rlitschk/wikidir huggingface dataset:
D’ Wàgnergàss (offiziäll ìm zwaischproochiga Schtroossaschìld Wagnergass; uff Frànzeesch rue des Charrons) ìsch a Gassla-n-ìm Schtàdtzäntrum vu Mìlhüüsa. D’ Wàgnergàss làuift uff äbba 25 Meeter zwìscha dr Freschawaid àm Norda un dr Schtràuigàss àm Süüda. Sa schteht gliichlàuifend mìt dr Wìldamànnsgàss. S’ Gassla-n-ìsch ànna 1645 gäffnet worra; ìn dara Zitt ìsch’s noh da Nueffer gnännt worra — ’s ìsch d’ Fàmìlia, wo s’ äärschta Hüüs ìn dam Viartel hàt loo bàuia. Uff’m Schtàdtplàn vum Hofer ànna 1830 hàt jedoch s’ Gassla kää Nàmma trajt. Bis 1798 ìsch dr Nàmma „Wàgnergàss“ fìr dr Tail vu dr Wìldamànnsgàss zwìschem Gàntzaplàtzla un em Jungatoor bnutzt worra. Doo hann vììla Wàgner ìhra Betriiwer ghàà; asoo hàt maa d’ Rohschtoof aifàch känna trànschportiara, wo d’ Hàndwarker vu dr Àltschtàdt brüücht hann. Dur a Verordnung vum Mìlhüüser Gmaindaroot àm 11. Nowamber 1843 hàt d’ Schtrooss offiziäll ìhra Nàmma-n-uff Frànzeesch, Rue des Charrons, bikumma — dàs ìsch a wärtliga-n-Ìwwersätzung vu „Wàgnergàss“. Àn dr Zitt vum Riichslànd Elsàss-Lothrìnga àb 1882 hàt sa uff Diitsch Wagner Strasse ghaissa. Noh-n-em And vum Äärschta Waltkriag ìsch d’ Schtrooss ànna 1919 ìhr frànzeescher Nàmma wììder ìwwernumma. Unter’m Drìtta Raich ìsch d’ Schtrooss àm 16. Àuigscht 1940 ìn Karl-May-Strasse umtaift worra, noh-n-em diitscha
D’ Grààfa un Fräihärra Waldner vu Freundstein (ìn Frànkrììch: Waldner de Freundstein) sìnn a àlta elsassischa-n-Àdelsgschlacht, wo schpeeter àui Bsìtzunga ìn dr Ortenàui ghàà hàt. D’ Waldner odd’r Waldenarii sìnn schuu-n-ìm 9. Joohrhundert gnännt gsìì. M’r wìssa àwwer nìt, ob dia Fàmìlia mìt da Waldner vu Freundstein verbunda-n-ìsch odd’r nìt. Ìhra Schtàmmburg Freundstein bii Guldbàch düet d’ Fàmìlia zitter 1280 bsìtza. Zitter äbba em 16. Joohrhundert hàt d’ Fàmìlia dr Züanàmma vu Freundstein ìwwernumma. Ànna 1235 ìsch dr Krafft vu Gawiller (Krafft von Gebweiler) zem äärschta Mol schrìftlig ärwäähnt worra. Ar wìrd àls dr Schtàmmvàtter vu da Waldner vu Freundstein ààglüagt. Schpeeter hàt d’ Fàmìlia Zwiig z’ Gawiller, Sulz und Thànn ghàà. Ìhra Mìtglììder hann dr Fìrschtàbtai vu Müarbàch, da Habsburger un da Hochschtìfta vu Schtroossburi un Bààsel diant — z’ Bààsel sìnn sa àui ìm Domkàpitel vertratta gsìì. ’S gìtt àui Mìtglììder vu dr Fàmìlia, wo-n-àls Bìrger vu Bààsel (ànna 1450) un Aarau (ànna 1547) ärwähnt worra sìnn. Vììla Fàmìliamìtglììder hann Litt üss aidgenössischa Gschlachter wia d’ vu Hallwyl, vu Mülinen un vu Bärenfels ghiiroota — domìt sìnn d’ Waldner vu Freundstein àui ìn dr Schwiiz ifflussriich gsìì. Ìm 18. Joohrhundert sìnn Waldner vu Freundstein Söldnerfiahrer vu schwiizerischa Regimanter
