rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
dan niet aan je slapen zul je het eerst grijs worden dan in je hals nou heb ik er toch zeker wel twee dozijn gevonden niet
ze verhaalde hem ook van haren zang van betsy en henk en zeide dat ze vroeger heel anders dacht dan nu en er ook geheel anders uitzag wat noemt u vroeger voordat ik ziek ben geworden en met oom en tante ben gaan reizen voor mijn engagement
de goedheid van haar hart is altoos werkzaam zy bedient zich van myns vaders ingenomenheid met haar ten voordele eener aanstaande zuster zonder middelen myn vader wordt een geheel ander man hy is zelf vrolyk en zo op haar verzot dat hy alle daag voor hy naar de beurs gaat komt zien hoe zy t heeft
als het water ver om hem heen is zullen wij 'm roepen lachend blijven ze op sterkere golven wachten oom zit nog helemaal droog met z'n voeten op het voetenbankje
t was wel doordagten raad t was weêrgâloos beleid die elk verbeterde die t kwade kon hervormen en alles droeg het merk der zagte minzaamheid wat heeft myn burgerhart van haar niet mogen leren
en toen het ie zich gebrand mooi zei de onderwijzeres maar nou moet je eens aan meneer laten horen dat je spellen kan ko oh meneer ze kan zo goed spellen
eindlyk daar kwam hy en binnen gelaten zynde verhaalde hy dat een der tuinknegts hem gezegt hadt dat zo een heer en juffrouw reeds voor vyf uuren waren heen gewandelt en dat wel de plantage dieper in
waarom lach je zo nee maar wat 'n onzin ha ha ha ha ha nee maar het is om te gillen hij die u minnen zal tot aan zijn dood heeft wenkbrauwen en haren rood da's de meneer uit den baddenstoel van vanmiddag
schrijftafeltje het moest kalm begon zij te schrijven telkens ophoudende en ieder woord overlezende mijn beste otto ik bid je vergeef mij maar het kan niet anders stel jezelven de vraag of ik je gelukkig kan maken en of ik je niet het leven tot een last zou doen zijn ik heb gedacht dat ik je gelukkig zou kunnen maken en die
in het groen dat geen eind heeft beiden stonden ze stil kijkend voor en achter naar het blader beweeg en op zij naar het gestrengel van bladeren en takken die hadden eenzelfden zang en morgen
die sjorde een boomtak en gijs haast een kerel zo groot de leste teelt was-ie meegeweest en adam de schooier van het dorp met hoofdje vierkant en stomp en nelis de smakker die zwaaide een
uw dierbaar hart heeft nooit gebloet over zo een verlies gy kondt zulk een onwaardig onrechtvaardig man betreuren om dat gy eene edele ziel hebt maar ik verloor een man dien ik hartelyk beminde en die ik zag wegkwynen van droefheid om dat hy méér zyn oprecht hart dan mynen voorzichtigen raad gevolgt hadt
hè nee laat hem nou eens in het water zitten nee nee nee kijk zo met een voetenbank onder z'n voeten kan ie nog wel een minuut blijven zitten
letje heeft my in confidence gezegt dat gy buiten haar zelf te rekenen aan nog zes dames beursjes belooft hebt de waarde juffrouw buigzaam heeft ook reden van ongenoegen nog hebt gy het lint op haar demibetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart coëffé niet verspelt en gy zelf zegt dat het zo niet meer gedragen wordt
de witte schuimstrepen lijken er op aan te rennen maar dichtbij glijden ze effe weg als een mes dat over een plank schrijdt
hij had de ogen gesloten dacht met een vreemde verdrietigheid aan iets dat hem hinderde dat geen naam had iets dat kort opkwam als een donkere leegte
die nieuwsgierigheid is geheel verdwenen en ik spot nu met die kinderagtige neigingen en met het belang dat ik plagt te nemen in beuselaryen neen zeker dit alles zie ik met onverschilligheid ô één uur huisselyk geluk met myn besten vriend of met u wegen dagen van verstrooijende vermaken ten vollen over
oh je wordt niet grijs je bèn grijs ik tel er wel één twee drie ze zijn niet te tellen haar vingers lacherig doorzochten het haar
de eene was de jonge heer wysneus die wel niet studeert zo als men het noemt maar die echter veel leest en zo hy zich minder liet voorstaan nog al te dulden zou zyn nu was hy ondraaglyk hy luisterde naar zyn eigen woorden en sprak alles zo pedant en met zulk een emphasis uit dat hy zyne goede opvoeding schande
kijk eens kijk je niet zie je 'm daar gaat ie en met een plofje van adem stootte ze de haar weg die ze gehouden had tussen de rozige nagels
was van het
kom je niet eens bij opa vleide de oude man kom eens hier met je prentenboek het kind wipte over het witte zilveren baardhaar slierde langs de rode koontjes
ja hoe eenvoudig hè dat zou je nou helemaal niet zeggen wat zeg je daar van ze komt 's middags aan table d'hôte en heeft niks bijzonders aan zich
maar heeft de jonge heer verstand genoeg om zyne nietigheid by u te zien wagt hy niets meer of is hy zulk een beuzelaar dat myne bevallige vriendin in zyne oogen eene vrouw is als alle vrouwen
in de verte werd het een heel dun geel lijntje wegbuigend in het groen en aan weerszijden was het een dicht weelderig donzen van blaren een zwijgend rijen van stammen geel bruin en groen
kom lief jong mensch zei ze kom schik aan t vuur en warm en droog je wat ik zal koffy koken betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart maar je bent of je de koorts op t lyf hebt zy ging met de kaars in t voorste vertrek en hadt een glaasje in haar hand
hij haat me nu ach wel neen kind freddy beloof me dat je zal probeeren te gelooven dat paul nog van je houdt neen huil niet verder beloof je me dat nu kom
da's eigenlijk grof van me zei ie z'n sigaar bebijtend jij koopt bloemen om ons te verrassen en ik
dat zette zo pertinent door als ik weet niet wat maar toen 'ie om één uur kwam koffiedrinken en achter de post zat die net was gebracht moest het vraagje eruit frits ja
de heer blankaart heeft met ons ontbeten hoe bemin ik dien man alle zyne wonderlykheid kan hem nooit een enkel onbetaamlyk woord doen zeggen waarlyk hy is een vroom godsdienstig man
nou moest ze wel opkijken en lief doen lisetje lisetje wat bederf je ons wat een prachtige bloemen beelderig
