rlitschk/wikidir huggingface dataset:
De Kanton Thurgau (dialäktal s Tuurgi) isch en Kanton im Nordoschte vo de Schwiiz. Es isch en dütschschprochige Kanton. De Kantonshauptort isch Frauefäld. De Kanton Thurgau gränzt im Norde im Bodesee und im Rhy as dütsche Bundesland Bade-Württebärg und an Kanton Schaffuuse. Im Süde isch i de Nöchi vom Hörnli d Gränze zu de Kantön Züri und Sanggale. De Kanton verdankt sin Name em Fluss Thur, wo vo Südoschte noch Nordweschte dur en dure flüsst und im Zürcher Bezirk Andelfinge in Rhy mündet. Landschaftsrüüm sind der «Underthurgau» im Weschte (um Frauefäld ume), de «Mittelthurgau» im mittlere Thurtaal (um Wiifälden ume), der «Oberthurgau» (öppe de Bezirk Arbe und de früenerig Bezirk Bischofszäll) und de «Hinderthurgau» (öppe de Bezirk Münchwile). De langzognig Hoger am Bodesee isch de Seerugge. De Hohgrot i de Gmeind Fischinge isch mit 991,1 m ü. M. de höchscht Punkt vom Thurgau. Im Kanton Thurgau wärdet 61,0 Prozänt vo dä Gesamtflächi landwirtschaftlich gnutzt. Wäge de vile Öpfelbäum (früener sind’s meh Birebäum gsi) seit mer em Kanton au «Moschtindie»; dodezue stoht witer une no meh. Wagehuuse vo dr Burg Hoheklinge uss gsee de Bodesee bi Uttwil Brunòu Bluescht bi Lengwil I dr antike Zyt isch kwer durs Gebiet weschtlich vom
Dr Michael Johannes Maria Köhlmeier (* 15. Oktober 1949 z Hard, Vorarlberg) isch an öschtrriichischer Schriftsteller und Musiker. Dr Michael Köhlmeier hot vo 1970 bis 1978 Politikwüssaschaft und Germanistik z Marburg sowia Mathematik und Philosophie z Giaßa und z Frankfurt am Main studirt. Er isch ab Afang vo da 1970er Johr mit Hörspiel im Öschtriichischa Rundfunk (Like Bob Dylan, Drei im Café spielen, Das Anhörungsverfahren) und mit kürzera Prosatexte as Schriftsteller bekannt wora (erschte Uszoachnig: Rauriser Förderigspriis für Literatur 1974). Sit Afang vo da 1980er Johr isch a umfangriichs Romanwerk entstanda, neaba vilna Texte und feuilletonistischa Biträg. Ganz erfolgriich sind sine Nochverzelliga vo antika Saga und biblischa Gschichta wora, wo ma zescht im Radiosender Ö1 usgstrahlt hot und spöter o as CD-Editiona und as Büacher ussekoh sind. 2007 isch ufm BR-alpha die 80-toalige Sendereiha Mythen. Michael Köhlmeier erzählt Sagen des klassischen Altertums gsendet wora, woner griachische Saga nochverzellt. Für dia Gruppa Schellinski schribt Köhlmeier sit 2004 Liadtexte i Vorarlberger Mundart. 1981 hot er d Schriftstelleri Monika Helfer khürotat. Ihre Tochter Paula Köhlmeier isch im Johr 2003 im Alter vo 21 Johr tödlich veruglückt. Dr tragisch Tod vo ehra würd i deam Buach Idylle mit ertrinkendem Hund ufgschaffat, wo 2008 ussakoh
