rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Lanvénégen (bretonisch Lannejenn) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Gourin un zum Arrondissement Pontivy. Lanvénégen lyt am Ellé, 42 km vu Quimper un 31 km nordweschtli vu Lorient uf ere Hechi zwische 52 m un 188 m iber Normalnull. Im Norde un Side wird d Gmai vu zwee Näbefliss vum Ellé begränzt, vum Inam oder Ster Laër un vum Naïc. Nochbergmaine sin Faouët, Guiscriff, Meslan un Querrien. Zue dr Gmai e ghere iber 80 Wyler: Beg-en-Allée, Boutel, Caraizic, Castellou, Croix de Keroual, Gossal, Guern Vihan, Guernbrigent, Guernléoret, Ker Anna, Kerancargour, Kerbouer, Kerbrestou, Kerdellec, Kerendreut, Kergaouidal, Kergariou, Kergoff d’en Bas, Kergoff d’en haut, Kerhellou, Kerhern, Kerhouarn, Kériel, Kerihuel, Kerisole, Kérizac, Kerlégant, Kerlen, Kerliou, Kerman, Kernégont, Keroual d’en Bas, Keroual d’en Haut, Kerroué d’en haut, Kerroué-d’en-Bas, Kervennec, La Chapelle, La Ville Neuve, Lanzonnet, Le Bourgeal, Le Bruguel, Le Cleustrou, Le Cleuziou, Le Douar Roux, Le Gouahel, Le lijou, Le Pont Saint-Mélaine, Le Quilliou, Le Quilloten, Le Quinquis, Le Restou, Le Rhède, Le Sterlé, Léonas, Les Kaolins, Lescréant et moulin de Lescréan, Loge Coucou, Métairie de Lescréant, Miné Riou, Minebrienne, Minegroes, Mineguen, Minemeur, Moulin Baden, Moulin de la Trinité, Moulin de la Villeneuve,
S Kaiserriich Nikaia isch s grösste vo de drei byzantinische Exilriich gsi, wo noch dr Erooberig vo Konstantinopel im Joor 1204 und dr Gründig vom Latiinische Kaiserriich im Vierte Chrüzzuug iigrichdet worden isch. Es het bis zur Widererooberig vo Konstantinopel existiert, wo d Hauptstadt vo Nikaia 1261 wider uf Konstantinopel verläit worden isch. Im Joor 1204 isch dr byzantinisch Kaiser Alexios V. us Konstantinopel gflüchdet, wo d Chrüzridder in d Stadt iidrunge si. Dr Schwiigersoon vom Alexios III., dr Theodor I., isch zum Kaiser kröönt worde, isch aber uf Nikaia z Bitünie gflüchdet, won er gmerkt het, ass d Laag in Konstantinopel ussichtslos gsi isch. S Latiinische Kaiserriich, wo d Chrüzridder denn gründet häi, het die ehemolige Gebiet vom Bzzantinische Riich kuum kontrolliert, und an e Hufe Ort überhaupt nid. Dorum häi sich schnäll byzantinischi Noochfolgerstaate bildet: s Despotat Epirus, s Kaiserreich Trapezunt und Nikaia. Nikaia isch am nöggste zu Konstantinopel gsi und het dorum die besti Chanse gha, s Byzantinische Riich wider häärzstelle. Dr Theodor I. Laskaris het zerst emol Schlabbe müesse iistecke, so 1204 bi Poimanenon und Prusa (hüte Bursa). Er het sich aber doch in groosse Däil vo Nordwestanatolie chönne festsetze, won em d Kämpf zwüschen em
Larmor-Baden (bretonisch An Arvor-Baden) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Vannes-2 un zum Arrondissement Vannes. Larmor-Baden lyt am Golf vu Morbihan, 12 km vu Vannes un 39 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 0 m un 26 m iber Normalnull. Zum Bann vu dr Gmai ghere vier Insle, d Île de Berder, d Île de Gavrinis, d Île Longue un Radenec. Larmor-Baden isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1401 as Notre-Dame de Larmor (15. Jh.: Guendur, 15. Jh.: Kerloeis, 15. Jh.: Guendut, 16. Jh.: Kerloix, 17. Jh.: Gueuredu (ou) Larmor, 17. Jh.: Gueredut, 17. Jh.: L'Armor, 17. Jh.: Guerdut (ou) Larmor, 17. Jh.: Kerloës, 18. Jh.: Gueredus (ou) Larmor, 1809: Larmor, 19. Jh.: Arvour). Bis anne 1924 het d Gmai zue Baden