rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Johann Jakob Schaub isch am 21. Dezämber 1828 z Ütige uf d Wält cho und am 18. Augschte 1910 z Gälterchinde gschtorbe. Är isch reformiert, Bürger vo Ütige und Leerer gsi. Dr Johann Jakob Schaub isch dr Soon vom Johannes Schaub, Posimänter und Chlybuur, und dr Anna Madörin gsi. Im Joor 1855 het är d Anna Maria Zeller vo Lieschtel ghürotet. Är isch in d Bezirksschuel z Böckte und drno ins Wälsche gange zum französisch leere. Sy Soon isch dr Volksschtimm-Verleger Jakob Schaub gsi. Dr Johann Jakob Schaub isch ans Leererseminar z Wettige (Augustin Keller) gange. Drno het är 1850 als Volksschuelleerer z Türne gschafft, z Arschdf 1851-54, z Üttige 1864-71 und z Gälterchinde 1854-64 und 1871-1910. Är isch im obere Kantonsteil e bekannte Leerer gsi. Z Gälterchinde het är au Französisch- und Gygeunterricht gee und het als Gmeinischryber g`amtet. Är het no buuret, bsunders dr Rebbou und d Baumzucht hei yn intressiert. Är het d Heimetkund vo Gälterchinde 1864 verfasst. 1882 isch är es Mitglyd vom Gründigskomitee vo dr Zytig „Volksstimme von Baselland“ gsi. Im Armenerzyeigsverein Baselland isch är im Vorschtand gsässe. Vo 1884 bis 1905 isch är Kassier vo dr Wasserversorgig z Gälterchinde gsi. Zur Erinnerung an
Dr Jakob Schaub isch am 2. Novämber 1862 z Gälterchinde uf d Wält cho und am 3. Merze 1950 z Sissech gschtorbe. Är isch reformiert, Bürger vo Ütige und Verleger gsi. Dr Jakob Schaub isch dr Soon vom Johann Jakob Schaub, Leerer und dr Anna Maria Zeller gsi. Im Joor 1888 het är d Elisabeth Buser vo Sissech ghürotet. Är isch z Gälterchinde in d Primarschuel und z Böckte in d Bezirksschuel gange. Dr Jakob Schaub het z Gälterchinde e Schriftsetzerleer gmacht. Drno het är sich z Büelach zum Buechdruker wyterbildet. Är het z Basel bi de „Basler Nachrichte“ und z`Züri gschafft. Im Joor 1885 het är dr Uftrag übercho, d „Volksstimme von Baselland“ wo 1882 gründet worde isch, z druke. Do drzue het är im Hans Schneider si Drukerei z Sissech überno. Im Joor 1900 het är vom Herusgäberkomitee vo dere Zytig s Verlagsrächt abgchauft und het d Volksschtimm vo denn a sälbschtändig redigiert und usegee. 1904 het är es nöis Geböi an dr Sissecher Hauptschtross bezoge. Meer als sächzg Joor isch dr Jakob Schaub für d Volksschtimm tätig gsi und het sich in die Zytig ybrocht. Nodem 1928 dr „Baselbieter“ ygange isch, blybt d Volksschtimme die einzig «abonnierti
Dä Ardikel behandlet die groossi Peschtpandemii im 14. Johrhundert z Europa. ZurPescht as Krankhet lueg Peschd. As Schwarze Dod wird die groossi europäischi Pandemii vo 1347 bis 1353 bezeichnet, wo gschätzti 25 Millione Dodesopfer – ä Drittel vo der europäische Bevölkerig zu sällere Ziit – gforderet het. Dr Begriff "Schwarze Dod" isch erscht abem 17. Jahrhundert ufcho, d'Ziitgenosse händ meischtens vom "Grosse Stärbe" gredet (oder vode "Pescht" - aber zu