rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
lange spitse vingers met bleeke nagels vuil en ongesneden hielden portretjes vast bleeke fotografiën van familieleden een soldaat met zijn geliefde in stijve houding in de vensterbank stonden twee schrale geraniums hedwig vond alles diep aandoenlijk het vale schemerlicht op het zieke gelaat
daar kon ook zo licht iets aankomen met die sneeuw tante zou er natuurlijk niets tegen hebben zij ging nu immers alleen uit en niemand kende haar in deze grote stad zij bedacht zich niet lang maar deed vlug de kast open om te zien of haar jurk er nog in hing jawel hoor daar was ze die verachte rode
maar toen bedacht zij dat de enkele kennis der feiten nog niet zou zijn een begrijpen nooit zou zij zich rechtvaardiglijk geoordeeld achten ook in haar grootste zonden door een klein engzielig mensch
ik meende alles gerust aan hem te kunnen overlaten en ik vond vrienden en kennissen genoeg om mij wat afleiding te bezorgen ieder hield ons voor rijk de post was maar een eerste stap om en train te komen dacht men en zoo ging het à grandes guides zonder opzien of omzien
misschien kan hij je wat ponyhaar knippen dat je een beetje meer presentabel uitziet we moeten het nu vandaag maar zo laten probeer nu eens of die lichtgroene jurk je past ja die met dat tere resida kleurtje
beste otto ook onder dezen brief doe lijden maar vergeef me die laatste smart die ik je aanbreng en vergeet me je bent zoo goed en zoo lief je vindt zeker later als je me vergeten hebt een meisje zij liet haar pen vallen en wierp zich verbrijzeld van ziel met haar hoofd op de tafel in haar doorweekten zakdoek terwijl de
maar wat het huis in de stad betreft dat slechts tot mei toe is verhuurd de bewoners houden zich zeer gerecommandeerd te continueeren zoo dat niet met uwe intentiën strijdt het zijn respectabele lieden hoe wilde de jonker dat ik daarin handelen zal
men was bezig aan de laatste toebereidselen en in de drukte van het hameren en schikken hurkten de inboorlingen niet altijd neêr voor het rijtuig van den rezident en lette men niet op de gouden pajong die de oppasser vasthield op den bok als een dichtgestraalde zon
smit is met my recht wel te vreden en ik geloof dat hy al die achting en genegenheid verdient die ik voor hem hebbe myne moeder is zeer in haar schik met ons voornemen en tante ziet den proponent smit met heusche welgeneigtheid ik weet dat myn goedhartige willem tranen zal storten van genoegen over dit nieuwtje
juist wilde hare tante zich met haar naar de mantelzaal begeven toen haar nog iets scheen in te vallen en ze tot de elegante dame zei o ja juffrouw u hebt zeker nieuwe stoffen ontvangen voor baltoiletjes waar kan ik die zien gaat u even zitten mevrouw en de jongejuffrouw ook dan kan ik ze wel dadelijk hier laten brengen
zij was bang holland zag weelderig groen frisch en rijk maar de stad gaf haar den indruk van stugge bekrompenheid en doodsch fatsoen men keek haar een weinig na in de straten
of het moest zijn iets weekelijks dat mogelijk eene neiging tot sentimentaliteit verraadde iets dat teringlijders eigen kan zijn en zijn geheele voorkomen deed er aan denken maar hij scheen den leeftijd te boven waarin de noodlottige kwaal het liefst hare offers kiest
morgenochtend zouden zij allen naar de horze vertrekken om er den geheelen zomer door te brengen het was een zuinigheidsmaatregel dien théodore van erlevoort zijn moeder had aangeraden want zij kon op het landgoed eenvoudiger wonen dan in het groote huis van het voorhout waar zij verplicht was op een voet te leven die niet meer overeenkomstig haar middelen was
ik wou liever eens wat gaan wandelen tante ik verlang zoo vreeselijk om eens even in de lucht te zijn thuis ben ik zooveel buiten later kan ik toch ook nog wel met cécile's vriendinnen kennis maken neen neen je gaat er nu heen morgenochtend kan dat wandelen wel gebeuren je blijft vandaag verder thuis
zesde brief mejuffrouw cornelia slimpslamp aan mejuffrouw zuzanna hofland zusje lief wel daar heb ik zo effentjes van broeder benjamin gehoort dat sara die woeste meid zich weer zo onstuimigjes aan de tafel gedragen heeft
en bij het donker worden werden kleurige lantaarns in boomen en heesters gehangen en rood en blauw vuur gebrand en vuurpijlen ontstoken op het water dan begon in hedwig het blije feestgevoel te verteederen en te versmelten tot iets zeer zoets en bijna wanhopig
dat zou ook al tyd uitwinnen dan zaagt gy u ten vollen in eens en kon spoedig uw jabot verschikken uw das optrekken de stofjes en pluisjes van uw kamizool knippen ik zie gaarn dat men zich wel kleedt
spoedig echter merkte men op hare glimlachend afwachtende onverschilligheid als kon haar heel weinig schelen als stelde zij geen belang zelfs al zoû de hemel boven haar instorten als zoû zij glimlachend dat wel aan zien komen
frits vond alles goed ze zouden een visite maken bij de kruidenier en het dorp gaan bezoeken waar elsje was geboren en zo lang had gewoond en elsje zou hem op de oude plekjes wijzen waar zij als kind zoveel had gewandeld en ze zouden heel gauw gaan trouwen als grootmama en tante het goed vonden en alles zou even heerlijk en prettig wezen
rolf trok mee weg maar de officieren en de andere heeren van de stad de hoofdstad van de provincie die ons huis frequenteerden vonden er een veel te gul onthaal om niet in de gewoonte te blijven al gebood de plicht het hun niet meer tegenover een
een oogenblik hij draaide de deur open en trad binnen op het verwarde bed in den rooden weêrschijn der gordijnen lag eline in een verwrongen houding omwoeld door heur haren en heur verkreukeld nachtkleed de dekens had zij van zich geworpen en ook nu scheen zij te slapen zij lag ook niet roerloos maar bewoog haar hoofd heur handen
verwarring en gejaagdheid trad het op de poot zoodat het jankte toen kwam de juffrouw hedwig zoekende en zij hoorde het janken en zei bits dat het leelijk was een stervend dier te slaan hedwig bruischte op en schold om deze onrechtmatige miskenning toen barstte de opgekropte wrevel van weerskant los en de juffrouw misschien zich latende
