rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
onthef ik u bij voorbaat van dien dwang want ik wil dat er ten minste één lid van mijne familie zal zijn die mijne nagedachtenis niet in afschuw houdt maar als het daartoe komt kent de notaris van beek mijne intentiën waarnaar gij u zult te schikken hebben
aan de ene kant van het raam prijkte een eikenhouten klerenkast met een langwerpige spiegel waarin elsje zichzelf levensgroot zag weerkaatst aan de andere kant stond een toilettafel ook alweer voorzien van een spiegel en van candelabres flacons toiletkussens doelloze flaconkleedjes enzovoort
gy naamt van my dat kind t welk ik als de beste uwer zegeningen ontfing gy naamt haar van my in eenen tyd dat ik my gelukkig vond met haar dat ik haar voorbereidde tot de eeuwigheid ik doorzie uw oogmerk geenzins doch t is uw wil vader uw wil geschiede
soms zoo sterk dat het eenen ganschen dag of zelfs twee dagen nableef avond en morgen vervullend dat zij letterlijk aan niets denken kon het was even als de indruk van haar eerste kinderfrederik van eeden van de koele meren des doods feest in de zaal met de lichte zoldering wonder zoet en om zich steeds op nieuw en op nieuw in te verdiepen
mathilde opende zachtjes de porte-brisée frédérique maakte zich los uit de armen van mevrouw van raat en stortte zich in die harer zuster tilly tilly riep ze en ze klemde mathilde tot mathilde geen adem kon halen zij zaten te wachten freddy hand in hand met mevrouw van raat en mathilde mevrouw van erlevoort stralende van geluk
en in een bijzonder vrolijke stemming namen zij eindelijk afscheid van het reisgezelschap en verlieten de trein bij een schilderachtig gelegen klein station dat elsje levendig herinnerde aan dat van het dorp waar zij gewoond had kijk eens daar wacht jacob ons al op zei frits op een oude koetsier wijzend die op de bok van een kleine panier gezeten uitkeek naar de logés van zijn meesteres
ik dat is ook zo wat kan ik het helpen dat er zulke knapen zyn die my maar wat wysmaken ô ik zie dat gy my niet kent denkt gy dat ik zulke snappers de eer aandoe om immer in t geheugen te houden wat zy my voorgonzen
haar naam heet ik hedwig marga de fontayne een hollandsche vrouw maar met bloed in zich van uitheemsche voorouders zij was in t midden der negentiende eeuw geboren en opgegroeid in een hollandsche provincie stad
elsje ik heb je wat te zeggen ja grootmoeder ik heb je wat te zeggen kind iets dat dat je vreemd zult vinden wil je bedaard naar me luisteren
zonder dat ik haar toespreken of bereiken kon vast besloten niet weer zoo'n nacht door te brengen trad ik de ontbijtkamer binnen allen waren reeds bijeen ik vond francis iets meer opgewekt zij vertelde aan den generaal dat zij een brief had gekregen uit u van dr
er was niets met het meisje te beginnen zoolang ze zich zoo aanstelde oordeelde zij maar dergelijke dwaze buien moesten in het vervolg vermeden worden dat stond vast
ik had in t logement gewaarschuwd dat ik dien dag uit zou blijven maar wij wel gewacht te zeggen waar ik heenging om alle gissingen en willekeurige uitleggingen af te snijden
het was paul voor en paul na ach hij was nooit kwaad geweest hij verloor nu zijn wilde haren hij had nu uitgeraasd en hij werd een beste verstandige jongen het had heel anders met hem kunnen eindigen het was zoo gevaarlijk voor een jongmensch geld te hebben
de ondervinding hadt my hier toe in staat gestelt ik slaagde ook gelukkig en leefde dus agt jaar zonder dat my veel aanmerkelyks wedervoer onbekent of vergeten hoe kan ik myne lieve juffers voortgaan om u het grootste verdriet dat my ooit wedervaren kon te verhalen
waarvoor een aardig eikenhouten theetafeltje stond met een fijn porseleinen theeservies dat op dit oogenblik ijverig dienst deed een overvloed van smaakvolle kleine snuisterijen op den schoorsteen
maar gij moet nog hooren hoe het verder met mij afliep op dien onvergetelijken dag terwijl ik met een gelaat gloeiend van ergernis en oogen fonkelend van toorn en de fleuret nog in de hand karel zag vlieden stond daar plotseling lord william in de geopende deur en staarde mij aan
en des middags werd een tocht gemaakt in booten en rijtuigen naar een groote wilgenboom aan des meers overzij en ook daar was eten en drinken en het elkaar daar wedervinden en dan weer feestelijk bijeenzijn was hedwig wederom een groote lust
de ondeugende moet iets van die misrekening hebben opgemerkt want een malacieus glimlachje plooide zich even om haar mond terwijl zij haar levendige blauwe oogen uittartend op mij richtte als had zij mij willen zeggen reken er op dat het mij niet schelen kan hoe gij mij vindt
geen is en wezen zal het volgent het voorleden is tegenwoordig voor dat al doordringent oog wat leert de godsdienst wat bevestigt ons de reden niets is voor u ô g o d te duister of te hoog
de oude vrouw zweeg plotseling en wendde het hoofd van elsje af naar de muur alsof ze toch maar niet meer spreken wilde en zich gereed maakte om nog wat te gaan slapen elsje bleef verwonderd bij het bed staan
zoolang gij mij houden wilt francis blijf zoolang gij zelf kunt als maar hetgeen gij hier waarneemt u niet al te veel tegen de borst stuit ik zal de cotte de mailles van mijn voorzaat te baat nemen om daartegen geharnast te zijn goed zoo
het zou zeker nog heel lang duren eer zij den hemel zag zij was nog zoo jong maar grootmoeder die zou met een snik van ontzetting brak zij haar gedachtenloop af o neen neen grootmoeder moest bij haar blijven zij moest en zou weer beter worden wat zou elsje moeten beginnen zonder haar
de trek die zy ons speelde maakt haar onze attentie onwaardig en daar lydt zy niets ter waereld by myne waardige vriendin willis is reeds naar zuidwyk vertrokken zy heeft my zeer verzogt om haar van tyd tot tyd te schryven ik hoop by u zynde veel stoffe te hebben
had er geen woorden voor maar zocht er niet naar met woorden zij wist zeer bepaald wat zij bedoelde zij dacht er later veel aan en had dan haar eigen vondsten en middelen om dat zeer prettige naar willekeur terug te erlangen het tintte de dagen volgende na dit feest en kenmerkte ze voor altijd
