rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr Boris Brejcha (* 26. Nowamber 1981 z’ Ludwigshààfa-n-àm Rhii) ìsch a diitscher DJ un Müüsikprodüzänt. Sii Müüsikschtil bschribbt’r salbscht àls „High-Tech Minimal“. Bii da Konzärta trajt’r oft a veneziànischa Màska. Dr Boris Brejcha-n-ìsch ànna 1981 z’ Ludwigshààfa-n-àm Rhii-n-uff d’ Walt kumma. Ar schtàmmt üss Frànkathàl ìn dr Pfàlz. Wu-n-’r säcks Joohra àlt gsìì-n-ìsch, ìsch dr Brejcha àls Züaschàuijer àm Flugtààgsunglìck vu Ramstein dur Verbrännunga schwar verlätzt worra. Noch hìtt trajt’r Nàrwa vum Unglìck àm Gsìcht. Waga da Nàrwa-n-ìsch’r ìn dr Schüal üüssglàcht worra un hàt numma weeniga Frììnda ghàà. Ar hàt àlso vìel Zitt àllai verbràcht un hàt sìch friahj fìr Müüsik begaischtret. Sitter siina Kìnderjoohra schpìelt’r Schlààgzigg un Kiibord; ìn dr Schüal hàt’r äbb säcks Moneeta làng Schlààgzigg ìn’ra Grupp gschpìelt. Schpeeter hàt ìhm a Klàssakàmrààd a Plàtta vu dr nìederlandischa Hardcore-Techno-Konzärt Thunderdome gbràcht; mìt dàs hàt dr Brejcha daa Müüsikgenre äntdäckt. Ìm Àlter vu zwälf Joohra hàt’r ààgfànga, siina aigena eläktroonischa Müüsik z’ prodüziara. Àm Ààfàng hàt’r vor àllem Trance gmàcht. Waga siim näija Zittvertriib ìsch dr Brejcha nìmm ìn d’ Schüal gànga. Ar hàt drnooh a Üüsbìldung vum Kàuifmànn gmàcht. Gschàfft hàt’r z’äärscht hàlbtààgs bii dr Telekom Diitschlànd —ar hàt àlso vìel Zitt ghàà, fìr Müüsik
D’ Nicki Minaj ( [nɪki mɪˈnɑːʒ](info) uff Anglisch, [nɪkɪ mɪˈnáːɧ] uff Schpànisch; àmtlig d’ Onika Tanya Maraj-Petty; * 8. Dezamber 1982 als Onika Tanya Maraj z’ Port of Spain, Trinidad un Tobago) ìsch a Rapperin, R&B- un Popsangera un Schàuischpììlera, wo ìn da Verainigta Schtààta labt. Sa ìsch àui àls „Keeniga vum Rap“ odd’r „Keeniga vum Hip-Hop“ bekànnt. Sa schteht sitter 2009 bii Young Money Entertainment unter Vertrààg, em Läibel vum àmerikànischa Rapper Lil Wayne; dàs Läibel ìsch verbunda mìt Cash Money, wo vum Rapper Birdman un vum Lil Wayne glaita wìrd. Ìm Jüüni 2010 ìsch sa mìt ìhrem Liad Your Long àm Schpìtzaplàtz vum àmerikànischa Rapliad-Chart vu Billboard ànakumma — doo ìsch sa d’ äärschta wiibliga Rapperin gsìì zitter dr Lil Kim ìhrem Liad Magic Sticks (zamma mìt’m 50 Cent). Sa ìsch àui d’ äärschta Kìnschtlera, wo gliichzittlig mìt sììwa Liader ìm Billboard Hot 100 vertratta gsìì-n-ìsch, un sa ìsch d’ äärschta Kìnschtlera, wo a Nummer-1-Hit ìn jedem Billboard-Genre ghàà hàt. Ìm Jüüni 2015 hàt sa ìhra säckschta BET Award vu dr „Bäschta wiibliga R’n’B & Hip-Hop-Kìnschtlera“ bikumma; doo drbii hàt sa dr Rekord vu dr Missy Elliott gbrocha, wo daa Priis fìmfamol gwunna ghàà hàt. Ìm März 2017
