rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Scheebuach ischt a Landschaft mit-ma waldreicha Hiiglland en Bada-Wirdaberg. Er leit em Sidweschda vo Stuegert ond nerdlich vo Diibenga. Sei Herzstick isch dr gleichnamige Naturpark, wo 1972 zom erschda Naturpark en deam Lendle beschdemmt wôrra ischt. De meischde Leit vorbendet mit-em Begriff Scheebuach bloß da Naturpark. Dr sell ischt heitzodag a beliebts Naherholongsgebiet fir d Bewohner vo de greeßre Städt drom-rom, hauptsächlich fir d Stuegerter. Wo dr Scheebuach genau ôôfangt bzw. uffheert, kô wahrscheinlich neamert mit Sicherheit saga; abr vo seim Kernstick, em 156 Quadratkilometr graußa Naturpark, send d Grenza exakt feschtglegt. (Lueg dô drzua s Schaubild.) De oinzich Ortschaft em Naturpark ischt Bebahausa, heitzodag a Stadtdoil vo Diibenga. De andre Gmoinda, wo zo dr Landschaft Scheebuach, abr et zom Naturpark gheeret, send (ôôgfanga em Nordweschda ond fortgsetzt en dr Uhrzeigerrichdong) Nufrenga, Gärtringen-Rohrau, Hildrizhausa, Altdorf, Holzgerlenga, Weil em Scheebuach, Waldabuach, Oichdal-Neiahaus, Walddorfhäslach, Bliezhausa, Kircha, Diibenga, Ammerbuach ond Herraberg. Beteilicht send somit viir Landkreis: Beeblenga, Diibenga, Esslenga ond Reitlenga. Zom erschda Môl urkundlich erwehnt wôrra isch dr Scheebuach em Jôhr 1007. En alde Zeida isch dui Landschaft a beliabts Jagdreviir vo de wirdabergische Herzeg ond schbäder vo de wirdabergische Keenich gwäa. Drom isch des Gebiit, hauptsächlich dr 1972 ausgwiisene Naturpark,
D Linde (Tilia) bilde e Pflanzegattig in dr Underfamilie vo de Lindegwäggs (Tilioideae) innerhalb vo dr Familie vo de Malwegwäggs (Malvaceae). D Linde si Lauböim, wo iiri Bletter verliere. Si bilde käini terminale Chnospe, dorum waggse si sympodial, das häisst nit vo dr Hauptaggse, sondern vo subterminale Sitenaggse. Je noch dr Art chönne si zwüsche 15 Meter (z. B. Krimlinde) und 40 Meter hooch wärde. Au d Dicki vom Stamm isch seer underschidlig, mäistens zwüschen 1 und 1,8 Meter. D Linde chönne bis zu 1000 Joor alt wärde. D Laubbletter si wäggselständig und zwäiziilig aagordnet und häi Blattstiil. Dr Hauptdäil vom Blatt isch mäistens härzförmig. D Chnospeschubbe gheije früe ab. Dr Blüetestand isch aggsleständig und zymös und umfasst drei oder mee Blüete. S Hochblatt isch uffellig, grooss, und lenglig und isch mit dr Blüetestandsaggse lang verwaggse. Wenn d Frucht rif isch und abgheit wirkts wien e Flügel. D Blüete dufte, si zwittrig, radiärsymmetrisch und fünfzelig. Es si fümf Chelchbletter vorhande mit Nektardrüese an iirer Basis. Die fümf Bletter vo dr Chroone si wiss oder gääl. Es het e hufe Staubbletter; die si frei oder in fümf Bündel zämmegfasst. D Staubfääde si vilmol wie chliini Gääbeli. Fümf Fruchtbletter si zu äim
Dr Lucas Feyerabend (* 1687 z Baasel; begraabe am 13. Juli 1741) isch e Schwizer Schriiner und Bildhauer gsi. Dr Lucas (au Lukas und Lux) Feyerabend isch dr Soon vom Schriiner Jakob Feyerabend gsi. 1712 isch er as Schriiner in d Baasler Spinnwätterzumft ufgno worde. Spööter het er vor allem as Bildhauer gschafft. 