rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
wel anders zou ik je daar als der vuist van thoren hebben aangestapt met een meisje als een engeltje ik zou met de borst voor uit en de hoed onder den arm en met een bakkes dat zei schrik van meisjes heren
wel hadt gy my een scherpen brief geschreven die my door t hart sneedt ik zou t verdragen hebben maar geen antwoord en t is reeds tien dagen geleden dat ik schreef heb ik u zo veel misdaan door met ingewikkelde goedkeuring myns voogds
had zij d'r naaihuis d'r aan gegeven om 'm niet alleen te laten vroeger verdienden ze alle drie hadden ze geduldig verdragen z'n buien van kindse prikkelbaarheid maar je went aan alles aan ziekte ellende en lamme benen
ja ik alleen ik eet me daar een gebrade kip denk er niet aan sprak moeder met rustige zekerheid in het weer egale donker d'r staat viel jet goedig opgewonden uit d'r staat dat is voor moeder een kip om te versterken
hoe los en beuzelachtig zy ook moge schynen nooit zal zy hare verkiezingen met genoegen afstaan dan door overtuiging en dewyl zy zelf een zeer schitterent vernuft heeft en zulke bevalligheden die maar zéér bezwaarlyk te wederstaan zyn zo zal niemand dan een man die in haar eigen oogen groot
de knecht verdween en zij zwegen beide een pooze toen eline binnenkwam een rose waas van veloutine bedekte hare geelbleekheid zij was reeds gekapt met rissen van blinkende munten die in drie rijen op haar voorhoofd neêrvielen maar verder was zij nog niet gekostumeerd en had zij zich in een wit flanellen peignoir gehuld
half vijf riep ze uit het keukentje in de andere kamer sprong de poes op de grond zij druk wrijvend praatte hardop nou moet je weer eens beweren dat je geen suiker genoeg krijgt meer als een lepel zit aan de bodem
hij was gekleed in een korten duffel een wollen bouffante was achteloos om zijn hals geslagen en hij liep de handen in de zakken met een ietwat norsche uitdrukking op zijn donker gelaat beschaduwd door den breeden rand van zijn flambard
en wie krijgt dan wat degelijks vroeg vader kalm in de duisternis degelijks hoeft niet verweerde zij zich as iedereen maar wat heit ik eet me daar dubbel ziek an 'n kip voor mijn te versterken
wel is dat de zwarigheid wagt met je vrouw de occasie hier by my af of wil zy niet by zo een knorrig man zo lang komen inwonen ik daar is geen woord over gesproken betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart maar ik ben wel verzekert dat myn aanstaande vrouw over haar mans vader dus onheusch niet zal oordelen en ik bedank u by voorraad allerhartlykst voor deeze aanbieding
de komst van het jonge meisje vulde aanstonds met een zachte gezelligheid de ruime kamer buiten woei het maar binnen scheen het gaslicht rozig door de roode kappen en de theeketel neuriede
ach ach dat jonge mensen zo weinig nadachten ze konden moos niet missen en ze mosten het was een bruiloft met huilen zorgen en bedekte verwijtingen geweest toch liet moos ze niet helemaal in de steek nou die in rotterdam een goeie betrekking had bij een oom van z'n vrouw die in augurken en komkommers deed
zeit de wyze man heeft zyn tyd en t is ook zo ik ondervind het zelf wel ik meen myn reis op brussel te nemen en het heerlyk brabandsch quartier nog eens door te trekken
overal waren de gordijntjes neer alsof de huizen dooien hadden de keien leken bekalkt wittig in mekaar vervloeiend de stoepranden verwaasden in de brandende zonplassen opgehitst benauwd knoopte hij de das rond z'n nek los ademde zwaar
ik en ik heel wel god heeft my gezegent en ik ben maar een oud vryer die kind noch kraai in de waereld heeft kom helmers letje heeft my zo veel van u verhaalt dat ik mag veronderstellen dat gy nog wel iets doen zult voor haar ik zal voor willis ook wat doen
eindelyk beviel ik aan een schatryk jong oostindiesch heer en die hadt den moed om my na de genoemde ontdekking nog betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart smoorlyk zo als hy zeide te beminnen zyn eigen meester zynde hadt hy alleen myne en myner ouderen goedkeuring nodig
ik zal hem braaien praatte saar als u de wissel morgen vroeg aftekent ga ik de gulden halen en dan zal ik hem smoren zo fijn zo zachtjes aan dat moeder hem zuigen ken
waarlyk lief gy zult op de tong raken men ziet u altoos met dien heer t is waar zyne zuster is altyd by u maar men ziet haar ligtlyk voorby daar gy u vertoont ik wensch wel eens dat gy hem niet nodig hadt of dat hy een waardiger jongeling was overweeg ook eens of het wel voorzichtig is met zo een jongetje briefwisseling te houden
en ze liep net als de hoer van babel met dien monsieur gearmt zy luisterde bregt zag het duidelyk hem wat in en toen keek hy de meid aan en lachte dat het een schande was hoor kee ik ben somtyds nog al bezwaart over haar maar broertje weet my zo tot rust te brengen
zij voltooide niet en haar oogen werden vochtig terwijl een trek van spijt zich trotsch om haar lippen groefde maar freddy betuigde lili zacht hij kent haar toch zoo lang al den tijd dat zij bij de van raats inwoont en als hij nu van haar houdt
de zon gleed over het zeil de stoelen de ladekast de zon warmde en brandde boorde driest in alle hoeken en gaten z'n kaken bewogen in steunende benauwdheid de armen had-ie gestrekt over de stoelleuningen het hoofd keek de straat in waar een wagen over de keien reutelde
ik lyde juist geen honger maar t scheelt niet véél altoos is er iets voor my alleen nu onder dit dan weder dat voorgeven is dat voor my uittestaan weet
eline's oogen vulden zich met tranen mijn god mijn god herhaalde zij langzaam en een zenuwachtige snik schokte haar heur arme vriendin was dood o wat had jeanne haar niet zorgvuldig opgepast toen zij met die bronchitis in hun klein bovenhuisje had gelegen
vader hij bewoog niet nou moet je zelf eens de adem knapte in haar keel het besuikerde kopje trilde toen zonder één stap verder te doen bleef ze sprakeloos niet meer roepend enkel angstig starend naar het lijkwit hoofd en de paarsgrauwe handen
