rlitschk/wikidir huggingface dataset:
D Chamave si e germanischs Volk gsi, wo im 4. Johrhundert im Wäsentlige in der Gegend vom spötere Hamaland agsiidlet gsi si, dr östlige Helfti vo dr hütige holländische Provinz Gelderland und de Landkreis Borke und dr Grafschaft Bentheim uf dr bundesdütsche Siite an dr IJssel nördlig vom Niiderrhii bis nach Deventer abe. Spöter si d Chamave mit de Franke verschmulze und dr Gschichtsschriiber Gregor vo Tours us em sächste Johrhundert verzelt, ass d Chamave Deil vo de Franke siige. Dr Stamm het als Nochbere die westgermanische Stämm vo de Angrivarier und Dulgubnier, wie s vom Tacitus erwähnt wird . Ihr Gsetz, die so genannti Lex Francorum Chamavorum isch erhalte bliibe. No im nüünte Johrhundert het me s kennt und under em Karl em Groosse isch s no gültig gsi. http://thorwei.de/index.php?option=com_content&task=view&id=59&Itemid=30 (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/thorwei.de En Usgob drvo isch in de Monumenta Germaniae Historica, übersetzt in Karl August Eckhardt: Gesetze des Karolingerreiches 714-911 Germanenrechte 2,VII Recht der chamavischen Franken. Weimar 1934.
Dr Kànton Gäispìtze ìsch bìs März 2015 e Untereinheit vum Arrondissement Stroosburi-Lànd ìm Département Bas-Rhin ìm Elsàss z Frànkrich gsin. Dr Kanton ìsch àm 4. März 1790, we z Frànkrich d Départements ingricht worre sìn, àls Teil vum domolige Dischtrikt Stroosburi grindet worre. We àm 17. Februar 1800 d Arrondisements ingericht worre sìn, ìsch dr Kànton àls Teil vum Arrondissement Stroosburi nej züegschnitte worre. Vun 1871 bìs 1919 hàt des Gebiet zem Kreis Stroosburi (Lànd) ghert. Zitter em 28. Juni 1919 ìsch dr Kànton e Deil vum Arrondissement Stroosburi-Lànd. Zum 22. März 2015 ìsch dr Kànton ufglest wora. Dr Kànton hàt ìm Norde àn dr Kànton Drüdersche granzt, ìm Nordoschte àn dr Kànton Ìllkìrich-Gràffestàde, ìm Oschte àn Ditschlànd mìt em Ortenaukreis em Regierungsbezirk Friburi z (Bade-Wirttebari), ìm Side àn dr Kànton Eerstain ìm Arrondissement Schlettstàdt-Eerstain, ìm Sidweschte àn dr Kànton Ruuse ìm Arrondissement Molse un ìm Weschte àn dr Kànton Molse ìm Arrondissement Molse. D greschte Gmeine vum Kànton sìn (mìt Inwohner ànne 1999) gsin: Gäispìtze (7031) Fajersche (4533) Aschöi (4410) Plobse (3634) Ìnsgsàmt hàt s ìm Kànton Gaispìtze 10 Gmeine ghet:
D Chattuarier, au Hattuarier, si e germanische Stamm gsi, wo ursprünglig wohrschiinlig im nördlige Hesse an dr Eder und dr Fulda agsiidlet gsi isch. Si si in de erste Johrhundert noch dr Ziitwändi in s Gebiet vo dr untere Ruhr, dr Lippe und em Münsterland zoge. Dr Flussname Hetter erinneret no hüte an se. Nochberstämm von ene si d Brukterer und d Chamaven gsi. Mit dene und andere germanische Stämm hai si sich im 4. Johrhundert zum Stammesbund vo de Franke zsämmegschlosse.
