rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Im Johr 843 isch s fränkische Riich im Verdrag vo Verdun in drei Deil iideilt worde. Dr Lothar I. het s Mittelriich, s Lotharii Regnum, übercho, wo men em mänggisch Lotharingie sait. Aber er het s nit fertig brocht, si Riich z stablilisiere. Für zum siini Söhn vor de Asprüch vo siine Brüeder z schütze, het dr Lothar I. im Johr 855 d Deilig vo Prüm vorgnoh. Es isch vermuetlig im Hofguet Schüller gsi, won er siis Riich under sine Söhn ufdeilt het: dr Ludwig II. (öbbe 822–875) het d Kaiserwürde und Italie übercho, dr Lothar II. († 869) dr Norddeil vom Middelriich, wo noch ihm Lotharingie heisst und dr Karl († 863) d Provence und dä Deil vom Burgund, wo zum Mittelriich ghört het. (Dr chliiner Deil, s Gebiet wo hützudag Burgund heisst, isch sit 843 e Deil vom Westfrankeriich gsi.) Dr Lothar I. sälber het sich in d Abtei Prüm zruggzoge, won er e baar Däg druf gstorben isch. Noch em früehje Dod vom Karl isch däm siis Riich under siine Brüeder Lothar II. und Ludwig II. verdeilt worde. Sächs Johr spöter isch dr Lothar II. gstorbe, und siis Riich isch 870 im Verdrag vo Meerse under de
Ladino, au bekannt als Judeo-español, Judezmo oder Spanyol, isch e romanischi Sprooch wo uf em Altschpanische basiert. Ladino hed au vil Vokabulaar us em Hebräische. Ladino isch d Sprooch vo de sefardische Jude, wo 1492 us Spanie verdribe worde sinn. Dr name 'Dzhudezmo' wird vo jüdische LinguischtInne benutzt, Judeo-Espanyol vo türggische Jude, Judeo-español vo Romanischte. Dr verbraitetschti Terminus isch aber worschynts Ladino. Ladino isch dr Name wo unter Nitspezialischte am bekanntischte isch. Wi im Altschpanische gits au im Ladino zwai Foneem /ʃ/ und /ʒ/, wo im hüttige Spanisch in /x/ zämegfalle sinn. Jee noch (ehemoligem) Woonort hets Ladino Leenwörter us Sprooche wi em Französische, Türggische, Griechische und südslawische Sprooche. Alle i allem isch Ladino aber vil neecher bim Spanisch blibe as sis aschkenasisch Pendant Jiddisch bim Dütsch. Vor allem z Griecheland un in dr Türkey wird Ladino syt em 19. Johrhundert mit latynische Buechschtabe gschribe; dradizionellerwys isch s aber mit em hebräische Alfabeet gschribe worde, wi au s Jiddischi. Seer vil Ladinosproochigi us em Balkaan sinn im Holocaust ummbroocht worde, und nach em Zweite Wältchrieg si vili vo dene wo überläbt hai, nach Israel uusgwanderet. In de 1990er-Johr hai no ungfähr 150.000 Lüt Ladino gredet, die meischte as Zweitsprooch. Es
D Frankekönig hai ihr Riich as ihre Bsitz agluegt und hai noch em Dod vom ene König ihri normale Erbgsetz agwändet. Noch em ursprünglige Lex Salica hai Döchder nit chönne Land erbe, so isch s Riich under de überläbende Söhn vom König ufdeilt worde. Erst spöter hai d Döchder wenn s keini Söhn ge het, Land chönne erbe. Me het aber nit s Riich as politischi Eiheit ufdeilt, sondern d Herrschaft in de Deilriich verdeilt. Wenn e Herrscherlinie usgstorben isch, isch ihr Land zruggfalle an dr nöchst männlig Verwandti. Dr Chlodwig I. (466–511), e fränkische Stammeskönig us em Gschlächt vo de Merowinger, wo vo siim Stammgebiet um Tournai an dr Schelde us d Franke mit Chrieg und friidlige