rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Flavius Valerius Constantinus (* am ene 27. Februar zwüsche 270 und 288 z Naissus, Moesia Prima; † 22. Mai 337 z Anchyrona, ere Vorstadt vo Nikomedia), bekannt as Konstantin dr Groossi (Κωνσταντῖνος ὁ Μέγας) oder Konstantin I., isch vo 306 bis 337 römische Kaiser. Vo 324 aa het er as Elläiherrscher regiert. Dr Konstantin isch im Raame vo dr Uflöösig vu dr röömische Tetrarchii („Viererherrschaft“) an d Macht choo, wo dr Kaiser Diokletian errichdet het. 306 het dr Konstantin s Erb vo sim Vater Constantius I. aadräte, wo d Soldaate iin zum Kaiser usgrüeft häi. Bis 312 het sich dr Konstantin im Weste, 324 au im Oste duuregsetzt. Si Regierigszit isch vor allem folgeriich gsi wäge dr konstantinische Wändi, won er iigläitet het. S Christedum het denn aagfange zur wichdigste Religioon im Imperium Romanum z wärde. Sit 313 het d Mailänder Veriibaarig d Religioonsfreihäit im ganze Riich garantiert und eso isch au s Christedum, wo no e baar Joor vorhär verfolgt worden isch, erlaubt gsi. Spööter het dr Konstantin em Christedum Briwilegie gee. 325 het er zum erste Konzil vo Nicäa iiglaade, wo innerchristligi Stritigkäite het sölle biileege. Im Innere het dr Konstantin meereri Reforme duuregfüert, wo s Riich
Apoikia (altgriech. ἀποικία, apoikßia „Ussesiidlig“) bezäichnet e Kolonii im antike Griecheland. D Bedütig vom Begriff und au vo sim latiinische Pendant häi sich veränderet und so bezäichnet dr Begriff im Griechische hüte allgemäin e Kolonii, also au d Kolonisazioon vom Imperialismus. Bi dr Apoikia in dr Antike handlet es sich um Siidlige von ere Kolonistegrubbe oder deren iire Noochfaare, wo sich usserhalb vom Gebiet vo dr Mueterstadt (Metropolis) befindet. Die Siidler si vo iirer Mueterstadt gschickt worde, zum as Ussiidler ee Pflanzstadt z gründe. Dr Läiter vom ene sonige Undernääme isch im Allgemäine e Füerer, Oikistes, gsi, wo d Mueterstadt ernennt het. Sonigi Gmäinwääse si vor allem wäärend dr „groosse griechische Kolonisazioon“ in dr Zit zwüsche 750 und 550 vor dr Zirwändi entstande. D Apoikiai si politisch vo dr Mueterstadt unabhängig gsi, sin ere aber verbunde bliibe – bsundrigs was dr Kult, die bolitischi Organisazioon und die inneri Ornig aagange isch. Bischbil dodrfür si äänligi Sümbol uf de Münze vo de Apoikiai und ihre Mueterstedt. Karl-Wilhelm Welwei: Apoikia. In: Der Neue Pauly Bd. 1 (1996), Sp. 849–851. Griechische Kolonien in: Microsoft Encarta
S Lavaux isch es Schwizer Wybaugebiet im Kanton Waadt, wo am nordöstliche Ufer vom Gämfersee liit. D Räbsorte, wo im Lavaux am verbreitischte isch, isch de Chasselas (Guetedel). Das Wybaugebiet erstreckt sich zwüsche Lausanne und Vevey uf 898 Hektare, wo syt em 12. Johrhundert am staile Hang Terrassene aaglait worde sind. Im Weste gränzt s Lavaux a s Wybaugebiet La Côte und im Oste a das vo Chablais. Im Lavaux wohned öpe 14'000 Lüt i 10 Gmeinde, wo i