ghert. Dr Maire vu Larmor-Baden isch dr Denis Bertholom. Larmor-Baden ghert zum Kommunalverband Golfe du Morbihan - Vannes Agglomération. Burgermaischter syt 1924 1924: Emile Sébire 1924-1944: Vincent Le Tallec 1944: Joseph Jouanno 1945-1947: Joseph Binvel 1947-1959: Camille Lesquel 1959-1971: Maurice Neveu 1971-1989: Charles Le Berrigaud 1989-1994: André Beauchesne 1994-1998: Marie-Henriette Mahéo épouse Le Boru 1998-1998: Jean-Marc Guillaume 1999-2001: Christian Patte 2001-2008: Bernard Le Boru syt 2008:
Larmor-Plage (bis 1924 Lamor, bretonisch An Arvor [naˈʁoːʁ]) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Ploemeur un zum Arrondissement Lorient. Larmor-Plage lyt am Atlantik, 4 km sidlig vu Lorient un 47 km vu Vannes uf ere Hechi zwische 0 m un 39 m iber Normalnull. Nochbergmaine sin Ploemeur im Weschte un Lorient im Norde. Im Side un Oschte gränzt d Gmai an dr Atlantik. Larmor-Plage isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1430 as Locmaria Annarvor (1477: Locmaria Larmor, 1630: Larmor, 1815: L'Armor). Dr Maire vu Larmor-Plage isch dr Patrice Valton. Larmor-Plage ghert zum Kommunalverband Lorient Agglomération. Dr traditionell Dialäkt vu Larmor-Plage ghert zum Bretonisch. Chilche Notre-Dame de Larmor (15./16. Jh.) Fort du Kernevel (18. Jh.) Strand Rothuus Chilche Notre-Dame de Larmor Youghal, Irlande (syt 1986) Calafell, Spanie (syt 2005) Commons: Larmor-Plage – Sammlig vo Multimediadateie http://www.larmor-plage.com/ Larmor-Plage uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: GND: 4244122-5 | LCCN: nr91024677 | VIAF: 158714949
E Buech isch e Sammlig vo bedruckte, beschriibnige, aagmoolte oder au leere Bletter us Babbiir oder andere, gäignete Materialie, wo bunde si und mäistens au e Iiband (Umschlag) häi. D Unesco definiert s für d Statistiken eso, ass Büecher nitperiodischi Publikazioone sige mit eme Umfang vo 49 Site oder mee. D UNESCO het 1995 dr 23. April as Wältdaag vom Buech festgläit. Au äinzelne Wärk oder groosse Teggstabschnitt, wo in sich abgschlosse si, wärde mänggisch as Buech bezäichnet, bsundrigs wenn si e Däil vom ene Band si. Das isch dr Fall vor allem bi antike Wärk, wo us Büechersammlige, wo zuenander ghööre, bestöön. Bischbil für das si d Biible und anderi normativi religiöösi Häiligi Schrifte, d Eneis und verschidnigi antiki und middelalterligi Gschichtswärk. Buechteggst, wo elektronisch gspiicheret si, säit mä digitali Büecher (änglisch e-book). En anderi modärni Wariante vom Buech isch s Höörbuech, won e Teggst vorglääse und akustisch ufzeichnet worden isch. Lexikoon Helmut Hiller, Stephan Füssel: Wörterbuch des Buches. 7. Auflage. Klostermann, Frankfurt am Main 2006, ISBN 3-465-03495-3. Ursula Rautenberg (Hrsg.): Reclams Sachlexikon des Buches. Reclam, Stuttgart 2003, ISBN 3-15-010520-X. Buechgschicht Fritz Funke: Buchkunde. Die historische Entwicklung des Buches von der Keilschrift bis zur Gegenwart. VMA-Verlag, Wiesbaden 2006, ISBN
