rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Christian Wilhelm Walter Wulff (* 19. Juni 1959 z Osnabrück) isch e dytsche Jurischt un Bolitiker (CDU). Vum 30. Juni 2010 bis zum 17. Februar 2012 isch er dr zeht Bundesbresidänt vu dr Bundesrepublik Dytschland gsii. Dodervor isch er syt 2003 Minischterbresidänt vum Land Nidersachse gsi. Dr Chgristian Wulff isch anne 1959 as zwait Chind vum Rudolf un dr Dagmar Wulff uf d Wält chuu. Noch em Bsuech vu dr Elisabethschuel un em Abitur am Ernst-Moritz-Arndt-Gymnasium z Osnabrück het dr Wulff Rächtswisseschafte mit wirtschaftswisseschaftligem Schwärpunkt an dr Universitet Osnabrück studiert. Noch em erschte juristische Staatsexame 1987 het er syy Referendariat gmacht un noch em Zweite Staatsexame 1990 as Rächtaawalt gschafft. Dr Wulff isch römisch-katholisch. Anne 1988 het er d Christiane Vogt (* 1961) ghyrote. Mit ihre het er e gmainsami Dochter (Annalena, * 1993). S Ehbaar het sich 2006 drännt un isch 2008 gschide wore. Syt 2008 isch er in ere zwote Eh mit dr Bettina Wulff geb. Körner ghyrote. Är het mit ihre e Suhn (Linus, * 2008), d Bettina Körner het no ne Suhn (Leander, * 2003) us er e friejere Beziehig. Im Jänner 2013 het s Baar sy Drännig bekannt gee. Dr Christian Wulff isch anne
D Burg Teck ischt a Bauwerk uf-em hegschda Ponkt vom Teckberg (775 Metr ibrem Meer) am Steilhang vo dr Schwäbischa Alb. Der Berg leit uf dr Markong vo dr Stadt Aúa, amtlich Owen, hochdeitsch ausgschbrocha Auen, em Landkreis Esslenga. Vo deam Ort aus fiirt a schmala Stroß zo zwoi Parkblätz uf halbr Hehe vom Teckberg. Vo deet aus kô mr en rond 20 Menuda zor Burg nuflaufa. S erscht Mol urkondlich erwehnt isch dui Burg em Johr 1152. D Eigatimr send d Herzeg vo Teck gwäa, wo deet ihrn Sitz ghet hend. Dia hend domols zo-ra arg eiflussreicha schwäbischa Adlsfamilie gheert. An Haufa Mitgliadr vo dera Sippschaft hend neaba ihrem weltlicha Amt noh a kirchlichs Amt ôôgstrebt ond meischdens au griagt. So goht zom Beischbiil dr Stroßburgr Bischof Berthold uf dui Familie zruck. Em Johr 1525 isch d Burg Teck em Baurakriag gschloift worra. Ibrig bliiba send bloß noh a baar Grondmaura. Uf Betreiba vom Vorscheenrongsvorei Kirchheim/Teck ischt 1889 a 31 Metr hauhr rondr Durm baut worra, wo friher amol dr Bergfriid vo dr Burg gstanda hot. Wia der Durm domols ausgsäa hot, woiß mr heit nemme; s ischt abr sichr, dass’r et so ausgsäa hot, wia der Durm heit
Bergen isch e Schtadt in Norwäge, gnauer gsäit in dr Fylke Hordaland. Es het 256.580 Iiwohner (1. Jan. 2010). Bergen ligt im weschtliche Norwäge, also im südliche Fjordnorwäge. De Huusbärg Fløyen: Uf dä chunt me mit ere Schtandseilbahn. Stabchile Fantoft: Isch e Stabchile, wo noi ufbaut isch. Si isch am 6. Juni 1992 wege Brandstiftig abbrennt und denn wieder rekonstruiert worde. Bergen isch d Ändschtazion vo der Bergensbane und wird so mit mehrere Schnällzüg vo Oslo bedient. Commons: Bergen – Sammlig vo Multimediadateie Offiziälli Internetsite vu Berge Abbildig vu de Stadt 1588 in Civitates orbis terrarum vum Georg Braun Kunstmuseum Bergen Stadtbahn Bergen Revierinformatione zu Bergen uff SkipperGuide.de Bergener Museumsstroßebahn Netz vum Svein Ulvund mit aktuälle Fottis vu Bergen un Umgebig
