rlitschk/wikidir huggingface dataset:
YouPorn isch e Internetplattform wo mä gratis pornografischi Video cha dusche. Es isch sit em August 2006 onläin und wird sit 2011 vo Mindgeek (früener Manwin) verdriibe. S Vorbild für s Format isch die populäri Site YouTube. Mä reedet in däm Zämmehang au vo Porn 2.0, aagleent an dr Begriff Web 2.0. Noch Aagoobe vom Dienst Alexa Internet isch YouPorn uf em 50. Blatz uf dr Wält vo de Website, wo am hüfigste abgrüeft wärde. In Dütschland isch YouPorn uf em 24 Blatz. Bi YouPorn chönne d Bsuecher Videos ooni Registrierig uufelaade, die wärde denn vo dr Redakzioon überbrüeft und in s Flash-Format konvertiert und noch äi bis zwäi Dääg freigschaltet. Die freigschaltete Videos enthalte Usschnitt us kommerzielle Pornofilm, Wärbigsspots für pornografischi Website und Amatöörvideos. Mä cha uf dr Site Stichwörter sueche. Es git Chatrüüm, Cam-Chat-Shows und en Onläin-Dating-Service. YouPorn isch zum grösste Däil gratis und wird zum Däil dur Bannerwärbig finanziert, aber es bedribt au e Premiumsite für Mitgliider wo zaale, wo mä druf under anderem mee as 7000 Porno-DVDs cha abrüefe. Sit Middi 2008 git s e Version für Mobildelifon und Handybrowser läite automatisch uf die mobili Site witer. Es wärde dört Videos aabote, wo speziell für Handys
Google isch e Suechmaschine vom amerikanische Undernääme Google Inc. und isch d Internet-Suechmaschine, wo am maiste brucht wird. Dr Vorlöifer BackRub het 1996 agfange, sit em 27. Septämber 1998 isch d Suechmaschine under em Naame Google onläin. Sit denn het sich iiri Oberflechi nume echli veränderet. Dank em Erfolg vo dr Suechmaschine und dr kontextsensitive Wärbig us em AdSense-Brogramm het s Undernääme Google Inc. e Serii vo witere Software-Löösige chönne finanziere, wo mä über d Google-Site zune chunnt. S Kärngschhäft vo Google isch allerdings immer no d Suechi. Es het Zite gee, wo dr Konkurränt Yahoo Google zaalt het, zum d Daatebanke vo Google für die äigeni Suech z benütze. Tara Calishain, Rael Dornfest: Google Hacks. 100 Insider-Tricks & Tools. O’Reilly, Beijing 2003, ISBN 978-3-89721-362-3. Henk van Ess: Der Google-Code. Addison-Wesley, München 2011, ISBN 978-3-8273-3036-9. Kai Lehmann, Michael Schetsche, Die Google-Gesellschaft. Vom digitalen Wandel des Wissens, (2. Auflage), Bielefeld: transcript 2007, ISBN 978-3-89942-780-6 Steven Levy: Google Inside. Wie Google denkt, arbeitet und unser Leben verändert. mitp, Heidelberg 2012, ISBN 978-3-8266-9243-7. Gerald Reischl: Die Google-Falle. Die unkontrollierte Weltmacht im Internet. 5. Auflage. Carl Ueberreuter Verlag, Wien 2008, ISBN 978-3-8000-7323-8. Lars Reppesgaard: Das Google-Imperium. Murmann-Verlag GmbH, Hamburg 2008, ISBN 978-3-86774-046-3. Anja Sauerwald,
