rlitschk/wikidir huggingface dataset:
D Beatriz de Dia isch e Grääfin us der adelige Familie vo Dia gsi; si het am Ändi vom 12. Jorhundert und bis im früene 13. Johrhundert gläbt; si chönt öpen ums Johr 1175 uf d Wält cho und öpe 1225 gstorbe sii. Me könt se no hüt als eini vo de bedüütende okzitanische Liederdichterinne und Komponischtinne vom Middelalter. D Grääfin Beatriz vo Dia isch usere Familie gsi, wo me nit vil dervo weiss. Dia isch e Gmeind im französische Departemänt Drôme im undere Rhonetal; hüt heisst der Oort uf Französisch Die, der alt Mundartname vo der Stadt isch Dia i der regionale Sprooch, em Vivaro-Alpinische. D Beatriz isch d Frau gsi vom Wilhelm vo Poitiers. Me verzelt von ere, ass si in Troubadour Raimbaut vo Orange verliept gsi sig, wo us em adelige Gschlächt vo de Montpellier gsi isch, und ass si für iin e teil vo ihrne Lieder dichtet heig. So het’s au d Schriftstellerin Fortunée Briquet im 18. Johrhundert gseit. Anderi bhaupte, si hätt der Wilhelm Adhémar verehrt. De Fraue, wo Lieder gschribe händ, het me i der Provence Trobairitz gseit, und d Beatriz vo Dia isch eini vo de bekantischte vo dene. Au si het wie
D Katherine Roberts Maher (* 18. April 1983 z Wilton, Connecticut) isch en amerikanischi Mänätscherin. Si isch vo 2016 bis 2021 Gschäftsfüererin vo der Wikimedia-Stiftig gsi, wo z San Francisco dehei isch. D Maher het vo 2002 bis 2003 am Institut für Arabisch vo der Amerikanischen Uni z Kairo und vo denn bis 2005 a der Nöi York Universität studiert. Denn het si für d Wältbank, für s National Democratic Institute, für d UNICEF und d Organisation AccessNow.org gschaffet. Derno isch si bi der Wikimedia Stiftig als Chief Communications agstelt gsi, und ane 2016 isch si as Nochfolgerin vo der Lila Tretikov d Geschäftsführerin vo der Stiftig worde. Commons: Katherine Maher – Sammlig vo Multimediadateie Website bi der Wikimedia Torsten Kleinz: Katherine Maher ist neue Chefin der Wikimedia Foundation uf heise.de Foundation Board appoints Katherine Maher as Executive Director (Memento vom 12. Dezämber 2018 im Internet Archive) uf em Wikimedia Blog
D Helga Rüdiger (Pseudonym Johanna Plähn; * 1939 z Landsberg am Lech) isch e dytschi Dialäktdichteri. D Helga Rüdiger isch z Landsberg am Lech uf Wält chuu. Wu si ne halb Johr alt gsii isch, sin ihri Eltere uf Lindou zoge. Dert isch si ufgwachse un het dert au dr Dialäkt glehrt. Fir d Antology „weleweg selleweg“ vu dr Muettersproch-Gsellschaft het si 1996 iber ihri Chinderjohr gschribe: „I bin oine, wo’s net gäbet, hätt’s 1939 scho a Recht uf’s Abtreibe gäbe. D’ Eltere sin mit mer im gliche Johr no vu Landsberg uf Lindau verzoge. I bin so oine, wo ohne Vater hot ufwachse müesse. Der isch glei im Krieg, nocher no in d’ G’fangeschaft und später weit weg zum Schaffe bei de Seefahrt g’wäse. I bin halt oine, wo’s Schwätze z’erst im Krankehaus, no uf de Stroß und später in de Schul g’lernt hot. Noch de letzt Kränk hot de Dokter g’moint: „Etz hot se se alle g’habt, etz isch se zäh, etz wird se alt!““ – welleweg, selleweg, 1996 Si isch Handarbetslehreri wore un wohnt mit ihrem Mann Harold (* 1935 z Stolp/Pommern) z Würzburg. Ihre Mann isch Brofässer fir Chemy an dr dertige Universitet gsii. D Helga