frédérique meende een traan te zien glijden tusschen marie's vingers die zij voor de oogen hield lili was in een boekenkastje aandachtig eenige deeltjes aan het ordenen marie fluisterde frédérique zacht toe zeg me is er iets kan ik iets voor je doen vertel het me dan ik zie toch wel dat je over iets verdriet hebt waarom schroef je je dan op
kheb een glas water gedronken anders niet dan zal ik me vergist hebben meneer zei de meid angstig verlegen
weer de logeerkamer is voor je besproken zoveel heb je niet om handen en je weet dat we het dol gezellig vinden dat je heelemaal geen moeite
myn waarde vader die my geen woord gezegt heeft van zyn voornemen om u te komen zien verhaalde my onder het avond eeten dat hy by u geweest waar om u veel zegen te wenschen met uwe
nam 'r hoofd in de handen en dankbaar opgelucht door het weten dat ze niet samen geweest waren geen apartje hadden gehad half met berouw dat ze de laatste dagen om het geringste stug en prikkelbaar had gedaan zoende ze de vriendin op de wangen
myn hart dreef my naar dit huis ik moest haar zien die ik nu veertien dagen geleden voor de laatste keer zag ik had berichten opgedaan nopens den heer r en t was hoogst nodig die berichten aan de waarde mevrouw buigzaam en aan myne beminde ten spoedigsten mede te delen
o hoe kan dat snikte zij hoe zou dat mogelijk kunnen zijn hij wist dat hijzelve een fraze gezegd had hij begreep dat de smart van een verleden voor altijd brandmerken kon ik heb zoo een medelijden met u herhaalde hij zoo een medelijden als ik nooit voor iemand gevoeld heb
ik had geen idee dat er in die kou al zulke mooie chrysanten waren helemaal geen idee en ineens liefjesweg in dezelfde koud hartelijke toon vroeg ze de vraag die haar al 'n half uur had beziggehouden
zulke beuzelingen laten geen confidence toe maar zo wy alles wat onze inbeelding in waarde aan duizend dingen byzet daar afnamen hoe veel duizend dingen zouden dan geen beuzelingen zyn
mevrouw martelde haar en zag het dat ze haar martelde maar ze zou geen medelijden toonen want ze wist nog niets zekers ze wist nog niet of freddy haar paul nog niet een weinig lief kon hebben ze wist de redenen niet die hen van elkaâr gescheiden hadden
handigjes ruimde ze de kamer deed allemaal zacht vrouwelijke dingskes aan z'n schrijfbureau toen bij de bloemenstandaard voelde ze de aarde van de potten of ze water nodig hadden pot voor pot droog
en fabrice bleef en het orchest ruischte door in de akkoorden welke zij der piano ontsloeg terwijl zij zwijgend in elkanders armen vielen bijwijlen in de korte pauzen van het duo doemde de werkelijkheid ruw en wreed voor eline's geest terug
zeer bleek had gemaakt is frits met je mee wezen kopen frits zei lisette verwonderd zich plots omkerend frits mee wezen kopen hoe komt je daar op dan zou het toch geen verrassing voor jullie geweest zijn
klaar antwoordde paul en nu alsjeblieft kalmte vervolgde hij terwijl hij zijn stem verhief en gebiedend in het rond zag de vermaning was noodig de drie jongens de vijf meiden die als kameniers dienst deden liepen in het met allerlei accessoires opgevulde vertrek elkaâr in den weg
dat zy de ernstigste schriften met aandagt leest ja dat ik haar aanmerkingen over den godsdienst hoor maken die geheel nieuw en tevens geheel waarheid zyn god geve betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart dat zy altoos haren eigen weg ga en door haar goed hart t welk niet vry is van wat achteloosheid niet verstikt worde door eene wel
ja ik zie zelf wel dat ik zo niet ben als uw oom redelyk of als blankaart maar dat is zo myn humeur nu zal t haast lukken hoeneer gaat het huwlyk aan ik zo dra wy een huis hebben denk ik hy
ik heb me laten scheren ans ik heb je overal gezocht heeft de meid je dan niets gezegd nee die had het vergeten die vergat alles het deed er niks toe
en dan zou ze 'm aanzetten vanavond 'ns gezellig alleen uit te gaan ze vertrouwde 'm volkomen ze zou 'm tonen dat ze 'm vrijheid liet hij was nog niet thuis
u zoudt kunnen gaan inbeelden dat ik uwe missive niet al te wel zo spoedig dagt te kunnen beantwoorden zo zal ik de moeite nemen om u over die missive eens een paar woordjes te zeggen
dat kon niet dat kwam niet over je lippen dat was een krankzinnigheid want er was niets ze deden niet vreemd niet druk niet ongewoon met mekaar
hij richtte zich een weinig op en glimlachte hoe komt u daarop vroeg hij ik zie er toch niet slecht uit iedereen beweert dat ik nog zwaarder ben geworden uitvorschend zag hij haar aan wat dacht zij
ik zal heel graag als ik trouw wat in myn huishouden van u hebben maar t hoeft juist zo veel niet te zyn als je voornemen was in dit papiertje liggen twee ducaten die doe ik u present om dat gy zo een beste meid zyt en myn ouwers zo lief hebt spreek er maar niet van tegen my koop er wat voor zulje pieternel
als je onderwijzeres was ging het niet aan den laatsten dag van je vakantie 's avonds thuis te komen dan was je den eersten dag van de school extra katterig kopjes thee slurpend belegde boterhammetjes etend het was het galgemaal dat moest dan maar lekker zijn
blyft veronderstel dat gy inwoonde by menschen wier gebrek gierigheid was by zulke menschen denk ik dat gy onbesmet blyven zoudt maar zo gy gemeenzaam omgingt met lieden die een even sterken trek tot vermaken hadden als gy en minder doorzicht omtrent de gevolgen
na z'n leugen haatte ze den pot met de grote gele bloemen iedere morgen betastte ze de droge vastgebakken aarde enkel om te zien of hij stilletjes water gaf aan tafel met opzet helemaal zonder bedoeling zei ze wel eens
het was eene allegorische voorstelling der vijf zinnen voorgesteld door de vier jonge meisjes rijk gedrapeerd in zware stoffen goud en zilverlaken brokaat en hermelijn en door etienne den jongsten broêr van frédérique die in een minstreelgewaad het gehoor voorstelde
hij beloofde om vier uur bij hen te zullen zijn
en zeventigste brief mejuffrouw sara burgerhart aan mejuffrouw zuzanna hofland mejuffrouw en tante
en zich groepeerden onder de opgeheven sluiers en waaiers van zilveren franje omgoten door haar corsages van glanzig satijn en schitterend van het klatergoud op de tulle harer wijd uitgeplooide rokjes
