rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dè Brändemer Bärg isch èn Bärgruggè im Südschwarzwald, wo im Nordè vom Landchrais Waldshuèt annèdubaki d Nordweschtgränz vo dè Landgrõfschaft Stüèlingè bildèt hèt. Dè Brändemer Bärg isch in Nord-Süd-Richtung 13,9 km lang, allerdings volauft er in süd-südöschtlicher Richtung. Dè Brändemer Bärg isch rächteggig gformt, im Durchschnitt isch er öppè 2,5 km breit. Im Nordè bim Hochschtaufè isch dè Bärg mit 1.101 m am högschtè. Vo Hochschtaufè wäg keit mit dè Bärg mit èrè minimè Neigig gu Südoschtè Schtaufè. Ab Schtaufè keit d Hochflächi stärker dèrab, uff dè Mitti bi Brändè wörd 900 m - Höhèmarkè unterschrittè, dènnoch gòt s nò mee s Loch ab bis zum südlichschtè Dorf Bèrau, wo dè Bärg a dè Südschpitzè nò è Höchi vo öppè 650 m hèt. Dè Brändemer Bärg isch wiè sin Nõchbòr, dè Höchèschwander Bärg, èn Deil vom Südschwarzwälder Dach. Im Fall vum Brändemer Bärg hèt sèll Dach d Form von èm Pultdach. Am Rand vum Höchèschwander Bärg lyt im Weschtè d Schwarza-, im Oschtè s Mettmadal. Dè südlichè Rand wörd vum Schlüèchtdal uff èm Abschnitt Mettmamündung bis Witznau bildèt. De Nordrand vom Brändemer Bärg bschtòt uss èm obberè Mettmadal sowiè dè Vobindung zwüschè m Mettmamoos un èm Schluchsee bi Seebrugg. Näbbè
Gupf (hochdt. Kuppe, èn „abgrundetè Gipfel“, „obberè Deil vo öppis“, „übber èn Gfäßrand usèluègendè Deil“) stòt für: Gupf AR, èn Bärg im Kanton Appèzèll Usserrhodè Matschacher Gupf, èn Bärg i dü Karawankè, Kärntè Sinacher Gupf, èn Bärg i dè Karawankè, Kärntè Schwarzer Gupf, èn Bärg i dè Karawankè, Kärntè Gupf, Wyler i dè Gmeind Chandèrè, Landchrais Lerrach, Baddè-Württèbärg Gupf, Wyler i dè Gmeind Sankt Margretè im Rosèdal, Bezirk Klagèfurt-Land, Kärntè s Ènd von èm Ei, luèg au Kochtes Ei un im witèrè Sinn: Gupfè, dè Huusbärg vom Wyylemer Ortsdeil Bannholz uff èm Höchèschwander Bärg Gupfè, èn Ortsdeil vo dè obberfränkischè Gmeind Bärg.
