rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
wat is er een zalving in dat boekje het wil ook t verloochnings wegje op styntje schryf my toch nog eens och t is my zo veraangenament ik ben uwe boetvaardige zuster
en nu drentelde hij over den mesthoop rond en dacht aan zijn schoonen droom van het doode paard en de geërfde hoefijzers daar pakte een hand den mestkever eensklaps beet drukte hem en draaide hem om en om
daar ben ik nu zes en vyftig jaar oud en als ik zo by my zelf zit zeg ik wel lieve god wat al weldaden heb ik zondig mensch evenwel van u ontfangen ik ben met weinig begonnen ik moest voor een oude moeder en een zieke zuster het brood winnen en zie daar ik ben ryk
hij zweeg waar alle convenances hem geboden hadden te spreken hij zweeg maar met eene uitdrukking van gelaat met eene flikkering in het oog die mij een pijnlijken blik gaven te werpen in zijn karakter de man van opvoeding van geboorte die een eervollen rang in het leger had bekleed was een speler
v vroeger dan zij placht uit te gaan ging eline dien middag naar de verstraetens het was in de laatste dagen van november en een strenge winter was vroeg ingevallen het vroor
de wachtkamer in daar drinken ze pons je lievelingsdrank ik kan het hier buiten al ruiken komaan mijnheer maart maar het was niet waar de vierde wilde hem slechts den invloed van zijn naam laten voelen en hem eens beetnemen want daarmee begon april zijn levensloop in de stad
gy zoudt mooglyk in myn geval geschreven hebben ik heb taf gezien gaas gekogt wy gingen het huis van brunier voorby letje zag eens of haar broêr thuis was neen maar hy zou z komen hy kwam met nog drie zyner vrienden daar ook gelogeert de juffrouw nodigde ons zo vriendelyk dat wy er bleven een betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart punchje dronken en te negen uuren bragt brunier ons thuis
maar geen trek verroerde zich op haar gelaat en zij bleef recht bijna stijf zitten slechts met een lichte huivering de witte peluche sortie zich om de schouders trekkend zoo lang hij zong blikte zij hem toe
die echter wat strak en distrait bleef en alleen met zijne gewone verfijnde gulzigheid het enkele fijne schoteltje savoureerde dat ditmaal op tafel kwam het was zeker tusschen francis en den kapitein tot eene wapenschorsing gekomen waarbij de preliminairen voor den vrede waren gesteld aanvankelijk was er aan haar eisch tot vereenvoudiging voldaan
mijn schepen zijn vastgevroren maar in mijn kantoor is het warm en gezellig ik ben koopman heet januari en breng slechts rekeningen met mij mee nu stapte de tweede uit
als alle hollandsche steden had hedwig's stad een gebouw voor feesten en muziek daar omheen was een park met boomen en heesters waarin men frissche lucht kon zoeken ook des winters avonds in de tusschenpoozen
mejuffrouw sara burgerhart aan mejuffrouw aletta de brunier chere letje verbeeld u eens een meisje van myne jaren en begrippen dat zucht onder de magt eener vuilaartige
ik zal mij wel wachten u te beoordeelen naar een enkel kleedingstuk ik sprak alleen van het ensemble en daar eene vrouw die volstrekt onverschillig is voor haar uiterlijk eene abnormaliteit is moet men wel eene slechte opinie krijgen van den smaak eener jonkvrouw die goedvindt haar gezicht in een leelijken rooden doek te wikkelen welke haar het voorkomen geeft van een boschwachter die kiespijn heeft
de zalm zal tegen de waterval opspringen en met zijn staart tegen de stenen muren aanslaan maar hij komt er toch niet in ja het is plezierig wonen in het lieve oude noorwegen maar waar zijn de jongens
wat ik ook je noemt hem immers zelf ook een vreemde die het stijf zou maken als ik geweten had dat ik je met die betiteling verdriet zou doen had ik iets anders gezegd
ik ontfang deeze vriendschap als een der kostelykste geschenken die ik immer van de voorzienigheid ontfangen heb zy geve dat wy nog eenigen tyd hier te samen mogen leven om ons méér voortebereiden voor de grote standsverwisseling om onze jonge lieden nuttig te zyn om alle menschen wel te doen
kom morgen bij mij dan zal ik je een nieuwjaarsgeschenk geven ik werp penningen en daalders onder de menschen ja ik geef ook bals een en dertig bals want meer avonden kan ik daarvoor niet afstaan
had men mij maar laten begaan maar men wilde mij niet behulpzaam zijn tot dat doel mijn vader wilde mij niets meer geven en liet mij de keuze om soldaat te worden of te bedelen
zuster paula vroeg dit met een inspanning die haar bleek maakte zij wilde niet kwetsen maar zij bedwong noode de ergernis dat eene na de biecht van gister zoo gereede in haar heilig beroep dacht te kunnen treden
favorite jan is dat niet dubbelt wel als ik frederik de eerste haren soliman ben ben ik evenwel niet een opgewarmt bier en broodskind gelyk myn oom de kapitein zyne matrozen noemt dat ik zo een charmante meid niet tot myn vrouw maak
om de nederlaag van de anderen te wreken en het heldhaftige personage de overtuiging te geven dat hij minstens zijn portuur zal vinden als het er op aankomt om elkaar zonder menagement de waarheid te zeggen
ik kan de menschen slechts de waarheid zeggen zeide zij om mij bekommert niemand zich en ik heb er genoeg mee te doen mijn lijkkleed te naaien nu kwam de zevende en laatste en wat kon die ja die kon sprookjes vertellen en wel zooveel als zij maar wilde
onze gromparty sla ik maar over om dat ik u nu eens ernstig moet schryven myn waarde vader weet gy was jan burgerhart hy negotieerde in de thee zyn handel was voordeelig myne lieve moeder was zo als men dat noemt een bestorven meisje
ik geef het u toe dat gij het mij afwint in kracht om ontberingen te dragen maar gij zoudt toch niet kwalijk doen u van tijd tot tijd toe te leggen op eenige zelfbeheersching op mijn leeftijd valt het hard onder iederen vorm zekere beschuldigingen te moeten hooren als men toch al zooveel geleden heeft en zulke harde slagen van het noodlot had door te staan
vergist u rudolf daar is geen sprake van wraakneming ik heb mijne verloofde haar woord teruggegeven maar mijne nicht francis mordaunt blijft onder mijne bescherming
