rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
die denkt over vraag en aanbod in plaas van dood en leve een tijd peinzens en toen weet je wat je k kan frederik van eeden van de koele meren des doods zeggen t is de overgang van zelf tot zelf van het tijdelijke eigene zelf tot het zelf het tijdelooze dat alleen is
en gy zyt de vrouw van een onzer beste beminlykste jonge lieden van een man die u bemint als zyn eigen leven ontrust u dit vooruitzicht zy
het dessert werd opgezet en dina plaatste naast ieder bord een fraai kommetje van doorschijnend rood glas met water gevuld elsje keek er nieuwsgierig naar waarvoor zouden die moeten dienen wat zag dat water er helder uit en hoe verleidelijk scheen het haar toe er even een klein slokje van te drinken
maar de brief bevatte bovendien nog een bankbillet van duizend gulden
schenk mij uw vertrouwen mogelijk vinden wij samen het middel om uit den weg te ruimen wat u tegen is met de lamp van aladin in de hand en het sésame ouvre toi als parool niet waar sprak zij met een minachtenden lach waarin bitterheid school
luister maar neen wacht even tot ik dit laatste glas heb gedronken mijne keel is droog van het praten eerst na eenige seconden rusten ging hij voort onder al de
ik wensch dat ik u de aandoeningen van myn hart op dat oogenblik konde beschryven betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart ik had de reine onschuld verdagt beledigt ik voelde dit in al zyne kragt waarlyk was ik toen te amsterdam geweest ik zou terstond by u gekomen en de uitmuntende vrouw om vergifnis gebeden hebben
dàt dacht je niet he riep ze snel naar elsje toeloopend die met een kreet van blijdschap bij haar neerknielde en toen dankbaar opzag naar grootmama kleine liesje had de buitenlucht ook noodig moet je weten zei deze lachend en hare ouders vonden haar nog te jong om met de geheele familie mee op reis te gaan daarom is ze toen maar bij mij gekomen
o otto begon ze wat vroeg hij zacht niets ik hou zoo veel van je als je zoo iets zegt van jou en van mij murmelde zij vol van een zaligheid die zij niet kon uiten
die is waar ze altijd zal zijn en dwingt mij u te doen opmerken dat men ook van eene verrassing kan spreken al is zij verre van aangenaam en ik wil gaarne bekennen als gij er op gesteld zijt het te vernemen dat uw onbarmhartig leedvermaak in mijn ongeval gansch geen behagelijken indruk op mij maakte
en ben draaide zich op ange's schoot om en herhaalde met zijn langzaam stemmetje oom paul oom paul heeft bij ons koffie gedronken zoo vond je dat prettig kleine dikzak gichelde ange die het zoete stille kind zonderling vond
waarachter zooveel fraaie stoffen in donkere en lichte tinten en zooveel kostbare kant zijde fluweel en wit dons lagen uitgestald dat elsje groote oogen opzette zij volgde hare tante schuchter toen een bediende in livrei met een beleefde buiging het portier en de glazen deuren van den winkel opende
uwe zuster is myne lieve vriendin maar zy zo wel als ik begrypt dat dit geen reden zyn kan waarom ik zoude moeten geplaagt worden door een borstje dat geen geest genoeg heeft om my met zyne missives ook slegts te diverteeren
zuster paula richtte zich langzaam op met een ernstig streng gezicht met ietwat toegedrukte oogen staarde zij in t licht zeggend neen dat is het niet en ik weet niet of ik wel goed deed z met u te spreken ik zal nu wat anders zeggen
dat was zoo zijne kleeding was eenvoudig en passend zijn haar en baard waren donker zwart geverfd zooals gij mij nu aanziet ging hij voort ben ik herhaaldelijk naar de werve gekomen in de laatste ziekte van mijn vader
maar kindje zei ze hare hand op elsjes schouder leggend zit je hier nog zo wel foei dat is nu net om kou te vatten en ziek te worden kom laat ik je maar eens gauw weer netjes maken dit is je japonnetje he
dat eline otto geschreven had de tijd kroop langzaam voorbij en betsy hoorde het één uur hoorde het halftwee slaan in de keuken onder eline's slaapkamer toen stierf het gekreun achter het roode gordijn weg betsy stond op en zag er even achter het scheen dat eline sliep zij
als de behoeften kenschetste van iemand die geene gewoonte maakt van uithuizigheid en die in zijn thuis al de comforts wenscht te vereenigen waarvoor het vatbaar is behalve de onmisbare meubels die tot de eischen van eene
met grote ingenomenheid bekeek zij het en zag toen dat er achter op het karton geschreven stond met hartelijke groeten van frits d'ablong ter herinnering aan achttien augustus
ja hernam zy dat weet ik niet maar dit weet ik zeer wel dat dit mooije meisje de eenige dochter is van dien heer en dat zy na haar ouders dood inwoont by eene tante een oud lelyk portret die haar dus toetakelt en dat het arm schaap het daar heel slegt heeft t geen ik ook wel geloof om dat ik de kwezel ken
hoe konde ik die hebben daar ik geheel geen ervaarnis bezat en zo genegen was om alles van de beste zyde te beschouwen de brief myner vriendin willis over dat onderwerp geschreven kwam my niet ter hand dan na ik reeds myne tante ontvlugt was
voor het ogenblik althans was haar hart vervuld van een vurig verlangen om tegenover elsje goed te maken wat zij tegenover de oude vrouw had verzuimd en met grote hartelijkheid sprak zij het bedroefde meisje toe en beloofde haar dat zij nu voor haar zorgen zou en haar een gelukkig thuis verschaffen
welnu indien gij er niet veel mee wint bij hen dan zult gij er toch groote winst van wegdragen voor u zelve daar ben ik zeker van gij hebt mij zelf gezegd dat uwe opvoeding verwaarloosd is niet z zeer toch of gij hebt schiller gelezen die räuber viel zij ondeugend in dus niet zijne
elsje's hart klopte sneller toen het portier van het rijtuig geopend werd maar een gewaarwording van verlichting en toch ook van teleurstelling maakte zich van haar meester toen ze zag dat het leeg was
hedwig wat roezig van t gesprek en de aandoeningen en zacht bevangen van den wijn hief het hoofd op en ademde diep en ze zag de volle boomkruinen en het kalme maanlicht toen kwam er nog het verre muziekgedeun bij een wat grove maar mee slepende melodie frederik van eeden van de koele meren des doods die haar geheele ziel in geluksvervoering scheen te brengen