D Hochschuel fir Tächnik, Wirtschaft un Medie Offeburg (dt. Hochschule für Technik, Wirtschaft und Medien Offenburg) mit Hauptsitz z Offeburg un ere Ussestell z Gengebach isch e Hochschuel fir Aagwändti Wisseschafte vum Land Bade-Wirttebärg. D Vorgängerinschtitution Staatliche Ingenieurschule mit dr Studiegäng Maschinebäu un Eläktrotächnik isch anne 1964 grindet wore. Ab 1917 het d Hochschuel Fachhochschule Offenburg (FHO) ghaiße. Anne 1978 isch s Lehraagebot um wirtschaftlgi Studiegäng uusgwytet wore, fir des het mer dr Campus Gengebach ufgmacht. 1996 isch di viert Fakultet Medie un Informazionswäse entstande. Anne 2000 isch d Graduate School grindet wore, wu bis hite vier internazionali Studiegäng bedreit un koordiniert. Im Rame vu dr Umstellig uf s Bachelor-/Master-Studiesischtem (Bologna-Prozäss) isch d Fachhochschuel aafangs 2005 in Hochschule Offenburg umgnännt wore. Am Campus Offeburg sin d Fakultete Eläktrotächnik, Medizintächnik un Informatik (EMI), Maschineböu un Verfahrestächnik (M+V) un Medie un Informazionswäse (M+I) aasässig. Z Offeburg het s fimf Gebei, s neischt dervu isch anne 2014 fertiggstellt wore. In däne Gebei het s iber 50 Labor. Z Gengebach isch d Fakultet Bedribswirtschaft un Wirtschaftsingenieurwäse (B+W) im eemolige Benediktinerchloschter Gengebach un am 2013 yygweite Bildigscampus. Voreb dr Medieneiböu 2009 fertiggstellt woren isch, het s au s AV-Studio vu dr Hochschuel z Ohlschbach gee.
Jüüdischi Stuudie und Judaistik si die offizielle Bezäichnige von ere wüsseschaftlige Diszipliin, wo an meerere dütschsproochige Uniwersidääte gleert wird und noch iirem Sälbstverständnis d Dradizioon vo dr Wüsseschaft vom Juudedum witerfüert, wo sich im 19. Joorhundert as äigeständigi akadeemischi Diszipliin entwigglet het. S Fach Jüüdischi Studie/Judaistik erforscht und vermiddlet d Gschicht, Liddratuur-, Religioons- und Kultuurgschicht vom Juudedum nit as passivs Objekt vo üssere Iiflüss, sondern as aktiive Däil vo dr allgemäine Kultuur. Für zum sich mit dr jüüdische Religioons- und Kultuurgschicht chönne usenandersetze, muess mä d Kwellesprooche vom Juudedum, bsundrigs Hebräisch, aber je noch dr Spezialisierig au Aramäisch, Judeo-Araabisch, Jiddisch, Ladino, Judeo-Persisch und Judeo-Griechisch chönne. S Studium vo dr hebräische Sprooch möögligst in alle iire Entwiggligsstuefe (biiblisch, rabbiinisch, middelalterlig, modäärn) wird as Grundvorussetzig für die kritischi Kwellelektüüre aagluegt scho vom Bachelorstudium aa. D Judaistik stoot zwar in dr Dradizioon vo dr Wüsseschaft vom Juudedum, was dr filoloogisch und kulturhistoorisch Aaspruch aagoot, es git aber en Underschiid: Wäärend d Wüsseschaft vom Juudedum e Diszipliin vo Juude für Juude gsi isch, wo under anderem dr Nöidefinizioon vo dr jüüdische Identidäät im modärne Staat hätt sölle diene, wird in Jüüdische Studie/Judaistik Wärt druf gläit, s Juudedum vom ene nöitraale Standpunkt us z erforsche.
