rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Felsemoolereie si e Schaner vo de Felsebilder, wo mit Farbe uf e Felseooberflechi gmoolt si ooni zuesätzligi Verdiefige im Felse. Si si uf frei ligende Felsefleche oder under Abri gmoolt und underschäide sich eso vom Schaner vo dr Höölemoolerei. Für s Moole si Pigmäntfarbe brucht worde, vor allem roote, gääle oder bruune Ocker (Limonit), Rötel (uf ere Hämatit-Basis) oder ere Mischig us bäide Mineralstoff. Für Schwarz isch mäistens Holzchoole oder sältener Mangandioxid brucht worde. S Alter vo Holzchoole und eso vom Bild cha mä mit Radiochoolestoffdatierig diräkt bestimme. Wenn d Motiiv iigritzt, in Stai iine gschlaage oder graviert si, reedet mä nid vo Felsemoolerei sondern vo Petroglüfe, „Ritzzäichnige“ oder Gravierige. Wil s in Middel- und Nordöiropa vil räägnet si d Felsebilder dört immer Petroglüfe, wie die skandinavische Felsebilder us dr nordische Bronsezit (zum Bischbil d Felsritzige vo Himmelstalund) oder die alpine Felsebilder im Valcamonica. Mä nimmt aa, ass d Bilder im Zämmehang mit rituelle Trance-Räise, müthische Uffüerige und Dänz entstande si und ass drbi nit s Bild, sondern dr rituelli Akt im Vordergrund gstande isch. Das isch aber nume äini vo vile Theorie. In e Hufe Fäll cha mä d Bilder scho nid richdig datiere und wäiss dorum nid, us
D Communauté de communes de Bitche et environs isch e Kommunalverband im franzesische Département Moselle gsii, wu fimf Gmaine im Kanton Verny im Arrondissement Metz-Campagne aaghert hän. Gnännt isch dr Gmaindsverband noch em Flughafe Metz-Nancy-Lothringe. Är isch am 2. Jänner 2002 grindet wore. Sitz vum Verband isch Goin gsii, Presidänt dr Jean-Marc Rémy. Zum Kommunalverband hän die Gmaine ghert: Vigny Goin Liéhon Pagny-lès-Goin Silly-en-Saulnois cc-aeroport-lorraine.org
D Communauté de communes du Bouzonvillois isch e Kommunalverband im franzesische Département Moselle gsii, wu 21 Gmaine Kanton Bouzonville im Arrondissement Boulay-Moselle aaghert hän. Gnännt isch dr Gmaindsverband no dr Stadt Bouzonville (Busendorf), wu au dr Sitz vum Verband gsii isch. Är isch am 31. Dezämber 2004 grindet wore. Presidänt isch dr Alphonse Masson gsii. Zum Kommunalverband hän die Gmaine ghert: Alzingen Anzelingen Bibisch Brettnach Busendorf Dalstein Ebersweiler Filsdorf Freisdorf Gerstlingen Heiningen bei Busendorf Hessdorf Hollingen Kolmen Menskirchen Neunkirchen bei Busendorf Remelfangen Sankt Franz Schemmerich Schwerdorf Wallerchen www.ccbouzonvillois.fr
Dr Erwin Rudolf Josef Alexander Schrödinger (* 12. Augschte 1887 z Wien-Erdberg; † 4. Jänner 1961 z Wien) isch e eschtrychische Physiker un Wisseschaftstheoretiker gsii. Dr Schrödinger giltet as ain vu dr Begrinder vu dr Quantemechanik un het fir d Entdeckig vu neie produktive Forme vu dr Atomtheori zämme mit em Paul Dirac 1933 dr Nobelbryys fir Physik iberchuu. Syy Vater Rudolf Josef Carl Schrödinger (27. Jänner 1857 – 24. Dezember 1919) isch e Wachsduechfabrikant un Botaniker gsii. Syy Mueter Georgine Emilia Brenda isch d Dochter vum Alexander Bauer, eme Brofässor