toen liep het te niet in een dicht kreupelbosch dat wel nog geen ander groen toonde aan boom en struik dan wat knoppen en aankomende blaadjes maar evenmin een pad om door te komen de grond was week en drassig en met
ben je wakker riep evert weer ongeduldig je moet opstaan ik ben al bijna helemaal klaar moeder zegt dat je op moet staan hij luisterde seconde of zij ook antwoordde en riep hij weer mag ik even bij je komen
verrukkinge uwes dankbaren mans een aanblikje uws kinds ô ik zeg u niets dan t geen ik zelf weet zyn meer dan genoegzaam om u de smertelykste oogenblikken te doen vergeten
mijne ouders en grootouders hebben er altijd mee te doen gehad maar och och sinds het huwelijk van de oudste freule roselaer is er geen rust en geen zegen meer geweest wat zal men zeggen een huis dat tegen zich zelf verdeeld is kan niet bestaan zooals de schrift zegt
gansch geboeid door haar bekoring en met levendige aandrift het voornemen vattend deze lieve en ongelukkige vrouw op zulk een schoone wijze bij te staan ritsaart was een man met groot kunstvermogen niet enkel in muziek maar ook in woord vorm en
al stond ze weer bij de heide in de buurt van het huisje van haar grootmoeder het scheen haar alles zo bekend zo heerlijk bekend hier voelde ze zich thuis zo geheel en al oh god was goed zo goed voor haar dat hij haar dit liet genieten
gerard hoe laat is het zij schrikte van haar klanklooze schorre stem bij twaalven juffrouw is meneer nog op meneer is in zijn kantoor mevrouw is al naar bed en meneer vincent ook kan je even een brief voor me in de bus doen goed juffrouw nu dadelijk
ik heb zei de lieve vrouw haar muzieklade openende hier een engelsch airtje het is kort en dewyl het maklyk zingt zal ik het eens by t clavier zingen wy lagen allen onze instrumenten neder en vormden een kring om haar en het clavier
het zag er somber uit alles grauw en vaal met een egaal grijze doffe tint echt weer om heerlijk in mijn kamer te gaan zitten met de rug naar het raam en het gezicht naar het vuur had cécile 's ochtends gezegd
gy verliest niets al de winst is zo wel aan uwe als aan zyne zyde dewyl gy maar één belang hebt ik wil u niet verzekeren dat alle uwe dagen schone zomerdagen zyn zullen er zyn vele niet eens noemenswaardige voorvallen die ongenoegen kunnen veroorzaken
sprak de generaal na francis te hebben aangezien die nog altijd scheen te aarzelen eer zij instemde met de uitnoodiging het kan niet anders sprak zij eindelijk besloten wie komt er voor een paar uur naar de werve daarbij wij hebben nog zoo weinig aan elkaar gehad maar eigenlijk moest het niet zijn wij behoorden niemand aan onze tafel te nooden
cécile keek haar spottend aan och kind stel je niet zo aan alsjeblieft he zei ze op minachtende toon kom mama zullen we nu eindelijk naar beneden gaan missy is al zo lang alleen
de dans is bij hen niet de woeste sport plomp gesprongen met luiden lach bonsende tegen elkaâr niet het ruwe verwar der lanciers van onze hollandsche jongenlui bals maar
maar t eenige wat moeder haar gedoogde was school vrijheid in den ganschen zomer van seringen tijd tot noten en chrysanthen zij had beloofd dat zij zichzelve wel onderrichten zou en zij deed dit met
neen zijn roman had een treurigen afloop ik wensch dan van harte dat de gelijkenis van het leven niet sterker moge doorgaan dan die ik waarneem in de physionomie want zonder je te vleien de jonker van de de eeuw bevalt mij vrij wat beter dan die van de
waar is roodkapje gaat roodkapje niet mee hoorde zij 'm steeds roepen als er een kwestie was van een wandeltocht of iets dergelijks ik mag je toch immers nog wel roodkapje noemen had hij gevraagd ik vind het zo aardig zo'n naampje voor mij apart en zij had toen een beetje stroef ja gezegd boos op zichzelf omdat de laatste woorden haar zo welkom waren
myne aanstaande zuster is veertien dagen by my geweest ik merk dat zy zich u ten voorbeelde gestelt heeft t is haar wel gelukt willem heeft aan mynen ma in confidentie gezegt dat zyne reden en zyne volmaakte gehoorgeving aan zyns moeders raad zyn hart betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart ontledigt hebben van die liefde die hy u heeft toegedragen en dat hy
hè zei elsje terwijl ze even staan bleef wat is het vandaag prachtig hier en kijk eens wat glinsteren die mooi in de zon vervolgde ze terwijl ze zich heenboog over een der lage kale struiken en voorzichtig een glimmenden tak aanraakte waaraan ontelbare waterdroppels
ik deed toen eene belofte leopold en al had ik niets beloofd ik zou toch alles gedaan hebben wat ik kon het ongelukkige meisje was verwilderd van smart en schaamte zij moest moeder worden
zo hy zich ooit met slegte zaken bebetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart moeit ontërf ik hem geen schelmen in myne familie zou ik hopen dan nog liever gereformeerde meisjes tot schoondochters zie daar de kaart van t land myne liefde indien gy den braven man weder mogt ontmoeten
ik zag u erin gaan mama zei ze ik ben klaar niet onaardig vindt u mevrouw d'ablong keerde zich snel om en met de glans van moederlijke trots op haar gelaat keek ze naar de jonge meisjesgestalte die in al haar schoonheid van een elegants toiletje kwistig met lichtblauwe strikken en volants van slap neerhangende kant versierd voor haar stond
eens haalde ik mevrouw buigzaam en danste met haar een zeer statige menuët trouwens allen waren in den goeden smaak na een uur dus doorgebragt te hebben verdwenen mevrouw buigzaam en het bruidje
en zij wist het en was het zich bewust en dit gaf zelfvoldoening en opgewektheid het besef dat zij nu precies was als die andere gasten wier goede houding en voorkomen zij bij haar aankomst zoozeer had bewonderd dat zij op een nieuw aankomende denzelfden indruk zou maken dit gaf haar vreugde
ik schaam mij voor u francis sprak de generaal met zachte verlegene stem dat is weer een van die caprices als gij dan volstrekt blijven wilt sprak francis mij aanziende met een koel en verdrietelijk gezicht zal ik trachten eene slaapkamer uit te zoeken waar de ruiten heel zijn
