rlitschk/wikidir huggingface dataset:
De Dani Arnold (* 22. Februar 1984 im Kanton Üri) isch e Schwiizer Extrembärgstiiger. De Dani Arnold isch im Ürner Bärgdorf Biel im Schächetal üfgwagsä. Är isch sehr bekannt wordä, will är en Gschwindigkeitsrekord bi de Bestiigig vu de Eiger-Nordwand 2011 gmacht het. Är het d Wand ellei i 2 Stundä und 28 Minütä durstigä und isch drum 20 Minütä schnäuer gsi als de bisherig Rekordhauter Ueli Steck, wo de aber im 2015 em Arnold si Ziit um 6 Minütä unterbotä het. I de Chlättrszenä isch de Arnold bereits vor 2011 bekannt gsi. Under anderem ai dur de Speedrekord vu 1 Stund und 35 Minütä am Westgrat vum Salbitschijen. Und witers isch es ihm 2010 glungä mit em Stephan Siegrist und em Thomas Sänf die erst Winterbestiigig vum Torre Egger z Patagoniä. Im Jänner 2012 isch de Arnold z Schottland d Mixed-Chlätterrütä The Hurting als erste Nid-Schott Rotpunkt gchlätteret. The Hurting giutet als eini vu de wältwiit schwärste Trad-Miced-Chlättärrütä iberhaipt. Im April 2013 isch äs ihm mit em David Lama glungä, d Erstbegehig vu de zentralä Headwall a de 1500 Meter hohe Ostwand vum Moose’s Tooth z Alaska. Das Duo het fir die Rütä, wo me Bird of Prey nennt,
Goldach isch e politeschi Gmaind im Waalkrais Roorsche im Schwizer Kanton Sanggale. S Dorf lit chli oberhalb vom Bodesee, s Gmaindsgebiet hät aber Seeaastooss. D Nochbergmainde im Weschte, me oder weniger dur d Goldach trännt, sind d Thurgauer Exklave Horn; dänn Tübach und Mörschwil; im Süde liit Underegge und im Oschte isch Rorschacherberg und Roorsche. S Dorf isch ane 789 s erschte Mol erwäänt. Goldach hät en Bahof a de Baanschtrecki Rorsche–Sanggale. Au mit em Postauto isch Goldach an ÖV aapunde. Johannes Huber: Schweizerische Kunstführer GSK, Band 533: St. Mauritiunskirche Goldach, Bern 1993, ISBN 3-85782-533-2 Commons: Goldach SG – Sammlig vo Multimediadateie Offizielli Website vo dr Gmeind Goldach Peter Müller: Goldach. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023 Normdate: GND: 4418552-2 | VIAF: 148993226
Aargau chan folgendes bedüte: Aar-Gau, en historische Tail vom Fränkische Rych (im 8. Johrhundert) Kanton Aargau, en Kanton i de Schwiz Berner Aargau (au Underaargau), de säb Tail vom hütige Kanton Aargau, wo vo 1415 bis 1798 Undertanegebiet vo de Stadt Bärn gsi isch Oberaargau, de nordöstlichsti Tail vom Kanton Bärn K.Ö.St.V. Aargau Wien, e katholisch-öschtrichischi Studenteverbindig (Mitglidsverbindig vom Öschtrichische Cartellverband) Aargau, en Planet, wo zum Science-Fiction-Universum vo Star Wars ghört. De Planet isch zwüsche em Coruscant und em Vulpter, i de Nöchi vom Corellian Run im System Zug. D Bank vo Aargau isch de Sitz vom intergalaktische Bankeclan. → vgl. it:Aargau (Guerre stellari) Lueg au: Ahrgau (au Argau), es Gebiet am Niderrhii z Dütschland, wo im Mitelalter en eigene Grafschaft im Heilige Römische Riich gsi isch