D Tenkterer (lat. Tencteri) si e germanische Volksstamm gsi, wo ursprünglig am Niiderrhii, nördlig vo de Usipeter, agsiidlet gsi isch. Si si als usgezeichneti Riter bekannt gsi. D Tenkterer si vo de Suebe vom Ariovist verdrängt worde und hai im Johr 58 vor dr Ziitwändi dr Rhii überquert, zsämme mit de Usipeter. Dr Julius Cäsar het se aber zrugggschlage. In eme Bündnis mit de germanische Stämm vo de Usipeter und de Sugambrer hai s dr Rhii öbbe im Johr 17 vor dr Ziitwändi no einisch überquert und hai dr römisch Statthalter Marcus Lollius (clades Lolliana) besiigt. Spöter het se dr Drusus agriffe und gschlage. Dr Tacitus duet d Tenkterer odr d Usipeter in siiner De Origine et situ Germanorum, emene ethnographische Bricht über die germanische Völker, nit erwähne, aber in siim Agricola verzellt er, ass e Kohorte vo Usipi, mögligerwiis Usipeter, als Hilfsdruppe in de Chriegszüg vom General Agricola noch Britannie deilgnoh hai. D Römer hai vo de Tenkterer as vo Germane gschwätzt, aber ihre Stammname chönnt au keltisch si und bedütet mögligerwiis "die Dreue". Die rhii- und wesergermanische Stämm vo de Brukterer, Tenkterer, Sugambrer, Usipeter, Chattuarier, Chamave und Ampsivarier hai sich vom 3. Johrhundert noch dr Ziitwändi aa zum
Dr Stamm vo de Ampsivarier (Amsivarier, germanisch „Ems-Manne“) isch e germanische Stamm an der Ems im hütige undere Emsland gsi, wo vom Tacitus as dr südlig Nochber vo de Friese erwähnt worde isch. Sit ass dr Drusus im Johr 12 vor dr Ziitwändi in dr Gegend acho isch, si d Ampsivarier mit Rom verbündet gsi, hai aber im Johr 9 noch dr Ziitwändi bim Ufstand vom Arminius mitgmacht. Dr Germanicus het si drfür bestroft. Währed dr Regierigsziit vom Kaiser Nero (noch 59) si si vo de Chauke verdriibe und vo andere germanische Stämm zum grösste Deil ufgriibe worde. In dr Mitti vom 4. Johrhundert schiint s, ass dr Räst vo de Ampsivarier zu de Franke ghört het: Dr spotantiki Gschichtsschriiber Sulpicius Alexander erwähnt d Ampsivarier im Rahme vo Kampfhandlige zwüsche de Römer und de Franke am Ändi vom 4. Johrhundert. Reinhard Wenskus: "Amsivarier". In: Reallexikon der Germanischen Altertumskunde. Bd. 1, S. 257.
D Salier (eventuell vom althochdütsche sal: „Herrschaft“ oder vom latiinische salii: „Salzmeerbewohner“, vil wohrschiinliger aber diräkt vom Name vo de Salische Franke) si e fränkischs Adelsgschlächt im Heilige Römische Riich vom 10. bis zum 12. Johrhundert gsi. Dr Biname erschiint zum erste Mol am Afang vom 12. Johrhundert as rex salicus oder reges salici. Vermuetlig het dr Chronist Otto vo Freising dä Name für alli vornähme Adelsfamilie linggs vom Rhii bruucht in Erinnerig an dr Merowinger Chlodwig I.. Spöter het sich dr Name denn nume no uf e Konrad II. und siini Nochkomme bezoge. D Salier gälte as dütschi Näbelinie vo de Widone (Lambertiner), wo z Italie mächtig worde si und si über d Mueter vom Konrad em Rote mit de Konradiner verschwögeret gsi. Dr Konrad dr Rot isch mit siiner Hürot mit dr Liutgard, dr Dochter vom Otto em Grosse und siiner Ernennig zum Herzog vo Lothringe zum Gründer vom Gschlächt worde. Er isch dr Urgrossvater vom König Konrad II. gsi, wo im Johr 1024 König vom ostfränkisch-dütsche Riich worden isch. 1027 isch er dr erst Kaiser us em Gschlächt vo de Salier worde. Dr Niidergang vo de Salier het mit em Händel zwüschen em Heinrich IV. und em
