rlitschk/wikidir huggingface dataset:
S Forschigs- und Studiezentrum für Pedagogik Baasel (FSP) isch en akademischs Instidut, wo mit dr Uniwersidäät Baasel und dr Pedagogische Hoochschuel vo dr Fachhoochschuel Nordwestschwiz affiliiert isch. Es befindet sich im ehemolige Landguet «Sandgruebe» an dr Riechestrooss 154 in dr Stadt Baasel. S Zentrum het drei Läitigsorgan, d Zentrumsläitig, dr Zentrumsroot und d Zentrumskomferänz. Es bietet de Studänte e Masterstudiegang in Pedagogik aa, d Absolväntinne und Absolvänte chönne denn an dr Uni Baasel witerstudiere. In dr Forschig wärde bildigstheoretischi, allgemäinpedagogischi und schuelpedagogischi Brobleem undersuecht. S Zentrum het en äigeni chliini Fachbibliothek. D Website vo dr FSP
Demons and Wizards Demons and Wizards isch s vierte Studioalbum vo dr britische Rockgruppe Uriah Heep und isch 1972 erschiine. Sit em Vorgängeralbum Look At Yourself het sich d Bandbesetzig veränderet. Für e Paul Newton (Bass) und e Ian Clarke (Schlagzüüg) si dr Bassgitarrist Mark Clark und dr Schlagzüüger Lee Kerslake in d Band cho. Churz druf isch dr Mark Clark dur e Gary Thain (früener mit dr Keef Hartley Band) ersetzt worde. S Album isch zwüsche de Tour in de USA und dr Tour in Europa 1972 ufgnoo worde. Mit Demons and Wizards het für d Band die kommerziell erfolgriichsti Zit aagfange, wo bis 1975 duurt het. S Cover vom Album isch vom Roger Dean gstaltet worde. The Wizard (Hensley/Clarke) 2:56 Traveller In Time (Byron/Box/Kerslake) 3:14 Easy Livin’ (Hensley) 2:34 Poet’s Justice (Box/Kerslake/Hensley) 4:11 Circle Of Hands (Hensley) 6:18 Rainbow Demon (Hensley) 4:19 All My Life (Box/Byron/Kerslake) 2:42 Paradise (Hensley) 5:11 The Spell (Hensley) 7:21
Dr Hard Rock oder Hardrock isch e Stilrichdig in dr Rockmuusik, wo herter gspiilt wird. Umgangssproochlig wird Hard Rock vilmol falsch as Überbegriff für e Räije vo Stilrichdige in dr Rockmuusig brucht, wie Punk, Grunge, oder Industrial Rock, zum die vo Spiilarte wie em Pop-Rock abzgränze, wo radiokompatibler si. In dr Fachsprooch isch dr Begriff änger umrisse und bezäichnet e Muusigstil, wo sini Wurzle in verschiidene Schaner wie em Psychedelic Rock vo de 1960er-Joor, em Bluesrock und em Rock ’n’ Roll het. Dr Hardrock isch au dur d Beatmusik vo de 1960er Joor beiiflusst worde. Vom Ändi vo de 1960er bis zum Aafang vo de 1990er isch dr Hardrock bsundrigs populär gsi. In de 1970er-Joor isch us em Hard Rock Heavy Metal entstande, aber lang het mä d Bands nit äidütig im äinte oder em andere Schaner chönne zuewiise. Musikalisch gsee isch dr Hard Rock im Vergliich zum Heavy Metal e chli sterker am Mainstream orientiert. Dorum häi vili vo sine Verdräter mee Erfolg in de Charts ghaa. Deep Purple Black Sabbath Led Zeppelin Nazareth Commons: Hard Rock – Sammlig vo Multimediadateie Bettina Roccor (1998): Heavy metal. Kunst. Kommerz. Ketzerei, 1. Uflaag, Berlin (IP-Verlag Jeske / Mader), ISBN 3-931624-07-2.