Skopje (mazedonisch Скопје, albanisch Shkupi/Shkup, türkisch Üsküp) isch d Hauptschtadt vu Nordmazedonie und mit öppe 540.000 Yywohner zuglych di gröschti Stadt vum Land. Öppe e Viertel vo de Bevölkerig vu Nordmazedonie läbt i dr Grossstadt. Skopje het e Bsidligsgschicht, wo meh als zwöi Jahrtuusendi alt isch und zellt dorum zu de eltischte no bestehende Städt vum Land. D Stadt am Vardar isch sowohl Sitz vum Parlamänt als au vu dr Regierig. Si isch äbeso s kulturelle und wirtschaftliche Zäntrum vum Land, orthodoxe Bischofssitz und Sitz vum Grossmufti. Skopje liit im Norde vo Nordmazedonie, öppe 18 Kilometer südlech vu dr Gränze zum Kosovo. Vu Weschte nach Oschte durfliesst dr Fluss Vardar s Stadtgebiet, im Süde erhebt sich dr Huusbärg Vodno. Fikret Adanır: Skopje, eine Balkan-Hauptstadt. In: Harald Heppner (Hrsg.): Hauptstädte in Südosteuropa: Geschichte – Funktion – Nationale Symbolkraft. Wien 1994, S. 149–170. Divna Pencic, Ines Tolic, Biljana Stefanovska, Sonja Damcevska: Skopje. An Architectural Guide. Skopje 2009. Commons: Skopje – Sammlig vo Multimediadateie Offizielli Wäbsite vu dr Stadt Skopje Normdate: GND: 4248397-9 | LCCN: n82246609 | SUDOC/IdRef: 067341195 | VIAF: 125800534
Goldach isch de Name vo däne Ort: Goldach SG, e Gmaind im Kanton Sanggale, Schwiz Goldach, en Ort i de Gmaind Hallbergmoos, Landchrais Freising, Bayern Goldach isch de Name vo däne Gwässer: Goldach (Bodensee), en Zuefluss vom Bodensee bi Goldach, Kanton Sanggale, Schwiz Goldach (Isar), en rächte Zuefluss vo de Isar gegenüber vo Oberhummel, Langebach, Landchrais Freising, Bayern Große Goldach, en Abschnittsname vom Isarzuefluss Goldach Kleine Goldach, en Abschnittsname vom Isarzuefluss Goldach Goldach (Isen), en rächte Zuefluss vo de Isen bi Schwindegg, Landchrais Mühldorf am Inn, Bayern Große Goldach, en lingge Zuefluss vo de Kürnach bim Ortstail Oberkürnach vo Wiggensbach im Landchrais Oberallgäu, Bayern Kleine Goldach, en lingge Zuefluss vo däre Große Goldach bim Ortstail Oberkürnach vo Wiggensbach im Landchrais Oberallgäu, Bayern Lueg au: Goldbach
Seekopf isch de Name vo däne Bärg: Seekopf (Seebach) (1'054,2 m), im Nordschwarzwald südöstlich vo de Hornisgrinde, Bade-Würtebärg Seekopf (Forbach) (1'001 m), im Nordschwarzwald nordöstlich vo de Hornisgrinde, Bade-Würtebärg Seekopf (Spessart) (520 m), im Spessart bi Fellen, Bayern Lueg au: Seekopf, e Katastralgmaind vo Lunz am See, Nideröschtriich Seeköpfle, en 1'920 m höche Bärg im Allgäu
D Kantonsschuel Olte isch e kantonali Mittelschuel i dr Stadt Olte, Schwiz. Ihres Bildigsagebot umfasst s MAR-Profil, e Fachmittelschuel und es Untergymnasium. S Geböide vo der Kantonsschuel Olte isch zwüsche 1968 und 1974 vo de Architekte Marc Funk und Hans Ulrich Fuhrimann realisiert worde. Es ghört zum Inventar vo de schützenswärte Boute vom Kanton Soledurn. Nochdäm as dr Soledurner Kantonsrot Endi 2012 grüens Liechte gä het für e Gsammtsanierig, hei si am 27. Juni 2016 mit de Bouarbete chönne aafo. D Renovation vo de Fassade und d Sanierig vom Hallebad sind im Herbst 2017 abgschlosse worde. E witeri Etappe gilt em Innebau. Di ganz Sanierig lauft parallel zum Schuelbetriib und söt bis Endi 2022 abgschlosse