rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dali (chin. 大理市, Dali Shi) isch d Hauptstadt vom Autonome Bezirk Dali vo de Bai in dr südwestchinesische Browinz Yunnan. Es isch e kräisfreiji Stadt und bestoot braktisch us zwäi underschiidlige Stedt: em alte Dali, wo d Hauptstadt vo de alte Riich Nanzhao bzw. Dali gsi isch, und em nöije Xiaguan, wo men em vilmol au 'New Dali' säit. Die „Drei Pagode“, wo in dr Nööchi vo dr Altstadt stöön, si e Woorzäiche vo Dali. D Stadt Dali het e Flechi vo 1'468 km². Ändi 2004 het si öbbe 590'000 Iiwooner ghaa; 603'500 sind s im Joor 2008 gsi. Vo deene ghööre 67 % zur Bai-Nationalidäät. Uf dr Gmäindieebeni setzt sich Dali us zää Groossgmäinde und ere Nazionalidäätegmäind zämme. Die Drei Pagode vom Chongsheng-Tämpel Blick vom Erhai-See uf Xiaguan und s Cangshan-Gebirg Fischermäitli am Südufer im Erhai Park Commons: Dali City – Sammlig vo Multimediadateie Dali City Official Website (änglisch) Dali Marble Artifact (änglisch) Dali News and Information Network (änglisch) Dali Innovation Industrial Park (chinesisch) Dali City People's Government: Investment Guide of Dali City, Oktober 2009, änglisch-chinesisch
Dr Kim Kyu-Sik, au Kimm Giusic oder Kimm Kiusic (Koreanisch:김규식, Hanja:金奎植, uf d Wält choo am 29. Januar 1881 z Dongrae in Korea, gstorbe 10. Dezämber 1950 z Manpo in Nordkorea), isch e koreanische Politiker und Akademiker zur Zit vo dr koreanische Unabhängikäitsbeweegig gsi. Wo Japan 1910 Korea annektiert het, isch dr Kim uf China ins Exil. Er isch e füerends Mitgliid vo dr Provisorische Regierig vo dr Republik Korea worde, wo iire Sitz z Schanghai gha het und isch 1940 zum Vizebresidänt ernennt worde. Noch em Zwäite Wältchrieg isch er zrugg uf Korea. Won er het afo dängge, ass d Widerveräinigung vo Korea nit mööglig isch, het er sich us dr Politik zruggzooge. 1950 isch dr Koreachrieg usbroche und d Kommuniste häi en entfüert und in Norde brocht. Dört isch er churz druf in dr Nööchi vo Manpo am 10. Dezämber 1950 gstorbe. Commons: Kim Kyu-sik – Sammlig vo Multimediadateie
Kunming (chin. 昆明, Kūnmíng, W.-G. K'un-ming, früener Yünnanfu) isch d Hauptstadt vo dr Prowinz Yunnan in dr Volksrepublik China. S Gebiet vo der Chärnstadt Kunming isch am Nordrand vom Dian-See und het e Flechi vo öbbe 300 Kwadratkilometer. S Areal vo der ganze bezirksfreie Stadt het e Flechi vo 21'501 Kwadratkilometer. S ganze Verwaltigsgsbiet vo dr hütige Stadt nimmt e Flechi vo 280 bis 300 Kwadratkilometer im Norde vom Dian-See ii; me seit däm d Nordstadt. Anne 2002 het Kunming öbbe 4,95 Millioone Iiwooner ghaa, im Joore 2009 sis fast sibe Millioone gsi. Doodrzue chömme öbbe ei Millioone Wanderarbäiter. Im Zäntrum vo dr Stadt isch e modärns nöis Gschäftsviertel entstande. Sit em Joor 2006 entwicklet sech d Stadt starch wyter, und si verstoot sich as e bedütends Door vo China gege Südasie und Südoschtasie. I der nöiere Zit wird d Stadt im Oste und Süde vom Dian-See erwiteret. D Oschtstadt isch uf ere Flech vo 160 Kwadratkilometer im nöie Stadtbezirk (sit 20. Mai 2011) Chenggong baut worde und 900'000 Lüt läbe dört. Im Süde vom Dian-See blaant mä no meh nöji Kwartier. Kunmig isch e Industriistadt und iiri Wirtschaftsläistig mach e Driddel vo dere vo dr ganze Prowinz Yunnan us.
