rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Über d`Lüüt "Swahili" stönd d`Sache im Artikel Swahili (Gesellschaft). I dem Artikel gaats nur um d`Spraach. Kiswahili (uf Tüütsch au: Swahili) isch e Bantuspraach z Ostafrika. De Begriff Kiswahili isch es arabischs Leenwort, abgleitet vo السواحلي (As-Sawahili). Das bedüütet Küstebewoner. Das chunt vo de lange historische Bezieige zwüsched de arabische Händler, won übers Meer cho sind, mit de Bewoner vo de ostafrikanische Küste. S'Präfix ki (Nominaalkchlass 7) weert i vele Bantuschpròòche pruucht zom Schpròòchbezäichnige wedrgèh, äso z. Bsp. Kikongo (dasch è wechtigi Schpròòch ide dèmokchraatische Rèbublikch fom Kchònggo òdr Kiswisi (das bedüttet "Schwizrdütsch")). Näbem Araabischen esch Kiswahili di wechtigscht Schpròòch z'Afrikcha. Es hèt sogaar Frsüèch gèh, Kiswahili zor Schpròòch fom ganze Kchòntinänt z'mache. Pruucht weert Kiswahili abr haupzächli z'Oschtafrikcha (Tansaniia, Keenia, Uganda, Ruanda, Burundi, ond Oscht-Kchònggo). Z'Tansaniia chöne's öppe 70-80% fode Befölkchèrig, z'Keenia 60-70%, ide Pròwenz "Shaba" (Kchònggo) nò öppe t'Höufti foden Iiwònr, in Uganda, Ruanda ond Burundi chas nòn è Drettu fode Lütt. Di äigèntlèche Muètrschpròòchlr chöme fodr Ensle Sansibar. Aui andère Lütt, wo Kiswahili ä nò flüüssnd rède, händ i dr Règu en andèri Muètrschpròòch. Eläi z'Tansaniia chöne's öppe 5 Milioone Lütt. Insgesamt gez 30-50 Milioone Schprächr lingua franca. Kiswahili esch sitt 1961 t'Amzschpròòch fo Tansania. Z'Keenia ond
Dr Sofokles (altgriech. Σοφοκλῆς, klassischi Ussprooch [sopʰoklɛ̂ːs]; * 497 /496 v. d. Z. z Kolonos; † 406/405 v. d. Z. z Athen) isch e klassische griechische Dichder gsi. Er gältet näben em Aischylos und em Euripides as dr bedütendsti vo de antike griechische Dragödiedichder. Sini Stück, wo erhalte si, vor allem d Antigone oder dr König Ödipus, wärde uf dr ganze Wält ufgfüert. Dr Sofokles stammt us em Demos Kolonos, Phyle Aigeis. Er isch dr Soon vom riiche Waffefabrikant Sofillos gsi. Scho as Bueb het er in körperlige und musische Agone gwunne. 480 v. d. Z. isch er Vorsänger bim Siigespaian noch dr Schlacht bi Salamis gsi und het wäge sinere Schöönhäit Ufseä erregt. Si Muusigleerer isch woorschinlig dr Lampros gsi. Er het sälber gsäit, ass er vom Aischylos gleert häig wie mä Stück schribt, öb das jetz persönlig gsi isch oder as Zueschauer vom dragische Agon. 468 v. d. Z. het er mit sinere erste Tetralogii gegen en Aischylos gwunne, wo grad vo Sizilie zrugg choo isch. In sim Stück Nausikaa isch dr Sofokles sälber as Lyraspiiler uffdrätte, im Stück Thamyras as Ballespiiler. 443/442 v. d. Z. isch er Hellenotamias (Verwalter vo dr Schatzkasse vom attisch-delische Seebund) gsi, 441/39
Dr , elteri Schriibwiis Rabindranath Tagore (Bengalisch: রবীন্দ্রনাথ ঠাকুর, Rabīndranāth Ṭhākur, [ɾobin̪d̪ɾonat̪ʰ ʈʰakuɾ]; * 7. Mai 1861 z Kalkutta; † 7. August 1941 z Kalkutta), isch e bengalische Dichder, Filosof, Mooler, Komponist, Musiker und Aahänger vo dr hinduistische Reformorganisazioon Brahmo-Samaj. Er het 1913 dr Nobelbriis für Litratuur überchoo und isch dr ersti asiatischi Nobelbriisdreeger gsi. Dr Thakur isch en angaschierte Kultur- und Sozialreformer gsi und en Universalgleerte. In dr Zit, wo as „Bengalischi Rönessans“ bekannt isch, het er die bengalischi Litratuur