rlitschk/wikidir huggingface dataset:
S’ Département Nord [nɔʁ](info) (pikàrdisch àui Nord; wäschtfläämisch Noorderdepartement) ìsch s’ frànzeesch Département mìt’m Ordnungsnümroo 59. ’S lììgt ìn dr Regioon Hauts-de-France ìm Norda vum Lànd àn dr belgischa Granz. ’S ìsch, noch vor Pàriis, s’ Département mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Frànkrììch. D’ Prefäktüür ìsch d’ Groossschtàdt Lille. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Départemet Nord sìnn: S’ Département Nord ìsch ìn 6 Arrondissements, 41 Kàntoona un 648 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Nord Lischta vu da Kàntoona ìm Département Nord Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Nord Nord. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 19. Januar 2024]). Nord. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 19. Januar 2024]). P. Guignet: La répartition du sol dans les 650 communes du Nord au moment de la confection du cadastre dit «napoléonien». In: Revue du Nord. Nr. 3, 2012, S. 577–612 (französisch). Commons: Département Nord – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Nord biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Nord (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Nord (frànzeesch) Léa Wolber: Départementales 2021 en Hauts-de-France : élection du nouveau président du Nord, Christian Poiret. France 3 Hauts-de-France, archiviert vom Original am 17. Januar 2022; abgruefen am 19. Januar 2024
S’ Département Oise [waz](info) (pikàrdisch Oése) ìsch s’ frànzeesch Département mìt’m Ordnungsnümroo 60. ’S lììgt ìm Norda vum Lànd ìn dr Regioon Hauts-de-France un ìsch noh-n-em Fluss Oise gnännt. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Beauvais. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Oise sìnn: ’S Département Oise ìsch ìn 4 Arrondissements, 21 Kàntoona un 680 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Oise Lischta vu da Kàntoona ìm Département Oise Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Oise Oise. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 19. Januar 2024]). Oise. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 19. Januar 2024]). Commons: Département Oise – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Oise biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Oise (frànzeesch) Prefäktüür vum Départements Oise (frànzeesch) MCP: Nadège Lefèbvre, première femme élue à la tête du département de l’Oise. France 3 Hauts-de-France, archiviert vom Original am 27. Oktober 2017; abgruefen am 19. Januar 2024 (französisch). Pascal Mureau: Nadège Lefebvre (LR) réélue présidente du conseil départemental de l’Oise. In: Courrier picard. 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 19. Januar 2024; abgruefen am 27. Januar 2024 (französisch). 49.4216666666672.0927777777778Koordinate: 49° 25′ N, 2° 6′ O Normdate: GND: 4116741-7 | LCCN: n82099561
S’ Département Pas-de-Calais [padkalɛ](info) (pikàrdisch Pas-Calés odd’r Pas-d'Calés) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 62. ’S lììgt ìm Norda vum Lànd ìn dr Regioon Hauts-de-France un ìsch noh dr Schtrooss vu Dover (Schtrooss vu Calais; pas schteht fìr passage) gnännt, wo Frànkrììch vun Anglànd trännt. Dr Verwàltungssìtz (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Arras. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Pas-de-Calais sìnn: S’ Département Pas-de-Calais ìsch ìn 7 Arrondissements, 39 Kàntoona un 890 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Pas-de-Calais Lischta vu da Kàntoona ìm Département Pas-de-Calais Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Pas-de-Calais Pas-de-Calais. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 19. Januar 2024]). Pas-de-Calais. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 19. Januar 2024]). J. Chavanon, G. Saint-Yve: Le Pas-de-Calais de 1800 à 1810 : Étude sur le système administratif institué par Napoléon Ier. (französisch, archive.org). Loisne: Dictionnaire topographique du département du Pas-de-Calais. 1907 (französisch). Commons: Département Pas-de-Calais – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Pas-de-Calais biim INSEE (frànzeesch) Offiziälla Websitta vum Département Pas-de-Calais (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Pas-de-Calais (frànzeesch) Claire Mesureur: Jean-Claude Leroy est réélu président du Conseil Départemental du Pas-de-Calais. France Bleu Nord, 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 13. Januar 2022; abgruefen
S’ Département Seine-Maritime [sɛnmaʁitim](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 76. ’S lììgt ìm Norda vum Lànd ìn dr Regioon Normàndii un ìsch noh-n-em Seine gnännt. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Rouen. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Seine-Maritime sìnn: S’ Département Seine-Maritime ìsch ìn 3 Arrondissements, 35 Kàntoona un 708 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Seine-Maritime Lischta vu da Kàntoona ìm Département Seine-Maritime Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Seine-Maritime Seine-Maritime. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 19. Januar 2024]). Seine-Maritime. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 19. Januar 2024]). Jean Benoît, Désiré Cochet: Répertoire archéologique du département de la Seine-Inférieure (= Répertoire archéologique de la France). Imprimerie nationale, Pàriis 1871 (französisch). Joseph Bunel, Albert Tougard: Géographie du département de la Seine Inférieure (= La Mémoire normande). 1875 (französisch). Charles de Robillard de Beaurepaire, Jean Laporte: Dictionnaire topographique du département de la Seine-Maritime comprenant les noms de lieu anciens et modernes. Pàriis 1982, ISBN 2-7177-1627-0 (französisch, 1188 S.). Michel de la Torre: Guide de l'art et de la nature, Seine-Maritime. Berger-Levrault, Pàriis 1983 (französisch). Esther Baumann, Sabine Bledniak, Clotilde Brégeau et al.: Le patrimoine des communes de la Seine-Maritime (=
D Lupita Amondi Nyong’o ([luˈpita ˈɲɔ̃ŋɔ] , * 1. Meerz 1983 z Mexiko-Stadt) isch e kenianischi Schauspiileri un Filmmacheri. Fir iri daarstellerisch Laischtig vun ere Sklaavi im Film 12 Years a Slave isch si 2012 mit em Oscar as beschti Nääbedaarstelleri uuszaichnet woore. 2020 isch si vum Magazin Forbes aini vu dr 50 mächtigschte Fraue vu Afrika gnännt woore. D Nyong’o isch anne 1983 as Doochter vum kenianische Bolitikers Peter Anyang’ Nyong’o z Mexiko-Stadt uf d Wält chuu un isch z Kenia ufgwagse. Eerschti Erfaarige het si in eme Theater vu dr Produkzioonsfirma Phoenix Players z Nairobi gmacht. Si het in dr USA am Hampshire College Film- un Theaterwisseschafte studiert. Druf het si bi dr Produkzioon vu verschiidene Film mitgschafft, unter anderem Der ewige Gärtner (2005) un Namesake – Zwei Welten, eine Reise (2006). 2008 het si im Chuurzfilm East River vum Marc Grey d Hauptroll gspiilt. Derno sich si uf Kenia retuurgange, wu si ne Roll in dr Fäärnseeseerie Shuga ibernuu het. Anne 2009 isch dr Dokumäntaarfilm In My Genes iber s Lääbe vu dr kenianische Albino uusechuu, wu si d Reschy un d Produkzioon gfiert het un au s Draibuech gschriibe het. Derno het si an dr Yale
