rlitschk/wikidir huggingface dataset:
PHP isch e Skriptsproch mit ere ähnliche Syntax wie C und Perl, wo hauptsächlich für d Erstellig vo dynamische Internetsite brucht wird. PHP isch e Open-Source-Software. S spezielle an PHP isch ihri Eifachheit, die breiti Datenbankunterstützig und s Vorhandesie vo Funktionsbibliotheke. Es existiere zum Biispiel au Bibliotheke, um mit PHP GTK-Awändigsprogramm z entwickle. PHP isch e serversitigi Sprache. Das bedeütet, dass dr Quelltext – im Gegesatz zu JavaScript, wo er meischtens direkt im HTML-Code iibettet wird – nid an dr Browser übermittlet wird, sondern an e Interpreter uf em Webserver. Erscht däm sini Ussgob wird denn an Browser gschickt. In de meischten Fäll isch das e HTML-Dokumänt, wobi s mit PHP aber au möglich isch, anderi Dateitype, wie z. B. Bilder mit dr GD-Bibilothek odr PDF-Dateie, z generiere. Nebscht dr verwendig vu PHP zum Erstelle vu Webapplikatione (zum Bispiil Websitene), benützt me PHP au für sunstigi Arbeite, wo es ähnlichs Programm in C au mache chönnt. Dr Nachteil an PHP isch, dass dr Programmkod zerscht an dr Interpreter gah muess, wo dr Kod usfüehrt. D'Effiktivität isch drumm eher minimal bi PHP. Für Websitene isch es dennoch wie gschaffe, will me e Website nur schwer mit C oder C++ realisiere khan.
i1i3i7i10i12i14i16i16i16i18 Dè Baanhof Montparnasse (franzöösisch Gare Montparnasse-Bienvenue) isch ein vo dè sechs großè Kopfbaanhööf vo Paris. Er lyt im Südweschtè vo Paris am Place Raoul Dautry im 15. Arrondissement. Dè Baanhof isch im 15. Arrondissement èn wichtigè Vokeersknotèpungt mit Umstygemöglichkeitè zwǜschè vir Linniè vo dè Métro (Linniè 4, 6, 12 un 13) un Vobindigè im Hochgschwindigkeitsnetz vo dè französischè Ysèbaagsellschaft SNCF, wo mit èm TGV ab Paris Montparnasse vo allem d Hauptvokeerslinniè in Richtig Bretagne un Atlantikküschtè, i dè Weschtè un Südweschtè vo Frankrych un Hendaye a dè spanischè Gränz bediènt. Dè èrschte Gare Montparnasse isch 1840 unter m Nammè Gare de l’Ouest - Rive gauche am Ènd vo dè Rue de Rennes am dỡmờligè Place de Rennes (hüt Place du 18 juin 1940) baut worrè. Dè Standort isch öppè 330 Meter vom Hauptygang vom hütigè Gare Montparnasse entfèrnt gsi. Well dè aalte Baanhof im gschtigenè Vokeersuffchờ scho bald nimmi gwachsè gsi isch, hèt mờ vo 1848 bis 1852 unter dè Leitig vom Ingenieur Eugène Flachat dè zweite Gare de l’Ouest uff dè Fundamänt vom èrschtè Baanhof baut. Gegè Èndi vom 19. Jh. un am Aafang vom 20. Jh.sin am Gare de l’Ouest zaalrychi Wanderbüezer (vor allem Bretonè) aachờ, um
As Menscherächt wärde subjektivi Rächt bezäichnet, wo jedem Mensch gliichermaasse zuestön. S Konzept vo de Menscherächt goot drvo us, ass alli Mensche nume wil si Mensche si mit de gliiche Rächt usgstattet si und dass die egalitär begründete Rächt uniwersell, unverüsserlig und undäilbar si. D Idee vo de Menscherächt isch äng verbunde mit em Humanismus und dr Idee vom Naturrächt, wo im Zitalter vo dr Ufkläärig entwigglet worde isch. Ass es Menscherächt