Oppenau isch ä kloins Schtädtli im Renchtal im Schwarzwald. S läit on de B 28 zwische de Gmoinde Bad Pedersdal-Grisbach und Luddebach. De Schtadtkern läit om Lierbach, ca. oi Kilometer vum zämäfluß mit dä Rench. D Oppenauer Gmarkig erschtreckt sich vum Renchtal bis uf d Gipfel vun dä Bärg drumrum, zum Bäischpil dä Mooskopf (878 Meter), dä Bruubärg (877 Meter), dä Schliffkopf (1050 Meter) un em Kniebis (960 Meter). De tifscht Punkt läit so bi 260 Meter on dä Rench. De Gmeindsbann het ä Flächi vun 58,5 Quadratkilometer. Vun dänä sin 14,5 % Landwirtschaftsflechi, 80,5 % Wald, 4,4 % Sidlungsflechi un 0,6 % sunschtigi Flechi. Bi de Gmeindsreform Bade-Württebärg Onfong vun de 1970er Johr sind di vorher selbschtändige Gmoinde Ibach, Lierbach, Maisig und Romschbach iigmoindet wore. Insgsomt ghäred hit e bisli mä wi 100 Därfer, Wiler, Zinke, Hef und Oinzlhieser zu de Schtadt. Vermuetlich isch Oppenau im 12. Johrhundert entschtonde, wo d Schtadt unter de Namesform Noppenouwe belegt isch. Bis 1218i het s domolig Dorf de Zähringer ghärt. Wo selli usgschtorbe sin, sin d Herrschaftsverhältnis im hintere Renchtal kompliziirt wore, bevor s Renchtal 1316 zum Erzbistum Stroosburj cho isch. Prägend fir d kulturelli, politischi und religiösi Verhältnis in Oppenau isch
S Konzil vo Konschtanz het vom 5. November 1414 bis zum 22. April 1418 z Konschtanz am Bodesee schtattgfunde. De König Sigismund het s Konzil vo politischer Site prägt und er het uf de Papscht Johannes (XXIII.) Druck usgüebt, dass er s duet iibruefe. S Konzil het solle s „grosse Abendländische Schisma“ und Misschtänd in de Chile überwinde. Wil d Kardinäl mit de Amtsführig vom Papscht Urban VI. nöd iiverschtande gsi sind, hei si im 1378i de Robert vo Gämpf zum Gägepapscht gwählt, wo de Name Clemens (VII.) aagnoh het. Mit dere Wahl hei si s „grosse Abendländische Schisma“ usglöst, wo di Gläubige und di ganz Chile in grossi Probläm und Gwissensnöt gschtürzt het. Au politisch hets zu ere Schpaltig z Europa gfüehrt, zwüsche de Aahänger vom Urban und dene vom Clemens. Au de Tod vo dene beide Päpscht het nöd zum End vom Schisma gführt, wil ihri jewilige Aahänger noii Päpscht gwählt hei. Im Johr 1409 uf em Konzil vo Pisa hei d Kardinäl versuecht, s Schisma z überwinde und hei de Johannes (XXIII.) zum Papscht gwählt. D Lösig vo de Probläm het des aber nöd brocht, wil jetzt drü Päpscht mitenand konkuriert hei. Wo de Sigismund König worde-n-isch,