je verkiest niet langer mijn gescheld op vincent te verdagen maar ik verkies dan ook niet langer door je gecomprometteerd te worden het zou waarachtig mooi zijn eerst ben je zoo zot je engagement af te maken louter uit een gril zonder de minste aanleiding zeg ik je zoodat iedereen je over den tong haalt dan stel je je hier in mijn huis met vincent aan alsof je verliefd op hem was
t was god zij geprezen voorbij al voelde ze nog wel 's pijn en al lee ze nog wel te hoesten het had cente gekost de dokter rekende gelukkig niks en de drankjes haalde ze ook voor niet maar de dingen die er bij kwamen die je niet rekende die braken je nek
een engel van een jongen sprak moeder terwijl het deurtje dichtklepte hoe langer je het open liet hoe meer de turfwalm de kamer inzoog nou dat wordt voor jou een n smulpartij zei markus eindelijk
zijn gelaat had schoone regelmatige trekken bijna te schoon voor een man met den fijnen rechten neus den kleinen mond waarom vaak iets spotzieks of minachtends speelde overdonst door het dunne blonde snorretje maar een ongezonde geelbleeke tint en een vermoeide uitdrukking vaagde de grootste bevalligheid ervan weg
zy sloof ik my dan niet kostelyk uit met dit alles had ik niets te maken zo ik by u bleef hoe veel zet ik op de huwlyks kaart en wat trek ik zo het al ten besten loopt een grote drukte beslommering en een huis vol zorg ik gy vergeet iets en dat is ook nog al zo iets veel of weinig t moet er tog by opgenoemt
dit rustpunt heeft uwe deugd nog zeer nodig gy ziet naatje dat hoe los ik ook schyne ik bedaartheid genoeg heb om zulke proeven op het menschelyk hart te doen die men niet van my verhoopte
tegen vier uur kwam de dochter van r boodschappen terug goddank dat-ie slièp anders kreeg je dadelijk maar mot stilletjes ruimde ze de tafel begon de kopjes en schoteltjes te spoelen in het keukentje naastaan bukkend over de poes nam ze het nog volle kommetje dat de kribbige ouwe niet had willen drinken wat een koppigheid bah
toen met een laatste opwelling van goedigheid ze most hem de hele middag alleen laten zei ze zoals je met een kind praat daar dan hier heb je dan suiker de pot hield ze vlak bij de kop
nu vry zynde aan de lieve juffrouw brunier zeggen kon dat hy haar beminde dat zy zonder eenige veinzery of nufjesagtigheid hem toonde dat zy hem lief hadt en ter gelegener tyd aan de wenschen zyner moeder als ook die des heren blankaart hoopte te beantwoorden al weer een gelukkig huwlyk dit kan niet missen
hoort u vader vader schreeuwde bram de kleine heet gestookte kamer met t klamzwoel gemuf van rokende turven roodde een wijl uit op haar schemergezwijmel door t levendig spatten der stemmen t was ook wel n gebeuren na de lasten en ergernissen der laatste maanden
gy weet myn lief meisje dat ik over myne pligten zeer naauw gezet denk en dat het by my een zetregel is zo veel goeds te doen als met myn zeer bekrompen vermogen uitvoerlyk is
op de kozijnen der opgeschoven ramen druk tippend tussen de bloempotten krakeelden en schreeuwden dievende mussen het wekkertje op de schoorsteen schel van blinkglans tikte onrustig snel de poes dutte geschurkt in z'n zonnegeul knorde met zachte tevreden kreuntjes de straat lag verlaten
nu de bladeren afvielen nu de eerste herfstkoelte haar frisch in het gelaat woei scheen het haar dat zij ruimer ademde gevoelde zij zich opgewekter en verklaarde zij beslist dat zij bezigheid zou zoeken
ô ik zal haar alle vergoeding doen al wat gy maar eischt zal ik doen meldt my dit toch wat verlang ik nu dat gy deezen alreeds hadt dat ik reeds uw antwoord had waarom heb ik dus lang met schryven gewagt nu ik lyde er genoeg voor ik hoor niets van u wat hebt gy my bittere waarheden gezegt het zyn echter waarheden
nou toch wel met meelijden het werd zeven jaar dat-ie geen trap af was geweest begon ze weer met 'm te spreken maar het nijdig opgluren van z'n ogen recht op haar toebitsend in de spiegel deed haar stem overslaan op de oude snauwende toon
laat je trotsch hartje varen en vind het met hem want prossedeeren daar ben ik in dit geval tegen je weet hoe de waereldlyke rechter handelt om dat hy alleen op het uitwendige ziet wel wat ben jy toch ook een geestlyk treuzeltje een eenvoudig zieltje
krijg ik het levertje moe begon schrokkige brammetje te vragen nee jij krijgt niks omdat je vraagt snibbigde saar geef hem het levertje suste moeder hij is ook pas ziek geweest
zij betreurde het slechts in zichzelve dat een protestantsche kerk zoo kaal en leeg was en dat men er zoo slecht zong zij had gaarne katholiek willen zijn hare ziel zou op een ave maria of een gloria in excelsis
als-ie zat vergat je op den duur dat-ie stakkerig hulpeloos was zag je hem gezond drinken gezond eten gezond bewegen en omdat-ie nooit over pijnen klaagde z'n pijpje rookte z'n krantje las z'n opmerkinkjes maakte over wat er in de straat gebeurde
en toen hadt hy saartje op zyn schoot die nog al weende de goede man zyne oogen werden ook nat dus vervolgde hy vergeef het my waarde mevrouw buigzaam maar gy zult den brief zelf zien die my zo heeft doen kyven hy is in myn koffer met papieren hy moest bewaart dagt my
hij schudde van neen verheugd over zijn handigheid mina had hem geholpen terwijl hij den bouquet in de vaas zette bedacht eline hoe dit cadeau van den kleinen jongen ook een attentie van betsy was het was eigenlijk maar lastig zij trok nu echter de stoute schoenen aan en ging met ben naar beneden betsy zat in de eetkamer en beraadslaagde met grete
ik begryp levendig myn waarde zoon dat het u onbegrypelyk veel zal kosten uw hart los te maken van een meisje dat gy met het grootste recht acht en bemint alles wat gy tot haren lof zegt stem ik van harten toe en evenwel ik herhaal het zy is geene vrouw voor u
waar blijf je nou met je kouwe drukte wat hij hield z'n mond jawel dat kende ze één van z'n manieren om je bloed aan het koken te brengen als je maar weet dat er weinig meer mot gebeuren of jan doet wat die je vanmorgen zei
zij stonden voor het tourniquet en de controleur draaide als bevrijd uit een klem van benauwdheid traden zij vlug de treden van het terras af staken den rijweg over en haastten zich over de breede trap die naar het strand leidt