git, wird hüte vo fast alle Staate im Brinzip anerkennt. Iiri Uniwersalidäät isch aber äinewääg d Grundlaag für politischi Debatte und Usenandersetzige. D Menscherächt wärde hüte gwöönlig as Rächt vom Bürger aagluegt, zum sini Freihäitssfääre gegen e Staat z verdäidige. Wil aber d Menscherächt au no vo andere Site us cha bedroot wärde, goot mä drvo us, ass zuesätzlig zu jedem Menscherächt au e staatligi Schutzpflicht ghört und erst mit dere chan e Menscherächt vollständig umgsetzt wärde. Staate, wo internazionali Menscherächtsabkomme ratifiziere und sä in iire nazionale Verfassige verankere, verpflichte sich, d Grundrächt und Volkerrächt umzsetze und us ene Rächt z mache, wo vor Gricht chönne iiklagt wärde. Im ene andere Sinn isch dr Begriff „Menscherächt“ en Erwiterig vo de „Bürgerrächt“: Er stoot denn für Grundrächt, wo alli
D Bill of Rights (dytsch Gsetz(vorlaag) vo de Rächt) us em Joor 1689 reeglet d Rächt vom britische Parlamänt gegenüber em Königdum und gältet as äins vo de grundlegende Dokumänt vom Parlamentarismus. S Gsetz isch am 16. Dezämber 1689 vom änglische Parlamänt verabschiidet worde. Wägen em hooche Rang vo dr Bill of Rights het in däm Fall dr juristisch Terminus bill nüme die weenig wichdigeri Bedütig vom ene „Gsetzentwurf“; er stoot do für e grundlegends Wärk vo dr Gsetzgääbig und isch denn au in de USA eso brucht worde. Wo dr katholisch Jakob II., wo ans Gottesgnaadedum vo de Köönig glaubt het, 1685 Köönig vo Ängland worde isch, isch er schnäll im Komflikt zum Parlamänt gstande. Das het 1688 in dr Glorious Revolution dr Jakob verdriibe und si protestantische Schwiigersoon Wilhelm vo Oranie uf en änglisch Droon erhoobe. D Declaration of Rights isch e diräkti Reakzioon gsi uf d Rächtsbrüch und die absolutistische Besträäbige, wo sich dr Jakob II. in dr Sicht vom Parlamänt mit ene schuldig gmacht het. Beddard, Robert (Hrsg.): The revolutions of 1688. Oxford 1991 ISBN 978-0-198-22920-9. Fehler in Vorlage:Literatur – *** Ungültig: 'Ort' mit verdächtiger Ziffernfolge (Jahreszahl, Postleitzahl); ISBN 978-0-198-22920-9 Claydon, Tony: William III and the
i7i12i13i15i16i16i18 Dè Gare de l’Est (dytsch Oschtbaanhof) isch ein vo dè sechs großè Kopfbaanhööf vu Paris. Er lyt im 10. Arrondissement, nit wit vom Gare du Nord (uf düütsch Nordbaanhof) èwäg (öppè ei Kilometer vo Ygang zu Ygang). Mit 34 Milioone Bassagyr bro Johr (93.000 pro Daag) isch er dè füüftgröschte Pariser Baanhof. Dè Gare de l’Est isch 1849 durch d Compagnie du chemin de fer de Paris à Strasbourg unter m Nammè Embarcardère de Strasbourg – Embarcardère isch e vo dè no jungè Ysèbaan uss dè Seefaart vodlèèntè Begriff, wo eigèntlich Yschiffig, Bootsaalegeschtell bedütet, ergo sinngmäß Abfaartschtell gu Strõßburg – eröffnet worrè. Nõch dè èrschtè uss èrè Reiè vo Vogrößerungè, wo durch d Eröffnig von èrè neuè Linniè nõch Müllhuusè im Obberelsass durch diè in Compagnie de l’Est umbenamsti Betrybergsellschaft notwèndig worrè isch, hèt er 1854 sin hütigè Nammè chriègt. I dè Johr 1885, 1900, 1931 un zletscht im Zitraum 2005 bis 2007 hèt dè Gare de l’Est bedütendi Umbauarbètè voläbt. Dè jüngscht Umbau isch nötig gsi, um nõch dè Inbedrybnaam vom TGV Est barat z si für diè nò grösserè Aaforderigè. Dõdeby hèt mò mee Blatz gschaffè für d Diènschträum un diè Diènschtleischtungsschtellè. z. B. d Gepäckuffbewaarig, wo