Bussang [bysɑ̃](info) (uff Hoochdiitsch Büssing odd’r Büssingen) ìsch a frànzeescha Gmainda-n-ìm Vogeesa-Département ìn dr Regioon Grand Est — bis 2015 ìn dr Regioon Lothrìnga. Sa hàt 1339 Iiwoohner (Stand 1. Januar 2020). Bussang lììgt ìm üsserschta Südoschta vum Lothrìnga àn dr Granz zem Owerelsàss ìm Oschta un bii dr Granz züa dr Fräigràfschàft Burgund ìm Süüda. D’ Kwalla vu dr Mosel lììgt ìm Gebiat vu dr Gmainda; s’ Dorf lììgt äntlàng em owerschta Flusstààl. Ums Dorf fìnda m’r bewàldeta Mìttelgebìrgsgìpfel, wo heecher àls 1200 m ìwwer’m Meer sìnn. D’ Nàzionààlschtrooss 66 (E 512) làuift durs Dorf. Sa fiahrt ìm Oschta-n-ìwwer dr Pàss Col de Bussang südäschtlig uff Mìlhüüsa (48 km) un ìm Nordwäschta-n-uff Remiremont (38 km). D’ Nochbergmainda vu Bussang sìnn Ventron ìm Norda, Fallrìnga ìm Nordoschta, Ornwress ìm Oschta, Saint-Maurice-sur-Moselle ìm Süüda, Fresse-sur-Moselle ìm Wäschta so wia Le Ménil ìm Nordwäschta. d’ Kwalla vu dr Mosel bii Bussang d’ Lààg vu dr Moselkwalla àn dr Schtross vum Pàss Commons: Bussang – Sammlig vo Multimediadateie Offiziälla Websitta vu dr Gmainda (frànzeesch) Source de la Moselle. In: Lorraine Tourisme. Agence Régionale du Tourisme Grand Est, abgruefen am 3. Februar 2023 (französisch). Normdate: GND: 4269423-1 | LCCN: n96093771 | VIAF: 139723730
i7i12i13i15i15i16i17 Dè Baanhof Hausè im Dal isch è Bedrybsschtell a dè Schwôbischi Donaudalbaan. Er lyt im Oschtè vo dè Gmaind Beuron un ein Kilometer weschtsüdweschtlich vum Dorf Hausè im Dal. Dè Baanhof isch gmeinsam mit èm Donaudalbaanabschnitt Duttlingè-Inzigkofè 1890 in Bedryb gangè. D Donaudalbaan isch 1890 als Deil vo dè Strategischè Baanè z Südbaddè im milidärischem Intressè baut worrè. Hintergrund isch d Aabindung vo dè Bundesfeschtung Ulm a diè Dütsch-Französischi Gränz im Elsaß gsi, um dè Nõchschub zuè dè Garnisonsschtandört im Elsaß z sichèrè. Elf Johr spôter sin alli Luggè im Lauf vo dè Donaudalbaan zuègmacht worrè, sitdèm lyt dè Baanhof Hausè a dè durchgängigè Donaudalbaan Ulm Hbf-Bhf. Donaueschingè. Dè Bhf. Hausè im Dal lyt im Donaudal öppè 7 km unterhalb vo Fridingè odder öppè 22 km unterhalb vo Duttlingè sowiè knapp 14 km obberhalb vo Sigmaringè. In Sichtwitti zum Bhf. Hausè im Dal lyt eini vo dè bekannteschtè Landmarkè im Nadurpark Obberi Donau, s Schloss Werèwaag. S EG isch èn Baanhofsbau für èn tǜpische baddischè Landbaanhof mit drei Stockwärch un èm Satteldach. È bsunderes ysèbaantechnisches Wòòrzeichè isch klassisch-baddische Wasserturm mit Flachboddè un Kegeldach a dè Weschtuusfaart vum Baanhof. Dè Wasserturm isch schu längscht ußer Bedryb un isch yschturzgfôrdet. Dè
D’ Myriam Kloster (* 4. Àuigscht 1989 z’ Montreuil, Département Pas-de-Calais) ìsch a ehamààliga frànzeescha Volleybàllschpììlera, wo àls Mìttelblockera gschpììlt hàt. Mìt verschììdana frànzeescha Verainsmànnschàfta-n-ìsch sa amol frànzeescha Maischtera un dräimol Pokààlsiigera worra. Üsserdam hàt sa mìt dr Nàzionààlmànnschàft gschpììlt. D’ Myriam Kloster ìsch ànna 1989 z’ Montreuil ìn Nordfrànkrììch uff d’ Walt kumma. Ìhra Vàtter schtàmmt üss Nànzig, ìhra Müatter üss Bangui ìn dr Zäntrààlàfrikànischa Repüblik. Ìn