De planet Parco Nazionale del Locarnese isch es Gebiet vo nazionaler Bedütig im Tessin. 2018 isch er in ere lokale Volchsabstimmig gschiteret. Im Johr 2000 forderet d Pro Natura alli Schwizer Gmainde uf, öber d Schaffig vomene nöije Nazionalpark nochezdänke und stellt en Betrag vo ainere Million Franke för en zwaite Park in Uussicht. D Region Locarnese, da sind doozmol 13 Gmainde vo Locarno und Umgebig gsi (spöter hand e paar vo däne fusioniert), gend e Studie öber d Machbarkait in Uftrag. Im 2002 wird de betroffene Gmainde e entsprächendi Studie för d Schaffig vomene Parco Nazionale del Locarnese öberraicht. Im Dezember 2005 entschaided d Bürgermaister vo de Täler vom Locarnese, es Parkprojekt z lanciere. De Vorstand vom Parco Nazionale del Locarnese stellt im Februar 2008 300'000 Franke för öpe 15 Pilotprojekt zur Verfüegig. D Gmaind Campo Valle Maggia ziet sich glichzitig us em Projekt zrugg. Im Dezember vom gliiche Johr gend doozmoligi 10 Gmainde «grües Liecht» zum Projekt Parco Nazionale del Locarnese. D Gmaind Cerentino ziet sich Endi 2010 us em Projekt zrugg und d Gmaind Cevio möcht e Bedänkzit. Zum de Verlust vo däne grosse Gebiet im obere Maggiatal wider wett zmache, wärded 2010 di südliche Gmainde Ascona,
Brissago chan folgendi Bedütig ha: Brissago TI, e Gmaind im Bezirk Locarno, Kanton Tessin, Schwiz Isole di Brissago, zwai Insle im Langesee Brissago-Valtravaglia, e Gmaind i de Provinz Varese, Lombardei, Italie Brissago, e Zigarremarke, wo z Brissago im Tessin härgstellt wird, lueg under Virginiazigarre
D Michelle Bachelet (* 29. Septämber 1951 z Santiago, Chile) isch e chilenischi Bolitikeri. Si isch vom 11. März 2006 bis 11. März 2010 Bresidäntin vo Chile gsi. Spööter isch si Undergeneralsekretärin vo de Veräinte Nazione gsi as gschäftsfüerendi Diräktere (Executive Director) vo dr UN-Fraue-Organisazion UN Women. Am 15. Dezämber 2013 isch si mit 62,2 Brozänt vo de Stimme e zwäits Mol zur Bresidäntin gweelt worde. D Michelle Bachelet isch d Dochder vom Luftwaffegeneral Alberto Bachelet, wo bim Putsch 1973 im Bresidänt Salvador Allende dröi bliibe isch und vom Pinochet-Reschim gfange gno und gfolteret worde isch. E Joor druf isch er am ene Herzinfarkt gstorbe. D Michelle und iiri Mueter si über Australie in d DDR gflüchdet. Dört het si an dr Humboldt-Universidäät z Berlin Medizin studiert. 1979 isch si uf Chile zrugg und isch Mitgliid vo dr Sozialistische Bardei worde. D Bachelet het drei Chinder. Si schwätzt Spanisch, Dütsch, Änglisch, Franzöösisch, Portugiisisch und e chli Russisch. Commons: Michelle Bachelet – Sammlig vo Multimediadateie Offizielli Site vo de Michelle Bachelet Michelle Bachelet. In: FemBio. Frauen-Biographieforschung (mit Literaturaagaben un Zitat). Neue Zürcher Zeitung: Leichter Sieg und schwierige Aufgabe für Bachelet, 16. Dezember 2013. Normdate: GND: 130818313 | LCCN: no2005110795 | SUDOC/IdRef:
Game of Thrones isch en amerikanischi Fantasy-Färnseeserii vom David Benioff und D. B. Weiss für e US-Kabelsänder HBO. D Serii isch vo de Kritiker seer globt worde und isch au kommerziell erfolgriich. Si basiert uf de Romään Das Lied von Eis und Feuer vom George R. R. Martin. D Handlig findet in ere fiktive Wält statt und spiilt uf de Kontinänt Westeros, wo die Siibe Königriich si im Gebiet süüdlig vo dr „Muure“ und uf dr andere Site vo dr Muure im Norde, und Essos. In dere Wält isch d Lengi vo de Sümmer und Winter unvorhärseebar und variabel; e Jooreszit cha Joor oder sogar Joorzäänt lang si. Dr Kontinänt Westeros mit de Siiben Köönigriich het Äänlikäite mit em middelalterlige Öiropa. D Gschicht spiilt am Ändi vom ene lange Summer und wird in drei Handligssträng witgehend parallel verzelt. In de Siibe Köönigriich baue sich noch em Dood vom Köönig zwüsche de mächtigste Aadelshüüser vom Riich Spannige uf, wo schliesslig zum offene Kampf um e Droon füere. Gliichzitig stoot dr Winter vor dr Düür und e fremdi Rasse im hoochi Norde vo Westeros bedrängt d Mensche, wo dört lääbe und die wäi über d Muure in Süüde choo. Dr dritti Handligsstrang
Fack ju Göhte (Fuck you, Goethe absichtlig falsch gschriibe) isch e dütschi Komödie vom Bora Dagtekin us em Joor 2013. Si het z Dütschland mee as siibe Millione Kinobesueche aazooge und isch z Dütschland dr erfolgriichsti Film in däm Joor gsi. In de Hauptrolle spiile dr Elyas M’Barek und d Karoline Herfurth, wäärend d Noochwuggsschauspiiler Max von der Groeben und Jella Haase Nääberolle bsetze. Dr Film isch vo dr Rat Pack Filmproduktion in Koprodukzioon mit Constantin Film broduziert worde. D Uruffüerig het am 29. Oktober 2013 z Münche stattgfunde. In d Kino isch dr Film am 7. Novämber 2013 choo. Fack ju Göhte in dr Internet Movie Database Offizielli Website Freigabebescheinigung der FSK, abgrüeft am 18. Dezämber 2013 Beurteilung der JMK, abgrüeft am 18. Dezämber 2013
Herrliche Zeiten im Spessart ischt a deitscher Schbiilfilm us-em Jôhr 1967 vom Regisseur Kurt Hoffmann mit dr Liselotte Pulver ond em Harald Leipnitz en de Hauptrolla. Der Stroifa isch sozusaga a loosa Fortsetzong vo sellem siiba Jôhr vorher entstandena Film Das Spukschloß im Spessart, wo wiiderom als Fortsetzong vom Wirtshaus im Spessart ôôzoseha ischt. Desmôl isch s Drehbuach vom Günter Neumann alloi vrfasst wôrra. Zom erschda Môl ens Kino komma isch des Werk en dr Bundesrepublik Deitschland am 21. Sebdembr 1967. Zom dridda Môl schbiilt d Liselotte Pulver a Frailein us-em Adlsgeschlecht derer von Sandau. Desmôl handlet der Film zom Doil en dr Gegawart, zom Doil abr au weit en dr Vrgangaheit ond zom Doil sogar en dr Zukunft. D Anneliese von Sandau ischt d Besitzere vo-ma Hodell em Spessart. Vorlobt ischt-se mit-em Frank Green, ama amerikanischa Soldada. D Hochzeit stôht kurz bevor, dô platzt vo dr Armeefihrong dui Nôchricht rei, dass dr Frank sofort en d Staada zruckkomma muaß. Dr Ôlass ischt a ganz eiliger Fall, wo der Kerle ooabkemmlich ischt. Kaum isch dr Frank abgreist, landet uff-em Dach vom Hodell a Raket. Aussteiga dent a baar Goischter, wo fenf Jôhr lang em Weltraum romgfloga send. Dia geabet sich
