rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Versailles [vɛʁsɑj](info) (uff Diitsch sààga m’r [vɛʁˈsaɪ̯](info), ìn dr Schwiiz [ˈvɛrsaɪ̯]) ìsch a frànzeescha Schtàdt ìn dr Regioon Île-de-France mìt äbba 85.000 Iiwoohner. Sa ìsch dr Verwàltungssìtz (frànzeesch chef-lieu) vum Département Yvelines un zitter 1801 Sìtz vum Bìschtumm Versailles. D’ Schtàdt ìsch a riicher Woohnort ìm Braich vu Pàriis un àui ainer vu da bediitendschta Ààziihungspunkta fìr Tourìschta-n-ìm Frànkrììch. Sa ìsch uff dr gànza Walt bekànnt fìrs Schloss Versailles, wo dr „Sunnakeenig“ Ludwig XIV. ìm 17. Joohrhundert hàt loo bàuja, un dr Frììdavertrààg vu Versailles, wo doo noh-n-em Äärschta Waltkriag ànna 1919 unterzaichent worra-n-ìsch. D’ Iiwoohner nänna m’r Versaillaises [vɛʁsajɛz](info) (fìr d’ Fràuija) un Versaillais [vɛʁsajɛ](info) (fìr d’ Manner). d’ Schloss Versailles dr keenigliga Hoof (cour royale) ìm Schlossgebiat d’ keenigliga Kàpall (chapelle royale) ìm Schlossgebiat s’ Gebiat Petit Trianon ìm Schlosspàrk s’ „Wiiler vu dr Keenigin“ (Hameau de la Reine) ìm Petit Trianon s’ keenigliga Gmiasgàrta (potager du roi) ìm Schlossgebiat d’ Grande Écurie vor’m Schlossiigàng — doo ìsch s’ Kutschamüsee z’ besüacha d’ Petite Écurie vor’m Schlossiigàng s’ Grand Commun vum Keenig s’ Schloss Grand Trianon s’ Ludwigsmìnschter (cathédrale Saint-Louis) s’ keenigliga Gmiasgàrta mìt’m Ludwigsmìnschter dohìnta s’ Ludwigsmìnschter mìt’m Schloss dohìnta d’ Liawafràuikìrìch (église Notre-Dame) d’ Kìrìch Saint-Symphorien
Bazancourt [bazɑ̃kuʁ](info) ìsch a frànzeescha Gmainda mìt 2.384 Iiwoohner (Schtànd: 1. Januar 2020) ìm Département Marne ìn dr Regioon Grand Est. Sa gheert zem Arrondissement Reims un zem Kàntoon Bourgogne. Ìm Làuif vu dr Gschìcht hàt dr Ort asoo ghaissa: Basilicæ Cortis (um 948) Basilicæ Curtis Basilica Curtis (953) Basilica Cortis (987-996) Basilicicurtis (1148) Basencurtis (1200) Basencort (1212) Basancourt (1215) Busancort (1236) Bazencort (1263) Bezancourt (1371) Basencourt (14. Joohrhundert) Bazencourt (1433) Bazincourt (1556) Bazancourt-sur-Suippe (1728) Buzancourt (1758) Bazancourt lììgt äbba 15 Kilomeeter nordäschtlig vu Reims àn dr Suippe. Umgaa wìrd Bazancourt vu da Nochbergmainda Boult-sur-Suippe ìm Norda un Wäschta, L’Écaille ìm Nordoschta, Isles-sur-Suippe ìm Oschta so wia Pomacle ìm Süüda. d’ romàànischa, reemisch-kàthoolischa Remigiuskìrìch (église Saint-Rémy) üss’m 12. Joohrhundert. Sa ìsch ìm 13., 14. un 18. Joohrhundert witter bàuija worra un ìsch zitter 1914 àls Histoorisch Dankmol vu nàzionààler Bediitung klàssifiziart. Ìn dr Kìrìch sìnn dräi Objakta bii da Histoorischa Dankmooler vu nàzionààler Bediitung klàssifiziart: a Schtaischtàtüüta vu dr Màdonna mìt Jesüskìnd üss’m Joohr 1577, zwai Schtaischtàtüüta vu Bischeef (16. Joohrhundert), un d’ Schtaischtàtüüta vun’ra hailiga Fràui (15. Joohrhundert) s’ Kriagsdankmool fìr d’ Soldààta vum Äärschta Waltkriag eehra. ’S ìsch ànna 1920 g’fartigt àwwer numma-n-ìm Àuigscht 1925 iigwäijt worra. Vor’m
