rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Hennebont (bretonisch Henbont) isch e franzesischi Stadt im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Hennebont un zum Arrondissement Lorient. Hennebont lyt am Blavet in dr Nechi vu dr Atlantikkischte, 9 km nordeschtli vu Lorient un 42 km vu Vannes un uf ere Hechi zwische 0 m un 82 m iber Normalnull. D Nochbergmaine sin Inzinzac-Lochrist im Norde, Languidic im Nordoschte, Caudan im Weschte, Brandérion im Oschte, Lanester im Sidoschte un Kervignac im Side. Zue Hennebont ghere d Stadtviertel La Gare, Kerlivio, Saint-Caradec, Centre-ville, Les Haras, La Grange, Kergroix, Lalumec/Kerlano, Talhouët, Langroix, Kerpotence, Saint-Gilles, Le Quimpero, Kerliven, Kerhiouais un Le Parco Hennebont isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1114 as Henbunt (12. Jh.: Henpont, 1200: Henbont, 1260: Hennebond). Im Bretonische Erfolgchrieg (1341 bis 1364) isch Hennebont anne 1343 vu dr Druppe vum Karl vu Blois belageret wore, d Stadt isch aber vu dr Johanna vu Flandere, dr Frau vum Johann vu Montfort, erfolgrych verdaidigt wore. Dr Maire vu Hennebont isch dr André Hartereau. Hennebont ghert zum Kommunalverband Lorient Agglomération. Dr traditionell Dialäkt vu Hennebont ghert zum Bretonisch. Anne 2007 sin 5,6% vu dr Schueler in zwaisprochige Klasse unterrichtet wore. Am 9. Dezämber 2009 het d
As Häilige Chrieg bezäichnet mä e Chrieg, wo dr Hauptgrund drfür religiöös isch, öbbe wenn as Grund aagee wird, ass er im Ufdraag vom ene Gott kämpft wurd und är e Hand het, in däm wo bassiert. Sonigi Gründ cha mä vilmol in Gsellschafte ghööre, wo die politische und religiööse Machthaber idäntisch oder äng verbunde si. Si sääge as Rächtfertigung für d Ordnig vo dr Gsellschaft, iiri Verdäidigung, Sterkig und/oder Expansioon, ass Gott es eso häig welle. Dr Begriff isch im Hellenismus entstande und mä het en im Christedum sit em Hoochmiddelalter für d Chrüzzüüg brucht. In dr Nöizit het er au Chrieg legitimiert, wo nazionalistisch motiviert gsi si, im dütsche Sproochruum bsundrigs die antinapoleonische Befreijigschrieg, und het us ene e Kampf um e Wältaaschaujig gmacht. In andere Religioone git s äänligi Konzept, im Islam zum Bischbil dr Dschihad. Die Begriff vergliicht mä vilmol mit däm, wo im christianisierte Öiropa entstande isch, aber in dr Forschig wärde si nit as idäntisch aagluegt. Au dr sogenannti Grächti Chrieg, wo an razionali ethischi Kriterie bunde isch, wird vom Häilige Chrieg underschiide. allgemäin Klaus Schreiner (Hrsg.): Heilige Kriege. Religiöse Begründungen militärischer Gewaltanwendung: Judentum, Christentum und Islam im Vergleich. (Schriften des Historischen Kollegs 78),
De Johann Christian Wentzinger (urspringlig Christian Wenzinger; * 10. Dezember 1710 z Ehrestette im Brisgau; † 1. Juli 1797 z Friburg) isch e sidditsche Bildhauer, Moler un Architekt im Rokoko gsii, wu in de Hauptsach im Brisgau gschafft het. De zweet Vorname Johann het de Wentzinger sit de 1730er Johr gfiert. De Wentzinger het zue de vilsittigschte Rokoko-Kischtler z Sidditschland ghert. Studieraise hän en no de Uusbildig (wahrschins z Friburg) un de Gsellezitt z Stroßburg 1731 uf Rom un 1737 uf Paris gfiert. No de Furtbilding uf de dertige Akademie het sich de Wentzinger as Kinschtler verstande, wu iwer em Handwerch un dodemit nit unter em Zumftzwang gstande isch. Ab 1745 het er vu Friburg us im gsamte Brisgau un de Regione drumrum gwirkt. Sii no 1761 am Minschterblatz baut, scho mit frieklassizistische Detail uusgstattet Wohn- un Atelierhuus „Zum Schönen Eck“ (Wentzingerhuus) beherbergt siter anne 1994 s Friburger Museum fir Stadtgschicht. Sii groß Vermege het de Wentzinger em Friburger Armespital vermacht. S kinschtlerisch un sozial Wirke vun em het d Stadt no zue sine Lebzitte mit de Ernennig zum Ehreburger un Ehrestadtrot gwirdigt. D Hand vu de Katharina Egg, de Dochter vum Burgermaischter, isch em awer versait bliwe. De Wentzinger
