rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Internazionalismus isch dr politisch Geegesatz zum Nazionalismus, Schowinismus und andere Ideologie, wo partikularistischi Grubbierige wie Staate, Nazioone, Völker, Religioone usw. as Ideal hoochhalte. Er isch e politischs Brinzip, wo gröösseri politischi und wirtschaftligi Zämmenaarbet vo Nazioone und Völker aasträbt. Er het sini ideologische Wurzle im Sozialismus und Liberalismus. Vor allem d Sozialiste häi sich under em Iifluss vom Marxismus und sine Ufrüef wie «Broletarier vo alle Länder: düend öich zämme!» scho früe über die nazionale Gränze äwägg in Internazionale organisiert Internazionaliste glaube im Allgemäine, ass d Wält sich sött veräinige und d Lüt as Persone oder Grubbe, aber au iiri Regierige, über nazionali, kulturelli oder soziali Gränze übere sötte kooperiere, zum gmäinsaami Inträsse fördere und s Schiggsaal vo dr Menschhäit in dr lange Sicht verbessere. Dr Internazionalismus stützt sich hüte uf starki Bürokratie wie die vo de Veräinte Nazioone und iire Organ, wo zwar die nazionalistische Elimänt nid usschalte, aber iine e Raame gäbe, wo si din vilmol denn au zämmeschaffe. Josef Hierlmeier, Internationalismus. Eine Einführung in seine Ideengeschichte – von den Anfängen bis zur Gegenwart, Schmetterling Verlag, 2. Uflaag, 2006, ISBN 3896575945 Holger Marcks, Strukturen des Internationalismus. Das Problem der organisatorischen Bedingungen für eine internationalistische Arbeiterbewegung, in: Marcks/Seiffert,
Dr Begriff soziali Grubbe bezäichnet in dr Soziologii und Psüchologii e Sammlig vo mindestens zwei Persone. Soziologisch definiert sich e Grubbe drmit, ass alli iiri Mitgliider en ummiddelbari soziali Beziejig zunenander häi. Jeedes Mitgliid kennt die andere Mitgliider und zwüschen alle Mitgliider si soziali Interakzioone mööglig. Wääge de Interakzioone wo nöötig si, isch d Gröössi von ere Grubbe also grundsätzlig begränzt. Daas isch dr Underschiid zwüschen ere soziale Grubbe und ere Organisazioon. Organisazioone chönne im Vergliich zun ere Grubbe seer vil Mitgliider haa und iiri Sozialstruktur cha seer komplex si, zum Bischbil chönne si en anonüümi Struktur mit formalisierte, anonüüme Begeegnige haa. Gläägentlig wärde si dorum as formelli Grubbe bezäichnet. In dr Psüchologii, bsundrigs dr Sozialpsüchologii, wird d Gröössi von ere Grubbe nit begränzt; es git Wüsseschaftler, wo aber zwüsche Fenomeen in chliinere Grubbe und sonige in gröössere en Underschiid mache. Äi Definizion, wo vo vile anerkennt wird, stammt vom Sozialpsücholoog Henri Tajfel, won e (soziali) Grubbe as e Sammlig vo Indiwidue definiert het: wo sich sälber as Mitgliider vo dr gliiche soziale Kategorii gseen, wo im ene gwüsse Maass emotional bunde si an die Kategorii, wo meer oder weniger gmäinsam iiverstande si, was iiri Mitgliidschaft bedütet und wie si