de Bezirk Lavaux-Oron und Riviera-Pays-d’Enhaut liged (füf ehemolegi Gmeinde sind sit Endi Juni 2011 i de Gmeind Bourg-en-Lavaux zämegfasst, i däre Tabälle rächts ufglischted): Dank enere Volksiniziative, is Läbe gruefe dor de Umwältschützer Franz Weber, isch s Lavaux sit 1977 dur d Waadtländer Verfassig gschützt. Im Dezämber 2005 hät s Schwizer Bundesamt für Kultur s Lavaux als UNESCO-Welterbe nominierte. S International Council on Monuments and Sites, e Underorganisazion vo de UNESCO, hät em UNESCO-Komitee ime im Mai 2007 veröffentlichte Pricht empfole, s Lavaux i d Liste ufzneh, nochdäm im August 2006 en Vertreter vo de Organisazion d Region bsuecht hätt. Am 28. Juni 2007 isch d Uufnahm under em Name Weinterrassen von Lavaux mit Blick auf den See und die Alpen
Byzantion (altgriech. Βυζάντιο[ν], latiin. Byzantium, tütsch: Byzanz, türkisch Bizans) isch e Koloniistadt, wo dorischi Grieche us Megara, Argos und Korinth um 660 vor dr Zitwändi gründet häi. Si isch am südwestlige Usgang vom Bosporus glääge, uf em östlige Spitz von ere Halbinsle zwüschen em Marmarameer und em Goldige Horn. Wäge sinere usgezäichnete Laag isch Byzantion 326 bis 330 vom römische Kaiser Konstantin I. zur nöije Hauptstadt Konstantinopel (hüte Istanbul) usbaut worde. Wolfgang Müller-Wiener: Bildlexikon zur Topographie Istanbuls. Byzantion – Konstantinupolis – Istanbul bis zum Beginn des 17. Jahrhunderts. Tübingen 1977, ISBN 3-8030-1022-5. 41.01527777777828.984722222222Koordinate: 41° 1′ N, 28° 59′ O
MediaWiki isch e PHP-basierti Wiki-Engine, wu unter de GPL lizenziert isch un fir d Wikipedia entwickelt worre isch. Zuem Spychere vun de Inhalt benutzt MediaWiki di relational Datebank MySQL, e experimentelle Support fir PostgreSQL het s ab dr Version 1.5 dinne. MediaWiki isch us ere Wiki-Engine entschtonde, wu de dytsch Biolog Magnus Manske fir d Online-Enzyklopädy Wikipedia entwickelt ghet het. Dr Onforderunge vun de Wikipedia isch UseModWiki-Engine, wu dervor yygsetzt worre isch, nimmi gwachse gsi. Om 25. Jänner 2002 isch d erscht Version, dertemol Phase II gnennt, s erschtmol yygsetzt worre. Noch em Rewrite, houptsächlich durich dr Lee Daniel Crocker, isch im Juni 2002 e verbesserti Version vun de offiziell immer no nomelose Software uf de Wikipedia-Server inschtalliert worre. In de Folgejohr het sich d MediaWiki zue nem erfolgryche Open-Source-Projekt entwickelt, wu im Johr 2005 iber 60 Programmierer un Helfer bedeiligt gsi sin. Nebe de Wikipedia un ihre Wikimedia Foundation-Schweschterprojekt setze hit zahlriche Organisatione, Firme un Inschtitutione MediaWiki yy. 2004 isch mit GetWiki e MediaWiki-Fork entschtonde. D MediaWiki git s syt em März 2009 au in ere vollständig lokalisierte alemannische Version. MediaWiki.org Projektsyte uff SourceForge MediaWiki-Handbuch (engl.) FAQ – Häufig gestellte Fragen (engl.) Installations-Anleitung (dt.) Wikis mit der MediaWiki-Software (engl.)
