rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
nu was ik wel dicht by het meisje maar genoegen deed het me niet ik schreide en bad om genade want ik zat vreeselyk in angst maar het baatte niet de griek hield me by den arm en schopte
toen weder naar huis zijn er ook boodschappen antwoord als gisteren neen daarna moest de oude collega bezocht en verslag afgelegd worden van de opgedragen patiënten
daar zijn er die de kopij onberispelijk en het gedrukte boek allerdolst vinden maar ik hou van die methode niet en kom liever met mijn raad voorop
verbeeld u dat ze daar getracht hebben busselinck waterman meen ik my ludwig stern aftenemen daar ik niet weet of gy aan de beurs bekend zyt wil ik u even zeggen dat stern een eerst huis is in koffi te hamburg dat altyd door last co is bediend geworden
leugens nederland is nederland gebleven omdat onze oude luî goed op hun zaken pasten en omdat ze het ware geloof hadden dàt is de zaak en dan komen later weer andere leugens een meisjen is een engel wie dit het eerst ontdekte heeft nooit zusters gehad
en hoe hare familie in gelderland voer ofschoon er dan hier tot nog toe geen sterveling was die wist of zij een vader en moeder broer of zuster bezat al dan niet
en nog meer leugens op het tooneel als de held met zyn styven komediestap weggaat om t verdrukte vaderland te redden waarom gaat dan de dubbele achterdeur altyd vanzelf open en verder hoe kan de persoon die in verzen spreekt voorzien wat de ander te antwoorden heeft om hem t rym gemakkelyk te maken
hildebrand die door een samenloop van omstandigheden bestemd was om in deze geschiedenis een handelend persoon te worden stond den volgenden morgen een half uur vroeger dan de vorige dagen op
en nog eenige omstandigheden daaromtrent die in een volgend hoofdstuk aan den dag zullen komen ik zweeg opzettelijk van het gesprek dat ik op de kamer van van der hoogen mijns ondanks beluisterd had
mevrouw deluw was niet ver af bezig met jansje te beknorren over het leven dat zij maakte zij wist ook niet zei ze met een oog op den
maar geen oogenblik hare bedaardheid had verloren en zij bracht zelf haar klein paard bij het hek waaraan zij het
met de linkerhand op goedaf maar werd niettemin met een beest gesneden door den chirurgijnsleerling waarop de verloopen student die onder ons gezegd een grappenmaker was zeide dat die chirurgijns niet leefden of zij moesten wat te snijden
maar ik heb ook wel hooren zeggen dat juffrouw noiret van geen lage kom of was dit gezegd hebbende stond de oude op en begaf zich naar haar eigen cel
ieder stap die de vader dee voelde ik op me hart kees zeid ie over me heen bukkende je heb geld je weet wel dat je dat hier in t huis niet verstoppen mag
zijn eerste werk was een hoogen heuvel te beklimmen of hij klaartjen ook nog kon gewaar worden dit gelukte rustig zat zij achter haar lustig paardje dat zij meesterlijk regeerde en eerlang vergunde in den stap te komen
zij moeten het zien om er zich van te doordringen het zou echter nog veel plechtiger zijn indien allen doordrongen waren of konden wezen van dit gevoel
nog kon zij niet spreken het klamme zweet stond haar op het aangezicht maar me lieve gunst begon de bezorgde maar nog meer nieuwsgierige hospita alweer dat's nou toch wel een raar geval
reeds gereed liggende
iedere uitboezeming van vriendschap en hartelijkheid ten offer brengen al moest ook dit mijn geschrijf veel meer van een
hetzelfde nommer van de letteroefeningen met hetzelfde aantal steken op de jonge dichters
luitenant der infanterie met de medaille van twaalfjarigen dienst te wezen de advocaat zelf had de acht en de negen was in handen van een jongeling van drieëndertig jaren in een leverkleurigen pantalon die op zijn moeders zak leefde een hond
hoewel ik nu een zeer bijzonderen vriend heb die nicolaas gedoopt is en van wien t niet ondenkbaar was dat keesje hem wel eens gezien had
en dat zij zich dat dezer dagen bijzonder verweet nu zij vernomen had dat hij er aan wanhopende ooit hare genegenheid te zullen verwerven en toch ook vooreerst geen mogelijkheid ziende om haar een