Dr Begriff Marxismus-Leninismus bezäichnet die offizielli politischi Ideologii vo dr Sowjetunion vo dr Middi vo de 1920er-Joor aa. Dr Josef Stalin het en definiert as „d Leer vom Marx, wo dr Lenin under de nöije Verheltniss vom Klassekampf in dr Epoche vom Imperialismus und vo de proletarische Revoluzioone“ witerentwigglet het. Noch em Dood vom Lenin im Joor 1924 isch dr Marxismus-Leninismus zur offizielle Staatsdoktrin vo dr Sowjetunion worde. Er het as e wüsseschaftligi Wältaaschaujig vo dr Arbäiterklass gulte. Ursprünglig isch nume d Bezäichnig Leninismus im Bruuch gsi, spööter isch s Begriffsbäärli Marxismus-Leninismus in erster Linie vo de kommunistische Bardeie verwändet worde, zum sich vom Trotzkismus und andere Grubbe, wo gegen e Stalinismus gsi si, und au vom Reformismus und Revisionismus vo dr Sozialdemokratii abzgränze. Mit dr Verbindig vo de bäide Begriff het mä au dr äigeständig theoretisch und braktisch Verdienst vom Lenin bi dr Witerentwigglig vom Marxismus welle würdige. D SED het sich uf e Stalin gstützt, wo di dr Marxismus-Leninismus as… „… die von Marx und Engels begründete und von Lenin weiterentwickelte wissenschaftliche Weltanschauung der Arbeiterklasse, die von der internationalen kommunistischen Bewegung auf der Grundlage der Erfahrungen des sozialistischen und kommunistischen Aufbaus und der Praxis des revolutionären Befreiungskampfes ständig
Dr Begriff Klassekampf bezäichnet ökonomischi, politischi und ideologischi Kämpf zwüsche gsellschaftlige Klasse. Noch dr marxistische Theorii si d Inträsse vo de Klasse, wo usbüte und dene, wo usbütet wärde, antagonistisch und füere zu Klassekämpf zwüsche de Usbüter und de Usbütete, wo die menschligi Gschicht und bsundrigs d Revoluzioone aadriibe häi. Im Kampf vo de gsellschaftlige Klasse manifestiert sich lut em Karl Marx dr Widerspruch zwüsche de gsellschaftlige Broduktivchreft (em Entwiggligsstand vo dr Aarbetschraft, de Brodukzioonsmiddel und Brodukzioonstechnike) und de Brodukzioonsverheltniss (bzw. de Äigedumsverheltniss an de Brodukzioonsmiddel) as Klassegeegesatz. Dä wurd schliesslig dur en Umsturz vo dr Klasseherschaft, wie si bestoot, e revoluzionäri Umwälzig vo de Brodukzioonsverheltniss bringe. Im Kapitalismus si die zentrale Klasse in dr Konfrontazioon d Aarbäiterklass und d Kapitalisteklass. D Revoluzioon vo dr Aarbäiterklass, wo dr Marx wäge de krisehafte Entwiggligsgsetz vo dr kapitalistische Brodukzioonswiis erwartet het, wurd dr Klasseherrschaft en Änd gmacht, wenn alli Klassenunderschiid ufghoobe si. vom Karl Marx: Die deutsche Ideologie (zämme mit em Friedrich Engels), 1847 Manifest der Kommunistischen Partei (zämme mit em Engels), 1848 Die Klassenkämpfe in Frankreich 1848–50, erschiine im erste Heft vo dr Neue Rheinische Zeitung 1850 Der achtzehnte Brumaire des Louis Bonaparte, zum erste Mol erschiine in dr Zitig Die