47.6880555555568.2238888888889720Koordinate: 47° 41′ 17″ N, 8° 13′ 26″ O Nöggèschwyl isch dè zweitgröschte Ortsdeil vo dè Gmeind Wyylè im Landchrais Waldshuèt z Baddè-Württèbärg. Nöggèschwyl isch bis zuè dè Gmeindsreform im Johr 1975 e selbschtändigi Gmeind gsi. Sit dè 1970-Johr schmückt sich Nöggèschwyl mit èm Zuèsatz Rosèdorf, wo s Dorf vom Dütschè Rosèfründe-Vorein als 2. Ortschaft z Dütschland zuègschprochè chriègt hèt. Nöggèschwyl lyt im Südschwarzwald i dè Region Hochrhy, nördweschtlich vo Wyylè un obberhalb vo dè rächtè Dalwangè vom untèrè Schwarzadal. Öschtlich vo Nöggèschwyl, bi dè Schwarza im Loch unnè lyt dè Witznauschtausee, uff dè gegèübberligendè Hochflächi, èm Brändemer Bärg, lyt s Dorf Bèrau. Nöggèschwyl lyt uff èm südöschtlichè Uusläufer vom Höchèschwander Bärg, öppè 4,3 km öschtlich vom Bärgfirscht bi dè B 500. Dè Nammè Nöggèschwyl leitet sich vo Notkersvilla, also d Sidlung vom Notker, ab. Vomuètlich isch dõdemit dè Notker I., èn Benediktinermönch vom Kloschter St. Gallè gmeint. I dè Sankt-Galler Periodè isch Nöggèschwyl è regionals Zèntrum mit Kirchè, Meierei un Grichtshèrrschaft gsi. Nöggèschwyl isch èrschtmòls im Johr 1279 bim Vokauf durch dè Konrad vo Chränkingè a s Kloschter St. Bläsy urkundlich erwäänt worrè, Sèlli Kirchè isch im Johr 1744 abbrènnt, un durch diè hütigi Pfarrkirchè ersetzt worrè. Im Johr
Die Schpanischi Grippe isch en Grippe-Epidemie gsii, wo vor allem 1918 im letschte Chriegsjahr vom Erschte Wältchrieg wältwiit rund 20 Millione Toti gforderet het. Die anerkanntischti These vo dr Verbreitig gaht dervo uus, dass sii vo chinesische Arbeiter in d USA iigschleppt worde isch und denn über amerikanischi Soldate, wo nach Europa in Chrieg zoge sii, dort here verschleppt worde isch. Binne churzer Ziit isch sii denn au zum Chriegsgegner Düütschland und Öschtrich-Ungarn übertreit worde. In dr Schwiiz het die Grippewälle 20'000 Toti hinterloo, was 0,6 Prozänt vo dr Bevölkerig gsii sind. Im Juni 18 hets no keini Tote gäh, im Juli denn isch d Rate uuf bereits 2'000 uufegschnellt. Jungi Lüüt, und zwar bii wiitem nit nur Soldate, sind zämme mit dr Landbevölkerig düütlich am schtärkschte betroffe gsii. D Antibiotika sind leider erscht churzi Ziit nachhär erfunde worde, sii hättet nach Ansicht vo Fachlüüt s Uusmass von dr Epidemie chönne reduziere, sii allerdings nit völlig chönne verhindere. Referat vom Christian Sonderegger 1995 vor em Soledurnische Historische Verein Commons: Schpanischi Grippe – Sammlig vo Multimediadateie
47.6755555555568.1688888888889734Koordinate: 47° 40′ 32″ N, 8° 10′ 8″ O Bannholz isch dè vyrtgröschte Ortsdeil vo dè Gmeind Wyylè im Landchrais Waldshuèt z Baddè-Württèbärg. Bannholz isch bis zuè dè Gmeindsreform im Johr 1975 e selbschtändigi Gmeind gsi. Zu dè ehemòligè Gmeind Bannholz ghörèd d Wyler Aischperg un Ay sowiè dört dèzuè dè Zinkè Ußer Ay un s Gehöft Uff èm Hof. Bannholz lyt im Südschwarzwald i dè Region Hochrhy, 6,2 km weschtlich vo Wyylè un obberhalb vom Quällgebièt vom Haselbach. Bannholz lyt am Fuèß vom 780 m hochè Gupfè, èm