De Pierre d'Ailly (* 1350/51 z Compiègne; † 9. August 1420 z Avignon) isch en französischer Theolog, Bischof und Kardinal gsi. Hüfig wird er in de wüsseschaftliche Literatur au mit sim latinische Name Petrus de Alliaco oder mit sim dütsche Name Peter/Petrus vo Ailly gnennt. Er isch en Aahänger vom Konziliarismus gsi und het s Konzil vo Konschtanz massgeblich mit beiiflusst. De Pierre d’Ailly isch im 1350i in ere aagsehene Bürgerfamilie z Compiègne uf d Wält cho. Ab em 1364i het er z Paris am Kolleg vo Navarra schtudiirt. Wi in dere Zit üblich, het er z erscht de Magischter in de frei Künscht und de Wüsseschaft gmacht. Im 1372 het er dann an de theologisch Fakultät schtudiirt. Im 1375 heter de baccalaureus sententiarius gmacht und en Kommentar zu de Sentenze vom Petrus Lombardus gschribe. D licentia docendi, s Rächt z unterrichte, het er im 1381 übercho und im gliiche Johr het er promoviirt und isch ab do Doktor vo de Theologii gsi. Bim grosse Abendländische Schisma het d Universität, zumindescht d Franzose, de Clemens VII. aaerkannt und de Pierre isch uf Avignon gschickt worde, wo er em Clemens „d Unterwerfig vo de französische Nation vo de Universität“ het solle
S Kolleg vo Navarra isch e Schuel vo de Pariser Universität Sorbonne gsi. Uf Aaregig und mit Unterschtützig vo de Johanna I. vo Navarra isch si im 1304 gründt worde. Di urschprünglich Intention isch gsi, Studente us Navarra s Studium z Paris z erlichtere. Aber de Zugang zum Kolleg isch nöd abhängig gsi vo de Herkunft, weder us landsmannschaftlicher noch us sozialer Sicht. Vo de traditionelle mittelalterliche Studiefächer het me am Kolleg numme Grammatik, Logik und Theologii chönne schtudiire, Medizin und Rächt aber nöd. In de Zit vo e französische Revolution isch s Kolleg vo Navarra ufglöst worde. Pierre d'Ailly (1350/1-1420) Jean Charlier de Gerson (1363-1429)
S Frankoprovenzalisch odder Arpitanisch (Eigebezeichnige: patouès, francoprovençâl, arpitan, arpetan) isch e galloromanischi Sproch, wu z Frankriich, z Italie un in de Schwiz gschwätzt wird. Es wiist Gmeinsamkeite mit em Französische un em Okzitanische uff. De Usdruck „Frankoprovenzalisch“ – oder au „Franko-Provenzalisch“ – goht uff de italiänisch Linguist Graziadio Isaia Ascoli zruck, wu 1873 gschribe hät: „I nänn sälli Gruppe ‚Frankoprovenzalisch‘, wu, näbe gwüsse eigene Charakterzüg, Gmeinsamkeite mit em Französische (ere Variation vu de Langues d'oïl) uff de eine un mit em Provenzalische [= Okzitanische] uff de andere hät, wu nit durch e jüngeri Vermischig vu verschidene Elemänt entstande, sundern im Gegedeil gschichtlig uuabhängig sin.“ Zur Chlorheit un für d'Uuabhängigkeit vu de Sproch vürezhebe, isch s Wort meischtens ohni Bindestrich gschribe wore. Die Schriibig soll au d'Aanahm vermiide, dass s Frankoprovenzalisch numme e Kombination vu langues d'oïl un langues d'oc isch. S Wort „Provenzalisch“ hät zur Zit vum Ascoli nit numme d'Sproch vu de Region Provence bezeichnet, sundern s Okzitanisch als Ganzes, wu vor sinem hüttige Namme zerscht „limousin“ un deno „provençal“ gheiße hät. Sälle Namme isch sit em 15. Johrhundert als Bezeichnig für s Frankoprovenzalisch belèggt. Er daucht zum erschte Mol i'me-ne Dokumänt us Friiburg im Üechtland uff, wu de