Hoëdic isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Quiberon un zum Arrondissement Lorient. Dr Bann vu dr Gmai umfasst d Insle Île Hœdic, e chlaini Granit-Insle im Golf vu Biskaya, in dr sidlige Bretagne. D Insle isch rund 3 km lang, zwische 0,7 un 1 km brait un lyt 36 km vu Vannes un 58 km vu Lorient. Si het e Oberflechi vu 208 ha, di hegscht Hebig lyt 22 m iber em Meeresspiegel. Uf dr Insle git s nume ai Sidlig un dr Hafe Port Neuf. Hoëdic isch zum erschte Mol gnännt wore im 13. Jh. as Heidic (13. Jh.: Heizic, 1548: Hedic, 1636: Heydic ou Oatdic, 1636: Hoüadic, 1654: Heydic, 1815: Isle de Hoedic). Dr Maire vu Hoëdic isch dr Jean-Luc Chiffoleau. Hoëdic ghert zum Kommunalverband Auray Quiberon Terre Atlantique. Burgermaischter syter 1892 1892-1900: Henri Marie Le Moing 1900-1904: Jean Pierre Le Bourhis 1904-1907: Henri Le Bayon 1908-1912: Martin Joseph Le Scoarnec 1912-1913: Denis Marie Le Bourhis 1913-1919: Alphonse Marie Le Gurun 1919-1924: Ange Le Scoarnec 1924-1970: Jean Marie Le Moing 1970-1989: Alcime Marie Blanchet 1989-1995: Marc Allanic 1995-2001: Maurice Allanic 2001-2002: Jean Rambure 2002-2014: André Blanchet syt 2014:
Île d’Arz (bretonisch An Arzh) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Vannes-2 un zum Arrondissement Vannes. Dr Bann vu dr Gmai umfasst d Insle Île d’Arz im Golf vu Morbihan drei Kilometer vor dr bretonische Kischte, acht km vu Vannes un 45 km vu Lorient. D Insle isch rund 2,5 km lang un 2 km brait. Île d’Arz isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1031 as Art Insula (1034: Insule Art, 1164: Insule de Arto, 1179: Isle d'Ars, 1252: Arz, 1764: I. d'Ars, 1815: Isle d'Arz). Dr Maire vu Île-d’Arz isch dr Jean Loiseau. Île d’Arz ghert zum Kommunalverband Golfe du Morbihan - Vannes Agglomération. D Insle het rund 250 Yywohner, in dr Hauptsaison chemme aber bis zue 2500 Bsuecher am Dag, im Johr insgsamt rund 200.000 Mänsche. Uf dr Insle het di grescht Segelschuel vu Frankrych, Les Glénans, ain vu ihre Sitz. Dert wäre praktischi un theoretischi Segelkurs uf Franzesisch aabote. Dr traditionell Dialäkt vu Île d’Arz ghert zum Bretonisch. Chilche Notre-Dame Chilche Notre-Dame Rothuus un Schuel Commons: Île-d'Arz – Sammlig vo Multimediadateie http://www.iledarz.fr Île d’Arz uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate:
Île d’Houat (bretonisch Houad ) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Quiberon un zum Arrondissement Lorient. Île d’Houat isch e Insle in dr Bucht vu Quiberon am Yygang zum Golf vu Morbihan, 33 km vu Vannes un 50 km vu Lorient. Dr hegscht Punkt lyt 42 Meter iber em Meeresspiegel. Uf d Insle chunnt mer per Schiff vu Quiberon uus oder vu Vannes mit Katamarane. Dr Hafe vu dr Insle isch s chlai Fischerdorf Port-Saint-Gildas. Île d’Houat isch zum erschte Mol gnännt wore im 13. Jh. as Houat (1453: Hoat, 1548: Houil, 1636: Hoüath, 1815: Isle de Hoat). Dr Maire vu Île-d’Houat isch dr