1729 het er sich au in d Safrezumft iikauft. Spööter het er z Hamburg gläbt und woorschinlig au e Mol z Neuchâtel gschafft, wil er 1715 d Absicht gha het, zämme mit sinere Frau dört aane z goo und sich vo Bürgermäister und Root e Löimundzügnis het lo gee. Dr Lucas Feyerabend isch dr erst vo sim Gschlächt, wo as Künstler gschafft het. Sit 1712 isch er mit dr Chupferstächere Anna Magdalena de Beyer (1677–1741) verhürootet gsi. Vo iine het d Baasler Moolerfamilie Feyerabend abgstammt, wo über drei Generazioone Künstler fürebrocht het. Johann Jacob (1714-1777), Soon vom Lucas, Dekorazioons- und Kunstmooler Augustin (1744-1790), Soon vom Johann Jacob, Dekorazioons- und Kunstmooler Samuel (1746-1787), Soon vom Johann Jacob, Dekorazioons- und Kunstmooler Franz (1756-1800), Soon vom Johann Jacob, Dekorazioons- und Kunstmooler, Karikaturist Johann Rudolf (1779-1814), Soon vom Franz, Dekorazioons- und Kunstmooler Stefan Hess, Wolfgang Loescher: Möbel in Basel. Kunst und
Dr Franz Feyerabend (dauft am 11. April 1756 z Baasel, gstorbe am 23. Merz 1800 z Baasel) isch e Baasler Kunstmooler und Karikaturist gsi. Dr Franz Feyerabend isch dr Soon vom Dekorazioons- und Kunstmooler Johann Jacob Feyerabend gsi und däm sinere Frau, Anna Barbara, geb. Roseburger und dr Änkel vom Lucas Feyerabend, em erste Künstler in dr Familie. Er isch bi sim Vater in d Leer gange. Er het Supraporte und Akwarell gmoolt, wo die früene von ene eender gstaabig si. Spööter cha mä dr Iifluss vom Bärner Mooler Sigmund Freudenberger gsee. In de 1780er Joor het er verschidnigi Mooltechnike aagwändet. D Komposizioone het er bi de niiderländische und Frankfurter Mooler abgluegt. Si Talänt isch aber weniger in dr Kunstmoolerei as in dr Karikatur glääge. Er isch e Mäister gsi bim Daarstelle vo de Feeler vo sine Zitgenosse. Wichdig isch do e Serii vo Bildli mit Persönligkäite vom Baasler Ancien Régime us em Joor 1798. As Radierer het er nume Umrissstich gmacht und die sälber koloriert. As si Hauptwärk gälte d Uniformbilder vo de äidgenässische Hilfsdrubbe in Baasel (1792-95). Dr Franz Feyerabend isch sit 1778 mit dr Christina David verhürootet gsi. Iire Soon Johann Rudolf (1779-1814) isch wie dr Babbe
Dr Johann Rudolf Feyerabend (* 1779 z Baasel; gstorbe 1814 z Baasel) isch e Baasler Mooler gsi. Dr Feyerabend isch au under em Psöidonüüm Lelong bekannt. Dä Naame het er brucht, won er e zitlang im franzöösische Caen gläbt het. Er isch dr Soon vom Kunstmooler und Karikaturist Franz Feyerabend und dr Christina, geb. David, gsi und isch bim Vater in d Leer gange. Dr Feyerabend het vor allem Bordret, Blueme und chliiformatigi Stillääbe gmoolt. Wie si Vater het er au e spitzigi Fäädere gha und Karikatuure vo Baasler Honorazioore zäichnet. Bsundrigs wichdig isch d Kopii, won er vom Baasler Dootedanz gmacht het, bevor dä abbroche worde isch. Meier: Aus dem alten Basel: Ein Bildband mit Geschichten aus der Anekdotensammlung von Johann Jakob Uebelin (1793–1873), Springer-Verlag, 2013
D Sigrun Mattes (* 23. Dezember 1941 z Haslach im Kinzigtal; † 1. Januar 2016 z Singe) war e alemannische Mundart-Schauspielerin und e Fasnachterin. Sie isch mit alemannische Stückle uffträte und hot es heimische Brauchtum wach ghalte. Nach ihrer Gburt 1941 z Haslach im Kinzigtal isch se mit ihrer Familie nach Zizenhausen bei Stocke und denn nach Singen (Hontes) verzogge. Dett hot se in de Birschtefabrik Lais und bis 1983 aan de Rezeption vum Singener Krankehus gschafft. So hot se echts Alemannisch schwätze und d Leit us de Region, wie se sind, kenne glärnt. Sie isch Vorstand vu de Hegauer Mundart-Bühne gwäse und hot det mitgspillt, isch regelmäßig mit ihrene alemannische Stückle uffträte bim Singener Stadtfest, bim Konschdanzer Oktoberfest, bi de Regionalgruppe vu de Muettersproch-Gsellschaft und jährlich im SWR-Fernsähe in de Konstanzer Fasnacht aus dem Konzil. Sie isch uf em Waldfriedhof in Singen beigsetzt. 