S’ Département Hautes-Pyrénées [otpiʁene](info) ìsch s’ frànzeesch Département mìt’m Ordnungsnümroo 65. ’S lììgt ìm Süüda vum Lànd àn dr schpàànischa Granz ìn dr Regioon Okzitàània neerdlig vum Pyreneahàuiptkàmm. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Präfektüür) ìsch Tarbes. D’ greeschta Schtädt ìm Département Hautes-Pyrénées sìnn: Tarbes: 42.925 Iiw. Lourdes: 13.247 Iiw. Aureilhan: 7932 Iiw. Bagnères-de-Bigorre: 7034 Iiw. Lannemezan: 5803 Iiw. D’ Iiwoohnerzààhla sìnn vum 1. Januar 2020. S’ Département Hautes-Pyrénées ìsch ìn 3 Arrondissements, 17 Kàntoona un Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Hautes-Pyrénées Lischta vu da Kàntoona ìm Département Hautes-Pyrénées Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Hautes-Pyrénées Hautes-Pyrénées. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 19. Januar 2024]). Haytes-Pyrénées. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de). Commons: Département Hautes-Pyrénées – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Hautes-Pyrénées biim INSEE (frànzeesch) Départementsroot vum Département Hautes-Pyrénées (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Hautes-Pyrénées (frànzeesch) Michel Pélieu réélu président du conseil départemental. Départementsroot vum Hautes-Pyrénées, 12. Juli 2021, archiviert vom Original am 19. Januar 2023; abgruefen am 20. Januar 2024 (französisch). Normdate: GND: 4239288-3 | LCCN: n81139336 | SUDOC/IdRef: 026385368 | VIAF: 137913992 43.2011111111110.098611111111111Koordinate: 43° 12′ N, 0° 6′ O
S’ Département Sarthe [saʁt](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 72. ’S lììgt ìm Nordwäschta vum Lànd ìn dr Regioon Pays de la Loire un ìsch noh-n-em Fluss Sarthe gnännt. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Le Mans. D’ Gmainda mìt dr greeschta Beväälkerung ìm Département Sarthe sìnn: S’ Département Sarthe ìsch ìn 3 Arrondissements, 21 Kàntoona un 354 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Sarthe Lischta vu da Kàntoona ìm Département Sarthe Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Sarthe Sarthe. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 20. Januar 2024]). Sarthe. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 20. Januar 2024]). André Levy et al.: La Sarthe : des origines à nos jours. Bordessoules, 1983, ISBN 2-903504-10-5 (französisch, 472 S.). Julien Rémy Pesche: Dictionnaire topographique, historique et statistique de la Sarthe, suivi d'une biographie et d'une bibliographie. Monnoyer, Le Mans 1829 (französisch). Adolphe Joanne: Géographie du département de la Sarthe. 4. Auflage. Hachette, Pàriis 1889 (französisch, 64 S., bnf.fr [abgerufen am 20. Januar 2024]). François Dornic, Marc Auffret, Jacques Biarne, Paul Bois, François Garnier, Jean Gouhier, Michèle Ménard, Robert Philippe: Histoire du Mans et du pays manceau (= Univers de la France et des pays francophones).
Das Département Tarn [taʁn](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 81. ’S ìsch noh-n-em Fluss Tarn gnännt un lììgt ìn dr Region Okzitàània ìm Süüda vum Lànd. D’ Hàuiptschtàdt (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Albi. S’ Département Tarn ìsch ìn 2 Arrondissements, 23 Kàntoona un 314 Gmainda-n-iigetailt: Lischta vu da Gmainda ìm Département Tarn Lischta vu da Kàntoona ìm Département Tarn Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Tarn Tarn. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 20. Januar 2024]). Tarn. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 20. Januar 2024]). Christian Amalvi, Jean Le Pottier, Rémy Pech: Histoire du Tarn. Éditions Privat, Toulouse 2018, ISBN 978-2-7089-8380-9 (französisch, 1018 S.). Atlas du Tarn : espace, culture et société. Conseil général du Tarn, 2001, ISBN 2-907532-77-4 (französisch, 41 S.). H. Bru, C. Bou, R. Cubaynes et G. Martignac: Connaissance du Tarn. Imprimerie coopérative du Sud-Ouest, Dezember 1972 (französisch, 179 S.). Les conseillers généraux du Tarn. Archives départementales, 2017 (französisch, calameo.com [abgerufen am 20. Januar 2024]). Commons: Département Tarn – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Tarn biim INSEE (frànzeesch) Départementsroot vum Département Tarn (frànzeesch) Prefäktüür vum Département Tarn (frànzeesch) Christophe Ramond réélu président du conseil départemental du Tarn. In: La Dépêche du
S’ Département du Rhône [ʁon](info) ìsch s’ frànzeescha Département mìt’m Ordnungsnümroo 69. ’S lììgt ìm Süüdoschta vum Lànd ìn dr Regioon Auvergne-Rhône-Alpes un ìsch noh-n-em Fluss Rhône gnännt. Dr Hàuiptort (Sìtz vu dr Prefäktüür) ìsch Lyon. S’ Département Rhône ìsch ìn 2 Arrondissements, 13 Kàntoona un 208 Gmainda-n-iigetailt. Lischta vu da Gmainda ìm Département Rhône Lischta vu da Kàntoona ìm Département Rhône Lischta vu da Gmaindaverband ìm Département Rhône Rhône. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de). Rhône. In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr). Commons: Rhône – Sammlig vo Multimediadateie s’ Département Rhône biim INSEE (frànzeesch) Départementsroot vum Départment Rhône (frànzeesch) Prefäktüür vum Départment Rhône (frànzeesch) Bertrand Enjalbal Oliveira: Christophe Guilloteau réélu président du Rhône sans opposition. In: Rue89 Lyon. 1. Juli 2021, archiviert vom Original am 7. Mai 2023; abgruefen am 20. Januar 2024 (französisch). 45.7519444444444.8227777777778Koordinate: 45° 45′ N, 4° 49′ O Normdate: GND: 4103775-3 | VIAF: 23144814298750924399
Vorlage:Infobox Gemeinde in Frankreich/Wartung/abweichendes Wappen in Wikidata Lille [lil](info) (uff Frànzeesch-Wäschtfläämisch Ryssel [riːsəl]; uff Nììderlandisch Rijsel [rɛɪsəl](info)) ìsch a groossa Schtàdt un Gmainda ìn Nordfrànkrììch nooch dr belgischa Granz. Lille ìsch d’ Prefäktüür vum Département Nord un d’ Hàuiptschtàdt vu dr Region Hauts-de-France. Maa nännt sìe d’ „Hàuiptschtàdt vu Flàndra“. Sa ìsch mìt 236.234 Iiwoohner (Schtànd 1. Januar 2020) – naawa Roubaix, Tourcoing un Villeneuve-d’Ascq – d’ Karnschtàdt vum Gmaindaverbànd Métropole Européenne de Lille, wo 85 Gmainda umfàsst un 1,1 Millioona Iiwoohner zeehlt. Àls groossa Schtàdt bìldet Lille zamma mìt da noochberliga Schtädt ìn Belgia (Mouscron, Kortrijk, Tournai un Menen) a sehr grooss Bàllungsgebiat mìt ìnsgsàmt zwai Millioona Iiwoohner. Zamma mìt da Schtädt vum ehamooliga nordfrànzeescha Kohlareviar gheert sa üsserdam zär Metropoolregioon „Aire métropolitaine de Lille“, wo äbba 3,5 Millioona Iiwoohner zeehlt. Lille hàt Pàrtnerschàfta mìt dana Schtädt unterschrììwa: Lille. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 20. Januar 2024]). Lille. In: Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica, Inc. (britisches Englisch, britannica.com [abgerufen am 20. Januar 2024]). Jean-Jacques Duthuoy, Pierre-Jean Thumerelle: Lille. In: Encyclopædia Universalis. Encyclopædia Universalis (französisch, universalis.fr [abgerufen am 20. Januar 2024]). Félix-Paul Codaccioni: De l’inégalité sociale dans une grande ville industrielle, le drame de Lille de 1850 à 1914.