Yangzhou (chin. 揚州市 / 扬州市, Yángzhōu Shì) isch e bezirksfreiji Stadt in dr chinesische Browinz Jiangsu. Si lit am Fluss Jangtsekiang. Iir Verwaltigsgebiet het e Flechi vo 6'634 km² und öbbe 4'542'900 Iiwooner (Stand: Ändi 2004). Yangzhou lit öbbe 70 km vo Nanjing. Früener isch s e wichtige Knotepunggt für e Salzhandel gsi. Dank sinere Laag diräkt am Kaiserkanal isch s im Middelalter zun ere seer woolhabende und mächdige Handelsstadt worde. Wo d Iisebaan in China iigfüert worde isch, het s die Bedütig verloore. Dr Marco Polo het, wien er verzelt, e baar Joor lang doo as Statthalter für dr Kublai Khan gschafft. Hüte isch Yangzhou für die drei Gärte Shouxihu Gongyuan, Ge Yuan und He Yuan bekannt. Die si im klassische Stil in dr Tang-Zit aagläit worde und zien die mäiste Turiste us China sälber aa. Im Usland isch Yangzhou vor allem z Japan seer beliebt. Äine vo de wichdigste buddhistische Missionäär in Japan isch dr Jianzhen gsi, e Mönch us em Chloster Daming Si nid wit vo dr Stadtgränze. Mä gseet dr japanisch Iifluss an drei groosse Pagode, won e Gschänk us Japan si und dr Baustil vo de japanische Pagode spiegle. D Stadt isch vom 10. bis
E Harnisch (vo französisch harnais) isch d Rüstig vom ene Ritter, wo dr ganz Körper schützt. Ursprünglig het „harnasch“ die ganzi Usrüstig vom ene Ritter gmäint. Um 1200 het sich d Bedütig vom Begriff gänderet und isch nume no für dä Däil vo dr Rüstig brucht worde, wo für dr Oberkörper bestimmt gsi isch. Im Hochmittelalter isch dr Harnisch e Chettirüstig gsi, wo men ere au Brünne, Halsberc oder Haubert gsäit het. Si het sich witer gänderet bis si sich zum spootmittelalterlige und früenöizitlige Blattepanzer entwigglet het. Die Rüstige si vo Plattner gmacht und denn vom ene Harnischfääger boliert worde. Joachim Bumke: Höfische Kultur. Literatur und Gesellschaft im hohen Mittelalter (= dtv 4442). 2 Bänd. Deutscher Taschenbuch-Verlag, Münche 1986, ISBN 3-423-04442-X.
Hángzhōu (chin. 杭州) isch d Hauptstadt vo dr chinesische Browinz Zhejiang. S Churzzäiche isch 杭. Hangzhou het acht Uniwersidääte und Hoochschuele, drunder d Zhejiang-Universidäät, wo äini vo de beste im Land isch. Z Hangzhou foot dr Kaiserkanal aa, e wichdigi Verbindung zum Norde vo China. Hangzhou isch au hüte no e wichdigi Brodukzions- und Handelsstatt für chinesischi Siide. Au für si Grüentee isch d Stadt berüemt. Hangzhou lit öbbe 190 km süd-südwestlig vo Schanghai an dr Mündig vom Fluss Qiantang. D Bucht, wo d Flussmündig bildet, häisst noch dr Stadt Hangzhou Wan S Verwaltigsgebiet vo dr Underbrowinzstadt het e Flechi vo 16'596 km² und öbbe 6'830'000 Iiwooner (Ende 2009). Vo deene lääbe öbbe 4,3 Millione im stedtisch verdichtete Ruum. Dr Siidemäärt vo Hangzhou Dr Westsee D Hu-Qingyu-Apideeek Teeblantaasche vom Longjing-Tee