f D Güntlespitz (o Güntlispitz, hochdütsch Güntlispitze) isch an 2.092 m hoher Gräsberg us Flysch in da Allgäuer Alpa. Er lit im Klennwalsertal i deam Bergzug, wo d Ortschaft Baad im Weschta begrenzt. Weschtlich vo dr Güntlispitz lit dr Üntscheller und südöschtlich dia Hintere Üntschaspitz. I deam Kamm wo ge Norda zücht lit dr Hochstarzel. Übr d Güntlispitz führt an markiirter Weag, wo vom Derrajoch übr d Nordoschtflanka zum Gipfl und im Weschta zuf Häfnerjoch goht. Im Winter würd dr Berg viilmol bi nar Schitour bstiga. Thaddäus Steiner: Allgäuer Bergnamen, Lindenberg, Kunstverlag Josef Fink, 2007, ISBN 978-3-89870-389-5 Dieter Seibert: Allgäuer Alpen Alpin, Alpenvereinsführer. München, Bergverlag Rudolf Rother 2004. ISBN 3-7633-1126-2 Commons: Güntlespitze – Sammlig vo Multimediadateie
Dr Timbuktu ([timbɐkˈtuː], * 11. Jänner 1975 z Lund as Jason Michael Robinson Diakité) isch e schwedische Rapper un Reggaemusiker. In syre Musik het s au Folk- un Blueselemänter, un au weschtafrikanischi Yyfliss. Är chunnt vu Schone, dr sidligschte Provinz vu Schwede, un rappt au im schonische Dialäkt. Syy Text handle vor allem vu bolitische Theme. Dr Timbuktu het in dr 1990er Johr mit em Rappe aagfange un isch in dr Musik-Szene vu Malmö, Stockholm un Kopehage schnäll bekannt wore. Mitti 1990er het er d Gruppe „Excel“ grindet zämme mit eme dänische Rapper. Anne 2000 het er syyni erscht Blatte vereffentligt: T2: Kontrakultur, e Zämmearbet mit em Breakmecanix. Des Wärch isch e Doppelalbum, di aint Helfti vu dr Titel sin uf Änglisch, di ander uf Schwedisch. Derwylscht er d Ufnahme zue T2: Kontrakultur gmacht gha het, isch er uf e Kunzärttuur mit em Petter un em Thomas Rusiak gange. Dr Timbuktu het au e mänkmol mit dr schwedische Hip-Hop-Vereinigung Looptroop zämmegschafft. T2: Kontrakultur (2000) W.D.M.D. (Wått's dö madderfakking diil?) (2002) The botten is nådd (2003) Alla vill till himmelen men ingen vill dö (2005) Oberoende Framkallande (2007) En High 5 & 1 Falafel (2008) 1996 – "Lifestress" (mit Falcon &
Buxwiller (frz. Bouxwiller, de. Buchsweiler) ìsch e frànzeesche Gmein ìm Owerelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Àltkìrech un zem Arrondissement Altkirch. D Gmeind Buxwiller ligt im Sundgau an de D 473 zwüsche Pfirt und Werenzhüse. Di nächschti Grossschtadt isch d Schwiizer Schadt Basel, wo öppe 20 km oschtnordöschtlich vo Buxwiller ligt. Nochbergmeinde vo Buxwiller sind Dìrmene, Pfirt, Feeslis, Oltige, Sungerschderf, Àlt-Pfìrt und Werenzhüse. Buxwiller ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 1144 àls Busweilr (1271 Buchswilre). Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Buxwiller isch Mitglid vom elsässische Kommünàlverbànd Sundgau. Dr Maire isch dr Jean-Luc Heudecker. Dr elsassisch Dialekt vun Buxwiller ghert zem Hochàlemànnisch. D Chile vo Buxwiller D Chile vo Buxwiller Commons: Buxwiller – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: GND: 5193913-7 | VIAF: 315941947
Buxwiller (frz. Bouxwiller, dt. Buchsweiler) ìsch e französischi Gmeind ìm Arrondissement Saverne (Kanton Buxwiller) ìm Unterelsass (Bas-Rhin). Buxwiller isch zum erschte Mol gnännt worde anne 724. D Gschicht vo Buxwiller isch eng mit em Gschlecht vo de Grafe vo Hanau-Lichtebärg verbunde. Wo im 1480i d Herrschaft Lichtebärg an d Grafe vo Hanau cho isch, isch Buxwiller einer vo de Hauptort worde. Buxwiller het sich us dem Grund zu ere Stadt entwicklet und