rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr César „Cés“ Keiser (* 4. April 1925 z Basel; † 25. Februar 2007 z Züri; eigetlig Hanspeter Keiser), Bürger vo Basel und Zug, isch e Schwiizer Kabarettist gsi. Dr César Keiser isch z Basel ufgwaggse. Noch em Gymnasium het er an dr Kunstgwärbeschuel Basel en Usbildig zum Zeichnigslehrer gmacht. Er het im Studäntekabaret Kikeriki mitgspiilt. 1951 het men en ans Cabaret Fédéral uf Züri gholt. Dört het er d Schauspiilere und Dänzere Margrit Läubli (* 1928) kenneglehrt und het sä 1956 ghürotet. Dr César Keiser het as Reisekorrespondänt im Mittlere Oste gschafft und as Autor bi dr Reklamefirma Cefi. S Keisers hai zwai Söhn gha, dr Lorenz (* 1959), wo au as Kabarettist duet ufdrätte, und dr Mathis (* 1958). 1962 si dr César Keiser und d Margrit Läubli zsämme in eigene Kabarett-Broduktione ufdrätte. Dr Keiser isch mänggisch humorvoll, denn wider bissig sarkastisch oder skurril gsi, aber nie ghässig. Er het e baar Mol Uszeichnige vo de Litraturkommissione vo dr Stadt und vom Kanton Züri überchoo. 1990 hai d Läubli und dr Keiser dr grooss Cornichon-Briis vo de Oltener Kabarettdääg überchoo, 1999 dr Salzburger Ehrestier z Leipzig, 2004 d Ehre-Prix Walo vo dr Show-Szene Schwiiz für ihr Läbeswärk. Dr
E Geböid, in dr Umgangssprooch säit mä vor allem chliinere Geböid Huus, isch e Bauwärk, wo zum Schutz vo Mensche, Dier oder Sache dient, wo mä cha drin iine goo und wo s din Rüüm het. E Geböid het nit umbedingt Wänd oder e Chäller, aber immer e Dach. Es isch wie die mäiste Bauwärk im Allgemäine fest mit em Bode verbunde, also en Immobilie. Hüfig zelle as Geböid nume sonigi Bauwärk, wo wenigstens e Däil drvo überirdisch isch. In de Landesbauornige vo de dütsche Bundesländer isch d Definition im Allgemäine eso: „Gebäude sind selbstständig benutzbare, überdeckte bauliche Anlagen, die von Menschen betreten werden können und geeignet oder bestimmt sind, dem Schutz von Menschen, Tieren oder Sachen zu dienen.“ (Musterbauordnung). Geböid si vor allem historisch us Lätt, Stei und Holz baut worde, hützudags brucht mä hüfig Beton, Metall und Glas. Mit de modärne Materialie het mä vil hööcheri Strukture chönne baue, wo drzue au no stabiler si. Ernst Seidl (Hg.): Lexikon der Bautypen. Reclam, Stuttgart 2006. Commons: Gebäude – Sammlig vo Multimediadateie Hans Koepf, Bildwörterbuch der Architektur ISBN 3-520-19402-3 Musterbauordnung (Fassung November 2002) PDF-Datei auf bauministerkonferenz.de
D Freinet-Pädagogik [fʀeˈnɛ-] isch e pädagogischi Bewegig. Si ghört zu de Reformpädagogik und isch 1920 vom Célestin Freinet z Frankriich gründet worde. Zäme mit sinere Frau, de Elise Freinet hät er probiert, d Schuel vo ine z verändere. Im Mittelpunkt vo der Freinet-Pädagogik isch immer s Chind. De Gründer vo de Freinet-Pädagogik, de Célestin Freinet (1896-1966) isch en französische Leerer gsi. Er hät es Konzept entwicklet, won d Chind sälber schaffe tüend. Da dezu gits verschidnigi Wärchzüg und Arbetsegge, won d Chind eläige oder i chline Grüppli schaffed. S sälbständige Lärne funktioniert bim