rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Middelöiropa oder Zentralöiropa isch e Region in Öiropa zwüsche West-, Ost-, Südost-, Süd- und Nordöiropa. Geografisch, politisch, kulturell oder gschichtlig git s käini äidütige Kriterie, wo mä chönnt bruuche, zum Middelöiropa vo de andere Däil vo Öiropa abgränze. Dr Begriff „Middelöiropa“ cha geografisch, politisch, kulturhistorisch oder naturrüümlig definiert wärde. Drzue chunnt no, ass sich dr Begriff im Lauf vo dr Zit immer wider änderet. Wemm mä zur Zit vom Chalte Chrieg Öiropa eender politisch in Ost- und Westöiropa iidäilt het, wird hüte dr Begriff Middelöiropa wider mee brucht. Bi fast alle Definizioone ghööre zu Middelöiropa Dütschland, Liechtestäi, d Schwiz, Östriich, Pole, Tschechie, d Slowakei und Ungarn. Mänggisch zelt mä no d Benelux-Staate drzue, denn wider au Slowenie und Kroatie oder au Rumänie (mit sim transilvanische Däil). D Geografe zien eender Flüss, Meer und Gebirg vor, zum Middelöiropa abgränze. Im Weste wer s dr Rhii, im Norde d Nord- und d Ostsee, im Oste d Weichsel und d Ostkarpate, im Südosten dr underi Lauf vo dr Donau, im Süde d Drau und d Zentralalpe. Aber au die Definizioon isch willküürlig und säit wenig über gmäinsami Merkmol vo Middelöiropa us. Middelöiropa (Meyers Enzyklopädisches Lexikon, 1980) Middelöiropäischi Staate Staate, wo nit immer zu
D Murg isch en rächter Näbefluss vom Rhii. Er entspringt im Schwarzwald uf de Gemarkig vo Baiersbronn, flüsst durch's Murgtal bevor in d Rhiiebeni chunnt und dass in de Nöchi vo Raschtatt in de Rhii mündet. D Murg entstoht bim Zämmefluss vo de Rechtmurg und de Rotmurg z Obertal, em Ortsteil vo Baiersbronn. De Hauptquellfluss isch d Rechtmurg, wo unterhalb vom Schliffkopf uf ere Höchi vo öppe 875 Meter entschpringt und us mehrer Quelle gschpise wird. Au Rotmurg het mehreri Quellbäch und entschpringt unterhalb vom Ruhestei. S Iizugsgebiet vo de Murg het e Flächi vo 617 km² und de Fluss isch öppe 79 Kilometer lang. De Fluss mündet bi Rhiikilometer 344,5 in de Rhii. Genau uf de gägeüberligende Siite vo de Murg mündet d Sauer in de Rhii. D Murg isch us sproochlicher Sicht interessant, wil entlang em Flusslauf unterschidlichi Dialekt gredt werde. Am Oberlauf, rund um Baiersbronn, isch de weschtlichscht Zipfel vom schwäbische Dialektruum. Flussabwärt entlang de frühere politische Gränz zwüsche Bade und Württebärg isch d Gränze zum Oberrhiialemannisch und am Unterlauf bi Raschtatt isch de alemannisch Dialekt scho stark durch südfränkischi Mundartmerkmal kennzeichnet. Markus Bittmann, Meinrad Bittmann: Das Murgtal: Geschichte einer Landschaft im Nordschwarzwald. Sonderveröffentlichung des Kreisarchivs Rastatt,
