rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Eleutherus oder Eleutherius (* noch em Liber pontificalis z Nicopolis, Griecheland; † 24. Mai 189 z Rom) isch vu ebbe 175 bis 189 Bischof vu Rom gsii. Mit däm Griech hert di friescht Lischt vu dr Bischef vu Rom vum Irenäus vu Lyon uf. Hiiwys uf ihn findet mer au bim Eusebius vu Caesarea un in andere Dokumänt us dr Zyt. Wie syni Vorgänger het er mit em Montanismus kämpft. No sym Zytgnoss Hegesippus soll dr Eleutherus in dr Amtszyt vum remische Bischof Anicetus Diakon gsii syy. Dr Liber Pontificalis vum Aafang vum 6. Johrhundert brichtet, är heb Beziehige zum britische Chenig Lucius ghaa, wu dr Wunsch ghaa het, zum Chrischtetum z konvertiere. Die remisch Legänd het wohl mit dr literarische Paralleliberliferig zum Chenig Abgar IX. vu Edessa z due. In dr Zyt vu sym Pontifikat het di remisch Gmai, im Gegesatz zue dr bekännende Chrischte z Chlaiasie un z Gallien, ohni Verfolgig gläbt. Dr Eleutherus het si gege d Lehre vu dr Markionite, dr Montanischte un dr Valentinianer gwändet, die hän dur - ihrem Sälbschtverständnis no - philosophische Spekulatione d Ghaimnis vum chrischtlige Glaube welle erklere bzw. dr Wältuntergang prophezeie, wu diräkt deet bevorstohn. Dr Eleutherus soll um
As Masorete (Hebäisch: בעלי המסורה, ba'alei hamasorah) bezäichnet mä zwäi middelalterligi Grubbe vo jüdische Kopiste und Bearbäiter vo Biblehandschrifte: uf dr äinte Site die östlige Masorete, Schriiber us dr babylonische Diaspora, uf dr andere Site die westlige Masorete, wo Rabbiner us Galiläa gsi si. Die östlige Masorete si Noochfolger vo jüdische Gleerte gsi, wo scho vor em Joor 100 n. d. Z. iiflussriichi Leerhüüser im Zwäistromland bildet häi, vor allem z Sura, Nehardea (bis 259) und z Pumbedita. Si si nooch zu de Karäer gstande, wo die rabbinischi Uslegigsdradizion abgleent häi, wo in dr Mischna und im Talmud gsammlet worde isch, und nume dr Tanach sälber as Häiligi Schrift häi lo gälte. Si häi sich sit em 8. Joorhundert vo Babylonie us im Middelmeerruum usbräitet und häi au in Palästina Iifluss gha. Under de westlige Masorete si die bäide Familie Ben Ascher und Ben Naftali us Tiberias bsundrigs bekannt. Si häi zwüsche 780 und 930 äignigi Punktazionssüsteem entwigglet, zum überliifereti Bibleteggst z brüefe, gege Abschriibfeeler sicher z mache, festzleege, wie si usgsproche wärde, und si vor willkürlige Iigriff z schütze. Das Süsteem isch in Öiropa vorherrschend worde. Zwar isch d Punktazionsart vo dr Familie ben Naftali, wo dr Saadia Gaon
S Sefer Jetzira (hebräisch: ספר יצירה, „S Buech vo dr Formig“ oder au „S Buech vo dr Schöpfig“) isch en alti kosmologisch-naturwüsseschaftligi Abhandlig, wo im jüdische Konteggst bekannt worde isch und wo die wääsentlige Elimänt vo dr Schöpfig daarstellt, wie si entstande si (Kosmogonii) und wie si strukturiert si. Die Elimänt si die 10 Urziffere (Sefirot) und die 22 Buechstaabe vom hebräische Alfabet. S Sefer Jetzira isch vom 10. Joorhundert aa