rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Bischwiller Wenkerboge isch e Blatt vu dere grosse Ufnaam vu dr ditsche Sprooch, wo im 19. Joorhundert agfange hed un hit Bschdanddeil vum Ditsche Sprochadlas isch. Sällimols, wo dr Sproochforscher Georg Wenker vo 1852 bis 1911 sinner Sproochadlas vorbereitet hed, hänn alli Schuele im domolige ditsche Riich e Froogeboge mid vierzig gliche Muschdersätz vorgleit griägt, wu d Schiäler middem Léhrer in de lokal Mundart uffschriewe hänn mièn. Bischwiller het domols zuem Kreis Hàwenàu im Underelsaß ghärt. De Ord liegt im Gebiet vum Niideralemannische. Die vierzig Sätz sin vu Schueler mit Hilf vum Hautpléhrer B. Boehler vun Bàrr bi Schlettstàdt notiert worre. As Üssproch vum Ortsnamme wird im Boge „Béschwiller“ angeh. D Elsässer Bege sinn wie die Südditsche 1887 uffgnumme worre, der vo Bischwiller het d Nummere 85043 griägt. D geografisch Lag vu Bischwiller isch in dere Karde iitrage. Im Wéndèr flèje die drogene Blädder én der Luft erom. Es hérd glich of ze schnèie, dernoch words 's Wädder wédder besser. Mach Kohle én de n' Offe, daß d'Mélch bal anfangd ze koche. s'Is ésch méddem guedé alde Mann, on méddem Roß gebroche, on 'r ésch in 's kalde Wasser gfalle. 'r ésch for vier oder sechs Woche g'schdorwe. S'
Dr Gàmbsemer Wenkerboge isch e Blatt vu dere grosse Ufnaam vu dr ditsche Sprooch, wo im 19. Joorhundert agfange hed un hit Bschdanddeil vum Ditsche Sprochadlas isch. Sällimols, wo dr Sproochforscher Georg Wenker vo 1852 bis 1911 sinner Sproochadlas vorbereitet hed, hänn alli Schuele im domolige ditsche Riich e Froogeboge mid vierzig gliche Muschdersätz vorgleit griägt, wu d Schiäler middem Léhrer in de lokal Mundart uffschriewe hänn mièn. Gàmbse-Baddehoffe het domols zuem Kreis Stroßburi im Underélsaß ghert. De Ord liegt im Gebiet vum Niideralemannische. Die vierzig Sätz sin vu Schueler mit Hilf vum Léhrer Johann Debs us Kilstett, Underélsass usgefillt worre. As Üssproch vum Ortsnamme wird im Boge „Gàmbse“ angeh. D Elsässer Bege sinn wie die Südditsche 1887 uffgnumme worre, der vo Gàmbse-Baddhoffe het d Nummere 86043 griägt. D geografisch Lag vu Gàmbse isch in dere Karde (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.regionalsprache.de iitrage. Manchi Vokal sinn im Boge understriche, z. B. Do̱chder im 9. Satz. In de Iwwertragung sinn die Vokal dopplet gschriiwe: Do̱chder = Doochder. Ém Winder flèje d' drockene Blädder en d'r Loft h'rom. As hört glich oft met schnèje, derno word's Wadder wèdder bässer. Dö Kohle en den Offe, daß d'
Dr Màrkelser Wenkerboge isch e Blatt vu dere grosse Ufnaam vu dr ditsche Sprooch, wo im 19. Joorhundert agfange hed un hit Bschdanddeil vum Ditsche Sprochadlas isch. Sällimols, wo dr Sproochforscher Georg Wenker vo 1852 bis 1911 sinner Sproochadlas vorbereitet hed, hänn alli Schuele im domolige ditsche Riich e Froogeboge mid vierzig gliche Muschdersätz vorgleit griägt, wu d Schiäler middem Léhrer in de lokal Mundart uffschriewe hänn mièn. Màrkelse het domols zuem Kreis Schlettstàdt im Underélsaß ghärt. De Ord liegt im Gebiet vum Niideralemannische. Die vierzig Sätz sén dozémol in Màrkelse vun de Schieler üssgfillt worre. Léhrer war de Theodor Heintz vo Ridselz, Kreis Waisseburch. As Üssproch vum Ortsnamme wird im Boge „Markèlsa“ angeh. D Elsässer Bege sinn wie die Südditsche 1887 uffgnumme worre, der vo Màrkelse het d Nummere 36871 griägt. Üsnamwiis stoht im Boge ne Dadum: Markolsheim, den 2. November 1887. Der Hauptlehrer: Heintz D geografisch Lag vu Màrkelse isch in dere Karde iitrage. Manchi Vokal sinn im Boge understriche, z. B. bro̱cht im 37. Satz. In de Iwwertragung sinn die Vokal dopplet gschriiwe: bro̱cht = broocht. Èm Wèndèr fléaga d' druckana Blèddèr in der Luft èrum. S' hért glich uf z' schnéja, drno wurds Waddar wédder bésser.