mit Wärk wie Ghare baire (dt. Das Heim und die Welt) oder Gitanjali revoluzioniert. Er het die strikti Struktuur und die klassischi Formsprooch vo dr Kunst in sinere Häimet aagriffe und sä modärnisiert. Er het e Hufe Gedicht, Churzgschichte, Brief und Essey verfasst und Bilder gmoolt. Zwäi vo sine Lieder si hüte d Nazionalhümne vo Bangladesch und Indie: Amar Sonar Bangla und Jana Gana Mana. Dr Thakur isch as Gurudeb bezäichnet worde. Das isch en Eereditel, wo sich uf Guru und Deva bezieht. 1881 Valmiki Pratibha (বাল্মিকী প্রতিভা, ängl. The Genius of Valmiki) 1890 Visarjan (বিসর্জন, dt. Das Opfer, ängl. The Sacrifice) 1892 Chitrangada (dt. Chitra 1914) 1910 Raja (রাজা, dt. Der König der dunklen Kammer 1919, ängl. The
Swahili esch d'Kchorzfòòrm vo de Spròòch Kiswahili (uf tütsch ä Suaheli), de mäischt gschpròchnen afrikchaanische Schpròòch öbrhaupt. Mänggisch säipmèn ä de Muètrschpròòchlr "Swahili". Abr sii säge seech säubr "Mswahili" (im Singgulaar) ond "Waswahili" (im Pluraal). Swahili (Sprache) Swahili (Gesellschaft)
D Wüsseschaftstheorii isch e Däilgebiet vo dr Filosofii, wo sich mit de Vorussetzige, Methode und Ziil vo dr Wüsseschaft und iirer Art, wie mä zu Erkenntnis chunnt, beschäftigt. D Kärnfrooge vo dr Wüsseschaftstheorii si: Was für Charakteristika het die wüsseschaftligi Erkenntnis? (z. B. Erkläärig, Brognoose vo experimentelle Resultaat) Was isch bsundrigs an däm, wie d Wüsseschaft zu Erkenntnis chunnt (Methodologii)? Git es e wüsseschaftlige Fortschritt? Was für e erkenntnistheoretische Status häi wüsseschaftligi Theorie und d Entidääte, wo si postuliere? Isch d Wüsseschaft e Form vo Wooretsfindig oder muess mä die wüsseschaftligi Erkenntnis pragmatischer konzipiere? Was für e Iifluss häi esthetischi Faktore uf wüsseschaftligi Erkenntniss und uf d Entwicklig vo de Wüsseschafte? Was söll s Verhältnis vo dr Wüsseschaft zur Ethik si? Scho in dr Antike häi Dänker wie dr Aristoteles sich mit wüsseschaftstheoretische Brobleem beschäfdigt, vor allem mit sonige, wo d Struktuur und d Entwicklig vo de wüsseschaftlige Kenntniss und Methode beträffe. Filosofe wie dr Francis Bacon, Descartes, Leibniz, D'Alembert, Diderot, Kant, Fichte, Hegel und spööter dr Bolzano häi witer Undersuechige zu Däilbrobleem vo dr Wüsseschaftstheorii gmacht. D Wüsseschaft wird in deene Undersuechige vor allem as e Süsteem vo wüsseschaftlige Erkenntniss verstande, und d Wüsseschaftstheorii isch in däm Sinn äng
Dr Samuel Langhorne Clemens (* 30. Novämber 1835 z Florida, Missouri; † 21. April 1910 z Redding, Connecticut) – besser bekannt under sim Psöidonüüm Mark Twain – isch en amerikanische Schriftsteller gsi. Dr Mark Twain isch vor allem as Autor vo de Büecher über d Abentüür vom Tom Sawyer und Huckleberry Finn bekannt. Er isch e Verdräter vom amerikanische Realismus und isch bsonders wäge sine humoristische Erzäälige, wo vom Lokalkolorit und genaue Beobachtige vom soziale Verhalte brägt si, berüemt und wäge sinere scharfzüngige Kritik an dr amerikanische Gsellschaft. In sine Wärk beschribt er dr alldääglig Rassismus und sini Protagoniste gseen dur d Hüüchelei und Verloogehäit vo de herrschende Verheltniss duure. In dr Library of America isch e säggsbändigi Usgoob vo de wichdigste Wärk erschiine. Mississippi Writings (dinne Tom Sawyer, Life on the Mississippi, Huckleberry Finn und Pudd'nhead Wilson). ISBN 0-940450-07-0 Historical Romances (dinne: The Prince and the Pauper, A Connecticut Yankee in King Arthur’s Court und die „erfundeni“ Biografii Personal Recollections of Joan of Arc). ISBN 0-940450-82-8 The Innocents Abroad & Roughing It. ISBN 0-940450-25-9 The Gilded Age & Later Novels (The Gilded Age, The American Claimant, Tom Sawyer Abroad, Tom Sawyer, Detective, No. 44, The Mysterious Stranger) Collected Tales,