As Apartheid wird e gschichtligi Periode in Südafrika bezäichnet, wo dr Staat dört e Süsteem vo Rassedrennig festgläit und organisiert het. Si isch vor allem dur die autoritäri, sälbsterklärti Vorherrschaft vo dr „wisse“ Bevölkerigsgrubbe, wo us Öiropa stammt, über alli andere Grubbe charakterisiert gsi. Si het scho am Aafang vom 20. Joorhundert aagfange, het iiri Hoochfaase vo de 1940er bis zu de 1980er Joor ghaa und isch 1994 noch ere Faase vo dr Verständigung mit eme demokratische Regierigswäggsel z Änd gange, und dr Nelson Mandela isch zum erste schwarze Bresidänt vom Land gweelt worde. Hüte wird dr Begriff mänggisch au as Sünonüüm für rassistischi Segregazion im Allgemäine verwändet. E Politik, wo d Iifüerig vom ene Aparthäidsüsteem förderet gältet hüte as Stroofdaatbestand im internazionale Rächt. Philip Bonner, Peter Delius, Deborah Posel: Apartheid's genesis 1935–1962. Ravan Press, Witwatersrand University Press, Braamfontein 1993, ISBN 0-86975-440-8 Freimut Duve: Kap ohne Hoffnung oder die Politik der Apartheid. Rowohlt, Reinbek 1965 Francis Wilson, Gottfried Wellmer, Ulrich Weyl, Harold Wolpe et al.: Wanderarbeit im Südlichen Afrika. Ein Reader. Informationsstelle Südliches Afrika e. V., Bonn 1976, ISBN 3-921614-30-9 Ernst Klimm, Karl-Günther Schneider, Bernd Weise: Das südliche Afrika. Wissenschaftliche Länderkunden; Bd. 17. Wiss. Buchgesellschaft, Darmstadt 1980, ISBN 3-534-04132-1 Vincent
Eschenbach isch de Name vo folgende Gmainde: Eschenbach in der Oberpfalz, e Stadt im Landchrais Neustadt an der Waldnaab, Bayern Eschenbach (Württemberg), e Gmaind im Landchrais Göppinge, Bade-Würtebärg Eschenbach LU, e Gmeind im Wahlchreis Hoofdere, Kanton Lozärn Eschenbach SG, e Gmaind im Wahlchrais See-Gaster, Kanton Sanggalle Gmaindstail: en Ortsteil vo de Gmeind Wolframs-Eschenbach, e Stadt im Landchreis Ansbach, Bayern, bis 1917 Obereschenbach Eschenbach (Eltmann), en Ortsteil vo de Stadt Eltmann, Landchreis Haßberge, Bayern Eschenbach (Markt Erlbach), en Ortsteil vo de Marktemeind Markt Erlbach, Landchreis Neustadt an de Aisch-Bad Windsheim, Bayern Eschenbach (Netphen), en Ortsteil vo de Gmeind Netphen, Landchreis Siegen-Wittgenstein, Nordrhein-Westfale Eschenbach (Pommelsbrunn), en Ortsteil vo de Gmeind Pommelsbrunn, Landchreis Nürnberger Land, Bayern Eschenbach (Schöneck), en Ortsteil vo de Stadt Schöneck, Vogtlandchreis, Sachse Eschenbach isch de Name vo folgende Familie: Freiherren von Eschenbach, es Adelsgschlecht us em Gebiet vo de Schwiz, lueg under Eschenbach (Adelsgeschlecht) Eschenbach isch de Name vo folgende Persone: Alexander Eschenbach (1904–1993), dütsche Politiker (GB/BHE) Bernhard Eschenbach (1767–1852), dütsche Instrumentebauer Christian Ehrenfried Eschenbach (1712–1788), dütsche Arzt und Stadtphysikus Christian Gotthold Eschenbach (1753–1831), dütsche Chemiker Christoph Eschenbach (* 1940), dütsche Pianist und Dirigent Eberhard Eschenbach (1913–1964), dütsche Jurist, Kriminalpolizist und SS-Füerer Eva Eschenbach (* 1908), dütschi Opernsängeri und
