rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Lukian vo Samosata, (altgriech. Λουκιανὸς ὁ Σαμοσατεύς, Loukianòs ho Samosateús, lat. Lucianus Samosatensis, L(o)ukianos (* um 120 z Samosata; † noch 180 [noch andere Kwelle um 200] woorschinlig z Alexandria), isch e bekannte griechischsproochige Satiriker in dr Antike gsi. Si Geburtsstadt Samosata am Oberlauf vom Euphrat isch vor em Lukian d Hauptstadt vom Köönigriich Kommagene gsi und isch denn in die römischi Browinz Syria iigliideret worde; iiri Ruine lige hüte in dr Nööchi vo dr Stadt Samsat in dr Südtürkei. Dr Lukian sälber bezäichnete sich dorum as Syrer. Er isch dr Soon vo äifache Eltere gsi und het bi sim Groossvater e Bildhauerleer afo mache, het das aber churz druf ufgee und het Rhetorik afo studiere. Mä nimmt aa, ass er denn as Grichtsredner oder freie Schriftsteller het afo schaffe. Er isch immer wider im Middelmeerruum umegräist (Athen, won er mee as zää Joor gläbt het, Olympia, Rom und Gallie, won er as Leerer gschafft het). Er het e chli Latiinisch chönne. Won er alt worde isch, het er e Boste bim egüptische Statthalter z Alexandria überchoo und isch woorschinlig dürt au gstorbe, au wenn s Kwelle git, wo sääge, ass er z Athen gstorbe sig. Sini wichdigste Wärk
Dr Formosus (* ca. 816; † 4. April 896 z Rom) isch zwische 891 un 896 Papscht gsii. Dr Formosus isch 75 Johr alt gsii, wun er gwehlt woren isch. Vorhär isch er Bischof vu Porto gsii. Anne 864 isch er Legat bi dr Bulgare wore un het noch em Wille vum Khan Boris dr erscht Metropolit vu Bulgarie sotte gee. Chilcherächtli het si d Yyrichtig vum Metropolitat aber nit dursetze loo. In dr Johr derno het er e baar Mol diplomatischi Missione fir d Päpscht ibernuu. Anne 875 het er mit em Karl em Chahle iber däm syni Chaiserchrenig verhandlet. E Johr speter het em dr Papscht Johannes VIII. sy Bischofsamt entzoge, wel er bi re Verschwerig het solle mitgmacht haa. Dr Marinus I. het en derno e baar Johr speter wider yygsetzt un är isch wider päpschtlige Beroter gsii. Am 6. Oktober 891 isch dr Formosus ohni greßeri Wahlussenandersetzige Papscht wore. Är het wohl gege sy Wille d Chaiserchrenig vum Guido vu Spoleto widerholt un het däm sy Suhn, dr Grof Lambert vu Spoleto zum Mitchaiser gchrent. Die sin aber bal eso mächtig wore, ass dr Formosus dr dytsch Chenig Arnulf vu Kärnte z Hilf gruefe het. Dää
Dr Stephan V. (VI.) († 14. Septämber 891 z Rom) isch vu 885 bis zue sym Dod Papscht gsii. Är isch im Dezämber 885 zum Papscht gwehlt wore, ohni Absproch mit em oschtfränkische Chenig Karl III. em Dicke, wun em derno im Champf gege d Sarazene d Unterstitzig verwaigeret het. Dr Stephan V. het si derno an dr Herzog Guido vu Spoleto gwändet, dertemol dr mächtigscht Firscht vu Italie. Noch em Dod vum Karl III. isch er zwunge gsii, dr Guido vu Spoleto zum Chaiser z chrene. Commons: Stephan V. – Sammlig vo Multimediadateie Normdate: GND: 118617761 | LCCN: n88189209 | VIAF: 89637377