Philippe Le Fur. Île d’Houat ghert zum Kommunalverband Auray Quiberon Terre Atlantique. Dr traditionell Dialäkt vu Île d’Houat ghert zum Bretonisch. Dr Kriminalroman „The Portrait“ vum britische Schriftsteller Iain Pears spilt uf dr Insle. Menhir de la Vierge („Jumpfere“) Houat Menhir N. Forrer, W. Wirth: Die Insel Houat. In: Mitteilungen der Geographisch-Ethnographischen Gesellschaft Zürich, Band 26 (1925–1926), S. 19–34 (Digitalisat) Commons: Houat – Sammlig vo Multimediadateie Île d’Houat uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: LCCN: n78003237 | VIAF: 141869956
S Huus Asen (bulgarisch Асен) isch e bulgarischi Herrschaftsfamilie gsi. Iire Aaghöörige het mä au Asse, Assenide, Aseniter, Asenide und z Byzanz Asanes (Ασάνης) gsäit. D Häärkumft vo dr Dünastii Asen isch umstritte. Mä vermuetet ass iire Ursprung walachisch oder kumanisch chönnt si. In Urkunde vom Zar Kalojan git s e Kontinuidäät zu de Herrscher vom erste bulgarische Riich. Im Middelalter isch d Festig Lowetsch Sitz vom Boljare Asen worde, em Gründer vo dr Dünastii. 1185/1186 isch si uner sine Söön Iwan Asen I. und Theodor Peter IV. Asen Zentrum vom ene Ufstand gege dr byzantinisch Kaiser Isaak II. Angelos worde uf em Gebiet zwüschen em Balkangebirg und dr Donau. 1187 häi d Bulgare in Lowetsch mit Byzanz Friidensverdraag underschriibe, wo s Zwäite bulgarische Riich »de jure« anerkennt het.. D Stadt Tarnowgrad isch die nöiji Hauptstadt worde. Under dr Dünastii Asen isch s em zwäite Bulgarische Reiich glunge, uf e nöije Höhepunkt z choo. Es het d Balkanhalbinsle nit nume milidäärisch sondern au kulturell dominiert. Hervorragendi Herrscherpersönligkäite si in dr Gründergenerazioon dr Kalojan gsi, wo 1204 d Understützig vom Babst für e Zarechröönig und für en unabhängigi Chilleorganisazioon under em bulgarische Patriarch überchoo het, und si Növöö Iwan Asen II.
Île-aux-Moines (bretonisch Enizenac'h) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Vannes-2 un zum Arrondissement Vannes. Dr Bann umfasst di glychnamig Insle Île-aux-Moines, e sibe Kilometer langi un fimf Kilometer braiti Insle im Golf vu Morbihan, 10 km vu Vannes un 42 km vu Lorient. Dr Bann umfasst d Île-aux-Moines, e sibe Kilometer langi un fimf Kilometer braiti Insle im Golf vu Morbihan, 10 km vu Vannes un 42 km vu Lorient. Dr hegscht Punkt vu dr Insle lyt 31 Meter iber em Meeresspiegel. Zue dr Gmai ghere au d Insle Île Creïzic un e baar chlaini Insle. Île-aux-Moines isch zum erschte Mol gnännt wore im 9. Jh. as Crialeis (9. Jh.: Enesmanach, 15. Jh.: Isle au(x) Moene(s), 1764: I. aux Moines, 1809: Isle aux Moines). Dr Maire vu Île-aux-Moines isch dr Philippe Le Berigot. Île-aux-Moines ghert zum Kommunalverband Golfe du Morbihan - Vannes Agglomération. Dr traditionell Dialäkt vu Île-aux-Moines ghert zum Bretonisch. Cromlech Kergenan (Staichrais) Dolmen Penhap Dolmen Kerno Dolmen Pointe de Nioul Menhir Brouel Chilche Saint-Michel Kapäll Le Guéric Chilche Saint-Michel Kapäll Le Guéric Dolmen Penhap Cromlech Kergenan Commons: Île-aux-Moines – Sammlig vo Multimediadateie https://web.archive.org/web/20181101183221/http://mairie-ileauxmoines.fr/ Île-aux-Moines uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste
Inguiniel (bretonisch An Ignel, [niˈɲəl] oder [niˈjəl]) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Guidel un zum Arrondissement Lorient. Inguiniel lyt am Scorff, 53 km vu Vannes un 27 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 49 m un 171 m iber Normalnull. D Nochbergmaine sin Plouay im Weschte, Berné un Kernascléden im Nordweschte, Lignol im Norde, Persquen im Nordoschte, Bubry im Oschte un Lanvaudan im Side. Zue dr Gmai ghere d Wyler Keransquer, Kergal vihan, Kergal vras, Nezerc'h un Poulgroix. Inguiniel isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1280 as Yguyniel (1323: Ynginhiel, 1387: Yguinel). Dr Maire vu Inguiniel isch dr Jean-Louis Le Masle. Inguiniel ghert zum Kommunalverband Lorient Agglomération. Burgermaischter syter anne 1792 Dr traditionell Dialäkt vu Inguiniel ghert zum Bretonisch. Chilche Saint-Alban Kapäll Saint-Claude Kapäll Saint-Maurice Kapäll Locmaria Kapäll Lochrist Gallischi Stele (6./5.Jh. v. Chr.), hite im Archäologische Museum Vannes Inguiniel Gallischi Stele Commons: Inguiniel – Sammlig vo Multimediadateie Inguiniel uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Inzinzac-Lochrist (bretonisch Zinzag-Lokrist) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Guidel un zum Arrondissement Lorient. Inzinzac-Lochrist lyt am Blavet, 13 km nordeschtlig vu Lorient un 43 km vu Vannes uf ere Hechi zwische 2 m un 111 m iber Normalnull. Zue dr Gmai ghere d Ortsdail Inzinzac, Lochrist, Penquesten un Kerglaw. Inzinzac isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1319 as Insinsac (1327: Isinsac, 1387: Disinsac, 1516: Izinzac), Penquestlen anne 1427, Kerglaw 1427. D Maire vu Inzinzac-Lochrist isch d Armelle Nicolas. Inzinzac-Lochrist ghert zum Kommunalverband Lorient Agglomération. Dr traditionell Dialäkt vu Inzinzac-Lochrist ghert zum Bretonisch. Dolmen du Bünz Chilche Saint-Pierre (1929) Chilche Notre Dame de la Victoire, Penquesten (1839) Écomusée des forges d'Hennebont Commons: Inzinzac-Lochrist – Sammlig vo Multimediadateie http://www.inzinzac-lochrist.fr Inzinzac-Lochrist uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: LCCN: nr95041752 | SUDOC/IdRef: 174215320 | VIAF: 134145960
S Zwäite Bulgarische Riich isch e Staat zwüschen em Balkangebirg und dr Donau gsi, wo vo 1186 aa existiert het und im 14. Joorhundert in meereri Däilriich zersplidderet und denn vo de Osmane erooberet worden isch. 1185 häi d Brüeder Asen und Peter en Ufstand gege s Byzantinische Riich aagfange, wo 1186 zur Errichdig vom Zwäite Bulgarische Riich gfüert het, wo vo Byzanz im Friidensverdraag vo Lowetsch anerkennt worden isch. Wil die erste Herrscher us em Huus Asen gstammt häi het men em Riich am Aafang au „Riich vo de Asene“ oder „Asenideriich“ gsäit. S Zentrum vo dr Bewegig isch d Stadt Tarnowo gsi, wo denn die vierti Hauptstadt worde isch. In de Joorzäänt druf het Bulgarie d Schwechi vom Byzantinische Riich chönne usnütze, wo s noch dr Eroberig vo Konstantinopel dur d Latiiner 1204 in meereri Däilstaate usenander gheit isch. Zwüsche 1197 und 1207 isch dr Kalojan, dr jüngeri Brueder vom Peter und vom Asen, Zar vo Bulgarie gsi. Er het milidäärisch Erfolg gha, wo dr Staat gsicheret häi. Wo Byzanz sich im Land het welle iimische, het dr Zar e Bund mit em Babst Innozenz III. abgschlosse. Bulgarie hätt sölle römisch-katholisch wärde, und drfür het dr Kalojan dr