dere Ziit isch jedi Epidemii e "Pescht" gsi). Hüt wird der Peschderreger Yersinia pestis für die Justinianischi Pest verantwortlig gemacht, und im 2003 het me drü Liiche us emne Massegrab vo 1348 in Montpellier undersuecht und au dört d'Yersinie chöne beschtätige. Das isch nid unbedingt en Bewiis, dass die ganz Süüch zu dere Ziit ellei us dr Pescht bestande het, aber doch en Hiiwiis für die Vermuetig. D Epidemii isch noch hütigem Wüssensschdand zerschd in Asie usbroche und mit em Schiffsverkehr noch Europa cho. Dört si mänggi Landschdrich wiitgehend entvölkeret worde, währed ander Regione vo dr Peschd verschont oder nume wenig bedroffen gsi si. Luut em Bricht vom Gabriel de Mussis us Piacenza sig d'Chranchet über Genuesischi Handelsschiff nach Europa cho, nachdäm ihri Handelsniderlassig Kaffa uf dr Krim vo Tatare
Chaucer isch der Name vom Geoffrey Chaucer (öbbe 1343-1400), än änglische Schriftschdeller und Dichter Thomas Chaucer, (öbbe 1367-1434), dr eltischt Sohn vom Geoffrey Chaucer, Schbrächer vom änglische Parlamänt Mondkrater Chaucer chliine Aschteroid (2984) Chaucer
Dr Fritz Fischer (* 9. Februar 1898 z Signau BE; † 28. Dezember 1947 z Züri) isch ä technische Physiker gsi. Er isch sit em 30. Juli 1936 mit dr Maud Schätti verhürotet. Er het vo 1917 bis 1921 Elektroingenieurwäse an der ETH Züri schdudiert. Bi de Telefonwärk Albisriede het er 1924/25 d Qualität vo dr Schbroochüberdrägig verbesseret, und isch denn ins Zentrallaboratorium vo der Mueterfirma Siemens & Halske z Berlin versetzt worde. Dört het er under anderem die erschte färnglänkte Schiff und Flugzüg baut und het die physikalische Grundlage vom Farbfilm erforscht. 1932 isch er an d ETH Züri grüeft worde, won er s Inschdidut für Technischi Physik iigrichtet und s Eidophor-Verfahre entwicklet het, wo s möglig gmachd het Färnsehbilder in Kinoliinwandgrössi zu überdräge. Dr Profässer Fritz Fischer isch eine vo de gröschte technische Wüsseschaftler vo siiner Ziit gsi. Normdate: GND: 140177280 | LCCN: no2014023014 | VIAF: 103723316
Dr Karl Friedrich Gegauf (* 13. Dezember 1860 z Wahlwies; † 13. Dezember 1926) isch ä Schwiizer Erfinder und Undernähmer gsi. Dr Karl Friedrich Gegauf isch 1860 in Wahlwies z Schdockach (Bade-Würtebärg) uf d Wält cho. Im Früehlig 1890 isch er vo Tägerwile im Thurgau noch Steckborn TG zooge und het im Refektorium vom Chloschder Feldbach ä Schdickerei und ä Wärkschdatt für d Broduktion von erä Monogrammschdickmaschine, won er erfunde het, ufgmacht. 1892 het er die erschdi Hohlsuummaschine entwicklet und s Schwiizer Patent No. 4670 drfür übercho. Noch emä Brand in dr Schdickerei het sich s Undernähme ehnder uf d Produktion vo Hohlsuummaschine konzentriert. Si si so berüehmt worde, ass mä dr mechanische Herschdellig vo Hohlsüüm „Gegaufe“ gsait het. Dr Uusbruch vom Erschde Wältchrieg isch ä Schlag für em Gegauf si Fabrik gsi, wo dr Verchauf vo Hohlsuummaschine ins Uusland verbote worden isch. Noch em Chrieg het er 1919 d "Karl Friedrich Gegauf" gründet. 1923 het er z Steckborn ä Chunschtsiidefabrik ufdoo und ä Underbind- oder Fitzmaschine entwigglet. Noch em Dod vom Karl Friedrich Gegauf am 13. Dezember 1926 hai siini Söhn Fritz (1893-1980) und Gustav d Fabrik übernoh. Familie Gegauf bi Bernina International André Salathé: Gegauf, Karl Friedrich. In:
Än Erfinder isch ä Person, wo einmol oder widerholt öbbis Neus erschafft oder ä wäsentligi Verbesserig im Beriich vo der Technik macht, wo as Erfindig cha bezeichnet wärde. D Eigeschafte, won än Erfinder usmache si, ass er ä Broblem erkennt, dr Wille het, das Broblem uf ä neui schöpferischi technischi Art z löse, und scho mindeschtens eimol in siim Läbe drbii erfolgriich gsi isch. S Erkenne vom Broblem isch die wichtigschti Vorussetzig für än Erfinder, wie s bsunders dütlig wird uf de zahlriiche Erfindermesse, uf wele mänggisch Erfindige zeigt wärde, wo em Publikum deilwiis sehr skurril erschiine und bi wele die eigentligi erfinderischi Leischtig s Erkenne vom enä Broblem isch, wo nonig glöst worden isch. Die drei konschtitutive Eigeschafte vom enä Erfinder wärde au bim Patent beachtet. Bim Patent längt s, wenn der Erfinder s Broblem, wo mä söt löse, beschriibt und ä Lösig cha vorzeige. As Gegeleischtig für s Schutzrächt muess d Erfindig offegleit wärde. Das bedütet, ass si vom Erfinder so genau muess beschriibe wärde, ass ä Fachma, wo sich uskennt in däm Gebiet, in der Lag söt si, die Erfindig nochzvollzieh. Die Offelegig isch der wohr Grund für d Etablierig vo de Patentämter am Ändi vom 19.
dr -minu, eigentlig Hans-Peter Hammel (* 16. Juni 1947 z Basel) isch ä Schwizer Autor und Kolumnischt und ä Basler Stadtoriginal. Charakteristisch si si exaltierte Schriibstil und sini Homosexualität, won er offensiv zur Schau schdellt. Er isch im Grossruum Basel ä lokali Berüehmtheit, aber au in der übrige Schwiiz und im Elsass kennt män en. Für vili Basler ghört dr -minu zur Schdadt wie s Münschter oder dr Basilisk. 2019 isch sy autobiografische Roman DIE ROSA SEEKUH bim Reinhardt Verlasg uusekoo. Und e Bestseller worde. Au syni Kurzgschichte über Wiehnachte MACHT IHR EINEN BAUM isch e Bestseller worde (Reinhardt 2020) Dr -minu hett über 150 Biecher publiziert dr -minu isch uf s Realgymnasium gange und het denn Journalismus gschdudiert. Sit 1967 schriibt er wöchentligi Kolumne für d «Basler Zeitung» und au Gaschtkolumne für anderi Schwiizer Ziitige. Uf Telebasel het dr -minu sit em Johr 2000 än eigeni Chochsändig („Kuchiklatsch“), won er Prominänti us der Region mit Rezäpt überrascht, wo schbeziell uf si zuegschnitte si. Er isch Autor vo verschiidene Chochbücher, und siini Kolumne und Gschichte si in über 150 Bänd und in allne Schwyzer Zyttyge erschiine. dr -minu läbt sit 1968 mit siim Lääbespartner, em Basler Aawalt Christoph Holzach, z