Dr Vergil (* 15. Oktober 70 v. d. Z. z Andes bi Mantua; † 21. Septämber 19 v. d. Z. z Brindisi), äigentlig Publius Vergilius Maro (noch ere spootantike Schriibwiis au Publius Virgilius Maro oder Virgil), isch näben em Horaz dr bedütendsti römischi Dichder vo dr „Zit vom Augustus“. Si Aeneis gältet as s Nazionalepos vo de Römer. Vili Daate us em Vergil sinere Biographii si unsicher und basiere uf spootantike und früemiddelalterlige Legände. En Abriss vom Lääbe und Wärk git s Grabepigramm, wo vom Sueton überliiferet isch: Mantua me genuit, Calabri rapuere, tenet nunc Parthenope; cecini pascua, rura, duces. (Übersetzig uf Dütsch: Mantua brachte mich hervor, Kalabrien raffte mich hinweg, nun birgt mich / Neapel. Ich besang Weiden, Fluren, Anführer.) Dr Vergil isch as Soon vom ene Döpfer z Andes bi Mantua in Norditalie uf d Wält cho. Im Joor 53 v. d. Z. isch er uf Rom und het dört Rhetorik, Medizin und Astronomii studiert, het sich aber bald für Filosofii afo intressiere und isch e Zit lang bi de Epikureer um e Siron in dr Nööchi vo Neapel gsi. D Ekloge oder Bucolica si e Sammlig vo zää Hirtegedicht, wo dr Vergil zwüschen öbbe 43 und 39
Dr Michail Alexandrowitsch Bakunin (russisch Михаил Александрович Бакунин, wiss. Transliteration Michail Aleksandrovič Bakunin; * 18. Maijul./30. Maigreg. 1814 in Prjamuchino, Oblast Twer; † 1. Juli 1876 z Bärn) isch e russische Revoluzionäär und Anarchist gsi. Er gältet as äine vo de iiflussriichste Dänker, Aktiviste und Organisatore vo dr anarchistische Beweegig. Dr Bakunin isch von ere alte russische Adelsfamilie cho. Er isch Artilleriioffizier und Mathematikleerer gsi. Won er in Westöiropa gsi isch, het er e Hufe revoluzionääri Persönligkäite kennegleert, isch 1848 an de Revolte z Bariis und Prag drbii gsi und 1849 an isch er en Aafüerer z Dresde gsi. Dr Ufstand im Mai dörte isch zämmegschlaage worde und mä het dr Bakunin festgnoo und interniert. Er isch acht Joor lang im Gfängnis gsi und no vier Joor lang in dr sibirische Verbannig, bis es em glungen isch, z flüchde. Er isch denn vor allem z Pole, wo zu sällere Zit verstücklet gsi isch, und im nöigründete Königriich Italie aktiv gsi. Dr Bakunin het d Idee vom kollektivistische Anarchismus entwigglet. In dr Internazionale Arbäiterassoziazioon isch er d Hauptfigur vo de Antiautoritääre gsi und in Komflikt cho mit em Generalrootmitgliid Karl Marx, was zur Spaltig vo dr Internazionale gfüert het und gliichzitig
Serravalle (dütsch: Tal-Engi) isch i italienischsproochige Gebiet de Name vo däne Ort, wo alli im ene enge Tal liged: i de Schwiz Serravalle TI, e Gmaind im Kanton Tessin Serravalle (Burg), e Burg-Ruine im Bleniotal, Kanton Tessin z Italie Serravalle Langhe, Provinz Cuneo Serravalle Pistoiese, Provinz Pistoia Serravalle Scrivia, Provinz Alessandria Serravalle (Vittorio Veneto), Provinz Treviso Serravalle Sesia, Provinz Vercelli Serravalle a Po, Provinz Mantua Serravalle di Chienti, Provinz Macerata Castello di Serravalle, Provinz Bologna z San Marino Serravalle (San Marino)