tevergeefs mijnheer gij kunt uw vader niet spreken en zult hem niet weerzien zei francis met beslistheid hoe nu gij zoudt mij daartoe uwe medewerking weigeren dat zou geene hardheid zijn dat zou onmenschelijk wezen
ik wou je vragen of er iets onaangenaams is voorgevallen tusschen jou en paul ik zal je zeggen hoe ik daarop kom hij doet altijd zoo vreemd als ik bij toeval je naam noem weet je
lieve tijd lizzie wat speel je stijf en houterig ik geloof dat je het met opzet doet om ons te ergeren nee helemaal niet riep elsje terstond uit haar rol vallend en met een kleur van verontwaardiging ze spande zich echter met waren heldenmoed in om zich dapper te houden en vervolgde haar spel emma schudde afkeurend het hoofd tegen hare vriendinnen maar zij letten er niet op
pas nu toch op mijn dochtertje en laat u niet misleiden dit is een gewichtige tweesprong en de eene weg is een gevaarlijke dwaalweg veel goede zielen zijn hier verdwaald omdat zij niet onthielden dat god ons niet alleen door smart maar ook door vreugde leidt
een verduiveld slecht ontbijt gehad een half uur op de freule gewacht de eieren te hard de biefstuk als leer zijne excellentie uit zijn humeur en dat alles omdat de freule goedvindt op een ongelegen tijd uit te rijden ridder te voet thuis te komen en den held van dat mooie avontuur in triomf mee te brengen in de vesting
nu is het nog der pyne waart om te leven ik heb nu werk ik heb pligten te voldoen die myne ernstigste overdenkingen waardig zyn en nu zie ik dat ik alléén by gebrek van bezigheden die voor my berekent waren eene losse uithuizige stoute meid was
zij bleef vr hem staan met iets als van een stout kind zeer verlegen om hare bekentenis hij blikte haar steeds toe een weinig verschrikt met groote oogen weet je begon hij stamelend zij knikte van ja
oh ja ik kan best klaar mijnheer zei elsje die een gevoel had dat zij eigenlijk op dit ogenblik al klaar was om te gaan reizen mijnheer wat betekent dat nu roodkapje weet je wel dat je me beledigt als je me niet eenvoudig frits noemt evenals cilly
uw hein is maar regt voor de zee geschikt t is een gezonde sterke beuker van een jongen en als hy niet deugen wil kan hy al zo ondeugent op te studie als op de zee worden zie zo dat karweitje is ook weêr besjouwt
neen maar het is toch wel koel dat water wil je iets drinken dank je zij snikte niet meer maar steeds bleven de tranen vloeien en langzaam wezenloos kijkend sprak zij bijna onhoorbaar o niet te weten wat je doen zal niet te weten wat je wil en dan zonder het te
het kon niet anders uitvallen maar de aanleiding van die terugzending was toch onrechtvaardig ik behoef u niet te zeggen dat ik al heel weinig leerde maar toch had ik lust gekregen in muziek en ik scheen aanleg te hebben zoowel voor zingen als piano spelen de muziekmeester was de eenige die niet over mij te klagen had en die ook werkelijk niet klaagde
ik meen myn zalige moeders voorbeeld te volgen de huishoudster zo wel als de vrouw en als ik kindertjes heb geheel moeder te zyn ik meen geen saletten geen speelpartyen te houden maar myn gezelschap zal bestaan uit de familie van myn man die van juffrouw willis van myn lieven voogd en van nog iemand kunt gy raden van wie
o ik verlang zo naar huis naar grootmoeder snikte ze in korte afgebroken zinnen ik vind het zo vreselijk vreselijk hier in de stad o ik wou dat ik er nooit gekomen was nooit ik ik wou dat ik maar weg was ik wou
daar de generaal een weinigje zat te soezen al wilde hij er niet voor uitkomen was ik met rolf mee gegaan om het gezelschap uitgeleide te doen daarop excuseerde de kapitein zich bij mij en ging volgens gewoonte in de billardkamer zijne welverdiende
maar lieve jongen wat dacht je dat er gebeuren zou dat mevrouw van erlevoort je zou omhelzen en freddy ook je vindt dat die visite tot niets geleid heeft maar hoe kan je dat zeggen freddy begrijpt nu immers dat je nog van haar houdt dat je nog een tweede avance doen wilt anders was je immers niet op het voorhout gekomen
de heer brunier is een goed slag van een jongen die zo hy wat minder van het petit maitres air hadt nog al passeeren zou onderwyl hoorden wy dat zy recht vrolyk waren en iets schenen te verzetten wat het was weet ik niet
op de wekelijksche bijeenkomsten in den stadstuin als de muziek speelde als de kinderen en jongelui op den open steenen dansvloer dansten waren de fluisterende gesprekken aan de tafeltjes over het vreemde gebeuren in het
wel t is of heintje pik niet heintje edeling dat is nog zo ver niet heintje neen deftig zo als de hele man zelf is myn heer edeling of heintje er meê speelt want geen half quartier uurs was ik met myne dochter lotje by de desmoiselles geweest om een sak voor haar te kopen of de heer r kwam in
al sprekende zag hij naar mij om ik had mij teruggetrokken aan de andere zijde van t vertrek bij den schoorsteen en bleef daar staan tegen de rijke marmeren ornamenten geleund ik wilde niet heengaan voordat ik de zekerheid had dat francis niet door hem beleedigd zou worden en dat zij zelve verlangde met hem alleen te zijn
ik weet geen beter naam joob het is mij z alleen duidelijk ik voel het eigene in mij sterven en god in mij leven het doet pijn en maakt gelukkig
heel graag mijnheer dan zou ik maar een ogenblikje gaan zitten hebt u nooit eerder dansen geleerd nee meneer maar dan gaat het al heus vrij goed vindt u ook niet juffrouw vroeg hij zich tot miss piper wendend die elsje telkens bemoedigend had toegeknikt zonder dat deze er iets van had gemerkt ik versta u niet zei miss piper ik ben engels
integendeel zij heeft haar besluit om niet te dansen zoo luid en zoo forsch te kennen gegeven aan de gastvrouw zelve dat er geen kwestie meer kon zijn van haar te vragen zoo slim was ze wel viel nu de oude juffer in zij nam het initiatief om niet beschaamd te blijven zitten als er geen danser kwam opdagen
toen ik nog zeer jong en zeer bedroeft los betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart was kon ik brunier uw ouden vriend verzoeken om alle deeze bagatelles voor my zeer netjes uit te schryven en denken hy kan nu zo goed netjes breijen als t behoeft met schryven zal hy een vaste hand krygen en kinderen moeten niet leeg zitten
