rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
door het wisselen der tandjes wat haar een mummelmondje gaf nee dat was het allemaal niet het was het ouwelijke zorgelijke kijken der half toegeknepen oogjes het was het ouwelijke zorgelijke zieltje zelf dat me uit die oogjes aankeek
moet ik u dan niet zien francis zooals gij zelve goedvindt u te toonen maar gelukkig bedrieg ik mij niet z zeer in u als gij denkt ik zal uwe genezing beproeven ondanks u zelve wilt gij dat ik u de uitlegging zal geven van de ergerlijke scène die gij in mijn bijzijn aan die heeren hebt vertoond
o god hoe was dat gekomen hoe was die warmte langzamerhand zoo verkoeld zoo verkoeld tot ijskoude zij wist het niet maar het was zoo en zij kon er niets aan veranderen
toch moest ik dansen en ik wilde dat liever dan praten met wie zou ik spreken en waarover daarbij als hij kwam moest hij mij zien in opgewekte stemming moest hij mij niet zien als eene treurende verlatene niets had hij voor mij gevoeld niets dan mededoogen dat er hem toe gebracht had mij zijn steun en bescherming te bieden
en die tijd had ik bestemd voor de fuif ik haalde een paar grote zakken lekkers uit m'n tas en zei kinderen nu ga ik tot slot trakteren en een mooi verhaal vertellen wat zeggen jullie van zo'n gezelligheid
hij ontving mij eerst in zijn kantoor in zijn klassieken armstoel gezeten met zijn grijs huisjasje en statelijke witte das die zijn dunne hals met onverbiddelijke wreedheid omwrong
met een oogopslag zie ik dat hij groot en fors is misschien komt hij maar op proef en kan een klas hoger geplaatst worden is mijn laatste troost juffrouw begint het hoofd hier kom ik u een nieuwe leerling brengen die wil graag in deze klas komen
maar bij later inzien wil ik het kleinkind niet straffen om de misdragingen harer grootouders ik wensch integendeel haar na mijn dood tot de erkentenis te brengen dat die oude tante wier naam zij zeker nooit dan met toorn en minachting heeft hooren noemen nog zoo kwaad niet was en het althans met haar niet slecht heeft gemeend
haar naam trui dekker was hollands genoeg maar als ze tsji sang shu had geheeten of zo'n dergelijke naam die je met drie keer niezen nog niet uitgesproken hebt had t me niets verbaasd want haar voorkomen was beslist mongools
was dat de dochter een geheim te bewaren had zij schonk hem in zette alles zoo dat hij overal gemakkelijk bij kon en ging toen naast hem zitten terwijl hij zich zijn souper
hij zuchtte diep tot mijne schade en die weet tot welken diepen val zij de vrouw neer rukken die de kracht mist om er tegen te strijden gij behoeft mij daarom niet de genegenheid te onttrekken waarop ik geloof recht te hebben van uwe zijde en die ik zelf de eerste ben geweest u te betoonen
na mij mot de juffrouw maar niet kijke ik ben zomaar midden uit me werk komme lopen verbaasd keek ik de vrouw er eens op aan t goeie mens zag er immers heel ordentelijk uit
arm kleine juudje voor ons allen breekt eens de dag aan waarop we tot de droeve ontdekking komen dat er op de wereld ook nog andere mensen zijn dan ooms en tantes die slechts ons welzijn beogen
de bonten pelerine vloog op den grond maar martha regelde de wanorde van kleedingstukken die zich in het vertrek verspreidden mathilde hief de wolk van teeder azuur op en liet ze licht als een zucht om
reeds was zij zonder mijne hulp van de onveilige steenblokken afgesprongen en stond op vasten bodem eer zij had uitgesproken ik haar na met hetzelfde goed geluk al was het niet met dezelfde haast want ik zag het nut van die waaghalzerij in het half donker niet in
een ander keer hebben ze hun keus misschien wat eerder bepaald maar nu blijven ze toch zeker steken bij de oplossing van de vraag wat er gesprongen moet worden de ene helft verklaart zich voor ein zwei
in het gebed zelfs tintelde geen sprank van gloed of leven en het was of de man een paskwil op zich zelf had willen maken toen hij tot tekst had genomen de vermaning van paulus die tot geestdrift behoorde te ontvlammen
ja o henk hoe vreeselijk dat ik zoo even geslapen heb vreeselijk waarom nu slaap ik van nacht niet kreet zij wanhopig en zij wierp heur hoofd op zijn schouder en snikte
en verlangt te weten wat zij hier te doen beeft ga dan mee en zie zelf arthur volgde den ouden man die intusschen aldus voortging
gij zijt in eene plaagzieke luim francis gij wilt het mij doen berouwen dat wij majoor frans op den achtergrond hebben gezet neen dat's mijne intentie niet want ik geef toe dat hij daar blijven moet alleen ben ik niet zeker dat hij niet telkens weer op den voorgrond zal komen want ik moet u ronduit zeggen leo kostschoolmanieren heb ik nooit kunnen aannemen
hem niet te hard aanpakken heel voorzichtig nam ik z'n hoofdje tussen m'n beide handen en streelde even z'n wangetjes ze waren zo zacht zo zacht nee wie nog nooit een betoverd prinsje gestreeld heeft kan zich toch niet voorstellen hoe zacht die wangetjes waren
de regen had opgehouden en het werd donker uitgeput van hare sombere mijmeringen lag zij lang gedachteloos en leêg van brein neêr tot zij in slaap viel
de la conversation had geleverd en mij doorzien wilde om te weten wat er daarbij in mij was omgegaan ik wist mij niet onschuldig maar ik moest mij goed houden
ali en tonia dacht ik terwijl ik ze samen in een bank zette dan moet ik ali links hebben zo leer ik ze het vlugst uit elkaar en toen ze daar zo naast elkander zaten de twee precies eendere figuurtjes had ik er toch wel schrik van
onder ons gezegd lord william heeft mij een onschatbaren dienst bewezen dat hij francis op die wijze over hare aarzelingen heeft heengeholpen de rouw over den generaal was ons voorwendsel om in alle stilte te trouwen zooals wij beiden wenschten
gij zijt een sentimenteele dweper willibald dat heb ik altijd gezegd maar ik wil niet alles weigeren het zij zoo alleen ik moet u waarschuwen dat mijn naam geen geluk aanbrengt
hoe heet je vroeg ik terwijl ik het koude kleine handje vasthield wiekie hendrika geertruida verduidelijkte moeder ze ken nog niet al de letters zeggen maar ze mot ook nog zes worden