Nantes [nɑ̃t](info) (bretoonisch Naoned [ˈnãwnət](info); gallo: Naunnt; làtiinisch Portus Namnetus) ìsch a groossa Schtàdt mìt äbba 320.000 Iiwoohner ìm Département Loire-Atlantique ìm Wäschta vum Frànkrììch. Nantes ìsch Sìtz vu dr Prefäktüür vu dr Region Pays de la Loire un ìsch àui d’ Karnschtàdt vum Gmaindaverbànd Nantes Métropole, wo äbba 650.000 Iiwoohner zeehlt. Zitter’m 4. Joohrhundert ìsch Nantes Sìtz vu’ma kàthoolischa Bìschtumm. Nantes ìsch amol d’ Hàuiptschtàdt vu dr histoorischa Bretagne gsìì, àwwer ìsch ànna 1941 zamma mìt’m Département Loire-Atlantique vu dr Bretagne àbg’schpàlta worra un ìsch àlso nìt Tail vu dr modärna Verwàltungsregioon Bretagne. Ìm Oktoower 2010 ìsch Nantes àls viarta Schtàdt àls Umwalthàuiptschtàdt vun Öiropà 2013 üsszaichent worra. Nantes. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 20. Januar 2024]). Nantes. In: Encyclopædia Britannica. Britannica (britisches Englisch, britannica.com [abgerufen am 20. Januar 2024]). François Madoré: Nantes. In: Encyclopædia Universalis. Encyclopædia Universalis (französisch, universalis.fr [abgerufen am 20. Januar 2024]). Paul Bois: Histoire de Nantes (= Univers de la France et des pays francophones. Série Histoire des villes. Band 39). Privat, Toulouse 1984, ISBN 2-7089-4717-6 (Nachdruck der Ausgabe 1977). Annick Caraminot (Täkscht), Eric Milteau (Fotos): Nantes, les couleurs d’une ville. Ouest-France, Rennes 2010, ISBN 978-2-7373-5182-2. Christophe Catsaros: Le Lieu Unique: Le chantier,
De Hans Rohr-Reiner (* 2. November 1860; † 22. November 1945 z Aarau) isch en Schwiizer Rächtsawalt us Länzbrg gsi. Nach de Matur a de Kantonsschuel Aarau im Johr 1880 het de Hans Rohr-Reiner Rächtswüsseschafte studiert. Ab 1885 isch er Direktionssekretär im Kanton Aargau gsi. Vo 1885 bis 1899 het er als Staatsawaltssubstitut gschafft. 1899 isch er vom Grosse Rat zum aargauische Oberrichter gwählt worde. Er het de Bruef bis 1931 usgüebt. Sin Nachfolger als Oberrichter isch de Fritz Baumann gsi. De Hans Rohr-Reiner isch zudem als eidgenössische Untersuchungsrichter sowie 1905/07 und 1923/25 als Obergerichtspräsident tätig gsi. Zletscht isch de Hans Rohr-Reiner de Präsident vom Bankrat vo de Aargauische Kantonalbank gsi. De Hans Rohr-Reiner isch mit de Félonise Rohr-Reiner (1864–1949) verhüratet gsi. De Hans Rohr-Reiner sälber isch vo 1881 bis 1884 im Studentengesangverein Zürich aktiv gsi. Protokoll des Regierungsrates des Kantons Aargau. 24. November 1945, abgruefen am 20. Januar 2024. Regierungsrat des Kantons Aargau (Hrsg.): 150 Jahre Kanton Aargau im Lichte der Zahlen. Verlag zur Neuen Aargauer Zeitung Aargau, Aarau 1954. Chronik 1930-1931. Abgruefen am 20. Januar 2024. Online-Zugang zum Bundesarchiv. Abgruefen am 20. Januar 2024. Neue Zürcher Zeitung 23. November 1945 Ausgabe 03 — e-newspaperarchives.ch. Abgruefen am 20. Januar
