rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
maar zyn werk riep hem hy gaf den heer smit de hand en bedankte wel honderdmaal veur de beleeftheid t is toch jammer zeide hy vervolgens dat er zo veel overeenkomst is tusschen den godsdienstigen yver en de kina men durft den onkundigen byna geen van beide aanpryzen om dat de onkunde oorzaak is dat zy veelmaal zo verkeert gebruikt en dan dodelyk is
en toen haar kleindochtertje reeds lang sliep lag zij nog wakker steeds weer gekweld door die ééne telkens terugkeerende vrees dien angstigen twijfel die voortdurend de woorden op haar lippen bracht als het maar gaat och als het maar gaat
hooger leven beteekent ook wijziging in de tijdsbeweging zoodat dagen worden als seconden en seconden als jaren hedwigs laatste levensjaren voegt het niet te beschouwen als de vorige en te denken aan op en neergangen aan
of wilt gij liever eene corbeille de mariage zijt gij wezenlijk bij uw zinnen leo eene corbeille de mariage in s hemels naam voor wie mij dunkt voor niemand anders dan voor mijne allerliefste weerbarstige nicht francis
wat vermeerdert het myne achting voor den christelyken godsdienst daar ik zie dat alle brave menschen hoe ook onderscheiden in bespiegelende begrippen en temperamenten hem zo zy hem te recht kennen
het dienstmeisje bleef aarzelend wachten zij zag dat hare meesteres ongeduldig werd en durfde toch het bord niet weg te nemen terwijl elsje nog at het arme kind zou met plezier de rest van haar soep ongeroerd hebben gelaten als zij maar gedurfd had
majoor frans riep de koetsier met zijne schetterende stem zonder zich te geneeren in zijne verbazing en ergernis zij zelve francis mordaunt was het die zoo onbarmhartig den spot dreef met onze verlegenheid op zulke ontvangst van hare zijde had ik wel niet verdacht kunnen zijn
de twee andere dames heb ik nog maar eens aan t middagmaal gezien beiden hebben goede manieren en schoon ik de jongste ben behandelen ze my met veel beleeftheid zy gaan veel uit schynt het letje is meer t'huis nu zy my heeft dan van te voren zegt de heusche weduwe spilgoed
grootmama en frits waren vol lof over het fraaie baltoiletje van cécile en frits plaagde zijn nichtje met haar zwak voor mooie kleeren naar elsje keek de oude dame met een vriendelijke tinteling in hare oogen alsof het haar goed deed in het eenvoudige kindergezichtje te zien dat gloeide van koortsachtige spanning zij trok elsje naar zich toe en kuste haar en frits keek haar vroolijk aan en zei lachend
maar wiens liefde heeft mij gebaat zooals de uwe men gaf mij geld en verzorging en al wat ik wenschte en voor hen was ik alles maar wat ben ik voor u morgen is er een ander in mijn plaats
de anderen bukken als overwonnelingen maar die te ieder stond tot rebellie gereed zijn dit maakt den huwelijksband tot eene zware keten waaraan beiden beurtelings rukken en die ieder voor zich met onwil torst tot men zich eindelijk uit afmatting resigneert als men zich
zij beantwoordde zijn beleefden groet met een genadig hoofdknikje en ging toen het stille perron over in de richting van den uitgang wat komt die hier doen mompelde de chef bij zichzelf terwijl hij haar nazag eensklaps scheen zij zich te bedenken ze stond stil keerde zich om liep terug en trad op den chef toe
doet ook myne vriendin en ik hebbe de eer my in uwe gunstige gedagten aantebevélen my met den grootsten eerbied noemende uwe ootmoedige dienares
ik ben al zoo ver dat ik anderen voor mij zelven vergeet en aan niets weet te denken dan aan mijne eigene bezwaren en dat om dit ellendig geld dat blijkt want gij vergeet dat het niet enkel eene geldkwestie is
dat viel elsje niet mee zij had gehoopt dat zij nu weer naar huis terug zou gaan of dat zij eens wat zou mogen gaan wandelen ze was zo gewend om veel in de frisse lucht te zijn ze snakte er letterlijk naar om de aanraking van de wind te voelen op hare wangen en zich te koesteren in de volle heldere januarizon
wel jy hebt die zwakheedjes nodig kind om kleintjes te blyven kom aan waar om zou je recht doen is het niet om gerust te zyn en als je nou eens gerust waart om dat je wel deedt
dat is waar en zelfs behoort er moed toe om zich heen te zetten over zekere anecdotes die omtrent haar circulairen maar ik verzeker u dat het verfoeielijke leugens zijn
henk poogde slechts zwakjes hem van zijn voornemen af te brengen zelve begreep henk dat als vincent weg was er ook een steen des aanstoots minder zou wezen en al gevoelde hij een weinig medelijden voor vincent het was hem zoet te denken dat hij zijn huiselijke rust nog herwinnen kon
daar rolde een der knikkers naar buiten vlak voor elsje's voeten o moeder daar loopt er een weg die mooie groote nog wel dien pakken ze bepaald mee en zoo gauw als zijn kleine voeten hem veroorloofden dribbelde evert naar de deur toe om den verloren schat te gaan zoeken
had een geduldig maar niet zeer opmerkzaam toehoorder in mij terwijl de generaal zachtjes aan indommelde als onder het snorren der kogels en den kruitdamp van de mélée waarbij rolf zijne lauweren won en die hij zoo plastisch mogelijk voorstelde
maar als gij mij z stondt aan te kijken zou ik je vierkant den rug toedraaien om je nooit weer op te zoeken ik ben u de toelichting schuldig hervatte leopold goelijk lachend
zij vond dat haar vroegere wuftheid er met een waas van gracieusen ernst door gesluierd werd een ernst die otto's ingeschapen eenvoud zeker aantrekkelijk moest zijn
paul zag freddy dien middag niet aan tafel vroeg hij mevrouw van raat zou ik van avond mevrouw van erlevoort een visite kunnen maken wel zeker paul waarom niet antwoordde zijne moeder denkt u hernam hij weifelend zou u denken dat ik vriendelijk zou ontvangen worden
t is toch heel natuurlijk dat de kapitein die zijn heele positie aan mij dankt eenige attenties voor mij heeft en gij hebt gehoord hoe averechts zij dat opneemt zoo is het met alles in plaats van mij dank te weten dat ik mij om harentwille in deze woestijn heb geretireerd doet zij niets om mij hier het leven dragelijk te maken