Rockmuusig isch e Schaner vo dr populääre Muusig, wo sich in de 1950er in de Veräinigte Staate us em «Rock ’n’ Roll» entwigglet het, und wo drus uuse vo de 1960er Joor aa vor allem in Ängland und de USA verschiideni nöiji Stiil uusegwaggse si. D Wurzle vo dr Rockmuusig ligge im Rock 'n' Roll vo de 1940er und 1950er, wo sälber stark vom Rhythm and Blues und dr Country Music beiiflusst worde isch. Dr Rock het vil übernoo us em Blues, dr Folk Music, em Dschääs und sogar do und dört us dr klassische Muusig. Vo dr Muusig us gsee stützt sich dr Rock uf die elektrischi Gitarre, die elektrischi Bassgitarre und s Schlaagzüüg. Tüpischi Rocksongs si im Vier-Viertel-Takt komponiert und bruche e Värs-Chorus-Form. Wie in dr Popmuusig isch s Süsché vilmol die romantischi Liebi, aber au soziali oder politischi Theme wärde mänggisch aagsproche. Dass dr Rock vo wisse, männlige Muusiker dominiert wird, het, so dänggt mä, en Iifluss uf d Waal vo de Süsché in dr Rockmuusig. Im Rock si s musikalische Chönne, läiv Ufdritt und en Ideologi vo Authenzitidäät wichdiger as in der Popmuusig. In de spoote 1960er, dr «Goldige Zit» vom Rock oder dr Eera vom
Popmuusig isch e Form vo Musik, wo vor allem sit 1955 us em Rock ’n’ Roll, dr Beatmuusig und em Folk entstande isch und vo Muusiggrubbe us em angloamerikanische Ruum wie de Beatles witergfüert und popularisiert worde isch. Si gältet sit de 1960er Joor as en internazional etablierti Wariante vo dr afroamerikanische Muusig, wo im Kontext vo jugendlige Subkulture entstande isch, ud elektroakustische Instrumänt gspiilt und über d Massemedia verbräitet wird. Im witere Sinn zelt jedi Art vo Underhaltigsmuusig, wo dur Massemedie verbräitet wird, wie Schlager, Filmmuusig, Operette, Miusikl, Danzmuusik, und populääri Adapzioone us E-Muusig, Folk und Dschääs zur Popmuusig. Dr Begriff im Sinn vo populärer Muusig z verwände, isch in dr Muusigwüsseschaft umstritte. Wäärend Popmuusig e Sammelbezäichnig isch für Muusigforme, wo ursprünglig us em Amerikanische stamme und uf e bsundrigi Art dur e Mischig vo Kulture kennzäichnet isch, bezäichnet populäri Muusig Underhaltigsmuusig, wo sit em Middelalter en integrierende Bestanddäil vo dr öiropäisch-oobeländische Muusigentwigglig daarstellt und „mit dr Ufkläärig am Ändi vom 18. Joorhundert und wo sich s bürgerlige Konzärtlääbe im erste Driddel vom 19. Joorhundert het afo entwiggle, en äigeständigs Lääbe het afo füere“. Michael Huber: Popmusik. In: Oesterreichisches Musiklexikon. Online-Uusgab, Wien 2002 ff., ISBN 978-3-7001-3077-2; Druckausgabe: Band 4,