D Karolinger si e Herrschergschlächt vo de westgermanische Franke gsi, wo sit 751 im Frankeriich as König gregiert hai. Si berüehmtist Verträter isch dr Karl dr Gross gsi, und vo ihm stamme alli spötere karolingische Herrscher ab. Noch dr Deilig vom Karolingerriich hai d Karolinger im Ostfrankeriich regiert, bis si dört im Johr 911 usgstorbe si, im Westfrankeriich mit einere Unterbrechig bis zum Dynastiiwächsel vo 987, wo d Kapetinger an d Macht cho si. Im Herzogtum Niiderlothringe het no bis ins früehje 11. Johrhundert e Siitezwiig vo de westfränkische Karolinger gregiert. Mit däm isch die männligi Linie vom Karolingergschlächt usgstorbe, wenn me nume die ehelige Söhn, wo zur Nochfolg berächtigt gsi si, berücksichtigt. Nit dronfähigi Nochkomme vo unehelige Chinder vo de karolingische Herrscher und Nochkomme vom Karl em Grosse in dr wiiblige Linie hai aber vili überläbt. Zur Ziit wo d Karolinger regiert hai, si si in de Dokumänt hüfig as Nochkomme vom Karl em Grosse bezeichnet worde, aber dr Begriff "Karolinger" as Bezeichnig für d Dynastii het s nonig gä. Die isch erst spöter igfüehrt worde. Im Ostfrankeriich het erst in dr zweite Helfti vom 10. Johrhundert dr Gschichtsschriiber Widukind vo Corvey d Bezeichnig Karoli bruucht; er het vom
D' St Peter's College, Auckland isch de gresschde katholische Schuala en Neuseeland und befindet sich z Auckland. Si isch anna 1939 grendat worre. Auf dia Schual gangat allerdengs bloß Buaba em a Alder zwischa 8 ond 13, koine Mädla. Si hot mee als 1200 Schialer. D Schialar ghere zu vile Etnie. 2007 si 51.14% europäisch, 5.60% Maori, 7.29% Samoer, 3.11% vo Tonga, 2.30% Philippiner, 6.30% Inder, 10.10% Chinese, 5.91% Koreaner, 2.38% us andere pazifische Länder, 4.02% us andere asiatische Länder und 1.84% verschidnigi gsi. Webseit vo de Schual Rick Maxwell, St Peter's College, Auckland, Simerlocy Press, Auckland, 2008. "Roll", St Peter's College Newsletter 02/2007, 23 February 2007.
Dr Pippin dr Jünger (au Pippin III. oder Pippin dr Churz; * 714; † 24. September 768 z Saint-Denis bi Paris) isch e fränkische Huusmeier und vo 751 bis 768 König vo de Franke gsi. Er isch dr Sohn vom Karl Martell und dr Rotrude vo Trier (Chrotrudes) gsi und dr Vater vom Karls em Grosse. Dr Pippin isch 714 as dr zweit Sohn vom Karl Martell uf d Wält cho und isch im Chloster Saint-Denis erzoge worde. Churz vor siim Dod im Johr 741 het dr Karl Martell si Riich zwüsche siine beide Söhn vo dr erste Frau, em Karlmann und em Pippin, ufdeilt, wie isch nit genau bekannt, wil d Quelle sich widerspräche. Dr Karlmann het Austrie, Alemannie und Thüringe übercho, dr Pippin Neustrie, s Burgund und d Provence. Ihre Halbbrueder Grifo het nüt übercho und het druf en Ufstand azettlet, und die beide Brüeder hai en im ene Chloster iigsperrt. Wil ihri Macht nit sicher gsi isch, hai si Legitimierig gsuecht mit dr Iisetzig 743 vom ene merowingische König, em Childerich III.. 747 het dr Karlmann im Pippin siini Länder ge und het sich in s Chloster zruggzoge. De Grücht noch sig das nit ganz freiwillig bassiert.