als er nu nog een aanmerking komt doe ik terstond mijn eigen jurk weer aan besloot ze bij zichzelf ze ziet er werkelijk iets beter uit zei mevrouw d'ablong tot cécile vindt je ook niet cécile antwoordde niet dadelijk maar bekeek elsje nog eens met tergende langzaamheid toen zei ze ja wel iets
gestuurd dankje wel joob ik vat het nog maar half wat je zegt maar ik voel minder benauwd en onzeker ik voel as of as of als of ik me nu veiliger aan gods wil durf overlaten omdat hij wel zorgen zal dat frederik van eeden van de koele meren des doods er van me terecht komt wat wat de moeite waard is om terecht te komen
cécile interesseerde zich zeer voor het huis en gaf telkens raadgevingen ten beste omtrent het schikken der meubelen en het versieren der muren zij had veel smaak en was daarvan zelf ook volkomen overtuigd
nooit nooit weer bracht ik uit in de heftigste ontroering ziende hoe de fijne witte zakdoek in een oogwenk van bloed was doortrokken en leo zoo hij bedoeld heeft mij zulk een afschrik in te boezemen is het uitgevallen zooals hij
eline antwoordde niet en bewoog alleen het hoofd o mijn hersens barsten murmelde zij flauw heb je pijn vroeg betsy o kreunde eline betsy doopte een zakdoek in water en bette eline's gelaat hare slapen en haar voorhoofd waarvan zij het
de heer arnold helmers aan mejuffrouw aletta brunier lieve juffrouw letje ik heb in lang niet aan u geschreven en ik zie u evenwel nooit dan met een treurig aandenken aan mynen boezem vriend uwen zaligen
door een vurig snakken ook naar één dag één uur in de stilte en de schoonheid der natuur zij was zo stil in het bijzijn der gouvernante en ging er zo bleek en teer uitzien dat miss piper zich ongerust over haar begon te maken en eindelijk besloot mevrouw d'ablong over haar te schrijven
dwang dwang mij dwang aandoen riep ze heftig en forsch maar toch trad zij terug voor den blik dien ik op haar richtte die blik waarvan men mij gezegd had dat hij mij op den tempelheer gelijken deed
ik laat je nu eens niet weer zo rustig je gang gaan roodkapje had frits 's ochtends aan het ontbijt lachend gezegd je blijft hier nu nog maar zo kort ik wil nu nog eens een beetje van je gezelschap profiteren daar moet je je dus maar naar schikken
en nu zie ik myne brave gevoelige vriendin in haar schoonste licht de achtingwaardige weduwe heeft zulk een edel karakter dat ik my zelf de eer moet geven om nader kennis met haar te maken
zij was geschrikt toen zij bemerkt had hoe beverig het schrift der oude vrouw was en hoe duidelijk de brief de sporen droeg van door een zwakke vermoeide hand geschreven te zijn nu het gevaar dreigde dat zij haar moeder misschien spoedig door den dood zou verliezen scheen zij er plotseling iets van te voelen hoe groot dit verlies zou zijn
maar toen brak in haar teedere gestel het evenwicht en zij begon zich geheel en al ziek te voelen daarbij langzaam aan de eerste lichte vr vlagen van zwaarmoeds vreeselijken storm ze herkende die gevoelens met siddering en wilde niet maar er was geen miskennen aan
welnu zoo t geval zich mocht voordoen zijt gij gewaarschuwd maar zoo ik dit voor niets moet houden dan eene doellooze scherts moet ik u toch zeggen dat ik beter van u verwacht had dan eene aardigheid waar noch geest noch vinding aan is
ik ben iets van een fee van een ondine sprak freddy haar armen opheffend en tilly en martha knielden neêr en haalden de wazige plooien dier ragfijne nevels uit
aan wat had ik nu aan al myn geld als ik een nero een niemands vriend was en nu wel ik ben overal welkom meisjes jongens jonge vrouwen kleine springertjes al dat goed is om my
toen kwam er een lachje op haar gezicht wat was zij eigenlijk dwaas kom zij zou er wel overheen komen zij moest er maar vooral niet te veel aan denken als frits en cécile eenmaal getrouwd waren kwam alles wel weer in orde bij die gedachte zuchtte ze echter weer alsof dat in orde zijn toch maar betrekkelijk zou wezen
ik kom er vandaan maar dat doet er niets toe t is een aangename weg en wij kunnen er rusten het zijn boerenlieden waar ik zoo goed als thuis ben en waar gij uw eieren vandaan haalt naar ik zie laat mij dat mandje dragen
dit deed zij volgens de haar eigene uitbundigheid en natuurlijk weg maar zij wist toch dat het kussen van herman iets was als een proefneming zij dacht er ten eerste bij dat zij het veilig doen kon omdat dit huwelijk zoo onaantastbaar was
ik dit weet ik met geen zekerheid de heer blankaart zal u alles wel berichten hy nu t is nog zo verre niet hy moet eerst wat praktyk hebben ik hoop dat hy die zaak op het oostindische huis voor mevrouw buigzaam maar wel en spoedig zal afdoen
en de oude vrouw had dus over haar aan haar dochter geschreven op bescheidene nederige wijze maar toch zo dat het geweten de rijke mevrouw d'ablong was gaan spreken en haar genoopt had aan haar moeder te schrijven dat zij elsje graag eens te logeren wou hebben
ik schreef aan francis dat ik voor korten tijd naar holland dacht terug te keeren en onder welke omstandigheden mijn aanstaande hare familie en de verdere tochtgenooten hadden zich te hamburg ingescheept naar engeland waar ik mij uit holland bij hen zou voegen zoo ras ik geslaagd was in mijne wenschen
ik moet hier alles doen want bregt is een lomp schepsel en snuift sterk toen ging ik terwyl bregt in huis klungelde de tafel dekken bregt eet met ons want het is zuster betje wolff en aagje
hij bleef even luisterde aan dora's borstje zeide geruststellend dat haar hoest losser werd drukte jeanne nog eens op het hart het kind niet uit te laten gaan en vertrok in zijn coupé terwijl hij met een gouden potlood in zijn boekje noteerde en de namen zijner drukke clientèle nazag
johan zag het niet en sprak dr maar voor hedwig was dit gezicht afschuwelijk en hun eigen aanwezigheid daar ondragelijk bits snauwde zij hou je mond toen kwamen zij een weinig verder een park bewaker tegen die hen uitvorschend aanzag en hedwig voelde alsof dit haar diep vernederde
die zuster vondt maar gansch niet billyk dat saartje vr haar ten huwelyk verzogt wierd en kyk de juffrouw was magtig gestelt op het decorum dat was het maar zy meende ook zeer wel te weten dat zy zo wel veel meer verdiensten als jaren telde dan myne moeder