Dr Louis Billot [lwi bijo](info) (uff Làtiinisch Ludovicus Billot; * 12. Janner 1846 z’ Siirk, Lothrìnga; † 18. Dezamber 1931 z’ Ariccia bii Rom) ìsch a frànzescher Jesüit, Priaschter un Theoloog gsìì. Ànna 1911 ìsch’r vum Pàpscht Pius X. zem Kàrdinààl ärnännt worra; ar ìsch üss dara Schtälla z’rucktratta, wu dr Pàpscht Pius XI. d’ politischa Beweeung Action Française verurtailt hàt. Ar ìsch dr ainziga Kàrdinààl, wo ìm 20. Joohrhundert fräiwìllig z’rucktratta-n-ìsch. Dr Louis Billot ìsch ìn d’ jesüitischa Sekundààrschüala z’ Metz un Bordeaux gànga un hàt d’rnooh àm Priaschterseminààri z’ Blois gschtudiart. Àm 22. Mai 1869 ìsch’r zem Priaschter gwäijt worra, un àm 25. Nowamber vum saalwa Joohr ìsch’r z’ Angers Mìtglììd ìm Jesüita-n-oorda worra. Vu 1875 bis 1878 ìsch’r z’ Pàriis, bis 1879 z’ Laval àls Priaschter taatig gsìì. Àn dr Kàthoolischa Üniwärsiteet vun Angers hàt dr Billot vu 1879 bis 1882 g’lehrt. Àm 2. Hornung 1883 hàt’r waahrend siim Scholàstikààt uff dr Ìnsla Jersey sii eewiger Profass àbglajt. Ànna 1885 ìsch dr Billot àls Profasser vu dr dogmààtischa Theologii àm Collegio Romano z’ Rom b’rüafa worra. Züasatzlig ìsch’r àm 19. Jüüni 1909 àls Konsultoor vum Hailiga-n-Offizium ärnännt worra. Dr Billot ìsch schtranger Ààhanger vum Thomàs vun Aquin
Dr Index librorum prohibitorum („Verzaichniss vu da verbootana Biacher“, kurz àui Index Romanus, „reemischer Index“) ìsch a Verzaichniss vu dr reemischa-n-Inkwisizioon, wu fìr jeeder Kàthooliker d’ Biacher uffglischtet hàt, wo s’ Laasa vun’na àls schwaara Sìnda gulta hàt. Waagem Laasa vu mancka Biacher hann d’ Glàuiwiga sogààr exkommuniziart därfa wara. ’S hàt àui àndra Lischta vu verbootana Biacher ghàà, wia zem Biischpììl dr Index vu dr schpàànischa Inwkisizioon odd’r d’ Indices vun ainzelna Üniwärsiteeta. Dr Index Romanus ìsch zem äärschta Mol ànna 1559 ärschììna. S’ lätschta-n-Üssgààb ìsch ànna 1948 ärschììna un ànna 1962 ärgänzt worra; doo drìnn sìnn 6000 Biacher glischtet gsìì. Dr Index ìsch noh-n-em Zwaita Vàtikàànischa Konziil ànna 1965/66 nìmm veräffentligt worra. Index librorum prohibitorum (katholisches Kirchenrecht). In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 4. Februar 2024]). Index librorum prohibitorum. In: Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica, Inc. (britisches Englisch, britannica.com [abgerufen am 4. Februar 2024]). Ernst Götzinger: Index librorum prohibitorum. In: Reallexicon der deutschen Altertümer. Leipzig 1885, S. 452–453 (zeno.org). Joseph Hilgers: Index of Prohibited Books. In: Catholic Encyclopedia, Robert Appleton Company, New York 1913 (änglisch) Paul Halsall: Index librorum prohibitorum, 1557–1966. In: Modern History Sourcebook. (englisch, fordham.edu). Franz Heinrich Reusch: Der Index der verbotenen Bücher. Ein Beitrag zur
Àls Priaschter odd’r Priaschtera (vun Àltgriachisch πρεσβύτερος presbyteros, „dr Äältra“) bezaichna m’r religiöösa Schpeziàlìschta, wo dr Kultus verwàlta, un wo d’ Lehr un Tràdizioon bewààhra. Ìm Geegasatz züa b’schtìmmta religiöösa Kàrismààtiker wia Schàmààna, Sahenda odd’r Profeeta, düan sa-n-a Àrt vun Üssbìldung un Iisätzung ìn ìhr Àmt ärhàlta, wo d’ Mìtglììder vu da Religioonsgmainschàfta-n-àls „hailig“ ààlüaga düan. D’ Priaschter ärkännt maa-n-oft vun üssa dur B’sonderhaita vu dr Laawendswiis un vu dr Klaidung. Priaschter hàt’s schuu zem Biischpììl ìn dr àltägüptischa, reemischa un àltgriachischa Religioon gaa, un hìtt sìnn Priaschter bii da abrahamitischa Religioona (Juudatumm, Krìschtatumm, Islam), wia àui ìn da àsiààtischa Religioona (Hinduìschmus, Buddhìschmus, Zoroastrìschmus, Daoischmus). Àui ainiga näija religiöösa Beweegunga, wia zem Biischpììl s’ Wicca, hann Priaschterinna un Priaschter. a Priaschtera vu dr àltägüptischa Gättin Isis mìt’ma Bronzagfääss — hìtt ìsch dia Schtàtüüta-n-àm Museo Archaeologico Regionale z’ Palermo (Siziilia) z’ fìnda a Hindu-Priaschter, wo z’ Belur (Karnataka, Ìndià) a Mànn düat saagna, ànna 2008 a Hindu-Priaschter bii’ma Rainigungsritüààl z’ Varanasi, Ìndià ànna 2009 zoroastrischa Priaschter ìm Tacht-e Suleiman ìm Iràn Kohanim, wo dr Aaronitischa Saaga düan zelebriara (z’ Ofra, Wäschtjordànlànd ànna 2011) a rüssisch-orthodoxer Priaschter bii dr Gättliga Litürgii z’ Düsseldorf a lüteerischer Pfàrrer bii’ra Hoochzitt ìn Fìnnlànd reemisch-kàthoolischer Bischoof
E Partizip isch e Verbform, wu glichzittig Eigeschafte vum e Verb un vum e Adjektiv het. S nimmt also an beide Wortarte teil ("partizipiärt" an ene), dr ditsch Üsdruck isch drum aü Mittelwort In dr ditsche Standardsproch gits e Partizip Präsens: stehend, kommend, denkend usw. un e Partizip Perfekt: gestanden, gekommen, gedacht usw. Im Alemannische gits eigentlig numme e Partizip Perfekt: gstande, kumme (cho), dänkt usw. S Partizip ka wiä e Adjektiv dekliniärt wäre: zwee gstandini Mannevelker; abgstandes Biär; e üsdänkti Gschicht Im Mittelalemannische isch s Partzip Präsenz no lebändig gsii. Aber in dr Zwischezit ischs üs dr gsprochene Sproch zimli verschwunde. Aber s het do oder dert einzelni Relikt vum Partizip Präsens gää, so z Basel uusgänds Moonet (= hd. ausgehenden Monats). D Züridütsch Grammatik fiährt e baar Begriff uf, wu feschtstehn un uf e alts Partizip Präsens zruckgehn: schwynete, wachsete Moo (de Moo, wu schwinet/wachst), träägete Schnee (Schnee, wu feschtgfrore isch), trüüfet- oder tropfet nass, "De hinked Pott" (Namme vum e Kaländer, wu e Bott abbildet isch, wu hingt), s falled Weh (Epilepsi). Aber e lebändige Brüch vum Partizip Präsenz hets im Alemannische bis geschtert nimmi gä. Viil ehmoligi Partizipiä sin zu Adjektiv mit -ig abgänderet wore: Züridütsch:
Dr Gustav Friedrich Nikolaus Sonntag (* 19. Mai 1788 z Chander; 18. Januar 1858) isch e dytsche Bfaarer un alemannische Dialäktdiichter gsii. Är isch e Suun vum Wilhelm Engelhard Sonntag gsii, wu Bfaarer z Betzinge gsii isch. Sy Vater isch frie gstoorbe, anne 1799, dr Friedrich isch derno bi Verwandte z Bugginge ufgwagse un deert vum Vikaar Roman unterriichtet woore. Z Mille isch er unter em Diakoon Obermüller uf di latyynisch Schuel un het druf vu 1803 bis 1806 dr dreijeerig Exemte-Cursus am Gimnaasium z Chaarlsrue gmacht. Ab 1806 het er an dr Uniwersiteet Haidelberch Theology un klassischi un orientaalischi Sprooche studiert. Unter em Creuzer isch dr Sonntag Mitgliid vum filoloogische Seminaar gsii. No dr bstandene Briefig isch dr Sonntag am 22. Februar 1809 unter d Kandidaate fir s lutherisch Bfaaramt ufgnuu woore un het as Vikaar z Bugginge aagfange. Ab 1812 het er as Diakoon un Voorstand vu dr latyynische Schuel z Mille gschafft. Anne 1825 het er d Stell as Stadtbfaarer vu Mille aadrätte. Wu anne 1826 dr Johann Peter Hebel gstoorben isch, het mer dr Sonntag zum 1. Novämber vum nämlige Joor as Chilche- un Minischteriaalroot uf Chaarlue ghoolt. Anne 1843 isch er zum Ooberchilcheroot ernännt woore.