Dr Karl Martell (* öbbe 688 / 689 z Herstal (Belgie); † 22. Oktober 741 z Quierzy) isch e fränkischer Huusmeier us em Gschlächt vo de Arnulfinger gsi, vo dr Grossmueter us Pippinid. Siini Eltere si dr Huusmeier Pippin dr Mittler und si Gliebti Chalpaida gsi. Dr König Pippin dr Jünger isch si Sohn und dr Kaiser Karl dr Grossi isch si Grosschind gsi. Dr Name Martell bedütet übersetzt „Hammer“. In dütschsprochige Publikatione findet sich dorum au d Bezeichnig „Karl, der Hammer“. In dr Schedelsche Wältchronik chunnt er as Carolus Marcellus vor; die Bezeichnig wird im Zsämmehang mit em Karl Martell hüte nüme bruucht. Draditionell wird si Siig über d Sarazene bi Tours und Poitiers im Johr 732, won er d Expansion vom Islam in Europa drmit aghalte haig, as si wichdigsti Dat agluegt. Er isch aber nit nume e grosse General gsi und Strateg gsi, wo die schweri Kavallerii iigfüehrt het, wo d Chriegsfüehrig stark beiiflusst het, er het au die zivili mittelalterligi Gsellschaft mit em feudale Herrschaftssystem, wo sich under ihm het afo entwiggle, für Johrhunderti prägt. Dr Karl Martell het die alemannische Herzög Lantfrid und Theudebald bekämpft. Zerst het er dr Pirmin, e Bischof wo mögligerwiis us
Austrasie oder au Austrie (vo de latiinische Näme: Austrasia oder Auster) het dr östlig Deil vom Frankereich gheisse im Gegesatz zum Westriich Neustrie. S chann d Wiegi vo de Karolinger gnennt wärde. Austrasie, aso s Land im Oste, isch sit em Dod vom Chlodwig I. im Johr 511 bis zum Pippin em Jüngere meistens e sälbständigs fränkischs Deilkönigriich mit dr Hauptstadt Metz gsi. S Gebiet het die fränkische Gebiet um e Rhii, Maas und Mosel umfasst und näbe Metz d Ort Reims, Köln und Trier, drzue d Gebiet vo de besiigte germanische Stämm: under em erste Deilkönig Theuderich z erst nume Alemannie, spöter au Thüringe und Bayre. Noch ere Riichseinigung under de Karolinger im 8. Johrhundert si d Näme Austrasie und Neustrie us dr Gschicht verschwunde. Mit de neue Riichsdeilige under de Nochkomme vom Karl em Grosse si im 9. Johrhundert die neue Deilriich Ostfrankeriich und Westfrankeriich entstande.
Neustrie oder Neustria isch in dr Zit vo 511 bis 737 dr nordwestlig Deil vom fränkische Riich zwüsche dr Loire und dr Schelde gsi. Dä Riichsdeil isch immer vo de Merowinger beherrscht worde. Neustrie het in dr Zit vo siim Bestoh hüfig Chrieg gege si östlige Nochber Austrasie gfüehrt. Es het au Periode ge, wo s Frankeriich vereinigt gsi isch und beidi Riichsdeil in Personalunion vo eim König gregiert worde si. Neustrie isch s Nochfolgerriich vom Riich vo Soissons und Vorläufer vom Westfränkische Riich. Sini Herrscher hai alli dr Titel König gha.