D Haafestadt Schanghai isch die bedütendsti Industriistadt in dr Volksrepublik China und äini vo de grösste Stedt im Land. S ganze Verwaltigsgebiet vo Shanghai het 23 Millione Iiwooner (Volkszelig 2010). Vo deene si 15,9 Millione registrierti Iiwooner mit ständigem Woonsitz (户口, hùkǒu) und 7,1 Millione temporär Iiwooner (流动人口, liúdòng rénkǒu) wo e befristeti Ufenthaltsgenäämigung häi (暂住证, zànzhùzhèng). Wemm mä d Kärnstadt (hoochi Bebauigsdichti und gschlosseni Ortsform) as Grundlaag nimmt, lääben in Shanghai 15,1 Millione Lüt (2011). Dr Balligsruum (mit de Vorort) het 24,8 Millione Iiwooner (2011). Schanghai isch e regierigsummittelbari Stadt, das häisst, si isch diräkt dr Zentralregierig understellt und iire Status entspricht däm von ere Browinz. S Verwaltigsgebiet isch 6340,5 km² grooss, isch aber käi zämmehängends Stadtgebiet, sondern mä cha s eender mit ere chliinere Browinz vergliiche, wil dusse vo dr Kärnstadt d Siidligsstruktur ländlig isch. Mä vergröösseret die ganz Zit d Flechi vom Stadtgebiet und läit dr Jangtsekiang-Drichter droche (bsundrigs im südöstlige Zipfel). Dr Haafe vo Schanghai schloot im Joor 31,74 Millione TEU um und isch dr grösst Konteinerhaafe uf dr Wält (Stand 2011). Au im Gsamtumschlag nooch (537 Millione Donne Waare im Joor 2006) isch er dr grössti. D Stadt isch e wichdige Verkeersknotepunggt und e bedütends
S Ilchanat isch vo 1256 bis 1335 e Staat in Persie gsi. Es isch vom Fäldheer Hülegü, eme Änggel vom Dschingis Khan gründet worde. Dr Dschingis Khan het vo 1219 und 1224 Persie und d Gebiet drum ume underworfe. Dr Hülegü het sich vom Groosskhan unabhängig gmacht und s Riich won er gründet het, het wo s am grösste gsi isch, Däil vo Persie und Mesopotamie und vo de hütige Staate Turkmenistan, Armenie, Aserbaidschan, Georgie, Afghanistan, Pakistan und dr Türkei umfasst. Am Aafang häi d Ilchane e Hufe Religione understützt, mit em Ghazan häi si sich 1295 em Islam underworfe. Wo dr Abu Said gstorbe isch, isch s Riich usenanderbroche. Joseph von Hammer-Purgstall: Geschichte der Ilchane, das ist der Mongolen in Persien. 1200–1350. Mit Textauszügen aus Wassaf und anderen Dokumenten enthaltende und neun Stammtafeln der mongolischen Herrscher. Leske, Darmstadt 1842–1843 (Neudruck: Philo Press, Amsterdam 1974, ISBN 90-6022-097-8), Originalausgabe als eText bei Project Gutenberg. Bertold Spuler: Die Mongolen in Iran. Politik, Verwaltung und Kultur der Ilchanzeit 1220–1350. 4. verbesserte und erweiterte Auflage. E. J. Brill, Leiden 1985, ISBN 90-04-07099-0 (Zugleich: Göttingen, Univ., Habil.-Schr., 1938). Dorothea Krawulsky: Mongolen und Ilkhâne – Ideologie und Geschichte. 5 Studien. Verlag für Islamische Studien, Beirut 1989.
