256 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Deux-Sèvres Lischta vu da Kàntoona ìm Département Deux-Sèvres Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Deux-Sèvres Deux-Sèvres. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 17. Januar 2024]). Deux-Sèvres. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 17. Januar 2024]). Commons: Département Deux-Sèvres – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Deux-Sèvres biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Deux-Sèvres (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Deux-Sèvres (frànzeesch) Sophie Goux: Coralie Dénoues élue présidente du conseil départemental des Deux-Sèvres. France 3 Nouvelle-Aquitaine, 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 23. Mai 2022; abgruefen am 17. Januar 2024 (französisch). Normdate: GND: 4085424-3 | LCCN: n80050160 | SUDOC/IdRef: 026374366 | VIAF: 154306368
S’ Département Vienne [vjɛn](info) ìsch s’ frànzeesch Département mìt’m Ordnungsnümroo 86. ’S lììgt ìm Wäschta vum Lànd ìn dr Regioon Näi-Àkwitàània un ìsch noh-n-em Fluss Vienne gnännt. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Präfektüür) ìsch Poitiers. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Vienne sìnn: S’ Département Vienne ìsch ìn 3 Arrondissements, 19 Kàntoona un 265 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Vienne Lischta vu da Kàntoona ìm Département Vienne Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Vienne Vienne. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 17. Januar 2024]). Vienne. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr). Jean-Henri Calmon: Occupation, Résistance et Libération dans la Vienne en 30 questions (= 30 questions). Geste éditions, 2000, ISBN 2-910919-98-6 (französisch, 63 S.). Commons: Département Vienne – Sammlig vo Multimediadateie Département Vienne biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Vienne (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Vienne (frànzeesch) Sophie Goux: Réélection sans surprise d'Alain Pichon à la tête du conseil départemental de la Vienne. France Nouvelle-Aquitaine, 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 1. Juli 2021; abgruefen am 17. Januar 2024 (französisch). 46.5813888888890.34055555555556Koordinate: 46° 35′ N, 0° 20′ O Normdate: GND: 4119423-8 | LCCN: n82012482 | VIAF: 123172222
S’ Département Haute-Vienne [ot(ə) vjɛn](info) (uff Okzitàànisch Nauta Viena odd’r Nauta Vinhana) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 87. ’S lììgt ìn dr Mìtta vum Lànd ìn dr Regioon Näi-Àkwitàània un ìsch noh-n-em Fluss Vienne gnännt. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Präfektüür) ìsch Limoges. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Haute-Vienne sìnn: S’ Département Haute-Vienne ìsch ìn 3 Arrondissements, 21 Kàntoona un 195 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Haute-Vienne Lischta vu da Kàntoona ìm Département Haute-Vienne Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Haute-Vienne Haute-Vienne. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 17. Januar 2024]). Haute-Vienne. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 18. Januar 2024]). Yves Lavalade: Dictionnaire toponymique de la Haute-Vienne : Noms de communes, noms de lieux habités, noms ethniques, noms de cours d'eau, noms cadastraux, dialectologie occitane, index toponymique, annexes. Éditions Lucien-Souny, Limoges 2000 (französisch). Commons: Département Haute-Vienne – Sammlig vo Multimediadateie Département Haute-Vienne biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Haute-Vienne (frànzeesch) Prefäktüür vum Départements Haute-Vienne (frànzeesch) Mickaël Chailloux: Haute-Vienne : Jean-Claude Leblois officiellement réélu président du conseil départemental. France Bleu Limousin, 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 18. Januar 2024; abgruefen am 18. Januar 2024 (französisch). Lavalade 2000 Normdate:
