rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Oberon – em englischa Original hoißt’s Oberon, or The Elf King’s Oath (Oberon odr dr Schwur vom Elfakeenich) – ischt a Romandischa Opr en drei Uffziig vom deitscha Kombonischda Carl Maria von Weber. S Libreddo stammt vom James Robinson Planché. Als Vorlag hôt’r s gleichnamige Epos vom Christoph Martin Wieland ond a baar Kloinichkeida us-em William Shakespeare seine Drama Ein Sommernachtstraum ond Der Sturm benutzt. S erscht Môl uf d Bihne komma isch des Werk am 12. April 1826 em Keeniglicha Opernhaus Covent Garden en London. A Uffihrong dauret rond drei Stond. De erscht deitsch Ibrsetzong stammt vom Theodor Hell. Dô driber, wann des Werk en dera Fassong zom erschda Môl ibr a deitscha Bihne ganga ischt, geit’s ondrschiidliche Moinonga bei dr Fachwelt. Laut dr Hertha Bauer isch de deitsch Erschtuffihrong am 23. Dezembr 1826 z Leipzig gwäa. Dr Rolf Fath drgega behaupdet, dass des Werk en dr deitschschbrôchiga Fassong zom erschda Môl 1828 en Dresden uff d Bihne komma ischt. Weitre deitschschbrôchige Fassonga mit zom Doil starke Abweichonga gegenibr-em Theodor Hell stammet vom Franz Wüllner (Mincha 1890), vom K. Gutheim ond em W. Reinking (Berlin 1955), vom Ernst Poettgen (Stuegert 1961), vom Manfred Linke (Bregenz 1977) ond vom Anthony
Schlossrued (uusgschbroche [ˈʃlɔs.ruəd]) ische Gméind im Bezirk Chom im Schwiizer Kanton Aargou. Si liit im Ruederdaal im Süde vom Kantòon. D’Gméind liit im ungere Téil vom Ruederdaal, wo ds Bächli Ruederche dürefliessd, u isch uf bédne Sitene vo Hügelchéttine begränzd. Dr Daalbode isch im obere Déil nür knapp 50 Mèter bréit, wird aber jè mèh s’gäg abe géit bis öppe 250 Mèter bréit. Di nordöschdlechi Siite vom Daal isch schdarch zerglidered u s’hed derte vili churzi Siitedääler mit de Uuslöifer vom Galgemoos (654 m ü. M.) u vom Sämle (643 m ü. M.) wo derzwüsche ligge; die forme d’Gränze zum Wiinedaal. Di südweschdlechi Daalsiite isch regelmässiger gformed u got ufe bis zer Burg (649 m ü. M.) u zum Rang vor Rötler-Hochèbeni; die gränze ds Ruederdaal vom Suhredaal ab. E Kilomèter südöschdlech vor Houptsidlig Schlossrued liit ds Dorf Chirchrued, wo di éinzigi Chile vom ganze Daal schdéit. Drnäbe si dür di ganz Fléchi vor Gméind vili énzelni Buurehööf verschdröit. D’Fléchi vom Gméindgebiet isch 725 Hèktare gròss, drvòo si 226 Hèktare mit Wald u 57 Hèktare verbouet. Dr höchschdi Punkd isch uf 680 Mèter Höchi am Rang vor Rötler-Hochèbeni; dr diefschdi Punkd isch 475 Mèter höch ar Ruederche. D’Nachbergméinde si Schöftle
Dr Landesring vod en Unabhängige (abgchürzd LdU) isch e politischi Partei i dr Schwiiz gsi. Es het en vo 1936 bis 1999 gä. De Landesring isch vom Gottlieb Duttweiler zäme mit em Balz Zimermaa gründed worde. Mit dr Ziit hed dr LdU Sitz i de Kantòonsregierige vo Züri, Sanggalle, Bärn, Aargou u Baselstadt berchòo. Sis Ziil isch e Kapitalismus mid soziaaler Verantwortig gsi; d Partei hed zu allne wichdige politische Fraage, wi dr AHV oder em Froueschdimmrächd iri Méinig ghaa. Si grööschd Erfolg hed dr LdU bi de Waale vo 1967 gha, wo d Partei sächzä Nazionalrats- u dr èerschdi Ständeratssidz berchòo hed. I de 1970er Jaar hed sin Iifluss abgnoo, under angerem wil er zviu verschidni Thèmene ghaa hed, wo nümm zämebasst héi: dr Umwältschudz (wo dr LdU öpen ab 1970 verdéidigd het), soziaali Verantwortig u dr Liberalismus. Olivier Meuwly: Landesring vo den Unabhängige. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Jean Meynaud, Adalbert Korff: Die Migros und die Politik. der Landesring der Unabhängigen. Migros-Genossenschafts-Bund, Zürich 1967. Hans Georg Ramseier: Die Entstehung und Entwicklung des Landesringes der Unabhängigen bis 1943. Diss. Glattbrugg, Zürich 1973. Erich Gruner: Die Parteien in der Schweiz. 2. neu bearbeitete und erweiterte Auflage. (Helvetia Politica Series
Dr Pierre Jaccoud (* 24. Novämber 1905 z’Gämf; † 4. Juli 1996) isch e Schwiizer Aawald u Bolitiker (FDP) gsi u wahrschindlech es Opfer vor Juschdiz worde. Dr Jaccoud ische bekannte Rächdsaawalt z’Gänf gsi. Är hed am Aafang ir Kanzléi vo sim Vatter as Aawalt gschaffed u isch schbéter Partner vor Kanzléi worde, bevor er si übernòo hed. 1953 u 1954 isch er Bresidänt vor Gämfer Aawalts–chammere gsi. Unger anderem heder dr Aly Khan as Schéidigsaawald wärend däm sire Schéidig vor Rita Hayworth verdéidigd u isch Aawalt vo mängne schwiizer u usländische Firmene z’Gänf gsi. Vo 1936 bis 1958 isch är Mitgliid vom Grossä Raat vom Kantòon Gänf gsi. Dr Jaccoud isch imne umschdrittene u schbekdakuläre Mordbrozäss, dr Jaccoud–Affäre, 1960 füre Mord vom Landmaschinehändler Charles Zumbach (wo aber warschinlech mit Waffe mit dr Algèerische Befréiigsfront ghandled het u wäg däm umbrachd worde n isch) verùrdéilt worde; dr Fall isch nie klärt worde. Er isch zue sibe Jaar Zuchthuus verùrdéilt und 1963 wege «gueter Füerig» entlaa worde. Dr Jaccoud isch verhüraated gsi u hed zwo Döchder u ne Sòon gha. L’affaire Jaccoud, le procès du siècle à Genève. (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/archives.tdg.ch Ir Tribune
Dr René François Ghislain Magritte (* 21. Novämber 1898 z Lessines in dr wallonische Brovinz Hennegau, Belgie; † 15. August 1967 z Brüssel) isch e belgische Mooler vom Surrealismus gsi. Dr René Magritte het zwei Brüeder ghaa, dr Raymond, 1900 geboore, und dr Paul, 1902 uf d Wält choo. 1910 isch d Familie Magrittes uf Châtelet züüglet, wo dr René Magritte im Alter vo zwölfi mit em Moolen und Zäichne aagfange het. Si Mueter het sich im Joor 1912 us umbekannte Gründ s Lääbe gnoo, en Eräignis, wo für dr jungi Magritte traumatisch gsi isch. Druf isch dr Vater mit sine drei Söön uf Charleroi züüglet, ere Industriistadt, wo s Lääbe seer hert gsi isch. Dört isch dr René ufs Gümnasium und het sich in d Wält vo de Fantômas-Romään und vo dr Litratuur vom Robert Louis Stevenson, Edgar Allan Poe, Maurice Leblanc und vom Gaston Leroux zruggzooge. 1913 het er d Georgette Berger (1901-1986) kennegleert, wo si Modäll worden isch. In deere Zit si sini erste Arbäite entstande, no im impressionistische Stiil. Dr Magritte het vo 1916 bis 1918 an dr Brüsseler Akademii vo de schööne Künst gstudiert. D Wärk won er denn gmacht het, si kubistisch-futuristisch aaghuucht und