In dr Unabhängikäitserkläärig vo de Veräinigte Staate vo Amerika (ängl.: Declaration of Independence; offiziell: The Unanimous Declaration of The Thirteen United States of America) häi die drizää britische Kolonie in Nordamerika am 4. Juli 1776 iiri Loslöösig vo Groossbritannie broklamiert und iir Rächt, en äigene suwerääne Staatebund z bilde. Si isch zum grösste Däil vom Thomas Jefferson verfasst worde und dr Zwäit Kontinentalkongräss het sä verabschiidet. D Unabhängikäitserkläärig isch d Gründigsurkunde vo de USA und isch äins vo de Dokumänt, wo in dr demokratische Staatsfilosofii am mäiste Iifluss gha häi. Angela Adams, Willi Paul Adams (Hrsg.): Die Amerikanische Revolution und die Verfassung 1754–1791. Deutscher Taschenbuch-Verlag, Münche 1987, ISBN 3-423-02956-0, (dtv 2956 dtv-Dokumente). Carl Becker: The Declaration of Independence. A Study in the History of Political Ideas. Harcourt, Brace and Co., Nöi York NY 1922. Jürgen Heideking: Das Lösen der Bande: Die Formulierung der Unabhängigkeitserklärung und der Verfassung. In: Zeitverlag Gerd Bucerius GmbH & Co.KG (Hrsg.): DIE ZEIT Welt- und Kulturgeschichte in 20 Bänden., Band 10, S.492–504. Pauline Maier: American Scripture. Making the declaration of independence. Knopf, New York NY 1997, ISBN 0-679-45492-6 (Borzoi Book). Joachim Rohlfes: Die Unabhängigkeitserklärung der Vereinigten Staaten. In: Geschichte in Wissenschaft und Unterricht 47, 1996, ISSN
i7i12i13i15i16i16i18 Dè Pariser Nordbaanhof (französisch: Gare de Paris Nord, öfters kurz Gare du Nord), lyt im 10. Arrondissement vo Paris am Place Napoléon III. un isch dè am meischtè frequèntyrte Baanhof z Europa. Däglich wörred a sellèm Kopfbaanhof öppè è halbi Million Faargäscht abgfèrtiget. Dè Vorgänger vom Nordbaanhof isch dè am 20. Juni 1846 ygweite un vo dè Familliè Rothschild finanzyrte Belgische Baanhof. Desèbb hèt allerdings schu 1854 s aaschtygende Vokeersuffchò nimmi hèt chönnè stämmè, wa sich bsunders bo, Bsuèch vo dè Queen Victoria zeigt hèt, dèrrè iren Sonderzùg i dè letschtè Minutè zum benõchbòrtè Pariser Oschtbaanhof (Gare de l'Est) umgleitet wörrè hèt müèsè. Dè Bräsident vo dè Ysèbaagsellschaft Chemins de fer du Nord, dè James Mayer Rothschild, hèt dè Architèkt Jakob Ignaz Hittorff, wo uss Köln chò isch un z Paris gläbbt hèt, zämmè mit èm Köhler Heiner) mit dè Baublaanig beuffdraagt. Im Mai 1861 isch mit èm Bau aagfangè worrè, dè Baubüèz isch bis Dezembèr 1865 gangè. Schu wôrend èm Schaffè isch dè Baanhof am 19. April 1864 uff gmacht worrè, obwoll am EG nõ witeri einèhalb Johr baut worrè isch. Diè 180 Meter langi Prunkfassadè isch um èm großè voglastè Bogè ummè aaglait worrè. S Bauwärch hèt