wie zyt gy myn goed meisje zei ik zy ik ben des tuinmans dochter lieve juffrouw wees niet ongerust ik zal u helpen ik laat ik u omhelzen gy zyt myne redster o gy zult wel beloont worden en als gy wilt kunt gy altoos by my blyven maar door welk geluk hebt gy my dus verre geret
wel zoo zei de oude kobold was het zoo gemeend maar wat kan de zevende en laatste de zesde gaat voor de zevende zei de elfenkoning want hij kon goed rekenen maar de zesde wilde niet recht voor den dag komen
en eline had zich veel voorgesteld fabrice op een nieuw terrein in een nieuwe gedaante die van concertzanger te zien optreden gelukkig hadden zij hun plaatsen op het balkon vlak bij het tooneel hij o hij had haar zeker in de opera opgemerkt hij zou haar nu een teeken geven hij had haar lief de waaier van
ik ben niet onder de ryken deezer stad maar ik heb overvloed voor my en kan nog wat mededelen en zo uwe tante niets hadt en by my toevlugt nam ik zou haar gaarne van t myne geven
is dat ik t zoo heerlijk vind anders zou ik wel zeker zijn dat het goed was nu kan ik niet vertrouwen op mijn gevoel en joob vertrouw maar ik zou niet weten wat je beter kunt doen ze zullen je uitlachen en dat is al één goed ding
wat francis betreft al ware ik haar eigen vader en zij kende mij zooals zij mij kent ze zou mij niet ontzien u dat's wat anders maar mogelijk hecht gij niet aan de conquête ging hij voort daar ik strak bleef zwijgen
nu stapte de derde uit de diligence deze zag er als de verpersoonlijkte vasten uit maar hij zette een hooge borst want hij was familie van de veertig ridders en bovendien een
uw vriend geworden voor goed ik dank u voor dat woord francis maar het is mij niet genoeg sta mij toe meer voor u te zijn sta mij toe
dat zult ge spoedig te weten komen zei de elfenkoning en toen riep hij de oudste van zijn dochters zij was zoo behendig en klaar als maneschijn zij was de knapste van al de zusters zij nam een witten spaander in den mond en toen was zij geheel verdwenen dat was haar kunst
hij was aangegrepen door mededoogen met het jonge meisje dat men uit haar natuurlijke sfeer had gerukt dat men had misvormd en verwrongen tot iets dat zij niet had moeten zijn en dat zich misplaatst voelde juist daar waar zij behoorde
en eline zonder er bewust van te wezen ruw door al dit onverwachte aangegrepen school uit plotselingen angst voor betsy in hare melancholische terughoudendheid weg
stondt de brave meid op en dankte god op haar kniën voor het bericht dat ik haar gaf ik was zeer aangedaan zy kwam naar my toe ja myn heer ik kon niet wagten om god dus te danken tot ik alleen was ik ben nooit zo bedroeft en nooit zo blyde geweest als nu
het was een verwonderlijk mooi beest had fijne poten schrandere heldere ogen en manen die als een sluier over zijn hals neerhingen het had zijn meester door kruitdamp en kogelregen gedragen had de kogels horen zingen en fluiten had gebeten geslagen en meegestreden toen de vijanden op hem indrongen
naar den tijd van begoocheling maar zeer innig en sterk naar die enkele schoone dagen nàdat de teleurstelling gekomen was de vrije zomerdagen in de dennewouden aan de rivieren en op de bergen van het schoone reeds zoo bedorven
ja zelfs na den dood nog het mogelijke heeft willen doen om haar te leiden door de hand van een edeldenkend man die haar gelukkig zal maken als zij het verdient aan haar zelve een deel van mijne fortuin toe te kennen
en of je t mij alleen zegt of ons allebei dat is toch hetzelfde herman kwam hij had een mager gezicht een onvolkomen uitspraak stijve bedaarde manieren en een linksche houding
uw dochter in engeland houdt zich bij haar éene kindje niet waar vroeg mevrouw verstraeten en mevrouw van stralenburg mevrouw van erlevoort boog zich een weinig tot mevrouw verstraeten en fluisterde haar iets geheimzinnigs in terwijl zij tegen den heer verstraeten die haar vragend en glimlachend toeknikte schalks knipoogde
de ondervinding heeft den oplettenden beschouwer der waereldsche zaken geleert dat het altoos veel beter is eene verkeerde daad voortekomen dan die te herstellen was het niet zeer mooglyk myn kind dat gy huisselyk met willem omgaande want zyne kleine reisjes reken ik niet
ik zou weleens willen weten zei de andere of de zwaluw die zover rondvliegt op haar vele reizen in het buitenland een beter klimaat dan het onze gevonden heeft zulke nattigheid het is waarlijk alsof men in een natte sloot ligt wie zich daarin niet verheugt heeft zijn vaderland niet lief
in elk geval zijt gij nog geen oude freule francis al hebt gij altijd over mij voogdij willen oefenen als ware ik uw jongere broeder majoor frans heeft geen leeftijd
vincent vere lag uitgestrekt op zijn divan en zag bij die telkens herhaalde lichtflikkeringen met halfgesloten oogen rond die vreemde met rossen gloed doorschoten somberheid van het vertrek deed hem aangenaam de alledaagschheid van zijn in de spuistraat gehuurde kamers vergeten
en een nog veel lelyker fyn zwart stof benemen het volstrekt al dat aangename dat het door zyne ligging plantage en fraaije gebouwen moest
hier zit ik op het lievelingspaard van de keizer zit als een keizer op hem maar wat wilde ik ook weer zeggen ja nu schiet het mij weer te binnen dat is een goede gedachte
kinderen krijgen zij zou wellicht nog jaren hebben voortgeleefd zonder zich het feit dat zij ooit wel kinderen krijgen zou als iets heuchelijks te hebben voorgesteld nu werd haar wat zoete en gewijde aankondiging had kunnen zijn gedaan in de meest grove en leelijke wijze en het groote wonder van haar toekomstig
zij sprak meestal tot het meisje met iets in haar stem alsof zij tot eene volwassen dochter sprak en dora hielp haar dikwijls gestreeld dat moes haar al zoo bruikbaar vond zich aldus heffende uit hare weeke traagheid ging jeanne naar beneden naar haar huis en eetkamer en ze zocht naar de mand toen frans binnenkwam
ik ben zeker dat neef leopold niet van uw gevoelen is hervatte zij meer levendig en mij aanziende als om mijn antwoord uit te lokken neen francis luchtig opnemen zou ik het zeker niet maar evenmin vertwijfelen om de rust der consciëntie terug te vinden als zulke wroeging mij pijnigde