Middel vereint het, het vier Söhn gha. Noch siim Dod isch s fränkische Königriich under de Söhn Theuderich I., Chlodomer, Childebert I. und Chlothar I. ufdeilt worde. Jede het es ad hoc Deilriich übercho, respektiv s Deilriich Metz, Orléans, Paris und Soissons, wo spöter under em Chlothar I. (558–561) wider vereint worden si. Au noch däm siim Dod isch s Riich under siine vier Söhn ufdeilt worde, d Deilriich hai die gliiche Residänze gha wie bi dr vorige Deilig, aber ihri Territorie
Pactus Alamannorum und Lex Alamannorum si Bezeichnige für die alemannische Rächtsschrifte us em früehje Mittelalter. Si si 1530 vom Johannes Sichard z Basel zum erste Mol in Deil usege worde. Es handlet sich drbii um die eltiste und bedütendste Textdokumänt us em alemannische Herzogdum mit wichtige Agobe über Wirtschaft und Gsellschaft, s däglige Läbe und d Kultur im alemannisch-schwöbische Ruum. Dr Pactus Alamannorum (au Pactus legis Alamannorum) as elteri Textstuefe us em erste Drittel vom 7. Johrhundert isch in einere einzige Handschrift us em 9. oder 10. Johrhundert überliiferet und bestoht us vier Blattfragmänt, wo üsserlig nit zsämmehänge. Es isch, ähnlig wie dr gross Deil vo dr Lex Salica, e normierte Buessekatalog. Mit dene Strofe het me brobiert, Brüüch wie d Bluetrach und d Fehde, wo Verletzige vom Rächt, vo dr üble Nochred bis zum Umbringe vom ene Mensch, iizschrängge. D Lex Alamannorum isch in fuffzig Handschrifte us em 8. bis zum 12. Johrhundert bezügt, die einte in ere merowingische und die andere in ere karolingische Fassig. D Lex wird wäge dr Iigangsformle in zwei Handschrifte em Herzog Lantfrid (727 bis 730) zuegeschriibe. Si isch aber sehr wohrschiinlig e Felschig, wo im Chloster Riichenau entstanden isch. Si git dr Chille
Rickebach isch e Gmeind im bade-württebergische Landchreis Waldshüet. Rickebach, als Erholigsort staatlig aerkännt, litt im Vordere Hotzewald am südlige Rand vom Schwarzwald zum Hochrhy. Di hügeligi Hochebeni wird durch s steilwandig Dal drännt, wo s Flüssli Murg durefließt. 'S hät Wälder mit me große brozäntuale Adeil an Fichte, wo durch Wyse, Äcker und Weide underbroche werre. Bi chlarer Sicht cha mer bis zu de Alpekätte seh. S Gmeindegebiet litt uff 700 bis 900 Meter über em Meer. 'S hät sure Bode, wo Heidelbeere güet druff chönne wachse. D Gmeind gränzt im Norde an Herrischried, im Oste an Görwihl und d Stadt Laufeburg, im Süde an Murg und Bad Säckinge und im Weste an d Stadt Wehr. Rickebach bstoht uss sechs Gmeinde, wo friehner selbständig gsi sin und insgsamt uss 13 Ortschafte bstönn. Zu de hüttige Gmeind ghöre Rickebach, Alteschwand mit Glashütte und Strick, Hottige, Willaringe mit Egg, Jungholz, Lähnhof, Schwykhof, Wylandige und Wickartsmiehli, Bergalige und Hütte mit Rüttehof. D Wappe vo de Ortsdeil Rickebach Alteschwand Hottige Willaringe Bergalige Hütte Wäge de Höchi isch's im Summer und im Winder öbbe 5 Grad chieler wie im Rhydal in de Nöchi. Im Januar und Februar litt normalerwis Schnee. De Näbel vom Rhydal chunnt