in een helder oogenblik had hij mij opgedragen brieven en berichten die er voor hem komen mochten in te zien ik kreeg de zekerheid van gevaarlijke speculaties de zekerheid dat hij ng schulden maakte achter francis om
men kan een doode luid beklagen en binnen het uur daarna op gewone wijze spreken en een adres op een papiertje schrijven zij kwam in de volgende weken de oude werkster geregeld opzoeken en hoorde haar lang gekavel plichtmatig aan meenende dat het mooi en goed was maar het verveelde haar zeer zonder dat zij dit zichzelve
elsje begreep later zelf niet hoe zij het had durven doen het was alsof zij soms uiting geven moest aan het gevoel van vroolijken levenslust in haar hart want over t geheel was zij zeer gelukkig in haar tegenwoordig leven en er waren oogenblikken waarin hare zonnige natuur haar bijna dwong tot juichen en zingen
dat hoopten zy ook en er werdt braaf gehouseet want abraham blankaart gaf aan janmaat een fooitje nu het overige zal hendrik u wel schryven eer heeft uw hart myn goeje dominé wel dat zou er bekreten uitzien als juist alle brave jongens zouden moeten studeren en dominees worden
gij hebt mij eens verzekerd dat gij altijd bereid waart tot dienstvaardigheid voor eene vrouw die het privilege harer sexe liet gelden zoo doe ik thans mag ik hopen dat gij mij niet zult weigeren naar de werve te komen om nog een laatste onderhoud te hebben
hedwig was niet te vinden de badkamer was afgesloten door de matglazen ruit in de deur zag gerard dat het er donker was dit beangste hem zeer zou hedwig nu gaan baden en in t duister
wie was er die haar helpen kon niemand niemand grootmama was zeker al te bed gegaan miss piper zat de gehele avond rustig op haar kamer en buitendien zij zou toch niet weten waar de parels gebleven waren
zwijgend trad zij naar de tafel terug toen mij fier en uittartend aanziende bracht zij uit met een doffe stem waarop grondt gij dat recht omdat gij nu naar hartelust uwe nieuwsgierigheid bevredigd hebt het was geen nieuwsgierigheid freule mordaunt het was belangstelling
myn fargon is anders al buiten de paarden staan met de leisels opgeknoopt op den stal en in weinige uuren zyn wy ver van hier want ik waag er myn besten hartdraver aan hy wilde my weder kusschen ik schelm deugeniet judas hy al wat gy maar wilt myn engeltje mits dat gy my gelukkig maakt
de middletons wilden ongeveer een week later gaan de dames steele bleven vooreerst nog op het park en zouden eerst met de overige familie vertrekken hoofdstuk
grootpapa sprak francis gekrenkt maar toch met kennelijke zelfbeheersching ik zou daar veel op kunnen antwoorden zoo wij alleen waren maar wij zijn niet alleen en het is beter dit chapitre maar te laten rusten dat alles behalve amusant is voor
later hetzelfde herinnerend herdacht zij enkel de heide de groote sombere vlakte herdenkend de bloemen niet en het was haar een wonder hoe zij nog zoo onbekommerd had kunnen zijn in zooveel
je weet elsje dat je tante een mooi meisje was toen ze jong was en ze zal nog wel mooi wezen ik vind het portret niets lief zei elsje geprikkeld door een onverklaarbaar gevoel van jaloersheid op die tante die uiterlijk noch innerlijk op hare eigene lieve moeder geleek
dat hij zelf als cadet in werkelijken dienst was getreden en van gevoelen was dat men alleen op die wijze jonge officieren moest vormen zijn zoon althans zou hij niet naar breda zenden die moest studeeren die moest carrière maken hm ja ik heb ook carrière gemaakt herhaalde hij met een bitteren glimlach
wie hij verder brengen wil ontneemt hij frederik van eeden van de koele meren des doods alle vreugde en troost daarin opdat ze eerder en rechtstreekscher tot hem zullen gaan o zuster paula mag ik dat wel denken ik geloof wel maar nu genoeg daarna bad zuster paula weder zeggende
uit de zee steeg een bijna onzegbaar gesuis op als uit een eindeloos groote schelp wat is het hier heerlijk stil na dat rumoer daarboven het is om te gaan dwepen murmelde lili in extaze ja antwoordde
maar wy arme jongens moeten ons hart uit het lyf werken op de kantooren t komt aan ons aangenaam te maken niet eens toe ik vrees u te vervelen zo ik langer over my zelf schryf mogt ik maar weten dat gy myne vrymoedigheid niet kwalyk hebt opgenomen dat denkbeeld bedroeft my meer dan ik zeggen kan
maar het mocht het moest niet zijn zij was opgeschrikt en ik had haar zien verbleeken toen ik haar in den ochtend met zekere hartstochtelijkheid de hand kuste ik mocht mijne aanvankelijke overwinning niet prijsgeven uit gebrek aan
dat is natuurlijk te dwaas om van te praten elsje ik zou die kinderachtigheid nu maar uit mijn hoofd zetten je bent oud genoeg om te begrijpen dat je het bij mij aan huis volstrekt niet vreselijk behoeft te hebben als je je verstandig gedraagt
en dan zing ik uit jan luikens vaersjes het liedjen op den morgenstond je moet weten dominé dat zy toen op buitenrust by de twee dames gelogeert geweest was en dat ik de vrome ziel daar met myn rytuig van daan haalde
hare zuster had de oude lieden veel verdriet aangedaan zij had in stilte een liefdesroman aangeknoopt met een jong zwitsersch officier den kapitein von zwenken en daar zij vreesde nooit de toestemming harer ouders te zullen verkrijgen voor dit huwelijk
onrustig flikkerden hare oogen en hare vingeren betastten telkens een vaas of een mandje rafelden de franje der gordijnen uit of trokken arabesken op de beslagen spiegelruiten het was haar eensklaps als ontwaakte zij uit een droom en zij herinnerde zich niet meer wat zij gezegd had
verscheidene leerlingen der deftige kostschool vonden het wat beneden zich zich veel met de dochter van een bloemist te bemoeien al was deze ook nog zoo rijk en het meisje zelf voelde wel dat sommige harer aristocratische schoolkameraadjes haar minder rekenden en hare aangeboren schroomvalligheid werd daardoor nog grooter
ja zo is het juist by my geweest ô gy kenster van myn hart lieve burgerhart zendt my toch spoedig een brief al was t nog zo weinig regels zendt my toch bericht van u
maar nu gevoelde zij als uit instinct een groot medelijden voor haar jongsten zoon in wien zij een leed ried dat haar geheel en al onbekend was en hoe grooter dat medelijden werd hoe meer die afstand zich verbreedde