Freinet i allne Fächer: Wüsseschaft, Technologie, Huusufgabe, Kunst, Spraach oder Mathematik. Leerer won mit de Freinet-Pädagogik schaffed gits vor alem z Frankriich, z Belgie, z Holland, aber au z Tüütschland, z Öschtriich oder i de Schwiiz und i vilne andere Länder. S Klassezimmer isch ufteilt i "Atelier", aso Arbetsegge zu verschidene Themene. Jedes Chind häd en individuelle Arbetsplan, wos mit dem Leerer äinisch pro Wuche bespricht. D Arbetsbibliothek mit villne Sachbüecher und Tonträger zum Forsche. Karteicharte wo d Chind sälber chönd lärne und korrigiere. E Schueldrukkerei, won di äigete Text gsetzt und trukt wärded. E Wandziitig. Freie Uusdruk. En offne Stundeplan. De Schwärpunkt isch bi de individuelle
Dr Massimo Rocchi (* 11. Merz 1957 z Cesena) isch en italiänisch-schwizerische Schauspiiler und Komiker, wo z Basel läbt. 1976 het dr Rocchi s Abitur am Gymnasium V.Monti z Cesena gmacht und denn Theaterwüsseschafte an dr Universität Bologna gstudiert. 1978 het er im französische Boulogne-Billancourt bim Etienne Decroux Underricht im Mime-Corporel überchoo. In de drei Johr druf isch er uf d École Internationale Marcel Marceau gange, won er 1982 s Abschlussdiplom überchoo het. Dr Massimo Rocchi duet in siine Bühneshows gärn Nationalidäteklischees karikiere, vor allem s Verhalte vo de Bärner, und macht sich über sproochligi Eigeheite und Absurdidäte lustig. Er bruucht drbii Hoochdütsch und Schwiizer Dialäkt, Französisch, Spanisch und Italiänisch; hüfig wächslet er d Sprooch innerhalb vom ene Brogramm. Siini grösste Erfolg in dr Schwiiz si d Brogramm äuä vo 1994 und Circo Massimo vo 2005 gsi. Im 1996 hät er zäme mit em Walter Andreas Müller d Färnsee-Uufzaichnige vom Arosa Humor-Festival moderiert. Dr Massimo Rocchi isch e italiänisch-europäische Wahlschwiizer mit Dobbelbass. 1986 - Spiagge Italiane 1989 - Mamma Mia 1990 - Plages italiennes 1991 - Das Orakel in der Wüste 1993 - Massimo & Rocchi 1994 - äuä 1997 - je viens de partir 1999 - Adele! 2001 -
D Margrit Läubli (* 3. April 1928 z Züri) isch e Schwiizer Dänzere, Schauspiilere und Kabarettistin. Noch ere Ballettusbildig am Zürcher Operehuus isch d Läubli Mitgliid vom Cabaret Cornichon worde und denn vom Cabaret Fédéral. Usserdäm het si as Schauspiilere in Spiilfilm gschafft und as Fotimodäll uf Laufstäg und in dr Wärbig. 1956 het si dr César Keiser ghürotet. Si hai zwai Söhn gha, dr Lorenz (* 1959), wo au as Kabarettist duet ufdrätte, und dr Mathis (* 1958). Ab 1962 dräte dr César Keiser und d Margrit Läubli zsämme in eigene Cabaret-Broduktione uf. 1990 hai si dr grooss Cornichon-Briis vo de Oltener Cabaretdäg überchoo, 1999 dr Salzburger Ehre-Stier z Leipzig, 2004 dr Ehre-Prix Walo vo dr Show-Szene Schwiiz für ihr Läbenswärk. Anjas Engel (2005) Chikita ihr klein Häuschen / Wenn Männer Schlange stehen (1961) Hanussen (1955) Stefan Koslowski, Christine Wyss: Margrit Läubli. In: Andreas Kotte (Hrsg.): Theaterlexikon der Schweiz. Band 2. Chronos, Zürich 2005, ISBN 3-0340-0715-9, S. 1085 f. Margrit Laubli in de Internet Movie Database (änglisch) Website vom César Keiser und dr Margrit Läubli Normdate: GND: 131879758 | LCCN: no2002088380 | VIAF: 40520360