mag ik u even iets vragen grootmoeder vroeg elsje die nu doodsbleek zag natuurlijk kind ik zou graag willen weten waarom tante nu op eens vraagt of ik bij haar komen wil zij zij heeft vroeger precies gedaan alsof ik niet bestond
maar als de verkwisting met den dag stijgt en waar ik weet dat ik zelve geen offers meer heb te brengen omdat andere plichten mij binden dan is het niet te verwonderen dat ik eens uitval
maar by tante heb ik het zo slegt dat ik er niet langer blyven kan of wil raad my dit niet af t is wel waar antje dat gy zo wel veel wyzer als veel ouder zyt dan ik maar gy zyt echter niet wyzer dan salomon de wyze koning salomon zou ik denken
een molentje in de verte en daarachter een zoom van populieren regelmatig en slank lili en georges naderden en zij vonden de anderen in verrukking hier is het heerlijk sprak paul koel mos om op te liggen en een ruim uitzicht
vriendelijk en goed gekleed ik keek op t adres van een brief dien hij kreeg aan t loket en las c ter weyden dat trof mij vreeselijk toen dacht ik dat is zoo beschikt en ik sprak hem aan in t hollandsch o wat was het heerlijk dat te spreken als melk in den mond zoo zacht en vlot
totdat wij aan de groote logeerkamer naderden toen zag ik haar bleek worden de kapitein werd zelf bleek en schonk zich weer een glas sherry in om zich op te frisschen en zij wierp mij de sleutels toe terwijl zij mij toefluisterde ik kan daar niet meer binnen gaan en ze liep ijlings heen
en met een kermende zucht keerde zij het hoofd naar de muur de gehele dag bleef zij in die toestand van ontroostbare droefheid de oude dame was bijna voortdurend bij haar keetje verzorgde haar liefderijker en trouwer dan ooit en men trachtte haar van smakelijk toebereide schoteltjes te doen proeven
begreep ook dat het de lieve vrouw aangenaam zyn moest als zy zag hoe ik voor haar zorgde die zy waarlyk als hare dochter bemint en wat was dat eene vreugd voor my naatje te kunnen tonen hoe dierbaar zy my is en hoe ik alles zoude aanwenden om haar te behouden wat maar mooglyk was
het was eigenlijk eene damesportefeuille en niet eens geheel nieuw het arme eerlijke schepsel had de eerste gelegenheid de beste waargenomen om hare schuld af te doen en mij hare dankbaarheid te toonen en ik was in eene kwade luim geraakt en had haar gekweld
zacht dreven de witte wolken verder door de blauwe lucht waartegen de donkere boomtakken scherp afstaken in het kleine vertrek werd het hoe langer hoe duisterder de oude vrouw liet haar hoofd voorover glijden sloot de oogen en sluimerde in
en nu hij dat alles miste werd hij knorrig lusteloos ving aan te kwijnen en wist zich hoe langer hoe minder te schikken naar de eenvoudige leefwijze die ik had ingesteld zelve werd ik bijna moedeloos hem dus te zien zonder de middelen te hebben om hem te helpen
hij bleef bij hun groepje bij de piano hij stond vlak naast haar maar sprak met ange terwijl léonie luid schertste met etienne die haar brutaal het hof maakte een enkele maal zag otto eline aan om haar te doen deelen in hun gesprek over niets en zij glimlachte zonder te hooren
zij drukte zonderling op den titel het genoegen heeft gehad jonker leopold van zonshoven te ontmoeten haar neef laat u dat genoeg zijn en als ge verder te klagen hebt brengt het dan maar op het rapport
en elsje vooral voelde soms een bijna onweerstaanbare neiging in zich opkomen om weg te snellen van de anderen naar een hooge duin in de verte die hijgend te beklimmen en in vrije eenzaamheid het mooie uitzicht te genieten op de grootsche zee die haar ernstig maakte en deed jubelen tegelijk
zonder hare vingers te bevochtigen of een droppel te storten en zij gevoelde het verschil tusschen hare eigene bruisende bewegelijkheid ontsproten uit haar rijke gezondheid en eline's elegance gemengeld met iets als eene vrees zich te zullen vermoeien of te bezoedelen
en dat is maar weinig bezijden de waarheid ik moet tot het laatste oogenblik zorgen voor de délicatesses die noodig worden geacht en zoo ontbreekt mij de lust zoowel als de tijd om toilet te maken niet eens tijd om een frisch kraagje om te doen francis dat is toch wat sterk
het hoofdoogmerk onzer schepping is zeker niet gelegen in onzen tyd te verbeuzelen maar in ons wyzer en beter te doen worden trouwens dit weet gy zelf dit stemt gy ook toe leest gy niet meer liefste vriendin ei lieve zeg my dit eens eenvoudig
wie is daar wie is daar riepen loulou en emma tegelijk wie ben je riep cécile kitty van heusde antwoordde de stem laat mij heus maar binnen ik kom jullie helpen emma opende de deur en een klein dik meisje met een rond prettig gezicht trad snel binnen
het speet me vreeselijk dat ik gisteren zoo ziek en akelig was vreeselijke hoofdpijn ik kan het je niet aanzien heusch paul denk je dat ik anders niet was gekomen om je talent te bewonderen kom vertel me vertel me alles en zij trok hem meê naar de sofa vanwaar zij de prachtwerken afwierp
eens zelfs trok zij in een uitgelaten bui haar vriendinnetje lachend mee uit de rij en liep met haar een eind de zee in om toen met natte laarzen en neergeslagen oogen langzaam terug te keeren tot de zeer toornige française die de meisjes dien dag op de wandeling vergezelde
was thuis gebleven anders eene curiositeit die het huis van de roselaers nog in vollen glans had gekend en voorts enkele dorpelingen die om de eene of andere reden den generaal nog erkenden en dit op deze wijze toonden
gerard wilt gij mij vergeven en weer tot u nemen ik heb veel verschrikkelijks ondervonden en ben dr en dr veranderd ik heb nu één wensch namelijk aan u goed te maken wat ik u misdaan heb ik weet zeker ik voortaan geduldig en tevreden uw leven lang bij u zal blijven en goed en liefderijk voor u zijn
herberts om dat ik een brief heb mevrouw die aan den heef spilgoed geädresseert is en die ik mede van de kust van benbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart gale gebragt heb mevrouw is de weduwe in presentie des heren blankaarts en deeze dames die mooglyk uwe dochters zyn geef ik hem aan u over u feliciterende met deszelfs inhoud
heerlijk van innige bewondering voordat ze het korte pad opging naar het kleine huisje dat zij met haar grootmoeder bewoonde het zag er netjes en schilderachtig uit met de donkergroen en rood geverfde luiken de lage groene deur en de smalle ramen die thans door de warmte van binnen half ontdooid waren