Dr Autisport isch e Form vom Motorsport und umfasst alli Diszipline und Wettbewärb, wo s Ziil von ene isch, ass mä mäistens vierredrigi Motorfaarzüüg so schnäll oder so gschiggt wie mööglig faart. E groosse Däil vo de Autisport-Veraastaltige si Gschwindigkäitswettbewärb. Dene säit mä mäistens Autirenne. E Hufe von ene finde uf spezielle Motorsport-Rennstrecke statt, wo bsundrigs doodrfür baut worde si, anderi uf abgsperrte gwöönlige Stroosse (Stroosserenne). Es git au no Offroad-Renne für Gländwääge. Stroosserenne uf Stroose, wo nit abgsperrt si, si mäistens illegal und bringe anderi Vercheersdäilnäämer in Gfoor. Si wärde doorum nit zum Autisport zelt. S erste Autirenne het am 22. Juli 1894 vo Bariis uf Rouen (126 km) stattgfunde. 102 Faarzüüg si aagmäldet gsi, drunder 39 mit Dampfaadriib, 38 mit Benzinmotor, 5 mit elektrischem Aadriib, 5 wo mit komprimierter Luft gfaare si, und äis mit eme Fääderemechanismus; 15 Auti si am Ziil aachoo. Gwunne het dr Albert Jules Groof vo Dion mit sim Dampfwaage. Die ersti „Rennformle“ mit Vorschrifte im Bezuug uf s Gwicht und d Bsetzig isch dr Gordon-Bennett-Göp gsi. 1906 isch s erste Rundstreckirenne duuregfüert worde, dr Grand-Prix vo Frankriich. Äine vo de erste Autisportler in Dütschland isch dr Hubert von Herkomer gsi, wo 1905 s
De Viktor Emanuel III. vo Italie (mit vollem Name Il Principe Vittorio Emanuele Ferdinando Maria Gennaro di Savoia, Principe Ereditario d’Italia; italänisch Vittorio Emanuele III.; * 11. November 1869 in Neapel; † 28. Dezämber 1947 in Alexandria, Ägypte) us em Huus Savoye isch vo 1900 bis 1946 König vo Italie ksi. De Viktor Emanuel III. isch am 11. Novämber 1869 als Sohn vom Umberto I. (vo 1878 bis 1900 König vo Italie) und vo sinere Frau Margarethe vo Genua gebore. 1900 isch er sim Vater als König Herzog vo Savoye uf de Thron gfolgt. Im Erste Wältchrieg hät er ab 1915 de Oberbefähl über die Königlich Italiänischi Armee übernoh. Er hät mehrfach d Front gäge Österriich-Ungarn übernoh und isch vo sinere Soldate Soldatekönig gnännt worde. Nach em Ändi vom Chrieg hät er mit mehrere instabile Regierige, ere wirtschaftliche sowie e politische Krise und mit Unruhe im Norde vo Italie müsse fertig werde. Es hät es Klima vo Angst gherrscht, ähnlich wie z Russland (ab 1922 Sowjetunion), und d Kommuniste händ em König und de Monarchii ihri Herrschaft strittig gmacht. Da Italie sich au ussepolitisch vo de andere Siegermächt verrate gfühlt hät, hät au de König sini Unzfrideheit nit versteckt. Das
Baseball (amerikanische Schlagball) isch e Mannschaftssportart und Ballsportart us Amerika. Er isch e chli uf dr ganze Wält verbräitet, aber bsundrigs populär immer no in de USA, in Mexiko, Kuba und Japan. Es spiile zwäi Mannschafte mit je nüün Spiiler gegenenander und die Mannschaft gwünnt, wo mit Runs (Umrundige) mee Pünkt macht. E Mätsch isch nüün Innings (Durchgäng) lang. Jedes Inning foot drmit aa, ass d Mannschaft vo Uswärts Offense spiilt, das häisst si het