sii. Alfred Wyser: Die Kantonsschule Olten. In: Oltner Neujahrsblätter. Band 32, 1974, S. 49–51, doi:10.5169/seals-658541. Hans Derendinger: Oltens Beitrag zur Schaffung einer eigenen Kantonsschule. In: Oltner Neujahrsblätter. Band 32, 1974, S. 52–55, doi:10.5169/seals-658542. Literatur vu un iber Kantonsschule Olten in dr bibliografische Datebank WorldCat Website vo dr Kantonsschuel Olte D Kanti Olte i der Usstellig Die schönsten Bauten 1960–75 uf der Website vom Schwizer Heimatschutz Alles ist bereit für die Gesamtsanierung der Kantonsschule Olten Artiku uf oltnertagblatt.ch vom 21. Juni 2016 Gesamtsanierung der Kanti Olten
Dr Hanery Amman (vo Geburt: Hanspeter Ammann; * 2. Novämber 1952 z Interlake; † 30. Dezämber 2017) isch e Schwiizer Musiker gsi. Är het ane 1971 d Mundartrock-Band Rumpelstilz ghulfe ggründe. Är het d Musig zu vilne Lieder vom Schwiizer Mundartrock komponiert. S bekantischte vo dene Lieder heisst Alperose. Das isch ane 2006 inere Akzioon vom Schwiizer Färnsee als dr «grööscht Schwiizer Hit» usgwäält worde. Dr Hanery Amman het derno i Projäkt für Chinder mitgmacht, au bi der Höörspiilserii vom Jimmy Flitz. 1978: Fätze u Bitze vo geschter u jitze 1980: Burning Fire 1980: Yodiho – You Found the Way 2000: Solitaire Website von Hanery Amman Berner Mundart-Legende Hanery Amman ist tot. sda Normdate: GND: 134582233 | LCCN: n88076258 | VIAF: 79682032
D Standsäilbaan Schwyz–Stoos isch e Säilbaan im Kanton Schwyz. D Baan goot vom Hindere Schlattli, gad am Iigang zum Muetital, aber no i dr Gmäind Schwyz zum Ferie- und Turismusort Stoos ufe, wo zu Morschach ghört. Si isch 1740 Meter läng und het vo dr Daalstazioon zu dr Bärgstazioon ufe e Höchidifferänz vo 744 Meter. D Näigig vo de Gläis isch däils bis zu 1110 Promill und drum isch si di stailschti Standsailbaan vo de Wält. Uf ihrer Strecki faart si öber zwee Brugge und dor drü Tunnel und cha pro Wage 136 Lüüt transportiere. D Baan isch am 15. Dezämber 2017 eröffnet worde. Si lööst die alti Standsäilbaan, wo chly wyter daalabwärts ane 1933 bout worden isch, ab. Wil s Trasse vo de Baan nöd immer gliich stail isch, sondern näb de staile au no fasch flachi Abschnitt hät, isch för die Baan e neui Technik entwickled worde, wo die Naigigsunderschiid för de Faargascht tuet uusgliiche. Jedi vo de vier Kabine und d Güeterplattform, wo pro Wage ufen und abe faart, cha hydraulisch bewegt wöre. Esoo isch de Bode vo de Fahrgäscht uf de ganze Faart immer waagrächt. Commons: Standseilbahn Schwyz–Stoos – Sammlig vo Multimediadateie Website vo de Stoosbaane
Niderbüüre isch e Gmeind im Waalchrais Wil vom Kanton Sanggale i de Schwiz. S Dorf liit a de Thur und a de Houptstross zwüsched Wil und Bischofzell. D Nochbergmainde sind Bischofzell im Norde, Niderhelfetschwil im Weschte, Oberbüüre im Süde und Goossau und Waldcherch im Oschte. S Dorf isch ane 737 s erscht Mol under em Name Gaulichsbüren in ere Schenkigsurkund as Chloschter Sanggale erwäänt worde. Commons: Niderbüüre – Sammlig vo Multimediadateie Offiziälli Website vo de Gmaind Niderbüüre Markus Kaiser: Niederbüren. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023 Normdate: GND: 4249178-2 | VIAF: 243533085