Dr Markgrof Hermann VII. vu Bade, gnännt dr Wecker, (* 1266; † 12. Juli 1291) isch vu 1288 bis 1291 dr regiered Markgrof vu Bade gsi. Dr Hermann VII. isch dr Suhn vum Rudolf I. vu Bade un dr Kunigunde vu Eberstei (* um 1230; † 12. April 1284/90 z Lichtedal), dr Dochter vum Grof Otto vu Eberstei. Anne 1291 het dr Markgrof Hermann VII. vu Bade Bsitzige vum Chloschter Waisseburch iberchuu, zem Byschpel z Bietge. Dr Hermann VII. vu Bade isch im Chloschter Lichtedal begrabe. Dr Hermann VII. het vor em 6. Oktober 1278 d Agnes vu Truhedinge († noch em 15. März 1309) ghyrote. Us däre Eh sin die Chinder fiirigange: Friedrich II:, († 22. Juni 1333) Rudolf IV., († 25. Juni 1348) Hermann VIII., († 1296) Jutta, († 1327)
Dr Markgrof Friedrich II. vu Bade († 22. Juni 1333) isch vu 1291 bis 1333 dr regiered Markgrof vu Bade gsi. Dr Friedrich II. isch dr Suhn vum Hermann VII. vu Bade un dr Agnes vu Truhedinge († noch em 15. März 1309). Dr Friedrich II. het vor em 16. Oktober 1312 d Agnes vu Weinsberg († 3. Mai 1320) ghyrote. In ere zwote Eh het er noch em 3. Mai 1320 d Margarete vu Vaihenge († 1348) ghyrote. Dr Friedrich het fimf Chinder gha. Weli us dr erschte un weli us dr zwote Eh stamme, losst isch nit sicher zueordne, wel d Gebrutsdate vun ene nit bekannt sin. Hermann († 13. April 1353) ∞ vor 3. Juni 1341 Matilde vu Vaihenge († 13. April 1381)? Friedrich Agnes, († 1361), Äbtissi im Chloschter Lichtedal Irmgard, Nunne im Chloschter Lichtedal Marie, Nunne im Chloschter Lichtedal
Kuntillet ‘Adschrud (arabisch: كونتيلة عجرود Kūntīllat ‘Ajrūd) isch en Ort uf de Sinai-Halbinsle z Ägypte ganz nöch a de Gränze zu Israel. Archäologe hei derte in de 1970er Johr Usgrabige gmacht. Höchschtwahrschinlich isch Kuntillet Adschrud e Karawanserei gsi, uf em Wäg vo Kadesch Barnea Richtig Elat und Ägypte. Bekannt worde-n-isch de Ort, wil me bi de Usgrabige Inschrifte und Zeichnige uf Tonkrüg gfunde hät, wo vom "JHWH ... und sinere Aschera" d Red isch. Kuntillet ‘Adschrud heisst einsamer Hügel vo de Wasserquelle. Hüt wird de Ort Ḥorvat Teiman gnennt. Er ligt öppe 50 km südlich vo El-Quseme uf eme Plateau. S archäologisch Inschtitut vo de Universität vo Tel Aviv het in der Johr 1975 und 1976 Usgrabige gmacht. Bi dene Usgrabige sind Gebäuderäst entdeckt worde, wo uf d früheri Exischtenz vo ere Karawanserei hiidüte und us zu Zit zwüsche 850 und 750 v. Chr. schtammet. Zum Teil hei d Archöologe und Theologe d Meinig verträte, s Gebäude sig es Heiligtum gsi, aber es si kei Altär oder ähnlichs gfunde worde, wo di These chönnt stütze. Im Iigangsberich isch aber vermuetlich en Aadachtsruum gsi. Derte het me nämlich uf zweine Pithoi di Tekscht gfune, wo Kuntillet Adschrud so bekannt gmacht hei.