het au s Stadträcht übercho. Im 1528 isch z Buxwiller es Spital iigrichtet worde und im 1612 e Latinschuel. Im 1545i isch d Stadt zu de Reformation übereträte. Obgliich in de Ziit vo de französische Revolution vili Gebäude in de Stadt zerschtört worde sind, gits au hüt no vili Rigelhüsser z Buxwiller. Dr Maire vun Buxwiller ìsch dr Patrick Michel. Buxwiller ghört zum Kommunàlverband Hanau-la Petite Pierre. Dr elsässisch Dialekt vo Buxwiller ghört zum Oberrhiialemannisch. Mairie Herregass Sandgass s Museum vom Hanauerland Johannes Anglicus (* 1502; † 1577 z Stroosburj), evangelischer Theolog und Chileliedkomponischt Karoline von Hessen-Darmstadt (* 1746; † 1821), Landgräfin vo Hesse-Homburg noch de Hürot Christian von Hessen-Darmstadt (* 1763; † 1830), Landgraf vo Hesse-Darmstadt und niderländische General Marie Hart (d. i. Marie Kurr, geb. Hartmann),
De Vishnu (Sanskrit: विष्णु, Viṣṇu m.; Pali: Veṇhu) isch en wichtige Gott im Hinduismus und bildet zäme mitem Brahma und em Shiva e Trinität, wo d Schöpfig (Brahma), d Erhaltig und d Zerstöörig (Shiva) symbolisiert. I sinnere Funktion as Erhalter inkarniert sich de Vishnu meermoolund chunnt as Avatar uf d Erde um d Welt z rette. Obwols meriri Avatar git, wered hüüfig nume zee Avatar (dashavatar) gnennt. Matsya („Fisch“): Er het de Uurmentsch Manu vor de Sintfluet grettet. Kurma („Schildchrott“) Varaha („Eber“) Narasimha („Loiementsch“) Vamana („Zweerg“) Parashurama („Striitaxt-Rama“) Rama, de indisch Nationaleheld Krishna, „Gott i Person“, wo em Arjuna d Bhagavadgita verchündt hett Buddha, de Bigründer vom Buddhismus Kalkin, de zuekünftig Avatar, wo im Weltend chunnt Em Vishnu sini Frau isch d Lakshmi, d Göttin vom Riichtum. S Chind vo baidne isch de Liebesgott Kama, wo aber kai wichtigi Role i de indische Mythologii spillt. De Vishnu werd mit blaue Huut dargstellt und het vier Ärm. I dene hebet er e Diskus (cakra) und e Muschelhorn. Sis Riittier (vāhana) isch de Adlermensch Garuda. Hüüfig werd de Vishnu dargstellt, wien er uf de Weltschlange Shesha uusruebe tuet. Us sim Nabel wachst e Lotusblueme und uf dere sitzt de Schöpfergott Brahma, wo
De Brahma (Sanskrit: ब्रह्मा, Brahmā m.) isch e Gott im Hinduismus und bildet zäme mitem Vishnu und em Shiva e Trias, wo d Schöpfig d Erhaltig (Vishnu) und d Zerstöörig (Shiva) symbolisiert. De Brahma spillt kai wichtigi Role im Kult und fungiert as Schöpfer vo de Welt. Er het vier Chöpf, wo di vier Himelsrichtige symbolisieret. D Welt erschafft er dör s Singe vo de hailige Silbe Om. Sis Riittier (vāhana) isch de Schwan. Sini Frau isch d Sarasvati, d Göttin vo de bildende Chünst. As sini Söö wered die groosse Waise (maharṣi) gnennt, d Zaal vo dene isch aber nöd fest und schwankt zwöschet öppe sibe und zwölf. Au d Näme vo dene schwankt je noch Öberliferig. De Brahma het i ganz Indie nume grad zwee Tempel, won em Brahma gwidmet sind, ann dodevo litt z Pushkar im indische Bundesland Rajasthan. Doch werd er au i anderne Temple hüüffig dargstellt. Hans Wilhelm Haussig (Hg.): Götter und Mythen des Indischen Subkontinents. Stuttgart: Klett-Cotta (1984). ISBN 3-12-909850-X