högschtè Buggel vo dè Gmeind Wyylè. Dè Gupfè ghört widderum zum Hungerbärg un sellè isch ein vo dè Büggele vom Höchèschwander Bärg. Bannholz lyt am Firscht vom Höchèschwander Bärg un wörd am weschtlichè Dorfrand vo dè B 500 tangyrt. Nu 700 m nordweschtlich vo Bannholz, übber dè B 500 dennè, lyt dè nägschtgrösserè Wyylemer Ortsdeil Remetschwiel, Uss Urkundè vo dè Klöschter Rhynau un St. Gallè vo 871 un 894 cha mò uff d Eksischtenz vo Bannholz schlièßè. Bannholz lyt uumittelbar a dè B 500, öppè 800 m südlich vo dè Waldhuus-Brauerei. In Höchi Bannholz zwygt d K 6551 vo dè B 500 ab, füürt durch Bannholz durrè un Haselbachdal durab bis
48.8397222.348333Koordinate: 48° 50′ 23″ N, 2° 20′ 54″ O S Institut des sciences et industries du vivant et de l'environnement (Agro ParisTech) esch e Technischi Hochschuel vu Paris (Frànkrich). Si isch Mitgliid vo der Conférence des Grandes Ecoles und vo der Université Paris-Saclay. Zom 1.1.2007 send s Institut National Agronomique Paris-Grignon (INA P-G; fer Landwirdschafd), d Ecole Nationale du Génie Rural, des Eaux et des Forêts (ENGREF; fer Land- Forstwirdschafd ond Gwässrtechnik), ond d Ecole Nationale Supérieure des Industries Agricoles et Alimentaires (ENSIA; fer Landwirdschfd ond Lebensmiddlproduktioo) zsemmagschlossa worra. S Inschdidud hod au bekannde Leid als Absolventa ghed: Gschäfdsleid ond Leid em öffendlicha Leba Jacques Arnould, Philosoph, Zukunfdsforschr (Promotion 1981) Bolidikr Jacques Diouf, Generaldirektor vo dr FAO (Promotion 1959) Künschdlr ond Autora Michel Houellebecq, mo 2010 da Prix Goncourt griagt hod (Promotion 1975) Alain Robbe-Grillet, mo en dr Académie Française isch (Promotion 1943) www.agroparistech.fr (frànzeesch) Deswega werrad au bei de Absolvenda Promotiooszahla vor dem Datum aageba. Struktur und Organisation (fr) Abgrüeft am 23. September 2016. Schlüsselzahlen (fr) Abgrüeft am 23. September 2016. Rapport d’Activité Recherche S. 11 (fr) Archiviert vom Original am 1. September 2012. Abgrüeft am 29. September 2016.
Usinge isch e Stadt z Hesse. Scho s erschte bikannte Usingr Stadtsygel – s gäb ältre, aber ihri Luegi isch unbikannt – us de Johr 1277 zigt e quadratische Schild mit vier stygende Löbe (de Goldnen uf Nassau; de Silbern uf Saarbrücken bezoge), da de Stadt domols vo de Grafen vo Nassau-Saarbrücken regiert woorde. Spöötre Sygel zigte kei Schindle un Chrüze in de Felder, doch sii tauchte 1935 wiider uf, wo s derzeitige Wappe verliehe woorde. E ältres Stadtsymbol, e Kleeblatt (Dreipass) isch au de Wappeschild bigfügt. Usingen ligt an de Usa im Usingr Becken am nordoschtliche Rand vo de Taunus. S isch ca. 30 Kilometer nordlich vo Frankfurt am Main, 27 Kilometer südlich vo Wetzlar un 38 Kilometer nordoschtlich vo Wiesbaden un am Rand vo de Rhein-Main-Gäu. De Stadtcherne ligt uf öbbe 300 m Höhe über NN, de högscht Erhebig im Stadtteil Usingen isch de „Hohe Berg“ mit 414 m über NN. Usingen gränzt im Norde un Oschte an de Wetterauchrais (Stadt Butzbach un Gemei Ober-Mörlen), im Südoschte an de Gemei Wehrheim, im Süde an de Stadt Neu-Anspach un de Gemei Schmitte, im Weschte an de Gemei Weilrod un im Nordweschte an de Gemei Grävenwiesbach. Commons: Usingen – Sammlig