fir Allgmaini Chemi an dr k. k. Tächnische Hochschuel z Wien. Syy Vater isch katholisch gsii, syy Mueter evangelisch-lutherisch. D Chinder sin evangelisch ufzoge wore. Dr Schrödinger isch anne 1898 uf s Akademisch Gymnasium chuu. Derno het er vu 1906 bis 1910 z Wien Mathematik un Physik studiert un het sich am Wiener Physikalische Inschtitut habilitiert. Dert het er unter anderem mit em Franz-Serafin Exner, em Friedrich Hasenöhrl un em K. W. F. Kohlrausch zämme gschafft. Im Studium isch e Kamrad zum Botaniker Franz Frimmel gsii. Im Erschte Wältchrieg isch er Soldat gsii. Noch em Chrieg isch er uf Jena, Stuegert, Breslau un Züri. Z Züri het er dr
S Lettisch Gymnasium z Münster isch di ainzig anerkännt lettisch Schuel z Weschteuropa gsii, wu Lettland Dail vu dr Sowjetunion gsii isch. S isch im Stadtdail Kinderhaus gsii. S Gymnasium isch anne 1951 vu Flichtling in eme dytsche Flichtlingslager grindet wore. Im nämlige Johr hän litauischi Flichtling z Diepholz e aiges Gymnasium grindet, wu anne 1954 uf Hüttenfeld bi Manne zogen isch. Im Chalte Chrieg het s Gymnasium Schueler us aller Wält ufgnuu, doderdur het sich di lettisch Gmai z Münster un s Gymnasium zuen eme Zäntrum fir d Exil-Lette entwicklet. Unterrichtet woren isch uf Lettisch. Syt 1986 het s z Münster e Lettischs Centrum gee, wu s Gymnasium derzue ghert het un wu ne Internat aaglideret gsii isch. No dr Unabhängigkait vu Lettland anne 1990 het s Gymnasium sy Bedytig verlore un isch schließlig anne 1998 ufglest wore. Syterhär isch s Lettisch Centrum unter anderem in dr Erwachsenebildig aktiv, bedrybt e Chinderschuel un veraastaltet e Summerschuel. Lettisches Centrum 51.9908611111117.6156944444444Koordinate: 51° 59′ 27,1″ N, 7° 36′ 56,5″ O
Dr Begriff bildendi Kunst het sich sit em früejen 19. Joorhundert im dütsche Sproochruum as Sammelbegriff für d Künst, wo visuell gstalte, iibürgeret. In andere öiropäische Sprooche brucht mä dr Begriff Visuelli Kunst (änglisch Visual Arts, franzöösisch art visuel usw.). Die bildendi Kunst wird underschiide vo de darstellende Künst wie Theater, Danz und Filmkunst, vo dr Litratuur und vo dr Muusig. Es git aber nid weenig Überschniidige zwüsche de verschidnige Kunstarte. D Wärk vo dr bildende Kunst häi mäistens e körperlig-rüümligi Dimensioon und iiri Wirkig chunnt diräkt vom Wärk sälber und brucht käi Interpreet, für dass dr Rezipiänt es chönnt woornää. Die andere Künst existiere in ere zitlige Dimensioon und wärde vo Interpreete em Publikum vorgfüert. Zu de Kunstgattige vo dr bildende Kunst häi ursprünglig d Baukunst, d Bildhauerei, d Moolerei, d Zäichnig und d Grafik ghöört und s Kunstgwärb, wo au as aagwandti Kunst oder Gebruuchskunst bezäichnet wird. Wie sich nöiji Medie entwicklet häi und d Kunstbegriff im 20. Joorhundert immer mee usgwiitet worden isch, wird dr Begriff bildendi Kunst hüte seer vil witer gfasst und im Äinzelfall chä men en vilmol nid äidütig vo andere Kunstforme abgränze. S Kunstwärk, wo mä bis zum Aafang vo dr Modärne vor
