rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
ditmaal kijkt hij schuldbewust ja juffrouw en buigt het zondig hoofd opnieuw voorover maar even later zie ik hem met een been uit z'n bank hangen en met een hoogst ernstig gezicht een nieuwe goocheltoer voordoen aan z'n buurlui links van het gangetje
even een naald en draad om al die drukknoopjes te verzetten maar zijzelf schenen zich behaaglijk en op hun gemak te voelen ze begonnen tenminste dadelijk heel vertrouwelijk met me te babbelen
steeds moest ik alles achter slot en grendel houden het schoolgeld de pennen de potloden alle kinderen waren op hun qui-vive centen mochten niet op het tafeltje neergelegd worden want daarvan was het eigendomsrecht zo dadelijk niet te bewijzen
och och wat zou m'n vreugde me gauw vergaan ze zullen misschien twee of ten hoogste drie dagen in de klas geweest zijn toen op een morgen een klein meisje dat achter ze zat plotseling in tranen uitbarstte
als ze maar gedurfd had had ze de andere bloempotjes ook wel onder handen genomen maar ze wist wel dan was er oorlog van gekomen ik had er m'n schik in en liet haar begaan
toen ik tonia dus onder het lezen rustig zag zitten kauwen met een mond zwart van de drop verzocht ik haar vriendelijk mij de inhoud van haar zak maar eens te vertonen na enig tegenstribbelen kreeg ik de jonge dame zover dat ze met blijkbare tegenzin een zakje drop voor de dag haalde
en zo bleef het arie bombarie of liever nog voor het gemak enkel bombarie wie nooit voor schooltijd alleen in een lege klas is geweest kan zich geen voorstelling maken van het eigenaardige rumoer dat dan door de open ramen naar binnen dringt
dan straalden z'n oogen als sterren en hij stapte alsof t parade was en een enkel keertje als de grote deur al dicht was de laagste klassen hadden een aparte ingang en niemand ons dus zag mocht hij heel eventjes mee naar binnen en naast z'n zusje in de bank zitten
t grauwe sluike haar was met veel water achteruit gekamd en bijeengehouden door een ijzeren sluitkam maar het meest trof met het gezichtje och heer nooit zag ik zo'n kindergezichtje zo ouwelijk en triest
het moederlijk gevoel was ook vroeg bij haar ontwikkeld het liefst speelde ze met de allerkleinsten en werd zo'n nieuwelingetje op de speelplaats soms eens omver gelopen dan was zij de eerste die het zag en te hulp snelde
ik wou er wel graag even met de kinderen uit maar ik wou ze toch geen nat pak bezorgen besluiteloos tuurde ik in de effen grijze lucht ik zou d'r maar in blijven tis veel te nat buiten kwam daar opeens m'n gratis advies uit de derde bank
en als ik 's middags naar huis ga hoe het komt weet ik zelf niet misschien door zijn mooie helderblauwe kijkers misschien door zijn sinniklaas in de auto misschien omdat zijn vader dood is en zijn moeder wel van 'm af wil maar dan voel ik dat die kleine zwerver al een plekje in mijn hart heeft veroverd
toen op het souterrain wijzend daar is de keuken en de kamer en de slaapkamer daar wonen wij ziet u maar touwtje springen moet ik altijd voor de deur doen want ik mag geen leven maken voor dokter
in het naar huis gaan de zak gerold t mmmmm drie anekdotes betreffende de geheime politie
die school imponeerde ook kleine jassie ondanks hemzelf en daaraan had ik het ongetwijfeld te danken dat hij nog zo ten naastebij deed wat ik zei soms had hij zelfs een overdreven ijver in het gehoorzamen
ze was zo beduusd dat ze werkelijk gehoorzaamde en blijkbaar die hele dag nog onder de indruk bleef ze lokte tenminste geen nieuwe scene uit het was beslist een overwinning de hele klas had er respect voor dat voelde ik
dag juffrouw ik ben de moeder van liesebetje en ik kom es horen hoe of dat nou eigenlijk zit ik vroeg waarmee ik haar van dienst kon zijn toen werd ze rood van woede en barstte los ziet u da's toch geen manier van doen om mijn kind zo te behandelen
het prinsje stond erbij te kijken z'n wangetjes kleurden ervan z'n ogen glansden het mondje stond halfopen z'n handjes trilde even maar hij wist toch nog niet goed of het droom of werkelijkheid was
vooral hadden zij het op een mijner nichten voorzien die van natuur van alle insecten afkeerig elk oogenblik wanneer slechts eene dier onwelkome gasten haar bord of wijnglas genaakte gillende opsprong en zich vergeefs met haar servet van de vervolging dier lastige wezens zocht te ontslaan
vijf minuten later kijk ik eens over de gebogen hoofden heen mijn troepje is vol animo bezig sommigen zitten met het ernstigste gezicht te tekenen het voorhoofd in rimpels getrokken de mond half open het puntje van hun tong er even uit
ja d'r man en zij hadden ook wel gemerkt dat de jongen erg bijdehand was en ze hadden er al over gepraat of hij later niet wat verder zou kunnen leren als hij van school kwam maar nu al op een andere school en het kind boven z'n stand opbrengen ze wist niet of d'r man daar wel voor te porren zou zijn
pak je lei maar op gijs en ga maar weer bij het tafeltje staan het tafeltje is m'n verbeteringsgesticht de afzondering wil nog wel eens heilzaam werken gaassie bezocht deze inrichting dan ook vrij geregeld met meerder of minder succes
kon hij het helpen dat hij met die heersersaard geboren was als nummer zoveel in een ongelukkig gezin waarvan de vader op een gegeven ogenblik ervandoor was gegaan moeder met het hele nest onverzorgde jongen achterlatend
bij het zingen hield ze de handjes gevouwen het vochtige mondje half open de grote kijkers onafgebroken op mij gevestigd het was net een engeltje van een oude schilderij
tenslotte gebeurde er toch geen onheil over een paar maanden zouden ze waarschijnlijk toch in andere handen zijn overgegaan en ik wist vooruit dat de meesten aanstaande maandag vriendelijk tegen m'n opvolgster zouden lachen
ik dorst m'n oren niet te geloven maar het hoofd kwam het mij spoedig bevestigen de laatste dag brachten ze me hun portret daar stonden ze ten voeten uit in hun mooiste plunje ter weerszijden van een bloemstuk of een tuinhek of zoiets
en nu doe ik nog net of z'n toehoorders van hout en steen waren in plaats van levende wezens die toch dagelijks ook hun wel en wee hebben en evenmin van hun hart een moordkuil willen maken en dan nietwaar de ene confidentie lokt de andere uit