S reformiert. isch e reformiirti Monatszitig in de Schwiiz. Entschtande isch di Zitig us ere Fusion vom Bärner Saemann und drü kantonale Chilezitschrifte, wo alli Chilebot (offiziell: Kirchenbote) gheisse hei. Es sind d Chilezitschrifte vo de Kantonalchilene vom Aargau, vom Bündnerland und vo Züri gsi. Di Zitig isch zum erschte Mol am 30. Mai 2008 erschine und wird in alli Hushalt vo de beteiligte Kantonalchilene verteilt, wo zmindescht ein Reformiirte läbt. D Uflag isch bi öppe 700'000 Exemplar. Zu eme gmeinsame Mantelteil chunnt noch en regionaler Teil vo de einzelne Kantonalchilene. reformiert. online
Durrës isch e Stadt in Mittelalbanie aa de Adria. Es isch mit über 200.000 Ywohner nooch de Hauptstadt Tirana di zweitgrööschti Stadt vo Albanie un di wichtigscht Hafestadt vum Land. Mit sym Hafe isch Durrës eis vo de wichtigschte Wirtschaftszentre vo Albanie. De Hafe isch d wichtigschti Handelsverbindig zum Ussland un bsunders nooch Italie. Täglich faare Fääre vo Durrës uff Italie. Usserdäm het Durrës no e Werft. Dernäbe isch d Stadt au en Stroose-un Ysebahnchnotepunkt. De Durrës Plazh, de Strand vo Durrës, ghört zue de beliebteschte Badeplätz vo Albanie. Bsunders im Summer spiilt de Tourismus wäge däm e wichtigi Roll. D meischte Urlauber sin Usslandsalbaner un Kosovare, oder chömme uss de Hauptstadt Tirana uff Durrës. S Klima z Durrës isch mediterran. Am niidrigschte sin d Temperature im Januar mit durchschnittlichi Höggschtwärt vo 5 °C i de Nacht un 12 °C am Daag. Am wärmschte sin de Juli un de Auguscht mit Durchschnittstemperature vo 21 °C i de Nacht un 28 °C am Daag. Wäge synrer lange Gschicht het Durrës mehreri archäologischi Fundplätz. Am wichtigschte devo isch e Amphitheater, wo au Mosaike bsichtigt werde chönne. Es isch im 1. Joorhundert n. Chr. baut worde, un isch mit enere Kapazität vo 20.000
Pogradec isch e Stadt im Südoschte vo Albanie aa de Gränz zue Nordmazedonie am Ohridsee. De Name vo de Stadt chunt ussem Slawische un bedütet „unterem Städtli“. In de Stadt sälber gits zwar kei slawischsproochigi Bevölcherig mee, es git aber Dörfer in de Umgebig, wo Aaghörige vo de mazedonische Minderheit läbe. Pogradec het wäge Zerstörige in de Balkan- un de beide Wältchrieg kei bsundri historischi Sehenswürdigkeite. Als Ussflugsziil isch d Stadt aber einewäg wäge em Ohridsee un kulinarischi Bsunderheite beliebt. Usserdäm herrscht in de Gegend durch de Yfluss vum See e gmässigters Klima wie in andri Landesdeil. De Tourismus wird allerdings no durch Problem mit de Müll- un Abwasserentsorgig behindret. Syt em Joor 2007 bemiet sich d Stadtverwaltig in Zämmearbet mit internationale Organisatione die Problem z löse. Usserem Tourismus isch vorallem d Landwirtschaft un d Fischerei wichtig. Commons: Fotis vo Pogradec – Sammlig vo Multimediadateie