in dr jüdische Dradizion vil kommentiert worde. Es entspricht dr razionale Daarstelligswuis vom Buech, ass es zerst wenigstens us ere filosofisch-wüsseschaftlige Sicht abghandlet worde isch. Vom 12. Joorhundert aa isch es denn müstisch-spekulativ interbretiert worde und het so d Bedütig vom Buech für d Kabbala begründet. Es wird hüfig as s eltiste äigeständig überliiferete Wärk vo dr Kabbala bezäichnet, au wenn s vo sim Charakter häär äigentlig eender e räin kosmologisch-wüsseschaftligi Abhandlig isch und käini jüdische religiös-theologische Ussaage macht. Si Schöpfigsvorstellig unterschäidet sich radikal vo dere im Buech Genesis, und au vo däm sinere Uslegig im Talmud und im Midrasch. Es erwäänt s Volk Israel niene, und au sini religiöse Vorstellige, Brüüch oder Autoridääte nid. Si Iifluss uf d Inhalt vo dr Kabbala isch aber grooss, so dass mä
Ortenau chan folgendes bedüte: Ortenau, es Gebiet im Mittelbadische, es kunnt under folgende Verwändunge vor: De Ortenaukreis, ä politischa Kreis uf dä onder Sit vum Rhin vu Strasbourg D Londschaft Ortenau, des isch d historische Gägend → D Kreis un d Londschaft sin nit deckungsglich, d Londschaft geht wider hoch De Kanton Ortenau, e historischi Bezaichnig (vgl. Die Handschriften der Badischen Landesbibliothek in Karlsruhe, Band 13) Ortenauer Ried Ried (Ortenau), es Ried i de Landschaft Ortenau Ortenau isch de Familiename vo folgender Person: Gustav Ortenau (* 18. Mai 1864 z Fürth; † 1950 z Florenz), en dütsche Arzt jüdischer Abstammig
Dr Viktor I. († 199 z Rom) isch vu 189 bis zue sym Dod anne 199 Bischof vu Rom gsii. Dr Viktor I. isch en energische Bischof gsii un isch bekannt wore fir d Latinisierig vu dr remische Chilche, wu dodmol no vu griechische Yyfliss dominiert gsii isch. Vermuetli het er vu Nordafrika gstammt. Dr Name vu däm Bischof isch vor allem mit Oschterfeschtstryt iber dr Oschtertermin verbunde, wu scho syt em Anicetus haiß dischpetiert woren isch. S Oschterfescht isch vu dr chlaiasiatische Gmaine, dr sognännte Quartodezimanäer am 14. vum jidische Monet Nisan (Paschafest) gfyyrt wore, in dr weschtlige Chilchen am Suntig derno. Nit klar sin d Grind doderfir – villicht s Inträssi vun ere Verainhaitlichung, unter Umständ au d Propaganda vun eme gwisse Blastus gege dr weschtlig Oschtertermin oder s Bsträbe, dr Termin vum Paschafescht z myyde. Di letschtgnännt Megligkait giltet am wahrschynligschte, wel di um des Zyt no jung Chilche si dytli het welle dischtanziere vu ihrem judische Ursprung. Dr Viktor het in vylne Gmaine Synodie abghalte, wu sich em aagschlosse hän, mit Uusnahm vu dr chlaiasiatische Gmaine. Dr Viktor het die Gmaine us dr Chilchen uusgschlosse. Mit däre Exkommunikation het er e Huffe Lyt in dr Chilche