en dat is maar gelukkig ook want op onze volksschool is het eerste halfjaar gewijd aan de getallen tot tien in het tweede brengen ze tot twintig het derde halfjaar leer je ze optellen en aftrekken tot honderd en in het vierde komen de tafels en de deelsommetjes aan de beurt
maar ik zei als je me de andere negen ook laat lezen daarvoor was ze natuurlijk niet te vinden dus heaps of love brr joop
waarom wil jij je levertraan niet zoet innemen deed ik bars o juffrouw ik wed dat ie het voor u wel zou doen u moet eens horen hoe die thuis over u praat het is de hele dag de juffrouw doet zus en de juffrouw zegt zo
m'n eerste werk was gaasbertus krnajles wat af te pellen of liever hem te ontdoen van z'n buitenste grove bolster dat had al dadelijk een dubbel resultaat
uit bravigheid of om zelf niets van m'n rantsoen te hoeven afstaan of om straks van m'n maal te kunnen genieten zonder door jans hongerige blik gestoord te worden
dat zij liesbeth het knappe kind iets belachelijks deed dat zal wel de genadeslag hebben toegebracht aan haar zucht tot kritiek en als haar nog eens de ene of andere bazigheid ontsnapte en de anderen keken spottend om
weet u wat die ka zeit as ik maar effe naar d'r wijs en dan gaan ik lekker schreeuwen dat al de buren het kennen horen zo'n feeks he en van d'r vader krijgt ze nog altijd gelijk ook da's het ergste ze zuchtte eens nooit hebben we anders een woord daar ken u navraag naar doen maar om dat kind zou je de oorlog in huis krijgen
z'n armpjes zagen akelig blauw het satijnen velletje voelde koud als marmer toen vroeg ik hulp bij een van m'n kennissen die zelf een zoontje in die leeftijd had en ze gaf me een allerliefst matrozenbloesje dat haar jongste zoon te klein was geworden
en dat die markante tegenstelling tussen z'n ingeboren aard en de positie waarin het noodlot hem geplaatst had telkens weer aanleiding gaf tot tragikomische conflicten
en er boven hangt steeds een dik gordijn van damp en wie aan den rand der kloof staande naar beneden ziet moet wel duizelig worden door het eeuwig geraas en gewarrel en gedraai van den glinsterenden maalstroom beneden
het kinderloze echtpaar wilde wel een der kinderen aannemen maar zelf dienstbaar als huisbewaarders konden ze de twee wilde jongens van acht en tien jaar niet hebben alleen voor lieve zachte immy heeft dokter toestemming willen geven
er kwam een kalmte over de kinderen waar ik me telkens weer over verbaasde zo gehoorzaam en zoet als engelen waren ze tot ik op een morgen m'n bombarie weer in de gang hoorde schetteren
de vriendschap van jopie was een geschenk dat ik nergens mee verdiend had dat me zo maar geworden was op het ogenblik dat we elkaar voor het eerst aangekeken hadden maar even onverdiend als ik haar verkregen had moest ik haar ook weer verliezen
en werkelijk wilde het toeval dat toen hij op school kwam ik juist m'n klas aan een meester moest overgeven en afdaalde naar de kleintjes toen z'n moeder 'm kwam brengen en het hoofd ons officieel aan elkaar wou voorstellen moesten we allebei toch wel erg lachen en we schudden elkaar de hand als een paar oude bekenden
en opeens met een schok zag ik dat dit kind geen kind was maar een oud vrouwtje in miniatuur kwam het door die ouwelijke omslagdoek door de gelige bleekheid van het magere gezichtje
he ja zei merdle wat is er wat er is herhaalde mevrouw merdle je hebt dus geen woord gehoord van het beklag dat ik deed een beklag ik wist niet dat je je over lets te beklagen liadt
stond ik bij een klein onbeholpen gansje en probeerde ik haar te leren hoe ze haar griffel houden moest dat het niet zo afschuwelijk piepte dadelijk boog ze zich uit haar bank om het stumpertje nog eens vermanend toe te voegen zie je nou wel ik had je toch ook al gezegd dat je niet zo mocht krassen
verdiept in zijn eigen gezang zelf genietend van de heldere klank zat hij voor zich uit te staren als een vogel op een tak die alles om zich heen vergeet in de vreugde der zoete melodieën en schallende trillers
maar moeder ging er ernstig op in nee dat kon ze zich niet meer zo precies herinneren wel met tanden krijgen wat ik met een wijze hoofdknik verklaarde ook best te kunnen aannemen
tenminste de volgende morgen kwam jopie me prinsheerlijk z'n nieuwe stappers vertonen kijk eens juffrouw dat benne ze nou sinds waren we als het kan nog dikker vrinden na schooltijd bleef hij vaak op me wachten en als ik dan de deur uit kwam liep hij met me mee
vader had al zo lang geen werk en nou was hij in duitsland gaan werken en nu had hij al een heleboel geld verdiend en zou eind van de week thuiskomen maar moeder had geen cent meer in huis en de bakker wou zonder geld geen brood meer geven en of de juffrouw nou asjeblieft wat voorschieten wou tot het eind van de week moeder zou het zelf terug komen brengen
ik heb reeds vernomen dat gij mevrouw barclay hebt ontmoet en dat gij elkaar wederkeerig hebt herkend zooals ik vermoed zijt gij haar toen naar huis gevolgd en hebt gij door het venster den twist gezien tusschen haar en haar echtgenoot waarin zij hem zonder twijfel zijn gedrag jegens u verweet
ik had in de klas een stuk of wat plantjes cadeautjes van de kinderen en nu had ik de gewoonte elk kind voor z'n eigen plantje te laten zorgen de kinderen vonden het heerlijk en ik had er geen omkijken naar het enige nadeel was een kleine overstroming af en toe
ze bekeek ze aandachtig toen begon het hoge stemmetje te zingen mooi zijn ze he juffrouw net fluweel maar ze zijn toch niet van fluweel is het wel en heel teer streek haar sierlijk vingertje over de donzen bloemblaadjes
dezer dagen zat ik voor schooltijd schrijfvoorbeelden in de boekjes voor te schrijven immy stond met beide armpjes op het tafeltje geleund en hield me gezelschap voor me stond een bakje viooltjes
er was geen spoor van hem een paar minuten gingen voorbij waarin ik luisterde naar een eerwaardig italiaansch priester die in zijn gebroken engelsch een conducteur trachtte aan t verstand te brengen
onder de les spande zij zich in met een ijver die me soms zeer deed ze was niet zo heel vlug van begrip en ze verzuimde vaak toch bleef ze bij met grote wilsinspanning
