rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
uitvoer uit een residentie stelt welvaart voor invoer betrekkelyk gebrek wanneer men nu die opgaven onderzoekt en vergelykt blykt daaruit dat de ryst overal z overvloedig is dat alle residentien tezamen meer ryst uitvoeren dan er in alle residentien tezamen wordt ingevoerd
dat's wat kras keesje zei ik en wanneer hij liet mij niet uitspreken wat kras het is niemendal kras zijn er dan niet altijd armelui geweest zoo as ik
maar naast dien aloen aloen of elders liggen sawah's die op den ploeg wachten of op een leiding die het water daarheen moet voeren dikwyls van mylen ver deze sawah's behooren den regent
ik deed verslag van mijn bezoek op t hofje kegge kreeg alweer een traan in de oogen maar hij zei drommels dat was een naar akkevietje voor je
o ja mijnheer ik beleef heel veel pleizier aan dat meisje ze is altijd met een of ander boek in de weer
de aangeboren hoffelykheid van den javaanschen groote zelfs de geringe javaan is veel beleefder dan zyn europesche standgenoot maakt evenwel deze schynbaar moeielyke verhouding dragelyker dan ze anders wezen zou
zij sluiten hunne oogen voor het gevaar zij schuwen het in te denken zij sterken zich het hart noch oefenen hunne zielskracht zij hebben geen nut van hun leed het zijn bloodaards laten wij naar den storm luisteren
de meubelen bestonden in eene voor het vertrek zeer groote hangoortafel een matten stoel of vier en een groot bureau waarop in het midden een
sentot namelyk was in zeer letterlyken zin de nom de guerre van alibassa prawiro dirdjo t uitstekendst legerhoofd van de muitelingen zooals de party van diepo negoro in chauvinistisch hollandsch genoemd werd een vertalingsfout waaraan zich ook de spanjaarden schuldig maakten jegens de nederlanders toen dezen zich van
dat is heel lief zei mijn goedhartige tante halfluid als na een duistren nacht van stormwind en van regen een nacht wen menigeen
dit blykt reeds hieruit dat de neiging der inlandsche hoofden om de grens van t geoorloofd beschikken over arbeid en eigendom hunner onderhoorigen te overschryden overal volmondig erkend wordt
in de rede te vallen ik wenschte volstrekt niet te veranderen de burgemeester kreeg wederom een geweldige hoestbui en as ik de vrijïgheid mag nemen ging kees voort te vragen welk possie
ik noodig had voor myn boek en de rest verbrand of in de papiermand geworpen hetgeen ik nu niet doen kon want als hy terugkwam zou ik het moeten leveren en hy ziende dat ik belang stelde in een paar stukken van zyn hand zou zeker te veel daarvoor vorderen niets geeft den verkooper meer overwicht dan de ontdekking dat de kooper om zyn waar
waarin de schrijver beweerde dat hij met zijn geweten was te rade gegaan om een zeer zedeloos met zijn kunstgevoel om een zeer smakeloos boek te schrijven
deze splitsing van gezag ook vooral noodlottig uit n politiek oogpunt draagt ruimschoots het hare by tot den ellendigen toestand waarin t inlandsch rechtswezen op java verkeert
ik stoorde mij volstrekt niet aan de heeren en plaatste mij zoo dat ik het lieve gezichtje van koosje vlak voor oogen had men moet wat hebben voor de moeite
nam het hoofd van den gekwetste in zijne armen bezorg dien aan het adres vervolgde hij met moeite entroost haar die
hy vormde in groote overhaasting een raad dien ik ad hoc zou kunnen noemen daarin waren leden een paar adjudanten andere officieren de officier van justitie of fiskaal dien hy van padang had meegenomen en ik
zijn bezoek was slechts kort hij groette mijnheer en mevrouw kegge allerhartelijkst juffrouw ik wil zeggen nicht henriette zeer eerbiedig en maakte ook een buiging voor van der hoogen
de kinderen waren naar school toe terwijl dezen op hun banken zaten en leerden zat het madeliefje op zijn kleinen groenen stengel en leerde ook van de warme zon en van alles in den omtrek hoe goed god is en het beviel het bloempje goed dat de kleine leeuwerik alles
en intusschen vertelde mevrouw vernooy zoo veel liefs en goeds van klaartje donze als zij ooit liefs en goeds van gerrit uit papa witses mond gehoord had
die konnexie dateert van t kontinentaal stelsel toen wy dekoloniale waren insmokkelden van helgoland ja wie weet wat n ander al zoo zou geschreven hebben maar neen onderkruipen doe ik niet ik ben naar polen gegaan liet me pen en papier geven en schreef
hoe ouderwetsch ook in vele opzichten had in dezen gemeend een proeve te moeten geven dat hij met zijn tijd was vooruitgegaan
klaartje lachte gerrit volhardde het mooiste vers zei wagestert om er een wending aan te geven daar de zaak ernstig werd dat ik ooit in mijn leven gehoord heb
waarom wou je nu niet reciteeren vroeg zijn mama toen alles tot rust was omdat ik het niet kan mama was zijn antwoord och
mijnheer witse zei ook klaartje maar t was als of er iets spottigs in haar gezicht was en haar compliment werd ook maar in t voorbijgaan uitgebracht
in zijn dood ja indien maar allen ook de achtersten het memento mori zien
ik mag toch plaats nemen vroeg hij dank u ik ga naar appenweiler mijnheer van sterren sprak henriette koel ik ook gij
met voorbeeldelooze stoutmoedigheid heeft hij over de zwarigheden van zijn bestek ja zelfs over de natuur gezegevierd
had hij zijn valies en jas maar gehad mevrouw deluws oogen schoten vonken uit zij kneep mina in den arm
wat betreft het afloopen van een wiel ik ben overtuigd dat dit geen de minste stremming
vooral wanneer men bedenkt dat klaartje in de schaduw van een overgordijn met den rug naar het venster zat en dat wel naar een venster in de rotterdamsche hoogstraat straat waarin naar het getuigenis der oudste
o gij die meent dat tehuis een goede preek te lezen en des noods een psalm er bij even stichtelijk is als de openbare samenkomst die het gebod des
toen sprong de hond in zijn hok en toen schitterden de oogen van den stumper even alsof een groote wensch van hem was vervuld van dien tijd af
daar alle verwachting van ik verzocht hem te blijven waar hij was en liet oogenblikkelijk een dokter halen
ten tweede enz enz
compliment aan den dokter hij maakte zich gereed fluitende het tooneel te verlaten op dit oogenblik kwam willem die met zulk soort van knapen niet mocht omgaan op