Colligny-Maizery ìsch a frànzeescha Gmein ìm Arrondissement Metz (Kanton Le Pays messin) ìm Département Moselle ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Lothrìnge). D Nochbergmeine sìn Retonfey, Silly-sur-Nied, Courcelles-Chaussy, Pange, Laquenexy, Marsilly, Ogy un Montoy-Flanville. Colligny-Maizery ìsch àm 1. Jüni 2016 grìnda worra. Sa kummt vu dr Fusion vu da Gmeina Colligny un Maizery. Dr Maire vu Colligny-Maizery ìsch dr Hervé Messin. Colligny-Maizery gheert zum Kommünàlverbànd Haut Chemin-Pays de Pange. Dr tràditionell Dialekt (Patois) vun Colligny-Maizery ghert zem Lorrain. Commons: Colligny-Maizery – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Dr Aloys Wilhelm Schreiber (* 12. Oktober 1761 z Bihl; † 21. Oktober 1841 z Oos) isch e dytsche Lehrer, Brofässer fir Eschteetik, Hofhischtoriker, Schriftsteller un Raisebuechautor gsii. Dr Schreiber isch am 12. Oktober 1761 z Bihl uf d Wält chuu um an nämloge dag in dr Bfarrei Kappelwindeck daift wore. Sy Vater Ignaz Schreiber (†1787) isch Chaufmann un Zumftmaischter vu dr ertlige Chreemerzumft gsii. Sy Mueter isch d Maria Katharina Seuther (1737-1819) gsii. Dr Schreiber isch dr eltscht Suhn vu nyyn Chinder gsii. As Chind isch er uf s Gimnasium z Bade gange. Ab 1781 het dr Schreiber an dr Universitet Fryburg uf Wunsch vu syne Eltere Theology studiert. Ab 1784 het er as Brofässer fir Eschteetik an sym friejere Gimnasium glehrt, 1788 het er des ufgee un isch Hofmaischter un Huuslehrer in dr Familie vum Groof vu Westphalen-Fürstenberg z Mainz wore, wu um des Zyt Kurmainzer Staatsminischter gsii isch. Im Johr 1790 isch er mit em junge Groof uf Stroßburi un an d Oschtsee graist. Im Summer 1791 het dr Aloys Schreiber uusdehnti Raise am Rhy lang gmacht. Die Erfahrige het er in vyl Raisebricht ufgschafft. 1801 het dr Schreiber e Lehrufdrag as Brofässer vu dr klassische Literatur
Ancy-Dornot ìsch a frànzeescha Gmein ìm Arrondissement Metz (Kanton Les Coteaux de Moselle) ìm Département Moselle ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Lothrìnge). Ancy-Dornot ìsch àm 1. Janner 2016 grìnda worra. Sa kummt vu dr Fusion vu da Gmeina Ancy-sur-Moselle un Dornot. Dr Maire vu Ancy-Dornot ìsch dr Gilles Soulier. Ancy-Dornot gheert zum Kommünàlverbànd Mad et Moselle. Dr tràditionell Dialekt (Patois) vun Ancy-Dornot ghert zem Lorrain. Commons: Ancy-Dornot – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Ogy-Montoy-Flanville ìsch a frànzeescha Gmein ìm Arrondissement Metz (Kanton Le Pays messin) ìm Département Moselle ìn dr Region Grand Est (bìs 2015 Region Lothrìnge). D Nochbergmeine sìn Noisseville, Retonfey, Maizery, Colligny, Marsilly, Coincy un Vantoux. Ogy-Montoy-Flanville ìsch zum 1. Janner 2017 grìnda worra. Sa kummt vu dr Fusion vu da Gmeina Ogy un Montoy-Flanville. Dr Maire vu Ogy-Montoy-Flanville ìsch dr Eric Gulino. Colligny-Maizery gheert zum Kommünàlverbànd Haut Chemin-Pays de Pange. Dr tràditionell Dialekt (Patois) vun Ogy-Montoy-Flanville ghert zem Lorrain. Commons: Ogy-Montoy-Flanville – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