was zy zeer langwylig in het gereed maken juist of zy nog al wagtte om te beginnen tot het gezelschap voltallig was uw knegt komt de stoep op en geeft een brief aan frits met het compliment van zyn heer aan de dames
in de keuken waren volop kikvorsen aan het braadspit slakkehuiden met kindervingers er in sla van paddestoelen vochtige muizesnoeten en dolle kervel bier van het brouwsel der moerasvrouw fonkelende salpeterwijn uit grafkelders alles overheerlijk
kunt gy my ook een huismiddeltje aan de hand geven waar door ik in staat gestelt worde om aan vader te zeggen dat ik uit klinkklare vrees van hem te mishagen hem reden gegeven heb om zeer boos zeer kwaad zeer driftig op my te worden
na alles wat ik later heb ondervonden moet ik onderstellen dat leedwezen over de grievende teleurstelling die zijne koelheid haar veroorzaakte de laatste levensuren mijner moeder heeft vergald zoo niet haar dood heeft verhaast
wat doet die hier hij brengt altijd ongeluk aan maar dat kan hem niet schelen hij ontziet zich toch niet zijn dwaze invallen uit te voeren al zou hij er ook francis ongelukkig door maken en zijn vader vermoorden
edeling zei dat hy op zyn vertrek naar holland stondt willem zei ook zo doch dat hy nog drie dagen moest vertoeven om aan zyn patroons order te voldoen wel zei edeling dan zal ik naar u wagten ja zei ik zo jonge lui ik meen ook te gaan
en wie waren deze vreemdelingen ieder had zijn reispas en zijn bagage bij zich ja zij brachten zelfs geschenken mee voor mij en voor u en voor alle menschen die er in het stadje woonden wie waren zij wat wilden zij en wat brachten zij
een koetsier hield zij er niet op na zij had rijtuig van een stalhouder bij de maand maar zij gebruikte het zelden zij wandelde weinig en kwam weken aaneen niet van de plaats af
daar viel hij mat en moede neer op de fijne zachte manen van het lievelingspaard van de keizer dat in de stal stond waar het thuis was evenals dit met de mestkever het geval was de mestkever klampte zich aan de manen vast zat een korte tijd doodstil en kwam wat tot kalmte
gij zegt dat gij qui perd gagne speelt met francis daar heb ik niets tegen alleen laat het spel niet te ernstig worden of z ernstig dat gij uw levensgeluk zoowel als het hare er bij inlegt gij hebt blijkbaar haar vertrouwen hare achting gewonnen dat is zeer zeker de weg naar haar hart
is er geen geneesheer in de buurt vroeg ik niet ver het dorp in woont de chirurgijn die hier pas gekomen is antwoordde francis dan vlieg ik er heen riep rudolf met levendigheid t is veel beter dat frits gaat besliste francis
nu komt de jonge vrouw riepen ze binnen in het rijtuig en nu stapte de jonge vrouw die er fijn fier en lief uitzag er uit men kon het haar mevrouw juni wel aanzien dat zij het gewoon was door luie slaapkoppen bediend te worden
het hotel had voor hedwig de groote bekoring van het vreemde en zij was onder den indruk van de weelderige voorhof en eet zalen de breede hel verlichte trappen de uitheemsche gasten met hun onverschilligen schijn en de streng beleefde gedienstigen
zij moedigde mij aan om zelve te voorzien in t geen mij ontbrak en mij door niets of door niemand tot onoprechtheid te laten verleiden zij hoopte mij later bij zich te zien in londen en dan had zij mij nog veel mede te deelen
gy zult zien dat uw verlies tot winst wordt laat bregt gaan zo gy kunt zy voegt beter by de benjamins en slimpslamps dan by u ik zal u een goed mensch bezorgen om uw werk te doen tot dat wy weten wat en hoe vervolg de boze huichelaars niet t is geld betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart vergeefsch uitgeven en u zelf tot bespotting maken
en toen draaiden zij zoo hard in de rondte dat het doodenpaard en het grafzwijn er misselijk van werden en van tafel moesten gaan sakkerloot zei de oude kobold wat kunnen zij die beenen wonderlijk door elkaar haspelen maar wat kunnen zij meer dan dansen de beenen uitstrekken en wervelwind maken
zou hy ook dit willen zeggen ik bid nooit om dat betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart myn eigen reden my zegt wat zult gy bidden van dien god die u alles goeds geeft en het u dan en in die mate en voor zo lang geeft als het voor u allerbest is
en het is wel vreemd dat eene nicht maar eene nicht hier de rol speelt van een oudsten broeder wangunstig op het goed onthaal van den verloren zoon och met uw verloren zoon riep francis toornig
er kwam een mestkever aankruipen eerst de grooten dan de kleinen zeide hij maar in de grootte alleen zit het hem niet en daarbij strekte hij zijn dunne pooten uit wat moet je hebben vroeg de hoefsmid een gouden hoefbeslag antwoordde de
ik moest er de zekerheid van hebben ik kon niet lang dus wankelen tusschen hoop en vreeze op gevaar af van eene onvoorzichtigheid te begaan wilde ik haar vragen of zij het spoorloos verdwijnen van lord william een volstrekt onvergoedbaar verlies achtte
jeanne vond niets te zeggen en knikte haar even vriendelijk ontkennend toe als wilde zij daardoor te kennen geven dat zij waarlijk niet treurig was en in het binnenste van heur hart moest zij het zich ook bekennen
overberg wilde met alle geweld dat ik nog blijven zou ik weet niet of hij iets begreep van mijn toestand maar ik verzweeg hem mijn échec en wendde voor dat ik om eene dringende zaak naar huis moest
raadplegen en zeggen heden zusje ik ben zo dingzig was uwé ook zo dingzig toen je eerst aan die droevige kiespyn raakte als ik my voorstel hoe wy heren en voogden met vaderliefs op onze lutersche koppen en fraaije losse japonnen aan onze wyfjes agter
het meest vreesde zij een huis in de stille achterbuurt waardoor zij gaan moest om tot de arme buurt te komen dat was het uiterste van saaiheid het was een knoopenwinkel halfdonker met hooge ramen zij was er wel eens in geweest de hooge winkelkasten stonden van boven tot beneden vol witte doozen en op iedere doos was een knoop bevestigd
zij luisterde verschrikt naar haar vriendin die haar vertelde dat zij eerst tina en jo naar de van raats had gebracht betsy en eline hadden hen gevraagd om met hen en ben te gaan toeren en de anderen