Dr Tristan Tzara, äigentlig Samuel Rosenstock (* 16. April 1896 z Moinești, Rumänie; † 24. Dezämber 1963 z Bariis) isch e rumäänische Schriftsteller und Mitbegründer vom Dadaismus gsi. 1912 het er as Gümnasiast d Zitschrift „Simbolul“ mit Hilf vom Marcel Janco und vom Ion Vinea veröffentligt. Er het 1916 mit em Hans Arp und em Hugo Ball d Zürcher Grubbe vom Dadaismus gründet. Dr Tzara het die erste Dada-Text (under anderem La Première aventure céleste de Monsieur Antipyrine, 1916; Vingt-cinq poèmes, 1918: Sept manifestes Dada, 1924) gschriibe und het bi de Uffüerige im Cabaret Voltaire mitgmacht. Er het s Simultangedicht erfunde, zum Bischbil s Wärk L'Amiral cherche une maison à louer. 1919 isch dr Tzara uf Bariis züüglet und het bi de Aktividäte vom Bariiser Dadaismus mitgmacht, under anderem mit em André Breton, em Philippe Soupault und em Louis Aragon. Die Grubbe het d Öffentlikäit schockiert, wil si brobiert het, d Sproochstruktur usenanderznee. Öbbe um 1930 isch er mee konstruktiv worde, won er sich em Surrealismus zuegwändet het (1931: Essai sur la situation de la poésie, Der approximative Mensch, 1933: L'Antitête, 1935: Grains et issues). Spööter het er im schbanische Bürgerchrieg kämpft, het d Kommunistische understützt und im Zwäite Wältchrieg
Leideleng, im lokale Dialekt Lëdeleng isch aini vu dr 105 Gmaine z Luxeburg. Zue Leideleng ghere d Ortschaft Leideleng un d Wyler Leideleng Gare un Schléiwenhaff. Leideleng ghert zum Kanton Esch-Uelzecht im Distrikt Lëtzebuerg. Dr Burgermaischter vu Leideleng isch dr Rob Roemen. Scheffe sin dr Raymond Kauffmann un d Lotty Roulling-Lahyr. Gwehlt wird iber e Majorzwahl. Leideleng isch zum erschte Mol gnännt wore anne anne 786 as Lullingas (1096: Luolinga, 1128: Ludelinga, 1145: Ludelinga, 1222: Lullingen). Bis zum 1. Juli 1856 het Leideleng zue dr Gmai Reckeng gehrt. Dr luxeburgisch Dialäkt vu Leideleng ghert zum Moselfränkisch. Flurnämme vu Leideleng Chilche Ledeleng (1879/80) Neie Wasserdurm (2005-08) Rothuus Chilche Ledeleng Aiche bim Schléiwenhaff dr nei Wasserdurm Commons: Leudelange – Sammlig vo Multimediadateie www.leudelange.lu Normdate: GND: 10099309-6 | VIAF: 151084621
Lëntgen isch aini vu dr 105 Gmaine z Luxeburg. Zue Lëntgen ghere d Ortschafte Gousseldeng (Gosseldingen/Gosseldange), Lëntgen un Pretten (Prettingen) un s Gheft Plankenhaff. Weschtlig vu dr Gmai fließt d Alzette. Lëntgen ghert zum Kanton Miersch im Distrikt Lëtzebuerg. Dr Burgermaischter vu Lëntgen isch dr Henri Wurth, Scheffe sin dr dr Georges Herr un dr Thierry Larsel. Gwehlt wird iber e Majorzwahl. Burgermaischter 1808-1825: Ambroise Heuardt 1825-1830: Michel Dondelinger 1830-1848: Henri Klein 1848-1849: Etienne Welter 1849-1857: Henri Witry 1858-1861: Johann Peter Heuardt 1861-1866: Henri