D Margret Hölle (* 2. April 1927 z Nöimärt i der Oberpfalz; † 16. Oktober 2023 z Münche) isch e bairischi Mundartdichterin gsi. Si isch mit em Name Margarete Sträußl z Nöimärt i der Oberpfalz uf d Wält cho; das isch e Groossi Chreisstadt und s Zäntrum vom bairische Regierigsbezirk Nöimärt zwüsche Rägeschburg und Nürnbärg. D Sträußl het e chaufmännischi Lehr gmacht und derno vo 1946 aa z Nürnbärg und z Münche der Pruef vo der Schauspiilerin gleert. Und denn het si als Radiosprächerin für e Bairisch Rundfunk gschaffet. Z Münche het si der Mooler Erich Hölle ghürootet. 1956 het d Margret Hölle agfange Gedicht schrybe, wo me in Zytschrifte und Büecher cha läse und im Radio und im Färnsee het chönne ghööre. S erschte Buech vonere isch ane 1976 usechoo, wo d Hölle füfzg Johr alt gsi isch. Teil Gedicht sind vo Komponischte verdoont und als Lieder useggää worde, middlerwyle sind es bar dervo scho fasch so en Aart Volchslieder. D Hölle het ihri Sache i der alte Mundart vom Fränkische Jura gschribe, em Oberpfälzische, wo si zeigt, ass die Sprooch vil rycher und aktueller isch as es d Lüüt i de grössere Stedt mängmol dänke; und s eint
Dr Thomas Burth (* 21. Februar 1934 z Radolfzell; † 22. Februar 2000 z Meisele) isch e dytsche Schriftsteller gsii. Dr Thomas Burth het Textilchaufmann glehrt un isch derno Lehrer an ere chaufmännische Beruefsschuel wore. Speter het er as Marketinglaiter bi re Schopfemer Bank gschafft. Är het au in dr Wärbebranche gschafft un het Proschpäkt, Plakat, Logo un Websyte gstaltet. Wun er no Ufenthalt z Kaiserslautern un z Heidenheim wider uf Sidbade retuurchuu isch, het er zerscht z Bankholze uf dr Höri gläbt, anne 1982 isch er in s Wiisedal uf Schopfe zoge. In dr letschte Johr het er z im Rhyfäldemer Stadtdail Meisele gwohnt. Anne 1989 het er mit em Markus Manfred Jung di Internationale Mund-Art Literatur-Werkstatt Schopfheim grindet. Är isch Mitglid im Literatur Forum Südwest, im Internationale Dialektinstitut (IDI) un im Internationale Bodesee Club gsii. Är het zmaischt uf Seealemannisch gschribe. Iber sy Alldagssproch un sy Schrybsproch het er mol gsait: „Daheim in der Mundart aufgewachsen, setzte ich in den Jahren der beruflichen Wanderschaft (Kaiserslautern, Heidenheim, Singen) alles daran, den Dialekt aus meiner Umgangssprache zu verbannen und durch ein einwandfreies Schriftdeutsch zu ersetzen. Ich wollte endlich einmal nicht mehr als Badenser, Schweizer oder Schwäble eingestuft werden. Nach vielen
