rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Gregoriànischer Chorààl (làtiinisch cantus choralis sive ecclesiasticus „choormaassiger odd’r kìrchliger Gsàng“) odd’r gregoriànischer Gsàng (cantus gregorianus) ìsch a ainschtìmmiger litürgischer Gsàng vu dr reemisch-kàthoolischa Kìrìch ìn làtiinischer Schprooch. Dr Begrìff hàt maa zem äärschta Mol ìm 9. Joohrhundert bnutzt. Bis zu doo hàt maa d’ Begrìffa cantus Romanus un Cantilena Romana bnutzt ghàà. Àls gsungener Wort Gottes ìsch’r a waasentliger Bschtàndtail vu dr litürgischa Hàndlung ìn dr reemisch-kàthoolischa Kìrìch. Bnännt ìsch dr gregoriànischa Gsàng noh-n-em Pàpscht Gregor em Groossa (540–604, Pàpscht àb 590). S’ Karnrepertoire vum gregoriànischa Gsàng bschteht üss’m Proprium un Ordinarium vu dr Hailiga Mass so wia-n-em Schtundagebat. D’ Gsang vu dr Mass sìnn ìm Gràdüààla (àui Chorààlbüach) z’ fìnda, dia vum Schtundagebat ìm Àntiphonààla. Mìt dr Gschìcht, Theorii un Pràxis vum gregoriànischa Chroààl düet sìch d’ Gregoriànik befàssa. Beiträge zur Gregorianik. ConBrio Verlagsgesellschaft, Rengschburg, ärschiint zwaimool joohrlig sitter 1985, ISSN 0935-9044, Zittschrìft vu dr diitschschproochiga-n-Àbtailung vu dr AISCGre. Luigi Agustoni: Gregorianischer Choral. In: Hans Musch (Üüs.): Musik im Gottesdienst. Ein Handbuch zur Grundausbildung in der katholischen Kirchenmusik. Bànd 1: Historische Grundlagen, Liturgik, Liturgiegesang. 5. unveranderta-n-Ufflààg. ConBrio Verlags-Gesellschaft, Rengschburg 1994, ISBN 3-930079-21-6, S. 199–356. Luigi Agustoni, Johannes Berchmans Göschl: Einführung in die Interpretation des Gregorianischen Chorals (= Bosse-Musik-Paperback
D Offeburger Versammlig 1848 isch am 19. Merz 1848 rund zwoo Wuche noch em Aafang vu dr Merzrewoluzionn z Bade gsii. Si isch wichtig gsii, wel dert, andersch wie bi dr Offeburger Versammlig ai Johr vorhär, vu dr radikale Demokrate Friedrich Hecker un Gustav Struve zum erschte Mol effetli ne Republik gforderet woren isch. Am 9. Merz 1848 hän Demokrate vu Mannem „alle badischen Staatsbürger, welche das Recht haben, Wahlmänner zu wählen“, zuen ere Versammlig am 19. Merz uf Offeburg yyglade. Zue dr Iniziatore un Redner hän dr Johann Adam von Itzstein, dr Alexander von Soiron un dr Joseph Fickler vu Konschtanz ghert. D Dailnämer sin nit nume vu Bade gsii, nai, au us em preußische Rhyyland un andere Biet. Di zytgnessisch Präss het vu 25.000 Dailnäme gschribe, e Dail heebe Waffe drait. mer het di boode vorrewoluzionere Barlemäntschammere kritisiert un ine s Verdröue vum Volk abgsproche. Vor allem dr Struve un dr Hecker hän si fir e republikanischi Staatsform blediert. Fort mit den Fürsten und ihrem Anhang; wir wollen uns selbst regieren, einig und wohlfeil. Di maischte ibrige Redner un schließli au di ganz Versammlig hän si aber gege ne vorschnä#lli Uusruefig vu dr Republik uusgsproche, wel des e
Dr Schwobifying Proxy vu dr UNiMUT isch e gleins Programm, wu mer jedi Websitte in e kinschtligs Schwebisch drmit het kenne ibersetze. D UNiMUT isch d Zittig vu dr Heidelbärger Stüdänteverdrättung. Do isch eifach dr hochditsch Satz gnumme wore, d Wortfolg biibhalte wore un alli Werter sin in e schwebischi Lütform (Luutform) iberdrait wore. Konsonante: Do sin eifach d End-n ewäg glo wore (komme anschtatt "kommen"), alli herte Konsonante vum Hochditsche (p, t, k) sin weich gschriibe wore (b, d, g), usw. Dur des het diä Kunschtsproch tatsächlig e entfernti Ähnligkeit mit Schwebisch gha. Diphthong: Dr Schwobifyer ka nit