en ze gevoelde zich zoo moede onder het gewicht dier versuffende eenzaamheid dat zij leentje niet eenmaal de les las over haar ruwheid ofschoon zij toch een porseleinen vleeschschaal in het oog kreeg waarvan de rand bij het vatenwasschen zeer gekarteld was geworden
en of er ook op verderen afstand een andere ware te volgen die meer zeker tot het doel leidde hoe dat zij wij waren een tamelijk breed boschpad ingeraakt dat tot niets voerde dan een rond point met eene vervallen rustique bank wij moesten wenden en zien langs een andere zijde een uitweg te vinden
kind zei ik hoe kom je hier zo verzeild ik woon hier toch lachte ze en ze wees me een zware deur waarop ik de naam van een bekend specialist las
dat hij van z'n geboorte af niets dan armoede en ontbering had gekend bleek en bloedeloos was gebleven een min klierachtig kereltje in gelapte haveloze kleren wiens voorkomen nederigheid en deemoed deed verwachten
daarin dapper geholpen door sergeant rolf die geen grooter pleizier had dan op mijne wenken te vliegen en die eerder insubordinatie zou hebben begaan tegenover zijn kolonel dan te weigeren iederen dollen inval van zijn kleinen majoor zooals hij mij noemde te gehoorzamen is het vreemd dat ik nog tegen hem den despoot speel
na zulke oogenblikken bleef zij met angstig starende oogen roerloos liggen als verwachtte zij dat er elk oogenblik eene verpletterende catastrofe zou gebeuren als zouden de gelaatstrekken der beelden de figuren der schilderijen en platen om haar heen plotseling levend worden
toen het voor de tweede keer ingezet werd was de rij al dubbel zo lang ik geloof dat de hele klas erachteraan wilde maar daar had je arie met z'n vuisten wou hij de nieuweling te lijf en ik moest er vlug tussenkomen
nog zie ik haar voor het rekenrek staan om de ballen plaatjes blokjes die er op liggen te tellen een voor een krijgen de ballen een zacht liefkozend aaitje soms slaat ze er wel eens eentje over maar dan herstelt ze haar fout ook wel weer en gaat nog eens naar die enen terug
een oogenblik zaten zij dus zwijgend naast elkander een weinig met den rug naar het vroolijke troepje dat zich om een babytafel verdrong en de kaarten raadpleegde en eline hoorde eensklaps ange's schelle stem die schertste terwijl zij de kaarten een voor een naast elkaâr scheen te leggen
ik nam het kleine behuilde gezichtje in mijn twee handen en probeerde het op te heffen maar ze wou me niet aankijken de natte wimpers bleven op haar wangen liggen toen bukte ik bij haar neer en zei dat ze nu een groote verstandige meid moest wezen en dat ze vast een veel lievere juffrouw terug zou krijgen
maar o wee als er eentje wat hard te vallen kwam en het werd een buil een geschaafde knie of een bloedneus dan had ik alle moeite haar in het spoor te houden meest redde ik de toestand met een grapje
en zo sukkelden we een week of wat met elkaar voort zonder dat er enige verandering in ons gedrag merkbaar was tot nu komt het grote onpedagogische moment
je voelt je ongeveer als een moeder die acht kinderen heeft waarvan het oudste vijftien jaar en het jongste drie maanden is en die voor allen samen maar een gerecht mag koken al gebruikt ze nu nog zoveel overleg toch zal het onvermijdelijk gevolg wezen dat de oudste met honger van tafel gaat en dat het kleintje zich een indigestie eet
doordat ze geregeld gecontroleerd worden wennen de kinderen er aan voor het naar school gaan de handen te wassen de smeerpoesen stuur je naar de kraan ze al of niet bestraffend en de leerboekjes blijven aanmerkelijk langer schoon
wat zal die haar kind tot steun wezen later bij de moeilijke problemen van de opvoeding daar voelde ik opeens twee armpjes op m'n knie het kleine ding had blijkbaar van haar plaats onze woordenwisseling gadegeslagen had moeders drift en boosheid bemerkt en kwam me nu troosten
leesboeken open bladzij zeventien trui bleef bedaard zitten met de armen over elkaar gelukkig had je er dan nog een kleine veertig over die het wel deden dus begon je rustig de les en nam van haar geen notitie
had zij hare laatste levenskrachten bijeen verzameld om nog eens te worden zooals zij geweest was innemend lieflijk zoo niet schitterend en nu dat st clare vertrokken was bespeurde zij hoe ofschoon ze tegenover hem steeds oprecht en zichzelve was geweest zij zich desniettemin als onbewust had opgewonden had
het was een echte bezoeking toch had ik niet het hart ze weg te gooien eer ik er met juudje over geconfereerd had en we samen tot de conclusie waren gekomen dat het mooie er nu toch wel zowat af was
dan hadden we allemaal evenveel plezier steefie de kinderen en ik want we wisten allemaal wel dat het eigenlijk contrabande was en dan vond ik altijd nog wel een mooi plaatje of een suikerpepermuntje in de kast en daarna zei ik tegen een van de jongens
etienne echter zegevierde en bracht weldra met opgeheven armen de partituur van de mascotte binnen die aan een draad uit zichzelve hing de eekhofjes werden overgehaald en zij neurieden nu lachend en hakkelend met twee dunne schelle stemmetjes het duet van pipo en bettino o mon pipo
ja mevrouw ziet u uit paedagogische overwegingen maar verder laat ik het nu maar eens eerlijk uit de school klappen verder heb je van de paedagogiek die je voor je opleiding uit de boekjes geleerd hebt een bedroefd beetje om nu niet te zeggen helemaal geen nut wanneer je voor de klas komt te staan
de sneeuw knarste nog onbezoedeld en blauwig blank onder eline's lichten regelmatigen tred maar liever zocht haar voet de gladheid der schoongemaakte trottoirs de fijn geschoeide handen in het kleine mofje verschuilend soms van onder haar witte tulle voilette een kennis vriendelijk glimlachend toeknikkende
och piet wil jij even meegaan om hem eens netjes af te wassen en haal je dan wat zand om hier overheen te strooien ja de bank wil je wel even met de spons afnemen hè maar daarna fris uitspoelen piet
zij kwamen weldra frisch van de buitenlucht en zij omhelsde hen bijna onstuimig en liet hen vertellen waar zij geweest waren wat zij gedaan hadden en toen haar dora wat zeurde maakte zij het zwakke poppetje met allerlei gekheid aan het lachen het leven scheen nu zoo somber niet of zij kon vroolijk zijn