ik had het over de verstandige gewoonte om zoo nu en dan eens te laten merken dat men ja veel heeft van een lieflijk landschap maar met een bodem waarin zich vulkanische stoffen ophouden
daar viel m'n oog op trui zowaar ze had ook geluisterd ze zat me aan te kijken en opeens ontdekte ik een fel licht in haar gele ogen ik had een ingeving een helder ogenblik en ik vroeg vriendelijk zou jij het willen trui
alleen die ene klas waartoe elsje hoorde die heeft klein duimpje niet gehad zoals het behoort toen ik voelde hoe die ijskoude handjes trilden hoe het lieve kopje zich in nameloze angst tegen mij aandrukte alsof het bij mij bescherming zocht toen heb ik het rode lichtje maar gauw laten verschijnen veel te vroeg eigenlijk
het leerstellige en uitlegkundige slechts even aanroerende legde hij er zich voornamelijk op toe om indruk te verwekken en zijn toehoorders door treffende voorbeelden door ontzettende schilderingen en door krachtige toespraken te schokken
hun niet in handen is gekomen lord holdhurst haalde de schouders op wij kunnen zeer moeilijk onderstellen mijnheer holmes dat de dief het tractaat heeft weggenomen om het in een lijstje te zetten en op te hangen
ik verzekerde haar dat ik overtuigd was van haar goede wil en beloofde haar dat ik m'n best zou doen het die dag zonder mientje te redden of ze wel vaker hoestte informeerde ik en daar kwam ze los
hulpeloos keken ze eerst naar mij en toen weer naar het strenge gezicht van de hoofdonderwijzer nadat hij op deze wijze stemming gemaakt had begon hij pas te spreken zijn stem had de plechtige klank die ieder onderwijzer er bij gepaste gelegenheden in weet te leggen
en dus bovendien een simpel zinnetje als hier is een roos eerst nog in z'n eigen idioom moet overzetten bijvoorbeeld hiero daar he je n rosie of kaak es watte faan bloemetje
en in het speelkwartier is hij de ziel van het spel heeft hij alle jongens om zich heen vandaag is het brandweertje ze draven met z'n achten of tienen op een kluit in een heel lang touw de voering uit hun pet hebben ze naar buiten getrokken en die toen weer opgezet met de klep als een hanenkam boven op het hoofd
de schoenmaker een zool onder een schoen zet en de koekebakkersjongen zes taartendozen op z'n hoofd balanceert en dan nog kans ziet op en af z'n fiets te komen en de voorbijgangers te molesteren
wat mijzelf betrof ik was met mijn gedachten plotseling verplaatst in de grote dom te keulen jaren geleden had ik daar de dienst eens bijgewoond en was in extase geraakt bij het plotseling invallen van het jongenskoor
wat er dien ochtend wel in dat kleine rooie kopje is omgegaan toen ik doodkalm de andere ramen ook openzette en niet de minste notitie van haar nam is ze verbaasd gegriefd beledigd geweest vond ze dat de wereld in de school op z'n kop staat
of ik het tot commandant van de schutterij kon brengen maar dat ik vanavond van plan was veranderd en nu had ik besloten om mij aan het tooneel te wijden nu dat scheen neef uitmuntend françois haverschmidt familie en kennissen te vinden
maar ik sta nu maar op te houwe u zal d'r in school ook genoeg mee te stellen hebben lief duifje in onze ark uw mondje bracht de vrede citeerde ik bij mijzelf terwijl ik verder ging
waar moeder ons leifdrajk gelajdde aan haar hand waar vader ons vormde naar hart en verstand meer dan een jaar hield ik de meijertjes in m'n klas het lijkt misschien niet zo heel lang maar wat ik in die tijd met ze uitgestaan heb weet ik zelf nauwelijks meer
nu met piet als hoofdcommissaris durfde ik het te wagen zijn leiding waarborgde me dat het zonder kleerscheuren zou aflopen werd er een dief gevangen en opgebracht piet z'n blonde kop stak boven het verwarde kluwen uit en dan was ik gerust
en dan die prachtige raadsels er staan twee of drie van die geheimzinnige hieroglyphen naast elkaar goed het kind kent ze reeds hij weet al dat ze r oo en s heette
ieder kreeg er zijn beurt van en hij simon meende dat ieder nu ook maar moest oppassen dat hij zijn beurt niet ongebruikt
gunst wat een gekke hoed heb je op a jakkes dat zou ik niet lusten hoor of t gaat jou wat an als me moeder me haar zo wil strengelen maar nooit zag ik haar met een vriendinnetje samen van dezelfde appel bijten hapje om hapje zoals kinderen zo graag doen
tot m'n oog op het kleine ding viel dat ze bij de hand hield toen begreep ik opeens de betekenis van haar woorden en zelfs het onuitgesproken vervolg erop maar me kind dat mag gezien worden gerust
dat gij en de heer phelps die ten minste twintig minuten na haar vertrokken nog voor haar thuis kwamen zij verklaart dat uit het verschil in snelheid tusschen een omnibus en een rijtuig heeft zij opgehelderd waarom zij bij haar thuiskomst
voor de aardigheid heb ik het weleens geprobeerd zeg mien tegen zo'n rondzwervend eenlingetje met haar treurig verongelijkt snoetje waarom doe je niet met de andere kinderen mee
de sak wordt getekent als een groote lus zodat je den zondaar er in kunt zien zitten griene het is een miniatuur poppetje een kat zou in een zak nog meer plaats innemen
zij daarentegen ofschoon een liefdevolle en getrouwe echtgenoote was haar man minder genegen en in het regiment werden zij beschouwd als een modelpaar van twee menschen
dat was nu het hoogtepunt van z'n verjaardag waar hij wekenlang van gedroomd had dat ronddelen van z'n lekkers van z'n enig verjaringsgeschenk want van verdere cadeautjes hoorde ik niets en ik denk als ik gevraagd had wat heb je nu voor je verjaardag gekregen
het prinsje keek en keek maar naar de glimmende knoopjes naar het mooie strikje naar het zijden anker naar z'n twee fijne handjes die nu zo klein en sierlijk uit de goed sluitende mouwtjes kwamen kijken en toen even naar ons
daar de mijne dienaangaande gering was was ik niet in staat met volkomen zekerheid over de juistheid zijner opgaven en narichten te oordeelen maar toch had de op mijn reizen verkregene gewoonte van met allerlei slag van lieden om te gaan
lieve hemel kind doe me dat niet aan dacht ik bij mezelf en gauw om het onheil nog te bezweren zette ik een der zakken voor haar neer kijk eens wat een lekkere koekjes wil jij die eens netjes voor me uitdelen je gaat er maar net zo lang mee rond tot alles op is maar er niet van snoepen hoor
