rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Des Buach Gebrauchsanweisung für die Schweiz mit seine 206 Seida vom Zircher Schurnalischda Thomas Küng, ama freia Autor, wo hauptsächlich Filmkridika fir vorschiidene Publikaziona ond Heerschbiil schreibt, ischt ois vo-ra ganza Roihe vo Werk, wo dr Piper Verlag rausgeit ond wo älle mit Gebrauchsanweisung für … ôôfanget. Mit dera Biacher-Serie werdet älle megliche Lender, Regiona ond Städt em En- ond Ausland emma entressiirda Leaserkreis näher brôcht. Jedes vo selle Werk hôt a bissle ebbes vo-ma Reisefihrer, ischt abr koiner, denn erschdens fehlet d Bilder, zwoidens a Regischder ond driddens isch der Tekscht et emmer neitral, sondern meischdens ganz persenlich, lakonisch ond ironisch. En erschder Linie wendet sich des Buach an soddiche Deitsche, wo sich näher enformiira wellet ibrs Weasa vo de Schweizer, wia des Velkle ticket, was dia Leit fir Vorliaba hend ond et zledscht was es so mit ihrem Dialekt uff sich hôt. En dr Sendong QUER vom Schweizer Fernseha hôt dr Thomas Küng uff d Frôg, wôrom de Deitsche a Gebrauchsôweisong fir d Schweiz needich hend, ondr andrem wia folgt gantwordet: Ja, ganz eindeutig. Für die Deutschen sind ja die Schweizer ein Volk, das sie irgendwie zu kennen glauben, aber sie sind für sie völlig exotisch, und wenn
Intel Corporation (vo änglisch Integrated electronics, dt. „integrierti Elektronik“) isch en amerikanische Halbläiterhärsteller. Si Hauptsitz isch z Santa Clara in Kalifornie. Intel isch 1968 vo Mitarbäiter vom Undernääme Fairchild Semiconductor gründet worde. Die öiropäischi Zentrale befindet sich sit 1974 z Münche. Dr Konzärn isch vor allem für sini PC-Mikroprozässer bekannt. Vo dene broduziert s Undernääme öbbe 80 Brozänt uf dr ganze Wält. Intel stellt au divärsi witeri Arte vo Mikrotschip für Kompiuter här, zum Bischbil Tschipsetz für Meinbords WLAN und Netzwärkcharte und Embedded-CPU und Flash-Spiicher. Dr Vorsitzend vom Vorstand isch zurzit dr Brian Krzanich. Commons: Intel – Sammlig vo Multimediadateie Offizielli Website Tom Wolfe: The Tinkerings of Robert Noyce – How the Sun Rose on the Silicon Valley. In: Esquire. Nr. 12, 1983. [1] Intel 2014 Finanzen.net Report. Intel in Deutschland – Unternehmensgeschichte Archivlink (Memento vom 27. Dezämber 2015 im Internet Archive)
D Eileithyia oder Eleuthyia (altgriech. Εἰλειϑυία, Eileithyía) isch di griechisch Göttin vo de Giburt. Si isch Töchter vom Zeus und vo de Hera und drumm au d Schwöster vo de Jugedgöttin Hebe, vom Chrieggott Ares und vom Götterschmiid Hephaistos. Uf de Insle Delos isch Eleuthyia de Biname vo de Artemis. De Homer chennt meriri Eileuthyiai (Εἰλείθυιαι), si sind d Töchtere vo de Here und bringed d Giburtswehe. I de Odyssee nennt er d Hööhli vo de Eileithyia bi de kretische Hafestadt Amnisos. D Eleuthyia isch vermuetli e vorgriechischi Göttin und ere Name hett i de altgriechische Tielekt recht verschide glutet (z Sparta: Ἐλευϑία, Eleuthia, uf