Dr Lorenz Keiser (* 20. Oktober 1959 z Züri) isch e Schwiizer Kabarettist. Dr Lorenz Keiser isch 1959 as Sohn vom César Keiser und dr Margrit Läubli z Züri uf d Wält choo. 1981 het er as Brimarschuellehrer z Ossige gschafft, denn vo 1983 aa Gschicht und Italiänisch an dr Universität Züri studiert. Vo 1984 aa het dr Keiser Kolumne, Satire und Short-Storys in verschidnige Zitige und Zitschrifte in dr Schwiiz und z Dütschland veröffentligt. Vo 1984 bis 1988 het er as Redakter bi Radio DRS gschafft und het 1989 mit sim erste Solostück «Zug verpasst» aagfange. 1992 isch s zwaite Stück «Der Erreger» choo, wo e Brozäss gege dr Nationalroot Gianfranco Cotti noch sich zooge het. 1996 isch s dritte Solostück «Aquaplaning» uusechoo. Vo 1998 bis Ändi 2007 het dr Keiser e regelmässigi Kolumne «Schlagseite» im Tages-Anzeiger gha. Im Johr 2000 het er sis vierte Solostück «Schär Holder & Meierhofer» uusebrocht, und het mit em d Schwiizer Cabaretbriis Cornichon gwunne. Dä Briis hai 1990 scho siini Eltere überchoo. 2003 isch er mit em fümfte Stück «Konkurs» ufdrätte und 2007–2008 mit «Affentheater». 2010 isch dr Lorenz Keiser mit dr Komödie Länger Leben zum erste Mol au as Filmregisseur dätig gsi.
Dr Inigo Gallo (* 2. Novämber 1932 z Züri; † 15. Dezämber 2000 z Oberwenige) isch e Schwiizer Volksschauspiiler, Kabarettist und Regisseur gsi. Dr Gallo isch vor allem in Volksschauspiil und Komödiene (My Frau, dr Chef mit em Ruedi Walter und dr Margrit Rainer, Kleine Niederdorfoper mit em Walter) uf dr Bühni ufdrätte, het au in Musical ("Di chli Häx") und Operette ("Der schwarze Hecht") mitgmacht. Er het in e Hufe Hörspiil mitgspiilt, in Färnsehfilm und het au in e baar Schwiizer Spiilfilm (Demokrat Läppli, Klassezämekunft) Rolle gha. Er het mit bekannte Schauspiiler wie dr Ursula Andress (1989), em David Suchet (1986), dr Maria Schneider (1986), em Bruno Ganz (1980), dr Elke Sommer (1977), em John Ireland (1977) und andere zämmegschafft. Dr Inigo Gallo isch währed 23 Johre dr Läbenspartner vo dr Margrit Rainer gsi. Noch ihrem Dood het er am 21. Septämber 1984 d Susanne de Santi ghürotet, wo aber nume e baar Wuche spöter Sälbstmord begange het. Denn isch er zwölf Johr lang bis zu sim Dood mit dr Käthy verhürotet gsi. Er isch am 15. Dezämber 2000 z Oberwenige gstorbe und isch z Züri uf em Friidhof Änzebüehl (FG 81272) begraabe. Studers erster Fall (TV Film) as
D Margrit Rainer (* 9. Februar 1914 z Züri; † 10. Februar 1982 z Züri; geboore as Margrit Rosa Sandmeier) isch e schwiizerischi Schauspiilere gsi. D Rainer isch as Fotolaborantin usbildet worde und isch denn wo si zwanzgi gsi isch, Mitgliid vom Cabaret Cornichon worde und bis 1959 bliibe. Si isch au an andere Chlaibühnene und mit Ansambel wie d Resslirytti, d Bärentatze und s Näbelhorn ufdrätte. 