D Stimmlibbe (au Stimmfalte, lat. plica vocalis) si e Bäärli vo Strukture in dr Gurgle, wo in Schwingig chönne versetzt wärde. Si si e wääsentlige Däil vom Apparat im Cheelchopf (dr Glottis), wo d Stimm erzügt. E Stimmlibbe bestoot us dr Stimmfalte, wo von ere Epithel überzooge isch, em äigentlige Stimmband (Ligamentum vocale), em Musculus vocalis und de Arychnorpel und es het je äini uf bäide Site. D Stimmlibbe uf bäide Site wärde aabloost dur Luft us em Brustchorb und eso noch em Bernoulli-Effekt in Schwingig versetzt. Si erzüüge d Stimm (Phonation) und bilde dr Primärschall vo dr menschlige Stimm. Richard Luchsinger, Gottfried Eduard Arnold: Handbuch der Stimm- und Sprachheilkunde. Bd. 1: Die Stimme und ihre Störungen. 3. erw. Auflage, Springer, Wien 1970, ISBN 3-211-80983-X Richard Luchsinger, Gottfried Eduard Arnold: Handbuch der Stimm- und Sprachheilkunde. Bd. 2: Die Sprache und ihre Störungen. 1. Auflage 1948, 2. Auflage 1959, 3. Auflage 1970, Zürich und Wien, ISBN 3-211-80984-8 Minoru Hirano: Clinical examination of voice. Springer, Wien/New York 1981, ISBN 3-211-81659-3 Stimmlibbe im Bild (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.iis.fraunhofer.de – vom Fraunhofer-Institut für Integrierte Schaltungen (IIS) zum Body-Cover Modell Thieme connect
Dr Karl Friedrich Müller (* 25. Februar 1902 z Neistadt; † 10. Dezämber 1983 z Fryybeg isch e dytsche Sprochwisseschaftler, Dialäktforscher un Lehrer gsii. Dr Müller isch as Suhn vun eme Beamte z Charlsrue, z Ämmedinge un z Fryybeg ufgwagse. Ab 1920 het er an dr Universitet Fryybeg Gschicht un dytschi un franzesischi Philologi studiert. 1921 isch er Mitgliidd vum Fryburger Wingolf wore. Anne 1925 het er syy Studium abgschlosse mit ere gschichtswisseschaftlige Dissertation mit em Titel „Geschichte der Getreidehandelspolitik, des Bäcker- und Müllergewerbes der Stadt Freiburg i. Br. im 14., 15. und 16. Jahrhundert“. Noch em Staatsexame het dr Müller vu 1927 bis in d 1960er Johr as Lehrer an verschidene Schuele z Bade un im Elsass gschafft, nume unterbroche vu aim Johr, wun er im Chrieg gsii isch un ere churze Zyt noch em Chrieg (1946 bis 1948), wun er as freiwillige Mitarbater am Badische Werterbuech gschafft het. Scho as Studänt het er Matrial fir s Badisch Werterbuech yygschickt un speter au as Lehrer an syne Schuelort gsammlet. Anne 1961 isch dr Karl Friedrich Müller Noofolger vum Ernst Ochs as Laiter vum Badische Werterbuech wore un dodermit Akademische Oberrot wore. Är het vum zweet Band d Liiferige 28-32
De Name San Carlo stoht för: de heilig Karl Borromäus uf italienisch e Operehuus z Neapel, s Teatro San Carlo Ort z Italie: San Carlo Canavese (Provinz Turin - Piemont) Vanzone con San Carlo (Provinz Verbano-Cusio-Ossola - Piemont) San Carlo all'Arena, en Stadttail vo Neapel Ort i de Schwiz: de Ortsteil San Carlo i de Gmeind Puschlav im Bündnerland de Ortsteil San Carlo im Bavonatal, Gmeind Cevio im Tessin de Ortsteil San Carlo im Pecciatal, Gmeind Cevio im Tessin d Festig San Carlo uf em Gotthard
Maggia chan folgendes bedüte: Maggia (Fluss), en Fluss im Kanton Tessin, Schwiz Maggiatal, s Tal, wo d Maggia dureflüüsst Maggia TI, e politischi Gmeind im Maggiatal Maggia (Ort), es Dorf und bis 3. April 2004 e sälbständigi Gmeind im Tessin Kreis Maggia, en Chrais im Kanton Tessin
