rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Gordon James Russell (* 22. Dezamber 1859 z’ Huntsville, Alabama; † 14. Septamber 1919 z’ Kerville, Texas) ìsch a àmerikànischer Jurischt un Politiker gsìì. Vu 1902 bis 1910 hàt’r dr Bundesstààt Texas vertratta ìm Represantàntahüss vu da Verainigta Schtààta. Dr Gordon Russell ìsch ìn sinera Haimet ìn d’ äffentliga Schüala gànga, so wia ìns Sam Bailey Institute z’ Griffin (Georgia) un d’ Crawford High School (àui ìm Georgia). Dernoh hàt’r bis 1877 àn dr Ünivärsitet vu Georgia z’ Athens gschtudiart. Ìn dr Zwìschazitt ìsch’r z’ Dalton Lehrer gsìì. Ar hàt schpeeter Racht gstudiart un ìsch ànna 1878 àls Rachtsànwàlt züagloh worra. Àls Ànwàlt hàt’r z’äärscht z’ Dalton gschàfft. Ànna 1879 hàt’r ìn Texas gwàndelt; àb 1884 hàt’r ìm texanischa Van Zandt County glabt. Ìm Johr 1890 ìsch’r Beziarksrìchter worra, numma fìr a kurza Zitt. Vu 1892 bis 1896 ìsch’r Schtààtsànwàlt gsìì ìm 7. Grìchtsbeziark vum Texas. Därt ìsch’r àui Rìchter gsìì, bis ànna 1902. Ìn Politik ìsch dr Russell Mìtglìed vu dr Demokràtischa Pàrtäi gsìì. Nohdam àss dr Àbgordneta Reese C. De Graffenreid gschtorwa ìsch, hàt a Nàchwàhl schtàttgfunda ìm drìtta Wàhlbeziark vu Texas. Doo ìsch dr Russell gwählt worra un ìsch ìm Kongress àb em 4. Novamber 1902
De Valentinstag wird am 14. Februar begange. S Bruuchtum vo dem Tag gaht uf s Fäscht vom heilige Valentinus zrugg, eme Märtyrer. I dem synere Hagiographii isch aber möglicherwys d Vita vo merere Märtyrer, wo so gheisse hend, zämegflosse. De Valentin vo Rom und de Bischof Valentin vo Terni z Umbrie sölled nämli beidi im 3. Jahrhundert gwirkt ha und als Märtyrer i de Christeverfolgig higrichtet worde sy. De Valentin vo Rom söll Liebespaar trotz Verbot christlich verhüratet ha und ne Blueme us sym Garte gschänkt ha. De Valentin vo Terni widerum söll vor synere Enthauptig dur s Heile vo Chranke vili Lüüt vom christliche Glaube überzüügt ha. De Gedänktag vom hl. Valentinus am 14. Februar isch vom Papst Gelasius im Jahr 469 für di ganzi Chile yygfüehrt worde, 1969 aber us em römische Generalkalender gstriche worde. Verbreitet gits ume Valentinstag ume no katholischi Gottesdienst, i dene Ehepaar gsägnet wärded. De Valentinstag isch es Fäscht i dr anglikanische Gmeinschaft und de lutherische Chile. Zuefälligerwys hets im Römische Riich um de 15. Februar es Fäscht für d Liebi und d Fruchtbarkeit gäh. S Fäscht het Lupercalie gheisse. Doch d Verbindig vom Fäscht vom heilige Valentinus mit de romantische Liebi gaht ehnder