Siibener stoot für e Mitgliid vom Finanzusschuss vom Baasler Root im Spoote Middelalter e Fäldgschworene (au "Undergänger"), en ehemooligs Eerenamt z Bayre, Rhiiland-Pfalz und Thüringe zum d Grundstücksgränze festzleege s Siibener-Dänkmol in Stuttgart, wo an die Gfallene vom Infanteriiregimänt Kaiser Friedrich König vo Pröisse, 7. Württ. No. 125 erinneret. Siibener-Rugby, e Wariante vo Rugby Union wo mit nume 7 Spiiler gspiilt wird. s Siibener Konkordat wo im Merz 1832 z Luzärn vo siibe liberale Ständ vo dr Äidgenosseschaft abgschlosse worde isch
S Chloschter Alteryf (franzöösisch Abbaye d'Hauterive) isch e Zisterzienserabtei im Kanton Frybùrg. Es ligt in ere Flusschlaufe vo de Saane öppe föifehalb Kilometer südweschtlich vo de Stadt Frybùrg uf em Gmeindsbann vo Hauterive. Gstiftet worde isch s Chloschter Alteryf vom Wilhelm vo Glâne i de Zyt zwüsche 1132 und em Joor 1137. Däm sis Gschlecht isch kurz vor em Usstärbe gsi und so het er s Chloschter mit em Grundbsitz usgschtattet und so chönne verhindere, dass s Gebiet an d Zähringer gfalle wäär. Deene het nämli di nöchi Schtadt Frybùrg ghört. Gweiht worde isch s Chloschter am 25. Februar 1138, und im Johr 1142 het de Papst Innozänz dr Zwöiti d Gründig gsicheret. S Muetterchloschter vo Alteryf isch s Chloschter Cherlieu z Frankrich gsi, es Tochterchloschter vo Alteryf isch Chappel am Albis im hütige Kanton Züri. S Chloschter isch ab 1157 unterem Schutz vo de Zähringer gstande, und es het durch vill Schänkige Güeter in de Region übercho. Anne 1848 het dr Kanton s Chloschter ufghobe un drno im Huus s Leererseminar ygrichtet. Sid 1939 isch wider e Benediktinerkonvänt im Chloschter. Ernst Tremp: Hauterive (Kloster). In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Commons: Alteryf – Sammlig vo Multimediadateie Website vo de
Verkeer isch d Beförderig oder Beweegig vo Persone, Güeter oder Noochrichte im ene definierte Süsteem. Dodrbii wärde Äihäite de Kante vom ene Netzwärk nooch oder uf Rute von ere Verkeersinfrastruktuur bewegt. Dr Verkeer macht die rüümligi Mobilideet sichtbar und isch e Däil von ere. Dur e Verkeer wird Mobilideet erst möglig, und er entstoot, wil menschligi Bedürfniss wie Woone, Schaffe, Freizit, Bildig, Erhoolig usw. rüümlig drennt si. Verkeersmiddel wärde mäistens über Verkeerswääg gfüert, wo äidütig definiert si. Wenn Verkeer e gwüsses Usmaass überschritet, wärde Reegle ufgstellt wie z. B. uf dr rächte Stroossesite faare, für zum en effiziänter und weeniger gföörlig mache. Die Reegle wärde vo Obrikäite wie Verkeersministerie gmacht und es wird ufbasst, ass si iighalte wärde. Für das si d Verkeersbolizei und anderi Iirichdige (z. B. Flugsicherig, Ämter für e Güeterverkeer und für Schifffahrt, und Dateschutzbeufdragti) zueständig. Dr Begriff «Verkeer» isch in dr Gottschedzit (18. Joorhundert) brägt worde. Im 19. Joorhundert het die wirtschaftligi und technischi Differenzierig vo de Verkeersmiddel iigsetzt. Si si noch iire tüpische Merggmol zu Verkeerszwiig zämmegfasst worde, wie z. B. d Iisebaan, won e Raad-Schiine-Süsteem isch mit Schiinefaarzüüg. Mä het d Verkeerssüsteem au vo makroökonomische Gsichtspünggt us analüsiert und het eso de Beweegige vo