nee hoor t is niet alles om een verliefde zuster en een verliefden broer te hebben en om dan zelf heelemaal niets te zijn cissy van
hoe anders zou je het ooit kunnen klaarspelen terwijl je op jantjes lei kijkt en z'n sommen narekent terzelfder tijd in je op te nemen dat chris gebbetjes zit te maken dat koo z'n sponsedoos laat vallen
wat er in dat hoofdje en hartje is omgegaan ben ik natuurlijk nooit te weten gekomen was hij in mij teleurigesteld nu m'n feeenmacht uitgeput bleek had hij thuis een boel lelijks van mij moeten horen toen het broertje na m'n weigering terugkwam
als het goed gaat als klein duimpje dankzij de witte steentjes zijn weg terug vindt heft ze haar kopje weer op ziet me vol spanning aan en als het hutje weer bereikt is en vader en moeder omhelzen de verloren gewaande kinderen
en omgekeerd komt het maar al te vaak voor dat moeders hartelap het gevoeligste liefste guitigste ding bij de juffrouw op school maar geen goed kan doen en dag aan dag thuiskomt met afkeuringen of strafwerk
wat voor onnatuurlijke dwang je het kind de hele dag oplegt met zoveel uren aaneen stilzitten en mond houden en aandacht voor je eigen gulden woorden van hem te eisen
of als ze minder logisch aangelegd is as je maai nie kiest dan sal ik auk es fertelle wat jaai of wat jau sussie of iets dergelijks de eigenares van het touw aarzelt bij die bedreiging maar nu smijt jetje die tot de uitverkorenen hoort plots het touw neer dan doen ik niet mei
en toch was haar uiterlijk nog innemend bij haar innerlijk vergeleken van de factoren die daartoe meegewerkt hadden weet ik evenmin iets af toen ik haar leerde kennen was ze al een kind van een jaar of tien wie weet wat ze al voor lelijks en slechts ondervonden had
nu de meisjes in druk discours komen ze op de speelplaats aangedrenteld zonder enige haast laten we nu eens zeggen dat een van haar ook een touw uit de zak haalt en dat het voornemen bestaat daarmee te gaan touwtje springen
ik knikte wijs nou en na die tijd soas ze in de tocht komt het se het weer te pakken de dokter weet het ook al precies ik hoef me mond niet eens open te doen zo as die me siet schrijft ie al soon recepsie voor een drank een beste drank so'n sterke rooie u weet misschien wel
toen kwam de laatste ochtend de kinderen hadden het blijkbaar thuis verteld de meesten waren op hun zondags sommige brachten bloemen voor mij mee of hun portretje
maar blijkbaar vond ze haar antwoord nog niet volledig genoeg en met een vertrouwelijke blik in haar lieve kijkers ging ze verder en als ik heel zoet ben dan zegt ze schattepoes
daar stond hij dan en beschouwde misschien de constructie van z'n schoenen of mogelijk wel van het schoollokaal of anders die van het spinnenweb dat boven z'n neusje hing hij zal er zich in ieder geval iets geleerd hebben en die gedachte was ook nog m'n enige troost
de eersten dag vertrouwde kleine steven mij al toe lezen kan ik al een beetje en rekenen tot honderd het was of hij zeggen wou je zult niet al te veel werk met mij hebben
was hij dat maar geweest met domme kinderen heb ik altijd heel veel geduld en als ze dan niet afgeblaft en gesnauwd worden zijn ze je zo dankbaar dat ze zich meestal bijzonder aan je hechten nee juist het omgekeerde was het geval steven was te knap
daar stond ze op een morgen in de deuropening van het lokaal een klein onaanzienlijk vrouwtje en nijdig nijdig als een spin al deed ze haar uiterste best om beleefd en zoetsappig te blijven
bovendien al heeft het niets met het principe te maken het is me telkens weer een genot het bekijken van die veertig paar kinderhandjes wat me er zo in bekoort zou ik niet precies onder woorden kunnen brengen
daar gaat de deur open het hoofd komt binnen met een nieuwe jongen lieve hemel denk ik dat wordt nummer veertig de klas is al zo vol en toch al zoveel jongens
een keer heb ik m'n sprookjesprins een kleine dienst kunnen bewijzen en de herinnering daaraan verheugt me nog het werd winter en het werd koud en nog elke dag kwam hij op school in hetzelfde afgewassen katoenen kieltje waarvan de mouwen hem maar even over de ellebogen rijkte
zo herinner ik me dat hij eens rood en bleek huilend van drift stond te stampvoeten naast z'n bank toen ik opeens in het lokaal naast het onze het hoofd gewaar werd
natuurlijk kan ik haar niet mee laten gaan en nu maak ik me voor die paar weken ook maar niet ongelukkig om het kind weet je wat ik gedaan heb ik heb een bank achteruit geschoven helemaal tegen den muur aan dat is mijn strafcolonie
misschien ook berust de moeder niet zoo gemakkelijk in de degradatie en is het dagelijksch een vechten om de laatste restjes van het gezag waarbij het kind natuurlijk telkens meer veld wint
bedaard en onderzoekend zat ze mij aan te kijken daar van haar bank bij het raam vol verwachting ging ze de komende gebeurtenissen tegemoet volkomen zeker van zichzelf
en als je dan toch betaalde voor een stallesplaats hoefde je toch geen genoegen te nemen met het schellinkje voor geen geld wou ik haar nog meer verbitteren door een weigering ze mocht wat mij betrof ook nog de voldoening smaken dat ik gezwicht was voor de bedreiging met de sterke man die ijzerdraad pruimt
hoogte van zeven
de eerste dagen wat zijn ze vaak van grote betekenis wat omwentelingen brengen ze in menig kindergemoed niet voor de bewaarschoolklantjes die zijn dadelijk thuis de klas lijkt een beetje op die andere klas en de juffrouw op hun vorige juffrouw of de hoofdjuffrouw
dochterlief stond intussen ongeduldig aan moeders hand te trekken nou moe ga nou mee toen tegen het oudere broertje die er ook bij kwam en ikke mag toch lekker met moe mee naar opoe en jij lekker niet
zo schreeuwden en kibbelden ze door elkaar ik voelde dat ik wit en strak van de schrik werd m'n hemel dat levendige bewegelijke kind zou het mogelijk zijn dat die dood was of nog erger verminkt hulpbehoevend voor z'n verdere leven ik moest er niet aan denken
drie en drie vier en vier wat weet je dat niet sufferd ga maar in de hoek staan om twaalf uur al je sommen overmaken nu jij vijf en vijf luilak kom maar hier jij hebt ook niet opgelet