ìhra Kìnderjoohra hàt d’ Kloster äbba säcks Joohra làng uff Tahiti glabt, un àui àb 2000 uff dr Ìnsla Réunion. Uff Tahiti hàt sa glarnt seegla un tànza. Biim Verain ASPTT Saint-Denis uff La Réunion hàt sa zem äärschta Mol Volleybàll gschpììlt. Mìt 13 Joohra-n-ìsch d’ Kloster zem Pôle Espoir vu Boulouris ìn Süüdfrànkrììch gànga ge schpììla — d’rwillscht hàt sa zwai Joohra làng biim Verain AS Saint-Raphaël gschpììlt. Ìm Harbscht 2003 hàt sa àn’ma nàzionààla Furtbìldungskurs fìr d’ U–18 mìtgmàcht. Àb 2004 hàt sa Üssbìldung àm Federààla Volleybàll-Ìnschtitüüt (IFVB) z’ Toulouse bikumma — sa ìsch doo mìt 15 Joohra inagànga, normààlerwiis müass maa 16 Joohra àlt sìì fìr ìns Ìnschtitüüt inageh. Doo ìsch sa dräi Joohra làng blììwa; ìn da zwai äärschta Joohra-n-ìsch sa vu dr Marie Tari gebìlda worra, wo
D Dora Lardelli (* 28. Dezämber 1953 z Soglio; † 29. Jänner 2023) sich e Schwyzer Chunschthischtoorikeri, Autoori un Kultuurvermittleri gsii. D Dora Lardelli isch e Doochter vum Dokter Rudolf Lardelli vu Poschiavo un dr Chauffrau Gerda Hirschfeld vu Erfurt gsii. Ire Grooßunkel Giacomo Lardelli isch uf Warschau uusgwanderet un het deert as Zuckerbeck gschafft. D Dora Lardelli het vu 1981 bis 1987 an dr Uniwersiteet Baasel Chunschtgschiicht, klassisch Archeology un iteliänischi Sproochwisseschaft studiert un bim Gottfried Boehm mit em Lizentiat in Chunschtgschiicht abgschlosse. Vu 1975 bis 1999 het si s Segantini Museum z St. Moritz glaitet. Anne 1981 isch si Mitgrinderi vu dr «Vereinigung Museen Graubünden» gsii, wu si 1991 bis 2000 au presidiert het. Anne 1988 het si zäme mit em Bildhauer Giuliano Pedretti s «Kulturarchiv Oberengadin» grindet. Des isch e Archiiv, wu s doodmool z Europa in dääre Aart niene gee het un wu syterhär vylfach noogmacht wooren isch. Bis zue irem Dood isch si Bresidänti vum Kultuurarchiiv gsii. Syter 1997 sich si kantonaali Archiivinschpäkteri gsii. 2004 bis 2008 war sie Mitglied der schweizerischen Kulturkommission der UNESCO. Anne 2008 het dr Regierigsroot Hansjörg Trachsel im Name vu dr Bündner Regierig die Woort an d Laitig un d
D Agnes Dünneisen (* 17. Septämber 1955 z Baasel) isch e Schwyzer Theater- un Filmschauspiileri. D Dünneisen het e Schauspiiluusbildig an dr Zürcher Schauspiilakademy gmacht un anne 1975 mit em Diploom abgschlosse. Ire Theater-Debüt het si anne 1974 am Stadttheater Bärn gee as Hedwig in Die Wildente vum Hendrik Ibsen (Reschy: Frederik Ribell). Vu 1975 bis 1981 het si ne Engaschmänt am Schauspiilhuus Bochum ghaa, wu si unter anderem d Bella in Gaslicht vum Patrick Hamilton, d Constance in Die drei Musketiere vum Alexandre Dumas, d Agnes in Der Untertan noch em Heinrich Mann, d Heidi in Fürsorgezöglinge no Bambule vu dr Ulrike Meinhof gspiilt het. Syter anne 1982 schafft si as freiberuefligi Schauspiileri. Si het Verdreeg fir ainzelni Stuck ghaa an dr Ruhrfeschtspiil Recklinghausen, an dr Wirttebäärgische Staatstheater Stuegert, am Schauspiilhuus Züri (unter anderem 1982 d Sandra Möller in Züglete vum Hansjörg Schneider in dr Raie D’Familie Chäller, Reschy: Jean Grädel) un am Theater an dr Winkelwise z Züri. Vu 1984 bis 1986 het si z Paris gschafft. Syter anne 1987 wohnt un schafft si in dr Schwyz. Si het Engaschmänt ghaa am Schauspiilhuus Züri (1987 d Lisa in Wassa Schelesnowa vum Maxim Gorki, Reschy: Gerhard Klingenberg), am Od-Theater