1983: Alefanz-Orden vu de Langensteiner Cumpaney vum Fasnachtsmuseumsverein Schloss Langenstein 2005: Johann-Peter-Hebel-Medaille 2007: Bundesverdienstkreuz am Bande fir ihre soziale Firsorg fir d Leut 2013: Heinrich-Rehm-Medaille vu de Narrenvereinigung Hegau-Bodensee 2015: Ehren-Elefantine vu de Konstanzer Elefanten-AG „„So sieht für mich en ‚Guetmensch‘ us.““ – Hans Flügel: Abschied vu de Sigrun Mattes.: In: Alemannisch dunkt üs guet, Heft
D École Centrale de Lyon (ECL, Centrale Lyon) isch e franzesischi Ingenieursschuel (grande école). Si isch Mitglid vu dr Conférence des Grandes Ecoles un vu dr France AEROTECH. Dr Lehrblan isch multi-disziplinär, d Studiezyt zum Ingenieur drei Joor lang. D ECL isch anne 1857 as École Centrale Lyonnaise pour l’Industrie et le Commerce grindet wore. Dr Campus isch syt 1967 z Écully in dr Nechi vu Lyon. Dr Name École Centrale de Lyon drait d Hochschuel syter 1970. Syter anne 1992 isch si ne staatligi Hochschuel. Commons: Ecole Centrale de Lyon – Sammlig vo Multimediadateie www.ec-lyon.fr
Die Gwöönligi Kestene (Aesculus hippocastanum) isch en Art us dr Gattig Rosskestene (Aesculus), wo uf em Balkan dehäi isch und in Mittelöiropa an vile Ort aapflanzt worde isch. In de letschte Joor het sich d Rosskesteneminiermotte afo verbräitet won en existenzielli Gfoor für e Baum isch. Dr Studiekräis Entwiggligsgschicht vo dr Arzneipflanzekund am Instidut für Gschicht vo dr Medizin vo dr Universidäät Würzburg het die Gwöönligi Rosskestene zur Arzneipflanze vom Joor 2008 gweelt. Die Gwöönligi Kestene isch e summergrüene Baum, wo bis zu 30 m hooch wird. Si cha bis zu 300 Joor alt wärde. Wenn dr Baum jung isch, waggst er schnäll und bildet e churze, vollholzige Stamm mit ere runde und bräite Chroone. D Stämm vo alte Böim chönne bis zum ene Meter dick wärde. S Holz im Innere vom Stamm isch gääl-wiss und immer gege rächts verdrüllt, was dr Baumstamm sterker macht. S Wurzle waggse nid dief in d Ärde aabe, si aber stark und bräte sich wit us. D Driib si dick und brüünliggrau und häi e fümf- bis nüünspurigi Blattnarbe. D Rinde isch bi junge Böim hellbruun bis bruun und glatt, spööter wird si mänggisch e chli rötlig, und bi elteri Böim isch si graubruun,
Dr Schlüsselbärg isch e middelalterligi Gass in dr Groossbaasler Altstadt. Er foot in dr Daalstadt zwüschen em Huus zum Steblin und em Zumfthuus zum Schlüssel an dr Freije Strooss aa und goot bärguf bis zum Huus «zum Venedig», wo dr Stapflebärg in d Gass iine chunnt, biegt gege rächts ab, goot am Huus «zum wisse Bäär» verbii bis zum Huus «zur Mugge», macht e Kurve gege linggs und goot bärguf, bis er zwüschen em «Riinacherhoof» und em «Schürhoof» in Münsterblatz iine chunnt. D Gass het im 13. Joorhundert «Symundsgass» ghäisse und sit 1398 au «Rossbärg». Im 16. Joorhundert het si noch em Huus zum Schlüssel «Schlüsselsprung» ghäisse. 1585 wird zum erste Mol dr hütig Naame «Schlüsselbärg» erwäänt. Uf em Münsterbärg überhaupt und au am Schlüsselbärg häi im spoote Middelalter die meebessere Baasler gwoont: Kleriker und Kanoniker vom Domstift, aber au riicheri Bürgerligi. Wo s Konzil 1431 aagfange het, het mä an de Uffaarte zum Münsterhüügel Chettene us Iise an de Hüüseregge aagmacht, so dass mä d Gasse het chönne abspere. Bis ins spoote 15. Joorhundert het mä die brucht und denn het mä sä wider abgmacht, usser dr Chetti unde am Schlüsselbärg. 1471 het Baasel s Mässrächt überchoo und dr