S Valle Maggia (dt. Maggiatal, früener Maiental) isch e Tal im Tessin (Schwiz). Dor s Valle Maggia flüsst de Fluss Maggia und es erstreckt sich vo sim Delta zwüschet Ascona und Locarno am Langesee öpa 50 km wit noch Norde bis oberhalb Fusio zum Lago del Narèt, wo knapp 3 Kilometer Luftlinie südlich vo Airolo isch. Es verzwygt sich im obere Tail i vili Sitetäler, wo nu tailwys bewohnt sind. Dä oberi Tail vom Tal (z. B. s Val Lavizzara) und sini Näbetäler liged im Bezirk Vallemaggia, dä underi chlinner Tail im Bezirk Locarno. Vo 1907 bis 1965 isch d Maggiatalbahn zwüsche Locarno und Bignasco dors Valle Maggia gfahre. Noch de Stilllegig isch s Trasse tailwys zur Verbraiterig vo de Hoptstross bruucht worde. Planet isch doozmol en Strossetunnel is obere Valle Leventina gsi. Dä isch aber nie verwürklichet worde. Commons: Maggiatal – Sammlig vo Multimediadateie Kulturlandschaftswandel im Maggiatal Vallemaggia Turismo
Dr Erst Mai wird sit em spoote 19. Joorhundert as Daag vo dr Arbet, Maifiirdig oder Kampfdaag vo dr Arbäiterbeweegig bezäichnet. Er isch e gsetzlige Fiirdig z Dütschland, Östriich, Däil vo dr Schwiz, Italie, Ungarn, Russland, dr Volksrepublik China, Schbanie, Griecheland, Poole, Frankriich, Schweede, Slowenie, Finnland, Taiwan, dr Türkei, Mexiko, Thailand, Nordkorea, Portugal, Jemen, Vietnam, Estland, Brasilie und e Hufe andere Staate. Dradizionell isch dr Erst Mai dr Daag noch dr Walpurgisnacht. In ländlige Däil vom dütschsproochige Ruum, vo Tschechie und Slowenie isch s e Festdaag, wo mä drfüür e Maibaum ufstellt und mit verschidnige Brüüch begoot. . Am Aafang vo 1886 het die nordamerikanischi Arbäiterbeweegig zum Generalsträik am 1. Mai ufgrüeft, für zum dr Achtstundedaag duuresetze, wie e Massedemonstrazioon z Australie am 1. Mai 1856 scho dr Achtstundedaag verlangt het. Dr 1. Mai isch dradizionell au dr moving day gsi, dr Daag wo vilmol dr Bruef oder dr Wohnort gwäggslet worde si. Es isch denn zu Massesträik und Demonstrazioone in de Industriiregioone choo. Au in ere Fabrik für landwirtschaftligi Grät z Chicago het sich zu dere Zit d Meerhäit vo de Arbäiter solidarisch gege d Bedriibsläitig erkläärt und häi mit eme Sträik droot, wil si mit em 12-Stunde-Daag und
S Bürgerlige Wäisehuus Basel isch en Instituzioon vo dr Bürgergmäind vo dr Stadt Basel, wo Chinder und Juugendligi, wo in ere schwiirige soziale oder familiäre Laag si, uffnimmt, understützt und förderet. S Wäisehuus isch e sälbständigi öffentligi Stifdig, wo vo dr öffentlige Hand (Bund, Kanton, Gmäind) understützt wird und au Spände aanimmt. Es het si Sitz am Theodorskirchplatz 7, Basel. Es git d Durchgangsgrubbe in dr Kartause, wo für churzfristigi Ufenthalt doo isch und die intärne Woongrubbe für en Ufenthalt vo bis zu zwäi Joor: Excelsior und Basilisk für Fümf- bis Drizääjöörigi, Orion und Sirius für Drizää- bis Sächzääjöörigi. D Ussewoongrubbe Schoore und