Dr Marcus Aurelius Valerius Maxentius (* um 278; † 28. Oktober 312) isch as Usurpator römische Kaiser worde. Er isch dr Soon vom Kaiser Maximian gsi und het sich am 28. Oktober 306 z Rom zum Kaiser lo usrüefe. Er het bis zum 28. Oktober 312 über Italie und Nordafrika gherrscht, zitwiis au über Schbanie. Dr ranghöggsti Augustus Galerius het en nit as Kaiser anerkennt und und dorum isch er in e permanänte Bürgerchrieg verwigglet gsi. Dr Maxentius isch in dr Schlacht an dr Milvische Brugg im Kampf gegen e Konstantin dr Grooss umchoo. Mats Cullhed: Conservator Urbis Suae. Studies in the politics and propaganda of the emperor Maxentius. Åström, Stockholm 1994, ISBN 91-7042-149-8. Edmund Groag: Maxentius. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band XIV,2, Stuttgart 1930, Sp. 2417–2484. Wolfgang Kuhoff: Diokletian und die Epoche der Tetrarchie. Lang, Frankfurt/Main u. a. 2001, ISBN 3-631-36792-9. Hartmut Leppin, Hauke Ziemssen: Maxentius. Der letzte Kaiser in Rom. von Zabern, Mainz 2007, ISBN 978-3-8053-3399-3 (Zaberns Bildbände zur Archäologie). Commons: Maxentius – Sammlig vo Multimediadateie Follis vom Maxentius as Caesar (Karthago, 306) Normdate: GND: 118732145 | LCCN: n85254484 | SUDOC/IdRef: 033896445 | SELIBR: 194428 | VIAF: 3920874
As Konstantinischi Wändi wird die religiös-politischi Entwicklig bezäichnet, wo dur d Mailänder Veriibaarig iigläitet worden isch. Dr römisch Kaiser Konstantin I. het dr Kaiser Licinius im Joor 313 drzuebrocht, mit iim s Edikt, wo mänggisch sachlig unkorrekt as Toleranzedikt bezäichnet wird, z erloo. Es het zur Folg gha, ass s Christedum im Römische Riich sich witer verbräitet und an Iifluss gwunne het, bis es schliesslig im Joor 380 zur Staatsreligion erhoobe worde isch. Die konstantinischi Wändi het us dr staatlig diskriminierte orthodox-katholische Chille, wo zitwiis bluetig verfolgt worden isch, zerst e duldeti, denn e rächtlig brivilegierti Instituzioon gmacht und zletscht under em Theodosius I. e Riichschille, wo iirersits Andersglöibigi verfolgt het. D Wändi het seer groossi inneri und üsseri Veränderige noch sich zooge. D Haltig vom Kaiser Konstantin het e zentrali Bedütig gha, au wenn sini Motiv sich im Christedum z nööchere, umstritte si. Dr Konstantin het sich erst am Ändi vom Lääbe lo daufe, het dr dradizionelli Kaiserkult duldet und isch kuum gege die dradizionelle Kult vorgange. Er isch paganen (häidnische) Kult färnbliibe und het sä noch 312 au nüme gförderet. Die nöiji Hauptstadt Konstantinopel het käi Tämpel für die alte Hauptgötter gha, aber Kultstette vo dr dradizionelle Zivilreligioon
Dr Constantius II. (altgriech. Κωνστάντιος Β', Kōnstantios, mit vollständigem Naame Flavius Iulius Constantius; * 7. August 317 z Illürie, woorschinlig z Sirmium; † 3. Novämber 361 z Mopsukrenai/Kilikie) isch e Soon vom Konstantin em Groosse gsi. Er isch bis zu sim Dood 361 Kaiser vom Römische Riich gsi, vo 337 aa nume im Oste, vo 350/53 bis 360, s Joor vo dr Usurpazioon vom Julian, de facto im ganze Riich. Si Regierigszit isch brägt gsi vom Abweerkampf an de Gränze und vo Usurpazioone im Innere. Au im Beriich vo dr Religioonsbolitik het s ärnsthafti Brobleem gee, won er kä