Rock ’n’ Roll (churz für Rock and Roll) isch e Begriff für e amerikanischi Muusigrichdig in de 1950er- und früeje 1960er-Joor, wo nid genau umrisse isch, und für s Lääbensgfüül vo dr Jugend-Brotestkultur, wo mit dere Muusig verbunde isch. Kennzäiche für die mäiste Rock-’n’-Roll-Bänds isch d Bsetzig mit eme Sänger, wo as Frontmaa fungiert, begläitet vo Gitarre und/oder Klavier, Kontrabass oder E-Bass und Schlaagzüüg, gläägentlig no ergänzt dur witeri Instrumänt wie Saxofoon. Dr Gsang isch vilmol gutural-rau. S Riff, wo die ganz Zit widerhoolt wird, wird underlegt mit eme herte Beat, im Allgemäine im 4/4-Takt und gspiilt mit eme dütlige Backbeat/Offbeat. D Komposizioone si mäistens verheltnismessig churz, im 12-taktige Bluesschema und die „rollendi“ Basslinie stammt ursprünglig us em Boogie-Woogie. Dr Rock ’n’ Roll gältet as Ursprungsform vo dr Rockmuusig. Dr Rock-’n’-Roll-Danz isch e Durnierdanz, wo mit dere Muusig verbunde isch. Er isch us em Lindy Hop (eme Swing-Danz us de 1930er Joor) entstande und si bekanntists Merkmol si akrobatischi Iilaage. Äng mit dere Muusig verbunde sin au d Dänz Jive und Boogie-Woogie. Glenn C. Altschuler: All Shook Up: How Rock 'n' Roll Changed America. Oxford University Press, New York 2003. Capple, Steve, and Reebee Garofalo: Rock and Roll Is Here
Dr Melchior Berri (* 20. Oktober 1801 z Baasel; † 12. Mai 1854 z Baasel) isch e Schwizer Archidekt us Baasel. Dr Berri isch dr Soon vom Melchior Berri, Pfarrer z Münchestäi, gsi und vo dr Appollonia Streckeisen. Er isch z Baasel und z Münchestäi ufgwaggse. Zwüsche 1817 und 1823 het er sich under anderem bim berüemte Archidekt Friedrich Weinbrenner z Karlsrue lo usbilde. Denn het er bim Archidekt Jean-Nicolas Huyot z Bariis gschafft und an dr Akademii studiert. 1826 isch er zämme mit em Josef Berckmüller uf Italie gange , wo er sich für d Baute und d Wandmoolereie z Pompeii intressiert het, aber au für d Rönessans-Baläst z Rom. Er het s Handwärk vo de Stäimetz, Gipser und Muurer gleert, sich im Landschafts- und Figurezäichne güebt und bautechnischi Fächer studiert. 1828 het dr Melchior Berri z Baasel e Baugschäft und e Bau- und Zäicheschuel ufdoo. Si überregionali Bedütig het er zerst em Baasler Museum an dr Augustinergass verdanggt, wo dr äinzig Monumentalbau von em isch, wo erhalte bliibe isch, aber au sine Entwürf für e Zürcher und e Bärner Roothuus und sine Kwardierblään für Luzärn und Baasel. 1829 het er vom Ludwig August Sarasin dr Ufdraag überchoo, iim
Dr Mickey Rooney (* 23. Septämber 1920 in Brooklyn, Nöi York as Joe Yule junior, † 6. April 2014) isch en amerikanische Schauspiiler gsi. Er het 1926 im Filmgschäft aagfange, und e Karriere as Chinderstar entwigglet, und drbii mäistens frächi Charakter gspiilt. Für e Zit isch er dr berüemtist Filschauspiiler überhaupt gsi. Wo noch em Zwäite Wältchrieg si Andy Hardy-Serii abgsetzt worde isch, isch s em Drissigjöörige zerst schweer gsi, si Karriere witerzentwiggle. Er het denn aber in de 1950er Joor Rolle in seriööse Film übercho wie dr dr Gangster Babyface Nelson in So enden sie alle (1957), d Karikatur vom ene Japaner in Frühstück bei Tiffany (1961) und dr Boxdrääner in Die Faust im Gesicht (1962). Er het bis zum Dood Ufdritt in Film ghaa. 1983 het er dr Oscar für si Lääbenswärk überchoo, und isch usserdäm mit zwäi Golden Globes und eme Emmy uszäichnet worde. 1926: Not to Be Trusted 1927–1934: 62 Mickey McGuire-Filme 1932: Mein Freund, der König (My Pal, the King) 1933: The Big Cage 1933: The Big Chance 1934: Hide-Out 1934: Manhattan Melodrama 1935: Riffraff 1935: Ein Sommernachtstraum (A Midsummer Night’s Dream) 1935: Stürme der Jugend (Ah, Wilderness!) 1936: Der kleine Lord (Little Lord Fauntleroy)