omdat het ongeraden is den roman van een uur tot eene levenskwestie te maken voor u en voor mij gaf zij ten antwoord terwijl zij zich afwendde een levenskwestie zij wist niet hoezeer zij de waarheid raakte
ja nu begrijp ik mijn zuster goed en laten wij nu eens nagaan wat je gezegd hebt en zien of je t misschien zelf k onverstandig kunt vinden zou je daarvan schrikken neen neen goed wat is je hoogste levensvreugde geweest en wat je meest natuurlijke neiging
dromerig riep elsje lachend uit maar dàt ben ik toch niet ik maak het u toch soms druk genoeg jawel maar je kunt van die stille buien hebben waarin je lang naar buiten zit te kijken zonder een woord te zeggen of iets uit te voeren
gy zyt nooit uit myne gedagten en zo gy my niet te veel zult uitlachen dan zal ik er byvoegen dat ik nooit een eenig goudbeursje zal knopen dan voor u chere
zij ging de kamer uit en kwam bijna onmiddellijk terug met mevrouw d'ablong die reeds geheel gekleed was in een japon van zware ruischende zwarte zijde een prachtige diamanten broche prijkte aan haar hals heel netjes zei ze nadat zij elsje nauwkeurig van top tot teen had opgenomen
waarom zoudt gij u hiertegen verzetten omdat uw vaarwel voor eeuwig niets verzekert voor de toekomst gij komt altijd weer maar als ik eenmaal niet berusten wil in uwe weigering als ik mij niet stoor aan uw verzet als ik uit den eigen mond van mijn vader wil hooren dat hij mij haat en verstoot wat belet mij hem op te zoeken
en dan als men zoover is dan is men reeds vr een deel afgestorven voor het eigen onze vreugdebronnen zijn verplaatst onze natuurlijke neigingen zijn anders gericht en zij zijn overvloediger en sterker geworden niet waar en men wil gaarne zichzelf de eigen persoon opofferen voor de anderen
ja ja in dit weer in mijn eigen jurk zonder paraplu en op een ruime opene plek waar men de wolken zien kan de zware donkere wolken en waar men de regen en de wind nog erger voelt dan in de stad en
telkens en telkens moest zij zich te binnen brengen dat er geen twijfel aan was of die vieze en leelijke dingen gebeurden hoewel het zichtbare er zoo in t geheel niet naar uitzag het was haar alsof zij zichzelve berispen moest dat ze zoo iets ergs en leelijks van zulke mooie en zindelijke menschen ooit had durven denken
de huisknecht keek mij aan of hij meende dat ik in zijne rechten kwam treden en de kamers waren gemeubeld zooals ik mij reeds had voorgesteld zoomin antiek als modern daar waren nog wat meubels style empire maar het meeste was uit den goelijk karakterloozen tijd van willem i toen zij zich hier inrichtte en sinds was er niet veel bijgekomen
zo gy haar by my om getuigenis van u te vragen zendt dan zal ik haar reden geven om over u voldaan te zyn gy zult my zeer verpligten indien gy u de smarte uitwint die gy mooglyk zoudt gevoelen als gy afscheid van my naamt ik ben uwe ware vriendin
keetje ging heen en elsje stond op om in bed te gaan eerst moest ze nog even kijken hoe het er buiten uitzag ze schoof het gordijn op zij drukte haar gezicht tegen het raam en keek op naar het kleine stukje lucht dat vanuit haar kamer zichtbaar was
daartoe zond ik haar zoodra ik te z was aangekomen en mij eenigszins had hervat den brief van tante sophie dien ik kieschheidshalve had willen terughouden ik voegde er slechts enkele woorden bij overtuigd dat de waarheid voor zich zelve zou spreken
en grillige g figuren toverde op het behang en de donkergroene bedgordijnen van het mahoniehouten ledikant schilderachtig en aantrekkelijk was de gestalte der oude dame zoals zij daar zat met het grijze hoofd even voorover gebogen over de bijbel en de kleine gerimpelde handen rustig gevouwen in haar schoot
ik wil wel zei ze niet zacht en verlegen niet half coquet en aarzelend maar met een heldere stem duidelijk en vast en met een reine vrome liefde in de oogen een oogenblik later zei frits terwijl hij met een vroolijk gezicht het pakje te voorschijn haalde dat elsje's nieuwsgierigheid had opgewekt
zeg mij liever sprak zij op geheel anderen bijna vleienden toon of mijn diner u bevallen is gij zijt eene gastvrouw bij uitnemendheid francis ik zou u willen zien aan het hoofd van een huis dat perfect gemonteerd was en
ik had zoo juist het bericht gekregen dat een lieve vriendin gestorven was een zwak schepseltje maar ze was zoo noodig ze kon niet gemist worden door haar man en hare kinderen zoo gaat het altijd in de wereld niet waar menschen die nuttig zijn sterven en menschen die zooals ik iedereen tot last en hunzelve tot verveling zijn blijven leven
ze zou dan natuurlijk heel verheugd moeten kijken als men haar vertelde dat cécile en frits geëngageerd waren en ze was er in werkelijkheid niets mee ingenomen ze kon het niet helpen het was misschien heel leelijk van haar maar ze vond het in t geheel geen prettig vooruitzicht om die twee zoo heel intiem samen te zien
maar in t eerst zag ik er niemand en ik moest langs een hoop opeengestapelde stoelen voorbij eer ik rudolf bemerkte die aan het uiterste einde der zaal stond waar een tribune was opgericht voor een orchest hij was niet alleen hij was in een druk gesprek met francis
ach myne moeders tweede dochter beminnelyk meisje lieve vriendin wat heb ik u misdaan ja ik heb u genoeg gezegt om u te doen weten dat ik u bemin maar hoe lange heb ik dit geheim gehouden en hoe moeilyk valt het een geheim te maken van iets dat ons in onze eigen oogen eere aandoet
mei prachtig zomerweer ik moet helaas weer het verfoeide teeken schrijven o wie had dat kunnen denken ik voelde mij zoo sterk en goed en als geheel gered toen ging ik een lange wandeling maken naar
gij hebt willen volharden bij uwe miskenning gij hebt onverzoenlijk willen zijn gij zijt het ng zoo wijt de gevolgen van het onheil dat gij hebt aangericht niet aan anderen niet aan mij die u ng toeroept het is niet onherstelbaar
blijft ze elsje heten zo lang ze hier is mama vroeg ze toen terwijl ze naast hare moeder de gang doorliep en elsje langzaam volgde mevrouw d'ablong bleef lachend staan waarom vraag je dat cilly bevalt je die naam dan niet