s Schlagrächt und iiri Batter brobiere äine noch em andere mit em bat d Balle z schloo, wo dr Pitcher vo dr Defense wirft. Wenn dr Batter d Balle schloot und die im Fair Territory blibt, chan er vo dr Home Plate us mit sim Run afo, won er drbii über die drei Bases wider zur Home Plate chunnt. D Spiiler vo dr andere Mannschaft, wo in dr Defense isch, brobiere d Balle abzfange und mit ere Spiiler vo dr Offense, wo nid safe si, das häisst uf ere base stöön, z berüere, und eso z diskwalifiziere und sä zrugg uf d Bank z schigge. Wenn e Runner e ganzi Runde dräit, zellt das as äi Punkt. Wenn drei Spiiler vo dr Offense diskwalifiziert (für
Basketball isch e Ballsportart, wo mäistens in dr Halle gspiilt wird vo zwäi Mannschafte, wo brobiere, d Balle in dr Chorb vom Gegner z wärfe. D Chörb befinde sich in de Middene vo de bäide schmale Site vom Spiilfäld und si 3,05 Meter hooch. E Mannschaft bestoot us fümf Fäldspiiler und bis zu siibe Spiiler zum Uswäggsle. Dr Dreener cha jeede Spiiler so mänggisch wien er will uswäggsle. Wenn dr Chorb us em Spiil uuse droffe wird, git das, je noch däm wie wit dr Spiiler bim Gheije vom Chorb äwäg gsi isch, zwäi oder drei Pünkt. Für e glungnige Freiwurf git s äi Punkt. D Mannschaft mit de mäiste Pünkt gwünnt s Spiil. Basketball isch im Joor 1891 vom kanadische Dreener James Naismith as Hallesport erfunde worde. Sit 1936 isch d Sportart olümpisch. Hüte isch Basketball uf dr ganze Wälz populär, bsundrigs in de USA, China und Südeuropa. Alli vier Joor findet im ene andere Land d Basketball-Wältmäisterschaft statt, wo vom Wältbasketballverband FIBA veraastaltet wird. Noch dr FIBA spiile öbbe 450 Millione Mensche uf dr ganze Wält Basketball. Die erfolgriichste Basketballspiiler ghööre internazional zu de bestzaalte Profisportler. Zu de bekannteste Spiiler us dr NBA ghöre dr Kobe Bryant, dr
De Umberto II. vo Italie, volle Name Nicola Tomaso Giovanni d'Italia (* 15. Septämber 1904 z Racconigi, Piemont; † 18. März 1983 z Gänf, Schwiz) us em Huus Savoye isch de letzti König vo Italie und Marschall vo Italie ksi. De Umberto I. isch als Sohn vom König Viktor Emanuel III. vo Italie und sinnere Frau Elena vo Montenegro uf d Wält cho. Er hät e militärischi Usbildig ka und später s Kommando über einigi Heereseinheite vo de Königlich Italiänische Armee überno, was aber eher e zeremonielli Funktion ksi isch. 1924 isch de Umberto II. als Kronprinz i mehreri südamerikanischi Länder greist. 1929 isch uf ihn z Brüssel en Attentatsversuech underno worde: De Täter hät mit de Worte „Niider mit em Mussolini!“ uf en gschosse, hät de Umberto aber nit troffe. Am 8. Januar 1930 hät de Umberto II. in Rom d Marie José vo Belgie khüratet und hät mit ere vier Kinder ka: d Maria Pia (* 24. September 1934), wo nach em Zweite Wältchrieg en jugoslawische Prinz khürate hät; de Viktor Emanuel (* 12. Februar 1937), Herzog vo Savoye; d Maria Gabriella (* 24. Februar 1940), Gräfin de Balkany; d Maria Beatrice (* 2. Februar 1943), Senora Corvalan.