D Isabelle von Siebenthal (* 4. Oktober 1957 z Saane/Gstaad) isch e Schwyzer Schauspiileri un Dänzeri. D Isabelle von Siebenthal isch zwoosprochig (Dytsch un Franzeesisch) z Gstaad ufgwagse. Mit zwelf Johr het si ire eerscht Ballettunterriicht iiberchuu. Anne 1972 het si mit eme Stipändium e aijehrigi Ballettuusbildig z New York chenne mache un het iri Uusbildig zur Ballettdänzeri z Monaco un Gämf bis 1979 wytergmacht. Si het Engaschmänt as Dänzeri bim Opereballett Monaco ghaa, vu 1980 bis 1981 am Stadttheater Lozärn un 1982 bi dr Breagazer Feschtspiil. Vu 1982 bis 1985 het si Schauspiilschuel vu dr Victorine Studios un bim Studio Art Set z Nizza e Schauspiiluusbildig gmacht. Derno het si Engaschmänt as Schauspiileri bim Musiktheater vu dr Orcheschtergsellschaft Biel ghaa (1985/86 d Chava im Musical Anatevka vum Bock), 1986 bis 1988 am Stadttheater Lozärn (unter anderem d Poppy Norton-Taylor in Der nackte Wahnsinn vum Michael Frayn un d Martha Bessel in Frühlings Erwachen vum Frank Wedekind) un vu 1988 bis 1990 am Städtebundtheater Biel-Soledurn, wu si unter anderem d Luise in s Schillers Kabale und Liebe, d Amine in s Goethes Die Laune des Verliebten, d Polly in Die Dreigroschenoper vu Bertolt Brecht/Kurt Weill, d Johanna in Trilogie des
De Hansjürgen Verweyen (* 15. Februar 1936 z Bonn; † 16. Jänner 2023 z Friburg) isch e ditsche Fundamentaltheolog un Philosoph gsi. De Hansjürgen Verweyen het katholischi Theologi, Philosophi un Germanischtik studiert. Im Johr 1969 isch er bim Joseph Ratzinger mit ere Dissertation iwer Ontologische Voraussetzungen des Glaubensaktes promoviert wore. 1974 het er sich in Philosophi bim Nikolaus Lobkowicz z München mit de Arwet Recht und Sittlichkeit in J.G. Fichtes Gesellschaftslehre habilitiert. Vu 1967 bis 1975 het er systematisch-historischi Theologi als Assistant Professor an de University of Notre Dame, Indiana glehrt. Vu 1975 bis 1984 isch er ordentliche Professer fir Theologi un ihri Didaktik an de Gsamthochschuel Essen gsi. Vu 1984 bis 2004 het er de Lehrstuel fir Fundamentaltheologi z Friburg im Brisgau ghet. De Verweyen het sich in sim umfangriche Werk mit verschidene Aschpekt vum rational verantwortete Glauwe ussenander gsetzt: Glauwensverantwortung vor de historische un philosophische Vernumft Uubedingtheitsaaname in Ethik un Religion im Spannungsfeld vu Pluralismus un Fundamentalismus Verhältnis vu Exegese un Fundamentaltheologi Sinn un Grund vum Glauwe an d Uferstehung Edition, Iwersetzung un Kommentierung vu Werk vum Anselm vu Canterbury, Johann Gottlieb Fichte un Maurice Blondels De Hansjürgen Verweyen het as ein vu de wichtigscte Theologe in de