gaat gy altoos met den zelfden dan zegt men dat gy uw man reeds gekozen hebt ziet men u nu met dien dan met een ander dan zullen betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart de aanmerkingen nog ongevalliger voor u zyn
dat hij soms als een lafaard van haar vluchtte om te snikken in zijn eigen kamer met de handen voor de ooren dat haar druk stemmetje niet langer tot hem zou doordringen want zijn vrouw was kort na hedwig door dezelfde krankheid aangetast en hij stond wankel en hulpeloos in deze zorgen
en tussen het verachte korset geraakt met stralende ogen raapte zij het van de grond af bekeek het nauwkeurig zag tot haar grote blijdschap dat het in het geheel niet beschadigd was en legde het voorzichtig neer op een stoel met de grootste haast kleedde en waste zij zich toen
frédérique zweeg maar in zichzelve verbaasde ze zich dat lili niet opgemerkt had hoe marie in den laatsten tijd iets nerveus kreeg dat afstak bij haar vroegere gezonde beweeglijkheid intusschen misschien verbeeldde zij het zich slechts dacht zij in haar meening een weinig aan het wankelen gebracht door lili's verwondering over haar vraag
saartje wel beste kind gy wordt schynt het geregeert door het woordeke aangenaam hebt gy ook zin in hem letje rood wordende zin neen ik heb geen zin in hem zo je wilt
er lag in hare weigering zelf eene grootheid van karakter eene waardeering van het mijne al miskende zij mijne handelwijze in dit oogenblik die mij wel moed gaf op de toekomst wel moed om tot het uiterste te volharden zooals de overledene van mij had verlangd zooals bovenal het hart mij ingaf dat nog voor haar sprak
en toen een bekend kuchje dat haar doodelijk verschrikken deed zij wist het was ritsert en zij zag met haar dagelijks duidelijker wordende zienersgave in een oogwenk als een helder beeld vr zich hoe hij hier kwam
misschien is hij nog even naar zijn huis gegaan zei mevrouw d'ablong nee dat denk ik niet dan zou hij het mij wel hebben gezegd het werd half tien tien uur en nog kwam frits niet
kan het ook zijn dat majoor frans zich voormaals wat al te zeer heeft laten verblinden door blinkende uniformen dat bij later scherp toezien ontnuchtering is gevolgd toen het bleek dat daaronder niet werd gevonden wat het uiterlijk beloofde
toen heb ik god gebeden dat het toch zoo blijven zou dat mooie geluk en van dat oogenblik af van het oogenblik af dàt ik ben gaan vreezen en dàt ik gebeden heb is het anders geworden is het heel langzaam aan anders geworden ik zie dat nu zoo goed in
elsje las de weinige regels snel door onderwijl scherp luisterend of zij niet iemand hoorde aankomen die haar uit haar gevangenschap kon verlossen het bleef echter doodstil op het portaal en ook in den tuin vertoonde zich niemand
ik geloof niet hedwig dat god meer van ons vergt dan dat we zoo goed mogelijk voort leve doe dat maar ja maar het ééne uur vind ik dt beter het andere uur dàt het eene uur vind ik dat ik met ritsert weg moet loope het andere dat ik bij gerard thuis moet blijve en ritsert nooit weerom zien
ik hoopte dat de goede voorzienigheid deezen redelyken wensch mogt vervullen hy zag op zyn orloge en dewyl juffrouw hartog reeds uit de kamer was verzogt hy de eer te mogen hebben om de drie dames op overmorgen te mogen afhalen om dat er een koopvaardyschip waar van hy boekhouder was zoude
morgen zijn tante en cécile hier zei elsje langzaam maar je hebt dat kapje toch zeker ook niet bij je wel vroeg grootmama het deed haar leed op te merken hoe weinig elsje naar het gezelschap van mevrouw d'ablong en cécile scheen te verlangen
dat komt er niet op aan premier sujet de voltige parbleu maar als gij mij absoluut uitlaten wilt om zeker te zijn van mijne verwijdering dan is het wat anders ik heb gezegd dat ik u nog ééns vertrouwen zou ik neem mijn woord niet terug goedennacht leo vergeet uw souper niet geheel
maar in de zaal keerend begon haar iets fel te steken terwijl zij dacht aan dat bleeke kleine gezicht zij liet den arm van den heer los en rende terug in de donkere paden johan stond nog evenzoo starend naar het licht als een verschrikte zonder haar te zien
zijn lichte tenor klonk een weinig broos en week maar met een aangeboren bevalligheid op naast het glansrijke metaal van haar sopraan zij vond er een genot in zoo samen te zingen als paul wat bij stem was en naar raad wilde luisteren
ons meisje deed al haar best in een moediger stemming te geraken kom zei ze bij zichzelf toen evert haar verlaten had ik wil nu werkelijk niet langer zoo flauw zijn eigenlijk is het ook dom van me geweest om weg te loopen gisteravond want nu wordt tante natuurlijk straks heel ongerust als ze me aan het ontbijt niet ziet en ik weet zelf niet eens wat ik beginnen moet
gij ziet ik word gebousculeerd van den eenen man der wet op den anderen maar dat kan nu eenmaal niet anders overberg was in de gelegenheid om mij de beste diensten te bewijzen bij mijn aanval op de werve
kom meisje gy moet den moed niet opgeven gy plagt altyd ouder en wyzer te zyn dan ik ben en ik heb my wel gehouden hoor ik want ik arme sloof weet niet hoe andere vrouwen zich gedragen gy kent myn humeur kom aan saartje zei ik schik u naar t geen zo zyn moet gy zult er u zelf best
maar haar strijd werd haar niet gemakkelijk gemaakt ik wou dat hij maar minder vriendelijk was dacht ze telkens als frits een gesprek met haar aanknoopte en haar op allerlei wijzen toonde dat hij haar aardig vond en van haar hield
as dat kon dan zou er voor niemand eeuwig heil zijn want niemand kiest altijd goed as je iets doet omdat je niet beter weet dan zal je er misschien zwaar voor boete maar je zult er niet om ten onder gaan as je maar eerlijk goed hebt gewild en willig je straf doorstaat
brave burgerlieden van den ouden tyd het spyt my dat gy er niet by waart dat was regt een pretje voor u geweest om de nieuwigheid meen ik ik zal er my eens toe gaan zetten om te zien of ik er u eene dragelyke beschryving van geven kan
en ik wou dat ik weer in mijn lieflijk dorp was cécile want dat is het je hebt gelijk dat je het zoo noemt het is er heerlijk en ik wou dat ik weer buiten kon wandelen in de frissche heerlijke lucht en langs de hooge boomen en over onze mooie