Dr Anthemios vo Tralleis (* z Tralleis (hüte Aydın) in Lüdie in dr 2. Helfti vom 5. Joorhundert; † vor 558, woorschinlig z Konstantinopel) isch e spootantike Mathematiker, Gleerte und Archidekt gsi. Dr Anthemios isch dr Soon vom ene Arzt gsi, wo Stephanos ghäisse het, und het as en usgezäichnete Mathematiker gulte, het aber as Archidekt no gröösseri Erfolg chönne fiire. So het er vo 532 bis 537 im Ufdraag vom oströmische Kaiser Justinian I. zämme mit em Isidor vo Milet d Chille Hagia Sophia z Konstantinopel baut. Dr Gschichtsschriiber Prokopios brichdet, ass bäidi Archidekte d Läitig vo de Arbäite ghaa häige. Dr Anthemios het s Modäll gmacht, und dr Paulos Silentiarios verzelt, ass sich dr Anthemios vor allem mit de Fundamänt befasst häig. Wo d Kupple im Mai 558 iigstürzt isch, het dr Anthemios scho nüme gläbt. Dr Anthemios isch under anderem vom Agathias hooch globt worde, und dr Justinian het iim und im Isidor au no anderi Ufdrääg gee. So häige si zum Bischbil sälle e Wääg finde zum d Überfluetige bi dr Festig Dara-Anastasiupolis z stoppe. John Martindale: The Prosopography of the Later Roman Empire. Bd. 3. Cambridge 1992, S. 88f. The Oxford Dictionary of Byzantium. Bd.
De Freddie Mercury (* 5. Septämber 1946 z Sansibar, hüt zue Tansania, as Farrokh Bulsara, Gujarati ફારોખ બલ્સારા Pharōkh Balsārā‌; † 24. Novämber 1991 z London, Ängland), isch än indisch-britische Rocksänger und Komponischt gsi. Berüemt worde isch er in de 1970er und 1980er Johr als Leadsänger vo de britischi Band Queen. Er het us ere parsische Familie vu Indie gstammt. Mr. Bad Guy (1985) Barcelona (1988) Lesley-Ann Jones: Freddie Mercury: Die Biographie. Piper, München 2016, ISBN 978-3-492-05760-8. Selim Rauer: Freddie Mercury. Editions Fayard, Paris 2008, ISBN 2-213-63569-2. Lesley-Ann Jones: Freddie Mercury. The Definitive Biography. Hodder & Stoughton, London 1997, ISBN 0-340-67209-9. Peter Freestone, David Evans: Freddie Mercury. An Intimate Memoir by the Man Who Knew Him Best. Omnibus Press, London 2001, ISBN 0-7119-8674-6 Jim Hutton, Tim Wapshott: Freddie Mercury und ich. Goldmann, München 1995, ISBN 3-442-43120-4 (Originaltitel: Mercury and Me). Jacky Gunn, Jim Jenkins: Queen. As It Began. Sidgwick & Jackson, London 1992, ISBN 0-283-06052-2 (dütschi Uusgab: Queen. Goldmann, München 1992, ISBN 3-442-42083-0). Mick Rock: Blood & Glitter. Schwarzkopf & Schwarzkopf, Berlin 2005, ISBN 3-89602-642-9. Rick Sky: The Show Must Go On. The Life of Freddie Mercury. Fontana, London 1992, ISBN 0-00-637843-9 (dütschi Uusgab: Freddie Mercury. Das Leben des legendären