D Wandmoolerei isch e Form vo dr Moolkunst, wo s Bild nit, wie bi dr Daafelemoolerei, uf e Holzdaafele oder e Linwand gmoolt wird, sondern diräkt uf e Wand oder Decki, und zwar eso, ass si fest mit em Undergrund verbunde isch. D Wandmoolerei isch näbe dr Bildhauerei die eltisti überliifereti Kultuurläistig vo dr Menschhäit. Bin dr Wandmoolerei moolt dr Künstler äntwäder eso, ass d Wand e zwäidimensionale Undergrund für es zwäidimensionals Bild blibt (strängi Wandmoolerei) oder ass dr Iidruck vo Dreidimensionalidäät entstoot (illusionistischi Wandmoolerei). Bevor d Mensche uf Wänd gmoolt häi, häi si uf blanki Stäi gmoolt. Bi Muure isch das öbbe s gliiche wie uf dr drochnigi Verbutz z moole. Dere Technik säit mä Seccomoolerei (vo italienisch al secco ‚im Drochnige‘). Sonigi Moolereie wärde relatiiv schnäll alt, egal, was für e Bindemiddel mä nimmt. Bsundrigs schnäll goot s wenn s Bild dusse in Sunne und Rääge isch. E Revoluzioon in dr Wandmoolerei isch d Fresko-Technik gsi (vo italiänisch al fresco ‚im Früsche‘). Bi dere wird uf dr Verbutz gmoolt, wenn dä no früsch und füecht isch. Wenn er denn usdröchnet und hert wird, bildet sich uf dr Oberflechi e herti, kristallisierti Schicht (d Sinterschicht), wo durchsichtig isch. Die
S´Buurequartett isch ä alemannischi Pop un Rock-Grupp us Lohr-Richebach im Schwarzwald, wu in alemannischer Mundart singt. Die Band isch onne 1985 gründet wore un het in de Anfangsjohr iberwiegend fremdi Musiktitel gschpielt, wu si mit eigene Texte versähne het. Hit spielt s Buurequartett iberwiegend komplett eigini Stickli in alemannischer Mundart. De Bandgründer Timo Haag het Anfang vun de 1980ger Johr die Idee ghet, mit ere Band uf närrische Obende, im Raum Lohr uffzdrette. Dialekt un Komedie hän solle mit moderner Pop un Rockmusik vermischt wäre. Die Band het mit ihrer Musik in de letschte Johre ä völlig neuer un eigener Stil entwickelt. Im Februar 2011 het s Buurequartett de zweite Platz bim Musikwettbewerb "närrischer Ohrwurm" vum SWR-Fernsehen gmocht. Om 12.2.2012, henn die vier Musiker ä erneuter Anlauf gnumme un hänn denne Landesweit usgschriebene Wettbewerb gwonne. Im Februar 2013 hänn die vier Buure mit ihrem Lied: "Mir läbe nur einmol" de erschte Platz in de Hitparade vun Radio Bern in de Schwiz gmacht. Im Dezember 2013, hänn si mit em Titel "Chrysanthema", ebefalls bim Berner Hauptstadtsender in de Schwiz de zweite Platz erreicht. Nachdem 2013 beschlosse wore isch, das de Ringersport ab 2020 nimmi olympisch si soll, het sich`s Buurequartett stark
D Communauté de communes de Cattenom et environs isch e Kommunalverband im franzesische Département Moselle, wu 20 Gmaine im Kanton Cattenom im Arrondissement Thionville-Est aaghere. Gnännt isch dr Gmaindsverband no dr Stadt Cattenom. Är isch am 16. Jänner 1986 grindet wore. Sitz vum Verband isch Cattenom, Presidänt isch dr Michel Paquet. Im Johr 2007 het d Communauté de communes de Cattenom et environs 23.664 Yywohner uf 194 km² ghaa. Zum Kommunalverband ghere die Gmaine: www.cc-ce.com www.collectivites-locales.gouv.fr