E Luftfaarzüüg isch e Gräät, wo in dr Atmosfääre vo dr Ärde fliegt oder faart. Wil d Atmosfääre käi scharfi ooberi Gränze het, reedet mä bis zun ere Flughööchi vo öbbe 100 km vo Luftfaart, was drüüber isch zelt zur Ruumfaart. Technisch underschäidet mä zwüschen Luftfaarzüüg, wo liichter as Luft si, und wo sich mit Hilf vo statischem Ufdriib in dr Luft halte, und Luftfaarzüüg, wo schweerer as Luft si, wo mit Hilf vo dünamischem Ufdriib fliege. Au cha mä zwüsche Luftfaarzüüg mit äigenem und ooni äigene Aadriib underschäide: Luftfaarzüüg Luftfaarzüüg liichter as Luft ooni äigene Aadriib: Freiballöön, Fesselballöön, Häissluftballöön mit äigenem Aadriib: Luftschiff (Zeppelin, Blimp) Luftfaarzüüg schweerer as Luft ooni äigene Aadriib: Seegelflugzüüg, Hanggläiter, Gläitschirm mit äigenem Aadriib: Dräiflüügler, Flugzüüg Es git aber au Luftfaarzüüg, wo nit in die Kategorie basse, wil si weder statische no dünamische Ufdriib usnütze, wie zum Bischbil Fallschirm. Noch de Luftverkeersgsetz si unbemannti Fluggräät, Rettigsfallschirm und Luftsportgräät Luftfaarzüüg, wie au Ruumfaarzüüg, Rageete und äänligi Flugkörper, solang si sich im Luftruum befinde. Uf dr andere Site sin Gräät, wo nid hööcher as 30 Meter über Grund oder Wasser chönne fliege (z. B. Luftchüssifaarzüüg), käini Luftfaarzüüg. Die Definizione si in de mäiste Länder äänlig, aber do
Dr Henri Loux (* 20. Hornung 1873 z'Auenem; † 19. Janner 1907 z'Stroßburi) ìsch a elsassischer Moler gsìì. Ar ìsch meischtens beriahmt fer sina Gmälda uf em tràditionella Gschìrr ìm Elsàss. Dia Bìlder zeiga scheena Szena vum làndliga Lawa um 1900, mìt Elsasser ìn dr Tràcht, Fàchwarkhiiser, Rässer un Gans... Dr Henri Loux hàt a groß Teil vu sinera Kìndheit z'Säsem verbrocht. Si Vàter ìsch Schüelmeischter gsìì. Dr Henri Loux hàt z'Stroßburi ìm proteschtàntischa Gymnàsium glehrt. Àls Studant ìsch'r nìt schrecklig begàbt gsìì, üsser wàs s Mola ààbelàngt hàt. Ìn dam Fàch ìsch'r a so güet gsìì, àss si Zeichnalehrer, dr Edouard Weisandt, ìhm grota hàt, witterscht ìn dara Kunscht z'studiara. Àm 30. Oktower 1893 hàt sìch dr Henri Loux àn dr „Akademie der Bildenden Kunst“ z'Mìncha igschrìewa. Ànna 1897 ìsch'r heim ìns Elsàss zruck kumma. Dr Henri Loux hàt sìch mìt àndra Kìnschtler zammagmàcht. Vereiner sìn grìnda worra, wia zum Beispiel dr „Cercle Saint-Léonard“, wo dr Gustave Stoskopf un dr Anselme Laugel tätig gsìì sìn. Dur dia Versàmmlunga han dia Kìnschtler a Schwung ìn ìhra Kàrriera wälla gaa. Ìm Oktower 1903 ìsch s Blättla „Neue Elsässer Bilderbogen“ grìnda worra. Dr Henri Loux hàt do fer s zeischnerischa Teil mìtgmàcht.
