rlitschk/wikidir huggingface dataset:
p1 D Burg Nej-Firschtebärg isch e abgangeni Burg bi Hammeriisebach-Bregebach, eme Stadtdeil vu Vehrebach im Schwarzwald-Boor-Chreis z Bade-Wirttebärg. Si isch uf eme Felssporn iber dr Mindig vu dr Urach in d Breg gläge. Die Hecheburg isch vu dr Herre vu Driberg böue loo wore, um 1440 isch si gschlisse wore. Bsitzer vu dr Burg sin d Herre vu Althornberg gsi, d Grofe vu Hocheberg un d Habsburger. Anne 1641 isch d Burg Althornberg im Dryssgjehrige Chrieg vu franzesische un schwedische Druppe ändgiltig gschlisse wore. Vu dr ehmolige Burgaalag sin no Quader un e Felsechammere erhalte. Die Spornburg isch vu 1275 bis 1350 vu dr Grofe vu Firschtebärg böue wore, wahrschyns uf ere friejere Aalag, go d Verbindigsstroß zwische dr Boor un em Breyysgau z sichere un d Erzvorchuu un d Verarbeitig vun ene im Iisebachdal z kontrolliere. D Burg isch in ere Urkund us em Johr 1381 gnännt. Anne 1485 isch si vum Grof Heinrich VI. vu Firschtebärg e „wärtlos Huus“ gnännt wore. Im Buurechrieg isch d Burg Nej-Firschtebärg am 8. Mai 1525 gschlisse wore dur dr „Chleggauer Huffe“ unter em Hans Müller. Die Burgaalag isch relativ chlai un bildet e uuregelmäßig Viereck ohni Bärgfrid. D Aalag isch dur e
Alemannischi Tiernäme, gornnet noch de zoologische Systematik Ufgfüert sind bis jetz Tiernäme vo/vom: Schwiiz: BE: Äntlibuech UR: Urscheletall; AG Oberaargou (nu Vögel) - ZH Züri; Schtadt Züri; Söiliamt; Mäile; Goossau ZH; Züri-Oberland; Wiile ZH; Tuurbetaal; Züri-Underland; Tielschoorff; Niderwenige; Büüli; Wintertuur; Andelfinge; Eglisau; Rafz; Wyland; Schtamme - SH Schafuuse, Hallau - TG Chesswil - SG Flums, Försteland, Toggeborg - AP Appezellerland (AR+AI) Liachtastää: Liachtastää, Trisabärg Öösterriich: Doarobiro Dütschland: Obfige; Sandjèrge; Dotmis-Schwardsebach; Milenge; Hauefels; Ettringe im Allgai; Wisswil; Zollernalb; Rhinai-Besche Dezue no verainzelti Iiträäg vo anderne Orte und Piet. Animalia L. (Tier) - Tiär (Urscheletall); Tier (Züri, Chesswil, Försteland, Toggeborg, Appezell); Dier (Obfige) (Wurm) - Wùùrä (Urscheletall); Wurm (Züri); Wùrm (Flums); Worm (Chesswil); Wuerm (Försteland); Wùrm (Toggeborg); Worm (Appezell); Wùùrm (Obfige); Wurm (Sandjerge); Wuurm (Dotmis); Wuem (Milenge); Wuerm (Hauefels); Wuure (Ettringe); Wurm (Zollernalb) Lumbricus sp. L. (Regenwurm) - Mettu (Äntlibuech); Mettel (Urscheletall); Räägewurm, Wurm (Züri); Rëgewurm, Wurm (Wyland); Räägewùrm (Flums); Règewùrm (Toggeborg); Règeworm (Appezell); Räägewùùrm (Obfige) Hirudo medicinalis L. (Blutegel) - Bluetigel, Bluedegel (Züri); Bluetsuuger (Züri-Oberland); Egel (Försteland); Eegl, Egl (Liachtastää); Blùedèjel (Rhinai-Besche) Haemopis sanguisuga L. (Pferdeegel) - Rossegel (Züri) Taenia sp. L. (Bandwurm) - Bandwurm (Züri) Nematoda Rudolphi (Fadenwürmer) - Faadewürmli (Züri) Ascaris lumbricoides L. (Spulwurm) - Schpuelwurm (Züri) Trichinella sp.