toen begon hun hartje toch wel heel hard te kloppen want ze voelden zich zo eenzaam in dat grote bos de oudsten hielden hun tranen nog in en bleven maar roepen al beefden hun stemmetjes ook maar de kleintjes snikten en schreiden zoo luid ze konden terwijl zij oh
hoe u t klaarspeelt om hem vijf uur op een dag stil te houden daar staat mijn verstand bij stil ik voor mij zie geen kans hem vijf minuten op z'n stoel te plakken zo heb ik m'n hielen gedraaid of hij smeert m weer de straat op en een brutale mond dat hij opzetten kan
en ook probeerde ik maar iedere keer opnieuw een opgetogen gezicht te zetten als ze weer met zo'n handjevol slappe geknakte pronkstukken kwam aanzetten erkend dient te worden het koninklijke gebaar waarmee ze mij werden aangeboden maakte veel goed
hij vertelde dat hij gaassie heette en z'n kleine zussie jaupie en dat hij thuis ook nog een klein poesie had kijk maar waarbij hij z'n beide handen toonde die vol krabben zaten
de klas keek met spanning toe het dreigde op een echec voor me uit te lopen gelukkig had ik de tegenwoordigheid van geest me niet kwaad te maken en aan haar te gaan rukken ik liet haar zoetjes vieren en daar lag ze bezijden haar bank in een aller ongemakkelijkste houding
of als het eens te pas kwam en ik in het kort vertelde waar thee en koffie rijst of katoen vandaan komt dan keek hij me de woorden haast uit de mond en wist het me natuurlijk de volgende keer haarfijn terug te vertellen en oh ja dan was er nog een les
een paard naar den aart is er nog eer dan zijn staart hy doet het te voet net zoo gauw en zoo goed als een ander te paard het doet
van al de andere vier samen heb k niet zoveel last als van dat kind alleen zij had me na vieren bij school opgewacht moeder van ekeren om eens te vragen hoe het nou met arie ging op school
midden onder de vertelling soms op t spannendste ogenblik zag ik dan een der omzittende kinderen onrustig worden zitten draaien fluisteren of onder de bank kijken en jawel hoor opeens klonk dan een luide noodkreet over de klas
wat hij erin zag de gouden koningskroon van zijn vader de bloemen uit het slotpark hij nam m'n geschenken altijd zwijgend aan als een hulde die hem vanzelf toekwam bekeek ze lang en aandachtig en beloonde me alleen af en toe met even z'n zachte kijkers naar me op te slaan
het leek wel de zegetocht van assepoester in de glazen koets m'n kinderen gaapten van bewondering en afgunst en ik gaf het maar op kom kijk maar eens of je je plaats nog vinden kunt zei ik en terwijl hij door de rij liep hoor ik hem nog verder opscheppen over z'n autotocht
gunst als ik toch nog bedenk hoe mallig m'n man met da kind was soon sacht meissie zee die dat zou nou onze troost worre voor onze ouwe dag hoofdschuddend hield ze even op en wil u wel gelove dak al meer spul met die ene gehad heb als met al die drie grote same
tussen een ruige wollen ijsmuts en een enorme zes keer om en om gewikkelde roodwollen das ja juffrouw gaasbertus kanajles en hier het u ze pocket briefie
opname door bianca kinderen uit m'n klas door paulina jacoba cohen de vries voorwoord niet zonder schroom trokken de kinderen uit m'n klas voor het eerst de wijde wereld in
hij leerde lezen en schrijven en sommetjes maken gelijk op met de andere kinderen vooral schrijven deed hij allerliefst fijne puntige letters met beverig dunne ophaaltjes
en zoo kwam alles dan nog best terecht op het laatst o o wat is het toch mooi als de dingen zoo
daarom heeft ze overplaatsing gevraagd en nu is ze vol moed dat het hier beter zal gaan ze woont hier vlakbij en wil hem elke morgen brengen
en toen we met pen en inkt begonnen werd het nog slimmer nu eens spatte die akelige pen zo erg dan weer zat er telkens een haar aan of viel er zo maar opeens een klad op z'n werk
kinderen jullie mag je juffrouw nog wel eens goed aankijken want ze gaat bij ons vandaan naar een andere school een heel eind hier uit de buurt even wachtte hij toen kwam verpletterend als een doodvonnis de klap op de vuurpijl aanstaande zaterdag is ze hier voor het laatst
hoe kom je aan al dat geld ik mot een boodschap voor me moe doen als ik uit school kom ze begon nu onraad te vermoeden en brulde of ze gekeeld werd wat moet je dan halen een pond farkeslappies bij de slager
daar hoorde ik gegrinnik achter m'n rug het kwam uit de hoek waar jan zat en zonder er verder bij na te denken keerde ik me om en zei ga maar zo lang uit je bank jan en opeens zag ik heus wel goed daar liet die grote lummel zich voorover op z'n bank vallen en begon te huilen als een klein kind
de hond van de melkboer is een zeer gezien persoon wiens relatie op hoge prijs wordt gesteld met de schillenkar een eindje mee mogen rijden behoort tot de zaligste genoegens de ijsco man een uurtje helpen tot de hoogste onderscheidingen
dat zijn bagage naar parijs moest worden doorgezonden na vervolgens nog eens rondgekeken te hebben keerde ik naar mijn coupé terug waar ik tot de ontdekking kwam dat de conducteur in weerwil van het opschrift besproken
maar er zit een groote charme in al die verschillende soorten handjes de grove naast de fijne de mollige en de magere de forsche en de tengere de blanke en de bruine al die opgeheven handjes met hun uitgespreide vingertjes ze zijn in hun soort even mooi en aantrekkelijk
een gebeurtenis van belang
voor een deel kwam dat natuurlijk door z'n grootte en z'n meerdere kracht maar toch het echte geheim ervan schuilde in z'n uitgesproken talent voor het bedenken en leiden van alle soorten spelletjes
hem soms minder in t hoofd dan wel in de
ik geloof dat ook de klas merkte dat het mooi was ze luisterden aandachtig mij af en toe eens aankijkend als om te vragen of ik het ook mooi vond nergens zag ik ook maar een zweem van spot dat die lange jongen daar met zo'n ernst zulk een kinderachtig liedje stond te zingen
en die zich somtijds vasthoudt aan de manen en somtijds aan den staart
kwam op een goeie morgen aan moeders hand m'n klas binnen nog zie ik ze voor me het was geen stel zoals je ze alle dagen tegenkomt de moeder liep mank op een eigenaardige resolute manier