Löösig uf Duur gfunde het drfür. In de zitgenössische Kwelle isch s Urdäil über e Kaiser eender negativ, das vo dr modärne Forschig isch seer vil differenzierter. Pedro Barceló: Constantius II. und seine Zeit. Die Anfänge des Staatskirchentums. Klett-Cotta, Stuttgart 2004, ISBN 3-608-94046-4. (Grundlegendes Werk, da es sich um die erste Biografie Constantius’ II. handelt.) Roger C. Blockley: Ammianus Marcellinus on the Persian Invasion of A. D. 359. In: Phoenix 42 (1988), S. 244–260. Richard Klein: Constantius II. und die christliche Kirche (Impulse der Forschung 26). Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1977, ISBN 3-534-07542-0. Hartmut Leppin: Constantius II. und das Heidentum. In: Athenaeum
Dr Theodosius I. (griechisch Θεοδόσιος A', äigentlig Flavius Theodosius), au bekannt as Theodosius dr Groossi (* 11. Januar 347 z Cauca im hütige Schbanie; † 17. Januar 395 z Mailand), isch vo 379 bis 394 Kaiser im Oste vom Römische Riich gsi und vom Septämber 394 aa für e baar Möönet dr letschti Eläiherrscher vom Gsamtriich. D Regierigszit vom Theodosius isch verbunde mit iischniidende Verändrige im Imperium Romanum. So isch 382 zum erste Mol e groossi Grubbe vo gotische Barbare as autonome Verband under iirem äigene Herrscher as Föderate uf em Boode vom Riich aagsiidlet worde. Im Innere het dr Theodosius s Christedum faktisch zur Staatsreligion erhoobe und Gsetz gege s Häidedum und bsundrigs gege christligi Heresie erloo. Noch eme Bürgerchrieg het dr Theodosius für churzi Zit s Imperium as Ganzes regiert. Noch sim Dood 395 isch s Riich ufdailt worde und sini bäide Söön häi jeede d Herrschaft über äi Riichsdäil übernoo. Faktisch isch das die ändgültigi Drennig vom Römische Riich in e Weströmischs und e Oströmischs Riich, au wenn d Zitgenosse das nid eso gsee häi und s Imperium Romanum au staatsrächtlig immer non e Äinhäit gsi isch. D Religioonspolitik vom Theodosius isch brägt gsi vom kaiserlige Sälbstverständnis
Dr Eerennaame Augustus (lat.: „dr Erhaabeni“, Meerzaal Augusti) isch 27 vor dr Zitwändi zum erste Mol vergee worde, nämlig em Octavian, wo dr Gründer vom römische Prinzipat gsii isch. Er isch wie au dr Ditel Caesar im Römische und früeje Byzantinische Riich bis zum Aafang vom 7. Joorhundert Bestanddäil vo dr Kaiser-Ditulatuur gsi. S wiiblige Geegestück isch d Eerenbezäichnig Augusta, wo d Fraue oder noochi wiibligi Verwandti vo de römische Kaiser mit em uszäichnet worde si. In dr veränderete Bedütig as Meerer vom Riich häi sit em Middelalter au die Römisch-dütsche Kaiser dr Ditel Augustus dräit. Gerhard Wirth, Herwig Wolfram: Augustus. In: Lexikon des Mittelalters. Band 1, Sp. 1231–1233. Dietmar Kienast: Römische Kaisertabelle. Grundzüge einer römischen Kaiserchronologie. 3. Auflage (unveränderter Nachdruck der 2., durchgesehenen und erw. Auflage 1996). Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2004, ISBN 3-534-18240-5, S. 25f. Artikel (englisch) in: A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, London 1875 (veraltet, online bi LacusCurtius) D Verdütschig «Meerer» chunnt drvo, ass mä Augustus fälschlig vom latiinische Värb augere (dütsch: «vermeere», «vergröössere»), abgläitet het.