Wettstäi si für die Eltere. Für Juugendligi vo öbbe sibzää aa, wo gnueg Sälbstverantwordig häi, hilft s Wäisehuus mit em Woonexternat. Do lääbe si eläi in ere Äizimmerwoonig oder z zwäit in ere Dreizimmerwoonig. Bim begläitete Woone si die Juugendlige sälbständig, wärde aber no vo Sozialpedagooge bedröit. Vo 1667 aa si d Baasler Wäise im Stäinekloster underbrocht worde, wo au e Gfängnis gsi isch. D Kinder häi dört zämme mit de Häftling gläbt und häi für e Bandfabrikant müesse schaffe. S Wäisehuus in dr ehemoolige Kartause im Glaibasel, wo 1401 as letschts Kloster z Basel gründet worden
D Gmainschaft vu Uuabhängige Staate (GUS; russisch Содружество Независимых Государств (СНГ)/ Sodruschestwo Nesawissimych Gossudarstw (SNG)) isch e Zämmeschluss vu verschidene Noofolgestaate vu dr Sowjetunion (UdSSR) syt em 8. Dezämber 1991. D GUS isch dur d Staatsoberhaipter vu Russland, Wyssrussland un dr Ukraine grindet wore. Sitz isch di wyssrussisch Hauptstadt Minsk, d Versammlig dagt im Taurische Palais z St. Petersburg. Dr Hauptgrund fir d Bildig vu dr GUS isch s Sträbe vu verschidene ehmolige Dailrepublike vu dr Sowjetunion noch eme gmainsame Wirtschafts- un Sicherhaitsruum gsii. Vor allem Kasachstan het d Art un Wyys vu dr Uflesig vu dr Sowjetunion kritisiert un d Notwändigkait vun ere Zämmearbet vu dr ehmolige Sowjetrepublike betont. D Gmainschaft vu Uuabhängige Staate (GUS) isch im Dezämber 1991 dur e Veryybarig vu dr Staatsoberhaipter vu Russland, dr Ukraine un Wyssrussland un dur dr Byydritt vu acht wytere, churz dervor vu dr Sowjetunion uuabhängig worene Sowjetrepublike grindet wore. Anne 1993 isch au Georgie byydrätte, wu zerscht Abstand vu dr GUS gnuu ghaa het. Syt em Februar 2006 isch dää Kaukasus-Staat aber nimi bi dr Sitzige vum Verdaidigungsminischterrot vu dr GUS derbyy. As Folg vum chriegerische Konflikt um Sidossetie het Georgie am 14. Augschte 2008 syy Uusdritt us dr GUS
D Gudrun Krüger (* 11. Februar 1922 z Diibenga, † 25. Mai 2004 z Enenga ondr dr Achl) ischt a deitscha Bildhauere gwäa. D Gudrun Krüger kommt am 11. Februar 1922 z Diibenga uff d Welt. Ihr Vadder isch dr Bankdirektr Carl Krüger ond ihr Muadr d Inge Krüger, wo us-ra alda Enenger Familie stammt. En dera Gmoid wegst-se au uff. Ihre Eltra hend deet a Villa mit-ma riisiga Garda. Nôch-em Abidur studiirt d Gudrun Krüger an de Staatliche Akademia vo de bildende Kinscht, zerscht en Stuegert ond hendrher z Wien. Dô drnôch nemmt-se noh Privatondrricht bei de Professora Otto Baum (1900 bis 1977) ond Alfred Lörcher (1875 bis 1962) ond schliaßlich noh beim Stuegerter Kinschtler Fritz von Graevenitz (1892 bis 1959). Scho en jonge Jôhr ondrnemmt d Gudrun Krüger ausdehnde Studiareisa en d Schweiz, nôch Sidfrankreich ond nôch Paris. 1953 fihrt-se dr Weag nôch England, wo-se fenf Jôhr en London hangableibt, deet au an Haufa schafft ond zo ihrem oigena Stil fendet. 1957 abr packt-se s Hoimweh ond se kehrt nôch Enenga zruck. Em Lauf dr Zeit werret ihre Skulbdura en viile grauße Musea vo dr Welt, zom Beischbiil z London ond z Paris, ausgschdellt ond vo-ma Haufa Konschtkenner