D Communauté de communes du Centre mosellan isch e Kommunalverband im franzesische Département Moselle gsii, wu di 31 Gmaine vum Kantons Grostenquin im Arrondissement Forbach aaghert hän. Gnännt isch dr Gmaindsverband no dr Mosel. Är isch am 27. Juni 1997 grindet wore. Sitz vum Verband isch Mörchingen gsii, Presidänt dr Claude Bitte. Am 1. Jänner 2007 het d Communauté de communes du Centre mosellan 14.434 Yywohner uf 238 km² ghaa. Zum Kommunalverband hän die Gmaine ghert: www.cc-centremosellan.com
D Jungstäizit, au Neolithikum (vom altgriech. νέος neos ,nöi, jung‘ und λίθος lithos ,Stäi‘), isch definiert as d Epoche in dr Gschicht vo dr Menschhäit, wo mit em Übergang vo de Jeeger- und Sammlerkultuure zu sässhafte Buure mit domestizierte Dier und Pflanze aagfange het. Dr Übergang zur neolithische Wirtschaftswiis wird as die Neolithischi Revoluzioon bezäichnet. Iirer Verbräitig säit mä Neolithisierig und die isch in de verschiidene Regioone vo dr Wält underschiidlig verloffe. Die Nomadischi Lääbenswiis isch wo dr Ackerbau und d Veehaltig ufchoo si, gege d Sässhaftigkäit in Dorfgmäinschafte iiduscht worde. Dr Ackerbau isch au d Grundlaag gsi für e Gsellschaft, wo d Arbet däilt worden isch. Ass mä d Naarig sälber broduziert het und Vorrööt het chönne halte, het d Mensche vo dr natüürlige Umwält unabhängiger gmacht und si d Basis gsi drfür, ass d Bevölkerig het afo waggse. Dä Brozäss isch vor öbbe 12'000 Joor zum erste Mol im Gebiet vom Fruchtbaare Halbmond verloffe, vor allem grad süügöig vo de Taurus- und de Zagrosgebirg. No bevoor s archeologischi Beleeg git drfür, ass in de Dörfer Hüüser us Holz oder Stei baut worde si, het s in dere Regioon scho monumentaali Tämpelaalaage gee, wie uf em Göbekli Tepe oder
Keramik, au keramischi Masse, bezäichnet vili verschidnigi anorganischi, nitmetallischi Stoff, wo grob in Ärdwaare, Stäiguet, Stäizüüg, Borzellaan und Sondermasse für d Füürfest-Industrii iidäilt wärde. S Wort Keramik stammt us em Altgriechische: Keramos (κέραμος) isch d Bezäichnig gsi für Doonmineraal und d Brodukt, wo mä drus gmacht und brennt het. Dr Begriff Keramik umfasst näbe de Wärkstoff, wo für d Herstellig vo keramische Brodukt verwändet wärde, und die äigentligi Keramik drus gmacht wird au d Geegeständ sälber, wo us Keramik gmacht und brennt si, wo as Baudäil, Gebruuchs- und Ziergeegeständ oder Wärkzüüg verwändet wärde (wie Döpferei, Sanitärkeramik, Oofechachle, Keramikblättli und anders). Kleine Enzyklopädie Technik. Bibliographisches Institut, Leipzig 1972. Werkstoffe und Werkstoffprüfung – Grundlagen. In: Lueger Lexikon der Technik. (vier Bände), Rowohlt Taschenbuch-Verlag, Reinbek 2003, ISBN 3-499-19008-7. P. Rada: Die Technik der Keramik. Dausien 1989, ISBN 3-7684-1868-5. Sven Frotscher: dtv-Atlas Keramik und Porzellan. München 2003, ISBN 3-423-03258-8. R. Schreg: Keramik aus Südwestdeutschland. Eine Hilfe zur Beschreibung, Bestimmung und Datierung archäologischer Funde vom Neolithikum bis zur Neuzeit. Lehr- und Arbeitsmaterialien zur Archäologie des Mittelalters und der Neuzeit. Tübingen 1998, ISBN 3-9806533-0-7. Verband der Keramischen Industrie e. V. (Hrsg.): Brevier Technische Keramik. 4. Auflage. Fahner Verlag, Lauf a.d. Pegnitz 2003, ISBN 3-924158-77-0. Detlev Jantzen:
Dr Enrico Fermi (* 29. Septämber 1901 z Rom, Italie; † 28. Novämber 1954 z Chicago, USA), isch ain vu dr wichtigschte Chärnphysiker vum 20. Johrhundert gsii. Anne 1938 het er dr Nobelbryys fir Physik iberchuu. Scho im Alter vu 17 Johr het dr Fermi ne Physikstudium an dr Universitet Pisa aagfange, wun er 1922 mit ere Promotion iber Röntgenstreiig an Krischtall abgschlosse het. Anne 1923 het dr Fermi dank eme Stipendium e mehmonetig Forschigsufenthalt z Göttingen bim Max Born ghaa. Göttingen isch zue sällere Zyt s fierend Zäntrum vu dr theoretische Physik gsii, do sin wichtig Arbete entstande fir d Quantemechank. 1924 het er fir e baar Monet in dr Niderlande gschafft bim Paul Ehrenfest, au ne Mitgrinder vu dr Quantemechanik. Derno isch dr Fermi zerscht as Brofässor fir Mathematik uf Florenz beruefe wore, zwai Johr speter isch er as Brofässor fir theoretischi Physik uf Rom gange. Do sin syni theoretische Arbete zue dr Feschtkerperphysik un zue dr Quantestatischtik entstande (Fermi-Dirac-Statischtik fir Fermione, s Fermis Guldini-Regle, Fermiflechi, Fermi-Resonanz, Thomas-Fermi Theori vum Atom). Z Rom isch um dr Fermi e seli aktivi Gruppe vu theoretische un experimäntelle Physiker entstande. Ihre hän d Theoretiker Gian-Carlo Wick, Ugo Fano, Giovanni Gentile, Giulio
BW S privat Litauisch Gymnasium z Hüttenfeld (eme Stadtdail vu Lampertheim z Hesse) isch di ainzig anerkännt litauisch Schuel z Weschteuropa. S isch grindet wore in dr Zyt, wu Litaue e Dail vu dr Sowjetunion gsii isch. Anne 1950 hän litauischi Flichtling z Diepholz e aige Gymnasium grindet, wu 1954 uf Hüttenfeld zogen isch. Di Litauisch Volksgmainschaft het s Schloss Rennhof fir d Schuel gchauft. Dervor het s vu 1946 bis 1949 e Litauischs Gymnasium fir gflichteti Litauer im ehmolige Chloschter Rebdorf im bayerischen Eichstätt gee, wu insgsamt as Flichtlingslager fir Balten fungiert het. Im Chalte Chrieg het s Gymnasium Schueler us aller Wält im aagliderete Internat ufgnuu, doderdur het sich d Schuel zuen eme Zäntrum fir d Exil-Litauer entwicklet. Unterrichtet wird uf Litauisch un Dytsch. No dr Unabhängigkait vu Litaue anne 1990 hets Gymnasium an Bedytig verlore, het sich aber im Gegesatz zum Lettische Gymnasium z Münster chenne bhaupte, wel s dr Unterricht jetz unter anderem uf Chinder vu Spotuussidler uusgrichtet het. Au Schueler mit litauischer Abstammig vu Ibersee un vu Litaue sälber un au dytschi Schuele nutze d Megligkait vum bilinguale Unterricht. Antanas Palaitis (1951 - 1952) Antanas Giedraitis-Giedrius (1952 - 1954) Vladas Litefskis (1954 - 1957) Antanas