Dr Mosche ben Schem Tov de Leon (משה בן שם-טוב די-ליאון, * um 1250 z Guadalajara in Spanie; † 1305 z Arévalo) isch ursprünglig en Aahänger vom Maimonides gsi und spööter e Kabbalist worde. Er het under anderem z Guadalajara und z Ávila gläbt. Dr Mosche de Leon isch mit em Josef Gikatilla bekannt gsi und het si brofeetischi Kabbala kenne gleert. Under däm Iifluss het er sich noch em Studium vo nöiplatonische Teggst zum iiflussriichste Verdräter vo dr theosoofische (sephiroth-theoloogische) Richdig entwigglet. Iim wird dr grösst Däil vom Wärk Sohar zuegschriibe, wo in ere aramääische Kunstsprooch verfasst isch und vom Mosche de Leon vo öbbe 1275 aa „as en aagääblig alts Wärk vom Tannait Shim`on bar Jochaj“ us em früeje 2. Joorhundert verbräitet worde isch. Er het denn under sim äigene Naame kabbalistischi Schrifte verfasst und in deene us em Sohar zitiert wie us eme alte Buech. Dr Sohar isch zum Hauptwärk vo dr Kabbala worde und het die übrige kabbalistische Schrifte in Hindergrund drängt, aber über e Mosche de Leon as dr muetmaasslig Verfasser isch weenig bekannt. Angel Sáenz-Badillos, Judit Targarona Borrás: Diccionario de autores judios. (Sefarad. Siglos X-XV). El Almendro, Córdoba 1988, ISBN 84-86077-69-9, (Estudios de Cultura
S Wort Theosofii (vo griechisch θεοσοφία, theosophía „göttligi Wiishäit“) isch e Sammelbezäichnig für müstisch-religiöösi und spekulatiiv-natuurfilosoofischi Dänkaasätz, wo d Wält pantheistisch as d Entwigglig vo Gott uffasst, alles Wüsse diräkt uf Gott bezieht und in deere Verbindig Gott oder s Göttlige uf eme intuitive Wääg unmiddelbar will erfaare. Theosoofischi Züüg cha mä under anderem in de müüstische Leere vom Jakob Böhme, Friedrich Christoph Oetinger, Paracelsus, Emanuel Swedenborg und Louis Claude de Saint-Martin, dr jüüdische Kabbala und dr russische Religioonsfilosofii finde. Vo däm sött mä d Ghäimleer vo dr Okkultistin Helena Petrovna Blavatsky (1831–1891) underschäide, wo sich uf Inhalt vo dr indische Religiosidäät und Spiritualidäät bezieht und bhauptet, si chönn e gmäinsaame woore Kärn in alle Religioone uufzäige. Carlos Gilly: Khunrath und das Entstehen der frühneuzeitlichen Theosophie. In: Heinrich Khunrath: Amphitheatrum sapientiae aeternae – Schauplatz der ewig allein wahren Weisheit. Hrsg. von C. Gilly, A. Hallacker, H. P. Neumann & W. Schmidt-Biggemann. Frommann-Holzboog, Stuttgart 2014, S. 9–22 (Download). Antoine Faivre: Christian Theosophy. In: Dictionary of Gnosis and Western Esotericism. Hrsg. von Wouter J. Hanegraaff. Brill, Leiden/Boston 2006, S. 258–267. Joscelyn Godwin: The Theosophical Enlightenment. SUNY Press, Albany 1994. Björn Seidel-Dreffke: Die russische Literatur Ende des 19. und zu Beginn des 20.