Dr Ernst Julius Leichtlen (* 4. Meerz 1791 z Ämmedinge; † 2. April 1830 z Fryyburg) isch e baadische Hischtooriker un Archivaar gsii. E Dail vu syne Schrifte het er unter em Pseidoniim Lampadius vereffetligt. Dr Leichtlen isch e Suun vum Ooberamtssekreteer vu Ämmedinge, em Christoph Magnus Leichtlin gsii, wu speeter Generaalregischtraater bim baadische Finanzminischterium z Chaarlsrue wooren isch. Dr Julius Leichtlen isch uf s Gimnaasium z Chaarlsrue gange un het druf e Stell in dr Verwaltig vu dr Domääne Gottesaue aadrätte, näb em Beruef het er e Chroonik vu dr Benediktinerabtei Gottesaue gschriibe, wu 1810 publiziert wooren isch. Sy Inträssi an Gschiicht het en derzue brocht, ass er dr Beruef gwägslet het un drei Joor lang an dr Uniwersiteete Haidelberch un Göttingen Archiiv- un Gschiichtswisseschaft studiert het. Au in dr Zyt vu sym Stuudium het dr Leichtlen zue hischtoorische Theemene publiziert. 1815 het er e Stell bim Generaallandesarchiiv z Chaarlsrue iiberchuu un 1817 isch er as Archiivregischtraater zum Provinziaalarchiiv z Fryyburg gwägslet. Do isch er 1819 Archiivroot woore un het d Laitig vum Provinziaalarchiiv ibernuu. Die Stell het er derno bis zue sym Dood ghaa. Anne 1826 isch dr Leichtlen Grindigsmitgliid vu dr Gsellschaft fir d Feerderig vu dr
Courthiézy [kuʁtjezi](info) ìsch a frànzeescha Gmainda mìt 346 Iiwoohner (Schtànd: 1. Januar 2020) ìm Département Marne ìn dr Regioon Grand Est. Sa gheert zem Kàntoon Dormans-Paysages de Champagne un zem Arrondissement Épernay. D’ Iiwoohner nänna m’r Courthiéziennes [kuʁtjezjɛn](info) (fìr d’ Fràuija) un Courthiéziens [kuʁtjezjɛ̃](info) (fìr d’ Manner) D’ Gmainda lììgt ìm Tààl vu dr Marne, ìm Wiibàuigebiat Champagne. Umgaa ìsch sa vu dana Nochbergmainda: d’ Audomààruskìrìch (église Saint-Omer) schteht uff’ma Hììgel biim Dorf. Ìn dr Kìrìch sìnn zitter 1980 mehrera-n-Objakta bii da Histoorischa Dankmooler vu regionààler Bediitung iig’schtuuft: dr fàrbiga-n-Àltààrtìsch mìt’m Tàbernààkel üss’m 18. Joohrhundert, a Schtaischtàtüüta vum hl. Blààsius üss’m 16. Joohrhundert, a Schtaischtàtüüta vu dr Màdonna mìt’m Jesüskìnd üss’m 16. Joohrhundert, a Holzschtàtüüta vum hl. Niklàuis üss’m 16. Joohrhundert, zwai Holzschtàtüüta vum hl. Sebàstiààn un vum hl. Johànnis em Taifer üss’m 17. Joohrhundert a Holzschtàtüüta vum Àposchtel Johànnis üss’m 17. Joohrhundert, a Holzschtàtüüta vum hl. Audomààr üss’m 17. Joohrhundert, a Holzkrüzifix mìt da Sìnnbìlder vu da viar Evànggelischta druff (16. Joohrhundert), so wia-n-a Holzschtàtüüta vu dr „schmarzriicha Müatter“ (Mater dolorosa) üss’m 17. Joohrhundert. s’ Kriagsdankmool fìr d’ Soldààta vum Äärschta un Zwaita Waltkriag eehra. Commons: Courthiézy – Sammlig vo Multimediadateie Schtàtistik ìwwer d’ Gmainda Courthiézy biim INSEE (frànzeesch)