As Biidermäier wird d Zit vo 1815 (Wiener Kongräss) bis 1848 (Aafang vo dr bürgerlige Revoluzioon) in de Länder vom Dütsche Bund bezäichnet. Mit em Usdruck Biidermäier isch in dr politische Gschicht dr Begriff vo dr Restaurazioon verbunde, wo sich uf die staatspolitischi Entwigglig noch em Ändi vo dr napoleonische Zit und vom Wiener Kongräss bezieht. Dr Begriff isch bedütend as Epochebezäichnig in dr Kulturgschicht, aber nid genau abgränzt, wil e Hufe vo de Assoziazione mit em Biidermäier us em spöötere 19. Joorhundert stamme und mä sä vilmol as projizierti Zueschriibige muess bezäichne. Die entgegegsetzti Beweegig, wo zu däm Zitabschnitt ghöört und e politisch revoluzionääri Veränderig aagsträbt het, wird als Vormerz bezeichnet. Si het under anderem bi Literate wie dr Georg Büchner und dr Heinrich Heine Usdruck gfunde. Dr Begriff Biidermäier bezieht sich uf dr äinte Site uf die äigeni Kultur und Kunst vom Bürgerdum, wo in dere Zit entstande isch (z. B. in dr Huusmuusig, dr Innearchidekduur und au in dr Chläidermoode), uf dr andere Site uf d Liddratur vo dere Zit, wo men em vilmol s Etikett «prosaisch» oder «konservativ» git. Tüpisch isch d Flucht ins Idyllische und ins Brivate. In dr Muusig reedet mä eender vo Romantik
Chaischde isch e Iiwohnergmeind im aargauische Bezirk Laufeburg i de Schwiiz. D Gmeind ligt an de Gränze zu Dütschland am Hochrhii im Nordoschte vom Fricktal. Vo de Flächi her isch Chaischde di füftgröscht Gmeind im Kanton Aargau. Si liit am Nordrand vom Tafeljura. Sit de Fusioon mit de Gmeind Ittethal uf de 1. Jänner 2010 umfasst de Gmeindsbann 1811 Hektare, vo dene sind 807 Hektare vo Wald bewachse und 152 Hektare sind überbaut. Di höchschti Stell vom Gmeindsbann isch mit 722 Metern uf em Gipfel vom Schinbärg, di tüfscht mit 290 Meter am Rhii. D Nochbergmeinde vo Chaischde sind Laufeburg, Hornusse, Frick, Oeschge, Eike und Sissle. Im Norde het Chaischde e gmeinsami Gränz mit de badische Gmeinde Murg und Laufeburg. Di erscht urkundlich Erwähnig vo Keiston isch us em Johr 1282. De gröschti Grundbsitzer isch s Frauechloschter z Säckinge gsi, d Landesherrschaft bis im 1386 bi de Grafe vo Habsburg-Laufeburg und danach bi de Hauptlinie vo de Habsburger. Mit em ganze Fricktal hei d Habsburger Chaischde in de Folg vom Waldshueterchireg im 1468i an d Burgunder verpfändet. Nach de Niderlag vo de Burgunder gäge d Eidgnossen in de Burgunderchrieg isch Chaischde ab em 1477 wider habsburgisch gsi. Ab em 1491,