Larré (Gallo Laré, bretonisch Lare) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Questembert un zum Arrondissement Vannes. Larré lyt am Arz, 20 km vu Vannes un 64 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 22 m un 131 m iber Normalnull. Larré isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1387 as Lare (1387: Larre). D Maire vu Larré isch d Simone Malville. Larré ghert zum Kommunalverband Questembert Communauté. Burgermaischter syt 1826 1826-1855: Louis Pierre Lavenant 1855-1892: Jean Marie Raulo 1892-1897: Jean Julien Raulo 1897-1911: Jean Pierre Le Page 1911-1947: François Pedron 1947-1977: Gabriel Le Brun 1977-1995: René Julien syt 1995: André Serazin Dr traditionell Dialäkt vu Larré ghert zum Gallo. Anne 1806 het d Gmai noch em Charles Coquebert de Montbret no zum bretonische Sprochbiet ghert. Chilche Saint-Aignan (14./18./19. Jh.) Kapäll Sainte-Anne (19. Jh.) Tumulus mit Staichrais (Cromlech) un Galerigrab (Allée couverte) Commons: Larré (Morbihan) – Sammlig vo Multimediadateie Larré uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Buch (alem. Buech) stoot für: e bundnigs Druckwärk e schriftligs Wärk d Teggstvorlaag für e Film d Teggstgrundlaag für e Musical in dr Religioonswüsseschaft e normative Teggst von ere Religion e gmäini Figuur in dr Heraldik e Mondkrater nordöstlig vom Maurolycus Buch isch e Familiennaame Buch isch dr Naame vo dene Gmäinde: Buch (Hunsrück), Gmäind im Rhii-Hunsrück-Kreis z Rhiiland-Pfalz Buch (Schwaben), Määrtgmäind im Landkreis Neu-Ulm z Bayre Buch (Taunus), Gmäind im Rhii-Lahn-Kreis in Rhiiland-Pfalz Buch (Vorarlberg), Gmäind im Bezirk Bregänz z Vorarlbärg Buch am Wald, Gmäind im Landkreis Ansbach z Bayrr Buch am Buchrain, Gmäind im Landkreis Erding z Bayre Buch am Erlbach, Gmäind im Landkreis Landshut z Bayre Buch am Irchel, Gmäind im Kanton Züri Buch in Tirol, eine Gmäind im Tiroler Unterinntal Buch SH, Gmäind im Kanton Schaffuuse Buch-Geiseldorf, e Gmäind in dr Steiermark Buch isch dr Naame vo dene Ortsdäil z Dütschland: Bade-Württebärg: Buch am Ahorn, Ortsdäil vo dr Gmäind Ahorn, Main-Tauber-Kreis Buch (Albbruck), en Ortsdäil vo dr Gmäind Albbruck, Landkreis Waldshuet Buch (Bietigheim-Bissingen), en Ortsdäil vo dr Stadt Bietigheim-Bissinge, Landkreis Ludwigsburg Buch (Crailsheim), Stadtdäil vo dr Stadt Crailsheim, Landkreis Schwäbisch Hall Buch (Heubach), Stadtdäil vo dr Stadt Heubach, Ostalbkreis Buch (Illerkirchberg), Ortsdäil vo dr Gmäind Illerkirchberg,
Theodor I. isch dr Naame vo dene Persoone: dr Babst Theodor I. († 649) dr Patriarch Theodor I. vo Jerusalem dr Theodor I. vo Konstantinopel dr Kaiser vo Byzanz Theodor I. (~1174–1222) dr byzantinisch Despot Theodor I. (1355–1407), (Theodōros I. Palaiologos) dr Kaiser Theodor I. († 1414) vo Ethiopie dr Köönig Theodor I. (1694–1756) vo Korsika
Dr Theodor I. Laskaris bzw. Theodoros I. Laskaris (middelgriech. Θεόδωρος Α' Λάσκαρης, * um 1174; † 1222) isch vo 1205 bis 1222 dr byzantinisch Kaiser im Exil z Nikaia gsi. Dr Theodor isch Schwiigersoon vom Kaiser Alexios III. worde und het sich bi dr Verdäidigung vo Konstantinopel gege die christlig-latiinische Chrüzridder wääred em Vierte Chrüzzuug vo 1203 bis 1204 uszäichnet. Noch dr Erooberig vo dr Stadt het er sich z Bitünie mit ere Grubbe vo Flüchtling in dr Stadt Nikaia niidergloo, wo eso zum Sammelpunkt für sini Landslüt worden isch. Er het zwar nid müesse Angst haa, ass d Latiiner iin wurde aagriffe, aber er het scho bald müesse go hälfe, d Bulgare z bekämpfe. Er het aagfange e nöije byzantinische Staat in Chläiasie ufzbaue und het im Joor 1206 dr Kaiserditel aagnoo. In de Joor druf het dr jungi Staat Find uf alle Site ghaa. Er het sich gegen e latiinisch Kaiser Heinrich vo Flandere müesse verdäidige, het si Rivaal Alexios I. vo Trapezunt gschlaage und het en erfolgriiche Geegenaagriff gege dr Kai Chosrau I., dr Sultan vo Rum gmacht, wo vom abgsetzte Alexios III. zum Chrieg gegen in aagstiftet worde isch. 1210 het dr Theodor in ere Schlacht