de kopjes omspoelend keek ze naar de lastpost die jan belette te trouwen en haar het werken op 'n atelier onmogelijk maakte een geluk voor jonge mensen en als ze 'm nou niet wekte kreeg ze wéér 'n herrie van belang dat ze 'm de heden middag liet slapen om van 'm af te zijn
denkt gy niet myn heer dat het wel te betogen is dat de philosophie welke thans door geheel europe met een fieren tred herom wandelt zeer veel moet toebrengen tot het zuiveren onzer denkbeelden ook in de heilige theologie zoude het niet wel der pyne waardig zyn dusdanig een vertoog geschreven door eene meesterlyke hand den volke toe te schikken
blyf myn liefde zeide de dame uw burgerhartje is niet ziek zy is wél immers zo veel ik weet juffrouw brunier wat is er toch ik bid ik smeek u zeg het my juffrouw buigzaam juffrouw burgerhart is niet t'huis de heer r letje ik kan u niet meer zeggen
staat er dat ja of nee als u hem niet in één dag opeet doe u het in twéé dagen waar of niet vader wees blij klonk de mannenstem secuur van overreding wees immers blij dat je wat krijgt om te versterken ik moet er nog geen vlerk van hebben
tante zegt dat ik zeer in myn voordeel verandert ben ik ben overtuigt dat dit wààr is maar tevens dat ik u myne lieve burgerhart daar voor als ook onze uitmuntende buigzaam alle erkentenis schuldig ben
toen poogde die op te staan vagelijk tastend de poes sprong van z'n schoot kromde haar rug rekte zich uit maar de onmachtige benen verdroegen de lichaamslast niet bijna met een smak viel hij in de stoel terug het grijze hoofd als in slaap gebogen de handen als in slaap de ogen als in slaap
gy myne lieve moeder doet de jonge juffrouw recht gy bemint my als een zoon waar over gy betuigt voldaan te zyn en keurt echter goed dat zy myne oprechte liefde niet aanneemt willem zeide ik waarom zoude ik voor u ontveinzen dat myne verwondering hier over zo groot is als de uwe zyn kan
wy zwegen en toonden dus dat wy t niet goed vonden wy waren des niet in staat om maatregels te nemen ik was ziek van angst en van myne vermoeijende reis wy gingen zagtjes weêr alle drie naar haar kamer om dat juffrouw hartog ons dan niet kon horen
hij draalde zeer lang en toen hij uit haar voorgewende achteloosheid meende dat het oogenblik van vertrouwelijkheid niet goed gekozen was scheen hij eensklaps beslist zijne mededeeling uit te stellen en sprak op vasteren toon over iets
jet zonk op de knieën het licht uit het roostergat greep in zonnegoud het gelaat de wimpers de neus de brauwen de langzaam lezende mond omlei het kamerbleek hoofd de omkringde ogen de scherpe mondtrekken met het vreemdelijk wonder van purper neerkimmende zon
de goede heer blankaart daar gy zo smoorlyk op verlieft zyt heeft myn vader weten te bekouten om een stouten jongen die zo maar op een meisje zonder geld en dat nog wel op zyn eigen houtje verlieven durfde dit te vergeven op zyne schuld bekentenis en belofte dat het nooit weer gebeuren zou
hoe wou jij negen mensen en kinderen van één kip de buik vullen zei markus schreeuwerig uit jij snijdt hem voor zei moeder zwakjes kuchend door het vele gepraat goed ik snij hem voor knikte de vader en dan
maar opnieuw bevend van geïrriteerdheid onnozel driftig bijna stikkend in de woorden sloeg hij naar de suikerpot weg dan had je me straks motten geloven nou blief ik het niet en hoe eer je d'r uitgaat hoe beter o man man schreeuwde ze verwoed ik zal god danken als je
ook vond marie het heel aardig van tante dat ze bij het heengaan zeide a propos hoe gaat het met freddy ik heb haar in lang niet gezien je mag haar wel eens zeggen dat ze me mooi begint te vergeten ze is zeker in geen maanden bij me geweest zal je haar eens vertellen dat ze een stoute meid is
het zou dacht betsy dus stil zijn in haar groot huis op het nassauplein het lachte haar niet toe nu alleen met henk uit de stad te gaan liever wilde zij in het begin van den winter wanneer eline getrouwd zou zijn een reis naar het zuiden
ô hoe moeilyk viel het my niet te durven naderen ik snikte eens zelf door my te sterk te weerhouden zy hoorde het zag wilt maar vroeg niets wilt gy niet naar bed liefde vroeg mevrouw buigzaam gy zyt ziek
de laatste maanden vooral had het gespannen telkens om nietsjes om een gebroken pijp een zoete aardappel een vergeten futiliteit gespannen ook om het geval dat de zoon kennis aan een meisje had en niet trouwen kon met een lamme vader op ze dak
avond zustersmart verlaten ligt de schildercel pal'et penseel en staf
wy hadden een lieven avond beide de jongens waren vrolyk en vergenoegt myn man och die is al wat een vrouw zoude kunnen wenschen ik vrees maar dat hy al te goed op my zyn zal ook dan als ik t eens minder verdien dan nu en dan zal hy my onbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart gelukkig maken want hoe zou ik dit ooit aan my zelf vergeven kunnen
hoe ze ook sneed ze zag geen behoorlijke porties jozep kreeg hoogstens de achterbout met het vette vel maar daar kluifde de jongen niks aan en as ze bram met het levertje het hals gedeelte toestopte wat had 'n jongen van veertien daaraan
t wordt donker en ik kryg geen licht in myn kamer ik kan des niet langer schryven hoe zal dat gaan als ik beneden kom ik zal eerst tante goeden avond zeggen en als zy draaglyk is by haar gaan zitten breijen zo niet dan ga ik in de zydkamer de lantaarn brandt toch in het voorhuis open myn clavier en speel op t gevoel maar weg
er was niemand anders dan otto die met het hoofd in de hand op de canapé zat maar in de tweede kamer der suite zag zij betsy en gerard die het theeblad juist had binnengebracht zelfs toen de knecht vertrokken was draalde zij nog maar henk zag haar aan en zij durfde niet meer dralen zij wilde ook niet meer dralen toen zij otto zoo stil wanhopig zag
heb je nog pijn gehad nee helemaal niet meer antwoordde ze voorzichtig en om hem op te vrolijken als-ie zo ging zitten na een dag negotie hoefde ze niks te vragen want wist ze hoe laat het was zette ze genoeglijk een nieuwtje in moos heit moos heit meer had ze niet te zeggen
moos had zich goed gehouden in het begin had hij z'n laatste centen gezonden en drie weken geleden nog een postpakket met sinaasappelen en zes bolussen nou weer een gulden net vandaag nou moeder in geen tijd een ei of een kan bouillon had gezien