Dr Hadrian III. (* vor 884; † Mitti Septämber 885 z San Cesario sul Panaro bi Modena) isch vu 884 bis zue sym Dod Papscht gsii. Är stammt wie d Päpscht Hadrian I. un Hadrian II. us em remische Gschlächt Colonna. Dr Hadrian III. isch am 17. Mai 884 as Noofolger vum Papscht Marinus I. inthronisiert wore. Är isch uf dr Rais zum Rychsdag z Worms gstorbe, wu ne dr oschtfränkisch Chenig Karl dr Dick derzue yyglade ghaa het go iber d Neibsetzig vu vakanter Bischtimer dischpetiere un iber d Frog, eb dr minderjehrig Chaisersuhn Noofolger vum Karl chennt wäre. Dr Hadrian III. wird as Hailige verehrt; sy Patronatsfescht isch am 8. Juli. Rudolf Schieffer: Hadrian III. In: Lexikon des Mittelalters, Bd. 4 (1989) Sp. 1823. Friedrich Wilhelm Bautz: Hadrian III. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 2, Hamm 1990, ISBN 3-88309-032-8, Sp. 427. Commons: Hadrian III. – Sammlig vo Multimediadateie Normdate: GND: 100945201 | LCCN: nb2007020659 | VIAF: 73381896
Dr Theodor II. (* z Rom; † um Novämber 897) isch anne 897 fir 20 Däg Papscht vu dr katholische Chilche. Iber sy Pontifikat isch nit vyl bekannt. Sicher isch, ass dr gebirtig Remer im Novämber 897 zum Noofolger vum Romanus gwehlt woren isch. Im nämlige Monet isch dr „Mann, wu dr Fride gärn ghaa het“, wie er in dr Quälle gnännt wird, gstorbe. Drotz syre churze Amtszyt het s dr Theodor II. gschafft, d Wirrlede z Rom ainigermaße z ordne, wu syni Vorgänger firigruefe ghaa hän. Är het e Synod yygruefe, wu d Bschliss vu dr Lyychesynod vu 897 ufghobe un dr postum gschändet Papscht Formosus rehabilitiert het. D Lyych vum Formosus, wu vun eme Eremit gfunde woren isch, het dr Papscht Theodor II. mit allne Ehre uf Rom iberfiere un z Sankt Peter byysetze loo. Vito Loré: Teodoro II. In: Massimo Bray (Hrsg.): Enciclopedia dei Papi. Band 2: Niccolò I, santo, Sisto IV. Istituto della Enciclopedia Italiana, Rom 2000, S. 51–51 (treccani.it).. Ernst Pulsfort: Theodor II. (Papst). In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 11, Herzberg 1996, ISBN 3-88309-064-6, Sp. 859–860. Georg Schwaiger: Theodor II. In: Lexikon des Mittelalters (LexMA). Band 8, LexMA-Verlag, Münche 1997, ISBN 3-89659-908-9, Sp. 629–630. Commons:
Dr Johannes IX. (* z Tivoli; † 900) isch vu 898 bis 900 Papscht gsii. Är isch e Benediktiner gsii un isch uf Drybe vum Chaiser Lambert vu Spoleto vu dr Bartei vu dr Formosianer zum Papscht gwehlt wore. Dr glychzytig vu dr Antiformosianer zum Gegepapscht ernännt Sergius III. isch mit Waffegwalt verdribe wore. D Rehabilitierig vum 896 gstorbene Papscht Formosus dur sy Vorgänger Theodor II. isch vum Johannes bstetigt wore. Generäll het er versuecht, d Missständ in dr Chilche ufzhebe, wu vu syne Vorgänger hinterloo wore sin. wun er anne 900 iberraschend gstorben isch, isch s wider zue Stryt zwische dr remische Adelsfamilie chuu. Claudia Gnocchi: Giovanni IX, papa. In: Mario Caravale (Hrsg.): Dizionario Biografico degli Italiani (DBI). Band 55 (Ginammi–Giovanni da Crema), Istituto della Enciclopedia