Witry 1867-1898: Nicolas Klein 1898-1909: Gérard Schoellen 1909-1912: Nicolas Petges 1912-1918: Pierre Pesch 1918-1926: Antoine Wolff 1926-1941: Albert Stoffel 1941-1944: Adolf Schultz 1944-1945: Albert Stoffel 1945-1972: Jean Donnersbach 1973-1986: Charles Reiffers 1987-1991: Gusty Casagranda 1991-1993: Pierre Weicherding syter 1994: Henri Wurth Lëntgen isch zum erschte Mol gnännt wore anne anne 896 as Lindiche (962: Linniche, 1140: Linneche). Dr luxeburgisch Dialäkt vu Lëntgen ghert zum Moselfränkisch. Chilche Lëntgen Kapell in dr Dikrecherstrooss (1918) Chilche Lëntgen Kapell, Dikrecherstrooss Geburtshuus vum Johann Philipp Bettendorff Spiilschuel Lëntgen Johann Philipp Bettendorff (1625-1698), Jesuitepater un Missionar z Brasile Commons: Lintgen – Sammlig vo Multimediadateie www.lintgen.lu Normdate: VIAF: 148737895
Luerenzweiler isch aini vu dr 105 Gmaine z Luxeburg. Zue Luerenzweiler ghere d Ortschafte Aasselscheier (Asselscheuer), Blaaschent (Blascheid/Blaschette), Bouferdeng (Bofferdingen/Bofferdange), Hielem (Helmdingen/Helmdange), Hënsdref (Hünsdorf/Hunsdorf) un Luerenzweiler, derzue d Wyler un Gheft Dauschkaul, Kléngelscheier, Raashaff, Schwunnendall un Wäissbaach. Luerenzweiler lyt an dr Alzette. Luerenzweiler ghert zum Kanton Miersch im Distrikt Lëtzebuerg. Dr Burgermaischter vu Luerenzweiler isch dr Jos Roller. Scheffe sin dr Jim Weis un dr Paul Bach. Gwehlt wird iber e Majorzwahl. D Gmai Luerenzweiler isch entstande am 2. Oktober 1823 dur dr Zämmeschluss vu dr Gmaine Luerenzweiler un Hënsdref. Luerenzweiler isch zum erschte Mol gnännt wore anne anne 867/68 as in Wilre (1161: Wilere, 1225: Sancti Laurencii Wilre), Hënsdref anne 853 as Hunanesdorph (1128: Honestorf). Dr luxeburgisch Dialäkt vu Luerenzweiler ghert zum Moselfränkisch. Chilche Blaaschent (1843) Kapell mit Wägchryz, Nr° 16, rue St. Laurent, Luerenzweiler (18. Jh.) Dorfkapell, Nr° 26, rue St. Laurent, Luerenzweiler Kapell Bouferdeng dr 91 Meter hoch Färnmäldedurm uz Blaaschent Dorfkapell, Nr° 26, rue St. Laurent Kapell, Nr° 16, rue St. Laurent, Alti Primarschuel, Hielem Bluetbueche z Bouferdeng Druurbueche z Bouferdeng Sänder Blaaschent Commons: Lorentzweiler – Sammlig vo Multimediadateie www.lorentzweiler.lu Normdate: GND: 4690598-4 | VIAF: 248290127
E Muuse (altgriech. Μοῦσα) isch e Person, wo en andere Menschen zu kreative Läistige inspiriert. Vilmol si Muuse Fraue und Manne in dr Umgääbig vo Künstler und Künstlerinne. Muuse wärde sit dr Antike as göttligi oder genialischi Inspirazioonskwelle für Künstler erwäänt (Muusekuss; vo dr Muuse küsst). Dr Ursprung isch die antiki Vorstellig, ass Lüt Ideä nit sälber entwickle, sondern ass si vo usse chömme, vo Götter oder ebe vo Muuse. E bekannts Muusebild isch im Raffael si Darstellig vom Parnass mit em Apoll und de Muuse und berüemte Dichter, won er vo 1509 bis 1510 gmoolt het, in de Stanze (stanza della segnatura) vom Vatikan z Rom. Dr Begriff Muuse goot uf d Muuse in dr griechische Müthologii zrugg. In dr antike