moeders gezicht stond weer geheel vertederd en toen het kind er eentje in de mond stak bedaarde gelukkig de hoestbui ten slotte en laat je juffrouw nou er 's zien waar je net mee bezig was moedigde moeder aan guns juffrouw dat kind het toch zo'n ijver de hele dag zit ze sommen te maken want anders is ze bang dat ze niet verhoogd wordt
als de bel gaat voor het speelkwartier regent het dat het giet dat wordt dus binnen blijven krijg je leien maar dan mag je wat gaan tekenen
en was aan mij door den waard geadresseerd hij meldde mij dat eenige minuten na ons vertrek een engelsche dame was aangekomen die in de laatste periode van de tering was
een enkele maal kon ik wel eens iets vertellen dat ook hem interesseerde bijvoorbeeld als er in de leeslesjes sprake was van maaien hooien dorsen of zoiets en ik de kinderen daar in een paar zinnen iets van uitlegde
en zoals hij daar met z'n olijke snuit zit te tuffen kun je zo kwaad op hem blijven ook al is hij gisteren weer de gehele dag op sjouw geweest nee telkens moet je weer denken arme stakkerd had je maar een flinke goeie vader
en nu lord holdhurst wij hebben reeds te veel van uw kostbaren tijd in beslag genomen en wenschen u goeden dag veel geluk met uw nasporingen om t even wie de misdadiger zij antwoordde de edelman ons naar de deur geleidende het is een deftig heer zeide holmes toen wij in
je kunt je dus al geen beter verstandhouding denken dan die tussen kleine steven en mij en het lijkt misschien ongelooflijk als ik nu ga vertellen dat we haast geen dag vrede met elkaar gehad hebben in al de twee jaar dat hij bij mij in de klas zat
wat dat voor heren wezen zullen heel veel bijzonders vast niet wat ze met elkaar uitvoeren langs heren wegen spelen op het zand heeft hij eens geantwoord toen ik het hem vroeg
een zeer voordeelig aanbod van de hand wijst als iemand op wiens gunst gij wel prijs moogt stellen voor altoos tot uw doodvijand maakt neen het blijft ditmaal bij een doodonschuldig trommelen
had moeder hem verboden voortaan vriendelijk tegen mij te zijn hoe het ook zij mij verdedigen kon ik niet het misverstand uit de weg ruimen evenmin zwijgend moest ik het dragen hoe jopie mij onverschillig voorbijliep net deed of ik nooit wat voor hem geweest was
het u nog wat voor me te doen was het dan en laai u maar op juffrouw ik ben sterrek ik heb gistere paardeflais gegaite maar in de klas onder de gewone les oh laat me daar niet aan denken jobs geduld en salomo's wijsheid had je nodig gehad en dan was je er misschien nog niet gekomen
het begint tenminste goed hij valt als een wolf op zijn sommen aan rekenen kan hij gelukkig maar als ik hem moeilijker werk geef blijkt het dat hij toch niet in hogere klas past in godsnaam dan moet hij maar hier blijven
eindelijk op de derde of vierde verdieping ik was de tel kwijt geraakt werd ik op het nauwe portaaltje verwelkomd door de moeder die ik in het halfdonker haast niet herkende in haar paars jak zonder de schoudermantel en de wiebelende gitjes
maar niet altijd was het me mogelijk conflicten met m'n kleinen grootvizier te vermijden en dan had ik soms m'n handen vol met hem maar was de scene eenmaal achter den rug dan bleef hij ook sans rancune en waren we weer beste maatjes
nu eens blijkt ze taai als koekedeeg je veronachtzaamt je vrienden keer op keer en toch blijven zij je telkens opnieuw toegenegen dan weer broos als glas buiten je schuld door misverstand door de omstandigheden door derden ook al plotseling knapt ze af en is onherstelbaar gebroken
er blijven altijd een stuk of wat in wier bolletje het nog pikzwarte nacht is en bij die begint dan pas je eigenlijke taak dan zoek je en tast je en span je je hersens in
als zij zaterdags verzuimd had en dus het blad van haar schrijfboek niet mee had kunnen vol schrijven verzette zich haar ganse ikheid ertegen om maandagochtend op een nieuw blaadje te beginnen en steevast kwam dan haar vingertje omhoog
maar ligt er sneeuw dan is het lawaai dubbel sterk maar het is een vrolijke aardige drukte het ergst is de herrie bij stormachtig weer dan hebben ze de wind in het hoofd en gillen als dol door elkaar
al uit de verte zochten m'n ogen het prinsje jawel hoor daar stond hij tegen de muur geleund in z'n gewone houding de ogen omlaag honderd kinderen speelden en stoeiden onder luid lawaai om hem heen knikkerden sprongen touwtje zaten elkaar schreeuwend achterna keven vochten samen en sarden elkaar
ze schikte zich heel gelaten in deze uitspraak blijkbaar in haar schik dat ze er zo goed afkwam maar mij stond het geval lang niet aan niet zozeer nog om het bezwijken voor de verleiding als wel om de geraffineerde wijze waarop die twee kleine dingen gelogen en gedraaid hadden
dan probeerde ik mezelf wijs te maken dat hij zich nog wel zou leren beheersen en zich aanpassen zou aan de wetten der maatschappij maar in m'n hart zag ik z'n leven steeds weer eindigen met de gevangenis of de een of andere inrichting voor zenuwlijders
op een middag had ik als naar gewoonte m'n tafeltje wat opgeruimd m'n boek klaargelegd en m'n boterham uitgepakt een boterham met een gekookt ei ertussen
een volgend keer wist ze een andere dreumes die zich schatrijk waande met een stuk zilverpapier nauwkeurig in te lichten dat het geen echt zilver was en dat haar vader dat verkocht voor zoveel centen het kilo voor hoeveel centen wist ze ook precies maar ik ben het tot m'n spijt vergeten
en bovendien kreeg ik bij iedere bezending een gratis les in de plantkunde op de koop toe weet u nou wat dat benne vroeg ze dan met een neerbuigende vriendelijkheid ik geloof een soort dubbele narcissen giste ik aarzelend vooruit al bevreesd dat k weer onvoldoende zou halen
het meest speelde hij ook met een paar van de suffigsten waar hij naar hartenlust baas over speelde maar mocht hij eens een keertje met de grote troep meedoen dan straalde hij van plezier tot plotseling een werkelijke of vermeende grief hem in woede deed losbarsten en dan had je het lieve leven gaande
ik vond het te mooi om er alleen van te genieten en haalde er een van m'n collega's bij die al evenveel bewondering voor m'n prinsje had als ik zelf en samen kleedden we hem aan