te vragen en zaten soms bij vier of vijf op een rij in den marmergang op een ijzeren bank zoodat aernout zei je maakt ze gek de jongens van mijn school in dit gevoel van macht genoot hedwig welbewust maar hoewel zij er zeer vroolijk was waren alle feestavonden vol teleurstelling want thuis gekomen tastte zij in een
zich behelpen wilde ze desnoods op eene kamer van eene derde verdieping maar den haag te verlaten om te leiden samen te gaan wonen met mij dat scheen haar eene ondragelijke ballingschap ook wachtte ik mij wel het haar voor te stellen want zij zou het om mijnentwille hebben aangenomen en zwak en teergevoelig als zij was kon het haar dood zijn geweest
stel je voor in een café in een café en toen eline ik bid je praat toch niet zoo dwaas vroeg betsy zacht o jij vindt het vreeslijk shocking niet waar nu maar stel je gerust zoo erg was het niet zij lachte nog steeds zeer gedwongen weenende en ten laatste barstte zij in snikken uit
gij hebt gelijk ik vrees maar al te zeer dat de generaal ng in t geheim verkeerde speculaties doet en is het dan zoo onmogelijk dat hij om aan geld te komen opnieuw zijne toevlucht heeft genomen tot den bankier
hy waar is uw broeder cornelis ik die eet by den heer blankaart hy wel is t waar alle jonge lui zyn even gaarn by hem maar t is ook de beste de braafste man van de waereld hy heeft my ook al zo eens aan t oor geweest over uw broêr
dwepend liefde hedwig de zee en niets kon haar zoo rust geven als het zien van de groote vlakte water met het statig en onmetelijk voorbij of aanstroomend beweeg der golven zij had dit reeds meermalen ondervonden en al wat bij deze groote en kalme gefrederik van eeden van de koele meren des doods waarwording behoorde was haar dierbaar geworden
nacht jongejuffrouw zult u nu gauw gaan slapen ja wezenlijk en met de gedachte aan grootmoeder en aan den brief dien zij haar morgen zou schrijven viel elsje in slaap om elf uur kwam haar tante even naar haar kijken ze slaapt gelukkig rustig dacht ze we moeten nu in vredesnaam maar hopen dat alles morgen beter gaat
ik ben rechtzinnig oud luters zo is myn hele geslagt myn stamvader is met den zaligen luter nog bevrient geweest en ik heb nog den intkoker die hy by zekere gelegenheid in zyne dichtreden te vinden den duivel naar den kop smeet toen die het al te grof maakte
ik moest mij dit laten welgevallen en mijn glas aan de lippen brengen ware t ook alleen om de goede intentiën van rolf te steunen francis knikte mij vriendelijk toe legde met zekere drift hare hand op den arm van den kapitein die deze gelegenheid wilde aangrijpen om haar in te schenken en achtte zich nu gerechtigd op te staan daar zij geen deel wilde nemen aan het dessert
toen al de gasten een vrolijke levendige stoet van jongens en meisjes van veertien tot achttien jaar verschenen waren en de prettige tonen der muziek werden gehoord smeekten allen zo dringend om een twee dansjes voordat er iets anders gebeurde dat cécile wel toe moest geven hoewel zij het niet heel vleiend vond dat er naar de toneelvoorstelling niet meer werd verlangd
zij was eene kloeke groote vrouw en eene verstandige moeder die flink haar klein rijk regeerde die vriendelijk maar beslist haar wil deed gelden uit die kloekheid en beslistheid vloeide voort dat zij meestal rond voor haar meening uitkwam maar nu zij wist dat mama eline als de aanstaande vrouw van otto reeds tot de hunnen rekende
de here zelf moest u uwe zonden voor oogen stellen gy waart gierig onrechtvaardig boosaartig nydig gy deedt uw eige zusters dochtertje te kort de gierigheid zou u voor altoos bedorven hebben want gy waart gerust in uwe ongerechtigheden
en daar de werve naar men zegt reeds zoo in verval is geraakt dat zij allermeest tot afbraak geschikt is en alleen hoogere waarde kan hebben voor den persoon die tegelijk eigenaar is van het omliggende goed spreekt het wel vanzelf dat de verkoop minder zou opbrengen dan de zware schuldenlast bedraagt die er op drukt
of zij wilde met een kreet van blijdschap en stralende oogen sprong zij op als als ik mag als tante het goed vindt stamelde zij ik ben juist een brief aan mevrouw d'ablong begonnen zei miss piper met een geruststellend knikje zij vindt het zeker heel goed dat je gaat zal ik het haar vragen o ja dolgraag
het smart my my te moeten voorstellen dat uw waarde zoon myn lieve goeje willem niet zo gelukkig is als hy verdient te zyn en niets troost my zo zeer dan de bewustheid dat ik verheven ben boven de vuige listen eener gerafineerde
omhels me dan eens hij sloeg zijne armpjes om haar hals geef me nu een zoen steeds met zijn idioot glimlachje kuste hij haar maatje is nooit stout niet waar vroeg betsy neen
zij overdacht volstrekt niet den toestand noch wat er gebeurd was zij was alleen maar ziels gelukkig en het gebeurde was voor haar vaag en onbestemd iets groots wonderbaars verhevens had ook de innigst vertrouwde er haar naar gevraagd dan zou ze evenals leonora ontwijkend hebben geantwoord
ik kan u wel zeggen willem dat ik in dien oogenblik overmeesterd werd door afschuw en walging tegen heel het vrouwelijk geslacht en dat het mij nauwelijks de moeite waard was verder te luisteren toen nog weer eene andere in zijde en kant gedoste harpij uitviel
vergeet een meisje dat u niet gelukkig kan maken uwe bezigheden en het reizen zullen u zeer te stade komen indien gy overtuigt zyt dat ik het wel met u meen en daar aan twyffelt myn lieve jongen immers niet zy zweeg
oh ja ze is bepaald al weer groter dan toen jij haar het laatst zag en ze vindt het erg deftig dat ze nu heus acht jaar is ik verlang haar weer eens te zien zei elsje ik geloof dat ze ook erg naar jou verlangt maar ze zal je nu wel niet meer bij de naam durven noemen dat zal ze wel hoop ik zei elsje lachend en anders zal ik het haar wel leren
nu behoort het wel niet tot mijn vak geld te leenen op edelgesteenten maar zij bekende mij dat zij in de uiterste verlegenheid verkeerde hoe ze een paar duizend gulden zou bijeenkrijgen buiten haar grootvader om