unterscheide, wu s hochditsch ei im Schwebische oi (oder oa usw.) heiße mueß un wus ei blibt. So miän "eins, zwei, Geiß, Fleisch, Maien, Leiter, Teig" alli oi, oa oder ähnlig ha, also z. B. /Floisch/, aber nit "Fleisch". Dr Broxy ibersetzt "ois, zwei, Geiß, Fleisch, Maie, Leidr, Teich" ... Des Brogramm het ke Rucksicht uf dr schwebisch Wortschatz gnumme: "Marmelade" isch zum Biispiil mit "Marmelad" ibersetzt wore anschtatt mit Gsälz. Diä "schwebische" Sätz hän hochditschi Grammatik gha - hochditsche anschtatt alemannische Satzboi, hochditschi Genitiv, Präteritum, Relativpronome usw., wiäs halt eso isch bi nere Wort-fir-Wort-Ibersetzung. Änewäg isch des Brogramm arg beliäbt
Dr Hauptgwääbverdräägligkäitskomplex oder Haupthistokompatibilitätskomplex (Abk. MHC vo änglisch major histocompatibility complex) umfasst e Grubbe vo Geen bi Wirbeldier, wo Protein kodiere, wo für d Immunerkennig, d Verdrääglikäit vo Gwääb (Histokompatibilität) bi Dransplantazioone und dr immunoloogische Individualidäät wichdig si. MHC-Regioone git s bi alle Wirbeldier vo de Chnorbelfisch (Hai, Roche) aa. Bim Mensch si die Geen mäistens uf em churzen Arm vom Chromosoom 6. D Brodukt vo dene Geen, d MHC-Proteiinkomplex, si körperäigeni Antigeen uf dr Oberflechi vo Körperzälle (z. B. uf wisse Bluetkörperli cha mä sä liicht finde). Si si doo, für zum die körperäigene Zälle z identifiziere. Vo doo chunnt au d Bezäichnig HLA-Süsteem (Human Leucocyte Antigen, menschligs Löikozüteantigeen) für s Regulazioonssüsteem vo dr menschlige Immuunabweer, wo dr wichdigst Bestanddäil drvo dr MHC isch. Under anderem wärde vom Haupthistokompatibilidäätskomplex d MHC-Klass-I- und MHC-Klass-II-Proteiinkomplex kodiert, wo für d Funkzioon vom Immuunsüsteem e zentraali Rolle spiile. Für dass d T-Lümfozüte d Antigeen chönne erligge, müesse si zerst baraat gmacht wärde und uf d Klass-I- und d Klass-II-Rezeptoore, wo dr MHC kodiert, uf dr Ooberflechi vo de Zälle presentiert wärde. Däm Fenomeen säit mä d MHC-Restrikzioon. Für iiri Entdeckige „zur Spezifität der zellulären Immunantwort“ (MHC-Restrikzioon) häi dr Peter C. Doherty und dr
Lümfozüte (Äizaal: dr Lümfozüt; vo latiinisch lympha „klaars Wasser“ und altgriechisch κύτος kýtos „Höölig“, „Gfääss“, „Hülle“) si Zälle im Bluet. Si umfasse d B-Lümfozüte, d T-Lümfozüte und d NK-Zälle (natürlige Killerzälle) und ghööre zu de sognennte «wisse Bluetkörperli» (Löikozüte). Bi Erwaggsene mache d Lümfozüte öbbe 25 bis 40 Brozänt vo de Löikozüte im perifeere Bluet us, also usserhalb vo de Orgaan, wo s Bluet bilde. Scho 1656 het dr Mathematiker und Füsioloog Giovanni Alfonso Borelli in dr Lümfe und im Bluetserum wissi Bluezälle (Löikozüte) beobachdet, wo men e spööter Lümfozüte gsäit het. D Hauptufgoob vo de Lümfozüte isch s Erkenne vo Fremdstoff – wie zum Bispil Bakterie und Wiire – so dass si mit immunoloogische Methoode chönne unschäädlig gmacht wärde. G. A. Holländer: Immunologie – Grundlagen für Klinik und Praxis. Elsevier, Münche, 1. Uflaag, 2006, ISBN 3-437-21301-6. P. J. Delves, I. M. Roitt: The immune system. In: Advance in Immunology. Band 343, 2000, S. 37–49 und 198–117. Commons: Lymphozyten – Sammlig vo Multimediadateie Wilhelm Gemoll: Griechisch-Deutsches Schul- und Handwörterbuch. Münche / Wien 1965. gesundheitsinformation.de (Abgrüeft am 17. Septämber 2021) Rosemarie Baumann: Blut und Immunsystem. In: Michael Gekle u. a. (Hrsg.): Taschenlehrbuch Physiologie. Thieme Verlag, Stuttgart 2010, ISBN 978-3-13-144981-8, S. 244.