Dr Daniel Risch (* 5. Merz 1978 z Grabs) isch e liechtaschtaanische Bolitiker (VU). Är isch syt em 25. Merz 2021 Regierigsschef vum Fiirschtedum Liachtaschtaa. Dervior uisch er vu 20ß17 bis 2021 as Regierigsschef-Stellverdrätter un Regierigsrot mit Zueständigkait fir s Minischterium fir Infrastruktur, Wirtschaft un Sport Mitglid vu dr Regierig vum Firschtedum Liechtaschtaa gsii. Dr Daniel Risch isch e Suhn vum Hans Risch, eme Bankaagstellte, un dr Erika geb. Sprenger. Är isch mit eme Brueder z Planka ufgwagse. Dr Risch isch ab 1990 uf s Lechtaschtaanisch Gimnasium z Vadoz gange, wun er anne 1998 mit dr Wirtschafts-Matura abgschlosse het. Vu 1999 bis 2003 het er Bedribswirtschaftslehr an dr Universidete Sanggale, Züri un Minche studiert. An dr Universidet Züri het er dr akademisch Abschluss mit em Lizenziat vu dr Wirtschaftswisseschafte (lic. oec. publ.) gmacht. Dodruf het dr Daniel Risch an dr Universidet Fryburg e Doktoratsstudium in Wirtschaftsinformatik absolviert un isch dert 2007 zum Doktor vu dr Wirtschaftswisseschafte (Dr. rer. pol.) promoviert wore. Vu 2006 bis 2007 isch dr Risch im Rame vun eme SNF-Forschigsufenthalt as Gaschtdozänt an dr auschtralische Universidet Melbourne gsii. In dr Zyt vu sym Doktoratsstudium het dr Daniel Risch vu 2004 bis 2007 as Forschigsassischtänt un Dozänt am
Dr Robert Maclin Lively (* 6. Janner 1855 z’ Fayetteville, Arkansas; † 15. Janner 1929 z’ Canton, Texas) ìsch a àmerikànischer Jurischt un Politiker gsìì. Vu 1910 bis 1911 hàt’r dr Bundesstààt Texas ìm Repräsantàntahüs vu da Verainigta Stààta vertratta. Ànna 1864 hàt dr Robert Lively mìt sina Ältra ìns Smith County ìm Texas gwàndelt. Ar ìsch ìm Oscht-Texas ìn d’ Privàtschüala gànga. Ar hàt dernoh Racht gschtudiart, un ànna 1876 hàt ma ìhn àls Rachtsànwàlt züagloh. Àls Ànwàlt hàt’r z’äärscht z’ Kaufman gschàfft. Schpeeter hàt’r uf Canton gwàndelt. Vu 1882 bis 1884 ìsch’r Beziarksschtààtsànwàlt gsìì ìm Van Zandt County. Glichzittlig hàt’r sina politischa Làuifbàhn ààgfànga, àls Mìtglìed vu dr Demokràtischa Pàrtäi. Noh-n-em Rücktrìtt vum Àbgordneta Gordon J. Russell hàt a Nàchwàhl ìm drìtta Wàhlbeziark vu Texas schtàttgfunda. Dr Lively ìsch do gwählt worra un ìsch àb em 23. Juli 1910 ìm Represantàntahüss vu da Verainigta Stààta gsassa. Ar hàt sìch àn da Kongresswàhla vu 1910 nìt ufgschtällt; ar ìsch àlso ìm Kongress bis àm 3. März 1911 blìewa. Noh-n-em And vu sinera Àmtszitt ìsch’r vu 1916 bis 1918 Beziarksrìchter gsìì ìm Van Zandt County. Ar ìsch ànna 1929 z’ Canton gschtorwa un ìsch àui doo beardigt worra. Lively, Robert
Dor Harald Fischer (* 1943 z Diibeng), mid Kensdlornãma: Harald B. W. Fischer, hådd edliche Biachor sowool enn Schwäbisch wia enn Hochdeidsch voreffendlichd. Emm Jår 2008 hådd-or dor Traugott-Armbrüstle-Preis firr schwäbischa Lidradur ond Kuldur griagd. Är gild als dor aersde, där må on Kriminalroman ganz enn Schwäbisch gschriiba hådd. Dor Harald Fischer hådd enn Diibeng ond enn Zirich Theologi gsdudird, ond isch vo Beruf Pfarrer ond Oberstudienrat gwäa. Ondorrichded hådd-or an berufliche Schuala Religiõ ond Philosophi. Näabahär hadd-or on Chor dirgird ond frei journalisdisch gschaffd. Är isch vorheiråd ond hådd viir Kendor. Emm Jår 1983 isch sae aersds Biachle rauskomma, mid-m Titl „No so drhärgschwäzzd. Aus der schwäbischen Alltagsphilosophie“. Weidore zwåe Biachor enn Schwäbisch send gfolgd, drondor ao dor schwäbische Krimi. Dornåch send zwåe Biachor enn Hochdeidsch rauskomma. Fischer schreibd a grundmundartlichs Schwäbisch, mid leichde honorazioraschwäbische Aefliss, z. B. „sechsch“ ond „schlechd“ firr „sagst“ und „schlägt“, oder „han“ für „habe“. Enn dor Schreibong ondorschaeded-or deidlich „ei“ [eι] ond „ai“ [ae̯]. S donggle a [ɒ] ond s nasalirde a [ã] schreibd-or båede als „oo“, z. B. „moonoo“ [mɒ‘n:ã] firr „wohin“. No so drhärgschwädsd. Aus der schwäbischen Alltagsphilosophie, Knödler Verlag, Reutlingen 1983, ISBN 3-87421-122-3 (schwäbisch) Drondrnai, Knödler Verlag, Reutlingen 1987 (schwäbisch) Kurze
D Orangsche oder Oraasche (alemannischi Ussprach: [ˈorɑŋʒ̊ə] oder [oˈrɑːʒ̊ə]; alemannischi Näme) isch en immergrüene Baum. Im Spezielle wird au dem syni Frucht eso gnännt. De gültigi botanischi Name vo dr Orangsche isch Citrus × sinensis L.. Demit ghöört si zur Gattig vo de Zitruspflanze (Citrus) i de Familie vo de Ruutegwächs (Rutaceae). Si stammt us China oder Südostasie, wo si us ere Chrüüzig vo Mandarine (Citrus reticulata) und Pampelmuse (Citrus maxima) entstanden isch. Us de glychen Elterenarte isch d Bitterorangsche entstande, wo wägen irere gänzlich unterschidliche Verwändig von de süessere Orangsche unterschide wird. Währed d Bitterorangsche spötestens im 11. Jahrhundert uf Italie cho isch, isch di süessi Variante erst im 15. Jahrhundert z Europa yygfüehrt worde, wo me si zerst fast usschliesslich z Portugal aabuut het. Di süessi Orangsche isch di am hüüfigste aabuuti Zitrusfrucht vo de Wält. Dianxiang Zhang & David J. Mabberley: Citrus im Nachschlagewerk Flora of China, Volume 11, 2008, S. 95: Citrus × aurantium – Online (Abschnitt Beschreibung und Systematik). W. Reuther, H. J. Webber, L. D. Batchelor (Hrsg.): The Citrus Industry. Bd. 1 & 2. University of California. Berkeley 1967. L. Ramón-Laca: The Introduction of Cultivated Citrus to Europe via Northern Africa and the Iberian
D Margret Mauthe (* 8. Juni 1932) z Diibeng, Måesdore enn Lendlichor Hauswirdschaft, isch Autore vo viile schwäbische Biachor. D Margred Mauthe hådd glärnd ond gschaffd uff-m Lär- ond Vorsuachsguad Tachahausa bei Oborboeheng. Viir Kendor hådd-se uff d Wäld bråchd. Em Jår 1985 isch ir aersds Buach rauskomma. Ire Biachor send Sammlonga vo Gedichd ond kurze Gschichda, älle aus-m Alldag vo de oefache Leid griffa ond voolor Siduazionskomik. Viil gåd uff aeges Ärläaba mid andore Leid zrugg. Se geid mid ire volkstimmliche Beobachdonga emmor äbbes zum Schmonzla. D Margret Mauthe isch mid-m Heimatpreis vom Land Bada-Wirddabärg gärd wårda. Läaba duad-se z Neiffa-Kabbis. Mauthe schreibd a grundmundartlichs Zentralschwäbisch. Ir Schreibweis isch ällordengs enn sich edd ausglicha, mal sdarg ans Schrifddeidsche ãgleend, mal nåch