ik dacht aan een ander cadeautje maar jullie hebben zo alles zo letterlijk alles toen ben ik even vlug naar de bloemist gegaan en heb een levende pot uitgezocht van afgesneden bloemen hou je niet dat zei je nog gister
lachend bleef lisette in de deuropening een pot met grote gele chrysanten in de kleine handen dag annie de jonge vrouw bij de tafel bewoog niet dag annie riep lisette luider zie je wat ik meebreng
die de glazen der lantaarns luid deed rinkelen en dakpan bij dakpan afsmeet betsy had zich voorgenomen eline in het rijtuig goed de waarheid te zeggen maar de tragische woede van den wind die door het portier drong en betsy deed huiveren legde haar bijna het stilzwijgen op
lisette zat over er luisterde met het zelfde blonde jonge gezicht er was niets aan haar veranderd en toch stuitte al wat ze sprak
zij overstraalde die verkorenen met den glans van haar glimlach en genoot wanneer zij bespeurd had dat men haar lief vond in een welbehagen van koesterende warmte maar ook leed zij bijna wanneer zij in iemand eenige koelte te haarwaarts ontdekt had
weer opnieuw voelen dat 'r iets was iets leefde iets broeide iets dat ze niet betasten niet benaderen kon gebogen bleef ze over haar bord toen kwam de meid d'r eten halen
zyt gy niet wel liefde gy zyt zo stil zo statig t is of al de vreugd er uit is zy ik ben zeer wel en zeer vergenoegt maar ik ben t is waar wat peinsagtig hemel nog maar weinige dagen en
als ze er op doorging als ze aan z'n woorden twijfelde werd ie opvliegend en nou loog ie toch nou loog ie om een kleinigheid
myn vriend smit was zo levent dat ik niet wist of hem wel beter vermaning zoude te geven zyn dan die van het eeten van een vry dikken boterham en eenige koppen sterke coffy zyn vriend was zo sullig zo zoetzappig dat hy niets van dat geslepene liet blyken t welk hem eens tot een vermaart advocaat maken kan
wat een foule het is vreeselijk zeide eline met een rustig glimlachje op het gewoel neêrblikkend zij zat naast betsy in den open landauer met henk en otto tegenover haar dirk de koetsier was een oogenblik genoodzaakt geweest even stil te blijven staan maar nu kwam er opnieuw vlugger beweging in de file van equipages op den rijweg
ik was geheel aandagt zy ging voort dat zelfde meisje dat zelf in uw byzyn haar levendigheid niet kan bedwingen heb ik gedurende myne ziekte niet dan zwygent en schreijent gezien
ja ze geloofde dat als-ie zich had willen vrijmaken van z'n zaken dat dit makkelijk gekend had z'n onverschilligheid z'n bijna koel au revoir bij het afscheid had ze heerlijk gevonden
losbandigheid die zich door driften laat regeren door driften daar de mensch met reden zich voor schaamt zou o voorzienigheid uw toeverzicht ontëeren zo zy haar huwlyk dagt in uwen raad beraamt
zelfde sympathieën zelfde neigingen zelfde gedachten hadden het was 'n dwaze wanhopige inbeelding 'n ziekelijke jaloersheid
ik ben opzettelijk vroeger opgestaan om jou en ans te verrassen eerlijk gezegd zei hij wrijvelig vin ik die pot niet mooi
en worden zy oud wel dan is t nog erger dan worden zy fyn of raken aan t spel bemoeijen zich met alles dollen met een aap of een kat spreken kwaad van zoete jonge vrouwtjes en meisjes gluren met den fok op den neus door de gordyntjes wat de eene buurvrouw toch voor groente koopt en wiens hond of daar toch op de stoep zit
ik ik hou niet van gele chrysanten geel is een hatelijke kleur vin je ja zei ie er nog eens aankijkend maar ze scharrelde bij de kast een vergeten ding opbergend
telkens had ze zichzelf bedot en bedrogen telkens vlamde frits driftig op als ze met d'r ouwe nonsens begon een nonsens en een gemenigheid tegenover een vriendin die gast was
zaten ze lang te tafelen toen ruimden de vrouwen af bleef frits even met lisette alleen annie stond beneden aan de deur bij den groenteboer
de goede uitval zou zo al voort gerammelt hebben maar het overige gezelschap was er toen moest gy die drukte gezien hebben onder de vrienden was een mager ziekelyk
en toch mocht ik niets zeggen herhaalde zij droevig het kon niet anders ach ja het kon niet anders hernam mathilde zij bleven beiden een pooze zwijgen en dachten na toen sprak mevrouw zacht glimlachend maar nu het ijs gebroken is zal het toch wel tusschen hen in orde komen geloof je ook niet
de heer r handelt my met eene achting en tevens op zulk eene verpligtende wys dat ik ten zy gy er iets wettigs tegen hebt my ook geëngageert heb om morgen een nieuw stuk te zien spelen hy heeft u insgelyks verzogt maar ik heb gezegt dat ik niet geloofde dat gy meê gaan zoudt
naauwlyks was hy weg of er ging een deur in het vertrek zagtjes open en daar kwam een boeren meisje die my zonder iets te zeggen wenkte om optestaan ik deed het aanstonds zy sloop met my uit het huis en verstak my betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart in haar bed op een zoldertje dat zy wel ter deeg sloot
die nooit zou vergeten zoals ze met vochtige ogen stond zoals ze den laatsten avond naast de lamp in z'n ogen gekeken had annie schilden
myn bloed stolt in myne aderen liefde angst jalouzie drift weemoedigheid maar vooral de tederste bekommering verscheuren myn ziel dermate dat myne ongesteltheid sterk toeneemt
na die kleine scène dorden de chrysanten en ze spraken er niet meer over soms als 'ie den pot droog zag met verharde aarde keek 'ie naar de karaf dee het niet
hebt gy met juffrouw de brunier àlléén te doen zyn er nog niet twee dames die gy in t geheel niet kent hebben die ook om dezelfde reden dit logement genomen kunt gy eene luchtige brunier genoeg achten om haar tot uwe innigste personeele gemeenzaamheid toe te laten
mevrouw klemde haar zacht vast waarom had dat kind haar zoon van zich gestooten als zij hem lief had freddy hoor freddy hou je van paul fluisterde mevrouw
opgewekt met honderd lieve voornemens kwam ze thuis vanmiddag krijg je een gebraje kip en asperges uit de bus
zij gaf zich geheel en al over aan hare moede loomheid zij bleef meestal thuis voor haar hoest zooals zij voorwendde maar inderdaad om haar dag te verdroomen op de turksche kussens van den grooten stoel bij het vuur