Italiana, Rom 2000 (italienisch).. Claudia Gnocchi: Giovanni IX. In: Massimo Bray (Hrsg.): Enciclopedia dei Papi. Band 2: Niccolò I, santo, Sisto IV. Istituto della Enciclopedia Italiana, Rom 2000, S. 52–52 (treccani.it).. Rudolf Schieffer: Johannes IX. In: Lexikon des Mittelalters (LexMA). Band 5, Artemis & Winkler, Münche/Züri 1991, ISBN 3-7608-8905-0, Sp. 540. Commons: Johannes IX. – Sammlig vo Multimediadateie Johannes IX., In: Salvador Miranda: The Cardinals of the Holy Roman Church, online uf fiu.edu,
E Hoolspiegel isch e Spiegel, wo konkav gwölbt isch (Konkavspiegel). Hoolspiegel wärde vor allem in dr Form vom ene Chuugeleusschnitt („sfäärische“ Spiegel) und in dr Form vo Rotationsparaboloid (Parabolspiegel) verwändet. Analog zu sfärische und asfärische Sammellinse git s au bi Hoolspiegel zwäi Forme. Dr Parabolspiegel isch düürer, het aber dr Vordäil, ass die sfärischo Aberrazion witgehend underdruckt wird. Nume bim Parabolspiegel wärde alli Liechtstraale, wo parallel zur optische Aggse iifalle, exakt im Brennpunkt bündlet. D Parabolform isch aber in dr Häärstellig e chli ufwändiger as die sfärischi Form. Für chliini Chrümmigswinkel chan e Spiegel in dr Form von ere Chuugeleflechi fast s gliiche Resultat gee wie e Parabolspiegel, und das guet gnueg für e Hufe Aawändige. Es isch seer vil äifacher e sfärische Spiegel z mache as e Parabolspiegel und dorum au billiger. Die optischi Äigeschaft vom Hoolspiegel wird bestimmt dur e Radius vo dr Chuugele, won er e Wandsegmänt von ere isch. Wemm mä in s Zentrum vo dr Chuugele e punktförmigi Liechtkwelle stellt, so reflektiert dr Spiegel s Liecht vo dr Kwelle wiider uf d Kwelle zrugg. Wenn d Liechtstraale parallel us em Unändlige chämme, denn reflektiert dr Spiegel si zum Fokus (Brennpunkt). Dä lit öbbe uf halbem
Vorlage:Infobox_Kreditinstitut/Wartung/ID fehlt D Bank Frey & Co. AG mit Sitz z Züri isch en uf Vermögesverwaltig und Private Banking spezialisierti Schwiizer Privatbank. Si isch anne 2002 gründet worde und hät per Ändi 2011 mit 33 Mitarbäiter über 1,8 Milliarde Schwiizer Franke Kundevermöge verwaltet. Am 17. Oktober 2013 hät d Bank mittilt, dass si ihri Gschäftstätigkäit iistellt. Ihri Wurzle gönd uf d 1936 vom Hugo A. Frey mitgründet Aawaltskanzlei Niederer Kraft & Frey zrugg. Dä hät ab 1941 zuesätzlich zue sire juristische Tätigkäit au Vermögesverwaltigsmandat für Kliente betröit. Im Jahr 1995 isch sii Vermögesverwaltigsgschäft in d ZT Zurich Trust AG uusglageret wore, wo em Frey si Sohn Markus A. Frey spöter d Bank Frey & Co. AG drus gründet und die in die vo de Familie Frey mehhäitlich kontrolliert Frey Group Holding iiglideret hät. Website vo de Bank Frey & Co. AG Gschäftsbricht 2009 (PDF) Bank Frey & Co. AG wird ihre Tätigkeit als Bank einstellen Archivlink (Memento vom 17. Oktober 2013 im Internet Archive), 17. 10. 2013.