1959 isch si an s Theater am Hächtblatz gange. Ihre hüfigst Theater- und Filmpartner isch dr Ruedi Walter gsi. Si het nit nume in Film gspiilt, sondern het au in e Hufe Theaterstück und Musicals wichdigi Rolle gha, so z. B. in Guet Nacht Frau Seeholzer, Holiday in Switzerland, Bibi Balù und Die kleine Niederdorfoper. D Chansons, wo si (vor allem in de Musicals) gsunge het, hai Schwiizer Muusig- und Chansongschicht gschriibe: Helvetia im Himmel (1962), Ja d’Liebi macht eim riich (1975), Mis Chind (1968/1978), Quand on n’a pas ce qu’on aime (1952). Au mit em Ruedi Walter zsämme het si e baar Muusigufnahme iigspiilt. D Margrit Rainer isch bim Film am Aafang under ihrem erste Ehename Pfister ufdrätte. Ihr letscht und langjöhrig Läbenspartner isch ihre Schauspiilerkolleg Inigo Gallo gsi. Si isch uf
Dr Kurt Rommel Dui Menge vo de Liadr, wo dr Kurt Rommel gschriiba hôt, ischt Legion. De gnau Zahl kô-ma gar et feschtstella, s werret abr – seine Kanons mitgrechnet – ibr 1.800 sei. An Haufa drvoo fend mr en de kirchliche Gsangbiacher, em evangelischa fenf em Stammdoil ond noh viil meh en de vrschiidne Regionaldoil, viir em katholischa Gotteslob. D Ausbroidong vom Rommel seine Liadr ischt abr et bloß uf Deitschland beschrenkt. Au en de Gsangbiacher vo Eschtreich, dr Schweiz, vo Norwega, vo Finnland, vo Holland ond vo Luxaburg kô-ma se fenda. 1971: Die Liebe hat viele Gesichter 1972: Freude, die keine Grenzen kennt 1977: Mit Gott fang ich die Schule an 1978: Urlaub mit offenen Augen 1978: Die Weihnachtszeit im Kindergarten 1981: Urlaub – mit wem? 1982: Heute noch wirst du bei mir sein 1983: Tauftag in der Familie 1984: Ihr seid das Licht der Welt 1985: Hochzeit in der Familie 1985: Anker, Bibel, Christuszeichen 1986: Die Liebe hat viele Gesichter 1988: Der zornige Apostel 1989: Und als die Arche fertig war, rief Noah Paar um Paar 1990: Speisen, leiden, auferstehn 1992: Was andere glauben 1992: Meine goldene Konfirmation 1995: Gottes Wegzeichen 1995: Mörikes Känzele und andere Kirchengeschichten
Bibi Balù isch e schwiizerdütschs Musical. D Autore si dr Hans Gmür und dr Karl Suter, d Muusig stammt vom Hans Moeckel. S Musical isch am 31. Dezämber 1964 im Theater am Hächtblatz z Züri urufgefüehrt worde und isch meh as dreihundertmol vor usverchaufte Hüüser ufgfüehrt worde. Under andere hai gspiilt: dr Ruedi Walter, d Margrit Rainer, d Ines Torelli, dr Jörg Schneider, dr Eduard Huber und dr Paul Bühlmann. Sit em Früehlig 2010 wird Bibi Balù noch ere Pause vo meh as vierzig Johr in ere Inszenierig vom Regisseur Stefan Huber und andere Persone us em Umfäld vo de Gschwüster Pfister im Theater Sanggalle wider ufgfüehrt. D Premiere het am 27. Merz stattgfunde. Under andere spiile: dr Peter Zimmermann, dr Romeo Meyer, dr Tobias Bonn, dr Christoph Marti, d Rahel Fischer und dr Max Gertsch. Die musikalischi Leitig het dr Johannes Roloff. Für s Theater Sanggalle het dr Regisseur Stefan Huber s Stück um öbbe e Stund gchürzt. D Gschicht vo dr Bibi Balù basiert uf ere wohre Begäbeheit. E Studäntin us Afrika isch in Gäldnot groote und d Zürcher Woche het zun ere Spändenaktion ufgrüeft. Wo scho e grösseri Summe gsammlet gsi isch, het dr Vater vo dr