D Universität Guglielmo Marconi (italienisch Università degli Guglielmo Marconi) isch e privati Universität z Rom, Italie. D Hochschuel isch im 2004 gründet worde. Unimarconi hät öber 15-tuusig Schtudente. Si bietet hauptsächlich postgraduali Studieabschlüss (Master) aa. Alessandra Briganti (2004 - ) Commons: Università degli Studi Guglielmo Marconi – Sammlig vo Multimediadateie Offizielli Syte Anagrafe studenti Miur
fpd3pd5 Dr Mont Ventoux isch e 1.912 m hooche Bärg in dr französische Provence. Für d Kelte isch er häilig gsi. Er isch under anderem bekannt wägen em Francesco Petrarca, wo im Joor 1336 ufen uufe klätteret sig. Hüte goot e Bärgstrooss drüber, wo für e Velosport groossi Bedütig het. Dr Mont Ventoux lit in de Provenzalische Voralpe, mänggisch wird er au zu de Dauphiné-Alpe zelt. S Gebiet ghöört zum Kanton Malaucène im Département Vaucluse. Ortschafte in dr Umgääbig si Malaucène öbbe 10 Kilometer westlig und Sault öbbe 15 Kilometer südöstlig. Im Vergliich zur flache Südsite fallt dr Mont Ventoux gege Nordweste und vor allem gege Nordoste seer vil stäiler ab. Es git dört Felsewänd und Schrofegländ. S Gebiet bestoot us Chalchstäi und isch vercharstet. Dr Gipfel isch äine vo de wenige Blätz, wo mä bi seer guetem Wätter gliichzitig s Middelmeer und die höggste Gipfel vo de Alpe und vo de Püreneä cha gsee. Hüte stoot anderem en Observatorium obe druf und verschiideni Sänderaalaage. Kristian Bauer: Roadbook Tour de France. Bruckmann, 2006 (Rennradführer) Geschichte: Peter Leisl: Die legendären Anstiege der Tour de France. Covadonga Verlag 2004 Francesco Petrarca: Die Besteigung des Mont Ventoux. Insel, Frankfurt/Leipzig 1996 (Insel-Bücherei Nr. 1163)
E Diplomat isch e Staatsbeamte, wo dr Ufdraag het, si Staat uf dr Regierigseebeni usländische Staate oder internazionale Organisazione gegenüber völkerrächtlig z verdrätte. Er cha dr Schef von ere diplomatische Mission si oder e Däil von ere Mission. Nit erst sit em Wiener Verdrääg über diplomatischi Beziejige vo 1961 gniesse Diplomate e Rächt uf Immunideet: Das isch scho sit langer Zit e Gwoonhäitsrächt. Es bedütet, ass si wäärend dr diplomatische Mission vor Verfolgig, Verhaftig aber au vor alle ander hohäitlige Maassnaame gschützt si. Usserdäm müesse si im Empfangsstaat käini Abgoobe zaale. Diplomate bechömme vo iirer Regierig e Vollmacht zur Verdrätig vo iirem Häimetland andere Staate gegenüber und bsundrigs für zum völkerrächtligi Verdrääg uszhandle und z underschriibe. Dä Status goot in die früeste Zite zrugg. Dr Homer zum Bischbil beschribt die diplomatischi Mission vom Menelaus und Odysseus in Troja, zum d Helena usgliiferet überzchoo. Dr Vorschlaag vom Antimachus, ass mä die bäide Botschafter drotz iirer Immunideet würd dööde, isch vo dr Versammlig vo de Trojaner mit Entsetze abgleent worde. Dr dradizionelli Grundsatz vo dr Immunideet isch im Wiener Verdraag über diplomatischi Beziejige schriftlig festgläit worde. Es isch e witverbräitete Irrdum, ass Dienstgeböid und d Brivatwoonig vom Diplomat „exterritorial“ sige. D Dienst-