Dr Zephyrinus († 20. Dezämber 217 z Rom) isch vu ebbe 198 bis 217 Bischof vu Rom gsii. Sy Name bedytet: „Dr Weschtwind“ (griech./latein.) In dr katholische Chilche isch sy Gedänkdag dr 20. Dezämber. Är wird as Mann mit wenig Intelligenz oder Karaktersterki bschribe, un d Kontroverse vu syre Amtszyt wäre besser em Hippolytus un em Calixt zuegschribe. Dr Calixt isch sy wichtigschte Rotgeber un au Noofolger gsii. Vum Zephyrinus isch di erscht dogmatisch Verchindig im Wortlaut iberliferet: „Ich waiß e Gott, Jesus Chrischtus, un ußer ihm kai andere, wu uf d Wält chuu isch un glitte het.“ Commons: Zephyrinus – Sammlig vo Multimediadateie Ytrag in d Catholic Encyclopedia, Robert Appleton Company, New York 1913 (änglisch) Gsamtwärch vu Migne Patrologia Latina mit Inhaltsverzaichnis Normdate: GND: 119222825 | LCCN: nb2007022930 | VIAF: 68458321
Dr Calixt I. (au Callist I., Kalixt I. Calixtus I. oder Kallixtus I.; * vilicht um 160; † 222), isch vu 217 bis 222 Bischof vu Rom gsii. Sy Amtszyt isch in dr Zyt vu dr remische Chaiser Elagabal un Severus Alexander gsii. Sy Name bedytet „dr Schenscht“ (griechisch/latynisch). Iber dr Calixt I. isch wenig bekannt. Dr hailig Hippolyt vu Rom, e Zytgnoss un Widersacher vum Calixt, verzellt iber en: As junge Sklav isch dr Calixt vu sym Herr fir d Ufsicht vun ere Bank bstellt wore – är het aber s Gäld verlore, wun em vu andere Chrischten aavertröut gsii isch. Är isch vu Rom gflichtet, isch aber uf eme Schiff feschtgsetzt wore. Go dr Sklaverei entgoh isch er ab Schiff in s Wasser gumpt. Är isch grettet un uf Carpophorus retuur brocht, uf Firbitte vu syne Glaibiger aber freigloo wore. Si hän ghofft, är chennt wider e weng vum Gäld zämebringe. Är isch aber wider feschtgnuu wore, wu s in ere Synagog zuen eme Kampf chuu isch. Dr Calixt het versuecht ghaa, Schulden yyzdryyben oder Gäld z leene. Derno isch er in Bärgböumyne vu Sardinie gschickt wore. Anne 190 isch dr Calixt mit em Hippolyt vu Rom un
f Der Jusi isch e Berg iber Kohlberg. Er leit am Rand vo der Schwäbische Alb und mr hot a Rundblick iabers Albvorland. S'isch au a Naturschutzgebiat, wo lauter seltene Pflanze wachset. Durch da Wald gaht a Forschtwäag rauf, au wellem mr aber id fahre därf. S'hat au vier schene Wanderwäg. Dia sind sehr zu empfehle. Der Jusi isch 673 Meter hoch und wenn mr naufdschoggd, isch mr in zeahn Minuta oba. Mr woiß gar it so rächt, worum dr Jusi Jusi hoißt. Manche saget, des käm vom Jushof, em Baurehof, der wo im Südoschde vom Jusi leit. Säl isch aber woarscheinlich id woar. Di Gscheidle, di wo rächd gforschd händ, saget, des häb mit Justiz zum doa. So koas wohl soi, dass auf sälem Berg im Middelalder Rächt gsproche worde isch. Villeichd send sogoar Leid do oba weidhin sichdbar aufghängt worra. Naturschutzgebiet Jusi - auf dem Berg, Verlag Regionalkultur, Ubstadt-Weiher 1999, ISBN 3-89735-102-1. Themenpark Umwelt