S Umspannwerk Laufeburg (au als «Stärn vo Laufeburg» bezeichnet) isch s gröschti Schwiizer Umspannwerk. Es ligt zwüsche Laufeburg und Chaischde uf em Gmeindsbann vo Chaischde, am Rhii grad südlich vom Chraftwerk Laufeburg. Es het für de Strommarkt z Europa e grossi Bedütig. D Aalaag wird vo de Swissgrid betriibe. Sini Wurzle gönt bis ins Johr 1958 zruck, wo me hiir d Stromnetz vo Frankriich, Dütschland und de Schwiiz zämmegschaltet het. Was bisher numme innerhalb vo de Länder geh het, nämlich iiheitlichi Leischtigs- und Frequenzregelige, het's dadermit z Europa über Landesgränze usse geh. Z Laufeburg isch zum erschte Mol überhaupt Schwefelhexafluorid als Middel zum isoliire und als Löschgas vo Lichtböge iigsetzt worde, e Technik, wo sich in de Zwischeziit wältwit durchgsetzt het. Hüt chömmed im Umspannwerk zeh Überlandleitige uf de Sammelschiine vo de Schaltaalag zämme, Dezue ghöre d 380-kV-Leitigg vo Laufeburg über de Jura zum Chärnchraftwerk Gösge und d Leitig vo Laufeburg uf Bassecourt und d Gemmileitig, wo bi ihrem Bau in der 1960er-Johr di längschti Stromleitig vo de Schwiiz isch gsi. Commons: Umspannwerk Laufeburg – Sammlig vo Multimediadateie Badischi Ziitig: Energie für kühne Industrieträume (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.badische-zeitung.de 50 Jahre Stern von Laufenburg
Der große Kalender ischt a weltlichs Oratorium en viir Doil fir Sopran- ond Bariton-Solo, an gmischda Chor, an Kenderchor, a Orkeschtr ond a Orgl vom schwäbischa Kombonischda Hermann Reutter. Dr Ludwig Strecker der Jüngere, oiner vo de Mitinhaber vom Musikvrlag B. Schott’s Söhne, hôt am Ôfang vo de 1930er Jôhr ondrem Pseidoniim Ludwig Andersen an Haufa Tekscht ibr da Jôhresablauf zammagschdellt ond dera Sammlong da Nama Der große Kalender gäa. 1932 ischt'r mit deam Werk uff da Stuegerter Kombonischda Hermann Reutter zuaganga ond hôt-em vorgschlaga, des Ganze zo vrtona. Dr Reutter hôt’s Libreddo durchgleasa ond ischt begeischdret gwäa. Ohne viil Heckmeck hôt’r sich an d Arbet gmacht, ond scho em Jôhr druff isch des Oratorium ferdich ond bereit zor Uruffihrong gwäa. Am 17. Juni 1970 isch dr Reutter 70 Jôhr alt wôrra. Weil dr Siddeitsche Rundfunk (heit: Sidweschtrundfunk deam Môô viil zo vrdanka hôt, hôt’r plant, da Kombonischda en dr Stuegerter Liederhalle mit-ra feschtlicha Uffihrong vo seim Graußa Kalendr zo ehra. Weil abr dr Reutter mit seim Werk nemme ganz zfriida gwäa ischt, hôt’r sei Kombosizioo us-em Jôhr 1932 grendlich ibrarbeidet. So ischt gewissermaßa 38 Jôhr schbätr a ganz nuis Oratorium entstanda. Des Oratorium ischt em Reutter sei omfangreichschds Chorwerk,
Fruchtsaft, spezieller au Obstsaft, isch e Getränk, wo us Frücht vo äinere oder meerere Fruchtarte broduziert wird. Dr Fruchtghalt muess 100 % si. Mä underschäidet zwüsche Diräktsaft und Fruchtsaft us Fruchtsaftkonzentrat. Fruchtnektar und Fruchtsaftgetränk underschäide sich vom Fruchtsaft, wil bi deene usser Frücht no anderi Zuedaate döfe verwöndet wärde. Diräktssaft: Es wärde rifi und suuberi Frücht verwändet, wo früsch oder haltbar gmacht si. Zitrusfrücht wärde in spezielle Zitrusbrässe usbrässt. Anderi Frücht wärde in ere Müüli vermaalt, und die wird denn mechanisch usbrässt. Wenn spezielli Enzüüm iigsetzt wärde, chunnt