Quanzhou (chin. 泉州市, Quánzhōu shì) isch e bezirksfreiji Stadt in dr südostchinesische Browinz Fujian. S Verwaltigsgebiet vo Quanzhou het e Flechi vo 11'244 km² und 7,86 Millione Iiwooner (2010). D Stadt het wäärend dr Yuan-Dünastii äine vo de wichdigste Hääfe uf dr Wält ghaa. Zu de berüemtiste Bsuecher vo dr Stadt ghööre dr Marco Polo und dr Ibn Battuta. Uf dr Kräiseebeni setzt sich d Stadt Quanzhou s vier Stadtbezirk, drei kräisfreije Stedt und vier Kräis zämme. Quanzhou lit in dr Nööchi vo dr Mündig vom Jin Jiang in d Taiwan-Strooss im Süde vo dr Browinz Fujian. D Stadt het e seer milds Klima mit Jooresdurchschnittstempratuure vo 15 bis 21 Grad Celsius. Under de bezirksfreije Stedt vo Fujian isch Quanzhou d Stadt mit dr grösste Wirtschaftschraft. Quanzhou isch e wichdigs Zentrum vo dr Stäimetzerei und im Umland vo dr Stadt git s Stäibrüch und e Hufe Firme, wo Gedänkdaafele, Statue oder äifach nume Blättli und schööni Stäi broduziere. Wääge däm isch d Belastig mt Staub in dr Stadt und dr Umgääbig seer hooch. Bruttoinlandsprodukt: 122,3 Milliarde Renminbi BIP bro Chopf: 16.650 Renminbi Zaale: Fujian Statistical Yearbook 2003 (Zaale vo 2002) Siegfried Englert: Quanzhou - Versuch einer Annäherung. Annweiler: Plöger Medien,
Nüderef (amtlech Neudorf) esch es Dorf und e ehemolegi politeschi Gmeind, wo zum Amt Sursee vom Kanton Lozärn ghört het. Sit em 1. Januar 2013 ghört s politisch zu de Nochbersgmeind Möischter. Nüderef liit im Wynetal und ghört zum Michelsamt. Zu Nüderef ghöre ou vili Wiiler wie zum Biispel s Gormund, wo südlech vom Gemeindszentrum liit oder ou de bekannti Flogplatz, wo zwösche Möischter und Nüderef liit. Nüderef hät a Möischter, Römerwil, Höudisriede, Sämpech ond Eich grenzt. Siit Aafang vom 20. Johrhundert esch d Bevöukerig vo Nüderef stetig aagstege. Luut ehre Iiwohnerzellig im Johr 2000 lebet in Nüderef ca. 1060 Iiwohner. Sit do esch d Aazahl aber no echli gstege. Bi ebedere Iiwohnerzellig hend 94,90 % vo de Iiwohner Dütsch als ehri Hauptsproch aageh. Hauptsächlech werd dete e hochalemannische Mundart gredt. Die reschtleche Prozent vo der Bevöukerig hend entweder Albanisch oder Serbokroatisch aus eri Hauptsproch aagäh. Waltraud Hörsch: Neudorf. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Commons: Nüderef – Sammlig vo Multimediadateie Offizielle Website vo Nüderef Gmeindsprofil uf de kantonale Website (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www2.lustat.ch (PDF; 184 kB) Normdate: GND: 2134150-3 Bilanz der ständigen Wohnbevölkerung nach Bezirken und Gemeinden uf bfs.admin.ch (Bundesamt för Statistik)
D Martha Arnold-Zinsler (* 22. November 1920 in Augschburg, † 12. Januar 2000 in Oole) war a Autorin, Übersetzerin, Schriftstellerin, schwäbische Heimatdichterin, Dichterin ond schwäbische Mundartautorin. D Martha Arnold-Zinsler war vo 1952 aa a erfolgreiche Mondartschreibere. Se hot se aber au Gedanka gmacht, morom ma s Schwäbisch aier lieast als daß mas schreibt. Ond oi Grond isch, daß oim mendeschtens vier Buachstaba fehlet. Deswega isch Schwäbisch schreiba emmer a Kompromiß. Se war au Hausfrau. Se war au Ibersetzere. Du liebes Nest. Heitere Kleinstadtgeschichten, Salzer, Heilbronn 1996, ISBN 3-7936-0343-1 Du liebes Nest. Heitere Kleinstadtgeschichten, [Blindendr.], Blindenschr.