Josselin (Gallo Jocelein, Jocelin, Joczelein, bretonisch Josilin) isch e franzesischi Stadt im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Ploërmel un zum Arrondissement Pontivy. Josselin lyt am kanalisierte Fluss Oust im Zäntrum vu dr alte Grofschaft Porhoët, 37 km vu Vannes un 65 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 32 m un 93 m iber Normalnull. Josselin isch zum erschte Mol gnännt wore im 11. Jh. as Castro Joscelini Josselin isch d Residänzstadt vu dr Herzeg vu Rohan gsii. Dr Maire vu Josselin isch dr Nicolas Jagoudet. Josselin ghert zum Kommunalverband Ploërmel Communauté. Dr traditionell Dialäkt vu Josselin ghert zum Gallo. Schloss Josselin Abtei Saint-Jean des Prés Abtei Le Mont Cassin de Josselin Basilika Notre-Dame-du-Roncier Chilche Saint-Martin Kapäll Sainte-Croix Basilika Notre-Dame-du-Roncier Schloss Josselin Oust Alzey, Dytschland (syt 1973) Quiberon, Frankrych Commons: Josselin – Sammlig vo Multimediadateie http://www.josselin.com Josselin uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: VIAF: 246178061
Kerfourn (bretonisch Kerforn) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Pontivy un zum Arrondissement Pontivy. Kerfourn lyt 43 km vu Vannes un 52 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 92 m un 138 m iber Normalnull. D Nochbergmaine sin Noyal-Pontivy im Weschte, Gueltas im Nordoschte, Crédin im Oschte un Naizin im Side. Kerfourn isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1461 as Kerforn. Im Johr 1839 isch s Dorf e aigeständigi Gmai wore, scho 1802 isch d Bfarrei sälbständig wore. Dr Maire vu Kerfourn isch dr Joël Marivain. Kerfourn ghert zum Kommunalverband Pontivy Communauté. Dr traditionell Dialäkt vu Kerfourn ghert zum Bretonisch. Chilche Saint-Eloi (1896-99) Commons: Kerfourn – Sammlig vo Multimediadateie https://web.archive.org/web/20180905171912/http://www.kerfourn.fr/ Kerfourn uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Dr Minitel ìsch a Videotex-Terminal gsìì. Dàs hàt's ìm Frànkrìch zwìscha 1982 un 2012 gaa. Dia Tecknologie hàt ìn da 80. Johra a großer Erfolg ghàà, ungfahr wia s Ìnternet dàto. Un ewa, ìn da 90. Johra, mìt dr Verbreitung vum Ìnternet ìsch dr Minitel làngsàm verschwunda. Dr Terminal hàt wia-n-a gànz eifàch Computer üsgsah. D Firma „France Telecom“ hàt na ìn ìhra Kunda ummasunscht zu Verfiagung brocht. S Hàuiptziel ìsch gsìì, s Telefonbüech z'ersetza: mìt em Dianscht 11 hàt ma a Telefonnummer känna fìnda, fàscht ummasunscht (wenn d Verbìndung nìt ìwer 3 Minütta düürt hàt). 's hàt noch àndra Dianscht gaa, mehr àttràktiv un tiirer, zum Beispiel Noochrìchta, Spìeler, oder d erschta soziàla Netzwark wo ma Litt on-line hàt känna traffa. Dr Minitel hàt s frànzeescha Netzwark Télétel (vu dr Firma „Transpac“) verwanda, si Kommunikationsprotokoll ìsch X.25 gsìì. D Teletel-Sitta sìn èifàch gsìì, meischtens mìt kurza Text, eifàcha Bìlder un a pààr Fàrwa; so han sa nìt làng brüücht fer z'làda. Àls Benutzer-Schnìttschtella hàt dr Terminal a Bìldschìrm un a Tàschtàtur ghàà. Fer z'funktionniara hàt's a Stromkàwel un a Telefonlinia brüücht. D erschta tecknischa Test han ànna 1980 ààgfànga, mìt 2500 Terminal ìn a pààr Städter: Versailles, Vélizy-Villacoublay, Jouy-en-Josas,