Kreta: Ἐλουϑύα, Elouthua). Vo de Grieche isch denn de Name volksetymologisch mit em Verb eleuthō "choo" verbunde wore, well d Wehe d Achumpft vo de Giburt azaiget. Aber au di indogermanischi Worzle ie. *h1leudh- »wachse« passt zo de Göttin. si werd i mykenische Täfeli us Knossos gnennt as Eleuthia (e-re-u-ti-ja) und isch z Amnisos vereert wore, wo dozmol d Hafestadt vo Knossos gsii isch. De Homer nennt jo d Hööli vo de Eileythia bi dere Stadt. Die Hööli litt bim hüttige Hügel Ajos Theodoros hinderem Hafe und isch archäologisch erforscht. De Pausanias waiss ono, as
D Potnia (mykenisch: po-ti-ni-ja "Herrin" isch e mykenischi Göttin gsii. Si isch uf mykenische Täfeli vo Thebe, Mykene, Pylos und Knossos bikannt. Z Pylos isch si nebetem Poseidāhōn di wichtigst Gotthait gsii. Vermuetli sind verschidnigi Göttine mit dem Name gmaint. Bim Homer isch s Wort potnia (πότνια) "Herrin" de Titel vo merere Göttine, Athenaie, Here, Hebe und Artemis, aber kann Aigename me, wi ide mykenische Zitt. Z Knossos sind d Athānās Potnia (a-ta-na po-ti-ni-ja) "Herrin vo Athen" und d Daburinthohio Potnia (da-pu2-ri-to-jo po-ti-ni-ja) "Herrin vom Labyrinth" öberliferet. Die erst maint natüürli d Stadtgöttin Athene vo Athen, di zwoot isch noch de gloifigste Interpretation am beste mit de Ariadne gliichzsetze, wo e Töchter vom kretische König Minos isch und em Theseus e Chlüngel us roote Wule ggee hett, demit er wider usem Labyrinth zruggfindet, woner de Minotauros töödt hett. Z Mykene isch d Sītōn Potnia (si-to-po-ti-ni-ja) "Herrin vom Chorn" vereert wore, wo woll identisch mit de Chorngöttin Demeter isch. Die isch uf de Insle Sizilie vo griechische Sidler au Sito (Σιτώ) "Chorn" gnennt wore.
Moldawie (Moldova) isch a Land in Oschteuropa. Äs gränzt ä d Ukraine u a Rumänie. Des Land isch politisch instabil und isch in zwoa Hälfte gspalta: In Moldawie, wo westlich vom Dnjestr liegt und in d Republik Transnistsrie. D Aamtsproch vu Moldavie isch Rumänisch. Bis 2013 hot ma s Rumänisch offiziell Moldawisch gnennt, zum d Oagastendigkeit vum Laand und vom Volk ussazheba. Commons: Moldawien – Album mit Multimediadateie Website vo de Regierig vo Moldawie Republik Moldau im „Online-Lexikon zur Kultur und Gschicht vo de Dütsche im östliche Europa“ vo de Carl von Ossietzky Universität Oldenburg und vom Bundesinstitut für Kultur und Gschicht vo de Dütsche im östliche Europa Amt für Statistik vo der Republik Moldau: Offizielle Homepage, (moldauisch, engl.). UN Human Development Report, (engl.). Normdate: GND: 4039967-9 | LCCN: n90720192 | SUDOC/IdRef: 027329690 | SELIBR: 154376 | VIAF: 152364951