doe ik daarop een schrede in de wereld en verneem hoe ik het daar krijgen kan en hoe ik het graag wou hebben dan komt er een mensenjongen bindt mij vast en geeft mij aan de woeste golven ten prijs terwijl het lievelingspaard van de keizer met gouden schoenen rondloopt dat ergert mij nog het meest maar op deelneming mag men in deze wereld niet rekenen
daarentegen stond een tafel met een marmeren blad zoo goed op zijn drie berenpoten met vergulde klauwen of hij u uittarten wilde hem te verzetten maar het blad zelf was overal gebarsten en miste hier en daar stukken uit het mozaïk ornament dat eene ster moest voorstellen
moet jy niet ietewat hebben zannetje zeit hy om je klein te houwen is het niet beter dat je jou bezwaart voelt om je zonden dan dat je een armiaansch slikgrondje hebt of dat je ziel door eigen gerechtigheid den duivel als een roofgoed wierd overgelevert
iv zij ging naar boven naar henks zitkamer henk was uit zij trok er haar mantel uit en zette haar hoed af toen nam zij een sigaar uit een koker beet er een puntje af en stak op maar aanstonds walgde zij van den bitteren smaak en ze wierp het ding weg toen liet zij zich op den divan neêr
de schilder floot als een lijster was een ervaren kunstenaar en slingerde de bruinachtig groene hopranken om zijn bierglas dat sierde het glas op en van opsieren hield hij veel daar stond hij nu met zijn verfpot dat was zijn heele bagage
bood ik haar mijn arm dien zij nam terwijl zij aanving men zegt van mij dat mijne opvoeding verwaarloosd werd dat is in eigenlijken zin niet waar
zyne keuze doet my eere aan maar dewyl ik niet denk om voor eerst van staat te veranderen heb ik hem dat openhartig gezegt nu zullen wy zien of hy het hart heeft om geduld te oeffenen omtrent een meisje die hem niets beloven kan om dat zy hem wat op den mou zoude moeten spelden waar door zy in hare eigen oogen al zo verachtelyk zoude worden als in de zynen
kwetste haar telkens maar zij ging het op haar beurt gebruiken om dezelfde reden waarom een kind dat veel geslagen wordt haar pop zal slaan aan verwarring en onrust frederik van eeden van de koele meren des doods leerde zij een eind maken door dit koude harde en plompe wapen dat s zeker ook maar verbeelding of verbeelding geweest
bijvoorbeeld een wagentje met een klein paard een heuschig paard een poney dan kan herman je leeren mennen ach neen dank u sprak hij op een toon als verveelde zij hem een beetje
en zoozeer kunt gij u in mij vergissen dat gij meent mij eene aangename verrassing te bereiden als gij zegt dat dit alles maar vermomming is geweest en dat de bedelaarsmantel slechts den betooverden prins heeft verborgen tot de comedie aan de ontknooping was fair fair
wie zouden die vreemdelingen wel zijn vroegen alle hagedissen wat zou er toch aan het handje zijn hoor eens hoe het gonst hoor eens hoe het bromt op hetzelfde ogenblik ging de elfenheuvel open en nu kwam er een oude elf uittrippelen het was de huishoudster van de oude elfenkoning
als men in elken tweestrijd altijd blindelings het smartelijkste kiest dan raakt men even goed in s boozen handen als wanneer men blindweg het aangenaamste kiest want als men wijzer wordt valt immers meer en meer het goede en het heuchelijke samen
het is toch niet gevaarlijk wel dokter vroeg betsy beneden in den salon waar eline otto en henk waren niet onmiddellijk mevrouw antwoordde reijer die haast had en zijn eleganten
in het zweet uws aanschijns zult gij brood eten zeide zij dat staat in den bijbel later komen de pleziertochtjes dans en spel in het groen en de oogstfeesten zij was een knappe huishoudster
het succes in de hoofdstad gaf hem vertrouwen op mijne voorlichting hij liet de reisroute die hij volgen zou aan mij over ik waagde het er op arnhem aan te wijzen ik behoefde niet meer voor ontdekking te vreezen
er is altoos dunkt my iets dat het geheel breekt onder het dessert kwam er een oude visscher in de kamer om ik weet niet meer wat te vragen de man was zo grys als een duif en zo verbrant van de zon dat ons oog op hem viel smit sprak hem aan wel vader je hadt daar een schone vragt
maar de ontdekking die ik gedaan had was voor mij eene waarschuwing die tot omzichtigheid vermaande de grijsaard hoe machteloos hij ook scheen was
de kikvorschen begrepen hem niet of wilden hem niet begrijpen ik vraag nooit tweemaal zei de mestkever nadat hij reeds driemaal gevraagd en geen antwoord gekregen had
het werd eline zoo vol dat zij zich een weinig oprichtte heur lokkig hoofdje aan otto's borst legde en zich niet weêrhouden kon hare armen om zijn hals te strengelen en toen zij zich zoo tegen hem aan voelde met haar boezem op zijn hart doorschokte haar eensklaps een plotselinge snik
wel dan zou mijn gestorven vriendje die namen aan valérie moeten hebben meegedeeld wel dat klinkt mij niet veel wonderlijker dan die hard-op
daarbij geraakte zij nu zelve aan het hoofd der huishouding en gebruikte die stelling om het haar zwager en zijne vrouw zoo onaangenaam te maken in de korte dagen van hun bezoek in het zieken sterfhuis dat zij afscheid namen van den heer roselaer met de betuiging dat zij niet zouden terugkeeren
er waren slechts weinig mens c hen buiten de oude i man hield de rechter zijde van de binnenplaats sloeg bij de derde deur
en meneer januari kwam nader als er een jaar verlopen is zal ik u eens zeggen wat die twaalf u mij en ons allen gebracht hebben nu weet ik het nog niet en misschien weten zij het zelf niet eens want het is een zonderlinge tijd waarin wij leven
reeds vroeger had zij ontdekt dat het mogelijk is deze grootsche aandoening door de zee gewekt te versterken en te bevestigen door het lezen van gedichten die behoefden niet over de zee te handelen maar het was genoeg indien zij waren van hoogen en statigen aard en dan gelezen werden in de nabijheid der zee
en dan zullen wij in de stenen kamer waarin pijnhout brand zitten en mee uit de gouden horens der oude noorweegsche koningen drinken de reus heeft mij een paar gegeven en als wij daar zitten dan komt de heks een bezoek afleggen zij zingt voor u al de liedjes der herdersmeisjes in het gebergte dat zal vrolijk worden