Dr Karlmann I. (* 751; † 4. Dezember 771 z Samoussy in dr Picardie (im hütige Departement Aisne); z Reims begrabe, im 13. Johrhundert noch St. Denis überfüehrt), dr Sohn vom Pippin em Jüngere und dr Brueder vom Karl em Grosse, isch vo 768 bis 771 König vo de Franke gsi. Dr Karlmann isch 754 vom Papst Stephan II. in dr Abtei Saint-Denis zum König gsalbt worde und het noch em Pippin siim Dod am 9. Oktober 768 dr südöstlig Deil vom Frankeriich—vo Burgund und Aquitanie bis Alemannie—vo Soissons us beherrscht. Er isch nit guet uscho mit siim Halbbrueder Karl und das het s Regiere vom Riich schwiirig gmacht. Aquitanie het nämlig beidne ghört und wo dr Pippin gstorbe isch, isch dört en Ufstand usbroche. Dr Karl isch 769 mit ere Armee dört ane zoge, dr Karlmann isch mit siiner eigene Armee au cho, D Brüeder hai aber z Moncontour bi Poitiers ghändlet, und dr Karlmann het sich zruggzoge. Dr Karl het dr Ufstand elei zsämmegschlage, für em Karlmann siim Ruef bi de Franke isch si Rückzug nit guet gsi. D Mueter, d Bertrada, het zwüsche de zwei müesse Friide stifte. Si het aber dr Karl vorzoge und mit ihm
Dr Anton Geiß (* 11. August 1858 z Reatebaa, rk.; † 3. März 1944 z Schriise) isch e dydsche Bolitiker vù dr SPD z Bade gsii. Vù 1919 bis 1920 isch er Baadische Schdaadsbresidänd gsii. Dr Anton Geiß isch im Oschtallgai ùf d Wäld chùù as Sùùn vùm Alois Geiß, eme Chnäächd ùn Seldner, ùn dr Viktoria geb. Müller. Är hed no zwee Brieder ùn zwoo Schweschdere ghaa. Vù 1871-1874 hed er z Reatebaa e Lèèr as Schryyner gmachd, derno isch er bis 1891 as Gsel ùf dr Walz gsii dùr Dydschland ùn d Schwyz. Am 7. Juni 1891 hed er sich z Manne as Schryynermaischder niidergloo. Ane 1895 hed er as Wiird s Gaschdhuus "Englischer Garten" in dr Mannemer Ineschdad ibernùù, 1897 as Päächder d "Central-Halle", wù dr Badische Brauerei AG ghèèrd hed. Vù 1902 bis 1903 hed in ere Wyyschdùùbe gwiirded ùn ab em 1. Mai 1905 hed er s Gaschdhuus "Zum großen Hirsch" paachded ùn hed die Wiirschdschafd ane 1906 au gchaufd. Mid syynere Frau Karoline geb. Bold hed er zwee Siin ghaa. Ane 1891 isch dr Geiß z Manne in d SPD yydräde. Ane 1893 isch er in dr Schdadrood vù Manne gweeld woore ùn bi
Dr Karlmann (* vor 714, evtl. 706/708; † 17. Juli 754 z Vienne) isch vo 742 bis 747 e fränkische Huusmeier us em Gschlächt vo de Karolinger gsi. Er isch dr eltist Sohn vom Huusmeier Karl Martell und vo däm siiner erste Frau Chrotrud. Noch em Dod vom Karl Martell isch s Frankeriich zwüsche de beide Söhn vo siiner erste Frau, em Karlmann und em Pippin em Jüngere, deilt worde. Dr Karlmann isch Huusmeier z Austrasie, Alemannie und Thüringe worde, dr Pippin z Neustrie, Burgund und in dr Provence. Die beide Brüeder hai sofort mit eme Ufstand vo ihrem Halbbrueder Grifo, wo bim Erbe nüt übercho het, z due gha. Si hai dr Ufstand niidergschlage ind dr Grifo im ene Chloster iigsperrt. Wil ihri Macht offesichtlig nit sicher gsi isch, hai dr Karlmann und dr Pippin 743 e neue merowingische König, dr Childerich III., iigsetzt, für zum so ihrem Amt as Huusmeier e königligi Legitimierig z ge. D Brüeder hai sich schiinbar guet verstande und zsämmegschafft, so het dr Karlmann im Pippin ghulfe im Hunald siini Ufständ z Aquitanie in de Johr 742 und 745 z underdrugge, und dr Pippin het dr Karlmann in de Johr 742 bis 743 understützt