D Immunologii oder Immuunbiologii isch d Leer vo de bioloogische und biochemische Grundlaage vo dr körperlige Abweer vo Chrankhäitserreeger wie Bakterie, Wiire und Bilz und andere körperfremde Stoff wie zum Bispil bioloogische Toxiin und Umwältgift, und drüber uuse vo Stöörige und Feelfunkzioone vo deene Abweermechanisme. Si isch e Däildiszipliin vo dr Biologii. Iire Forschigsgeegestand isch s Immuunsüsteem, e Süsteem vo zellulääre und molekulaare Brozäss, wo s Erkenne und d Inaktiwierig vo Chrankhäitserreeger und körperfremde Substanze usfüere. Die Brozäss wärde under em Begriff Immuunantwort zsämmegfasst. Wäge dr zentraale Rolle vom menschligen Immuunsüsteem bi bi e Hufe Chrankhäite isch d Immunologii in dr Mediziin für s Verständnis, d Brevenzioon, d Diagnostik und d Therapii vo Chrankhäite vo groosser Bedütig. Es git verschiideni Däilgebiet vo dr Immunologii. D Immuunchemii undersuecht d Strukduur vo Antigeen, Antikörper und die chemische Grundlaage vo de Immuunreakzioone. D Immuungenetik undersuecht die geneetischi Wariabilidäät vo Immuunreakzioone, bzw. d Mechanisme zur Erzüügig vo Antikörper, T-Zäll-Rezeptoore und de Komplex, wo Antigeen bresentiere. D Immuunpathologii und die kliinischi Immunologii undersueche Stöörige vom Immuunsüstaem, wo zum Bispil im Fall vo Allergie, bi dr Bildig vo Tumoor und bi Autoimmunchrankhäite ufdräte. Lothar Rink, Andrea Kruse, Hajo Haase: Immunologie für Einsteiger. Spektrum Akademischer Verlag, Häidelbärg
Augge isch e Gmei am Rand vum Oberrhigrabe un Schwarzwald im süd-westliche Deil vu Bade-Württeberg, in dr Nächi vu dr französische Gränze. Näbem Hauptort git's nooch dr Ortdeil Hach, ebba 1,5 km nördlich vu Augge un d'Richtbergsidlig zwische Nöieburg un Mülle un Zizige, nordöschtlich vu Augge an dr Banngränze zue Mülle ghörige Vögese. Augge zellt zue dr wärmste Gegende vu Dytschland mit eme fir dr Oberrhigrabe typische Klima. Augge isch erstmols als Anghom 752 n. Chr. nammentlich erwähnt worre. Mer got aber devu us, dass ersti Asidlige scho im 1. Johrhundert nooch Christus entstande sin. Hüt läbt des Dorf, wo 2836 Iiwohner (Stand: 31. Dezember 2022) het, vor allem vum Tourismus un em Wiabau. Nachberstädt sind u. a. Mülle, Badewiler un Nöieburg. Die nächste Grossstädte sin Milhouse, Friburg im Brisgau un Basel. Ergebnis vo dr Landdagswahle sit 2006: 1 2006: WASG, sit 2011: Die Linke Chateauneuf-du-Pape, Frankriich Schellerhau, Erzgebirg Augge isch insbsunder dur si Wilag „Schäf“ bekannt. Auggener Schäf isch ein vu dr bekannteste Gutedel-Wi vum Markgräflerland. D'Auggener Winzerhalle isch eini vu dr grösste Mehzweckhalle in dr Gegend. Augge het e eigene Haltepunkt an dr Rhidalbahn. Brunwart vu Augheim (13. Johrhundert), Minnesänger Fritz Gugelmeier (1901-1978), Buur un Heimetdichter Herbert Wernicke