S Ostfrankeriich (latiinisch regnum francorum orientalium), isch s östlige Riich gsi, wo bi dr Deilig vom Fränkische Riich im Johr 843 em Ludwig em Dütsche zuegsproche worden isch. Es isch e Vorläufer vom Heilige Römische Riich gsi. Mit em Verdrag vo Verdun hai im Johr 843 d Söhn vom Ludwig I. em Fromme, wo 840 gstorbe gsi isch, dr Lothar I., dr Karl II. dr Kahl und dr Ludwig II. dr Dütsch em Kampf um d Macht im Frankeriich en Ändi gmacht und sich in d Herrschaft deilt. Dr Lothar het dr mittleri, dr Karl dr westlig und dr Ludwig dr östlig Deil vom Riich übercho. Scho 870 hai dr Karl und dr Ludwig ihri Riich vergrösseret, wo si im Verdrag vo Meerse s middlere Riich under sich ufdeilt hai. Es het denn immer no d Mögligkeit bestande, ass sich d Deilriich wie früehner under de Merowinger wider under eim Herrscher wurde zum ene Ganze vereinige. Noch em Dod vom letzte ostfränkische Karolinger isch im Jahr 911 dr Konrad I., wo zwar e Frank aber kei Karolinger gsi isch, zum König gwehlt worde. Mit dere Wahl isch ei Band zum Westfränkische Riich zerstört worde. Mit dr Königswahl vom Otto Herzog
Star Wars [stɑr wɔ(ə)rs] (dt. Krieg der Sterne, wörtlech: Stärnchriege) isch ä Science-Fiction-Sag, wo vom Drehbuechautor, Produzänt und Regisseur George Lucas uusdänkt worde isch. Äs hät aagfange mit em Film Krieg der Sterne Är isch am 25. Mai 1977 i di amerikanische u am 2. Februar 1978 i di westdüütsche Chinos cho. Dr Film hät sich zu eim Phänomen vo dr hütige Popkultur entwicklet. Füüf wiiteri Filme si gfolgt, sowie ä Reihe vo lizänzierte Büecher, Comic-Hefter, Videospiil, Näbefilm, Fernsehserieä, Spiilzüüg, Koschtüm u angeri Produkt. 2012 si witeri Film aagchündet worde. Star Wars handlet vom ewige Kampf zwüüsche Guet und Böös. Dä Kampf spiilt „vor langer Zyt“, in ärä „wiit, wiit entfärnte Galaxii“. Star Wars (Krieg der Sterne, 1977) [sit 1981: Star Wars: Episode IV – A New Hope (Star Wars: Episode IV – Eine neue Hoffnung)] Star Wars: Episode V – The Empire Strikes Back (Star Wars: Episode V – Das Imperium schlägt zurück, 1980) Star Wars: Episode VI – Return of the Jedi (Star Wars: Episode VI – Die Rückkehr der Jedi-Ritter, 1983) Star Wars: Episode I – The Phantom Menace (Star Wars: Episode I – Die dunkle Bedrohung, 1999) Star Wars: Episode II – Attack of the Clones
S Westfrankeriich isch e fränkischs Übergangsriich in dr Zit vo 840 bis 877 gsi. Es isch mit em Verdrag vo Verdun im Johr 843 entstande und isch 870 im Verdrag vo Meerse erwiiteret worde. Es isch dr Nochfolger vo Neustrie und dr Vorläufer vo Frankriich gsi. Währed siiner Existänz isch s Riich die ganz Zit vom Karl II. em Kahle regiert worde. Mit em Vertrag vo Verdun isch s Frankeriich in drei Deil ufdeilt worde: S Westfrankeriich, wo spöter Frankriich sich drus entwigglet het S Ostfrankeriich, s spötere Heilige Römische Riich S Mittelriich, wo scho 855 in dr Prümer Deilig deilt, und glii druf 870 im Verdrag vo Meerse und 880 im Vertrag vo Ribemont ufglöst worde isch. Die nördlige