Dr Hans Gmür (* 1. Februar 1927 z Chur; † 15. April 2004 z Nottwil) isch e Schwiizer Autor gsi. Dr Gmür isch Autor, Reschissör und Broduzänt vo Komödie, Schwänk, Cabaretstück und Musicals gsi. Scho as Studänt an dr Uni Züri het er Teggst für s Cabaret Fédéral gschriibe. Vo 1953 bis 1959 het er bi Wärbigs- und Dokumentarfilm Reschii gfüehrt. 1960 isch si ersts Stück «Schön ist die Jugend» entstande. Noch eme Abstächer in d Wärbig isch dr Gmür bis 1964 bim Radio Züri (em hütige Schwiizer Radio DRS) für s Ressort Underhaltig zueständig gsi. Näbebii het er vo 1964 aa «Unwahre Geschichten» für d Wältwuche gschriibe. 1966 isch er Chefredakter vo dr Frauezitschrift Annabelle worde und het sich 1972 sälbstständig gmacht. Im Schwiizer Radio het er in de 1960er- und 1970er-Johr Gschicht mit Sketch am Samschdignoochmiddag «Mini Meinig – Dini Meinig», «Oder» und «Barbier von Seldwyla» gmacht; er het über 50 Musicals verfasst, drunder «Helden, Helden» (zsämme mit em Udo Jürgens), «Bibi Balu», «Hotel Happy End»; drnäbe het er johrelang dr «Bernhard-Apéro» im Zürcher «Bernhard-Theater» präsentiert. Vo 1977 bis 1993 het er die dütschi Färnsehverrootsändig «Ich trage einen großen Namen» gmacht. Dr Gmür het mit bekannte Schwiizer wie
S Vorstadttheater Basel isch e Theater für Chinder an dr Dalbevorstadt 12 z Basel. S Theater isch 1974 under em Name Spilkischte gründet worde. D Gründer vom Theater, dr Gerd Imbsweiler und d Ruth Oswalt,si beidi vom Theater Basel choo und hai ufgrund vo ihrene Erfahrige am Stadttheater d Lust und d Motivation gha, en eignigs Theater z gründe. 1999 isch dr Name vom Theater zu «Vorstadttheater Basel» gänderet worde. D Spilkischte isch s erste Theater für Chinder in dr Schwiz gsi, wo s ganze Johr duure gspiilt het. Vo Aafang aa het s as en Art Kollektiv ohni hierarchischi Strukture funktioniert. S Ensemble het gliichzitig die künstlerischi und die organisatorischi Leitig übernoh. Scho im erste Johr vo siner Existänz isch s Team einersits mit sine Stück uf Tournee gange und het andrersits anderi Grubbe zu Gastspiil iiglade, so dass si eignig Theaterruum, wo im Ensemble sehr wichdig gsi isch, guet usgnützt gsi isch. Wil s nid gnueg Vorlage für Stück gee het, won em zuegsait hai, het s Team bald aagfange, eignigi Ideä zu Stück z verarbeite. So si in de erste Johr e Hufe ungwöhnligi Theaterstück entstande, wo zwar z Basel und uf Tournee erfolgriich gsi, aber nie
S Basler Marionettetheater, churz BMT, isch e Chlaitheater im Zähntechäller im Geböid vo dr Allgemäine Lääsigsellschaft Baasel am Münsterblatz 8 in dr Stadt Basel. Dr Richard "Ricco" Koelner (1904-1993) und si Frau Käthi häi 1943 s Basler Marionette Theater gründet und 1947 dr "Trägerverein Gesellschaft Basler Marionettentheater". Dr Koelner het sich as Autodidakt alles sälber biibrocht, was sone Marionettetheater brucht und het nid nume bis 1983 s Theater elläi gläitet, sondern au no as Figure- und Büünibildner, Dramaturg, Autor und Reschissöör gschafft. Am 27. Merz 1944 het s Theater in dr Kunsthalle si erste Uffüerig gee: Dr Faust vom Karl Simrock. Es het nume Schauspiil und Opere für Erwaggseni uf d Büüni brocht bis es 1951 s erste