Dr Johannes II. Komnenos (middelgriech. Ἰωάννης Β' Κομνηνός, * 13. Septämber 1087 z Konstantinopel; † 8. April 1143 im Taurus) isch dr byzantinisch Kaiser vo 1118 bis zu sim Dood gsi. Si Regierig isch samft und grächt gsi und dorum het men em dr byzantinisch Marcus Aurelius gsäit. Mit sim persönlige Vorbild het er d Sitte vo dr Zit verbesseret. Er het brobiert d Gröössi vom byzantinische Riich wider eso häärzstelle, wie si vor dr Katastrofe vo dr Schlacht vo Manzikert 1071 gsi isch (Restauratio imperii). Dr Johannes II. stammt us em Huus vo de Komnene, dr byzantinische Herrscherfamilie, wo lenger as alli andere regiert het. Er isch dr eltisti Soon vom Kaiser Alexios I. mit siner Frau Irene Dukaina gsi und isch au bekannt as Kaloioannes (dr schööni Johannes). Im Johannes si Schwöster, d Anna Komnena, get welle, ass iire Maa, dr Nikephoros Bryennios, Käiser wurd, aber dr Johannes het sich chönne duuresetze. Er het 1122 d Petschenege gschlaage, wo si in s Riich iigfalle si und die Gfoor für immer uf d Site gschafft. Sini Siig über d Ungare und die ufständische Serbe häi dr Friide im öiropäische Däil vom byzantinische Riich gsicheret, und er het sich denn
Kergrist isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Gourin un zum Arrondissement Pontivy. Kergrist lyt im Norde vu Morbihan an dr Gränze zum Département Côtes-d’Armor, 57 km vu Vannes un 54 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 79 m un 166 m iber Normalnull. Kergrist isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1205 as Guercrist (1255: Villa Christi, 1535: Lochrist). Dr Maire vu Kergrist isch dr Christophe Guerrey. Kergrist ghert zum Kommunalverband Pontivy Communauté. Burgermaischter syter 1989 1989-2001: Léon André 2001-2008: Daniel Poulain syt 2008: Bruno Servel Dr traditionell Dialäkt vu Kergrist ghert zum Bretonisch. Gotischi Chilche (14. Jh.) Kapäll Saint-Mérec (rekonstruiert im 19. Jh.) Syt 2001 findet z Kergrist alljohr e Rockabilly-Festival statt. Commons: Kergrist – Sammlig vo Multimediadateie http://www.kergrist.fr Kergrist uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr)
Kernascléden (bretonisch Kernaskledenn [kɛʁnaskledən], im lokale Dialäkt Karnasenn [kaʁnasən]) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Gourin un zum Arrondissement Pontivy. Kernascléden lyt in dr Pays Pourlet im Dal vum Scorff, 57 km vu Vannes un 29 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 89 m un 163 m iber Normalnull. Nochbergmaine sin Berné, Inguiniel, Lignol un Saint-Caradec-Trégomel. Kernascléden isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1428 as Kernasteden (1430: Kernastreden, 1430: Kaerenascheden). Drotz ass im Dorf scho im 15. Johrhundert e großi Bfaarchilche böue woren isch, het d Gmai bis anne 1908 het zue dr Bfarrei Saint-Caradec-Trégomel ghert. E sälbschtständigi Gmai isch Kernascléden anne 1955 wore. Dr Maire vu Kernascléden isch dr Christophe Cararic. Kernascléden ghert zum Kommunalverband Roi Morvan Communauté. Dr traditionell Dialäkt vu Kernascléden ghert zum Bretonisch. Chilche Notre-Dame (böue 1420–1464 im Stil vu dr Flamboyant-Gotik, gweit 1453) Fläädermuusmuseum (Musée de la chauve-souris) Huitorel (J.-M.), Herléan (C.), Kernascléden, éditions Ouest-France, Rennes, 1996. ISBN 2-7373-1938-2 Commons: Kernascléden – Sammlig vo Multimediadateie http://www.kernascleden.com Kernascléden uf geobreizh.com (Internet-Archive) Liste des maires au 25 avril 2014 (data.gouv.fr) Normdate: LCCN: no2001041080 | VIAF: 157434072