dr Saft liichter us de Zälle uuse und weniger Saft goot verloore. Bi Stäiobst und Beeri nimmt mä vor em Usbrässe d Stäi bzw. d Stiil uuse. Denn wird s Brodukt gschwunge und gfilteret und es entstot us em naturdrüebe Saft e klare Fruchtsaft. Fruchtsaft us Konzentrat: Noch em Entsafte wärde zerst d Arome entzoge, für dass si bim Iidampfe vom Saft, wo denn chunnt, nit verlore göön. S Wasser wird im Vakuum entzoge. S Konzentrat cha zwüscheglaageret und billig dransportiert wärde. Zum us em Konzentrat wider Saft z mache, verdünnt mä s Konzentrat mit Wasser und duet die fruchtäigene Arome drii, mänggisch non e chli Fruchtfläisch und Zälle. Dr Saft wird
Tee (chin. 茶, chá, [tʂʰɑ˧˥], im Min-Nan-Dialäkt „tê“) isch e häisses Ufgussgetränk, wo us alle mööglige Pflanzedäil (Bletter, Chnospe, Blüete, Stängel) vo dr Teepflanze gmacht wird. Im Tee het s bis zu 4,5 Brozänt Coffein, je noch em Pflanzedäil, in de Chnospe am mäiste, in de Bletter weniger. Im 19. Joorhundert het mä em Wirkstoff im Tee Thein oder Teein gsäit. Im witere Sinn wird as „Tee“ jedes häisse Ufgussgetränk bezäichnet, wo us underschiidlige Däil vo verschiidene Pflanze gmacht wird. Do drzue ghööre au Chrütertee und Fruchttee. D Pflanzedäil, wo verwändet wärde, si je noch dr Sorte vo dr Pflanze Bletter, Chnospe, Blüete, Frücht, Stängel, Rinde oder au Wurzle. Em Tee, wo chalt mit Iiwürfeli serviert wird, säit mä Iistee. Bim Teemache brucht mä öbbe zwäi Gramm Teebletter bro Dässli, bim Schwarztee isch das öbbe e Teelöffel, wo vo doo si Naame überchoo het. Withering Rolling Firing Bi dr dradizionelle Brodukzion vo Schwarztee wärde d Teebletter in fümf Stuefe verarbäitet: s Withering, wo d Bletter wäich und zart gmacht wärde, s Rolling, wo d Zälle vo de Bletter ufbroche wärde, so dass die etherische Öl uusechömme, s Sortiere, wo d Bletter noch iirer Kwalideet sortiert wärde, d Oxidazion, wo mit
Unvollschtändigi Lischtè vo dè Lokomotyvè un Drybwägè, wo vo dè Schwizer Bundesbaanè (SBB) ygsetzt wörred. È Uffschlüsselig vo dè Bezeichnig vo Lokomotyv- un Drybwägè-Tùpè luèg Bauartbezeichnigè vo dè Schwizer Lokomotyè un Drybwägè. Ce 6/8II RABe EC Re 460 052 RAe 4/8 RABDe 500 RBDe 560 Am 841 000 Am 843 Karlheinz Hartung: Kleine Typenkunde Schweizer Triebfahrzeuge, Transpress Volaag, Stuègett 1987, ISBN 3-613-71069-2 Hans-Bernhard Schönborn: Schweizer Triebfahrzeuge, 2004, GeraMond Volaag, ISBN 3-7654-7176-3 Lok-Magazin Nr. 151 Database over rullende jernbanemateriell brukt i Norge. Norsk Jerbaneklubb, abgruefen am 3. Januar 2014 (norwegisch). Alfred Moser: Der Dampfbetrieb der Schweizerischen Eisenbahnen 1847–1966. Birkhäuser Volaag Basel un Stuègett 1967, Sitè 400