D Baanschtrèggi Duttlingè–Inzigkofè isch è eingleisigi un nit elegtrifizyrti 37,08 Kilometer langi Ysèbaaschtrèggi im südlichè Baddè-Württèbärg. D Hauptbaan vobindèt dè Baanchnotè Duttlingè mit èm früènèrè Abzwygbaanhof Inzigkofè, wo hüt nu no è Abzwygschtell isch, wo sy i d Zollèrè-Alb-Baan ymündèt. D Strèggi volauft uff dè gsamtè Längi a dè jungè Donau nõch un wörd dõhèr vo dè Dütschè Baan als Deil vo dè Donaubaan vo Donaueschingè gu Ulm ygordnèt. Diè Königlich Württèbärgischè Staats-Ysèbaanè un diè Baddischè Staatsysèbaanè hèn d Strèggi Duttlingè–Inzigkofè 1890 uff Druck vum dütschè Generalschtaab als Deil vu dè strategischè Baanbau für d Umgehung vo dè Schwyz in Bedryb gnõ. Gmeinsam mit drei wittèrè strategischè Baanschtrèggè z Südbaddè hèt s Milidär d Strèggi im Zämmèhang mit èm wittèrè Chrièg mit Frankrych für nötig ghaaltè. Sit 1901 isch sy in Vobindung mit dè Höllèdalbaan un dè Mittlèrè Donaudalbaan Deil vo dè übberregionalè Ysèbaavobindung vo Fryburg im Briisgau nõch Ulm. D Bruggè, Stellwärch, Dunnel, Baandämm, Baanwärterhüsle un dè Baanhööf, wo jewyls uff baddischi odder schwôbischi Art baut worrè sin, wörrèd hüt als ydraiti Kulturdenkmòl gfüürt; dè Obberbau mit dè Schinnè isch allerdings nit gschützt. D Baanschtrèggi Duttlingè–Inzigkofè gòt übber zwei Landchrais un isch in zwei Vokeersvobünd integryrt. Zwǜschè Duttlingè un
D’ Schtràuigàss (offiziäll ìm zwaischproochiga Schtroossaschìld Strauigass; uff Frànzeesch rue Paille) ìsch a Schtrooss ìm Schtàdtzäntrum vu Mìlhüüsa. D’ Schtràuigàss làuift uff äbba 120 Meeter vu dr Wildemannstraße bis àn dr Fàssbìnderplàtz. Uff ìhrer Làuifschträcka trìfft sa dr Schmììdplàtz. Doo ìsch a klainer Durchgàng bis àn dr Fàssbìnderplàtz. D’ Schtrooss ìsch zem äärschta Mol ìm 15. Joohrhundert unter’m Nàmma Stroh Gasse schrìftlig ärwäähnt worra — d’ Schtrooss ìsch àwwer vììl älter un gheert züa da ältschta vu dr Schtàdt. Ìm 15. un 16. Joohrhundert hann vììla Schtràuiflìchter ìhra Warkschtàtt àn dr Schtrooss ghàà. Uff’m Mathieu Mieg sii Schtroossaverzaichniss vum Joohr 1815 hàt d’ Schtrooss uff Frànzeesch Rue Paille ghaissa. Dur a Verordnung vum Mìlhüüser Gmaindaroot àm 11. Nowamber 1843 hàt d’ Schtross offiziäll dia Nàmma-n-uff Frànzeesch bikumma. Àn dr Zitt vum Riichslànd Elsàss-Lothrìnga-n-ìsch sa uff Diitsch ìn Stroh Gasse umtaift worra. Àui d’ Nàzis hann sìe ànna 1940 asoo umtaift. Noh dr Befräijung vu Mìlhüüsa àm Andsjoohr 1944 ìsch dr frànzeescha Nàmma wììder z’ruckkumma. Bis àm Ààfàng vum 19. Joohrhundert ìsch d’ Schtràuigàss a Sàckgàssa gsìì, wo vum Schmììdplàtz bis àn d’ Schmììdgàss verlängert worra-n-ìsch. Àm wäschtliga-n-And vu dr Schtràuigàss (àm hìttiga Nr. 1) ìsch sallamols dr Hoof vu da