De Leo Wohleb (* 2. September 1888 z Friburg im Brisgau; † 12. März 1955 z Frankfurt am Main) isch Schtaatspräsident vom ehemalige dütsche Bundesland Bade gsi. Nach em Zweite Wältchrieg isch em Wohleb sis Heimatland Bade in zwei Teil ufteilt worde. De Norde mit de Schtädt Karlsrue, Manne u Heidelbärg isch amerikanisch bsetzt gsi u isch zäme mit em Norde vo Württebärg zum Land Würrtebärg-Bade zämeschlosse worde. De Süde vo Bade isch fränzösisch bsetzt gsi u als Land Bade mit de Hauptschtadt Friburg im Briisgau organisiirt gsi. Am 24. Juni 1947 het de badischi Landtag de Leo Wohleb zum Schtaatspräsident gwählt. Ab em Johr 1948 sin Idee diskutiirt worde, de Südweschte vo Dütschland noi z organisiire. Di Ziit isch als Kampf um de Südweschtschtaat in d Gschicht iigange. De Wohleb isch klar gäge di Südweschtschtaat gsi u het d Eigeschtaatlichkeit vo ganz Bade wider welle herschtelle. Des isch em aber nöd glunge, wil ma bschlosse het, dass bi de Fusion d Mehrheit in drü vo de vier Abschtimmigsgebiet langt, Nordbade aber knapp, Nordwürttebärg u Württebärg-Hohezollere dütlich für de noi Südweschtschtaat gschtumme het. Tobias Wöhrle: Leo Wohleb: Eine politische Biographie. Karlsruhe: Braun, 2008, ISBN 3765083992 Commons: Leo Wohleb – Sammlig
Dr Karl dr Gross, lat.: Carolus Magnus oder Karolus Magnus, franz./engl.: Charlemagne (* wohrschiinlig 2. April 747; † 28. Januar 814 z Aache) isch sit em 9. Oktober 768 König vom Fränkische Riich und sit em 25. Dezember 800 römische Kaiser gsi. Dr Änkel vom Karl Martell us em Gschlächt vo de Karolinger het scho zu Läbziite dr Biname dr Gross übercho und zelt sit em Mittelalter as ein vo de bedütendste Herrscher vom Obeland. S Frankeriich het under ihm si grössti Usdehnig gha; mit siiner Chrönig am Wiehnechtsdag 800 dur e Papst Leo III. z Rom isch s Kaiserdum im Weste erneueret worde. Er isch uf d Initiative vom Friedrich Barbarossa am 29. Dezember 1165 vom Gegepapst Paschalis III. heilig gsproche und as Vater vo Europa verklärt worde. Sowol die Dütsche wie au d Franzose gsehn ihn am Afang vo ihrer Nationalgschicht. Es git Ziite im Karl siim Läbe, wo me wenig, anderi wo me vil drüber weiss. Über si Jugend weiss me braktisch nüt-nit emol si Geburtsdatum, währed me für die mittlere und spote Johr im Vergliich zu andere mittelalterlige Herrscher ungwöhnlig riichs Quellematerial het, vor allem im Einhard si Biographii und Wärk und Brief vom Alkuin. Es
Das isch e Liste vo de römische Kaiser vo dr Chrönig vom Karl em Grosse aa bis zum Dod vom Berengar vom Friaul. Z unterscheide sind die Kaiser vo dene vom Oschtrömische oder Byzantinische Riich. Dr Titel do het sit dr Deilig vo Prüm de italiänische König im nördlige und mittlere Italie ghört, wo früehner s Langobarderiich gsi isch. Uf das bezieht sich d Agob König sit in dr Liste. Liste vo de römisch-dütsche Herrscher