die naar het station geleidde wij hadden nauwelijks den tijd achter een stapel bagage de wijk te nemen toen zij ons snuivend en ratelend voorbijsnelde ons een golf heete lucht in het gelaat blazende daar gaat hij zeide
maar wat er die eerste dagen in dat rooie bolletje is omvergehaald en overeind gezet als ze het zelf nog zou weten en ze kon het voor me opschrijven wat zou ik het graag eens lezen
nee hoor ze werd heus geen suikere engel ze was en bleef hetzelfde lastige dwarse humeurige kind en ze maakte nog even vaak ruzie met haar klasgenootjes maar ze deed het niet meer met opzet ze probeerde werkelijk goed op te passen natuurlijk lukte dat de ene keer beter dan de andere
vaak consulteerden we samen wat lekkerder zou wezen koekies of zuurtjes of droppies of flikkies het was allemaal zo lekker vond hij hij had de klas wel op alles willen trakteren
en als het er niet op staat dan schoolopzieners en inspecteurs zullen toch deze verhaaltjes niet lezen en jonge studerende onderwijzers hebben er gelukkig geen tijd voor want tis een ernstige zonde om van het lesrooster af te wijken en ik zou ze niet graag op t verkeerde pad brengen dan doe ik maar net of het er wel op stond
maar toch hoe zeer ik in dit opzicht verwend ben toch kreeg ik die morgen een schok toen haar handjes omhoog gingen en nog iedere dag opnieuw sta ik er stil naar te kijken en begrijp nog maar niet waarom die handjes zo roerend mooi zijn
toen besloot ik haar eens te gaan opzoeken en op een middag na vieren stond ik onder aan de donkere steile trap en op het schelle wie daar van uit de zwarte holte riep ik op goed geluk naar boven de juffrouw van de school ik kom mientje eens opzoeken
een mooi koopje heb je me daar geleverd mopperde ik terwijl we om twaalf uur samen de weg uit gingen zo'n loteling tussen je kinderen in het is me een pretje daar kan ik plezier aan beleven had je me dat nu niet kunnen besparen en hem mee over laten gaan
t kind zag er nog zonderlinger uit t had een donkerbruin jurkje aan van een stijve onmogelijke stof een lang strak lijfje en een ruime geplooide rok die haast op haar schoenen hing
toen opeens kwam er schuchter en geheimzinnig uit waarvan zijn ze dan eigenlijk wel gemaakt juffrouw en toen ik eerlijk bekende dat ik dat ook niet wist keek ze me wat ongelovig aan en zei berustend als ik later groot ben en in zo'n hoge klas zit dan zal ik het nog wel leren hè
ik vrees amy dat je erg boos op mij zult zijn het spijt mij heel erg je dat te hooren zeggen tip ben je weer teruggekomen
men denke eens aan de i en de ij aan de verwarrende gelijkenis van b p en d maar dat is nog pas het begin je moet ook leren begrijpen dat alles wat je tot nog toe als heel en ondeelbaar beschouwd hebt in stukken gebroken kan worden van moe en oom af tot zwarte does toe
op haar vertroosten de manier en haar vader wil haar een toelage geven van drie honderd pond sterling jaars later misschien een beetje meer maar dat is in italie
nu het kindje zelf zo'n teer doorschijnend gezichtje niet mooi helemaal niet maar onbeschrijfelijk lief en innemend zulke zachte blauwe oogjes och wat een schoongewassen beduimeld smetteloos zieltje
en werkelijk het zij door z'n verlangen naar de vrijheid het zij omdat er nu toch geen publiek was om z'n branie te bewonderen dan werkte hij gedwee achter elkaar door tot ik hem de rest cadeau deed en hem gaan liet
hoe vaker je je opwindt hoe kwaaier je je maakt hoe driftiger je wordt hoe verder je je doel voorbijschiet ten eerste verstoor je de geregelde gang van de les ten tweede plant je de onrust van je eigen ziel ook op de kinderen over
maar ik merkte al gauw dat ik m'n woorden wel kon sparen ja als u de pik op m'n kind hebt dan kan ik d'r ook niks aan doen kijfde ze verder eerst zet u d'r naast een jodekind en nou naast één met een zeer hoofd
algemeen verlegen stilzwijgen stomme blikken naar engelientje maar die aarzelt geen moment ze zal me het geval wel even uitleggen ja ziet u juffrouw se het zo'n lange jurk en die sliert aldoor in het touw
of een even lief meisje om dat te weten en dan moest men ook geen vader en moeder hebben o zoo verstandig o zoo volkomen nuchteren die het hun plicht achten den kinderen vr alle dingen in te prenten
van het geld zag ik natuurlijk nooit iets terug dat was op zichzelf al slim genoeg maar dat ik er bovendien m'n vriendje bij verloor dat was nog veel erger dat heeft me echt zeer gedaan en als ik er weer over denk dan kan het me nog verdriet doen
niet zodra echter was de bel voor t speelkwartier gegaan of er kwam leven in de jongen spelen daar kon je m voor krijgen dat gaf aan z'n fantasie voldoende voedsel steeds was hij de ziel van t spel t middelpunt van al de jongens of t vanzelf sprak had hij dadelijk de leiding en bij ieder spel de hoogste functie
daarop bestreek hij de ogen van vader en moeder krul met toverzalf zodat zij de andere morgen de verwisseling niet bemerkten zo heette het prinsje voortaan kajsie krul en leefde in het gezin van de glazenwasser
het was altijd in orde in dat opzicht was hij zijn leertijd eerder vooruit dan ten achter geen dag ging er voorbij dat hij me niet op een of andere wijze van dienst was
dan gaan ze wenken fluisteren naar mij wijzen met waarschuwende blikken zeg kijk dan mooi zitten de juffrouw gaat vertellen een enkele die het nog maar niet begrijpen wil krijgt een goedbedoelde por toe dan sufferd
in een ogenblik waren ze vol wijding aan het werk en ik had de handen vrij om m'n kast op te ruimen m'n eigendommen bij elkaar te zoeken kortom alles voor de verhuizing gereed te maken
mens wat wil je zo zijn nu eenmaal de regels van het spel maar nu zet ik door mientje speelt mee en daarmee uit ik heb m'n hielen nog niet gelicht of engelientje verklaart ik doe het niet meer
op de ene schaal kwam al het plezier dat ik steeds van piet had gehad de surveillance van m'n jongens in het speelkwartier het dragen van m'n koor z'n solozang de boodschappen de inktkokers het aanhouden van de kachel op de andere lag enkel het povere beetje wetenschap dat ik hem had kunnen bijbrengen