moesten de inktpotten bijgevuld of schoongemaakt worden tot wie kon ik mij beter wenden dan tot piet met het grootste plezier bleef hij er een half uur voor na en verrichtte het onsmakelijke baantje handig en vlug
aarzelend grabbelde ze twee centen onder uit haar zak toen wist ik genoeg en ik liet haar de hele zak omkeren er rolden een stuk of wat dubbeltjes en centen uit
zo staan ze dan gereed voor de nieuwe reis trots op het keurige pakje waarin ze voor deze gelegenheid gestoken zijn en echt in hun schik dat ze voortaan bij elkaar mogen blijven hilversum juli negentientweeëntwintig
tenslotte vind ik toch een schikking die me zowat bevredigt en dan kan eindelijk de wagen weer voortrollen natuurlijk heeft de nieuwe leerling die morgen m'n volle aandacht
m'n nieuwe leerling en ik bekijken elkaar hoe heet je vraag ik chris manders en hoe oud ben je
op z'n minst de helft begint zonder dat zij er iets van afweten te roepen dat hij het niet eens gedaan heeft en dan wordt de zwaarte van de straf overwogen of hij vannacht op het politiebureau zal moeten blijven en of z'n vader het zal moeten betalen
breng u een eindje weg zal ik eens uw tassie dragen zo klein als hij was had hij al iets beschermends in z'n optreden iets ridderlijks zou ik haast zeggen en ik geloof dat z'n geleide naar huis half als eerbetoon maar ook een tikje als zorg voor m'n veiligheid bedoeld was
ach hij maakt maar wat muziek niet waar kleine dot sprak mevrouw van erlevoort en sloeg haar arm om den jongen die zijne grootmama zeer oneerbiedig juist in haar oor bazuinde met de krassende valschheid van een
het bleek een jongen te zijn met een ziel zo zuiver als glas en zo week als was een dromer die z'n gedachten maar voor een heel klein deel bij zulke prozaïsche dingen als sommen en taaloefeningen kon houden
opeens daar had ik de zanger vlak naast zijn bank bleef ik staan om beter te kunnen genieten wat een mooie stem had die jongen hijzelf had er in het minst geen erg op dat ik naar hem stond te luisteren
en ie vroeg maar als of ik errege pijn had maar ik lee wat lekker op die zachte kussens en hij zat zelf op het kleine bankie en het was zo prachtig binnen in die auto d'r hing een spiegeltje in en twee vaassies met bloemen
t is maar om de waslucht waagde ik nog te zeggen daar zal ze last van hebben maar moeder schudde medelijdend het hoofd dat ik zo weinig begrip had
tegen mijn man kan ik dat zo niet zeggen het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan hè maar ik zie d'r precies mijn man's moeder in oh dat is ook zo'n kernalje als u die eens bijwoonde d'r eigen grote zoons zou ze nog wel op d'r luikop willen zitten en mijn d'r bij als ik het me maar liet doen
die luie medamme die wel de duiten konden opstrijken maar die zich verders van de rest ook niks aan de kinderen gelegen lieten leggen einde van wiekje
die over je heele lichaam verspreid onder de les gedurig in telefonisch contact met elkaar staan en het wonder mogelijk maken dat je met je rug ziet en met je handen hoort
jan stuurde en het bootje zwenkte langzaam naar een plas vol kroos waarop de witte en gele bekers der waterlelies en plompen lagen tusschen de platte ronde blâren marie boog zich vatte een lelie bij haar taaien lijmerigen stengel en trok en trok tot zij de bloem met een zeer langen steel uit het kroos ophief
was er geloof ik zelfs een beetje trots op ik vond het zo iets waar je thuis van vertellen kunt ik heb een tweeling in de klas gekregen en ze lijken op elkaar als twee druppels water ik ken ze met geen mogelijkheid uit elkaar als ze niet op hun vaste plaatsje zitten ik voelde het haast alsof ze van mezelf waren
toen moeder kwam was ze uiterst verbaasd wat de school waar riekje zo lief leerde zou voor steven niet deugen en ze was nogal zo blij geweest dat steefie hier ook geplaatst was en dezelfde juffrouw had getroffen die riekje zulke mooie liedjes en zo aardig schrijven had geleerd
maar hij was door het idee alleen zo overstuur dat hij nu helemaal niet meer opletten kon en af en toe hoorde ik hem de vreselijkste bedreigingen mompelde hij zou me wel dit en hij zou me wel dat en ik moest maar 's proberen 'm niet naar de eetzaal te laten gaan
eerst had ze nogal verontwaardigd gedaan wat er nou met de kinderen aan de hand was en of het nou wel de moeite waard was om haar uit d'r werk te halen maar het hoofd had kalm gezegd de juffrouw zal u alles wel vertellen
ik schijn niets meer te kunnen zeggen of jullie lachen me uit antwoordde lili verstoord ik schijn al zeer bespottelijk te zijn en het regende plagerijen op lili en kersen in een ieders schoot onder een algemeen gelach
ik heb geploeterd en gewerkt met die klas en natuurlijk ook heel wat geblunderd maar ik blaakte van lust en ijver het hoofd had er schik in en liet me begaan vroeg ik om zulke schriftjes of dat soort pennen ik kreeg ze zelfs het mooie nieuwe stel leesboeken waar ik zo naar verlangde ofschoon de andere nog best bruikbaar waren
bij ieder spel wou hij de lakens uitdelen en begon dat de andere jongens te vervelen en lieten ze hem niet meedoen dan zocht hij z'n troost in het plagen van de kleintjes juffrouw arie heeft me pet over de schutting gegooid arie heeft me vliegmachientje afgegapt arie smijt me stuurtje in het zand klonk het dan huilend van alle kanten
hospi hospitaliteit ik heb je altijd mogen lijden vere je bent een bliksems goede kerel hoor je vere ik voel bepaald veel heel veel sympathie voor je ik heb het vanmiddag nog verteld op
maar het onderzakje leek me nog zo vol en m'n argwaan was nu eenmaal opgewekt dus zei ik zoek nog maar eens misschien heb je nog wel wat en toen kwam onder luid geschrei met horten en stoten een collectie snoepgoed voor de dag waarvan ik de waarde toch minstens op een stuiver of zes schatte
ik denk dat zo'n kind dan op de langen duur tot de overtuiging is gekomen dat je het toch niet zo kwaad met hem meent en dat je hem niet speciaal voor je eigen plezier het leven zo zuur maakt
je hoeft de kinderen heus niet zoveel goed te doen je hoeft ze niet aan te halen niet overmatig te prijzen geen presentjes te geven of prijzen uit te loven als je met je min of meer vergroft en afgestompt gevoel van volwassene