Dr Josef Ludwig Gustav Trunk (* 24. Juli 1871 z Waldprechtsweier, rk.; † 23. Abril 1936 z Chaarlsrue) isch e dydsche Bolitiker vùm Zäntrum z Bade gsii. Är isch drèimol Baadische Schdaadsbresidänd gsii: 1920/21, 1925/26 ùn 1927. Dr Gustav Trunk isch 1871 z Waldprechtsweier ùf d Wäld chùù as Sùùn vùm Magnus Trunk, eme Haubdlèèrer vù Hainstadt, ùn dr Sophie geb. Weber vù Kirrlach. Är hed no drèi Brieder ghaa. Syy Vader isch graad èèrschd ane 1871 as Haubdlèèrer ùf Waldprechtsweier versezd woore. Noch dr Volchsschuel isch dr Gustav Trunk mid zwelf Joor ùf d Lendersche Lehranstalt (hid Heimschule Lender), ere katholische Privatschuel z Sasbach chùù. In dr Zyd zwische 1880 ùn 1890 isch d Lender-Schuel landwirdschafdli uusgriichded gsii (d Schieler hän vyylmol miese hälfe ùf dr landwirschafdlige Bfaargieder), des hed dr Trunk arg breegd, au schbeeder in dr Bolitik hed er sich yygsezd fir d Buure. Noch dr Untersekunda, wù doodemool di ledschd Schduuf gsii isch an sälere Schuel, isch er ùf s Gymnasium z Raschdi ùn hed dèrd ane 1893 s Abitur gmachd. Noch em Abitur hed dr Trunk Räächdswiseschafd schdudierd z Heidelberg (1893 ùn 1895-97) ùn z Berlin (1894-95). As Schdudänd isch er Midgliid vù dr Katholischen
Dr Tassilo III. (* öbbe 741; † öbbe 796) isch dr letzt bayerischi Herzog us em Gschlächt vo de Agilolfinger und e Cousin vom Karl em Grosse gsi. Dr Tassilo isch dr Sohn vom Herzog Odilo gsi und isch no as Chind 748 mit dr Zuestimmig vom Frankekönig Pippin III. Herzog vo Bayre worde. Dr Tassilo het s chirchliche Läbe in siim Herzogtum uf de Synode z Aschheim (756?), z Dingolfing (769/770 oder 776/777?) und z Neuching (771) stark beiiflusst. Er het Chlöster gstiftet und deilgnoh an dr Gründig vo Adelschlöster, für zum e Herzogschille ufzbaue. Er het si Machtberiich gege Oste erwiiteret, won er 772 d Karantane underworfe het. D Langobarde und d Bayre si sich us politische und wirtschaftlige Grünnd immer nooch gstande. Dr Tassilo isch mit dr Liutberga verhürotet gsi, dr Dochter vom letzte Langobardekönig Desiderius und er isch sit de 760er Johr mehmol z Italie gsi, won er sich 768/769 mit em Desiderius und em Papst verbündet het. 772 het dr Papst Hadrian I. im Tassilo si Sohn, dr Theodo, z Rom dauft. Si Bündnis mit de Langobarde het en in Konflikt mit em Karl em Grosse brocht. Wo dä 774 s Langobarderiich eroberet het, het
Dr Hermann Hummel (* 22. Juni 1876 z Loor, ev.; † 13. Sebdämber 1952 z Krefeld) isch e dydsche Bolitiker vù dr FVP, schbeeder DDP z Bade gsii. 1921/22 isch er Baadische Schdaadsbresidänd gsii. Vù 1909 bis 1924 isch er Midgliid vùm Baadische Landdaag gsii ùn vù 1924 bis 1930 Midgliid vum Ryychsdaag. Är hed as Chemyylèèrer gschafd ùn isch Midgliid im Ùfsiichdsrood vù dr BASF ùn ab 1926 vù dr I.G. Farben gsii. Ane 1939 isch er in d USA emigirierd. Dr Hermann Hummel isch 1876 z Loor ùf d Wäld chùù as Sùùn vùm Hermann Hummel, eme Reallèèrer, ùn dr Luise Friederike geb. Göbelecker. Är hed no vier jingeri Gschwischder ghaa, zwee Brieder, Hellmuth Hummel (* 1879) ùn Otto (* 1885-1955), ùn zwoo Schweschdere, Luise Elisabeth (* 1881) ùn Hedwig (* 1883). Noch dr Volchsschuel hed dr Hummel z Loor s Gymnasium bsuechd, scheder di Hèècher Bùùrgeschuel z Ettlinge, derno s Realgymnasium z Chaarlsrue, wùn er ane 1894 s Abitur gmachd hed. Die hyfige Wägsel in dr Schuele sin veruursachd gsii dùr d Versezige vù syym Vader. Noch em Abitur hed dr Hummel 1894 aagfange Ingenieurwese an dr TH Chaarlsrue z schdudiere, ab 1896 an dr TH Stuegert.