Dr Benedikt IV. († Augschte 903 z Rom) isch Papscht vu 900 bis 903 gsii. Är isch uf dr Syte vum anne 896 verstorbene Papscht Formosus gstanden un isch in Chämpf vu remische Adelsfamilie verwicklet wore. Wie sy Vorgänger Johannes IX. het er d Rächtmäßigkait vum Pontifikat vum Formosus bstetigt. Dr Benedikt IV. het im Februar 901 dr Chenig vu dr Langobarde, dr Ludwig vu Niderburgund, zum remische Chaiser gchrent, wu aber scho anne 902 sym Gegner Berengar I. unterlägen isch. Dr Benedikt IV. isch im Augschte 903 z Rom gstorbe. Ottorino Bertolini: Benedetto IV, papa. In: Alberto M. Ghisalberti (Hrsg.): Dizionario Biografico degli Italiani (DBI). Band 8 (Bellucci–Beregan), Istituto della Enciclopedia Italiana, Rom 1966, S. 27–31 (italienisch).. Ottorino Bertolini: Benedetto IV. In: Massimo Bray (Hrsg.): Enciclopedia dei Papi. Band 2: Niccolò I, santo, Sisto IV. Istituto della Enciclopedia Italiana, Rom 2000, S. 54–58 (treccani.it).. Rudolf Schieffer: Benedikt IV. In: Lexikon des Mittelalters (LexMA). Band 1, Artemis & Winkler, Münche/Züri 1980, ISBN 3-7608-8901-8, Sp. 1858. Commons: Benedikt IV. – Sammlig vo Multimediadateie Normdate: GND: 100937608 | LCCN: nb2007024677 | VIAF: 33986483
Dr Leo V. isch vu Augschte bis Septämber 903 fir rund 30 Däg (no andere Quälle vu Juli bis Septämber) Papscht gsii. Iber dr Leo V. isch nume wenig bekannt. E bretonischi Legänd sait, ass dr St. Tugdual, dr Schutzpatron vu Tréguier, as Pilger uf Rom gange un dert zum Papscht glupft wore sei. Die Version wird doderdur gstitzt, ass dr Leo noch em remische Katelog dr Name „Leo britigena“ aagnuu het. En anderi Version sait, är heb us Priapi gstamme, eme Dorf in dr Nechi vu Ardea sildi vu Rom. Wel er bi syre Wahl nit zue dr Kardinalprieschter vu Rom ghert het, isch er in zytgnessische Bricht „Presbiter forensis“ gnännt wore. Iber sy Wirken as Papscht isch nume bekannt, ass er e Bulle verfasst ghaa het, wu dr Kanoniker vu Bologna gwissi Styyre erloo het. Dr zytgnessisch Autor Auxilius het vun em gsait, ass er e Gottesmann gsii sei un ass sy Läbe un sy Hailigkait ruemwirdig gsii seie. Noch er Amtszyt vu rund 30 Däg isch er vum Kardinalprieschter Christophorus vu St. Damasus gstirzt un inhaftiert wore. Dr Christophorus het sich zum Papscht gmacht, isch sälber aber im Jänner 904 vum Sergius III. gwaltsam gstirzt wore. Iber
Dr Marinus I. (mänkmol au Martin II. gnännt; * z Gallese; † 15. Mai 884 z Rom) isch vu 882 bis zue dym Dod Papscht gsii. Dr Marinus isch dr Suhn vun eme Prieschtermit Name Palumbo vu Umbrie gsii. Vor syre Wahl zum Papscht isch er Bischof vu Cerveteri gsii. Är isch dr erscht Pontifex gsii, wu vorhär Bischof vun andere Stadt wie Rom gsii isch. Dr Wächsel vu aim Bischofssitz uf en andere, di sognännt Translation, isch noch em kanonische Rächt, wu dodmol gulte ghaa, het, numen in sältenen Uusnahme erlaubt gsii. Vor em Marinus hän in dr Regle nume Diakon vum Bischtum Rom dr Papschtdroon bstige. In sym churze Pontifikat het dr Marinus ufghert mit dr versehnlige Bolitik vu sym Vorgänger Johannes VIII. gegeniber em Photios I., em Patriarch vu Konstantinopel, un het anne 882 nomol sällem syni Exkommunikation widerholt. Dr Marinus I. het fimf Kardinäl ernännt, dodrunter di spetere Päpscht Hadrian III. un Stephan V.. Derzue het er dr Bischof vu Porto, dr speter Papscht Formosus, wider in sy Amt yygsetzt, wu dr Johannes VIII. abgsetzt ghaa het. Klaus Herbers: Marinus I.. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 5, Herzberg 1993, ISBN 3-88309-043-3, Sp. 827–828. Commons: Marinus I.