Dr Konrad Kärn (* 2. Novämber 1950 z Fryburg; † Oktober 2013) isch e dytsche Lehrer un Autor gsii. Dr Kärn het an dr Uniwersitet Fryburg Germanischtik un Volkskund studiert. Ab 1978 het er as Realschuellehrer z Ditisee-Neistadt schafft. Anne 1985 isch er an dr Uni Fryburg mit dr Arbet „‘Destroyer‘ als Imageangriffe. Zur Pragmatik, Poetik und kommunikativen Ethik der Sprache menschlicher Aggression“ zum Dr. phil promowiert wore. Zletscht het er an dr Karl-Brachat-Realschuel z Villinge unterrichtet. Näbe unterrichtspedagogische Fachschrifte het er au Essay un Gedicht vereffetligt, näbe Dytsch au uf Alemannisch, in Zytschrifte (u. a. „Allmende“), in Zytige (u. a. dr Basler Zytig) un Anthologie (u. a. in „Mei Sproch – Die Red“). Dr Kärn het z Neistadt gläbt. «Destroyer» als Imageangriffe. Zur Pragmatik, Poetik und kommunikativen Ethik der Sprache menschlicher Aggression. Centaurus-Verlagsgesellschaft, Pfaffenweiler 1986. VII, 318 S.. Zugl.: Freiburg (Breisgau), Univ., Diss., 1985. ISBN 978-3-89085-095-5 (Reihe Sprach- und Literaturwissenschaft 7) Von den Bergen geflößt in den Rhein. Drei-Land-Gedichte. Drey-Verlag, Gutach 1998. 69 S. ISBN 978-3-9804636-7-6 (Werkausgabe Bd. 1.) Ein alemannischer Geschichtenerzähler. In: das nachtcafe. Zeitschrift für Literatur, Bild, Umgebung. 10 H. 22. Dithmarscher Presse-Dienst Verlag1984. S. 4f. Bernhard Sowinski: Lexikon deutschsprachiger Mundartautoren. Olms, Hildesheim 1997, ISBN 3-487-10381-8. „Viele
E Toxiin (vo altgriechisch τοξικόν toxikón, dytsch Gift [wo mä mit em d Pfiil bestriche het]) isch e Gift, wo vom ene Lääbewääse sünthetisiert wird. Die wüsseschaftligi Diszipliin, wo sich mit alle mööglige Gift beschäftigt, isch d Toxikologii. Für s Däilgebiet vo dr Toxikologii, wo sich speziell mit Toxiin beschäftigt, het sich im Änglische d Bezäichnig toxinology duuregsetzt. Die dütschi Entsprächig Toxinologii wird im dütsche Sproochruum immer mee brucht. Giftsekreet vo dr Giftschlang Agkistrodon contortrix Pertussistoxin vom Erreger vo dr Goggelüsche Bordetella pertussis Dr giftig Milchsaft vo dr Wolfsmilch (Euphorbia). Dr Giftstachel vom e Kaiserskorpioon (Pandinus imperator) Toxiin vo Dier si mäistens Peptiid oder Protein, wääred in Pflanze und Alge hüfig Alkaloid und Polyether verantwortlig si für d Wirkig vo de Gift (alkaloidi Insekte- und Amfibietoxiin chömme vo dr pflanzlige Naarig vo de Dier und dr Akkumulazioon vom Gift und mänggisch sim Umbau). Si wärde vo Organisme härgstellt, zum sich z verdäidige oder zum iiri Büti z bedöibe oder dööde und stööre oder beschäädige die grundlegende zellulääre Brozäss vo andere Organisme. Zum Bispil blockiere mänggi bakterielle Toxiin d Proteinbiosünthese an de Ribosoom. D Toxiin, wo vo Bakterie us dr Grubbe vo de Clostridiaceae broduziert wärde, Botulinumtoxiin und Tetanospasmin - bäides