S Docuteam isch e GmbH für Informazionsmänätschment und Archivdienschdleischdige mid Sitz im schwizerische Bade-Dättwil. S Docuteam isch 2003 as GmbH vom Andreas Steigmeier und vom Tobias Wildi gründet worde. Es hed Filiale z Yverdon ir Weschdschwiz und z Malmö z Schwede, hed im Momänt ir Schwiz grad 26 Mitarbeiter und macht, was me uf der Website vo Creditreform Schweizer Firmenprofile cha läse, en Umsatz vo öppe 2 Millione Franke. S Firmenarchiv wo bis jetz us eme einzige Dossier beschdot mit Dokumänt überd Firma sälber ab 2008, isch im Schwizer Wirtschaftsarchiv. S Docuteam duet iri Servis abiete im Bereich Rekords Mänätschment, Archivbewirtschafdig und Archivinformatik uf Dütsch, Änglisch, Französisch und Schwedisch. Für sini Records Mänätschment-Ufdräg het d Firma s mid der ISO-Norm 15489 bassende Hermes-kompatible Beratigsmodäll Docuteam 3 x 3 kreiert. S Docuteam het dr docuteam packer entwickled, e Viewer und Editor für Dateischdrukdure und Metadate. D ETH Züri hed uf dä druf dr docuteam packer 2.1.2d ETH entwickled. S Docuteam het zuedäm son e Art Ordnigsmodäll gschaffe wo hüt i sämtleche schwizer Archiv verwändet wird. Zu sine Kunde köre Gmeinde, Schdet, Undernäme, Amzschdelle vo Bund u Kantön, Bildigs- und Forschigsinschdiduzione, Vereinigunge, Schdifdige, Museä, Fotoarchiv und Chilene. Dür iri flechedeckende n Ufdräg
D Ordenau isch ä Gegnd eschtli vun Strosburg zuem Schwarzwald no. Im Sidä fangts bi dä Bleich, enem Näbäfluss vun dä Elz o, im Norde herts den bi d Oos und dä untre Murg uf. Ung'fähr in de Middle vun de Ordenau leid's Ordenauer Riäd. Im Mittelalter het des no Mortenau gheisse, dä Aalut het sich aber den bal verlore. De Nome kunnt vum Gallische *Moridunum, des isch »Sumpfburg«. Bis vor dousend Johr hets do au no Malaria gäbe. Dä Nome isch um 768 rum s erscht Mol erwähnt worre, die Gegend het em ditsche Kaiser ghert, där hets vun eme Grof verwalte lu. Um 1250 isch des deno verfalle in zwonzg Stickli, ä bissli später isch denn s meischti in dä Richslondvogtei zomme kume. Dära ihre Sitz isch denn uf de Burg z Orteberg gsi. Um 1551 hän isch des Biet deno on d Habsburger kumme, s het deno zue Vordereschtriich ghert. Unter em Napoleon ischs denn alles badisch wore. Di greschde Städt in de Ordenau sin Offeburg mit fuffzg dousend Iiwuhner un Lohr mit iber vierzig Dousend. Gmesse on sinere Fläch isch s de grescht Londkreis z Bade-Wirddeberg.
De Ludwig Fischer (* 3. Augschte 1877 z Trienge; † 14. Aprile 1962 z Luzëërn) isch en Schwyzer Leerer und Tialäktoloog gsy. Me gchänt en hüt na, wil er e groossi Gramatik über de schwyztertüütsch Tialäkt im Kanton Luzëërn gschribe hät. De Fischer isch de Soo gsy vom Puur Ludwig Fischer und synere Frau Anna, mit Mäitliname Fries. Er isch a sym Häimet- und Gibuurtsoort Trienge i d Primaar- und i d Sekundaarschuel ggangen und nachane für zwäi Jaar i s Wältschland und uf Frankrych, zum Französisch leere. Im Hërbst 1894 isch er i s Leererseminar Hitzchilch yträtte, hät 1898/99 es Praabschueljaar abghalte, 1899 z Hitzchilch s Primaarleerer- und dänn na 1900 z Züri s Sekundaarleererbadänt überchoo. Drufabe hät er zwäi Jaar z Trienge und sibe Jaar z Luzëërn as Leerer gschaffet und isch dän uf Züri a d Uniwërsitëët, zum Tüütsch und Gschicht studiere. 1910 händs en z Luzëërn zum Sekleerer gwelt. Ab em Schueljaar 1915/16 hät er bis 1946 Gschicht a de Hööchere Töchtereschuel und Tüütsch und Gschicht am Leererseminaar vo dëre Stadt ggëë. Bis 1913 isch er aber au na a der Uni ygschribe gsy. Abgschlosse hät er deet eerscht spaat; zeerscht hät er im Eerschte Wältchrieg