D Höölimoolerei isch e Schaner vo de Felsebilder, wo an de Wänd vo Höölene oder Abri gmoolt si. Höölimoolereie wärde as Art pariétal (franz.: Kunst wo zur Wand ghöört, vo lat. paries = Wand) oder „Parietalkunst“ bezäichnet. Die öiropäische Höölimoolereie stamme us em Jungpaläolithikum, und si vo anatomisch modärne Mensche (Cro-Magnon-Mensch) gmacht worde. Die eltiste Höölemoolereie uf dr ganze Wält si in dr Chauvet-Hööli im Departemänt Ardèche und stamme us em jüngere Aurignacien (um 32.000 BP). E chli jünger si d Petroglüfe us dr Grotte vo Pair-non-Pair im Departemänt Gironde, wo uf öbbe 30.000 BP datiert worde si. Uf e Höhepunkt vo dr Verbräitig isch d Höölemoolerei im Gravettien, Solutréen und Magdalénien in Middel- und Südfrankriich und in Nordschbanie cho. Dorum bezäichnet mä sä au as Frankokantabrischi Höölekunst. In e baar Gebiet uf dr Wält, zum Bischbil in Südafrika und Australie, wärde bis in d Geegewart Bilder uf d Wänd vo Höölene gmoolt. André Leroi-Gourhan: Prähistorische Kunst. Breisgau. 1971. Ansel Adams: The Camera. Little, Brown and Company, Boston 1980. Norbert Aujoulat: Lascaux: Movement, Space, and Time [Trans. Martin Street]. Abrams, New York 2005. Emmanuel Anati: Art of Beginnings. In: Diogenes. No. 185, Vol. 47/1, 1999. Emmanuel Anati: Höhlenmalerei.. Albatross, Düsseldorf
D Communauté de communes du District urbain de Faulquemont (au District urbain de Faulquemont) isch e Kommunalverband im franzesische Département Moselle, wu 33 Gmaine im Arrondissement Boulay-Moselle aaghere. Gnännt isch dr Gmaindsverband noch em District de Faulquemont, wu am 17. Juni 1970 grindet un anne 2001 in e Gmaindsverband umgwandlet woren isch. Sitz vum Verband isch Faulquemont, Presidänt isch dr François Lavergne. Zum Kommunalverband ghere die Gmaine: www.dufcc.com www.collectivites-locales.gouv.fr
D Communauté de communes de l’Étang du Stock isch e Kommunalverband im franzesische Département Moselle gsii, wu vier Gmaine im Kanton Sarrebourg ìm Arrondissement Sarrebourg aaghert hän. Gnännt isch dr Gmaindsverband noch em Stockweier (Frz. l’Étang du Stock). Är isch am 17. Dezämber 1999 grindet wore. Sitz vum Verband isch Langatte gsii, Presidänt dr Bernard Simon. Zum Kommunalverband hän die Gmaine ghert: Diane-Capelle Kerprich-aux-Bois Langd Rhodes
S Chloster Liide Christi isch e Kapuzinnerinechloster z Jakobsbad bi Gonte. Dor e Novizin us em Chloster Wonnestee bi Tüüfe isch 1851 zwösche Gonte ond Urnäsch da Frouechloster grönded worde. Fööf Johr spööter isch Grönderi gstorbe ond di gäästlich Läätig vom Mueterchloster Wonnestee öbernoo worde. Sed 1918 ischt s Chloster sölbstendig. Bis 1866 häts zom Bistum Chur ghört ond sed do hät de Bischof vo Sangalle s Visitazionsrecht. S Chloster Liide Christi isch em Terziarinneorde noch em Franz vo Assisi aagschlosse. S Patrozinium fiirids im Chloster am Fest vo de Schmerzensmueter Maria. D Chlosterfroue görtid si mit eme rote Strick as Zääche för d Verehrig vom Chostbare Bluet Christi. Am Stiftigsfäscht vom 18. Augste 2013 sends 8 Schwöstere ond zwää Novizinne gsee. Am Saamstig, 26. Abröll 2014, hönd d Maria Elisabeth Pustelnik (22) und d Maria Chiara Eicher (43) de wyss Schleier vo de Novizinne gäge de schwaaz vo de Schwöstere iituusched. Im Festgottesdienst hönd die beede ehemolige Novizinne eres Profässvespräche abglääd, vor de Frau Muetter, de Schwöster Mirjam, ond vor de vesammlete Gmeend. För die beede Kapuzinerinne chommid jetzt dröi witeri Johr bis zur ewige Profäss, e Zyt zomm eri Entschaidig fös Chlooste z öbeprüefe. Sed 1916 stöllid d