Prischtina isch d Hauptstadt vum Kosovo un mit rund 145.000 Yywohner (Stand 2011) au di grescht Stadt vum Land. In dr Stadt sin dr Sitz vu dr Regierig, dr Barlemantssitz un dr Amtssitz vum Bresidänt. Derzue het s do d Hauptquartier vu dr UNMIK-, dr OSZE- un dr EULEX-Missione im Land. Im Mittelpunkt vum Amselfäld gläge, isch Prischtina au Verchehrschnotepunkt un wirtschaftli un kulturäll Zäntrum vu dr Republik Kosovo. Zue dr Gmai Prischtina (albanisch Komuna e Prishtinës, serbisch Општина Приштина/Opština Priština), wu rund 200.000 Yywohner zellt, ghere näb em Stadtbiet no 41 Ortschafte drum ume. Prischtina isch derzue au Hauptstadt vum glychnamige Bezirk. Rund 98 % vu dr Yywohner sin ethnischi Albaner. Radmila Todić-Vulićević: Priština. Prištevci i vreme. Novi Sad 1999, ISBN 86-363-0858-5. Michelangelo Severgnini: Good morning, Pristina! Diario di un giornalista radiofonico tra Kosovo e Serbia. Roma 2000. Stara Priština. Poznavanje grada u crtežu Radomira Paje Jankovića, priredio Zoran S. Nikolić. Priština 1994. Nikolić, Miodrag: Priština. Grad heroj. Belgrad 1980. Đuričić, Predrag: Priština = Prishtinë. [1977]. Mekuli, Esad und Cukic, Dragon (Hrsg.): Priština. Priština 1965. Nebojsa B. Tomasevic: Jugoslawische Städte. (Belgrad, Zagreb, Ljubljana, Sarajevo, Skopje, Titograd (Pogradec), Novi Sad, Priština). [Belgrad] 1965. Hajrullah Koliqi: Das Überleben der Universität 1991–1996.
Oberburg isch de Name för de oberi Tail von ere mittelalterliche Burgaalag, im Gegesatz zu de Underburg, s Vorwärch von ere Burg Oberburg isch de Name vo däne Ortschafte: Oberburg BE, e Gmeind im Kanton Bärn, Schwiz Oberburg, en Ortstail vom Markt Rettenbach, Landchrais Underallgäu, Bayern Oberburg, en Ortstail vo de Gmaind Waltenhofen, Landchrais Oberallgäu, Bayern Oberburg an der Wupper, en Stadttail vo Solingen, Nordrhii-Westfale Oberburg, de dütsch Name för d Gmaind Gornji Grad i de Understeiermark, Slowenie Chlöster: Benediktinerkloster Oberburg z Gornji Grad, Slowenie, gründet 7. April 1140, ufglöst 1463 Höcheburge: Burg Oberburg z Gornji Grad, Slowenie, ca. 12. Johrhundert, Ruine sind um 1820 no sichtbar gsi Oberburg Driedorf, e Burgruine im Westerwald, Hesse Oberburg Heldenbergen, e Schlossaalag, wo us enere mittelalterliche Höcheburg entstande isch, Hesse Oberburg, en ehmolegi Ruine vo de Riichsburg Kyffhausen, Thüringe Oberburg Neibsheim, en ehmolegi Burg z Brette, Landchrais Karlsrue, Bade-Würtebärg Oberburg, e Burgruine z Staufebärg, Landchrais Giesse, Hesse Oberburg Kobern, e Höcheburg i de Gmaind Kobern-Gondorf, Rhiiland-Pfalz Oberburg, au Obere Burg, bi Zwingebärg, Hesse Niderigsburge: Oberburg, en ehmolegi Wasserburg und aini vo de drei Bellersheimer Burge z Hunge, Landchrais Giesse, Hesse Oberburg, au Schloss Gondorf und Schloss von der Leyen gnennt, i de Gmaind