D Panera isch bis ane 2018 die höchschti Danne vo der Schwiiz gsi. Der Baum isch im Bündnerland, i der Surselva, in ere Waldliechtig nordweschtlech vom Dorf Luven, wo zu der Gmeind Ilanz/Glion ghört, gstande. Scho ane 1915 isch die Danne de Naturforscher ufgfalle, wil si ungwöhnlech schön und glychmässig gwachsen und bsunders gross gsi isch; si isch denn scho 33 Meter hööch gsi. 1971 het me se as Schwiizer Naturdänkmool gschützt. Iire Name het d Danne vom rätoromanische Wort la panera gha, das heisst uf Düütsch “Brotgstell”, me het iiri Chroone mit em Grüscht, wo me dra i der Chammere s Broot ufhänkt zums vor de Müüs z schütze, vergliche; do drfoo het der Andrea Schorta im Artikel Curuna vom Dicziunari Rumantsch Grischun öpis gschribe. Der Baum isch meh as füfzg Meter hööch worde, also grad so wie en Chiledurm, und sin Stamm isch ganz unde fascht zwöi Meter tick gsi, es het sächs Lüüt bruucht, zum drumume en Chreis mache. Me dänkt, d Danne sig öpe zwöihundert Johr alt gsi. Si het bi de Lüüt au die grüeni Frou gheisse. Am 29. Dezämber 2015 het me z Luven es Volchsfäscht äxtra für d Panera gmacht, hundert Joor sid
Évellys (bretonisch Eveliz) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Grand-Champ un zum Arrondissement Pontivy. D Nochbergmaine sin Noyal-Pontivy un Saint-Thuriau im Nordweschte, Kerfourn im Norde, Crédin im Nordoschte, Réguiny im Oschte, Moréac im Sidoschte, Plumelin im Side, Guénin im Sidweschte un Pluméliau im Weschte. Évellys isch as Commune nouvelle zum 1. Jänner 2016 entstande dur d Fusion vu dr Gmaine Moustoir-Remungol, Naizin un Remungol. Dr Maire vu Évellys isch dr Gérard Corrignan. Évellys ghert zum Kommunalverband Centre Morbihan Communauté. Dr traditionell Dialäkt vu Évellys ghert zum Bretonisch. Commons: Évellys – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
D Selina Chönz (* 4. Augschte 1910 z Samaade; † 17. Februar 2000 au dört) isch e Schwiizer Autorin gsi. Si isch d Dochter vom Anton M. Meyer und der Marie Louise geb. Ronzi gsi und z Samaaden im Engadin uf d Wält cho. Si het z Bärn der Pruef vo der Chindergärtnerin gleert und denn z Zuoz gschaffet. Derno isch si z Züri als Lehrerin für Chindergärtnerinne agstelt worde, und 1939 het si der Iachen Ulrich Könz (1899–1980) ghürootet. Will ere s Rätoromanische vil wäärt gsi isch, het si der Familiename, wo si z Guarda und wider z Samaade gläbt het, uf Chönz abggänderet. D Familie, wo z Guarda gsi isch, het 1940 der Sohn Steivan Liun übercho. Si het mit em Root vom Men Rauch ane 1940 agfange Büecher schrybe, und zwar im Oberengadiner Romanisch, em Putèr. Ihres bekantischte Wärch isch der Uorsin, e Gschicht, wo si in Värsform verzelt und wo me uf Düütsch under em Titel Schällen-Ursli könnt. D Chönz het sech für die Figuur vomene Nochbersbueb z Guarda, em Not Schlegel, lo inspiriere. Der Künschtler Alois Carigiet het d Bilder für das Chinderbuech gmoolet, wo z Züri im Schweizer Spiegel Verlag usecho isch. Der Carigiet