maar antwoord kregen ze niet toen werden ze toch wel een beetje ongerust waar konden vader en moeder gebleven zijn en weer riepen en schreeuwden ze en ze keken naar alle kanten uit of ze hen nog niet zagen aankomen maar alles tevergeefs
op het einde van het bal dansten de meisjes dronken van opgewondenheid om hem heen en hij liep ze na en speelde dwars door een geïmprovizeerden galop krijgertje met ange en françoise die beiden in een azalea terecht kwamen zoodat emilie de woude vond dat het bal een bacchanaal was geworden o die paul die paul riepen zij allen
en dan zie je ze spoortje krijgertje hinkelbaantje schooltje doen en als met toverslag is je woede bekoeld je verbittering geweken je zou jezelf om je oren hebben kunnen slaan dat je je zo bespottelijk hebt aangesteld
mijn god vincent wat heb je riep zij eveneens oprijzend niets ik ben wat benauwd toe doe je raam open smeekte hij wil je niets hebben water vroeg zij bevend neen neen lucht smeekte hij
zij zou dien avond behalve met freddy ook met haar beide zoons naar het bal bij de eekhofs gaan terwijl mevrouw van rijssel thuis bleef als een stille melancholieke jonge vrouw wier glimlach uitgewischt scheen op haar wasbleek gelaat en die nog slechts leefde voor haar kinderen
ik was zelf nog jong en streng en ik wou de straf eens terdege indrukwekkend maken daarom zei ik en nu krijg je ze ook niet terug ik weet nog wel heel arme kinderen die altijd goed oppassen aan die zal ik ze geven
kind bewaar je tranen nog even morgen gaat 'ie pas dood of straks komt de ziekenauto voor els mag meerijden op de bok maar eerst moet ze even lachen een blikken keteltje was ze gauw heet en gauw koud
want ofschoon je met de jongens veel meer zorg en onrust uitstaat spelen ze toch zoveel aardiger dat het gewoon niet te vergelijken is zo gauw ze één voet op de speelplaats gezet hebben komen ze in actie
vooruit trui vandaag is het jouw beurt kom maar eens voor de dag terwijl ik haar uit m'n herinnering te voorschijn roep voel ik hoe ze zich verzet met al haar kracht tegenspartelt
toen gij ongelukkig waart
vanmorgen komt ze verrukt binnenhuppelen kijk u nou 's juffrouw kijk 's wat ik om heb om het blanke halsje droeg ze een fijn zilveren kettinkje waaraan een glimmend blauw hartje bengelde
zij nam de bougie van den pijler der trap en ging naar boven hij met zijn couranten de eetkamer in het gas brandde er schemerflauw een verkleinde waaiervlam zoo ook in haar kleedkamer zij draaide de kraan open waardoor zich het licht snel uitbreidde en trok haar bonten rotonde van de schouders
na een week of zes houden de meeste van die kleuters de sleutel tot de onmetelijke drukinktwereld toch al zo parmantig in hun kleine handjes de meeste ja maar niet alle
van den stroom te
nou vandaag zijn het allemaal sommetjes met keer hè mien want die vindt ze zo moeilijk zegt ze mientje liet me haar lei zien het schaap had hem vol geschreven met vermenigvuldigingssommetjes die ik de klas geleerd had juist voordat zij ziek werd en ze had zichzelf niet gespaard de moeilijkste had ze uitgezocht
en toen eindelijk toen ik de hoop al began op te geven ging de bel ik was zo doodop dat ik niets anders wist te bedenken dan nou kinderen het ga jullie goed hoor en doe maar flink je best bij de nieuwe juffrouw
waar zijn de kinderen toch vroeg cathérine en zij zag uit over het geschoren gras waar zij anders croquet speelden of woelig over elkander rolden terwijl nu de drie honden van théodore er ongestoord lagen te sluimeren zij zijn na het eten dadelijk weggevlogen
niet dat het veel hindert je lacht er bij jezelf om en het gaat je het ene oor in en het andere weer uit trouwens je hebt ook geen tijd om al het gebabbel aan te horen daarvoor komen de kinderen per slot niet op school en zo rem je zoetjes aan hun gesnater en na een paar weken heb je een klas gewone schoolkinderen
en geloof je dat lili ja natuurlijk zonder kwestie iedereen spreekt er ook over iedereen kan het zien ze winden er dan ook geen doekjes om ik weet het niet ik weet niet wat daarvan worden moet sprak mevrouw en opnieuw gleed die weifeling over haar gelaat als een schaduw
och juffrouw als ik u dat allemaal eens vertelde het wurm het er van d'r geboorte af an geleje toen ze zeven maanden oud was toen het ze zo de slijmhoest gehad dat ik kompleet dacht dat ze d'r in stikken zou de tanden zatte vast op dr borsie ziet u
kind zeg ik wat een prachtige ketting ze lacht me beschermend toe dat is geen ketting zegt ze goedig terechtwijzend weet u hoe dat heet dat is een colliertje
zo dat wist ik niet en van wie heb je dat moois wel gekregen van m'n oom en tante op een toon alsof ze zeggen wou dat spreekt toch vanzelf nou maar jij hebt een lieve oom en tante hoor
als een zeer groote gunst zou beschouwen daar de dame volstrekt de hulp van een zwitserschen geneesheer weigerde en hij voelde dat op hem een groote verantwoordelijkheid
toch nam ik me dadelijk heldhaftig voor die bank aan te schuiven en haar zo lang het maar even ging bij de andere kinderen te laten zitten en ik schrijf het niet zonder trots neer want vaak was de verleiding me haast te machtig en stond ik op het punt de strijd op te geven
ik wou die laatste morgen dan ook niet gewoon mijn rooster volgen en daarom begon ik met ieder een schoon blaadje papier te geven toen zei ik nu moet je bovenaan eerst je naam schrijven want die blaadjes zal ik bewaren als een herinnering aan jullie
anderen krassen maar wat of maken de tekening die op het bord staat nog maar eens na zelfs zijn er een paar wier picturale aanleg zo gering is dat ze er de voorkeur aan geven hun lei vol te krabbelen met tafels of uit het hoofd een versje over te schrijven
keelontsteking was het geweest pas drie dagen was z'n plaatsje leeg z'n griffels lagen nog in z'n laadje op z'n lei stonden de laatste sommen nog ik heb uit de stapels schriftjes al de zijne bijeengezocht en ze meegegeven voor z'n moeder
oh juffrouw kwam daar opeens het hoge stemmetje van elsje geeft u ze aan de arme kindertjes mag ik er dan ook een paar bij doen ik kan er best wat missen met een handjevol griffels kwam ze uit haar bank gestapt en weg was het indrukwekkende van m'n straf