Cricket (ängl. [ˈkɹɪkɪt]) isch isch e Mannschaftssportart, wo zu de Schlagballspiil ghöört und vor allem in de Länder vom Commonwealth seer beliebt isch, eso beliebt, ass es in e baar dr Nazionalsport isch. E Cricket-Mannschaft bestoot us elf Spiiler. Ersatzspiiler si nume under sältene Bedingige erlaubt. Bim Cricket goot s um s Duell zwüsche em Wärfer (Bowler) und em Schlagmaa (Batsman). Dr Bowler brobiert d Balle eso z gheie, ass er s Wicket, wo dr Batsman verdäidigt, drifft oder dass dr Batsman esone groobe Feeler wie leg before wicket macht, ass er usschäidet. Dr Batsman sinersits brobiert, d Balle wägzschloo, so dass är und dr zwäit Batsman uf dr andere Site vom Pitch iiri Blätz chönne dusche. Für jedes Mol, won e Batsman über e Pitch rennt, zellt das as e Run. D Fäldspiiler us dr Mannschaft vom Bowler brobiere d Balle z fange. Wenn si d Balle fange, bevor si uf em Boode ufgumpt, isch dr Schlagmaa caught und schäidet us. Sust gheit mä d Balle so schnäll wie mööglig zum Wicket zrugg, wo dr Wicket-keeper stoot. Dä gheit mit dr Balle s Wicket um, wenn dr Batsman nonig zrug hinder sinere Schlaglinie isch, und dr Batsman isch denn
De König vo Italie (Italiänisch Re d'Italia) isch s Staatsoberhaupt vom Königriich Italie vo 1861 bis 1946 ksi. Es hät im Ganze vier König gä. Alli sind us em Huus Savoye cho. De Titel König vo Italie hät s scho vor de Gründig vom Königriich Italie gä. D Gschicht vom Titel hät mit de Absetzig vom weströmische Kaiser Romulus Augustulus aagfange. 476 isch de skirischi Heerfüerer Odoaker vom oströmische Kaiser Zenon als Verwalter vo Italie (Dux Italiae) aerkännt worde. Später hät er sich als König (Rex Italiae) bezeichnet, obwohl er sich au witerhin als (ost-)römische Offizier verstande hät. 493 isch de Odoaker vom ostgotische König Theoderich em Grosse besigt worde, und dä hät sis Herrschergschlächt, d Amaler, zu Könige über Italie gmacht. D ostgotischi Dynastii hät 552 mit de Eroberig vo Italie durch s Byzantinische Riich gändet. Doch scho 568 händ d Langobarde under em Alboin d italiänischi Halbinsle eroberet und händ wider es germanischs Riich südlich vo de Alpe gründet. Ihres Herrschaftsgebiet hät witi Teil vo Italie umfasst, mit Usnahm vom Exarchat vo Ravenna und de Herzogtümer Rom, Venedig, Neapel und Kalabrie, wo au byzantinisch bliibe si. 774 sind d Langobarde vo de Franke under em Karl em Grosse
i1i3i7i10i12i14i16i16i16i18 Dè Gare de Lyon, dütsch Lyoner Baanhof odder Pariser Südoschtbaanhof, ghört zu dè bedütendschtè Baanhööf z Europa un glychzitig zu dè Sehenswürdigkeitè vo Paris. Er lyt im 12. Arrondissement. Im Fèrnvokeer gön d Züüg vom Gare de Lyon TGV nõch Süd- un Südoschtfrankrych sowiè i dè Schwiz, nõch Südweschtdütschland un dõdemit Mittè i s Härz vu dè Alemannia, nõch Spanniè un gu Italiè . Denebbè bschtòt è Nachtzùgvobindig gu Venedig. S git Umschtygemöglichkeitè i d Pariser