en dat het veeleer uit dubbelhartigheid voortkomt dan uit ingenuïteit zoo een van beiden verblindheid voorwendt voor hetgeen maar al te klaar uitkomt al wordt het niet met ronde woorden uitgesproken
jawel mijnheer daar komt mevrouw juist aan en met een verbaasde blik op elsje die zij eerst niet herkend had oh jongejuffrouw bent u het elsje ging vlug naar binnen zij had opeens het gevoel dat zij toch veel beter gedaan zou hebben niet in deze kleding uit te gaan en zij schrikte erg toen ze zag hoe ontstemd hare tante naar haar keek
de twaalfjarige knaap drukte zijn gladde bonten muts vaster op het hoofd knikte even deed de rinkelende winkeldeur open en ging voor elsje de winkel uit niet uit lompheid maar omdat het geen ogenblik bij hem opkwam haar voor te laten gaan
och neen jonker zoo'n wereldsch nieuwerwetsch boek daar hecht ik niemendal aan dat acht ik gods woord niet en ik begreep het nooit hoe mijne freule daarin hare stichting heeft kunnen vinden wat hapert er aan dien bijbel vroeg ik van beek niets volstrekt niets t is een gewone staten bijbel slechts niet met de verouderde duitsche letter gedrukt
de teleurstelling de ergernis van jonkvrouw sophie bij deze ontdekking laat zich begrijpen o zeker haar gewerd het rechtmatige deel van het ouderlijk goed maar juist dàt waar het haar het meest om te doen was het ouderlijk huis waar zij was geboren en opgevoed dat zij nooit eigenwillig had verlaten
maar moest men geen geduld hebben zo taai als een leren lap wil ik spreken om niet toornigjes te worden op de manier van doen van eenigen der grote lieden dààr snapten drie vier dames zo luit dat ik duidelyk hoorde hoe het discours ging over het puce lint van een
hoe kom ik toch zoo mal hier zei ze bij zichzelf grootmoeder zou mij erg uitlachen als ze me zoo zag kom ik moet moed houden en niet zoo flauw zijn ben je hier elsje klonk de stem van mevrouw d'ablong op het portaal ja tante
eindelijk ging de deur open en eline trad binnen en het trof jeanne hoe mooi vooral hoe elegant zij was in haar roze toilet van zijden rips zeer eenvoudig en zeer rijk met enkele kleine strikjes die als vlinders wegscholen op haar en coeur opengesneden corsage en heur korte mouwtjes in den elleboog
de jonge dame dan het huwelijk viel het anders uit dan de verdeeling gij bleeft beiden vrij en met een half millioentje zoudt gij het ook wel kunnen doen och dat het haar behaagd had mij een dertig duizend gulden te maken zonder conditie verzuchtte leopold dan ware ik van al dat geharrewar af
myn broeder heeft zyn vaders goedaartigheid en myne moeder heeft die zo veel zy vermogt van het laffe verwydert letje is eene der zoetaartigste meisjes die ik ken zy heeft hoedanigheden die haar voor het gezellige huwlyksleven volkomen geschikt maken
maar roodkapje wat scheelt er nu aan en frits lachte hartelijk wie zit er nu ooit netjes op de heide en ik vond je houding juist zo schilderachtig nee kijk maar niet zo verschrikt ik meen het hoor het was alleen een beetje moeilijk je te vinden maar liesje heeft me dapper geholpen bij het zoeken je zult wel trek hebben na je vermoeiende tocht he en hij keek haar plagend aan elsje lachte vrolijk
vergeet haar grootvader pleitte weer de kapitein nu ja daar was ze idolaat van maar tot haar ongeluk vergold hij het haar op eene vreemde wijze wat bedoelt ge mevrouw vroeg overberg wiens joviaal gelaat wat betrokken was dat hij het jonge meisje veel te veel aan haar eigen wil en luimen overliet
met gevouwen handen en aandachtig voorover gebogen hoofd luisterde de grootmoeder naar de frissche jonge meisjesstem die duidelijk de troostende woorden voorlas uit den grooten ouderwetschen bijbel welke reeds bij de grootouders van deze oude vrouw in gebruik was geweest
was mijn vader met fcherpc dreigementen te overladen cn hem te zeggen dat hy toe zou zien dat ik niet weder my op dusdaanigc wijze tegens de sociëteit zoude uitlaten
maar het tegenovergestelde vond plaats hij liet mij uitspreken ik zou moeten zeggen uitrazen tot ik in luide snikken uitbarstte zonder mij met een enkel woord in de rede te vallen intusschen had hij zich van de eerste verbazing hersteld en hij rees op uit zijne verslagen houding als een veranderd man
en de stalen vorken en dan als glansrijk midden het magere bleeke meisje in t gore witte bed de verheerlijkte in hedwigs oogen gewijd door t sterven gaan met haar heesche fluisterstem en heete weeke handen vriendelijk doende en gelukkig en dankbaar na jaren lang liggen voor dat verweerde raam ziend op dien ouden frederik van
laten we maar stil afwachten wat zij doet ik geloof nooit dat ze zonder mij weg zal gaan en buitendien weet ze ook helemaal niet hoe ze lopen moet zal ik eens even gaan zien waar ze gebleven is vroeg emma hè waarom moesten jullie haar nu ook zo plagen laten we maar gauw eens gaan zoeken nee nee nee viel cécile haastig in blijf stil hier emma dan komt ze bepaald veel gauwer terug
en wy kennen mekaer want juffrouw het wel duizendmaal op men schoot gezeten en dan kon ik ook nog eens horen van dien goejen heer blankaart die ik in velden noch op wegen ontmoet nou ik kom haast nooit uit ja juffrouw zo jy en men heer blankaart niet in den hemel kommen dan versta ik my dat werk niet
en hare hand nemende schoof ik met zacht geweld haar arm in de mijne zij liet mij zwijgend begaan er was iets mats en kwijnends in hare meegevendheid of zij den tegenstand moede was of haar de rust der lijdelijkheid behoefte was voor het oogenblik
maar ze moest zich dapper houden ze moest haar best doen niet weer flauw zijn en driftig tegen tante ze had het grootmoeder beloofd ze liet het gordijn los en slikte even ze wou nu niet meer schreien ze was wezenlijk kinderachtig geweest daar had tante wel gelijk in morgen zou alles zeker wel beter gaan
maar mijn leventje is even vol platte saaie sombere moeielijkheden en beslommeringen tiraillements even vol weifelingen en zwakheden als van andere menschen zul je dat goed blijven onthouden
maar ging zij voort met den voet stampend van ergernis ik begrijp wel dat men niet zal nagelaten hebben zelfs op hetgeen klaar was als de dag sprookjes en lasteringen te bouwen om daarmee de publieke opinie tegen mij op te hitsen