jegens mijne ouders en onderwijzers
niets is gewoner dan het onbetaald verstrekken van levensmiddelen ten behoeve der hofhouding van den regent en wanneer die regent een gevallig oog mocht slaan op het paard
gekomen scheen de frissche octoberlucht pieter weer moed en verwaandheid toe te waaien daar zijn goede spelers onder zei hij maar toch waaràtje geen een die eigenlijk uitmunt ik had een
behooren waarvan men geene mogelijke nuttigheid kan uitdenken
zit waarop de verloopen student die als gezegd is een grappenmaker was geestig antwoordde als hij een stoel had waarop allen lachten wacht wat riep de chirurgijnsleerling die voor t snijen was hier
saartje drong zich tegen de beide vrouwen aan en in haar oogen blonken door de tranen heen de innigste toeneiging en de diepste eerbied voor de troosteres
t was een goeie vrouw een beste vrouw maar wel een beetje eenzelverig och heer is ze dood ik docht nog zoo kom an een gestoofd peertje
op de meeste plaatsen hebben de gezaghebbers te beschikken over eenige ketting gangers dat zyn elders veroordeelde misdadigers een soort van werklieden echter dat in bantam om meer of min geldige redenen van politieken aard niet aanwezig was
en après tout wat heeft het algemeen er mee te maken de humoristen zijn er zijn er in grooten getale en vermenigvuldigen met den dag eerstdaags zien wij eene koninklijke humoristen stoeterij
over het wonen in kelders te amsterdam over de kracht der dwaling over de werkeloosheid van een opperwezen by volmaakte natuurwetten
kwaadaardig wanneer men het wil amuseeren is reeds zevenmaal van aard veranderd zal nog zevenmaal veranderen
het heugt mij hoe ik mijn grootmoeder zulke lintjes op haar verjaardag gaf zij draagt het haar gepoeierd althans er komt een weinigje van dat wit
hij kwam daarop geheel gekleed aan het ontbijt eene omstandigheid die niemand bevreemdde daar het zondag was ofschoon er op dien bijzonderen zondagmorgen juist niemand naar de kerk ging dan de oude mevrouw
koosje lief roosje reciteer reis een poosje en mietje die niets was zei alweer hè ja en de oude stastok zei
een belooning in evenredigheid met de hoeveelheid der in hun regentschap voortgebrachte produkten als koffi suiker indigo kaneel
een flesch port met hem te deelen
partijhaat gij ontvingt een schat aan fooien gij deedt mijn moeders amandelstrikken en moscovisch gebak verdwijnen als een
maar op hun leien schreven zij niet evenals vroeger cijfers maar de moedige daden die zij volbracht alles wat zij ondervonden en gezien hadden en in het prentenboek leefde alles de vogels zongen en de menschen kwamen het boek uit en spraken met elize en haar broers
en daaraan geëvenredigde menschenvrees behalve de achterkamer met het hooge licht die om het huis van den buurman heensprong en waarachter de keuken lag was er aan het huis van petrus stastok senior ng een achterkamer
een principaal is iemand die koffi verkoopt een opgave deed waarin maar een klein gedeelte der onwaarheden voorkwam die in gedichten en romans de hoofdzaak uitmaken zou hy terstond busselinck waterman nemen
ik was nog zoo geënthusiasmeerd van de muziek het was een charmante avond de geheele wereld had zich dan ook perfect geamuseerd de stad is van u vervuld
maar ik wou nog meer ik wou fassoendelijk begraven worden ik heb geen verstand van die dingen maar ik had gerekend vier gulden voor et linnen en dan twee gulden voor de menschen die me zouen ofleggen
welke toost met algemeene opgewondenheid gedronken werd zei wagestert koddig deftig niet waar moeder witse leve de volharding gerrit studeert voor professor doet hij niet
wat beteekent dat fluisterde zij maar zij wilde ten overstaan van den vreemde geen scène maken
je ziet er zoo boos uit zei ida en toch hebben ze allemaal met je gedanst daarop nam zij een papieren doosje waarop mooie vogels geteekend waren deed dit open en legde er de doode bloemen in
het geld most weg dat is en wet zoo oud as et huis en et huis is zoo oud zoo oud as de wereld
het zal zeker een heel feest zijn ging deze waardige dame voort om klaartje tot grooter verrukking te nopen gerrit is gepromoveerd hola hola vrouwlief viel