Di Große See (änglisch Great Lakes) sin e Gruppe vu fimf Sießwassersee z Nordamerika. Zue dr große See ghere: Eriesee (Lake Erie) Huronsee (Lake Huron) Michigansee (Lake Michigan) Obere See (Lake Superior) Ontariosee (Lake Ontario) Hydrologisch gsääne sin dr Huronsee un dr Michigansee ai aizige See, wu dur e Ängi verbunde isch. Dr maximal Hecheunterschid zwische dr ainzelne Große See lyt bi rund 150 Meter, dr grescht Dail dervu bilde d Niagarafell zwisch em Erie- un em Ontariosee. Wäge ihre Greßi sin uf dr Große See d Gezyte bemerkbar, d Uuswirkige sin aber gring un wäre vu meteorologische Effäkt iberdeckt. Dr Michigansee lyt as ainzige vu dr Große See vollständig in dr USA, di andere vier lige an dr kanadisch-US-amerikanische Gränz lang. Dur dr Sankt-Lorenz-Strom wäre si in dr Atlantik entwässeret. Iber 35.000 Binneinsle beziehigswys Binne-Inselgruppe git s im Biet vu dr Große See. Im kanadische Dail vum Huronsee lyt zem Byschpel Manitoulin Island, di mit 2.766 Quadratkilometer flechemäßig grescht Binneseeinsle vu dr Ärd. D Umgebig vu dr Große See un s Diefland vum Sankt-Lorenz-Strom un syy Drächtermindig, wu sich no wyt im Schelf untermeerisch furtsetzt, sin geologisch e Ainhait. Glaziali Uusruumig, Uflagerig vu Moräneschutt un Kruschtebewegige bstimme d Gstalt
D Universitet Ulm isch anne 1967 as „Medizinisch-Naturwissenschaftliche Hochschule Ulm“ grindet wore un isch dodermit di jingscht Universitet z Bade-Wirttebärg. D Universitet Ulm het im Wintersemeschter 2011/12 rund 8700 Studänte ghaa. Im Zug vu dr Internationalitet bietet si fir alli Studänte ne professionälli Sprochuusbildig (UNIcert) mit vil verschidene Sproche un Fachrichtige. Bekannt isch d Universitet dur di äng Zämmearbet mit dr vile Unternämme, wu sich rund um d Universitet in ere Wisseschaftsstadt aasidle. Wu dr Wisseschaftsrot anne 1959 d Grindig vu neie Hochschuele in dr Bundesrepublik Dytschland gforderet ghaa het, isch am 8. Juni 1960 dr „Arbeitskreis Universität Ulm“ grindet wore. S Kultusminischterium het anne 1962 e Medizinischi Akademi fir Ulm vorgsääne, dr Arbetschrais het sich aber fir e Erwyterig zuen ere Medizinisch-Naturwisseschaftlige Hochschuel stark gmacht. Dr Grindungsuusschuss fir d Hochschuel unter em Vorsitz vum Prof. Dr. Ludwig Heilmeyer isch am 21. Merz 1964 yygsetzt wore. Am 25. Februar 1967 het di offiziäll Grindigsfyyr vu dr Medizinisch-Naturwissenschaftlichen Hochschule Ulm stattgfunde. No im nämlige Johr isch dr Hochschuel dr Name Universität Ulm (Medizinisch-Naturwissenschaftliche Hochschule) dur d Landesregierig vu Bade-Wirttebärg verlihe wore: Si het doderdur dr Name un dr Rang vun ere Universitet iberchuu. Am 14. Juli 1969 isch dr Gurndsati fir