Dr ChorBasel isch e gmischte Läiechoor in dr Stadt Baasel. Er het öbbe achzig Sängerinne und Sänger und wird vom Benjamin Rapp und Philippe A. Rayot gläitet. Si Gründere, d Susanne Würmli-Kollhopp isch immer no d Eeredirigäntin. D Susanne Würmli-Kollhopp het an dr Muusig-Akademii Baasel gschafft und Juugendchöör wie dr «Vocale-Chor», dr «Jugendchor Cantat», und dr «Jugendchor iVox» gläitet. Us deene isch schliesslig 2010 dr ChorBasel uusegwaggse, wo d Würmli bis 2020 dirigiert het. In däm Joor het sich dr ChorBasel vo dr Muusig Akademii drennt und isch en äigeständige Veräin worde. Dr Chor haltet sini Broobe in dr Aula vom De Wette-Schuelhuus, Baasel ab. Die mäiste Konzärt finde in dr Stadt Baasel und dr Umgääbig statt, aber dr Chor macht au bi internazionaale Festiwal und Wettbewärb mit. Zum Repertuar vom ChorBasel ghööre Dschääs-Lieder, Volkslieder us verschidnige Kultuure aber bsundrigs us dr Schwiz, Pop und Schlaager aber au Madrigal und anderi a capella-Wärk. D Website vom ChorBasel D Website vo dr Susanne Würmli-Kollhopp
S Aalttoggeburg isch bis ends 2002 e Bezirk vom Kantoo Sanggale gsii. Er isch ane 1831 gschaffe wore, nochdem me de Bezirk Ondertoggeborg uuftailt hett. Im Joor 2003 isch de Bezirk uufglööst wore und noi zom Waalchrais Toggeburg choo.
S Nöütoggeburg isch bis ends 2002 e Bezirk vom Kantoo Sanggale gsii. Er isch ane 1831 gschaffe wore, nochdem me de Bezirk Obertoggeborg uuftailt hett. Im Joor 2003 isch de Bezirk uufglööst wore und noi zom Waalchrais Toggeburg choo.
S Ondertoggeborg isch bis ends 2002 e Bezirk vom Kantoo Sanggale gsii und denn zom Waalchrais Wiil choo, uusgnoo fo Gantertschwil und Mògelschpèrg wo denn zom Waalchrais Toggeburg choo sind. Vili Lütt vom Ondertoggeborg sind gäär nöd bigaisteret gsii, as si nöme zom Toggeborg ghööre sölid. Hüüffig werd drumm o vom Waalchrais Wiil-Ondertoggeborg gredt. So nened sich hütt no fili Verain und d Waalchraispartaie FDP Wiil-Ondertoggeborg, CVP Wiil-Ondertoggeborg, und SP Wiil-Ondertoggeborg. De Bezirk isch ane 1803 gschaffe woore und hett us de Gmainde Mògelschpèrg, Gantertschwil, Bötschwiil, Lütischborg, Mòslig, Chìlperg, Jòònschpel, Oberozwil, Hènòu, Flòòbel und Tègersche bistande. 1831 isch de Bezirk uuftailt wore i die noie Bezirk Ondertoggeborg und Aalttoggeburg. 1964 hett Gmaind Henau de Name genderet und haisst sitt denn Gmaind Uzwil. Einteilung des Kantons St. Gallen. Gesetz vom 23. Juni 1817. In: Sammlung der gegenwärtig in Kraft bestehenden Gesetze und Verordnungen des Kantons St. Gallen von 1803 bis 1821. Ein Handbuch für Beamte und Bürger von Johann Jakob Zollikofer. 20. Juni 1821, S. 505–514.
S Obertoggeburg isch bis ends 2002 e Bezirk vom Kantoo Sanggale gsii. Im Joor 2003 isch de Bezirk uufglööst wore und nöü zom Waalchrais Toggeburg choo. De Name Obertoggeburg werd hütt no witterbruucht, bsundrigs im Turismus. De Bezirk Oberes Toggenburg isch ane 1803 gschaffe woore. De isch 1831 uuftäilt wore i di nöüe Bezirk Obertoggeburg und Nöütoggeburg. Im Joor 1951 hett d Gmaind Stäi (SG) de Name i Stäi (Toggeburg) gänderet, aber 1994 die Änderig zruggmacht. Ane 1965 hend sich d Gmäinde Ebnet und Chappel zo de Gmäind Ebnet-Chappel zämegschlosse. Einteilung des Kantons St. Gallen. Gesetz vom 23. Juni 1817. In: Johann Jakob Zollikofer (Hrsg.): Sammlung der gegenwärtig in Kraft bestehenden Gesetze und Verordnungen des Kantons St. Gallen. 1826, S. 31 ff.
