rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Pfàffoffe ìsch e ehmolige frànzeesche Gmein ìm Arrondissement Haguenau-Wissembourg (Kanton Risshoffe) im Unterelsàss (Bas-Rhin). Zem 1. Janner 2016 ìsch sa mìt dr Wàlik un Ìwerach zur Commune nouvelle Val-de-Moder füsioniert. Pfàffoffe ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 739. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr letscht Maire vun Pfàffoffe ìsch dr Jean-Denis Enderlin gsin. Dr elsassisch Dialekt vun Pfàffoffe ghert zem Owerrhinàlemànnisch. D Synàgog (usse) D Synàgog (ìnne) Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Pfaffenhoffen – Sammlig vo Multimediadateie Pfaffenhofen in der Topographia Alsatiae (Matthias Merian) im dütschsprochige Wikisource http://www.pfaffenhoffen.org INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: GND: 4532948-5 | SUDOC/IdRef: 12287885X | VIAF: 312661966
Schàlkedorf ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Buxwiller un zem Arrondissement Saverne. Schàlkedorf lijt weschtlich vun Hàwenàu. D nerdlich Granz vum Bànn bìldt d Moder. D Nochbergmeine sìn Attedorf, Büswiller, Owermodre-Zutzedorf, Pfaffoffe un Rìngeldorf. Schàlkedorf ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 774. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Schàlkedorf ìsch dr Bernard Krieger. Schàlkedorf ghert zem Kommünàlverbànd Hanau-la Petite Pierre. Dr elsassisch Dialekt vun Schàlkedorf ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Schàlkedorf – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Schìllerschdorf ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ìngwiller un zem Arrondissement Saverne. Schìllerschdorf ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 1207. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Schìllerschdorf ìsch dr Marc Krapfenbauer. Schìllerschdorf ghert zem Kommünàlverbànd Hanau-la Petite Pierre. Dr elsassisch Dialekt vun Schìllerschdorf ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Schillersdorf – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Üetwiller ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Buxwiller un zem Arrondissement Saverne. Üetwiller ìsch zem erschte Mol gnannt worre ìm 12. Jh. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Üetwiller ìsch dr Roland Koenig. Üetwiller ghert zem Kommünàlverbànd Hanau-la Petite Pierre. Dr elsassisch Dialekt vun Üetwiller ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Uttwiller – Sammlig vo Multimediadateie Üetwiller bi dr CC Pays de Hanau Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Winburi ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ìngwiller un zem Arrondissement Saverne. Winburi ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 1371 àls Windeberg (1411: Windbrug, 1419: Windenberg, 1430-1481: Windeberg, 1515: Wingberg, 1502-1565: Winberg, 1566-1584: Weinburg'). Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Wimburi ìsch dr Yves Rudio. Winburi ghert zem Kommünàlverbànd Hanau-la Petite Pierre. Dr elsassisch Dialekt vun Winburi ghert zem Owerrhinàlemànnisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Winburi – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: VIAF: 241251409
f x xx Dr Malojabass (italiänisch Passo del Maloja, rätoromanisch ) isch e Schwiizer Alpebass, wo 1815 Meter über em Meeresspiegel lit und s Bergell mit em Engadin, beidi im Kanton Graubünde, verbindet. Er überquert d Wasserscheide zwüsche dr Donau und em Po, won e chlii nordwestlig vom Bass vo dr Europäische Hauptwasserscheide abzwiigt. D Bassstrooss isch e Deil vo dr Hauptstrooss 3. Politisch ghört s Bassdorf Maloja zur Gmeind Bregaglia. S Bsundrige an däm Alpebass isch, ass er uf siner Nordsite sehr flach isch, uf dr Südsite aber sehr stotzig. Vom italiänische Chiavenna bis uf Maloja stigt dr Basswäg uf 32 km um 1482 m. Uf de neggste 49 km gege Nordoste, bis Zernez, isch dr Höchenunderschiid nume 343 m. Commons: Malojapass – Sammlig vo Multimediadateie Malojapass uf dr Plattform ETHorama Adolf Collenberg: Malojapass. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz. s Stiigigsprofil vom Bass vo Chiavenna uf Maloja (Memento vom 19. Juni 2008 im Internet Archive)