-Verl. P.v.M., Paderborn 1998, ISBN k. A. Kloinere Bredla. Lustiges und Nachdenkliches auf Schwäbisch, Silberburg-Verl., Tübingen 1998, ISBN 3-87407-296-7 Emmer meh. Sacha, wo sich reimet oder ao net , auf ostschwäbisch, Salzer, Heilbronn 1991, ISBN 3-7936-0297-4 Wenn ich’s bedenk. Erinnerungen einer schwäbischen Wirtin, Salzer, Heilbronn 1981, ISBN 3-7936-0223-0 Wenn ich’s bedenk. Erinnerungen einer schwäbischen Wirtin, 2. Aufl., Salzer, Heilbronn 1982, ISBN 3-7936-0223-0 Wenn ich’s bedenk. Erinnerungen einer schwäbischen Wirtin, Salzer, Heilbronn 1988, ISBN 3-7936-0223-0 Wenn ich’s bedenk. Erinnerungen einer schwäbischen Wirtin, Salzer, Heilbronn 1991, ISBN 3-7936-0223-0 Wenn ich’s bedenk. Erinnerungen einer schwäbischen Wirtin, [7. Aufl.], Salzer, Heilbronn, 1993, ISBN 3-7936-0223-0 Wenn ich’s bedenk… Eine schwäbische Wirtin
Finken oder Finke chan folgendes bedüte: Finke, e Gattig vo Singvögel Finke, en alemannische Begriff för Huusschue Heribert Finken (* 1939), en dütsche Fueßballspiler Finken, e Sidlig im Kreis Fischhausen/Samland, Ostpreuße: Molodogwardeiskoje, im Rajon Swetlogorsk, Oblast Kaliningrad, z Russland Finken, e Dorfim Kreis Preußisch Eylau, Ostpreuße: Zięby, im Powiat Bartoszycki, Woiwodschaft Ermland-Masuren, z Pole Finken Verlag, en dütsche Verlag, wo Lärnspiil vertribt Lueg au: Fincken, e Gmeind z Meckleburg-Vorgommre Fink
D Finke sind e arteriichi Familie us de Ornig vo de Spatzevögel. Maistens wird de Buechfink eifach als Fink bezaichnet. Es ghört aber au de Distelfink, de Grüefink, s Ziisli oder de Gimpel dezue. D Finke sind chlinni bis mittelgrossi Vögel vo öpe 9 bis 26 cm Längi. Si sind wältwit verbraited. Zu de Familie vo de Finke ghöred 40 Gattige, dodevo sind 6 usgstorbe, und öpe 200 Arte, dodevo sind 14 usgstorbe. Commons: Finke – Sammlig vo Multimediadateie
Perestroika (russisch перестройка, sältener au Perestrojka „Umbau, Umgstaltig, Umstrukturierig“) bezäichnet dr Brozäss zum Umbau und zur Modärnisierig vom gsellschaftlige, politische und wirtschaftlige Süsteem vo dr Sowjetunion, wo vom Michail Gorbatschow am Aafang vo 1986 iigläitet worde isch. Dr Brozäss isch im ene änge Zämmehang mit dr Ufheebig vo de Iischränkige vo dr Mäinigs- und Pressfreihäit in dr Sowjetunion under em Schlagwort Glasnost (wörtlig: Offehäit, Reedfreihäit, Informazionsfreihäit) gstande. Dr Begriff het sich uf witi Däil vo dr Gsellschaft bezooge und het im witere Sinn d Demokratisierig vom Staat vo 1986 aa bedütet. Öbbis vom erste wo im Raame vo dr Perestroika gänderet worde isch, isch gsi, ass d Direktive vo dr Partei in dr Politik vo dr Zentralverwaltigswirtschaft nüme so strikt gsi si und d Betriib häi vo 1987 e Hufe sälbstständig döfe entschäide. Die Iifüerig vo de erste Elimänt vo dr Marktwirtschaft isch e bedütende Iischnitt in dr Era vom Sozialismus gsi. S nöije wirtschaftlige Süsteem isch weder Blan- no Marktwirtschaft gsi und het dr Verfall vo dr sowjetische Wirtschaft iigläitet. S Bruttoinlandsprodukt isch gsunke und d Inflation isch rasant aagstiige. Im Juni 1991 het dr Ministerbresidänt Pawlow brobiert im Gorbatschow e Däil vo dr Macht wägznee, was im aber