Mogelschberg isch e Dorf i de Gmaind Neggertaal im Toggeburg. S litt öberem Negger ufere Hööchi vo 755 müM. D Südostbaa macht e riisige Raangg um s Dorf ume, de Baahof Mogelschberg litt nordöstlich vom Dorf. Zerschtmool gnennt werd de Ort ane 1152 as Magoldesberch. Vo 1803 bis 2008 isch Mogelschberg en aigni Gmaind im Bezirk Ondertoggeborg gsii und hett sich denn mit Brunnoodere und Peeterzell zo de Gmaind Neggertaal zämegschlosse.. Mogelschberg hett e Sportzentrum miteme Halebaad. D Umgebig isch hügelig bis beergig und nume dünn bisidlet. Im Süüde vom Dorf erhebt sich d Wilket, e Bergzug, wo bis zo 1171 Meter hööch isch.
Leonberg heisse: e Stadt in Bade-Württeberg, lueg Leonberg e Gmei in dr Oberpfalz, lueg Leonberg (Oberpfalz) e dytsche Physiker un Nobelpriisträger, lueg Philipp Eduard Anton von Leonberg e Ortsdeil vu Maxhütte-Haidof, lueg Leonberg (Maxhütte-Haidhof)
D Wilket (wíllkχət) isch e Bergzuug i de Gmaind Neggertaal. Im Noorde stiiget er määssig aa, im Süüde ghaiter stail abe. De höchsti Punkt isch d Wilkethööchi, au Spitzhööchi gnennt, mit 1171 Meeter. Im Weste isch de Geresattel (1002 müM), denn chunnt de Furtberg. Ende tuet de öberem Dorf Brunnoodere. Im Ooste isch de Chubelwald. Ufem Groot no goot e Wanderweeg. De Bergzug isch staarch biwaldet und e Rückzugspiet för seeltnigi Tieraarte, wie d Gams (Rupicapra rupicapra). Seltnigi Vögel wo do brüetet sind de Staiadler (Aquila chrysaetos), de Draizechespecht (Picoides tridactylus), de Taneherevogel (Nucifraga caryocatactes) oder de Bommpiiper (Anthus trivialis). Vo 1930 bis zo sim Tood hett innere Hööhli i de Wilket de Böscheli-Scherrer (1874-1948) glebt, wo sich fo de Mentsche zruggzoge hett.
Digge (IPA {{[tıkkə]}}) isch e Dörfli i de Gmäänd Neggertaal im Toggeburg. S litt under de Wilket imene tüüffe Siitetaal vom Neggertaal, wo de Trämelbach döreflüüst und wo d Strooss vo Peeterzell is apizellische Schwöllbronn döregoot. Im Digge isch en Abzwiigig fo dere Strooss uf Tegersche. Im Oberdigge stönd no fili aalti histoorischi Toggeburgerhüser usem 17. und 18. Joorhundert. S Zentrum vom Dorf isch s Rössli, wo im 19. Joorhundert baut woren isch. De Ort werde zerstmool ane 1459 as im Dicken gnennt, de Tielektname erschiint ane 1802 as Diggen.
Brunnoodere isch e Dorf i de Gmaind Neggertaal im Toggeburg. S litt im lingge Uufer fom Negger ufere Hööchi vo 655 müM. S het e Baahoof fo de Südostbaa. Grad bim Baahoof foot de langi Isebaatunel noch Liestig aa. Z Bunnoodere und i de Umgebig gits no vill typischi und guet erhaltnigi Toggeborgerhüser, wo usem 18. oder sogär 17. Joorhundert stamid. Di reformiert Cherche vo Brunnoodere isch vo 1763 bis 1765 vom Johann Ulrich Grubenmann baut wore. D Holzbrugg wo bim Dorff öber de Negger goot isch ane 1784 baut wore. Zerschtmool gnennt werd de Ort ane 1377 as Brunadran. Vo 1803 bis 2008 isch Brunnoodere en aigni Gmaind im Bezirk Nöütoggeborg gsii und hett sich denn mit Mogelschberg und Peeterzell zo de Gmaind Neggertaal zämegschlosse.