zooals het hier is voorgesteld gelijkt het teffens op een paard een olifant en een hazewindhond
in de avondzon schitterde de bergtop als gloeiend ijzer hij zag er uit alsof het licht van binnen kwam want lang nadat de zon ondergegaan was flikkerde hij in de blauwe heldere lucht de witte watervogels raakten den waterspiegel met hun vlerken aan
als hij freule constance zag de freule reeds hier zeide hij het kon niet beter
ons naar het stadhuis en bevonden dat onze voorvaderen ng beter schilderden en er ng gezonder uitzagen dan wij ook had ik tegelijk gelegenheid het manlijk voorkomen der deesche dienders
en was er op straat zeer op gesteld dat men hem groette eene eer die hem het fortuin dat hij gemaakt had in aanmerking genomen ook ten volle van de geheele wereld toekwam
de ontwikkeling der eeuw kan met je op hol gaan evenals de jeugd dikwijls op hol gaat ik zie het al aankomen dat geen van jelui iets zal worden ofschoon je hetzelf ook denkt
en vooral wordt groote omzichtigheid noodig zoodra men weet dat de hoofden alleen wachten op een slecht voorbeeld om dat met verregaande uitbreiding natevolgen de vertelling over zekeren koning die niet wilde dat men de betaling verzuimde van één korrel zout die hy by zyn eenvoudig maal gebruikt had toen hy aan t hoofd zyns legers het land
het zel niet helpen zei keesje maar ik zel et doen as u t niemand zegt kent meheer et huis welk huis van de diakenie
maar hij wierp het neder hij wierp het neder hij nam zijn hoed hij trok zijn handschoenen aan vloog de trappen van het leesmuseum af stormde de deur uit
pieter sprak niet maar in zijne desperate poging om den geduchten spreker eens niet te logenstraffen en in een van die dwaze inblazingen van hoop waaraan slechte spelers somtijds gehoor geven dat namelijk het goed geluk
deze allerlei lieve kleinigheden moeten koopen snuisterijen uit lava zijn tegenwoordig het meest aan de orde
en hem nu en dan een aanmerkelijke poos deed verwijlen met een kleedingstuk in de hand of doelloos uit het raam staren of zonder vermoeid te zijn op een stoel nedervallen met al de verschijnselen van het
na evenwel en thans vooral niet minder dan vroeger zyn de berichten omtrent dergelyke kalamiteiten zoo menigvuldig dat het de moeite niet loont daarvan geregelde opgave te doen
inzicht en juiste onderscheiding aankwam de beste zijde van s mans overtuiging in dezen was dat zij hem zeer liberaal denken deed over alles wat de studiën en bekwaamheden van gerrit kon uitbreiden
en die naar haar voorgeven nog boven in een kast hingen oom vond dat het veel te gemakkelijk was voor een jong mensch en in de oogen van petrus geleek ik in dit ochtendgewaad zoo volmaakt op de
maar ook als het puppie de pasgeborene een dag of drie door de buren is gekeken en in deszelfs bewonderde tegenwoordigheid het betamelijk aantal
en wist daarenboven wat ze waard waren zij kreeg alle jaren te paschen een pot lammetje en hield op den zolder meer dan twintig duiven die uit haar hand aten
et amourettes de napoléon waaruit zonder twijfel veel stichtelijks is te leeren voor een meisje van zestien jaar
of nooit dacht ook gerrit in den jare acht-en-dertig op dien gedenkwaardigen na den eten daar klaartje bij den schoorsteen stond en een geborduurd haardscherm bekeek
een groot wit schort en een kalminken rok zij zette een klein schoteltje met een hord toegedekt op de tafel
menschgetitelde apen zoo'n aapgelijkend menschenras op straat en marktveld aan te gapen
en dat zoo'n storende terughouding nadeelig gewerkt heeft zoowel op het schilderachtige der voorstelling als op t betrouwbare van m'n beweringen spreekt vanzelf dit was dan ook t doel van dat verraderlyk kastreeren
vijf en dertig
maar in de verte ziet gij een wolkje niet grooter dan uw vuist en het is als hoordet gij den slagregen reeds ruischen want de bode des heeren is opgestaan de breedgewiekte wind
maar hij gevoelde geen zier lust of roeping tot de zaak en schoon de gedachte aan den noodzakelijken toost ook in wagesterts hoofd opkwam hij smoorde ze met de bewustheid dat hij nooit toosten instelde
hoewel de eerste verbetering die er gemaakt worden kon zou zijn hem er uit te zetten george een ongeluksvogel
en meteen trok ie t uit me hand t is voor een doodhemd stotterde ik en viel op me knieën in de
daar nu dan toch de muur gevallen was die op dergelijke bijeenkomsten welke men in burgerkringen een kopje thee
we gaan in een afgrond gilt de onervaren reiziger daar is geen weg daar is de diepte ja zoo schynt het de weg kromt zich en juist als één galopsprong verder vasten grond zou doen verliezen aan t voorspan wenden zich de paarden en slingeren het voertuig den hoek om
ja die woont hier meneer gaat uwee maar de trap op na et eerste pertaal en dan de trap na et tweede pertaal en dan nog en trap en dan is uwee d er want uwe komt er vanzelf myntje ga es eefe segge datter en heer is wie kanse segge dat er is meneer ik zei dat ik m'nheer droogstoppel was makelaar in koffi van de
ik heb een dame gezien die onder een boom zat te lezen zei de heer bruis die anders niet gewoon was een meisje van zestien jaar eene dame te noemen
strepen in groote lissen met stevig soutien opgemaakt en een hardgeel sjaaltje om den hals
nooit hoorde ik hier een zangvogel nooit dansten de mannen hier op de tonen van den doedelzak maar de plaats was geheiligd uit oude tijden zelfs de naam herinnert daaraan zij wordt immers delphi genoemd
zes weken een bedorven man geweest de neven moeten nu maar eens goed kennismaken zei mijn tante die tot de minzaamste aller schommelige huismoeders
welk loon valt u voor deze bezwaren ten deel het grootste en rijkste de natuur openbaart zich hier in al haar grootheid iedere plek is historisch oogen en gedachten zwelgen de dichter kan het bezingen de schilder in rijke beelden voorstellen
alleen scheen stern die een tint van letterkunde over zich heeft zooals veel duitschers stem te willen hebben in de wyze van uitvoering dit beviel me nu wel niet zeer maar omdat de voorjaarsveiling op hand is en ik van ludwig stern nog geen orders heb wilde ik hem niet te sterk kontrarieeren hy zei dat als de borst hem gloeide van