en toen het eindelijk op half twaalf stond toen wou het er ook niet weer vandaan het was om dol van te worden en zo vertelde ik mijn verhaaltje af onder het succes d'estime van mijn toehoorders
het glanzende goudblonde haar was in twee stevige vlechtjes verdeeld met een vrolijk rood strikje erom het hele kindje zag er zo smakelijk en welverzorgd uit dat ik mij er voorlopig maar op trakteerde haar vlak voor mij te hebben en diezelfde morgen gaf zij mij ook nog een extra verrassing
wie gooide nu iets weg dat nog zoveel waarde had wie weet hoeveel ze nog wel per kilo opbrachten zo ongeveer moet haar gedachtegang wel geweest zijn want alleen op die manier kan ik haar aarzelend verzoek verklaren of zij die pennen mocht hebben die in de prullenmand lagen
of hij kreeg er z'n kippenkuur en begon als een gek over de speelplaats te hollen zwaaiend met z'n armen en alles en iedereen omver lopend geen ogen had je genoeg voor die jongen
ook als leerling waren ze een ramp in de klas lui slordig babbelziek onoplettend zonder liefhebberij of belangstelling voor iets ze waren echter niet dom genoeg om ze te kunnen laten zitten en zo sleepte ik ze een paar maal mee over
en wat praat ik van aparte leiding de jongen was overal op z'n plaats leerde van alles en iedereen wist precies hoe een chauffeur een auto bestuurt een hoefsmid een paard beslaat een melkbezorger de maat afmeet een wagenbestuurder de tram laat wisselen
een jongen heeft bijvoorbeeld een ruit ingegooid een deur volgekrast een voorbijganger gemolesteerd en nu wordt hij huilend en wel door een diender naar school gebracht omstuwd door de hele bende dan moet je ze horen
of heeft ze gedacht wacht maar je bent me nu nog te vreemd maar een volgende keer dan zal ik het je nog wel eens anders vertellen de nadere kennismaking met de moeder enige dagen later bevestigde mijn vermoeden geheel en al
den dood zoo'n mak schaap niet zijt als ge wel lijkt dat ge veel kunt verdragen heel veel maar dat uw geduld eindelijk toch ook op kan en dat als ge begint het van waar ben je mij gaat en van dik hout zaagt men planken
het was of ik voorstelde het kind met haar hoofdje in de kokende wasketel te stoppen het mens keek me aan vol verwijt ook met een tikkeltje medelijden of ik nou heus niet wijzer was maar juffrouw het raam open en u ziet hoe het schaap al geen asem kan halen van het hoesten ze kan geen tochie vele dat ziet u toch wel
ik moet hem ook eens alleen horen dacht ik en toen het liedje uit was riep ik 'm voor de klas jij houdt zeker veel van zingen he ken je nog een liedje dat de andere juffrouw jullie geleerd heeft dan mag je het ons eens voorzingen
dat wisten zij en daarom deden zij alles in het geheim zoodat mevrouw rigaud en ik telkens met elkaar in botsing moesten komen
met een zoet lijntje troonde ik hem weer naar z'n plaats en probeerde mij even met een paar anderen bezig te houden die m'n hulp en steun nog meer nodig hadden maar daar klonk z'n fors geluid alweer over de klas au kaak es n poes daar op t dak an d'auferkant hij sit op de mussies te loere wat n kreng he
die zoowel een oud soldaat als een oud vriend van hem was in de eetzaal te straatsburg zaten wij de zaak te bespreken maar nog denzelfden avond hervatten wij gezamenlijk onze reis en bevonden ons thans op weg
en nou zit sinniklaas in ze vliegmachine en zwarte piet zit d'r naast met al de pakkies en nou gane ze strooie door de schoorstenen en ze gooie bij al de zoete kindere wat in d'r schoen
daar hij zich zeer goed kan hebben omgekeerd om den slag te ontwijken van mevrouw barclay zelf konden geen inlichtingen verkregen worden daar zij tijdelijk ziek lag aan een hevigen aanval van
pats pats links en rechts de kinderen bezwijken haast van het lachen brutale meiden ik zal jullie pas op als ik nog een van jullie hoor dan gaat 'ie in het hok tot vanavond aan toe
de oude man bekeek arthur met de grootste aandacht bent u een zeeman mijnheer vroeg hij de ontkennende beweging met het hoofd schcen hem teleur te stellen oeen zeeman
dan zag ik dadelijk dat mientje het zich aantrok twee rode vlekjes kwamen op haar wangen en het mondje prevelde gejaagd cijfers zeven en negen zeven en negen eerst doe ik bij de zeven drie
moeder krul scheen m'n verwonderde blik te zien hij is een beetje vreemdig zei ze zachtjes als vergoelijkend maar zacht als een lam hij gaat maar stilletjes z'n eigen gang je hebt er geen kind aan
die hele cursus is de bank niet weer van z'n plaats geweest maar het heeft heel wat van m'n krachten gevergd vooral in de eerste dagen ze verkoos eenvoudig niet te doen wat je zei
doch ik verval ongemerkt in het hoogeernstige ik ben befrançois haverschmidt familie en kennissen gonnen met den lof te zingen van het kwaadworden en ziedaar me nu waarlijk bezig met te drukken op de zeere plekken aan ach zoo menig huwelijksleven of was dat van den aanvang af mijn bedoeling wel neen
ja juffrouw henricus theodorus maar wij zeggen altijd maar harrie kom jonge zeg de juffrouw d'r is gedag nee met je mooie handje zo maak ik kennis met m'n drie dozijn nieuwe leerlingen en ik krijg een eerste blik uit hun kinderkijkers
maar toch het zijn sprookjesavonturen ieder kind weet in z'n hart dat reuzen en menseneters niet bestaan en dat het dus ook niet echt gebeurd is terwijl de beklemming die van het grote in avondschemering gehulde bos uitgaat het gevoel van hulpeloosheid en angst voor allerlei dreigende gevaren zo reëel is
het gouden kopje knikte toestemmend toen zichzelf bekijkend dit boezelaar heb ik ook pas gekregen en m'n schoenen en de ogen weer naar mij opslaand en verleden jaar toen ik hier gekomen ben heb ik alles nieuw gekregen en ook allemaal nieuw ondergoed
dat het ons volwassenen nog de adem kan doen stokken daarom weid ik bij die episode altijd wat langer uit de donkere schaduwen de krakende tak de geluiden in de verte het fladderen van de nachtuil alles krijgt z'n beurt
twee jaar geleden kwam ik in marseille ik gecf toe dat ik toen heel aim was want ik was ziek geweest