Dr Bànzener Wenkerboge isch e Blatt vu dere grosse Ufnaam vu dr ditsche Sprooch, wo im 19. Joorhundert agfange hed un hit Bschdanddeil vum Ditsche Sprochadlas isch. Sällimols, wo dr Sproochforscher Georg Wenker vo 1852 bis 1911 sinner Sproochadlas vorbereitet hed, hänn alli Schuele im domolige ditsche Riich e Froogeboge mid vierzig gliche Muschdersätz vorgleit griägt, wu d Schiäler mid dem Léhrer in de lokal Mundart uffschriewe hänn mièn. Bànzene het domols zuem Kreis Mehlhüsa im Oberélsaß ghärt. De Ord liegt im Gebiet vum Niideralemannische. Die vierzig Sätz sén dozémol in Bànzene vun de Schieler zämme mit em Léhrer üssgfillt worre. Léhrer war de Josef Herrbach us Dàwiller im Underelsàss. As Üssproch vum Ortsnamme wird im Boge „Bānzènè“ angeh. D Elsässer Bege sinn wie die Südditsche 1887 uffgnumme worre, der vo Bànzene het d Nummere 41231 griägt. D geografisch Lag vu Bànzene isch in dere Karde iitrage. Em Wentr fliaga trockéni Blättr in dr Luft umma. S' hert glie uf met schnéja, drno werds Wattr wedr béssr. Tüa Kohla in dr Ofa, daß d' Melch boll afangt z'koche. D'r güat alt mann esch mètém Roß durs Is brocha un ins kalta Waßr ksunke. Dr esch vor viar odr sechs Wochà
Dr Chemser Wenkerboge isch e Blatt vu dere grosse Ufnaam vu dr ditsche Sprooch, wo im 19. Joorhundert agfange hed un hit Bschdanddeil vum Ditsche Sprochadlas isch. Sällimols, wo dr Sproochforscher Georg Wenker vo 1852 bis 1911 sinner Sproochadlas vorbereitet hed, hänn alli Schuele im domolige ditsche Riich e Froogeboge mid vierzig gliche Muschdersätz vorgleit griägt, wu d' Schiäler middem Léhrer in de lokal Mundart uffschriewe hänn mièn. Chems het domols zuem Kreis Millhüsa im Oberélsaß ghärt. De Ord liegt im Gebiet vum Hochalemannische. Die vierzig Sätz sén dozémol in Chems vun de Schieler zämme mit em Léhrer üssgfillt worre. Léhrer war de Desiderius Stroßer us Kìngerscha im Owerèlsass. As Üssproch vum Ortsnamme wird im Boge mit „Chöms“ angeh. D Elsässer Bege sinn wie die Südditsche 1887 uffgnumme worre, der vo Chems het d Nummere 41464 griägt. D geografisch Lag vu Chems isch in dere Karde iitrage. Em Wenter fliaga drugani Blätter in dr Luft umma. Es hert gli uf met schnèya, dr no werds Watter weder bässer. Mach Gchola en dr Ofa, as d Melch bol gchocht. Da güad alt Mann esch met sim Ros undra ghcheit. Ar esch vor viar odar sägs Wucha gschtorba. s' Fir esch dschtarg