Dr Walter Scheel (* 8. Juli 1919 z Höhscheid, hite Ortsdail vu Solingen; † 24. Augschte 2016 z Chrozige) isch e dytsche Bolitiker (FDP) gsii. Är isch dr viert Bundesbresidänt vu dr Bundesrepublik Dytschland gsii. Vu 1961 bis 1966 isch er Bundesminischter fir wirtschaftligi Zämmenarbet un vu 1969 bis 1974 Bundesminischter vum Uuswärtige un au Vizechanzler gsii. Noch em Ruggdritt vum Bundeschanzler Willy Brandt am 7. Mai 1974 het dr Scheel wäge däm d Regierigsgschäft gfiert, bis am 16. Mai 1974 dr Helmut Schmidt zum Bundeschanzler gwehlt woren isch. Derno isch dr Scheel vu 1974 bis 1979 Bundesbresidänt gsii. Opposition als Auftrag. In: Liberal. 1967, Heft 8, Seiten 575–580. Opposition: Kritik und Kontrolle. In: Liberal. 1967, Heft 11, Seiten 806 bis 809. Formeln deutscher Politik. 1968. Warum Mitbestimmung – und wie?, 1970. mit em Karl-Hermann Flach un em Werner Maihofer: Die Freiburger Thesen der Liberalen. Rowohlt, Hamburg 1972, ISBN 3-499-11545-X. Hoch auf dem gelben Wagen – Schallplatte, 1974 Vom Recht des Anderen – Gedanken zur Freiheit. 1977. Die Zukunft der Freiheit – Vom Denken und Handeln in unserer Demokratie. Econ, 1979. Wen schmerzt noch Deutschlands Teilung? 2 Reden zum 17. Juni, Rowohlt, Reinbek 1986, ISBN 3-499-18346-3. mit em Otto Graf
Orthodoxie (griechisch ὀρθός orthós ‚richdig‘, ‚in ere grade Linie‘ und δόξα dóxa ‚Mäinig‘, ‚Glaube‘, also „Rächtglöibigkäit“) bezichnet allgemäin en Interpretazioon von ere Leer, wo sich — noch dr Aasicht vo dene, wo die Interpretazioon understütze — stark an die ursprüngligi und dorum richdigi Interpretazioon haltet. D Aahänger von ere Orthodoxii glaube, ass si uf d Leer müesse ufbasse, für dass si nid wie s grad chunnt oder äim beliebt veränderet wurd. D Kritiker hingeege sääge, ass en orthodoxi Interpretazioon nid wurd zueloo, ass sich d Leer chönn witerentwiggle und sich chönn aabasse, wenn sich die religiööse, politische und kulturelle Verheltniss verändere. Orthodoxie git s in vile Religioone. Im Christedum zum Bischbil het s aagfange mit em 1. Konzil vo Nicaea im Joor 325, wo sich die katholischi Chille uf d Trinitäät festgläit het und sich eso vo de Arianer abgränzt het. Aber dr Begriff het erst in dr Zit noch dr Reformazioon afo bedüte, ass mä uf bestimmti dradizionelle Leermäinige, Ideologie oder Handligswiise wurd bestoo, im Geegesatz zu Ernöierigsbeweegige (Heterodoxii). Au im Juudedum git s en Orthodoxii, wo men ere vilmol normativs Juudedum säit. Drzue ghööre s modärn- oder nöiorthodoxe und s ultraorthodoxe Juudedum. Vilerorts gränze sich die orthodoxe Juude
S Wort „Arbäiterklass“ wird hüte in erster Linie im Marxismus brucht, vilmol as Sünonüüm vo „Proletariat“. Dr Begriff goot uf die industrielli Revoluzioon zrugg, aber hüte isch si Definizioon umstritte. Mä het mit dr Arbäiterklass mäistens d Arbäiter gmäint, wo vor allem körperlig gege Loon für öbber anders gschafft häi. Es git aber Marxiste und Marxismusforscher wo dr Begriff witer fasse. Lut em amerikanische Sozialist Hal Draper bildet s industrielle Proletariat dr Kärn vo dr Arbäiterklass, drzue chunnt s nit-industrielle Proletariat, also d Loonbarbäiter im Beriich vo de Dientsläistige und dr Landwirtschaft. Noch em Draper ghööre Loonarbäiter in de Beriich, wo kä Meerwärt im marxistische Sinn erzügt wird, wie zum Bischbil im staatlige Dienst nid zum Proletariat. Aber Familiemitgliider vo Buure, wo ushälfe aber kä Loon bechömme ghööre drzue, wie