Dr Maurus Wilibald Gerner-Beuerle (* 28. Jänner 1903 z Huuse; † 10. Augschte 1982 z Bremen) isch e dytsche evangelische Theolog, Bfaarer un langjehrige Domprediger am Bremer Dom gsii. Är het as wichtige Verdrätter vu dr Volkschilche noch em Zweete Wältchrieg gulte. Derzue het as Autor un Dichter Biecher gschribe, zum Dail au uf Alemannisch. Dr Maurus Wilibald Beuerle isch z Huuse im Wiisedal as Suhn vum evangelische Ortsbfaarer Oskar Beuerle un däm syre Frau Ella geboreni Kupfer, uf d Wält chuu. Ärisch z Huuse ufgwachse un no dr Volksschuel uf Oberrealschuel z Schopfe (hite Theodor-Heuss-Gimnasium) gange. Anne 1921 isch er vun ere Verwandte vu dr Mueter, dr Sophie Christina, geboreni Gerner un Witfrau vum Maurus Betz, adoptiert un het ab do dr Doppelname Gerner-Beuerle gfiert. Noch em Abitur het er e Zyt lang as Muurer un Zimmermann gschafft. Ab 1923 het er an dr Universitete Heidelberg, Kiel, Dibenga un Marburg Theology studiert. Ai Semschter isch er as Uusduschstudänt z Finnland gsii. Noch em Abschluss vu sym Studiums isch er wäge ere Chranket im Sanatorium uf Tafaas in dr Schwyz gsii un het derno as Huuslehrer uf Schloss Elmau z Oberbayern gschafft. Dert het er sy speteri Erna Moritz (1905–2004)
D Frieda Mayer (* 27. Oktober 1867 z Düenge; † 22. Juli 1943 z Kircha) isch e dytschi Dialäktdichteri us em Hotzewald gsii. Si het lengeri Zyt z Konschtanz gläbt un speter im schwebische Kircha. Anne 1912 het si unter em Titel „Nimm mi mit, wenn d’lache wit!“ e Buech mit alemannische Gedicht vereffetligt. Nimm mi mit, wenn d’lache wit! Reuß + Itta, Konstanz 1912. 159 S. Elisabeth Friedrichs: Die deutschsprachigen Schriftstellerinnen des 18. und 19. Jahrhunderts. Ein Lexikon. J.B. Metzler (1981): S. 200 August Friedrich Raif: Die badische Mundart-Dichtung. Reuß + Itta, Konstanz 1922: S. 211 (Online)
Sedisvakanz (latiin. sedis vacantia: vacantia, mittellatynisch, „s Freisyy, Läärsyy“; sedis isch dr Genitiv zue sedes „Stuel“, also aigetli „Freisyy vum Stuel“, zmaischt widergee mit „lääre Stuel“) haißt d Zyt un dr Zuestand wänn dr Stuel vum Papscht oder eme Bischof nit bsetzt isch, wel dr Amtsdreger us em Amt gschide, aber no kai Noofolger yygfiert isch. Dr Uusdruck vacantia sedis wird in dr latynische Fachliteratur bruucht. Im Corpus Iuris Canonici (CIC) chunnt dr Uusdruck nit vor; dert sin Zyt un Umstand vu dr Sedisvakanz umschribe mit em Uusdruck sede vacante („derwylscht dr Sitz frei isch“). Mit em lääre, uubsetzte oder verwaiste Stuel isch d Kathedra gmaint, dr Lehrstuel vun eme Bischof, im Fall vum Papscht d Kathedra vum Bischof vu Rom. D Vakanz vum Hailige Stuel fangt aa mit em Dod oder em Amtsverzicht (Abdikation) vum Papscht. E freiwillige Amtsverzicht het s in dr Gschicht vu dr kadolische Chilche nume zwaimol gee, 1294 (Coelestin V.) und 2013 (Benedikt XVI.). Johannes Paul II PP: Konstitution Universi Dominici Gregis 1996. vatican.va Johannes Paul II PP: Codex iuris canonici, 1983. online Hans-Joachim Fischer: Die Nachfolge. Von der Zeit zwischen den Päpsten. Herder, Freiburg (Breisgau) u. a. 1997, ISBN 3-451-26190-1. Commons: Sedisvakanz – Sammlig