Die aramääische Sprooche bilde e geneetischi Underäihäit vo de semitische Sprooche, wo e Zwiig vom Afroasiatische daarstelle. Aramääisch und Kanaanääisch (dodrzue ghöören z. B. Hebrääisch und Phöniizisch) si d Hauptzwiig vom Nordwestsemitische. D Drennig vom Aramääische vom Kanaanääische het in dr erste Helfti vom 2. Joorduusig v. d. Z. stattfunde. Alli aramääische Sprooche göön uf s Altaramääische zrugg, wo sit em Aafang vom ersten vorchristlige Joorduusig beläit isch. Us de klassische aramääische Sprooche häi sich im Lauf vo de Joorhundert die öbbe sibzää nöiaramääischi Sproohe vo dr Geegewart entwigglet. Die häi öbbe 550'000 bis 850.000 Sprächer, wo im Glaube nooch mäistens Juude, Christe oder Mandäer, sälte Muslim si. Die ursprünglige Verbräitigsgebiet lige im Irak, Iran, Israel, em Libanon, Palestina, Sürie und dr Türkei; in dr autonoome kurdische Regioon Rojava in Süürie isch s äini vo de Amtssprooche. Dur Migrazioon (Flucht, Umsiidlig, Uswanderig) si Sprächer vo aramääische Sprooche zerst uf Russland choo, in jüngere Zit vor allem uf West- und Middelöiropa, Nord- und Südamerika und Austraalie. Die wüsseschaftligi Undersuechig vo dere Sproochgrubbe wird vo dr Aramaistik gmacht. Klaus Beyer: Einleitung. In: Klaus Beyer: Die aramäischen Texte vom Toten Meer. Aramaistische Einleitung, Text, Übersetzung, Deutung, Grammatik/Wörterbuch, deutsch-aramäische Wortliste, Register. Vandenhoeck & Ruprecht,
Die westsemitische Sprooche bilde näbe de ostsemitische Sprooche äine vo de zwäi Hauptzwiig vo de semitische Sprooche. Zu iine ghööre alli semitische Sprooche usser em Akkaadische und Eblaitische. Die genaueri Undergliiderig vo de westsemitische Sprooche isch nonig festgläit. Die wichdigsti gmäinsami Nöierig, wo die westsemitische Sprooche gegenüber de ostsemitische ufwiise, isch d Verwändig vo dr Suffixkonjugazioon vom Perfekt (z. B. arabisch waladat „si het (e Chind) geboore“). Im Ostsemitische wird hingege – woorschinlig wie im Ursemitische – dr Stativ, won e Zuestand usdruckt, uf die Art bildet (z. B. akkadisch waldat „si isch geboore“). Alice Faber: Genetic Subgrouping of the Semitic Languages. In: Robert Hetzron (Hrsg.): The Semitic Languages. Routledge, London 1997. S. 3–15. Normdate: GND: 4300369-2
S Madrigal isch e meerstimmigs Vokaalstück, wo mäistens e wältlige Inhalt het und e wichdigi musikalischi Form vom Gsang in dr Rönessans und im Früeje Barock gsi isch. S Madrigal isch ursprünglig e seer freiji Gedichtform gsi, wo z Italie entstande isch und d Teggstgrundlaag für e Komposizioon gsi isch (Singgedicht). Bsundrigs z Italie isch die Gattig im 16. und 17. Joorhundert zerst as meerstimmigi Komposizioon für Chor seer beliebt gsi, denn au as Sologsangsstück mit instrumentaler Begläitig. Dr Teggst het mäistens wältligi Thema behandlet; s gäistlige Pendant zum Madrigal bildet d Motette. S Madrigal het si Gstalt im Lauf vo dr Gschicht e baar mol veränderet, aber braktisch immer isch s e wältligs Chorstück gsi für vier bis säggs Stimme im ene kammermusikaalische Raame. Dr Komponist het sich kreativ frei chönne entfalte, unabhängig vo dr dominierende und stark formalisierte sakraale Muusig. Im Underschiid zu dr andere wältlige Muusig in dere Zit, isch s Madrigal komplex duurekomponiert gsi und uf emozionaale Usdruck abgstimmt. Bsundrigs d Mööglikäit, dr Teggst nit nume äifach z deklamiere, sondern dure Gsang und Instrumentierig mit lutmoolerische Effekt z gstalte, het in chürzister Zit e Hufe nöiartigi musikaalischi Technike lo entstoo wie zum Bispil Tremolo und Pizzicato.