Dr Hans Herbert Baumann, Pseudonym: Frank Straass (* 16. Dezämber 1924 z Ämmedinge; † 28. Septämber 2009 z Hamburg), isch e dytsche Schurnalischt, Schriftsteller, Schauspiler, Herspil- un Synchronsprächer gsii. D Straass het Ussehandelschaufmann glehrt. Derno het er z z Villinge un z Mannem Schauspiilunterrichtgnuu. Zerscht het er aber as Funker bi dr Chriegsmarine un ab 1948 bim Myneruumdienscht gschafft. No im nämlige Johr isch er au as Schauspiiler am Theater vu dr Juged vu dr Sidwescht Badische Volksbihni Mannem ufdrätte. In Johr druf het dr Straass an verschidene Hamburger Bihne wie em theater 53, em Chinschtlertheater un am Theater im Zimmer gspiilt. Vu 1963 bis 1971 isch er Ensemblemitglid im Dytsche Schauspiilhuus gsii, in dr Saison druf an dr Hamburger Staatsopere. Theatergaschtspiil hän en unter anderem an s Nei Theater vu dr Juged z Mannem gfiert, an s Stadttheater Lüneburg, an d Landesbihni Schleswig-Holstein, ans Schauspiil Cuxhaven, an s Nordmark-Landestheater Schleswig un au ans Theater am Niderrhyy z Cleve. Dr Straass het vyl Johr zum feschte Ensemble vum Altonaer Theater z Hamburg ghert, wun er in vyl Rolle as Schauspiiler un au as Regisseur gschafft het. Näbe syre Arbet fir d Bihni het dr Straass au all meh Rolle in
Peptiid (vo Altgriechisch πεπτός, verdaut) si churzi Chette vo Aminosüüre, wo mit Peptiidbindige verbunde si. De Chettene mit weniger as zwanzig Aminosüüre säit mä Oligopeptiid, und drzueghööre d Dipeptiid, d Tripeptiid und d Tetrapeptiid. A Polypeptiid isch e lengeri Chetti ooni Abzwiigige. D Peptiid ghööre in die groossi Grubbe vo de bioloogische Polymeer und Oligomeer, zämme mit de Nukleinsüüre, de Oligosacchariid (Meerfachzucker), de Polysacchariid (Vilfachzucker) und anderi. A Polypeptiid mit mee as 50 Aminosüüre isch e Proteiin. Proteiin bestöön us äim oder meerere Polypeptiid, wo eso verbunde si, ass si e biologischi Funkzioon häi, verbunde mit eme Ligand wie e Kofaktor,oder eme andere Proteiin oder Macromoleküül wie DNA oder RNA, or ere komplexe makromolekulaare Struktuur. Aminosüürene, wo in Peptiid integriert si, wärde as Rückständ bezäichnet. A Wassermoleküül wird jeedesmol frei, wenn en Amiidverbindig gformt wird. Alli Peptiid usser de züklische Cyclopeptiid häi en N-Terminus- (oder Aminoterminus) und e C-Terminus- (oder Carboxy-Terminus) Rückstand am Ändi vom Peptiid. D Bezäichnig Peptiid isch zum erste Mol 1902 vom Emil Fischer brucht worde as Bezäichnig für d Usgangsstoff vo de Proteiinabbaubrodukt dur Pepsin im Pepton (zu griech. πεπτικός peptikos ‚verdauungsfähig‘ bzw. πεπτός peptos ‚kocht‘). S. Donadio, P. Monciardini, M. Sosio: Polyketide synthases and nonribosomal
A kwàdràtischa Gliichung ìsch a Gliichung, wo m’r asoo schriiwa: a x 2 + b x + c = 0 {\displaystyle ax^{2}+bx+c=0\quad } mìt a ≠ 0 {\displaystyle a\neq 0} . Doo sìnn a , b , c {\displaystyle a,b,c} Koeffizianta; x {\displaystyle x} ìsch d’ Unbekànnta. Wänn d’rzüa b = 0 {\displaystyle b=0} ìsch, düet maa vun’ra rainkwàdràtischa Gliichung reeda. Salla Gliichung hàt mehrera Leesunga, wo m’r asoo schriiwa: x 1 , 2 = − b ± b 2 − 4 a c 2 a {\displaystyle x_{1,2}={\frac {-b\pm {\sqrt {b^{2}-4ac}}}{2a}}} Ìm Beraich vu da reälla Zààhla kààt d’ kwàdràtischa Gliichung kaina, aina odd’r zwai Leesunga hàà. Wänn dr Üssdruck unter dr Wurzel negàtiiv ìsch, dänn gìtt’s kää Leesung; wänn dr Üssdruck Null ìsch, gìtt’s àui kää Leesung; wänn’r positiiv ìsch, dänn sìnn zwai Leesunga. D’ lìnka Sitta vu dara Gliiching ìsch dr Term vun’ra kwàdràtischa Funkzioon — àui „Polünoom vum zwaita Grààd“ gnännt —, wo f ( x ) = a x 2 + b x + c {\displaystyle f(x)=ax^{2}+bx+c} gschrììwa wìrd. Ìm kàrteesischa Koordinààtasüschteem wìrd dia Funkzioon mìt’ra Pàrààwel dàrgschtällt. Geometrisch düet d’ kwàdràtischa Gliichung f ( x ) = 0 {\displaystyle f(x)=0} d’ Nullschtälla vu dara Pàrààwel
En Antigeen (vo änglisch antibody-generating ‚Antikörper-erzüügend‘) isch e molekulaari Struktuur, wo sich Antikörper im Raame von ere erworbene Immuunantwort draa chönne binde. Noch dr Bindig vo Antikörper an iir jewiiligs Antigeen git s die erworbeni Immuunantwort, zum gege e Chrankhäitserreeger vorzgoo. Ursprünglig het mä dr Begriff nume für Substanze aagwändet, wo noch ere Injekzioon in e fremde Organismus zur Antikörperbildig gfüert häi. Hüt umfasst d Definizioon Moleküül, wo speziifisch vo Antigeenrezeptoore vo B- und T-Zälle bunde wärde. Usser Antikörper chönne sich au Lümfozüte über B-Zäll-Rezeptoore oder T-Zäll-Rezeptoore an Antigeen binde, und eso wird d Bildig vo Antikörper versterkt oder zütotoxischi T-Zälle wärde bildet. Charles Janeway et al.: Immunobiology. 6. Uflaag ISBN 0-8153-4101-6. Die 5. änglischi Usgoob isch onläin uf de Site vom National Center for Biotechnology Information (NCBI)-Bookshelf, (online). Peter J. Delves, Seamus J. Martin, Dennis R. Burton, Ivan M. Roitt: Essential Immunology, 2017. ISBN 978-1-118-41577-1, S. 143. David K. Male: Immunology. Elsevier Health Sciences, 2006, ISBN 978-0-323-03399-2 (google.de [abgerufen am 30. Juli 2021]). Zütotoxischi T-Zälle, früener T-Killerzälle, ghööre zu de T-Lümfozüte (T-Zälle) und si Däil vo dr adaptiive Immuunabweer. Iiri Hauptufgoob isch s, Körperzälle, wo vo Pathogeen infiziert si, wäge iire Antigeen, wo typisch für d Erreger si, z
D’ Jennifer Cross [ˈdʒɛnɪfɚ kɹɔs](info) (* 4. Jüüli 1992 z’ Scarborough, Ontario) ìsch a kànàdischa Volleybàllschpììlera, wo àls Mìttelblockera schpììlt. Sitter 2022 schteht sa biim rumäänischa Verain Rapid Bukarest unter Vertrààg. D’rzüa düet sa sitter 2011 ìn dr kànàdischa Nàzionààlmànnschàft schpììla. Ìn ìhra Kìnder- un Jugendsjoohra hàt d’ Cross z’äärscht Iishockey gschpììlt. Ìm Àlter vu 16 Joohra hàt sa fànga-n-àà Volleybàll schpììla. Ìhra Kàrriar hàt sa ìm Volleyballteam vu dr àmerikànischa Üniwärsitäät vum Michigan ààgfànga, wu sa vu 2009 bis 2013 blììwa-n-ìsch. D’rnooh ìsch sa ànna 2014 ìn dr schweedischa-n-Äärschtligischt Engelholms Volleybollsällskap gànga ge schpììla, mìt wällem sa ànna 2015 d’ schweedischa Maischterschàft gwunna hàt. Ìn dr Saison 