Karl III., au Karl dr Dick (lat. Carolus pinguis), * 13. Juni 839; † 13. Januar 888 z Neidinge) isch König vo Alemannia vo 876 a, König vo Italie sit 879 gsi, 881 isch er as Karl III. Kaiser vo de Römer worde, König vom Ostfrankeriich im Johr 882 und vom Westfrankeriich zwei Johr spöter im Johr 884. In 887 isch er in Lotharingie und mögliigerwiis Italie abgsetzt worde. E baar Wuche druf isch er im Januar 888 gstorbe. Alemannie het er 865 bi dr divisio regnorum (Riichsdeilig) vom Ostfrankeriich übercho und het dört noch em Dood vo sim Vater Ludwig em Dütsche 876 afo regiere. Z Italie isch er noch em Ruggdritt vo siim eltere Brueder, em Karlmann vo Bayre, won e Schlegli erlitte het, inthronisiert worde. 881 isch er vom Papst Johannes VIII. zum Kaiser krönt worde. Won er Nochfolg vo siim Brueder, em Ludwig em Jüngere, im Johr druf adräte het, isch s ganze Ostfrankeriich widervereint gsi. Denn het er vo siim Cousin, em Karlmann II., im Johr 884 s Westfrankeriich gerbt und s ganze karolingische Riich isch wider eis gsi, wenn au nume für churzi Ziit. Er het zweimol d Wikinger mit Gäld drzue brocht, Friide
Die Liste vo de römisch-dütsche Herrscher zelt d König vom Ostfränkische Riich sit em Verdrag vo Verdun und d Kaiser vom Heilige Römische Riich uf. Es het au die verschiidene Gegekönig, wo us verschiidene Gründ nit die volli Macht im Riich gha hai, aber doch e wäsentligi Rolle gspiilt hai. Nit ufgfüehrt si die römisch-dütsche Kaiser, wo nit gliichziitig au römisch-dütschi König gsi si. Interregnum 1740 bis 1742 Problem bi dr Nummerierig git s in de folgende Fäll: Dr Ludwig IV. s Chind und d Mitkönig Konrad, Sohn vom Heinrich IV., Heinrich, Sohn vom Konrad III. und Heinrich, Sohn vom Friedrich II., wärde nit mitzehlt. D Ordnigszahle vo de ufgefüehrte Persone fönge mit e baar Frankeherrscher a, wo vor 843 regiert hai und wo wäge däm nit in die Liste ghöre. D Gegekönig si nume mitzelt worde, wenn si an d Macht cho si (en Usnahm isch dr Friedrich dr Schön, wo zwar as König Friedrich IV. glistet isch, aber nit as Kaiser Friedrich III.) Liste vo de römische Kaiser vo 800 bis 924 Bernd Schneidmüller/Stefan Weinfurter (Hrsg.): Die deutschen Herrscher des Mittelalters. Historische Porträts vo Heinrich I. bis Maximilian I., Verlag C.H. Beck, München 2003. Commons: Galerie der Herrscher
D Liudolfinger, au Ottone, si e sächsischs Adelsgschlächt und e dütschi Herrscherdynastii gsi. D Liudolfinger hai im Heilige Römische Riich vo 919–1024 gregiert. Begründer vom Adelsgschlächt isch dr Graf Liudolf († 866) gsi. D Bezeichnig Ottone goht uf die drei liudolfingische Kaiser wo Otto gheisse hai, zrugg: Otto I., Otto II. und Otto III. Dr Ufstiig vom Gschlächt fallt mit em Ufstiig vom Ostfränkische Riich und em Entstoh vom Heilige Römische Riich zsämme. Wo dr König Konrad I. beschlosse het, dr mächtigst vo de Stammesherzög, dr Liudolfinger Heinrich vo Sachse, zu siim Nochfolger z ernenne, het d Familie, wo vorhär nume im Herzogtum Sachse bedütend gsi isch, d Königswürde für es Johrhundert bhalte und s Schiggsal vom Riich währed dere Ziit bestimmt. Dr Heinrich I. isch dr Sohn vom Herzog Otto I. vo Sachse gsi und en Änkel vom Liudolf. Er isch 919 z Fritzlar vo de fränkische und sächsische Grosse zum ostfränkische König gwehlt worde. Eini vo siine wichtigste Ufgobe isch d Verdeidigung vom Riich gege d Magyare, wo s immer wider agrife hai. Er het se im Johr 933 an dr Unstrut entscheidend gschlage. Im gliiche Johr het er d Elbslawe und d Böhme underworfe. Eso het er