au chliini sälbständigi Handwärker, Buure, Laadebsitzer und ähnligi wo s dradizionelle Chliibürgerdum usmache. D Zaal vo de Fabrikarbäiter, wo dradizionell e groosse Däil vo dr Arbäiterklass usgmacht het und wo sich organisiert häi, zum iiri Inträsse duurezsetze, isch in westlige Staate noch em Zwäite Wältchrieg immer mee gsunke. Dr Begriff Arbäiterklass isch dorum us dr Moode cho. Wenn er no brucht wird, zelt mä hützudags mäistens alli die zur Arbäiterklass,
Dr Karl Carstens (* 14. Dezämber 1914 z Bremen; † 30. Mai 1992 z Meckenheim) isch e dytsche Bolitiker (CDU) gsii. Är isch vu 1976 bis 1979 Bresidänt vum Dytsche Bundesdag un vu 1979 bis 1984 dr fimft Bundesbresidänt vu dr Bundesrepublik Dytschland gsii. Dr Carstens isch im Bremer Stadtdail Schwachhausen uf d Wält chuu as Suhn vum Carl Carstens, eme Oberlehrer un Studierot an dr Handelsschuel z Bremen, ewu churz vo dr Geburt vum Suhn im Erschte Wältchrieg gfallen isch. Noch em Abitur am Alte Gymnasium z Bremen anne 1933 het dr Carstens z Frankfurt am Main, z Greifswald, z Dijon, München, z Königsberg un z Hamburg Rächtswisseschaft studiert un s Studium 1936 mit em erschten un 1939 mit em zwaite juristische Staatsexamen abgschlosse. Anne 1938 het er zum Dr. jur. promoviert. Är isch Referendar am Landgricht Bremen wore. Vu 1939 bis 1945 isch er as Soldat bi dr Flakartillery im Zweete Wältchrieg gsii (1940 as Unteroffizier, 1941 Wachtmaischter vu dr Reserve, 1942 Leutnant). Noch em Chrieg isch dr Carstens z Bremen as Rächtsaawalt zuegloo wore un het in dr Chanzlei Ahlers & Vogel aagfange. Vu Juni 1945 bis 1947 het er au fir dr Burgermaischter Theodor Spitta gschafft.
D Arts et Métiers ParisTech (früener ENSAM, École nationale supérieure d'arts et métiers) esch e Technischi Elitehochschuel z Frànkrich mit Kampus z Paris, Metz, Bordeaux, Angers, Lille, Cluny, Châlons-en-Champagne und Aix-en-Provence. D Schuel isch Mitgliid vo der Conférence des Grandes Ecoles und vo der France AEROTECH. D Arts et Métiers isch für iir Ääscheniöörstudium bekannt. Si nimmt in Aaspruch Uniwersalääscheniöör uuszbilde, s Studium isch aber seer maschinebaulastig. Die mäiste Studänte si Mitgliid in dr Studänteverbindig vo dr Gadz'Arts (vo Garçon des Arts et Métiers), won ene will gsellschaftligi Wärt, wie z. B. Brüederligkäit, vermiddle, und sich für soziali Brojekt angaschiert. Commons: Arts et Métiers ParisTech – Sammlig vo Multimediadateie www.ensam.eu (frànzeesch) (frànzeesch) Création du réseau France Aérotech (Memento vom 9. Juli 2017 im Internet Archive) Un ingénieur généraliste de haut niveau. Archiviert vom Original am 23. November 2015; abgruefen am 22. November 2015. 0V d’ Üniwärsiteeta ìm Frànkrììch — un d’ Ìnschtituzioona, wo dr Schtàtüss vun’ra Üniwärsiteet hann