Maloja (rätoromanisch , italiänisch Maloggia) isch e Dorf am Malojabass zwüschen em Oberengadin und em Bergell im schwiizerische Kanton Graubünde. S Dorf ghört bolitisch zur Gmeind Bregaglia im Bergell geografisch aber zum Oberengadin. Dr Ort het öbbe 300 Iiwohner und füehrt en eigeni Brimarschuel, wo sit churzem dr Underricht zweisproochig (Italiänisch und Dütsch) abghalte wird. D Gegend um Maloja isch geografisch, geologisch und botanisch eins vo de intressantiste Gebiet in de Alpe. Vo Nordoste her het s e Chetti vo Seä in dr Engadiner Hochebeni, wo s hochi Bärg zringsumme het, bis zum Bassort Maloja uf ere Höchi vo 1'815 m ü. M. Diräkt am Dorfrand vo Maloja lit dr südlichsti vo dene Seä, dr Silsersee. Dr Inn, wo in Maloja si Quelle het, git em Engadin si Name (us En, dr Fluss, + gadin, s Daal / d Iifriidig). Am Südusgang vom Ort goht d Strooss über e Malojabass und denn stotzig aabe ins Bergell, e Südwestdaal, wo d Strooss noch öbbe 30 Kilometer in s italiänische Stedtli Chiavenna füert, wo nume no 300 m hoch liit. Vo Italie här fahrt mä über Chiavenna dur s Bergell dr Malojapass uufe, do verchehrt regelmässig au s Bostauti. Vo Nordoste här
Maloja chan folgendes bedüte: Maloja, e Dorf im schwiizerische Kanton Graubünde Bezirk Maloja, en Bezirk im schwiizerische Kanton Graubünde e Handelsschiff, wo 1906 in Dienst gstellt worden isch e Passagierschiff, wo 1911 in Dienst gstellt worden isch Maloja als Tail vom Name: Malojabass, e Schwiizer Alpebass Malojawind, e Daalwind im Bergell Maloja Palace, e ehemoligs Luxushotel z Maloja Lueg au: Maloya, e Pnöömarke, wo z Gälterchinde produziert worde isch
f x x Dr Splüegepass (italiänisch Passo dello Spluga, früener Urschler) isch e Bärgpass vo de Alpe im Bündnerland. D Passhöchi lyt uf 2114 Meter. D Passtrooss verbindet s schwiizerische Rhiiwald in dr Region Viamala mit dr Stadt Kläwe in dr italiänische Brovinz Sondrio und em Comersee. Uf em Pass isch d Wasserscheide zwüschen em Rhii und em Po und d Staatsgränze zwüschen Italie und dr Schwiiz. Dr Pass isch scho de Römer bekannt gsi. Denn het dr Wääg wohrschiinlig dr Name „Cunus Aureus“ gha – das bedütet „goldige Spitz“ (wenn das nit dr Julierbass bezeichnet het). Splüege söll vom latynische Wort „specula“ cho, wo "Usguck" oder "Höhli" bedütet. Dä Name isch wohrschiinlig au im Middelalter brucht worde. Die hütigi Strooss hai d Östriicher, wo si z Mailand gherrscht hai, uf eigeni Chöschte baut und si isch im Summer 1822 fertig gsi. Bemerkenswärt isch d Südrampe dur s italiänische Val San Giacomo: vo Kläwe bis zur Passhöchi muess mä uf ere Strecki vo öbbe 30 Kilometer e Höchenunderschiid vo 1800 Meter überwinde. Im 19. Johrhundert het s Plän gee, en Iisebahnlinie über e Splüege z baue; die si aber am Widerstand vom Kanton Tessin gschiiteret, wil dä eso umfahre worde
Die Neui Iisebahn-Alpedransversale (NEAT) isch e Grossprojekt vo dr Schwiiz, wo dr Iisebahn-Dransitverchehr in dr Nord-Süd-Richdig verbesseret. Mä hofft eso dr Schwerverchehr vo dr Strooss uf d Schiine z verlagere. D Abchürzig NEAT isch spöter vom sproochunabhängigen Name AlpTransit abglöst worde. In dütschsproochige Ziitige isch d Bezeichnig „NEAT“ aber immer no gebrüüchlig. S Projekt schafft an dr Verbesserig vo zwei Verchehrsachse, d Gotthard- und d Lötschbärgachse. Dr Lötschbärg-Basisdunnel isch am 16. Juni 2007 in Bedriib gnoh worde. Dr Gotthard-Basisdunnel isch im Dezämber 2016 eröffnet worde, dr Ceneri-Basisdunnel im Septämber (für dr Regelverchehr im Dezämber) 2020. D Gotthard-Süd-Strecki wird neu baut und sött zsämme mit em Ceneri-Basisdunnel eröffnet wärde. NEAT politisch Dossier im Archiv vom SRF, Publiziert am 11. August 2009, Aktualisiert am 28. Dezember 2010