D' Theophanu (latinische Form, gr. Theophano Θεοφανώ oder Theophania Θεοφάνια, * ca. 960, nooch menke Agabe 955, im oströmische Riich; † 15. Juni 991 z'Nimwegen, hit Holland), Nichte vum (oscht)römische Kaiser, isch d'Frau vum (Wescht-)Kaiser Otto II. un Mitkaiseri vum Heilige Römische Riich fier 11 Johr un regierendi Kaiseri fier 7 Johr gsi. Si isch eini vu dr iflussriichschte Herrscherinne vum Middelalder gsi un stoht in dr Herrscherfolge vum Kaiserriich zwische ihrem Ehema Otto II. un ihrem Suhn Otto III.. Si isch die erscht Frau gsi, wo Ditschland regiert het. Dr Namme stammt us em byzantinische Grichisch, Theophaneia (Θεοφάνεια) bezeichnet d'‚Gotteserschinig‘, d' ‚Theophanie‘. Weder dr Burtsort un -dag noch d'Eltere vu dr Theophanu sind schriftlich überliferet; bsunders enthaldet d'Hochzitsurchunde entgege vu dr Pflogeheite vu dr Zit keini Agabe iber ihri Eltere, si wird numme as Nichte vum oströmische Kaiser Johannes I. Tzimiskes bezeichnet. Vermuetlich isch d'Theophanu d'Dochter vum byzantinische Feldherr Konstantin Skleros un sinere Frau Sophia Phokas gsi, het demit zwar us hochem byzantinischem Adel gstammt, isch aber nit vu kaiserlicher Abchumft gsi, also keini sognennti "Porphyrogenneta"., wo dr Otto I. usrprünglich as Frau fier si Suhn het ha welle. Dr Otto dr Gross het zwei Gsandtschafte vergäblich mit em
Ds Personalpronome (Plural: -pronome oder -pronomina) isch e veränderlechi Wortart und e Untergruppe vo de Pronome. Syni Funktion isch es, das es als Satzglid für öppis anders steit. Personalpronomina hei e doppleti Funktion: Si verwysen uf Persone, wo im Gspräch sy. Das isch di deiktischi Funktion vo de Personalpronome, also iri Zeigefunktion. Hie underscheidet me di ersti Person, wo sälber am Reden isch – di zwöuti Person, wo diräkt agsprochen isch – u di dritti Person. Ussertdäm cha jedi vo de drei Personen im Singular stah, we's eini elei isch, oder im Plural, we's mehreri sy. D Pronomina vor dritte Person chöu uf Gsprächsgägeständ zrüggverwyse, wo scho sy ygfüert worde. Das isch di anaphorischi Funktion vo de Personalpronome, iri Funktion wo zrüggtreit. I vilnen indogermanische Sprache underscheidet di dritti Person verschidnigi Genera, also grammatikalischi Gschlächter, wo'ne genauere Bezug ermügleche. I den öuropäische Sprache drückt d Wahl vom Personalpronome für di agsprochnigi Person ussertdäm d Höflechkeitsform uus. So wird i vilnen öuropäische Sprache di zwöuti Person numen als vertroulechi Form 'bruucht. Zum Usdruck vo Höflechkeit dient je nach Sprach di dritti Person (so im Italiänische), di zwöuti Person plural (so im Französische) oder di dritti Person plural (so im Hochdütsche). Im
Dr Adam Remmele (* 26. Dezämber 1877 z Altneudorf, frèireligiees; † 9. Sebdämber 1951 z Fryybùrg) isch e dydsche Bolitiker vù dr SPD z Baade gsii. Är isch zwaimol Baadische Schdaadsbresidänd gsii: 1922/23 ùn 1927/28. Dr Remmele ghèèrd zue dr wiichdigschde baadische SPD-Bolitiker in dr Weimarer Zyd. Dr Adam Remmele isch z Altneudorf im Oodewald, wù syder 1975 zue Schönau ghèèrd, ùf d Wäld chùù as Sùùn vùm Peter Remmele (1850-1891), eme Miler, ùn dr Katharina geb. Daub (1858-1941). Är hed no drèi Brieder ùn ai Schweschder ghaa. Dr Remmele isch z Altneudorf ùf d Volgsschuel gange, derno hed er ab 1890 z Ludwigshafe in dr Pfalz Miler glèèrd. Noch dr Gselebriefig 1893 isch er ùf Wanderschafd dùr Siiddydschland gange. Wùn er noch e baar Joor ùf Ludwigshafe zrùgchùù isch, isch er 1894 in d SPD ùn in d Gwäärgschafd yydräde. Är hed as Miler in Miiline gschafd ùn an dr Sùndig als Wäärbig gmachd fir d Gwäärgschafd. Wäge däm isch er vùm Ùndernäämerverband bal ùf e Schwaarzi Lischd gsezd woore ùn är hed e baar Mool syy Aarbedsschdel verloore. Mid 21 isch er scho im Vorschdand vùm Beruefsverband, vù dr Gwäärgschafd ùn vù dr Bardèi gsii. Är hed sich