Flàndra odd’r d’ Fläämischa Regioon (hoochdiitsch Flämische Region, nììderlandisch Vlaams Gewest, frànzeesch Région flamande) ìsch aina vu da dräi Regioona vum Keenigraich Belgia un somìt a Glììdschtààt vum belgischa Bundesschtààt. Sa lììgt ìm neerdliga Tail vum Keenigraich; doo laawa d’ maischta Belgiar, wo Nììderlandisch reeda. Fàscht àlla àndra Belgiar woohna ìn dr zwaischproochiga Regioon Brüssel-Hàuiptschtàdt, wo vum Gebiat Flàndra vollschtandig umgaa ìsch. D’ drìtta Regioon ìsch Wàlloonia, wo süüdlig vu Flàndra lììgt un wumm’r vor àllem Frànzeesch reeda. D’ Regioon Flàndra hàt a Flächa vun äbba 13.624 Kwàdrààtkilomeeter un zeehlt 6.589.069 Iiwoohner (Schtànd 1. Januar 2019). D’ Inschtituzioona vu dr Regioon Flàndra sìnn d’ saalwa wia dia vu dr Fläämischa Gmainschàft un hann ìhra Sìtz z’ Brüssel. Ìn Flàndra sìnn, vu Wäscht uff Oscht, d’ Prowìnza Wäschtflàndra, Oschtflàndra, Fläämisch-Bràbant, Àntwärpa un Limburg. D’ Fläämischa Regioon ìsch ìn fìmf Prowìnza-n-iigetailt: Flandre (ou Région flamande). In: Encyclopédie Larousse. Larousse (französisch, larousse.fr [abgerufen am 20. Januar 2024]). Flanders. In: Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica, Inc. (britisches Englisch, britannica.com [abgerufen am 20. Januar 2024]). Commons: Flàndra – Sammlig vo Multimediadateie Websitta vu dr Fläämischa Regiarung (ìn mehrera Schproocha) Websitta vum Fläämischa Pàrlàmant (nììderlandisch) Websitta vu da fläämischa Tourischmusbeheerda (ìn mehrera Schproocha) La Belgique est désormais
Witry-lès-Reims [vitʁi lɛ ʁɛ̃s](info) (uff Champenois: Vuytry) ìsch a frànzeescha Gmainda mìt 4.951 Iiwoohner (Schtànd: 1. Januar 2020) ìm Département Marne ìn dr Regioon Grand Est. Sa gheert zem Arrondissement Reims un zem Kanton Bourgogne. D’ Iiwoohner nänna m’r Witryats [vitʁija](info). Witry-lès-Reims lììgt àm Regionààla Nàtüürpàrk vum Reimser Hììgellànd. Umgaa wìrd’s vu da Nochbergmainda Fresne-lès-Reims ìm Noorda, Pomacle ìm Nordoschta, Caurel ìm Oschta, Berru ìm Süüdoschta, Cernay-lès-Reims ìm Süüda, Reims ìm Süüdwäschta un Bétheny ìm Wäschta. Dur d’ Gmainda fiahrt d’ Otoschtrooss A34. d’ reemisch-kàthoolischa Kìrìch Saint-Symphorien, wo-n-ìhra Turm zitter 1922 àls Histoorisch Dankmol vu nàzionààler Bediitung iig’schtuft ìsch. Ìn dr Kìrìch ìsch d’ Gedanktààfla zem Pfàrrer Noyse eewafàlls àls Histoorisch Dankmol vu nàzionààler Bediitung klàssifiziart — ’s ìsch ìm 16. Joohrhundert hargschtällt worra. s’ Dankmol vum Äärschta Waltkriag ìm Dorfzäntrum. s’ Roothüüs Glockaturm vu dr Kìrìch St-Symphorien s’ Kriagsdankmol vor dr Kìrìch s’ Fiirwehrkàsarna naawa-n-em Schüalhoof dr Jean Rousseau (1738–1813), Politiker; sii Grààb ìsch ìm Pàriiser Panthéon dr Georges François Léopold Menu (1845–1886), Operkìnschtler dr Antonio Abenoza (1926–1953), Füassbàllschpììler, wo ìn’ma Otounfàll bii Witry-lès-Reims gschtoorwa-n-ìsch dr Francis Méano (1931–1953), Füassbàllschpììler, wo ìn’ma Otounfàll bii Witry-lès-Reims gschtoorwa-n-ìsch Lischta vu da Gmainda ìm Département Marne Commons: Witry-lès-Reims – Sammlig vo Multimediadateie