D Iuno, uf tütsch au Juno (latiin. Iūnō, -ōnis) isch e römischi Göttin vo de Fraue gsii, si het dene Juged verlait, d Ehi bischützt und ghulffe Chind gsund uf d Welt bringe. Si isch d Frau vom Iuppiter. As Iuno Regina isch si d Schutzgöttin vom Römische Riich gsii und ghört zo de Kapitolinische Trias. Si isch mit de griechische Hera gliichgsetzt wore. Si het ufem Kapitol e Tempel ghaa, mit hailige Gäns. Wo d Gallier um 390 v. Chr. Rom zmittst i de Nacht öberfale hend, het niemert da bimerkt und o kann Hund het bole, nume d Gäns vom Iunotempel hend mit erem uufgregte Gschnatter d Römer gweckt, so ass si d Stadt no hend chöne rette. Julius Vogel: Iuno. In: Wilhelm Heinrich Roscher (Hrsg.): Ausführliches Lexikon der griechischen und römischen Mythologie. Band 2,1, Leipzig 1894, Sp. 574–612 (Digitalisat). Georg Wissowa: Religion und Kultus der Römer. Beck, München 1902, S. 113-120 (Digitalisat). Carl Olof Thulin: Iuno 1. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band X,1, Stuttgart 1918, Sp. 1114–1125. Werner Eisenhut: Iuno. In: Der Kleine Pauly (KlP). Band 2, Stuttgart 1967, Sp. 1563–1568. Fritz Graf: Iuno. In: Der Neue Pauly (DNP). Band 6, Metzler, Stuttgart 1999,
E Herme (altgriech. ἑρμῆς, hermes Sg.; ἑρμαῖ, hermai Pl.) isch im antike Griecheland e Kultmool us Stai gsii, und zwoor maist e viereggige Pfiiler, miteme bärtige Chopf obedruff. Uf de Vordersitte isch e Phallos abbildet gsii, wenigstens i de archaische Zitt, spöter sind au nöd erigierti Penis dargstellt wore. D Ärm sind Holzstääb gsii, womer uf de Sitte inegsteckt hett. S hett au Doppelherme mit zwee Chöpf gee und selte au mee. Die Herme sind a verschidnige Ort uufgstellt wore, bsunders a Weege und Stroosse, Chrützige und Grenze, denn au bi Huustöre und Stadttor. Si sind vor alem z Arkadie und z Athen verbraitet gsii. D Herme hen e Schutzfunktion ghaa und sind mit em Hermes verbunde gsii, em Gott vo de Weeg und Wanderer. Bi de Herme sind Frücht, Chornääri, Chueche oder Tier gopferet wore und si sind mit Chräz gschmückt wore. Wo im Peloponnesische Chrieg ane 415 v. Chr. z Athen i de Nacht a de maiste Herme de Chopf abgschlage woren isch, isches zuner eriisig Empöörig i de stadt cho. S isch zo Grichtsprozess cho und meriri athenischi Herre sind in Schlamassek zoge wore. Bsunders s de Feldherr Alkibiades isch bischuldigt woore. De isch den gfloch und
Kaysersberg Vignoble ìsch a frànzeescha Gmein ìm Arrondissement Colmar-Ribeauvillé (Kanton Sainte-Marie-aux-Mines) ìm Owerelsàss (Haut-Rhin). Kaysersberg Vignoble ìsch àm 1. Janner 2016 grìnda worra. Sa kummt vu dr Fusion vu da Gmeina Kaiserschbàrig, Kienze un Sìjelse. D Idee ìsch ìm Oktower 2014 dur D Maire vu Seielse, dr Thierry Speitel, vorgschlàga worra: ursprunglig, a Fusion vu viar Gmeina, àlso vu dana drèi mìt noch Àmmerschwihr derzüe. D Maire vu Àmmerschwihr ìsch nìt ìntressiarrt gsìì, àwer d drèi àndra Maire han do a Glagaheit gsah fer mìtnànder schàffa un dur dàs, Unkoschta spàra. D Maire vu Kaysersberg Vignoble ìsch d Martine Schwartz. Kaysersberg-Vignoble gheert zum Kommünàlverbànd Vallée de Kaysersberg. Dr elsassisch Dialekt vu Kaysersberg Vignoble ghert zum Owerrhinàlemànnisch. Geburtshüs vum Albert Schweitzer Hiiser am Wissbàch Schwendi-Schloss Kìrch St. Peter un Paul Commons: Kaysersberg Vignoble – Sammlig vo Multimediadateie d Website vu de Gmein "Kaysersberg Vignoble", trois communes en une de 5000 habitants, uf france3 Alsace, 30.06.2015 (fr) D Gmeina wo zamma gehn, ìn dr Zittung L'ALSACE, àm 06.01.2016 (fr) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) La commune nouvelle de Kaysersberg Vignoble veut investir pour les prochaines générations, uf Mairie-conseils, 19.10.2015 (fr) (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2]
D PAO Gasprom isch s grösste Ärdgasförderunternähme uf dr Wält. Iir Börsewärt isch 110 Milliarde US-Dollar und das macht sä zu äim vo de grösste Unternähme in Europa. Gasprom het in Russland rond 445'000 Bschäftigti und isch eso noch de Stritchräft dr zwäit grösst Arbetgäber im Land. Sit 1992 isch Gasprom en Aktiegsellschaft und dr russisch Staat het 50 Prozent und äi Aktie am Unternähme und im Ufsichtsroot d Mehrheit vo de Sitz. Gasprom isch uf em RTS-Index, eme russische Aktieindex an dr Moskauer Börse. Dr Sitz vom Unternähme befindet sich z Moskau. Andreas Heinrich: Gazprom – ein verlässlicher Partner für die europäische Energieversorgung? (Memento vom 27. Septämber 2007 im Internet Archive) In: Russlandanalysen. Nr. 6, 1997, ISSN 1613-3390. Stefan Scholl: Die Gasölmedienbankkolchose. (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.internationalepolitik.de In: Internationale Politik. Nr. 2, 2006, ISSN 0014-2476. Roland Götz: Nach dem Gaskonflikt. In: SWP-Aktuell. Nr. 3, 2006, ISSN 1611-6364. Gemma Pörzgen: Gasprom. Die Macht aus der Pipeline. Europäische Verlagsanstalt, Hamburg 2007, ISBN 3-434-46814-5. Waleri Panjuschkin, Michail Sygar: Gazprom. Das Geschäft mit der Macht. Droemer, München 2008, ISBN 3-426-27452-3. Johannes Voswinkel: Alle Rohre führen nach Moskau. In: Die Zeit. Nr. 2, 3. Januar 2008, ISSN 0044-2070.
D Petersgass isch e Strooss in dr Groossbaasler Altstadt und goot vom Peterskiirchblatz bis aabe zum Urbanbrunne am Bluemeräin näben em Rhii. Dr Naame het d Gass vo dr Peterskiirche überkhoo, wo an iirem ooberen Ändi stoot. Zämme mit em Noodlebärg isch d Petersgass dr Ort uf dr lingge Birsigsite gsi, wo sich im Middelalter die meebessere Baasler niidergloo häi. Vor allem häi dört e hufe Gäistligi zu St. Peter gwoont. Wo die aadlige Familie usgstorbe si, häi sich mee und mee Bürgerligi an dr Gass niidergloo, wie dr Buechhändler Andreas Cratander 1522 im «Zem Schwarze Bär» oder dr Siidehändler Cristoforo d'Annone 1565 im Ringelhoof. Dr Brofässer Abel Socin het im 18. Joorhundert im Offeburgerhoof an dr Nummere 42 d Baasler mit sinere Elektrisiermaschiine und sine gspängstige Brojekzioone verschreggt. Nid weenigi vo de Hüüser an dr Gass si im 20. und 21. Joorhundert zu Luxuswoonige umbaut worde. Am skandalöösischte isch woorschinlig d Liigeschaft an dr Petersgass 34, wil sä dr Dieter Behring, wo men em vorwirft, ass er sini Inwestoore um Riisesumme betrooge häig, für Dotzedi vo Millione Frangge zun ere Luxusresidänz usbaut het, wo hüte braggtisch unverköiflig isch. Vo de historische Geböid si under anderem no üübrig: Dr Andlauerhoof,