want om de waarheid te verklaren de heeren en dames op t behangsel waren mijnheer en juffrouw stastok een goed eind vooruit
van harte hoop ik dat door deze uitgave de sprookjes van andersen veel nieuwe vrienden mogen verwerven arnhem maart titia van der
bibliotheek was een van de beste die ooit een medisch student bezeten had en dat hij na zijn graad verworven te hebben berlijn en parijs zien zou leed geen twijfel
ook aan de europesche beambten wordt een belooning uitbetaald in evenredigheid met de opbrengst wel wordt dus de arme javaan voorgezweept door dubbel gezag wel wordt hy dikwyls afgetrokken van zyn
was een ongeluk stamelde pieter die nu zoodanig transpireerde dat ik vreesde dat zijn bril op den vloed zou afdrijven het was een lompigheid brulde de pikeur leve het snijen riep de chirurgijnsleerling
waarde lezer er zyn geen torens een toren is een denkbeeld een droom een ideaal een verzinsel onverdragelyke grootspraak er zyn halve torens en torentjes
maar de karakters dezer drie schepselen spelen derwijze dooreen in de schilderij dat men zeggen kan dat het scheppend genie des schilders hier een nieuw wezen heeft voortgebracht
als men let op de ontzettende massa javasche produkten die in nederland worden te koop geveild kan men zich overtuigen van het doeltreffende dezer staatkunde al vindt men ze niet edel want mocht iemand vragen of de landbouwer zelf eene met deze uitkomst evenredige belooning geniet dan moet ik hierop een ontkennend antwoord geven
riep de hospita uit ofzetten ja t is een ijselijkheid dat er geen werk is en mijn kobus is ook nog bij de weg die kennen ze dan ook nog wel anranden en
word gauw baas met vromen zin roep ik leev de werkmansstand en baas werd hij dan ook toen hij teruggekomen en baas geworden was metselde hij in de stad het eene huis na het andere een heele straat en toen de straat voltooid was er goed uitzag en de stad tot sieraad strekte
van dit gedeelte slechts der nederlandsche bezittingen dat alzoo inderdaad deel uitmaakt van het koningryk der nederlanden zal in deze bladen hoofdzakelyk sprake zyn den gouverneur-generaal staat een raad ter zyde die echter op zyn besluiten geen beslissenden invloed heeft
en de grap voor den heer van naslaan herhaalde merkte mevrouw dorbeen dat er iets grappigs aan de hand was en haar gevuurvlamd hoofd opheffende zeide zij allerinnemendst
eenige oogenblikken later had mevrouw stork de vrijpostigheid een glas water te vragen hetgeen aan alle vrouwelijke leden der vergadering den moed gaf onmiddellijk hetzelfde verzoek te uiten
ik die ook weet dat gij bij donkeren avond met violette briefjes over straat loopt om ze argeloozen meisjes in de hand te wringen
hil stastok er komen menschen op een kopje thee om verder het avondje te passeeren
de javaan is gul vooral waar het te doen is om een bewys te geven van gehechtheid aan zyn hoofd aan den afstammeling van hen wien zyn vaderen gehoorzaamden ja hy zou meenen te kort te doen aan den eerbied dien hy aan zyn erfelyken heer verschuldigd is wanneer hy zonder geschenken diens kratoon betrad
al had hij ook beloofd tegen dien haat te strijden
deze waardige man was eigenlijk een van de weinige schepselen die voor het kaartspel geschikt zijn en wien het in t geheel niet schaadt het te plegen
het was een lust om te zien verscheiden menschen zeiden dat hij t het mooist van allen deed het ging ook zonder een woord te haperen
onze god weet dat ik daartoe zelf niets gedaan heb dan wat ik overeenkomstig mijn zwakke krachten voor mijn bestaan doen moest en toch brengt hij mij van de eene vreugde en eer tot de andere
daarna wat men eene heele vrouw noemt en nu bijna ongenaakbaar geworden het waren zeer oude kennissen van mijnheer en mevrouw witse
de indépendance gewerkt had maar dat hy er niet had kunnen blyven omdat zyn artikels oorzaak waren dat het blad aan de fransche grenzen zoo dikwyls werd afgewezen dat ze sedert eenige dagen in amsterdam teruggekeerd waren omdat sjaalman hier een betrekking zou krygen zeker by gaafzuiger vroeg ik ja dat was het maar dit was
en als hij er een heeft opgehaald die heel aardig is dan vraagt hij terstond een baleintje en steekt zijn pijp door met een gezicht zoo lang en zoo akelig dat hij duidelijk toont hoe droogkomiek hij is
het behangsel was van rood trijpt en desgelijks de canapé's en de stoelen op den grijsmarmeren schoorsteenmantel waaronder op een gepolijsten haard
of het moeten zulke zijn waar men u op een grove wijze bij den neus heeft zoowat boerenbedrog weet
de rest van t gezelschap verdeelde zich aan twee bostontafeltjes aan het eene vertoonden zich gerrits ouders met mevrouw van hoel en mijnheer vernooy
zij was nu al rollende en brouwende en zingende en gillende gekomen tot noem hij deze aarde een hof van eden die altijd mocht op rozen gaan ach du lieber
daar ik niet houd van dat bestudeerd spannen van des lezers nieuwsgierigheid zal ik maar terstond zeggen dat ze te-huis het pak van sjaalman hadden opengemaakt en daaruit hadden frits en marie een neuswysheid en een sentimentaliteit geput die me later veel last in huis gehaald hebben
vingers in altoosdurende beweging zij staan mij voor den geest zoo als zij nu eens in een dof
maar vele koperen penningen bij elkaar gelegd maken een daalder en waar men met zulk een muntstuk aanklopt hetzij bij den bakker of bij den slager of bij den kleermaker ja bij allen daar vliegt de deur open en men krijgt wat men moet hebben zie dat werpen de steenen af
en een horloge onder welks glas een vlieg geteekend was waarvan men zweren zou dat zij over de plaat liep
mijnheer verklaarde veel van den godsdienst te houden want wat zou er zonder godsdienst van de maatschappij worden
daar ik jong ben ga k op reis buiten wil ik huizen bouwen gaan van plaats tot plaats in t rond jonkheid geeft ons zelfvertrouwen keer ik weer in t vaderland t meisje wacht mij dat ik min
van een veertig jaar met kalfsoogen die bij haar inwoonde met het voorrecht van de wasch voor haar te doen haar kousen te mazen haar hoeden te vermaken en haar japonnen af te dragen
op aarde nederdalende in het ruischen als van eenen geweldigen gedrevenen wind maar dit symbool der kracht gods