Dr Valens isch e römische Kaiser im Oste in de Joor 364 bis 378 gsi. Dr Valens het im Joor 366 dr Gegekaiser Procopius bi Thyateira z Lydie besigt und lo hiirichde. D Stroofexpedizioon vo 367 bis 369 gege d Gote, wo dr Drubbeufstand understützt gha häi, isch nid seer erfolgriich gsi. 376, wo d Gote vo de Hunne aagriffe worde si, het dr Valens iine erlaubt, über d Donau in s Riich z choo und sich z Thrakie niiderzloo. D Verspräche vo de Römer de Gote gegenüber si aber nid iighalte worde, die häi en Ufstand gmacht, und dr Valens isch 377 gege sä in s Fäld zooge. In dr Schlacht vo Adrianopel im Joor 378 isch dr Valens besigt worde, umchoo und e groosse Däil vo siner Armee vernichdet worde. Das isch as Katastrofe aagluegt worde und es het spööter Lüt gee, wo in dere Niiderlaag dr Aafang vom Ändi vom Römische Riich gsee hai. Wäärend siner Regierigszit het sich dr Valens mit de theologische Brobleem müesse usenandersetze, wo in dr Zit vo sine Vorgänger ufchoo si. Es het Verfolgige vo häidnische Filosofe gee, doch sunst isch dr Valens de Häide gegenüber tolerant gsi. Im Strit zwüsche de
D Oschtgoote sind es germanischs Volch gsii. Me dänkt, ass si vom eltere Volch vo de Greutunge chöme, wo i de Länder a dr undere Donau im Piet vom Römische Rych gsi sind. Dr König Theoderich dr Grooss het am Ändi vom füüfte Joorhundert für Oschtroom mit sym Heer s Land Itaalien eroberet. Em Theoderich sy Königspalascht isch z Ravenna gsi. Eerscht i dr Middi vom sächste Joorhundert isch s sälbständigen Oschtgooterych vo de Byzantiner underwoorffe worde, und es paar Joor drufabe sind d Langobarde uff Itaalie cho; denen iires Rych het’s de bis im spoote achte Joorhundert gää. Thorsten Andersson, Volker Bierbrauer, Walter Pohl, Piergiuseppe Scardigli, Rüdiger Schmitt: Goten. In: Reallexikon der Germanischen Altertumskunde (RGA). 2. Uflag. Band 12, Walter de Gruyter, Berlin / New York 1998, ISBN 3-11-016227-X, S. 402–443. d Lischte vo de Könige vo den Oschtgoote Terwinge
D Schlacht vo Adrianopel het am 9. August 378 stattgfunde. In dr Schlacht häi die terwingische Gote e römischi Armee under em Kaiser Valens vernichdend gschlaage. Öbbe 20'000 Römer si umcho, drunder au dr Kaiser Valens, wo d Liiche von em nie gfunde worde isch. Es isch die folgeriichsti Niiderlaag vo de Römer sit dr Schlacht vo Cannae (216 vor dr Zitwändi) und dr Varusschlacht (9 noch dr Zitwändi) gsi. D Terwinge si uf dr Flucht vor de Hunne gsi und dr Kaiser het ene erlaubt, d Donau z überkweere und sich uf em Gebiet vom Römische Riich niiderzloo. Si häi drfür de Römer Soldate müesse stelle. Wo d Römer iiri Verspräche de Terwinge gegenüber nid erfüllt häi, häi d Gote schliesslig gege sä rebelliert. D Schlacht vo Adrianopel wird mänggisch as dr ersti groossi Siig in Öiropa vo dr panzerete Riterei über disziplinierti panzereti Fuesssoldate (Legionäär) aagluegt und eso as d Geburtsstund vo de middelalterlige Ritterarmeä. Vom taktische Ablauf vo dr Schlacht häär cha die These aber nit überzüüge, wil d Römer au e schweer panzereti Kawallerii (cataphracti) ghaa häi, wo aber vo de Gote in d Flucht gschlaage worde isch. Eso si d Flanke vo dr Römische Infanterii