Dr Wàldighoffer Wenkerboge isch e Blatt vu dere grosse Ufnaam vu dr ditsche Sprooch, wo im 19. Joorhundert agfange hed un hit Bschdanddeil vum Ditsche Sprochadlas isch. Sällimols, wo dr Sproochforscher Georg Wenker vo 1852 bis 1911 sinner Sproochadlas vorbereitet hed, hänn alli Schuele im domolige ditsche Riich e Froogeboge mid vierzig gliche Muschdersätz vorgleit griägt, wu d Schiäler middem Léhrer in de lokal Mundart uffschriewe hänn mièn. Wàldighoffe lit im Sundgöi un het domols zuem Kreis Àltkìrech im Oberélsaß ghärt. De Ord lit im Gebiet vum Hochalemannische. Die vierzig Sätz sin dozémol in Wàldighoffe vun de Schieler zämme mit em Léhrer üssgfillt worre. De Léhrer het Meyer gheiße un war vu Zimmerbàch, Kreis Colmar. As Üssproch vum Ortsnamme wird im Boge „Waldighofa“ angeh. D Elsässer Bege sinn wie die Südditsche 1887 uffgnumme worre, der vo Wàldighoffe het d Nummere 41663 griägt. D geografisch Lag vu Wàldighoffe isch in dere Karde iitrage. Dr Nathan Katz, ne wichtige Mundartdichter vum Sundgöi isch in Wàldighoffe gebore unn uffgwachse. Im Winter fliaga dia trockani Blätter in dr Luft herum. S'hèrt glie üf zu schnéia, drno wird s' Watter wiedr besser. Thüa Kola in dr Ofa, daß d' Milch boll afangt chocha. Dr güat
Dr Pfatterhüser Wenkerboge isch e Blatt vu dere grosse Ufnaam vu dr ditsche Sprooch, wo im 19. Joorhundert agfange hed un hit Bschdanddeil vum Ditsche Sprochadlas isch. Sällimols, wo dr Sproochforscher Georg Wenker vo 1852 bis 1911 sinner Sproochadlas vorbereitet hed, hänn alli Schuele im domolige ditsche Riich e Froogeboge mid vierzig gliche Muschdersätz vorgleit griägt, wu d Schiäler middem Léhrer in de lokal Mundart uffschriewe hänn mièn. Pfatterhüse lit im Sunngau un het domols zuem Kreis Àltkìrech im Oberélsaß ghärt. De Ord lit im Gebiet vum Hochàlemànnische un isch e Gränzort zuem Franzeesische. Die vierzig Sätz sin dozémol in Pfatterhüse vum Léhrer üssgfillt worre. De Léhrer het Josef Kauffmann gheiße un war üs Pfatterhüse. As Üssproch vum Ortsnamme wird im Boge „Pfatterhüse“ angeh. D Elsässer Bege sinn wie die Südditsche 1887 uffgnumme worre, der vo Pfatterhüse het d Nummere 41666 griägt. D geografisch Lag vu Pfatterhüse isch in dere Karde iitrage. Im Wintèr fliagé d' trockéné Blätter in dr Kuft ummenanger. Es hèrt gli üf mit schnèié, dérno wird ’s Wéttér wèdér béssér. Thüé Chole in dr Ofe, as d'Milch gli afangt z'choche. Dé güat alt Mann isch mit ém Roß durs Isch broche un in chalte Wasse ghèit.