en plotseling m'n verbaasd gezicht bemerkend zong ze met haar hoog stemmetje ik krijg toch alles van oom en tante ik woon toch bij ze in huis ik had er niets van geweten en vader en moeder dan vroeg ik zo gewoon als ik maar kon met dichtgeknepen keel
en welk een hoed vettig en kaal gedeukt en met een rand waarin minstens een dozijn bochten waren diep in de oogen
toch heb ik hem nog nooit betrapt op de ondeugden die gewoonlijk uit straatslijpen voortkomen snoepen roken stelen nooit heeft hij snoepgoed of centen op zak nooit mis ik wat in de klas
en misschien misschien hebben de theosofen gelijk in een volgend leven wil ik mij je zo graag voorstellen als een gezond krachtig kind uit een beter milieu waar je karakter zich in de goede richting kan ontplooien
pof het was eruit daar lag haar hoogste troef als dan niets hielp dan zou ik bij die bedreiging toch wel in m'n schulp kruipen haar man nou als ik nu nog niet bang werd
of op de juffrouw die toen een paar dagen kwam toen hun eigen juffrouw ziek was en je moet hier ook stil zitten en je vinger opsteken als je wat zeggen wilt en als de leien uitgedeeld of de potloden rondgegeven worden zetten ze een gezicht van alles schon dagewesen
van verbetering van de bewusten zondaar of zondaars hoe meer je er tegelijk en gros wilt bemoraliseren hoe kleiner de resultaten natuurlijk geen sprake
maar het vaste en onomstotelijke van dit feit wat begreep ze daarvan bekommert zich daar het konijntje om in het zonnige duin of het huppelend lammetje in de wei het hertje in het grote vredige bos kon ik het dan verlangen van m'n luchtig wiekje
en toen opeens als het wonder in een sprookje daar sloeg hij de sidderende wimpers op en gunde me een enkele blik in z'n wijde lichtbruine droomkijkers met de grote schitterende pupillen en meteen had hij ze ook weer neergeslagen
hun armzalige gezichtjes leerde ik op den duur wel uit elkaar hun nog armzaliger zieltjes echter nooit ik zou niet weten wie de leugenachtigste de doortraptste van de twee was meestal beraamden ze samen hun plannetjes en speelden elkaar er voor uit als het ontdekt werd
waren aangekomen werd zij dadelijk door een vrouwelijke beambte gefouilleerd in angstige spanning wachtte ik de terugkomst van deze af er was zelfs geen spoor van de papieren bij de vrouw gevonden illustratie hé als dat niet mijnheer phelps is voor de eerste maal
mijn nieuwe chris heeft dus fantasie en hij is sportief de traditionele schimmel bevredigt dit moderne stadskind niet meer sinniklaas in de vliegmachine prachtig anachronisme en in m'n eentje lachend loop ik verder door de rij
ze was ons levend geweten de geïncarneerde kritiek niets ontsnapte aan haar waakzaam oog niemand was voor haar aanmerkingen veilig midden in de mooiste vertelling op het spannendste ogenblik daar had je haar scherp stemmetje juffrouw die jongen let niet op hij zit op z'n schoenen te spugen
als ik ze dan bijvoorbeeld aan de sommen liet beginnen dan trok hij met een vaart de lei uit z'n kastje en keek gebiedend om zich heen alsof hij zeggen wou vooruit slaven wie is er nog niet aan de arbeid
ook merkte ze natuurlijk dat geen der andere kinderen zoiets deed en tenslotte ofschoon ik nooit een kind uitlachen zal moet ze toch af en toe aan iets in m'n gezicht gezien hebben hoe komisch ik haar vond
tis toch me eige sponsedoos ik heb er ook zo een en het zusje ondersteunde haar ja heus juffrouw me moe heb 'm zelf voor d'r gekocht int bazaartje bij ons in de straat
en de bewijzen daarvan ontving ik dan ook spoedig genoeg alle voor de handel afgekeurde koopwaar werd grootmoediglijk voor mij bestemd zodat van nu af aan m'n lokaal steeds vol stond met verlepte half uitgevallen bloemen
en dat je om te beginnen niet eens een behoorlijk verwarmd vertrek voor hun blauwe verkleumde leedjes kunt aanbieden opeens in de gang een luid gebrul als van een varken dat gekeeld wordt
er is behalve kolonel barclay en zijn vrouw een man in de kamer geweest die van den weg komende over het grasperk is geloopen ik heb vijf duidelijke indrukken van zijn voeten gezien een op den weg zelf
maar daar draaide hij geregeld stukjes t gewone liedje he geen toezicht thuis en t was voor dat mens dat zelf nog uit werken gaat te ver om hem geregeld te brengen
maar al heel gauw werd het hem toch weer te machtig de wijsvinger bleef rusten de gedachten namen hun vlucht en z'n lichtblauwe bolle ogen staarde in de ruimte waar zij wie weet welke verborgen schoonheden ontdekte
een kind kan thuis hard en gevoelloos een despoot voor de jongere broertjes en zusjes zelfs misschien voor vader en moeder wezen en op school het lievelingetje van de juffrouw worden alleen omdat het intelligent is en netjes werken en bovenal stil zitten en z'n mond houden kan
de jongens uit m'n klas namen in het minst geen notitie van mijn prinsje maar de meisjes waren dol op hem in het speelkwartier waren er altijd wel een paar die hem bij de hand namen en mee in de kring trokken
in plaats van die oude afgewerkte grootmoeder wie weet wat er dan nog van je terecht kwam en zo sukkelen we nu al een half jaar voort met onze chris ik heb een geluk en dat is dat hij m'n andere jongens niet mee op sleeptouw neemt ik geloof hij vindt ze te kinderachtig en zoekt liever zijn vroegere kornuiten op
ze schenen te weten die oogjes van al de zorgen en pijnen der aanstaande bevalling ze schenen me levenswijs toe te knikken met een ja wat zeg je d'r van nou al nummer vier waar moet het op die manier naar toe en wat een moeite en getob om die allemaal fatsoenlijk groot te brengen
soms kon ze wel eens opgewonden of luidruchtig zijn en moest ze zich uiten in gebabbel of gelach maar als ik dan zei met een tikje verwijt in stem en blik zeg els hoe heb ik het nu met je vandaag je maakt het me zo lastig dan kreeg ze een kleur als vuur en probeerde dadelijk weer kalm en oplettend te worden
die ogen zo helder en klaar dat velletje zo zuiver en fluwelig de tandjes zo blinkend wit het haar zo fijn en zo glanzig en meer dan dat alles tezamen z'n zieltje is er iets bekoorlijker aantrekkelijker boeiender dan de kinderziel iets frisser nieuwer oorspronkelijker
ja dank zij het geschaft van haar vader had ze van veel artikelen verstand toen ze eens een klein ventje in verrukking zag over een purperkleurige capsule van een fles goot ze koud water op z'n enthousiasme door te beweren dat dat geen cent waard was