Àdàmswiller, oder àui Willer ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ìngwiller un zem Arrondissement Saverne. S Stroßedorf lijt àm Rànd vum Nàtürpàrk Nordvogese. Àdàmswiller ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 777 àls Adimartia villa. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Àdàmswiller ìsch dr Alain Saemann. Àdàmswiller ghert zem Kommünàlverbànd Alsace Bossue. Dr lothringisch Dialekt vun Àdàmswiller ghert zem Rhinfrankisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Adamswiller – Sammlig vo Multimediadateie Àdàmswiller bi dr CC Alsace Bossue Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) cassini.ehess.fr Normdate: GND: 7603050-7 | VIAF: 236152992
Àsswiller ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ìngwiller un zem Arrondissement Saverne. Àsswiller lijt ìm Krumme Elsàss àm Rànd vum Nàtürpàrk Nordvogese. D Nochbergmeine sìn Drulinge ìm Sìdweschte, Durschtel ìm Nordweschte, Diefebàch ìm Norde, Struth ìm Nordoschte, Peterschbàch ìm Oschte un Ottwiller ìm Sìde. Àsswiller ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 718 àls Ascovillare. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Àsswiller ìsch dr Norbert Stammler. Àsswiller ghert zem Kommünàlverbànd Alsace Bossue. Dr lothringisch Dialekt vun Àsswiller ghert zem Rhinfrankisch. Schlossruine (18. Jh.) Proteschtàntische Kìrich (18. Jh.) Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Asswiller – Sammlig vo Multimediadateie Asswiller bi dr CC Alsace Bossue Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: GND: 7602396-5 | VIAF: 242775068
Bäredorf ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ìngwiller un zem Arrondissement Saverne. Bäredorf lijt im Krumme Elsàss àn dr Granz züe Lothringe. D Nochbergmeine sìn Postroff ìm Norde, Eschwiller ìm Nordoschte, Hìrschlànd ìm Oschte, Ruuwiller ìm Sìdoschte, Geerlinge ìm Sìde un Kieberich ìm Weschte. Bäredorf ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 718 àls Berunivillare. S Dorf hàt züe dr Grofschàft Soorwerde ghert, speter züe dr Herrschàft Finschtinge, zum Herzogtum Lothringe un züe dr Grofschàft Nassau-Soorbrìcke. Ànne 1793 ìsch s züe Frànkrich kumme. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Bäredorf ìsch dr André Klein. Bäredorf ghert zem Kommünàlverbànd Alsace Bossue. Dr lothringisch Dialekt vun Bäredorf ghert zem Rhinfrankisch. Kìrich Saint-Rémy Kàpall Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Bäredorf bi dr CC Alsace Bossue Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: GND: 7603456-2 | VIAF: 245874521
Bärich (frz. Berg, dt. Berg) ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ìngwiller un zem Arrondissement Saverne. Bärich lijt ìm Krumme Elsàss uf re Heche zwìsche 240 un 359 m ìwer em Meeresspiejel. Bärich ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 1361 àls Bergue. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Bärich ìsch dr Jean-Pierre Nickles. Bärich ghert zem Kommünàlverbànd Alsace Bossue. Dr lothringisch Dialekt vun Bärich ghert zem Rhinfrankisch. Broteschtàntische Kìrich (1771-73) Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Bärich uf cc-alsace-bossue.net Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Bettwiller ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ìngwiller un zem Arrondissement Saverne. Bettwiller ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 713 àls In marea Bettune. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Bettwiller ìsch dr Gilbert Holtzscherer. Bettwiller ghert zem Kommünàlverbànd Alsace Bossue. Dr lothringisch Dialekt vun Bettwiller ghert zem Rhinfrankisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Bettwiller – Sammlig vo Multimediadateie Bettwiller uf cc-alsace-bossue.net Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Burbàch (frz. Burbach, dt. Burbach) ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ìngwiller un zem Arrondissement Saverne. Burbàch ìsch ànne 1527 vun àllne Inwohner verlosse worre, 1559 sìn derno unter em Grof Adolf vun Nassau-Saarwerden Hugenotte àngsìdlet worre, wie üs dr Normandie un üs Lothringe gflìchtet sìn. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Burbàch ìsch dr Christian Klein. Burbàch ghert zem Kommünàlverbànd Alsace Bossue. Dr lothringisch Dialekt vun Burbàch ghert zem Rhinfrankisch. Christa Jochum-Godglück: Zwischen den Konfessionen. Ekklesiogene Siedlungsnamen im frühneuzeitlichen Lothringen. Albrecht Greule; Hans-Walter Herrmann; Klaus Ridder; Andreas Schorr (Hrsg.): Studien zu Literatur, Sprache und Geschichte in Europa 2008 Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Burbach (Bas-Rhin) – Sammlig vo Multimediadateie Burbàch uf cc-alsace-bossue.net Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
Bìscht ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ìngwiller un zem Arrondissement Saverne. Bìscht ìsch zem erschte Mol gnannt worre ìm 14. Jh. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Bìscht ìsch dr Michel Beltran. Bìscht ghert zem Kommünàlverbànd Alsace Bossue. Dr lothringisch Dialekt vun Bìscht ghert zem Rhinfrankisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Bust (Bas-Rhin) – Sammlig vo Multimediadateie Bìscht uf cc-alsace-bossue.net Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: VIAF: 246997657
Dààl ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ìngwiller un zem Arrondissement Saverne. Dààl ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 1387. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Dààl ìsch dr Frédy Bach. Dààl ghert zem Kommünàlverbànd Alsace Bossue. Dr lothringisch Dialekt vun Dààl ghert zem Rhinfrankisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Thal-Drulingen – Sammlig vo Multimediadateie Dààl uf cc-alsace-bossue.net Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: VIAF: 236152937
Dììmerìnge ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ìngwiller un zem Arrondissement Saverne. Dììmerìnge ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 1275. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. D Maire vun Dììmerìnge ìsch d Nicole Oury. Dììmerìnge ghert zem Kommünàlverbànd Alsace Bossue. Dr lothringisch Dialekt vun Dììmerìnge ghert zem Rhinfrankisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Diemeringen – Sammlig vo Multimediadateie https://web.archive.org/web/20110823225112/http://www.diemeringen.fr/ Dììmerìnge uf cc-alsace-bossue.net Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: GND: 7611070-9 | VIAF: 239235562
Drulìnge ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ìngwiller un zem Arrondissement Saverne. Drulìnge ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 1325. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Drulìnge ìsch dr Jean-Louis Scheuer. Drulìnge ghert zem Kommünàlverbànd Alsace Bossue. Dr lothringisch Dialekt vun Drulìnge ghert zem Rhinfrankisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Drulingen – Sammlig vo Multimediadateie http://www.drulingen.fr Drulìnge uf cc-alsace-bossue.net Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: VIAF: 247423317
Temeschburg isch e Schtadt im Banat, wo hüt zu Rumänie ghört. Vermuetlich isch d Feschtig vo Temeschburg scho im 10. Johrhundert bauet worde. Im 1154i wird d Schtadt dann s erschti Mol erwähnt, vo eme arabische Geograph. Im 1241i isch d Schtadt vo Tatare zerschtört worde und de ungarisch König Bela IV. het dütschi Sidler iiglade, d Region z besidle und d Schtadt wider ufzbaue. De ungarisch König Karl Robert I. het Temeschburg zu sinere Residenz la usbaue und het vom 1316 bis ins 1323 s ungarische Riich vo de Schtadt us regiirt. Im 1443i het Temeschburg durch es Erdbebe schweri Schäde dervo trait und im 1552 hei d Osmane d Schtadt iignoh. Si het dann 164 Johr zum osmanische Riich ghört. Im 1716 hei dann d Habsburger s Banat eroberet und Temeschburg zu ere Feschrtigs- und Garnisionsschtadt la usbaue. Vom 1849i bis ins 1860i isch Temeschburg dann d Hauptschtadt vom öschtriichische Kronland Woiwodschaft Serbie und Temescher Banat gsi. 1857 isch Temeschburg ans öschtriichisch-ungarischi Schiinenetz aagschlosse worde, was zämme mit de Kanalisierig vom Bega zu erer wirtschaftliche und kulturelle Hochziit gführt het. D Schtadt isch eine vo de erschte mit ere Pferdetram gsi und au d elektrischi Stroosebelüchtig isch früh
