rlitschk/wikidir huggingface dataset:
Dr historischi Karneval z Venedig isch mit sine Larve, Dierkämpf, Herkulesspiil und Füürwärk dr bekanntisti Karneval z Italie näbe deene vo Floränz und Rom. Dr Karneval het an de italiänische Fürstehööf aagfange, isch sit em Spootmiddelalter immer prunkvoller und ufwändiger worde. Im Allgemäine goot s Fest vo Epiphania (6. Januar) bis zum Aafang vo der Fastezit am Aschermittwuch. Dr Ursprung vom Karneval goot uf d Saturnalie in dr Antike zrugg und uf d Brüüch und Festligkäite vo vor dr Fastezit im spoote Middelalter. Z Venedig wird dr Karneval zum erste Mol in dr Chronik für 1094 vom Doge Vitale Falier erwäänt. Dr Chronist Martino da Cànal isch dr erst gsi, wo im 13. Joorhundert vo Larve am ene Zumftumzug gschriibe het. Zur Zit vom Giacomo Casanova im 18. Joorhundert het dr Karneval si grössti Bracht empfaltet, und au d Sitte si immer lugger worde. Bis 1797 het mä jedes Joor dr Siig vo Venedig über Aquileia im Joor 1162 gfiirt. Z Venedig hät me de Karneval vom Stefanstag (26. Dezember) a gfyred. Bis 1796 hät me während de Uufahrt nomol e chlyners Fest aaghänkt. Commons: Karneval z Venedig – Sammlig vo Multimediadateie carnevale.venezia.it di offizielli Website (italiänisch und änglisch) carnivalofvenice.com
Das älteste Gewerbe der Welt (Originaltitl: Le plus vieux métier du monde, uff schwäbisch: S eldeschde Gewerbe vo dr Welt) ischt a franzeesisch-deitscher Schbiilfilm en sechs Episoda vo sechs vrschiidene Regisseur (lueg en d Info-Box). S erscht Môl ens Kino komma isch der Film en Deitschland am 6. Abril 1967. Regie: Franco Indovina A-ma scheena Dag kommt a jonger Hendler ens Dorf. Der siht so guad aus, dass glei älle Dorf-Scheeheida en-an vrnarrt send, so au d Brit. De sell abr kô et begreifa, dass der ausgerechnet vo ehra nix wissa will. Drom frôgt-se da alda Môler, wo fir sei Weisheit bekannt ischt ond fir dean se sich oft als Modell zor Vrfigong stellt, om Rôt. Der moint, r kennt-ra helfa. Glei mischt’r vrschiidene Farba ond tregt-se behutsam an a baar Stella vo dr Brit ihrem Gsicht auf. Dô drmit macht’r sei schees Modell noh viil scheener: S „Make-up“ ischt erfonda. Uff oimôl isch der jonge Hendler hin- ond hergrissa vo sellem bezaubernda Mädle. Dui abr merkt, dass a Frau, wo vo-ma Môô begehrt wuud, sich deam au vrweigra kôô. Ond nadiirlich kô-se dui Vrweigerong au uffgäa, wenn sich der Môô des ebbes koschda lôôt. Dô druff fangt dr Vrehrer
E Hexachord (vo griech. hexa „säggs“, chordé „Saite“) isch in dr Muusigtheorii e Reije vo säggs Döön oder Doonklasse, wo äin noch dr andere chunnt wie in ere Doonläitere.. In dr middelalterlige Muוsiעtheorii het dr Hexachord, wo vermuetlig vo de Döön vo dr Lyra mit säggs Säite chunnt, d Grundlaag für s Leere vom Gregorianische Gsang bildet. Mä sött sich die verschiidene Hexachord as Usschnitt, wo enander überlappe, vorstelle us em ganze domoolige Doonvorroot vo G bis e". Christian Berger: Artikel Hexachord (I.