Dr Johannes Rau (* 16. Jänner 1931 z Wuppertal; † 27. Jänner 2006 z Berlin) isch e dytsche Bolitiker (SPD) gsii. Är isch vu 1999 bis 2004 dr acht Bundesbresidänt vu dr Bundesrepublik Dytschland gsii. Vorhär isch er Kommunal-, Landes- un Bundesbolitiker gsii. Vu 1969 bis 1970 isch er Oberburgermaischter vu dr Stadt Wuppertal gsii, vu 1977 bis 1998 Landesvorsitzer vu dr SPD z Nordrhy-Weschtfale un vu 1978 bis 1998 dr sechst Minischterbresidänt vum Land Nordrhy-Weschtfale. Bi dr Bundesdagswahl 1987 isch er Chanzlerkandidat vu dr SPD gsii. Noch em Ruggdritt vum Björn Engholm het er kommissarisch dr Vorsitz vu dr SPD-Bundesbartei gfiert. Dr Johannes Rau isch syt em 9. Augschte 1982 ghyrote gsii mit dr Christina Delius (* 1956), ere Änkeldochter vum friejere Bundesbresidänt Gustav Heinemann. Us dr Eh sin drei Chinder firigange, d Anna Christina (* 19. Dezember 1983), dr Philip Immanuel (* 28. Januar 1985) un d Laura Helene (* 10. November 1986). Die neue Fernuniversität. Ihre Zielsetzung, ihr Aufbau und ihre geplante Arbeitsweise. Econ-Verlag, Düsseldorf/Wien 1974, ISBN 3-430-17637-9. LebensBilder. Texte von Johannes Rau. Hrsg. von Rüdiger Reitz und Manfred Zabel. Gütersloher Verlagshaus Mohn, Gütersloh 1992, ISBN 3-579-02192-3. Friede als Ernstfall. Reden und Beiträge des Bundespräsidenten. Hrsg. von
Dr Trotzkismus isch e Richdig im Marxismus, wo vom Leo Trotzki usgange isch und im Geegesatz zum orthodoxe Marxismus-Leninismus stoot. Er isch au as e politische Kampfbegriff verwändet worde, wo dr Josef Stalin und sini Noochfolger brucht häi, zum politischi Gegner z diffamiere und z verfolge. Dr Trotzkismus wiicht vo dr Linie vom orthodoxe Marxismus-Leninismus vor allem im Bezuug uf d Revoluzioonstheorii und d Bardeileer ab. E wääsentlige Bestanddäil isch d Theorii vo dr „Permanänte Revoluzioon“, das häisst: die sozialistischi Revoluzioon uf dr ganze Wält as e ständige Brozäss under dr Füerig vo Arbäiterrööt. Dr Trotzki sälber het dänggt, ass är die ursprüngligeLeere vom Lenin vo dr russische Oktoberrevoluzioon, wo, internazional usgrichdet gsi si, im Geegesatz zum Stalinismus mit sim Sozialismus in äim Land, wo spööter die orthodoxi Leer verdrüllt het. Er het dr Begriff in de 1920er Joor definiert as „die richdigi Aawändig vom Marxismus in dr nöije Etappe in dr Entwigglig vo dr Oktoberrevoluzioon und vo unserer Bardei.“ Im Geegesatz zur These vom mööglige „Sozialismus in äim Land“, wo dr Stalin verdräte het, isch dr Trotzki für e konsekwänte Internazionalismus gstande. Lut sinere Theorii vo dr permanänte Revoluzioon cha dr Sozialismus as Übergangsgsellschaft zum Kommunismus nume uf ere
Dr Roman Herzog (* 5. April 1934 z Landshut; † 10. Jänner 2017 z Jagsthausen) isch e dytsche Jurischt un Bolitiker (CDU) gsii. Är isch vu 1994 bis 1999 dr sibt Bundesbresidänt vu dr Bundesrepublik Dytschland gsii. Dervor isch er 1978 bis 1980 Kultus-, vu 1980 bis 1983 Inneminischter vum Land Bade-Wirttebärg gsii un vu 1983 bis 1994 Richter am Bundesverfassigsgricht, ab 1987 as Bresidänt vum Gricht. Noch em Abitur het dr Herzog ab 1953 z Minche Rächtswisseschafte studiert un s Studium 1957 mit em erschten un 1961 mit em zwaite juristische Staatsexamen abgschlosse. Anne 1958 het er zum Dr. jur. promoviert. Bis 1964 het er derno as wisseschaftlige Assischtänt bim Theodor Maunz an dr Juristische