dor schwäbischa Aussbråch, mål vormischd. S geid koen gleichmäßicha Sdiil, gleiche Werdor wärded ofd blos oe Seid weidor schao andorsd gschriiba. A Bsondorhaed isch, dass älle ihre Biachor enn Schreibschrifd druggd send; ao send-se älle illusdrird. Room d Schublad auf. Heiteres und Besinnliches, Selbstverlag, Oberboihingen 1985, handgeschrieben von Emmerich Paar und mit Illustrationen von Manfred Dreher, 4. Aufl. 1989, ISBN 3-9802331-0-3 Frühr ist älles anderst gwäa. Zum Nachdenken und Schmunzeln, ebd. 1986, ISBN 9-783-98023-311-8 Mit dir lachen mit
Dor Karl Hötzer (* 12. Juni 1892 z Balenga; † 8. Juni 1969 z Gaugawald) isch on wirrdabärgischor Volksschualläror, Schrifdsdellor und Autor vo Reportaga ond Sendonga (Heersbiil) für dor Radio gwäa. Am maesda gläasa wird dor posthum rauskommene Sammlband „Schwäbische Gedichte und Geschichten“. Dor Karl Hötzer isch z Balenga uff d Wäld komma. Sae Muador sdammd aus-ra alda Balengor Familie, sae Vaddor isch ao scho Läror gwäa. Emm Jår 1911 hådd-or s aersda Sdaadsexama gmachd ond isch dornåch Läror an vorschiidene Dorfschuala emm Schwaarzwald ond uff de Fildora gwäa. 1919 isch-s zwåede Exama gfolgd. Saene aersde Gedichd hådd-or enn saenor Zeit als Läror z Naera (1920-1928) gschriiba. Gheiråded hådd-or 1920 d Gertrud geb. Azone, drei Kendor hend-se griagd. 1928–1938 isch-or Läror enn saenor Hoemedsdadd Balenga gwäa. Enn dära Zeid send viile vo saene Gschiichda ond Gedichd endsdanda. Vo 1938 ã bis zo saenor Pensionirong isch-or Läror z Diibeng gwäa. Dor Hötzer isch ab 1935 Mitglid en dr Nationalsozialistische Volkswohlfahrt (NSV), ab 1937 Mitglid en der NSDAP, ond ao Mitglid im Nationalsozialistische Lehrerbund (NSLB) gwäa. Nåch saenor Pensionirong hådd dor dåmåliche Sidweschtfunk, Studio Tübingen viil mid-em zsẽmagschaffd und Beidräg von-em ausgsdraald. Gsdårba isch-or am 8. Juni 1969 uff oemål emm-a Urlaob
Baeckeoffe, au Baeckoffe oder Baeckeoffa („Beckerofe“), isch es elsässischs Gricht. Typischerwys wärded defür Rind-, Lamm- und Schwynsfleisch und ggäbenefalls Schwynsfüessli i trochnem Wysswyy mit verschidene Gmües mindestens 12 Stund lang mariniert und aaschliessend zwei bis drüü Stund lang im Ofe zäme mit Zwible, Härdöpfel, Rüebli und Porree ggaart. Mer tuets Gericht inere Tonterrine zuebereite. S Gricht het sy Name vom Bachofe vom Beck übercho. Detane hend früehner d Fraue vom Dorf iri Terrine bbrunge, wenn ene d Arbet wenig Zyt zum Choche glah het, und zum d Restwärmi vom Bachofe usznütze. Demit d Terrine bis zur Abholig nid ufgmacht worden isch, het mer d Terrine vor de Ablieferung bim Beck mit eme Ring us Brotteig uf em Teckel versiglet. Commons: Baeckeoffe – Sammlig vo Multimediadateie Eckhard Supp: Duden. Wörterbuch Kochkunst. Von Amuse-Bouche bis Zierschnee. Dudenverlag, Mannheim u. a. 2011, ISBN 978-3-411-70392-0, Kapitel: Regionale Gerichte im deutschsprachigen Raum, S. 85.