het is waar francis had veel zonderlings er was in haar verleden allerlei dat mij nog opgehelderd moest worden eer ik haar met gerustheid met vertrouwen mijne hand kon bieden maar toch zij had een flink karakter dat bleek mij uit alles zij was geen onbeduidende nuf geen koud zelfzuchtig wezen dat aan niets dan aan haar opschik dacht en naar allerlei
waarom krijgt het paard een gouden hoefbeslag zo vroeg de smid mij immers nu wordt deze vraag mij eerst duidelijk ter wille van mij kreeg het paard een gouden hoefbeslag en nu kwam de mestkever in een goede luim men krijgt een ruime blik op reis zeide hij
en het zien liggen van de glans roode vruchten in het beschauwde gras onder den boom was een van haar frederik van eeden van de koele meren des doods liefste aandoeningen ook daaraan was het zoete herfstgevoel vast
hy gaf het den goeden blankaart en ging naar zyn dochter hy kuschte haar hy zegende haar hy kuschte zyn zoon hy zegende hem beleef zo veel vreugd aan dit kind als ik aan betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart u beleef hendrik en gy zult een zeer gelukkig vader zyn
de diligence kwam aanrijden en hield voor de stadspoort stil zij bracht twaalf personen mee al de plaatsen waren bezet hoera hoera riepen de menschen in de huizen der stad waar de oudejaarsavond gevierd werd en men met klokslag van twaalven het gevulde glas omhoog hief om het nieuwe jaar het welkom toe te roepen
op den duur zijt gij hier toch niet op uwe plaats denk er eens rijpelijk en met kalmte over na en als gij besloten zijt laten wij master william uit engeland overkomen en wees gedankt mylord viel ik uit ik heb volstrekt niet uwe tusschenkomst verzocht om mij een echtgenoot te bezorgen en ik zal nooit kunnen besluiten om in u mijn oom te zien
zie deze hier is het de legende is te lang om nu te vertellen maar de verminkte arm wijst het uit dat er iets waars aan is en dat het portret moet gemaakt zijn nà de catastrophe
ja nu ken ik de wereld sprak de mestkever het is een booze wereld ik ben de eenige fatsoenlijke man op de wereld eerst weigert men mij gouden schoenen vervolgens moet ik op nat linnen liggen en in den tocht staan en eindelijk dringen zij mij nog een vrouw op
dan vraag ik hoe komen de advocaten de politici de beursmenschen aan den kost hij hield zijn kleine smalle hand voortdurend op in een vragende houding
ik had nooit gedacht dat mylord een duellist was antwoordde ik dat was hij ook niet maar zijne eer was er mede gemoeid dat hij de beleediging van dien kapitein niet ongestraft liet het was een vriend van zijne vrouw en die vriendschap ging wel wat ver
welnu dan moet zij maar weer voor een meisje doorgaan zei de moeder en als mijn kind hier blijven schande over den booswicht die haar verlaten heeft de mestkever was ondertusschen gedurig verder gereisd en op een koolblad over de sloot gezeild
hoe het kwam wist ik zelve niet maar ik raadde terstond in hem groote zedelijke en verstandelijke meerderheid boven mijn vader en alle andere mannen die ik tot dusver had ontmoet en ik heb later ondervonden dat hij ook op anderen diergelijken indruk maakte
hij vroeg om uitleg en verklaring maar daar geen van beiden wisten welk deel van t geval het eerst verklaring behoefde daar elk bij den ander juist dat geheel bekend onderstelde wat het meest uitleg vereischte en daar eindelijk hedwig volstrekt niet bekwaam was in logische uiteenzetting leidde het gesprek niet tot
in zeerwel zei mevrouw frits gy weet niets belooft gy my dit maar betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart ik ken u ga maar naar agter doch gy moet niet uitgaan ik mogt u nodig hebben hy ging zeer verslagen heen wy zagen elkander zwygent aan zy rees op wrong hare handen viel op een stoel neder met hare oogen ten hemel geslagen
de week vervlood en de gevreesde scheidingsdag kwam zuster paula bracht hedwig een boekje met spreuken die zij zelve had verzameld uit den bijbel uit tauler uit madame guyon uit thomas à kempis en anderen die mocht hedwig overschrijven
van den vloer tot hoog aan de zoldering reiken en opschieten met vlammende lichten gouden appelen en uitgesneden figuurtjes de stoof geeft evenveel warmte als een kachel ik haal het sprookjesboek uit mijn zak en lees daaruit overluid voor zoodat alle kinderen in de kamer stil en de figuurtjes aan den boom vroolijk worden
maar grootpapa gij verschiet daar uw kruit in het wilde gij weet immers niet eens wat er tusschen de oude freule en mij is voorgevallen als het iets goeds ware geweest zoudt gij het mij wel hebben
gerard ging rond met een zilveren blad vol glazen wijn en sorbets daarna met twee groote porseleinen schulpen vol gebakjes wil u een sorbet mevrouw en een taartje vroeg eline aan mevrouw van raat wat verlaten op de canapé nu en dan glimlachend tegen het vroolijke troepje der jongelui die elkaâr kaart legden
ook moest zij alleen zijn geen geneesheeren meer raadplegen maar eenvoudig sober leven in een oord waar zij gaarne was en waar haar geest tot hooge en kalme denkingen zou worden
een flinke oorveeg geraden sprak zij lachend vergezeld van een paar hartige woordjes die niet eigenlijk in het vocabulaire van de pensionaires thuis hoorden het een en ander gaf soortgelijke ergernis als de terugkomst van vert vert in zijn klooster
ik doe geen deur open en of gy gerugt maakt of niet het zal niets helpen niemand hoort u kom gy hebt u genoeg verweert zelden had ik zo veel werk met myne lievertjes gy hebt gestreden voor uw harssenschim dien lof geef ik u maar nu eisch ik uwe overgave
nu kwam de vierde die had een grote harp om op te spelen en toen zij de eerste snaar aansloeg tilden allen het linkerbeen op want de kobolden zijn links en toen zij de tweede snaar aansloeg moesten allen doen wat zij wilde
ik onderging smadelyke behandelingen zy troffen my niet ik wist dat ik wel deed en dat my ter redding uit myn droefgeestigheid geen beter middel konde aan de hand gegeven worden
waardoor mijne gouden bergen wel eens tot stuifzand kunnen vervliegen en dat arme dierbare millioen dat mij al zoo duchtig in de war heeft gebracht gereduceerd worden tot niets meer dan eene luchtspiegeling die mij voor eene wijle de oogen heeft verblind