Di Zahnarme (Pilosa) sin e Ornig vu dr Suuger. In däre Gruppe wäre d Omaisebäre un d Fuuldier zämmegfasst. Zämme mit dr Panzerete Näbeglaichdier bilde si d Iberornig vu dr Näbeglaichdier (Xenarthra). Fuuldier un Omaisebäre sin stark an ihri Läbeswyys aabasst un unterschaide sich vum Ussere här dytli vunenander. Omaisebäre hän e langi Schnuure ohni Zehn, lääbe am Boode oder in Baium un frässe Insäkte. Di hitige Fuuldier frässe Bflanze un hän e churzi Schnuure mit bis zue 20 homodonte Zehn. Si lääbe uf Baim. D Riisefuuldier, wu uf em Boode gläbt hän, sin uusgstorbe. Vu dr Panzerete Nääbeglaichdier, wu s hite nume no as Gierteldier git, unterschaide si sich im Fähle vum Hutpanzer. Derwylscht d Monophyli vu dr Nääbeglaichdier insgsamt aidytig isch, sin di Zahnarme as Taxon umstritte. Scho am Änd vum 18. Johrhundert hän dr Félix Vicq d'Azyr un dr Frédéric Cuvier e baar Diergruppe as Zahnlosi (Edentata) zämmegfasst. Näbe dr hitige Nääbeglaichdier hän die au no d Omaiseigel, d Schiebedier un d Ärdfärli yygschlosse. Hit gälte die Suugergruppe nimi as mitenander verwandt. Ornig Zahnarmi (Pilosa) Unterornig Vermilingua Familie Cyclopedidae Zwärgomaisebär (Cyclopes didactylus) Familie Myrmecophagidae Große Omaisebär (Myrmecophaga tridactyla) Nerdlige Tamandua (Tamandua mexicana) Sidlige Tamandua (Tamandua tetradactyla) Unterornig
Dr Walter «Rodi» Jakob Roderer (* 3. Juli 1920 z St. Galle; † 8. Mai 2012 z Ilau; haimetbrächtigt z Troge un z Züri) isch e Schwyzer Volksschauspiler gsii. Dr Walter Roderer isch as Suhn vun eme Textilchaufmann uf d Wält chuu. Im Gymnasium het er Griechisch un Latynisch glehrt, wel er het welle ne Bfaarer gee. No dr Matura het er vier Semeschter lang Germanischtik an dr Universitet Züri studiert, het s Studium aber us finanziälle Grind mieße ufgee, wu syy Vater arbetslos woren isch. Är het fir dryssg Franke am Oobe Nääberolle am Zürcher Schauspilhuus ibernuu un het dernäbe in dr Fabrik un as Verdrätter fir Bohnerwachs gschafft. Wun er fir s Cabaret Fédéral entdeckt woren isch un in Schwyzer Film wie Oberstadtgass mitgspilt ghaa het, het er anne 1957 e aige Turneetheater grindet. Mit 1288 Uffierige vum Mustergatte het dr Roderer e Theaterrekord ufgstellt. Syy Film Ein Schweizer namens Nötzli isch bis hite ain vu dr kommerziäll erfolgrychschte Schwyzer Kinoproduktione. Z Dytschland isch dr Roderer bekannt wore dur syy Mitwirkig in dr Dudu-Filmraie. Dr Roderer het sich anne 1993 vu dr Bihni verabschidet. Dervor het er in dr Dytschschwyzer Prässe ne Aazaigekampagne zum dodmol blante EWR-Byydritt vu