o neen volstrekt niet ik geloof eigenlijk dat cécile altijd gezond is mevrouw jawel wel gezond maar zij moet zich toch een beetje in acht nemen vind ik ze speelt lief
ja zeide zy ik ben de uwe ik roem in myne keuze ik zal niets moedwillig verzuimen wat in staat is om uw dierbaar hart aan my gehecht te houden om u zo gelukkig te maken als gy my zult maken myne liefde voor u is gegront op de kennis die ik aan uw karakter heb
betsy vond eline excentriek om in den laten avond nog te willen toeren maar toch lachte zusjes idée haar ook toe en zij begaven zich naar de achterzijde van het kurhaus waar hun rijtuig wachtte te midden van enkele andere
en daarop een huilerig jammerlijk antwoorden hedwig begreep plotseling alsof haar oogen opengingen dat er iets ergs en akeligs in huis was iets dat lang verborgen was gehouden ze sliep weinig en slecht met nare vizioenen toch was haar het gebeurde met al de afschuwelijkheid een weinig tot verlichting daar
daar alles dus zoo wat in t ongewisse bleef en er ook geen antwoord kwam op hunne brieven aan u ik begrijp nu wel waarom schenen die praktizijns niet langer geduld te willen nemen en heeft overberg zeker daartoe door den utrechtschen collega opgezet zich rechtstreeks tot de freule gewend om te weten of zij zich al dan niet met u verloofd achtte
als u zoo goed wilt zijn om naar mijn voeten te kijken zei hij telkens en heel gehoorzaam keek ze strak naar de keurige blinkende schoenen van haar onderwijzer vooral het hoofdje recht houden riep hij dan weer waarop elsje verschrikt gehoorzaamde zonder hare oogen van de schoenen van mijnheer meudon af te wenden
o zoo bedoel ik het niet maar waarlijk betsy is au fond een hartelijke meid en ik verzeker u henk heeft een charmante vrouw aan haar nu het is mogelijk maar ik weet niet wie ik voor hem gekozen had betsy of iemand anders als ik had kunnen kiezen voor mijn jongen
en het is verwonderlijk welk een diep blijvend gevoel van schaamte wordt geboren door een zeer onbeteekenende vergissing die in zulke oogenblikken van aandacht en inspanning om zich goed vr te doen ongewoonte verraadt of van minder voornaamheid blijk geeft
ik beloof den heeren dat ik mijn best zal doen om mijne geheele aandacht bij het spel te bepalen antwoordde ik met meer goeden wil dan vast geloof in t volbrengen want francis speelde harerzijds een spel dat mij vrij wat meer interesseerde dan de matadors van den generaal die een sans prendre had in de favorite
ik ik wou liever dat je vandaag niet naar de kerk gingt kind ik voel me tamelijk goed maar ik wou toch liever niet alleen zijn van ochtend ik wil graag bij u blijven zei elsje terstond maar zou het niet goed zijn dat de dokter even kwam vandaag ik kan heel gauw heen en terug naar het dorp loopen om het hem te vragen
het is nu al twaalf jaar geleden dat je moeder dood is elsje en al dertien dat je vader stierf je moeder was mijn liefste dochter en je hebt heel heel veel in haar verloren elsje knikte ernstig ja dat wist ze dat had haar grootmoeder al heel dikwijls verteld
maar ik wil niet vooruitloopen ik ga u eerst vertellen hoe ik hier ben aangekomen en onder welke indrukken door van beek voorzien van de noodige indicaties van een credietbrief voor zijn collega overberg procureur en notaris in het kleine stadje z trad ik diens woning binnen
over een brief van eline sprak en beweerde dat paul zich toch maar goed in bodegraven hield en nu bij zijne voornemens scheen te willen blijven het verheugde marie dat tante nu zoo vriendelijk over paul sprak terwijl zij meestal over hem placht te klagen
elsje schrikte meende dat ze gemorst had op haar jurk of iets heel onbehoorlijks gedaan en liet in hare verwarring het kommetje uit hare handen glippen groote en kleine roode scherven vielen op haar bord op de tafel en op den grond en met een angstig gezicht keek ze hare tante aan
en dit getuigt van een onchristelijken geest van eene woeste haatdragendheid als men onder wilden en heidenen nauwelijks zou vinden maar die men allerminst had kunnen verwachten van een statige dame in een stijf kostelijk zwart zijden japon
langer wegblijven van den adem de vreemde stilte waarin alles wacht eindelijk het zich uitrekken der leden met een mat gegorgel dat lijkt op ontwaken en ijzing wekt omdat het zonder wil is niet meer tot het leven behoort een oogwenk maar huiverde en ontzette zich hedwig toen werd zij rustig zag toe en trachtte te
toen wy van tafel opstonden zei ik kom jongens nu zullen wy zo eens hier en daar gaan en het een en ander gaan zien die te romen is moet den paus spreken en ik sleepte hen ook braaf door den mostert maar wat ben ik nu in myn kragt nu hoef ik myn schrale voorraat van fransch niet benaauwt uit te stallen
maar in hare bewondering was van oudijck gekomen zij had hem plotseling in zijn karakter gezien en hoewel geheel verschillend van de artistieke bekoring die haar tot nog toe uitsluitend in karakters had aangetrokken
in een eerlyk ombertje te spelen in evenveeltjes te eeten en in slemp te drinken nu wensch ik niet veel meer en de stille vrye levenswys die ik nu geniet heeft zeer veel invloeds op myne gezontheid en is een mensch niet verpligt ook daar voor te zorgen is zy naast een gerust gemoed niet de grootste schat op aarde
en gij zoudt zijne toestemming noodig hebben om hier bezuinigingen in te voeren die gij noodig acht op dit punt geloof ik dat iedere vrouw het recht heeft hare autoriteit te laten gelden ziedaar juist wat ik niet kan niet mag maar het schijnt wel dat gij mij niet met een half woord wilt verstaan
liesje zette een stoel voor haar bij de tafel en dribbelde toen met een grappig bedrijvig air naar de juffrouw toe fluisterde deze iets in en lachte tevreden toen zij zei ja dat mag wel maar dan ook terstond naar bed hoor het kleine meisje schoof vlug een tabouret bij de schoorsteen klauterde er op en haalde een doos te voorschijn waarmee ze terstond naar elsje toeliep
welkom myn waarde heer blankaart en zy schreide van blydschap hy wel dag myn meisje dag myn sarotbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart je maar wat is hier te doen ziek gelaten en nog in een huisselyken ziekagtigen