Kervignac (bretonisch Kervignag [kɛɾviˈɲak]) isch e franzesischi Gmai im Département Morbihan in dr Region Bretagne. D Gmai ghert zum Kanton Hennebont un zum Arrondissement Lorient. Kervignac lyt 38 km vu Vannes un 10 km vu Lorient uf ere Hechi zwische 0 m un 70 m iber Normalnull. Nochbergmaine sin Hennebont im Nordweschte, Languidic im Norde, Brandérion im Nordoschte, Lanester im Weschte, Nostang im Oschte, Locmiquélic im Sidweschte un Merlevenez im Side. Kervignac isch zum erschte Mol gnännt wore im 6. Jh. as plebem Veneacam (1037: Chervenac, 1280: Kerveniac, 1280: Kereniac, 1282: Creveniac, 1387: Kaervinyac, 1405: Quiliviniac). D Maire vu Kervignac isch d Élodie Le Floch. Kervignac ghert zum Kommunalverband Blavet Bellevue Océan. Burgermaischter syter anne 1811 1811-1813: Guillaume Danigo 1813-1825: François Corentin Le Mancq 1825-1842: Auguste Dufretay 1842-1848: Julien Giquello 1848-1860: Joseph Portanguen 1860-1864: Jacques Le Cloirec 1864-1864: Vincent Hirgair 1864-1871: Jean Bouedec 1872-1923: Gustave de Perrien (Vte) 1924-1940: Lucien Dauchez de Beauvert 1941-1953: Pierre Laventure 1953-1977: Benoît Rio 1977-1983: Jean Le Marouille syt 1983: Jacques Le Ludec Dr traditionell Dialäkt vu Kervignac ghert zum Bretonisch. Dolmen Tri-Men-de-Castello Kapäll Notre-Dame La Clarte Marmorchryz, Kerio Herrehuus Kerlivio (15. Jh.) Chilche Notre-Dame-de-Pitié (1958) Château de Locguénolé (19. Jh.) Commons: Kervignac – Sammlig
Dr Manuel I. Komnenos (middelgriech. Μανουὴλ Α' Κομνηνός, * 28. Novämber 1118; † 24. Septämber 1180) isch vo 1143 bis 1180 dr byzantinisch Kaiser gsi. Er gältet as äine vo de letschte bedütende Herrscher vo Byzanz. Dr Kaiser Johannes II. het churz vor sim Dood 1143 sim jüngste Soon Manuel d Chroone sälber uf e Chopf gsetzt und het denn sini Generääl lo schwööre, d Droonfolg z anerkenne. Dr Manuel het uf em Balkan energisch iigriffe und het Chläiasie zerst eender e chli vernoochläässigt. Noch eme Fäldzug in de Joor 1149–1150 het er Serbie under d Chnutte überchoo. Im Strit um Dalmazie und Kroazie häi d Ungare 1167 d Schlacht bi Sirmium gege d Byzantiner und d Raszier, wo mit ene verbündet gsi si, verloore. Mit däm isch die ganzi westligi Balkanhalbinsle byzantinisch worde. Denn het dr Manuel I. d Donaugränze afo befestige. Dr Kaiser het gueti Bezieige zu de Staufer ghaa, bsundrigs zum Konrad III., won er wäärend em Zwäite Chrüzzuug kennegleert het und 1148 z Thessaloniki e Bündnis abgschlosse het. Das isch gege d Normanne in Underitalie grichdet gsi, und dr Manuel het sä vo 1147 aa in meerere Gfächt bekämpft. Noch em Dood vom Konrad si d
Dr Julius Henry Marx, bekannter als Groucho Marx (* 2. Oktober 1890 z New York City; † 19. August 1977 z Los Angeles) isch e amerikanische Enterteiner, Pantomiim und Schauspiiler gsi. Zämme mit sine Brüeder Chico, Harpo, Zeppo und Gummo si si as d Marx Brothers berüemt worde. Si häi im Vaudeville, am Broadway und im Kino groosse Erfolg ghaa. 1974 het er en Eerenoscar für si Lääbenswärk überchoo. Humor Risk (au Humorisque), 1921 (verscholle) Too Many Kisses, 1925 The Cocoanuts, 1929, Reschii Robert Florey Animal Crackers, 1930, Reschii Victor Heerman Monkey Business, 1931, Reschii: Norman Z. McLeod Horse Feathers, 1932, Reschii: Norman Z. McLeod Duck Soup, 1933, Reschii: Leo McCarey A Night at the Opera, 1935, Reschii: Sam Wood A Day at the Races, 1937, Reschii: Sam Wood Room Service, 1938, Reschii: William A. Seiter At the Circus, 1939, Reschii: Edward Buzell Go West, 1940, Reschii: Edward Buzell The Big Store, 1941, Reschii: Charles Riesner A Night in Casablanca, 1946, Reschii: Archie Mayo Love Happy, 1950, Reschii: David Miller The Story of Mankind, 1957, Reschii: Irwin Allen Groucho Marx, Groucho and Me (1959, ISBN 0-306-80666-5) Groucho Marx, Memoirs of a Mangy Lover (1963, ISBN 0-306-81104-9) Groucho Marx, The Groucho