Albrecht III. (* 1349/1350 ds Wien; † 29. August 1395 uf em Schloss Laxenburg, Nideröstriich), gnennt Albrecht mit em Zopf, Graf vo Habsburg (Albrecht VII.), isch Herzog vo Östriich (1365–95) gsi. Sis Sinnbild isch en Globus mit em Wahlspruch "Ni adspicit non adspicitur" gsi. Dr Albrecht III. isch am 9. September 1349 oder 1350 uf d Welt cho, as Sohn vom Herzog Albrecht II. und dem sinere Gmahlin Johanna vo Pfirt, Tochter vom Graf Ulrich III. Die Ehe isch 15 Jahre chinderlos blibe, aber schliesslich häi si doch vier Söhn und zwei Töchtere becho. Dr Albrecht II. het scho 1355 e habsburgischi Huusordnig erlo, noch dere d Söhn gmeinsam und gliichberechtigt d Regierigsgschäft hend füere müese. Wo er am 20. Juli 1358 gstorbe isch, het dr Ältischt, dr Rudolf IV., allei d Regierig übernoh, wil die drüü jüngere Söhn minderjöörig gsi si. 1364 het er sich entschlosse, di Rudolfinischi Huusordnig z erlo, wonach di habsburgische Länder gmeinsame Bsitz vo allne Brüeder gsi sind. Es Dokument, wo d Underschrifte vo allne drü Brüdere zeigt (dr zweitältischti, dr Friedrich III., isch scho 1362 gstorbe), isch dr berühemti Gründigsbrief vo dr Wiener Universität 1365. Scho wenigi Monat später aber isch dr Rudolf IV.
Zahnmedizin isch de Oberbegriff vo de vollschdändige Bezeichnig „ Zahn-, Mund- und Chieferheilkunde“, wo zu de allgemeine Medizin ghört. D´ Zahnmedizin ellei isch nitt numme d´ Erkennig, d´Behandlig und d´Vermeidig vo Erkrankige an de Zähn, em Mund oder em Chiefer, sondern umfasst au anderi Regione vom Körper, da Zammehäng bekannt bzw. erforscht sin. Die, wo in dr Zahnmedizin schaffe, lehre in ihrer Usbildig nitt numme die wisseschaftliche, biologischi, physikalischi und chemischi Sidde vo der Zahnmedizin, nei, sie mien sich au mit viele andere Sache usenandersetze. Zu iine zelle d´ Zahnärzt, s´ zahnärztliche Personal un d´ Zahntechniker. D´ Bader, also d´Frisör un d´Zahnrisser uff öffentliche Märkt, sin die erschde Zahnärzt gsi, so isch es überliefered. Spöder hen die Ufgab dann die normale Ärzt übernoh. Sie hen uf Grund vum damalige Wüssensschatz numme uf ihri Erfahrige zelle könne. Widdläufigi Meinig isch gsi, dass Zahnwürmer oder schlechti Körpersäft d Zahnfueli uslöse. Die Körpersäft sin au als Ursach vo Eidrige und vieli anderi Erchrankige usgmacht worde gsi un e gängigi Therapii isch de Aderlass gsi. Jahrhundertelang het sich des Dänke in de Chöpf ghalde, un hütt nennt sich die Chrankheitslehr „Humoralpathologie“ (Lehr vo de feuchte Chrankheite). Erschd mit de Erfindig vo de Mikroskop vor