S Madrigal isch e literarischi Form vo dr italiäänische Lüürik im 14. Joorhundert gsi. Si isch us dr musikaalische Form vom Trecento-Madrigal vom 14. Joorhundert entstande, wo mäistens zwäistimmigi umbegläiteti Vokaalstück gsi si, und isch verwandt mit em Rondeau und dr Ballaade. Im 15. Joorhundert isch s Trecento-Madrigal as musikaalischi Braxis vergässe und zun ere räin literaarische Form worde. S literaarische Madrigal bestoot im Allgemäine us zwäi oder drei Stanze mit drei Dobbelvärs und denn eme Röfrää us zwäi Värs wo sich riime. Stanze si emol die wichdigsti Form vo dr italiänische Liebeslürik gsi. Dr wichdigst Verdräter vom Madrigal isch dr Petrarca. Karl Vossler: Das deutsche Madrigal. Geschichte seiner Entwicklung bis in die Mitte des XVIII. Jahrhunderts. Weimar 1898.
Starchebach (amtlich Starkenbach) isch e Wiiller i de Gmäind Wildhuus-Alt Santihann im obere Toggeburg. Underhalb vo Starchbach isch d Burg Starchstäi gstande. A dere Stell isch e Taalengi, wo de Vercheer bihinderet. Erst ane 1826 hett mer do de Fels dörebroche, das mer d Autostrooss vo Wattwil uf Wildhuus het chöne baue. Hütt werd a dere Stell no e Staibruch betrebe, wo di ganzi Ostschwiiz mit Chiis und Schotter bilifere tuet. S Tuurtel oberhalb vom Starchstai tuet sich denn zonnere Flussaue uuf, wo bis uf Underwasser ue goot und nume e liechti Stiigig hett. I dere Flussaue, wos no Auewald gitt, litt südlich vo de Tuur Starchebach. Starchenachh litt a de Hoptstrooss 16 vo Wattwil uf Wildhuus, wo witter uf Gams im Rhintl une abe goot. E Strooss, wo nume iigschrenkt bifaare were taar, goot vo Starchebach öbere uf Amme am Walesee. Bim Säss, südlich vom Wiiller isch e Sailbaastatio, wo uf d Alp Seluu ue goot. Z Starchebach und i de Umgebig gits no aalti traditionelli Toggeburgerhüser. Ais devo isch s Tätschhuus, wo um 1910 baut woren isch.