maar een aanmerkelijke invoer van huisjassen sloffen pijpjes tuinstokken kinderboekjes moeder de ganzen wat ik u bidden mag hildebrand ga niet onder de
zij gaf een luiden gil ofschoon zij heel wat veranderd waren wist zij toch dat zij het waren gevoelde zij dat zij het zijn moesten en zij vloog hun in de armen en noemde hen bij name en de prinsen voelden zich hoogst gelukkig toen zij hun kleine zuster zagen en herkenden ook haar die nu groot en schoon was zij lachten
gij moet onmiddellijk gegaan zijn freule nagel ik beveel u deze patiënte aan voegde hij er bij voor bedroefden zijt gij de beste dokter die ik ken
met het doel zyn tegenwoordigheid te rekken tot hy den toeankoe zou gewaar worden die zich dan ook weldra omgeven van eenige verwanten en bedienden vertoonde pamaga was met zyn sewah op den toeankoe losgegaan doch had uit onbekende oorzaken zyn moorddadig opzet niet kunnen volvoeren
dit zou ondertusschen een heel domme raad van u zijn mijn lezer want het was juist daarom dat de heer wagestert in alle gezelschappen tusschen twee dames geplaatst werd
uitgetrokken de witte handschoenen hadden afgedaan
doch ook op plaatsen waar zich wel zoodanige veroordeelden bevinden is hun aantal vooral met het oog op de behoefte aan anderen arbeid zelden in evenredigheid met het werk dat zou vereischt worden tot het goed onderhouden van een groot erf er moeten dus andere middelen gevonden worden en de oproeping van arbeiders tot het verrichten van heeredienst ligt voor de hand de
aan mieke zei de oude vrouw zich vermannende doe mijn jakje dicht ik ga bij barte maar gij zult u goed houden niet waar vrouw sijmens vleide klaartje
hier viel hem de goedaardige van de wall in de rede om hem bedaard te zeggen dat het niet waar was waarop de reeds hoogst vertoornde oude krijger de beide handen in zijne broekzakken stopte
het is heel wat anders een noordhollandsche boerin of een keukenmeid op een stoomboot de kleine kinderen ziedaar het eenige dat vuil is maar ze rollen ook den geheelen dag met de kleine honden op de werf in t zand
meisje die dochter van den heer kegge zij had den fijnen neus en den mond van william maar veel schooner oogen dan deze had gehad
voor het ware en schoone geen macht ter wereld hem beletten kon de tonen aanteslaan die met zulk een gevoel overeenstemmen en dat hy veel liever zweeg dan zyn woorden omklemd te zien door de onteerende kluisters der alledaagsheid frits zegt scheid maar dit doe ik niet t woord is lang genoeg zoo
de pogingen van den dwergachtigen ruiter die der niet op kan komen spreken door het groene jachtbuis dat hij aanheeft heen men ziet hem vlak op den rug in alle spieren
dit is voorzeker een schoone roeping rechtvaardigheid voortestaan den geringe te beschermen tegen den machtige den zwakke te beschutten tegen de overmacht van den sterke het ooilam van den arme terug te vorderen uit de stallen des vorstelyken roovers
het gelaat was blozende ofschoon het haar spierwit was en in neus en mond was een sterke gelijkenis met den nog levenden erfgenaam van den eerlijken naam der nagels niet te miskennen
op dien dag en dat uur stond ik op het bordes van het huis des heeren willem adolf baron van nagel lid van de ridderschap en burgemeester van de stad
rs ik heb koppijn hoor die wijn op de sociëteit is slecht er volgde een gesprek daar ik niet alles van verstond
ook hier is de erfelykheid zonder door een wet vastgesteld te zyn tot een gewoonte geworden reeds by het leven van den regent is deze zaak meestal geregeld en t geldt als een belooning voor dienstyver en trouw indien men hem de toezegging geeft dat hy in zijn betrekking door zyn zoon zal worden opgevolgd
het was een man wiens leeftijd tusschen de vijftig en zestig in zweefde wat hij evenwel gedeeltelijk ontveinsde door een valschen
en vandaar kwam het dat kleine max niet spelen mocht in den tuin en dat ook tine van de bloemen niet zooveel genoegen smaakte als ze zich had voorgesteld op den dag van haar aankomst
de pastoor schudde het hoofd zou ze sterven vroeg de broer die een kerel als een boom was en barstte in tranen uit als hij het woord van sterven uitte