De Sihlsee isch en Stau- oder Spychersee im Sihlhochtal bi Aisidlä im Kanton Schwyz. De See werd vo de Sihl durflosse und hät drü Bauwärch, wonen staued. Do isch emol e 33 Meter hochi und 124 Meter langi Stumuur am Nordendi vom See, wo de Abfluss i d Sihl reglet. Im Nordweste verhinderet de Hüendermattdamm, wo mit schwäre Stai uf de Seesyte baut worde isch, es abflüüsse i Richtig Alp (en Fluss, wo vom Brunni her chunnt). Dänn häts no am ander Endi (Südsyte) en öpe 800 Meter lange Abschlussdamm, wo es Überlaufe quasi rückwärts i Richtig Underiibrig oder Stuude verhinderet. Mit ere Flächi vo 10,72 km² isch de Sihlsee de flächemässig grösti Stausee vo de Schwiz. Er hät e Längi vo 8,5 km und e maximali Braiti vo 2,5 km. Mit ere Tüüfi vo 23 Meter isches zuglich vo dä grosse Stauseea i de Schwiz, dä, wo am wenigste tüüf isch. D Höchi vom normale Wasserspiegel werd mit 889 m ü. M. aageh. Mit em Bau vo de nötige Bauwärk, inkl. dä beede Brugge und de Strosse rundume, hät me 1932 aagfange. 1937 isch denn s Tal gflueted worde und de Betriib vom Etzelwärk zwüsched Altedorf und Pfäffike ufgno
Dr Indus (Sanskrit सिन्धु, Sindhu, Urdu سندھ Sindh) isch mit 3.180 km dr lengscht Fluss uf em indische Subkontinänt un dr wichtigscht Strom vu Pakistan. Är entstoht im Transhimalaya z Tibet us em Zämmefluss vu Glätscherbäch bi Sênggêkanbab, bricht dur dr Himalaya un fließt derno dur dr Tarbela-Stausee (254 km²; 13,69 km³) un d Provinze Punjab un Sindh z Pakistan. Dert bildet er unterhalb vu Hyderabad e Delta vu 7.800 km² un mindet derno in s Arabisch Meer. In syym Mittellauf isch dr Fluss Grundlag fir umfangryychi Bewässerigsaalage fir d Landwirtschaft. Dert wird s grescht landwirtschaftlig Bewässerigsbiet vu dr Ärd dur e Vilzahl vu Staudämm un Kanäl versorgt. Im Mittel- un Unterlauf mäanderet dr Fluss seli stark. E Vertrag zwische Indie un Pakistan reglet d Wasserversorgig. D Mängi vum gfierte Wasser schwankt stark wäg em Monsunräge. Dr Name „Indus“ goht iber Vermittlig vum Altgriechisch, gnauer: vum Ionische Dialäkt, wu dr Huchlut "h" nit gchännt het (Ἰνδός Indos) un Altpersisch (Hinduš) uf s Sanskrit-Wort सिन्धु sindhu mit dr Bedytig „Fluss“ zruck. Vum Name vum Fluss här isch au d Bezaichnig „Indie abglaitet. Dr Name vum Indus in dr sidasiatische Sproche (z. B. Urdu سندھ Sindh) laitet sich dergege diräkt us dr
Der Carl Albert Loosli (* 4. April 1877 z Schüpfe; † 22. Mei 1959 z Bümpliz), o bekannt als der Philosoph vo Bümpliz, isch e Schwyzer Outor u Journalist gsy. Der Loosli isch es unehelichs Chind vo der Sophie Emma gsy, ere Heimarbeiterin, und emnen Italiäner mit Nachname Bonnacio (Vornamen unbekannt). Bis 12i het er by’re Pflegmueter gwont. Dernah isch er bis zu syre Volljährigkeit i verschidnigen Astalten ygwise gsy. Är het nie e Lehr abgschlosse, het’s aber gschafft, outodidaktisch zum Journalismus z cho, u 1893 het er als Reporter z Paris gschaffet. Ab 1904 het er z Bümpliz gläbt. Näbem Roman Die Schattmattbauern (1932) het der Loosli o Dialäkt-Gedicht gschribe, u zwar i Ämmetaler Bärndütsch, byspilswys Mys Dörfli (1910). We’s i dene Wärch vor Thematik här o um d Bärner Landschaft geit, so chöü si doch nid als Heimatliteratur im ängere Sinn gälte, wil der Loosli ganz bewusst druf het gluegt, das es ke sentimentali Literatur isch worde. 