duizenden muggen zwermen om de kleine tent heen het is een treurige nacht en morgen voert de weg over sterk gezwollen rivieren zit vast op uw paard opdat ge niet door den stroom meegesleept wordt
vooral omdat gemelde pieter het alle voorrechten verzekerend latijn verstaat pieter en ik worden beziggehouden door een langwerpig man van een groote dertig jaren met een kaalachtig hoofd
je kunt er later zoo'n spijt van hebben neen zei de jongen er is niets om spijt van te hebben ik heb het nooit zoo prettig gehad als hier bij u
maar schor van zenuwachtigheid duidelijk zeggen laat me los mijnheer of ik schreeuw het leek mij toe dat de mijnheer tot wien deze bedreiging gericht was
gerrits verlegenheid was verschrikkelijk de dames vlogen toe behalve mevrouw van hoel er werden geen zakdoeken gespaard om het vocht op te nemen
neen maar juffrouw ik wil zeggen nicht henriette zei de goede man dat behoeft in't geheel niet uw bezoek zal haar welkom zijn maar excuses
een meisje heel myn leven scheen my door die liefde schoon k zag in haar een eerekroon als een eindloon van myn streven my door god ten doel gegeven zalig door den reinen schat die zyn zorg my toegewogen die zyn gunst geschonken had dankte ik met een traan in de oogen
zei mevrouw witse over de tafel heenbuigende tot dat zij hem in t gezicht kreeg niet waar vernooy ja keetje zei de hartelijke man ik wilde een glaasje brengen aan gerrit
als een oostersche edelsteen gevat tusschen twee
en later zijn rok had aangetrokken voor hij nog eerst het noodige laagje gelegd had met zijn satijnen vest hij kwam beneden er waren reeds gasten aanwezig hij hoorde hunne stemmen in de zijkamer
ik geloof van den generaal vandamme dat hy zelfs een molen zou weggenomen hebben als hy daarin lust gevoeld had en begryp dus niet dat hy die landschappen in de noord zou hebben verschoond wanneer niet daarvoor steviger gronden hadden bestaan dan recht en billykheid
wilde er niet van hooren een der vrienden zou bij hem blijven totdat hij sliep en men zou den anderen dag afwachten den anderen dag had ik reeds vroeg de hospita van mijn buurman bij mij
en nommervlaggen de deftige leuvehaven met hare statige huizen bevielen haar nogal maar het nieuwe werk vond zij de moeite niet waard een wandeling genoemd te worden
hy groeit op te midden zyner sawah's en gagah's en tipar's vergezelt reeds op zeer jeugdigen leeftyd zyn vader naar t veld waar hy hem behulpzaam is in den arbeid met ploeg en spade aan dammen en aan waterleidingen tot het bevochtigen zyner akkers
de roekelooze weet niet wat hij zegt dat hij eene andere schikking voorstelle en hij zal zien hoe alles in de war loopt maar hij zegt het niettemin dat is hij overlegt het in zijn harte en mokt en mort in stilte
die niet gaarne willen dat al wat zij voorbijrijden hun geel en groen voor de oogen
dat alle adsistent residenten den eed doen die misdadige hebbelykheid te keer te gaan en dat toch slechts zeer zelden een regent wordt aangeklaagd wegens willekeur of misbruik van gezag
hij verdween nu voor een poos van het tooneel en men hoorde niet van hem men spreekt van een spotprent die hij op den prins zou hebben gemaakt waarvan de hoofdgedachte was een groote goudsbloem
het gevolg van die ware of vermeende ontdekking was dat jang di pertoean door den adsistent resident van mandhéling werd gevangen genomen en naar natal gezonden hier sloot de kontroleur hem voorloopig in t fort op en liet hy hem met de eerste geschikte scheepsgelegenheid gevankelyk naar padang vervoeren
klaartje had gehoord dat er te rotterdam een schouwburg was waar de hollandsche en de fransche acteurs uit den haag beurtelings het tooneel betraden en niet minder dan drie concertzalen
niemand anders dan mijn deftigen oom die met den rug naar het vuur gekeerd en met de handen op dien rug beschenen wordt door de vier waskaarsen op de vergulde lustres aan zijn schoorsteen
als de sneeuw zich zoo hoog om onze hut opstapelde dat zij bijna niet meer te zien was dan scheen moeder het vroolijkst te zijn dan hield zij mijn hoofd tusschen haar handen drukte mij een kus op het voorhoofd en zong de liedjes die zij anders nooit zong want de turken onze heeren lieten dit niet toe en zij zong
wel nog niet gezuiverd van atjineschen invloed want waar dweepzucht eens wortel schiet is t uitroeien moeielyk maar de atjinezen zelf waren er toch niet meer dit was evenwel den gouverneur niet genoeg
ach riep zij uit laat mij schielijk voortgaan juffrouw noiret ligt op sterven wat zeide ik hevig ontzet met haar voortstappende en aan suzette denkende en ik heb haar gisteren nog gesproken
kom eens hier max neen vang dat beestje niet kom hier hoor eens je moet nooit kapellen vangen dat arme dier heeft eerst langen tyd als rups op een boom rondgekropen dat was geen vroolyk leven
zulke geschenken zyn dan ook dikwyls van zoo weinig waarde dat het afwyzen iets vernederends zou in zich sluiten en vaak is alzoo deze gewoonte eerder te vergelyken met de hulde van een kind dat zyn liefde tot den vader tracht te uiten door t aanbieden van een klein geschenk dan optevatten als schatting aan dwingelandsche willekeur
ik wil u in het hartje van parijs het vaderlandsche bloed van edelen trots doen gloeien ja gloeien ja tintelen ja bruisen moet het
maar toen het laatste lied was weggestorven had de jongen gevoeld hoe droevig zijn eigen leven was en het had hem tegen de borst gestuit nu weer naar zijn arme reisgenooten terug te keeren de raaf had naast den jongen gezeten
komt er een prins die hem diamanten geeft of een fee die hem boterhammen smeert waarachtig niet hy is arm en blyft arm en dit moet ook zoo wezen ik kan hem niet
die hem met een hooghartig goeden dag betaalde van der hoogen ging daarop mijnheer en mevrouw kegge bezighouden en henriette trad op den bloemruiker toe haalde er het biljet uit en borg het in haar
een bezoek te brengen de jongeling beviel mij hij was van een openhartig aantrekkelijk karakter
reis as we dood zijn dan leit men ons op strooi en we krijgen t goed an van t huis net as wanneer we leven en dan gaan we na t kerkhof in de put