Gaumiz isch e politischi Gmeind im Seebezirk vom Kanton Fryburg i dr Schwiiz. D Ortschaft isch vier Kilometer nordöschdlech vo Murte am Rand vom Grosse Moos und näbem Murtesee. Va de Gmiinflechi si 71,5 % landwirtschaftlichi Flechi, 19,6 % Waud, 7 % Sidligsflechi ù 2 % schüschtigi Flechi. Nachpuurgmiine va Gaumiz si Mont-Vully, Murten, Ried bei Kerzers ù Muntelier. Gaumiz isch zum eerschte Maul gnamset choo im Jaar 1242 aus Chalmitis (1340 Charmey). Quela: Bundesamt für Statistik 2005 De Uusländeraateel isch 2010 bi 14,3 % gläge. 71,6 % va de Yywoner si im Jaar 2000 evangelisch-reformiert gsii, 17,7 % römisch-katholisch. Gaumiz ligt a dr Sproochgränze zwüschem dütschsproochige Deil vo dr Schwiiz und dr Romandie, wo me französisch tuet rede. Bi de Vouchszelig 2000 hii va de 560 Yywoner 90 % Tüütsch aus Hùùptspraach aaggää, 5,4 % Franzöösisch ù 4,6 % anderi Spraache. De seislertüütsch Tialäkt va Gaumiz ghöört zum Hööjschtalemannisch. De Ort isch hüt dütschsproochig, aber ursprüngli het mer z Galmiz e frankoprovenzalischi Mùndart gschwätzt ùn Französisch gschriibe. Des weiss mer, wyl zum eine öbe zwei Drittel vo de Flurname z Gaumiz en romanische Ursprùng hen, ùn zum andre wyl d Personename in Urkùnde no im 15. Joorhùndert zum grööschte
Salgesch (uf französisch: Salquenen) isch e Munizipalgmeind im Bezirk Leigg im Kantoon Wallis i dr Schwiiz. D Gmeind hed öppe 1500 Iiwooner. Salgesch ligt a dr Sproochgränze zwüschem Oberwallis, wo me en alemannische Tialäkt, s Walliserdütsch redt, und em Underwallis, wo d Lüüt französisch tüe rede. D Gmeindgränze vo Salgesch gäge Weschte, zu de Nochbrgmeinde Siders, Miège und Crans-Montana, goot em Bärgbach Raschpille noo, wo vo dr Alp Tièche uf em Biet vo Crans-Montana oben abe chunnt und zwüsche Salgesch und Siders i Rottu flüsst. D Raschpille isch grad wäge dere Sproochgränze wiitume bekannt. Si hed son en Art e symboolischi Bedütig für die Trennlinie, psunders fürs Underwallis, wo me mängisch Outre-Raspille (das heist uf Dütsch ännet dr Raschpill) seit, wen me vom Oberwallis redt. Derwyl isch i dr Raschpille sälber nume e churze Däil vo dere Gränze. Gäge Norde goot die sproochgeografischi Linie wiiter über d Alpweide vo Faare und über d Felsbärge weschtlech vo Leiggerbaad. Und südlich vo Salgesch, uf dr lingge Siite vom Rottu, fallt d Sproochgränze zum Französische fasch ganz mit dr Gmeindgränze gäge Siders zmitz im Pfynwaald zäme, und denn goot si gäge Süüde wiiter, höch dr Pfynbärg z duruff ufe Gorwetschgrat, wo Salgesch a
Dr Antronapass oder Antrunpass isch e Bärgübergang zwüschem Saastaal im Kanton Wallis und em Antruntaal z Itaalie. Dr Bärgwäg goot vo dr Walliser Site här vo Almagäll dur s Furggtälli uf bis zum Saddel zwüschem Jazzihorn und em Latelhorn, wo uf Iteliänisch Punta di Saas heisst. D Passhöchi isch uf 2'838 m ü. M. Uf dr iteliänische Site chunt me über d Alpe Corone und am Stausee vo Cingino verby steil is Antruntal abe zu dr Alpe Lambraoro. Dört träffe sech d Bärgwäge vom Antrunpass, vom Ofetalpass (it. Passo di Antigine) und vom Passo di Valaverta, wo au Passo di Lavazzero heisst. Öppe acht Kilometer witer unde im Taal isch Antronapiana, dr Hauptort vo dr iteliänische Gmeind Antrona Schieranco. Dr Name Antrunpass stoot scho uf dr erschte Landcharte vom Wallis, wo dr Johannes Schalbetter zeichnet und dr Sebastian Münster ane 1545 druckt hed. Es gid au no en andere dütsche Name für e Bärgpass: Saaserfurgga, was hüt aber chum me brucht wird. Und vo dr iteliänische Site här gsee hesst er Passo di Saas. En änliche Name hed au dr Monte-Moro-Pass, wo vo Almagäll nach Makanaa goot: D Walser im Taal vo Makanaa hei däm Saaserbjärg gseit. s Furggtälli dr