elsje komt wel eens gauw weer terug is t niet elsje ze moet ons dan nog een heleboel vertellen waar ze woont en waar ze logeert en hoe haar tante heet en nog allerlei dingen meer maar nu gaan we naar beneden de goede vrouw was zoals te begrijpen erg nieuwsgierig wie en wat elsje eigenlijk was maar elsje was veel te zenuwachtig om nauwkeurig op te letten wat zij zei en haar te antwoorden
je kan het probeeren antwoordde frédérique het zou zeker een oplossing van het raadsel zijn lili had intusschen aan mevrouw gevraagd of zij het goed vond dat zij wat met de woude ging oploopen en mevrouw verzocht otto nu ook een oogenblik te gaan zitten tot zij terug zouden zijn
in ernst saartje my dunkt dat de advocaat volkomen voor u geschikt is hy is een man van de waereld aartig grappig heeft veel vernuft en een grote mate van oordeel zyn karakter moet onberispelyk zyn want hy is een vriend van myn braven smit
door het stooten harer teerste eigenheden aan de ongevoeligheid van anderen en het harde wanbegrip frederik van eeden van de koele meren des doods hanna de oudste en minst beminnelijke der broers en zusters begon met hedwigs eigenaardigheden te kenmerken als ziekelijk
met de bewustheid dat er geene fortuin voor mij was weggelegd en dat mijne ouders het hunne best konden gebruiken had ik altijd getracht hen het minst mogelijke te kosten en had met copieeren en werken voor anderen aangevuld wat er aan mijne toelage te kort kwam
zij was blij toen haar taak verricht was en de anderen aan de beurt kwamen niemand zei iets van haar spel terwijl mevrouw van rensen uitbundig was in haar lof omtrent het acteren der anderen en vooral cécile prees die een jong getrouwd vrouwtje moest voorstellen en bedrijvig met haar sleutelmandje heen en weer dribbelde
met éen scheurenden ruk trok zij open de satijnen kabaia zich niet meer meester van smart van wanhoop die haar omwolkte uit den gapenden afgrond stortte zij neêr voor de voeten van den europeaan
als een nu vochtige dan vurige nu droge dan ijzige smook al het zichtbare en merkbare omkronkelend verontstaltend beurtelings verduisterend en angstwekkend klein scherpheldermakend
ik heb hier eene menigte muziek voor u gekogt en die zal ik u met een los adres als ik goederen afzend toeschikken zy geven hier voor dat de compositie heerlyk is ik vergeet al myn kunst met die druktens maar ik heb zo graag dat zoete meisjes zich wel diverteeren en gy zyt toch een muziekgekje
ik had mij vastgezet in het denkbeeld dat zij gelijken zou op ristori in het karakter van medea met gitzwarte kroeze haren en sterksprekende trekken van het haar was door den neervallenden rand van den flambard niets te zien
hij had zijn muzikale opleiding ontvangen aan een conservatoire en hij had gedebuteerd en nu gevoelde hij een bittere melancholie in zijn ziel hij bespeurde dat de omgeving van acteurs waarin hij moest leven hem te ruw en te onbeschaafd was
men hoorde nooit harde geluiden of ruw lachen men bemerkte nooit iets grofs of onreins men rook nooit slechte geuren men voelde nooit guurheid of rauwheid of scherpte
ik berekende dat ik nu zoo ongeveer tien jaren buitenslands had doorgebracht en dat men mijn gezicht wel vergeten zou zijn ik hoopte zelfs dat na die langdurige vrijwillige ballingschap de spons zou gehaald zijn over mijne vroegere misstappen
je hebt je tante nooit gezien kind naar een portret alleen mag iemand niet oordelen en buitendien is dit portret al drie jaar oud je tante gaf het mij toen ze het laatst hier was en jij naar school waart zodat je haar ook toen niet gezien hebt evenmin als de vorige keer en dat is jammergenoeg want als je haar maar eens gezien had zou je er toch
maar de smart die dat monster my aandoet is te groot om daar ook eenen man die my altoos met de grootste achting behandelde in te doen delen onze dierbare vriendin zelf vindt hem onberispelyk en zo zy niet geheel in het belang van den waardigen edeling was
zij schikte zich in de teleurstelling harer verwachtingen het leven dommelde voor haar grijs en eentonig voort als een grauwe wolk aan een droefgeestigen valen hemel
daar hoorde zij de stem van frits roepen waar is roodkapje toch en cécile die lachend terugriep zeker naar boven gegaan het is kleine kinderen bedtijd en bevend en angstig doodsbenauwd dat iemand haar zien zou snelde zij uit haar schuilplaats naar de deur der kamer die zich gelukkig dicht bij het venster bevond
zeer zeker is dat geene lichte last francis integendeel het moet bijkans eene ondragelijke zijn voor u alleen maar ik die gevreesd had dat er eenige onoverkomelijke hindernis zou liggen tusschen u en mij ik verblijd mij dat het niets ergers is
mijn lieve zoudt ge een meester goed en rechtvaardig vinden die het kind een prijs gaf dat zijn taak van anderen had nageschreven welnu let nu op als wij de openbaring konden krijgen door ons zelven dood te maken dan zouden wij zeer onrechtvaardig bevoordeeld worden boven hen die haar verkregen door een zwaar en pijnlijk leven
woensdag voormiddag raasde zy als eene bezeetene om dat ik eenige nieuwe aria's speelde dat's een wyf ook zy werdt geholpen door haar hottentot van een meid die my dorst zeggen dat zy ook danig ontsticht was
ik begrijp wel dat het een teleurstelling voor je is niet naar haar toe te gaan maar heus die mensen behoren niet tot onze stand en wij kunnen niet met hen omgaan dat gaat niet je moet maar een heel beleefd briefje terugschrijven dat het je spijt maar dat grootmama je liever hier houdt
wat zoude ik gezegt hebben dan dat het myne moeder zeer aangenaam zyn zoude gy betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart hebt hem nooit gezien myne vriendin maar weet echter dat hy eens en andermaal my van zyne byzonderste genegenheid heeft verzekert hy is door zyne voogden na den dood zyner ouders op zyn verzoek van het kantoor genomen om in de theologie te studeeren
waarschijnlijk zou hij zich tweemaal hebben bedacht eer hij haar voorslag zoo botaf had geweigerd maar de generaal schijnt wat brusk uitgevallen en scheen zich overtuigd te houden dat er wel nooit kwestie kon zijn van zoo diepen val