De Kulturwäg Limmet (früehner: Kulturwäg Bade–Wettige–Noiehof) isch en Kulturwäg entlang vo beidne Site vo de Limmat und isch im 1991i entschtande. Uf em Wäg vo de Holzbrugg über d Limmat vo Wettige uf Noiehof bis zu de Holzbrugg, wo d Altschtadz vo Bade mit em rächte Limmatufer verbindet, sind 22 Skulpture z gseh. Zum 700. Geburtstag vo de Eidgnosseschaft hei di Gmeinde Bade, Wettige und Noiehof en Usstellig vo Freilichtskulpture uf d Bei gschtellt. 18 Usschtelligsschtück hei d Gmeinde kauft und sind doderbi au vo Schponsore, em Kanton Aargau und em eidgnössische Bundesamt für Kultur unterschtützt worde. D Usschtellig isch schpöter um weiteri 3 Usschtelligsschtück erwiteret worde, so dass si hüt 21 Kunschtwerch umfasst. Am linke Ufer vo de Limmat, grad an de Holzbrugg uf de Noiehofer Site, fangt de Kulturwäg aa. Derte gseht me d Raumwürfel vom Peter Hächler (1922–1999). Ursprünglich isch s Zimmer vom Beat Zoderer (*1955) s nächschti Kunschtwerch uf em Wäg gsi, es stoht aber im Momänt näbe de Leueschüür uf de Chloschterhalbinsle. We me de Wäg witer Richtig Webermühli lauft, chunnt me zum erschte Teil vo 3x Form vo de Lucie Schenker (*1943), dann zum Gespräch über den Fluss, wo uf beidne Siite vo de
S Schloss Lichdastoi ischt a Bauwerk aus em 19. Johrhondert, baut uf ma Felsa am Steilhang vo dr Schwäbischa Alb ibr-em Ortsdoil Honau vo dr Gmoid Lichdastoi em Landkreis Reitlenga, wo seit seira Erbauong bis heit – außr en de Johr 1802 bis 1837 – em Privatbesitz dr adliga Familie von Urach ischt, vo dr Allgemeinheit abr gega Eitridd bsichdigt werra kô. Des Schloss ischt erscht gega End vom 20. Johrhondrt grendlich renoviirt worra. Drom isch’s jetzt em-ma hervorragenda Zuastand. Dr Nama vom Lichdastoi kommt dô drvo, dass des Bauwerk uf ma Kalkfelsa (Weißjura) baut worra ischt, ond wenn deet d Sonn nufscheint, kennt mr moina, ma dät a Liacht em Stoi seha. Dr Baedeker Deutschland hot em Schloss Lichdastoi zwoi Sternla vorliiha; des ischt bei deam d Hegschdwerdong ond bedeidet, dass’r als oizigardiga Sehenswirdigkeit eigstuaft ischt. S Schloss vo enna kâ ma bloß em Rahma vo-ra Fihrong ôgugga. De oifach Fihrong dauret a halba Stond ond goht durchs Erdgschoss ond ens erschde Obrgschoss. Weitaus de maischde Bsuachr nemmet a dera doil. Se fihrt durch d Waffahall, d Schlosskabell mit ihre scheene Glasmôloreia, s Keenigszemmr, s Wabbazemmr ond s Ergrzemmr mit middlaldrliche Meebl. Em Keenigszemmr fendt mr da Stammbaum vom
D Gwaggelibrugg isch e Brugg für Fuessgänger zwüsche de Wettiger Chloschterhalbinsle und de Damsau reschpektiv de Chloschterrüti, wo zu de Gmeind Noiehof ghört. Bis im 1863 isch derte e Fähri über d Limmat gsi. D Gwaggelibrugg isch eini vo de älteschte Drahtseilbruggene vo de Schwiiz, wo bis hüt erhalte isch. De Johann Wild het im 1858i uf de Chloschterhalbinsle vo Wettige e Baumwollspinnerei ufbauet. Di Spinnerei isch schnell witer gwachse und de Wild het für sini Lüt Wohnruum in de Unmgebig gschaffe. Doderbi isch im 1863i in de Chloschterrüti es Choschthuus entschtande. Wil d Fähri nöd gäbig gsi isch, um d Arbeiterinne und Arbeiter vo de Chloschterrüti in d Spinnerei z bringe, het de Johann Wild d