E Welo (vo franzöösisch le vélo, churz für vélocipède ‚Schnällfuess‘; latiin. velox ‚schnäll‘ und pes ‚Fuess‘), isch e Landfahrzeug, wo mäistens zweireedrig (äispuurig) isch und mit Muskelchraft über Bedaal aadriibe wird. Sonderforme wie Dreireeder für Chinder oder Seniore und wie mänggi dreireedrigi Liigreeder sin dreispuurig. Welorikschas und Welotaxi git s in dreireedrige und au in vierreedrige (zwäispuurige) Wersione. Bi Lastewelo git s zwäi-, drei- und vierreedrigi Modäll. Für zum e Welo im öffentligge Stroosseverkeer z faare dörfe, git s in jedem Land spezifischi gsetzligi Bestimmige. E Welo het 2013 z Dütschland durchschnittlig 515 Euro kostet. Im erste Halbjoor 2013 si in Dütschland öbbe 1,65 Millione Welo broduziert worde, 2,4 Brozänt weeniger as 2012. En alts Welo E Baanwelo vom Eddy Merckx e äispurigs Liigiraad E Dreirad-Tandem Parkierte Velo Zu de wääsentlige Baudäil vom ene Welo ghööre: dr Raame mit em Stüürroor, Oberroor, Underroor, Sitzroor, ooberi Hinderbausträäbi, underi Hinderbausträäbi (Chettisträäbi) d Gaable mit dr Gableschäide und em Gableschaft, Stüürsatz mit Länkstange und Vorbau zwäi Laufreeder, s länkbare Vorderraad und s aadriibene Hinderraad, bestöön us dr Naabe, de Späiche, dr Felge, em Räif, drzue an dr Hinderraadnaabe non e Zaanchranz oder e Zahnchranzkassette dr Saddel mit dr Saddelstützi s Drätlaager mit em
Dr Augusto De Luca (* 1. Juli 1955 z Neapel) isch e italienische Chinschtler un Fotograf. Noch em Abitur het dr Augusto De Luca Rächtswissenschaft studiert. In dr 1970er Johr isch er deno professionälle Fotograf wore. Syni Arbete finde sich in private un effetlige Sammlige, z. B. in dr nationale Bibliothek vu Paris, in dr Rom Municipal Photographic Archives, in dr Internationale Polaroid Collection (USA) un im Musée de la Photographie de la Communauté française à Charleroi. Fir d Telecom Italia het er sibe verschideni Fotografie vu Neapel, Paris, Dublin, Berlin un Brüssel fir Delifoncharte gstaltet. Anne 1996 het dr De Luca zämme mit em Ennio Morricone d Uuszaichnig „Città di Roma“ fir s Buech Roma Nostra iberchuu. Napoli Mia. 1986. (Centro Il Diaframma / Canon Edizioni Editphoto Srl) Napoli Donna. 1987. (Centro Il Diaframma / Canon Edizioni Editphoto Srl) Trentuno napoletani di fine secolo. Electa, Naples 1995. ISBN 88-435-5206-6 Roma Nostra. Gangemi Editore, Rome 1996. ISBN 978-88-7448-705-9 Napoli grande signora. Gangemi Editore, Rome 1997. ISBN 978-88-7448-775-2 Il Palazzo di giustizia di Roma. Gangemi Editore, Rome 1998. ISBN 978-88-492-0231-1 Firenze frammenti d'anima. Gangemi Editore, Rome 1998. ISBN 978-88-7448-842-1 Bologna in particolare. Gangemi Editore, Rome 1999. ISBN 978-88-7448-980-0 Milano senza tempo.