De Otto M. Stern (* 17. Februar 1888 z Sohrau, Oberschlesie; † 17. August 1969 z Berkeley) isch e dütsche, 1933 i d USA emigrierte Füüsiker und Nobelpriisträger (1943). De Otto Stern isch Sohn vom Mühlebsitzer Oscar Stern und synere Frau Eugenie gsi und isch usere wohlhabende jüdische Familie cho. Syni Härkumft het em Stern au spöter finanzielli Unabhängigkeit im Wüssschaftsbetrieb. Er het s gmischt-konfessionelle Johannesgymnasium z Breslau bsuecht. Nach em Abitur 1906 het er s Studium vo de Mathematik und Naturwüsseschafte aagfange, under anderem bim Arnold Sommerfeld z Münche, z Friburg und a dr Universität Breslau. Experimentalphysik het er bim Otto Lummer und Ernst Pringsheim studiert. Bsunders het er aber statistischi Mechanik und Thermodynamik im Sälbststudium us de Schrifte vom Ludwig Boltzmann, Rudolf Clausius und Walther Nernst glehrt. Er het 1912 a dr Universität Breslau i physikalischer Chemie bim Otto Sackur promoviert (mit ere Dissertation über de osmotischi Druck vo Choledioxid i konzentrierte Lösige). Im glyche Jahr isch er zum Albert Einstein a d Karls-Universität Prag ggange und isch im denn 1913 a d Eidgenössische Technische Hochschule uf Züri gfolgt, wo er sich 1913 i physikalischer Chemie habilitiert het. Mit em Einstein, wo am Aafang vo synere Karriere als
D Lischt vu dr Gmaine im Département Aisne zellt alli 799 Gmaine im Département Aisne uf. <span class="error">Node-count limit exceeded Node-count limit exceeded 2016: Fusion Artonges, La Celle-sous-Montmirail, Fontenelle-en-Brie un Marchais-en-Brie → Dhuys et Morin-en-Brie Fusion Glennes, Longueval-Barbonval, Merval, Perles, Révillon, Vauxcéré un Villers-en-Prayères → Les Septvallons Fusion Baulne-en-Brie, La Chapelle-Monthodon un Saint-Agnan → Vallées en Champagne 2017: Fusion Cormicy un Gernicourt → Cormicy (Département Marne) 2019: Fusion Anizy-le-Château, Faucoucourt un Lizy → Anizy-le-Grand Fusion Cessières un Suzy → Cessières-Suzy Fusion Guignicourt un Menneville → Villeneuve-sur-Aisne 2022: Fusion Bazoches-sur-Vesles un Saint-Thibaut → Bazoches-et-Saint-Thibaut {{Node-count limit exceeded}}
Troja oder Troia (griech. Τροία, Τροίη; latiin. Troia, Ilium; türkisch: Truva) isch en antiki Stadt gsi. Si het nach hütiger Lehrmeinig i de Landschaft Troas im Nordweste vo de hütige Türkyy gläge. I den Altertumswüsseschafte wird di latiinischi Schrybwys Troia bruucht, wil si de altgriechische Schrybwys entspricht. D Historizität und d Lokalisierig vo Troja isch umstritte. E verbreiteti Forschigsmeinig verortet Troja aber uf em Hügel Hisarlık Tepe i de Provinz Çanakkale, wo im 19. Jahrhundert de dütschi Archäolog Heinrich Schliemann im grosse Stil usgrabe het. Sythär het mer Sidlige gfunde, wo sich über e lange Zytruum erstrecket: vom 5. Jahrtuusig v. Chr. bis zum 5. Jahrhundert n. Chr. De Fundplatz isch es UNESCO-Wälterb. Troja het sich sehr wahrschynlich uf em 15 Meter hööche Sidligshügel Hisarlık (türkisch für „Burghügel“) a de Dardanellen befunde. Es isch möglich, dass die Sidlig syt de Bronzezyt de Zuegang zum Schwarze Meer kontrolliert het. D Schiff het no nid gäge de Wind chrüüze chönne. Luut em Manfred Korfmann hend si dahär im Hafe vo de Feschtig uf günstigi Wind gwartet. De Wägzoll und d Lotse- und Schutzgebühre, wo d Schiff z Troja hend müesse usrichte, heiged d Stadt riich gmacht. Die Aasicht isch aber umstritte: Me