Mit Stöckli bezeichnet me e chlises Hüüsli näbet eme Puurehuus im Bärnbiet, im Soledurnische, im Aargou, aber ou im Friburgische und angerne Regione vor Schwiz. Da chlii Huus isch ursprünglig för d Hirte oder d Älpler boue worde, demit si im Winter, wänn si nümm mit de Tier ungerwägs si gsi, e Dach über em Chopf hei gha. Sit öpe 1850 wird s Stöckli ou aus Alterssitz för d Eltere vom Puur brucht und immer hüfiger extra för das au bout worde. De Ständerot taged i de chline Chammere vom Bundeshuus. Wil im Ständerot, im Vergliich zum Natzionalrot, eher elteri Politiker sind, hät di chlini Chammere de Übername Stöckli übercho. Stöckli (Begriffsklärig) Commons: Stöckli – Sammlig vo Multimediadateie Sändig; Mailbox gsänded uf Schwizer Radio DRS 1 am 3. März 2012 Dorfbild Frieswil s Stöckli z Frieswil im Bärner Seeland Geschichte des Alters in der Schweiz François Höpflinger uf hoepflinger.com François Höpflinger: Alter. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz.
D Communauté de communes de Freyming-Merlebach isch e Kommunalverband im franzesische Département Moselle, wu elf Gmaine ìm Arrondissement Forbach aaghere. Am 29. April 1975 isch dr District de Freyming-Merlebach us dr sibe Gmaine Barst, Betting, Cappel, Freyming-Merlebach, Guenviller, Hoste un Seingbouse bildet wore. Anne 1989 isch derno Farébersviller derzue chuu, 1990 Béning-lès-Saint-Avold un Henriville. Am 3. Dezämber 2001 isch dr District in e Communauté de communes umgwandlet wore. As letschti Gmai isch schließlig Hombourg-Haut am 14. Novämber 2003 derzue chuu. Sitz vum Verband isch Freyming-Merlebach, Presidänt isch dr Pierre Lang. Zum Kommunalverband ghere die Gmaine: www.cc-freyming-merlebach.fr www.collectivites-locales.gouv.fr
D Communauté de communes de Freyming-Merlebach isch e Kommunalverband im franzesische Département Moselle gsii, wu elf Gmaine ìm Arrondissement Forbach aaghert hän. Gnännt isch dr Gmaindsverband no dr Landschaft Haut-Chemin. Är isch am 19. Novämber 2002 grindet wore. Sitz vum Verband isch Vigy gsii, Presidänt dr André Houpert. Im Johr 2006 het d Communauté de communes du Haut-Chemin 5.462 Yywohner uf 122 km² ghaa. Zum Kommunalverband hän die Gmaine ghert: Populations légales au 1er janvier 2008 sur le site de l'INSEE www.cc-hautchemin.fr
Dr James Prescott Joule ([ˈdʒuːl], * 24. Dezämber 1818 z Salford bi Manchester; † 11. Oktober 1889 z Sale isch e britische Pysiker gsii. Dr Joule isch dr dritt Suhn vum Bröuereibsitzer Benjamin Joule (1784–1858) un dr Alice Prescott Joule gsii. Speter het är zämme mit sym Brueder die Bröuerei ibernuu un bedribe. Ab 1834 het dr John Dalton Mathematik un Naturwisseschafte studiert. Anne 1837 het er sich e chemisch Labor yygrichtet, wu speter vu verschidene Verain finanziert woren isch. Am 18. Augschte 1847 het er d Amelia Grimes ghyrote, wu scho anne 1854 gstorben isch. Im Johr 1847 het er syni Zämmearbet mit em William Thomson, 1. Baron Kelvin aagfange. Vu 1872 ab hän e gsundhaitligi