Gwaggelibrugg la baue. D Gwaggelibrugg het ihren Name, wil si numme in de Querrichtig verschtiift isch, nöd aber längs. So schwankt si e chli, we mer duet drüber laufe. Am beschte merkt me des, wenn mehreri Persone druf laufed oder me mit schwere Laschte unterwägs isch. Im 1982i isch d Gwaggelibrugg ufwendig saniirt worde, wil mer si vor em Abriss het welle bewahre. D Gmeinde Wettige und Noiehof hei des es Johr vorher bschlosse gha. Um di alti Brugg z erhalte, aber gliichwohl
S Judenäule isch en Insle am Hochrhii zwüsche Waldshuet und Choblez. Vom 1603 bis öppe zum 1750i isch derte en jüdische Fridhof gsi, wo vo de Surbtaler Jude bruucht worde-n-isch. Wo Jude im 1750i vo de Tagsatzig d Erlaubnis hei übercho, zwüsche de Judedörfer Längnau und Ändige en Fridhof aazlegge, hei derte kaum no Beschtattige schtattgfunde. Im Johr 1603 hei d Surbtaler Jude vo de Schtadt Waldshuet s Judenäule pachtet, um ihri Tote derte chönne z beerdige. De Wäg vo Ändinge und Längnau bis zum Judenäule isch aber wit gsi und d Beschtattige dodermit sehr ufwändig. Allei d Fahrt mit eme Fuhrwerch bis uf Choblez het öppe drei Schtund duuret. Vo derte het di ganz Truurgsellschaft de Rhii müesse überquere, zum vom doozmaal vorderöschtriichische Ufer uf s Judenäule z cho. Für en Abdankig uf em Judenäule hei si somit en ganze Tag bruucht. Au s Rhiihochwasser het dezu gfüehrt, dass d Surbtaler Jude nach ere andere Lösig gsuecht hei. D Tagsatzig het dann im 1750i zugschtimmt, dass d Surbtaler Jude hei dürfe en Friedhof zwüsche Längnau und Ändige aaläge, de Ändiger Judefridhof. Wil im Judetum Gräber nöd ufghobe werde, isch s Judenäule für d Surbtaler Jude wichtig blibe, auch wo
Dr Chueche isch e Gebäck, wo us Deig gmacht wird und im allgemeine sǜess isch. Dr Deig wird uf Bläch oder in Chuecheforme bache. Ä tybisch allemannischi Chuecheform isch der Gugelhupf. Turte si Chueche mit era Füllig, wo hǜfig us mehrere Schichte bestöhn. Si wärde im allgemeine garniert oder mit ere Glasur überzoge. Im Bärndütsche bezeichnet me mit Chueche au und vor allem das, wo bi andernen Alemanne Wähje, Flade oder Dünne heißt. E spezielle Bärner Chuechen isch der Zibelechueche, wo me traditionellerwys am Zibelemärit isst. Chüeche si vor allem in Europa und Amerika beliebt. Dört isch dr Weize, wo sich bsundrigs guet zum bache eignet, s wichdigste Getreid. Si wärde aber in de meiste Kulture gässe, so si z Asie d Riischüeche verbreitet. Es git sogar Chüeche, wome imene Tassli ir Mikrowäuä cha bache! Das geit im gsamte o nume öppe sibe Minute. Gugelhopf Rüebliturte Schwarzwälder- und Zuger Kirschtorte Marmorchueche Schoggichueche Läbchueche Commons: Chueche – Sammlig vo Multimediadateie Definition und Einteilung von Feinen Backwaren. BDSI - Bundesverband der Deutschen Süßwarenindustrie e.V. Archiviert vom Original am 19. Juli 2017. Abgrüeft am 1. Juli 2018.