het ligt zeker aan mijn jongens opvoeding maar ik heb nooit recht begrepen waarom de dames zich juist zoo blootgeven als zij onder de wapenen moeten zijn bij danspartijen en diners en sinds ik eens bijgeval de gesprekken heb aangehoord die de heeren zich onder elkaar veroorloven op dit
zij trad otto's kamer binnen hij liep rond als in een vage droomerij het hoofd gebogen de handen op den rug geheel en al tegen zijn arbeidzame gewoonte in
voorzienigheid ik kan uw wegen niet doergronden of weet het wys waarôm van duizend zaken niet maar k heb van myne jeugd uw schikking ondervonden ik dank u voor al t heil dat gy my heden biedt
het meest trok een groote bloemenwinkel haar aandacht het was haar alsof ze in een toovertuin keek zoo prachtig zag het er achter dat raam uit rijke bouquetten lichtgele rozen met fijne sierlijke takjes
toen ik even loopen kon kreeg ik al een meester in de gymnastiek ik werd gehard tegen hitte en koude als een jonge spartaan rolf werd gelast mij de exercities te leeren toen ik pas een kindergeweer kon dragen
maar om myne treurigheid noem my ridder van de droevige figuur om dat ik zo druil oorende in de fargon sprong en u al zuchtende nagt jaantje lief een afscheids kusje gaf
jezus kon zijn broeders en zusters verloochenen om der menschheid wil maar als wij dat wilden doen en wij vonden er geen vreugde in en het was tegen onze natuur dan deden wij slecht
je bent zo veranderd zei hij terwijl hij met iets eerbiedigs in zijne ogen keek naar de slanke bevallige gestalte en het frisse meisjesgezicht waarover een eigenaardig bekoorlijke beschroomdheid lag
ja antwoordde zij kort om den waaier zeker schertste hij och je plaagt me steunde zij boudeerend niet om den waaier ik heb er wel tien maar wel om omdat jij van haar houdt
mij generaal in een wip was ik weer op mijn post bij de speeltafel na francis een blik te hebben toegeworpen waaruit zij mijn leedwezen moest verstaan als gij plan hebt om nog eens te deserteeren moest gij liever verlof vragen sprak de kapitein lachende dan zullen wij u behoorlijk uw paspoort geven
dus al weer iemand om kennis mee te maken en zich niet mee op haar gemak te voelen dacht elsje met een zucht terwijl ze cécile in huis volgde de beide meisjes ontdeden zich van haar hoed en mantel en gingen toen naar de zaal cécile liep vlug naar binnen elsje volgde langzaam en verlegen
en toen zij vroeg naar van oudijck waar hij logeerde of hij spoedig naar europa zoû gaan na zijn zoo onverwachts genomen ontslag iets dat de geheele ambtenaarswereld had verbaasd wist men niet goed vroeg men elkander of hij dan niet meer was in het hôtel wisse
ik zal my zelf zo ver zien opteheffen dat uwe vermaningen in goedkeuringen zullen veranderen en zo dikwyls als ik eene te grote zucht voor uitspanningen voel zal ik in myn kabinetje gaan en dit geschrift ter myner beschaming lezen laat ik beginnen
ik begreep wel dat de ongelukkige liegen moest het gold zijne kostwinning madame ondervroeg mij ik verwaardigde mij niet met eene tegenbeschuldiging te antwoorden het was voor het eerst van mijn leven dat ik met logen en laster te doen kreeg het zou niet voor het laatst zijn
op haar tafeltje altijd bloemen en schrijfgerei zij schreef geregeld haar dagboek oorsprong van dit verhaal en uittreksels uit boeken die joob haar leende
uitgerukt eer de generaal het merkt anders komt die u ook nog ophouden maar freule zoo te échappeeren dat neem ik op mij en nu en avant marche
dertiende brief mejuffrouw sara burgerhart aan mejuffrouw anna willis den vorigen brief nog niet ontfangen hebbende
dat heeft ze aan mij te danken zei frits met trots kijk daar bloost ze alweer zij is bepaald een beetje bang voor me grootmoeder niet kwaad hè och wat ik ben helemaal niet bang voor je zei elsje verontwaardigd ook nooit geweest plaagde frits en gisteravond dan
nu adieu dan tot weêrziens sprak vincent ten laatste met een flauw glimlachje en hij knikte henk toe zonder hem de hand te reiken adieu dan ik moet weg
geheel anders dan die waarop zij zich wat gekunsteld neerbogen tot de kinderen het fijne stof in de zaal de geur van reukwerk versch hout en welk
voor honderd halve ryertjes moest gy het beter hebben uwe kleding betaal ik immers nog byzonder en krabt zy die echter niet zo vrekkig naar zich als of zy arm en gy haar wild vreemt waart
het is nu eenmaal niet anders neef wij zijn hier niet rijk en men moet het zijn om een landgoed als dit te bewonen en te onderhouden daarbij is het voor grootpapa geen tijd meer om te laten timmeren en verven hier en daar wat glazen laten maken zou juist geen luxe zijn maar wat zal ik u zeggen wij zien tegen het werkvolk op
het was koud in eline's zitkamer maar de koelte verfrischte hare wangen en hare handen verhit door de lauwe atmosfeer van den overwarmen salon zij wierp zich neêr op de perzische kussens hief heur hand omhoog en streelde het blad der aralia in een houding die haar lief was
het was misschien niet goed van elsje maar deze berisping trok zij zich heel weinig aan zij was z blij dat zij de koningin gezien had en zoo opgetogen over haar dat er voor t oogenblik althans geen plaats was in haar hart voor spijt over hetgeen ze in haar groote vreugde had gedaan zij luisterde beleefd naar wat hare tante zeide maar dacht er verder niet over na
dina ja over dina heb jullie niets aan haar gemerkt gemerkt hoe meen je wel mijn hemel wedelaar
ik plaagde haar met deze neiging die ze ook in t gewone leven toonde en kon mij niet weerhouden haar te waarschuwen dat hier zeker de oorzaak lag waarom zij door velen zoo geheel verkeerd werd beoordeeld
ik begeer niets dan een leven dat vry vrolyk en schoon afloopt goed gezelschap aangename boeken en het vry gebruik van het clavier dit voornemen heb ik nu weet gy alles
frits zou er stellig wel niet meer om vragen maar in ieder geval zou ze het toch zeker niet doen zij wilde niet nuffig en koket worden evenals cécile en oh misschien misschien was ze wel te vrij geweest en te familiair
had tot compère zekeren duitschen ridder aan wien zij zeide geparenteerd te zijn en dat paar leende elkaar de hand bij het spel grootpapa werd afgezet deerlijk afgezet ik raadde dat en begreep dat eene executie moest plaats vinden en pleine société om dat onkruid uit te roeien