Dr Martin Gotthard Schneider (* 26. April 1930 z Konschtanz; † 3. Februar 2017 ebedert) isch e dytsche Chilchemusiker, Chilchemusikdiräkter un Landeskantor. Dr Schneider het z Haidelberch, z Dibenga un z Basel evangelischi Theology] u nun Chilchemusik studiert. Ab 1958 het er z Fryburg gschafft, zerscht as Vikar an dr Ludwigschilche, vu 1960 bis 1970 as Religionslehrer am Kepler-Gymnasium. In däne Johr het er scho mit ere brait gfächerete Chilchemusik aagfange. Zytwys het er näbeberuefli as Chilchemusiker an dr Christuschilche un dr Pauluskirche gschafft un isch Bezirkskantor im Chilchebezirk Fryburg gsii. Anne 1958 isch er Bryysdreeger bim Internationale Improvisationswettbewärb Haarlem gsii. Im Johr 1961 het er z Fryburg d Heinrich-Schütz-Kantorei grindet, wun er bis 2009 glaitet het. 1970 isch dr Schneider zum Chilchemusikdiräkter wore. Vu 1970 bis 1995 het er di hauptberuefli Kantorestell an dr Ludwigschilche un dr Pauluschilche ibernuu, un vu 1975 bis 1995 s Amt vum Landeskantor fir Sidbade. Vu 1963 bis 1997 het er an dr Musikhochschuel Fryburg glehrt, zerscht s Fach Orgelimprovisation, speter au Liturgik, Hymnology, Gmaisinge, theologischi Information. 1980 isch er zum Brofässer wore. Dr Martin Gotthard Schneider isch am 3. Februar 2017 im Alter vu 86 Johr z Konschtanz gstorbe. S kompositorisch Schaffe vum
S Ruhrgebiet isch a Region im dütscha Bundesland Nordrhy-Weschtfaala. Dött leaband 5,4 Mio Lütt. S Ruhrgebiet isch vor allem durch sinne Kohleinduschtrii bekannt woara, wovon hütt numma viil do isch. Hütt isch s Ruhrgebiet a modernes Dianschtleischtungszentrum mit Schuala, Banka, Versichriga und was sus no alls dazuaköhrt. Die alta Kohlemina und die Kokereia sind hütt numeh Ruina, dia zum Toal als Weltkulturerbe gealtand und dai ma oh aluaga ka. Dött giits oh an hufa Arbeitslose. S Ruhrgebiit isch dr Kern vu dr Rhinische Megalopole un vum Rhi-Ruhr-Agglomeration und wird vu dr Vereinte Natione zue dr grosse europäische Metropole grechnet. Es isch die gröscht dytsch städtisch Agglomeration. Die wichtigschta Städt sind: Bochum Esse Gealsakircha Duisburg Dortmund Commons: Ruhrgebiet – Sammlig vo Multimediadateie Imformazione zum Ruhrgebiet uf metropoleruhr.de
← 2013 Landtagswahl 2017 % 50 40 30 20 10 0 35,2 (−4,8) 33,7 (+0,2) 18,4 (+3,1) 12,6 (+1,5) FBP VU DU FL 2013 ﻿﻿﻿﻿ 2017 ﻿﻿﻿﻿ Vorlage:Wahldiagramm/Wartung/TITEL zu lang D Landdagswahl z Liechtestaa 2017 isch am 5. Februar 2017 gsii. Gwehlt wore sin di 25 Abgordnete vum Landdag vum Firschtedum Liechtestaa. Bi dr Landdagswahl 2013 het di chrischtsozial Vaterländisch Union (VU) vum Regierigsschef Klaus Tschütscher 14 Brozäntpinkt verlore. Di ander groß Bartei, di liberal-konservativ Furtschrittli Burgerbartei (FBP), wu au in dr Regierig isch, het 3,5 Brozäntpinkt verlore. D Stimme sin vor allem an di nei Bartei Bartei Die Unabhängigen (15,3 %) vum friejere VU-Abgordnete