Broblem blogt. Wun er in spetere Johr in finanziälli Schwirigkaite groten isch, het em di britisch Chenigi Victoria ab 1878 e Pension gwehrt. Anne 1838 het dr Joule uf dr Grundlag vu dr Arbeite vum William Sturgeon mit elektromagnetische Experimänt aagfange, wun er derno wäg dr Wermilehr ufgee het. Ab 1840 het er sich Untersuechige iber d Wermiwirkige vum Strom gwidmet. Doderby het er s Ufwermig vum stromdurflossene Laiter (Joulschi Wermi) entdeckt. In däm Johr, 1840, het er s Joulesche Gsetz formuliert, doderno
Dr Jean-Baptiste-Joseph Fourier (* 21. Merz 1768 bi Auxerre; † 16. Mai 1830 z Paris) isch e franzesischer Mathematiker un Physiker gsii. Dr Fourier isch dr Suhn vun eme Schnyder gsii un isch in dr Chriegsschuel z Auxerre ufzoge wore, wu sich uusestellt het, dass er e Frieentwickler isch. Mit 18 Johr hän e d Verantwrotlige in dr Schuel zum Brofässor ernännt. Noch em Uusbruch vu dr Franzesische Revolution het er sich fir die bolitisch engaschiert, isch aber fascht e Opfer vu dr Terrorherrschaft vu dr Jakobiner wore. Anne 1795 isch er uf Paris gange un isch 1797 as Noofolger vum Lagrange Professor fir Analysis un Mechanik an dr École Polytechnique wore. Am Änd vum 18. Jahrhundert isch er mit em Napoleon Bonaparte uf Ägypte gange, wun er s Sekretariat vum Institut d’Egypte ibernuu het un an dr Description de l’Égypte mitgschafft het. No syre Ruckchehr isch dr Fourier 1802 zum Prefäkt vum Département Isère ernännt, 1808 zum Baron ghobe wore. In däre Funktion het er derfir gsorgt, dass d Simpf bi Lyon druckglait wore sin. Anne 1815 het e dr Napoleon (no däm syre Ruckchehr vu Elba) zum Prefäkt vum Département Rhône gmacht. Syt 1815 het er z Paris
As Daafelbild wird in dr Bildende Kunst e bildligi Daarstellig uf eme flache, feste Materiaal wie Holz, Doon, Metall, Elfebäi bezäichnet. Im Geegesatz zur Wandmoolerei wird si nid diräkt uf e mineralisch Grund von ere Wand gmoolt. Bi aagmooltem Mobiliar reedet mä im Allgemäine vo Daafelmoolerei, wenn es sich um Verzierige handlet (Dekorazioonsmoolerei) und au, wenn die aagmoolte Elemänt äigeständigi Bildwärk si, wie bim ene Altarblatt oder eme Bild uf eme Moolbrätt, wo s Daafelbild im äigentlige Sinn isch, e Bild „uf Holz“). Bim Aamoole vo dreidimensionaale Objekt wie Skulptuure und Zierläiste reedet mä nid vo Daafelmoolerei sondern vo Fassig, au wenn d Technike verwandt si. Es ghöört zum Wääse vo dr Daafelmoolerei, ass dr Bildgrund eebe und flechihaft isch. Au sött d Flechi eendeer grooss si, sust isch s Miniatuurmoolerei. Uwe Albrecht (Hrsg.): Corpus der mittelalterlichen Holzskulptur und Tafelmalerei in Schleswig-Holstein. Band 2: Hansestadt Lübeck. Die Kirchen der Stadt, Verlag Ludwig, Kiel 2009, ISBN 978-3-933598-76-9 Klaus Krüger: Der frühe Bildkult des Franziskus in Italien. Gestalt- und Funktionswandel des Tafelbildes im 13. und 14. Jahrhundert, Berlin 1992. Knut Nicolaus: DuMonts Handbuch der Gemäldekunde. DuMont Literatur und Kunstverlag, Köln 2003, ISBN 3-8321-7288-2. Knut Nicolaus: DuMonts Bildlexikon zur Gemäldebestimmung. DuMont Buchverlag, Köln