D Poliomyelitis (griech. πολιός ‚grau‘, μυελός ‚Mark‘), churz Polio, dütsch Chinderleemig, vollständigi Bezäichnig Poliomyelitis epidemica anterior acuta, isch en Infekzionschranket, wo vo Poliowiire verursacht wird. D Wiire befalle die muskelstüürende Närvezälle im Ruggemark und chönne zu bliibende Leemigserschiinige füere, mänggisch bis zum Dood. Betroffe si vor allem Chinder im Alter zwüsche drei und achti, gläägentlig au elter und sogar Erwaggseni. Für die Viruschranket git s käi Behandlig, wo d Ursach wurd häile. Dank dr konsekwänte Impfig in de westlige Länder gältet Polio dört offiziell as „usgrottet“. Poliomyelitis isch zum erste Mol vom Schwarzwälder Orthopeed Jakob Heine beschriibe worde, wo 1840 e Buech mit em Ditel Beobachtungen über Lähmungszustände der unteren Extremitäten und deren Behandlung uusegee het. In dr zwäite Uflaag vo 1860 het er em Spinale Kinderlähmung gsäit. Dr schwedischi Arzt und Forscher Karl Oskar Medin (1847–1927) het gsee ass d Chranket en epidemische Charakter het und het an d Erkenntniss vom Heine aaknüpft. Dorum säit mä dr Chinderleemig mänggisch au Heine-Medin-Chrankhet. Sovil mä hüt wäiss, het Polio bis 1880 as endemischi Chrankhet existiert. Erst vo öbbe 1880 aa isch si in epidemischer Form ufdrätte und het jeedes Joor Dausigi vo Mensche betroffe, vor allem Chinder, wo dra gstorbe si
E Vercheltig und grippale Infekt sin alldaagssproochligi Bezäichnige für en akuti Infekzioonschranket vo de Schliimhüt in dr Naase und de Nääbehöölene, im Hals oder/und in de Bronchie, wo medizinisch nit scharf definiert isch. D Infekzion wird in erster Linie vo Wiire verursacht, mänggisch chömme no Bakterie drzue (Sekundäärinfekzioon, wo mä rä in däm Zämmehang au Superinfekzioon säit). Die hüfigste Vercheltigswiire ghööre zu de Wiirusgattige vo de Rhino-, Entero-, Corona- und Mastadenowiire und zur Familie vo de Paramyxoviridae. D Vercheltigsinfekt sin die hüfigste Infekzioone vom Mensch überhaupt, Chliichinder si am mäiste betroffe und bechömme s bis zu drizäämol im Joor. Erwaggseni verchelte sich im Durchschnitt öbbe zwäi- bis dreimol im Joor. Hüfig wird dr grippali Infekt mit dr ächte Gribbe (Influenza) verwäggslet, wo seer vil schwerer isch und wo immunschwachi Persone, z. B. Buschi und alti Mensche chönne dra stärbe. Mäistens goot e Vercheltig noch ere Inkubazioonszit vo öbbe zwäi bis acht Dääg in öbben ere Wuche harmlos verbii. Vili Lüt si im Joor e baarmol vercheltet, bi Chliichinder gälte vier bis nüün Vercheltige im Joor as normal. Öbber wo infiziert isch, cha je noch dr Art vom Chrankhetserreeger Wiire vo öbbe zwölf Stunde noch dr Infekzioon aa und bis dass
France Bleu Elsass ìsch a Radiosander vum stààtliga Grupp Radio France, wo Sandunga uf Elsassisch üsstràhlt. Ma empfàngt'na ìm Elsàss dur Ìnternet-streaming. Ursprunglig hàt da Sander „Radio France Mettelwelle“ gheißa. Ànna 2000 sìn àlla regionàla „Radio France“ ìn „France Bleu“ umtaift worra, do ìsch dr Nàmma „France Bleu Elsass“ (mìt em „Elsass“ uf Elsassisch üsgsprocha) erschuna. D Sandunga uf Elsassisch gìtt's z'Morga vum 8:00 bis àm 12:00 un z'Mittàg vum 13:30 bis àm 16:30, vum Mantig bis àm Frittig. Dr Rascht vu dr Zitt heert ma s Programm vu France Bleu Alsace (dr frànzeeschsprochiga Sander vu Radio France ìm Elsàss). Fer d regionàla Noochrìchta àm Ààfàng vu jedera Stund düet aui kurz uf „France Bleu Alsace“ umschàlta. Bi da Animateur un Chronicker sìn d Simone Morgenthaler, dr Félicien Muffler, dr Pierre Nuss, d Danielle Crévenat-Werner, usw. D Müsikprogràmmàtion wandet sìch àn àlla Generàtiona, as gìtt variété un Volksmüsik, ìn verschìedena Sprocha: Elsassisch, Frànzeesch, Ditsch. Bi da ìnteràktiva Programm gìtt's Spìeler fer Gschanker gwìnna, un Glagaheita wo d Züeheerer känna ààriafa fer mìt em Animateur uf da Walla z'reda, hàuiptsachlig uf Elsassisch. D Üsstràhlung dur d Mìttelwalla düürt noch bis àm 31. Dezamber 2015. Vu 2016 àb, kààt ma da Sander