-V.) in: Musik in Geschichte und Gegenwart, 2. Auflage, hrsg. v. L. Finscher, Sachteil Bd. 4, Kassel 1996, Sp. 279-286 Christian Berger: La quarte et la structure hexacordale. In: L’enseignement de la musique au Moyen Age et à la Renaissance. Colloque Royaumont 1985, Royaumont 1987, S. 17-28 (vgl. http://www.freidok.uni-freiburg.de/volltexte/6002) Christian Berger: Cithara, cribrum und caprea. Wege zum Hexachord. In: M. Kintzinger, S. Lorenz, M. Walter (Hrsg.): Schule und Schüler im Mittelalter. Beiträge zur europäischen Bildungsgeschichte des 9. bis 15. Jahrhunderts. Beihefte zum Archiv für Kulturgeschichte 42. Köln 1996, S. 89-109 (vgl. http://www.freidok.uni-freiburg.de/volltexte/375) Christian Berger: Hexachord und Modus: Drei Rondeaux von Gilles Binchois. In: Basler Jahrbuch für historische Musikpraxis 16 (1992), S. 71-87 (vgl. http://www.freidok.uni-freiburg.de/volltexte/388) Jacques Chailley: „Ut queant
Dr Georg I. Ludwig (änglisch George Louis; * 28. Maijul./7. Junigreg. 1660 z Hannover; † 11. Junijul./22. Junigreg. 1727 z Osnabrück) isch äine vo de Herzöög vo Braunschweig und Lüneburg gsi und sit 1698 Kurfürst vo Braunschweig-Lüneburg („Kurhannover“) und Erzbannerdrääger (und spööter Erzschatzmäister) vom Häilige Römische Riich und vo 1714 aa au Köönig vo Groossbritannie und Irland und Titularköönig vo Frankriich. Dr Georg Ludwig isch evangelisch-lutherisch erzooge worde, was wääsentlig gsi isch, won er uf en britisch Dron choo isch. 1714, noch em Dood vo dr Queen Anne, isch s im britische Köönigriich vor allem drum gange, ass mä e gäignete, bluetsverwandte Droonfolger wurd finde, so dass dr Aaspruch vo de römisch-katholische Stuarts nid wurd zelle. Dr Georg Ludwig het as Köönig vo Groossbritannie e schweere Stand ghaa, wil er kuum Änglisch gschwätzt het oder het welle schwätze und Dütsch oder Franzöösisch voorzooge het. Eso isch s choo, ass sich wäärend sinere Regierigszit d Balanse vo dr Macht erheeblig vo dr Monarchii zum Parlamänt verschoobe het. Es het sich s britische Parteiesüsteem uusebildet und dr Robert Walpole isch faktisch zum erste Brömieeminister worde, wo mit eme Kabinett regiert het. Offiziell het dr Walpole dä Ditel allerdings erst 1730 under em
Neikirch (dt. Neukirch) isch en Ortsdoal vu Furtwangen im Schwarzwald-Baar-Kreis z Bade-Wirtteberg. De Ortsdoal isch „staatlich anerkannter Luftkurort“. Neikirch lit im mittlere Schwarzwald an de Bundesstraße 500 (Schwarzwald-Panoramastross) zwische Furtwangen un Hinderzarte. Neikirch isch anne 1275 im Zehntbuech vom Bischtum Konschtanz zum erschte Mol gnennt wore. 1971 isch de Ort zue Furtwange eigmoandet wore. Neikirch isch vo Tourismus un Wintersport prägt. Bertin Nitz (1888-1932), Haimetdichter Luftbild vo Furtwange (rechts unte) un Neikirch (mittig unte) Pfarrkirch St. Andreas Hexelochmihle Hexelochmihle Private Seite iber Neikirch