47.5573222222227.5896444444444Koordinate: 47° 33′ 26,4″ N, 7° 35′ 22,7″ O; CH1903: 611367 / 267412 S Huus zum Venedig (mänggisch au zum chläine Venedig) isch e historischs Geböid am Schlüsselbärg 3 in dr in dr Groossbaasler Altstadt. Im Innere isch s mit em Huus zum Fälkli an dr Stapflegass 2-4 nääbedraa verbunde worde und dr Geböidkomplex isch äins vo de Kulturgüeter im Kanton Basel-Stadt, wo für d Regioon vo Bedütig si. Hüte isch d Verwaltig vom Museum vo de Kulture im Huus dehäi. S Venedig isch drei Stöck hooch und het oobe uf em Dach Mansarde. S Huus isch zum Däil gmuurt und dr Räst bestoot us Fachwärk. Über dr Husdüüre isch e Huuszäiche us em 15. Joorhundert mit em goldige Markuslöi vo dr Republik Venedig. Noch ere Urkunde vom Stäineklooster isch dört im Joor 1355 e Huus zum diefe Käller gstande. Zämme mit em Noochberhuus het s dr Naame zum Rossbärg gha. E zitlang isch s s Erasmuskollegium gsi, woorschinlig wil s d Uni denn brucht het. Aber dr Naame, wo am lengste brucht worde isch, isch dr hütig, wo 1486 zum erste Mol erwäänt worde isch. Er goot woorschinlig uf e Kaufmaa Claus Gottschalk zrugg, wo 1460 s Huus vom
Sommerau ìsch a frànzeescha Gmein ìm Arrondissement Saverne (Kanton Zàwere) ìm Unterelsàss (Bas-Rhin). Sommerau ìsch àm 1. Janner 2016 grìnda worra. Sa kummt vu dr Fusion vu da Gmeina Àllewiller, Bìrikewàld, Sàledàl un Sìnggrìscht. Dr Maire vu Sommerau ìsch dr Bruno Lorentz. Sommerau gheert zum Kommünàlverbànd Pays de Saverne. Dr elsassisch Dialekt vu Sommerau ghert zum Owerrhinàlemànnisch. Kàtholische Kìrch vu Àllewiller Kìrch Saint Louis vu Bìrikewàld S Schloss Kìrch Saint-Maurice vu Sàledàl Kritz vu 1757 Kìrch Saint-Rémi vu Sìnggrìscht Commons: Sommerau (Bas-Rhin) – Sammlig vo Multimediadateie 4 nouvelles communes dans le Bas-Rhin, uf bas-rhin.fr (fr) (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/collectivites.bas-rhin.fr Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Äärlischbach (au «Speuz»; amtlich Erlinsbach) isch e Gmeind im Bezirk Aarau vom Kanton Aargau. S Dorf wird durch de Erzbach, wo glichzitig d Kantonsgränze zu Soledurn bildet, vo de Gmeind Äärlischbach SO trännt. S Dorf lyt am Jurafuess. Dr Wyler Hard lyt hinder dr Egg uf emene Platoo i de Bärge vom Jura. De Gmeindsbann isch 986 Hektare gross, dodervo sind 524 Hektare Wald und 124 Hektare überbaut. De höchschti Punkt isch uf 908 Meter uf em Geissfluegrat, der tüüfschti uf 370 Meter in de Nöchi vo de Aare. D Nochbergmeinde sind Oberhof im Norde, Chüttige im Oschte, Aarau im Südoschte, Äärlischbach SO im Weschte und s soledurnische Kienbärg im Nordweschte, ännet em Bärgpass vo dr Saalhöchi. Alfred Lüthi: Erlinsbach. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Georg Boner: Erlinsbach: Ein Rückblick in die Vergangenheit. Erlinsbach: Gemeindekanzlei, 1973. Michael Stettler: Die Kunstdenkmäler des Kantons Aargau, Band I: Die Bezirke Aarau, Kulm, Zofingen. (= Kunstdenkmäler der Schweiz. Band 21). Hrsg. von der Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte GSK. Bern 1948. DNB 366495623. Commons: Äärlischbach – Sammlig vo Multimediadateie Website vo de Gmeind Äärlischbach Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am