De Shiva (Sanskrit: शिव, Śiva m.) isch e Gott im Hinduismus und bildet zäme mitem Brahma und em Vishnu e Trias, wo d Schöpfig (Brahma), d Erhaltig (Vishnu) und d Zerstöörig symbolisiert. De Shiva isch woll de bikanntisti Gott im Hinduismus und spillt i de Mythe e wichtigi Role. Sini Frau isch i de milde Form d Parvati und i de wilde Form d Durga. De Shiva het im Gegesatz zum Brahma und em Vishnu e Famili, wo zäme mit em vereert werd. As sini Frau gelt d Parvati und sini Chind sind de Ganesha und de Skanda. Wege sinene vile Funktione werd de Shiva verschide dargstellt. As sis anikonische Symbol gelt s Linga, e stilisierts Phallussymbol. Sini Waffe isch de Draizack (trishula) und sis Riittier (vāhana) isch de wiissi Muni Nandi. As Uryogi werd de Shiva i de Mediationshaltig dargstellt, maist ufeme Tigerfeeli wo symbolisiert, as er sini Gier und Lüst bizwunge het. Er het sini Auge liecht gschlosse und uf de Stirn isch senkrecht dezue sis dritti Aug aadütet. Da dritti Aug symbolisiert d Inneschau und au di anderi Woornemig. Wen er s dritt Aug uuftuet werded ales wo im Blickfeld litt zerstört. As Zerstöörer werd de Shiva
De Surya (Sanskrit: सूर्य, Sūrya m.) isch de Sunegott im Hinduismus und de Welthüeter (lokapāla) vom Südweste. I de vedische Zitt het de Surya as Soo vom Himelsgott Dyaus ggulte und er isch de Gliebti oder de Maa vo de Ushas gsii. Im Lauf vo de Zitte isch er mit merere Liechtgotthaite verschmolze, wien em Mitra, em Vivasvat oder em Savitar und werd drum zu de Adityas grechnet, da sind d Söö vo de Aditi. De Surya selber cha drum au Aditiya gnennt were. I de Puranas isch de Surya de Vatter vom Todotegott Yama und sinere Zwilingschwöster Yami, wo mengisch au mit de Flussgöttin Yamuna gliichgsetzt werd. En andere Soo vom Surya isch de Manu Vaivasvata, wo as erste Mensch gelt und s erst Gsetzbuech gschribe hett. D Königsdynastii wo vom Manu und dem si Soo Ikshvaku abstammt werd drumm Sunedynastii gnennt. Die bikanntiste Spröss vo de Sunedynastii sind de Rama und de Buddha. E wittere Soo vom Surya isch de Shani, wo de Planet Saturn verkörperet. Im indische Epos Mahabharata isch de Surya de göttlich Vatter vom Karna, wo de unehelich Soo vo de Kunti isch und dodemit de Halbbrüeder vom Arjuna. De Surya isch scho i de
De Indra isch de Donnergott und Götterkönig im Hinduismus und im Buddhismus. Im Jinismus isch Indra (Ardhamagadhi: Inda) as Titel vomene Götterkönig. De Indra isch de wichtigst Gott i de vedische Zitt gsi und em sind öppe e Viertel vo de Hymne im Rigeveda gwidmet. D Agoobe öber sini Eeltere i de verschidnige Quelle sind widersprüchlich. De Indra werd as e starche Held gschilderet und sini Waffe isch de Donnerstai Vajra, wo vom göttliche Werchmaister Tvashtar gschmidet woren isch. Em Indra sin Heldemuet stiigt is unermessliche, wener vom Soma trinkt, emene Ruuschtrank, wo hütt nüme bikannt isch, aber im vedische Ritual e groossi Role ignoo hett. De Indra faart e Striitwage wo vo zwee