baseldütsche Stügg für Kinder inszeniert het: D Mondladärne vom Ricco Koelner. S Basler Marionettetheater het in alle mööglige Sääl gspiilt, bis es 1956 im Zähntechäller e Häim gfunde het. Es wird vo dr «Gesellschaft des Basler Marionettentheaters» drait. Es het e vilfältigs Brogram: Neuinszenierige und BMT-klassiker, Gastspiil, Adväntsveraastaltige und anders. Für Erwaggsnigi git s Stück wie Ubu Roi, Die Dreigroschenoper vom Bertolt Brecht, im Peter Jahns und dr Sabine Fromm ihr Das Küssen macht so gut wie kein Geräusch oder Kleine Eheverbrechen,
Dr Kulturbriis vo dr Stadt Basel wird jedes Johr an e Person, e Grubbe oder en Institution vergee, wo sich in bsundriger Wiis für s kulturelle Läbe z Basel engagiert und verdient gmacht het. Die baselstedtischi Regierig bestimmt dr Briisdreeger uf d Empfählig von ere Fachjury. Dr Briis isch mit 20’000 Franke dotiert. Zerst si d Abständ zwüsche de Vereleijige unregelmässig gsi, sit 1999 wird er jedes Johr vergee. Zum erste Mol isch dr Briis 1948 vergee worde, denn het er no Kunstbriis vo dr Stadt Basel gheisse. Dr Name isch 1995 gänderet worde, zum, wie s dr Basler Regierigsroot usdruggt het, «dem umfassenden Anspruch der Preisverleihung (Ehrung für die Verdienste um das kulturelle Leben Basels) Ausdruck zu verleihen». 1948: Alfred Heinrich Pellegrini, Kunstmooler 1951: Siegfried Lang, Dichter 1952: Albert Moeschinger, Komponist 1955: Alexander Zschokke, Bildhauer 1958: Niklaus Stoecklin, Kunstmooler 1961: Carl Jacob Burckhardt, Künstler und Schriftsteller 1968: Walter Bodmer, Kunstmooler 1970: John Friedrich Vuilleumier, Schriftsteller 1972: Paul Sacher, Pionier vo dr Modärne, Neuentdecker vo alter Muusig und musikalische Erzieher 1974: Meret Oppenheim, surrealistischi Künstlere 1976: Rolf Hochhuth, Schriftsteller 1978: Klaus Huber, Komponist, Leiter vo dr Kompositionsklass vo dr Muusighochschuel Freiburg i.Br. 1980: Jean Tinguely, Plastiker 1982: Rainer Brambach und
S junge theater basel, churz jtb, isch sit 1977 ains vo de Chlaitheater in dr Stadt Basel. Es befindet sich im ene ehemoolige Rossstall uf em Kasärneareal im Chlaibasel und het 108 Blätz. Im junge theater basel spiile Profi und Laie, im Allgemeine Jugendligi, wo Theaterkürs im Theater sälber absolviert hai. Im Johr wärde zwai Stück inszeniert, wo noch acht Wuche Broobe, an jedem Daag acht stundelang, öbbe 20 Mol z Basel sälber ufgfüehrt wärde und denn in dr Schwiiz uf Tournee gönge und mänggisch au an internationale Festival mitmache. D Uffüehrige si hüfig Stück wie im Simon Stephens si Punk Rock oder im holländische Reschissör Matthias Mooij si Scham noch em Frühlings Erwachen vom Wedekind, wo uf Schwiizerdütsch übersetzt worde si oder Aigeentwicklige vom jtb wie s Danzstück Kei aber!. Zeig! Offene Bühne git Jugendlige sit em Februar 2011 an jedem erste Samschdig vom ne Monet d Möglikeit, vor eme Publikum ufzdrätte und z zaige, was si chönne, wobii s kaini Vorlaage git, was si sotte uffüehre. D Theaterkürs, wo jungi Mensche vo vierzähni bis vierezwanzgi chönne mitmache, finde währed dr Schuelzit zwaimol bro Wuche statt. D Dailnähmer entwickle währed em Kurs en Uffüehrig, wo denn am Schluss dreimol