S-Baan-Züüg vo dè Linien A und D. I dè unterirdischè Métroschtation bschtön Vobindigè zuè dè Métrolinniè 1 un 14. Mit ca. 83 Mio. Bassagyr im Johr (227.000 bro Daag) ghört dè Lyoner Baanhof zuè dè drei vokeersreichschtè Pariser Bahnhööf. Dè Baanhof isch i dè Johr 1895-1902 vom Architèkt Marius Toudoire baut worrè. Als Bauherr isch s Ysèbaanunternämmè Compagnie Paris-Lyon-Méditerranée (PLM) uffdeèttè; dè Aalass isch d Wältuusschtellig im Johr 1900 gsi. Diè rych vozyrti Fassadè hèt è Längi vo ca. 100 m, dè drin integryrte Turm isch 64 m hoch. Zum Zitpunkt, wo mò-n fèrtig gschtellt hèt, hèt er übber 13 Baanschteig voduègt. I dè Johrè 1962-1972 isch dè Baanhof umbaut worrè. Am 27. Juni 1988 hèt sich è schwers Zùguglück abgschpillt, bi dèmm
i1i3i7i10i12i14i16i16i16i18 Dè Gare Saint-Lazare (dt. Baanhof Sankt-Lazarus) isch ein vo dè sechs großè Kopfbahnhööf z Paris, wo im 8. Arrondissement, i dè Nöchi vo dè großè Kaufhüüser lyt. Übber yn wörd hauptsächlich dè Regionalvokeer i dè Pariser Agglo abgwicklèt un mit öppè 100 Millionè Bassagyr bro Johr (274.000 bro Daag) isch er dè zweitgröschti Pariser Baanhof. D Gschichtè vom Gare Saint-Lazare fangt 1837 mit dè Eröffnig vo dè Chemin de fer de Paris à Saint-Germain aa. Zèrscht hèt mò èn provisorischè Baanhof uss Holz baut (l'embarcadère de Paris) uff èm Place de l'Europe. 1841 isch èn zweitè provisorischè, sebbmòl abber gmuèrtè, Baanhof i dè Rue de Stockholm, dirèkt vor èm Place de l'Europe baut worrè. S Vorhaa vo dè Péreire-Brüèder, s Bedrybè dè Baanlinniè, d Streggi in Richtig vom Pariser Stadtzèntrum, bis zu dè Rue Tronchet, z volängerè, isch am Widerschtand vo dè Stadtvowaltig un dè betroffenè Aaliger von èrè möglichè Neubauschtreggi gschiiterèt. Dõher isch s Brojèkt no im selbè Johr keiè glõ worrè. Dè dritt Baanhof isch zwǜschè 1842 un 1853 an sinèrè hütigè Stell, dè Rue du Havre, durch dè Architèkt Eugène Flachat baut worrè. 1889 hèt durch è bedütendi Vogrößerung, wo durch d Wältuusschtellig notwèndig worrè isch
Golf isch e dradizionelli Ballsportart. S Ziil isch mit mögligst wenig Schleeg e chliini Balle noch de offizielle Golfreegle, vom Abschlag in s Loch z spiile. Je noch dr Art vom Schlag, wo under de Umständ am beste isch, setzt mä verschiideni Golfschleeger ii. E Golfrunde bestoot mäistens us 9 oder 18 Spiilbaane, wo nochenander uf em Golfblatz absolviert wärde. Dr internazionali Dachverband isch die International Golf Federation, wo 132 Mitgliidsverbänd us 126 Länder het. Im Ganze git s uf dr ganze Wält mee as 60 Millione organisierti Golfspiiler. Tony Dear: Birdie! Die ganze Welt des Golf. („Every golf question you ever wanted answered“). Copress-Verlag, Münche 2008, ISBN 978-3-7679-1027-0. André-Jean Lafaurie: Le Golf: son histoire de 1304 à nos jours. Grancher Depot, Bariis 1988, ISBN|2-7339-0189-3 Duncan Lennard: Golf secrets. Die besten Tricks der Tourspieler. („golf secrets of the pros“). Kosmos, Stuttgart 2011, ISBN 978-3-440-12767-4. Vivien Saunders: Das Golf-Handbuch. Ein vollständiger Führer für das grösste aller Spiele. („The golf handbook“). 5. Uflaag. Hamburg 2000, ISBN 3-86132-535-7. Claudia Schramm: The importance of golf and its effect on the tourism industry. A state of the art analysis of the tourist product sport, especially in regards to the game of golf. VDM Verlag Müller,