D’ Freschawaid (offiziäll ìm zwaischproochiga Schtroossaschìld Frescheweid; uff Frànzeesch rue des Tondeurs) ìsch a Schtross ìm Schtàdtzäntrum vu Mìlhüüsa. D’ Freschawaid làuift uff äbba 120 Meeter vu dr Wìldamànnsgàss bis àn dr Fàssbìnderplàtz. Uff ìhrer Làuifschträcka trìfft sa d’ Wàgnergàss. D’ Freschawaid ìsch aina vu da ältschta Schtroossa z’ Mìlhüüsa. Sa ìsch schuu-n-ìm 14. Joohrhundert schrìftlig ärwäähnt worra, unter’m làtiinischa Nàmma Vicus Sancti Urbani. Sallamols ìsch villiicht àn dr Kriizung vu dr Wìldamànnsgàss a Brunna gsìì mìt’ra Schtàtüüta vum Pàpscht Urban I. — dr Urban wìrd tràdizionäll ìm Elsàss àls Schutzhailiger vu da Wìnzer verehrt. Uff’m Plààn vum Merian ànna 1642 hàt d’ Schtrooss kää Nàmma trajt. Ànna 1797 hàt sa àwwer uff Diitsch Frösche Weid ghaissa. Daa Nàmma kummt vu da Fräscha, wo ìm Tränkabàch bii dr Wìldamànnsgàss glabt hann. Ìn siim Schtroossaverzaichniss vu 1815 hàt dr Mathieu Mieg ìn dr Schtrooss dräi Nàmma gaa: Urbanusgasse, Frösche Weid un Rue des Tondeurs. Dur a Verordnung vum Mìlhüüser Gmaindaroot àm 11. Nowamber 1843 ìsch d’ Schtrooss offiziäll uff Frànzeesch Rue des Tondeurs taift worra — dàs bediitet „Scharergàss“. Àn dara Schtrooss hann zàhlriicha Tüachscharer ìhra Warkschtàtt ghàà. Àn dr Zitt vum Riichslànd Elsàss-Lothrìnga hàt d’ Schtrooss àb 1882 Fröschenweide ghaissa.
D Bärbel Stolz (geb. Schleker; * 5. Novämber 1977 z Esslenga) isch e dytschi Schauspiileri. D Stolz isch e Doochter vum Schauspiiler un Bienzle-Tatort-Draibuechautoor Martin Schleker. D Stolz isch z Hoegna ufgwagse un het am Kraisgimnasium Riadlenga s Abituur gmacht. Derno het si Schauspiil an dr Hoochschuel fir Film un Fäärnseh Ernst Busch z Berlin gleert. Si het unter anderem z Berlin (1999), z Potsdam (1999), z Hannover (2000), z Krefeld/Mönchengladbach (2000), z Charlsrue (2001) un z Weimar (2002 bis 2003) Theater gspiilt. In Film- un Fäärnsehprodukzioone het mer d Stolz u. a. chenne sää in Dr. Marlene (1998), Sperling – Sperling und das schlafende Mädchen (1998), Der Kopp (1998), Die lange Nacht zwischen Mann und Frau (1999), Für alle Fälle Stefanie (2000), Z – Die Geburt (2000), Erste Ehe (2001, Kino), Kleiner Matrose (2003), Ist der Zirkus noch so klein, einer muss der August sein (2003), Balko (2003), Das Geschäft mit der Rache (2004, Kurzfilm), Verliebt in Berlin (2005 bis 2006, SAT.1-Telenovela), 29.... und noch Jungfrau (2006) un Geschlossene Gesellschaft (2006, Chuurzfilm). Anne 2008 isch si bi dr ARD-Vooroobeserie Türkisch für Anfänger vor dr Kamera gstande. Im Johr druf het mer si bi Doctor’s Diary gsää zäme mit ire