Fakultet vu dr Universitet Minche gschafft. Um des Zyt het er sich au habilitiert. Bis 1965 het er derno as Privatdozänt an dr Universitet Minche glehrt. Anne 1965 isch er as ordelige Professor uf dr Lehrstuel fir Staatsrächt un Bolitik an di Frei Universitet Berlin gruefe. Der tisch er vu 1967 bis 1968 Dekan un vu 1968 bis 1969 Prodekan vu dr Juristische Fakultet gsii. Anne 1969 isch er uf dr Lehrstuel fir Staatslehr un Bolitik an dr Dytsche Hochschuel fir Verwaltigswisseschafte Speyer gruefe
Establishment (änglisch establishment [ɪˈstæblɪʃmənt] ‚Iirichdig‘, ‚organisierti Körperschaft‘) bezäichnet e Miliöögrubbierig oder Klass, wo wirtschaftlig, politisch und gesellschaftlig iiflussriich isch: en etablierti Elite. Dr Begriff het mäistens Konotazioon, wo kritisch bis abläänend isch. Dr Usdruck isch vor allem dur d Juuged- und Studäntebeweegig vo de middlere 1960er Joor as Schlagwort für d Chreft brucht worde, wo an dr Macht gsi si und wo alles gmacht häi, zum iiri Macht z befestige und die nid-briwilegierte Schichte z underdrucke. Im Lauf vo dr 68-Beweegig isch er e ständigs Schlagwort gsi, z. B. vo de „Republikanische Klub“, wo dennzumol entstande si. „Wer zweimal mit derselben pennt, gehört schon zum Establishment.“ Norbert Elias, John L. Scotson: The Established and the Outsiders. A Sociological Enquiry into Community Problems (1965), dt.: Etablierte und Außenseiter. Suhrkamp, Frankfurt/M. 2002, ISBN 3-518-38382-5 Norbert Elias, Herminio Martins, Richard Whitley: Scientific Establishments and Hierarchies (Sociology of the Sciences Yearbook). Springer 1982, ISBN 9027713227
Lachen chan folgendes bedüte: Lachen, e mänschlechi Uusdrucksform Lachen Chu, en lingge Näbefluss vo de Tista z Sikkim, Indie Stadion Lachen, es Stadion z Thun im Kanton Bärn, Schwiz Lachen ich de Name vo däne Örtlichkaite: z Dütschland: Lachen (Dießen am Ammersee), en Ortsteil vom Markt Dießen am Ammersee, Landchrais Landsbärg am Lech, Bayern Lachen (Halblech), en Ortsteil vo de Gmeind Halblech, Landchrais Ostallgai, Bayern Lachen (Immenstadt im Allgäu), en Ortsteil vo de Stadt Immestadt, Landchrais Oberallgai, Bayern Lachen (Nesselwang), en Ortsteil vom Markt Nesselwang, Landchrais Ostallgai, Bayern Lachen (Steinach), en Weiler vo de Gmaind Schdainä im Landchrais Ortenauchrais, Bade-Würtebärg Lachen (Schwaben), e Gmeind im Landchrais Unterallgai, Bayern Lachen (Unterjesingen), e Wüestig im Stadttail Underjesige, Tübinge, Bade-Würtebärg Lachen-Speyerdorf, en Ortsteil vo de Stadt Neustadt an der Weinstraße, Rhiiland-Pfalz i de Schwiz: Lachen AR, en Ortschaft i de Gmeind Walzehuuse, Kanton Appezäll Usseroode Lachen BE, en Ortschaft i de Gmeind Golate, Kanton Bärn Lachen (St. Gallen), es Quartier vo de Stadt Sanggalle, Kanton Sanggalle Lachen SZ, e Gmeind im Kanton Schwyz Lachen TG, en Ortschaft i de Gmeind Wängi, Kanton Thurgau Lachen (Thun), en Ortsteil bim Stadion Stadion Lachen im Quartier Dürrenascht vo de Stadt Thun, Kanton Bärn Lueg au: Der