zijt gij het juffrouw noiret wie durft u aanraken laat ik u thuis brengen sprak ik haar toe het arme meisje kon niet antwoorden zij beefde van het hoofd tot de voeten
die tot in de ziel doordrongen als zij ze opsloeg blonken zij vurig en
had hij den goeden weg ingeslagen om veel uit eten te worden gevraagd en daar hij veel uit eten gevraagd werd
een kus of een zoet woordje klaartje donze was buiten opgevoed had als kind alle jaren het eerste groen gezien
het stormt buiten hoort gij het mijne vrienden het stormt de wind is verschrikkelijk vlaag om vlaag hij loeit om uw dak hij fluit door iedere opening
neen tante zei klaartje die het zeer wel wist maar met een allereenvoudigst gezicht primus is antwoordde tante op goelijken onderwijzenden toon
je verwart het met wat anders er was heusch niets van ik weet wel dat we gelachen hebben om dien kleinen jongen die zoodra hij het boek in zijn hand had
en daar ze twee meiden hield die nog daarenboven door een naaister een werkster en een oppasser ondersteund werden was haar leven vrij gemakkelijk liever nog zij had niets te doen
over de oude stellingen omtrent het horror vacui over de wenschelykheid der afschaffing van strafbepalingen op laster over de oorzaken van den opstand der nederlanders tegen spanje niet liggende in de begeerte naar godsdienstige of staatkundige vryheid
wij beklommen zelfs met levensgevaar den toren van een dier kerken en maakten er de opmerking dat het er woei en dat er rondom de stad veel weiland veel water en veel molens waren daarop begaven
de roode blikken tabaksdoos die half uit den eenen vestzak stak bleef onaangeroerd en met wederom een diepen zucht hing hij den rok van mijn oom over den knaap
hij de trap opkwam het hofje de heer van der hoogen af
nu gebeurde het dat hildebrand op zijn weg naar den beddewinkel in de middelbare straat een plein over moest waarop een kerk stond waaruit het gezang der geloovigen krachtig opsteeg
met te zeggen dat hij er s avonds nogal van hield waarop tante en neef zeiden dat zij er ook s avonds het meest van hielden
de juffrouw het et disperaat op er zenuwgestel wil ik naar de apteek loopen en een rooie
ik geloof dat deze opmerking van den braven duclari niet ongegrond is en durf daarop wyzen in verband met de soort van wapens waarmee ik thans acht-en-dertig jaren na de in den tekst beschreven voorvallen word aangetast
op dit oogenblik treedt mijne tante binnen die het toilet van mijn oom volmaakt door hem een grooten schoonen linnen zakdoek
wat zegt coco dan tegen de vrouw pas op pas op riep de kaketoe die blijkbaar in de war was
marie is dertien jaar zyn uitzet is heel netjes ik heb hem aan t kopyboek gezet om zich te oefenen in den hollandschen styl ik ben benieuwd of er spoedig orders van ludwig stern zullen komen marie zal een paar pantoffels voor hem borduren voor den jongen stern meen ik
augustin augustin augustin klonk het over de tafel het was het speelwerk in de lamp door mijn tante in schijn van lepeltjes uit het lepeldoosje dat vr den olifant stond te zoeken
wanneer men den volzin herhalen moet die men op een eenigszins meewarigen toon heeft uitgesproken
en bewondert met een verliefd oog haar vluggen gang zij steekt de houtbrug over hij staart haar na totdat zij in de keizerstraat verdwijnt
men heeft om de atjinesche krygsbedryven in n chauvinistisch licht te stellen den kraton des sultans van atjin doen voorkomen als n vesting welker verovering zeker schitterend succes beteekende
zilveren zat een knorrig groot dik man dien ikzelf niet toe dorst spreken
de eerste dagen zijns levens gebroeid en gekoesterd te zijn het is niet anders spijt het u heer
weldra kwam er ook waarlijk iemand de trap oploopen maar het kon de hospita niet wezen want hildebrand hoorde degelijke manslaarzen kraken
pieter met dat van een verachter mijn oom met dat van iemand die pas op zijn horloge heeft gekeken en halftien heeft ontwaard
als hij eens een bloedverwant was een mannelijke de tonnette
ja ja louise riep betsy rosemeyer geschreid heb je papa frits heeft louise aan t schreien gemaakt myn vrouw zei hierop dat frits dan voortaan niet meer mee zou naar den krans
op de wijze waar dit gewoonlijk op geschiedt en schoon de heer wagestert deze aardigheid bij alle gelegenheden herhaalde zoo vond zij echter ook ditmaal genade in de oogen zijner bewonderaars
welk dokter krijgt een degelijke praktijk zoolang hij niet een degelijke vrouw heeft een degelijke praktijk hij had nog zoo goed als in het geheel geen praktijk maar zooveel temeer collega's
en gij wat al te dikwijls hoordet welke kraam de mooiste was en dan had er leven en belangstelling in uw gezicht moeten zijn
hy moest een vyand overwinnen in zyn eigen hart hy kon niet zonder lyden leed zien en t zou my te ver leiden als ik de voorbeelden wilde aanvoeren hoe hy immer ook waar hy gekrenkt en beleedigd was de party van een tegenstander beschermde tegen zichzelf
dit nu kon havelaar niet ontkennen wie toch zou beweren een land te hebben gezien waar niets verkeerds geschiedt maar hy meende dat dit geen beweegreden was om misbruiken waar men die vond te laten bestaan
waarom er altijd wat aan dien tuin gedaan moest worden als de familie er in was deluw droeg zijn vriend aan zijne vrouw op en wilde vertrekken
koeltjes die langs t knoppig bloembed zweven en t blosje sterken op der rozen aangezicht want duizend lieflijkheên uit uw schoone oogjes schijnen uw kleine handjes die ik berg
en toen hij haar zoo had zien zitten misschien was het zonde geweest maar hij had gedacht dat zij zoo mooi was als een engel uit den hemel
ik kwam tehuis z lang heeft die kerk toch niet geduurd onsterfelijke riep de heer kegge mij toe toen ik de kamer binnentrad wij zitten pal op u te wachten
henriette die ongetwijfeld het meest verwonderd was dat hij niet verscheen hield zich groot en merkte aan dat hij misschien eene andere uitnoodiging had
gedurende het laatste jaar ben ik ziek en ellendig geweest en ik heb het zeker niet kunnen verdragen uit het bed te komen en in vorst en koude zoo plotseling de deur uit te gaan het is een strenge winter maar nu heb ik het immers