Dr Stephan I. († 2. Augschte 257) isch vum 12. Mai 254 bis zue sym Dod Bischof vu Rom gsii. Är isch us em remische Julier-Gschlächt chuu. Sy Name stammt us em Griechisch un maint „där mit em Chranz“. D Amtszyt vum Stephan isch e relativi Friideszyt fir d Chilche gsii, zwische dr Verfolgige unter em Decius un em Valerian. Dr Stephan isch vor em aigetlige Uusbruch vu dr valerianische Verfolgig gstorbe. Ass er dr Märtyrerdod glitte het, isch e Legänd; im remische Kaländer vu 354 wird er im Verzaichnis vu dr verstorbene Bischef gnännt un nit im Verzaichnis vu dr Märtyrer. Dr Stephan het si im sognäänte Chetzerdaifstryt mit em Cyprian vu Karthago un em Firmilian vu Caesarea verstritte. Im Gegesatz zue däne, wu vu eberem.wu vun eme Häretiker daift woren isch, e neii Daifi verlangt hän, het dr Stephan d Widerdaifi abglähnt. Au dr Dionysius vu Alexandria het do die Haltig verdrätte. Dur sy hertig Haltig däre Frog het dr Stephan fascht e Bruch mit dr Chilche z Afriak un im Oschte riskiert. Erscht no sym Dod isch dr Stryt vu sym Boofolger Sixtus II. byglait wore. Langfrischtig het si in dr kadolische Chilche aber d Position vum
D Erika Hössli, wo ane 1944 uf d Wält cho isch, isch e Lehrerin, Heilpädagogin und Mundartschriftstellerin us em Rhywald im Bünderland. Si chunt vo Hinderrhy, em Dorf z’oberscht im Rhywald, und isch dört ufgwachse. Si het as Primarlehrerin und Heilpädagogin gschaffet und e Zyt lang z Dürnte gläbt. Si het under em Name Erika Zinsli-Hössli publiziert, öpen au d Biiträg, wo vonere i der Anthology Walservolch ane 1974 abtrukt worde sind; ihre Soon isch der Zürcher Theateraktivischt Samuel Zinsli. Me hät si denn känt under am Name Erika Börlin-Hössli, und denn Erika Hössli Börlin, und meischtens eifach as Erika Hössli. Si isch pänsioniert und läbt z Splüügä im Rhywald. Näbe der Pruefsarbet het sech d Erika Hössli scho früe um d Sprooch und s Läbe vo de Walser im Bünderland gchümmeret. Und si het au über ihri Reise i frömdi Länder prichtet: si isch z Marokko, i der Türkei, im Jemen, z Indie, z Nepal, im Himalaya, im Tibet und i der Mongolei gsi. In ihrne Büecher schrybt si meischtens Walserdütsch, e Teil vo de Sache au uf Hochdüütsch. Si isch eini ve de bekante Walser-Autorinne vo der nöiere Zyt näbe der Anna Maria Bacher (* 1947) und der
D Leta Semadeni, wo am 26. Oktober 1944 z Schuls uf d Wält cho isch, isch e Schwiizer Dichterin, wo uf Romanisch und uf Düütsch schrypt. Si isch d Dochter vom Lehrer und Autoor Jon Semadeni und isch am Hochalpynen Institut z Ftan id Schuel ggange. Si het d Germanistik studiert und als Lehrerin z Züri und denn z Zuoz gschaffet. Derzue ane isch si e Zyt lang bim Romanische Radio und Färnsee für d Kultursändig Il balcun tort zueständig gsi. In ihrem Schaffe als Dichterin isch d Zwöisprochikeit immer öppis wichtigs, d Sprooch wächslet allpott vom Romanisch zum Düütsch und umgcheert, das heisst, d Autorin tuet d Tegschte grad sälber i beidne Sprooche ufsetze. So zelt me d Leta Semadeni zu de bedüütende Autoore vom Bündnerland i der Gägewart. Ane 2011 het si der Bündner Literaturpryys und au der Pryys vo der Schwiizerische Schillerstiftig und 2016 der Schwiizer Literaturpryys übercho. Monolog per Anastasia / Monolog für Anastasia, 2001 Poesias da chadafö / Küchengedichte, 2006 Tigrin: l’istorgia d’ün giat engiadinais / Tigerli (Tigerchen): Die Geschichte eines Engadinerkaters, 2007 In mia vita da vuolp / In meinem Leben als Fuchs, 2010 Raz, 2011 Tamangur, Roman, 2015 Amur, großer Fluss, Roman, 2022