ik zie my dan tot eene waardigheid verheven waar op ik my wel wat airs geven mag en als de priester van boileau agter myn driedubbelde kin gelyk een haan van een stoter
niet alle dansen weggeven aan anderen hoor roodkapje ik reken er vast op dat je er twee of drie met mij zult doen aan het dansen zijn wij nog niet zo gauw toe viel cécile haastig in eerst babbelen we een beetje en laten onze balboekjes vullen maar voordat het wezenlijke dansen begint voeren wij het toneelstukje op
tagtigste brief mejuffrouw zuzanna hofland aan mejuffrouw cornelia slimpslamp zuster keetje kom toch thee by me drinken zo dra als je kunt
ik volgde haar wenk en toen ik mij weer tegenover haar had nedergezet ving zij aan ziet gij leo toen mijn grootvader zijn pensioen had genomen en wij ons hier op de werve terugtrokken was het ons dringend noodig op bezuiniging bedacht te zijn
elsje hield de blik onafgewend op haar gevestigd en er kwam een wonderlijke verandering in de uitdrukking van haar gezicht terwijl ze luisterde naar de bekende woorden van de psalm dezelfde psalm die zij haar grootmoeder op die gedenkwaardige zondagochtend voorgelezen had
ze zou mevrouw verstraeten eens netjes op een discrete wijze doen blijken dat zij haar wel eens een enkelen keer kon vragen meneer ging toch nooit en mevrouw inviteerde meestal den een of den ander op haar vierde plaats nu eens freddy dan paul waarom haar ook niet
men zou wenschen u in de schuld te zien vervallen om de beminnelijkheid waarmee gij die herstelt mij francis wien gij niets schuldig waart hebt gij zoo allerliefst verrast beter gemeend dan uitgevoerd het eerste het beste dat ik grijpen kon een souvenir aan den dag waarop gij voor goed mijn vriend zijt geworden
cootje past ook weêrgâloos wel op neemt zyne zaken wel waar en leest meer dan voorheen wel myn lieve letje myn tranen liepen over en zedert uw's vaders dood heb ik niet geschreit en van myn lieve vrouw zaligers dood tot op dien tyd ook niet
verlegen alsof er iemand in de kamer was die haar uit kon lachen ging ze voor de langen spiegel staan en keek nieuwsgierig naar het meisjesgestalte in het lange witte bijna de grond rakende gewaad was zij dat heus ze vond eigenlijk wel dat ze er heel deftig uitzag met die geborduurde kanten om de mouwen en dat lange brede borduursel van voren
door pijn en bitterheid werd de glans van wat zij vroeger heerlijk en mooi had gevonden in zichzelve verduisterd zij vergat haar heilige oogenblikken zij dacht dat zij haar vroegere verrukkingen zich wel verbeeld zou hebben daardoor ontging haar wederom het hoopvolle geduld en het zelfvertrouwen
ik trouwde hem uit genegenheid doch zyne eerlyke beginzels stelden hem buiten staat om te zien dat er schurken waren schurken die hem bedrogen zyn goed hart stortte hem in tegenheden die my te meer troffen om dat ik die niet kon verhelpen
de meisjes waren onvermoeid en zongen met lust en volharding door totdat de schemering inviel en cécile beweerde dat zij nu heusch onmogelijk een noot meer kon lezen het spijt me toch wel dat ik elsje in t geheel geen muziek heb laten leeren zei mevrouw d'ablong tot grootmama zij scheen er echter weinig aanleg voor te hebben maar nu mist ze het toch dunkt me
och och wat spatten ze mooi wat spatten ze mooi klonk de stem van krelis achter haar terwijl een dichte regen op haar neerviel van den struik waaronder zij zich gebukt had en dien hij uit alle macht schudde
dat alleen nog zichtbaar was eline zag even in den spiegel het was haar of ze zichzelve niet herkende zulk een bleek overtraand bijna vermagerd gelaat staarde haar toe als een geest met verwarde haren daarna belde zij tweemaal en wachtte even steeds turende naar den brief er werd geklopt gerard trad binnen
toch bezocht ik enkele colleges er waren vakken die mij aantrokken en ik was niet zonder aanleg ik zou er nog wel toe gekomen zijn om te promoveeren op theses maar papa had intusschen processen gevoerd tegen tante roselaer en verloren hij kon of hij wilde mij althans niet toestaan het kostbaar leven aan de academie voort te zetten
kon ik myn broeder maar zo veel bedaartheid herkrygen om u mynen ramp in eene tamelyke order te schryven ik zal het ondernemen de waardige vrouw is op myn sterk bidden en aanhoudent verzoek wat gaan legbetje
nu daaraan dacht elsje niet maar zij had wel een gevoel alsof ze zichzelf niet was toen zij op den feestdag na het ontbijt op de duin voor het hotel stond en in de kronkelende dorpsstraat beneden tusschen de hooge linden de vroolijke vlaggen zag wapperen die helder beschenen werden door de volle rijke zon
tegen deze prachtige maar verwaarloosde antiquiteiten vloekte een hoogst eenvoudige moderne waschtafel van grijs geschilderd hout met lichtgroene randen die hier zeker à mon intention was neergezet
en wilt u dan vooral goed op hare manieren letten mijnheer zorgen dat ze wat netter loopt en zoo verder ze behoeft juist niet zooveel dansen te kennen als ze maar wat mee kan doen ik ben er op gesteld dat ze een klein beetje meer elegance krijgt en ze wil zelf graag haar best doen is het niet elsje
vol azuur bloemengeur en zonnevonken henk had na zijn explicatie met vincent zich een paar dagen zeer ontstemd gevoeld in zijn goedigheid deed hij ongaarne iemand het minste leed en hij meende vere gekrenkt te hebben die arme drommel kon het toch niet helpen dat alles hem
met een bevende hand deed ze de winkeldeur open en trad binnen een man die achter de toonbank stond keek haar met sprakelooze verwondering aan dat was een vreemde klant op den laten avond vond hij ik ik is uw vrouw binnen vroeg elsje hijgend jawel die is thuis zei de man met een hoofdknik maar wat moet u met haar jongejuffrouw het is al zoo laat ik begrijp niet
me voilà perdue antwoordde ik lachend het ware zeker welvoegelijker geweest zoo ik het op mijne zenuwen had gekregen maar aan die farces doet francis mordaunt niet
den volgenden ochtend om half acht bracht keetje elsje een warme wollen ochtendjurk en voelde deze zich zeer verkwikt en bemoedigd door de lange nachtrust die ze had gehad aan het ontbijt liep alles tamelijk goed voor haar af