Her Majesty’s Theatre isch e Theater am Haymarket im West End vo London. S Theater het e langi Dradizioon. Es isch in meerere Geböid dehäi gsi und und het e baar mol si Naame gwäggslet. Dr erst Bau het dr Archidekt John Vanbrugh baut, und es isch am 9. April 1705 as Queen’s Theatre mit dr Uffüerig von ere Pastorale vom Jakob Greber eröffnet worde. Noch dr Inthronisazioon vom Georg I. im Joor 1714 het mä si Naame aabasst und es isch s King’s Theatre gsi. Doo si die mäiste Opere vom Georg Friedrich Händel urufgfüert worde, vor allem wääred dr Zit vo dr Opereakademii 1719 bis 1728, wo au dr Giovanni Battista Bononcini und dr Attilio Ariosti für sä komponiert häi. Wo dr Johann Jacob Heidegger kaufmännische Diräkter gsi isch, het er au Maskebäll uf d Büüni brocht. 1789 isch s Geböid aabebrennt. Dr Michael Novosielski het e nöije Bau entworfe, wo im Merz 1791 iigweiht worde isch. In dere Epoche isch dr berüemti und exzentrischi franzöösischi Harfenist Nicolas Bochsa (1789–1856) dr musikalisch Diräkter gsi, und het dä Boste vo 1827 bis 1833 ghaa. 1837 het mä s Huus in Her Majesty’s Theatre umdauft und spööter wo d Herrscher
Dr Jakob Greber (begraabe am 5. Juli 1731) isch e dütsche Barockkomponist im früeje 18. Joorhundert gsi. S Datum und dr Ort won er uf d Wält choo isch, si umbekannt. Au wenn er gstorbe isch, wäiss mä nid genau; im Grove Dictionary of Music and Musicians isch gschriibe, ass er am 5. Juli 1731 z Mannheim begraabe worde isch. Im ene Verzäichnis vo Komponiste, wo us em Franzöösische übersetzt worde isch und 1709 z London erschiine isch, wird dr Greber as a German who had Study'd Composition in Italy erwäänt. Er isch woorschinlig mit dr toskanische Sängere Francesca Margarita de l'Epine uf Ängland choo. Am 27. Mai 1703 isch zum erste Mol brichtet worde ass si ufdräte isch. Z Ängland het men en as „Signor Giacomo Greber“ kennt. D de l'Epine isch offesichtlig im Greber si Geliebti gsi, het aber spööter en andere Komponist, dr Johann Christoph Pepusch ghürootet. Am 9. April 1705 isch im Greber si Pastorale Gli amori d'Ergasto bi dr Eröffnig vom nöije Queen's Theatre (spööter King's Theatre) am Haymarket ufgfüert worde. Das isch die erst italiänischi Opere gsi, wo z London ufgfüert worde isch. S Wärk het käi Erfolg ghaa. E Zitli druf het dr
Dr Karl III. Philipp vo dr Pfalz, au Carl Philipp, (* 4. Novämber 1661 z Nöiburg; † 31. Dezämber 1742 z Mannheim) isch vo 1716 bis 1742 Pfalzgroof und Kurfürst vo dr Pfalz gsi. Dr Karl Philipp isch s sibte vo 17 Chinder vo sine Eltere Philipp Wilhelm vo Pfalz-Nöiburg und Elisabeth Amalia Magdalena vo Hesse-Darmstadt gsi. As jüngere Brueder isch er für e gäistlig Stand bestimmt gsi. Ooni gäistligi Weije isch er scho mit vierzääni Doomheer z Köln worde, 1677 z Salzburg, 1679 z Mainz und im gliiche Joor Malteserritter. Er het e milidäärischi Usbildig überchoo. 1684 isch er in dr kaiserligi Dienst iidräte. Er isch vo 1691 bis 1694 bi de Türkechrieg drbii gsi und het s bis zum Generaalfäldmarschall brocht. 1712 isch er zum Gubernator vo de ober- und vorderööstriichische Land z Innsbrigg gmacht worde. Wo si elter Brueder Johann Wilhelm im Joor 1716 gstorbe isch, isch er däm si Noochfolge as Kurfürst vo dr Pfalz und Herzog vo Pfalz-Nöiburg und vo Jülich und Bärg worde. Er het sich aber erst 1718 z Häidelbärg niidergloo. Dr Kurfürst isch vo sim katholische Glaube brägt gsi und scho bald het s Komflikt mit em reformierte Chilleroot gee. Er het