Under Pseudogottheit, Pseudogott oder Pseudogöttin werd i de Religiosforschig e Gotthait verstande, wo i de wüsseschaftliche und populäre Literatur uuftaucht, aber vo de Forschig nöd as echt historisch anerchennt werd. Anderi Bizaichnige sind faltschi Gotthait, unhistorischi Gotthait, unechti Gotthait, erfundeni Gotthait und äänlich. Pseudogotthaite sind bsunders typisch för Religione, wo nu schlecht öberliferet sind, so i de slawische oder südgermanische Religioo, im Gegesatz zu de nordgermanische oder antike Religioo, wo e riichi Öberliferig erhalten isch. Nöd dezue ghöret rain literarischi Gstalte, wo de fiktivi Charakter aidüttig isch, wie d Götter i de Opere vom Richard Wagner oder i de Büecher vom J. R. R. Tolkien. Denebet cha de Bigriff Pseudogotthait usserhalb vo de Religiosforschig au abschätzig bruucht were, för Gotthaite, wo anere andere Religioo as a de aigne aghöört. De Grund wiso au i de wüsseschaftliche Litertatur Pseudogotthaite uuftauchet isch verschide. E Grund cha sii, as e Forscher d Sprooch zwenig guet chennt, e faltschi Lesig vonere öberlifrete Schrift öbernoo werd aber au faltschi Öberlegige und Rekonstruktione. Denebet cha au de Wunsch bistoo, us verschidnige Gründ enere fremde Kultur Gotthaite z underschiebe oder groossi Lugge i de Öberliferig uufzfülle. I de moderne Zitt chunnt no d Wunsch vo neopagane Chraise
Elbasan isch e Stadt in Mittelalbanie un mit öbe 126.000 Ywohner eini vo de gröschte Stedt vo Albanie. Es isch e relativ jungi Stadt, wo vo de Osmane wääred de Eroberig vo Albanie gründet worde isch. Z Elbasan befindet sich d ältischt Moschee vo Albanie, wo im Joor 1492 baut worde isch. D Stadt goot uff e Militärlager wo d Osmane bi de Eroberig vo Albanie im 15. Joorhundert gründet hen. Im Joor 1467 het de Mehmed II. e Feschtig baue lo. Elbasan bedütet uff Türkisch „starchi Feschtig“. D Stadt isch deno e Zentrum vo de orientalische Kultur z Albanie worde. D Stadt isch e wichtigs Handelszentrum, un e kulturell viilfälltigi Stadt gsi. Näbe de Albaner hen au Grieche, Slawe, Aromune un natürli Türke in de Stadt gläbt. D Stadtmuure sin im Joor 1834 vum Reshit Pasha wider ygrisse worde. In de Mitte vum 18. Joorhundert isch z Elbasan e eigni Schrift für s Albanische entwigglet worde, wo sich aber nit het chönne duresetze. Unter em König Zogu het d Aasiidlig vo Induschtri, mit Tabak- un Alkoholherstellig, aagfange. Unter de Kommunischte isch Elbasan de zum Induschtrizentrum vo Albanie uffbaut worde. Z Elbasan spiilt vorallem d Induschtri e Roll. Im Joor
Dr Markgrof Friedrich I. vu Bade (* um 1249 z Alland/Nidereschtryych; † 29. Oktober 1268 z Neapel) isch vu 1250 bis 1268 dr regiered Markgrof vu Verona un Bade gsi, derzue Herzog vu Eschtryych. Dr Hermann Friedrich I. isch dr Suhn vum Hermann VI. vu Bade un dr Gertrud vu Babenberg gsi, dr Nichte vum Herzog Friedrich em Strytbare vu Eschtryych, em letschte Herrscher us em Huus vu dr Babenberger. Syy Vater Hermann vu Bade het im Namme vu syyre Frau Aaspruch ghobe uf Eschryych, het syy Aaspruch uf d Noofolg aber nit chenne dursetze. No syym Dod het dr Friedrich mieße flichte vor em Chenig Ottokar Přemysl vu Behme, wu Eschtryych anne 1251 ohni Widerstand het chenne bsetze. Dr Friedrich het derno zerscht in dr Steiermark gläbt, derno bi syym Schwoger Ulrich III. vu Kärnten, syt 1266 aber z Bayern, wun er si aagfryndet het mit em Konradin vu Hochestaufe. Anne 1267 het er sich eme Italiefäldzug vum Konradin aagschlosse, wu dää uuszoge isch go s staufisch Erb zruckerobere. Zämme mit syym Frynd Konradin, wu sich as Chenig vu Jerusalem un Sizilie gsähne het, isch dr Friedrich I. vu Bade gege Sizilie zoge. Dr Papscht het dr Konradin nume