Bèèrg isch e politischi Gmeind im Waalkrais Rorschach im Schwizer Kanton St. Galle. S Dorf liit i de Nöchi vom Bodesee oberhalb vo Arbon. D Nochbergmainde sind Stainach im Nordoschte, Mörschwil im Südoschte, Wittebach im Süde, Häggeschwil im Weschte und Thurgauer Gmainde Roggwil im Nordweschte und Arbon im Norde. S Gmaindsgebiet hät gschichtlich bedingt mit em Dorf Bärg en Hopttail und en Exklave mit de Wiiler Zwingestainhueb, Tannacker, Wiile und Neutröstli. I däm Ortstail, wo liecht höcher glägen isch und dor de Roggwiler Ort Fraidorf vom Dorf Bärg trännt wörd, isch au s Huebermoos, es Naturschutzgebiet, wo vo nazionaler Bedütig ischt. Im Thurgauer Fraidorf gits au en Bahof a de Linie Sanggale–Romanshorn, wo «Roggwil-Berg» ghaisst. S Dorf isch ane 796 s erscht Mol erwäänt worde. Im 9. Joorhundert isch s Dorf zum äbtische Grundbsitz vo Sanggale choo. 1777 het me d Pfarrchilche St. Michael pout. Commons: Bèèrg – Sammlig vo Multimediadateie Offizielli Wäbsite vu dr Gmeind Bèèrg Peter Müller: Berg (SG). In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023 Wohnen und Leben (Memento vom 26. Juni 2018 im Internet
D Ändrundi vu dr Fueßball-Wältmaischterschaft 2018 (russisch Чемпионат мира по футболу, änglisch FIFA World Cup) vu dr Manne isch di 21. Uusdragig vu dr Fueßball-Wältmaischterschaft, em wichtigschte Turnier fir Fueßball-Nationalmannschafte, gsii. Si het vum 14. Juni bis zum 15. Juli 2018 z Russland stattgfunde. Am 29. Septämber 2012 het im Rahme vunere Färnsehshow mit em FIFA-Bräsidente Sepp Blatter und em russische Sportminischter Witali Mutko d elf Uusdragigsorte und zwöuf WM-Stadie bekanntgää. Jaroslawl und Krasnodar, wo no uf dr vorläufige Lischte figuriert hen, sin gstriche wore. Mit dr Usnahm vu Jekaterinburg, wo knapp 40 Kilometer östlech vu dr imaginären Drännlinie zwüsche Europa und Asie liit, liige alle Uusdragigsorte im europäische Dail vu Russland. S Olympiastadion Luschniki z Moskau isch as Uusdragigssort vum Eröffnigsspiel und s Ändspiel vorgseh gsii. Fir de Bau und d Renovierig vu dr Stadie isch e Budget z Hechi vu 3,82 Milliarde US-Dollar veraaschlagt worde. Im Johr 2010 het dr ehemoligi Minischterbräsident Wladimir Putin di plante Investitione zur „Vorbereitig vu dr Stadie und dr umliigende Infraschtruktur“ uf 7,3 Milliarde Euro bzifferet. Wäge dr aagspannte Wirtschaftslag het Russland Aafang 2015 Iisparigsmaßnahme biim Stadionbou bschlosse. Dodrdur wird mit Zuestimmig vu dr FIFA in ainige Spielorte d Aazahl vu dr fest
Dreikönig isch di römisch-katoleschi Pfarrchile vom Stadtdäil Ängi z Züri. Es git Kwäle, wo zäiget, as es scho im 14. Jaarhundert i de Ängi en Kapäle mid em Patrozinium vo dr drei König ggee hät. D Zürcher Chilehischtoriker vermuetet, das gäng da druff zrugg, as me ane 1164, wo d Relikwie vo de häilige drü Könige vo Mailand uf Köln praacht worde sind, bimene Zwüschehalt z Züri die choschtbaare Sache im Süddurm vom Fraumöischter ufbewaart heg. Sid dänn häiget d Zürcher d König psunders vereert und drum für se die äiget Kapäle chly ussert de Stadtmuure pout. Weg em Naame vo de Kapäle hät dänn die ehemaligi Gmäind Ängi d König in