Bangkok (wertli ibersetzt „Dorf im Pfluumehain“, thailändisch offiziäll Krung Thep Mahanakhon [kruŋtʰêːp máhǎː-nákʰon], Thai: กรุงเทพมหานคร (), churz Krung Thep, กรุงเทพฯ – zmaischt ibersetzt mit „Stadt vu dr Ängel“) isch syter anne 1782 d Hauptstadt vum Chenigrych Thailand un e aige Verwaltigsbiet. S het dr Status vun ere Provinz (Changwat) un wird vun eme Gouverneur regiert. D Hauptstadt het 8,249 Millionen Yywohner (Volkszellig 2010). Si isch di mit Abstand grescht Stadt vum Land. In dr Bangkok Metropolitan Region (BMR), dr greschte Metropolregion z Thailand, läben insgsamt 14,566 Millione Mänsche (Volkszellig 2010). D Stadt isch s bolitisch, wirtschaftlig un kulturäll Zäntrum vu Thailand mit Universitete, Hochschuele, Paläscht un iber 400 Wat (buddhistischi Tämpelaalagen un Chleschter) un wichtigschte Verchehrschnopf vum Land. Bangkok isch au dr Sitz vu dr Wirtschafts- un Sozialkommission fir Asien un dr Pazifik (UNESCAP). D Zyt zue UTC lyt bi +7 Stunde. Dr Zytunterschid zue Mitteleuropa lyt bi +6 Stunden im Winter un +5 Stunden im Summer, wel s z Thailand kai Summerzyt git. D Stadt lyt an dr Nohtstell vu dr Indochinesische un dr Malaiische Halbinsle am Chao-Phraya-Strom nerdli vum Golf vu Thailand, im durschnitt fimf Meter iber em Meeresspiegel. Dr Chao Phraya het e Braiti vu eppe 400
Als Baureiè wörd bi Ysèbaanè jewyls è Gruppè vo Schinefaarzüüg benamst, wo in glychartiger Wys un technisch unterschydbar vo anderè Baureiè gfertigèt worrè isch. ÈN äHnlichÈ un reschpektyv au sùnonùm vowendètèt Begriff isch mit Gattig aagää. Vor allem in änglischsprõchigè Länder wörd dè Begriff class (Klassè) vowendèt. D Bezeichnig vo Schinnèfaarzüüg wörd z Europa durch iri Betryber übberwigend durch Aagaab von èrè Baureiè un èrè Ornigsnummer durrègfüürt. Z Dütschland bschtònn neu gschaffeni Baureiè sit dè Yfüürig vom Baureièschema vo dè Dütschè Rychsbaan jewyls uss fascht identisch bautè un uusduuschbar ysetzbarè Faarzüüg. Diè schu vorhandnè Lokomotyvè vo dè ehemõligè Länderbaanè hèt mo i sellem Schema nõch gmeinsamè Achsfolgè-Merkmõl un Vowendigszwèck in eignè Baureiè zämmègfasst. Dõby wörred eventuell konschtruktyv stark unterschidlichi Lokomotyvtùpè vo voschidnè Länderbaanè i gmeinsamè Baureiè ygordnèt. Innerhalb vo sèbbè Baureiè hèt mo èrschti Zifferè gschaffè, wo a dè Ornigsnummèr erkennbari Unterbaureiè hèn, wo jewyls nur mit Faarzüüg von èm Länderbahntùp bsetzt sin. Z Nordamerika hèn diè meischtè Baangsellschaftè bis i d 1960er Johr jewyls è eignes Bezeichnigssischteem kaa. Sell Sischteem isch aafänglich au uff d Disellokomotyvè übberdrait worrè. Mit dè witgehendè Marktdominanz durch EMD un General Electric sin selli Sischteem entbehrlich worrè un mo hèt d Bezeichnigè vo dè
Dr Joan Fuster i Ortells (* 23. Novämber 1922 z Sueca, Valencia; † 21. Juni 1992 z Sueca) isch e valencianische Schriftschteller gsi, wo haupsachlig uf Katalanisch gschriibe het. Er isch eender für sini Essays, bsundrigs für die politische, bekannt as für si Prosalitratur. Si wichdigsts Wärk isch s Buech Nosaltres els valencians („Wir die Valencianer“) (1962). Am Ändi vom 20. Joorhundert isch er dr intellektuell Chopf vom valencianische Nazionalismus gsi. Er het d Idee vo de Països Catalans (katalanischi Länder) verdäidigt und het d Länder, wo katalanisch gschwätzt wird, welle veräinige. Antología del surrealismo español. Alacant, Verbo, 1952. La poesia catalana fins a la Renaixença. Mèxic, Edicions Catalanes de Mèxic, 1954. Pàgines escollides de sant Vicent Ferrer. Barcelona, Barcino, 1955. El descrèdit de la realitat. Ciutat de Mallorca, Moll, 1955. Antologia de la poesia valenciana. Barcelona, Selecta, 1956. La poesia catalana. Ciutat de Mallorca, Moll, 1956. 