of erger nog zou het die ooit wel bezeten hebben zouden misschien de zorgen en bekommernissen van een lang voorgeslacht al voor de geboorte hun stempel op haar hebben gedrukt zou ze met dit oude versleten zieltje op de wereld zijn gekomen
verdriet het haar dan al te zeer dan glipt ze als een aaltje uit de kring en komt haar troost bij mij zoeken ze geeft me een arm en begint te babbelen zal ik u eens wat vertellen gistermiddag mocht ik mee naar boven om te helpen dekken en toen was dokter al thuis en toen vroeg hij of ik al mooie liedjes leerde op school
en zo ging het door als in een lachspiegel verminkt en verwrongen maar voor mezelf toch heel duidelijk te herkennen hield ze me het beeld voor van mijn eigen tekortkomingen
en ten slotte niet het geringste voordeel onbetaalbare gelegenheid om de kinderen in hun spel gade te slaan om ze te bestuderen en te leren kennen want pas op de speelplaats gooien ze hun schoolmasker af vertonen ze hun ware aard en geneigdheid
en toch gaf het ieder ogenblik nog scenes hoeveel keer ik ze de zakken vol snoepgoed boven de prullenmand liet uitschudden hoeveel keer ik de gevonden centen met een briefje naar moeder terugstuurde het mens laten komen deden we nooit meer
die af is zet dan gewoonlijk een grote mond op dat het vals gegaan is en ik moet toegeven meestal wordt er vals afgeteld en dan beginnen ze weer over af te tellen en soms gaat daar ook het hele kwartier mee verloren
ik weet alleen dat ze het kwaadaardigste terugstootendste schepseltje was dat ik ooit gezien had ze was midden in de cursus naar onze school over geplaatst de onderwijzeres bij wie ze kwam wist er geen raad mee
het werk lag in z'n schoot en over z'n stalen bril keek hij vol aandacht naar z'n vrouw die midden in het vertrek druk stond te betogen zodra zij me zag riep ze uit och kijk nou eens daar heb je z'n juffrouw ook wat een jongen hè juffrouw je staat er toch wat mee uit wil je wel geloven dat de schrik nog in me benen zit
door de invloed van de school en de omgang met de andere kinderen leerde ze zich op den duur wel wat beheersen maar een overgevoelig zieltje was en bleef ze toch was het geen moeilijk kind in de klas want met een blik was ze te regeren
maar de volgende dag begon hetzelfde lieve leventje weer van voren af lezen rekenen een taallesje en dan had hij het in minder dan geen tijd af en kon de lesjes dromen en ik wed van voor naar achter en van achter naar voor uit het hoofd opzeggen
en ik zit maar voor mij uit te kijken en zie en hoor er niets van eindelijk zitten ze allemaal als geschilderd met grote bedelende ogen en dan ontwaak ik uit m'n gepeins nee maar wat zitten jullie mooi wat is er aan de hand
het heilig boontje naast hem ik zorgde altijd voor de heiligste der heiligen als z'n buurman werkt zoet door gijs dadelijk keert hij zich om nog stikkend van het lachen juffrouw ken dat nou jen die staat dat nee gijs ik hoef het niet te weten aan je werk
maar hij liet zich niet afpoeieren keek me eens beschermend aan en zei dan ik breng u eerst nog een eindje en ik had niet het hart er iets verder van te zeggen want dan zou ik hem dodelijk beledigd hebben
en misschien zou het zijn ijver en eerzucht nog wat aanwakkeren dat hij nu verhoogd werd de laatste dag kwam z'n moeder me bedanken voor het genoten onderwijs
en dat was een groot gemak haar bank werd mijn sanatorium voor onrustige zielen de ergste babbelkous de grootste draaitol kalmeerde onder mientjes invloed ze was gewoon niet van het pad der deugd af te krijgen vaak heb ik gezien hoe de verleiding haar besloop maar nooit zag ik haar wankelen
ook had hij beslist een hartelijke aard en zelf ook veel behoefte aan hartelijkheid twas soms zelfs aandoenlijk om te zien hoe hij aansluiting zocht bij de andere jongens die hem meden om z'n buitenissigheid en z'n onredelijke driftbuien
en het was me vanmorgen ook niet overkomen dat ik die nesten van meiden de baas heb laten spelen met die centen als ik vannacht niet zo opgetobd had met het kleintje want daardoor was ik een beetje laat op ziet u
je hebt gelijk ik ben een gentleman en als een gentlej man wil ik leven en sterven
ze kwam me nu 's morgens eerst goeiendag zeggen voor ze naar haar plaats ging en af en toe kreeg ik wel eens een woordje uit haar maar verder de hele dag bleef ze het feilloze schoolkind dat nooit praatte nooit lachte nooit zat ze te draaien nooit onoplettend was onder de les
kijk u eens juffrouw hoorde ik opeens riekje's opgetogen stemmetje achter me terwijl ik in het speelkwartier heen en weer drentelde door het plantsoentje voor de school en omkerend zag ik haar staan stralend van trots met aan de hand een allerliefste kleine kerel van een jaar of vier vijf
alida antonia en antonia alida of andersom stelde het hoofd ze voor met een quasi plechtige armbeweging ze stonden kleintjes en armoedig tegen elkaar aan gedrukt in de grote school gang maar hun loerende oogjes keken toch dadelijk met een zekere vrijmoedigheid naar mij op
ik wierp een lange vertroostende blik in die wijde grijze kijkers en ik dacht kind je hebt gelijk ze doet je nooit wat jij met je gezond klaar verstand en je sterke wil jij zult er toch wel komen al mis je de moederlijke leiding
allen schreeuwen ze door elkaar en ieder wil de ander weer overschreeuwen en er zijn zulke veelbelovende stemmetjes bij als het ware geschapen om later met garnalen of radijs met vis of komkommers te venten om de laatste stuiptrekkingen van het kapitaal te colporteren
en daarom bekruipt me telkens als ik weer aan m'n arme juudje denk het diepste medelijden want niets lijkt me troostelozer dan het leven nooit anders dan van z'n meest dorre prozaïsche kant hebben bekeken en dus nooit volop kind te zijn geweest
en in het wiegje naast haar lag het liefste ronde poppetje dat een moeder zich dromen kan het kopje vol rosse krulletjes kheb zoveel kinderen onpartijdig bekeken en ik moet eerlijk zeggen er zijn net zoveel mooie en lelijke kinderen met rood haar dan van welke andere kleur ook
ik voelde het hopeloze van iedere verdere discussie en zweeg dus maar gelukkig herinnerde ik me op dat ogenblik het zakje ulevellen dat ik onderweg voor mientje gekocht had en haalde het voor de dag het gaf een welkome afleiding