D Parse (persisch Pars „Perser“) si en ethnisch-religiösi Grubbe, wo ursprünglig us Persie, em hütige Iran, stammt. Si folgt dr Leer vom Zoroastrismus und schliesst sich gege anderi Religione sträng ab. Die mäiste Parse git s in Indie und in Pakistan. Si underschäide sich sproochlig, kulturell und gsellschaftlig vo dr Irani-Grubbe, wo dört aasäässig isch und ebefalls vo Persie stammt und zoroastrisch isch. Die iranische Aahänger vom Gott Ahura Mazda bezäichne sich as Zoroastrier. Im ene Ardikel vo 2003 in dr Wiener Zeitung git s uf dr ganze Wält öbbe 200'000 Parse. Noch ere Volkszelig häi im Joor 2001 z Indie, vor allem z Mumbai, öbbe 70'000 Parse gläbt. Si si e wältoffnigi, gebildeti und woolhabendi Gmäinschaft wo für iiri karitativi Däätikäit gschetzt wird. Wil die indische Parse wenig Chinder häi, und mä nume as Pars cha uf d Wält choo und nid cha konwertiere, sinkt iiri Zaal immer mee. Das Zend-Avesta. Ulrich Hannemann (Hrsg.), Weißensee-Verlag, Berlin 2011, ISBN 3-899-98199-5. Pestanji P. Balsara: Highlights of Parsi history. Selbstverlag, Bombay 1969. Ervad S. Bharucha: A brief sketch of the Zoroastrian religion and customs. Tarapolevala Books, Bombay 1928. Sohrab J. Bulsara (Hrsg.): The laws of the ancient Persians as found in the
D Kabbala isch e müstischi Dradizioon vom Juudedum. Si stoot in ere joorhundertilange mündlige Überliiferig, wo d Wurzle im Tanach, dr Häilige Schrift vom Juudedum, het. D Baasis vo de kabbalistische Dradizioone isch, ass dr Mensch d Erfaarig von ere ummiddelbare Beziejig zu Gott suecht. Es git verschiideni kabbalistischi Schrifte und Schuele, aber kä Dogmatik oder allgemäingültigi kabbalistischi Leer. Es git e riichi schriftligi Überliiferig vo kabbalistische Ströömige, wo zum Däil gegesätzlig si, wie zum Bischbil die ekstatischi und die theosofischi Richdig in dr eltere Kabbala. As s bedütendste Schriftwärk vo dr Kabbala gältet dr Zohar, e psöidepigrafischs Wärk us dr theosofische Richdig vo dr eltere Kabbala. In dr schriftlige Überliiferig und Brodukzioon vo dr Kabbala het s au gnostischi, nöiplatonischi und christligi Elimänte. Sit em Pico della Mirandola (15. Joorhundert) wird d Kabbala au in nitjüdische Kräis witergfüert so as Christligi Kabbala oder Hermetischi Kabbala. Nicole Maria Bauer: Zwischen Tradition und Transformation. Kabbalistische Vorstellungen und Praktiken in der religiösen Gegenwartskultur. Zeitschrift für Anomalistik 14:224-247. John W. McGinley: „The Written“ as the Vocation of Conceiving Jewishly. To Excel/Kaleidoscope Sof, 2006, ISBN 0-595-40488-X. Karl Erich Grözinger: Jüdisches Denken. Band 2: Von der mittelalterlichen Kabbala zum Hasidismus. Campus, Frankfurt am Main 2005,