i1i3i7i10i12i14i16i16i16i18 Dè Baanhof Gare d'Austerlitz (als. Auschterlitz-Baanhof, urschprünglich Gare d'Orléans odder Baanhof vo Orléans) isch ein vo dè sechs Kopfbahnhööf vo Paris. Er lyt im 13. Arrondissement im Quartyr de la Salpêtrière (als. im Salpeter-Virtel) am linkè Seine-Ufer. Dè Nammè vom Baanhof stammt vo dè mährischè Stadt Auschterlitz, bi dèrrè dè Napoleon i dè Dreikaiserschlacht am 2. Dezembèr 1805 gegè diè vo dè Maaschtärki hèr übberlegènè öschterrychisch-russischè Truppè i d Schlacht zogè isch. Für d Erinnerig a sèllèn historischè Syg sin nebbè m Baanhof au s Chriègsschiff Austerlitz vo dè französischè Marinè un dè Quai d’Austerlitz, s Auschterlitz-Kai, z Paris nõch èm Uusdragungsort vo dè Schlacht dauft worrè. Dè urschrünglich Nammè Baanhof vo Orléans git au Zügnis übber diè Richtungsbschtimmig, well z Paris èn Huufè Örtlichkeitü, wo im Südè vo dè Stadt ligèd, nach dè nägscht größerè Stadt im Südè, Orlèans, benamst sin, dõmit hèt dè Baanhof am Aafang also Südbaanhof gheißè. Schu 1840 isch wègè dè Eröffnung vo dè Streggi Paris–Corbeil èn èrschtè Baanhof a dè Stell vom hütigè baut worrè. Sebbi Streggi isch 1843 bis Orléans volängerèt worrè. 1846 isch dè Baanhof èrschtmòls vogrößerèt worrè. Zwůschè 1862 un 1870 isch dè Baanhof komplètt neu baut worrè. Diè neu
Dr Ungaresturm vo Baasel im Joor 917 isch Däil vo de Ungarestürm im 9. und 10. Joorhundert gsi, wo Magyare und iiri Noochbere im Ostfrankeriich iigfalle si, und Stedt und Landschafte mit iire Blünderigszüüg verwüestet häi, bis dass dr Kaiser Otto I. 955 si in dr Schlacht uf em Lechfäld gschlaage und denn alli Magyare in sim Riich vernichtet het. Über e Sturm vo Baasel wäiss mä nume wenig. Dr Mönch Hermann vo Riichenau (1013-1054) schribt drüber im Iidrag vom Joor 917 in sinere Chronik: „Hungarii pervasa, ut coeperant, Alamannia, Basileam urbem destruunt; indeque Alsatia vastata, Lotharii regnum, multa mala facientes, invadunt.“ Vo wo dr Hermann gwüsst het, ass d Ungare Baasel zerstört häi und denn im Elsass und in Lothringe iigfalle si, wäiss mä nid. D Stadt Baasel isch denn no seer chli und nid bsundrigs wichdig gsi. Si isch zwar scho sit em 4. Joorhundert Sitz vom e Bischof gsi und in dr erste Helfti vom 9. Joorhundert het dr Bischof Haito e Münster lo baue, wo oobe uf em Münsterbärg gstande isch, so dass mä s scho vo witem het chönne gsee. S Stedtli het sich kuum gege organisierti Aagrifer chönne verdäidige. Mä wäiss, dass in sällere