Serravalle isch e Politischi Gmaind im Chrais (Circolo) Malvaglia, im Bezirk Blenio vom Kanton Tessin i de Schwiz. Serravalle lit im undere Bleniotal. Nochbergmainde sind Acquarossa, Blenio, Biasca, Pollegio, Bodio und Sobrio im Tessin und Hinterrhii, Mesocco und Rossa z Graubünde. Serravalle, wa sovil wie Tal-Engi haisst, isch am 1. April 2012 us de ehemolige Gmainde Ludiano, Malvaglia und Semione entstande. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 Commons: Serravalle – Sammlig vo Multimediadateie Offizielli Website vo Serravalle Redaktion: Serravalle (Gemeinde). In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Maria-Letizia Boscardin: Serravalle (Burg). In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 7. September 2023 Bundesamt für Statistik: Eidgenössische Volkszählung 2000: Bevölkerungsentwicklung der Gemeinden 1850–2000. Bern 2005 (Online uf bfs.admin.ch (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.bfs.admin.ch, Date im Aahang (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[3] [4] Vorlage:Toter Link/www.bfs.admin.ch) Normdate: GND: 1080507442 | VIAF: 20145193326470461461
Dr Pierre-Joseph Proudhon [ˈpjɛʀ ʒoˈzɛf pʀuˈdɔ̃] (* 15. Januar 1809 z Besançon; † 19. Januar 1865 z Passy, Bariis) isch e franzöösische Ökonoom und Sozioloog gsi. Er gältet as äine vo de erste Verdräter vom Anarchismus und het sich drfür iigsetzt, ass d Usbütig abgschafft und d Regierig vo de Mensche dur Mensche iigfüert wurd. Vilmol wird dr Satz „Äigedum isch Diebstaal“ us sim Wärk Qu’est ce que la propriété? Ou recherches sur le principe du droit et du gouvernement zitiert. Dr Satz stammt aber ursprünglig nit vom Proudhon, sondern vom Jacques Pierre Brissot. Dr Proudhon isch z diefst rassistisch gsi. Dr amerikanisch Historiker J. Salwyn Schapiro het dr Proudhon 1945 im ene Ardikel as e Vorlöifer vom Faschismus bezäichnet. Dr Proudhon isch Antisemit gsi und het in de Juude die wichdigsti Kwelle für s Unglück vo dr Nazion gsee. Si Rassismus isch au in dr Beschriibig vo de Schwarze as minderwärtigi Rasse zum Usdruck choo. Er het dr Chrieg verheerlicht und das isch en integrale Däil vo sinere Sozialfilosofii gsi. Au d Fraue si in sine Auge minderwärtig gsi. D Rolle won er dr Frau gloo het, isch die von ere Familiefürsorgere gsi. Die, wo sini Theorie witer entwigglet
Gustav isch en männliche Vorname. De Namenstag isch de 10. März. De Vorname Gustav ghört Endi vom 19. Joorhundert zu de hüfigschte Vornäme. Im 20. Joorhundert hät sini Popularität immer me abgnoo. Am Aafang vom 21. Joorhundert isch wider en Aastiig vo de Beliebthait z beobachte. Dütsch: Gustaf Niderländisch: Gustaaf Finnisch: Kyösti, Kustavi, Kustaa Französisch: Gustave Italienisch: Gustavo Spanisch: Gustavo Portugiisisch: Gustavo Schwedisch: Gustaf, Gösta (Verchlinerigsform), Gustavsson (Familiename) Ungarisch: Gusztáv De Name Gustav ghört zu de Leitnäme vom schwedische Königshuus. Gustav Knuth (1901–1987), en dütsche Schauspiler Gustav Mahler (1860–1911), östrichische Dirigent und Komponist Gustave Charpentier (1860–1956), en französische Komponist Gustave Courbet (1819–1877), en französische Mooler Gustave Doré (1832–1883), en französische Künstler Gustave Eiffel (1832–1923), en französische Ingenieur Gustav (Band), e östrichischi Musiggruppe Gustav (Musiker), en Schwizer Musiker und Sänger „Gustav mit der Hupe“ e Romanfigur us Emil und die Detektive vom Erich Kästner Der eiserne Gustav: de Titel vome Roman vom Hans Fallada (lueg under Gustav Hartmann) Gustav Gans: en Bewooner vo Entenhausen (de Cousin vom Donald Duck) „Karl Gustav“, e Maschinepistole, wo bi Star Wars als Waffe vo de Sturmtruppe Verwendig gfunde hät Hurrikan Gustav, en atlantische Hurrikan im Joor 2008 Beliebte Vornamen, Gustav
De Blues Max (* 1951 als Max Werner Widmer am Bodesee) isch en Schwizer Gabarettist, Musiker und Sänger. Er läbt als Musiggabarettischt z Züri und hät drü erwachsni Chind. De Werner Widmer hät i de Joor 1977/78 mit eme Solo-Programm mit Mundart-Lieder aagfange uufträtte. Im 1981-gi isch er mit eme Programm us Lieder und Gschichte underwägs gsii, beglaited vom Gitarischt Max Lässer. Witers sind zwai Solo-Programm us Lieder, Gschichte und Clauneraie uf d Büni cho (1980 und 1985). Vo 1990 bis 1995 isch er wider mit em Max Lässer uf Turnee gsii. Das «Blues-Max-Projekt» hät im In- und Ussland über 300 Vorstellige gha. S Büneprogramm «Lotto» im Joor 2000 mit Songs und Storis us em Dschungel vom Alltag isch zäme mit em Res Neuenschwander gsii und under de Reschii vom Paul Steinmann gschtande. Vo 2001 bis 2005 isch s Solo-Programm «Mensch oder Meier» mit über 200 Vorstellige über d Büni gange. Bim Solo-Programm «scharf mit alles» im Joor 2006 hät de Paul Steinmann wider Reschii gfüert. S Büneprogramm «Endlich Popstar», im 2008 zäme mit em Michael Wernli und im 2009 zäme mit em Richard Koechli isch uf de Tournee mit «DAS ZELT» gschpillt worde, beedsmol under de Reschii vom Paul
Dr Pjotr Alexejewitsch Kropotkin (russisch Пётр Алексеевич Кропоткин, wiss. Transliteration Pëtr Alekseevič Kropotkin; * 27. Novemberjul./9. Dezembergreg. 1842 z Moskau; † 8. Februar 1921 z Dmitrow) isch e russische Anarchist, Geograf und Schriftsteller gsi. Wäge sinere aadlige Abstammig und wil er im spoote 19. und früeje 20. Joorhundert as Anarchist bekannt gsi isch, säit men em Kropotkin au dr anarchistischi Fürst. Er het e Hufe Schrifte hinderloo, drunder die revoluzionääri Schrift Die Eroberung des Brotes und si wüsseschaftligs Wärk Gegenseitige Hilfe in der Tier- und Menschenwelt. Dr Kropotkin het für e Gsellschaft kämpft, wo frei vo Gwalt und Herrschaft wurd si. Er gältet as äine vo de iiflussriichste Theoretiker vom kommunistische Anarchismus. Alexander Bolz (Hrsg.): Pjotr Alexejewitsch Kropotkin. Ein autobiographisches Porträt 1842–1921. AL.BE.CH.-Verlag, Lüneburg 2003, ISBN 3-926623-42-X. Gudrun Goes (Hrsg.): Nicht Narren, nicht Heilige. Erinnerungen russischer Volkstümler. Reclam-Verlag, Leipzig 1984. Heinz Hug: Kropotkin zur Einführung. Junius Verlag, Hamburg 1989, ISBN 3-88506-845-1. Heinz Hug: Peter Kropotkin (1842–1921). Bibliographie. Edition Anares im Trotzdem Verlag, Bern-Grafenau 1994, ISBN 3-922209-92-0. Gotelind Müller: China, Kropotkin und der Anarchismus. Harrassowitz Verlag, Wiesbaden 2001, ISBN 3-447-04508-6. George Woodcock, Ivan Avakumovic: The Anarchist Prince. T. V. Boardman & Co., London 1950. Max Nettlau, Geschichte der Anarchie. Neu herausgegeben