Aubilly [obiji](info) ìsch a frànzeescha Gmainda mìt 53 Iiwoohner (Schtànd: 1. Januar 2020) ìm Département Marne ìn dr Regioon Grand Est. Sa gheert zem Arrondissement Reims un zem Kàntoon Fismes-Montagne de Reims. Aubilly lììgt äbba 18 Kilomeeter wäscht-süüdwäschtlig vu Reims. Umgaa wìrd Aubilly vu da Nochbergmainda Bouleuse ìm Norda un Nordwäschta, Méry-Prémecy ìm Norda un Nordoschta, Saint-Euphraise-et-Clairizet ìm Oschta, Bligny ìm Süüda so wia Sarcy ìm Wäschta un Süüdwäschta. Aubilly ìsch d’ klainschta Gmainda ìm Kommünààlverbànd Grand Reims. Ìn dr Kìrìch vun Aubilly sìnn mehrera-n-Objakta àls Histoorisch Dankmooler iig’schtuft: a Holzsassel üss’m 19. Joohrhundert a Schtàtüüta vu dr Màdonna mìt Jesüskìnd üss’m 19. Joohrhundert dr Grààbschtai fìr dr Henri Leleu (àls Objakt vu nàzionààler Bediitung) Zallamols ìsch àui ìn dr Kìrìch s’ Gmäld Ààbeetung vu da Hìrta gsìì, wo üss’m 17. Joohrhundert gschtàmmt hàt. ’S ìsch àls Histoorisch Dankmol vu nàzionààler Bediitung klàssifiziart gsìì, vor äbb’s ìm Äärschta Waltkriag verschwunda-n-ìsch. d’ Dorfkìrìch Glockaturm ìn dr Kìrìch Lischta vu da Gmainda ìm Département Marne Commons: Aubilly – Sammlig vo Multimediadateie Aubilly, le Petit Poucet du Grand Reims, n’attend plus que la fibre optique. In: L’Union. 10. Januar 2018, archiviert vom Original am 21. Januar 2024; abgruefen am 21. Januar 2024 (französisch).
S Fraunhofer-Inschtitut fir Gießerei-, Composite- un Verarbaitigstächnik isch e Inschtitut vu dr Fraunhofer-Gsellschaft zur Feerderig vu dr aagwändet Foorschig. Dr Hauptsitz vum Inschtitut isch z Augschburg. Anderi Standoort sin z Garching bi Minche un z Taufkirchen im Landkrais Minche. S Inschitut het e Schwäärpunkt in dr Beraich Gießerei-, Composite- un Verarbaitigstächnik, vor allem in effiziäntem Engineering, vernetzter Produkzioon un Multimateriaalleesige. S Fraunhofer IGCV git s syter anne 2016. D Yyriichtig het si entwicklet us dr Brojäktgruppe Funkzioonsintegrierte Lyychtböu FIL vum Fraunhofer-Inschtitut fir Cheemischi Tächnology ICT, dr Brojäktgruppe Ressourceneffiziänti mechatroonischi Verarbaitigsmaschiine RMV vum Fraunhofer-Inschtitut fir Wäärchzyygmaschiine un Umfoormtächnik IWU un dr Aarbetsgruppe Gießereiwääse vum Leerstuel fir Umfoormtächnik un Gießereiwääse (utg) vu dr Tächnische Uniwersiteet Minche. Grindet wooren isch d Yyriichtig vum Klaus Drechsler, em Wolfram Volk un em Gunther Reinhart. D Yyriichtig het aafangs rund 100 Mitarbaiter*ne gha. Am 1. Jänner 2020 isch d Yyriichtig in e Inschtitut umgwandlet woore. Feerderer sin d Fraunhofer-Gsellschaft, di Tächnische Uniwersiteet Minche un s Bairisch Wiirtschaftsminischterium. S Fraunhofer IGCV macht Foorschig im Beraich vu dr Feertigungsbrozäss un Materiaalwisseschafte, vu dr Maschiine- un Brozässchette un vu dr Fabrik- un Unternäämesnetzwäärch. Doderby schafft mer iber d Gränze vu dr Fachdispzipliine. S Fraunhofer IGCV isch Mitgliid vu dääne