Bi dr Brit Mila (au: Berit Mila; hebräisch ברית מילה, dt. „Bund vo dr Beschniidig“, jiddischi Ussprooch Brismile, abkürzt: Briss) wird d Vorhut vom männlige Gliid noch jüüdischem Bruuch abgschnitte. Das wird vom ene Mohel, eme Beschniider, gmacht, wo in dr Braxis vo dr Brit Mila usbildet worde isch. D Beschniidig isch e Gebot, wn em au die mäiste sekulare Juude folge, wil si s as e wichgige Däil vo dr jüüdische Identidäät gseen. Es git underschidligi Uffassige drüber, ob mä d Beschniidig ooni oder mit Bedöibig söll gmacht wärde. D Brit Mila wird im Juudedum as dr Iidritt vom ene männlige Noochfaar in dr Bund mit Gott aagluegt. Dä Bund het noch dr jüüdische Überliiferig Gott mit em Abraham (und sinere Familie) abgschlosse; er wird dorum au as dr „abrahamitisch Bund“ bezäichnet. In Erste Buech Mose, 17, 10-14 stoot gschriibe: „Das ist mein Bund zwischen mir und euch samt deinen Nachkommen, den ihr halten sollt: Alles, was männlich ist unter euch, muss beschnitten werden. Am Fleisch eurer Vorhaut müsst ihr euch beschneiden lassen […] Alle männlichen Kinder bei euch müssen, sobald sie acht Tage alt sind, beschnitten werden.“ D Beschniidig findet am achte Lääbensdaag vom Bueb statt. Wenn s
Bar Mitzwa oder Bar Mizwa (vo aramäisch בַּר ‚Soon‘ und hebräisch מִצְוָה ‚Gebot‘), für Mäitli Bat Mitzwa oder Bat Mizwa (hebräisch בַּת מִצְוָה, Dochder vom Gebot‘) bezäichnet im Juudedum die religiöösi Mündigkäit und mit de Begriff isch dr Status, dr Daag und au d Fiir gmäint, won e Chind religiöös vollmündig wird und alle religiööse Gsetz muess folge. Buebe fiire iir Bar Mitzwa, wenn si drizääni wärde, Mäitli s Bat Mitzwa im Alter vo zwölfi. D Idee vom Bar Mitzwa isch im spoote 13. Joorhundert entstande und het sich im 14. Joorhundert duuregsetzt, d Bat Mitzwa erst im 20. Joorhundert in de Reformgmäinde. Si Ursprung isch zwar religiöös und het zivilrächtlig kä Bedütig, aber d Fiir wird au vo sekuläre Juude begange, vilmol ooni iiri religiööse Aspäkt wie s Aaleege vo de Tefillin und s Vorlääse us dr Tora in dr Sünagooge. Commons: Bar Mitzwa – Sammlig vo Multimediadateie Commons: Bat Mitzwa – Sammlig vo Multimediadateie Bar und Bath-Mitzwah über das Fest der Religionsmündigkeit Eine bedeutungsvolle Bat-Mitzvah-Feier Bar & Bat Mizwa Erwachsen werden Artikel über eine Bar-/Bat Mitzwa-Ausstellung in Basel: Zeit der Mündigkeit
Tefillin (תפילין təfilin, singular hebr. תפילה təfila „Gebät“), dütsch Gebätrieme, mänggisch au Phylakterie, si e Bäärli vo schwarze Rieme us Lääder wo s chliini Kapsle us Lääder draa het. In dene Kapsle si Teggst us dr Tora, wo vo Hand uf Pergamäntrölleli gschriibe si. D Tefillin wärde vo religiööse jüüdische Manne – im Reformjuudedum zum Däil au vo Fraue – an de Wuchedääg bim Morgegebät (hebr. Schacharit), aagläit. Dr Hand-Däil wird am Oberarm aagläit und d Rieme wärde um en Arm, um d Hand und um d Finger gwigglet, dr Chopf-Däil wird über dr Stirne aagläit. S Aalege vo de Tefillin söll e Maanig si, ass mä de Gebot vo Gott muess folge. Iiri Form, wie mä si aaläit und was in de Gebätskapsle isch, isch im Talmud ufgschriibe. Richard D. Hausmann: Tefillin. Vorschriften, Gebräuche und ihre Deutung. Morascha, Züüri 1988. Alexander Cowan: Tefillin. A brief treatise. Nöi York 2005. ISBN 0-8266-0182-0 Commons: Tefillin – Sammlig vo Multimediadateie S Aalege vo Tefillin. Chabad Lubawitsch, Baden Video. Chabad Lubawitsch Virtuells Landesmuseum Meckleburg: Gebätskapsle us em 18./ früeje 19. Joorhundert