deeze weduwe niet zy is geheel vrouwelyke deugd geen moedbrekende troschheid geen betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart eigen inbeelding beschaduwen haar vroom gedrag die zo veel van u schynt te houden als gy van haar foei dit is overgehaalt vergif haar voorgeven is waaragtig
gisteravond den laatsten avond had ze bijna vat frits vertelde van een getrouwden man die z'n vrouw voor de mal hield die hier en daar gezien werd met anderen
marie zei ze ineens scherp waarom heb je mij strakjes voorgelogen dat meneer de bloemen heeft water gegeven dat heb ik gezien praatte de meid verbaasd meneer nam de karaf van het buffet dat jok je viel het scherp driftig uit
niet één keer had ze hem betrapt op een ongepast kijken op een gezegde van bedekte genegenheid niet één keer had ze lisette uit d'r gewone doen gezien
t is waar deeze vrouw is gevormt om my zo als ik ben gelukkig te maken zy volgt dus alleen hare bestemming zedert ik myn gevoelig en verstandig leven begon wendde ik alle myne pogingen aan om zulke gebreken tegen te gaan die my lastig of bespottelyk zouden kunnen maken
heb jij de bloemen water gegeven marie nee mevrouw en de chrysanten zijn kletsnat jawel natuurlijk ik heb meneer met de karaf bezig gezien dat doet meneer toch nooit
de stroom van wandelaars draaide zonder ophouden voor haar blikken voort en het duizelde haar een weinig zoodat zij een enkele maal niet teruggroette eline waarom groet je niet zie dan toch mevrouw van der stoor en cateautje fluisterde betsy
gy kent myne achting voor den heer edeling gy weet of mooglyk weet gy t niet want weet ik juist zo de geheime historie van uw hart dat achting natuurlyker wyze in vriendschap en vriendschap heel gemaklyk in liefde kan overgaan
ze praatte nog wat voort de theekopjes bijschuivend moeite doend om erg hartelijk te schijnen om de accenten van vroeger toen ze nog zulke èchte vriendinnen waren te hervinden
nooit verlaat hy des morgens onze slaapkamer dan na zynen god gedankt te hebben weldoen uit euangelische gronden en voor alles gode te danken is de ziel zynes godsdienst hy bidt nooit zegt hy hier in zyn wy het niet eens immers zo schynt het mooglyk begryp ik hem nog niet wel of t is een
woorden niet vergeten en zij voedde een stillen wrok tegen hare zuster zoo ging het als je te lief was zou je op het laatst niets meer te zeggen hebben in je eigen huis een ziekelijke akelige neef terwille van wien de grootste onaangenaamheden oprezen en een zuster die je in huis hadt opgenomen en die langzamerhand ongenietbaar werd zij werden met hun
hoe wat zoudt gy my tegen uw zin nemen wel nog mooijer neen vriendin ik heb u van harten gevraagt doch het stondt u vry om my af te wyzen nu zal ik al vast een niets beduident oud vryer sterven want trouwen zal nu wel agter
en zij zij met 'r obsessie telde de uren die de vriendin nog zou blijven een vrouw bedroog zich niet een vrouw wist meer door voelen door voorvoelen van de dingen dan een man met z'n verstandig ontleden en wikken
hij vreesde dat zij driftig zou worden en daarbij alles zou zich wel spoedig schikken dacht hij en ging weg zij stond op en vermoedde al dralende hoe betsy zeker aan henk gezegd had haar het cadeau boven te brengen om het niet zelve te moeten overhandigen
juffrouw burgerhart zal zo dra zy weet dat gy vriendelyke gemeenzaamheid niet voor kleinachting in jonge menschen aanziet u zeker zo behandelen als gy wenschen kunt hy
lisette heeft niet veel smaak ach kom dat zeg je maar zei ze schamper stel je niet zo aan je vindt ze net zo mooi als ik nee zei ik hou helemaal niet van chrysanten
deeze tyding gaf de zwakke vrouw kragts genoeg om door my geleit met bevende treden den trap op te gaan letje sloot de deur ik was nooit zo aangedaan ik wierp my op den stoel neêr waar op zy het laatst gezeten hadt immers zo ik dagt om dat zy tot dat zy uitging aan de bureau hadt zitten schryven
niet mooi vroeg ze met vaag verwijt in haar stem nee zei hij kort da's jammer zei ze en toen-ie opkeek keek ze hem aan met vreemd vochtige ogen
en een brekende ademhaling doorschokte als met electrischen schok haar lichaam onder haar dichte oogen groefden zich twee diepe donkere kringen hij zag op haar neer en zijn mond trilde van aandoening bij het zien van dien smartelijken slaap zacht spreidde hij de dekens over haar uit en hij voelde dat zij kilkoud was
daar moest je zelf bij zijn de meid liet alles in d'r handen stoppen frits zat bij het raam lisette plukte dorre blaadjes van de andere potten in den standaard hou je niet van chrysanten frits vroeg ze om te vragen
en dat ik duchte door uwe tante en hare vrienden van slinksche oogmerken verdagt gemaakt te worden by lieden die ik met achting beschouw meer om de goedheid hunner harten dan om de fynheid hunnes verstands
voorgoed voor altijd zou ze nou ophouden met 'r jaloerse kuren met 'r kinderachtige manie om achter alles wat te zoeken zodra 'r een vrouw in de buurt was
in ernst riep hij verheugd uit in ernst herhaalde zij ik zal niet gaan ik ben u heel dankbaar dat u voor mij geïnformeerd heeft wie er op dat bal komen ik had al vrees dat u het niet goed zou vinden als ik zou gaan maar ik zag er tegen op een geheelen avond alleen thuis te blijven dat maakt me altijd
zo antwoordde ze weer zwijgend langzaam happend hij draaide dat méénde je niet dat kon je niet menen dat zei je enkel om onverschillig te doen en juist diè onverschilligheid wekte
nu als u mijn zuster was zou ik u vriendelijk verzoeken mij een groot genoegen te doen en van avond niet naar dat bal te gaan zij antwoordde niet en zag hem aan
kom zei de lieve dame doe uwe commissie niet ten halven en zy keerde my hare wang toe o myn letje hoe eerbiedig ik deeze vrouw zy en myne moeder zyn de achtingswaardigste vrouwen die ik ken de natuur maakte haar tot vriendinnen zy hadden elkander maar niet aangetroffen
toch groeide er bij herhaling t sentiment dat ze bij die twéé te veel was dat ze mekaar aankeken als zij niet keek dat hun gesprekken een ondergrond hadden nee r was geen schaduw van n bewijs frits dee hartelijk lisette verzon voor hààr attentie
pieter ging op een draf en in een kwartier kwam hy met klaàrtje te rug ik wel dag schoon kind ik moet u de groetenis doen van zekere jonge juffrouw die zeer verlangt om u eens by haar te zien