in haar huis in stad was ook haar jonge leven in aanvang niet kommerlijk ze vond het vreugde voedsel hier en daar als een die in den morgen hongert er waren goede uren des morgens aan t ontbijt als de stille zon in de tuinkamer scheen en ook des winter avonds op haars vaders schoot bij den haard
hij had die niet kunnen en niet mogen behouden dat is waar en hij had zooveel ik uit haar mededeelingen oordeelen kon a fair play met haar gespeeld mogelijk ten koste van zwaren mannelijken strijd
de wandeling naar het dorp en het bezoek aan den kruidenier gaven haar stof genoeg tot praten totdat het langzamerhand donkerder werd en zij als vanzelf de breikous in haar schoot liet zakken en stiller werd buiten was de maan langzaam en statig opgekomen en verlichtte met een tooverachtig blauwen glans de zwarte fijne takken der enkele iepen langs den weg
elsje was geheel reisvaardig maar zij had toch gedurig een gevoel alsof ze nog iets vergeten had en onophoudelijk liep ze naar het kleine slaapvertrek om te zien of zij alles wel goed had opgeredderd en aafje's zuster veilig haar nieuwe slaapstede kon betrekken dan weer trippelde zij naar de keukenkast om te kijken of alles op zijn plaats stond
hy moet zeer ryk zyn want hy leeft hier net als in zyn eigen huis gy kunt wel denken lieve moeder dat ik voort naar myne beminde vroeg t was alles wel zei hy des avonds by elkander zittende na dat wy den maaltyd gedaan hadden zat hy in zyn praatstoel en vroeg ons of wy nog geen meisje hadden
waar kan hij zijn uw lord william vroeg grootpapa op wreveligen toon op dit uur is hij altijd in de stads bibliotheek er moeten archieven zijn die hem de grootste belangstelling inboezemen en francis zij kleedt zich of zij is in besogne met de huishoudster weet ik het
in hunne gedachte afteekende als een vage angst cht riep betsy opeens want henk fluisterde nog en zij hoorde iets beiden luisterden in eline's kamer klonk een hevig gesnik als van een ziel in wanhoop hartstochtelijk en luid een kille huivering overviel betsy ik ben
wil je wil je even bij me komen keetje kwam terstond bij het bed ik ik wil je me een nachtzoen geven dat doet grootmoeder altijd
zij rees haastig op en kwam naar mij toe wees gedankt leo dat ge zoo schielijk gekomen zijt maar ik wist dat gij komen zoudt ik rekende op uwe
laat mij dan het rijtuig wegzenden neen neen riep zij hard en met heftigheid als om op eens een eind te maken aan eene onbeslistheid die haar beklemde neen een kort en goed vaarwel dat is voor ons beiden het beste en zij stak mij de hand toe
heb nu nog en zo lang ik ademe dank voor die medelydenheid waar mede gy myn betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart gegrieft hart vertroostte ook vr gy wist in welk eenen staat ik den snoden kaerel ontkwam
deze zoo geringe vergrijpen die niemand haar als slechte manieren ernstig had aangerekend kostten haar een scherper blijvender en naar het haar scheen meer lichamelijk gevoel van spijt dan zonden van ernstiger aard en beteekenis een onredelijk verschijnsel waarover zij zich vaak diep verwonderde toen zij wist wat grooter zonde was
hij riep haar en toen zij omzag kleurde zij dat was een heerlijk gezicht voor hem licht duizelig makend van geluk hij was nu vast besloten uit te spreken en haar niet te laten ontwijken
met een uitdrukking van ontevredenheid in de ogen zat ze naar de dikke grote letters op het papier te kijken toen mevrouw d'ablong binnen kwam ben je nog niet klaar kind vroeg ze het is al elf uur ja tante mijn brief is af zei elsje haastig opstaande goed ga dan gauw mee naar beneden wij hebben nog zoveel te doen vandaag
geschiedde het en deze overeenkomst bracht mij ten laatste naar chicago waar ik weer in een doolhof van avonturen raakte die mij voor goed afbrachten van het voornemen om de duitsche landverhuizers op te zoeken en eindelijk in aanraking brachten met den heer stonehorse ondernemer van een equestrian cirque waarmee deze voornemens was europa te bezoeken
hy haalde er eenige treffende passages van aan dit wekte myne nieuwsgierigheid op om het te zien ik schreef de titel om het zo rasch ik t'huis kwam te laten halen hy merkte dit en haalde een in marrokein gebonden exemplaar uit zyn zak dat hy my presenteerde hy hadt het zo van den binder in passant meêgenomen
opnieuw moest er met procureurs en advocaten gebesogneerd worden maar tot een proces kwam het ditmaal niet daar ik al te zeer geplunderd was om het tegen haar vol te houden maar weer behield zij het veld en al wat hier rondom de erve woont heeft er den last van want wij moeten nu een verren omweg maken om te bereiken wat vroeger door die brug nabij
ja paul dat is me niet onmogelijk ofschoon ik eenigen tijd haar wel een kwaad hart heb toegedragen en nu niet meer neen nu niet meer hij zag verloren in een gedwarrel van aandoeningen tot zijn moeder op en vroeg niet verder
ik gy doet my lachen door uwe invallen maar ik weet dat gy dit niet meent evenwel het kon gebeuren dat gy hem wel den een of anderen dag eens weer zaagt letje dat zal my aangenaam zyn zie ik vind het een aangenaam man
het is almachtig jammer francis sprak rudolf ook bewogen en ik zou voor u wenschen dat ik in plaats van blount dat ongeluk had gehad dat was een lastpost minder voor u geweest en die ferme jongen had nog pleizier kunnen hebben van zijn leven
ze het hoofd op met den trek van hoop nog steeds in hare oogen en zoo bleef ze zitten tot haar kleindochtertje den psalm uitgelezen had en vroeg maar verder lezen grootmoeder neen zoo is het genoeg kind zei de oude vrouw zacht toen nadat zij eens diep adem gehaald had
de toedracht min of meer vermoedde bleek uit het middel dat zij aanwendde zij ging een frederik van eeden van de koele meren des doods dagboek houden als een half bewuste poging om door de vastheid der woorden bestendigheid te geven aan haar gevoelens en door taal herinnering haar gevoels geheugen te versterken uitdrukkingen van zelf verachting scheldwoorden aan zichzelf en vleiende beschrijvingen van leo
daar stond ze op de stoep hè wat was het buiten heerlijk het begon harder te sneeuwen en grote vlokken stoven haar langs de oren op haar kapje op de jurk en op de oogharen zodat ze die lachend knipte en het vocht van haar gezicht moest vegen