Dr kommunistische Anarchismus (au Anarchokommunismus, Anarchistische Kommunismus, freihäitlige Kommunismus oder libertääre Kommunismus) isch e politischs Konzept vom Anarchismus, noch däm dr Staat und dr Kapitalismus überwunde und dur Netzwärk vo freiwillige Veräinigunge, Arbeiterrööt und gmäinschaftlige Kommune sölle ersetzt wärde. D Arbäiterbeweegig in dr erste Helfti vom 19. Joorhundert isch seer autoritäär gsi. Erst wo 1841 L’Humanitaire uusechoo isch, häi freihäitligi und antiautoritääri Stimme chönne ghöört wärde, aber scho noch zwäi Usgoobe isch d Zitig underdruckt worde. 1876 het d Grubbe »L’Avenir« mit em Adrien Perrare, Francois Dumartheray und T. Colonna vor de franzöösische Waale d Grundzüüg vom ene »communisme anarchiste« veröffentligt. Dr Vordänker vo deere Ströömig isch dr russisch Anarchist Pjotr Kropotkin gsi, wo dänkt het, ass dr Anarchismus und dr Kommunismus num zämme chönne funkzioniere. Dr Kropotkin und anderi kommunistischi Anarchiste häi s Konzept vom Kommunismus kritisiert, wie s dr Marxist Lenin wääred dr russische Revoluzioon propagiert het, und häi daas as „Staatssozialismus“ bezäichnet und as totalitäär und elitäär abgleent. Anarchokommunistischi Vorstellige si konzepzionell mit de Ideä vo dr anarchosündikalistische Beweegig verwandt. Si zien d Sälbstverwaltig vo de Arbäiter in de Betriib dr Füerig dur e revoluzionääri Klassepartei oder parlamentarischi „Verdrätig“ vo de Inträsse vo de Arbäiter vor. Si
Mit em Begriff Anarchosündikalismus bezäichnet mä wenn sich Loonabhängigi sälber organisiere uf dr Basis vo de Brinzip vo dr Sälbstbestimmig, Sälbstorganisazioon und Solidaridäät. Us dr Sicht vo dr Gschicht vo de Ideä isch dr Anarchosündikalismus e Verschmelzig vom Anarchismus und em revoluzionääre Sündikalismus. S Hauptziil vom Anarchosündikalismus isch die revoluzionääri Überwindig vom Staat und vo dr kapitalistische Gsellschaft. Für daas sölle sich d Arbäiter gwärkschaftlig sälber organisiere und d Brodukzioonsmiddel übernee. Eso wurd e Kollektivornig entstoo ooni Gsellschaftsklasse und ooni Staate. Ooni dass sich d Arbäiterklass in alle gsellschaftlige Lääbensberiich sälber organisiert, cha si käi wirksami Geegemacht zum Staat und zum Kapital bilde. Dr Begriff Arbäiterklass umfasst nit nume loonabhängigi Beschäftigti (Arbäiter und Aagstellti), sondern au anderi gsellschaftligi Grubbe wie z. B. Arbetsloosi, Husfraue bzw. -manne oder Schüelerinne und Schüeler, also Grubben, wo diräkt oder indiräkt am gsamtgsellschaftlige Brodukzionsbrozäss bedäiligt si. D Hauptakzioonsfälder vom Anarchosündikalismus si dr Klassekampf im Betriib mit de Middel vo dr diräkte Akzioon und Agitazioon. Dr Anarchosündikalismus het immer vor, d Lääbensbedingige vo de Mensche konkreet z verbessere: Er verlangt mee Loon, chürzeri Arbetszite, Gliichberächtigung und e würdevolls Lääbe für alli Mensche. Sis ändgültige Ziil isch aber immer die soziali Revoluzioon, und dorum leent d Meerhäit