o zeiden de andere mestkevers hij dien wij in de familie opgenomen hebben is een echte landlooper hij is weggegaan en laat zijn vrouw ten onzen laste achter
ik zag duidelijk dat ik niet deugde in zoo'n meisjeskring en ik heb later al de voorrechten van die educatie begrepen toen ik leontine in de wereld ontmoette als de vrouw van een kolonel met een tweeden luitenant tot
hy hadt een kort gesneden pruikje op dat niet onäartig tuigde met een groot breet vry vurig aangezicht hy hadt een zwarte rok aan met lubben die hem tot over de handen flodderden moeder hadt een soort van een negligé op met een rood lint een jukaatje aan een wit boezelaartje voor en was in t geheel huisselyk
zou hij dat wenschen hedwig haalde de schouders op ik kan het beproeven ik kan hem schrijven zuster paula knikte en zij gingen scheiden toen frederik van eeden van de koele meren des doods liet hedwig reeds bij de deur staande het beschreven papier van valérie zien en vertelde wat de woorden konden beteekenen
noblesse oblige te letten en zich zelf niet te kort te doen ook daarom kan ik het niet goedkeuren dat men als edelman liever alles wacht van vorstengunst en alles afwacht wat deze oplegt dan zich mannelijk boven zekere ingeroeste vooroordeelen te verheffen en door eigen energie en werkkracht te verwerven
wat is er een rumoer en een gebrom in den ouden elfenheuvel zei een der hagedissen ik heb van het leven al in twee nachten geen oog dicht kunnen doen ik kon even goed kiespijn hebben want dan slaap ik ook niet
en ze vleien mij met mijne ervaring mijne voorzichtigheid ja ja wees er gerust op die zal ik gebruiken om hem goeden raad te geven in den besten zin als de zaak loensch is kan zijne keuze niet twijfelachtig zijn
hedwig beefde en was bang zij bemerkte nu dat zij met iets te doen had dat machtig en gevaarlijk was een hartstocht die niets ontzag die naar geen rede hooren zou en waartegen zij niets beginnen kon
ik heb mij laten misleiden dacht de mestkever er blijft mij dus niets anders over dan ze ook te misleiden zo gezegd zo gedaan weg was hij de hele dag bleef hij uit de hele nacht bleef hij uit en zijn vrouw zat daar als een weduwe
daartoe heb ik mij over allerlei bezwaren en vermoeienissen heen gesteld ik heb drie uren aaneen te paard gezeten omdat ik de diligence niet durfde gebruiken ik heb twee uur geloopen ik heb mij tot de schemering in de ruïne verscholen ik ben den bekenden tuinmuur overgeklommen met gevaar van armen of beenen te breken
tusschen al dit wit en roze schitterde de spiegel als gepolijst metaal het ledikant verschool zich achter roode draperieën een breede psyché dwars in een hoek ving in zijn glas een groote watering van licht op
ik sloot myn clavier en zei t is wel tante ik ging naar de keuken en bakte helder door maar ik at die al bakkende zelf op dit is de eerste trek die ik haar speelde hoe zelden ik myn genoegen kryg
en wanneer komen zij vroeg een der dochters dat hangt van weer en wind af zei de elfenkoning zij komen met scheepsgelegenheid hier naar toe ik wilde dat zij over zweden zouden gaan maar de oude man had daar geen ooren naar hij gaat niet met zijn tijd mee en dat kan ik niet velen
waarheid is dat hij het noblesse oblige in den besten zin opvatte het was nooit in hem opgekomen als een voorname leeglooper rond te slenteren en op de beurzen zijner aanzienlijke kennissen en verwanten te teren
nu moesten de elfen dansen en dat zoowel eenvoudig als met stampen dat ging haar goed af en toen kwam de kunstmatige dans o wat konden zij haar beenen ver uitsteken men wist niet waar het einde en waar het begin was wist niet wat armen en wat beenen waren dat ging alles zoo wonderlijk door elkaar
maar haar verlangen naar stilte was te gunstig voor haar om toch onafgebroken aan haar overledenen te denken myne ouders hadden elkander hartlyk bemint de dood myn's vaders stortte haar in de
hij zag er over het algemeen zeer vrolijk uit werken deed hij maar heel weinig maar des te meer maakte hij feestdagen als het maar wat bestendiger in de wereld was zei hij maar nu eens is men goed dan weer slecht geluimd al naar het valt nu eens regen dan weer zonneschijn
de elfen dansten reeds op den elfenheuvel en zij dansten met sjaals die uit nevel en maneschijn geweven waren en dat staat heel mooi voor hen die daarvan houden
ik had eene dame gebrutaliseerd eene barones eene gescheiden vrouw die zich de airs gaf van slachtoffer en in ons huis had weten binnen te dringen zij had mijn grootvader zoo ingepakt dat de goede man er niet aan wist te ontkomen
en zij troostte zich met de weemoedige gedachte dat vincent wellicht sterven zoude vor zij getrouwd waren en dat hare zorgen hem dan zijne laatste dagen nog hadden verzoet de dagen gingen voorbij terwijl het vermoeden dat vincent dien stillen hartstocht koesterde haar meer en meer zekerheid werd
er was bijgevoegd dat de navraag geschiedde met geene andere dan goede intentiën en dat mijn antwoord voor den persoon in kwestie geheim zou blijven ik behoef u niet te zeggen hoe mijn antwoord was ingericht en ik heb grond om te gelooven dat mijne getuigenis heeft medegewerkt tot het besluit van jonkvrouwe roselaer tot de werve
middag ging tante uit eeten ik kleedde my aan stak wat linnen by my ook myne betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart juweelen die ik van u gekregen heb voor gy naar frankryk ging doch die ik nooit heb aangehad met een weinig gelds want zy geeft my niets geen duit bregt hadt de stoutheid om my te vragen waar ga jy heen dat raakt jou niet
ben je dan niet in den stal van den keizer geweest vroeg de mestkever daar is de vochtigheid warm en geurig dat is mijn klimaat maar dat kan men niet op reis meenemen is er hier in den tuin geen mesthoop waar personen van een aanzienlijken stand zooals ik zich te huis kunnen voelen en logeeren
maar zelfs hij die zich illusies verbiedt kan nog wel eens idealen scheppen en zoo heb ik in die korte en zeldzame oogenblikken waarin mij het mijmeren geoorloofd was wel eens gefantaseerd over de vrouw die voor mij zou passen als de omstandigheden veranderden en ik naar eene levensgezellin zou mogen omzien