2014/15 ìsch sa àls Bäschta-n-Ààgrìffa, Bäschta Mìttelblockera un Bäschta Blockera vu dr schweedischa Maischterschàft ärnännt worra. Ìm Jüüni 2015 ìsch d’ Cross ìn dr Dresdner SC ìn d’ diitscha Bundesliga gànga ge schpììla. Doo ìsch sa naawa dr Kathleen Slay un dr Whitney Little d’ drìtta Mìttelblockera-n-ìm Kààder gsìì. Ìn ìhrer äärschta Saison hàt sa ìn 19 Maischterschàftsschpììler 35 Blockpunkta-n-ärziilt; sa ìsch zamma mìt’m Dresdner SC Diischa Maischtera un Pokààlsiigera worra. Ìm Mai 2016 hàt sa ìhra Vertrààg mìt’m Verain um ain Joohr verlängert. Ìn dr Saison 2016/17 ìsch sa mìt dr
D’ Sarah van Aalen /ˈsaː.raː vɑn ˈaː.lən/ (* 21. Janner 2000 z’ Stogumber, Somerset, Anglànd) ìsch a nììderlandischa Volleybàllschpììlera, wo àls Schtällera schpììlt. Sitter 2021 schteht sa biim SC Potsdam unter Vertrààg. Sitter 2018 düet sa àui fìr d’ nììderlandischa Nàzionààlmànnschàft schpììla. Ìn ìhra Jugendsjoohra hàt d’ van Aalen biim VV Trivos Wijchen ìn da Nììderland gschpììlt. Vu 2015 bis 2018 ìsch sa ìm Kààder vum Talent Team Papendal z’ Arnhem gsìì. Mìt dam Verain ìsch sa ànna 2016/17 uff Plàtz 6 ìn dr Nàzionààlmaischterschàft ànakumma, un uff Plàtz 10 ìm Joohr 2017/18. Doo druff hàt sa a Saison biim Sliedrecht Sport gschpììlt un hàt doo d’ nììderlandischa Maischterschàft un s’ Nììderland-Pokààl gwunna. Àb 2019 hàt sa biim diitscha Bundesligìscht USC Münster gschpììlt. Mìt dam Verain ìsch sa ànna 2020/21 bis àm Plàtz niina vu dr Bundesliga glunga. D’ Verainsmànnschàft ìsch àui ìn da Joohra 2019/20 un 2020/21 uff Plàtz niina ìm diitscha Pokààlwättbewarb gsìì. Ànna 2021 ìsch d’ van Aalen ìn dr SC Potsdam gànga ge schpììla. Doo hàt sa zamma mìt dr US-àmerikànischa Schtällera Madison Lilley gschpììlt. Zamma mìt’m Verain ìsch sa ìn dr Saison 2021/22 Zwaita ìn dr Bundesliga un Drìtta-n-ìm Pokààlwättbewarb gsìì. Ìm Mai 2021 hàt
D Elsa Pletscher (* 23. Juni 1908 z Schlaate; † 18. April 1998 z Montagnola) isch e Schwyzer Plaschtikeri, Moleri un Zaichneri gsii. D Elsa Pletscher, au Els gnännt, isch e Dochter gsii vum Jurischt un Bolitiker Heinrich Pletscher un dr Luise, geb. Bluntschli (1884–1972), wu vu Züri gsii isch. D Vorfahre vu irem Vater sin anne 1468 zum erschte Mol im Johrzytrodel vu dr Chilche Schlaate gnännt wore. D Familie Pletscher het e baar Hundert Johr im «Huus uf em Chirchhof» näb em Dotegarte, s hitig «Huus Graf». D Pletscher isch z Schafuuse ufgwagse un het no dr Schuel Sanggale Chindergärtneri glehrt. Anne 1938 het d Els Pletscher d Wynächtsuusstellig vum Chunschtverain Schafuuse kuratiert. Des Format het e Ibersicht iber s Chunschtschaffe in dr Region Schafuuse bote. Derno isch si an dr Chunschtakadeemy z Paris gsii un het in eme Bildhaueratelier z Züri glehrt. Z Floränz isch si uf d Academia della Porta Romana gange. Vu 1960 bis 1985 het d bi Fiesole in dr Toskana gläbt, derno z Montagnola. Iri Arbete sin z Italie un in dr Schwyz mit Chunschtprys uuszaichnet wore. Zem Byschpel het si 1976 un 1978 dr Georg-Fischer-Prys iberchuu. Commons: Elsa Pletscher – Sammlig vo