wat wil je dan hebben dat ik zeg je weet immers alles georges kan tegenwoordig geen goed meer doen in de oogen van mama kom je overdrijft zoowel papa als mama mogen hem beiden heel gaarne o ja zeker maar als het er op aankomt hem een attentie te bewijzen ach en jij zelf immers ook
hoe durf ik er weêr heen gaan hoe zal men my ontfangen wat zal de brave edeling van my denken t is mooglyk dat hy reeds by ons geweest is zal de deugdzaamste der vrouwen hem omtrent my misleiden wat zal zy kunnen zeggen
de natuur was oppermachtig en in haar reuze openbaring waren de twee menschen in dit vochtige huis klein was zijne liefde niets hare weemoed niets en de mystieke muziek van de graal was als een kinderwijsje in den daverenden mystiek van dien donderslag waarmeê het noodlot zelve
t is alles ook schuld natuurlijk slaafsheid blindheid gemis aan eendracht is k zonde zij is nou een van de beroofden en vraag s of ze ongelukkig is of dood wil of weet wat saaiheid is niks der van sloven dag in dag uit tot z'er bij neervalt en tch lustig
zou ze misschien nog vroeg genoeg komen om zich even te kunnen verkleeden en aan het ontbijt te zijn voordat haar tante beneden was zij zou haar dan alles vertellen natuurlijk hoewel ze daar vreeselijk tegen op zag maar dat kon niet anders dat sprak
want dat zy anders wel weten zoude wat haarlieden te doen ftond cn hy aanfprcckclijk voor my zoude weczen om dat hy zyn zoon niet belette ccn sociëteit die de voornaamftc ftcun en pilaar van de waarc moeder der roomfche kerk was te
ik heb duitsche boerenjongens latijn en fransch duitsche burgermeisjes zang en pianoles gegeven ik ben kamerzanger geweest van een oostenrijksche gravin die doof was en zich verbeeldde dat mijne stem op die van roger geleek
ik deeze bekentenis doet u eer aan daar dit nu alles zo is en daar gy overtuigt zyt dat hy u met tederheid bemint uwe waardy kent en erkent daar gy zulke goede beginzels hebt daar gy u zelve zeer verstandig wantrouwt waar voor zyt gy dan bekommert zy
en hoe meer het gewichtige uur naderde waarop zij haar tante van aangezicht tot aangezicht zou aanschouwen des te ongeduldiger werd ze nu eens was ze uitgelaten bij het vooruitzicht allerlei nieuws en moois te zullen zien dan weer benauwde haar de angst om geheel alleen onder vreemden te gaan want vreemden waren mevrouw d'ablong en haar dochter voor haar
dina had natuurlijk al in de keuken verteld wat er aan tafel met elsje was gebeurd en hoe boos mevrouw d'ablong had gekeken en nu keetje het jonge gezichtje van het dorpskind zo bitter bedrukt zag kwam haar goed hart boven kom zei ze ik zal wel maken dat u gauw rustig en wel te bed ligt jongejuffrouw en wie weet hoe lekker u dan slaapt
al was het niet juist de kloeke mannin die ik mij had voorgesteld te zullen aantreffen afgaande op de mededeelingen van anderen en den heroïeken bijnaam die haar volstrekt niet scheen te ergeren het was het oogenblik niet haar te vragen hoe zij daaraan gekomen was ik was reeds voldaan dat ik eene overwinning op haar had behaald die niet geheel zonder beteekenis
dit was de eerste keer dat hy uwe pupil zag zyne aandoening was voor my zeer merkbaar hoewel ik niet geloof dat iemand buiten my er op gelet heeft maar t is zeer natuurlyk dat ik geheel vervult met het geen tusschen ons zo even was voorgevallen hem met eenen aandagt beschouwde die geen van het overige gezelschap konde hebben
op haar schoot lag een handwerk van fijne zachtroze wol en een grove haaknaald van wit been bewoog zich ijverig heen en weer in hare kleine welgevormde handen zij keek terstond op toen de meisjes binnenkwamen en liet zich met een lachend gezicht door cécile op beide wangen kussen
waarlijk zij was een model van goeden toon en eene distinctie men zag het in alles dat zij perfect was opgevoed zij was allervriendelijkst jegens mij maar executeerde mij achter mijn rug en
je schijnt overal hadji's te zien spotte hij daar dan kijk hij keek hij zag waarlijk nu in de donkere voorgalerij een witte figuur hen naderen maar het was een vrouw mama schrikte doddy het was werkelijk léonie en ze kwam langzaam naar hen toe
een regen van druppels was over hen heen gezonken je maakt me kletsnat sprak frédérique verontwaardigd ach kom denk je dat ik niet roeien kan cateau en jan lachten etienne uit en hij maakte zooveel dwaasheid dat toosje aan paul durfde vragen of zij eens roeien mocht zij beschouwde toch meneer van raat als den kapitein
als het eens jou uitgaans dag is zendt my dan een kruijer dan zal ik t'huis blyven als ik uit de kerk kom en wy willen weêr eens heel veel praten je weet nelle daar hou ik wel van
ik denk dat je er niet erg nieuwsgierig naar bent antwoordde elsje bedaard oh maar dat zijn we juist wel zei cécile je bent zo verbazend interessant de laatsten tijd en je krijgt zo dikwijls een lief kleurtje maar daar zou ik toch niet al teveel een gewoonte van maken als ik jou was het staat je niet erg
neen ik wilde niet meer vragen ik wilde evenmin door een omweg mededeelingen uitlokken de lust om de hoeve rond te loopen en te bezichtigen met een air de propriétaire was mij nu ook vergaan
na een half uur kwam mathilde terug met martha de linnenmeid die ook als kamenier dienst deed en frédérique ging zitten vlak voor den spiegel in haar onderlijfje en haar blauwe schoentjes
bijna den geheelen dag was men met haar bezig om haar te fatsoeneeren en te kneden naar één model dat van cécile op wie zij toch in de verste verte nooit zou gelijken zooals mevrouw d'ablong herhaaldelijk met een trotsch lachje verzekerde
dat hy zeer ryk was bleek aan zyne overgrote verspilbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart lingen die hy allen ruim en rykelyk betaalde zyne huishoudster hoewel verbittert om dat zy door my zo zy waande in hare hoop was te leur gestelt hadt al te veel waereld om my niet met de uiterste beleeftheid te ontfangen
ze ziet er zo allersnoeperigst uit cilly ze wordt bepaald een mooi meisje ik moet haar toch stellig eens meebrengen moeder als ik weer hier kom iedereen roept er over zo beeldig mooi als ze wordt zo zei de oude vrouw droog en ze vindt het zeker ook prettig dat elsje komt