Tirol isch es Land im Weschte vo Öschtriich und en Tail vo de historische Alperegion Tirol. D Landeshoptstadt isch Innsbrugg. Es isch is grösser Nordtirol und i di chlinner Enklave Oschttirol uftailt. Mit ennere Flächi vo 12.640,17 km² isch Tirol s drittgröschti Land vo Öschtriich. Vo allne öschtriichische Länder häts mit total 719 km di längschti Ussegränze. Es gränzt a di öschtriichische Länder Vorarlbärg, Salzburg und Kärnte, im Norde a de Fraistaat Bayern (Dütschland), im Südweschte a de Kanton Graubünde (Schwiz) und im Süde a d Provinz Belluno und a di Autonomi Provinz Boze-Südtirol (Italie). S Land isch i nüü politischi Bezirk glideret: Nordtirol Imst Innsbrugg Stadt Innsbrugg Land Kitzbüel Kufstein Landegg Reutte Schwaz Oschttirol Lienz Hall in Tirol Kufstein Kappl im Paznauntal s Lechtal de Achesee d Stubaier Wildspitze i de Stubaier Alpe Commons: Land Tirol – Sammlig vo Multimediadateie Website vo de Tiroler Landesregierig Informazione zum Ferieland Tirol Dialäktbegriff us Osttirol Statistik Austria – Bevölkerung zu Jahresbeginn nach administrativen Gebietseinheiten (Bundesländer, NUTS-Regionen, Bezirke, Gemeinden) 2002 bis 2023 (Gebietsstand 1.1.2023) (ODS) Abgestimmte Erwerbsstatistik - Bevölkerung nach Staatsangehörigkeit, Geschlecht und Bundesland 2020, Statistik Austria, Stichtag 31.10.2020, erstellt am 27.06.2022. Bruttoregionalprodukt und Erwerbstätigkeit 2021 (Tabelle), Statistik Austria Normdate: LCCN: n79139014 |
De Wolfram Schlabach (* 14. Juni 1936 z Friburg; † 9. März 2013 z Bollschwil) isch e ditsche Herspilautor, Spil- un Theaterpädagog un Radiomoderator gsii. De Schlabach isch z Friburg uf d Welt kumme. Wu de Zweet Weltkrieg aagfange het, isch er vier Johr alt gsii. Si Vater isch as Soldat im Krieg gsii, si Mueter isch mit em us de Stadt Friburg gflichtet. Si hän d Kriegsjohr deno bi Verwandte z Elzach, im Prechtal un am Bodesee verbrocht. Noch em Krieg sin si wider zruck uf Friburg un au si Vater isch us em Krieg haimkumme. Ase Bue isch de Schlabach Minischtrant in de Katholische Kilche gsii. Im Johr 1950 het de Wolfram Schlabach as Statischt bim Film Schwarzwaldmädel mitgspilt Noch em Abitur het er Gschicht un Ditsch studiert. Si berueflig Engagement het vor allem em Theater gulte. As Honorarprofääser an de Katholische Hochchuel Friburg het er iber 25 Johr lang Seminar un Vorlesige zue de Theme Spilpädagogik un Theaterpädagogik ghalte. Im Johr 1978 het er d „Friburger Spilwerkstatt“ (hit „Friburger Schuelprojekt-Werkstatt“) in s Lebe gruefe, e Furtbildigsiirichtig fir Lehrer, wu Spil, Kreativität un Schueltheater as Schwerpiunkt ghet het. Drait wore isch d Spilwerkstatt vum Staatlige Schuelamt, vum Kultusminischterim