Eschbach isch e Stadtteil vu Usingen im Hochtaunuschrais z Hesse. D Sidlig am Nordrand vu de Usingr Becken, wo fascht numme vo d Landwirtschaft läbt, isch 1280 zum erste Mol in re Urkunde in de Grafschaft Cleeberg unter de Namme Ketteneschbach erwähnt woorde. Dr jetzig Usingr Stadtteil isch scho früeih wit über d Taunus usse dur guet Choscht bikannt woorde, spööter dur de Waldzeltplatz und d Wuchenend-Sidlig unter de Eschbachr Chlippen. De Ort lit am glychnammige Bach am nördliche Rand vom Usingr Becki. Dodemit an de nordoschtliche Rand vu de Taunus glege, isch er umgee vo Mischwäldr, Acher und Äckern un Matte. Er lit 2 km nördlich vu Usingen un 32 km nördlich vu Frankfurt am Main. Im Norde gränzt Michelbach, im Oschte Wernborn, im Süde Usingen un im Weschte de Bundsstrooß 456 uf Grävenwiesbach un Weilburg an Eschbach. Di erscht urkundliche Erwähnig nennt Eschbach im Johr 1280 ass e Teil vu de Grafschaft Cleeberg. Bis zur Reformationszit hät s chilchlich un rechtlich zue Grävenwiesbach ghört. Mit de Reformation isch Eschbach Sitz von ere unäbhängige Pfarrei woorde. 1596 isch Eschbach zue Nassau-Usingen choo. 1933 hett de Ort 907 liwohner. Sit de Gäureform z Hesse zum 1. Auguscht 1972 isch Eschbach
De Butilin (altgriech. Βουτιλῖνος, Boutilínos; Βουσελίνος, Bouselínos; lat. Buccellenus; alem. *Butilîn; † 554) isch en alemannische Herzog i de Diözese Avenches gsi und de Nofolger vom Lantachar. Sin Brüeder isch de Leuthari gsi. Anne 539 isch de Merowingerkönig Theudebert I. mit eme burgundisch-fränkische Heer in Italie igfale und het, nochdem er dringet hai het müese, di fränkische Herzög Butilin, Mumolen und Aming zrugglo. Wo d Gote im Chrieg gege de Narses, wo im Uuftrag vo Byzanz Italie zruggeroberet het, i starchi Bedrängnis cho sind, isch ane 553 uf Bitte vo de Gote e fränkisch-alemannischi Hilfsarmee under de Füerig vom Butilin und sim Brüeder Leuthari uf Italie marschiert, gege de Wile vom Merowingerkönig Theudebald. Da Heer mit ageblich 75'000 Chrieger isch dur ganz Italie zoge bis uf Apulie und Kalabrie. Denn het sich da Heer tailt und de Leuthari het sich uf de Haiweg gmacht, doch isch de Tail an ere Süüch zum Opfer gfale. De Butilin isch z Süditalie blibe und het d Gote, won em ageblich d Krone versproche hend, im Chrieg understützt. Er isch den im Herbst 554 bi Capua am Fluss Casilinus mit sim ganze Heer in ere Schlacht gege de Narses umchoo. Agathias (530/32–582) – Historiae
Opfr- ond Traumaambulanza (OTA) braucht s fr Leit, dene a Oglück bassierd isch odr dene Gwalt adoa worra isch. En sottene Fäll muaß ma meglichschd schnell d Leit behandla, drmid se dia seelische Vrledsonga ned feschdsetzad. So schnelle Behandlong – ond Hilf – isch sooschd ned megle. En sonara OTA sotted älle mo s brauchd, zsemma schaffa. Des send d Bolizei, Doktr, Psichologa, Soziaalarbeidr ond Rechtsawält. D Pfarrer kommad no drzua. En Bade-Wirdaberg geids