Brockhaus bezeichnet: umgangsschbroochlig ä Lexikon vom Brockhaus Verlag, meischdens aber schbeziell d Brockhuus Enzyklopädii ä Verlag, Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, wo Lexika usegit dr R. Brockhaus Verlag, Herusgäber vo der Elberfelder Bibelübersetzig und andere religiöse Medie dr Verlag Ekkehard & Ulrich Brockhaus Brockhaus isch au dr Name vo däne bekannte Persone: Carl Brockhaus (1822–1899), ä dütsche Verleger, Gründervater vo der Brüederbewegig Friedrich Arnold Brockhaus (1772–1823), ä dütsche Verleger Heinrich Brockhaus (1858-1941), ä dütsche Verleger, Sohn vom Friedrich Arnold Brockhaus Heinz Alfred Brockhaus, ä dütsche Komponischt und Musigwüsseschaftler Lutz Brockhaus (1945–2016), ä dütsche Bildhauer Rudolf Brockhaus (1856–1932), ä dütsche Verleger, Sohn vom Carl Brockhaus Wilhelm Brockhaus (1819–1888), ä dütsche Schriftschdeller, Brueder vom Carl Brockhaus Lueg au: Brock
Ä Journalischt isch ä Schriftschdeller, wo brueflig für Zitige, Zitschrifte, Nochrichteagenture, Korreschbondänzbüro, s Färnsee, Radio usw. schafft, d. h. Massemedie wo Informatione, Meinige und Unterhaltig verbreite. Er cha feschdagschdellt si oder freibrueflig schaffe. In demokratische Länder wird groosse Wärt uf d Meinigsfreiheit gleit, und dorum git s keini Beschränkige, wär öffetlig darf publiziere. Es git zwar Schuele für Journalismus, aber mä muess nit dört glehrt ha, für zum as Journalischt z schaffe. Wil s Internet ufchunnt, wo jede si freji Meinig cha veröffentlige, und die druckte Ziitschrifte und Ziitige Schbarmassnahme müesse mache und dorum Material vo Nochrichteagenture übernämme, ohni si sälber z überbrüefe, gönge vili Böschde verlore, wo früehner professionelli Journalischde usgfüllt hai. Vili Autore, wo hüt as Schriftschdeller bekannt si, hai au as Journalischde gschafft: Maxwell Anderson; Julian Barnes; Ambrose Bierce; Albert Camus; Daniel Defoe; Theodore Dreiser; O. Henry; Hermann Hesse; Arthur Koestler; George S. Kaufman; Margaret Mitchell; Edgar Allan Poe; J. B. Priestley; Damon Runyon; Jean-Paul Sartre; Mark Twain; George Bernard Shaw; Dame Rebecca West Vom französische Journal, altfranzösisch jurnal, vom schbootlatiinische diurnalis vo latiinisch diurnus (däglig), vo dies (Dag) Commons: Journalists – Sammlig vo Multimediadateie Dr Ardikel "Journalists" in Microsoft® Encarta® Encyclopedia 99. © 1993-1998 Microsoft Corporation
Simbabwe (in dr Schwyz offiziäll Zimbabwe; änglisch Zimbabwe [zɪmˈbɑːbwɪ]; ibersetzt „Staihyyser“ in dr Sproch vu dr Shona; friejer Rhodesie) isch e Binnestaat im sidlige Afrika. Dr Name Simbabwe goht uf e Ruinestätt zruck, wu mer hit „Great Zimbabwe“ nännt un wu di grescht vorkoloniale Staiböute im sidlige Afrika sin. Bis 2017 het dr Robert Mugabe s Land diktatorisch regiert, wu 1980 zum erschte Mol zum Bremierminischter un 1987 zum Bresidänt gwehlt woren isch. Z Simbabwe sin Hunger, Arbetslosigkait