verliet het goedhartig mensch my in plaats van eens te gaan wandelen begaf ik my naar myn kamer om u dit alles zo ten eersten te schryven ik zal ô lieve vriendin gy vermoogt alles op my
dat er een glans in hun ogen was een starre glans in dezelfde richting nou was het twee uur voor het afscheid om elf zou lisette naar arnhem afreizen zou de rust in het huisje terugkeren
zij geloofde niet dat betsy gelukkig was al was zij rijk want hoe zou het mogelijk zijn dat zij van henk hield en dat zij niet smachtte naar een hartstochtelijke liefde zij geloofde nu ook niet dat otto haar ooit had lief gehad hoe had hij dit kunnen doen terwijl zijn karakter zoo geheel verschillend was van het hare
na twee weken waren de bladeren geel en kurkig na drie weken was de pot dood eerst toen sprak ze erover hij kon niet tegen de kamerlucht frits
ach neen heusch ik blijf liever thuis sprak eline ten minste als je het niet kwalijk neemt wel neen liberté chérie hoor kind
d'r hoofd voorzichtig naar het gordijn buigend bang dat de franje balletjes zouden bewegen keek ze gespannen zij was het alleen zonder hem
alleen met hem babbelde ze om haar stem te horen om de hinderlijke stilte heen te praten ja ik hou wel van chrysanten zei hij z'n sigaar rokend dan had je wel een aardiger compliment kunnen maken
sara burgerhart wat is toch vriendschap is zy dankbaarheid neen want vr ik nog verpligting aan u had beminde ik u met voorkeur ik weet niet wat zy is maar wel dat zy zo aangenaam voor myn hart als voordelig voor myn verstand is
toch was die ene week een marteling geweest een ophitsing van wantrouwen ze voelde dat die twee met hun spreken over ditjes en datjes met hun prikkelende rust met hun kalme vriendelijkheid
en tot het laatste ogenblik hitste er de dwaze benauwende angst had ze 'n kwartier staan popelen waar ze waren wat ze zo vroeg uitdeeën
al hadt het schaapje dan eens veel minder dan gy hoe het zy uw broeder is uw vriend al wat hy voor u doen kan zal wil moet hy doen à propos het geen gy omtrent die waardige vrouw gedaan hebt verwagtte ik van u
ik was toch galanter in mijn tijd zeide de oude heer o ik maak hun er geen verwijt van zeide lili ik constateer alleen een feit en zij kuchte maar als u nu beter is als u nu weêr uitgaat hernam georges aarzelend hij wist wel dat hij zich waagde op dun ijs
die van de gele chrysanten dreef vreemd juist die vanmorgen nog geen drie uur geleden was hij even vochtig geweest nu stond de bak vol
had dan al de potten voorzien net die ene is mal ik heb geen van de potten water gegeven zei hij nog eens ze keek hem aan zwijg
juffrouw hartog dat komt my zo nietvoor ik bemin het stads leven en ik denk dat ik nu reeds te oud ben om op dit stuk myn les betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart te krygen juffrouw buigzaam my zeer trotsch aanziende juffrouw saartje myn lieve juffrouw
twee driemaal nee het waren meer keren geweest had ze ze opzettelijk alleen gelaten had ze aan de deur geluisterd of als het stil was snel de deur geopend en nooit nooit een gebaar een houding een verlegenheid
verdenk haar niet ô zy is onschuldig gy zyt haar vriend zegt zy maar ik ben gerust dat zy u bemint zy weet dit zelf nog niet zy gelooft het ook niet daar valt my iets in
had ik haar maar ergens daar myn haan koning kraait dan zou t procès spoedig aflopen en zy zal niet zot genoeg zyn om zich te durven inbeelden dat ik een burgers dochter zal trouwen
annie met den rug naar haar toe maakte n plaats in den bloemenstandaard en nou t rappe jonge geluid in antwoord wachting knapte zei ze gedwongen vriendelijk zeker dat hoef je niet te zeggen ze zijn beeldig
hij zuchtte hare vingers dwaalden langzaam door zijn haar terwijl hij een weinig gebukt bij haar zat met het hoofd in de handen o u is lief stamelde hij en het doet mij goed dat alles aan u gezegd te hebben maar het is toch ook pijnlijk daarover te spreken
de meid bellen 'r hand bij den schelknop aarzelde pas had ze zich voorgenomen en alwéér zat ze in angstjes en twijfel toen schelde ze 'r vingers deeën het vanzelf het was een reflex
t antwoord was zeer byzonder en ik heb zo veel achting voor dat ongelukkig mensch dat ik expres een reisje naar amsterdam zal doen eenig om haar eens na vele jaren weder te zien
en daarmede viel de gordijn op zegepralende wijze
annie had haar naar de trein gebracht frits kon niet frits had een conferentie of zoiets in de huiskamer was ze er bij geweest dat hij vriendelijk eenvoudig hoffelijk lisette een hand had gegeven een vluchtige hand
hoe moet ik voor u ook zoeken neen neen dat niet met willem is t wat anders ik moet hem schadeloos stellen edeling kom ik zal alles maar opbiegten op hoop van eene goede absolutie te krygen maar laten wy eerst uw gezontheid eens oud vaderlands drinken wy deden zo en de heer blankaart gloeide van genoegen
zoo dacht zij en zij dwong hare jeugd onder het juk dier apathie te buigen zij gaf zich geheel en al over aan die apathie zij verloor zelfs hare innemendheid zij wekte zelfs bij hare kennissen geen medelijden meer op zij werd stug en afstuitend
zij had toen vlam gevat en gezegd hoe gemeen ze dat vond hoe een man het kon doen en opkijkend langs de lamp had ze gemeend dat frits en lisette niet luisterden
welkom klaasje riep uitval terwyl hy het arme sukkeltje tot knypens toe de hand drukte zie je wel dat al die likkepotjes maar vodden zyn doe als ik eet een braaf stuk ossenvleesch neem een stout glas baai toe en kuijer dan eens naar schiedam zo doe ik en ben ik nog niet of ik twintig jaar was
de lieve vrouw hadt nu reeds de geschikt heid om het zaad der dweepery t welk myne tante met eene voorbeeldige mildheid uitstrooide te ontfangen zy ontfing het ook helaas ik was bitter bedroeft over myne moeder
zij opende het en staarde er lang in met vochtige oogen toen gaf zij een zeer zachten kus op de beeltenis die het bevatte zoo zacht als men een afgestorvene kust zij dacht een oogenblik het los te haken van den ketting om het in een laadje van heur bijouteriekistje te bergen waarin zij kleinigheden bewaarde die zij niet meer droeg maar toch deed zij het niet