Şalom (Hebräisch: שלום Friide) isch e jüdisch-türkischi Wochezitig wo z Istanbul uf Türkisch un mit einer Syte uf Ladino usechunt. D Zitig isch 1947 vom jüdisch-türkische Journalist Avram Leyon ggründet worde. Şalom isch am 29. Oktober 1947 zum erste Mol usechoo un wird vom Verlagshuus Gözlem Gazetecilik Basın ve Yayın A.Ş. usegee. D Gsamtuflag isch 5'000 Exemplar jedi Woch, un si erschiint am Mittwuch. Chefredakter isch dr Yakup Barokas. Turkish newspaper tries to save a dying Jewish language , Jewish Telegraphic Agency, 9 June 2015. Website vo Şalom (Türkisch) Site uf Ladino
Dr Hans Reinhart-Ring isch die höggsti Uszaichnig im Theaterläbe vo dr Schwiiz. Er wird sit 1957 vo dr Schwiizerische Gsellschaft für Theaterkultur (SGTK) vergee. Der Ring isch 1957 vom Winterthurer Mäzen Hans Reinhart gstiftet worde und het däm si Name überchoo. Wo im Reinhart si Stifdig erschöpft gsi isch, het d SGTK afo s Briisgäld ufbringe. E Jury, wo us fümf Persone bestoht wird vom Vorstand vo dr SGTK ernennt und vergit d Uszaichnig. Nume 1992 isch kei Ring vergee worde. 1957: Margrit Winter 1958: Leopold Biberti 1959: Traute Carlsen 1960: Käthe Gold 1961: Marguerite Cavadaski 1962: Heinrich Gretler 1963: Ernst Ginsberg 1964: Michel Simon 1965: Maria Becker 1966: Max Knapp 1967: Lisa della Casa 1968: Charles Apothéloz 1969: Leopold Lindtberg 1970: Ellen Widmann 1971: Rolf Liebermann 1972: Carlo Castelli 1973: Inge Borkh 1974: Annemarie Düringer 1975: Charles Joris 1976: Dimitri 1977: Max Röthlisberger 1978: Edith Mathis 1979: Peter Brogle 1980: Philippe Mentha 1981: Ruodi Barth 1982: Heinz Spoerli 1983: Reinhart Spörri 1984: Ruedi Walter 1985: Benno Besson 1986: Anne-Marie Blanc 1987: Werner Düggelin 1988: Emil Steinberger 1989: François Rochaix 1990: Gardi Hutter 1991: Bruno Ganz 1992: nit vergee 1993: Paul Roland 1994: Ketty Fusco 1995: Rolf Derrer 1996: Mathias
D Susanne Würmli-Kollhopp (* 1945 z Schottike) isch e Schwizer Chorläitere. Si isch 1945 uf d Wält choo, isch in de Kantöön Züüri und im Appezäll ufgwachse und het Primarlehrere und und Häilpedagogin glehrt. Si wohnt sit 1974 z Buckte und isch mit em Chlaus Würmli verhürotet. Si hai zwai erwachsene Söhn, dr Chasper und dr Res. D Würmli-Kollhopp het johrelang an dr Muusig-Akademii Basel gschafft und Jugendchör gleitet. Hützudags isch si dört no bi de Chör «Vocale-Chor», «Jugendchor Cantat», und «Jugendchor iVox» dätig. Sit 1980 dirigiert si dr «Gmischt Chor Buckte» und vier Johr druf het si dr «Vepate-Frauechor Basel» gründet und gläitet, wie spööter au dr «ChorBasel». Vo däm isch si immer no d Eeredirigäntin. D Susanne Würmli-Kollhopp isch Vorstandsmitgliid gsi vom SFEC, dr schwizerische Föderation Europa Cantat. 27 Setz zu Schwizer Volkslieder, für gmischti Stimme (in zwei Heft) im Äigeverlag «Singlust» 17 Setz zu Schwizer Volkslieder, für gliichi Stimme CD mit alle Lieder gsunge vom Vepate-Frauechor Basel im Äigeverlag «Singlust» 25 Setz zu Wiehnachtslieder us Dütschland, dr Schwiz und andere Länder im Äigeverlag «Singlust» 2003: Kulturbriis vom Kanton Baselland (Spartebriis Muusig) 2010: Kulturbriis vom Kanton Basel-Stadt Europa Cantat Schweiz D Website vo dr Susanne Würmli-Kollhopp D Website