ziet bleek als een lijk uwe oogen staan strak en schril van pijnlijke overspanning uwe doffe stem verraadt de overwinning zelfs die deze woorden u kosten
ik gy zoudt niet dan op ééne voorwaarde juffrouw buigzaam en welke voorwaarde ik dat gy by myne jaren en zyne liefde die wysheid bezat die gy nu hebt anders zoudt gy t niet een zier beter maken dan ik nu
mijn aanstaande echtgenoot zij lachte luid maar er was iets schrils en schrijnends in dien lach ik merk wel goede leopold dat gij hier uit de lucht zijt komen vallen wees gerust niemand zal last hebben van mijn overvragen ik zal niet trouwen
in een gemakkelijke stoel bij de open haard met het zachte schijnsel van het lamplicht vallend op haar mooi wit haar waarbij het kapseltje van zwarte kant aardig afstak zat een oude dame met levendige donkere ogen die sterk aan die van haar kleinzoon frits d'ablong herinnerden
en de dwaling dat altijd slecht en leelijk is wat in waarheid edele en heilige vreugde moet zijn had zich noodwendig in haar vastgehecht en daaruit volgde die andere nog noodlottiger dwaling dat de volkomen vereeniging van man en vrouw mogelijk en schoon kan zijn zonder de vereeniging des lichaams
had hij hij er dan niet om gedacht dat deze omgang voor mij zijne gevaren had had hij ze niet geteld omdat hij zelf niet vreesde en ze mij alleen raakten zelfs wist hij zich immers onkwetsbaar mogelijk had hij die vrouw die nu verre was z lief dat hij gepantserd was tegen iedere andere liefde
ze had luid genoeg gesproken om door elsje verstaan te worden het arme kind kreeg een kleur maar zij hield zich goed en at stil door met hare ogen naar beneden geslagen juist toen ze weer een lepel vol soep aan de mond bracht legde hare tante haar linkerhand op de hare
en hedwig hem meewarig aanziend ik zal je ongelukkig maken jongen dit twee malen toen zwegen zij en staarden naar elkaar alsof beiden voelden dat er iets waars en ernstigs gezegd was maar hij verwierp het en zei nooit ongelukkig te zullen zijn als hij haar maar nu en dan eens zien mocht
maar zooals ik je zeg mijn jongen ik vraag niet meer ik wil je geen pijn doen ik dank je alleen dat je vertrouwen in me hebt gesteld en me eindelijk je verdriet hebt laten meêlijden verwijt u me dat ik het niet eerder deed
ik zou dolgraag meegeroepen hebben met elsje als ik maar gedurfd had koningin wilhelmina zal je nu natuurlijk nooit vergeten roodkapje had je nu nog maar een mandje wafels bij je gehad en je kapje op
t is nogal mooi dat zij ook niet met hem meegaat naar die boekerij sinds zij zich z met hem afficheert met hem afficheert wat meent gij daarmee heer majoor mylord woont bij ons in hij gaat met ons uit dat spreekt
ergens waar ze de nacht kan blijven en dan morgen naar huis naar grootmoeder en die alles vertellen die zou haar dan wel helpen om alles aan tante te schrijven en tante zou haar niet missen vanavond die dacht natuurlijk dat zij al naar bed was dat dacht cécile immers ook maar waar zou ze heen waar
ik weet niet of elsje er lust in heeft zei grootmama langzaam en een weinig bevreesd dat elsje er tegenop zou zien in dit gezelschap iets voor te dragen dat denk ik wel zei mevrouw d'ablong beslist terwijl elsje zwijgend voor zich keek onzeker wat zij zeggen zou
ei bedenk u nog eens gy zyt ryk myne vriendin hoe laf deeze lof eener vrouw is by veelen ik moet het u zeggen gy zyt mooi meer dan mooi zo bevallig dat myne moeder zelf dit zegt en gy kent haren fynen smaak
en hier is een kleinigheid voor je elly ik hoop dat het je bevallen zal vervolgde hij terwijl hij haar een étui overhandigde zij lachte even hoe grappig dat je me mijn cadeau hier boven komt brengen dank je henk dank je
zij beheerde zelf met behulp van van beek al hare goederen beschikte persoonlijk over interesten en geldbeleggingen en liet zich maandelijks rekenschap geven van alles ze zat altijd te cijferen en te schrijven als ze niet zat te lezen of te breien zei de oude kamenier
het viel haar die eerste dag zeer mee dat louise zoveel vriendelijker jegens haar was dan ze had verwacht maar de volgende dag scheen deze het weer nodig te vinden elsje wat meer op een afstand te houden zij was zoveel jonger en cécile had eigenlijk wel gelijk
saartje zeide ik heeft nu vrienden die beter met haar karakter stroken zy denkt ook daarom dat zy haar meer beminnen dan ik toen vouwde ik den brief toe en poogde u te vergeten
de kruideniersvrouw keek vreemd en wat teleurgesteld op toen ze het briefje las de beloning in geld wezen haar man en zij enigszins bits van de hand dat was het niet waarnaar zij verlangden maar ik had gedacht dat het meisje zelf ons hartelijker zou hebben behandeld zei ze
maar frédérique antwoordde steeds kortweg op een luchtigen nonchalanten toon terwijl zij een anderen kant opkeek zij vermoedde wel dat eline die koelheid opmerkte maar zij kon haar gevoelens nooit verbergen oprecht als zij was zonder eenigen tact voor diplomatieke veinzerij
zij scheen van eene opgewekte levendige natuur en railleerde zeer aardig over personen en zaken van den dag haar oordeel kwam mij voor heel helder te zijn maar onbarmhartig
de zon scheen vol en rijk en verlichtte met warme glans de enkele donkere dennen en de buiten glinsterende open velden aan beide kanten van de brede straatweg
willis is zyn gunsteling t is of t zyn zoon is potsig gaat hy met ons om die goede jongen is smoorlyk verlieft op uw meisje en was t lang voor zy u kende maar hoe t is weet ik niet de heer blankaart heeft er tegen doch belooft hem een vrouw die voor willis veel beter is dan
en deze zeer bizondere momenten waarin zij in zichzelven meende te schouwen en duizelde van het wonder haars bestaans waren haar de allerhoogst geëigende tot gebed doch dit besprak zij met haar moeder niet alleen met den goddelijken vader
je bent moe en alles is ongewoon voor je natuurlijk en ik zal je voor ditmaal dus vergeven ga straks naar bed en kom niet meer naar beneden keetje zal je een kop thee brengen en als je nog iets nodig hebt kun je het haar zeggen en zonder het bedroefde kind verder met een blik te verwaardigen ging mevrouw d'ablong de kamer uit