Harry Quaderer gange. Au di grien-sozialdemokratisch Frei Lischt het lycht chenne derzuegwinne. D Koalition vu VU un FBP, wu s syt 2005 git, d FBP het aber derno mit em Adrian Hasler dr Regierigsschef gstellt. Gwählt wore isch in zwee Wahlkrais, s Oberland 15 stellt Abgordneti, s Unterland 10 Abgordneti. S het e Speerklausel vu 8 % gee. E jeder Wehler het eso vyl Kandidate chenne wehle, wie sy Wahlkrais Abgordneti stellt. Doderzue het mer dr Stimmzeedel vu aire Bartie mieße nee un het dert Kandidate chenne stryche un Kandidate vu andere Barteie zuefiege. Wie
D Vollert Anlagenbau GmbH mit Sitz z Weinsberg (Landkrais Haalbrunn) isch e dytsch Unternäme im Maschine- un Aalageböu mit Dochterfirme z Brasilie, z China, z Indie un z Russland. S Unternäme isch anne 1925 z Weinsberg dur dr Hermann Vollert grindet wore – di erscht Generation het aagfange mit aifache Schlosserarbete, Fahrradreparature, em Böu vu Brunne un Bumbine un dr Konschtruktion un Inbedribnahm vu Sailbahne fir d Rääbe in dr Gegnig. D Rääbesailbahne hän dr erscht Böustai fir dr Yystiig in d Transporttächnik gliferet, speter isch mit dr Chibel- un Materialsailbahne s Know-how fir dr Umgang mit all greßere Laschte chuu, z. B. in dr Holz- un Keramikinduschtry. Wu anne 1947 dr Hermann Vollert, dr Firmegrinder, dedli verunglickt isch, hän dr Herbert un dr Robert Vollert mit ihre Mueter Mina s Unternäme wytergfiert. Syt dr 1970er Johr het mer Aalage- un Maschinetächnik fir di induschtriäll Betonfertigdailproduktion entwicklet. 1992 sin Ferdertächnik un Materialflusssischtem fir d Metall- un Automobilinduschtry derzuechuu. Dr Hans-Jörg Vollert, dr Änkel vum Firmegrinder, het anne 1999 75 Brozänt vu dr Aadail un d Fierig vum Unternämen ibernuu. Syter anne 2011 isch dr Vollert Partner vu dr VDMA-Noohaltigkaitsinitiativ BlueCompetence. D Dochtergsellschaft Vollert India Pvt Ltd. mit Sitz z Nei-Delhi
D Tschuwaschische Sproch (Чӑваш чěлхи, au Chuwash, Chovash, Chavash, Çuaş, Tschuwasch) isch e Turksproch im Weschte vum Ural im zentrale Russland. S isch d eigeständigschte vun alle Turksproche. Tschuwaschisch isch d Muettersproch vun de Tschuwasche un e offizielli Sproch z Tschuwaschie. S wird vu ugfähr 2 Millione Lit gsproche. S Alphabet kummt vum Kyrillische, s brucht alli Buechstabe vum Russische un no vier extra: Ӑӑ, Ӗӗ, Ҫҫ, Ӳӳ. Tschuwaschisch wird hǜt voor allem z Tschuwaschie, Tatarstan ùn Baschkortostan gschwätzt, näbe denne Hauptverbreitigsgebiet gìt's no chleini Sproochinsle de Wolga lang bìs Saratow ùn Minderheite z Kasachstan, Usbekistan, ìn de Ukraine ùn ìn de baltische Länder; si hän sich ìn de Sowjetzitt dört aagsììdelt. E rùssischi Volchszällig hät 1999 ergee, dass 1,64 Mìllione (82 Brozänt) vù de Tschuwasche d'Sprooch als Müetersprooch glèhrt hän, insgsamt belauft sich d'Sprächerzahl ùf 1,8 Mìllione. Es gìt verschììdeni Klassifikatione fǜr s Tschuwaschisch. S Fischer-Lexikon Sprachen vù 1987 ordnet's ìn di bulgarischi Grùppe vùm westlige Zwiig vù de Turksprooche ii, s Metzler-Lexikon Sprache degege ìn di bolgartürkischi Underfamììlie vù de Turksprooche. D'Hauptgrùppe vùm Tschuwaschische sìn s Anatri (Nììdertschuwaschisch) ùn s Viryal (Obertschuwaschisch). Tschuwaschisch isch vù de Wolgabulgare ìn sii jetzigs Sproochgebiet chùù, sälli sìn am Änd vùm 10.