schryven hoeneer mag ik u te rug wagten cootje en de heer blankaart beloven my met my en de kinderen als het zagt weêr is u tot haarlem toe tegen te ryden gerrit en mietje maken zeer hun compliment aan hunnen lieven papa en beloven u duizend kusjes dit verzoeken zy my u te schryven
maar de jongens zeiden dat zij het liefst een redevoering wilden houden en op de verbroedering drinken in trouwen hadden zij geen lust en nu hielden zij redevoeringen dronken op hun verbroedering en deden de nagelproef om te bewijzen dat zij hun glazen leeggedronken hadden
doch er kwam niet die innerlijke zekerheid en rust die zij door hare moeder geleerd had als antwoord te verstaan en zij liep met hare onzekerheid rond als met een lossen tand die zij niet trekken kon en waaraan zij telkens voelen moest
maar toch zeker niet voor de erfgenamen viel de generaal in neen als zij francis bedacht had zouden wij er al iets van weten en dan zou zoo'n notaris zich niet verstouten ons z achteloos te behandelen
uit de ton zei hij zullen wij op vastenavond de kat jagen ik zal jelui het leven wel prettig maken en mij zelf ook alle dagen vroolijk ik heb juist niet lang te leven van den heelen troep den kortsten tijd ik word namelijk maar acht-en-twintig dagen oud
dan wil ik die onzichtbare macht kennen die u tegen mij sterkt riep ik woest van toorn en smart och leo gij weet immers wel van welke smartelijke plichten ik de slavin ben
je hebt beiden gelijk zei de mestkever en nu verzocht men hem de kamer binnen te treden zoo ver hij namelijk onder de potscherf kon komen nu zie je ook mijn klein oorwurmpje zeiden een derde en een vierde van de moeders het zijn lieve kinderen en zij houden veel van een grapje
zie je nu mijn lief kind welk een vergissing dat van je was toen je alles had wou je t weggooien nu is je niets gelaten behalve t leven en nu heb je t willen behouden
dit was een lustige kwant hij was directeur van een komedie directeur van gemaskerde bals en van alle vermakelijkheden die men zich maar kan voorstellen zijn bagage bestond uit een groote ton
hebben in de koets geleit ik zou het gewaagt hebben vader zelf te doen lachen en u den schuld gegeven wy zouden het bal geöpent en gesloten ja wat niet al gedaan hebben en nu zal ik daar als zo een klos van een jongen zonder meisje zitten ik zou my aan my zelf zo vergrypen kunnen
dat zij eene groote vereerster was van rousseau ja zelfs dat zij eene statuette van voltaire in hare kamer had en zich had laten afbeelden met een deeltje van diens brieven in de hand al wist zij dat de toekomende bezitter juist niet bijzonder gesticht zou zijn door dit détail
deze had heel veel last van verkoudheid hij snoot zijn neus aldoor en toch zeide hij moest hij de dienstmeisjes vergezellen en ze in haar nieuwen dienst brengen die verkoudheid dacht hij zou wel weer overgaan als hij maar aan het houthakken ging en hout moest hij zagen en hakken want hij was meesterknecht bij een
de vijver was zeer groot de mestkever scheen het een oceaan toe en hij verwonderde zich daarover zozeer dat hij op zijn rug viel en met zijn poten lag te trappelen
maar waarom mij niet eerder uw vertrouwen geschonken op dit punt waarom het op zulke verrassing op zulke toevallige ontmoeting te laten aankomen ik heb u immers gezegd reeds in de eerste dagen onzer kennismaking dat ik den moed zoude hebben eene struikelende staande te houden
nu zal myn eerste bezoek by uwe tante zyn en dat lieve mensch t welk gisteren by u was moet ik nader leren kennen dit is al christelyke deugd en hoewel t gezont oordeel wel eens voor een weinigje te vergetrokken yver schynt te wyken dit is niets daar de mening zo oprecht is en het voordeel zo uitgebreit zyn kan
hij vertelde van den zalm die tegen de neervallende wateren opspringt als de reus op de gouden harp speelt hij vertelde van de heldere winternachten wanneer de bellen der sleden klinken en de jongens met brandende fakkels over het ijs loopen dat zoo doorzichtig is dat zij de verschrikte visschen onder hun voeten zien zwemmen
aldoor aanstormend nooit bereikend als leeuwen getemd voor den blik en zij voelde zich rustig in het groote heerschend vertrouwd in het ontzachlijke maar zij kon ook aangenaam vinden zich tusschen de menschen te bewegen koel en keurig gekleed
ja weet gij daar ook al van vroeg zij met zekere bitterheid denkelijk niet het rechte ik bid u francis ga voort sprak ik met eene gejaagdheid die ik niet wist te verbergen
van heel wat deftiger plaats zei de mestkever ik kom uit den stal van den keizer waar ik met gouden schoenen aan de pooten geboren ben ik ben op reis ter volbrenging van een geheimen last doch je moet mij daarover maar niet uithooren want ik verraad het toch niet
met ons zelf bekent en terwyl hy onze oogen op onze pligten vestigt geeft hy ons lust en kragt om t geen men wel begrypt betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart gemoedlyk te betrachten ik wydde my geheel aan myn kind en stelde my door het lezen van goede boeken in staat om den pligt eener moeder op eene verlichte wyse uittevoeren
ik heb hier enige data en feiten uit het leven van de dode man kapitein peter carey hij werd in vijfenveertig geboren was dus vijftig jaar
hoe kwam je daar vroeg holmes ik zal alles van het begin af vertellen zet mij dan een beetje overeind dan kan ik beter spreken
overberg die wist dat ik hier heen ging heeft mij opgedragen u te verwittigen dat er weldra gelegenheid zal zijn om de werve op het voordeeligst over te doen over te doen dus onderhands zooals met de boerderij dat hij ook voor mij heeft bered want om redenen kan er van publieken verkoop geen kwestie zijn
hoor ik hou graag van wat moois doch vind geen moois in dolligheden maar ik mag immers wel een polonaisje laten maken het zal u niet schelen of de stof om myn lyf sluit dan of zy met lange plooijen neer
wellicht ook iets verschrikkelijk dramatisch een man die mevrouw in hare jeugd wraak gezworen had en die haar nu bij heure grijze haren over den grond sleepte en met messteken doorstak zij zag de oude vrouw zich kreunend wentelen in haar bloed en zij begon langzamerhand te snikken in hare gedroomde smart over dien gewelddadigen dood en steunde zachtjes