2 vol. Les originalitats. Barcelona, Barcino, 1956. El món literari de sor Isabel de Villena. València, Lo Rat Penat, 1957. Figures de temps. Barcelona, Selecta, 1957. Indagacions possibles. Palma de Mallorca, Moll, 1958. Recull de contes valencians. Barcelona, Albertí, 1958. Ausiàs March. Antologia poètica. Barcelona, Selecta, 1959. Un món per a infants. València,
As Aaleegi wird im witiste Sinn alles bezäichnet, was dr Mensch aaläit. Schue, Händsche, Hüet usw. zelle zur Aaleegi, räini Schmuckgegeständ und Aksessuar nid. D Aaleegi wird zum äinte aazooge, zum sich vor Iiflüss vo dr Umwält z schütze, zum andere isch si Däil vo dr nonverbale Kommunikazioon. Si het sich dorum je noch de klimatische, individuelle und modische Bedürfniss vom Mensch abhängig vo dr Kultur und dr Zit seer underschidlig entwigglet. Es git Wüsseschaftler, wo dängge, ass dr Mensch vor öbbe 75'000 Joor aagfange het, öbbis aazzie, anderi glaube, ass die Hominide das scho vor 650'000 Joor gmacht häi. Äini vo de eltiste Aaleegene isch öbbe vor 23'000 Joor im hütige Italie gmacht worde und bestoot us 400 Sträife us Äichhörnlifäll. D Länder wo am mäiste Chläider broduziere sin China und Bangladesch. Hans-Joachim Hoffman: Kleidersprache. Eine Psychologie der Illusion in Kleidung, Mode und Maskerade. Ullstein, Frankfurt am Main 1985. René König: Die zweite Haut. Elefantenpress, Berlin 1987 Ingrid Loschek: Mode – Verführung und Notwendigkeit. Bruckmann, Münche 1991. Ingrid Loschek: Reclams Mode- und Kostümlexikon. 5. Aufl., Reclam, Stuttgart 2005. Richard Sennett: Der Körper als Kleiderpuppe. In: Verfall und Ende des öffentlichen Lebens. Fischer, Frankfurt am Main 1982. Roland Barthes: Die
The Game The Game isch s sibt Studioalbum vu dr britische Rockband Queen. S isch anne 1980 uusechuu. Mit däm Album het die langjöörigi Zämmenarbet mit em Koproduzänt Mack aagfange. Another One Bites the Dust und Crazy Little Thing Called Love, wo uf em Album si, si zwäi vo de grösste Single-Hits vo Queen. Mit The Game isch d Band in de USA uf iirem kommerzielle Höhepunkt gsi. Play the Game (Mercury) – 3:31 Dragon Attack (May) – 4:19 Another One Bites the Dust (Deacon) – 3:38 Need Your Loving Tonight (Deacon) – 2:49 Crazy Little Thing Called Love (Mercury/1979) – 2:43 Rock It (Prime Jive) (Taylor) – 4:33 Don’t Try Suicide (Mercury) – 3:53 Sail Away Sweet Sister [To the sister I never had] (May) – 3:33 Coming Soon (Taylor) – 2:51 Save Me (May) – 3:49 The Game uf queenonline.com, dr offiziälle Websyte vu dr Band 0V Queen John Deacon • Brian May • Freddie Mercury • Roger Taylor * Auszeichnungen für Musikverkäufe • Lieder