Menschen der Berge ischt a Schweizer Schbiilfilm us-em Jôhr 1966 vom Regisseur Franz Schnyder, wo au zamma mit-em Richard Schweizer s Drehbuach vrfasst hôt. Des beruaht uff-em Roman „Geld und Geist“ vom schweizerischa Dichter Jeremias Gotthelf. S erscht Môl ens Kino komma isch der Film 1966, en dr Schweiz ondr seim Originaltitel Geld und Geist ond en dr Bundesrepublik Deitschland ondrem Titel Menschen der Berge. Der Film vrzehlt d Gschicht vo-ra Bergbaura-Familie aus dr Schweiz em 19. Jôhrhondert. Dera ihrn Hof em Emmadal grôdet arg en Vrschuldong, weil dr Bauer d Mindlgelder vo seine Kender aus Guadglaibichkeit em hendrlischdiga Dorfschreiber, ama miisa Schbekulanda, ibrlassa hôt, wo des Geld so nôch ond nôch durch zweiflhafde Ôôlaga ruiniirt. Dui pletzlicha Armut stellt s Zammaleaba vo dr Familie uff-na schwera Prob. Dr Bauer will seine Rendviicher et vrkaufa, obwohl dui finanziella Not so ebbes grad vrlanga dät ond sich au a ginschdiga Gleagaheit biadet. Ond d Beire brengt’s et ibrs Herz, de arme Leit vo ihre Nôchbr Geld ond Lebensmiddl zo vrweigra, wenn-se vo de selle wia en de bessere Zeida dô drom biddet wôrra ischt. Wia dui Krise ihrn schlemmschda Diafponkt erreicht, vrsehnet sich des Ehepaar wiidr em gemeinsama Glauba an-an liabevolla
Dschunke (au Dschonke; chin. 中国帆船 oder 戎克船 = „róngkè chuán“, „tschuan“) bezäichnet e Hufe Sorte vo Segelschiff mit äim oder meerere Mast, wie si dradizionell z China baut wärde. Dr dütsch Naame stammt vom änglische Naame für Dschunke „Junk“ und da isch vo de malaiische Bezäichnige „Dgong“ oder „Jong“ abgläitet. D Dschunke faare as Handels-, Last- oder Fischereischiff uf de chinesische Flüss, de Küste nooch und uf dr Hochsee. Vilmol wärde si as Husboot brucht. Die gröössere Dschunke häi e Fassigsvermööge vo 400 bis 500 Registerdonne. Mä cha d Dschunke nume zum Däil mit öiropäische oder arabische Schiff vergliiche, wil es sich bin ere um e so genannts Chasteboot handlet. Si het käi Kiil, e flache Boode und d Sitewänd si fast sänkrächt. D Blanke si in dr Klinkerbauwiis aagmacht, aber mä foot vo oobe aa si aazmache, anders as bim öiropäische Schiffbau. D Ändi von e Hufe Dschunke si uufezooge, so dass s Schiff fast d Form von ere Banane het. As Seegel wärde Dschunkeseegel brucht, wo an Bambus-Stange aagmacht si und vo deene gspräizt wärde. So wärde d Chreft, wo uf e Mast wirke guet verdäilt und dä bricht weeniger schnäll. Au chönne d Dschunkeseegel vom Deck us
Diè Lokomotyvè vo dè Gattig I c vo dè Großherzoglich Badischè Staatsysèbaan sin klyni Tenderlokomotyvè für dè Betrièb uff dè Bärgstreggè vom Oudèwald gsi. Für dè Diènscht im lychtè Personèzugdiènscht uff Haupt- un Nebbèstreggè hèt mo aafangs älteri Hauptschtreggèlokomotyvè gnutzt. Well dè Betrièb vo sellenè Faarzüüg unwirtschaftlich gsi isch, hèt mo einigi zu Tenderlokomotyvè umbaut. Zuèsätzlich hèt mo einigi neui Tenderlokomotyvè aagschafft. Diè drei Maschinnè vo dè Gattig I c sin im bekanntè Styl vo dè Karlsruèr Maschinnèbau-Gsellschaft uusgfüürt worrè, mit messingbeschlagenè Dom- un Reglervokleidig. Diè 1880/1881 fertiggschtelltè Lokomotyvè