ires Wappe gmaalet und d Kwartierzouft, wo ane 1897 ggründet worden isch, sech de Naame «Zouft zu de drei König» ggee. Die alti Kapäle händ d Zürcher aber scho bi de Reformazioon profanisiert gha und später as Woonhuus pruucht. Und ane 1890 häpme de Bou abproche. Wo im 19. Jaarhundert imer mee Katolike uf Züri cho sind, isch i dere reformierte Stadt wider en katoleschi Pfarräi entstande. Die hät ane 1874 im Usserssil d Chile St. Peeter und Paul poue, und ane 1939 isch am Dreikönigsdaag im Baanhof
D’Brock Universität isch ä allgemeini Universität z’St. Catharines i Kanada. Brock hät 16.000 Schtudente. D’Universität isch eini vo dä Universitäte z’Ontario, wo am schnellschte waggse, un isch 2003 vo Schtudente als zweitbeschti Universität vo Kanada beurteilt wôrre. 97.2% vo Schtudente miteme Abschluss vo Brock finde ä Arbet, eini vo dä höggschti Quote vo Ontario. Brock isch ä relativ jungi Uni un isch 1964 gründet wôrre um d’Usbildig vur Baby Boom Generation bwältige z’chönne. Sytdem isch d’Uni immer wider erweitret wôrre un bietet jetz ä Reihi vo Programe aa. Ufem Campus wird praktisch ununterbroche baut; d’Uni hät i dä letschti Jôhr $100 Millione inveschtirt. Allerdings isch d’Ufnahmi vo weitri Schtudente über dä jetzigi 16.000 nüt vorgsehe. D’meischti (14.669) vo dä Schtudente sin imene Undergraduate Program (also eme Program wo zumene Bachelor führt). Brock bietet au ä Graduate Program aa, allerdings göhn d’meischti Schtudente do defür aa andri Unis. Über 70% vo dä Brock-Schtudente chömme vo usserhalb vur Niagara Region, d’höggschti Aazahl vo uswertigi Schtudente i ganz Kanada. Usserdem schtudire circa 1.000 usländischi Schtudente aa Brock. Brock isch nôchem Britische General Sir Isaac Brock bnannt wo im Krieg vo 1812 i dr Schlacht vo Queenston Heights um s’Labe cho isch. Syni letschti
Modena [ˈmɔːdena] (dytsch veralted Muden, latiin. Mutina, im modenesische Dialäkt Mòdna) isch en italieneschi Universitätsstadt mit 184.971 Iiwohner (Stand 31. Dezember 2022). Si isch d Hoptstadt vo de gliichnaamige Provinz und gilt as modärni Industriistadt mit eme historische Stadtchärn. Modena, wo zu de Region Emilia-Romagna ghört, liit am südliche Rand vo de Po-Ebeni und am nördliche Fuess vom Apennin. Im Südweste vo de Stadt füert d Autobahn (A 1) verbii, wo Mailand mit Neapel vebindet. Im Nordweste zwigt en anderi Autobahn (A 22) vo däre Hoptlinie ab und füert öber Verona is Südtirol und witer öber de Brennerpass bis uf Innsbrugg. Im Norde vom historische Zentrum isch en Bahof vo de staatliche Isebahn, wos lokali und regionali Zugvebindige hät. D Schnällstrecki Mailand–Bologna, wo im Dezember 2008 eröffnet worde isch, macht im Norde en grosse Boge um Stadt. Modena hät sin Ursprung i de etruskische Sidlig Mutina. Si isch am Aafang vom 4. Johrhundert v. Chr. vo de keltische Boier eroberet worde und währed de Keltechrieg im Johr 222 v. Chr. in Bsitz vo de Römer cho. I de erschte Johr sind d Römer under Druck gsii; wäg Ufständ vo de iihaimische Boier und wäg em Iifall vom Hannibal z Norditalie.