Falbe zoge werd. De gröösti Find vom Indra und vo de Mentsche isch de Schlangedämon Vritra, wo s Wasser iisperrt, so as ales Land uuströchnet. Im jüngere Hinduismus trettet de Indra hinder anderne Gotthaite zrugg, wa au schöö im Champf zwöschet em Krishna und em Indra verbildlicht werd. Trotzdem werd er no as Götterkönig bizaichnet, wo sin Sitz i de himmlische Götterstatt Amaravati („Unsterblichait“) hett. Sis Riittier (vāhana) isch de wiissi Elifant Airavata. Uf Bilder werd er mengisch mit uuzälige Auge, wo ufem ganze Körper vertrailt
De Agni isch de Füürgott im Hinduismus, wo bsunders i de vedische Zitt vereert woren isch und im moderne Hinduismus fast kai Role me spilt. Im Rigveda isch de Agni nebet em Indra di wichtigst Gotthait. E verkörperet s Füür, bsunders aber s Opferfüür und isch drum de Vermittler zwöschet de Mensche as Opferer und de Götter as Opfernemer. As Grihapati („Huusherr“) isch er ständige Gast bi de Mentsche und schützt die i de Form vom Herdfüür, wo as hailig gelt. I de Luft manifestiert sich de Agni as Blitz und im Himmel as Sunefüür. D Herkumpft vom Agni isch aber s Wasser, wege dem werd er Apam napat „Wasserenkel“ gnennt. De Name vo sinere Frau Svaha isch no hüt e verbraitete Opferruef, wo bim Füüropfer güsseret werd. De Agni werd mit zwee Chöpf und flammige Hoor dargstellt und het meriri Ärm, sis Riittier (vāhana) isch de Widder. Er isch de Welthüeter (lokapāla) vom Südooste. „Wiene wertvolls Ross mit Vereerig loobi di, Agni, du, wo öber ali Opfer waltisch!“ Rigveda I,27,2 Hans Wilhelm Haussig (Hg.): Götter und Mythen des Indischen Subkontinents. Stuttgart: Klett-Cotta (1984). ISBN 3-12-909850-X
De Mitra (Sanskrit: मित्र, Mitra m.) isch e alte vedische Gott, im Hinduismus isch de Mitra mitem Sunegott Surya verschmulze. Im Rigveda verkörperet de Mitra, sin Name bidüttet „Vertraag, Fründ“, d Grechtigkait. Er werd zäme mitem Varuna gnennt und baid bildet e Paar, wo hell und dunkel, Moorge und Oobed, Taag und Nacht verkörperet. De Mitra isch a de Metnsche wollgsinnt und barmherzig und wacht öber Verträäg. Wie de Varuna ghört er zo de Adityas. De Mitra und de Varuna werdet imene bronzezittliche Vertrag usem 13. Joorhundert v.Chr. vo de Mittanni, wo z Mesopotamie glebt hend, gnennt, wa s Aalter vo dem Götterpaar bizügt. De persischi Sunegott Mithra, wo au vo römische Soldaate vereert woren isch, het de gliich vorgschichtlich Uursprung wie de indischi Mitra. Hans Wilhelm Haussig (Hg.): Götter und Mythen des Indischen Subkontinents. Stuttgart: Klett-Cotta (1984). ISBN 3-12-909850-X
Mitra isch: Mitra, e traditionelli Mütze vomene Bischoff Mitra (Gattung), e Gattig us de Famili vo de Mitraschnegge Mitra (Mondkrater), e Krater ufem Moo Mitra isch de Name vo verschidnige Gotthaite: Mitra (Vedismus), e vedische Gott Mithra, persische Sunegott (hellenisiert: Mithras) Mitra (Göttin), persischi Naturgöttin Mitra isch de Name vo merere Persone: Nandini Mitra (* 1975), tütschi Fernseemoderatorin Naresh Mitra (1888–1968), indische Filmregisseur Ramon Mitra, Jr. (Ramon "Monching" Villarosa Mitra, Jr.; 1928–2000), philippinische Politiker Rhona Mitra (* 1976), britischi Filmschauspileri Sigri Mitra Gaïni (* 1975), färingischi Filmschauspileri und Dichteri Sisir Kumar Mitra (1890–1963), indische Physiker Subrata Mitra (1930–2001), indische Kameramaa Subrata K. Mitra (* 1949), Politikwössenschaftler Tridib Ranjan Mitra, indische Insekteforscher MITRA isch d Abchörzig för MITRA (EU-Projekt), Monitoring and Intervention for the Transportation of Dangerous Goods
Pfarrer isch en Begriff, wo bsunders in chrischtliche Chilene für e Person bruucht wird, wo für d Leitig vo de Gottesdienscht und für d Seelsorg in ere Pfarrei oder Chilegmaind zueschtändig isch. S Wort Pfarrer (früehmhd. pharrâre, mhd. pharrære, pharrer, pfarrer; es „ph“ spricht mer „pf“ uus) isch abgleitet vo ahd. pharra „Pfarre“. Pharra isch en Entlehnung vo de süddütsche Chilesproch us griechisch παροικία paroikía, wo zsämmegsetzt isch us παρά (in der Nöchi, noch zu) und οίκος (Huus), d. h. wörtlig „Nochberhüüser, Nochberschaftsbezirk“; dodrvo abgleitet isch au der latiinisch Begriff parochus oder parochianus. Im Chilelatiinisch git s für Pfarrer drnäbe au dr Udruck plebanus „Lüütpriester, Landpfarrer, Dorfgeistlige“ (im Gegensatz zum gebildete Kleriker) vo plebs „(eifachs Chile-)Volch“) und/oder vo (ecclesia) plebes „Lüütchile, Pfarrchile“). Je nach Organisation vo de jewilige Chile isch de Pfarrer näbe de Gottesdienscht und de Seelsorg au ganz oder teilwiis au für d Leitig vo de Gmeind verantwortlich. Usnahme gits in dere Bezieig bsunders in Landeschilene in de Schwiiz, wo d Pfärrer in bschtimmte Landeschilene kei Schtimmrächt im Chilegmeindrot reschpektiv de Chilepfläg hei. Au anderi Ufgabe, wi zum Bischspil Religionsunterricht, chöi zum Arbeitsuftrag vo eme Pfarrer ghöre. In der römisch-katholische und de chrischtkatholische Chile cha numme en Prieschter
D Mitra (altgriech. Μίτρα, Mítra f.) isch de Name vonere persische Göttin, wo nume vom Historiker Herodot gnennt werd. De Herodot schribt öber d Religioo vo de alte Perser: »Si hend o glernt a de Ourania z opfere und hend de Kult vo de Assyrer öberno und vo de Araber. D Assyrer nenet si Aphrodite Mylitta, d Araber Alilat, d Perser aber Mitra.« Hdt. I,131 Die Passaasch bim Herodot gelt as problematisch. Zwoor hend d Perser di solari Gotthait Mithra (agr. Μίθρας Míthras) vereert, wo aber immer as e männliche Gott bischribe werd, wäred de Herodot vonere Göttin redt. Ourania isch nämli e Name vo de griechische Liebesgöttin Aphrodite und Mylitta/Mylissa e Name vonere assyrische Göttin und d Alilat isch e guet bikannti arabischi Göttin, wo vorem Uufchoo vom Islam vereert woren isch. Well aber anderi antiki Autore schriibet, as d Perser d Gotthaite nöd gschlechtlich denkt hebid, werd von e paar Forscher agnoo, as de Herodot doch de Mithra (Miθra) gmaint heb, ass aber de Vergliich mit de Liebesgöttin nöd korrekt sai. Anderi Forscher vermuetet hinderem Name e Wort för »Muetter« und bitrachtet d Mitra as e Form vo de Grosse Göttin.