nu goed laten wij er dan niet meer over spreken ik ben niet meer boos maar niet zooveel zoenen je weet daar hoû ik niet van v
z'n knokelige handen rood van geschepte schijn z'n dof purperen knieën z'n jas die laaiig naar z'n kin droeg vervrolijkten het kamerduister jet neerbuigend om mee te lezen nog eens te lezen kreeg 'n mond en 'n kinspits en 'n blouse als met koperlaching beslagen
innig huiselijke voorstellingen van heur leven als otto's vrouw heur leven dat komen zou schiep zich dan heure fantazie die steeds behoefte had te beelden en te boetseeren en die zelfs in een overgelukkig heden niet kon nalaten de tooverbeelden van een nog gelukkiger toekomst op te roepen
maar myn eige letje denkt te wél om zulk eenen wensch goed te keuren ik kan u noch zo ryk noch zo aanzienlyk maken als de uitmuntende edeling onze vriendin maar dit hangt niet van my af
n kip in negenen dat gaat ommers nie moe lachte saar de enige die beslist weigerde mee te eten geef u vader een kluif en laat u rachel en flip wat brood in de saus stoppen maar met z'n negenen 'n kip opeten
er preekte een nieuwe predikant met groote zwarte dwepende oogen en aristocratische witte handen eline kwam in een extaze thuis en verhaalde mevrouw van raat opgewonden van de preek waarnaar zij aandachtig geluisterd had
gy hebt ten minsten den troost dat het voorwerp uwer liefde in zich zelf beminlyk en waarbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart lyk deugdzaam is dat gy u niet verstrikt voelt in het wargaren eener eerloze dat geene coquette u den speelbal harer dartelheid gemaakt heeft maar dat het voorwerp uwer liefde alleen niet geschikt is om u gelukkig te maken al zo weinig als gy haar
moeder zweeg oud vermoeid leunde ze in de stoel de kip in d'r gedachten zèlf voorsnijdend omdat markus met z'n ruwe handen d'r toch niks voor negen personen van terecht bracht en als saar zich maar geen soepkip in haar handen liet stoppen dan werd ze stil
gy weet myn altoos geëerde vader met welk eene blymoedige onderwerping ik alle uwe betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart bevelen heb gevolgt dit was een pligt die de natuur en de godsdienst van my vorderden
een week lang spraken de zusters bijna geen woord met elkaâr tot wanhoop van henk wien deze bouderie al zijn huiselijke gezelligheid vergalde vooral aan tafel waar zij snel aten hoewel eline voortdurend kakelde tegen hem en ben
de zon scheen vinnig in het kamertje op de tafel op het vloerkleed op het behang de zon laaide kringelingen over de potkachel de ketel de koperen knoppen de zon ketste woest tegen de wekker de bal van de lamp
de moedige edelvrouwe hield wakker stand in spijt van vianens woede hoofdstuk
en in de gloeiende broeiing van het kamertje op het zuiden dat als een gesloten oventje de brandende hitte der luchtloze straat inzoog hitste het ruzie gezwijg der drie mensen
zij zagen elkaâr zacht glimlachend aan ik begrijp er heusch niets van fluisterde freddy en omhelsde hem vaster te gelukkig om veel te peinzen ik weet alleen dat ik nu je vrouwtje ben hij kuste haar
dat was om op je knieën te danken wat een gezegende goeie jongen al had hij niet aan z'n ouwers gedacht toen hij trouwde saar hield de postwissel in de hand stak hem over de kachel toe markus trok het vuurdeurtje open belichtte het formulier bij de rosse aandampende gloed
maar haar fantazie door geen nieuwe indrukken gevoed daar zij fabrice in zoo lang niet gezien had kwijnde het vizioen verkleurde en het liet haar alleen in een grijze sombere stemming die de afspiegeling scheen van den hemel daarbuiten zwaar van donkere
paul verklaarde zich bereid hij stond op eline zette zich aan de piano iederen donderdag studeerden zij te zamen duo's in en zij beroemden zich reeds op een klein répertoire
dewyl ik niet weet waar gy u thans bevindt zal ik deezen niet afzenden ik hoop u alles deeze zaak betreffende te doen weten al ware het dat ik u de brieven zelf overleverde
ik zal je wel leren hoe met ons gehak en vijf centen benen dan heb je eerst kracht in de soep en dan kracht in de kip die kip die braai je saar in het vet van de soep heb ik gelijk dan hebben me allemaal soep en allemaal een kluifje
frédérique wat henk en paul en vincent wel hebben gedacht en gezegd zoo zij hadden kunnen vermoeden en zij zag bijna spottend rond op haar familie op haar kennissen waar zij zich bewogen door den salon zij vond zich moedig dat zij hun conventioneel fatsoen in zichzelve tartte dat zij gecharmeerd durfde zijn op
dat is voor moeder een kip om te versterken en voor niks anders anders zend ik geen cent meer moos hebt u gehoord vader voor een kip voor een gebraden kip
vrees voor de gevolgen gy zyt niet boven de wetten hy lachte hartlyk hy zou ik niet liefde weet gy wel dat de rechter geen notitie neemt van zo een galanterietje kan het my schelen waar ik ben denkt gy
chocola heeft net zoveel kracht cijferde de vrouw bij het raam en van melkchocola ken je zoveel zetten saar dat niemand meer kan en er voor mijn nog een kop overblijft voor de volgende dag nee zei markus kregel door de verdwenen voorpoot wat heb jij aan chocola d'r staat van een kip om te versterken
zij zuchtte terwijl zij haar hand ophief naar de aralia en het blad bijna verkreukelde in haar zenuwachtige vingeren en ze dwong zich haar mijmering een gestalte te geven in beeld te brengen en zij zag zich eensklaps door een grilligen wiekslag harer fantasie met fabrice samen beiden geëngageerd in een groote stad aan het tooneel
juffrouw kwiks stierf en hadt de edelmoedigheid gehad om my een fraai legaat toe te schikken ik vertrouwde myn voornemen aan den koopman by wien ik myn klein sommetje had hy oordeelde dat ik wel deed en hy bezorgde my drie jonge dames die genoeg verteerden om my tot eene ordentelyke huishouding in staat te stellen
saar doet u mij een plezier en bemoei je d'r niet mee vader en ik kennen met z'n tweeën af jij snijdt hem in negenen markus hoor je me markus zit nou niet alsof je geen tien kan tellen je houdt twee kluiven aan elke poot en twee vlerken en het wit het wit geef je mijn enkel wit als ik trek heb