Rinaldo (HWV 7a/7b) isch en Opere (Opera seria) in drei Akt vom Georg Friedrich Händel. Si isch dr Aafang vo sinere drissig Joor lange Laufbaan as Operekomponist z London. Die ersti Fassig isch sit 1711 z London mit Erfolg ufgfüert worde-im erste Joor eläi 15 Mol, 1711 au z Dublin und 1715 z Hamburg, wo si immer wider emol bis 1730 uf d Büüni choo isch. Die zwäiti Fassig isch zum erste Mol am 6. April 1731 am King‘s Theatre gspiilt worde und isch uf säggs Uffüerige cho. S änglischsproochige Libretto het dr Aaron Hill gschriibe und basiert uf em Torquato Tasso sim Epos La Gerusalemme Liberata (S befreite Jerusalem) (1574). Für d Hamburger Uffüerig het s dr Barthold Feind uf Dütsch übersetzt. Winton Dean, John Merrill Knapp: Handel’s Operas 1704–1726. The Boydell Press, Woodbridge 2009, ISBN 978-184383-525-7 (änglisch). Silke Leopold: Händel. Die Opern. Bärenreiter-Verlag, Kassel u. a. 2009, ISBN 978-3-7618-1991-3. Arnold Jacobshagen (Hrsg.), Panja Mücke: Das Händel-Handbuch in 6 Bänden. Händels Opern. Band 2, Laaber-Verlag, Laaber 2009, ISBN 3-89007-686-6. Bernd Baselt: Thematisch-systematisches Verzeichnis. Bühnenwerke. In: Walter Eisen (Hrsg.): Händel-Handbuch. Band 1, Deutscher Verlag für Musik, Leipzig 1978, ISBN 3-7618-0610-8 (unveränderete Noochdruck, Kassel 2008, ISBN 978-3-7618-0610-4). Christopher Hogwood: Georg Friedrich
Stein chan en Familiename oder en Tail vome Name sii. Bekannti Namensträger: Edith Stein (1891–1942), e dütschi Philosophin, römisch-katholischi Ordensfrau und Märtyrin Herre vo Stai, es Adelsgschlächt us em Südschwarzwald Lueg au: Stein (Begriffsklärung) Altenstein
Dr Rudolf III. vu Hachberg-Suseberg (* 1343; † 1428) isch vu 1352 bis 1428 Markgrof vu Hachberg-Suseberg, Herr vu Röttele un Landgrof im Bryysgau gsi, bis 1384 as Mitregänt vu syym Unkel Otto I. vu Hachberg-Suseberg. Dr Rudolf III. isch e Suhn gsi vum Rudolf II. vu Hachberg-Suseberg un dr Katharina vu Thierstein. 1366 het er vu syym Unkel Otto I. däm syyni Aadeil an dr Herrschaft Suseberg iberchuu. Vum Ritter Konrad Münch vu Münchestei het er 1368 d Derfer Wiil, Winterschwiiler, Welmlige gchauft, derzue Gieter z Haltige un d Burg un s Dorf Otlike (Fridlige). Dossebach het er vum Edelchnächt Wilhelm vu Hauestei un däm syym Suhn Henman vu Hauestei gchauft, wu speter as syy Ehvogt yygsetzt woren isch. 1394 isch er vum Basler Bischof Konrad der Münch mit Basler Stiftsläche „nämlich mannschaft, wildbännen und silberbergen im Breisgau, auf dem Schwarzwald und zu Tottnöw (Dodtnau)“ belähnt wore. 1400 het er d Herrschaft Neuestei mit dr Derfern Gerschbach, Schlechtbach, Raitbach, Kirnberg un Schwigmatt gchauft. Dr Rudolf III. het au syy Sitz, d Burg Röttele, uusböue loo. 1401 het er d Galluschilche im Dorf Röttele böue loo un si 1418 zue dr Hauptchilche vu syyre Herrschaft gmacht. Syy Grabmal un des