Lauerz isch e politischi Gmeind im Bezirk Schwyz vom Kanton Schwyz. Lauerz liit i de Voralpe am nordöschtliche Fuess vo de Rigi, diräkt am Lauerzersee (450 m ü. M.). D Insle Schwanau im Lauerzersee ghört zur Gmeind Lauerz. Im Dorfchärn liit d Pfarrchile St. Nikolaus. Uf Gmeindsgebiet gits vili Einzelhöf, am Seeufer und a de Hanglag gits zahlriichi Feriehüüser. E früehneri Schriibwiis luutet «Lowerz». Es isch sehr zwiifelhaft, öb Ärzvorchomme i de Gmeind chönntid em Dorf de Name ggä ha. Äbeso schtammt «Lau» nid vom keltische «lokwa» ab, was «See» bedüted. Es isch ehner wahrschinlich, dass de Name «Lauerz» im Zämehang mit eme althochdütsche Personename wie «Lauwart» schtahd. Di urschprünglichi Form döfti «Lauwerts hov» gheisse ha, wobi s Wort für e Hof mit de Zyt wägglah worden isch. Uf de Insle Schwanau hed sich im 13. Jahrhundert e Burgaalag befunde. Si isch urschprünglich kyburgisch gsi, schpöter isch de Grundbsitz zu de Habsburger übereggange. D Kapälle St. Theodul isch ab 1480 als Filiale vo de Pfarrii Schwyz bekannt gsi. Nach eme Brand isch die Kapälle 1508 nü buut worde. Ab 1600 isch Lauerz en eigeni Pfarrii gsi und 1675 isch e Nüübuu vo de Chile St. Nikolaus a d Schtell vo
Beduine (vo arabisch بدوي‎ badawī „nit sässhaft“, „nomadisch“) bezäichnet nomadischi Wüestibewooner (arabisch: al-bādiya, „Steppe, Wüesti“) uf dr Arabische Halbinsle, in dr Sürische Wüesti, Sinai, in Däil vo dr Sahara und im israelische Negev. D Beduine bruche s Wort badawī as Äigebezäichnig gwöönlig gar nid. Si sälber bezäichne sich as ʿarab (عرب‎, ‚Araber‘) im Gegesatz zu de Sässhafte (Nitnomade), ḥaḍar. Dä Begriff het sich uf Stedter und uf Buure bezooge und entspricht em arabische fallāḥūna (fallāḥīn). Dr Begriff Fellach („Spalter, Pflüeger“) zur Abgränzig zu de Beduine goot do druf zrug. D Beduine si Araber und fast alli si Muslim. Si luege dr Ismael as iire Stammvater aa. E Hufe Beduine si hützudags sässhaft und wärde as Bedun (arabisch für Staatelosi) in vile arabische Staate stark diskriminiert. D Beduine si bis hüte iire Stämm äng verbunde, und kenne vilmol dene iiri Patriarche und Scheichs sie Joorhundertilang zrugg. Es git sonigi, wo iire Stammbaum bis uf e Brofeet Mohammed zruggfüere. Wenn zwäi Beduine zämme händle, goot das dr ganz Stamm aa und wenn s muess si, chunnt d Usenandersetzig vor e Gricht, wo d Schäichs vom Stamm dr Vorsitz häi. Au bim Hüroote yien d Beduine vor, das innerhalb vom Stamm z mache,
Mit Südarabie wärde im Gegesatz zu Nordarabie mäistens die Däil vo dr arabische Halbinsle bezäichnet, wo südlig vo Zentralarabie (Innerarabie) bzw. Saudi-Arabie lige. D Region wird im Oste und Süde dur s Arabische Meer bzw. dr Indisch Ozean begränzt. En entsprächendi Underdäilig in Westarabie (Hedschas und Asir am Rote Meer) und Ostarabie („Pirateküste“ am arabisch-persische Golf) wird sältener verwändet, mä schwätzt dört eender vom Hedschas und vo de Golfstaate, wil mit Westarabie au dr ganz Maghreb (Marokko, Algerie, Tunesie) und