Deil si zum West- oder zum Ostfrankeriich cho, im Süde si die neue Königriich Niederburgund, Hochburgund und Italie entstande. Die si zerst mit em Heilige Römische Riich verschmulze, s burgundischi Riich isch spöter an Frankriich gfalle und Italie het sich in sälbstständigi Chliistaate ufglöst. S Gränzgebiet (Benelux, s Rhiiland, Lothringe, s Elsass) isch im Lauf vo dr Gschicht immer wider d Bühni für Hegemoniikämpf zwüsche de beide andere Riich, Frankriich und em Heilige Römische Riich oder sim Nochfolger, em Dütsche
Protestantismus isch d Bezeichnig von ere Bewegig, wo ihre Ursprung in de Reformationsziit het. Si zeichnet sich durch d Abspaltig vo de römisch-katholische Chile us und bstoht us verschidnige chrischtliche Konfessione, wo während em 16. Johrhundert im dütsche Sprochruum entschtande sin. Ganz allgemein wird de Begriff au für nachreformatorischi Konfessione bruucht, wo gliichi oder ähnlichi Grundsätz düent verträte wi di reformatorische Chilene. So isch es au möglich, d Anglikaner zum Protestantismus z zähle. Aber au di evangelische Freichilene, wo us de ursprüngliche Reformatorische Chilene entschtande sin, werdet hüt (meischt) zum Protestantismus zählt, zum Bischpil d Baptischte, d Evangelisch-metodistisch Chile, d Mennonite u verschidnigi Pfingschtchilene. De Begriff Proteschtante goht uf di Speyrer Proteschtation vo de evangelische Ständ zruck, wo bim Riichstag z Speyer im 1529i gäge d Ufhebig vom Abschiid vo Speyer us em Johr 1526 proteschtiirt hei. Der Abschiid het greglet gha, dass di Länder, wo d Reformation iigführt hei, Rechtssicherheit hei zugschproche übercho. Erscht durch de Augsburger Religionsfride vo 1555 isch di lutherischi Konfession im Riich aerkennt gsi. Di reformiert Konfession het sogar bis zum Weschtfälische Fride vo 1648 müesse warte, bis si aerkannt worde-n-isch. Prägend für de Proteschtantismus isch d Konzentration uf d Bible, d Aerkennig vo Jesus
Dr Kànton Drüdersche ìsch bìs März 2015 e Untereinheit vum Arrondissement Stroosburi-Lànd im Département Bas-Rhin ìm Elsàss z Frànkrich gsin. Dr Kanton ìsch àm 4. März 1790, we z Frànkrich d Départements ingricht worre sìn, àls Teil vum domolige Dischtrikt Stroosburi grindet worre. We àm 17. Februar 1800 d Arrondisements ingericht worre sìn, ìsch dr Kànton àls Teil vum Arrondissement Stroosburi nej züegschnitte worre. Vun 1871 bìs 1919 hàt des Gebiet zem Kreis Stroosburi (Lànd) ghert. Zitter em 28. Juni 1919 ìsch dr Kànton e Deil vum Arrondissement Stroosburi-Lànd. Zum 22. März 2015 ìsch dr Kànton ufglest wora. Dr Kànton hàt ìm Norde àn dr Kànton Huffalde un dr Kànton Bröömt granzt, ìm Oschte un Sidoschte àn dr Kànton Mundelse, ìm Sidweschte àn dr Kànton Wàssle un dr Kànton Molse ìm Arrondissement Molse, un im Weschte àn dr Kànton Màschmìnschter ìm Arrondissement Zàwere. D grescht Gmein vum Kànton ìsch Drüdersche (mìt 2373 Inwohner ànne 1999) gsin. Ìnsgsàmt hàt s ìm Kànton Drüdersche 24 Gmeine ghet:
S Lotharii Regnum (au as Lotharingie bekannt) isch dr mittleri Deil vom Frankeriich gsi, wo em Kaiser Lothar I. noch em Verdrag vo Verdun 843 as unmittelbare Herrschaftsberiich zuegfalle isch. Däm lange und dünne Mittelstück vom Kaiserriich, wo em eltiste Sohn vom Kaiser Ludwig noch em Machtkampf gege siini Brüeder no bliibe isch, säge d Historiker im Gspass au d Chegelbahn. Es isch vo Friesland und de Niiderlande über s westlige Rhiiland und s Burgund bis zur Kaiserstadt Rom z Italie gange. Vo dr Alemannia het drzue ghört, was linggs vom Rhii glägen isch usser em Gebiet vo dr spötere Ostschwiiz, won e Deil vom Ostfrankeriich worden isch. No vil meh as s westlige und s östlige Gebiet hai die einzelne Deil vom Middelriich usser dr Herrschaft sehr wenig gmeinsam gha, und s Riich het nie e Identitet chönne entwiggle, won em Zsämmehalt hät chönne ge. Das isch ein vo de Gründ, wiso s in e baar Johrzähnt vo siine Nochbere im Oste und Weste absorbiert worde und verschwunde isch. 855 in dr Deilig vo Prüm isch s Riich vom Lothar I. under siini drei Söhn ufdeilt worde, und zwar in Lotharingie (Friesland, Niiderlande und Rhiiland) im Norde, s Burgund
Dr Pippin dr Mittleri oder Pippin vo Herstal lat. Pippinus (* um 635; † 16. Dezember 714 in Jupille bi Lüttich) us em Gschlächt vo de Arnulfinger isch vo 679 bis 714 dr datsächlich Machthaber im Frankeriich gsi, sit 679 Huusmeier vo Austrasie, sit 680 als dux (Herzog) vo Austrasie, ab 688/689 as Huusmeier vo Neustrie (principale regimine majorum domus) und sit 688 Huusmeier vom Burgund. Er isch dr Sohn vom domesticus Ansegisel (* um 610; † 679) und dr Begga, dr Dochter vom austrische Huusmeier Pippin em Eltere, und Grosschind vom Arnulf vo Metz, em Bischof vo Metz vo 614 bis 629. Noch em Dod vom Merowingerkönig Childerich III. het dr Pippin mit dr Understützig vo austrasische Adlige gege dr Neustrier Ebroin Chrieg gfüehrt. Er het zwar 679 verlore, aber si Vormacht isch vom Ebroin siim Nochfolger Waratto anerkennt worde. 687 het dr Pippin dr Bechar, em Waratto si Nochfolger, bi Tertry gschlage und het d Herrschaft über s ganze Riich übernoh. Er het si Sohn Drogo mit dr Witwe vom Berchar verhürotet und siine Söhn wichdigi Böste ge, für zum si Stellig im Riich z festige. 690 bis 695 het dr Pippin Friesland eroberet und dr angelsächsisch Mönch
D Huusmeier si d Regierigschef vo de Merowingerkönig gsi. Si hai scho früeh die datsächligi Macht im Frankeriich gha. Dr Parthemius het under em Theudebert I. gregiert. Er isch wäge de Stüüre, won er erhobe get, unbeliebt gsi. Er haig si Fründ Ausanias und däm si Frau Papianella us Niid ermordet. Churz noch em Dod vom Theudebert 548 het er vor dr Wuet vom Volk müesse flüchte. Er isch noch Trèves cho, won er sich in ere Chille versteckt het, aber d Bürger hai en gfunde und zum Dod gsteinigt. Dr Gogo isch e prominänte Höfling under em Sigibert I. gsi. Dä het en noch Spanie gschiggt, für zum si zuekümftigi Frau, d Wisigotin Brunhilde, z bringe. Noch em Mord vom Sigibert, isch er 576 Regänt für dr unmündig Childebert worde. Er isch im Johr 581 gstorbe. Dr Wandalenus oder Waldelenus isch e dux (Herzog) us em Burgund gsi. Vo 581 a isch er noch em Fredegar Huusmeier für dr unmündig Childebert II. gsi. Er het dr Kolumban gförderet, wo öbbe 585–90 s Chloster Luxeuil gründet het. Er isch mit dr Flavia verhürotet gsi. Si hai keini Chinder übercho, bis ass dr Wandalenus em Kolumban versproche het, ass dr erst