Beradongschdella en: Übersicht Bade-Wirdaberg Aalen: Ostalbklinikum Esslingen Klinikum Esslingen Karlsruhe Offenburg: Klinik Lindenhöhe Ravensburg: ZfP Südwürttemberg (Standort Weißenau) Reutlingen: PP.rt - Reutlingen (Klinik für Psychiatrie, Psychotherapie und Psychosomatik) Schwetzingen:Psychiatrisches Zentrum Nordbaden Ulm: Universitätsklinikum Ulm Weinsberg: Klinikum am Weissenhof Winnenden: Klinikum Schloß Winnenden Wiesloch: Psychiatrisches Zentrum Nordbaden Wiesloch Dr rechdliche Voraussedsonga sen ogfähr d gleiche wia en Deidschland. S schweizr Opferjilfegsetz (OHG) gibd en Rahma fir meh als fenfzig Beradongsschdella. D Beradongszahla hend se vo 1993 mid 1.100 Fäll auf 21.100 Fäll en 2008 erhöhd. Übersicht Schwiz Basel: Allgemeines - Polizeidepartement BB Opferhilfe Beide Basel Bern: Medizinische Anlaufstelle für häusliche und andere Gewaltopfer (MAG) City Inselspital Bern Institut für Rechtsmedizin – Anlaufstelle für Gewaltopfer Biel: Männer und Kinder Beratung und Opferhilfe Frauen Kinder Solothurn Opferhilfe Thun: VISTA
Mit Burgunder Iischnitt bezeichnet me historisch s Gebiet zwische Biel und Soledurn, wo nördlich von dr Aare dur dä Fluss und dur de Jura iigrenzt wird. Grund für die Bezeichnig isch, dass um 460 n. Chr. do d Burgunder Land gnoo händ (z. B. au s römische Castrum in Soledurn), im ene Gebiet, wo ansonschte durchwegs vo alamannischer Landnahm prägt gsii isch. D Ortsname vom Burgunder Iischnitt sii z. T. klar dur die burgundischi Iiflussnahm prägt, vor allem au d Ortsname mit -ach: Bellach, Selzach, Bettlach oder z. B. au Erlach und Kallnach im Seeland. D Oschtgrenze vom Burgunder Iischnitt het immer s Flüssli Sigger zwische em hüüt soledurnische Flumethal und em hüüt bärnische Attiswil bildet. Über Jahrhunderti weg isch denn dä Burgunder Iischnitt in verschiidene Forme beschtoh bliibe. Prägend isch vor allem d Bischtums-Grenze zwische de Bischtümer Lausanne und Basel gsii, wo im Mittelalter no en politischi Bedüütig ghaa het. Während dr Karolinger Ziit und schpöter isch es zuesätzlich d Grenze zwüschem alemannische Buchsgau und em burgundische Waldgau gsii. Und bsunders bemerkenswärt: Es isch au en churze Grenzabschnitt von dr karolingische Reichsteilig vo Ribemont gsii. Schpöter unter de Ottone denn eine zwischem Herzogtum Schwabe und em Königriich Burgund. Skurril
De Leuthari (gr. Λεύθαρις, Leútharis; lat. Leutharius; † 554) isch en alamannische Herzog un de Brüeder vom Butilin gsi. Uf Bitte vo de Ostgote wo im Chrieg mitem byzantinische Feldherr Narses glege sind, isch anne 553 e alemannisch-fränkisches Heer gege de Wile vom Merowingerkönig Theudebald uf Italie marschiert under de Füerig vo de Brüedere Butilin und Leuthari. Da Heer, ageblich 75000 Chrieger, isch dur ganz Italie bis a d Meerengi vo Messina zoge und het debi vill Büüti gmacht. S Heer het sich den tailt. De Butilin isch z Süditalie blibe um d Gote witer z understütze. De Leuthari und sini Lüt hend sich degege uf de Haiweg gmacht. Si sind underwegs vomene byzantinische Heer agriffe worde und hend iri Büüti verlore. Im End isch i de Nöchi vom Gardasee e Süüch uusbroche und de Leuthari und sini Mane sind all ade Chranket gstorbe. Agathias (* 530/32 – † 582) – Historiae Marius von Avenches (*530 - † 594) Dieter Geuenich: Geschichte der Alemannen. Verlag Kohlhammer, Stuttgart 2004, ISBN 3170182277 / ISBN 3170120956 Felix Dahn: Leuthari. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 51, Duncker & Humblot, Leipzig 1906, S. 677 f. Mittelalter-Genealogie: Leuthari
Auf de schwäbsche Eisebahne, Auf da schwäbscha Eisabahna oder Uff dr schwäbsche Eisebaa isch a Volkslied aus m Wirdâbergischa. Wer s gschriba hod, isch ned klar. Ma ka blos ageba mo ma s z ersschd gfonda hod. Ema Diebengr Schdudendagsangbuach schdohd s 1894, andre Liadrbüachr hend s scho 1888 abduggd. S geit vrschiedne Textvarianda. Des kennd bedeida, dass es des Liad scho lang geba hod, bevor s Oiner aufgschrieba hod. Die durchgängig Eröffnong vo dr erschda wirdâmbergische Eisebahnstrecke von Heilbronn iber Stuttgart ond Ulm noch Friedrichshafen (Nord-, Ost- und Südbahn) war 1850. Dr Text wurd also drnoch endschdanda sei. D Melodii isch vom a Basler Soldatenlied om 1850. S hod an Haufa Varianta. Es Deutsche Volksliedarchiv en Freiburg im Breisgau hod ogfähr hondrd druggde Versiona ond Übrliefrongstext gsammld. Dia hend bis zu 27 Stropha. D bekanndeschd Versioo handld vo ama Bauer, mo sein Goißbock – so wia ma s friehr gmachd hod, wemma mid dr Boscht odr amma Karra gewehnd war, an da Eisenbaawaga bendad, abr am nächschda Hald blos no da Kopf fenda ka. Den keit r vollr Zora em Schaffnr an da Grend. Dodrmid machd sich dr Autor ibr d hendrwäldlerische Baura luschdig. Den Grond zoigd au a
47.688.1583333333333766Koordinate: 47° 40′ 48″ N, 8° 9′ 30″ O Remètschwyl isch dè drittgröschte Ortsdeil vo dè Gmeind Wyylè im Landchrais Waldshuèt z Baddè-Württèbärg. Remètschwyl isch bis zuè dè Gmeindsreform im Johr 1975 e selbschtändigi Gmeind gsi, zuè dèrrè nò Brunnõdèrè ghört hèt. Zu dè ehemòòligè Gmeind Remètschwyl hèt au dè Zinkè Waldhuus ghört. Remètschwyl lyt im Südschwarzwald i dè Region Hochrhy, 6,9 km wescht-nordweschtlich vo Wyylè un obberhalb vo dè Alb. Remètschwyl lyt nördlich vom Gupfè, èm högschtè Buggel vo dè Gmeind Wyylè un ein vo dè Büggele vom Höchèschwander Bärg. S Dorf lyt am Firscht vom Höchèschwander Bärg un wörd am öschtlichè Dorfrand vo dè B 500 tangyrt. Ennèt vo dè B 500 lyt Bannholz, 1,7 nördlich vo Remètschwyl lyt Brunnõdèrè, s Gschpônli vo Remètschwyl. 800 m nördlich vo Remètschwyl lyt d Waldhuus-Brauerei mit èm glychnamigè Zinkè. Èrschti Erwäänung findet Remètschwyl urkundlich im Johr 962. 850 Johr lang isch Remètschwyl unter dè Hèrrschaft vom Sankt Bläsy gsi, dè Remètschwyler Meierhof isch zum Grichtssstand für diè ganz Region am Vorderhaag, dè Gegend vor èm Haagwaald, worrè. Dõmit isch s Remètschwyler Gericht diè letscht Inschtanz vor èm Kammergricht un èm Abt vo Bläsy gsi. Remètschwyl hèt zum Vorderhaag un dè Einig