D Fuessball-Europameisterschaft 2016 vo de Manne isch s 15. Mol, ass das Turnier usdräit wird. S het vom 10. Juni bis zom 10. Juli 2016 z Frankriich stattgfunde. Zum erschte Mal hän 24 statt wie bisher 16 Mannschafte an dr Ändrunde teilgno. Europameister isch di portugiesisch Fuessballnationalmannschaft worde, wo de Gaschtgeber Frankrich im Final z Saint-Denis mit 1:0 n.V. gschlaa und zum erschte Mol überhaupt e wichtige internationale Titel gwunne het. Wo bschlosse worde isch, dass d EM 2016 met 24 statt wie bishär met 16 Mannschafte usträit wird, het d UEFA am 11. Dezämber 2008 aus wiiters Bewerbigskriterium bstimmt, dass für s Turnier nün Stadie und wiiteri drü aus Ersatzspiilort vorgsäh werde müesse. Drunter müesse zwöi Stadie met mindästens 50.000 Blätz si, drü Stadie met mindästens 40.000 Blätz und vier Stadie met mindästens 30.000 Blätz. S Bewärbigsbrozedur isch in drü Fase ufteilt worde. D Nominierig vom Gastgäber het in dr dritte Fase stattgfunde. Am Aafang si siibe nationali Fuessballverbänd met füf Bewerbige für d EM-Ändrunde 2016 drbii gsi. Am 2. März 2009 hei Schottland und Wales ihre Plan für e gmeinsami Bewärbig wäge de z hooche Choste ufgee. Zom Abgabetärmin am 9. März 2009 si no Bwerbige vo dene
Dr Ulrich Maurer (* 29. Novämber 1948 z Stuegert) isch e Rächtsaawalt un dytsche Bolitiker (SPD, speter Die Linke). Dr Ulrich Maurer het z Stuegert Abitur gmacht un het derno bis anne 1974 Rächtwwisseschaft an dr Universitet Dibenga studiert. Noch em Assessorexame het er si as sälbschständige Rächtsaawalt z Stuegert nidergloo. Är isch katholisch, ghyrote un Vater vu zwai Chinder. Dr Ulrich Maurer isch vu 1971 bis 1980 fir SPD Mitglid vum Gmairot vu dr Stadt Stuegert gsii. Bi dr Oberburgermaischterwahl 1982 isch er gege dr Manfred Rommel unterläge. Ab em 10. April 1980 isch er Mitglid vum Landdag vu Bade-Wirttebärg gsi. Vu 1987 bis 1999 isch dr Maurer Vorsitzer vu dr SPD Bade-Wirttebärg gsii un vu 1992 bis 2001 Vorsitzer vu dr SPD-Landdagsfraktion. Vu 1995 bis 1999 un Septämber bis November 2001 isch er au Mitglid vum SPD-Bresidium gsii. Im Juli 2005 isch er no Kritik an dr Bolitik vum Bundeschanzler Gerhard Schröder us dr SPD uusdrätte un isch Mitglid vu dr WASG wore, sy Landdagsmandat het er bhalte. D WASG isch mit dr Linkspartei.PDS e Bindnis yygangen isch un isch uf dr Landeslischt vu dr Linkspartei.PDS zue dr Bundesdagswahl 2005 aadrätte. Dr Maurer isch Spitzekandidat vu dr Linkspartei
Kuisḫamassani isch e luwische Göttin. Dargstellt woren isch si as e Frau wo stoot und Truube i de rechte Hand hebt. Imene fragmentarische Tegscht werd ere e Kultmool us Ise versproche. Heinrich Otten: Kuišḫamaššani. In: Dietz Otto Edzard (Hrsg.): Reallexikon der Assyriologie und Vorderasiatischen Archäologie. Band 6, Walter de Gruyter, Berlin/New York 1980–1983, ISBN 3-11-010051-7, S. 301.