D Sibylle Ott (* 1956 z Basel) isch e Schwiizer Filmmachere und Kulturvermittlere. D Ott isch z Basel uf d Wält choo. Noch dr Schuel het si e Zitlang as Landkommunardin, Büürin und Wirtin uf em Land gläbt. Denn het si Glägehaitsarbaite gmacht as Sekretärin und Journalistin. Hützudags läbt si z Basel und macht sit 1992 Film, vor allem dokumentarischi. Si git au as Gastdozäntin an dr Fachhochschuel Nordwestschwiiz Underrichd und laitet Kürs. Si het e Dokumentarfilm «Mit eigenen Augen» (Pankraz Film) draiht, wo 1998 im Basler Stadtkino urufgfüehrt worden isch. 2001 het si dr Dokumentarfilm «Captain Handicap» gmacht. Sit 2001 laitet si s Basler «wildwuchs»-Festival für Behindereti und Nit-Behindereti, wo in däm Johr vo dr gmischte Musikcombo «Die Anderen» und vo «zmittsdrin» gründet worden isch. 2009 het si für die künstlerischig Laitig vom Festival dr Kulturbriis vo dr Stadt Basel überchoo. 2009 Kulturbriis vo dr Stadt Basel Sibylle Ott
Dr Uwe Heinrich (* 1965) isch e dütsche Dramaturg und Theaterpädagog, wo s «junge theater basel» leitet. Dr Heinrich isch 1965 z Dresde uf d Wält choo und in dr DDR ufgwaggse. Er het Dütsch und Kunsterziehig studiert und druf an dr Hochschuel vo de Künst Berlin Spiil- und Theaterpedagogik. Denn het er z Dresde und z Basel as Kunsterziehjer, Museums- und Theaterpedagog gschafft. Hützudag läbt er z Basel und isch sit em Johr 2000 dr Laiter und Dramaturg vom «junge theater basel», und broduziert dört jedi Saison zwai brofessionelli Inszenierige uf Schwiizerdütsch. Für si Arbet am junge theater het er 2008 dr Kulturbriis vo dr Stadt Basel überchoo.
Dr Werner Düggelin (* 7. Dezämber 1929 in Züri; † 6. August 2020 z Basel) isch e Schwiizer Theaterreschissör gsi. Dä Werner Düggelin isch in Siibne im Kanton Schwyz ufgwachse. Sin Vater Josef Düggelin isch Kantonsrat und Schrinermeischter gsi, sini Muetter d'Marie geb. Eugster. Er het an dr Universidät Züri Germanistik und Romanistik studiert. Er het as Belüüchter am Schauspiilhuus Züri gschafft und isch so zum Theater cho. Er isch denn Assistänt vom Reschissör Leopold Lindtberg worde und dä het im groote, uf Paris z goh. In de 1950er het er dört Theaterreschii glehrt. Er isch eine vo de erste dütschsproochige Reschissör gsi, wo Stück vom Samuel Beckett, Eugene Ionesco, Georges Schehadé, Albert Camus, Jean Genet und Paul Claudel uf Dütsch inszeniert hai. Er isch vo 1968 bis 1975 dr Schauspiildiräkter vom Theater Basel gsi. Sithär het er as freie Reschissör gschafft. 1987 Dr Hans Reinhart-Ring vo dr SGTK 1995 het er dr Kulturbriis vo dr Stadt Basel überchoo. 2007 Bunbury – Schauspiilhuus Züri 2007 Lieblingsmenschen – Theater Basel 2008 Don Juan – Schauspiilhuus Züri 2009 Die Gerechten – Schauspiilhuus Züri 2011: Die Unterrichtsstunde vom Eugène Ionesco – Theater Basel 2013: Schönes von Jon Fosse – Schauspiilhuus Züri 2014: Der