Friedrich I. vu Bade isch dr Name vu däne Persone: Friedrich I. vu Bade (* um 1167; † 1217/1218 z Damiette) as Mitregänt Markgrof vu Bade un Verona Friedrich I., Markgrof vu Bade un Verone, Herzog vu Eschtryych (um 1249 – 1268) Friedrich I., Großherzog vu Bade (1826–1907)
Berat isch e Stadt in Südalbanie mit öbe 64.000 Ywohner. Si het eini vo de am beschte erhaltene Altstädt vo Albanie, wo vo de UNESCO syt 2008 als Wälterbi anerkannt isch. In Albanie isch Berat au als „die Stadt mit de tuusig Fenschter“ bekannt. Berat lait uff beide Syte vum Fluss Osum. D Altstadt bestoot uss drüü Stadtdeil: Gorica uff de linke Syte, un uff de rächte Ufersyte Mangalem un d Burg Kalaja, wo au bewohnt isch. Uff de rächte Syte isch au d Neustadt, wo vorallem uss kommunistischi Plattebaute bstoot. Öschtlich vo de Stadt lait s Bergmassiv Tomorr, wo 2,416m hoch isch. D Hügel wo hüt d Burg isch, isch im 4. Joorhundert v. Chr. vo de Illyrer zum erschte Mool befeschtigt worde. Spööter isch d Gegend unter de Yfluss vo de Makedonier groote, un Antipatreia gnannt worde. Im 2. Joorhundet v. Chr. isch d Stadt vo de Römer erobret worde. Noochem Fall vum Römische Rych isch Berat vo de Byzantiner kontrolliert worde, un het Pulcheriopolis gheisse. Im 9. Joorhundet hen de d Bulgare d Stadt ygnoo, un in Beligrad (wysi Stadt) umbenannt. Uss däm isch schliessli de Name Berat entstande. Im Joor 1018 hen d Byzantiner Berat zruggerobret.
Schwarzwaldmelodie isch a deitscha Farbfilmkomeede vom Regisseur Géza von Bolváry us-em Johr 1956. D Enna-Ufnahma send en de UFA-Studios z Berlin-Tempelhof dreht worra ond d Ussa-Ufnahma em Schwarzwald. S erscht Mol ens Kino komma isch der Film am 9. Auguscht 1956 en Stuegert. Em alda Stettner sei Uhrafabrik stoht kurz vor dr Pleide. Am meischda wurmed-en d Schulda, wo-nr bei seim reicha Nochbr Herbert Olberg hot. Der ischt schau lang hentr-em Stetter seim Dechtrle Susanne her, abr dui lôôt en emmr wiidr aablitza. Wenn se no endlich amol deam seim Werba nochgäa dät, no wär’r mit oim Schlag seine finanzielle Sorga laus. Abr des Mädle schwärmt jo bloß fir da jonga Kombonischda Hans Homann, ama brotlosa Kintschtlr. Deam sei nuiaschts Werk isch d Schwarzwaldmelodie, ond dui hot’r dr Susanne zo ihrem Geburtsdag gwidmet. Em Stetter sei Bsuach bei dr Bank isch et omsonscht gwäa: Mit-ra Dasch vol Geld kommt’r hoim. Dô drmit will’r am nägschda Dag seine Schulda zahla. Bis dônôô kommt s Geld en da Kassaschrank. Dees griagt au sei Jongr Fredy mit. Der isch s schwarz Schôf vo dr Familie ond hot bloß Weibr, Saufa ond hoißa Musig em Kopf. Seit seim ledschda kromma Gschäft hot-en au noh
Dr Markgrof Hermann IX. vu Bade († 13. April 1353) isch vu 1333 bis 1353 dr regiered Markgrof vu Bade un Herr zue Eberstei gsi. Dr Hermann IX. isch dr Suhn vum Friedrich II. vu Bade un dr Agnes vu Weinsberg († 3. Mai 1320). Anne 1334 wird d Iburg vum Hermann IX. an dr Rudolf IV. vu Bade ibergee. 1350 git dr Chaiser Karl IV. d Iburg em Hermann IX. as Läche. Im glyche Johr, 1350, chauft dr Hermann s Dorf Mörsch vum Chloschter Herrealb zruck. Dr Markgrof Rudolf het des Dorf am 20. Juli 1306 an s Chloschter verchauft unter dr Bedingig vun eme Ruckchaufrächt. Dr Hermann IX. het vor em 3. Juni 1341 d Matilde vu Vaehenge († 13. April 1381) ghyrote. Us däre Eh isch ei Chind fiirigange: Friedrich († vor 1353)