Immarni isch e luwischi Gotthait, wo welewäg mit Veezucht z tue het. De Name isch en Erwitterig vo luwisch immra- ‘Feld, Fluer, Steppe’. Gnennt werd de Immarni imene hethitische Giburtsritual. Nochem s Chind uf d Welt cho isch, goot d Ritualherri ine Veehürde und verlangt vom Immarni e Gaissbogg. A dem wered di verschidnige Körpertail vom Chliichind entgegegstellt, damit ali Übel und Chranggete uf de Bogg öbergönd. De Bogg werd drufabe gopferet, demit er die Übel zo de Sunegöttin vo de Erde (luw. tiyamassis Tiwad) bringt. Imene hethitische Mythos ninnt de vertoibti Gott Telipinu nebet Chorn, Wachstum, Sättigung au de Immarni mit. I de hethitische Stadt Karahna, wo starchi luwischi Iiflüss i de Kultur zaigt, isch zäme mit anderne Gotthaite d Göttergruppe Immarnizza vereert wore. Verwandti Gotthaite wo de Name mitem gliiche Wort bildet woren isch, sind Immaršiya i de Stadt Istanuwa und Immralli im Kult vo de Göttin Ḫuwassanna. Garry M. Beckmann: Hittite birth Rituals. StBoT 29 (1983). ISBN 3-447-02310-4 Garry M. Beckmann: Hittite birth Rituals. StBoT 29 (1983). ISBN 3-447-02310-4 Vorlage:RlA
D Iyaya isch e hethitischi und e luwischi Göttin, wo zäme mit de Quellgöttin Kuwannaniya vereert woren isch. Eres Götterbild us Holz isch e Frau miteme Schlaier wo sitzt, nebet ere sim Thron stönd links und rechts e Bergschooff. I de Stadt Wanata isch si mit em lokaale Wettergott und z Taparuta zäme mitem Sanda vereert wore. Volkert Haas: Geschichte der hethitischen Religion. Brill 1994. ISBN 978-9-004-09799-5. S. 502 Volkert Haas: Geschichte der hethitischen Religion (= Handbuch der Orientalistik, Band 1,15). Brill, Leiden 1994, ISBN 978-9-004-09799-5.
De Pirwa isch de hethitischi und vermuetli o de luwischi Rossgott. Er bildet mit de Göttin Hassusara (‘Königi’) und em Torgenius Askasepa e Triade. Er zaigt chriegerischi Züüg und lait Angst is Herz. Sis Götterbild isch e Maa, wo ufeme Ross stoot und i de rechte Hand Zügel, i de lingge e Paitsche hebt. Er hett i de Berge e Felshailigtum ghaa, mit aigne Landgüeter, wo Ross, Berggaisse und Schööff waidet. De Pirwa ghöört zom Götterchrais vo Kanis und isch drumm im südöstliche Anatolie dihai. O anderi Gotthaite us dem Umfeld sind mit Ross verbunde, so d Kamrusipa und d Maliya. Da isch uuffälig, well s Ross i de hethitische Religioo kai Bidüttig hett im Gegesatz zom Stier. S werd agnoo as d Vereerig vom Ross en indogermanisches Erb isch, wo bi de Luwier erhalte bliben isch, wääred d Hethiter d Vereerig vom Stier vo de anatolische Bivölkerig, bsunders vo de Hattier, öbernoo hend. So isch au de luwischi Wettergott Tarhunza mit Ross verbunde, de hethitischi Tarhunna aber mit Stiere. Volkert Haas: Geschichte der hethitischen Religion; HdO 1,15. Brill, Leiden 1994, ISBN 978-9-004-09799-5. Einar Schuler: Kleinasien. Die Mythologie der Hethiter und Hurriter, i: Hans Wilhelm Haussig: Götter und Mythen im