Dr Benedikt XV. (làtiinisch Benedictus PP. XV [beneˈdiktus kwintusˈdet͡ʃimus](info); itàliaanisch Benedetto XV [be.neˈdetto kwindiˈt͡ʃɛzimo]; bìrgerlig Giacomo Paolo Giovanni Battista della Chiesa [ˈdʒaːkomo ˈpaːolo dʒoˈvanni batˈtista della ˈkjɛːza]; * 21. Nowamber 1854 z’ Genua, Keenigraich Sàrdinia; † 22. Janner 1922 z’ Rom) ìsch vum 3. Septamber 1914 bis züa siim Tood ànna 1922 dr 258. Pàpscht vu dr reemisch-kàthoolischa Kìrìch gsìì. Ar hàt sìch schtàrk geega dr Äärschta Waltkriag engaschiart; waagadam ìsch’r àls „Frììdapàpscht“ bekànnt worra. Zwìscha 1846 un 1903 hann siina Vorganger d’ längschta Pontifikààta ìn dr Gschìcht vu dr Kìrìch ghàà — ìnsgsàmt hann dr Pius IX. un dr Leo XIII. 57 Joohra làng d’ Kìrìch regiart. Wu-n-’r zem Pàpscht gwählt worra-n-ìsch, ìsch dr Kàrdinààl della Chiesa numma 59 Joohra àlt gsìì. Dr Wàhl hàt noh-n-em Üssbruch vum Äärschta Waltkriag schtàttgfunda, wo-n-’r àls s’ „Salbschtmord vum ziwilisiarta-n-Öiropà“ b’schrììwa hàt. Wahrend siim Pontifikààt hàt sìch dr Benedikt XV. vor àllem mìt’m Kriag un siina Folga b’schaftigt. Grààd nooh siinera Kreenung hàt’r d’ Nöitràliteet vum Vàtikàànschtààt ìm Kriag ärkläärt un hàt versüacht, ànna 1916 un 1917 Frììdaverfààhra zwìscha Diitschlànd un Frànkrììch iiz’laita. Baida Regiarunga hann siina Iniziàtiiwa àbgleehnt: d’ diitscha Protäschtànta hann nìt vu’ma „pàpschtliga Frììda“ wälla heera, wahrend àss dr
Dr Eustach Robert Gallion (* 29. Oktober 1852 z Etje; † no 1903) isch e dytsche Musiker un Dialäktdichter gsii. Dr Gallion isch e Suhn vun eme Muurermaischter gsii un isch in aifache Verhältnis ufwgagse. Scho as Schueler in dr Volksschuel het er Musik gmacht. Am 1. Jänner 1868 isch er mit 15 Johr as Muusiker ins 5. Baadisch Infanteryregimänt Nr. 113 yydrätte un het mit däm dr Chrieg gege Frankryych mitgmacht. Am 1. Oktoober 1887 isch er as Ganzinvaliid vum Militeer verabschiidet woore un isch as 1. Klarinettischt ins doodmool neigrindet stedtisch Orcheschter vu Fryyburg yydrätte. Im Alter het er aafange Gediicht im alemannische Dialäkt vu Etje schrybe, e Uuswahl het er anne 1903 unter em Titel „Der Schnogehans. Ebbes zum Lache“ uusegee. Der Schnogehans. Ebbes zum Lache. Allerhand Gedichte in rheinschwäbischer Mundart. Druck- und Verl.-Ges., vorm. Dölter, Emmendingen 1903. 121 S. Franz Brümmer: Lexikon der deutschen Dichter und Prosaisten vom Beginn des 19. Jahrhunderts bis zur Gegenwart. Bd. 2. 6. Aufl. Leipzig, 1913. S. 315 (Online)
Dr Wilhelm Christoph Friedrich Hindenlang (* 1. Mai 1867 z Hornberg im Schwarzwald; † 22. Juni 1937 z Chaarlsrue) isch e dytsche evangeelische Bfaarer, Chilcheroot un Schriftsteller gsii. Dr Hindenlang isch noch em Theologystudium un em Vikariaat Bfaarer z Säxoi gsii un speeter derno Bfaarer vu dr Pauluschilche z Chaarlsrue. Anne 1920 isch er in di nei yygriichtet Gschäftsfierig vu dr chilchlige Brässestell vu dr Evangeelische Landeschilche yydrätte. 