S Försteland isch de Name vom Piet zwöschet de Städt Wil und Rorschach im Kantoo Sanggale. S Zentrum isch d Stadt Sanggale. Im Ooste grenzt s Försteland as Rintl, im Süüde as Appizellerland und as Toggeborg und im Weste und Norde as Tuurgi und an Bodesee. Politisch isch s Försteland hüt uuftailt i d Waalchrais Rorschach, Sanggale und Wiil. S Försteland isch schwiizerisch und international seer guet as Vercheersnetz abonde. D Autobaa A1 verbindet d Städt Sanggale, Goosse und Wiil mit Zöri und anderene schwiizer Grosstädt. Di gliiche Städt liget au a de Iisebaalini Rorschach–Gempf und Zöri–Bregetz–Münche. Wiil isch e Iisabaachnotepunkt mit Lini is Toggeburg (Toggeborger Baa, ehmols TB, hüt SOB) und is Turgi (Frauefelder Bäändli, FWB). Sanggalle litt zodem a de Südostbaa (SOB), wo de Bodesee und s Toggeborg mit de Innerschwiz verbindet. Zodem gönd verschidnigi Linie vom Appizellerbäändli (AB) vo Sanggalle und Gosse uus. S Försteland isch zum grosse Tail ländlich mit Grääs- und Obstwertschaft, i de Agglomeratione vo Wil, Gosse und Sanggale gits au Industrii. De Turismus isch im westliche Tail nöd grad wichtig, woll aber büütet d Stedt Sanggale mit em Chlosterbezerk und Rorschach mit em Bodesee interessanti Uusfluugsziil. Wiil isch zodem e wichtigs Iichaufszentrm för
Ärmetinge isch e Dorf und e Gmaand am Undersee im Kantoo Thurgau. Ärmetinge lit am Süduufer vom Undersee, won e Tail vom Bodesee isch, gegenöber vo de Insle Riichenau. S Dorf litt a de Isebaalini Schafuuse-Chrützlinge, wo witter uf Rorschach goot. Im Summer chont mer au mit dem Scheff deet ane. Zor Gmaand ghöört au Trübeltinge. Ärmetinge isch e ländlichs Dorf mit wenig Gwerbebitriib. Früener isch d Fischerai de wichtigst Wertschaftsektor gsii. Hüt isch Ärmetinge wäg sinere Seelaag, Gschicht und Boute au för de Turismus interessant und en Uusfluug wert. D Groppefasnacht gelt as di letscht Fasnacht, well si erst drei Wuche vor Oostere döregfüert werd. Haasse tuet si nocheme Bodeseefisch, em Gropp (Cottus gobio). De Groppeomzuug werd denn au vom König Gropp aagfüert, enere riisige Noobildig vomene Grop. Otto Nägeli (1843–1922), Mediziner, Haametforscher und Mundartschriftsteller Adolf Hermann Ribi (1902–1988), Sproochwüsseschaftler und Redakter Verena Rothenbühler: Ermatingen. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Erich Trösch: Triboltingen. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Erich Trösch: Wolfsberg. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Commons: Ärmetinge – Sammlig vo Multimediadateie Offizielli Website vo de Gmeind Ermatinge Groppefasnacht Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022