de franschen zyn myne begunstigde natie t zyn beuzelaars denkt gy en myn broêr kan dus wel met hun te regt raaken daar kan wel iets aan zyn heintje evenwel hunne vrolykheid maakt hun tot het gelukkigste volk van den aardbodem
en nu zij in dien droefgeestigen dauw ginds over de vlakte stijgend zich moê staarde rees voor haar vochtig oog een dierbaar gelaat op een flinke kop met een oprechte hartelijkheid in een paar trouwe oogen en stralend van een innemenden lach maar niet haar eline straalde die lach toe
ik heb te veel achting voor de kieschheid van u lieve juffrouwen om u te vervelen met de sporeloze en walchelyke tonelen die men nu zelf onder myne oogen opende laat ik u alleen zeggen dat ik van eene dochter beviel en het onuitdrukkelyk hartzeer had van te zien dat myn man zelf toen
nou nee kschwitz snauwde hij de doorlopen schoenen uitklotsend z'n voeten zogen zich vast aan de warmte der kachelplaat het huiverende gretig z'n lichaam door z'n rug langs dan in de nog angstige stilte niemand dorst als vader gemaand had de bekke te houwen zei ie al prettiger van toon
wat was dat een denkbeeld voor eene vrouw die in u al haar geluk vindt neen jetje zie ik vader zal wel gaauw gaauw komen en wat moois voor u en zusje meêbrengen zy dansten van vreugd en hunne oogjes glommen zy vertelden het elkander ook heel deftig
z'n stevige logica knauwde de herstellende weer en toch hernam ze laat ik jullie met ze achten niet toekijke ik hei d'r 'n smaak van as me de brokke me uit me keel worde gekeke jij neemt een voorpoot
en zij was daarin z gelukkig z tot in hare fijnste zenuwen welke waren als losgespannen snaren dat zij vaak onverwachts een traan in haar oog voelde opwellen van innige dankbaarheid
wel je moet onze kerken zien je moet naar de erasmusmarkt daar staat erasmus levensgrootte met een bybel in zyn hand ja ik weet wel van je liefhebbery in lezen ik lees nooit maar elk zyn zin
laat mij hem maar voorsnijden ik zie kans zal ik u is wat zeggen moe zei saar ineens potig ik doe d'r 'n eed op dak niet meer eet van een kip die voor u is om te versterken
de woelagtige huishouding die ik thans heb laat my niet toe met u myne vriendin zo vertrouwelyk te spreken als wy beide wenschen ik zal daarom uwe nieuwsgierigheid met de pen voldoen het lieve meisje hadt my verzogt dat ik haar alleen en onopgemerkt naar haare kamer zou leiden ik deed dit
van zes uur af was-ie aan de sjouw geweest met 'n negotie van niks met deksels voor dekschalen incourant en geschonden die die voor vier of vijf cent opruimde 'n koopwaar om op te spoegen waarvoor je je keel beurs schreeuwde
onze lieve huisvrouw heeft gaarn dat hy hier komt om dat hy dan niet in gevaar is om ergens mede gesleept te worden daar hy niet te doen heeft is dat niet braaf hy heeft het gevoelt dat ik met hem railleer dat was betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart myn oogmerk en alle te leurstellingen zyn ongevallig hy is puur grootsch op de eer die ik hem doe van aan hem te denken
en ik neem niks zei markus vergenoegd den glimmende kachelknop beknikkend het water liep 'm z'n mond uit als 'ie dacht weerachtig dacht aan 'n bruine voorpoot met saus ik neem niks niemendal geef mij het maagje met wat jus en ik doe m'n maal met aardappelen
het was een nieuw gevoel dat haar geheel en al doorstroomde en haar met zulk een weelde vervulde als zij niet gedacht had ooit om paul te kunnen koesteren iv
ik werd woedent en was door te sterke aandoeningen op t punt van te bezwymen de vrees zelf gaf my kragten ik wilde een raam open schuiven hy neen kindje daar is voor gezorgt ik hou om de dood niet van
je heb groot ongelijk moeder hield saar aan een kip die voor u gebraaien wordt hij wordt niet gebraaien hij wordt gekookt begon moeder te knorren toch gebraaien moeder ja we zullen de krachten eerst uittrekken als u moet versterken
als ik praatte markus nu in de volle vertedering van warmte en avondschemering as ik ja een stuk van een poot krijg dan maakt me dat zo'n trek dat ik van voren af aan mot beginne wat heit david aan een vlerk david frest als je 'm z'n gang laat gaan jouw hele kip op
hoe myn heer heb ik u de minste aanleiding gegeven om zulke gedagten in u te doen opryzen hoe weinig kent gy my hoe dood vreemt zyt gy omtrent u zelf ik moet of boos op u worden en dat bevalt my niet of ik moet u hartlyk uitlachen
en hare vingers hare lippen trilden morgen morgen in den ochtend zou otto den brief krijgen dien brief o god het mocht niet het kon niet zijn het was haar geluk dat zij met de beide handen van zich geslingerd had omdat de rust van dat geluk haar verveeld had het was haar geluk dat zij nooit meer herwinnen kon
de toegesmeten kamerdeur dreunde de woorden weg grimmig teruggeleund in de stoel beluisterde hij het dompen der stappen op de trap nou zat ie alleen in t hete broeiende kamertje de zon beschaterde de gordijntjes dreef scherpe lichtwiggen over het kleedje van zwarte rode gele kleurtjes dat onder de tafel lei
o wat een tocht hoû toch de deur dicht dien gilde paul een oude meid na die bevracht met eenige japonnen de kamer verliet door de open gelaten deur zag men gasten gerokte heeren en licht gekleede dames zij begaven zich langs de aralia's en palmen van den corridor naar de groote
de hoofden van vader moeder saar jozep bram en de kleine leken daarnaast in het aangroeiend duister te vluchten hij schrijft vader las jet treuzelend van prevelgepraat hij schrijft op het randje naast aan ziet u ziet u waar ik mijn vinger hou hij schrijft
daar kryg ik uwen laatsten met de bylage hoe ryst myne achting voor u naar mate ik uw karakter leer kennen ik kan nu niet langer de post zal zo vertrekken de hemel herstelle de waardige vrouw en geleide u en uw letje dit wenscht uwe vriendin
wat conspireeren jullie toch vroeg henk nieuwsgierig niets nietwaar otto een geheimpje tusschen ons alleen cht zeide zij en hield zich den wijsvinger voor den mond genietende in hun mysterie zij wilde namelijk niet dat otto haar noemde bij den verkleinnaam waarmede iedereen haar mocht noemen
d'r hoed in de haarwrong prikkend zag de dochter hem in z'n armstoel zitten gebogen nors z'n grijzige baard lag tegen z'n huisjas geplet de magere handen hingen slap