veel liever kwam ze aan m'n arm hangen om me deelgenoot te maken van alles wat er zo zwaar op haar hartje woog want snateren kon ze en deed ze graag als een echt oud wijfje
en in het onbeschrijfelijk geluk dat haar wacht
hoe meer kinderen er tegenover haar op het hekje zaten waar ze tegen schreeuwen en kijven kon hoe beter ze in haar element kwam want schreeuwen en kijven moest het worden natuurlijk dat vertegenwoordigde in haar ogen het baantje van schooljuffrouw
voor kachels aanmaken en houden had hij een beslist talent en na een paar dagen liet ik die tak van dienst dan ook met de meeste gerustheid in zijn handen piet kijk eens of er niet wat bij de kachel moet
ik betaal het hoogste schoolgeld en daar heb ik ook niks tegen want m'n man verdient het gelukkig maar dan hoeft u mijn kind toch ook niet de slechtste plaats te geven helemaal achteraan en naast zo'n kind met klieren op d'r hoofd en een kappie op van de kliniek moet mijn kind dat soms over krijgen
geen zeldzaam voorkomend ongeluk trouwens zonder dat ik er iets aan doen kan gebeurt het vaak genoeg jean baptist had zijn sigaret zoo ver opgerookt dat hij zijn vingers brandde
was het dan wonder dat jans elfjarig hart helemaal in opstand kwam toen hij in de zesde klas zitten blijvend na op zijn minst een jaar de zegeningen van een maister te hebben genoten ook nog deze degradatie moest ondergaan en als comble nog bovendien de juffrouw van z'n kleine broertje
meest één van de grote zusjes krul met haar vriendinnetjes onder luid gesnater omringden ze het prinsje streelden en troetelden hem en brachten hem wat lekkers
zo 's middags tegen half vier als we al gelezen en getekend of een taallesje geschreven en sommetjes gemaakt hebben dan kijk ik weleens of er voor het laatste leervak niet taal vertellen op het lesrooster staat
ze heeft een allerliefst glashelder sopraantje en is dol op zingen ze kent een nieuw liedje ook dadelijk en als ik dan zeg nu mag immy het ons eens komen voorzingen dan is haar dag goed ze spreekt ook niet plat zoals bijna alle volkskinderen in de grote stad
dood van den gevaarlijksten
ja mijnheer dat ben ik amwoordcle de oude man zijn snuifje naar den neus brengend en met een blik naar zijn ondervrager alsof hij zich over zulke vragen beleedigd voelde
dan is het circa half drie hoe we zo'n middag dan om kregen hoe we allebei tobden worstelden ploeterden als ik het letterlijk opschreef ik vrees dat m'n verhaal zeer eentonig zou worden
sterker nog bedenken ze wel ooit wat mysteriën er eerst voor hun blikken ontsluierd moesten worden eer ze in het schone wonderland konden binnenkijken geven ze zich wel ooit rekenschap van de talloze moeilijkheden die door onze zesjarigen moeten overwonnen worden
ik hou soms m'n hart vast want zo'n kind zou z'n eigen in z'n drift nog een ongeluk aandoen nietwaar en dan soebat en smeek ik de andere jongens maar om 'm een beetje z'n zin te geven maar het is wel eens een hele toer om de vrede met 'm te bewaren dat kan ik u verzekeren
vroeger of later ervaren we dat veel van wat zo mooi blonk en schitterde enkel klatergoud of zilverpapier was maar nog nooit is iemand door die wetenschap gelukkiger geworden
t leek wel of hij zeggen wilde zie je je hoeft niet altijd zo vervelend te wezen je kunt ook wel mooie dingen vertellen als je maar wou dan zou je me best een boel prettige dingen kunnen leren
zelfs maak ik me sterk dat zoo'n kind zonder een woord van verdere explicatie met zichzelf door redeneert zoo mag dat niet waarom dan niet en zoo voor zichzelf ook de reden van dit nieuwe verbod vaststelt
en dan komen de wonderen neem het lijf van does weg midden tussen z'n kop en staart uit zet er een ander figuurtje voor neer enkel maar twee ronde hoepeltjes en opeens is t een doos geworden welk toverprentenboek welk sprookjesverhaal is bij dit echte wonder te vergelijken
dan heb ik er iedere keer weer m'n aardigheid in om hetzelfde trucje uit te halen ik ga op m'n dooie gemak op een hoge stoel voor de klas zitten de armen over mekaar en staar als in gedachten verzonken voor mij uit
dom was hij lang niet en ik heb nooit begrepen waarom m'n collega hem had laten zitten blijven z'n werk was wel altijd slordig maar wie kan van een kind dat altijd slordigheid en onzindelijkheid voor zich gezien heeft
van die dag af hield hij m'n belangstelling warm en geregeld kwam hij me vertellen hoe lang het nog duren moest een paar weken later daar had je hem op een morgen zeg jufrouw zal ik u nog eens wat zeggen als ik jarig ben mag ik uitdelen en weer een poosje later als ik uitdelen mag dan krijgt u ook wat
en zo gebeurde het dat hij te midden van veertig gewone volkskinderen bij mij in de klas kwam moeder krul kwam hem zelf brengen de eerste dag da's nou nummer vaif lachte ze maar nou raak ik ook sowat door me sortering heen ik het er nog maar twee thuis een meissie van vier en eentje in de wieg
pedagogiek is een dik woord en het heeft een deftige klank je kunt het uitstekend gebruiken als je eens bijzondere indruk wil maken op een moeder niet op een volksmoeder natuurlijk die zou je aankijken of het je in je bovenkamer mankeerde
dan had hij me met grote ogen aangekeken ik mag ommers uitdajle toen hij de klas rond geweest was en alle handjes en mondjes genoeg kleefden van de aasbongsbongs liet ik hem op het trapje klimmen naast m'n stoel nee jongen nog hoger op t bovenste treetje
de soldaten stonden onder bevel van een officier een flinken doodkalmen man die zijn dienst ernstig opvatte met den ontblooten degen in de hand en een sigaar in den mond
ik weet niet wat zijn toorn zo had opgewekt ook niet wien zijn wraak voornamelijk gold het prinsje zelf of zijn rampzalige ouders maar heimelijk in het holst van de nacht
de school met z'n kille starre tucht en orde met z'n eeuwenoud prestige dat al zoveel ontembare drukke kinderen gebiologeerd heeft zoals de gapende muil van de slang met het vogeltje of het konijntje doet