D Brivatbrauerei Waldhuus Joh. Schmid GmbH hèt irèn Sitz im glychnammigè Ort Waldhius, èn Zinkè, wo zuè dè Gmeind Wyylè ghört. D Brauerei lyt im Naturpark Südschwarzwald in èrè Höchi vo öppè 800 Meter übber NN sowiè uff dè Höchi nördlich un obberhalb vo Remètschwyl sowiè zmits uff èm Höchèschwander Bärg. Si isch im Johr 1833 gründet worrè un isch bis hüt im Brivatbsitz. D Brauerei hèt èn Johresuusschtoß vo öppè 69.000 hl. Irè aaglyderèt isch èn Gaschthof un èn Byrgartè. Im Johr 1833 hèt dè Altvogt Diètsche uss Remètschwyl s Forschthuus Waldhuus a dè Strõß Waldshuèt–Sankt Bläsy kauft, diè jetzig B 500, un dört è Brivatbrauerei mit èm Nammè Waldhuus baut. 13 Johr spôter hèt er sini Brauerei durch èn Brand volorè, sellè isch durch èn Blitzschlag uusglöst worrè. Im selbè Johr hèt dè Widderuffbau öppè 200 Meter witter südlich aagfangè, a dè hütigè Stell, wo è bitzeli nôcher zuè dè Dörfer Remètschwyl un Bannholz lyt. Im Johr 1894 hèt dè Schmid Johann uss dè dõmòls no sèlbschtändigè Gmeind Bannholz d Brauerei mit Gaschtwǜrtschaft sowiè Landwǜrtschaft kauft un isch somit Stammvatter vo dè Byrbrauerfamilliè Schmid gsi. 1939 hèt er sim älteschtè Sohn Fridrich dè Bedryb mit dõmòls 3.500 hl
Fähler bir Vorlage * Pflichtparameter fählt (Vorlage:Infobox Fußballklub): liga; saison; rang Dr Club Nacional de Football (spanisch für Nationale Fuessball Verein) isch e Sportverein vu Montevideo, wo in dr uruguayische Primera División spiilt. Är isch am 14. Mai 1899 grindet wore dur de Zämmeschluss vum Uruguay Athletic Club un Montevideo Football Club. Är het dreimol d Copa Libertadores gwunne un dreimol dr Wältpokal, derzue 46 Uruguayische Maischterschafte. Dr Nacional spiilt sini Häimspiil im Gran Parque Central (26.500 Sitzplätz). Uruguayische Maischter (46): 1902, 1903, 1912, 1915, 1916, 1917, 1919, 1920, 1922, 1923, 1924, 1933, 1934, 1939, 1940, 1941, 1942, 1943, 1946, 1947, 1950, 1952, 1955, 1956, 1957, 1963, 1966, 1969, 1970, 1971, 1972, 1977, 1980, 1983, 1992, 1998, 2000, 2001, 2002, 2005, 2005/06, 2008/09, 2010/11, 2011/12, 2014/15, 2016. Klub-Weltpokal (3): 1971, 1980, 1988. Copa Libertadores (3): 1971, 1980, 1988. Copa Interamericana (2): 1972, 1989. Recopa Sudamericana (1): 1989. Luis Suárez Diego Godín Álvaro Recoba Héctor Scarone Hugo de León Commons: Club Nacional de Football – Sammlig vo Multimediadateie Offizielli Website vom Club Nacional de Football
È Wuèr (Plural Wuèrè, Wüèrè, Wuèrè odder Wüèrè) isch èn künschtlichè Wasserlauf im Südschwarzwald, im spezièllè i dè Region Hotzèwaald. Witterhy wörd dè Begriff im süddütschè Ruum un i dè dütschsprõchigè Schwiz au als Sǜnonǜm für Weer bruucht. D Vowendig als Bezeichnung für künschtlichi Wasserläuf isch uff Regionè im Südschwarzwald begränzt. Diè gnau Zit vom Bau vo dè Wüèrè im Südschwarzwald kennt mò nit. Erwäänt wörrèd d Wüèr im Spòtmittelaalter, wa druff hy dütet, dass sèlli schu im spõtè 12. Johrhundert im Südschwarzwald aaglait worrè sin. Datè zu dè èrschtè Nennung vo einzelnè Wüèr wörrèd bi dè Beschriibung vo dè einzelnè Wühr widdergää. Urschprünglichi Uffgabè vo dè Wüèr sin gsi, d Aadrybschraft für d Blõsbälg un d