20th Century Studios isch aus US-amerikanisches Tochterunternäme vor News Corporation, wo ir Produktion und Vertrib vo Fium- und Fernsee-Inhaut tätig isch. Dr Firmesitz isch z Los Angeles, Kalifornie, USA. Si esch bekannt för Film wie 'Star Wars' und Serie wie 'The Simpsons'. Bis im Jänner 2020 het s Twentieth (20th) Century Fox Film Corporation ghäisse. Das Ungernäme isch am 28. Dezember 1934 us em Zämeschluss vor Fox Film Corporation und Twentieth Century Pictures entschdande. Dr William Fox het 1913 d Fiumvertribsfirma Greater New York Film Rental und d Fiumproduktionsfirma Fox Office Attractions Company. Us dene beide isch 1915 d Fox Film Company entschtande. 1919 si si de uf Kalifornie umzoge, wius dört klimatischi und geographischi Vorteile het gää. Nach em Börsekräsch 1929 het Fox sini Aateil dürne findlechi übernam verlore. Dr Fiumproduzänz Joseph Schenck und dr Regisseur Darryl F. Zanuck hei 1930 d Produktionsfirma 20th Century Pictures gründet. Dene iri Chinofiume si vor United Artists verlihe worde. Nachdäm dr Schenck kei Chance uf ne Teilhaberschaft vom Charlie Chaplin, Mary Pickford, Douglas Fairbanks sen. und David Griffith gründete Ungernäme het gha, hetter z Zieu gha, sini Produktionsfirma mit dr Produktions- und Verleihfirma Fox Film Corporation z verschmeuze. Ou d Inhaber vor
S’ Département Yonne [jɔn](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 89. ’S lììgt ìm Nordwäschta vum Lànd ìn dr Regioon Bourgogne-Franche-Comté un ìsch noh-n-em Fluss Yonne gnännt. D’ Iiwoohner nännt maa Icaunais [ikonɛ], noh-n-em gàllischa Nàmma fìr Yonne. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Auxerre. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Yonne sìnn: S’ Département Yonne ìsch ìn 3 Arrondissements, 21 Kàntoona un 423 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Yonne Lischta vu da Kàntoon ìm Département Yonne Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Yonne Yonne. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (französisch, brockhaus.de [abgerufen am 18. Januar 2024]). Yonne. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 18. Januar 2024]). Maximilien Quantin: Dictionnaire topographique du département de l'Yonne : comprenant les noms de lieux anciens et modernes. Imprimerie impériale, Pàriis 1862 (französisch, 167 S., Iigschränkti Vorschau uf books.google.de). Jean-Pierre Fontaine: Hommes et femmes célèbres de l’Yonne. Éditions Bonneton, 1995 (französisch). Commons: Département Yonne – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Yonne biim INSEE (frànzeesch) Départementsroot vum Département Yonne (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Yonne (frànzeesch) Romain Blanc: Conseil départemental de l'Yonne : Patrick Gendraud (LR) réélu président avec 34 voix sur 42. In: L’Yonne républicaine. 1. Juli 2021, archiviert
S’ Département Hauts-de-Seine [o d(ə) sɛn](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 92. ’S lììgt ìn dr Regioon Île-de-France ìm Groossràuim Pàriis un umfàsst vor àllem d’ Vororta-n-ìm Wäschta vu dr Hàuiptschtàdt. ’S ìsch aina vu da Départements, wu d’ Beväälkerung àm riichschta-n-ìsch, mìt’m heechschta Pro-Kopf-Iikumma-n-ìm Frànkrììch. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Nanterre. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Hauts-de-Seine sìnn: S’ Département Hauts-de-Seine ìsch ìn 3 Arrondissements, 23 Kàntoona un 36 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Hauts-de-Seine Lischta vu da Kàntoona ìm Département Hauts-de-Seine Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Hauts-de-Seine Hauts-de-Seine. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 18. Januar 2024]). Hauts-de-Seine. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 18. Januar 2024]). Commons: Département Hauts-de-Seine – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Hauts-de-Seine biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Hauts-de-Seine (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Hauts-de-Seine (frànzeesch) Anne-Sophie Damecour: Hauts-de-Seine : réélu à la tête du conseil départemental, Georges Siffredi promet plus de solidarité. In: Le Parisien. 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 12. November 2021; abgruefen am 18. Januar 2024 (französisch). Normdate: GND: 4341622-6 | LCCN: n82053193 | SUDOC/IdRef: 026385392 | VIAF: 133239706 48.892.2394444444444Koordinate: 48° 53′ N, 2° 14′ O