niet onherstelbaar o leo leo hoe ver staan wij reeds van elkander dat gij dit zeggen kunt sprak zij diep neerslachtig gij hebt mij met dwang gedreigd en gij hebt mij werkelijk dwang aangedaan
en men schreef dit wel toe aan den dood der moeder en zag het als een dier noodlottige rampen die ons leven beheerschen en door geen menschelijk beleid zijn te voorkomen terwijl het in waarheid geen anderen grond had dan den ongelijkmatigen beschavingstoestand onzer samenleving die zeer wel door menschelijk beleid is te voorkomen
het waren de twee oudste meisjes van théodore marianne en henriette zestien en veertien jaar vlug en schalk goedenmorgen groette eline vroolijk wat ben je al opgestaan nu dat is vlug hoor kom je gauw dadelijk ik ben z klaar
zie dat is ook een christelyke pligt en wy betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart hebben allen nog zo veel te doen eer wy waarlyk christenen zyn ik voor al dat het ons niet voegt onvergeeflyk te zyn en jy en ik zantje mogen by styntje nog wel een lesje halen
cécile was stil en een beetje uit haar humeur maar bemoeide zich weinig met haar en miss piper was vriendelijk en beleefd evenals gisteren terwijl mevrouw d'ablong blijkbaar haar best deed om haar meer op haar gemak te zetten dadelijk na het ontbijt bracht zij haar naar een aardige vroolijke kamer die nog altijd de kinderkamer werd genoemd en op den tuin uitzag
mijn vader mompelde zoo iets van verliezen en teleurstellingen kostbare toiletten die er noodig zouden zijn enz enz lord william haalde de schouders op en zag hem aan met een doorborenden blik john john welk een vader zijt gij over die bagatellen spreken wij later
z ging de brief weg heetend een afscheid zonder keer
het minst vleiend den hoogmoed ervan vlak bij den gouverneurlouis couperus de stille kracht generaal geheel te midden der hoogste ambtenaren zoodat de rezident elders bijna oppermachtig er niet meer was dan ook een hooge ambtenaar tusschen raden van indië directeuren in en te dicht bij buitenzorg met zijne eigendunkele secretarie wier bureaucratie en
hoofdstuk xxi i georges de woude van bergh studeerde druk voor zijn examen voor vice consul
en draagt overberg kennis van die overeenkomst tusschen francis en u vroeg ik neen er waren redenen waarom ik bij die gelegenheid iemand anders gebruikte mijn testament ligt bij een notaris te arnhem
zij namen zich echter stellig voor elkaar trouw te schrijven en line rekende er vast op dat elsje eens gauw bij haar zou komen logeeren dag elsje dag lieve lieve elsje zei ze toen het uur van afscheid nemen werkelijk was gekomen en de twee vriendinnen elkaar voor het laatst omhelsden
want patjaram was voor haar het ideaal van huiselijkheid het groote huis gebouwd aan de suikerfabriek vol zonen en dochteren en kinderen en beesten op wie de zelfde goedigheid en hartelijkheid en verveling was neêrgezeefd met achter die zonen en dochteren de aureool van solosche afkomst
want op ernstige wijze sprak zij over haar dorpsleven slechts met haar kamergenoot het blonde meisje naast wie zij den eersten dag aan tafel had gezeten dit meisje was het eenige kind van een rijken bloemist die in gelderland woonde en van den dokter den raad had gekregen zijn zwak dochtertje de zeelucht te laten genieten
ik heb nu al twee malen zoo heerlijk gedroomd ik zie dan groote landschappen met bergen en boomen heel wijd en prachtig en ik weet dat ik het ben en droom en toch heb ik mijn oogen open
gewend als zij was aan het gedribbel of gehuppel van voeten op de trap en het gelach en gezang van heldere stemmen in haar ruime vestibule eenige jaren na haar huwelijk keerde mathilde met vier kinderen bij mevrouw van erlevoort terug na de scheiding van haar man waren deze haar toegewezen geworden
wat is het een klacht over jou over mij wat is er wat heb ik waarover heb je je te beklagen mevrouw merdle
hoe dikwyls hadden wy met haar geweent onder het verhaalde hoe dikwyls had ik hare zagte hand aan myn hart gedrukt nooit was ik z aangedaan terwyl alles nog levent in myn geest legt schryf ik het u
toen zij kwam nog voor men haar had kunnen roepen deed hij haar op verwarden en verwilderden toon vragen die de geneesheer voor koortsachtig ijlen aanzag maar waaruit het voor ons overigen duidelijk bleek dat hij rudolf gezien en herkend had en ook nu bij zijne kennis was daar hij ondanks alles zorgde geen naam te noemen
ik heb omgezworven met een troep reizende operazangers en heb mij schor geschreeuwd op de theaters in de open lucht ik ben koetsier geweest van een duitsche baron reisbediende voor een huis in wijnen maar dit moest ik opgeven omdat ze mij naar holland wilden zenden
de tranen sprongen in de ogen toen ze het welbekende beverige schrift zag op het adres en met haastige trillende vingers scheurde zij het couvert open en begon te lezen lang was de brief niet maar elsje las die herhaaldelijk over als wilde zij de hartelijke bemoedige woorden uit het hoofd leren
en die gedachte vervult mij genoeg om geen levende mummie te worden je weet ik leer ze totnogtoe zelve en toch wordt het al langzamerhand voor tina en jo tijd om naar school te gaan otto zegt dat ten minste wel eens maar ik zou ze te zeer missen en mama is natuurlijk op mijn hand lievelingen
van een jongen meester die frederik van eeden van de koele meren des doods veel aan kiespijn leed en die mocht haar gaarne en deed zijn best vriendelijk voor haar te zijn dan kwam hij bij haar zitten en nam haar handje en sprak met haar en dit en de reuk van zijn spreken was hedwig zulk een kwelling dat zij wetende dat dit iederen morgen terug zou komen en bemerkende dat niemand haar lijden hieronder begreep
mevrouw van erlevoort bleef onrustig in de verandah rondloopen en ook cathérine en mathilde klopte het hart en zij bedaarden slechts een weinig toen de tentwagen met klaas wegratelde naar den witten kuil toe
o dat zegt niets doe maar open ja maar ook om de tocht want ziet u omdat er nooit logés komen is dat bij ongeluk vergeten en maken gaat nu zoo gauw niet hier op het dorp is geen
ditmaal sloeg zij hare piano niet open noch verraste mij met een balkostuum maar hield zich bezig met een dameshandwerkje dat haar juist niet vlug afging en dat haar geheele aandacht scheen in te nemen