1928 isch er zum Chilcheroot ernännt woore Syter anne 1894 isch er ghyroote gsii mit dr Bertha Viktoria Schellenberg, ere Doochter vum evangeelische Bfaarer un Dekaan Oskar Ernst Ludwig Schellenberg. Dr Hindenlang het volksdimligi Draame un Verzellige gschriibe un au verschiideni Wäärch zue theoloogische Frooge: „Bei den Hugenotten in den Cevennen. Reisebriefe aus Südfrankreich“ (1927), „Ambrosius Blarer. Dramatische Bilder aus der Konstanzer Reformationsgeschichte“ (1928), „Das Augsburgische Bekenntnis. Verlesung der Augsburgischen Konfession“ (1930), „Konstanzer Reformatoren und ihre Kirchenlieder“ (1936). Sy Lied „Nun wollen wir singen das Abendlied“ isch ins Gsangbuech vu dr Evangeelische Briedergmai ufgnuu woore. Är het au ne baar Stuck in sym alemannische Dialäkt gschribe: „Die Traumbuche“ (1911) un „Der Dorfgeiger“ (1914). Die Traumbuche. Eine fröhliche Dorfgeschichte in drei Akten. Verlag für Volkskunst und Volksbildung Richard Keutel, Lahr i. Baden 1911.
Dr David James Woodard (; * 6. April 1964 z Santa Barbara, Kalifornie) isch en amerikanische Dirigänt, Kombonischt und Schriftsteller. I de 1990er Jahr het der Woodard der Begriff „Prequiem“ prägt, e Portmanteau us preemptive u requiem, für sy buddhistischi Praxis z beschrybe, Musig z komponiere, wo während oder churz vorem Dood vom Subjekt sött widergää wärde. David Woodard isch z Santa Barbara, Kalifornie gwachse, als jüngschts Chind vonere kanadische männonitische Mueter und emene amerikanische Baptischtevater uufgwachse. Syni Eltere hei e PR-Firma gfüehrt. Woodard het privat studiert u ar The New School for Social Research z New York. 2003 isch Woodard zum Stadtrat vom Juniper Hills (Los Angeles County), Kalifornie gwählt worde. I dere Funktion het er e Partnerstadtbeziehig mit Nueva Germania, Paraguay gschlosse, vor. Woodard z Anerkennig vo de nachhaltige Ideal vo Nueva Germania komponiert, nämlech Mitgfüel, Säubschtverlügnig u Luthertum, d Chorhymne „Our Jungle Holy Land“. Vo 2004 bis 2006 het Woodard zahlrichi Expeditione nach Nueva Germania leitet u isch derby vom damalige US-Vizepräsidente Dick Cheney ungerschtützt worde. Im Jahr 2011 het dr Woodard em Schwizer Autor Christian Kracht d Erlaubnis erteilt, e Teil vo ihrere Privatkorespondenz, vor allem über Nueva Germania, über dr Leibniz-Universität Hannover impressum Wehrhahn Verlag
Fox News Channel [fɑks nuːz ˈt͡ʃænəl](info) (kurz FNC, hüüfig aifàch Fox News odd’r Fox g’nännt) ìsch a US-àmerikàànischer Noohrìchtasander mìt Sìtz z’ Näi York. S’ Progràmm ìsch ìm Oktoower 1996 üssg’schtrààhlt worra un gheert zem Meediakonzärn Fox Corporation vum àuischtrààlisch-àmerikàànischa Unternammer Rupert Murdoch. Àm Ààfàng hann 17 Millioona Litt dr Kànààl dur Kààwel känna ämpfànga. Ìm Septamber 2018 kààt maa’na ìn 87 Millioona àmerikàànischa Hüüshàlta sah — dàs ìsch 91 Prozant vu da Hüüshàlta, wo fìr dr Kààwelfarnsah b’zààhlt hann. Fox News hàt bis züa 3,57 Millioona Züaschàuijer ìn dr