E Hocker oder Höcker, isch e Sitzmöbel ooni Lääne. Mit Lääne wärs en Stuel oder en Sässel. Mä säit em Hocker au Schemel (über althoochdütsch [fuoʒ]scamil us spootlatiinisch scamillus, „Bänkli“ zu latiinisch scamnum, „Bank“) oder Daburett. Hocker si scho in dr Antike bekannt gsi. Im Middelalter isch s näben em Bangg s Sitzmöbel gsi, wo am witiste verbräitet gsi isch. Dr Stuel isch bis ins 16. Joorhundert vor allem für die Meebessere und für e Huusheer und si Frau doo gsi. Sit em Ändi vom 16. Joorhundert säit mä ame Schemel mit vier Bäi, wo ufwändig gstaltet und bolsteret si, Daburett (franzöösisch tabouret). Schemel hai mäistens drei oder vier Bäi, d Mälchschemeli häi nume äins und wärde mit eme Rieme am Liib aabunde. Meyers Konversations-Lexikon, 4. Auflage, Verlag des Bibliographischen Instituts, Leipzig und Wien 1890, Band 15, S. 486 Commons: Hocker / Schemel – Sammlig vo Multimediadateie
Dr Franziskus (* 17. Dezämber 1936 z Buenos Aires, Argentinie; lat. Franciscus PP.; burgerli Jorge Mario Bergoglio SJ) isch syt em 13. Merz 2013 dr 266. Papscht un Oberhaupt vu dr remisch-katholische Chilche. Är isch dr erscht Latynamerikaner un dr erscht Jesuit, wu Papscht woren isch. Bis Merz 2013 isch er Erzbischof vu Buenos Aires gsii. D Eltere vum Jorge Bergoglio, dr Mario Jose Bergoglio un d Regina Maria Sivori, sin italienischi Yywanderer gsii. Dr Vater het as Yysebahner gschafft. Dr Jorge Bergoglio het no dr Schuel an dr Universität vu Buenos Aires e Masterabschluss in Chemi gmacht un isch am 11. Merz 1958 in dr Jesuiteorde yydrätte. Är het derno Gaischteswisseschaft z Santiago, Chile un no syre Ruckchehr uf Buenos Aires an dr Theologische Fakultet vum Colegio Máximo San José z San Miguel Philosphi (Abschluss: 1960) un Theologi (Abschluss: 1970) studiert. Anne 1969 het er s Sakramänt vu dr Prieschterweih empfange un isch derno Novizemaischter un Theologidozänt an dr Hochschuel vu San Miguel gsii. In dr Johre 1973 bis 1979 het er as Provinzial d Gschick vum Jesuitenorde z Argentinie glaitet. Vu 1980 bis 1986 isch er deno as Räktor vu dr Theologische Fakultät vu San Miguel vorgstande. Derno
Giulio Cesare in Egitto, dütsch au Julius Cäsar (HWV 17) isch en Opere (Dramma per musica) in drei Akt vom Georg Friedrich Händel. Dr Händel het sä für d Operespiilzit 1723/24 vo der Royal Academy of Music gschriibe. Giulio Cesare in Egitto isch villicht s Bispil für s ächte Ideal von ere Heldeopere, wo am konsequäntiste usgarbäitet isch. Din verbindet sich alles, won er in sinere Karriere bis denn über s Theater gleert het. Für s Libretto het dr Nicola Francesco Haym, wo in de 1720er Joor as Sekretäär für d Londoner Opereakademii gschafft het, e Teggst vom Giacomo Francesco Bussani mit em gliiche Ditel verarbäitet. Dr Haym het e baar Sequänze no drzue doo, bsundrigs d Parnass-Szene (us eme Mailänder Libretto über dr gliich Stoff vo 1685). Er het d Rezitativ chürzer gmacht und nöiji Arieteggste driidoo. D Staar vo dr Brömieere D Francesca Cuzzoni het d Cleopatra gsunge Dr Senesino het dr Caesar gspiilt D Margherita Durastanti isch d Sesto gsi D Anastasia Robinson het d Cornelia gsunge D Opere isch sofort en Erfolg gsi und isch in sällere Säsong z London uf drizää Uffüerige cho. 1725 isch si zäämol, 1730 elfmol und 1732 viermol wider ufgfüert worde:
Dr Gregor III. (* Syrie; † 28. Novämber 741 z Rom) isch Papscht vu 731 bis 741 gsii. Är isch dr letscht nit-europäisch Papscht gsii, bis anne 2013 dr Argentinier Jorge Mario Bergoglio as Franziskus zum 266. Papscht gwehlt woren isch. Dr Gregor III. isch am 18. Merz 731 zum Papscht gwehlt wore. Wie scho unter sym Vorgänger Gregor II. isch s au unter ihm zue schwären Ussenandersetzige mit Byzanz chuu. Nodäm är dr Chaiser Leo III. im Verlauf vum Byzantinische Bilderstryt exkommuniziert gha het, sin d Bischtimer vu Sizilie, Unteritalien un Illyrie vum Chaiser em ökumenische Patriarchat vu Konstantinopel yyglideret wore. Dr Gregor het derno dr Kontakt mit Byzanz abbroche. Glychzytig sin d Langobarde z Italie wyter vordrunge. Dr Gregor III. het derno as erschte Papscht s Frankerych um Hilf bätte, aber no ohni Erfolg. Ainewäg isch in dr Zyt vum Gregor d Bidnig vu dr Germane an di Katholisch Chilche sterker wore – dr Bonifatius isch anne 732 Erzbischof un 738 päpschtlige Legat fir Germanie wore. Im Johr 732 het dr Gregor III. verbotte, s Flaisch vu Ross z ässe. Unter em Gregor III. isch s Fescht vu allne Hailige fir Rom uf dr 1. Novämber verlait wore.
Serse, dütsch Xerxes (HWV 40) isch en Opere (Dramma per musica) in drei Akt vom Georg Friedrich Händel und näben em Julius Caesar d Händel-Opere, wo in dr Nöizit am mäiste gspiilt wird. Vo 1733/34 aa het dr Händel vier Säsong lang Konkurränz vo dr „Opera of the Nobility“ überchoo. Si het s Operehuus King's Theatre am Haymarket übernoo, und dr Händel isch in s nöije Theater in Covent Garden züüglet. 1734/35 het er dört äini vo sine beste Säsongs ghaa und d Ariodante und d Alcina urufgfüert. Die bäide Opereundernääme häi aber Gäld verloore und si noch dr Säsong 1736/37 bankrott gsi. Dr Händel het jetz scho zum dritte mol bläite gmacht. Er het aber au noch eme Schleegli im April 1737 nid ufgee und het wider am King's Theatre aagfange. Denn isch aber d Köönigin Caroline am 20. Novämber gstorbe und alli Theater häi für säggs Wuche müesse zuedue. Dr Händel het d Caroline kennt, sit dass si elfi gsi isch und si het en wirtschaftlig immer wider understützt. Er het denn für iir Begrääbnis s berüemte Funeral Anthem The Ways of Zion do Mourn (HWV 264) gschriibe. Druf het er dr Faramondo fertig gmacht und sofort mit
Dr Spanisch Erbfolgchrieg (1701–1714) isch e Kabinettchrieg gsi, wo s um s Erb vom letschte spanische Habsburger, vom Köönig Karl II. vo Spanie gangen isch. En Allianz, wo die ööstriichische Habsburger und Groossbritannie drzue ghöört häi, het gegen e Chriegskoalizioon kämpft, wo vo Frankriich aagfüert worde isch. Schliesslig isch s Frankriich glunge, dr Bourbon Philipp V. uf e spanisch Droon z setze und die Dünastii stellt hüte no dr spanisch Köönig. Fast alli Mächt, wo in Chrieg verwigglet gsi si, häi am Schluss im Friide vo Utrecht wenigstens e Däil vo iire Ziil erräicht. Siegfried Fiedler: Kriegswesen und Kriegführung im Zeitalter der Kabinettskriege. Bernard und Graefe, Koblenz 1986, ISBN 3-7637-5478-4, (Georg Ortenburg (Hrsg.): Heerwesen der Neuzeit. 