Müthologii si d Muuse Kwellenümfe gsi – nüün Schwöstere, wo dr griechisch Vatergott Zeus mit dr Kwellegöttin Mnemosyne (Göttin vo der Erinnerig) zügt het. D Muuse begläite dr Apoll, dr Gott vo de schööne Künst. Dä dirigiert sä und huldigt em Zeus mit ene uf em griechische Bärg Helikon (latiinisch: Parnass). Dr griechischi Dichter Hesiod beschribt d Götterwält und au d Muuse in sim Wärk Theogonie. In dr Nöizit het mä aagfange, au daatsächligi Persoone as Muuse z
Dr Bärner Gméindraat isch ds Exäkutivorgaan vor Stat Bärn. Im Bärner Gméindraat sitze füüf houbdbrueflechi Mitglider, wò ire Proporzwaal vode stimmberächdigde n Iiwoner vor Stat Bärn für vier Jaar gwählt wärde u jèwils e Diräkziòon vor Statverwautig léite. Dr Vorsitzendi vom Gméindraat isch dr Statbresidänt, wo vode n Iiwoner im Maiorzsüschdèem gwählt wird. Dr Gméindraat hockd all Wuche n éinisch ire Sitzig im Èrlacherhòof zäme. Dr Statschriiber wird vom Gméindraat gwählt. Gméindraat vor Stat Bärn Politik vo Bärn: Beat Junker: Bärn. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. Normdate: GND: 7663333-0 | VIAF: 242781171
Mamer isch aini vu dr 105 Gmaine z Luxeburg. Zue Mamer ghere d Ortschafte Kapellen (Capellen), Holzem (Holzem) un Mamer. Mamer lyt im Weschte vu Luxeburg am Bach Mamer. Nochbergmaine sin Käerch un Kielen im Norde, Stroossen im Oschte, Bartreng un Dippech im Side un Garnech un Stengefort im Weschte. Mamer ghert zum Kanton Kapellen im Distrikt Lëtzebuerg. Dr Burgermaischter vu Mamer isch dr Gilles Roth (CSV). Scheffe sin dr Roger Negri (LSAP) un dr Marcel Schmit (CSV). Gwehlt wird iber e Proporzwahl. Burgermaischter 1844-1848: Jean-Baptiste Kayl 1852-1870: Nicolas Bornong 1870-1873: J.B. Risch 1873-1879: Jean Schmit 1879-1897: Jean Wester 1897-1912: Henri Funck 1912-1919: Charles Risch 1919-1929: Jean Schneider 1929-1956: J.P. Wilhelm 1956-1968: Jean Marx 1968-1975: François Trausch 1976-1981: René Federspiel 1982-1992: Josy Konz 1993-1999: Henri Hosch syt 2000: Gilles Roth Mamer isch zum erschte Mol gnännt wore in eme Akt vum 8. April 960, wu d Grefi Liutgardis d Ortschaft Mambra an s Chloschter St. Maximin verschänkt het. Dr luxeburgisch Dialäkt vu Mamer ghert zum Moselfränkisch. Remischi Therme Chilche Mamer Chilche Kapellen Musée international d'effets de gendarmerie et police, Kapellen (syt 2007) Remischi Therme Chilche Mamer Chilche Kapellen Huus vum Nicolas Frantz FC Mamer 32 Dangé-Saint-Romain, Frankrych Josy Barthel (1927–1992),
Dr Christoph Möhrlen (* 20. Januar 1800 in Baiersbronn (Württemberg); † 28. Februar 1871 in Daillens (Kanton Waadt); Psöidonüm: Christoph Irenius) ische dütsche Pfarer, Léhrer und Schriftsteller gsi, wo id Schwiiz usgwanderet isch. Er hed bsungers Chinder- u Jùgendbüecher gschribe. Dr Möhrlen isch Léhrer am Léhrerseminaar z Schiers im Bündnerland, ar Armenaaschdalt Calame z Le Locle und ar „Griechenaaschdalt“ z Böigge gsi, wo ane 1827 uf Iniziatiive vom Christian Friedrich Spittler gründed worden isch, zum Bueben us Griecheland, wo us