Lauzach (bretonisch Laozag, im lokale Dialäkt [loˈa]) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Questembert un zum Arrondissement Vannes. Lauzach lyt 17 km vu Vannes un 63 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 17 m un 63 m iber Normalnull. Lauzach isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1330 as Lausa Dr Maire vu Lauzach isch dr Patrice Le Penhuizic. Lauzach ghert zum Kommunalverband Questembert Communauté. Dr traditionell Dialäkt vu Lauzach ghert zum Bretonisch. Kapäll Notre-Dame-de-la-Clarté (15./17. Jh.) Kapäll Saint-Michel (18. Jh.) Chilche Sainte Christine (1958) AS Berric Lauzach, Fueßballverain Commons: Lauzach – Sammlig vo Multimediadateie http://www.lauzach-pyreno.org Lauzach uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Le Cours (Gallo Le Córr, bretonisch Ar C'hour) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Questembert un zum Arrondissement Vannes. Le Cours lyt 22 km vu Vannes un 65 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 27 m un 106 m iber Normalnull. Zue dr Gmai ghere d Wyler Carado, Carane, Caranre, Coetdigo, Coquily, Kerbernard, Kerbranquet, Kerjafrio, Kerliguen, Kerlogne, Kermelin, Kerolivier, La cocharderie, La croix mahe, La noe prio, La rabine, Le pont de molac, Le prodo, Pont drean, Quespal, Tremelo, La Renauderie, Le grand pâtis, Beausoleil. Le Cours isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1160 Eleemosina de Molac. Bis zum 14. Merz 1932 het d Gmai zue Molac ghert, e aigeständigi Bfarrei isch Le Cours scho anne 1839 wore. Dr hitig Name isch e Abchirzig vum traditionälle Le Cours-de-Molac. Dr Maire vu Le Cours isch dr Raymond Houeix. Le Cours ghert zum Kommunalverband Questembert Communauté. Dr traditionell Dialäkt vu Le Cours ghert zum Gallo. Anne 1806 het d Gmai noch em Charles Coquebert de Montbret no zum bretonische Sprochbiet ghert. Château de Trégoët (13./14. Jh.) Chilche Notre-Dame (1868) Kapäll Notre-Dame-de-Priziac (12., 17., 19. Jh.) Commons: Le Cours – Sammlig
S Despotat Epirus isch äine vo de griechische Noochfolgerstaate vom Byzantinische Riich gsi, wo noch em Vierte Chrüzzuug noch 1204 entstande si. Dr Staat het bis zum Ändi vom 14. Joorhundert existiert. D Kärngebiet vom Fürstedum si d Region Epirus gsi, won em Staat dr Naame gee het, und Akarnanie. D Gschicht vom Staat isch brägt vo ständige Usenandersetzige mit de bedütendere Regionaalmächt uf em Balkan, em Byzantinische Riich, wo wider am Ufstiig gsi isch, und Bulgarie, spööter denn mit Neapel und Serbie, wo alli brobiert häi, iire Machtberiich uf Epirus uszdeene. Epirus isch schliesslig in e Hufe äinzelne Herrschafte verfalle, und isch zwüsche 1386 und 1449 schrittwiis ins Osmanische Riich iigliideret worde. D Bezäichnig Despotat Epirus für dä westgriechisch Staat isch nid historisch und wird in zitgenössische Kwelle nid brucht, wil dr Ditel Despot öbber bezäichnet, wo e Blatz in dr Hierarchii vom byzantinische Hoof ghaa het. Epirus isch aber immer unabhängig vom Kaiserriich Nikaia bzw. em restaurierte Byzantinische Riich gsi. Mäistens häi sich d Regänte Archon oder äifach Kyrios (Heer) gnennt. Noch 1230 häi aber äinzelni Herrscher vo Epirus dr Despoteditel vom Kaiser überchoo. Fine, The Late Medieval Balkans. University of Michigan 1994. ISBN 0-472-08260-4. S. 68 f.