maar ik wou begraven worden van mijn eigen geld en ik wou zeker weten dat ik van mijn eigen geld begraven zou worden en dat was mijn grootste troost
vader schenk me by de dooden wat het leven my niet schonk vader geef me aan gene zyde als de mond des doods my kust vader geef me aan gene zyde wat ik hier niet smaakte rust
ik had er me geld niet mee weerom den heelen nacht heb ik geen oog toegedaan et is wat te zeggen
wagen van tweeën voorbijkwam met dit vooruitzicht schikte ik mijn stoel wat dichter bij den haard waarbij mijn oom altijd zat als hij achter zat
ten laste der algemeene staatskas of zooals meestal geschiedde ten laste van de gewesten zelf die door zoodanig leger moesten bewaakt worden zoo werden de eerste graven gekozen uit de baronnen des lands
door rotsspleten en spelonken waart hij rond met snerpend geloei in den diepen afgrond gromt hij in de eenzame woestijn
alles gekheid en leugens dan komt haar eerste minnaar die vroeger klerk was aan t kopieboek maar nu schatryk op eens terug en trouwt haar ook weer leugens wie geld heeft trouwt geen meisjen uit een gefailleerd huis
wat moet er gedaan worden mijnheer witse vroeg zij drink een glas water juffrouw donze sprak gerrit gelukkig dat zij hem herkend had en laat dit meisje het ook doen
droeg een langen bruinen duffelschen jas met het teeken zijner orde op de mouw en had onder den arm een versleten
nu was de kleine mijn zuster zij zat op mijn schoot ik bracht haar bloemen en de veeren der vogels wij dronken samen uit de wateren van den parnassus en sliepen hoofd aan hoofd onder het laurieren dak der
ze droegen toen vervolgde zijn wederhelft van die heele gele handschoenen dat herinnerje je nog wel klaar
om hem nogmaals te feliciteeren met zijne bevordering tot candidaat ik heb geen kinderen maar ik verheug mij zeer in t geluk van mijne vrienden
zich gereed maakte om naar huis te gaan de beide andere vrouwen stonden op om afscheid te nemen en elizabeth deed hare moeder uitgeleide tot aan de voordeur toen zy weder de achterzaal binnenkwam vond zy mevrouw aarssen nog staande en met de oogen strak gevestigd op de afbeelding van cats
et was mijn eigen lief begrafenisgeldje ik zweer je dat ik er niets voor doen zel huilde ik dan me eerlek laten begraven daar zellen we zelf wel voor zorgen
maar zij had die niet noodig gehad om suzette iets te vergeven vr zij henenging en haar zegen zij gaf haar dien gedurende haar leven dagelijks
maar wat is het dan voor een man vroeg ik het is zei keesje in t geheel geen man t is een dwerg meheer een dwerg zoo waar as ik hier voor je sta je kent er mee in een spul reizen
in zijn ijver om mij alles te laten zien bracht pieter mij zelfs naar de vleeschhal en over de vischmarkt en eindelijk aan een groote vierkante eendekom die hij de haven noemde
en mijn vrinden en hen zelfs die een lust in mijne tranen vinden indien er zulken zijn misschien dat zij nooit zomertijd aan bloemen arm bejammeren of bijenlooze korve of
zoo was er veel te lebak dat wel door gezag te verkrygen was om niet maar niet te koop voor billyken prys en onder zulke gegevens schikten zich havelaar en zyn tine gaarne in t gemis ze hadden wel andere ontberingen beleefd
nog had deze nauwelijks al de aanwezigen gegroet of wederom ging de deur open mevrouw vernooy trad binnen gevolgd van klaartje donze
het was een grafschrift een grafschrift op den grooten beronicius die in een moddersloot een plotselingen dood gevonden had
er komt van wanhoop in en van eene eeuwige teederheid je moest het lezen kerel en z was ze niet of ze heeft dat wel stilletjes aangenomen
maar toen het gemaakt werd bestond het uit bloeiende oleander en groene lauriertakken die achter de bergen vandaan gehaald waren rondom onze woning was niet veel plaats de bergen liepen steil op en hadden een kale zwarte kleur aan hun toppen hingen dikwijls wolken als witte levende gestalten
ik vertelde dat we met ons dertienen op t kantoor waren en dat er zooveel by ons omging en toen vroeg ik hoe het hèm ging wat me later speet want hy scheen niet in goede omstandigheden te verkeeren en ik houd niet van arme menschen omdat er gewoonlyk eigen schuld onder loopt daar de heer niet iemand verlaten zou die hem trouw gediend had
het is alles even zuiver en lekker om aan te zien het hout is ruw en het koper glad van t schuren en gees zelve
en de oost-indische courant en het heerenboekje niet anders vertoonde dan hetgeen hij te leiden gewoonlijk dan reeds gelezen had
het meisje zag ik niet ik zag niets alles werd me groen en geel voor de oogen ik stamelde een aoristus primus van ik weet niet welk werkwoord plaît il zeide zy
en van daar naar de weinige zieken in achterbuurten en stegen die hem door een ouden collega welwillend waren opgedragen
het is de parodie van een brief aan hildebrand door zijn vriend baculus geschreven brief waarvan de inhoud enkel bestond uit eene
ik wou ging hij op een treurigen toon voort den rok een veel harder streek met den schuier gevende dan voor laken van negen gulden dienstig was
nu zei klaartje ik verlang ijselijk om dat wonder van geleerdheid toch eens te zien zieje wel dat je toch wel verlangt antwoordde haar tante
zelfs niet groeten indien ik ooit verneem dat gij haar tot eenigen den minsten overlast zijt zal de geheele stad weten wie gij zijt
en al de kinderen in het huis stonden er om heen want zij mochten graag papier zien branden dat vlamde prachtig in de hoogte en later kon men in de asch de vele roode vonken zien die heen en weer gingen
had klaartje donze iets meer was klaartje donze reeds gehuwd hij wist het niet maar waarom dacht hij nu weer aan klaartje donze
en hij gevoelde lust om ten minste nog een gedeelte van de godsdienstoefening bij te wonen hildebrand is geen voorstander van het laat verschijnen in het huis des heeren
dat die uitbreiding eenige vermeerdering van ons personeel noodzakelyk maakte t is de waarheid gister avend nog was de boekhouder na elven op t kantoor om zyn bril te zoeken
en hoe kwam je daaraan keesje met god en met eere ik had et gespaard toen ik in de apteek was somwijlen als ik n drankje buiten de stad