S’ Ocksagassla (offiziäll ìm zwaischproochiga Schtroossaschìld Ochsegàsslà; uff Frànzeesch Impasse des Bœufs) ìsch a klaina Sàckgàssa ìm Schtàdtzäntrum vu Mìlhüüsa. S’ Ocksagassla fàngt àn dr Kriizung vu dr Rue des Bons-Enfants, dr Metzgergàss un dr Gàrwergàss. Sa làuift uff äbba 40 Meeter ìn Rìchtung Nordwäscht. Ànna 1561 ìsch d’ Schtrooss unter’m Nàmma Grossheintzen Gasslein bekànnt gsìì — àn dara Schtrooss hàt d’ Fàmìlia Grossheintz glabt. Uff’m Plàn vum Merian ànna 1642 hàt sa kää Nàmma trajt. Ànna 1798 ìsch sa Ochsen Gasslein gnännt worra — sallamols ìsch àn dr Wìnkel vu dr Metzgergàss a Schlàchthüüs gsìì. Ìn siim Schtrossaverzaichniss vum Joohr 1815 hàt dr Mathieu Mieg ìn dr Schtross zwai Nàmma gaa: Ochsen Gasslein uff Diitsch un rue du Bœuf uff Frànzeesch — bœuf ìsch s’ frànzeescha Wort fìr „Ocksa“. Schpeeter hàt maa àn dr Verbìndung mìt dr Schmììdgàss zwai Hiiser bàuja — domìt ìsch d’ Ocksagàss a Sàckgàssa worra. Dur a Verordnung vum Mìlhüüser Gmaindaroot àm 11. Nowamber 1843 hàt d’ Gàssa offiziäll dr Nàmma Impasse du Bœuf bikumma — impasse bediitet aifàch „Sàckgàssa“. Àn dr Zitt vum Riichslànd Elsàss-Lothrìnga hàt sa àb 1882 uff Diitsch Ochsengasse ghaissa. Noh-n-em And vum Äärschta Waltkriag ìsch sa ànna 1919 Impasse des
„Vil glaube, dass s Lebe vun hie do usse aagfange het. Wit eweg im Weltall. Mit Schtämm vun menschlige Wese, wu d Vorvätter vun de Ägypter gsi sii kinne. Oder de Tolteke. Oder die vun de Maya. Dass si villicht d Architekte vun de grosse Pyramide gsi sin. Dass si di versunkene Lemuriakulture sin. Oder gar d Bewohner vun Atlantis. Monchi glaube, dass dert no Brieder vun de Mensche lebe, wu sogar jetzert no ums Iberlebe kämpfe. Wit, wit eweg, zwische de Sterne....“ – Kampfstern Galactica Mit denn Wort het di erscht Folg vun Kampfstern Galactica (engl. Battlestar Galactica) ogfonge. D Science-Fiction-Fernsehserie isch vum Glen A. Larson entwicklet un in de Johr 1978/79 au vun em fir Universal Pictures produziert worre. Zum Zytpunkt vun de Produktion isch d Serie mit em hegschte Budget vun 7 Millione Dollar pro Folg usgschtattet gsi, wu je e Fernsehserie bis dert bikumme het. Schpäter het mer aber s Budget uff ei Million Dollar kirzt. Au wenn si hochi Ischaltquote ghet het, isch s noch nur eire Staffel abgsetzt worre. Wege ä paar Okläng on de Film Star Wars (1977) vum George Lucas isch Kampstern Galactica Gegestond vun grichtlige Ussenondersetzunge gsi. Bsundersch wil bi de
D Dorothée Reize (* 5. Dezämber 1954 z Baasel) isch e Schwyzer Schauspiileri, Sängeri un Sprächeri. D Dorothée Reize isch e Schweschter vu dr Silvia Reize un isch z Baasel ufgwagse. No dr Matura het si vu 1975 bis 1978 an dr Schauspiilakademy Züri Schauspiil gleert un si derno z Berlin bi «Strasberg-Workshop» wyterbildet. Bi dr Eva Krasnay (Baasel), em Armin Appiani (Frankfurt am Main) un dr Barbara Martig-Tüller (Bärn) het si Gsang gleert. Vu 1978 bis 1980 het si ne Engaschmänt an dr Landesbihni Hannover, wu si d Julia in s Shakespeares Romeo und Julia, d Jenny in Aufstieg und Fall der Stadt Mahagonny un d Emilia in Emilia Galotti gspiilt het, 1980 bi dr Summerfeschtspiil Feuchtwangen (d Julia in Romeo und Julia), 1980 bis 1983 an dr Verainigte Stedtische Bihne Krefeld-Mönchengladbach (d Luise in s Schillers Kabale und Liebe, d Lia in Ein besserer Herr, d Anne in Das Tagebuch der Anne Frank, d Laura in Glasmenagerie vum Williams un d Edrita in Weh dem, der lügt), 1983 bis 1987 am Thater Baade-Baade (d Desdemona in s Shakespeares Othello, d Ruth in Trilogie des Wiedersehns, d Marianne in Jakobowsky und der Oberst, d Lilian in Happy End, d