und Binneflucht wyt verbraitet. Im Human Development Index vu dr Verainte Natione isch Simbabwe 2013 unter 187 Länder uf em 156. Blatz gläge. Nazionalfyrtig isch dr 18. April. Simbabwe lyt zwische dr Braitegrad 16° un 22° Sid un dr Lenginegrad 26° un 33° Oscht un het as Binnestaat kai aigene Zuegang zum Meer. S gränzt an Sidafrika (225 km), Botswana (831 km), Sambia (797 km) un Mosambik (1231 km). Dr Sambesi bildet di nerdli Gränze zue Sambia. Simbabwe het e Flechi vu 390.757 km², dodervu sin 3910 km² Wasser. D Gsamtflechi vum Land entspricht ungfehr dr Flechi vu Dytschland un Belgie. Di hegscht Hebig mit 2592 m, dr Inyangani, lyt im eschtlige Hochland nerdli vu Mutare im Nyanga-Nationalpark. Di greschte Stedt (Yywohnerzahle
Anglonormannisch isch die romanischi Schbrooch, wo die normannischi Oberschicht noch der Eroberig vo Ängland im Johr 1066 us Frankriich mitbrocht het, wo aber scho zu Ziite vom Eduard em Bekenner am Hof iigfüehrt worden isch. Für die änglische Arischtokrate isch si Gebruuch s Zeiche vo ihrer Adlikeit worde, im Gegesatz zur Bevölkerig, wo Angelsäggsisch gschwätzt het. Au in Wales und Irland isch s iigfüehrt worde, und, in chliinerem Umfang sogar in Schottland. Die eltischde anglonormannische Schrifte, wo s no git, ghöre in d Ziit vom Henry I. im früeche 12. Johrhundert, die letschte in d Regierigsziit vom Henry IV. im früeche 15. Johrhundert. Bis zum Ändi vom 14. Johrhundert isch Anglonormannisch (näbem Latiinische) d Schbrooch vom änglische Hof, der Verwaltig und Juschtiz bliibe. In der Literatur isch s sit dr Mitti vom 13. Johrhundert vom Mittelenglische abgelöst worde. S normannisch Französisch wird hüte no uf de Kanalinsle un in dr Normandii gschwätzt. Vo dr Schbrooch, wo mä uf der Île-de-France gschwätzt het, isch s Anglonormannisch vo Afang a verschiide gsi. Nochdäm d Normanne d Normandii im früeche 13. Johrhundert verlore hai, het sich ihri Schbrooch no meh vom feschtländische Französisch afo underscheide, was z. B. dr Geoffrey Chaucer in der
Vorlage:Infobox Gemeinde in Frankreich/Wartung/abweichendes Wappen in Wikidata Reims (uff Frànzeesch sààga m’r [ʁɛ̃s](info), uff Diitsch àui [ʁaɪ̯ms](info)) isch ä Schtadt im Nordoschte vo Frankriich, öbbe 140 km vo Baris. Verwaltigstechnisch isch Reims d Unterpräfektur (franz.: sous-préfecture) vom Département Marne, in der Région Grand Est. D Schtadt isch Sitz vom enä Erzbischof und het sit 1969 ä Universität. Reims isch nit nume s Herschtelligszentrum für Champagner, au Teggschtilie, Nahrigsmittel und Usrüschtigsgegeschtänd für d Ruumfahrt wärde dört hergeschtellt. D Gschicht vo der Schtadt goht zrugg bis ins Römische Riich. Reims lììgt ìm Nordoschta vum Frànkrììch, ìm Nordwäschta vum Département Marne un ìm Wäschta vu dr Regioon Grand Est. D’ Schtàdt befìndet sìch uff dr Schtrooss zwìscha Pàriis un Diitschlànd, grààd süüdlig vu dr „Blàuija Bànààna“. Äntfärnt