dürkischer Sklaveréi fréigchoufd woorde sii, chrischdlech uuszbilde“. Schbéter isch er Pfarrer z Payerne worde, won er e Buebenerziehigsaaschdalt gründed u o gléited hed, u zledscht hed er as Pfarrer z Daillens im Kantòon Waat gschaffed, won er em 28. Februar 1871 o gschdoorben isch. Näb éinige pédagògische Teggschden u Übersedzige hed er 1839 unger em Psöidonüm Christoph Irenius ds outobiográfische Buech Eine wahrhafte Geschichte veröffendlechd, won er drinne ds Dorf won er ufd Wält choo isch, „Baierquell“ aschdatt mid em würkleche Name Baiersbronn nennt. Dr Möhrlen isch mid em Röösli Fridenouer verhüraated gsii u hed achd Chinder ghaa, unger anderem d Erenstine, di schbéteri Frou vom Schriftsteller Otto Sutermeister. Dr Uränkel Hans Martin Sutermeister het dr Familiename „Moehrlen“ als Pseudonym
Manternach isch aini vu dr 105 Gmaine z Luxeburg. Zue Manternach ghere d Ortschafte Bäerbuerg (Berburg/Berbourg), Lelleg (Lellig), Manternach un Mënjecker (Munschecker). Manternach lyt im Oschte vu Luxeburg an dr Syr. Manternach ghert zum Kanton Gréivemaacher im Distrikt Gréivemaacher. Dr Burgermaischter vu Manternach isch dr Willibrord De Jong. Scheffe sin dr Albert Schumacher un dr Claude Wagner. Gwehlt wird iber e Majorzwahl. Manternach isch zum erschte Mol gnännt wore anne anne 1098 as Manternacha. Anne 1755 het dr Baron J. Ph. D’Arnoult et de Soleuvre z Bäerbuerg e Stahlhitte grindet. 50 Johre speter het dr domolig Pächter vu dr Hitte, dr J.L. Faber, e Yysespaltwärch böue. D Hitte isch vu dr Brieder Metz ibernuu un schließlig yygstellt wore, wu im Side vu Luxeburg Minettevorchuu entdeckt wore sin. S Yysespaltwärch isch an dr J. Lamort, e Drucker un Bapyrhärsteller vu Luxeburg, verchauft wore. Dr Holzbrei het e Holzmiili gliferet, wu unterhalb vu Manternach ufgrichtet wore isch. Am Aafgang vum Erschte Wältchrieg sich s Uus chuu fir d Babyrfabrik. Noch em Chrieg het dr B. Neis e Wärchstatt fir landwirtschaftligi Maschine ufgmacht. Dr luxeburgisch Dialäkt vu Manternach ghert zum Moselfränkisch. Groëstaen (Grauenstein), Dolmen Higelgreber us dr Keltezyt (tumuli) Chilche Manternach Kapell Mënjecker,
Kontinent (vu lat. (terra) continens, wertlig Land, wu zämmehangt) haißt mer gschlosseni Feschtlandmasse. D Kontinänt vu dr Ärd mache insgsamt 29,3 Brozänt vu dr Ärdoberfleichi uus, dr Räscht nämme d Ozean, Meer un Insle yy. Topographisch verstoht mer unter eme Kontinänt e großi Landmasse, wu zämmehangt un dur Wasser oder anderi natyrligi Gränze ganz oder zmindescht fascht ganz abgränzt isch. Zem Byschpel wäre Landmasse, wu nume dur e schmali Landängi verbunde sin (wie Afrika un Asie) zmaischt as verschideni Kontinänt aagsääne. Geologisch umfasst e Kontinänt au s Schelfbiet, wu derzue ghert, also dr Feschtlandssockel im Flachmeer. Di lychter kontinäntal Ärdkruschte, wu au d Feschtlandssockel derzue ghere, unterschaidet sich mit ere gringere Dichti vu 2,7 g/cm³ un ere andere chemische Zämmesetzig vu dr ozeanische Kruschte, wu ne mittleri Dichti vu rund 3,0 g/cm³ ufwyst. Näbe däne bdoode git s au ne historisch-bolitischi Definition. Doderno isch e Kontinänt e groß Biet, wu us andere, zem Byschpel sozio-kulturälle Grind vu andere Großbiet vu dr Ärd z untersschaide isch. Wäg däre historisch-bolitische Perschpektive wird Europa as Kontinänt definiert, drotz ass es no dr erschte boode Definitione kai aigene Kontinänt wär. D Verdailig vu dr Landmasse uf dr Ärd isch ständig im Wandel. D Kontinänt