Hàuiptsandazitt un ìsch domìt dr Noohrìchtakànààl, wo ìn da USA àm maischta-n-ààglüagt wìrd — vor CNN un MSNBC. Ìn da Sandunga waara vor àllem rachtskonsärwàtiiwa Mainunga vertratta; d’ maischta Züaschàuijer sìnn Ààhanger vu dr Repüblikàànischa Pàrtäi. Noh-n-era Untersuchung vum Pew Research Center ànna 2019 hann 65 Prozant vu da Ààhanger vu dr Repüblikàànischa Pàrtäi dr Kànààl Fox News Channel vertràuijt. Ìn da Sandunga wìrd oft d’ Demokrààtischa Pàrtäi haftig kritisiart. D’ Kritiker sààga, àss uff Fox News hüüfig „Àlternàtiiwa Fàkta“, fàlscha Informàzioona un sogààr Verschweerungstheoriia verbraita waara. A pààr Wìssaschàftler hann Untersuchunga gmàcht un hann zaigt, àss Fox News a Àrt Propaganda verbraita düat. Fox News Channel. In: Encyclopædia Britannica.
Dr Rudolf Schneider (* 12. Jänner 1895; † 1967) isch e dytsche Chaufmann un Dirigänt gsii. Är het z Zäll gläbt un as Prokurischt bi dr Firma „Eisenwaren Ferdinand Ritter“ gschafft. Fir syni großi Liebi zue dr Musik het er näb em Beruef am Kunservatorium z Baasel Dirigänt gleert. Är het s Zäller Strychorcheschter glaitet un au d Fryywäärmusik, wu 1937 mit dr Caciliamusik zum hitige Stadtorcheschter zämeglait woren isch. D Zäller Stadtmusik het er derno vyl Johr dirigiert. Fir d Zäller Fasnet het er e Narremarsch fir Strycher un Bleser kumpeniert un e Täxt mit vier Strophe derzue gschribe. Där Narremarsch wird bis hite an dr Zäller Fasnet gspilt un gsunge. Urufgfiert wore isch där Narremarsch am 23. Februar 1935. Im Lauf vu dr Johr isch di viert Strophe e baar Mol umgschribe wore, 1936 vum Josef Kunzelmann, 1967 vum Gerhard Jung. Vu däm Narremarsch git s au ne Klavierfassig vum Schneider. Geschenk fürs Zeller Fasnachtshus, Markgräfler Tagblatt, 12. September 2023 dr Rudolf Schneider uf em Wiesentäler Alemannenweg
Dr Erich Schneider (* 2. Augschte 1933 im Wyler Pritschehof, doodmool Gmai Altersberg, Oberamt Gaildorf, Wirttebärg, hite zue Gschwend; † 8. Februar 2024 z Burgstette) isch e dytsche Bolitiker (CDU) gsii. Dr Schneider isch as Suhn vun eme Buur un Holzhauer uf d Wält chuu. Är isch uf d Volks- un Fachschuel gange, wun er mit dr Fachhochschuelryfi abgschlosse het. Derno het er e Uusbildi fir dr ghobene nittächnische Verwaltigsdienscht gmacht un as Diplom-Verwaltigswirt (FH) abgschlosse. Uusbildungsstazione sin d Rothyyser z Frickenhofen un z Haubersbronn gsii, speter s Landrootsamt z Woeblena. Anne 1956 het dr Schneider as verabeamtete Stadtinschpäkter bi dr Stadt Gaildorf aafange schaffe. Scho vier Johr speter isch er zum Burgermaischter vu dr Gmai Burgstall gwehlt wore. Au di no dr Gmaireform nei bildet Gmai Burgstette het er as Buzrgermaischter aagfiert, bis 1979. In dr 1960er Johr isch dr Schneider Mitglid vu dr CDU wore. 1968 isch er as Abgordnete in Landdag vu Bade-Wirttebärg gwehlt wore. 1971 isch er au in Kraisdag vum Landkrais Baggena bzw. speter vum Rems-Murr-Krais yyzoge, wun er bis 1989 aaghert het. Im Landdag isch er 1976 stellverdrättende Vorsitzer vu dr CDU-Frakzion wore, wu dodmol vum Erwin Teufel gfiert woren isch. Wu dr Schneider