ìsch Reims 130 km Luftlinia vu Pàriis, 157 km vu Metz, 168 Km vu Lille un 282 km vu Schtroossburi. Uff regionààler Eewana lììgt d’ Schtàdt 25 km neerdlig vun Épernay, 41 km nordwäschtlig vu Châlons-en-Champagne, 75 km süüdwäschtlig vu Charleville-Mézières un 107 km neerdlig vu Troyes. D’ Schtàdt ìsch numma 13 Kilomeeter vu dr Regioon Hauts-de-France äntfärnt (Gmainda Orainville ìm Département Aisne). Reims granzt àn 15 Gmainda: Champfleury, Villers-aux-Nœuds (uff äbba 300 Meeter), Bezannes, Tinqueux,
Dr Karl Rudolf Wirz isch am 26. Merze 1885 z Basel uf d Wält cho und am 27. Dezämber 1957 z Basel gschtorbe. Är isch reformiert, Bürger vo Gälterchinde und Kunschtmoler gsi. Dr Karl Rudolf Wirz isch dr Soon vom Adolf Wirz und der Maria Plattner gsi. Im Joor 1921 het är d Marguerite Lydia Janin vo Basel ghürotet. Är isch z Basel in d Schuel gange. Dr Karl Rudolf Wirz het z Basel e Flachmolerleer gmacht, isch vo 1905 bis 1909 in die Allgemeini Gwerbschuel z Basel gange und het sich selbschtändig zum Kunschtmoler usbildet. Nodem är e paar Joor als Flachmoler gschafft gha het, het är sich im ene eigene Atelier z Basel ab 1928 ganz dr Kunscht gwidmet. Är het sich als ächte Heimetmoler profiliert und het hauptsächlig Landschafte und Stillläbe in Öl, Tempera und Pinselzeichnige gmolt. Är het Basler Stadtaasichte die schwyzerischi, elsässischi und badischi Umgäbig vo Basel, usserdem au no Szenerie us de Freybärge und im Tessin gmolt. Im Baselbiet molt är bsunders z Zeglige und drum ume vill Bilder. Regelmessig nimmt är an Usstellige in der Basler Kunschthalle und z Lieschtel teil. Es git vo ym rund vierhundert Wärk. Künstler Lexikon der Schweiz 2,
Dr Johann Wirz isch am 17. Oktobr 1814 z Gälterchinde uf d Wält cho und am 13. Septämbr 1870 z Gälterchinde gschtorbe. Är isch reformiert, Bürger vo Gälterchinde und Leerer gsi. Dr Johann Wirz isch dr Soon vom Johann Jakob Wirz, Buechdruker, und dr Anna Katharina Buser gsi. Im Joor 1839 het är d Salome Gerster vo Gälterchinde ghürotet. Mit zwölfi isch är Vollweise worde und isch als Verdingbueb zu me Buur cho. Sy Soon isch dr Jakob Wirz gsi. Dr Johann Wirz isch nach ere churze Bandwäberleer dank ere Gönnerin an dr Buebeschuel Vordemwald z`Zofige zum Leerer usbildet worde. Im Joor 1833 het är am Inschtitut vom Pfarrer Jacquet z Dälschbrg unterrichtet und 1834 bis 1835 denn z Gälterchinde. 1838 isch är an dr Société des Missions Evangéliques z Paris tätig gsi. 1839 bis 1854 isch är Leerer im «nöie» Schuelhauus z Gälterchinde gsi. Är het mit syne Schüeler aagfange dr Bettäbrg ufzforschte. Us gsundheitlige Gründ het är müese ufhöre als Leerer z schaffe. Wärend syne verblybende Läbensjoor het är als Oberufse`er (Betrybsleiter) in dr «rote» Bandfabrik Freyvogel, Heusler & Cie. z Gälterchinde gschafft. Är isch nume sechsefüfzgi worde. Winter P.: Jakob Wirz-Nidecker und seine Vorfahren, Hektographie 1962, 3f.