Le Croisty (bretonisch Ar C'hroesti) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Gourin un zum Arrondissement Pontivy. Le Croisty lyt 64 km vu Vannes un 35 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 123 m un 255 m iber Normalnull. Nochbergmaine sin Saint-Tugdual im Norde un Priziac im Weschte. Le Croisty isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1030 as Croasti in Prisiac (1191: Croasti, 1330: Pouillé Tours Crosti, 1387: Croesti). Dr Maire vu Le Croisty isch dr Bruno Lavarec. Le Croisty ghert zum Kommunalverband Roi Morvan Communauté. Dr traditionell Dialäkt vu Le Croisty ghert zum Bretonisch. Chilche Saint-Jean-Baptiste (15./16. Jh.) Commons: Le Croisty – Sammlig vo Multimediadateie https://web.archive.org/web/20061124192356/http://le.croisty.free.fr/ Le Croisty uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Le Faouët (bretonisch Ar Faoued) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai isch dr Hauptort vum Kanton Le Faouët im Arrondissement Pontivy. Le Faouët lyt 68 km vu Vannes un 33 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 53 m un 202 m iber Normalnull. Zue dr Gmai ghere insgsamt 123 Willer un Gheft: Barregan, Beg er Roch, Beg Roz, Bodez, le Bois Clos, Bois du Mur, Botoharec, Boutouloué, Brancardic, le Brugou, Coadic en Ny, Coat en Haie, Coat Loret, Coat Palès, Coat Quenven, Cosquéric, le Cravic, Croch Besquellou, Croch Morvan, la Croix Verte, Diarnelez, Drezers, le Faouët, le Gohlen, Gorez, le Grand Pont, Guernalez, Guervienne, le Helles, Keranna, Ker Baniel, Ker Calvez, Ker Maria, Ker Yannick, Keranrouë, Keranval, Kerauffrédic, Kerballec, Kerbic, Kerbloch, Kercadoret, Kerdaouscoët, Kerdouriou, Kerdudou, Kerforc'h, Kerforc'h Vihan, Kergoff, Kergroës, Kerihuel, Keriellou Vihan, Keriellou Vras, Kerly, Kermaguer, Kermine, Kernot Vian, Kernot Vras, Kernou, Kerosa, Kerozec, Kerroc'h, Kerrousseau, Kerscoët, Kerscuber, Kersoufflet, Kervidonnic d'en Haut, Kervinien, Lambelleguic, Lande de Saint Fiacre, Leinlosten, Leinmeur, Lindorum, la Métairie Neuve, Miné Cosquer, Miné, le, Minémeur, Moulin Berzen, Moulin Blanc, Moulin de Barregan, Moulin d'en Haut, Moulin du Guel, Moulin du Mur, Moulin du Pont Blanc, Ouarioua, Parc
S Kaiserriich Trapezunt (mittelgriechisch Βασίλειον τής Τραπεζούντας Basileion tēs Trapezuntas, türkisch Trabzon Rum Imparatorluğu) isch äine vo de Noochfolgerstaate vom Byzantinische Riich gsi und het vo 1204 bis 1461 existiert. S Riich isch im Oste vom Südufer vom Schwarze Meer glääge und isch 1204 vo dr byzantinische Herrscherdünastii vo de Komnene gründet worde, wo no vor dr Erooberig vo Konstantinopel dur d Ridder vom Vierte Chrüzzuug us dr Hauptstadt gflüchdet si, aber bis 1204 e separaats Riich um Amastris (anatolischi Nordwestküste zum Schwarze Meer) beherrscht häi. D Komnene si vo de Georgier unterstützt worde und häi e Sträife vo dr Küste chönne eroober und halte, wo strategischi und politischi Bedütig gha het, wil dört wichtigi Handelsrute duuregange si. S Territorium het im Wääsentlige em ehemoolige Thema Chaldia entsproche. Grad wie d Rum-Seldschuke häi sich d Komnene 1243 noch dr Schlacht vom Köse Dağ de mongolische Ilkhane as Wasalle müesse underwärfe. Bis 1282 häi si de Laskaride und Palaiologe dr Ditel Kaiser vo de Romäer stritig gmacht. S Riich und si Hauptstadt, wo hüte Trabzon häisst, häi wäärend em 13. und früeje 14. Joorhundert e wirtschaftligi und kulturelli Blüetezit erläbt. Zügnis für das si Bauwärk wie d Chille Hagia Sophia. Noch