47.5571527777787.5898694444444Koordinate: 47° 33′ 25,8″ N, 7° 35′ 23,5″ O; CH1903: 611384 / 267393 S «Huus zum wisse Bär» isch e historischs Geböid am Schlüsselbärg 5 in dr in dr Groossbaasler Altstadt. Es isch äins vo de Kulturgüeter im Kanton Basel-Stadt, wo für d Regioon vo Bedütig si. Im Huus isch e Däil vo dr Verwaltig vom Naturhistorische Museum S Huus isch bhääbigs, spootmiddelalterligs Geböid us em 15. Joorhundert, mit drei Stöck und eme runde Düürebooge uf d Gass uuse. Sis hütige Usgsee het s im 16. Joorhundert üüberchoo, wo s dr Familie Imry ghöört het, wie s «Huus zum Venedig» nääbedraa au. Im spoote 14. Joorhundert het d Liigeschaft no de aadlige Schaler ghöört, wo in dr bischöflige Regierig e wichdigi Rolle gspiilt häi. Im 15. Joorhundert häi sich allerhand Florentiner, wo us iirer Stadt häi müesse flüchde, nördlig vo de Alpe ufghalte. Baasel isch vor allem wääred em Konzil, wo 1431 aagfange het, für Gschäftslüt intressant worde. Äine vo dene isch dr Händler und Bankiee Antonio Gianfigliazzi gsi, wo 1441 s Huus «zum wisse Bär» kauft het und im gliiche Joor Mitgliid vo dr Zumft «zum Schlüssel» worde isch. Dört isch au dr Claus Gottschalk, dr spööter Bsitzer vom
Hirschtu oder Herschtu (amtlich Hirschthal) isch e Iiwohnergmeind im Bezirk Aarau vom Schwiizer Kanton Aargau. S Dorf ligd öppe acht Kilometer südlich vo de Kantonshauptstadt Aarau im Suhretal. De Gmeindsbann isch 353 Hektare gross, dodervo sind 181 Hektare Wald und 57 Hektare überbaut. De höchschti Punkt isch uf 653 Meter uf de Hochwacht, der tüüfschti uf 437 Meter a de Suhre. Nochbargmeinde sind Mue im Norde, Choom im Oschte, Schöftle im Süde und Holzike im Weschte. Dominik Sauerländer: Hirschthal. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Michael Stettler: Die Kunstdenkmäler des Kantons Aargau, Band I: Die Bezirke Aarau, Kulm, Zofingen (= Kunstdenkmäler der Schweiz. Band 21). Hrsg. von der Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte GSK. Bern 1948. DNB 366495623. Commons: Hirschtu – Sammlig vo Multimediadateie Offizielli Website vo de Gmeind Hirschtu Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023 Normdate: GND: 4788682-1 | VIAF: 598145857921023020431
Erlinsbach isch de Name vo däne Gmeinden i de Schwiz: Erlinsbach AG im Bezirk Aarau, Kanton Aargau Erlinsbach SO im Bezirk Gösge, Kanton Soledurn Lueg au: Erleinsbach, de Name vo mehrere Bäch z Bayern Niedererlinsbach, es Dorf und en ehmolegi Gmeind im Kanton Soledurn Obererlinsbach, es Dorf und en ehmolegi Gmeind im Kanton Soledurn
D Konstanzer Fasnacht aus dem Konzil isch e Saal-Fasnet-Veranstaltig, wo im Konzil-Gebäud vu Konschdanz jeds Johr zehn Dag vor em Schmotzge Dunschdig in Boddeseealemannischer Sproch abghalte und vum SWR/SR-Fernsähe ibbertragge wird. Seit ibber 20 Johr wird selle Saalfasnet vu de Narrengesellschaft Niederburg und de Kamelia Paradies uffgführt. Es sind immer Konschdanzer Muettersprochler, wo us de Stadt oder em Landkreis Konschdanz kummet und au d lokale Ereignisse ufs Korn nämmet. Es findet im obere Konzilsaal in Konstanz statt und hot 800 koschtümierte Zuschauer. Zwische 0,7 und 1,2 Millione Fernsehzuschauer