Schneidemühl isch e Stadt am Fluss Küddow in de Woiwodschaft Großpole im Nordweschte vu Pole. Sie ligt uugfähr 80 Kilometer im Norde vu Posen. Hytt hättse mit irre Induschtrie (Chemie, Metall- und Holzverarbeitung), Landwirtschaft und als Sitz vunnere bekannte Lokwerkstatt überregionale Bedütig. Die Stadt isch 1380 gründet worre und hätt 1513 vum polnische König Sigismund I. des Magdeburger Stadtrecht kriegt. Mit de erschte Teilung vu Pole im Joor 1772 isch die Stadt vu Pole aa Preusse kumme. Noch im Johr 1774 ware 47 Prozent vu de Iiwohner Pole, des isch dänn immer wiitr ksunke bis im Joor 1900 uff unter 5 Prozent. En bedeutende Uffschwung hätt die Stadt wegge dem Bau vu de Oschtbahn erlebt. Noochm Wiener Kongress hätt Schneidemühl zum Kreis Chodziesen khert (wo dänn 1877 in Kreis Kolmar in Posen umbnannt worre isch). Der Kreis isch in de preussische Provinz Pose im Regierungsbezirk Bromberg ksi. Sit 1914 hätt Schneidemühl dänn en eigene Stadtkreis bildet. Doodemit isch die Stadt numme de Verwaltung vum Landrat unterworfe ksi. Wegge Grenzverschiebunge noochm Erschte Weltkrieg isch als Folge vum Versailler Vertrag im Johr 1919 de Sitz vum Regierungspräsident vu Bromberg nooch Schneidemühl verlegt worre. Die neue Regierungsstelle fir de Verwaltungsbezirk Grenzmark Weschtpreusse-Pose hätt
Dr John of Gaunt, Herzog vo Lancaster, dt. Johann vo Gent, frz. Jean de Gand (* 6. März 1340 z Gent; † 2. Februar 1399 z Leicester) isch dr dritt Sohn vom König Eduard III. vo England und dr Philippa von Hainault, wo überläbt het. Si Zuesatz zum Name Gaunt (Gent) isch vo siim Geburtsort Gent im hütige Belgie abgleitet worde. Siini andere Ditel si Ritter vom Hosebandorde, Lord High Steward of England, Herzog vo Aquitanie, Earl of Derby, Earl of Lincoln, Lord of Bergerac & Roche-sur-Yon, Lord of Beaufort & Nogent und König vo Kaschtilie. Dr Gaunt isch sehr riich gsi und het enorme Iiluss uf d Regierig währed dr Herrschaft vo siim Neveu Richard II. gha, und in dr Ziit vo dr politische Unrueh, wo druf cho isch. Er isch aber vorsichtig gnue gsi, ass män en nit offe mit de Gegner vom Königs hätt chönne in Verbindig bringe. Zum John of Gaunt siine legitime Nochkomme, vom Huus Lancaster, hai die änglische König Heinrich IV., Heinrich V., und Heinrich VI. ghört. Zum John of Gaunt siine Nochfahre, wo zerschd illegitim, aber denn mit dr Hürot mit dr Catherine Swynford im Johr 1396 legitimiert worde si, het dr John
Dr Thomas Chaucer (* um 1367; † 18. November 1434) isch der ältischt Sohn vom berüehmte Dichter Geoffrey Chaucer und siiner Frau Philippa Roet, Dochter vom Sir Payne Roet und Schwöschter vo dr Catherine Swynford, dr Mätresse und denn Frau vom John of Gaunt, Herzog vo Lancaster, gsi. Si Frau het groossi Ländereie mit in d Eh brocht, die wichdigschd drvo s Landguet vo Ewelme in Oxfordshire. Er het schon früeh d Mathilda, die zweiti Dochter vom John Burghersh, Lord Kerdeston, em Neveu vom Henry Burghersh, Bischof vo Lincoln, Schatzmeischter und Kanzler vom Königriich, ghürotet. Die Verwandtschaft und die mit em John of Gaunt het sich sehr günschtig uf si Karriere usgwürkt. Am Hof vom Richard II. het er dr Boschde vom Hauptmundschänk gha mit erä Ränte vo 20 Mark. Er isch Konnetabel vo Wallinford Castle und Hofmeischder, und für die und anderi Positione het män em £40 im Johr zahlt und £10 für ä Schdellverdräter. 1402 isch er zum Scheriff vo Berkshire und vo Oxfordshire ernennt worde. Zu dere Ziit het er au s Amt vom königliche Förschder vo North Petherton Park übercho, wo scho si Vater bsetzt gha het und er isch Hauptmundschänk für siis ganze Läbe worde.