Füürpfiil (lat. malleolus) si bsundrigi Pfiil, wo brucht wärde, zum Bränd z verursache. Im öiropäische Ruum si si bis in die früeji Nöizit mit Pfiilbööge oder Katapult abgschosse worde. In middelalterlige Ostasie si d Füürpfiil äifachi Raggeete gsi, wo am Schluss vo iirem Flug explodiert si. D Waffe isch sit dr Antike bekannt. D Grieche häi Füürpfill scho früe brucht; vo de Römer wäiss mä, ass si sä im See- und Festigschrieg in dr spoote Kaiserzit verwändet häi (vgl. Diod. 20, 88, 2. 97), noch em Nonius Marcellus (556 M.) aber au scho früener. Dr Ammianus Marcellinus (23, 4, 14 f.) verzellt, ass mä Füürpfill mit Wasser nid het chönne uslösche, sondern s Füür mit Häärd het müesse versticke. D Brennsubstanze si Ärdööl, anderi Sorte vo Ööl oder Bäch gsi; au Iisespöön mit Chalch, Schwääfel und Salpeter het mä zämme mit liicht brennbarem Material iigsetzt. Es isch vilmol in e chliises Chörbli doo worde, wo am Pfiilspitz aagmacht gsi isch oder mä het Lumpe mit em dränkt und sä ume Pfiil umegwigglet. Füürpfiil für Katapult het mä under anderem z Dura Europos gfunde. Middelalterligi Füürpfiil cha mä zum Bischbil im Germanische Nazionalmuseum z Nürnbärg go bschaue. D Chineese häi dr
Dr Johannes VIII. (* vor 852 z Rom; † 16. Dezämber 882 z Rom) isch Papscht vu 872 bis 882 gsii. Är isch vu Rom gstammt un isch dr Suhn vun eme Gundo gsii. Im Johr 852 isch er Archidiakon wore. Am 13. Dezämber 872 isch er uf dr Papschtdroon gwehlt wore. As Papscht het er sich noch em Verfall vum Frankerych Miei gee di päpschtli Vorherrschaft z Italie z erhalten un s Land gege d Araber z verdaidige. Anne 875 het er dr weschtfränkisch Chenig Karl dr Chahl zum Chaiser gchrent. Au däm sy Noofolger, dr oschtfränkisch Chenig Karl III. dr Dick het er anne 881 gchrent. Dr Johannes het vu syne Vorgänger dr Konflikt mit em Photius I., em Patriarch vu Konstantinopel ibernuu, wu d Weschtchilche syt Nikolaus I. im Schisma mit em gsii isch. S Konzil vu 879 z Konstantinopel het zuen ere Ainigung gfiert, wu em Photius-Schisma en Änd gmacht het. S het e Kompromiss gee, wo em Bischof vu Rom d Jurisdiktion iber d Bischef im Weschte anerchännt un glychzytig fir di ibrige Patriarchat s Ehreprimat vu Rom auf aire Syte bstetigt, uf dr andere Syte aber di remisch Jurisdiktion abglähnt woren isch. Dr Johannes
Dr Pürotechniker (vo griechisch πυρ pyr „Füür“) macht oder bruucht pürotechnische Geegeständ und pürotechnische Setz, bsundrigs bi Füürwärk. Pürotechniker, wo au no e bsundrigi Usbildig im Spezialeffektberiich häi, wärde bi Filmbrodukzioone iigsetzt, zum Bischbil zum Auti spränge oder Iischüss z simuliere. D Pürotechnik isch in Öiropa am Ändi vom 17. Joorhundert ufchoo. S erste wüsseschaftlige Wärk zum Thema Pürotechnik isch 1802 uusechoo. Matthias Gräbner: Fortschritt dank Feuerwerk. In: Telepolis, 31. Dezember 2008.