toen keerde myn lot myn waarde vader zich op eenen heten dag door het inpakken en afzenden van thee zeer verhit hebbende kreeg een pleuris en stierf binnen drie dagen nog geen veertig jaren oud zynde
zij gleed van de stoel af knielde er bij neer en bleef zo zacht voortschreien eindelijk bedaarde hare droefheid wat en de handen vouwend bad ze eenvoudig en ernstig help mij lieve heer oh help mij toch
gij kunt nog als argument aanvoeren dat het gezelschap van den kapitein mij minder noodzakelijk zou zijn als ik eens in eene plaats gevestigd was waar ik wat conversatie had gelukkig behoefde ik niet te antwoorden wij waren bij het huis de bel luidde voor het tweede ontbijt de kapitein zelf kwam ons gulhartig
juni ik ga elken dag naar t postkantoor als kon ik den brief opvangen ik heb geen centime ik leef van broodjes die jules mij geeft een vreeselijke twist droom met r hij was zoo hard en toch moet ik aldoor denken waar hij zijn kan
ja mama ik blijf natuurlijk niet op zei cécile wrevelig ik zou niet weten waarvoor ik dat doen zou gaat u niet naar bed dat vervelende kind zal wel terugkomen hoor daar zou ik me maar niet ongerust over maken
en toen hij wegging zei hij dag roodkapje ik ben blij dat je ook vrolijk kijken kunt geen al te deftige lizzie worden hoor einde van hoofdstuk zes
ik heb zulk een achting voor u en ik ben zo dikwyls door uwe predikatiën gesticht en uw vrouw is zulk een best wyf en gy hebt daar tien kinderen het eene nog schoonder als t andere zo dat ik zeggen wil spreek daar niet van
mijne ellende zou niet volkomen zijn zoo uwe minachting haar niet voltooide riep rudolf onder snikken en ik die zoo welgemoed en opgewekt herwaarts heen was gekomen
van vindingrijkheid zij had bedenksels tot gemak tot voorzorg en tijdverdrijf hoopvolle toekomst beelden grapjes die allen lachen deden toen zij uit het slop kwam stond haar zooeven levendig lachend gezicht bleek ernstig verhelderd opgericht naar de lucht tranen leekten zonder snikken uit haar oogen thuis knielde zij
myn altoos blyde geest wordt met nevelen omwonden als ik my dààr op bepaal hoe vele jonge meisjes worden er op de wegen der zedeloosheid gezien die nimmer dagten om het pad der deugd te verlaten
ik mij altijd geërgerd heb aan die mannen en vrouwen die zoo luchtig en lichtzinnig over die plechtigheid spreken die er mee kunnen railleeren of het alleen een representatie pro forma gold eene exhibitie van prachtige toiletten
dit kon alleen door de zitkamer worden bereikt maar elsje koesterde toch een oogenblik de vurige hoop dat hij daar dadelijk heen zou gaan en haar niet zou zien als zij even in half gebogene houding achter de schrijftafel staan bleef terwijl hij de kamer doorging ze kon dan terstond wegsnellen als hij zijn slaapkamertje binnengegaan was maar frits zelf bracht hare plannen geheel in de war
waarom zou ik u beletten uw talent uit den doek te nemen gy hebt de gaaf van bedillen en ik die van er betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart my mede te vermaken en er myn voordeel mede te doen nu ik er deeze flinken weer uitgegooit heb ga ik er my eens terdeeg toe zetten om uwen brief te beantwoorden
neen die geef ik je niet toe mama mag hij nu ophouden anders roep ik miss piper och kom cilly geef hem maar even een kus als hij daar zo op gesteld is zei hare moeder lachend vraag hem maar eens of hij ook op de partij komt hè ja kom je toe kom je vroeg cécile dringend
dat aan t bezit van het kasteel eene riddermatige hofstede zooals de notaris zich uitdrukt tevens de heerlijke rechten verbonden zijn die in nzen tijd wel is waar hunne beteekenis verloren hebben maar waaraan ik zeer wel begrijpen kan dat eene vrouw als tante sophie nog kon hechten
hij stond met den rug naar haar toe toen zij op hare beurt de stoep opging en keerde zich lachend om toen hij haar herkende zoo zoo moet je hier ook zijn zei hij toen tot dina die de deur opende morgen dientje de dames zijn zeker thuis he
over moet ik met hem eens vertrouwlyk spreken ô myn man is inderdaad myn leermeester hy vormt zo wel myn hart als myn verstand en wat wordt voor my niet bevatlyk daar myn dierbaarste vriend met al de tederheid eens echtgenoots my onderwyst
toch moet ik ter eere van mijne haagsche kennissen zeggen dat ik bij toevallige ontmoetingen nooit anders dan achting en welwillendheid heb gevonden ze hebben het mij heusch niet kwalijk genomen dat ik kluizenaar ben geworden en het niet eens een onvergefelijke dwaasheid geacht dat ik arm zijnde niet om den bluf den schijn heb willen bewaren en toch meedoen
mijn gevoelen voor u zal onveranderd blijven want dat kan niet anders maar god weet hoe ik de kracht moet behouden om voort te leven nu ge mijn heiligste illusie hebt geschandvlekt hedwig
wat viel het licht van dat porseleinen lampje op het tafeltje bij de piano mooi op cécile's goudbruin kleedje en op haar krullend haar en wat speelde zij mooi en o wat stond daar in dien anderen hoek een prachtig wit beeld
oogleden afdrupten want hij wist het het was gedaan na een half uurtje ging hij dien avond weg een weinig somber hoewel henk hem op den schouder klopte en hem joviaal vroeg nog te blijven nu alles weêr in orde was van eline nam hij weemoedig glimlachend afscheid eline vroeg daarna ook betsy vergiffenis
onze karakters lopen verbaast uit elkander en schoon ik al vrywel met my zelf te vreden ben zo denk ik somwyl met alexander zo ik geen willis waar dan zoude ik wenschen burgerhart te zyn gy weet waar op ik doel zo ik geen alexander waar ik zoude wenschen diogenes te zyn
van hare bedoelingen te laten doorzien daar hij de man niet was voor snelle gewelddadige maatregelen tot eene ontknooping zooals zij die in t eerst bedoeld heeft zou zij zeker van beek hebben ingeroepen die met den code in de eene en het zwaard zonder genade in de andere hand zou zijn opgetreden om rechtuit op zijne prooi af te gaan
zij vond georges veel amuzanter dan gisteren bij de verstraetens waar hij tweemaal beweerd had dat het roode licht meer flatteerde dan het groene nu viel hij niet in herhalingen maar ratelde door terwijl zijn stijfheid met een paar fijne plooitjes kreukte