Dr Ührahof (offiziäll ìm zwaischproochiga Schtroossaschìld Uhrehof; uff Frànzeesch Impasse de l’Horloge) ìsch a Sàckgàssa-n-ìm Schtàdtzäntrum vu Mìlhüüsa. Dr Ührahof fàngt àm Gàrwergàss àà un làuift uff äbba 50 Meeter ìn Rìchtung Nordwäscht. Ìn dr Mìtta vum 17. Joohrhundert ìsch dr Ührahof a züanig Grundschtìck gsìì, àwwer ìm 18. Joohrhundert ìsch’r a Sàckgàssa gsìì. Ànna 1843 hàt’r offiziäll dr Nàmma Impasse de l’Horloge bikumma — horloge ìsch s’ frànzeescha Wort fìr „Ühr“. Daa Nàmma schtàmmt vu dr Ühramàcheräi, wo dr Jean-Michel Heinrich àn dara Schtrooss grìnda hàt. Schpeeter hàt d’ Warkschtàtt züa dr Gsällschàft vum Pierre Risler gheert. Àn dr Zitt vum Riichslànd Elsàss-Lothinga un vum Drìtta Raich hàt d’ Schtrooss uff Diitsch Uhren Hof ghaissa. Sallamols ìsch d’ Schtross mìt dr Bàrfüassergàss verbunda gsìì. Villiicht ìsch sa àui mìt’m Waagla vum Müassbrunnergassla verbunda gsìì, wo zem Kloschtergàss fiahrt. Hìtt wìrd àwwer dr Ührahof ìm Norda vu zwai Hiiser (Nr. 4 un 7) gschlossa. Àn dr Schtrooss hann vìlla Hàndwarker gschàfft, un ’s sìnn àui klaina bìrgerliga Wohnhiiser gsìì. Àm And vu dr Sàcksgàssa ìsch sallamols a Druckaräija gsìì, wo zem Geismar, schpeeter zem Lévy un schliasslig zem Friedling gheert hàt. Impasse de l’Horloge. In: Conseil Consultatif du Patrimoine Mulhousien,
Bezirksamt het mer z Bade vu 1813 bis 1939 di untere staatlige Verwaltigsbeherde ghaiße. Wel d Markgrofschaft Bade, syt 1803 Kurfirschtedum Bade un syt 1806 Großherzogdum Bade, vu 1803 bis 1810 zimli vyl Territorie derzue kriegt het un dodermit dytli greßer woren isch, het mer d Verwaltigsstruktur mieße nei organisiere. Zum Dail het mer di alte Näme vu dr Verwaltigsainhaite ibernuu, zem Byschpel in dr Kurpfalz, zum Dail het mer neii bruucht, wie Stabsamt, Vogteiamt, Stadtdirektion, Oberamt, Obervogteiamt, standesherrlig Amt, landesherrlig Amt un grundherrlig Amt. Wu d Patrimonialgrichtsbarkait ufghobe woren isch, z Bade sin des 1813 di grundherrschaftlige Ort gsii, het mer dr Name Bezirksamt iberall yygfiert. Bis 1864 het s au no anderi Näme gee wie Stadtamt oder Landamt, churzi Zyt au Stabsamt, derno het mer dr Uusdruck „Bezirksamt“ iberall bruucht.. Mit däne unterschidlige Ämter sin au unterschidligi Ufgabe un Rächtsstellige verbunde gsii. Di badisch Verwaltig isch aber in eme lange Prozäss bis 1864 nei gstaltet un verainhaitligt wore. Mit em Gesetz, die Organisation der innern Verwaltung betreffend vum 5. Oktober 1863, wu zum 1. Oktober 1864 in Chraft drätten isch, sin au d Beherde vu däre Ebeni vu dr Verwaltig ainhaitlig Bezirksämter gnännt wore. Zum 1. Jänner 1939