1912 het er zu de Gründigsmitglider vom schwyzerische Schrifstellerverein ghört u isch der erst Präsident worde. Är isch mit em Dialäktoutor Emanuel Friedli befründet gsy. Der Loosli isch o Kunstkritiker gsy u het sech intensiv mit em Ferdinand Hodler befasst, byspilswys
Dibenger Fehde wird dr Konflikt zwisch em Welf VI. un em Welf VII. uf dr aire Syte un em Pfalzgrof Hugo vu Dibenge uf dr andre Syte vu 1164 bis 1166 gnännt. Si het dr gsamt schwebisch Ruum umfasst un het nume dur mehfachi Intervention vum Chaiser Friedrich Barbarossa chenne glest wäre. D Quälle (Historia Welforum, Otto vu St. Bläsi) brichte, dass dr Hugo e baar Stroßeraiber (latrones) ufgriffe het, di aigene Minischtrial dervu freigloo, di welfische aber hiirichte loo het. Ihri Burg, d Burg Mehrenge bi Stuegert, het er schlysse loo. Dodruf het dr Welf VI. e Chlag (querimonia) an dr Hugo gschickt, wu dää unterwirfig Antwort druf gee het, un eso ere Fehde zerscht entgangen isch. D Welfe hän die Vorfäll aber nit vergässe un anne 1164 het dr Welf VII. nomol e Chlag schickt, derwylscht syy Vater z Italie gsii isch. Vum Herzog Friedrich IV. vu Schwobe ufgstachlet, het dr Hugo e trotzigi Antwort gee, was noch em Historiker Gerd Althoff ere ritualisierte Zuestimmig zuen ere gwaltsame Lesig (Fehde) entsproche het. Di elter Forschig (v. a. dr Karl Schmid) het in eme Stryt um s Breagazer Erb e dieferi Ursache vermuetet. In dr neiere Forschig het dr
De Anton Schaller (* 11. Oktober 1941 z Nottu; heimetbrechtigt z Altbüron und z Züri) isch e Schwiizer Färnsehjournalist und Bolitiker (LdU), wo hüt als Kommunikationsberater schafft. De Anton Schaller isch Chefredaktor vo de Tagesschau vom Schwiizer Fernseh gsii und het d Bundeshuusredaktion gleitet. Er isch au Moderator und Leiter vo de Arena, de Rundschau und vom Zischtigsclub gsii. 1995 isch de Anton Schaller in de Zürcher Kantonsrat gwählt worde. 1999 het er s Präsidium vom Landesring vo de Unabhängigen (LdU) ünernah und isch am 20. April als Naafolger vo de Verena Grendelmeier in de Nationalrat gruckt. Bi de Parlamentswahle 1999 isch er aber nöd widergwählt worde. De Landesring het dademit de Nationalratssitz verlore un het sich na im Dezember 1999 ufglöst. De Anton Schaller isch ghirate und het zwei Chind. Anton Schaller uf dr Websyte vo dr Bundesversammlig (Iigreichti Vorstöss) Anton Schaller mit Ernst Mühlemann im Viktors Spätprogramm. Normdate: GND: 102292463X | VIAF: 5441147425862045040004