En erektiili Dysfunkzioon – Abchürzig ED, au Erekzioonsstöörig, Potänzstöörig, veraltet: latiinisch Impotentia coeundi (vo lat. coire ‚zämmegoo‘, ‚sich begatte‘, vgl. Koitus), im Volksmund au Impotänz – isch e Sexualstöörig, wo s eme Maa über e gwüsse Zitruum mäistens nit glingt, en Erekzioon vom Penis überzchoo, wo für e befriidigends Sexuallääbe längt. Churzfristigi Erekzioonsstöörige gälte nit as ED. D ED isch e schweeri Chranket. Dank modärne Undersuechigsmethode isch hüte bekannt, ass dr Grund drfüür fast immer orgaanischi Brobleem si. Wenn dr Maa aber z Nacht Erekzioone het, nimmt mä aa, ass es wäge psüchische Ursache wie Stress bassiert. D ED wiist hüfig uf anderi Chrankeite hii, wo no schweerer si, und söt dorum immer ärztlig undersuecht wärde. Wüsseschaftligi Studie zäige, ass d ED e Hiiwiis uf e bevorstehende Härzinfarkt oder Schlaagaafall cha si, wil d Bluetgfääss vom Penis deene vom Härz äänlig si. Wenn ED diagnostiziert wird, söt dorum immer au en Internist en Undersuechig mache. E Hufe Betroffeni gönge us falscher Schaam nit zum ene Androloog. Vilmol muess mä aber e raschi Undersuechig mache, und bi Verletzige sofort, so dass Langzitschääde chönne vermiide wärde und d Fähigkäit zur Erekzioon erfolgriich wider cha härgstellt wärde. Organischi Ursache für die erektiili Dysfunkzioon
As Obsession (Bsässehäit; vo lat. obsideo: in Aaspruch nee; bsetzt halte; belaagere; bedrücke) wird im umgangssproochlige Sinn e Liideschaft (au e Hobby, wo intensiiv bedriibe wird) bezäichnet. Im ängere medizinische und psüchologische Sproochgebruch handlet es sich drbi um e Zwangsvorstellig oder e Zwangshandlig, wo für d Persoon, wo sä het, unaagnääm oder queelend isch. Während die Internazionali statistischi Klassifikazioon vo de Chrankhäite und verwandte Gsundhäitsbrobleem Zwangsgedanke und Zwangshandlige in dr Zwangsstöörig zämmegfasst wärde, wird im Diagnostische und Statistische Handbuech vo de Psüchische Stöörige s dünamische Verheltnis vo deene Komponänte sterker bedoont und mä reedet vom ene "Obsessive–compulsive disorder". "Obsessive" bedrifft dr gedanklig Aspäkt und "compulsive" beziet sich uf s Handle. Medizi Uni Graz, Klinische Psychologie, Vorlesung WS 2000-2001-2 Archivlink (Memento vom 26. März 2014 im Internet Archive)