Schmydehämmer vo dè Iisèhüttè un für d Sägi- un Getreidemüllè bereitzschtellè. Anderi Nutzungè sin zweitrangig gsi un hèn èrscht mit èm Rügggang vo dè Müllènè un Hüttè a Bedütung gwunnè. Wüèr transpordyrèd Wasser vo eim Urschprungsgwässer uus mit minimem Gfälle zum Bschtimmungsort. Chrützendi Gwässer im Wuèrvolauf wörrèd normalerwys durch s Wuèr uffgnõ. Wüèr wörred zuè dè Energygwinnung für z. B. Hammerschmittènè, Müllènè un Sägewärch, Bewässerung, Bruuchwasservosorgig bruucht. S Hoochseler Wuèr isch s längschte Wuèr im Hotzèwaald. S wörd a sim Urschprung bim Ortsdeil
E König isch s Staatsoberhaupt vom ene Königriich. Er verkörperet si Staat und het, je noch dr Staatsform, mehr oder weniger mit em Regiere sälber z due. Symbol vo siim Amt si d Chrone und s Zepter, wo uf eini vo de ursprünglige Ufgobe vom ene König hiiwiise, die vom Chrieger, wo siis Land verdeidigt. Historisch het er siis Amt aadrätte, wenn er krönt worden isch, in de meiste modärne Monarchie zieht me hüte die eifacheri Inthronisierig vor. Bi dr Chrönig, je noch dr Dradition, setzt er sich sälber d Chrone uf oder wird vom ene Verdräter vo dr Staatsreligion krönt. D Salbig mit heiligem Öl cha au Deil vo dr Chrönigszeremonii si. In dr Rangornig vo dr internationale Diplomatii stöhn König grad under de Kaiser. Em wiiblige Pendant vom König sait me Königin, e Begriff, wo ehrehalber au für d Frau vom ene regierende König bruucht wird. Manne vo regierende Königinne bechömme im Allgemeine Titel wie Brinz. S Wort "König" chunnt us em Germanische (kuningaz) über s althochdütsche kuning und s middelhochdütsche künic. In de romanische Sproche wird dr equivalänt Titel vom latiinische rex abgleitet. D Slawe leite ihri Herrschertitel vo de Näme vom Karl em Grosse und em
D Bundesschtrõß 500 (Abkürzung: B 500) isch è Bundesschtrõß z Dütschland. Si fangt a dè Gränz zu Frankrych bi Iffezheim aa un hört a dè B 34 z Waldshuèt uff. Zu dè Zit vom Nationalsozialismus isch è Panoramaschtrõß übber dè ganze Schwarzwald vo Baddè-Baddè im Nordschwarzwald bis Waldshuèt a dè Vorhuèt vom Südschwarzwald blaant gsi. Realisyrt isch devò abber nu folgendi Deile: D Schwarzwaldhochschtrõß im Nordschwarzwald vo Baddè-Baddè bis Freudèschtadt un diè zwei Abschnitt im Hochschwarzwald vo Tribärg bis Waldshuèt im Südschwarzwald, sèlli Abschnitt bildet hüt d B 500. Dè nordweschtliche Abschnitt vom Obberrhy gu Baddè-Baddè isch èrscht i dè 1970er Johr dèzuè chò. Vo Baddè-Baddè bis Freudèschtadt volauft d B 500 i dè Nôchi vom Gebirgsgròòt vum Nordschwarzwald. Dört vodiènt sich d Strõß au dè Titel Schwarzwaldhochschtrõß, well s uff dè Höchi un im Wald un ußerhalb vo dè Ortschaftè, wo rächts un links vum Gròòt ligèd, volauft. Uff zwei Abschnitt isch d B 500 sozsägè wiè-nè Gschpônle uff dè Trassè vo andrè Bundesschtrõßè, also Huckepack, unterwägs: Freudèschtadt-Tribärg: Freudèschtadt-Hausach mit dè B 294, Hausach-Tribärg mit dè B 33, Hinterzartè-Fèldbärg-Bärèdal: Hinterzartè bis Neuschtadt-Wescht mit dè B 31, Neuschtadt-Wescht bis Bärèdal mit dè B 317 Zèrscht gòt d B 500 am