Altedorf (amtlich Altendorf) isch e politischi Gmeind im Bezirk March vum Kanton Schwyz i de Schwyz. Altedorf liit am südliche Ufer vum Obersee. Zue de Gmeind ghööred au d Wiiler Seestatt u Steinegg u d Ströüsidlige am Muschelberg, Mittlisberg, Vorderberg un im Schlipf. Vu de Gmeindflechi sind 52,6 % landwirtschaftlichi Flechi, 37,5 % Wald, 9,4 % Sidligsflechi u 0,4 % suschtigi Flechi. Altedorf isch zum eerschte Maal gnennt worde im Jaar 972 als Rahprehteswilare. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 De Uusländeraateil isch 2010 bi 17,3 % gläge. 67 % vu de Iiwoner sind im Jaar 2000 römisch-katholisch gsii, 17,5 % evangelisch-reformiert. Bi de Volchszellig 2000 hend vu de 4638 Iiwoner 91,1 % Tüütsch als Hauptspraach aaggää u 8,9 % anderi Spraache. De Tieläkt vu Altedorf ghöört zum Höuchschtalemannisch. Commons: Altedorf – Sammlig vo Multimediadateie Offiziälli Homepage vu de Gmeind Josef Mächler: Altendorf. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023 Bundesamt für Statistik: Regionalporträts 2012: Kennzahlen aller Gemeinden (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.bfs.admin.ch, Mai 2012 Bundesamt für Statistik: Eidgenössische Volkszählung 2000: Bevölkerungsentwicklung der
Galgene isch e politischi Gmeind im Bezirk March vum Kanton Schwyz i de Schwyz. Galgene liit am Uusgang vum Wägital zum Zürisee. Zue de Gmeind ghöört au e Teil vu de Ortschaft Sibne. Vu de Gmeindflechi sind 50,8 % landwirtschaftlichi Flechi, 39,8 % Wald, 9,0 % Sidligsflechi u 0,4 % suschtigi Flechi. Galgene isch zum eerschte Maal gnennt worde im Jaar 1229 als Galgênne. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 De Uusländeraateil isch 2010 bi 17,8 % gläge. 68,2 % vu de Iiwoner sind im Jaar 2000 römisch-katholisch gsii, 14,7 % evangelisch-reformiert. Bi de Volchszellig 2000 hend vu de 3927 Iiwoner 90,7 % Tüütsch als Hauptspraach aaggää u 9,3 % anderi Spraache. De Tieläkt vu Galgene ghöört zum Höuchschtalemannisch. Commons: Galgene – Sammlig vo Multimediadateie Offiziälli Homepage vu de Gmeind Andreas Meyerhans: Galgenen In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023 Bundesamt für Statistik: Regionalporträts 2012: Kennzahlen aller Gemeinden (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.bfs.admin.ch, Mai 2012 Bundesamt für Statistik: Eidgenössische Volkszählung 2000: Bevölkerungsentwicklung der Gemeinden 1850–2000. Bern 2005 (Online uf bfs.admin.ch (Site cha nüme
Gersau isch e politischi Gmeind im Bezirk Gersau vum Kanton Schwyz i de Schwyz. Gersau liit am Südhang vu de Rigi am Ufer vum Vierwaldstättersee. 0 Vu de Gmeindflechi sind 40,3 % landwirtschaftlichi Flechi, 52,4 % Wald, 5,7 % Sidligsflechi u 1,7 % suschtigi Flechi. Gersau isch zum eerschte Maal gnennt worde im Jaar 1064 als Gersouwe. Quälle: Bundesamt für Statistik 2005 De Uusländeraateil isch 2010 bi 17,7 % gläge. 77,2 % vu de Iiwoner sind im Jaar 2000 römisch-katholisch gsii, 6,8 % evangelisch-reformiert. Bi de Volchszellig 2000 hend vu de 1934 Iiwoner 90,6 % Tüütsch als Hauptspraach aaggää u 9,4 % anderi Spraache. De Tieläkt vu Gersau ghöört zum Höuchschtalemannisch. Commons: Gersau – Sammlig vo Multimediadateie Offiziälli Homepage vu de Gmeind Albert Müller: Gersau In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2022. Bei späteren Gemeindefusionen Einwohnerzahlen aufgrund Stand 2022 zusammengefasst. Abruf am 5. September 2023 Bundesamt für Statistik: Regionalporträts 2012: Kennzahlen aller Gemeinden (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.bfs.admin.ch, Mai 2012 Bundesamt für Statistik: Eidgenössische Volkszählung 2000: Bevölkerungsentwicklung der Gemeinden 1850–2000. Bern 2005 (Online uf bfs.admin.ch (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[3] [4] Vorlage:Toter