dat heeft gemaakt dat ik daar niet meer blijven kon dat heeft gemaakt dat ik als met stomheid met idiotisme geslagen werd in het gewone leven in al mijn praktijk en logica
nu t zal hem geen schade zyn zei ik ik deed myn gedroogde kleêren en pelise weêr aan en zei daar goede vrouw heb je een kleinigheid tot een bewys van myn erkentenis ik gaf haar vier ducaten
er viel een regenbui en zij schuilden bij een werf achter een oud schip daar kuste hij haar en zij liet het toe maar onmiddelijk kwam scherp verzet in haar zij ging van hem weg haar oogen kregen een strakke gespannen uitdrukking die johan nameloos pijn deed en verschrikte
maar toen zij bedacht dat elsje met alles in kennis moest worden gesteld toen zij bedacht hoe het meisje er tegenop zou zien haar te verlaten toen ze bedacht hoe eenzaam en vreemd het kind zich in de weelderige omgeving gevoelen zou en hoe haar eenvoudig hart terug verlangen zou naar het aardige stille huisje
daar kwam de oude mevrouw roselaer te overlijden en hare dochter sophie meende nu dat er eene verandering zoude plaats hebben in het gevoelen van haar vader omtrent zijne schuldige dochter daar het bovenal de moeder was geweest die hem tot het verleenen van vergiffenis had aangezet
erlevoort sprak hij en legde de hand op otto's schouder otto richtte het hoofd op erlevoort kom kerel wees een man zusje is wel eens een lastig zeilschip maar ze is niet kwaad je moet je niet aantrekken wat ze tegen je gezegd heeft hoor
juist juist dat is t let nu dan toch op zooals de vader volmaakt is wij moeten niet begeeren de volmaaktheid van jeanne of paula maar die van god
denk aan claartje harlowe t is waar hy ziet wel dat gy hem fopt doch kan hy niet grootsch genoeg zyn op de eere die gy hem doet om uwe brieven in de vreugd van zyn hart te laten lezen en zoude u dit wel aanstaan overweeg dit zelf ik wilde u zo gaarn aan het denken hebben uwe vermogens zyn te schoon om die dus te
zoo nu dat moet mama weten maar ik vind lizzie oneindig mooier en deftiger en je zult er dus maar aan moeten wennen dat je bij mij lizzie heet zeur nu niet langer en kijk ook niet zoo knorrig ik zal je den weg wijzen naar de eetkamer mama zal niet begrijpen waar we blijven
goed sprak hij anders vraag ik je niets en nu zal ik wachten tot je oom en tante thuis zijn om afscheid van ze te nemen vincent komt morgen maar mag ik nu dat we alleen zijn afscheid van jou nemen zij antwoordde niet maar zag hem aan hij drukte haar in zijne armen en kuste haar
ik voor mij dacht aan de uitspraak dat een droge bete en rust daarbij beter is dan een huis vol geslachte beesten met twist en tegenover hunne délices herinnerde ik mij de spinasie van mijn kok met slechte boter en een dor stukje vleesch en de kalmte die ik daarbij genoot in mijne eenzaamheid
vrouwen die zich onzer bezigheden schamen verdienen wel dat men zich harentwege schaamt dat betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart de heer brunier zyne zuster bezoekt is goed is minzaam maar komt hy wel om haar is het ook om myn mooi vriendinnetje och zegt gy daar onderzoek ik niet naar goed ik ook nog niet vooral zo hy niets meer is dan een
had talent al had hij geen academischen graad kunnen verwerven en hij had niet geschroomd met dat talent te woekeren op iedere voegzame wijze hij was vlug hij had orde al had hij geene vaste inkomsten hij wist rond te komen en zooals hij het zelf noemde het hoofd boven water te houden
mevrouw van does keek jubelend op nou wat heb ik u gezegd ik weet zeker de residèn hij koop voor u mevrouw van oudijck keek zacht verwijtend op maar otto zeide zij hoe is het nu toch mogelijk
had elsje dikwijls een gevoel alsof zij iemand anders was niet hetzelfde meisje als die elsje die vrolijk en vol levenslust iedere dag begon toen zij bij hare grootmoeder woonde niet hetzelfde meisje als die elsje die grappen maakte met krelis en de meisjes van het dorp en voor wie tot nu toe het leven een bron van rein genot was geweest
voor en hij herhaalde elk woord terwijl zij haar zin telkens meer uitspon in het genoegen waarmede de echo die hij er van gaf haar doortrilde zij was ook niet zoo toornig als zij wilde doen blijken
ik raadde waarop zij doelde een smartelijke twijfel eene vreeselijke onrust overviel mij eene vraag brandde mij op de lippen maar ik verloor den moed die te uiten
ik heb u daar ik god nog voor dank gewaarschuwt wat zou ik my anders nu bezwaart gevoelen maar gy zaagt my aan voor hunne vyandinne en ik vond geen ingang tot uw verbystert hart
die gold enkel de wijze waarop gij hier verbetering en hervorming meendet in te voeren juist dat uitvoeren is glad verkeerd ik weet heel goed dat het niets helpen zal wat ik ook doe of zeg daarbij ik beklaag mijn grootvader te veel om hem àl te groote ontberingen op te leggen
zeg cilly hoe kom jij toch aan die boerin tot nichtje fluisterde cato de zakdoek voor de mond houdend en terstond weer proestend van het lachen hardrood zijn haar wangen en geel is haar haar zei louise bijna overluid en op een toon alsof ze een vers reciteerde wanneer gaat ze eigenlijk weer weg cilly
is het jouw schuld heeft hij je dan gevraagd en heb je hem afgewezen ik raad maar zie je ik weet niets maar je moet nu niet meer blijven jokken je moet nu de waarheid zeggen
door dit huwlyk zal zich de kring myns geluks nog meerder verwyderen ik zal ook eene zuster krygen en dewyl zy geene middelen heeft hoop ik dat vader zonder hare kieschheid te kwetzen haar zo veel moois zal geven als hy my geven wilde doch waar van ik maar te veel heb
neen ik meende het zeer ernstig ik had alleen op een vluchtig bezoek gerekend maar het zou onkiesch zijn geweest dit te zeggen nu zij er z op aandrong mijn beste mijnheer willibald dat is eene zwakheid
zij wilde en durfde zich niet afvragen wat dit wonderlijke gevoel veroorzaakte in haar binnenste maar het maakte haar ongelukkig en opgewonden tegelijk en toen zij dien avond weer op haar kamer naar buiten stond te kijken wendde zij zich opeens woest af van het vredige schouwspel daar buiten en riep uit o ik wil het niet ik wil het niet het zou schande zijn ik mag niet