E Middelzentrum bezäichnet in dr Ruumordnig und dr Wirtschaftsgeografii e zentraale Ort uf dr middlere Stuefe noch em Süsteem vo de zentraale Ort, wo dr Geograaf Walter Christaller 1933 entwicklet het und wird as Begriff vor allem z Dütschland brucht. D Bedütig vom ene Ort chunnt weniger vo sinere Gröössi und mee vo sinere Infrastruktur im Vergliich zur nööchere Umgäbig. Mä underschäidet drei Stuefe: Oberzentrum – Middelzentrum – Unterzentrum oder Grundzentrum und in e baar Bundesländer brucht mä no s "Middelzentrum mit Däilfunkzioonen vom ene Oberzentrum". W Middelzentrum het mindestens 35.000 Iiwooner im Ort sälber und dr diräkte Umgääbig (Verflächtigsberiich). Es het no witeri Kriterie wie äifach es isch, dört aane z choo, mit was es usgstattet isch, wie belastbar dr zentraali Ort isch und ass si Iizugsberiich äidütig zuen em ghöört. D Middelzentre si Aalaufpünkt für d Versorgig mit Waren, Dienstläistige und Infrastrukturaagebot, wo s in de Underzentre drum ume nid git. Näbe dr Grundversorgig, wo s au in Underzentre git, umfasst s Aagebot vo de Middelzentre dr periodisch Bedarf, bsundrigs: witerfüerendi Schuele und Bruefsschuele Chrankehüüser Fachärzt Notar, Rächtsaawält, Stüürberooter Kino, kulturelli Aagebot Waarehüüser Schwümmbeeder. Waare und Dienstläistige, wo über e allgemäin und periodisch Bedarf uusegöön, cha mä im
Dr Code Postal isch die franzöösischi Bostläitzaal. Sit 1972 bestoot dr Code us fümf Ziffere, wo die erste bäide von ene dr Ordnigszaal vom Departemänt entspräche usser uf Korsika, wo für bäidi Departemänt d Nummere 20 brucht wird. E Gmäind an ere Gränze vom ene Departemänt, wo si Bost von ere Boststell im Noochberdepartemänt überchunnt, het d Ordnigszaal vom Noochberdepartemänt. Chliini Dörfer häi mänggisch käi äigeni Bostläitzaal und bechömme die vo dr Boststell über, wo sä versorgt. Die erste bäide Ziffere für dr Code vom Milidäär si zwäi Nuller. Dr Code vo de Überseegebiet foot mit 971 bis 988 aa. Z Frankriich si d Bostläitzaale am 1. Januar 1965 iigfüert worde. Mä het drbii d Departemänt-Nummere brucht, wo scho lang in dr Verwaltig und in dr Organisazioon vom Bostdienst verwändet worde si und wo in e baar Fäll gänderet oder ergänzt worde si. Die franzöösische Bostläitzaale si zu dere Zit zwäistellig gsi, d Zaale vo 01 bis 95. Scho am 26. Oktober im gliiche Joor het d Bost- und Telegrafeverwaltig P. T. T. d Bostläitzaal ergänzt. Mä het vor em Ortsnaame d Nummere vom Departemänt gschriibe und denn die erste drei Buechstabe vom Ortsnaame in Groossbuechstaabe, zum Bischbil: 68 COLmar
Reichenau isch de Name vo däne Persone: Berno von Reichenau (um 978–1048), Abt vom Chloster Riichenau Waldo von Reichenau (* um 740; † 814), Abt und Bischof Reichenau isch de Name vo dänen Ort: z Dütschland: Reichenau (Gemeinde), e Gmaind im Landkrais Konstanz, Bade-Würtebärg i de Schwiz: Reichenau GR, en Ortstail vo de Gmaind Tamins z Graubünde Reichenau isch de Name vo dänen Insle und Bauwärk: Reichenau (Insel), en Insle im Bodesee Kloster Reichenau, en ehemoligs Chloster uf de Insle Riichenau Reichenau isch de Name vo däne Schiff: Reichenau (1928), es ehemoligs Passagiermotorboot vo de Dütsche Riichsbahn uf em Bodesee Reichenau (1961), es Passagierschiff vo de Bodesee-Schiffsbetriib GmbH (BSB) uf em Bodesee