Dr Karlsbryys wird alljohr z Aachen fir Verdienscht um di Europäisch Ainigung vergee. Verlihe wird näbe dr Urkund au ne Medallie, wu ne Bild vum Karl em Große uf dr Vordersyte zaigt, e Darstellig vum eltschte erhaltene ‚Stadtsiigel vu dr Stadt Aachen us em frieje 12. Johrhundert. Dr Abschluss vu dr Verleihigszeremoni vum mit ere Summe vu 5000 € dotierte Karlsbryys bildet d Red vum Bryysdreeger. Dr Bryys isch noch em Karl em Große gnännt, wel dää as dääjenig giltet, wu Europa zum erschte Mol veraint het, un wel er am Änd vum achte Johrhundert Aachen zue syre Lieblingspfalz gwehlt ghaa het. D Verleihig findet draditionäll am Uffahrtsdag im Chrengissaal vum Rothuus z Aachen statt. D Uuswahl vum Bryysdreeger drifft s Direktorium vu dr Karlspreisgesellschaft, wu hite us em Oberburgermaischter vu dr Stadt Aachen, em Dompropst z Aachen un em Rektor vu dr RWTH Aachen, Verdrätter vu dr im Rot vu dr Stadt Aachen verdrättene Fraktione, vum Direktorium benännte Mitglider, gwehlte Mitglider un Verdrätter vu dr Stiftung bstoht. Im Dezämber 1949 hän d Aachener Burger Albert Maas, Albert Servais, dr Bischof Johannes Joseph van der Velden, Professor Wilhelm Müller, Peter Mennicken, Hermann Heusch, Franz Krauß, Carel Nieuwenhuijsen, Erasmus Schlapp un
Obsession bezäichnet: e psüchopathologischi Zwangshandlig bzw. Zwangsvorstellung, Zwangsstöörig in däm Zämmehang sprichwörtlig en intensiiv bedriibeni Liideschaft e Parfüm vo Calvin Klein en östriichischi Bänd um e Karl Fian en Album vo dr dütsch-östriichische Bänd Call e Lied vo dr amerikanisch-änglische Bänd Animotion us em Joor 1985 e Lied vo dr schwedische Bänd Army of Lovers us em Joor 1991 e Lied vo dr britische Bänd Sugababes us em Joor 2005 e Spiilfilm vom Anthony Harvey e Spiilfilm vom Rusty Lemorande e Spiilfilm vom Peter Sehr dr änglisch Originaalditel vom Spiilfilms Schwarzer Engel vom Brian de Palma dr dütsch Ditel vom ene Buech vom Simon Beckett (ängl. Original Owning Jacob)
Dr Franz Keller (* 19. Mai 1913; † 12. September 1991) ische Schwiizer marxischdische Psücholòog, Èhäberaater u sozialischdische Fridensakdiwischd gsii, wo Büecher u Artikel gschribe hed. Dr Keller hed, wo n er junggsii isch, z’Solodurn gläbd. Är het de Psychologii, Filosofii u Literatuurgschichd a de n Universidäte Züri, Bärn, Müngche, Wien u Paris schdudiert. 1938 hed er sii Dokdertitel berchòo mid ere n Aarbed über Eitelkeit und Wahn: Eitelkeit als Charakterschwäche und als Grössen- und Verfolgungswahn. Was dr Leonhard Ragaz u dr Carl Gustav Jung gschribe héi hed ne seer beíiflussd. Ab 1938 hed er as Psycholòog u Grafolòog z’Ascona u z’Züri gschaffed. Dr Keller isch Mitgliid vor SP, vor Gsellschafd Schwiiz–Sowietuniòon, vor Gsellschafd Schwiiz–DDR u vor Schwiizerische Fridensbewègig gsi. Är isch o Mitgliid vom Presídium (vo sire Sekziòon) vom Wältfridensraat gsi. Zäme mid em Theo Pinkus hed er di unabhängig-sozialischdischi Ziitschrifd Zeitdienst usegää. Är hed o Artikl gschribe für ds Profil u für e Vorwärts. Ide 1950er Jaar isch er mängisch lèngeri Ziit ir DDR gsi. Ide 1960er Jaar isch dr Keller Sekretär vom Regionaalkomitèe Bärn–Mittellang vor Bewegig gäg di atomaari Bewffnig vor Schwiiz gsi. Är isch o Mitgliid vor Schwiizerische Veréinigung für schdraaflòose Schwangerschafdsabbruch gsi. 1983 hed sech