en alzoo strekt het vergryp van den een tot vrybrief voor den ander het komt my echter voor dat dusdanige fout van een gezaghebber in sommige gevallen niet al te streng en vooral niet naar europesche begrippen moet worden beoordeeld
wezen augustijn dat dingen die voor jaar en dag voor genoegens in de wieg gelegd zijn en sinds jaar
maar ik moest weten of er niet meer in dat pak was dat aanstoot geven kon daar ging ik aan t zoeken en bladeren alles lezen kon ik niet want ik vond er talen in die ik niet verstond maar zie daar viel myn oog op een bundel verslag over de koffikultuur in de residentie
slaapt buurvrouw zoo zoo dat is goed dat wist ik niet ik zag den dokter binnengaan vervolgde zij tot mij en ik docht daar is zeker wat an de hand
en t zoetst geluk in onze woning mede zoo vurig afgesmeekt met zooveel angst verbeid gij kijkt de wereld daar gij niets van vat in t ronde blank lijfje zonder smet
waar een groote schare reeds met ongedekten hoofde ter nederzit en onder het statig intoneeren van het orgel zijn lofzang als uit ééner harte opheft
och zei hij och meheer weet dat zoo niet maar ik ben ik ben veel bedroefder dan boos
soms had zij ook de aardigheid haren maat de slagen zonder naspeurlijke reden af te nemen
t was najaar en vry koud welnu hy woonde op een vliering zonder vuur toen ik dien brief ontving wist ik dit niet maar later ben ik by hem geweest en thans nog ben ik verstoord over den zotten toon van zyn geschryf wat drommel wie arm is kan zeggen dat hy arm is
had gerrit den moed niet zijn gedoodverfd gesprek over het buiten aan den straatweg op te werken en liet het veld aan hateling over
hij was de langste van al de jongens ging zijne gade voort o het stond zoo grappig één zoo'n lange jongen onder al die kleine
uitvinding van sommige moeders dochters te hebben zij hief zich om mij te groeten eenigszins plechtig van de
ik ben bij een juffrouw in den koker geweest zei de stopnaald en deze juffrouw was keukenmeid aan iedere hand had zij vijf vingers maar iets dat zoo veel verbeelding had als deze vingers heb ik nog nooit van mijn leven gezien en zij waren er toch maar om mij uit den koker te nemen en er weer in te doen
als er en school uitgaat leggen de jongens centen bij mekaar en laten klein klaasje dansen dan springt ie om een stok net as zoo'n aap en dan maakt ie zijn bochel wel eens zoo groot
zijn weledelgeboren heer uwedelgeborens dienstw dienaar p g van der hoogen van huis zondagavond surnumerair etc dat ziet op mij zeide ik
oom heeft te hamburg die in suiker doet sjaalman was er inderdaad geweest hy had stern gesproken en aan dezen eenige woorden en zaken uitgelegd die hy niet begreep die stern niet begreep meen ik ik verzoek nu den lezer de volgende hoofdstukken doortebyten dan beloof ik naderhand weer iets van meer solieden aard van my batavus
zag zij hem strak in de oogen toen de heer kegge het gelezen had nam hij er zeer beleefd zijn mutsje voor af ik ben een lijk verklaarde hij als ik er iets van vat
een geschrikt paard slaat aan t hollen breekt den toom en trapt den wagen stuk het nagerecht werd gediend en niemand sprak den toost uit vernooy werd hoe langer hoe benauwder
ja ja hy was het die my uit de handen van den griek had verlost denk nu niet dat ik ooit door zeeroovers ben genomen geweest of dat ik twist heb gehad in den levant ik heb u reeds gezegd dat ik na myn trouwen met myn vrouw naar den haag ben gegaan
hij nam die met vervoering aan en trok haar naar de vensterbank wie is die man vroeg hij den goeden de groot van het hoofd tot de voeten opnemende
ik ben gisteren ten uwent geweest met het doel u een verzoek te doen ik geloof dat gy in goede omstandigheden verkeert dit is waar we zyn met ons dertienen op t kantoor en ik wenschte gebruik te maken van uw krediet om een zaak tot stand te brengen die voor my van groot gewicht is
er heerschte eene rustige waardigheid in de stoffeering van dit vertrek die oogen en gemoed honderdmaal aangenamer aandeed dan de kleurige pracht bij de kegges
dat busselinck waterman ook te lezen krygen want wie een konkurrent op den weg helpt is een gek dit is een vast principe van me neen ik zag in dat er een gevaar dreigt dat de heele koffimarkt bederven zou een gevaar dat alleen door de vereende krachten van alle makelaars kan worden afgeweerd en zelfs is t mogelyk dat deze krachten daartoe
om van achteren te worden ingehaald door een klein lapje van dezelfde stof in den vorm van een souspied op twee paarlemoeren knoopjes uitgespannen
daar hij den geheelen tuin doormoest om ter plaatse zijner bestemming te komen en hij bijna zeventig jaar op de schouders torste had ik tijd genoeg om op te merken dat er iets aan scheelde
besluit der regeering waarby de heer r v e verbannen werd in alle gerustheid integraal kunnen overleggen sentot zegt immers niet dat dit alles zoo wezen zàl hy waarschuwt slechts dat het geschieden zou indien de hollanders voortgingen hun hart te laten vereelten door t geld en den javaan te vertrappen daar nu
weldra vertrouwde hij hem de kunst toe en wijdde hem in de geheimen van het tempermes in niet lang duurde het of de zoom begon zich op de uithangborden toe te leggen
de eerste jaren als leertyd kunnen beschouwen wat dan ook billyk is want hy kan zich niet gelyk stellen met menschen die veel gewerkt hebben ik ben zeker dat hy met tweehonderd gulden tevreden zou zyn maar ik was niet gerust over zyn gedrag hy had een sjaal om en bovendien ik wist niet waar hy woonde een paar dagen daarna
het is een allerakeligste mislukking van publieke
nauwelijks heeft hij den adem uitgeblazen ja somtijds zijn er niet dan zeer bedriegelijke proeven genomen omtrent het werkelijk doodzijn van den dierbare of het lijk moet van
en hare heupen en knieën vry nauw omsloot er was geen spoor van plooien wydte of omvang zooals dit by een vrouw toch behoort ik was bly dat ik frits niet gezonden had want haar kleeding kwam me zeer onkiesch voor en het vreemde daarvan werd nog verhoogd door de losheid waarmee ze zich bewoog als vond ze zich heel
mooi is mijnheers mooi is een onbepaald een zwervend een schemerend ideaal saamgesteld uit
eindelijk heb ik hem gezien mijn vriend gezien en bewonderd het monster van bleekloo