S äigentlige Weströmische Riich, au Westrom oder Westriich (Hesperium Imperium), isch im Joor 395 us dr letschte Däilig vom Römische Riich under de bäide Söön vom Kaiser Theodosius I. entstande: Dr elteri Arcadius het z Konstantinopel über „Ostrom“ gherrscht und dr Honorius zerst vo Mailand, denn vo Ravenna us über „Westrom“. Die weströmische Kaiser häi nume no in Usneemefäll in dr Stadt Rom residiert. S Ändi vom Weströmische Riich isch – je noch Sichtwiis – im August 475 mit dr Verdriibig vom Julius Nepos, em letschte weströmische Kaiser, wo vom oströmische Augustus Zenon anerkennt worden isch, dur dr weströmisch Fäldheer Orestes, im August 476 mit dr Absetzig vom jugendlige Usurpator und Geegekaiser Romulus Augustus (spöttisch „Romulus Augustulus“ gnennt) dur dr weströmisch Generaal Odoaker oder im Joor 480 mit dr Ermordig vom Julius Nepos, wo in d Brovinz Dalmatia gflüchdet isch, sich aber immer no as dr Augustus vo Westrom betrachdet het. Henning Börm: Das weströmische Kaisertum nach 476. In: Josef Wiesehöfer u. a. (Hrsg.): Monumentum et instrumentum inscriptum. Stuttgart 2008, S. 47-69. Averil Cameron u. a. (Hrsg.): The Cambridge Ancient History. Bd. 13 und 14, 2. nöigstalteti Uflaag, Cambridge 1998–2000. Alexander Demandt: Die Spätantike. 2. erwiitereti Uflaag. Münche 2008. Adrian
S Konsulat (latiinisch consulatus), s Amt vom ene Konsul (latiinisch consul ), isch s höggste zivile und milidäärische Amt vo dr Ämterlaufbaan (cursus honorum) in dr Römische Republik gsii. Es het bis in d Spootantike existiert, het aber, wo d Kaiserzit aagfange het, e groosse Däil vo sinere politische Bedütig und Macht verloore. Jeedes Joor het s römische Volk zwäi Konsul gweelt. Sit 153 vor dr Zitwändi häi si iir Amt am 1. Jänneraadräte, und dä gältet sit denn as Jooresaafang, wil d Konsul die eponyme (griechisch: „wo dr Naame git“) Beamte vo Rom gsi si, wo d Joor noch ene benennt worde si. Für d Jooresaagoob het mä d Nääme vo de bäide Konsul im Ablativ hinderenander aagee, z. B. wemm mä bim ene Eräignis Cn. Domitio C. Sosio consulibus drzue schribt, bedütet das, ass es im Joor 32 vor dr Zitwändi bassiert isch, wo dr Gnaeus Domitius und dr Gaius Sosius Konsul gsi si. En ehemoolige Konsul (consularis bzw. Konsular) het immer e bsundrigs Aasehä gnosse und und het zur senatorische Elite ghöört. Hans Beck, Antonio Duplá, Martin Jehne, Francisco Pina Polo (Hrsg.): Consuls and Res Publica. Holding High Office in the Roman Republic. Cambridge University Press, Cambridge
Konsul bezäichnet: e Person im diplomatische Dienst d Inhaaber vom höggste und wichdigste Amt dr Consul in dr Römische Republik im Alterdum dr Proxenos im antike Griecheland, wo mit em römische Consulat verwandt gsi isch und däilwiis äänligi Ufgoobe gha het dr Sufet in phönizische Stedt wie Tyros und bsundrigs in Nordafrika (Karthago) e läitende Verwaltigsbeamte von ere stedtische Kommune im middelalterlige Italie en Aaghöörige vo dr franzöösische Exekutive wäärend de letschte Joor vo dr Erste Franzöösische Republik
Konsulat stoot für: e Verdrätig vom ene Staat im Usland wo sich um d Inträsse vo de Bürger vom Staat won si verdrätet kümmeret, im Geegesatz zun ere Botschaft, wo iire Staat diplomatisch duet verdräte. es Amt im alte Rom, wo sit dr Abschaffig vom Köönigsdum existiert het e stedtischi Verwaltigsiirichdig im Süde vo Frankriich under em Ancien Régime d Epoche in dr französische Gschicht, wo dr Napoleon dr Erst Konsul gsi isch