Dr Markgrof Hesso I. vu Bade († 13. Februar 1296/97) isch vu 1273 bis zue syym Dod Markgrof vu Bade gsi. Dr Hesso isch e Suhn vum Rudolf I. vu Bade un dr Kundigunde vu Eberstein gsi. Dr Hesso I. het drejmol gyhrote. Zem erscht Mol vor em 5. Jänner 1278 d Klara vu Klingen († vor em 10. Juni 1291), d Dochter vum Walther vu Klingen. Noch em Dod vu dr Klara het dr Hesso I. derno d Irmengard vu Wirtteberg (* 1261/64; † vor 1295) ghyrote, d Dochter vum Ulrich I. "mit em Duume", Grof vu Wirtteberg, un dr Agnes vu Liegnitz. In ere dritte Eh het dr Hesso I. derno no 1295 d Adelheid vu Rieneck († 1299, begrabe im Chloschter Klingedal) ghyrote, d Dochter vum Gerhard IV. vu Rieneck. Us dr erscht Eh vum Hesso I. isch ei Suhn fiirigange: Hermann VIII († 1338), Markgrof vu Bade Us dr Eh mit dr Adelheid vu Rieneck isch au ei Suhn fiirigange: Rudolf Hesso († 13. Augschte 1335), Markgrof vu Bade Medieval Lands: Baden
De Albrecht I. (* Juli 1255 z Rhiifälde; † 1. Mai 1308 z Königsfälde (Windisch) isch unterem Name Albrecht V. Graf vo Habsburg gsi, unterm Name Albrecht I. sit em 1282i Herzog vo Öschtriich und de Steiermark und ab em 1298i König vom Heilige Römische Riich. Er isch vo sim Neffe, em Johann vo Schwobe ermordet worde. De Albrecht isch us de Familie vo de Habsburger gsi, wo ihri Schtammburg uf de Habsburg im hütige Aargau gha hei. Er isch de ältschti Sohn vom Rudolf I. vo Habsburg und sinere Frau, de Gertrud Anna vo Hohebärg gsi. Wo de Rudolf in de Schlacht uf em Marchfäld gäge de Ottokar II. Přemysl gwunne het, het er im 1282i de Albrecht zäme mit sim Brueder Rudolf zum Herzog vo Öschtriich und de Steiermark gmacht. De Albrecht het de Rudolf mit ere Erbteilig, wo in de Rhiifälder Husordning isch feschtglägt worde, derzu brocht, dass de Albrecht eleige Herzog vo Öschtriich und de Steiermark isch worde, de Rudolf het dodefür de Aargau und di vorderöschtriichische Gebiet in Südweschtdütschland verschproche übercho, aber ebe numme verschproche. Wo de Rudolf im 1290i gschtorben isch, het de Albrecht allei d Bsitzige chönne verwalte. Er het sich schnell unbeliebt
Mit Definitheit meint mer in de Sproochwüsseschaft d Eigeschaft vumene Substantiv, entweder e spezifischs oder e allgemeins Konzept usszdrugge. Im Alemannische wird des wie in de meischte europäische Sprooche au, mit eme Artikel ussdruggt: de Maa vs. e Maa. Mit de Maa meint mer also en bstimmte Maa, mit e Maa irget e Maa. In mangi Sprooche wird d Definitheit mit noochgstelltem Artikel ussdruggt. In Europa chunt des vorallem in Südoschteuropa vor. S Albanisch, Mazedonisch, Bulgarisch un Rumänisch sin so Sprooche. Im Albanische isch zum Byspil fshat di unbestimmt Form vum Wort „Dorf“, un fshati di bestimmt. Im Albanische wird d Definitheit au bi Eigename markiert. So isch Bashkim de unbestimmt Name, wääred Bashkimi e bstimmte Maa, wo Bashkim heisst, meint. So hen au alli albanischi Ortschafte zwei Namensforme, e bstimmti un e unbestimmti: Tirana (bestimmt) un Tiranë (unbestimmt). In andri Sprooche wird d Definitheit nit direkt ussdruggt. Byspil defür sin Japanisch, Finnisch, Baskisch un d meischte Slawische Sprooche.