Dr Julius I. (lat.: us em Gschlächt vu dr Julier; * z Rom; † 12. April 352) isch am 6. Februar 337 noch ere viermonetige Sedisvakanz zum Bischof vu Rom gwehlt wore un het des Amt bis zue sym Dod am 12. April 352 ghaa. Mer chännt ihn vor allem fir syni Roll in dr Zyt vu dr arianische Kontroverse. Wu d Aahänger vum Eusebius vu Nikomedia uf dr Synode vu Antiochia anne 341 d Absetzig vum Athanasius em Große widerholt ghaa hän, hän sdi bschlosse, Delegierti zum weschtremische Chaiser Constans un zum Papscht Julius z schicke. Dr letschter het syni Mainig zuegunschte vum Athanasius verchindet un bodi Barteie yyglade, ihri Fäll ere vu ihm glaitete Synode vorzlege. D Bischef vu dr eschtlige Chilche hän dää Vorlschag aber abglähnt. Dr Athanasius isch in syre zwote Verbannig us Alexandria uf Rom chuu un isch dert vu dr 342 abghaltene Synode as reguläre Bischof anerkännt wore. Uf em Konzil vu Serdica hän si di 76 eschtlige Bischef, wu derby gsii sin, uf Philippopolis zruggzoge un hän d Absetzig vum Julius, vum Athanasius un andere verchindet. Di 300 weschtlige Bischef hän d Bschliss vu dr remische Synode bstetigt. Dur d Revisionsrächt, wu dr
Agaaru isch e Munizipalgmeind (politischi Gmeind) im Bezirk Leigg im Kantoon Wallis i dr Schwiiz. S Dorf Agaaru ligt am südleche Rand vo dr Ebeni im Roonetaal zwüsche Turpma und Leigg. Im Taalbode hed d Gmeind nume e chlyni Flechi bis an Altlouf vom Rottu. D Houptstrooss und di neui Umfaarigsstrooss gönd nid durs Dorf, si sind e chly undedra. Zum Dorf ghöre au d Kwartier Meretschi und Burgere. Im Süüde ligt dr gröscht Deil vom Gmeindbann, e länge und schmale Streife Land, nume ei Kilometer breit, bis höch uf d Bärge ufe. Das Areal ligt zwüsche de Bärgbech Emsbach und Meretschibach. E Faarstrooss goot vom Dorf uf d Aschp-Alpe ufe, und vo dört no wiiter isch den nume no e Fuesswäg uf d Meretschialp, wo deilt isch zwüsche de Gmeinde Agaaru und Leigg. S Felseareal bi de Seewleni oben a dr Meretschialp goot bis zu de Bärgspitze vom Brunnethoorn (2952 m.ü.M.) und vo dr Bella Tola (3025 m.ü.M.). Das isch der südlechscht un dr höchscht Punkt vom Gmeindbann, dört obe isch sogar no en chlyne Gletscher übrig, dr Bella Tola-Gletscher. Im Oschte vo dene Bärge ligge d Alpe vo dr Gmeind Oberems und im Süde vo dr Bella Tola
S Skifahre (au Schifahre gschribe) isch e Wintersport. En Skifahrer rutscht uf ere Skipiste oder im frye Gländ uf zwee Ski über de Schnee. Meischtens wird mit dem Ausdruck Skifahre die breitesportlichi Variante gmeint. Für de Wettkampfsport git's degäge d Bezeichnig Ski Alpin. Skilauf als Gesamtkonzäpt vom Wintersport umfasst au de Langlauf, wo aber nit zum Skifahre im eigetliche Sinn zellt wird. Schtatt uf Ski cha mer ähnlich au uf Sand oder mit Grasski uf Gras fahre. Fürs Wasserskifahre bruucht mer degäge es