wy beide verlangen onuitspreeklyk om u te zien hoe veel tranen uw brief ons gekost heeft ga ik met oogmerk voorby gy weet dat wy u teder lief hebben dat wy uwen uitmuntenden man recht doen
die niet voor z'n negenen is en waaraan niemand wat heit moeder zanik u nou niet verder hij wordt voor u alleen gebrajen moeder raakte uit haar humeur even leunde ze lusteloos achteruit dan beet ze van zich af
doch evenwel myn geld schoot ik er by in en moest nog duizend guldens opnemen van een zeker man die my onheusch heeft behanbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart delt doch ik ben zedert eenige dagen in staat geweest om die som af te doen dat my zeer verblydt
moos heit moos heit volsprak eindelijk moeder die staagjes had zitten glimlachen om de verrassing als die zou horen en teleurgesteld was dat-ie nog niet gehoord had moos heit 'n gulden gezonden aan mij voor 'n versterkende kip
georges vertelde van hun wandeling aan het strand en lili bewonderde hem in stilte om den tact waarmede hij haar moeder antwoordde v
opnieuw gaf de heer fabrice in tell bewijs hoe hij ten volle geschikt is om het emploi van baryton van den grand opéra alhier te vervullen zoodat wij ons van harte in zijn aanneming verheugen kunnen
ja je zal geen trek hebbe weet ik nog niet hou nou je mond mij geef je het wit dan hou je zes kluifjes en het karkas en de hals over het karkas snij je in tweeën
het is waar zij zag fabrice nu zeer dikwijls in de opera van uit een loge of de stalles ze ging nu met de verstraetens dan met emilie de woude en georges eens had zij de ferelijns geinviteerd
kregen ze ten slotte alleen oog voor het met den dag verergend humeur voor z'n vlaagjes drift zijn kregelig mokken over kleinigheedjes z'n plotseling onzinnig opstuiven over een slecht geboterde boterham een geluid dat 'm hinderde n vlieg die m plaagde dan gedreven door het gedesequilibreerde van z'n gestel
door het hele hete kamertje broeide de zon uitbundig van schijn de wanden begloeiend de dingen beglanzend poes met een zet was weer op z'n schoot gesprongen zachtjes knorrend tot haarr kopje in vadsigheid boog
de patroon spreekt van my weêr naar vrankryk te zenden zyn vertrouwen in my verëert myne pogingen om hem wel te dienen en ik heb altoos het genoegen dat hy over my voldaan is hier ontdek ik ook gunstige vooruitzichten wie weet hoe edelmoedig hy omtrent my zyn zal wanneer myn tyd om is
de kinderen blij dat ze d'r monden niet langer te hadden te houden juilden in een schreeuwerige herrie over mekaars geluiden buitelend uitgelaten en druk moos heit cente gestuurd 'n potwissel voor moos vader een kip vader wat zeit u d'r van vader
juffrouw buigzaam weet gy wat liefde zo ik de jaren van u had en de heer hendrik beminde my zo als hy u bemint geloof my dat ik hem nemen zou
hy is een neef van den goeden heer uitval die nog al opheeft met het gekje ofschoon het de onbeschaamtheid heeft om oom en meu op eene verächtelyke wys te bejegenen hy scheen gehoort te hebben dat ik myn ledigen tyd niet met kaartspelen verkwist dit was oorzaak dat hy my ongemeen lastig viel
wil je nou eens met je eigen ogen zien dat je nog wel twee koppies op z'n suikerbodem kan bijschenken nijdig blij dat ze hem nou is met bewijzen op z'n voorman kon zetten liep ze op het raam toe bleef halverwege steken om de rare gêne die in de zonnige kamer scheen gekomen
maar ik kan u alles niet schryven gy kent van hare historie niet genoeg nu zagen wy elkander aan en na duizend projecten gemaakt te hebben die wy allen verworpen was onze droefheid onuitdrukkelyk t was nu één uur
huilerig van bekleumdheid en stekings in z'n eksterogen hij hinkte d'r van sloeg ie de hand om de vet gladde leuning de treden in het mistig donker beklotsend
dat zy alle de wetten des euangeliums ten regel hunner gedagten en daden stellen en niets het minste verschillen nopens den weg dien wy moeten bewandelen zo wy eens gelukkig zyn zullen
voel je je gelukkig hier kan je met betsy overweg o zeker uitstekend anders zou ik immers niet bij haar inwonen eline vond het uit haar aangeboren terughoudendheid niet noodig hierop meer te antwoorden
durfde my dan nog met een half woord vragen of gy u niet mogt vleijen met eenig antwoord op uwe missive want zo noemt gy dat fraaije billet dat gy my deedt ter hand komen om uw eigen fatsoens wille wenschte ik wel dat gy er geen woord van gekikt hadt dan kon ik ook dit zot stukje op de grote lyst uwer overige beuslaryen hebben
nou die voor de derde of vierde maal als een onmogelijke kribbebijter ruzie zocht want dat was zoeken nou kwamen ze beiden vals kwaadaardig los vergetend z'n lamme benen vergetend z'n ziek gestel
rukkig bewoog de ouwe man z'n ellenbogen over de leren leuningen van de armstoel grimmig wrikte het hoofd effe zat 'ie stil niet wetend wat 'ie eerst zou zeggen nou die zo gruwelijk gelijk had en zo gemeen wier gekoeioneerd
wys waar op myn man zich gedraagt is in zyn karakter en dat kent gy al de smarten zyn voorlang vergeten maar de beloning duurt groeit aan en maakt my tot eene der gelukkigste vrouwen die er zyn kunnen
laat u moeder nou t maagje ete waarom moet u net het maagje als u weet dat moeder van het maagje houdt viel saar uit dan neem ik het maagje nie zei vader berustend de gebraaie kip ziend de geur ruikend
dat hy op verscheide binnen en buitenlandsche universiteiten tot advocaat gemaakt werdt dat hy zo welsprekent en zo eerlyk was als t met zyn amt overeen kwam als mensch was hy dus als advocaat dus als zoon was hy zo als broeder
kommen we dr met stelen an zijn vuist bestompte de tafel en nog in de na raketting en siddering van kopjes en borden sloeg de schelle stem van de dochter harder van schreeuw om den schrik van jans drift je wor nog lastiger as n kind t is nie meer met je uit te houen
zoudt gy die alles uit het niet hebt voortgetogen die al wat is of was het wezen gaf en stand geen acht slaan op ons doen ons denken op ons pogen versmaadt gy t meesterstuk gevormt door uwe hand
mevrouw van raat bleef haar steeds bezorgd aanzien want met eline's grootere opgewektheid was tevens haar kuch teruggekomen een dof krijschende kuch die zich uit hare keel scheen op te wringen