Le Guerno isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Muzillac un zum Arrondissement Vannes. Le Guerno lyt 28 km vu Vannes un 74 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 45 m un 86 m iber Normalnull. Nochbergmaine sin Noyal-Muzillac, Limerzel, Péaule un Marzan. Le Guerno isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1160 as Guernou (1427: Le Guernou). Dr Maire vu Le Guerno isch dr Gérard Guillotin. Le Guerno ghert zum Kommunalverband Arc Sud Bretagne. Dr traditionell Dialäkt vu Le Guerno ghert zum Gallo. Anne 1806 het d Gmai noch em Charles Coquebert de Montbret no zum bretonische Sprochbiet ghert. Chilche Sainte-Anne (1570) Château de Branfere (17. Jh.), mit eme Botanisch-Zoologische Garte im Schlosspark Commons: Le Guerno – Sammlig vo Multimediadateie http://www.leguerno.fr Le Guerno uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Le Hézo (bretonisch Hezoù) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Séné un zum Arrondissement Vannes. Le Hézo lyt am Golf vu Morbihan, an dr Mindig vum Rhuys, 9 km vu Vannes un 53 km vu Lorient uf ere Hechi zwische -1 m un 38 m iber Normalnull. Nochbergmaine sin Noyalo im Norde, Surzur im Oschte, Saint-Armel im Side un uf dr äänere Syte vum Rhuys d Gmai Séné. Le Hézo isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1475 as Le Heso (1516: Le Heuzou, 1630: Lhuegou, 1693: le Haizeau). Dr Maire vu Le Hézo isch dr Guy Derbois. Le Hézo ghert zum Kommunalverband Golfe du Morbihan - Vannes Agglomération. Dr traditionell Dialäkt vu Le Hézo ghert zum Bretonisch. Chilche Saint-Vincent (19. Jh.) Musée du cidre Commons: Le Hézo – Sammlig vo Multimediadateie Le Hézo uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Dr Johannes III. Dukas Vatatzes (middelgriech. Ἰωάννης Γ' Δούκας Βατάτζης, * 1193 z Didymoticho; † 3. Novämber 1254 z Nymphaion bi Smyrna) isch vom 15. Dezämber 1222 bis zu sim Dood dr byzantinisch Kaiser im Exil z Nikaia gsi. Wäge sine Verdienst as Soldat het en 1222 si Schwiigervater Theodor I. zum sim Noochfolger bestimmt. Er het d Räste vom byzantinische Riich organisiert und het Nikaia zum sterkste und riichste Fürstedum in dr Levante gmacht. Er het d Ostgränze mit eme Abkomme mit de Seldschuke und dr Aasiidlig vo Weerbuure sicher gmacht und het denn aagfange, die öiropäische Bsitz vo sine Vorgänger zruggzeroobere. Er het si Flotte in dr Egeis gege d Latiiner lo kämpfe und het Rhodos und spööter Chios, Lesbos und Samos zruggerooberet. Im Joor 1225 het si Armee, wo mit fränkische Söldner versterkt gsi isch, d Chreft vom Latiinische Kaiserriich uf offenem Fäld gschlaage und het si fast ganz us Chläiasie usedrängt. Zämme mit de Bulgare het er 1235 ooni Erfolg Konstantinopel belaageret, het denn aber groossi Däil vo Thrakie und Makedonie iignoo und het de Despotat vo Thessaloniki (1246) und Epirus (1252) si Oberherrschaft ufzwunge. Ass Konstantinopel 1261 zruggerooberet worden isch, isch s Resultaat vo sine