Chesswil isch e chliises Dorf und e politischi Gmaind am Bodesee im Kantoo Tuurgau. Chesswil lit am Südufer vom Bodesee a de Isebaalini Chrützlinge-Rorschach. De Ort het nu wenig Chliigwerb, drunder Fischerai und Bootsbau. Denebet gits nochli Turismus, wo vo de ländliche Seelaag und em alte Dorfbild mit Rigelbaute us em 17. Joorhundert lebt. Paul Häberlin (1878–1960), Philosoph, Psycholog und Pädagog Carl Gustav Jung (1875–1961), Psycholog Pflanzenäme vo Chesswil Tiernäme vo Chesswil di Alti Müli s Gmandhuus d Chile Kesswil Inenaasicht vo de Chile s Badehuus am Seeufer de Dorflade Verena Rothenbühler: Chesswil. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Fritz Enderlin: Die Mundart von Kesswil. Huber & Co., Frauenfeld [1911] (Beiträge zur Schweizerdeutschen Grammatik 5). Commons: Chesswil – Sammlig vo Multimediadateie Ofizielli Website vo de Gmaind Chesswil Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023 Normdate: GND: 4110242-3 | LCCN: n2002040013 | VIAF: 153800216
S Colombischlessli isch e Herrehuus in dr Innestadt vu Friburg. S Colombischlessli isch in dr Johre 1859 bis 1861 uf em Gländ vu dr ehmolige Baschtion Saint Louis baut wore, dr Friburger Stadtbefeschtigung, wu umfunktioniert wore isch zue me Garte. D Ufdraggeberi isch d Grefi Maria Antonia Gertrudis von Zea Bermudez y Colombi gsi, wu des Gebei als Wittfrauesitz het baue loo. D Blän het dr Friburger Architekt Georg Jakob Schneider entworfe, wu als Vorlag fir sini historisch Villa dr gotisch Tudorstil vum englische Mittelalter gwehlt het. Anne 1899 het d Stadt Friburg des Gebei kauft; vu 1909 bis 1923 het s als stedtisch Kunschtmuseum dient, speter als Verwaltigsgebei. Vu 1947 bis 1952 isch s Colombischlessli Sitz vu dr Staatskanzlei gsi, dr Landesregierig vum Land Bade unter em Leo Wohleb. Sit eme Umbau 1983 isch s Archäologisch Museum Colombischlessli (zerscht no unter em Namme Museum für Ur- und Frühgeschichte) im Colombischlessli unterbrocht. Dr Park vum Colombischlessli, wu im Stil vun em englische Landschaftsgarte aaglait isch, mit exotische Bflanze un Baim, un eme große Springbrunne, isch speter dittlig vergleineret wore un wird hite fir Kunschtuusstellige un fir Kulturbrogramm brucht, s het hit au ne Wyylehrbfad din. Er gikltet hi us zwai
S Archäologisch Museum Colombischlessli (ARCO) isch e archäologisch Museum in dr bade-wirttebergische Stadt Friburg. S isch 1983 als Museum fir Ur- un Friegschicht grindet wore un isch sither im Colombischlessli am Rotteckring unterbrocht. Dr Schwerpunkt vum Museum litt uf dr menschlige Entwicklig am Ober- un am Hochrhii vu dr Altstaizitt bis in s frie Mittelalter. D Daueruusstellig zaigt wichtigi archäologischi Fund us Sidbade. Zue dr Glanzliechter vu dr Uusstellig zelle e Gagatfigirli us em 10. Johrhundert v. Chr., remisch Glas oder Runeziignis, wie dr Runestab vu Nidinge us em 6. Johrhundert. In dr Schatzkammere im Kellergschoss were richi Schmuck- un Waffebiigabe us alamannische Greber vu Hiifinge (Schwarzwald-Boor-Krais) presentiert. D Funde sin bis uf wenigi Uusnahme Dauerleihgabe vum Land Bade-Wirtteberg. S Museum bietet Schuelklasse un Kinder e braiti Palette vu museumspedagogische Aagebott, wu