om u des weêr in uwe oude waardigen meerderheid te herstellen moest gy my myne ongelykheid aan u duidelyk tonen ik moest u afvallen opdat gy des te beter met u zelf te vreden zyn zoudt
de zoon en de dochter aten de ouwe man keek naar de horren omplast door het zonlicht dat langs de witte gordijntjes in stadige hijging droop het was langzaam driehoog een hel geworden nou vader sinds zes jaar niet meer lopen kon eerst hadden ze hem opgepast verzorgd vertroeteld voor zover ze het financieel konden
want dit was haar stof en raag dag en zy was net bezig met grootvaders slaapkamer te stoffen toen myn heer blankaart die altyd by uw vader was wil ik spreken aan den trap riep pieternel kom eens af meid daar hebben wy een aartig piskousje gekregen
waar de zoon driftig te broeien en de dochter snibbig te kijken zat en nou de ouwe man met wien geen huis meer te houden viel zo drensend zo sarrend zeurde terwijl zij er zelf twee lepels in gedaan en hij het gezien had
waarom gaat ge niet faire la cour à madame
t is een oud grynig goedhartig man die doctor maar ik was zo dronken van blydschap dat ik hem wel de handen had willen kusschen en al myne mooiste muziek zo gaan voorspélen wat ben ik toch een wonderlyke meid over weinige dagen heb ik al myne tranen verkwistent weggeweent en nu zou ik uit dartelheid wel het hele huis op stelten zetten
terwijl zij zich in afwachting dat hij komen zou verdroomde ontving zij een brief van mevrouw van raat die haar mededeelde hoe zij paul al woonde hij nu te bodegraven een enkele maal zag en hoe hij een verdriet scheen te hebben dat zij niet raden kon het speet haar dat er iets als eene vervreemding was tusschen haar en heur zoon en zij twijfelde er aan of zij hem wel altijd genoeg liefde betoond had
ik denk mejuffrouw dat gy zonder dit air aan te nemen zeer wel moogt zeggen dat de zaak zelf buiten geschil is alles wat ons als redelyke volmaaktbare wezens in staat stelt om de zegeningen des goeden scheppers uit de reine handen der natuur te ontfangen en te genieten verhoogt zeker onze zedelyke waarde
en hij ging haar voorbij terwijl hij haar of de honden die hem snuffelend naderden even aanzag met een blik zonder gedachte wanneer zij daarna omkeerde en langs de maliebaan zich naar huis begaf was zij overvol van een blijdschap die haar een kleur op haar koele wangen joeg
nou zou ze zich eens overtuigen ofschoon het niet hoefde ze kon er een eed op doen rustig roerde ze het kopje proefde de kouwe koffie alsjeblieft om ziek van te worden zo zoet als die maar goed omgeroerd had een hele suikerlaag lei op de bodem
hij moest er een uitvinden voor hem alleen een die niet afgesleten was op aller lippen een die nieuw was en frisch hij vond haar toch niet erg kinderachtig wel en hij had zich uitgeput met te verzinnen maar zij was niet tevreden geweest met wat hij verzonnen had hij moest nog maar eens zoeken nu scheen hij dat gevonden te hebben
met dat oogmerk zal ik u het een en ander uit mynen levens loop verhalen wel verzekert dat gy beide het geen ik u zal zeggen voor u zult houden het geen ik u ook verzoek
je gaf ze allemaal een voorproef je maakte ze lekker om niks markus had zo geen groot ongelijk niet opgevend met de ellebogen stuttend zei ze nog eens zwak met terugkrabbelende aarzelingen in d'r stem
alles was overvloed alles toonde rykdom en zindelykheid doch zonder den heer smit was het voor my zeer ongevallig geweest laat men vry roemen op de oude hollandsche gulheid op zulke maaltyden is men overdadiger en hoort men vuilder dubbelzinnigheden dan by onze modieuse lieden
dat is nog het eenige dat u voor me doen kan riep zij hartstochtelijk uit heb medelijden met me dat doet me zoo goed u heeft immers gezegd dat u me reeds kende voor u me gezien had dat ik voor u was als een onbekend zusje
keesje nu gy zyt ook eens verlieft geweest onder het wandelen was zy zo vrolyk zo spottig aartig dat ik niet wist hoe haar ernst een oogenblik optewekken apropos myn heer heb ik u al gezegt dat myn lieve voogd u zyn vriend noemt en hartelyk groet
en en drink ze zo niet ik ben koffie met suiker gewoon en en nou drink ik ze helemaal niet z'n bevende benige hand duwde het kopje verder de koffie spoot over de rand over het bakje langs de vensterbank je zou dreigde de dochter
iii beeldig beeldig eline riep mevrouw van raat die stil was blijven luisteren je bent goed bij stem paul sprak betsy om iets te zeggen nu eline moet je alleen zingen riep paul verheugd over zijn succes
en zeventigste brief mevrouw sara edeling aan mejuffrouw anna smit zeer lieve vriendin niet voor van daag kreeg ik de vryheid om te schryven en myn kleine knol is evenwel al drie weken in de waereld geweest
de stilte in het benauwd rokerig kamertje was er even verschrikt zwegen ze op het mokkend gestotter der stoelpoten die naar de kachel werden gerukt ben je koud markus vroeg de stem bij het raam ongerust zoekend in de schaduw aanzwelling
een glans van waarlijke verrassing kwam op de baardige wangen van den man z'n mond opgespard bleef een ogenblik in ongelovige ademloosheid saar jet joozep bram de oudsten rapten er dadelijk op in met een felheid van kreten en klots drukke gebaren
myne letje behoefde maar geen goed karakter gehad te hebben en waar zoude zy my niet hebben kunnen geleiden laat ik des god danken dat ik in uwe bescherming kwam en niets my laten voorstaan op betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart myne eige voorzorg die had ik niet
ruim twee jaar gelejen de groote tegenspoed met moos moos d'r oudste zoon die de helft van de centen inbracht en had moeten trouwen onverwacht d'r hielp geen redenering geen gejammer tegen het most wou je het meisje niet in opspraak en ongeluk brengen
eindlyk hoorden de heren dat frits de tafel dekte zy stonden op en marsch gingen de leijonkers is die heer r vroeg ik aan onze vriendin niet een beschaaft geestig man juffrouw buigzaam dat erken ik maar myn lieve saartje hoe komt het doch dat hy my niet gevalt ik begryp dat niet
alles in knikkel gebuig gehef van hoog geheven groetende takken het was overal anders anders groen in wondere tinten van transparant water zeewier doorvet en koper groen van lichtende ogen