D Royal Dutch Shell (RDS) isch s grösste Mineralöu- und Ärdgas-Unternähme uf dr Wäut und isch im Juli 2012 im Umsatz naach s grösste Unternähme überhoupt gsi. Dr Konzärn isch in mähr aus 140 Länder aktiv und beschäftigt wäutwyt öbbe 92.000 Mitarbeiter. Öbbe e Million Aaleger häi in ca. füf Milliarde Aktie inveschtiert. S Unternähme isch aus Royal Dutch Shell plc im Handelsregister z London iidräit. Dr Sitz vo dr Houptverwaltig befindet sich in Den Haag. Royal Dutch Shell: Shell at a glance. Ben van Beurden, in: Internationales Biographisches Archiv 44/2013 vom 29. Oktober 2013, im Munzinger-Archiv (Artikelaafang frei abruefbar) Geschäftsbericht Shell Royal Dutch 2013 Fortune Global 500
Früener het z Baasel fast jeedi Kiirche ihren äigene Friidhoof oder Gottesacker gha oder mä het die Doote in dr Kiirche sälber begraabe. Im Lauf vo dr Zit isch d Stadt gwaggse und s het nüm gnueg Blatz ghaa in dr Stadt sälber und mä het Friidhööf immer witer vom Stadtzentrum äwäg afo ufdue und us de alte Friidhööf vilmol Parkaalaage für die lööbigi Bevölkerig gmacht. Hüte git s z Baasel nume no drei Friidhööf, zwäi in dr Stadt sälber und dr kantonal Zentralfriidhoof vo Baasel in dr Vorortgmäind Rieche. Lueg au dr Ardikel Friidhoof am Hörnli Dr Friidhoof am Hörnli (47° 33′ 56″ N, 7° 38′ 22″ O47.5656944444447.6395555555556) isch dr Zentralfriidhoof vo dr Stadt Baasel. S Brojekt isch 1919 vom Groosse Root gnäämigt und zwüsche 1926 und 1932 noch Blään vo de Archidekte Bräuning, Burckhardt, Klingenfuss, Leu und Suter baut worde. Am 1. Juli 1932 het män en iigweiht. Dr Friidhööf lit am Rand vo dr Stadt am Fuess vom e Bärgli in dr Gmäind Rieche, isch 50 Hektare grooss und het Blatz für öbbe 40'000 Greeber, Nische und Familiegreeber. Er isch as e sümmetrischi Gartenaalaag aagläit und zwölf Grabfälder iidäilt. Zwüsche deene git s Underschiid in däm wie
Partei der Arbeit – churz PdA – isch e Schwizer Partei, wo sich Mänsche zämefinded, wo im Kapitalismus ä mänschenunwürdigi Gsellschaftsform gsehnd und in drum ablehned. Nu im Sozialismus – im Friide und in äre solidarische Gmeinschaft – händ i den Auge vo de PdA d Mänsche längerfrischtig ä Chance, äs humans Läbe füere zchönne. Äs Gsellschaftssystem, wo für und nöd gäge d Mänschen isch, fallt aber nöd vom Himmel. Drum engagiert sich d PdA nöd nu parlamentarisch, sondern au usserparlamentarisch bi Demos, Widerstandsaktione und i de soziale Bewegige. D PdA isch 1944 gründet worde, nochdem dass die Kommunistische Partei der Schweiz (KPS) 1940 vo de Behörde verbote worden isch (u. a. um Nazitütschland gfällig zsi). Noch Johr im Undergrund händ denn d Schwizer Kommunischte noch Wäg gsuecht, wider legal chönne zschaffe und händ sich 1944 mit Sozialdemokrate, wo mit de Politik vo de SP nüme zfriede gsi sind, i dä PdA zämegschlosse. Die neu Partei hät denn i de erschte Nochchriegsziit sensationelli Erfolg gha. Mit em Ufcho vom Chalte Chrieg hät si aber starch under dä antikommunischte Stimmig und dä Usgränzig, won er erzügt hät, glitte. Vor allem i de Tütschschwiz hät d PdA denn starch a Bode verlore.