ik heb de meiden getracteert onzen ouden eliëzer alias frits een vryën dag bezorgt en aan myn cootje belooft zo dra ik uitging hem mede te nemen onderwyl loop ik op myn kousjes door de ziekenkamer en zou met letje die my dit nadoet zo ook wel eens een menuetje doen willen
hij zag niet dat de blik zijner moeder op hem rustte en hij verschrikte een weinig toen hij haar zachte stem hoorde paul zeg eens voel je je minder wel dan anders ben je ziek
welnu weet dan mylord gij die met zooveel trouwe zorge over mij hebt gewaakt dat ik aan dit gevaar niet ben ontkomen en dat juist nù de gulden droomen mijner lente op het wreedste zijn verstoord
dan zal ik mijn mooie roode jurk maar aantrekken op reis vindt u niet grootmoeder vroeg elsje dan zie ik er dadelijk netjes uit als ik bij tante kom ja doe dat kind zei grootmoeder
en van vrouwen merkte men bij ons niets dan de dienstboden en nurse toen er kwestie was van leeren kreeg ik meesters aan huis en toen nurse zich niet langer in staat verklaarde het wilde eigenzinnige onmanierlijk kind te regeeren kreeg ik een gouverneur
verlegen sprong elsje op dat frits haar zo had moeten zien liggen wie weet hoe ontzettend weinig jongedamesachtig hij hare houding gevonden had als tante het hoorde ik ik vindt het zo heerlijk hier zei ze ik wist niet ik dacht het spijt me erg dat ik niet wat netter zat
ook hij sprak niet en zag haar diep in de oogen en ten laatste bracht zij het met moeite uit terwijl henk als een rechter naast haar bleef staan vergeef me otto vergeef me vergeef me hij knikte haar langzaam en zacht toe nog niet getroost door haar berouw daar hij wist dat het niet worden zou als hij het zich had voorgesteld maar
de dame kon haar adorateur niet uitstaan dien zij nooit anders noemde dan le grand soudard of wel l'ogre furieux want hij is nu door zijn leeftijd zijn stijf been en mijne discipline tam geworden
nu zei hy zantje leer nu beter toezien er zyn zo als ik u duizend maal zeide hele ondeugende fielen onder dat fyne goedje jou duivel was gierigheid kind die moest uitgedreven worden zo als de schrift zegt gierigheid is een wortel van alle kwaad
met de handen over elkaar geslagen en haar gezicht een weinig opgeheven zat elsje met ernstige ogen peinzend naar buiten te staren wat was het daar plechtig stil en mooi dacht ze en hoe aardig was het om oplettend naar boven te kijken naar de grillig gevormde kleine wolken die in al haar reine witheid langzaam voortgleden
nu was het een graaf die en die dien oom te dineeren gevraagd had en dien eline met verbazing zag binnentreden en frac met een twijfelachtig schoon plastron diamanten knoopjes en groote camee ringen aan de vingers de graaf droeg een lange zwarte lok op het voorhoofd had een knap maar eenigszins verflenst uiterlijk en was dichter
welke myne ouders reeds diende toen ik geboren wierd en waar voor ik zo veel liefde heb nu en dan las ik voor myne zwakke stervende moeder doch de boeken waar uit ik las waren niet voor my ook niet voor haar geschikt en werden door tante bezorgt
o ik wensch niets liever dan dat alles goed gaat en dat ze gelukkig worden maar ik kan eline nu eenmaal niet uitstaan natuurlijk ik doe me nu geweld aan ik ben nu lief tegen haar maar je weet ik kan me zoo moeilijk anders voordoen dan ik ben
zeker is het dat zij wachten bleef op de tachtig cents port die het pakket kostte of zij vreesde er een bankroetje aan te lijden geprikkeld door dat blijven door dat zekere indringende en onbescheidene in hare houding dat zoowel van wantrouwen als van nieuwsgierigheid getuigde
die gebeurde s avonds in het stadspark in den schemer hedwig dacht nu is t voor t laatst ik zie hem niet meer het einde van t gesprek was dat hij haar hartstochtelijk omsloot en kuste
het moet alles nu eens heel mooi zijn mama had cécile gezegd eens wat anders dan vroeger en mevrouw d'ablong vond alles goed wat cécile goed vond en was alleen maar bang dat zij zich te veel zou vermoeien als zij het zich s ochtends reeds zoo druk maakte
ik gevoel me sterk om mijn eigen gang te gaan en mij te verzetten tegen de wereld ik voel soms zeer veel bravoure in mij hij had schik in de dartelheid die uit hare glanzende oogen straalde en hare geheele elegante figuurtje scheen hem terwijl zij aldus coquetteerde met haar loszinnigheid een kapel toe op het punt weg te
gedurende deeze ziekte hadt myne moeder tante tot medevoogdes nevens den heer blankaart aangestelt haar des jaars zevenhonderd guldens toeleggende tot ik kwam te trouwen of tot myne meerderjarigheid indien tante my by haar wilde innemen
hij zal niet lang meer bij ons blijven hij is tot president verkozen van ik weet niet welk archeologisch genootschap en moet de zittingen bijwonen in londen ook kreeg hij dezen ochtend de tijding dat de onaangename zaak die hem naar het continent de wijk deed nemen zoo goed als geschikt is
zij stond nog steeds op dezelfde plek bij het raam naar buiten te kijken en bleef daar erg ongeduldig en zenuwachtig zonder er een ogenblik aan te denken nieuwsgierig in de kamer rond te snuffelen of een kijkje te nemen in de boeken van frits die door het gehele vertrek lagen verspreid
myne dochter trouwde zeer voordelig en myn lieve willem zal onder dien zelfden zegen in staat gestelt worden om aan zyne bestemming te voldoen met myne stervende lippen zal ik god nog danken voor dien zoon
elsje zweeg waarom moest hare tante nu ook dadelijk weer cécile er bij halen maar het was waar zij zag er deftig uit en alles ging haar zo gemakkelijk en natuurlijk af
kyk niet statig als hy al te weinig met u schynt op te hebben dit brengt wel eens verwytingen en grote verdrietelykheden voort begryp dat als iets moet gedecideert worden uw man de concluderende stem heeft
gij maakt zooveel omstandigheden men zou haast zeggen dat gij zoo iets waart als haar verloofde of haar pretendent als het niet al te onwaarschijnlijk ware
haar oog hief zich zwaarmoedig en schuchter tot hem op zou hij iets weten van dien avond waarop mevrouw van raat haar geheim haar had ontwrongen mevrouw had immers beloofd te zwijgen maar mevrouw zou toch niet gezwegen hebben als ze zeker was dat heur zoon haar freddy nog liefhad dat zou geene moeder gedaan hebben al had ze ook beloofd