kunt gy wel geloven naatje dat ik het ben die deezen schryf ik had altoos zo veel eerbied voor u maar toen dagt ik dat gy dien verdiende dat is de zaak ik behandel u ten minsten getrouw doe ook zo en gy zult mynen verslagen geest opbeuren dit zal ik aanmerken als een teken van vriendschap
wacht ik zal je maar voorgaan niet stampen op de trap met die lompe schoenen als t je blieft elsje's bloed begon te koken maar weer kwam de gedachte aan hare grootmoeder haar als t ware smeeken de driftige woorden terug te houden die haar op de tong lagen
want nu schoot het hem te binnen dat boven bij alle wroeging en droefheid over het lot der verleide geen woord van medelij was gesproken
beter voor wat het was haar meest werkelijke leven doch zeer moeielijk werd het haar frederik van eeden van de koele meren des doods dit aldus te begrijpen daar de menschen door de lage en slechte levenswijze onzer dagen steeds nog als kinderen het tijdelijke en vergankelijke als het voornaamste deel huns levens
had gelijk in t eerst was het geene wandeling het was slechts eene worsteling met allerlei hindernissen door de natuur gesteld en waar de hand des menschen zich niet verledigd had iets tegen te doen
oh het spijt me zo vreeselijk liep elsje de gang in op hetzelfde ogenblik overviel haar zulk een hevige duizeling dat ze zich onmogelijk staande kon houden en met de handen rondtastend en een zwakke kreet om hulp op het marmer neerzakte in een ogenblik had frits haar van de grond getild en zijn arm om haar heenslaande zei hij zacht
toen hij weer binnenkwam zag het pistool op zijn theetafel er te onwaarschijnlijk uit een moord in zijn huis een moord in de oranje straat bij den jongen notaris wybrands het ging niet
daar is hier geen verder komen dat is dunkt me wel te zien wie in t bosch komt anders dan om rond te rijden heeft een domme streek begaan ziedaar alles en gij dan
maar gelijk cr geen een van die goede vrienden in ftaat was om my in holland iets te bezorgen waar door ik mijn beftaan op een fatsoenlijke wyze zou kunnen vinden zoo rade zy my dat ik my na dc wcft indien zou begeven
boog zich voorover om in de schemering naar haar te kijken en hoorde aan de zachte geregelde ademhaling dat de oude vrouw sliep en terwijl de tranen haar in de oogen sprongen vouwde het meisje onwillekeurig de handen en opziende naar de heldere winterlucht daar buiten zond ze een vurig gebed op tot god om haar grootmoeder nog lang voor haar te sparen
wat heb ik naar je verlangd en ik naar u grootmama zei elsje warm ja kom dat is goed jacob staat met het rijtuig op ons te wachten kijk de paardjes trappelen al van ongeduld om je thuis te brengen
dan had ik het niet op hare praatjes laten aankomen en zou ernstige navraag hebben gedaan bij personen die billijk en betrouwbaar waren kent gij dezulken hier ze moeten hier te vinden zijn
zoudt gy dan niet waken moeten over u zelf en u als boven uwe neiging en jaren verheffen kort gezeit daar moet met betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart den genen daar wy mede verkeeren eenige ongelykheid plaats hebben zo er geen tegenwigt is helt alles naar den eenen kant en rukt het samenstelzel onzer pligten uit zyn middelpunt
het zal langzamerhand wel in orde komen klonk het op geruststellenden toon uit den mond van den bediende als de winter maar eens weer voorbij is dag krelis vervolgde hij zich tot een jongen wendend die den winkel inkwam
merwestee was een zeer groote rozestruik met een edel soort licht rood gerande gele rozen de geur van die rozen was hedwig bizonder dierbaar
hy ordonneerde voor my ook iets en prees de oplettentheid myner vriendelyke tante zo dra myn man my in de kamer zag komen stak hy zyne handen naar my uit zyn verbleekt gelaat scheen optehelderen toen hy my weder zag meer dan een uur hieldt hy myne hand in de zyne zyn oogen zeiden my alles
en gij zult wijs en wel doen daar behoorlijk notitie van te nemen en de lieden te houden voor t geen ze dààr gelden sprak zij mij aanziende met haar klaren scherpen blik en een ironieke glimlach speelde om haar mond t was of zij raadde hoe zij toen les
help mij lieve heer smeekte ze met een korten nijgenden snik terwijl ze hare handen tegen haar gezicht drukte toen stond ze op keek nog eens om zich heen en ging terug naar de andere kamer klaar vroeg haar grootmoeder vroolijk schenk tante dan nog maar even een kopje koffie in en jezelf ook
o zij was het nog volstrekt niet met georges eens dat men leven kon zonder geld en zij begreep zeer goed dat meneer en mevrouw verstraeten ook nogal bezwaar in zoo een levensopvatting zagen maar enfin de jongen had toch een toekomst nietwaar en de kinderen schenen nu hunne zinnen zo op die dwaasheid gezet te hebben dat men er die toch niet uit zou praten
nam grootmama afscheid en ging naar hare kamer zij was moe en men zou zich nu ook wel zonder haar kunnen amuseeren betuigde ze lachend zij fluisterde elsje nog een paar bemoedigende woorden toe en ging toen heen
ik heb gemerkt dat gy dikwyls in den spiegel kykt wat dunkt u zie ik wil ook betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart voor uw vermaak zo wel als voor uw nut zorgen want dunkt u dat gy van logement veranderde en in een spiegelwinkel gingt wonen
ik moest in die dagen van kommer en onrust francis ter zijde blijven en mocht haar menigen last helpen verlichten ik mocht wel eens een nacht wakens voor haar overnemen of den lijder gezelschap houden als zij afgetobt rustte of zich wat verfrischte in de vrije lucht
zij rilde zou men morgenochtend kloppen aan haar deur te vergeefs steeds te vergeefs en zou men haar ten laatste zoo vinden verschrikkelijke gedachte zij baadde in haar zweet en hare vingers zochten het medaillon dat portret mocht men niet op hare borst vinden zij richtte zich op en rukte het portret uit het medaillon
doch in dat oogenblik was het haar niet als in haar vroegere hooge gebedsmomenten want zij voelde nu hard en trotsch en de menschen met hun meeningen lieten haar