Val d’Oust (bretonisch Traoñ-an-Oud) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Moréac un zum Arrondissement Vannes. d Gmai lyt am Fluss Oust. D Nochbergmaine sin Guillac, Montertelot un Ploërmel im Norde, Monterrein im Nordoschte, Caro im Oschte, Saint-Abraham im Sidoschte, Sérent im Side, Lizio im Weschte un Saint-Servant im Nordweschte. Val d’Oust isch as Commune nouvelle zum 1. Jänner 2016 entstande dur d Fusion vu dr Gmaine Le Roc-Saint-André, Quily un La Chapelle-Caro. D Maire vu Val d’Oust isch d Florence Prunet. Val d’Oust ghert zum Kommunalverband Ploërmel Communauté. Dr traditionell Dialäkt vu Val d’Oust ghert zum Bretonisch. Commons: Val d’Oust – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Theix-Noyalo (bretonisch Teiz-Noaloù) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Séné un zum Arrondissement Vannes. D Gmai lyt am Golf vu Morbihan. D Nochbergmaine sin Vannes im Nordweste, Treffléan im Norde, Sulniac im Nordoschte, Lauzach im Oschte, La Trinité-Surzur im Sidoschte, Surzur im Side, Le Hézo im Siweschte un Séné im Weschte. Theix-Noyalo isch as Commune nouvelle zum 1. Jänner 2016 entstande dur d Fusion vu dr Gmaine Theix un Noyalo. Dr Maire vu Theix-Noyalo isch dr Christian Sébille. Theix-Noyalo ghert zum Kommunalverband Golfe du Morbihan - Vannes Agglomération. Dr traditionell Dialäkt vu Theix-Noyalo ghert zum Bretonisch. Commons: Theix-Noyalo – Sammlig vo Multimediadateie Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Dr Felix II. († 22. Novämber 365 z Portus Romae) isch vu 355 bis 358 Bischof vu Rom vu dr remisch-kadolische Chilche gsii un wird dailwys as Märtyrer un Hailige aagluegt. Im Allgmaine duet mer en ender as Gegepapscht aaluege, nit as rächtmäßige Papscht. Wäge dr unterschidlige Aasichte in däre Frog wird dr rächtmäßig Papscht Felix II. vylmol as „Felix II. (III.)“ notiert. Au fir dr Papscht Felix III. wird des eso gmacht: „Papscht Felix III. (IV.)“. Im Fall vu dr gegesätzlige Mainig wird „Felix III. (II.)“ aagee bzw. fir dr speter Amtsdreger: „Papscht Felix IV. (III.)“. Wichtig isch also di niderer Zahl fir d Nummerierig, wu vu dr kadolische Chilche bruucht wird. D Zyt isch bregt gsii vu Ussenandersetzige um d Aahänger vum Arianismus, wu schyns e starki Unterstitzig bi der wältlige Herrscher ghaa hän, derwylscht vyl Chilchefierer die Richtig ender abgläänt hän. Wu dr Liberius vum Chaiser Constantius II. verbannt woren isch, weler s Urdail vum Chaiser zue dr Verbannig vum Athanasius nit het welle mitdrage, isch dr Felix II. 356 vum Archidiakon zum Bischof vu Rom glupft wore. Är isch wäge däm in d Gschicht as ain vu dr Gegepäpscht yygange. Sy Wahl isch gege d Winsch