si selber uusbrobiere kenne, wie in dr Staizitt zum Beispil Fiir gmacht worre isch oder Doongfeß brennt worre sin. Im Huus het s au e Presenzbibliothek mit archäologische Fachpublikatione. Hilde Hiller: 20 Jahre Museum für Ur- und Frühgeschichte im Colombischlössle. Museum für Ur- und Frühgeschichte, Freiburg, (Breisgau) 2003. Commons: Colombischlössle – Sammlig vo Multimediadateie Archäologischs Museum Colombischlessli 47.9977777777787.8461111111111Koordinate: 47° 59′ 52″ N, 7° 50′ 46″ O
D Burg Röttle isch ä Burgruine ooben a Haage bi Lörrach im Wiisetal im Landchreis Lörrach z Bade-Württeberg. Oft hört mer anstatt „Röttler Burg“ au „Röttler Schloß“. D Burg Röttle isch vo de Lütt vo Röttle erbaut un 1259 s erschde Mol urkundlich erwähnt worde. Schu langi Zitt devoor hät s z Röttle e Chirch gee, wuu 751 zum erschte Mool gnännt wird. D' Herre vo Röttle werde vom 12.-14. Jorhundert erwähnt un sin mit em Lüthold II. uusgstorbe. Ihri Erbe sin d' Margrafe vo Bade gsi. Im 14. und 15. Jahrhundert hän si ihre Burg erwiteret und au umbaut. Bim Erdbeebe vu Basel (1356) sin d Chirch un d Burg bschädigt worre. D Burg isch 1503 an de Markgraaf Christof vu Bade übergange. 1525 isch si im Burechrieg iignuu worre, hät abber keini Zerstörige erfahre. Im Drißigjährige Chrieg isch ä Deil vo de Anlage zerstört worde un au de holländisch Erbfolgechrieg hät Zerstörige brocht, wiil doo di französische Druppe chuu sin. De Ludwig de Vierzähnte, au Sunnechönig gnennt, het si dann ganz schlaife lo, un numme de Burgfried un ä paar anderi Gebäud sin übrigbliibe. Im Gedicht „Vergänglichkeit“ vom Johann Peter Hebel bietet die au hit no imposanti Ruine
p1 D Burgruine Burgholz isch e Burgräscht bi Raitbach, eme Stadtdeil vu Schopfe im Landchreis Löörech z Bade-Wirttebärg. Si lyt uf eme waldige Biel sideschtli vum Dorf. Die Hecheburg isch anne 1283 s erscht Mol gnännt wore. D Bsitzer vu dr Burg sin d Herre vo Stei gsi. Vu dr ehmolige Burgaalag sin hite no dr Burghigel, Muurräscht un dr Halsgrabe erhalte. Max Miller, Gerhard Taddey: Handbuch der historischen Stätten Deutschlands. Band 6. Baden-Württemberg. Alfred Kröner Verlag, Stuttgart 1965. Burge im Landchreis Löörech uf burgeninventar.de
47.6472222222227.84399Koordinate: 47° 38′ 50″ N, 7° 50′ 24″ O Eie im Südschwarzwald isch e ehemoligs Dorf im Landchreis Lörrach un ghört hütt zu Schopfe. Es litt an de Nordsite vum Dinkelbärg un im Oste vu Schopfe. Als Eihheim wird Eiche – genau wie Schopfe sälber – zum erschte Mol urkundlig erwähnt. In ere Schrift vu 1258 isch e Guntherus de Eichheim nochgwise, zudemm hät d'Propstäi z Witenau (Steine), wu zum Chloster St. Bläsi ghört, do 1344 e Ghöft gha. Es isch ab 1809 e selbständigi Gmeind gsi, bis es 1972 im Rahme vu de kommunale Gebietsreform uff Schopfe iigmeindet wore-n-isch. Eie ghört all no zu de Dörfer mit landwirtschaftliger Prägig un isch vu de Sidligsform all no e tyypischs Dorf. Am Füeß