Dr Robert Walser (* 15. April 1878 z Biel, Kanton Bärn, Schwiiz; † 25. Dezämber 1956 bi Herisau, Kanton Appezäll Usserhode, Schwiiz) isch e dütschsproochige Schwiizer Schriftsteller gsi. Dr Robert Otto Walser stammt us ere chinderriiche Familie. Si Brueder Karl isch e bekannte Bühnebildner und Mooler gsi. Dr Walser isch z Biel, wo an dr dütsch-französische Sproochgränze lit, zweisproochig ufgwachse. Er isch dört uf d Primarschuel und s Progymnasium gange, het s aber vor em Exame müesse verloo, wil d Familie d Schuel nüm het chönne zahle. Scho früeh isch dr Walser vom Theater begeisteret gsi; si Lieblingsstück si Die Räuber vom Schiller gsi. En Aquarell vom Karl Walser isch überliiferet, wo dr Robert Walser as Karl Moor zeigt. Vo 1892 bis 1895 het dr Walser e Lehr bi dr Kantonalbank vo Bärn z Biel gmacht. Denn het er churz z Basel gschafft. Im Walser si Mueter, wo „gemüetschrank“ (e zitgenössischi Bezeichnig für e psychischi Chranket, eventuell e Depression) gsi isch, isch 1894 gstorbe. 1895 isch dr Walser uf Stuegert züglet, wo si Brueder Karl gwohnt het. Dört het er bi dr Union Deutsche Verlagsgesellschaft und bim Cotta-Verlag as Bürolist gschafft und het näbebii ohni Erfolg brobiert, Schauspiiler z wärde.
Durschtel ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ìngwiller un zem Arrondissement Saverne. Durschtel ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 718. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Durschtel ìsch dr Gérard Stutzmann. Durschtel ghert zem Kommünàlverbànd Alsace Bossue. Dr lothringisch Dialekt vun Durschtel ghert zem Rhinfrankisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Durstel – Sammlig vo Multimediadateie Durschtel uf cc-alsace-bossue.net Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: VIAF: 241251394
Eschwiller ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ìngwiller un zem Arrondissement Saverne. Eschwiller ìsch zem erschte Mol gnannt worre ànne 718 àls Ascovillare. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Eschwiller ìsch dr Jean-Paul Traxel. Eschwiller ghert zem Kommünàlverbànd Alsace Bossue. Dr lothringisch Dialekt vun Eschwiller ghert zem Rhinfrankisch. Ernest Nègre: Toponymie générale de la France. 2 Bd. Librairie Droz, 1996 Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Eschwiller – Sammlig vo Multimediadateie Eschwiller uf cc-alsace-bossue.net Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: VIAF: 234315626
Äiwiller ìsch e frànzeesche Gmein ìm Unterelsàss ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Elsàss). D Gmein ghert zem Kanton Ìngwiller un zem Arrondissement Saverne. 1589 sìn z Äiwiller unter em Grof Adolf vun Nassau-Saarwerden Hugenotte àngsìdlet worre, wie üs dr Normandie un üs Lothringe gflìchtet sìn. Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert. Dr Maire vun Äiwiller ìsch dr Marcel Hoehn. Äiwiller ghert zem Kommünàlverbànd Alsace Bossue. Dr lothringisch Dialekt vun Äiwiller ghert zem Rhinfrankisch. Michel Paul Urban: Lieux dits. Dictionnaire étymologique et historique des noms de lieux en Alsace. Édition du Rhin, Strasbourg 2003 Commons: Eywiller – Sammlig vo Multimediadateie Äiwiller uf cc-alsace-bossue.net Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) INSEE: Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999 Normdate: VIAF: 242775075