ging tante voort in haar goelijken ijver om haar nichtje door alle mogelijke woorden wenken en tafereelen voor den jongen witse te interesseeren
alles leugens en gekheid ik houd myn aanmerkingen terug anders wordt myn boek te dik ik wil hier alleen byzeggen dat die vertelling zoo omstreeks in de buurt van padang geschreven is en dat dit een inferieur merk is de koffi meen
dat wil zeggen zoo gevaarlijk als eene liefdeshistorie zijn kan het biljet in den ruiker had dit voor mij boven allen twijfel verheven ondertusschen had de charmante zich in het gebeurde
den ouwe is naar de stad en jansje zegt dat mamalief op den koepel zit met een vreemden snoes
hebben kunnen bakeren dat zij verre de uitvoerige zorg die dat vereischte
het denkbeeld is niet nieuw een groot paard staat geheel opgetuigd en gezadeld en een zeer klein man maakt zich gereed het te bestijgen
in de oogen der
en dat zij t ook heel goed vond dat hij er geen gewoonte van maakte om nu ook alle zondagen te komen
maar den geur der werkelijkheid die voor eeuwig in de ziel des aanschouwers binnendringt vermogen zij niet weer te geven in vele kleine schetsen heb ik een poging gedaan om een kleine uitgestrektheid van athene met zijn omgeving aanschouwelijk te maken
en was juist van plan de portretten te hulp te roepen als mijnheer kegge te huis kwam
ge begrypt dat de oude stern niet goedschiks by busselinck waterman kan overgaan als de jonge by ons aan t kantoor is ik ben zeer benieuwd naar het antwoord
hij was altijd even joviaal en opgeruimd maar des avonds als hij zijn kantoor sloot toog hij naar de sociëteit amicitia en maakte daar zijn
onbescheiden is waarom beijvert gij u zoo zeer voor iemand dien gij in t geheel niet schijnt te kennen die vraag maakte mij verlegen hoe vriendelijk de oogopslag ook mocht wezen waarmede
het heugt me nog dat je met pieter speelde ja kleine kinderen worden groot koos dat zeg ik zoo dikwijls zei mejuffrouw
maar dat konden de kinderen niet hooren of verstaan en dat behoefden zij ook niet want kinderen mogen niet alles weten
hij had zich den vorigen avond laten onderrichten waar de kamers van den heer van der hoogen te vinden waren en moest ze in een der middelbare straten van de stad boven een beddewinkel zoeken
den mijnen thuis wij zagen dan eerst de gracht daarna de korenbeurs en vervolgens twee kerken waarin praalgraven en kosters die een fooi begeerden als ook in
maar eens komen zou maar dat hy niet moest schellen want dit is zoo lastig voor de meid als hy wat wachtte zei ik zou de deur wel eens opengaan als er iemand uit moest en toen ging ik heen en nam myn bruidsuikers weer mee want ronduit gezegd het beviel me daar niet ik voelde me niet op myn gemak een makelaar is toch geen kruier dunkt me en ik
hij ook al getrouwd mompelde gerrit een zoekend advocaat wat heeft hij een vrouw noodig maar ik die zoekend dokter ben ik behoorde lang gehuwd te wezen
dit geschiedde dan ook gewoonlyk schoon ik niet geloof dat ooit het recht op deze opvolging organisch is erkend geworden althans wat deze beambten in de nederlanden aangaat by voorbeeld de graven van holland zeeland henegouwen of vlaanderen de hertogen van brabant gelderland
op zulken die oprecht en rein van zeden met vasten gang het pad der deugd betreden god kent hun weg die eeuwig zal bestaan maar t heilloos spoor der boozen zal vergaan
de jonkvrouw greep haar bij de linker ik heb van uw ongeluk gehoord lieve juffrouw noiret begon zij met een zachte en hartdoordringende stem
de schoone oogen begonnen te vonkelen
dat hij een bijzondere genegenheid had voor het stopwoord al zeg ik het zelf alleen overtroffen
maar hij kreeg een mooie begrafenis met gildevaandels en muziek bloemen in de courant en op de straat over de steenen heen en men hield voor hem drie lijkredenen de een al langer dan de andere en dat zal hem heel veel plezier gedaan hebben want hij had graag dat er over hem gesproken werd
als hij nader kwam zag ik dat zijn wangen zeer bleek en flets waren onder zijn niet zeer net onderhouden baard zijn geheele gelaat was betrokken zijn oogen stonden dof
en als de nachtelyke sluier de rookende aard heeft overdekt de jakhals de nog lauwe lyken dooreenwoelt afknaagt knabbelt lekt dan voeren wy uw dochters henen en elke maagd wordt ons een boel dan rusten we aan haar blanke boezems van moordgetier en krygsgewoel en als
en trotsch zat zij daar en had vele verhevene gedachten ik zou haast denken dat ik uit een zonnestraal geboren ben zoo fijn ben ik het komt mij toch ook voor alsof de zonnestralen mij altijd onder het water zoeken
de zoogenaamde moeder van die inrichting een deftige gewezen keukenmeid met een zeer laag jak en grooten witten
alles was doodstil om den vreemden stoethaspel te hooren maar geen der dames zag hem aan vermits hare loffelijke bescheidenheid
zulk een vrouw zou me lijken verlegen en linksch als ik altijd ben zooals ik haar daar nu zie maar het hitje sloeg een bijdehandschen zijweg in
ik ben overtuigd dat er in iedere kerk de dominé meegerekend meer dan honderd humoristen bijeenzijn men komt in geen koffiehuis men rijdt in
en zij vervolgde haar taak in zulke huishoudens moet zoolang mogelijk alles zijn gang gaan slechts den hoogeren standen is het vergund zich aan hunne zieken te wijden
duur mocht het wezen de badreis van den heer botwater was eene speculatie waarbij het op een honderd gulden niet aankwam
na den ontbijt ging pieter aan zijn examen werken t welk bestond in zeer breedvoerige tabellen van de instituten te fabriceeren met rooden blauwen en zwarten inkt geschreven en ik volgde hem naar zijn kamer
de eerste duimelot was kort en dik deze had maar één gewricht in den rug en kon maar één buiging maken maar hij zeide dat als hij iemand afgehakt werd deze niet meer voor den krijgsdienst deugde likkepoot de tweede vinger kwam zoowel in zoet als in zuur wees naar de zon en de maan en gaf den druk als zij schreven
die op de groote lui schelden en verklaren dat die geen greintje gevoel hebben omdat ze een knecht hebben met galons aan den rok en een spelende
en eindelijk wijdde hij een groot gedeelte zijner aandacht aan de musschen die in den tuin af en aan vlogen en elkander niet zelden onaangenaamheden toevoegden