Gegauf cha si dr Familiename vom Karl Friedrich Gegauf (1860-1926), Erfinder und Undernähmer Fritz Gegauf (1893-1980), Sohn vom Karl Friedrich Gegauf, Erfinder und Undernähmer Fritz Gegauf AG isch dä Name vo dä Fabrik z'Steckbora im Kanton Thurgau, wo d'Nähmaschine BERNINA produziert
Gambia isch ä Schdaat in Weschdafrika, wo an de Ufer vom Gambia-Fluss lit. Mit Usnahm vom enä churze Küschtenabschnitt an der Mündig vom Fluss in dr Atlantisch Ozean wird Gambia vollschdändig vom Schdaat Senegal umschlosse. Mit erä Flechi vo ungfähr 11.000 Quadratkilometer isch s Land öbbe halb so gross wie s Bundesland Hesse und dr chliinschd Flecheschdaat vom Kontinänt. Gambia het ungfähr 1,5 Millione Iiwohner (Schdand: 2008). Gambia lyt an dr Weschtkischte vum afrikanische Kontinänt un isch mit 11.295 km² dr chlaischt Flechestaat z Afrika. Di rund 740 Kilometer lang Gränze goht uf ere Lengi vu 480 Kilometer un ere Braiti vu 10 bis 50 Kilometer em Verlauf vum Gambia-Fluss noo. Abgsääne vum Kischtenabschnitt isch Gambia ganz vum zwanzgmol greßere Senegal umschlosse. Vylmol wird s Land en Enklave gnännt, was aber nit stimmt, wel s ebe ne Zuegang zum Altantische Ozean het. Dr uugwehli Gränzverlauf vum Land chunnt dohär, ass des d Rychwyti vu dr Kanone vu dr britische Schiff uf em schiffbare Dail vum Fluss gsii isch. S Klima isch tropisch mit ere uusbregte Räägezyt un ere Druckezyt. D Druckezyt goht vu Novämber bis Mai. Si isch beyyflusst vum druckene Nordoscht-Wind us dr Sahara, gnännt Harmattan. D Durschnittstämperature styge
Flowil ( [ˈflɑˌʋɪl](info)) isch ä politeschi Gmaind zwüsched Sanggale und Wil im Kanton Sanggale i de Schwiz. Zo Floowil ghööred under anderem d Wiiller Borgau ond Oberglatt. Ursprünglich isch d Burgau s Zentrum gsi. Us verchehrstechnische Gründ het denn aber Flowil afange waxe, und Burgau het a Bedütig verlore. Im Mittelalter isch d Vogtai Floowil under de Giele vo Glattburg gstande, wo ires Recht ane 1486 an Apt vo Sanggale verchauft hend. S hüttige Gmaindswoppe isch da vo de Giele vo Glattburg gsii. Flowil lit im Ondertoggeborg, zwüsche Wil und Sanggale, quasi a de Grenze zwüsched em Flachland und de Hügel vo de Voralpe. Es lit a de Oscht-Wescht-Hauptverchersax vo de Schwiz wo vo Sanggale noch Gemf got. Im übrige gönt Verchehrsverbindige noch Süde richtig Tegersche und gege Südwescht, zum Toggeburg ewegg. S Rindl verbindet Floowiil mit Lütischborg. Di ganz Ortschaft isch sehr langzoche, entlang vo de Hauptverchersaxe zwüsche Sanggale und Wil, bezihigswis Züri. Das het au mit de Hügel ztue, uf de Nordsite isch de Ruehberg und uf de Südsite de Botsberg und de Schtocke. Z Flowil hez zwai markanti Chilene, di katolisch Chile bim Spitol und di reformirti im Feld usse. D Toggi Chrüzig isch so ungfähr s