mit Ostarabie dr Maschrik (arabische Oste) gmäint cha si. Südarabie isch dr südlig Däil vom Maschrik. Im ängere Sinn bezäichnet mä as Südarabie nume dr Jemen im Südweste, nume dr Nordjemen isch bis uf en antiki ethiopischi Zwüschezit und e spööteri luggi osmanischi Oberhohäit vo fremde und Kolonialmächt verschont bliibe. Im Südjemen het s zur Zit vo dr britische Kolonialherrschaft sogar zwäi churzlääbigi Protektorat mit Südarabie im Staatsname ge, die Südarabischi Föderazioon und s Protektorat vo Südarabie. Im witere Sinn zele aber au Oman im Südoste zu Südarabie und mänggisch sogar die ehemols arabische Gebiet vo Ethiopie bzw. Somalia, Eritrea und Dschibuti am Horn vo Afrika, wo wisawii vo dr arabische Halbinsle lige. Historisch isch d Entwigglig vo dr Region
Dr hailig Urban († 230) isch vu 222 bis 230 Bischof vu Rom gsii. Sy Name bedytet „dr Stedter“ (latynischi) un dr Liber Pontificalis schrybt, är sei us dr Stadt Rom gsii. Historisch isch wenig iber en bekannt. Dr Urban wir vum Eusebius vu Caesarea in syre Chilchegschicht gnännt un s git au ne Inschrift in dr Papschtkrypta vu dr Calixtus-Katakombe mit sym Name. Är het sy Amt in dr Regierigszyt vum Chaiser Alexander Severus uusgiebt, wu si dr Chrischte gegeniber tolerant verhalte gha het. S Schisma vum Hippolyt vu Rom het allno aaduurt. Nit historisch belegbar isch d Zueornig vun ere liturgische Verornig, ass Mässgschiir nume us Silber soll gmacht sy, un au ne Brief an d Chrischtenhait un e Dekret bim Pseudo-Isidor. D Legänd nännt e großi Aazahl vu Bechehrte, unter andere dr Valerian, dr Mann vu dr hailige Caecilia, un sy Brueder Tiburtius waren. Derzue soll dr Urban no dr Passio S. Caeciliae us em 5. Johrhundert un andere speter Quällen as Märtyrer gstorbe syy. Dr hailig Urban I. isch Patron vu Maastricht, Toledo, Troyes, Valencia un Zielona Góra (Grünberg z Schlesie); vu dr Räbe, vum Wyy, vu dr Räbbuure un Chiefer; gege s Sufe, Gicht, Froscht,
Dr Pontianus oder Pontian (lat.: dr Bruggemann; † 235) isch vu 230 bis 235 Bischof vu Rom gsii. In dr Zyt vu sym Pontifikat isch s Schisma vum Hippolytus an s Änd chuu. Dr Pontianus un anderi Chilchefierer, dodrunter au dr Gegebischof Hippolytus, sin vum Chaiser Maximinus Thrax uf Sardinien in s Exil gschickt un dert in e Bärgwärch yygspeert wore. Wäg däre Strof isch dr Pontian am 28. Septämber 235 zruggdrätte. S Datum vu sym Ruggdritt isch s friescht exakt noowysbar Datum vu dr Papschtgschicht. No im nämlige Johr isch dr Pontianus an dr Folge vu dr Behandlig in dr Mine vu Sardinie gstorbe. Syni Iberräscht sin vum Bischof Fabianus uf Rom iberfiert un in dr Calixtus-Katakombe begrabe wore. Dr Pontianus wird as erschte Märtyrerpapscht un as Hailige verehrt. Sy Gedänkdag isch dr 13. Augschte, s Datum vu syre Bysetzig in dr Calixtus-Katakombe. Karl Friedrich Ulrichs: PONTIANUS. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 7, Herzberg 1994, ISBN 3-88309-048-4, Sp. 829–830. Johann Peter Kirsch: Pope St. Pontian. In: Catholic Encyclopedia, Band 12, Robert Appleton Company, New York 1911 (änglisch) Commons: Pontianus – Sammlig vo Multimediadateie Gsamtwärch vu Migne Patrologia Latina mit Inhaltsverzaichnis Normdate: GND: 119222817 | LCCN: nb2007022914 | VIAF: 816944