francis lag daar intusschen kennelijk worstelend in een zwaren innerlijken strijd die voor mij veel meer beteekenis had dan de heldendaden onzer dapperen die al dertig jaren in t verleden lagen
deezen ochtend kwam de jonge man by my nooit was hy zo behaaglyk enkel vreugd ik ging in de kamer en vond het vrouwtje bezig met zich aan te kleden zy vloog naar my toe eene zekere verwarring in haar gelaat
ja meneer zei ze en terwijl hij voor haar uit liep de straat door keek zij hem met een dankbaren blik na hij sloeg de hoek om en liep de gracht op waar mevrouw d'ablong woonde en toen zij het huis naderde zag elsje hem tot verbazing de stoep opgaan en
zoo had zij eens gestoeid met haar broer zij waren op een stellaadje van stoelen geklommen en daarmee waren zij beiden omgevallen en midden in die verwarring op den grond liggend half verschrikt half jolig nog voer het haar door t hoofd waarom ben ik hedwig en niemand anders hoe is dat laat frederik van eeden van de koele meren des doods ik dit goed onthouden
vooreerst zal cécile nog wel niet trouwen maar haar aanstaande man zal haar natuurlijk heel dikwijls van mij weghalen dat spreekt van zelf ik denk dat zij een erg knap paar zullen zijn maar nu mag ik er je niets meer van vertellen cilly heeft me dat zo op het hart gedrukt
ja wel horrible dacht ik dat jonge en oude vrouwen al te zamen wedijveren in boozen lust om eene van haar die gevallen is of mogelijk slechts gestruikeld met de tong den genadeslag toe te brengen
ik begrijp niet begon elsje met een stem die van boosheid trilde je behoeft ook niet te begrijpen kind viel mevrouw d'ablong haastig in terwijl cécile elsje spottend aanzag alles wat je te doen hebt is met cilly mee naar boven gaan en op je kamer op mij wachten
ik ken deeze vrouw in t geheel niet ik zou niets tot haar nadeel kunnen zeggen en evenwel wenschte ik dat zy daar niet inwoonde meisjes van saartjes toegevende goedhartigheid die zo weinig kwaad bedoelen als vermoeden
daar reken ik ook vast op zei de oude vrouw ernstig kom neem dan nu maar afscheid kind zei mevrouw d'ablong naar elsje omziende die stil achter haar was blijven staan maar mijn hemel schepseltje wat heb je daar voor een hoed op
daarbij gebaren gansch natuurlijk juist en zelf gevonden hedwig liep nog lang doodstil zachtjens voort toen hij zweeg hij zag hoe haar wangen warm waren en haar oogen een beetje rood wat was dat zoet zij had het alles ondergaan stil en gedwee
hoe dit zy ik wensch u beiden nog eens met zulk een braaf man getrouwt te zien als dien heer dan geloof ik dat gy zo gelukkig zoudt zyn als myn vriendlyk hart u kan wenschen te zien
zelf voelde mij te oud en te stram om nog voor dat hatelijke wijf eene kniebuiging te maken en ik geloof dat ik liever mijne hand had zien verdorren dan die haar toe te reiken ter verzoening
mevrouw d'ablong keek dan heel verbaasd en eindelijk moest elsje haar klein vriendinnetje bepaald verbieden er meer naar te vragen frits bemerkte al heel gauw dat het onderwerp zijn tante niet aangenaam was en zweeg er dus over
beste jongen ik ken u uw goedaartig hart is zwak voor elk die gy lief hebt en hoe lofwaardig de goedaartigheid ook zy als zy betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart niet van eene beredeneerde sterkte der ziel ondersteunt wordt ontaart zy te meermaal in lafheid
waarvoor hardgele gordijnen hingen kijk zei haar gastvrouw de gordijnen opentrekkend het bed is groot genoeg en ik heb er een mooi schoon linnen voor je opgelegd kom wees nu maar niet meer bedroefd en ga maar gauw slapen wat zal de kleine evert het aardig vinden je morgenochtend te zien denk je eraan dat je de kaarsen uitblaast als je klaar bent en slaap lekker
wat zeg je dat is wat anders als je lui amsterdamsche ligters en vlotschuiten heb je geen frisschen vryer opgedaan die de stad eens braaf op en neêr met je kan lopen betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart en je zo eens op de schotsche koolschepen brengen kan
ik vind dat we zoo oud worden oud weet je bepaald oud we worden vervelend weet je wel dat we zeker in geen twee maanden zoo hebben gelachen als we vroeger wel eens deden met paul of etienne voegde lili er bij terwijl zij glimlachte bij de herinnering
hebben hierboven ook een tuin en bloemen en kersen en bijen die brommen zo en een hooge duin waar je op en af kunt rijden en je moeders handen zijn ze ook zo zacht als ze je 's morgens komen wassen
dus tot het naaste uurtje rustig samenzijn ik ga paardrijden ik moet frissche lucht en beweging hebben apropos en de dienst dien gij mij te vragen hadt och ik kan er wel buiten het was maar de kapitein wilde mij een rijzweep present doen en en die zoudt gij liever willen aannemen van mij niet waar vroeg ik lachend
zij is een mijner beste en liefste leerlingen verzekerde de directrice aan mevrouw d'ablong toen elsje een jaar op de kostschool had doorgebracht het is alleen maar jammer dat zij soms van die wonderlijke luidruchtige buien heeft zij is dan zoo levendig en vol grappen dat zij al de andere meisjes aan den gang maakt en
juffrouw buigzaam vindt gy ook meer behagen in den heer r genomen dat hy u insgelyks beminde ik dat kan ik ook nog al zo niet zeggen maar ik heb geen reden dunkt my om met een betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart van beide iets optehebben om dat ik geen oogmerk heb om van hunne overtollige beleeftheid immer gebruik te maken
waarheid is dat hij ze niet lokte noch valstrikken spreidde dat hij integendeel waarschuwde voor processen waar men zijne hulp als procureur inriep hij hield niet van uitersten niet van geweld
en ontraadselde de enkele zwak lallend gegeven woordjes zij sprak niet van hopen of beter gaan maar zei wees rustig vermoei je niet hoor ik zal wel bidden en dat deed zij ook t werk der kranke overnemend en zonder een bijgedachte hoe dit schijnen zou of hoe johan dit vinden zou toen kwam