D Anne-Marie Holenstein (* 31. Oktober 1937 z Hääde) isch e Schwyzer Entwickligshälferi un Schurnalischti. Si isch Grindigsmitglid un erschti Sekreteri vu dr entwickligsbolitische Organisazion Erklerig vo Bärn (hite Public Eye) gsii. Si isch Redakteri bi Radio DRS un Diräkteri vum kadolische Hilfswärch Faschtenopfer gsii. 2009 het si vu dr theologische Fakultet vu dr Uniwersitet Lozärn d Ehredokterwird kriegt. D Anne-Marie Holenstein isch z Rorschach am Bodesee ufgwagse. Si het an dr Uniwersitet Züri Germanischtik un Romanischtik studiert un het zwai Uuslandsemeschter an dr Sorbonne z Paris verbrocht. Iri Dissertazion het si bim Max Wehrli iber dr Konschtanzer Myschtiker Heinrich Seuse gschribe. S Studium het si anne 1967 abgschlosse. In dr Zyt vum Studium het d Holenstein as Primarlehreri gschafft un isch 1969 vum Sozialethiker Hans Ruh gforgt wore, eb si s Sekretariat vum Patronatskumitees vu dr Erklerig vo Bärn wett ibernee. Bis 1982 isch si bi dr Erklerung von Bern Laiteri vum Fachberaich Ernehrig–Landwirtschaft–Ekology gsii. Vu 1995 bis 2000 isch d Holenstein Diräkteri vum kadolische Hilfswärch Faschtenopfer gsii. 2002 bis 2012 het d Holenstein e Mandat vu dr Diräkzion fir Entwicklig un Zämenarbet (DEZA) fir d Roll un Bedytig vu Religion un Schpiritualitet in dr Entwickligszämenarbet ghaa. Si isch
D’ Beauce [bos](info) ìsch a frànzeescha Làndschàft, wo Taila vu da hìttiga Départements Eure-et-Loir, Loir-et-Cher so wia klainera Taila vum Loiret, Essonne un Yvelines däckt. Dr greeschta Tail lììgt àlso ìn dr Verwàltungsregioon Centre-Val de Loire, dr ànder Tail ìm Süüda vu dr Île-de-France. D’ Làndschàft ìsch äbba 5.740 Kwàdrààtkilomeeter grooss un zeehlt äbba 450 Gmainda. D’ Hàuiptorta sìnn (vu Noorda bis Süüda): Dreux (äbba 30.000 Iiwoohner), Maintenon (äbba 4.500), Chartres (äbba 40.000), Étampes (äbba 25.000) so wia Bonneval (äbba 5.000) un Châteaudun (äbba 13.000). D’ Beauce ìsch numma dìnn b’sììdelt. D’ Iiwoohner nänna m’r Beaucerons [bosʁɔ̃](info) (fìr d’ Manner) un Beauceronnes [bosʁɔn](info) (fìr d’ Fràuija) Politisch ìsch d’ Brauce nia a ainig Territoorium gsìì: ìm Friahj- un Hoochmìttelàlter hàt’s d’ Grààfschàft Chartres gaa, wo ànna 1284 iikàuift un domìt ìn dr Krongebiat (Domaine royal) iiglììdert worra-n-ìsch. Ìm 10. Joohrhundert ìsch ìm Süüda d’ Vìza-Gràfschàft Châteaudun gsìì, wo schpeeter d’ Grààfschàft Dunois worra-n-ìsch un sìch ìm 13. Joohrhundert ang mìt dr Grààfschàft Blois verbunda hàt. Waagadam gìtt’s kää Wàppa fìr d’ gsàmta Beauce. Ìm Làuif vum Hundertjaahriga Kriag (1337–1453) hann d’ Anglander ìm Oktoower un Nowamber 1370 d’ Regioon verwììschta. D’ Beauce ìsch vor àllem a làndwìrtschàftliga Regioon. Doo waara