Antikörper (Immunglobuliin, Immunoglobulin, veraltet Gammaglobulin) si Proteiin (Eiwiss) us dr Klass vo de Globuliin, wo in Wirbeldier as Reakzionsbrodukt vo bsundere Körperzälle (Plasmazälle) uf bestimmte Stoff (Substanze, wo as Antigeen bezäichnet wärde) bildet (synthetisiert) wärde. Antikörper si Däil vom Immuunsüsteem. Antikörper wärde von er Klass vo wisse Bluetzälle, de Plasmazälle,broduziert uf e Reakzioon vo de B-Lymphozyt aane. Si si e zentraale Bestanddäil vom Immuunsysteem vo hööchere Wirbeldier. As Antigeen wirke fast usschliesslig Makromoleküül oder Moleküül, wo an Partikel bunde si, zum Bispil Lipopolysacchariid an dr Ooberflechi vo Bakterie. E bestimmts Antigeen induziert mäistens d Bildig vo nume e baar, ganz bestimmte, Antikörper, wo drzue basse und über e speziifischi, nit-kowalänti Bindig mäistens nume dä Fremdstoff erkenne Die speziifischi Bindig vo Antikörper an d Antigeen isch e wääsentlige Däil vo dr Abweer gege Fremdstoff, wo in dr Körper iidringe. Wenn d Fremdstoff Chrankhäitserreeger (Pathogeen) si, cha d Bildig und Bindig vo Antikörper zur Immunidäät füere. Antikörper wärde, wie s die schweedischi Immunoloogin Astrid Fagraeus 1948 zum erste Mol beschriibe het, von ere Klass vo wisse Bluetzälle (Löikozüte) as Sekrezioon abgsunderet. Die Zälle wärde as Effektorzälle beziejigswiis as Plasmazälle bezäichnet und si differenzierti B-Lümfozüte. Si chömme im Bluet und in dr extrazellulääre
S Frauemuseum Hittisau isch e Museum z Hittisau im Breagazerwald z Vorarlberg (Eschtrych). S Frauemuseum Hittisau isch s erscht un s ainzig Frauemuseum z Eschtrych un ais vu dr wenige uf em Land. S isch anne 2000 entstande dur e Iniziativ vu Fraue unter dr Laitig vu dr Museumskuratori Elisabeth Stöckler, wu s bis 2009 glaitet het. Im Aaschluss het d Chunschthischtorikeri un Uusstelligsmacheri Stefania Pitscheider Soraperra d Laitig vum Museum ibernuu. S Frauemuseum wett s kulturäll Schaffe vu Fraue un d Frauegschicht sichtbar mache un dokumäntiere. Zyl isch s, dur d Ussenandersetzig mit Gschicht un Kultur us ere Fraueperschpektiv Reflexionsprozäss aazrege un Bewusstsyy bi Fraue un Manne schaffe, ass Gschlächterrolle un eb die chenne veränderet wäre, historisch un gsellschaftlig bedingt sin. „Das Frauenmuseum möchte mit seiner Arbeit immer wieder im regionalen Umfeld ansetzen, jedoch nicht dort aufhören, sondern im Mikrokosmos der Region exemplarisch die Strukturen des Makrokosmos (österreichische Gesellschaft, internationale Vergleiche) aufzeigen.“ Zum vylfältige Aagebot ghere zwoo bis drei Uusstellige im Johr (mit regionalem un au mit iberregionalem Schwärpunkt) un e Hufe Wärchstätt, Seminar, Vordreg, Kunzärt, Simposie un museumspedagogischi Aktivitete fir Großi un Chlaini. In dr Zyt vu dr Coronakrise het s Museum im Merz 2020 dr Blog Starke