Chünte isch e Gmeind im Bezirk Bade im Schwiizer Kanton Aargau. Si ligt im Rüüsstal zwüsche Mellige u Brämgarte. De Ortsteil Sulz isch bis zum Johr 1973 e eigeschtändigi Ortsgmeind gsi. Chünte isch uf de Oschtsite vo de Rüüss uf eme Sattel zwüschem Weschtabhang vom Heitersbärg un em Talhau, eme bewaldete Moränehügel, wo am End vo de Würniisziit bim Rückzug vom Rüüssgletscher entschtanden isch. De Gmeindbann isch 489 Hektare gross, dodervo sin 132 Hektare mit Wald zuegwachse u 62 Hektare überbaut. Di höchsti Schtell isch uf 530 Meter, di tüfschti uf 354 Meter. Nachbargmeinde sin Remetschwil im Norden, Bellike im Oschten, Eggewil u Fischbach-Göslike im Süde, Niderwil im Weschten u Schtette im Nordweschte. Chünten und Sulzo si s erschti Mol im Johr 1160 in de Acta Murensia erwähnt. Do hei si zum Bsitz vom Chloschter Muri ghört. Verschidnigi Fund zeiget, dass s Gmeindsgebiet scho vorher isch bsidlet gsi. Me het nämlich bi Usgrabige Münze, Scherbe, Bronze- und Iisegrät us de Römerziit Siedlung gfunde u bi Sulz hei Archäologe en Grabhügel entdeckt. Im Mittelalter het d Region zum Gebiet vo de Habsburger ghört un isch im 1415i vo de Eidgenosse eroberet worde. So isch Chünte en Teil vom Amt Rohrdorf in
Gogo cha si: e Huusmeier z Austrasie im Frankeriich vo 576–581 noch dr Ziitwändi Gogo-Dänzer, e knapp azognigi Dänzere in Diskotheke e Underart vo der Funk-Musik, wo under anderem uf e Chuck Brown zrugggoht e Volk in Ostafrika D Sproch wo d Gogo z Afrika schwätze dr alt Name für e Gebiet im ehemolige Französisch-Westfarika, em hütige Mali in dr region Gao dr Hauptort vo dr Region Gao z Mali Ebu Gogo, e mythischi Figur us Indonesie à gogo isch in dr Schwiiz e Synonym für à discretion e Freigäld z Kanada Name für Spiilfigure vom Spiil Gogos e MP3 Encoder, usgschriibe GoGo-no-coda die umgangssprochligi Bezeichnig für s Spiil Crazy Bones' e Gmeind und e Departement z Burkina Faso dr Schwiizer DJ Gogo
Drogo isch e mittelalterlig Mannename, wo d Härkunft drvo ungklärt isch. Drogo isch dr Name vo dene historische Persone: Drogo vo Champagne († 708) Dr Huusmeier Drogo († noch 753), Sohn vom fränkische Huusmeier Karlmann Drogo vo Metz (* 801, † 855/856), Bischof vo Metz Drogo (* 872/873, † 874), Sohn vom Kaiser Karl em Kahlen Drogo († 967), 949-967 Bischof vo Osnabrück Drogo (zwüschen 753 und 762 bezügt), Gaugraf im Maingau Drogo († 1051), Graf vo Apulie us em Gschlächt vo de Hauteville Drogo as Name vo literarische Figure: Der Name vom ene Hobbit im Der Herr der Ringe vom J. R. R. Tolkien. Es handlet sich drbi um de Vater vo dr Hauptperson Frodo Beutlin.