Dr King Ku$ha (* 29. Juli 1994 z Gjilan, Albanie; bürgerlich Kushtrim Behluli) isch e albanische Rapper, wo sit 2010 bim Münchner Plattelabel ASR Music Group under Vertrag isch. Anne 2010 het de Kushtrim Behluli aagfange Text un Musik z schribe. Si erschti Single Du Hala het er as King Ku$ha anne 2011 veröffentlicht. Im gliche Johr het er au ne Duo mit em Rapper Black-B veröffentlicht unter em Titel Ket Sen. Im Johr 2012 het er d Single P*ssy 'Ra uusebrocht. 2011: Du Hala 2011: Ket Sen feat. Black-B 2012: P*ssy 'Ra King Ku$ha Twitter King Ku$ha Instagram King Ku$ha Facebook
Dr magister militum (Armeemäister) isch in dr spootantike römische Armee in dr Zit zwüschen em Konstantin I. und em Herakleios d Bezäichnig gsi für e Oberbefäälshaaber vom ene Verband vo dr beweeglige Fäldarmee. Dä Ditel isch entstande, wo mä em praefectus praetorio 312 sini milidäärische Kompetänze ewäggnoo het, iim nume zivili Verwaltigsufgoobe überloo und eso si Macht iigschränkt het. Ursprünglig het s äi magister militum ge für d Infanterii (magister peditum) und äine für d Riterei (magister equitum), bis die Funkzioone in dr Reegle under eme äinzige magister militum bzw. eme magister utriusque militiae zämmegfasst worde si. Sit em Constantius II. het mä für jeede regionaale Armeedäil e separate magister militum iigsetzt: per Gallias, per Italiam et Africam,* per Illyricum, per Orientem und per Thracias, drzue si zwäi magistri militum praesentales as Kommandöör vo de Hoofarmeä (palatini bzw. obsequium). Öbbe sit dere Zit het s Amt vom Armeemäister zu de höggste Stellige im Imperium Romanum ghöört. Im Oströmische Riich si under em Kaiser Justinian um 550 witeri Milidäärbrovinze mit entsprächende magistri militum iigrichdet worde: dr magister militum per Armeniam (däilwiis uf em Gebiet vom magister militum per Orientem), dr magister militum per Africam (im oströmische Nordafrika) und dr magister militum
Dr Leo I. (middelgriech. Λέων Α′, mit vollständigem Naame Flavius Valerius Leo; * um 401; † 18. Januar 474) isch vom 7. Februar 457 bis 474 Kaiser vom Oströmische Riich gsi. Es schiint, ass dr Leo us äifache Verhältniss cho isch und us dr Brovinz Dacia z Thrakie gstammt het. Er isch zum Drubbenfüerer ufgstiige und noch em Dood vom Kaiser Markian het en dr mächtig magister militum (Armeemäister) Aspar zum Kaiser (Augustus) erhoobe, wil er offesichtlig glaubt het, ass er dr Leo liicht chönn stüüre. Dr Leo isch vo Senatore und Soldate as Imperator akklamiert und denn uf s Schild ghoobe worde. Er isch offesichtlig au dr erst Kaiser gsi, wo denn vom ene gäistlige Würdedrääger – in däm Fall vom Patriarch vo Konstantinopel – kröönt worde isch (allerdings isch s no bis 602 gange, bis die Zeremonii zum erste Mol nüme im Hippodrom oder im Balast sondern in ere Chille stattgfunde het). Dr Leo, wo nid emol wie alli sini Vorgänger sit 364 zur theodosianisch-valentinianische Dynastii ghöört het, aber e daatchreftige Herrscher gsi, wo au dr Weste vom Imperium Romanum nit us de Auge verloore het. 467 het er dr Anthemius, wo mä über en 457 sälber as