dat nergens uitkomst ziet en dan eenen brief ontfangt zo als ik ma chere van u ontfing dan zult gy bevatten hoe ik opgenomen ben van blydschap en dat ik u weinig minder dan myn beschermgeest noem
pluizen tot op het witte vel zeker zeker zei hij lachend terug je gelooft me niet wel nou maar je bent haast helemaal grijs wil je eens zien wacht eens even doe ik je geen pijn kan ik harder trekken
en wat dan dat zei de moeder grof had 'ie soms willen hebben dat zij met d'r kind was achterna gelopen dat zeg ik niet zei de dochter ik zeg alleen maar dat 'ie niet slecht voor haar is geweest
gy zult al het gebrekkige wel gunstig inschikken dewyl ik myn best doe om beter te schryven hoe boven alles aangenaam ons de komst des betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart heren blankaart ook zy de tyding die hy ons bragt dat uw t'huisreis eenige dagen was uitgestelt viel ons zeer droevig en myne vriendin heeft my verzogt hare ziekte aan u en aan uwe dochter te doen weten
masten sloegen brutaal schreeuwtjes van rood groen bijtend geel in het grijs van de stadig stuwende wolkjes
zy ik bedank u voor uwen raad ik zal dien altoos in acht nemen beloof my maar iets ik wat myn kind moest dat zyn zy dat gy my zo dra gy ziet dat ik niet wel doe my dat herinnert met één woord waak over alle myne
boven op het duin zaten de vrouwen de haren gekwakt onder de mutsen d'r knieën hurkten scherp in het rokkengespan de klompen boorden in het zand aandachtig keken de ogen naar het naderen der stippen
hoe hij dan het huwelijk inzegent van tassillo en editha editha is vreeslijk zacht en lief en van editha heeft raoul altijd gehouden berthalda daarentegen is hartstochtelijk nu ik vertelde je
de stap is gedaan ik zit reeds in myn nieuw logement ik ben t ontsnapt en geniet aanvankelyk die vryheid die nevens uwe vriendschap my het dierbaarst is van alle waereldsche genoegens
de grootmoeder kleiner jonger hield het kind op schoot er werd gesproken over ditjes datjes koffie gedronken na een poos kwam grootmoeder los vertelde de korte tragedie der gestorven dochter ik knikte
burgerhart dan wordt het my alles zo licht zo licht och ja zo licht maar zusje je hebt my zo dikwyls in gemoedsgevalletjes geraden en salomon zeit twee zyn beter dan een ei lieve wat moet ik doen
al dergelijke smarten lijken op elkander huis aan huis is groter of kleiner leed en telkens weer doet het aan als iets nieuws iets van groter smart dan vroeger meegemaakte ondergane dingen
mevrouw van erlevoort was met otto en eline die de familie van haar aanstaande wilde gaan opzoeken voor een paar dagen naar zwolle geweest en mevrouw was één en al verrukking over de kleine van stralenburg een baby zoo mollig en dik als er geen tweede was en met o zooveel donker krullend haar
das niet voor haar te hopen zei de moeder precies zijn ogen en zijn neus nou hou daar nou maar over op zei de moeder
hy s eenvoudig doch kostbaar gekleet fyn op de negotie een beminnaar van t vaderland en zeer gestelt op zyn eigen kerk ik weet niet hoe ik hem ooit zal kunnen verlaten
weet je paul kan nogal brusk zijn maar dat doet hij uit gekheid ik zie hem wel eens zoo dwaasheden verkoopen met françoise oudendijk en de eekhofjes en dan verwondert het me altijd dat die meisjes niet vreeslijk gepiqueerd zijn of liever vroeger zag ik hem wel op zijn manier zoo flirten nu is hij verstandiger geworden
op de achterste bladzijde van het prentenboek was een verzameling van heel vette a's b's c's het gehele alfabet in chocoladeletters
het kon u te pas komen ik moet u nog al meer fraais verhalen onlangs was ik met myn trouwen schildknaap op een publiek concert coo hadt gehoort dat er eene der eerste zangeressen voor t eerst betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart zingen en dat cavalini het clavier zoude tracteeren
en het gras was gespriet van groen en koperbrons en hele veldjes van botergeel hoofdjes het laantje week uit lijnend in het groen scheen op hen toe te komen met stille verrukking
ik was recht toornigjes op u toen gy laatst by my waart want ik meende dat je zo niet tot het diepste van ons wegje waart doorgekropen dat het allegaar zo maar stukwerk was om dat je zo weinig zin hadt aan broeder
ze had al spelend een heerlijk rood kleurtje gekregen poogde de weg te vinden in dat gewar van rare dingen grootvader schoof dichterbij en vriendelijk hulpvaardig wees hij met het mondstuk der pijp een e aan
weet je wat ik hier voel zei hij na een poos trachtend het geluk van dat ogenblik onder woorden te brengen ik voel me zo licht zo gelukkig dat het me benauwt ik heb me nog nooit zo den bruigom gevoeld als hier in het groen
ik god zegene uwe voornemens en geef dat wy ons door een heilig leven voorbereiden tot eenen staat waar toe hy ons geschapen heeft die der kennis en des volmaakten geluks
moeder doe jy uitdeling en geef er zo veel van als gy goed vindt gy zyt allen hupsche menschen de vrouw was verstomt de man keek of hy zei droom ik of waak ik en pieter omhelsde zyn meisje uitschreeuwende nou ben je evel de myne nou word ik jou man en hy kuschte haar of
cor en jet springen met angstige gilletjes op de vloed is ineens met zo'n kracht op komen zetten dat het water tot aan de verlakte laarsjes spat maar het loopt dadelijk weer terug
en ik kan uitnement tegen de zuivere maaslucht arme willem nu gy kunt yder niet nemen die u lief heeft zult gy zeggen en ik zeg daar nog eens op arme willem
maar zij dorst zich niet mengen in het verwarde samenweefsel hunner gevoelens uit vrees door een enkelen onvoorzichtigen greep een onmisbaren draad te scheuren vanzelve moesten zich die draden ontstrengelen maar wanneer zou dit geschieden misschien nooit dacht marie en toch hadden zijne laatste woorden marie als eene opflikkering van zoete hoop toegeschenen
confidence nopens den heer hendrik verheugt my gy verdient zo een uitmuntent man hy verdient u ook maar gy zult ons immers niet spoedig verlaten zyne bedaartheid kan hem niet nadelig zyn by eene dame die zulk eene statige juffrouw willis tot hare vriendin verkoos