nou maar vlug ontbijten anders moest lies zich zo haasten blij dat ze zich vergist had praatte ze vrolijk bijna uitbundig ze was een mal mens een vreselijk mal mens
het stijgen van zijn adem die bijna een kus heure haren deed trillen te bespieden en zijn arm als gordel van liefde om heur middel te voelen en overwonnen door haar weelde liet zij haar hoofd ten laatste zinken op zijn schouder
nu die indrukken zyner droefheid zyn onuitwischbaar en hy neemt zo veel bebetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart lang in jonge kraamvrouwen dat hy ook alle morgen een knegt te paard zendt om te horen hoe of het met my is schoon zyn plaats drie uuren rydens van amsterdam legt en zo zeit letje doet hy omtrent alle vrouwen die hy eenigzins kent
ik dacht het zo omdat 'ie ook voor het ontbijt uit is gegaan en nog niet terug is das toevallig lachte lisette twee langslapers vallen uit d'r bed en doen boodschappen zonder mekaar te ontmoeten
toen straalden de van rijsseltjes van blijdschap vergaten hunnen angst en wierpen zich tegelijk over hector rollend op den grond neder om te grijpen wat maar te grijpen viel peperappels vijgenmandjes hazelnoten mandarijntjes chocolâ
op zo'n manier maakte ze zichzelf ongelukkig en frits onverschillig wat een jammer dat lisette al om elf uur ging ze kon best tegen den avond gaan
liset heeft chrysanten meegebracht zei ze tot frits toen 'ie zonder iets te zien aan de ontbijttafel bijschoof das erg lief van je zei hij de bloemen van z'n stoel taxerend en waar ben je geweest
zij zag bij de eerste frazen die hij met haar ouders wisselde een weinig gemaakt verstrooid in den tuin als stelde zij geen belang in hun gesprek mevrouw was begonnen met een vraag over berlijn waar hij drie maanden gedetacheerd was geweest maar hij antwoordde eenigszins haastig zich half tot lili wendend en hij vroeg beurtelings mevrouw en haar aanziende
och tante is niet wyzer nu ik van haar ben heb ik vrede met haar geen blyder tyding dan eens te horen ik kom t'huis saartje leef gelukkig en laat ik u mogen verzekeren dat ik ben uwe liefhebbende en gehoorzame pupil en dienares
hou het alsjeblieft voor evert och toe alsjeblieft we zien elkaar toch nog wel eens weer denk ik en na de kleine zeer verbaasde evert snel een kus gegeven te hebben en zijn moeder een treurig afscheidsknikje haastte ze zich zich bij hare tante te voegen deze bleef zwijgend naast haar lopen en deed juist alsof elsje niet bij haar was totdat zij thuis waren gekomen
ja zei elsje bij de gedachte aan mevrouw d'ablong weer onrustig wordend en ik kom u nu maar heel even bedanken dat u zoo goed en vriendelijk voor me geweest bent toen op dien akeligen avond ik ik vergeet dat bepaald nooit maar nu moet ik weer weg
gisteren voormiddag kwam onze knegt aan mejuffrouw buigzaam zeggen dat er een heer in de zydkamer was die haar verzogt te spreken zy ging naar beneden want zy was op juffrouw burgerharts en myne kamer terwyl wy ons aankleedden onze zieke is zo dat zy in de zydkamer zou kunnen zitten wy hoorden zeer luit spreken
help mij toch o heer ik word zo slecht en zij had toen zo naar hare grootmoeder verlangd zo vreselijk dat het haast niet uit te houden was geweest en nu vandaag alweer die bittere uitval tegen hare tante wat moest zij beginnen zij was zo heel heel anders dan vroeger
onze dagen waren op de geregeltste wyze ongeregelt bals soupées speelpartyen comediepartyen carrousels alles was onze gading men zeide dat ik niet lelyk was ik was ten minsten gezont en speelde zo goed als de meeste dames
en dan knikte elsje bevestigend ja ze wou maar liever naar huis soms dacht ze of ze zich misschien nog zoo weinig in hare nieuwe omgeving op hare plaats voelde omdat zij den omgang miste met menschen uit haar eigen stand en eindelijk vermande ze zich om aan hare tante te vragen of ze het kruideniersgezin eens mocht gaan opzoeken
de brief moet weg ik moet ook nog aan myn letje schryven schryf my haast ook zulke goede tyding met haast de brief moet weg uwe vriendin m buigzaam
is hij bij meneer en mevrouw verstraeten vroeg freddy terwijl in haar oogen steeds nieuwe tranen vloeiden hij kon zoo lang niet alleen blijven ik heb hem eerst op de princessegracht gebracht antwoordde mevrouw van raat arme jongen hij zal in zoo een spanning zijn
och heden daar waren zij al bij de gracht dan moest ze evert nu terugsturen en zelf ook weer naar huis gaan juist wilde zij haar vriendje goedendag zeggen toen een grappig tooneeltje voor het smalle hoekhuis der stille gracht haar aandacht trok
zij naderden de muziektent en de hooge vioolpassages van lohengrins vorspiel zwollen als stralen van kristal voller en voller op een groep van aandachtige muziekliefhebbers had zich in een halven cirkel om de tent geschaard en tuurde den kapelmeester die met het langzaam zwaaien van zijn staf den stroom van melodie beheerschte op den rug
en ook nu nog behandelde zij haar vriendelijker dan ze gedaan had toen elsje haar logée was maar ze kon toch nu en dan haar ongeduld en wrevel niet onderdrukken als ze zag hoe weinig elsje nog vorderde in het aannemen van elegante manieren en meer aristocratische spraak en wijze van zich uit te drukken en hoe zij er geheel als een jong boerinnetje bleef uitzien
my ten minsten zeg dat betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart gy my beklaagt dat gy my haat wat zegt haat by verachting veracht te worden doodlyk denkbeeld ik kan het niet dulden maar waarom veracht gy my ik voel dat ik niet wel ben zo hebt gy my getroffen
men stond voor het gemak niet op en mevrouw van erlevoort verwelkomde den hoogen gast met een familiaire vriendelijkheid waarom blijft oma zitten fluisterde ernestine verwonderd en zij hief haar fijn verstandig gezichtje naar marie omhoog dat doet ze toch nooit als er zoo een oude vreemde meneer komt mais écoute donc comme
ik denk wel om u en kan dikwyls wenschen dat ik u hier had hier saartje zoude uwe geestige hekelzucht stoffe vinden al hoorde en zaagt gy niets dan dien nimmer stillen zwerm van gouwe torren en zomerkapelletjes want zo noem ik dat lastig beslissend welopgepronkt jan hagel dat