vum Schild mit eme silbrige Hintergrund isch e grieni Flächi, wu e grieni Eiche mit schwarzem Stamm un griene Eichle druff stoht. S Wappe isch sit 1904 gültig un spilt uff de Ortsnamme aa. Hauptartikel: Eiemer See Zwüsche Eie un Hasel litt de Eiemer See. Er isch e Doline, wu zitewis mit Wasser gfüllt isch. Wiil de Chiemefüeßchräbbs (Tanymastix lacunae) do vorchunnt, stoht de See sit 1983 unter Natuurschutz. Sälle wiße, rund 2 Zäntimeter lange Chräbbs isch 1911
Eichen (alem. Eiche, Aiche, Oeche) stoht für: Eiche, e Gattig vu de Büechegwächs eiche, d Eichig, s Priefe un Iistelle vu Messgrät Eichen heiße folgendi Ort e Ortsdeil vu Schopfe im Landchreis Lörrach, Bade-Württebärg, lüeg Eie (Schopfe) e Ortsdeil vu Hochetenge im Landchreis Sigmaringe, Bade-Württebärg, lüeg Eiche (Hochetenge) e Gmeind im Landchreis Altenkirchen, Rhiiland-Pfalz e gmeindefräis Gebiet im Landchreis Amberg-Sulzbach, Bayere e Ortsdeil vu Nidderau im Main-Kinzig-Chreis, Hesse e Ortsdeil vu de Stadt Attendorn im Landchreis Olpe, Nordrhii-Westfale e Ortsdeil vu de Stadt Bad-Münstereifel im Chreis Euskirchen, Nordrhii-Westfale e Ortsdeil vu de Stadt Drolshagen im Landchreis Olpe, Nordrhii-Westfale e Ortsdeil vu de Gmeind Hellenthal im Chreis Euskirchen, Nordrhii-Westfale e Ortsdeil vu de Stadt Kreuztal im Chreis Siegen-Wittgenstein, Nordrhii-Westfale e Ortsdeil vu de Gmeind Kürte im Rhiinisch-Bergische Chreis, Nordrhii-Westfale e Wiiler z Lohmar im Rhein-Sieg-Kreis, Nordrhii-Westfale e Ortsdeil vu de Gmeind Oppach im Chreis Görlitz, Sachse Eichen heiße sälli Persone: Heinrich Eichen (1905–1986), dütsche Schriftsteller Lüeg au: Aichen Eichenberg Eichberg
Dr Juan Antonio Samaranch (katalanisch Joan Antoni Samaranch i Torelló, syt 1991 Marqués de Samaranch; * 17. Juli 1920 z Barcelona; † 21. April 2010 ebd.) isch e spanische Sportfunktionär gsi. Dr Samaranch isch 1966 Mitglid vum Internationale Olympische Komitee (IOC) wore un Sportminischter unter em Franco. Am 16. Juli 1980 isch er as sibte Presidänt vum IOC Noofolger vum Michael Morris, 3. Baron Killanin wore. Är het des Amt 21 Johr gha, bis es anne 2001 dr Belgier Jacques Rogge ibernuu het. Dr Samaranch isch us ere ryyche Familie chuu, wu in Textilinduschtri aktiv isch. In syyre Heimetstadt Barcelona isch er uf di Dytsch Schuel gange, voreb er z Großbritannie un in dr Vereinigte Staate Betribswirtschaft studiert het un dernääbe uf e Managementschuel gangen isch. Är isch Aahänger vum Francisco Franco gsi un Mitglid vu däm syyre faschistische Bartei Movimiento Nacional. As Sportler het er sälber Yyschunschtlauf gmacht, derzue Rollhockey, wun ere zerscht fir Espanyol Barcelona in dr 1950er Johr spanische Nationaldorwart gsi isch un speter di spanisch Nationalmannschaft dreniert gha het. Rollhockey het er au gferderet dur d Organisation un d Finanzierig vu dr Wältmeischterschafte 1951 un 1954 z Barcelona. Ghyrote isch er syter anne 1955 mit dr