begrijp je dat dan niet vroeg hij snel maar op hetzelfde ogenblik zag hij dat zij het wel begreep er kwam een glans van geluk in hare ogen en een gloed over haar gezichtje die hem duidelijk zeiden wat haar antwoord zou zijn op zijn vraag en toch herhaalde hij ongeduldig wil je elsje wil je
ik kom even zien hoe u het maakt sprak zij beleefd en vriendelijk voelt u u niet wel o neen kreunde eline en zij sloot de oogen ik ben zoo zwak
in vollen ernst zoo ik hem niet van tijd tot tijd op zijn voorman zette zou het niet lang duren of hij zou ons naar zijne hand stellen en het is juist daarop dat ik komen wilde
evenwel dit is niet redelyk van my ik weet dat juffrouw willis den voorrang verdient boven my die niets ten uwen nutte kan aanbrengen of heeft aantebieden dan een hart dat geheel vriendschap voor u is ei lieve laat cootje my eens schryven of hy ook betert in dit stuk ik moet het weten
de vertrouwelijkheid tusschen de beide meisjes nooit zeer diep en dwepend was nagenoeg verdwenen zij waren altijd even hartelijk en gemakkelijk als zij elkander zagen doch wisten van elkaars zielsleven niets meer
je wordt bijgeloovig o dat was ik al ik ben het misschien erger geworden zeg ben ik veranderd in den laatsten tijd je bent nerveuzer
ze vond dat die grietje nogal grappige dingen zei en zij zag er op dit ogenblik nog niet erg tegen op om voor dienstmeisje te spelen het zou wel gaan dacht ze het leek haar niet heel moeilijk als zij de meisjes eerst maar wat beter kende zou ze zich wel heel gauw wat meer met haar op het gemak voelen
neen leopold van zonshoven als gij francis mordaunt hebt leeren kennen zult gij weten dat zij deze pijlen niet vreest en al vreesde zij die dat zij toch niet laf genoeg is om zich daartegen op die wijze te verschuilen
al noemde gy myne tegenbedenkingen nog maal grommen ik moet het herhalen het smaakt betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart my maar in t geheel niet dat gy u overal zo altoos met den heer jacob heen begeeft wat moet de waereld van u denken
elize maar hier die zou wel wat weten weet je wat we eens gedaan hebben elize en ik den eersten keer dat ik te brussel logeerde ik heb het vroeger nooit durven vertellen maar nu durf ik alles het kan me niets meer schelen verbeeld je we zijn s avonds met ons beiden alleen gaan wandelen zoo op avonturen uit weet je
waarvan de dorre beuke en eikebladeren die hardnekkig aan de kale takken waren blijven hangen goudbruin waren getint vlokkige witte wolkjes deden het zonnige blauw van den hemel te helderder uitkomen en elsje kon niet nalaten nog even om zich heen te zien met een
zij hield van de frissche lucht en wij waren nergens vrijer en meer zeker ongestoord te blijven dan in het bosch op de gronden rondom het kasteel ik verbeeldde mij dat ik een weinigje toilet moest maken maar toen ik beneden kwam vernam ik van frits dat de freule zich kleedde en uit zou rijden
haar hevig preutsche wenken en gebaren wanneer iets gezegd werd dat zij niet voor kinderen gepast achtte of iets dat de knecht naar hare meening niet mocht hooren haar onverstoorbaar verkeerd gebruik van bepaalde vreemde woorden ja haar lichaamsgebreken haar gemarmerd blosje haar slechte adem en het gerommel in haar ingewanden
twintigste brief de broeder benjamin aan den heer abraham blankaart men heer jy hebt ons ons volk ende onzen weg beroert en schoon de zusters zich alles zouwen getroosten in stille zuchten
alleen alleen met die ruime prachtige hemel boven me en al die plechtige stilte om me heen alleen zonder al die rare opgeprikte mensen zonder al die mooie kleren en zonder jullie die zo'n verschrikkelijke hekel aan me hebt
denk maar wat een opzien het gaf toen zij zich zoo compromitteerde voor dien vreemdeling die in de gulden zalm logeerde wien het huis van den kolonel was ontzegd en dien zij rendez-vous gaf buiten diens weten
poets ik hem dat spreekt vanzelf zei rolf opgeruimd en tot zijne eer zeg ik het hij bleef ook niet langer aarzelen of om ons heendraaien toen hij eens carte blanche had voor de feestviering maar schoof zorgvuldig de porte-brisée achter zich toe als om ons van de eetzaal te isoleeren
zodat de avond al dadelijk onaangenaam begon voor elsje en zij zich geweld aan moest doen kalm te blijven en haar rol bedaard en prompt op te zeggen 's ochtends in de leerkamer had hare tante haar dit nog eens voor de zoveelste maal laten doen en haar precies gewezen hoe ze los en ongedwongen met een stofdoek in de hand de kamer door moest en opgewekt en levendig spreken
ik wat zal je man toch denken van my zy ik heb hem daar met een woord gebetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart zeit dat ik hem morgen ogtend alles zal vertellen en zei zie maar weêr in slaap te komen want by dag moet de man hart werken voor my en myn vyf kinderen en onze pieter past ook zo op maar daar zyn nog zulke kleintjes onder zy slapen allemaal hier boven ons hoofd
het ten koste van anderen om t geen sommigen noemen hunne eer op te houden en n laten we gaan zien dat we wat te eten krijgen al sprekende had leopold zijn overjas aangetrokken zijn hoed en handschoenen genomen en beiden stormden nu met gezwinden pas de trap af
fine zocht zoo goed als zij kon haar weg in de porceleinkast en zette twee couverts voor elk der gevangenen haar zuur gezicht keek met iets als een verwonderden glimlach naar die vier vroolijke menschen zij had nooit geweten dat de menschen zoo vroolijk konden zijn op de wereld neen waarachtig niet
en dit wisselend spel herhaalde zich zij zeide hem niet weer te willen zien omdat het niet goed was en nooit goed kon gaan maar dan beloofde hij nooit weer een kus te vragen en deed zich zoo droevig en bescheiden vr dat zij er hem uit louter goedigheid een gaf
louise zou nu spoedig vertrekken en dan zouden die fluisterende gesprekken en dat laffe gegiegel ten minste ophouden dacht zij met een zucht van verlichting frits was telkens uren aaneen op de buitenplaats waarvan hij met september den post van rentmeester op zich zou gaan nemen
gij zijt voor niemand in de bres gesprongen vrouw jool dat weet je zelve wel daar ben je veel te inhalig toe je hebt alleen geld willen maken van uw dochters ongeluk ziedaar alles maar het doet er niet toe wat gij zijt of niet