elsjes herstel kwam langzaam maar zeker en toen het tegen mei liep en het voorjaar in het land was keerde haar gezondheid geheel terug en begon ze zich met de dag sterker te voelen je zult nu spoedig weer geheel de oude zijn zei de dokter maar geheel de oude zou elsje naar hare eigene mening nooit meer worden
u weet niet wat een plezier het me doet u te zien en van u te hooren dat u niet boos op me is vooral juist nu ik voelde me zoo ongelukkig u huilde geloof ik de tranen vielen haar van de wimpers
langzaam liep ze de hoek om het verboden terrein voorbij toen zij eensklaps de deur van de winkel rinkelend hoorde opengaan en everts bij met een kinderstem hoorde roepen elsje elsje moeder moeder daar is elsje eindelijk
kwam hijgend en met een vuurroode kleur van inspanning met een stoel aansjouwen en met de woorden dan blijf ik nog even ging elsje zitten en zonder zich een oogenblik te bedenken vertelde ze nu wie zij was en waar zij gewoond had en hoe hare tante heette en hoe moeilijk zij het nog vond aan het stadsleven te wennen
het gesprek liep over portretten en mevrouw verstraeten passeerde even eline en cateau om een album van een tafeltje te nemen dien zij aan mevrouw van der stoor en mevrouw eekhof wilde toonen
in elk geval zal ik er voor zorgen dat je ook nog eens buiten komt van de zomer dat zal je goed doen denk ik maar ik verwacht dan ook stellig van je dat je veel meer je best zult doen dan tot nu toe gebeurd is om te zijn en je te gedragen zoals ik dat wil en zoals het ook behoort het spijt mij heel heel erg dat je het nog altijd niet schijnt te kunnen verdragen dat cécile in alles je meerdere is
toen opende zij terstond de deur der zijkamer nam haar nichtje mee naar binnen keek haar strak in de ogen en zei zeer beslist nu zeg ik je eens vooral elsje dat ik niet verkies ja dat ik je verbied weer naar die mensen toe te gaan heb je me goed begrepen
zij miste haar grootmoeder zozeer en de gedachte dat het gelukkige zonnige leven met haar nooit terug zou keren de gedachte dat alles zo anders was geworden dat ze zulk een geheel andere toekomst tegemoet ging dan zij zich ooit had voorgesteld
onderwyl viel myn oog op een passage daar josep fransch spreekt zeggende bonjour mevrouw potifars en op nog een daar potifar tegen zynen hansworst zegt halt mi den smaul toen barste ik in lachen uit en de goede vrouw die ik dit inluisterde lachte zo hartlyk als ik nog nooit hoorde
het was zo aardig en gezellig om langzaam voort te drentelen met de kleine aardige evert naast zich die haar zoveel te vertellen had wat zou het heerlijk zijn als hare tante nog van besluit veranderde en haar toestond hare vrienden geregeld te bezoeken
dat meen je niet ik zie aan je gezicht dat je het niet meent dat kan ik immers niet doen al stond de koningin daar nu in eigen persoon voor me nu heel best dan viel het dienstmeisje snibbig in
myne liefde is niet romanesq de hoop alleen is in staat om my te doen volharden ô dat gy my nog eens beminde nooit zoudt gy u beklagen dat gy my den voorrang in uw genegenheid gegeven hadt zy
oh nee dat begrijp ik heel goed zei mevrouw d'ablong haastig en vol verlangen om een eind te maken van het onderhoud maar u wilt het toch zeker wel aannemen voor de spaarpot van uw zoontje ik ik wou u ook nog even zeggen u begrijpt mijn nichtje leeft in zo'n geheel andere omgeving ik geloof dat het voor beide partijen aangenamer zal zijn als zij u niet meer bezoekt
zy gaf my ten antwoord dat zulks wel zyn konde en dat gy de dochter waart van dien vermaarden theekoper op den nieuwendyk burgvliet burghout of burg burgerhart viel ik haar in de reden juist burgerhart zei zy wat zei ik is dit saartje burgerhart betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart wel dat kan niet zyn
en met driftige haast begon zij de theebussen en trommels op de planken aan den muur te verschikken mevrouw d'ablong wachtte even kuchte en zei eindelijk dan zullen wij nu maar heengaan juffrouw ik dank u nog zeer voor uwe vriendelijkheid jegens mijn nichtje
hoe is in myn geval trouwens in alle gevallen blydschap dan geen kind der dankbaarheid handel ik nu niet pligtmatig naatje wat anders gisteren heb ik een begin gemaakt om my voor eigen rekening in den dos te steken want tot nog toe ben ik als de raaf in de fabel opgeschikt met de veeren van letje
reijer dien had ze niet noodig en zij bleef boven terwijl hij beneden at met betsy vincent en henk en vroeg wegging vii dien avond bleef zij lang op haar divan liggen starende in het donker ook vincent wilde zij niet ontvangen en eindelijk stak zijzelve het gas aan deed de gordijnen dicht en zette zich aan
ik ben u werkelijk heel dankbaar voor uw goedheid tegenover mijn nichtje en zijzelf is vol lof over uwe hartelijkheid maar jawel jawel ik begrijp u heel goed viel de kruideniersvrouw snel in terwijl haar ogen schitterden van nog iets anders dan verontwaardiging neem je geld terug alsjeblieft mevrouw wij hebben dat niet nodig u zult wel gelijk hebben het zal beter zijn dat elsje niet meer komt
zy denkt gy dat dit nooit gebeurde ik beste schat gy moet niet wenen gy breekt myn hart zy maak my dan minder gelukkig of ik kan u niet gehoorzamen
in zijn scènes met de beide vrouwen speelde de nieuwe baryton met een vuur en een kracht die het melodrama als een gloed van romantische waarheid bijzette en toen hij getroffen op de trappen van het paviljoen neêrzeeg hief eline haar binocle op om zijn donker gekleurd gelaat met den zwarten baard en de geloken oogen even te beschouwen
dit kan zeker wel voor de spaarpot van uw kleine jongen dienen o ja ja riep evert verheugd staat het koninginnetje erop moeder het spijt me dat evert uw geschenk gezien heeft mevrouw zei zijn moeder beleefd want ik zou het liever u weer teruggeven wij zijn niet vriendelijk voor elsje geweest met het doel er geld voor te krijgen
nu ja dat weet ik nu wel dat je heel dankbaar bent maar ik vind het niet aardig als je niet nog wat blijft kom evert haal maar eens even een stoel voor elsje wij kunnen niet naar binnen gaan want mijn man is uit en ik kan den winkel niet alleen laten