Dr Heinz Stefan Herzka (* 1. Februar 1935 z Wien; † 14. Februar 2021) isch e Schwyzer Chinderdokter, Chinderpsichiater un Brofässer an dr Universitet Züri gsii. Dr Herzka isch anne 1935 as Suhn vu dr Psichologi Dr. Else Freistadt Herzka († 1953) un em Buechhalter Hans Herzka z Wien uf d Wält chuu. Anne 1938 isch d Familie in d Schwyz emigriert, wu dr Herzka z Amden, z Gämf un z Züri ufgwagse isch. Vu 1954 bis 1961 het er z Züri un z Basel Medizin studiert. Sy Studium het er 1961 mit em medizinische Staatsexame un ere Dissertation abgschlosse. Anne 1960 het dr Herzka d Irène Langsam ghyrote, us däre Ee het er drei Chinder ghaa. No dr Drännig 1979 het er 2000 d Verena Nil ghyrote. In syre medizinische Laufbahn isch er 1962 bis 1967 Assischtänzdokter z Leiden (NL) un z Sheffield (GB) gsii un het e Uusbildig zum Chinderdokter FMH (1965), Chinder- un Jugedpsichiater un Psichotherapeut z Aarau un z Züri gmacht. Anne 1968 isch er Oberdokter vvu dr psichiatrische Universitetspoliklinik fir Chinder un Jugedligi z Züri wore. 1969 het dr Herzka as Privatdozänt fir Chinder- un Jugedpsichiatry an dr medizinische Fakultet vu dr Universitet Züri zum
Dr Urs Jaeggi (* 23. Juni 1931 z Soledurn, dert au haimetberächtigt; † 13. Februar 2021 z Berlin) isch e Schwyzer Soziolog, Schriftsteller un bildende Chinschtler gsii. Dr Urs Jaeggi isch e Suhn vum Notar Josef Jaeggi gsii. No dr Schuel het er Bankchaufmann glehrt un fimf Johr lang im däm Beruef gschafft. Glychzytig het er uf em zweete Bildigswääg d Matura gmacht un derno Nationalekonomy, Soziology un Chunschtgschicht z Gämf, z Bärn un z Berlin studiert. Anne 1959 isch er an dr Universitet Bärn zum Dr. rer. pol. promoviert wore. Dert isch er Assischtänt vum Entwickligssoziolog Richard Fritz Behrendt gsii. Derno het er vu 1959 bis 1961 as wisseschaftlige Assischtänt an dr Universitet Münster un an dr Sozialforschigsstell z Dortmund gschafft. Ab 1961 het er am Soziologische Inschtitut vu dr Universitet Bärn glehrt, wun er 1964 habilitiert woren isch. Anne 1965 isch er dert Usserordelige Brofässer fir Soziology wore. In dr 1960er Johr isch er mit dr Psichologi Eva Jaeggi ghyrote gsii. Iri gmainsam Dochter Rahel Jaeggi isch Brofässeri fir Praktischi Filosofy an dr HU Berlin. Anne 1966 isch er an di nei grindet Ruhr-Universitet Bochum grindet wore, wun er ne Lehrstuehl fir Soziology ghaa het. Dail vu dr