S Massachusetts Institute of Technology (MIT) isch e Technischi Hoochschuel und Uniwersidäät z Cambridge, Massachusetts in de USA. Si isch 1861 gründet worde. S MIT gältrz as äini vo de füerende Eliteuniwesidääte uf dr ganze Wält und nimmt in internazionale Vergliich immer e Spitzeblatz ii. D Hoochschuel isch e Mitgliid vo dr Association of American Universities, e Verbund vo füerende, forschigsintensive nordamerikanische Uniwersidääte, wo s sit 1900 git. S MIT isch e brivati, nit-konfessionelli technischi Uniwersidäät, wo as ersti Chemii-Ääscheniöör usbildet het und wo Wirtschafts-, Sozial- und Gäisteswüsseschafte in d Ääscheniöörusbildig iibezoge het. Zur Zit studiere am MIT über 10'000 Studänte. S MIT isch stolz uf s hooche Niwoo vo dr Usbildig und bindet d Studänte scho früe in d Forschigsaktividääte ii. D Hoochschuel lit am Charles River z Cambridge, diräkt wisawii vo Boston und bachab vo dr Harvard University. Rund um s MIT het sich e Netz us Hoochtechnologii-Chliifirmene aagsiidlet: In de spoote 1990er Joor isch Risikokapital im Überfluss vorhande gsi, sodass vili Studänte e Hightech-Startup-Firma gründet häi. D Hoochschuel isch au nd Gründigsorganisazioon und dr Sitz vom World Wide Web Consortium (W3C), em Standardisierigsgremium für s World Wide Web. Sit 2002 macht s MIT nodinoo alli sini Kursunderlage
MIT stoot as Abchürzig für Marquesas Islands Time, e Zitzone, UTC−9:30 Medical-IT, Medizintechnik und Informazionstechnologii Melodische Intonazionstherapii Merkmolsintegrazionstheorii vo dr Anne Treisman Instituzioone: Manukau Institute of Technology z Manukau (Auckland, Nöiseeland) Massachusetts Institute of Technology in Cambridge (Massachusetts) Millî İstihbarat Teşkilâtı, e türkischer Inlandsnoochrichdedienst Mittelstands- und Wirtschaftsvereinigung vo dr CDU/CSU chemischi Verbindige: Methylisothiazolinon, e Konservierigsmiddel Monoiodtyrosin, en Aminosüüri und Organo-Iod-Verbindig
Dr Hadrian II. (* 792; † 14.Dezämber 872 z Rom) isch vu 867 bis 872 Papscht gsii. Dr Hadrian II. isch us em remische Adelsgschlächt vu dr Colonna gsii un het as e versehnlig Papscht gulte. Des het sich dodra zaigt, ass er Biet, wu sy Nikolaus I. Aasprich druf gstellt ghaa het, wider freigee het, un au dodraa ass er in dr Frog vu dr slawische Liturgi yyglänkt het. Wu dr Hadrian Prieschter woren isch, isch er no ghyrote gsii. Dr Papscht Gregor IV. het e zum Kardnial vu San Marco ernännt. Scho noch em Dod vum Leo IV. un au noch em Dod vum Benedikt III. isch er as Papscht vorgschlaa wore, het des aber sälber abglähnt. Noch em Dod vum Nikolaus I. am 13. Novämber 867 isch er derno aber ändgiltig vum Klerus un vun Volk gwehlt wore. Bi syre Wahl isch er 75 Johr alt gsii. Är het d Wahl aagnuu un isch derno am 14. Dezämber 867 indroonisiert wore. Churz no syre Indroonisation sin sy Frau un sy Dochter vum Eleutherus, eme Verwandte vum friejere Gegepapscht Anastasius III., umbrocht wore. Em fränkische Chenig Lothar II. het er gstattet, ass sälle sy Brobläm het derfe vordrage,