D Erdmuetter oder Muetter Erde (lat. Terra mater) isch e gängigi Bizaichnig för d Erdgöttin i verschidnige Kulture. I de Religiosforschig werd drunder de Archetyp vonere müetterliche Erdgöttin verstande, wo Lebe gitt und ninnt. I esoterische Chrais und au i neopagane Religione isch s Konzept vo de Erdmuetter ebefalls verbraitet. I de Regle - aber nöd zwingend - isch d Erdmuetter mit de Grosse Muetter (lat. Magna Mater) oder de Grosse Göttin identisch. De römische Historiker Tacitus bischribt de Kult vo de germanische Göttin Nerthus und umschribt si as "Terra mater" »Erdmuetter«. De angelsächsisch Flursege, rüeft si as "Erce eorðan módor" (»Erce, Erdmuetter«) und as "Folde, fira módor" (»Folde, Menschemuetter«) aa. Bi de Kelte werd d Göttin Herecura aimol as Terra mater umschribe. Bi de Balte haisst d Erdgöttin Žemyna, so bi de Litauer, und bi de Lette Zemes māte »Erdmuetter«. Bi de Grieche werd d Erdmuetter dör d Gaia vertrette, aber au dör d Demeter. Us Chliisasie stammt de Kult vo de Kybele. Au di ägyptisch Göttin Isis cha bis zomene gwüsse Grad zu de Erdmuetter grechnet were. Allerdings hend sich di alte Ägypter d Erde as e männliche Gott vorgstellt. Scho för di vorhistorischi indoeuropäischi Religioo werd e
D Yamuna (Sanskrit: यमुना, Yamunā f.; Hindi: Jamna) isch e Fluss z Indie, wo im Himalaya entspringt und bi Allahabad in Ganges ineflüsst. Mitere Längi vo 1375 km isch er de längst Nebefluss vom Ganges ond am Zemmefluss gar länger ond greeser als de Ganges selbscht. D Yamuna het eri Quele bi Yamunotri am Südfuess vom Himalaya und flüüsst geg Süüde a de Städt Delhi, Mathura und Agra verbii. Si macht denn e wiite Boge geg Oste und mündet bi Allahabad in Ganges. A de Yamuna liget au Vrindavan, de hailigst Ort vo de Krishnavereerig und s Taj Mahall. D Yamuna isch zimmli verdreckt und gelt dromm ab de Höchi vo Delhi as e toote Fluss und d Uufer sind streckewiis Müllhaldene. D Yamuna ghört zu de sibe hailige Flüss z Indie. De Zämefluss mit de hailige Ganga (Ganges) werd Triveni (Sanskrit: त्रिवेणी, triveṇī) gnennt, well noch de Mythologii d Sarasvati, en andere hailige Fluss, au a dere Stell mündet, wenn au im Verborgene. D Yamuna werd mengisch mit de Yami gliichgsetzt, de Zwillingsschwöster vom Tootegott Yama. Ere Vatter isch de Vivasvat und d Muetter isch d Samjna. Central Pollution Control Board (Ministry of Environment & Forests): Water Quality Status
Die Fischerin vom Bodensee isch a deitscher Hoimetfilm vom Regisseur Harald Reinl. D Ennaufnahma send em ARRI-Atelier z Mincha dreht worra, d Ussaufnahma am Bodasee, ond zwar z Meersburg, z Friidrichshafa, en Hagnau ond en Ondruhldenga. S erscht Mol ens Kino komma isch der Film am 24. Juli 1956 em Universum-Theatr en Stuegert. Dr Frialeng helt Eizug am Bodasee. Wia jeda Dag fehrt au heit wiidr d Maria Gassl mit em Loisl, ama kloina Bua aus dr Nochbrschaft, zom Fischa uf da See naus. Wia se grad ihre Netz ausglegt hot, saust a Modorschbortboot drher. Des gheert de Schweizer Zwillengsmädla Anny ond