De Seluu (də selū́) isch e Berg und en Aalp i de Churfürste. Er isch de erschti und de westlichst fo de sibe Churfürste und isch 2204 Meeter hööch. Uf de Aalp Seluu werd no traditionell Vee gsümmeret und s Piet isch wichtig för seeltnigi Tier- und Pflanzenaarte. Im Wildemannlisloch sind di ältiste bikannte menschliche Spuure vom Toggeburg gfunde wore. Offiziell haisst de Berg Selun, bitoont werd di zwoot Silbe, wo lang isch. Im Tielekt werd de Berg de Seluu (də selū́) gnennt, d Aalp cha o d Seluu (t selū́) gnennt were. De Name isch romaanisch und werd vo latiinisch solamen „Bode, Grund“ abglaitet, grad ase wie vili Alpe „Bode“ oder „Bödeli“ gnennt wered, wie o de Strichbode uf de Vorder Seluu. Somit rait sich de Name under di wenige nödgermaanische Näme im Obertoggeburg ii, wo druf hiiwiiset, as d Aalpe doo entweder vom Rhintl oder vo Amme uus scho früe gnutzt wore sind, well die Piet bis is Mittelaalter romanischsproochig gsii sind. De Seluu (2204 müM) stoot zwöschet em Frümsl (2263 müM) im Ooste und de Schäär (Schären, 2171 müM) imWeste. Im Noorde goots, wemmer vom Tuurtel, wo doo uf 890 müM litt, ufechunnt, zerscht gääch ue dör
Ìn dr Màthemàtik ìsch s’ Mahler-Mààs a Mààs vu dr Kompläxitäät vu da Polünooma. D’ Formel hàt dr Màthemàtiker Kurt Mahler (1903–1988) ànna 1961 gschrìewa. Urschprìnglig hàt maa-n-’s bnutzt, fìr groossa Primzààhla süacha. ’S hàt a Zammahàng mìt schpeziälla Warter vun L-Funkzioona; wagadam hàt maa mìt’m Mahler-Mààs zààhlriicha Vermüatunga ìn dr ànàlytischa Zààhlatheorii gmàcht. S’ Mahler-Mààs M ( p ) {\displaystyle M(p)} vu’ma Polünoom p ( x ) ∈ C [ x ] {\displaystyle p(x)\in \mathbb {C} [x]} mìt reälla odd’r kompläxa Koeffizianta-n-ìsch M ( p ) = lim τ → 0 ‖ p ‖ τ = exp ⁡ ( 1 2 π ∫ 0 2 π ln ⁡ ( | p ( e i θ ) | ) d θ ) . {\displaystyle M(p)=\lim _{\tau \rightarrow 0}\|p\|_{\tau }=\exp \left({\frac {1}{2\pi }}\int _{0}^{2\pi }\ln(|p(e^{i\theta })|)\,d\theta \right).} Doo ìsch ‖ p ‖ τ = ( 1 2 π ∫ 0 2 π | p ( e i θ ) | τ d θ ) 1 / τ {\displaystyle \|p\|_{\tau }=\left({\frac {1}{2\pi }}\int _{0}^{2\pi }|p(e^{i\theta })|^{\tau }\,d\theta \right)^{1/\tau }\,} d’ L τ {\displaystyle L_{\tau }} -Norm vu p {\displaystyle p} . Mìt Hìlf vu dr Jensen-Formel kààt maa zaiga, àss üss p
D Stefanija Iwaniwna Turkewytsch-Lukijanowytsch (Ukrainisch Стефанія Іванівна Туркевич-Лукіянович; * 25. April 1898 z Lemberg, Galizie, Eschtrych-Ungarn; † 8. April 1977 z Cambridge, Großbritannie) isch e ukrainischi Komponischti, Pianischti un Musikwisseschaftleri gsii. Erschte Musikunterricht het si vu ire Mueter kriegt. Noch em Erschte Wältchrieg het si klassischi Kumpesizion bim Wassyl Barwinskyj (Василь Олександрович Барвінський; 1888–1963) un Klavier bim Vilém Kurz un em Jerzy Lalewicz (Є. Лялевич) am Hechere Musikinschtitut z Lwiw studiert. Derno isch si uf Eschtrych zoge un het bim Guido Adler an dr Universitet Wien un bim Joseph Marx an dr Musikakademy studiert. Anne 1925 isch si mit irem eerschte Mann Robert Lissowskyj uf Berlin graist, wu si bim Franz Schreker un bim Arnold Schönberg studiert het. Vu Berlin ich si uf Prag gange un het dert bim Zdeněk Nejedlý an dr Karlsuniversitet, bim Otakar Šín am Prager Konservatorium un bim Vítězslav Novák an dr Musikakademy studiert. An dr Ukrainische Freie Universitet z Prag het si anne 1934 in Musikwisseschaft promowiert. Zwische 1935 un 1939 het si Harmonylehr un Klavier am Hechere Musikinschtitut z Lwiw glehrt un vu 1940 bis 1944 het si dert am Konservatorium unterrichtet, isch Klavierbeglaitig an dr Opere Lwiw un Pianischti fir s Radio gsii.