Saules (frankprovenzalisch [a sɔːl], dt. verautet Saal) isch e politischi Gmeind im Verwautigschreis Bärner Jura im Kanton Bärn, Schwyz. Saules isch es Dorf im Tau vor Trame. D Gmeindsflächi bsteit us 43,9 % langwirtschaftlecher Flächi, 52,8 % Waud u 3,3 % Sidligsflächi. D Nachburgmeinde si Reconvilier, Saicourt, Sornetan, Souboz u Loveresse. Saules isch zum erschte Mal gnennt worde im Jahr 1179 aus Sales. Bis zum 31. Dezämber 2009 het d Gmeind zum Bezirk Moutier ghört. Quäuue: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Uusländeraateil isch 2010 bi 0,7 % gläge. 82,9 % vo de Ywohner si evangelisch-reformiert, 6,1 % si römisch-katholisch (Stang 2000). Bi de Nationauraatswahle 2011 het s das Ergebnis ggää: BDP 4,7 %, CVP 2,3 %, EVP 6,2 %, FDP 5,3 %. GLP 0,3 %, GP 6,3 %, SP 9,0 %, SVP 59,1 %, Suschtigi 6,8 %. Gmeindspresidänt vo Saules isch dr Michel Schaer (Stang 2013). D Arbetslosigkeit isch im Jahr 2011 bi 1,2 % gläge. Bir Vouchszeuuig 2000 hei vo de 164 Ywohner 7,9 % Dütsch aus Houptsprach aaggää u 91,5 % Französisch. Dr alt frankprovenzalisch Patois vo Saules isch wahrschynlech ir erschte Heufti vom 20. Jh. uusgstorbe. Buurehuus Schueu Commons: Saules, Switzerland – Sammlig vo Multimediadateie Christine Gagnebin-Diacon:
Saxeten isch e politischi Gmeind im Verwautigschreis Inderlache-Oberhasli im Kanton Bärn, Schwyz. Saxeten ligt im Tau vom Saxetbach, eme Zuefluss vor Lütschine. D Gmeindsflächi bsteit us 41,9 % langwirtschaftlecher Flächi, 30,4 % Waud, 1 % Sidligsflächi u 26,7 % süschtigi Flächi. Saxeten isch zum erschte Mal gnennt worde im Jahr 1303 aus Sachsaton. Bis zum 31. Dezämber 2009 het d Gmeind zum Bezirk Inderlache ghört. Quäuue: Bundesamt für Statistik 2005 90,6 % vo de Ywohner si evangelisch-reformiert, 3,1 % si römisch-katholisch (Stang 2000). Bi de Nationauraatswahle 2011 het s das Ergebnis ggää: BDP 9,8 %, CVP 0,2 %, EVP 1,4 %, FDP 6,9 %. GLP 3,3 %, GP 4,3 %, SP 7,5 %, SVP 52,5 %, Suschtigi 14,1 %. Gmeindspresidänt vo Saxeten isch dr Martin Boss (Stang 2013). D Arbetslosigkeit isch im Jahr 2011 bi 0,9 % gläge. Bir Vouchszeuuig 2000 hei vo de 128 Ywohner 99,2 % Dütsch aus Houptsprach aaggää. Dr Dialäkt vo Saxeten ghört zum Höchstalemannisch. Commons: Saxeten – Sammlig vo Multimediadateie www.saxeten.ch Anne-Marie Dubler: Saxeten. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023 Bundesamt für
Schaluune isch bis Endi 2013 e politischi Gmeind im Verwautigschreis Bärn-Mittuland im Kanton Bärn, Schwyz gsi. Uf de 1. Jänner 2014 het si mit de Gmeinde Büüre, Etzukofe, Froubrunne, Graferied, Limpech, Möuchi u Zauggeried zur Gmeind Froubrunne fusioniert. Schaluune isch es Dorf im Nordoste vor politische Gmeind Froubrunne u lit am Tauhang über em Ungerlauf vor Urtene. Di ehemalig Gmeindsflechi het us 57,9 % langwirtschaftlecher Flechi, 30,7 % Waud u 11,4 % Sidligsflechi bestange. D Nachbergmeinde si Bätterchinge, Froubrunne, Büüre zem Hof u Limpech gsi. Schaluune isch zum erschte Mal gnennt worde im Jahr 1249 aus Chaluna. Bis zum 31. Dezämber 2009 het d Gmeind zum Bezirk Froubrunne ghört. Uf de 1. Jänner 2014 het si mit de Gmeinde Büüre, Etzukofe, Froubrunne, Graferied, Limpech, Möuchi u Zauggeried zur Gmeind Froubrunne fusioniert. Quäuue: Bundesamt für Statistik 2005 Dr Uusländeraateil isch 2010 bi 11,1 % gläge. 74,3 % vo de Ywohner si evangelisch-reformiert, 13,4 % si römisch-katholisch (Stang 2000). Bi de Nationauraatswahle 2011 het s das Ergebnis ggää: BDP 20,7 %, CVP 1,5 %, EVP 2,1 %, FDP 5,7 %. GLP 4,6 %, GP 7,0 %, SP 14,3 %, SVP 42,2 %, Suschtigi 1,9 %. Gmeindspresidänt vo Schaluune isch dr Markus Lüscher