De Marc Girardelli (* 18. Juli 1963 z Luschnou, Vorarlbearg) isch en ehemalige alpine Skirännfahrer us Öschtriich, wo aber währed fascht synere gsamte Karriere für Luxeburg a Schtart ggangen isch. Er ghöört zu den erfolgrychschte Rännfahrer, wil er füüfmal de Gsamtwältcöp und 46 Wältcöpränne (Platz 5) bi total 100 Podeschtplätz (Platz 3) gwunne het. Drübertuus isch er eine vo de wenigen Athlete, wo Siiger in allne alpine Diszipline worde sind, und under dene isch er dee mit de meischte Siig bi de Manne. A de Wältmeischterschafte het er ölf Medaille (vier Gold, vier Silber, drü Bronze)gwunne, a de Olympische Spiil hets em degäge nume zweimal zu Silber glanget. Syt sym Rücktritt im Jahr 1997 isch de Girardelli als Undernämmer tätig. De Girardelli het Vorfahre us Italie. Woner füüfjährig gsi isch, het er glert Skifahre. 1971 isch er a sym erschte Chinderränne gfahre und isch im glyche Jahr Vorarlbärger Slalom-Landesmeischter i synere Alterskategory worde. 1975 und 1977 het er bim Trofeo Topolino gwunne. 1976 het er als Zwölfjährige vom öschtriichische zum luxeburgische Skiverband gwächslet, wil sy Vatter Helmut Girardelli em Öschtriichische Skiverband vorgworfe het, sy Sohn z wenig z fördere. 1978 isch de Girardelli di erschte FIS-Ränne gfahre und het bis
S Bikini-Atoll isch e Inselgrupp im Pazifische Ozean. S ghert mit sine insgsomt 23 Insle zue de Marshallinsle. D Londmass vun alle zugherige Insle isch 6,01 km². D umschlosse Lagun isch 594,14 km² gross. Di greschte Insle sin Bikini, Eneu, Eninman un Nam. Im Johr 2003 hen 167 Ywohner uf de Insle glebt. Alli ondri Urywohner sin uf diverse ondre Insle vum Marshall-Archipel verteilt. D Insle sin anno 1600 vun de Spanier beoschprucht worre un sin später on d Ditsche gonge, Wil s Atoll im trockenere Norde vum Marshall-Areal leit, sin d Urywohner numme sehr selte in Kontakt mit de Kolonialherre kumme. Wege dem isch bis hit de familiär un ethnisch Zommehalt vun de Bikinianer no sehr stark usgprägt. D Insle sin 1825 durich de Otto von Kotzebue widerentdeckt worre un zue Ehre vun sinem Schiffsarzt Johann Friedrich Eschscholtz Eschscholtz-Insle gnennt worre. Sit 1886 sin d Insle unter ditschem Schutz gschtonde. Erscht wu d Japaner am Ofong vum 20. Jahrhundert d Verwaltung ibernumme hen un Militär]yrichtunge ufbout hen, isch de Kontakt enger worre. Wu d Marshallinsle 1944 im Pazifikkrieg vun de Amerikaner erobert worre sin, hen sich numme no fimf Japaner uf eire vun de Bikini-Insle versteckt gha. Zum nit
De Golf vo Guinea isch e Teil vom Atlantischen Ozean, wo im Norde und Oste vo Westafrika begränzt wird. Im Norde und Oste gränzt de Golf vo Guinea a s Küsteland vo de Regione Oberguinea und Niderguinea und im Süde a s Angolabecki. Nach de Definition vo de International Hydrographic Organization wird de Golf dur s Kap Palmas z Liberia und s Kap Lopez z Gabun begränzt. Im Golf vo Guinea ligged d Insle São Tomé und Príncipe, wo zäme de Staat São Tomé und Príncipe bildet, und d Insle Bioko und Annobón, wo zu Äquatorialguinea ghööred. Si sind dur e vulkanische Hot Spot entstande, wo au de Kamerunbärg uf em afrikanische Festland bildet het. Im Golf vo Guinea chrüüzt de Äquator de Nullmeridian vo Greenwich. Nach eme umstrittene griechische Bricht us em Altertum wird hüt aagnuu, dass bereits di punische Phönizier mit ere Expedition under em Hanno em Seefahrer ums Jahr 470 v. Chr. de Golf erreicht hend. D Küste vo Oberguinea het vier Abschnitt, wo no Näme us de Kolonialzyt hend: D Pfäfferküste (hüt Liberia), d Elfebeiküste (hüt amtlich Côte d'Ivoire), d Goldküste (hüt Ghana) und d Sklaveküste (hüt Togo, Benin und de Westteil vo Nigeria). Die Namen