mit dè Fabriknummer 991, 992 un 1000 hèn d Bahnnummer 60, 65 un 63 erhaaltè. Ygesetzt worrè sin diè Lokomotyvè vo Lauda uus uff dè Streggè vom Oudèwald nõch Heidelbärg un Würzburg. Gegè yr Läbensend hèt si yr Gnadèbrot uff dè Sauschwänzlebaan gfrischtet. Diè Lokomotyvè sin vor 1923 uusgmuschteret worrè. Dè Blechraamè hèt èn innèligendè Wasserkaschtè ka. Dè Langkessèl isch uss drei Schüss gefertiget worrè. Dè Stehkessèl hèt è übberhöhti Füèrbüchsdecki. Dè Dampfdom isch uff èm hinterè Kesselschuss positionyrt gsi un isch mit Messingring vozyrt. Üßeri Iischtrömroor füüret i d Zilinder. Dè Regulator isch uff èm vorderè Kesselschuss montyrt gsi. S Zweizilinder-Nassdampftrybwärk isch ußèligend gsi. Diè waagerechtè Zilinder hèn uff diè
Dr Peer Steinbrück (* 10. Jänner 1947 z Hamburg) isch en ehmolige dytsche Bolitiker (SPD). Vu 2002 bis 2005 isch dr Steinbrück Minischterbresidänt vum Land Nordrhy-Weschtfale gsii, vu 2005 bis 2009 Bundesfinanzminischter un Stellverdrätter vum SPD-Bundesvorsitzer. Vu 2009 bis 2016 isch er Mitglid vum Dytsche Bundesdag gsii. Am 9. Dezämber 2012 isch dr Peer Steinbrück vum SPD-Barteidag zum Chanzlerkandidat vu dr SPD fir d Bundesdagswahl 2013 gwehlt wore. Dr Peer Steinbrück isch as erschte vu zwee Sihn vum Ernst Steinbrück (1914–1998) un dr Ilse geb. Schäper (1919–2011) z Hamburg uf d Wält chuu. Em Peer Steinbrück sy Mueter chunnt us ere Hamburger Chaufmannsfamilie un het uf dr Muetersyte dänischi Wurzle ghaa. Mitti 1930er Johr, in dr Zyt vum Nationalsozialismus, het si lengeri Zyt bi ihre Verwandte z Dänemark un Schwede verbrocht, go em „Bund Deutscher Mädel“ z entgoh. Dr Vater, Ernst Steinbrück, isch z Pommern uf d Wält chuu un isch z Hamburg Architekt wore. Drot ass dr Vater us dr wytverzwygte, großburgerlige Familie Delbrück stammt, isch dr Peer Steinbrück in burgerlige Verhältnis in eme Mietshuus im dodmol proletarisch bregte Hamburg-Uhlenhorst ufgwachse. Dr Steinbrück läbt im Bonner Stadtdail Plittersdorf, derzue het er e Zwaitwohnig z Berlin im Weddinger Sprengelkiez. Är
D Randèbaan isch è 14,3 Kilometèr langi Nebbèbaan vo Singè gu Beurè-Büèßlingè gsi. Si isch am 21. Novembèr 1913 durch diè Badischi Staatsbaan uff Grundlaag von èm badischè Gsetz vom 2. Septembèr 1908 eröffnet worrè. Dè Nammè bezièt sich uff dè Randè, è Jura-Daffelgebyrge, welles übber 900 Metèr hoch isch un diè Schwöbischi Alb mit èm Schwizer Jura vobindet. Vom Bahnknotèpunkt Singè im Hegau füürt diè Baan i weschtlichi Richtig im Gränzgebièt zum schwizerischè Kantoon Schaffhuusè unterhalb vom Hohentwyl un Hohèstofflè bis zu dè chlynè Ortschaft Beurè, diè hüt èn Deil vo dè Stadt Tengè isch. Diè Dütsch Bundesbaan hèt mit mit Würkig vom 25. September 1966 dè Betrièb ab Hilzingè ygschtellt, zum 21. Novembèr vom glychè Johr hèt si au s Räschtschtuck still glait un d Gleis abbaut. Werner Wocher: Auf der Spurensuche nach der Randenbahn. Druck: Copyland Singen GmbH. ISBN 978-3-033 03542-3 Beschrybig vo dè Streggi uff www.vergessene-bahnen.de Hans-Wolfgang Scharf: Die Eisenbahn am Hochrhein. Band 1: Von Basel zum Bodensee 1840–1939. EK-Verlag, Freiburg (Breisgau) 1993, ISBN 3-88255-755-9.