D University of Arizona (bekannt au as U of A) isch e Volluniwersidäät z Tucson, Arizona. Si isch 1885 gründet worde und isch 1891 mit 32 Studänte eröffnet worde. Im Joor 2010 si 39'068 Studänte iigschriibe gsi. D Universidäät het e bsundrigs guete Ruef in de Beriich Anthropologii, Astronomii, Astrofüsik, Analütischi Chemii, Entrepreneurship, Hüdrologii, Optik, Farmazii, Filosofii und Planetologii. S Eller College of Management, d Business School, ghöört noch de Rankings vom U.S. News & World Report im Jahr 2011 zu de 15 beste staatlige Business Schools in de USA. Zur University of Arizona ghört under anderem au die äinzigi medizinischi Fakultäät z Arizona und e juristischi Fakultäät, s James E. Rogers College of Law. Es isch die äinzigi Uniwersidäät in Arizona, wo Mitgliid vo dr Association of American Universities isch, eme Verbund vo füerende forschigsintensive nordamerikanische Uniwersidääte, wo sit 1900 bestoot. D University of Arizona ghöört zu de beste staatlige Uniwersidääte in de USA und isch e sogenannti Public Ivy. Commons: University of Arizona – Sammlig vo Multimediadateie Offizielli Website (änglisch) 32.231527777778-110.95194444444Koordinate: 32° 13′ 53,5″ N, 110° 57′ 7″ W
Dr Evaristus (* im 1. Johrhundert; † wahrschyns anne 105 z Rom) isch dr fimft Bischof vu Rom gsii (um 97 bis 105). Är isch au as Aristus bekannt. Vum Evaristus waißt mer wenig. Noch em Liber Pontificalis isch er us ere Familie mit hellenistischem Ursprung gstamm, het aber e jidische Vater vu Bethlehem ghaa. Är isch in dr Regierigszyt vum remische Chaiser Domitian zem Papst gwehlt wore, in dr Zyt vu dr zwoote große Chrischteverfolgig. S Liber Pontificalis git au aa, dass er Rom in sibe diaconias, Diakonie, ufdailt het. Är wird draditionell as Märtyrer aagluegt, s git aber kai historischi Bewys derfir. Em Evaristus sy Gedänkdag isch dr 26. Oktober. Friedrich Wilhelm Bautz: Euaristus In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 1, Hamm 1975, Sp. 1547. Ytrag in d Catholic Encyclopedia, Robert Appleton Company, New York 1913 (änglisch) Commons: Evaristus – Sammlig vo Multimediadateie Gsamtwärch vum Migne Patrologia Latina mit Inhaltsverzaichnis Enciclopedia dei Papi Normdate: GND: 119222450 | LCCN: nb2007023077 | VIAF: 16754828
Planetarium (griech.-lat. Planetemaschine) het ursprünglig e Gräat bezäichnet, wo dr Lauf vo de Planete aaschaulig gmacht het. Bis zum 19. Joorhundert het mä drunder e chliine mechanische Apparat verstande, wo mä gützudags as „Orrery“ bezäichnet. Under em modärne Planetarium verstoot mä hüte e Geböid mit ere halbchugelförmige Kupple, wo uf dr Inneflechi von ere Bilder vom Stärnehimmel mit eme spezielle Projektor erzügt wärde. Die Art vo Planetarium bezäichnet mä as Projekzionsplanetarium. Zu sine wääsentlige Merkmol ghöört, ass dr Projektor d Beweegige vom ene Daag oder eme Joor für irgend ä Zit und irgend ä geografische Ort cha darstelle. As Erfinder vom modärne Projekzionsplanetarium gältet dr Füsiker Walther Bauersfeld, wo s 1919 im Ufdraag vo Carl Zeiss Jena entwigglet und baut het. S Projekzionsplanetarium darf nit mit ere Stärnwarte verwäggslet wärde. S Planetarium simuliert e Stärnehimmel, wäärend mä in ere Stärnwarte die wirklige Himmelsobjekt cha beobachte. Commons: Planetarien – Sammlig vo Multimediadateie Worldwide Planetariums Database (WPD) (änglisch) PlanetariumsClub – Encyclopedia for Planetariums (änglisch) Gsellschaft vo de dütschsproochige Planetarie International Planetarium Society (änglisch) Dr Root vo de dütsche Planetarie Planetarie in dr Schwiz Über Planetarie und FE-Domprojektion Gsellschaft vo de österoichische Planetarie Cartes du Ciel – Freeware PC-Planetariumssoftware mit umfangriiche Katalög und