lueget des in ganz Deutschland a. Dees sind it nur Zuschauer vu Baden oder Württemberg, dees sind au welle us de übrige allemannische länder wie elsass schwiez und voralberg und schwäbisch-bayern . Im Johr 2022 isch d Sitzung wegge de Corona-Pandemie mit erre eifachere Kulisse im SWR übertragge worre. Im Hintergrund vu de Bühn isch de Boddesee in Narrefarbe mit sinnem Ufer und de Schweizer Berg und de Insele abgbildet. A paar Sehenswürdigkeite us Konschdanz sind zu erkenne: d Imperia, es Konzilgbäude und d Tore. D Froschenkapelle us Radolfzell spilt en Mix us Guggemusi und Jazz uff d traditionelle Art. D Wortbeiträg sind zwische kabarettistisch, Apell a d Toleranz und Menschlichkeit und
De Oobestern isch d Bizaichnig för der Planet Venus, wener im Oobed in Himmel stoot. Er isch denn de hellst Stern. I de Mythologie vo de alte Völcher isch de Oobestern nebetem Morgestern as e mythisches Wese aagluegt woore. Er hett aber maist ka groossi Bidüttig, im Gegesatz zom Morgestern. Bi de antike Grieche het de Oobestern Hesperos ghaiisse und bi de Röömer Vesper.
De Morgestern isch d Bizaichnig för der Planet Venus, wener im Morge in Himmel stoot. Er isch denn de hellst Stern. Well d Venus en innere Planeet isch, cha si nie i de Opposition vo de Sune stoo und dromm au nie um d Miternacht gsie were. Si cha sich vo de Erde uus gsie nie mee as 48° de Sune entferne. I de Mythologie vo de alte Völcher isch de Morgestern recht hüüffig vereert wore, im Gegesatz zo Oobestern. Bi de antike Grieche hett er Eosphoros oder Phosphoros ghaiise und bi de Röömer Lucifer. Bi de früene Christe isch de Lucifer no as Symbol för de Jesus Christus gstande, spööter isch aber Luzifer zom Name vom Tüüfel wore. Bi de Inder isch de Morgestern mitem Waise Usana gliichgsetzt wore, bi de Balte mitem Auseklis. Im Alte Orient sind de Morge- und de Oobestern as e Brüederpaar vereert wore, so bi de Araber i de Röömerzitt as Monimos und Azizos und z Ugarit as Šaḥr und Šalim. Z Mesopotamie isch aber de Planet Venus mit de Göttin Ištar gliichgsetzt wore und isch denn öber d Astrologii vo de Grieche mit de Aphrodite und vo de Röömer mit de Venus gliichgsetzt
De Lucifer (uf tütsch au Luzifer; latiinisch: Lūcifer, -erī m. „Morgestern“) isch i de römische Mythologi de Morgestern. Er isch mit dem griechische Phosphoros gliichgsetzt woore, beed Näme hend d Bidüttig „Liechtträger“. Sini Vorstelige sind äänlich wie die vo de Grieche. Im Christetum isch de Morgestern mitem Jesus Christus vergliche wore, wege de Biblestell im zwaite Brief vom Apostel Petrus, wo de sait, as d Botschaft vo de Prophete wiene Lampe sai, wo im Dunggle breni „bis der Tag anbricht und das Licht des Morgensterns eure Herzen hell macht.“ (2 Petr 1,19) I de Offebaarig 2,28 werd de Morgestern as e Machtzaiche vom Gott bischribe und i de Offebarig 22,16 sait de Jesus selber: „I bi de glänzig Morgestern.“ Abem 4. Joorhundert isch aber de Morgestern wege de Stell Jesaia 14,12 im Alte Testament mitem Satan gliichgsetzt wore: „Du Morgenstern, wie konnte es geschehen, dass du vom hohen Himmel niederstürztest? … In deinem Herzen hattest du beschlossen: ›Ich steige immer höher, bis zum Himmel. Dort oben will ich meinen Thron errichten, ich will noch höher sein als Gottes Sterne. Ich setze mich im Rat der Götter nieder, im fernsten Norden, auf dem Götterberg‹ … Doch in den Abgrund wurdest du