's avonds zat elsje weer rustig alleen in de leerkamer er lag een groot vel papier voor haar en met een kleur van inspanning schreef ze vlijtig de rol van grietje over als zij zich vanavond flink hield mocht ze de volgende ochtend alleen een eindje gaan wandelen had haar tante gezegd zij moest dan in de buurt blijven natuurlijk dan was er geen kans op dat ze verdwalen zou
toen het rijtuigje voor het hek der villa stilstond en zij grootmama onder de veranda zag staan ontwaakte zij uit haar mijmering en sprong zoo vlug uit den panier dat frits uitriep neen maar wat een haast heb je roodkapje
als rolf van zijn pensioen moest leven kwam die schikking hem zeker te stade wij sloegen het hem voor en het werd dadelijk aangenomen ik hernam mijn commandement over hem zooals hij zich uitdrukte hij trachtte zich nuttig te maken op iedere wijze en zijne goede luim vervroolijkte den generaal al waren zijn aardigheden noch frisch noch fijn van gestalte
dat reciteeren was in het eerst een ontzettend iets voor haar de directrice had als vasten regel ingesteld dat alle meisjes een avond in de week iets moesten voordragen allen kwamen dan in het salon dat anders alleen zondags werd gebruikt bijeen
de zon bralde op en stak uit haar trotschen aureool van priemende stralen goot neêr haar brandenden goudschijn godetrotsch te heerschen haar oogenblik van dien dag
maar is dit oogmerk uitvoerbaar zo gy niet gaat inwonen by iemand die gy zo heel weinig kent zonder u op nieuw te verbinden met eene juffer die gy by geval ontmoet eene jonge dame die gy zelf wat luchtig noemt weet myn heer uw voogd alles stemt hy in uw voornemen
elsje herkende de stem van den dokter en hoorde grootmama antwoorden dan moet ik het haar straks zeggen als zij wakker is het arme kind wilt u ook nog even naar haar kijken dokter al slaapt
wykt wykt uit mynen geest ô angst ô somber vrezen wat wensch ik meer myn lief zo my dees wensch gelukt dan staat uw's vaders vriend van blydschap opgetogen als hy ons teder kindje in t zindlyk wiegje ziet
dan ik wil geregeld vertellen en niet beginnen met hetgeen wellicht het einde zal moeten zijn ik ga u mijne indrukken en ontmoetingen mededeelen dag voor dag zooals zij mij zelf toegekomen zijn te beginnen met mijn bezoek bij den notaris van beek op den sten maart
prachtig subliem in zijn ondergang verheerlijkte hij zich in de krankzinnigheid zijner tragedie stond hij als uitgebarsten uit zichzelven half naakt met de zwierende haren met het groote gebaar zijner dolle armen
was het dan ook eigenlijk wel zoo heel erg grootmoeder had gelijk het zou best kunnen zijn dat zij het aardig en mooi vond in die groote drukke stad dat haar tante erg meeviel bij de kennismaking en dat zij het met cécile heel goed kon vinden
wat dunkt u saartje zou salomon ook gezegt hebben het is beter voor een jong bevallig meisje te wonen in een huis van vermaak dan by eene knorrige tante geef my vryheid om myne waarde moeder alles te zeggen zy bemint u zy kent uwe tante van ouds en heeft ook van haar veel verdragen schynt het
het komt mij voor dat zij hare vriendinnen meer eer wilde aandoen dan hare cavaliers waarheid is dat zij al heel weinig complimenten maakt met de heeren viel eene schrale ouderwetsch gekleede oude juffer in die zeker de laatste had moeten zijn om partij te trekken voor een geslacht dat haar blijkbaar verwaarloosd had
wezen verwarmd en opgetild en vond zij zelfvertrouwen hoop en lust tot goed zijn terug haar nicht was een mooie smaakvolle uiterst kalme en wellevende vrouw maar in wie men de kracht van hartstocht of genegenheid nooit bemerken kon haar lust was in het uiterlijk der menschen en het welgeordende der dingen zoover men bespeuren kon
ze kan toch onmogelijk alleen naar huis gaan zei louise na enige ogenblikken van alleen stilzwijgen ze weet zeker de weg niet wel cilly en het regent ook zo ik denk dat ze wel weer terug zal komen zei cécile ze zal veel te bang zijn dat mama boos op haar is als ze zo opeens thuiskomt
maar georges ik kan niet meer ik ben doodaf hijgde zij boos ofschoon de gewilde gramschap in haar stem versmolt tot een vleiend smeeken hij echter vloog schertsend de breede trap op haar bijna medesleepend en haar arm goed in den zijne sluitend en zij moest toch eigenlijk lachen het was wel curieus dat gevlieg in het donker
zo onnozel in het onbetamelyke als een kind die zelf onberispelyk zyn en niemand van de slegtste zyde beschouwen zyn altoos in gevaar om verleit te worden als zy die haar willen verleiden maar niet onvoorzigtig zyn gy begrypt my myn
vooral jeanne had genoten van dat veelvoudig samenzijn met mathilde in wie zij een vriendin had gevonden die haar beslommeringen begreep en die haar met de ondervinding eener treurigheid waarin zij berustte raad gaf en zij spraken veel over hun kinderen en hun huishoudelijke zaken
in ditzelfde jaar nu na hare terugkomst in de stad vingen aan de eerste kleine storingen en verwarringen in haar tot nog toe zoo zuiver en effen
als gij nu maar zijne brieven niet in t een of ander indisch dagblad laat drukken dat zou te erg zijn niet dat francis van zonshoven dat ongedisciplineerde personage onder hare bescherming neemt och neen t is voor haar zoo goed of het nooit had bestaan
haar grootvader was ook reeds jaren dood en zijne weduwe had lang met naaien den kost verdiend en daardoor de spaarpenningen van haar man onaangetast gelaten zoodat zij daarvan nu op haar ouden dag zuinig met haar kleindochter leven kon
nu weet ik wat het is en tob ik niet meer en ik geloof dat het je een beetje verlichten zal als we samen je verdriet dragen mijn arme jongen geloof je dat je oude moeder van je houdt
zij bleef hem strak aanzien maar scheen nog volstrekt niet te vermoeden waar zijn woorden op doelden elsje zei de oude dame zacht terwijl ze zich over haar heen boog en haar diep in de ogen zag mijn lief lief kind je grootmoeder is gestorven
eigenwys heertje die uitdrukking is niet verpligtent juffrouw hartog hoe is de heer edeling dan uw vriend ook
wanneer laat gij mij vrij vroeg hij eenigszins verlegen en mij aanziende u vrijlaten c'est fort die getrouwde mannen verleeren alle galanterie kapitein willibald ziet er tegen op u te bekennen francis dat hij eigenlijk niet blijven kan viel ik in