Fanny. Dia machet sich wiidr mol an Schbass draus, d Maria zo ergra, weil se dui fir hochnäsig haldet, ond fahret middla durch dera ihr Fischrnetz. Drom braucht mr sich et wondra, dass dr Maria ihr Fang zemlich mickrig ausfellt. Ond wia se des Wenige, wo se gfanga hot, uf em Markt en Bregenz (fir d Kenner: sella Szene isch am Haafa vo Meersburg uffgnomma worra) vorkaufa will, folgt de negschd bees Iborraschong: Koinr kauft-ra was aa, weil se dr reich Fischzichtr Bruckberger ruiniira will ond seine Fisch zo-ma viil niidrigora Preis foilbiadet, wo sui sich abr et
De Varuna (Sanskrit: वरुण, Varuṇa m.) isch de Wasser- und Meergott im Hinduismus. Er het im Vedismus e wichtigi Role iignoo. I de Vede isch de Varuna e mächtige Gott gsii, wo nünt oder nu wenig mit Wasser z tue ghaa het. Er isch en allumfassende Gott, wo öber ales wacht. Er isch de Garant vo de Weltornnig und werd maist zäme mitem Mitra gnennt. Sini Frau isch d Varuni. „Los min Ruef, Varuna, und heb Verbärmst hütt! Noch der hani planget! Du Waise, öber s All, Himmel und Erde, herrschisch du! Los zue, uf dinnere Faart! Löös di obersti Fessle von üüs, tue die mittleri uufchnüpfe, abe mit de underste, demit i leb!“ Rigveda I,19-21 Im Hinduismus het de Varuna sini hööch Position verlore und isch zom Wassergott wore, woll wege sim Name. Siis Riittier (vāhana) isch de Makara, e chrokedilartigs Fabeltier, wo im Wasser lebt. Er gelt als Wächter (lokapāla) vom Weste. Im Kult spillt er hütt kai Role mee. Theresa Bane: Encyclopedia of Demons in World Religions and Cultures. McFarland, Jefferson, North Carolina 2012, ISBN 978-0-7864-8894-0, S. 323 (Volltext uf books.google.de [abgerufen am 6. Dezember 2018]). Fehler in Vorlage:Literatur – *** Parameterkonflikt: 'OCLC' redundant, da ISBN gegeben
Lokapala (Sanskrit: lokapāla m.) bizaichnet im Hinduismus, Jinismus und Buddhismus e Welthüeter. Jedem Lokapala isch ai Himelrichtig zuegwise, woner residiert. Im Buddhismus weret vier Lokapalas gnennt, im Hinduismus acht. Im Hinduismus sind di acht Lokapalas Gotthaite wo öber e Tail vo de Welt wache tüend. Jede Lokapala het en Elifant, wonen understützt. Ursprüngli sind s nume vier Lokapalas gsii. Im Tantrismus chömet degege no zwee dezue, und zwoor de Vishnu för de Nadir und de Brahma im Zenit. Astell vom Sune- und Moogott im SW und NO werdet au anderi Gotthaite gnennt. Im Jinismus sind vier Lokapala (Ardhamagadhi: logapāla) bikannt, d Näme vo de acht Himmelsrichtige wiised aber drufhii, as d Jainas früener die gliiche acht Lokapalas gchennt hend, wie d Hindus. Lokapala sind Amtsträger i de Götterhierarchii, wo unmittelbar underem Indra (Götterkönig) stönd. Jedem Lokapala isch e Farb und e Tier zugornnet. De Buddhismus chennt vier Welthüeter, nennt si aber Grosskönig (Chaturmaharajas) Jede Grosskönig herrscht öber e bistimmti Gruppe vo Wese und het 28 Minister, won em understellt sind. Hans Wilhelm Haussig (Hg.): Götter und Mythen des Indischen Subkontinents. Stuttgart: Klett-Cotta (1984). ISBN 3-12-909850-X