elsje gehoorzaamde louise cécile en cato gingen op de canapé zitten dicht bij elkaar met spottende gezichten alsof zij afgesproken hadden nu eens flink om elsje te gaan lachen emma bleef bij haar staan met het boekje in de hand om haar voort te helpen als zij haperde en elsje begon te spelen
burgerhart werdt schemer avond en myn dodelyke angst nam alle oogenblikken toe ik tyger en geen mensch kunt gy my in zulk eene benaauwtheid zien wat recht hebt gy op my
en allerlei geheimzinnige toespelingen maakte op iemand die ook wel dolgraag naast cilly zou hebben willen lopen begon het elsje te vervelen en liep ze zwijgend voort zoveel mogelijk de plechtige schoonheid van het bos genietend maar het gefluister en het gegiechel naast haar hinderde haar toch en zij was blij toen het tijd werd om naar huis te gaan
ditmaal toch werd de oprechtheid beloond aunt ellinor antwoordde met de toezending van opnieuw vijftig pond en de verzekering dat ik die jaarlijks van haar zou ontvangen om er mee te doen wat ik wilde met nog menig goed woord daarnevens dat mij bewees hoezeer lady ellinor voor mij eene waardige leidsvrouw had kunnen zijn zoo ik in hare handen ware gevallen
ik zag myne burgerhart zie daar uwe vrouw dus sprak myn hart in een oogenblik door het eerste opslag harer oogen was ik overwonnen zonder haar zag ik geen geluk meer voor my
geruime tijd bleef ze zo staan almaar in dezelfde houding naar buiten kijkend in de plechtige maneschijn toen ontspanden zich hare trekken en met een zucht liet zij het venstergordijn zakken en ontkleedde zich
maar als de vrouw hen bij t woord vat leert zij t anders dan steekt de binnenlandsche oorlog op de strijd over t meesterschap de schranderen en behendigen onder ons zoeken door list te veroveren wat ze niet door geweld hebben kunnen verkrijgen en meenen gewonnen te hebben als die toeleg haar is gelukt
nog één ogenblikje grootmoedertje zei frits kom roodkapje probeer eens of je zo hoog kunt reiken en leg mij de krans eens om de hoed terwijl ik die op heb zoveel groter ben je niet dan ik meesmuilde elsje maar zij moest toch op hare tenen gaan staan en hare armen hoog uitrekken om bij de hoed te kunnen komen
de verloren zoon niet gij geeft alleen toe aan eene opwelling van sensiblerie die voldoening eischt zooals gij altijd toegegeven hebt aan uwe lusten en hartstochten ze mochten kosten wat het wilde
elsje sloeg de betraande oogen op en de ongewoon zachte uitdrukking op het gezicht van mevrouw d'ablong ziende vroeg ze zacht mag ik u een kus geven tot eenig antwoord trok haar tante haar dichter naar zich toe en kuste haar toen liet ze haar los en zei zullen we dan nu naar beneden gaan elsje
ik keek zo bang en zo zuur als tante zuchte zat leeg en lui met de hand onder myn hoofd dat dof en zwaar werdt en ongekapt bleef met één woord ik vervreemde zodanig van de jonkheid en de natuur dat tante my voor een geheel omgekeert meisje begon aan te zien
en neem my in liefde aan ik ben uwe ware vriendinne betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart honderd negen en vyftigste brief mejuffrouw de weduwe spilgoed aan mejuffrouw de weduwe
de leelijkheid van mirabeau die alle vrouwen wist te verleiden viel ik uit door eene onbestemde gewaarwording van wrevel overmeesterd zeg liever de leelijkheid van onzen stadhouder william iii want op diens portretten gelijkt hij meer dan op eenige levende persoon die mij bekend is
misschien zouden ze wel een heleboel grappen hebben samen het moest toch ook wel prettig wezen om eens een poosje in één huis te wonen met een meisje van haar eigen leeftijd en dan allerlei te zien waarover zij alleen maar eens een enkele keer had horen spreken en later van alles aan grootmoeder te vertellen en aan de dorpsmeisjes dàt zou toch wel heerlijk wezen
maar elken keer dat zij dien naam uitsprak poogde zij innerlijk zeer angstig frédérique te doorgronden het was begrijpelijk dat frédérique bij dien naam een lichte verlegenheid gevoelde en die lichte verlegenheid was ook zichtbaar
voorgelezen en opgenomen door de koele meren des doods de geschiedenis van een vrouw hoe zij zocht de koele meren des doods waar verlossing is en hoe zij die vond
wy hebben een klein verschilletje gehad en zo al pratent en weêr pratent heb ik haar onder weg verloren ik wil zeggen dat ik niet twyffel of ik zal haar wel weêr vinden het orloge onzer vriendschap staat maar wat stil doch de eene of andere heusche vriend zal het wel weêr opwinden en dan zal het weer zo fix wyzen en zo krek lopen als immer
als het er is neemt u dan een portret van uw moeder mee mama ik weet helemaal niet hoe zij eruitzag en elsje het arme kind had sedert de ochtend waarop zij van haar vreemde tocht was teruggekeerd al den tijd te bed doorgebracht
ge moogt me gelooven of niet willem maar ik moet u bekennen dat ik voor t eerst eene onvermengde gewaarwording van blijdschap had toen ik opnieuw den blik richtte op dat bibliotheekje en het aanzag met de oogen van den eigenaar
een groote reflector was door het venster als een bleeke lichtlooze zon zichtbaar eerst wit dan groen dan rood riep marie terwijl de vuurwerker knikte de kamer was donker slechts verlicht door de lamp die bet vasthield terwijl dien bij de porte-brisée der nu verlaten kleedkamer stond
maar zij lachte allerliefst en zeide in sterke neiging hem iets goeds te doen om zijn zachtheid en bescheidenheid wel neen jongen maar ik dacht het is zoo mooi geweest en nu kan het vooreerst toch nooit zoo mooi meer worden
wat zal ik u zeggen jonker het blijkt wel dat gij niet weet wat ballingschap is en hoe de trek naar het vaderland het vaderlijk huis onweerstandelijk wordt juist door de bezwaren die er zich tegen verzetten
en hoe erg ze soms verlangen kon om terug te zijn in haar vriendelijk dorp en lange wandelingen maken over de ruime heide en langs den brede straatweg en hoe haar grootmoeder ook had gezegd dat zij nooit alleen zou zijn want dat er één was die haar altijd nabij zou wezen en en hoe ze dat zelf ook geloofde