Le Palais (bretonisch Porzh-Lae) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Quiberon un zum Arrondissement Lorient. Le Palais lyt uf dr Insle Belle-Île-en-Mer im Atlantik, 45 km vu Vannes un 47 km vu Lorient. Dr hegscht Punkt vum Bann lyt 58 m iber em Meer. Le Palais isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1579 as Pallay (1719: Saint Palais, 18. Jh.: Le Pallais). Dr Maire vu Le Palais isch dr Tibault Grollemund. Le Palais ghert zum Kommunalverband Belle-Ile-en-Mer. Dr traditionell Dialäkt vu Le Palais ghert zum Bretonisch. Zitadelle (anne 1549 böue loo vum Heinrich II, bis 1961 Gfängnis, hite Musée d'histoire de Belle-Ile et de la ville de Palais) Chilche Saint-Gérons Zitadelle Hafe Hafebecki Stroß Porte Vauban Chilche Saint-Gérons Rothuus Commons: Le Palais – Sammlig vo Multimediadateie Société historique de Belle-Île-en-Mer Office de Tourisme à Palais Tourisme à Belle-Île-en-Mer Le Palais uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: LCCN: n95021901 | VIAF: 153764928
İznik (griechisch Νίκαια, Nikaia; latinisch Nicaea; au Nicäa, Nikäa oder Nizäa) isch e Stadt am İznik-See und e Landchreis vo de Provinz Bursa i de Türkei. D Stadt lit i de antike Landschaft Bithünie in Chliasie. Nikaia isch 301 v. Chr gründet worde. Die hellenistischi Stadt isch ab 74 v. Chr. römisch gsi. Di antiki Stadtmuure und es römischs Theater chönd hüt no besichtigt wärde. I de Spatantike het Nikaia zu Byzanz ghört. Es hend zwei ökumenischi Konzil vom Christetum det stattgfunde: s erste 325, s zweite 787. Vo de Eroberig vo Konstantinopel 1204 bis 1261 het es Kaiserriich Nikaia bestande, wo die byzantische Riichstradition und de orthodoxi Glaube witergfüehrt het. 1331 isch d Stadt zum Osmanische Riich cho. Für churzi Zyt isch İznik d Hauptstadt vo de Osmane gsi. Under irer Herrschaft isch İznik zumene Zentrum vo de Keramik-Produktion worde. Us em 14. Jahrhundert stammet no zwei Moschee, d'Hacı Özbek und d'Yeşil oder Grüeni Moschee. Commons: İznik – Sammlig vo Multimediadateie
Bisse, ao Bissing (amtlich Bissingen), isch a Gmoid em Landkreis Dillinga, Bayern, met ensgsamt achtze Ortstoil. Dia ganza Gegnd von dr Gmoid Bisse hoißt ma Kesseltal, weil do a gloinr Bach durchgot, wo Kessel hoißt. Auftoilt werd dann ebbl no in a "Obrs" und a "Ondrs" Kesseltal. Bisse selber isch im ondra. Vo dr Gmarkong send 56,7% Landwirtschaftsfleche, 32,2% Wald, 9,9% Sidlongsfleche ond 1,2% sonschtige Fleche. Zua Bissing gheret d Ortsdoel Bissing, Buggenhofen, Burgmagerbein, Diemantstein, Fronhofen, Gaishardt, Göllingen, Hochdorf, Hochstein, Kallertshofen, Kesselostheim, Leiheim, Oberliezheim, Obermagerbein, Oberringingen, Stillnau, Thalheim, Tuifstädt, Unterbissingen, Unterringingen, Warnhofen ond Zoltingen, d Weiler ond Hef Bergmühle, Buch a. Rannenberg, Herrenmühle, Hohenburgermühle, Kömertshof, Leitenhof, Neutenmühle, Reimertshof ond Stegmühle, d Ruine Hohenburg ond d Kirch St. Michael. Gschichdlich got dr heitige Hauptort Bisse auf a alemannischa Siedlung ausam sechsda Johrhundert zruck. Zom erschda Mol urkundlich erwähnt wora isch Bisse em Johr 1140. Em Johr 1281, en dr sognannda "Wallersteiner Urkunde" ischs dann zom erschda Mol als "Markt Bissingen" bezeichnat wora. Dr Ausländeraadoel isch 2011 bei 2,4 % gleäge. 80,3 % vo dr Eiwohner send em Johr 1987 remisch-katholisch gweä, 18,6 % evangelisch. Bissing ghert zua koene Verwaltongsgmoeschaft. Dr Birgermoeschter vo Bissing ischt dr Michael Holzinger. Ergebnis vu dr Landdagswahle