Dr Begriff (Soziali) Klass bezäichnet in de Sozialwüsseschafte e Klass vo Lüt wo gmäinsami soziali Merkmol häi, vor allem wirtschaftligi. Dr Begriff vo dr soziale Klass bezieht isch vom Karl Marx brucht worde im Sinn von ere Differenzierig vo dr Gsellschaft noch underschiidlige Klasse. Lut em Marx isch e Klassegsellschaft im Wääsentlige dichotom und het scho immer us de opposizionelle Inträssegmäinschafte vo de Herrscher und de Beherrschte bestande. Dr Marx het dr Begriff vo dr Klass brucht, zum vom ene sogenannte Klassekampf z reede und die regierti Meerhäit as en Inträssegmäinschaft z würdige und politisch aktiwiere. S Gfüül, zämmezghööre, oder Klassebewusstsi cha in ere Gmäinschaft existiere, muess es aber nid, so wie s öiropäische Proletariat am Aafang vom 19. Joorhundert no kä Klassebewusstsii entwigglet het. Ass mä au für die Zit vo soziale Klasse cha reede bedütet nid, ass es in dene Klasse e Gfüül vom Zämmeghööre gee hätti, und scho gar nid ass si politisch gmäinsam hätte chönne handle. In dr Soziologii git s Kontrowärse wägen em Klassebegriff. Er isch vor allem in sine polemisch-politische Uswirkige umstritte. In dr Geegewart wärde Diskussioone gfüert über e dransnazionali kapitalistischi ‚Klass‘, wo am sich bilde isch. Im überdräite Sinne wird vo dr
Dr Gustav Walter Heinemann (* 23. Juli 1899 z Schwelm; † 7. Juli 1976 z Essen) isch e dytsche Jurischt un Bolitiker un dr dritt Bundesbresidänt vu dr Bundesrepublik Dytschland gsii. Dr Heinemann het ab 1919 an dr Universitete z Münster, z Marburg, z München, z Göttingen un z Berlin Rächtswissenschafte studiert un 1922 s erscht juristisch Staatsexame gmacht. Anne 1922 het er an dr Philipps-Universitet z Marburg zum Dr. phil. promoviert, 1926 het er s zwait Staatsexame gmacht. Vu 1926 bis 1928 het er z Exxen as Rächtsaawalt gschafft. 1929 het er z Münster zum Dr. jur. promoviert. Vu 1929 bis 1949 het er as Juschtiziar vu dr Rhynische Stahlwärch z Essen gschafft. In dr Zyt vum Nationalsozialismus isch er Rächtsberoter vu dr Bekännende Chilche gsii. Är het si aber nit bolitisch engaschiert, sunder het water as Jurischt gschafft. Vu 1933 bis het er e Lehrufdrag fir Bärg- un Wirtschaftsrächt an dr Universitet z Köln ghaa. Vu 1936 bis 1949 isch er au no Bärgwärchdiräkter bi dr Rhynische Stahlwärch z Essen gsii. Noch em Chreg het dr Heinemann im Oktober 1945 mit andere Rotsverdrätter vu dr Evangelische Chilche z Dytschland (EKD) s Stuegerter Schuldbekänntnis unterschribe. Bis 1955 isch er
Dr Volker Beck (* 12. Dezämber 1960 z Stuegart-Bad Cannstatt) isch e dytsche Bolitiker (Bindnis 90/Di Griene) un Mänscherächtler. Vu 1994 bis 2017 isch er Mitglid vum Dytsche Bundesdag gsii. Bis aafangs Merz 2016 isch er innebolitische Sprächer vu dr Bundesdagsfraktion, Vorsitzer vu dr dytsch-israelische Barlemäntariergruppe vum Dytsche Bundesdag un Sprächer fir Religionsbolitik vu syre Fraktion gsii. Syt 2022 isch er Bresidänt vu dr Dytsch-Israelische Gsellschaft. Noch em Abitur 1980 z Sendelfenga un em Zivildienscht het dr Beck an dr Universitet Stuegert Chunschtgschicht, Gschicht un Germanischtik studiert, het mit