toen eindelijk het broertje aanklopte zat hij me aan te kijken in zo'n hevige spanning dat ik de wijste partij koos en zei nu je hebt het gelukkig nog verdiend ga maar gauw waarop hij snel naar de deur liep met een gezicht van het was je anders ook geraje geweest
verdiende ze een keertje ook eens straf zat ze bijvoorbeeld al een poos met haar buurvrouw te kribben en bleef m'n verbieden zonder uitwerking dan kende ik precies m'n weg
en nou staat hier een klein huisie en die jongen die wou nooit naar school en nou pakken ze hem uit z'n bed en nou mot hij mee naar spanje en nou zit hij te grienen in de zak
alle in hoofd drukletters en al die woorden kon hij lezen en hij wist precies waar hij ze had zien staan als men nu weet dat we in die laagste klassen den helen dag niets anders doen dan lezen rekenen en woordjes maken met tot afwisseling wat schrijven teekenen en zingen
die mijn garderobe bevatte toen holmes mij aan den arm trok en langs de spoorlijn wees heel in de verte boven de bosschen van kent spreidde zich een dunne rook uit een minuut later kwam een door een enkelen wagon gevolgde locomotief de kromming langs vliegen
dan moet je eerst naar de meester van de elfde klas gaan die weet je toch wel te vinden een stomme hoofdknik vol ongeduld en daar vraag je de sleutel van de platenkist die hiernaast op het portaal staat en dan moet er een plaat in wezen met een ooievaar die op zijn nest staat en een andere ooievaar vliegt door de lucht kun je het goed onthouden
eigenlijk heette hij eleazar en zo had de onderwijzeres bij wie hij het eerste halfjaar in de klas had gezeten hem ook genoemd maar toen ik hem bij de zittenblijvers kreeg en van die lange plechtige naam op de lijst voor mij naar dat kleine onooglijke kereltje keek kon ik mij niet weerhouden te vragen
ga eens voor me naar de hoogste klas zei ik tegen wie het dichtst bij de deur zat en vraag of meneer de grootste en sterkste jongen even kan missen het kind ging trui keek wat onrustig nu mag je zelf kiezen zei ik doodbedaard je mag ook nog vlug uit jezelf hier komen maar anders zal die jongen je wel een handje helpen
en nooit kon je ze tot een bekentenis brengen ze zetten dadelijk een vervaarlijke keel op en dreinden dat ze het heus niet gedaan hadden en dat het dan zeker me sussie was geweest wat bij hun grote gelijkenis en eendere kleding ook werkelijk moeilijk uit te maken was
het werd winter en jopie verzuimde vaak zijn schoenen benne stuk kwam het grotere broertje zeggen en eindelijk was het zijn schoenen kennen niet meer gemaakt zegt de schoenmaker ja maar zei ik moet hij dan voortaan maar thuis blijven
tot op zekere dag moeder weer alleen verscheen met dezelfde boodschap van de eerste keer op het laatst was ik al even ver als de dokter als ik haar hoofd maar om de hoek van de deur zag wist ik al hoe laat het was
hoe oud is hij wel zuchtte ik zou hij nog niet haast dienstplichtig wezen lieve hemel wat een lengte ja lachte ze weer hij moet tussen de andere kinderen wel een heel eind uitsteken bij mij was hij al verreweg de grootste
er kwam een groen licht in z'n ogen en toen hakkelde hij dol van drift dan k kom ik te laat en dan k krijg ik niks meer doe dan nog maar goed je best zei ik kalmerend dan hoeft het niet
speelkwartier verkwikkend hapje frisse lucht na de bedompte atmosfeer doortrokken van talloze onnoembare geuren die je enige uren achtereen hebt moeten inademen
hij wil liever nie naar school ziet u legde de resolute moeder mij uit voor het geval dat de zaak mij nog niet volkomen helder zou zijn maar het zal wel wenne wat u
maar als u dat dan weet waarom ziet u er dan niet wat beter op toe vroeg het hoofd och god meneer ik heb het m'n man al zo dikwijls voorgehouden maar aan die heb ik niks geen steun
aanvang van het volgende hoofdstuk
hij stond er onbewogen tussenin en draaide in z'n dunne vingertjes een stukje griffel om en om almaar genietend van het mooie velletje met schuine paarse strepen ik tikte 'm op z'n bolletje zeg wil je me helpen dragen dan mag je vast mee naar binnen maar niet laten vallen dan breekt het
ben jij nogal sterk zou je dat zware bord dat daar op die ezel staat voor me kunnen omkeren vroeg ik de jongen lachte ik denk het wel juffrouw en versjouwde het bord dank je wel mag ik je nog eens laten roepen als ik je nodig heb
neem mij niet kwalijk hernam clennam hem nog eens staande houdend rnag ik u nog iets vragen ivan iedereen hier maar zoo binnengaan
ja het was waar hij was maar een tenger stadskindje die zijn niet gewend aan klompen maar hij kon toch ook niet de hele winter thuis blijven zitten die dag miste ik z'n lachend bekje en gezellig babbeltje meer dan anders en opeens bedacht ik dat ik nog een bon voor een paar gulden van een schoenwinkel had van schoenen die ik geruild had
u weet waarschijnlijk mijn dochter amy zal u dat wel verteld hebben dat ik de vader van de marshalsea ben ja jawel daar heb ik van gehoord zei arthur eenigzins stotterend
ik geloofde er natuurlijk geen woord van maar nu wou ik toch nellie's eigendomsrecht bewezen zien en ik had een goeie inval vertel me dan maar eens begon ik aan welke kant je het sponsje geborgen hebt en tegen nellie jij je mond dicht
en de slimsten onder de andere kinderen zagen dat ook en begonnen haar lachend aan te kijken als ze weer iets over de klas heen riep nu is een kind voor niets gevoeliger dan voor spot
och piet wat sloeg de schaal aan jouw kant toen diep door einde van piet opname door bianca in utrecht november tweeduizendtien
arthur deed zijn best om zoo weinig mogelijk te antwoorden toen er gescheld werd en er voetstappen weerklonken in de richting van de deur
toen was ze met het idee verzoend en daar kan m'n moeder dan nog es een briefie op schrijven oordeelde ze praktisch t ergste had ze het te stellen als ik nieuwe pennen uitdeelde ten eerste waren al die pennen nu wel genoegzaam versleten zij had bijvoorbeeld met de hare gisteren nog best kunnen schrijven
zo breng je dus volle twee jaar zoek met wat steven ik merkte na korte tijd met schrik dat hij waarheid had gesproken al ten naasten bij wist toen hij op school kwam met lezen was het al net zo hij kende enige letters en leerde zich zelf de andere van opschriften naambordjes winkeletalages of zelfs uit de krant