S’ Département Essonne [ɛsɔn](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 91. ’S lììgt ìn dr Regioon Île-de-France ìm Groossràuim Pàriis un ìsch noh-n-em Fluss Essonne gnännt. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Évry-Courcouronnes. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Essonne sìnn: S’ Département Essonne ìsch ìn 3 Arrondissements, 21 Kàntoona un 194 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Essonne Lischta vu da Kàntoona ìm Département Essonne Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Essonne Essonne. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 18. Januar 2024]). Essonne. In: Encyclopédie Laroussse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 18. Januar 2024]). Sylvie Moniotte: L’Essonne en 600 questions. Éditions Archives et culture, 1996, ISBN 978-2-909530-94-9 (französisch, 92 S.). Frédéric Delacourt: Chroniques de l’Essonne : de la Révolution à la fin du XXe siècle. Éditions Alan Sutton, 2003, ISBN 978-2-84253-968-9 (französisch). Joël Jacquet: Essonne insolite. Nouvelles Éditions latines, 1983, ISBN 978-2-7233-0218-0 (französisch, 252 S., Iigschränkti Vorschau uf books.google.de). Joël Jacquet: Églises de l'Essonne. Nouvelles Éditions latines, 1986, ISBN 978-2-7233-0351-4 (französisch, 32 S.). Philippe Ribaldone: Châteaux de l’Essonne. Nouvelles Éditions latines, ISBN 978-2-7233-0170-1 (französisch, 32 S.). Collet: Il était une fois l’Essonne. Éditions Lacour-Ollé, ISBN 978-2-86971-694-0 (französisch). Michel de La Torre: Essonne : le
D Regine Lutz (* 22. Dezämber 1928 z Baasel; † 17. Dezämber 2023 z Neuss; haimetberäächtigt z Baasel) isch e Schwyzer Schauspiileri gsii. D Lutz isch e Doochter gsii vum Wilhelm Lutz, em Laiter vu dr dermatoloogische Uniwersiteetsklinik Baasel, un dr Hedwig Lutz geb. Gutknecht. Wu si no uf em Ginnaasium gsii isch, het si scho paralleel Deklazioonsunterriicht am Baasler Kunservatoorium iiberchuu. Ire eerscht Ufdritt uf dr Biini het si bi dr kunzertante Uruffierig vu Ariadne vum Hans Haug z Baasel ghaa. Chuurz no dr Matuura het si ab 1947 en Engaschmänt am Schauspiilhuus Züri kriegt, deert het si bis 1949 rund zwanzg Rolle ghaa, unter anderem d Arabella in Miss Sara Sampson vum Gotthold Ephraim Lessing (Reschy: Oskar Wälterlin) un s Chuemaidli Lisu in dr Uruffierig vu Herr Puntila und sein Knecht vum Bertolt Brecht (Reschy: Kurt Hirschfeld/Brecht). Dr Brecht het si 1949 an sy nei grindet Berliner Ensemble ghoolt, deert isch si bis 1960 bliibe un het unter anderem bi dr eerschte Uffierig vum Ensemble wider s Chuemaidli Lisu gspiilt (Reschy: Brecht/Erich Engel), 1950 d Gustchen in Der Hofmeister vum Jakob Michael Reinhold Lenz (Bearbaitig vum Berliner Ensemble, Reschy: Brecht/Caspar Neher), 1951 d Yvette in Mutter Courage und
D Mirjam von Arx (* 1966 z Wiifälde) isch e Schwyzer Film- un Fäärnseereschiseeri un Filmbroduzänti. No dr ire Uusbildig an dr Ringier-Schurnalischteschuel het d von Arx as Redakteeri in Freelanceri fir verschiideni dytsxchsproochigi Magaziin gschriibe. As freii Schurnalischti het si u. a. vu 1991 bis 1994 z New York gschafft. 1991 het si mit em Polo Hofer dr Roadmovie Bluesiana broduziert. Nääbe reegelmääßige Byydreeg im Schwyzer Fäärnsee het si Chuurzdokumäntaarfilm fir Sat.1 realisiert. Anne 2001 het si mit dr Draiaarbete fir dr Dokumäntaarfilm Building the Gherkin iber dr Böu vum Gebei 30 St Mary Axe vum Norman Foster z London aagfange. Dr Film isch emänd anne 2005 uusechuu. Är isch 2006 u. a. bi dr 6. Architäktuurfilmdrääg z Minche im Filmmuseum Minche zaigt woore. Är isch au 2006 bim DOKU.ARTS-Festival z Berlin un bi dr 3. Architäktuurwuche A3 Regensburg z Regensburg glofe. Im Joor 2002 het si d Brodukzioonsfirma ican films gmbh grindet. 2006/2007 het si fir dr Thomas Haemmerli dr Dokumäntaarfilm Sieben Mulden und eine Leiche broduziert, wu 2007 in d Kino chuu isch. Dr Film isch u. a. im Augschte 2007 bim 60. Filmfeschtiwäl Locarno zaigt woore un im Jänner 2008 bi dr Soledurner Filmdääg. Anne 2009