zij keerden zich om en verschrikten toen zij zagen hoe ver het kurhaus in de hoogte lag in een rossen gloed van licht maar in haar smolt die schrik eensklaps weg in een weekheid een zachte onverschilligheid wat gaf zij om hen daar boven zij waren samen aan de zee
tot elsje's verbazing sloegen zij de brede winkelstraat weer in mevrouw d'ablong sprak geen woord meer en het was haar aan te zien dat zij haar best deed bedaard te blijven zij keek in t geheel niet naar elsje maar strak voor zich uit de kruidenierswinkel was spoedig bereikt evert duwde gedienstig de rinkelende winkeldeur open en vloog naar binnen op zijn moeder toe
met eene nimmer sluimerende oplettentheid bezorgde ik alles wat van my afhing ik schikbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart te my naar myne verminderde omstandigheden spaarde niets om myne kinderen zo wel eene beschaafde als godsdienstige opvoeding te geven en de goede god heeft myne pogingen gezegent
hij knikte van ja en knelde haar in zijn armen het viel haar eensklaps op hoe hij thans meer dan henk op het portret van haar man geleek dat levensgroot aan den wand hing en die treffende gelijkenis met de smart die hij voelde maakte dat zij hem in dit oogenblik nu hij tegen haar bleef leunen zo lief kreeg als zij henk nooit lief gehad had
hoor eens elsje zei ze op een zekere dag toen deze vrolijk geworden was door een bezoek van kleine liesje die haar in geen enkel opzicht anders scheen te wensen dan zij was en volgens hare zuster loulou een aller dwaaste verering voor elsje had opgevat
dan moet je het laten maar houd me dan ook niet langer op en meteen maakte zij een beweging alsof ze de voordeur wou sluiten nou neem ze dan in vredesnaam maar zei de consequente visboer met een zucht en met een gezicht alsof hem het grootste onrecht werd aangedaan ik kan nou eenmaal niet zo van jou weggaan daarvoor heb ik te veel hart voor je maar anders het is schande het is schande
maar alles drukte haar soms zo dat ze zich met zekeren schrik afvroeg hoe het kwam dat er zo weinig dankbaarheid in haar hart was voor de zorgen waarmee de mevrouw d'ablong haar omringde deze was de eerste weken na de dood van elsje's grootmoeder bijzonder hartelijk voor haar geweest
frédérique wist zich niet te onttrekken aan de liefkoozende innemendheid der oude vrouw en zij kwam steeds vaker en vaker in het huis der laan van meerdervoort paul ontmoette zij echter niet daar zij nooit kwam zoo hij in de stad was en mevrouw zelve haar die dagen ook niet vroeg te komen
is het zoo goed vroeg zij met bevende stem eene van te voren bestudeerde poze aannemende je bent om te stelen prachtig nu marie lili hier
waarom knijp je mijn hand zo vreselijk stijf vroeg evert met een helder stemmetje ben je bang voor die mevrouw elsje antwoordde niet het schreien stond haar nader dan het lachen ik wil nu maar naar huis zei evert hare hand loslaten we zullen je wel even brengen kind zei mevrouw d'ablong opeens wijs ons de weg maar
wierp hij vaak een bezorgden blik naar zijn stil vrouwtje ix het was jeanne alsof het diner nimmer zou eindigen
t gaat nog al maar men hoofd men hoofd wel dat is droevig maar je vergt je ook wat véél ja t is myn amtsbezigheid en hoe vaart zuster je schynt wel wat onthutst ja dat ben ik ook t is niet altyd het effen wegje broêrtje
de eigenlijke meesters zij verstoorden de rust en de gezelligheid in haar vroeger zoo prettig interieur maar zij beloofde het zich het zou niet lang duren als eline getrouwd was ging zij betsy met henk en ben op reis en vincent de deur uit om er nooit meer in te komen ze zou wel eens willen zien dat hij er nog eens inkwam al lag hij stervende
en dan neer te vallen op het fluweelzachte groene gras te liggen kijken naar de blauwe blauwe lucht en met hare handen het frisse malse groen te voelen naar buiten naar buiten en dan hoorde ze de vriendelijke stem van miss piper naast zich moe elsie wou je lijken te gaan huiswaarts de lucht is te heet het is teveel voor je
juffrouw hartog kwam t'huis begaf zich naar hare kamer en te bed wy hielden ons stil mevrouw buigzaam was zo ongestelt en zo vermoeit en afgemat door hare veelvuldige en voor haar teder gestel verwoestende gemoedsbewegingen dat wy haar deden besluiten om te bed te gaan zo ook raadde ik aan juffrouw letje
het wemelde er van de rijtuigen en kinderwagens en bovenal van mensen allen keurig gekleed wandelend naast elkaar netjes en deftig met parasols en elegante wandelstokken of rijdend in fraaie equipages met livrei elsje drukte soms hare handen stijf tegen elkaar in de glacé handschoenen om zichzelf te dwingen bedaard naast miss piper te blijven lopen
zyn hele gelaat spreekt en hy heeft oogen die zo maar alles uitrammelen wat er in zyn goedaartig manlyk hart omgaat hy zegt dat hy al vyftig is maar voor veertig zou ik hem aanzien
had die vraag telkens uitgesteld omdat ze een voorgevoel had dat mevrouw d'ablong haar verzoek met een weigering zou beantwoorden en daarin had zij zich niet bedrogen alleen uitgaan mocht ze niet meer na den noodlottigen avond van het bal en dat hare tante er ooit uit zichzelf toe zou komen om met haar een bezoek te maken in den kruidenierswinkel achtte zij hoogst onwaarschijnlijk
ik zal echter nog z veel goeds in de waereld doen als ik maar grypen en vangen kan want zo maar het leven dat god de heer my geeft met geld winnen en boekhouden te verpierewaaijen dat was nooit te verantwoorden
de arme mevrouw d'ablong had juist met veel voldoening aan hare aristocratische kennis verteld dat elsje haar dorpsmaniertjes geheel begon kwijt te raken ik neem hier nu maar afscheid van u begon mevrouw van rensen weer terwijl zij staan bleef en hare gezellin moeite deed kalm te blijven hoe kon elsje nu toch ook zo ongemanierd zijn
ouders dat is toch een zielroerend woord antje en kost my meermaal eene stille traan myne ouders waren gelukkig met elkander hun karakter was voor elkander berekent betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart meer zeg ik niet wie spreekt ooit dan met achting van myne zalige ouders och yder