omtrent het laatste kunnen onze smaken verschillen doch wat my betreft ik kan u verzekeren dat de heer edeling een weldenkent edelmoedig man is en dat ik zyne vriendschap gantsch niet gering schat
zo dat klinkt wel heel hartelijk plaagde hij haar met een ondeugende flikkering in zijn ogen maar elsje overwon hare verlegenheid gaf hem met een spottend gezicht een deftige kleine hoofdbuiging tot afscheid en deed de voordeur dicht
de reigers kwamen thuis en streken neer op de boomkruinen boven haar hoofd wankel wiekend bij t balans zoeken en zacht snavelend bij t slapengaan de lucht lauw lichte sterren omhoog een zachte nachtwind met geur van kroos en koeien
mejuffrouw buigzaam deedt zo en welhaast kwam de kapitein met den knegt by ons de heer blankaart zei zie daar kaptein deeze dame is de weduwe van den heer pieter spilgoed niet waar mevrouw zy ja myn heer ik ben zyne weduw en gereet om te horen om wat reden myn heer herberts dit vraagt
een wroeging omving haar zij gevoelde het dat zij zooeven hem in haar genot overjubeld had ze zou nu oppassen en zij droeg de finale minder in overweldigende wanhoop dan in weeke smachting voor zoodat pauls hooge borsttonen beter uitkwamen dan in het begin
het zijn waarnemingen omtrent een karakter dat uit zeer verschillende bijna tegen elkaar inloopende trekken is samengesteld het zijn ontdekkingstochten in een vrouwenhart dat diep en bewegelijk is als zekere onpeilbare waterkolken en waarvan men alle verschijnselen met oplettendheid moet
ik moet voor alles oppassen dat grootmoeder niet weer in zo'n sombere vreemde stemming komt dacht ze de dokter heeft er mij zo voor gewaarschuwd maar noch de dokter noch elsje konden de oude vrouw van de last bevrijden die haar drukte
en wat zegt nicht wel nicht is zeer in haar schik met die tyding en nicht hoopt nog binnen t jaar hare vriendin in het eerwaardig karakter van dominees vrouw gelukkig te zien heden naatje dat moest je doen me dunkt dat gy met niemand een juk kunt aantrekken dat u zo wel voegen zal dan met eenen eerwaardigen
in den gang stond zij terugkomend uit school bij een blauw geschilderd houten trapje een groote witte zak met het vuile linnen lag er naast daar stond zij en zocht daar die dansmelodie naar de herinnering van het lichte plafond en de houtgeur en dan was het er weer zoet en verrukkelijk
de kleine handen waren rimpelig en mager van ouderdom en de dikke blauwe aderen duidelijk zichtbaar terwijl de ijverige vingers
letje nu zullen wy eens recht gelukkig zyn ouwe genegenheid groeit spoedig voort en hoe lief hadden wy elkander toen wy beiden nog in jurken gingen adieu ma chere letje je suis
mogelijk zou dat gelukt zijn doch de man had eene bruid en toen dat uitkwam heeft zij hem op een woesten rijtoer van den bok geworpen viel de oude dame in met een glimlach van demonisch genot
maar het eigene en persoonlijke aan ons is het meest kwetsbaar onze naasten zouden ons geen pijn doen als wij genoegzaam liefdevol en zelfvergetend waren wij zelve zouden onszelve geen pijn doen als wij genoegzaam wijs en geduldig waren
er stond een grote tafel met een groen lakenskleed en tegen de muur waren boekenkasten geplaatst waarvan de planken met geschubde groen-lederen randen waren versierd elsje had nog nooit zoveel boeken bij elkaar gezien en keek nieuwsgierig naar al de rode groene zwarte gele en bruine banden in de hoge eikenhouten kast
pleegt te wezen als alle andere deftige burgers maar zedert dat je bekeert ben zit je te zuchten en te stenen dat de duivel in zyn vuist lacht om dat je het by onzen lieven heer zo wel niet hebt als by hem
den volgenden dag zeide hedwig een ding zuster paula heb ik liggen overdenken dezen nacht en ik kan het niet in orde brengen o dochtertje dat komt zoo vaak voor reken frederik van eeden van de koele meren des doods daarop woorden zijn vol valstrikken goede dingen beredeneeren is soms zoo moeilijk als pluksel maken met geteerde handen
grootmoeder zei elsje en zij liep naar de oude vrouw toe en knielde bij haar neer grootmoeder waarom zouden wij nu al over die vreselijke tijd spreken die na uw dood voor mij komen moet wij zijn nu nog immers nog bij elkaar en ik hoop dat dit nog heel heel lang zal duren en later
maar om te beginnen zal ik mij tevreden houden met dien zekeren zijden japon die u goed zal staan dat weet ik vooruit mits gij wat werk maakt van dat prachtige haar en u de moeite geeft de eene of andere parure aan te doen
mevrouw d'ablong begroette elsje vrij hartelijk en nam haar dadelijk mee naar haar kamer om haar de nieuwe japonnetjes te laten zien die zij voor haar in orde had laten maken dat opgestoken haar staat je bijzonder goed zei ze maar je moet er bepaald een schildpadden naald in steken oh daar komt grootmama ook al weer aan die heeft wat naar je verlangd kind cilly zou haast jaloers geworden zijn
maar de ondervinding heeft my geleert dat niets dan vrede met god en een gerust geweten ons kunnen opheffen boven de rampen deezes tyds dat alleen de vreze gods ons in staat stelt om te triomfeeren over onze byzondere
daar is mij iets overkomen waarover de wereld mirakel zal roepen als zij er van hoort maar vooreerst mag zij t nog niet hooren et pour cause daarom moet ik het aan de borst van een vertrouwd vriend uitstorten of ik zou er aan stikken
dat is nu een mooi en deugdzaam frederik van eeden van de koele meren des doods motief het is beter zichzelf te redden dan gered te worden maar zoo sterk en deugdzaam kon je niet zijn en omdat je te trotsch was om dat voor je zelve te bekennen daarom viel je dieper hindert je ook niet vaak de zwakheid van je lichaam noem je die niet vernederend
confuus voor frits was zij eigenlijk nog nooit geweest maar op dit oogenblik kwam er eensklaps een vreemde verlegenheid over haar waartegen zij zich te vergeefs poogde te verzetten terwijl ze hare oogen opsloeg hem aanzag en zei ik wil heel graag altijd frits zeggen
op het papier en sloot de enveloppe o god waarom moest zij leven als er zulke smarten bestonden zij stond op en staande tuurde zij naar den brief als verwachtte zij dat die plotseling zichzelven zou vernietigen zou verdwijnen maar de brief bleef onbewogen en vierkant liggen met het koele adres den hoog welgeboren heer