Dr Isaak Bowe (* öbbe 16. April 1615 z Brätzwil, † 28. Februar 1683 z Reigetschwiil) isch äine vo de Aafüerer vo de Baaselbieter Buure im Schwizer Buurechrieg gsi. Dr Bowe isch as Soon vom Hans Bowe und dr Veronika Schärer 1615 z Brätzwil uf d Wält cho. Er isch e Buur und Müller gsi und isch mit dr Margreth Weber us Brätzwil verhürootet gsi. In dr Zit vor em Usbruch vom Buurechrieg im Joor 1653 het er vilmol Versammlige vo de Baaselbieter gläitet und isch as Redner uusegstande. Bi de Verhandlige mit dr stedtische Obrikäit und an de groosse Landsgmäinde z Sumiswald und z Huttwil het er d Baaselbieter Underdaane verdräte. Er het hinder vile Beschwärde und Bittschrifte an d Obrigkäit gsteggt: Von iim stamme zum Bischbil d Chlaage vo dr Vogtei Ramstäi in dr Bittschrift vom 30. Merz 1653, dr erst Däil vo dr Supplikazioon vom 9. Mai 1653, won er din begründet, wiso si sich em Buurebund aagschlosse häi, und d Underwärfigserklärig vom Amt Ramstäi, , wo dr Ufstand zämmegschlaage gsi isch. Dr Bowe het d Inträsse vo de Buure ooni Gwalt welle duuresetze, im Raame vom Bruuchdum wo bestande het uf em Land und wo legitimi
Interpretatio Graeca isch e Bigriff us de Religioforschig. Er isch noch em Uusdrugg Interpretatio Romana bildet, wo de römisch Schriftsteller Tacitus i de Germania bruucht, woner di germanische Alcis mit de Dioskure vergliicht. Scho i de Bronzezitt isch de Bruuch entstande, i Wörterliste Götternäme wie gwönlichi Wörter z öbersetze. S ältiste Zügnis bi de Grieche sind d Historie vom Herodot, wo d Religioone vo merere Völker bischribe wered, wi die vo de Ägypter, Araber, Babylonier oder Skythe. Debii isches nöd immer offesichtlich, wege wa zwai Gotthaite mitenand vergliche wore sind. Da cha ahand vo de Funktion, vom Attribut oder Aigeschafte aber au ahand vo de Role wone Gotthait i Mythe ininnt oder well de Kult und d Ritual vo zwai Gotthaite sich starch ggliche hend. Die Gliichige sind nöd kanonisch greglet gsii und onöd konsequent, de Mithras het so chöne mit Apollon aber au mit Helios öbersetzt were chöne. Mengisch isch onöd bikannt, weli iihaimisch Gotthait mitem griechische Name gmaint isch. D Interpretatio het nonöd bidüttet, as di baide Gotthaite as identisch bitrachtet wore sind. Woll aber isches nodisno zu Aagliichige choo bis zonere Verschmelzig, wa bsundrigs i de Röömische Religio passiert isch. Trotzdem hend sich alti iihaimischi Züüg ghalte,
Dr Gustaf Adolf Wanner (* 31. Januar 1911 z Begginge; † 14. Septämber 1984) isch e Baasler Historiker und Schurnalist gsi. Dr Wanner het an dr Baasler Uni zum Dr. phil. bromowiert und het vo 1935 bis 1945 und vo 1962 bis 1976 as Stadtredakder bi de Basler Nachrichten gschafft. Vo 1976 aa het er bis zu sim Dood für d Basler Zeitung gschafft, wo us dr Fusioon vo d Baasler Noochrichde mit dr Nazional Zitig entstande isch. Er het under anderem e hufe Biidrääg über d Gschicht vo alte Hüüser und Dänggmööler verfasst, wo au in Buechform erschiine si. Er het au meereri Büecher über d Baasler Gschicht uusegee, drunder e Biografii über e Christoph Merian. Dr Wanner, wo men em vilmol G.A.W. gsäit het, het as e „groosse Kenner“ und as dr „populärsti Chronist“ vo dr Stadt Baasel gulte. Vo 1949 bis 1958 isch dr Wanner Konsul vo Dänemark und vo Schwede z Baasel gsi. Finnland het er as Konsul vo 1965 bis zu sim Dood verdräte. 1977 het en d Baasler Johann-Wolfgang-von-Goethe-Stifdig mit em Oberrhiinische Kulturbriis uszäichnet. Geschichte des Dorfes Beggingen. Ein Beitrag zur Geschichte des Wandels ländlicher Besitzverhältnisse, Baasel 1939 (Dissertazioon) Christoph Merian.1800–1858, Baasel 1958 Die