of hij de straten wit van sneeuw in den gelen glans der lantaarns tot het einde met zijn blik kon doordringen of hij vreemde trillingen in de lucht vernam als een zonderlinge muziek nog nooit was zijn tred zoo licht geweest in twee minuten had hij op het voorhout kunnen zijn en het was slechts over half acht
je wist dat dààr hooger vreugde zou zijn zooals een bij weet waar honig zal zijn leven is vreugde wezen is vreugde wat geen vreugde is is waan het hoogste wezen is de hoogste vreugde wat kan het anders zijn
kom saartje neem nou maar af bregtje is wat vermoeit de sloof wordt oud ik deed zo zette het dessertje op waar bennen de flensjes saartje die bennen in myn maag tante
en zonder elsje's antwoord af te wachten raakte hij haar wang zacht aan met zijn rode lipjes nee ik heb geen pijn zei elsje hem door hare tranen heen lachend aanziende en het is heel flauw van me dat ik schrei ik zal me ook maar eens flink wassen en mijn haar netjes opkammen net als jij kom ik moet maar gauw voortmaken en zij sprong snel op
niet zo lui zijn alsjeblieft ik sta erop dat je een krans voor jezelf vlecht en dan ook nog een voor grootmama en een voor mij en als ik dat nu eens niet doe vroeg elsje lachend dan noem ik je nooit meer roodkapje
hoe deugdzaam gy ook zyt en dat zyt gy nog ver zyt gy van de volmaaktheid wel u met een jong meisje optehouden die hare tante ontvlugt en by vreemde lieden invliegt kon u van die vleijende goedkeuring ontzetten die gy niet gaarn zoudt missen
ik dankte god in mijn hart voor deze mededeeling mijn geweten was van eene bloedschuld verlost maar dat de ernst des levens toch in volle zwaarte op mij bleef drukken zult gij wel van mij gelooven
mevrouw d'ablong en miss piper waren de kamer reeds uit elsje sprong snel op och cécile noem mij nu niet weer lizzie zei ze dringend tante heeft zelf gezegd dat zij mij nooit anders dan elsje noemen zou
jongen ik wil dat je als een fatsoenlyk man reist en aan je patroon niet alles hoeft in rekening te brengen zo deedt je grootvader zaliger altyd en de van zonnen waren nooit
en zij sloeg met de vuisten op tafel dat alle potten en flesschen er van rinkinkten t is waarachtig of we hier de bruiloft te camacho gaan vieren de generaal moest je de deur wijzen voor
ze moest het kind dan maar flink onder handen nemen van tijd tot tijd zolang ze hier was en misschien was het wel niet nodig dat elsje later voor goed bij haar in huis kwam zó oud was de grootmoeder toch ook nog niet en zo heel ziek scheen ze eigenlijk ook niet te zijn en het was dus heel wel mogelijk dat elsje volwassen was en ergens een werkkring had gevonden voordat haar grootmoeder stierf
mejuffrouw zuzanna hofland aan mejuffrouw cornelia slimpslamp zuster lief nog bedank ik je voor de zegeningen van de linkehand jou gebakjes zyn eeltjes en de vrugt des wynstoks was zeer
het is niets niets het is erg flauw snikte ze boos op zichzelf en erg verlegen wat moest frits wel van haar denken en wat had zij nu toch weer zij had werkelijk in het huis harer tante al veel meer tranen vergoten in die korten tijd dat zij er woonde dan al de jaren van haar vroeger leven vol schaamte wendde zij het hoofd af en wilde opstaan om zachtjes heen te gaan
ben ik wel geschikt om u zo gelukkig te maken als gy verdient te zyn ô myn heer edeling laat ik vr ik een besluit neem nog eerst myn karakter beter vormen naar dat der dame die ik als myne moeder eerbiedig ik ben zo bedagtzaam zo bedaart zo bestendig niet als zy die uwe liefde verdient behoort te zyn
voor het eerst trad ik in de wereld op zonder hem het was of alles rondom mij ledig was en of al die opgeschikte mannen en vrouwen die daar om mij heen woelden niets voor mij waren dan wassen beelden in wier midden ik mij bevond zonder iets met hen gemeen te hebben
en aan haar linkerhand vertoonde zich een glooiende heuvelenrij gelijk aan die welke zij zo-even had beklommen en terwijl ze daar lag werd het zeer rustig en vredig in haar en kwamen haar de welbekende woorden in de gedachten ik hef mijne ogen op naar de bergen vanwaar mijne hulp komen zal hoe lang ze zo bleef liggen met al haar hart genietend zou ze niet hebben kunnen zeggen
ieders verschillende oelèk te wrijven beet hij haar alleen dit woord toe pas op zij schrikte zij voelde dat hij haar dreigde dat was nooit gebeurd allen die gedeeld hadden in het mysterie hadden haar altijd ontzien zij schrikte zoo zij was zo verontwaardigd om
mag ik nogmaals de vryheid nemen om te zeggen dat myne liefde voor juffrouw burgerhart gegront is op de braafheid van haar hart en dat ik volmaakt ongelukkig zyn zal indien zy de myne niet wordt
buiten scheen de zon even vroolijk en gul als gisteren er was weinig wind en weer was de lucht helderblauw alles juist als den vorigen dag en toch ook weer niet zoo meende elsje
en zij herinnerde zich hare eigene woorden waaraan hij nu getrouw bleef zij behoefden elkander immers niet te boudeeren omdat hij haar bij toeval had ten huwelijk gevraagd en zij als een meisje dat niet naïef was
ik word hier slecht snikte ze heel heel anders dan thuis en ik ben hoe langer hoe laffer telkens die akelige tranen en dat nare benauwde gevoel in mijn keel ik wou dat ik hier nooit naar teruggekomen was nooit nooit
zijne manieren zijn toon zijne houding alles in hem was onberispelijk zoo men iets had willen aanmerken zou het dit zijn dat hij te mooi was voor een man de fijne lichtbruine kneveltjes de als met een penseel afgeteekende wenkbrauwen die de heldere bruine oogen eer sierden dan beteekenis gaven
ik viel voor hem neder ik smeekte ik weende ik geloof zelf dat ik hem myn waarde r noemde ik had al reeds een groot geweld in den stal gehoort maar t scheen dat hy er geen acht op gaf eindlyk kwam de tuinbaas in den gang lopen en riep myn heer de paarden zyn met hunne poten in de leiseelen geraakt en ik kan het niet meester worden wat moet ik doen
of als een ander dat doet het is alsof hij dan geheel van streek raakt alsof hij boos is en omdat ik weet dat hij nogal brutaal kan zijn vreesde ik dat hij je misschien met iets beleedigd had en dat jullie nu een beetje tegen elkaâr boudeerden ik hoop toch niet dat er iets bijzonders is voorgevallen wel