As Christeverfolgig bezäichnet mä e süstematischi, gsellschaftligi oder staatligi Benoochdäiligung und existenzielli Bedroig vo Christe wäge irer Religion. Christeverfolgig chann e Däil vo dr Religionspolitik vom ene Staat si, oder wenn d Christe e religiöösi Minderhäit si vo dr Minderhäitepolitik si. Vilmol isch si en Aspäkt vo ethnische oder soziale Komflikt. Noch Schetzige vo dr Internazionale Gsellschaft für Menscherächt, vom Internazionale Instidut für Religionsfreihäit, dr katholische Menscherächtsorganisazioon Kirche in Not und dr evangelikale Organisazioon Christian Solidarity International bekenne sich 75 bis 80 Brozänt vo de Lüt, wo zur Zit wägen iirem Glaube verfolgt wärde, zum Christedum. Au Amnesty International brichdet über süstematischi Verfolgige vo ethnische und religiöse Minderhäite in verschiidene Länder, drunder vo Christe, S christlige Hilfswärk Open Doors schetzt, ass öbbe 100 Millione Christe uf dr ganze Wält verfolgt oder diskriminiert wärde, und beschribt d Situazioon in bsundrigs broblematische Länder ufgrund vo äigene Röschersche. Noch sim Wältverfolgigsindex vo 2012 finde die sterkste Christeverfolgige in islamisch brägte Länder statt. Im International Religious Freedom Report vom Ussenministerium vo de Veräinigte Staate wärde Verfolgige vo Christe erwäänt und im Executive Summary het s au Bricht über Länder mit bsundrige Broblem. Expärte, drunder Verdräter vo dr Dütsche Evangelische Allianz häi vor em Usschuss
Nadschran (au Najran, Nejran oder Nagran; arabisch نجران‎ Nadschrān, DMG Naǧrān us altsüdarabisch ngrn; früener Abā as-Saʿūd / أبا السعود‎) isch e Stadt im südwestlige Saudi-Arabie in dr Nööchi vo dr jemenitische Gränze. Si isch d Hauptstadt vo dr Browinz Nadschran. Nadschran lit im ene Wadi, wo vo Weste här chunnt und in dr Nööchi vo Nadschran in d Wüesti mündet. Si ghört zu de Stedt in Saudi-Arabie, wo am schnällste waggse: iiri Bevölkerig isch vo 47'500 (1974) und 90'983 (1992) uf 246'880 (2004) gwaggse. Alli Iiwooner si Muslim, die mäiste ghööre zur ismailische Schia. D Hanbali, Shafi'i und Maliki-Sunnite bilde die zwäitgrössti ethnisch-religiöösi Grubbe und d Zaydi-Shiite die chlinst. Früeji christligi Gmäinde si vom Kalif Omar uf Mesopotamie deportiert worde und die jüdischi Gmäind isch vo 1934 aa vom Staat verfolgt worde und 1949 uf Aden gflüchdet. Vo dört si si in dr Operazioon Fliegende Deppig uf Israel gflooge worde. 2012 isch e Maa, dr Murīʻ bin ʻAlī bin ʻIsá al-ʻAsīrī, in dr Stadt wäge Häxerei und Magii zum Dood verurdäilt und köpft worde. Irfan Shahîd: Art "Nadjrān" in The Encyclopaedia of Islam. New Edition Bd. VII, S. 871b-872b. Hermann von Wissmann, Maria Höfner: Beiträge zur historischen Geographie des