em Studium aber ohni Abschluss ufghert. No 17 Johr Beziehig het dr Beck sy Partner Jacques Teyssier, e Manager un LGBT-Aktivischt, anne 2008 ghyrote. Im Juli 2009 isch dr syt vyl Johr HIV-positiv Teyssier an Chräbs gstorbe. S Paar het langi Johr z Köln, z Berlin un z Paris gläbt. Wenigi Wuche vor em Dod vum Teyssier sin si zäme in e Wohnig z Berlin zoge. Bolitisch isch er aafangs 1980er Johr in dr Fridesbewegig aktiv gsii, het si fir dr Volkszelligsboykott engaschiert un isch anne 1985 dr Griene byydrätte. 1986 isch er in dr Chraisvorstand vu dr Griene z Stuegert gwehlt wore un isch vu 1987 bis 1990 Schwulereferänt vu
Mit Jischuw (hebr.: ישוב; „bewoonts Land, Siidlig“) bezäichnet mä die jüüdischi Bevölkerig in Palestina vor dr Gründig vom Staat Israel. Dr Begriff stammt us dr zionistische Beweegig vo de 1880er und het ursprünglig die Juude bezäichnet, wo zwüsche dr erste Iiwanderigswälle (= Ersti Alija) im Joor 1882 und em Palestinachrieg im Joor 1948 in Palestina gläbt häi. Dr Jischuw het am Aafang vo dr groosse Iiwanderig öbbe 25'000 Mensche umfasst und zur Zit vo dr Staatsgründig scho 700'000. Dr Begriff Alte Jischuw wird für d Juude brucht, wo vor 1882 in Eretz Israel gläbt häi und politisch nit organisiert gsi si. Im Geegesatz zu däm, isch dr Nöi Jischuw organisiert und politisch aktiiv gsi. 1903 het er Waale zu dr erste Knesset abghalte und 1920 zur Delegierteversammlig. 1928 isch dr Jischuw vo dr britische Regierig offiziell anerkennt worde. Ron Kuzar: Jischuw. In: Dan Diner (Hrsg.): Enzyklopädie jüdischer Geschichte und Kultur. (EJGK) Band 3, Metzler, Stuttgart/Weimar 2012, ISBN 978-3-476-02500-5, S. 199–203. Commons: Jischuw – Sammlig vo Multimediadateie lut Kuzar, S. 202 f. het dr Abraham Isaak Kook dr Begriff verwändet.
Dr Heinrich Lübke (* 14. Oktober 1894 z Enkhausen/Sauerland; † 6. April 1972 z Bonn) isch e dytsche Bolitiker (Zäntrum, speter CDU). Är isch vu 1953 bis 1959 Bundesminischter fir Ernehrig, Landwirtschaft un Forscht un vu 1959 bis 1969 dr zweet Bundesbresidänt vu dr Bundesrepublik Dytschland gsii. Dr Heinrich Lübke isch s sibt vu acht Chinder vum Friedrich-Wilhelm Lübke (1855–1902), eme Schuemacher un Buur, un dr Karoline Lübke geboreni Becker (1859–1922). Noch em Abitur anne 1913 am Gymnasium Petrinum z Brilon het dr Lübke an dr Landwirtschaftlige Akademy z Bonn aagfange Geodäsy, Landwirtschaft un Kulturböutächnik studiere. Im Augschte 1914 het er s Studium unterbroche un het si freiwillig fir dr Erscht Wältchrieg gmäldet. Noch em Chrieg het er s Studium wider ufgnuu un anne 1921 as Vermässigs- un Kulturingenieur abgschlosse. Vu 1921 bis 1924 er derno z Münster un z Berlin Nationalekonomy studiert. Vu 1921 bis 1922 het er bim Weschtfälische Päächter- un Sidlerbund z Münster gschafft un ab Oktober 1922 isch er Gschäftsfierer vum Rychsverband vu landwirtschaftlige Chlaibedriib (ab 1925 au Mittelbedriib). Syt 1924 isch er au Mitglid vum ängere Vorstand vum Bund vu Dytsche Bodereformer. 1926 isch er Gschäftsfierer vu dr Dytsche Buureschaft wore. Ab 1927 isch er