Boot als Hilfsmittel, wo eim ziäht. Die norwegischi Landschaft Telemarken gilt allgemein als Urschprungsregion vom Skifahre als sportlichi Betätigung. Weniger bekannt isch, dass bereits im 17. Jahrhundert vo Puure i de Krain brichtet worden isch, wo waghalsigi Abfahrte und sogar en Art Slalom uf Ski absolviert hend. Slawischi Ywanderer hend die Ski im 17. Jahrhundert us em nordöschtliche Russland uf Slowenie brunge. De Krainer Bauernskilauf het für d Usbreitig vom Skifahre aber chuum Bedüütig gha. Es sind denn äbe d Norweger gsi, wo für die massivi Verbreitig vom Skisport z Europa und Nordamerika gsorgt hend. Us ihrere Art vo de Fortbewegig uf rudimentäre Brätter het au s Skispringe ghört. Zum s Training effiziänter z mache, hend sie
De Diphthong /yə/ isch en Luut in de mänschliche Sprooch. Es isch en Diphthong, wo miteme grùndete gschlossene Vorderzùngevokal (im IPA: [y]) aafängt, ùn deno zumene zentralisierte Schwa-Luut (IPA: [ə]) übergoot. Er ghört also zue de sognannte „zentralisierende Diphthong“. Im Internationale Phonetische Alphabet wird de Diphthong mit [yə̯] oder vereifacht mit [yə] transkribiert. Im Alemannische, wo de Luut imene Deil vo de Dialäkt vorchùnt, wird er meischt mit <üe> oder <üa> gschriibe.
Dr Bernhard Russi (* 20. August 1948 z Andermatt) isch en ehemalige Schwiizer Skirännfahrer. Er isch i de 1970er Jahr aktiv gsi und isch damals eine vo de beste Athlete i de Disziplin Abfahrt gsi. Dr Russi het en olympischi Goldmedaille und zwei Wältmeistertitel gwunne. Usserdäm het er zweimal d Disziplinewärtig im Wältcöp für sich entschide und zäh Wältcöpränne gwunne. Syt er 1978 syni Sportkarriere beändet het, isch dr Russi under anderem als Wärbebotschafter, als Co-Kommentator und Rennanalyst bim Schwiizer Färnseh und als technische Berater vom Wältskiverband FIS tätig. Als Planer vo zahlryche nüüe Abfahrtspiste het er massgäblich zur Wyterentwicklig vom alpine Skisport byträit. Ufgrund vo syne vielfältige Ufgabe und zahlryche Medienuftritt ghört er no hüt zue de prominänteste Persönlichkeite vo dr Schwiiz. Sapporo 1972: 1. Abfahrt Innsbruck 1976: 2. Abfahrt Gröden 1970: 1. Abfahrt Sapporo 1972: 1. Abfahrt St. Moritz: 13. Abfahrt Innsbruck 1976: 2. Abfahrt Garmisch-Partenkirchen 1978: 14. Abfahrt Dr Bernhard Russi het 10 Wältcöprenne gwunne. 1970 het au d Wältmeisterschaftsabfahrt für de Wältcöp zellt. 3 Schwizer Meistertitel (Abfahrt 1970, 1971; Kombination 1971) Schwiizer Sportler vom Jahr 1970 und 1972 Skieur d’Or 1972 Étoile d’Or 1972 Skiing Legend Award 1999 Hall of Fame of Ski 2005 Bernhard Russi,
Seebezirk isch de Name vo däne Bezirk i de Schwiz: Seebezirk (Freiburg) (französisch District du Lac), en Bezirk im Kanton Friburg Seebezirk (St. Gallen), en ehemolige Bezirk im Kanton Sanggalle (hüt Tail vom Wahlchrais See-Gaster)