al gewoon was geraakt en zijn terugkomst dus volstrekt net vreeimd vond de overige gevangenen
zou t anders zijn o dààr dààr was alles goed en na dien tijd hervatte ze haar gebeden en sprak dagelijks met haren god vader aldus door een korte opvlamming van zij het ook in wezen valsche levensschoonheid voor zijn dienst behouën maar niettemin vergat zij en zonk
het schijnt mij dat ik van het begin af aan mij dwaas heb aangesteld ik begrijp nu hetgeen ik nooit had moeten vergeten dat ik de leerling ben en gij de meester zijt zelfs nu ik zie wat u hebt gedaan weet ik niet hoe u het deed of wat het betekent
en aan de mogelijkheid van een tochtje naar het kasteel van grootpapa toen ik diens stem hoorde in gesprek met sir john de heeren waren door de openstaande deur van de tuinkamer gekomen en hadden plaats genomen op de bank vlak onder mijn balkon zekere onrustige nieuwsgierigheid beving mij ik had maar op te letten en ik kon alles verstaan
hij te vroeg wist wie de erfgenaam van tante sophie was en zijne verhouding tot francis was hij in staat om op haar toekomstig vermogen te speculeeren ik zag hem als een bezwaarpunt als een donkeren stip aan den horizont van mijn geluk die voortdurend mijne opmerkzaamheid zou vorderen en ik voelde de drukkende waarheid van de uitspraak
hoe vaak ik onder dat alles van naam veranderd ben weet ik zelf niet meer alleen den eenigen waarop ik recht had hield ik standvastig buiten het spel ik had gezorgd dat het gerucht van mijn dood in holland was verspreid ik had alles gedaan om er waarschijnlijkheid aan te geven
het gebeurde in drieëntachtig augustus van dat jaar peter carey was gezagvoerder van de sea unicorn en ik was daar harpoenwerper wij waren juist uit het ijs op de terugreis en kregen stormweer met zuidelijke winden toen wij een klein vaartuigje oppikten dat naar het noorden was gedreven
komt kinderen zei ik zit aan en weest myne gasten zy aten als rovers en de wyn die t hart verheugt smaakte zo goed dat ik myn flesje kraakte toen aan t praten over oost en west over negotie over ik weet niet al waar van zie onze jonge lui weten toch veel meer dan wy dat is niet anders en daar ben ik blyd om
het ging mij genoeg ter harte maar een von zwenken tot gevangenschap veroordeeld dat scheen iedereen in de familie te hard van haar wist ik dat ik niets meer van mijn vader te wachten had ik beproefde zoo wat van alles maar niet met goed geluk mijne antecedenten waren mij in den weg en ik zal de waarheid bekennen mijn karakter was mij ook tegen
natuurlijk informeerde ik naar de man ik vond uit dat hij het bevel gevoerd had over een walvisvaarder die uit de noordpoolzee terugverwacht werd omstreeks de tijd dat mijn vader naar noorwegen ging
gekheid hecht toch niet zooveel gewicht aan die praatjes denk aan de lasterzucht en de kleingeestigheid van de lieden eener kleine stad die alles op het bekrompenste uitleggen
wel mietje hebt gy nu zo vele maanden in de beaumonde geweest en weet gy nog niet dat de liefde en het huwlyk nimmer te samen gaan kort gezeit ik toonde dat ik eene dochter was uit het geslagt der buigzamen ik week voor iets dat ik geen kans zag te weigeren
je bedoelt dat je ze niet hebt gezien ik verzeker u meneer dat ze er niet waren mijn goede hopkins ik heb in vele misdaden het onderzoek geleid maar ik heb er nog nooit een gezien die gepleegd was door een vliegend wezen
t is half vier uuren de dag begint aan te breken nog in geen uur worden de poorten geopent daar komt iemand naar beneden men tikt aan de kamerdeur ik ga zien wie het is
aan uwe zijde is het recht en de gezonde verstandige opvatting van het leven dat men op de werve behoort te leiden in uwe omstandigheden nu wat gij daar zegt doet mij goed want ik beken u dat gij mij in strijd had gebracht met mij zelve door dien blik van minachting dien gij mij hebt toegeworpen
toen ik patrick cairns onder de harpoenwerpers vond naderde mijn onderzoek zijn einde ik redeneerde dat de man vermoedelijk in londen was en dat hij het land wel voor enige tijd zou willen verlaten
de grote hinderpaal is weggenomen hy erft van den heer geldlief eene goede stuiver zo dat als hy eene standplaats heeft denk ik dat gy spoedig te bruiloft zult gaan hy is een uitmuntent jongman zyn zwart gewaad staat hem zeer wel en zyn fraai gekrult blont hair geeft hem een bevallig voorkomen
en hij bedacht hoe hij zijn kamer dan opnieuw zou inrichten ruim en eenvoudig zoodat men er zich in bewegen kon zonder nu een beeld om te gooien of dan over een oostersche draperie te struikelen
er was voor mij maar één antwoord mogelijk op dit briefje instappen en met frits naar de werve rijden onder welke wisseling van hoop en van vrees kan ik u niet beschrijven alles draaide mij voor de oogen toen ik de oude brug over de poort weer
dat lag dat tabakszakje op tafel op welk deel van de tafel lag het het lag in het midden het was natuurlijk van robbenvel de harige huid had een leren riempje om het vast te binden aan de binnenzijde stond p c ongeveer een half ons zware tabak was er nog in
ben zat op den grond bij haar fauteuil zijn dik hoofdje gedrukt in de japon zijner moeder en hij keek zeer aandachtig naar een grooten tak van een bladerloozen kruliep die telkens de wanhopigste wendingen maakte onder den stortvloed op eens zuchtte hij
juist neligan was mijn vader eindelijk kregen wij dus iets positiefs en toch scheen er een grote gaping tussen een bankier die met de noorderzon was verdwenen en kapitein peter carey aan de wand geregen met een van zijn eigen harpoenen
en dertigste brief de heer jacob brunier aan mejuffrouw sara burgerhart charmante dame de ongeneerde wys waar op gy my altoos behandelt geeft my de hardiesse om u eenige regels te schryven
hebt gij werkelijk een vermoeden ja er is mij een licht opgegaan hebt gij nog wat geduld om naar mij te luisteren ziet gij ik heb zwakheden maar niet eigenlijk datgene wat men hartstochten noemt
toen ging zij heen innig en vriendelijk groetend een paar dagen liet zij hedwig alleen hetgeen deze zeer droevig en onrustig maakte