en toch was het als een herinnering van lang verleden lang vergane schoonheid het was er niet gestadig maar op enkele dagen meest stille heldere dagen als het langzaam verflensend loof roerloos te prijken hing tegen diep blauwe lucht als het nog warm was in den moestuin en de spinnewebben en het
er gingen drie vier weken op deze wijze voorbij en alles bleef bij het oude niemand maakte ook maar de geringste toespeling op een engagement tusschen frits en cécile en elsje's strijd werd hoe langer hoe zwaarder
willem is myn brôer om het zo te noemen een beste jongen doch ik geloof niet dat hy veel kettery in de waereld zal brengen mooglyk oordeel ik verkeert ik poog zo te doen als myn pligt eischt en al het gebrekkige te verbeteren zo dra ik tyd heb zal ik uw verzoek involgen
en dat zou maar onrust en tweespalt geven zonder goede uitkomst want mijn besluit staat vast die uitspraak beloofde niet veel goeds voor het succes van mijn tocht en zij was geen nufje van negentien jaar dat neen zegt als ze ja meent maar zij gaf mij toch zonder het te weten of te willen wenken en inlichtingen die ik mij ten nutte konde maken
zij bemerkte vrij spoedig dat elsje zich uit de danszaal had verwijderd en hoewel zij haar die straf zelf niet zou hebben opgelegd vond zij het niet kwaad dat elsje toonde zich genoeg te schamen over haar gedrag op het tooneel om maar liever niet meer mee te dansen
zoo hebt gij mijn briefje niet aan uw directeur overhandigd waarachtig niet ik heb wat beters gedaan ik heb leo gewaarschuwd dat gij op het punt stond eene dwaasheid te begaan die u onredbaar in t verderf zou storten
ô welke mannen zyn onze weldoenders kunnen wy myn eige letje wel ooit dankbaar genoeg zyn kunnen wy immer den goeden god naar eisch dankbaar zyn voor de gunstige bestiering omtrent ons
aan een forsch en goed geleid orgaan paart de verdienstelijke artist een hartstochtelijke en toch gepaste actie die van studie getuigt in het duo met arnold aen en het groote trio in de scène met jemmy gaf fabrice een grootere volmaaktheid dan men meestal op ons tooneel gewend is te hooren
ja moedertje zeker toe wees maar nu niet ongerust ik ben heus heel wel alleen maar een beetje zenuwachtig maar cilly dat ben je anders nooit wat is er dan toch je hebt toch niets dat je hindert
een tijd lang liepen zij beiden wat bedremmeld naast elkander hedwig half verblijd om de aardige onverwachte ontmoeting in den frederik van eeden van de koele meren des doods mooien ochtend maar ook half bang omdat zij zag dat hij gejaagd was en bleek en iets gewichtigs bedoelde
ik betrapte de valsche spelers op heeterdaad en ontdekte ze voor aller oog zoodat de dame in kwestie woest kwaad op mij werd maar zich moest retireeren haar vriend de chevalier een soort van matamore achtte het zijn plicht hare partij te nemen en iemand uit te dagen
elsje gehoorzaamde zette het kopje voor de oude vrouw neer en vroeg toen met een bezorgden blik op het gelaat der grootmoeder dat plotseling heel bleek geworden en pijnlijk vertrokken was al weer die akelige pijn op de borst
eline zocht met haar blik en knikte zoo lief mogelijk toen vincent vere en paul van raat hen kwamen aanspreken zij bleven staan leunende op hunne stokken daar er geene stoelen in den omtrek te zien waren
dat is mijne schuld niet met een weinig nadenken zou mylord toch licht die reden kunnen uitvinden hij weet hoezeer ik aan openhartigheid hecht dat is prijselijk en nu verder
poog des uw verstand te gebruiken om te ontdekken of de gebreken die gy in anderen bespeurt verzoekingen zyn voor uw eigen hart als men het van zyne zwakste zyde aanvalt dan wel of uw hart in veiligheid blyft
aldaar was klein vertier van handel of bedrijf maar toch welvaart want er woonden veel rijken in deftige huizen ook haar huis was groot en deftig wellicht honderd jaar oud het bevatte een ruime in zomer koele gang met marmeren vloersteenen en witgepleisterde muren
frits is te goedhartig en grootmama te lief om daar iets van te zeggen maar ik raad je sterk aan in het vervolg wat minder het hoogste woord te hebben en je familiare grappen voor je te houden ik heb je nu bijtijds gewaarschuwd voordat mama ernstig boos op je wordt en je eens goed onder handen neemt
wordt het geen tijd in onze dagen waarin men alle gezag in kwestie stelt en niets onaangevochten laat ook dit aanmatigend veemgericht te controleeren en er zich niet voor te buigen
twee aardige bloote voetjes trippelden naar elsje toe een zacht handje werd tegen haar wang gelegd en een vleiend stemmetje vroeg heb je je pijn gedaan wat viel je met een bons ik hoorde het heelemaal
voor goed weg ging ook die vreemde twijfel aan de echtheid van haar goede gevoelens het bekommerde haar niet of zij wel z goed was en nu lachte zij om dien ouden twijfel die verdween als een spook beeld en keerde niet ook de doodelijke angst voor terugkeer van haren waanzin verging van lieverlee
elsje was verbaasd te zien dat de anders zo statige dame de tranen in de ogen had nu kon zij zichzelf ook niet langer goed houden tot op dit ogenblik had zij dapper tegen hare ontroering gestreden maar thans begaf haar opeens alle zelfbeheersing en hare handen voor het gezicht slaande riep ze snikkend uit
waar is uw verstand dat gij u dùs liet medesleepen de virago o zeker zij tracht zich in die gestalte te hullen zij hecht er aan dat men dit voor hare wezenlijke gedaante houdt
toen zag zij bij haar aankomst in de grootere stad waarbij zonheuvel lag den lakei op t perron staan en het blinkend verniste rijtuig met twee zwarte paarden op het stations plein
oh tante wat is het hier aardig riep elsje naar het raam toelopende en terstond daarop een kleur krijgende over hare vermetelheid mevrouw d'ablong keek haar ontevreden aan zij vond het in het geheel niet nodig dat de winkeljuffrouw wist dat elsje haar nichtje was het kind was eerst zo dwaas verlegen geweest hier en nu opeens die uitroep
twintigste brief de heer hendrik edeling aan den heer cornelis edeling myn dierbare vriend ik schryf of begin deezen te schryven aan het huis daar de beminde myner ziel zedert gister namiddag vier uuren niet is te rug