2). Eugen von Frauenholz: Deutsche Kriegsgeschichte. Hiersemann, Leipzig 1942. John A. Lynn: The French Wars 1667–1714. The Sun King at war. Osprey Publishing, Oxford 2002, ISBN 1-84176-361-6, (Essential histories 34). Bernard Law Montgomery, 1. Viscount Montgomery of Alamein, Feldmarschall: Kriegsgeschichte. Weltgeschichte der Schlachten und Kriegszüge. Area, Erftstadt 2005, ISBN 3-89996-534-5, (Originaltitel: A History of Warfare). Heinz Neukirchen: Seemacht im Spiegel der Geschichte. Sonderausgabe, Lizenz des Verlages Transpress Berlin. Gondrom, Bayreuth 1988, ISBN 3-8112-0368-1. Helmut Pemsel: Beginn der Seefahrt bis 1850. Bernhard & Graefe Verlag,
Dr Lando (* im 9. Johrhundert eschtli vu Rom; † no 913) isch anne 913 Papscht gsii. Iber dr Lando isch seli wenig iberliferet. Sy Vater het Taino ghaiße, un är isch nit wyt ewäg eschtli vu Rom uf d Wält chuu. Är isch im Juli oder Augschte anne 913 zum Papscht gwehlt wore un het uugfehr sechs Monet amtiert. Vum Lando sym Pontifikat sin nume d Ferderige vu sym Haimetbischtum Sabina dur Schänkige un Privilegien iberliferet. Wahrschyns isch dr Papscht ganz unter dr Kontroll vum remische Stadtherr Theophylakt I. vu Tusculum gstanden isch, wu as erschte Vestarar (päpschtlige Chämmerer) di gsamt Vermegesverwaltig vu dr Chilche kontrolliert gha het un as Doge un Konsul em Senat un dr Miliz vorgstanden isch, un unter dr Kontroll vu dr Mätresseherrschaft, wu vu dr Theodora I. vu Tusculum un ihre Dochter Marozia unter em Sergius III. etabliert woren isch („Pornokrati“). Dr Lando sich dr letscht Papscht gsii, wu dr Name vun em vu kaim speter Papscht me brucht woren isch, un dr letschte Papscht vor em Franziskus (2013), wu ne neie vorhär no nie bruchte Name gwehlt het. Dr Johannes Paul I. het anne 1978 e neji Kombination us zweee Name aagnuu, wu
Dr Anastasius III. (* z Rom; † November 913) isch vu 911 bis 913 Papscht gsii. Sy Name bedytet „dr Uferstande“ (griech.) Iber ihn git s eso guet wie kaini Ufzaichnige. Sy Pontifikat fallt in dr Zyt vu dr Herrschaft vu remische Adliger iber Rom, wu ganz unter dr Kontroll vum remische Stadtherr Theophylakt I. vu Tusculum gstanden isch un unter dr Kontroll vu dr Mätresseherrschaft, wu vu dr Theodora I. vu Tusculum un ihre Dochter Marozia unter em Sergius III. etabliert woren isch („Pornokrati“). Friedrich Wilhelm Bautz: Anastasius III. (Papst). In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 1, Hamm 1975, Sp. 158. Ytrag in d Catholic Encyclopedia, Robert Appleton Company, New York 1913 (änglisch) Zur päpstlichen Pornokratie unter besonderer Berücksichtigung Marozias. Archiviert vom Original am 7. Oktober 2007; abgruefen am 14. März 2013. vum Peter de Rosa im Internet Archive uf archive.org, Stand: 7. Oktober 2007, abgruefen am 28. Novämber 2010 Commons: Anastasius III. – Sammlig vo Multimediadateie Normdate: GND: 100936288 | VIAF: 69286144