D Angelique „Angie“ Kerber ([andʒɛˈliːk ˈkɛɐ̯bɐ]; * 18. Jänner 1988 z Bremen) isch e dytsch Tennisspiileri. Si spiilt syter anne 2003 as Profi. Ihri bishär greschte Erfolg as Ainzelspiileri sin d Siig bi dr Australian Open un dr US Open 2016 un z Wimbledon 2018. Derzue het si bi dr Olympische Spiil 2016 d Silbermedaille gwunne. Noch em Siig bi dr US Open isch d Kerber am 12. Septämber 2016 as erschti Dytschi syt 1997 d Nr. 1 vu dr Wältranglischt wore. Commons: Angelique Kerber – Sammlig vo Multimediadateie WTA-Profil vo Angelique Kerber (änglisch) ITF-Profil vu Angelique Kerber (änglisch) Fed-Cup-Statistik vo Angelique Kerber (änglisch) Angelique Kerber in dr Datebank vu Sports-Reference.com (änglisch) Offiziälli Websyte vu dr Angelique Kerber Normdate: GND: 1162800186 | VIAF: 127145911184527061819
Dr Eulalius († 423) isch e Gegepapscht gsii, wu vu 418 bis 419 glychzytig mit em Bonifatius I. regiert het. Vor syre Wahl isch er Archipresbyter am Lateran gsii. Är isch am 27. Dezämber 418 vun eme Dail vum remische Klerus as Noofolger vum Papscht Zosimus gwehlt wore, ai Dag speter vu dr Meehait dr Bonifatius. Wu dr Eulalius vum Chaiser Honorius as rächtmäßige Bischof vu Rom bstetigt woren isch, het dr Bonifatius mieße Rom verloo. Uf Dränge vu dr Aahänger vum Bonifatius het dr Chaiser e Sinod yygruefe, wu aber zue kaire Ainigung vu dr Bischef gfiert het. Dodruf isch dr Eulalius uf Rom retuurgange. Dr Chaiser het derno dr Bonifatius as Bischof bstetigt. Dr Eulalius het am 29. April 419 vu Rom uf Antium mieße flichte. Noch em Dod vum Bonifatius 422 hän d Aahänger vum Eulalius wider versuecht, ihn as Gegebischof ufzstelle, är het des aber abgläänt. Friedrich Wilhelm Bautz: Eulalius, Gegenpapst. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 1, Hamm 1975, Sp. 1556–1557. Normdate: GND: 119222655 | VIAF: 10651323
Dr Christoph Matthias Landolt (* 21. Merz 1966 z Züri) isch e Schwyzer Sprochwisseschaftler un Redakter am Schwyzerische Idiotikon. Syt Merz 2022 isch er Scheffredakter vum Idiotikon. Dr Christoph Landolt chunnt us ere alte Zürcher Wyyhändlerfamilie. Uf s Vaters Syte isch dr Forschtwisseschaftler Elias Landolt e Ururgroßvater, dr friejer Zürcher Stadtbresidänt Emil Landolt e Großunkel zuen em gsii, un uf s Mueters Syte isch dr Syydeninduschtriell Johannes Meyer-Rusca e Urgroßvater gsii. No dr Matura het er an dr Uniwersitet Züri zerscht mit Germanischtik aagfange. Derno het er s Fach gwächselt un Verglychendi germanischi Sprochwisseschaft (bim Stefan Sonderegger), Nordischi Filology un Allgmaini Gschicht studiert. Vu Merz 1991 bis Ändi 1996 het er am Idiotikon as Studäntischi Hilfschraft gschafft, 1997 isch er Redakter am Idiotikon wore – as Nochfolger vu dr Ruth Jörg. Vum Februar 2019 bis Februar 2022 het dr Landolt as Redaktionslaiter fungiert, im Merz 2022 isch er zum Scheffredakter vum Idiotikon ernännt wore. Bi Ufenthalt z New York un z Oxford het er si mit em Jiddisch bscheftigt. Syni Forschigsschwärpinkt sin Sprochgschicht un Dialäktology, Lexikology, Morfology, Sintax un Sprochwandel, derzu au jiddischi Sproch. Anne 2023 het dr Landolt bim Guido Seiler an dr Uniwersitet Züri zum Dr. phil. bromowiert