D BASF SE mit Sitz z Ludwigshafen am Rhy isch e börsennotierte Chemii-Konzärn. BASF het wältwyt 117.628 Mitarbeiter a über 390 Produktionsstandort i über 80 Länder. 2019 het si en Umsatz vo 59,3 Milliarde Euro ghaa; nach Umsatz isch d BASF de gröschti Chemiikonzärn wältwyt. S Undernähme het sy Ursprung i de 1865 z Manne ggründete Badische Anilin- & Soda-Fabrik. Wil det keis gäignets Areal zur Verfüegig gstanden isch, isch s Wärch no im glyche Jahr z Ludwigshafe buut worde. Im Jahr 2010 het BASF 18 % vom Umsatz mit Chemikalien usegwirtschaftet. Zu däm Bereich ghööred anorganischi Chemikalie, Petrochemii-Produkt und Zwüscheprodukt für Pharma-, Buu-, Textil- und Automobilindustry und für anderi Bereich vom BASF-Konzärn. Werksaalaga vo BASF Nordteil am Rhy Commons: BASF – Sammlig vo Multimediadateie Website vo de BASF SE Im DPMA iitreiti Marke Infos der AABA – Kritik a de BASF dur d Aktion Alternativer BASF-Aktionäre (AABA) Ludwig Hüttl: Badische Anilin- und Sodafabrik In: Historisches Lexikon Bayerns BASF SE: BASF Bericht 2019. Abgruefen am 28. Februar 2020. Internetauftritt BASF: Chemicals (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.basf.com 49.4963888888898.4325Koordinate: 49° 29′ 47″ N, 8° 25′ 57″ O Normdate: GND: 10200534-5 | LCCN: n83010877 | SUDOC/IdRef: 161570445
D Sophia Magdalena „Sophie“ Scholl (* 9. Mai 1921 z Forchtenberg; † 22. Februar 1943 z Münche) isch e dütschi Studäntin und Widerstandskämpferi gäge de Nationalsozialismus gsi. Si isch ufgrund vo irem Engagement i de Widerstandsgruppe Wyssi Rose zäme mit irem Brüeder Hans Scholl vo nationalsozialistische Richter zum Tod verurteilt und am glyche Tag hygrichtet worde. D Sophie Scholl isch zäme mit irne Gschwüster Inge (1917–1998), Hans (1918–1943), Elisabeth (1920–2020) und Werner (1922–1944) bis 1930 im württebärgische Forchtenberg, vo 1930 bis 1932 z Ludwigsburg und ab 1932 z Ulm ufgwachse. D Gschwüster sind dur iri Muetter Magdalena (1881–1958), wo bis zur Hochzyt Diakonisse gsi isch, und irem Vatter Robert Scholl (1891–1973), eme Liberale, zu christliche Wärt erzoge worde. D Sophie Scholl het zerst wie ire zweiehalb Jahr älteri Brüeder Hans a das vo de Nationalsozialiste propagierte Gmeinschaftsideal glaubt und isch drum 1934 em Bund Deutscher Mädel (BDM) byträtte. Si het sich für iri Jungmädel-Gruppe engagiert und isch Scharfüehreri worde. D Sophie het wie ire Brüeder gärn Muetprobe und Härtetest gmacht, um sich und den andere s Üsserste abzverlange. Spöter het si sich vo de Jugedorganisatione vo de NSDAP abgwändet. Nach em Riichspartyytag 1936 het si zäme mit em Brüeder a