daaraan en aan de plaatsing van het theegoed en aan den verlakten ketel die naast den stoel staat ken ik de plaats mijner eerzame moei
de vraag herhalen of dit nu niet de crisis zou zijn geweest en hun deerniswaardig zelfbedrog als zij zich met in hun oog goede teekenen vleien
kinderen met bloote hoofden en bloote voeten die bij een geit in t gras liggen reizigers op bruine paarden met den rug naar u toe
hier de opmerking dat zekere bloemlezer nu reeds slechts zeven-en-dertig jaar na m'n vertrek naar indie goedvindt dat vertrek n paar jaar te verschuiven vrage welke stiptheid is er te wachten in de chronologische rangschikking der chinesche dynastien en vooral welke
was het dat hij tegen de pleizierigheid van dezen dag als tegen een berg opzag te welker gelegenheid zijne ouders waarschijnlijk tot walgens toe met hem zouden wenschen te pronken
zij waren zoo hoog dat het grootste schip dat zij onder zich zagen een witte meeuw scheen te zijn die op het water dreef een groote wolk stond achter hen dat was een berg en op dezen zag elize haar eigene schaduw en die der elf zwanen
een enorme muts met vuurrood lint droeg en een niet minder enorme gouden gesp aan haar
eén geluk was er voor gerrit als hij aan huwen dacht vele jonge doctoren verkeeren in het volgend troosteloos
en ook ditmaal stond ik nu eens stil bij een in het donker vooral zoo plechtig smidsvuur waaruit de gloeiende bouten schitterend te voorschijn kwamen
zullen dan zy die vroeger den moed misten om een kordaat woord op t papier te stellen te wapen vliegen en de nederlandsche bezittingen behouden voor nederland zullen zy aan nederland de schatten weergeven die er zullen noodig wezen tot demping van oproer tot het voorkomen van omwenteling
nu klaartje zeide zij terwijl zij water opgoot er is goed nieuws we hebben een prettig vooruitzicht tegen overmorgen
zag ik hem vr mij bezig zijnde met het portret van een zijner vrienden hij leide de laatste hand aan het haar om vervolgens tot het voorhoofd over te gaan
neen tch niet dat was bij trijntje och ja dat zeg ik een mensen kan der gauw uit wezen
zij groette de knapen van het dorp niet als mannen of vrinden maar als jannen henken koerten of hoe zij heeten mochten
dat is een walsje zei haar man neem mij niet kwalijk mevrouw smeekte mijn tante ik had het opgewonden t is het speelwerk in de lamp t is anders de aardigheid dat het zoo onverwachts begint
de moeder van het hofje kwam dan ook met een allergewichtigst gezicht binnen en moeder de groot op zijde nemende
hier is zeker bal zei zij waarom heeft niemand mij dit gezegd wil je met mij dansen vroeg de notenkraker nu je bent me nog al een mooie kerel om mee te dansen zeide zij en draaide hem den rug toe
en zag hildebrand verbaasd aan hij wist volstrekt niet hoe hij het met hem had hildebrand maakte van deze gelegenheid gebruik om in éénen adem voort te gaan
was maar ook och zeker ook aan het kleine truitje dat gestorven was vr haar vijfde jaar en daar zij niets van overhad dan een klein vlokje haar aan haar middelsten vinger
daar hebben wy het mauritshuis gezien en flanel gekocht in de veenestraat dit is het eenige uitstapje dat de zaken my ooit hebben veroorloofd omdat er zooveel by ons omgaat neen in amsterdam zelf had hy om mynentwil een griek den neus aan t bloeden geslagen want hy bemoeide zich altyd met dingen die hem niet aangingen
ik weet wel dat je van nacht naar het bal toe gaat maar de bloemen deden alsof zij niets verstonden en verroerden geen blaadje doch de kleine ida wist toch wat zij wist
vuurscherm bij den haard en de kleur van het kleed over de tafel tusschen alle deze dingen en de beminnelijke uitdrukking van gelaat op het vrouweportret dat boven de piano zeldzaam voorrecht op het rechte licht hong en
ik heb me niet volkomen juist uitgedrukt toen ik den adsistent resident het opperhoofd ook van den regent noemde een uitweiding over t mechanismus van het bestuur in deze landstreken is hier tot juist begrip van hetgeen volgen zal noodzakelyk
deze zijn heden wegens het feest van den dag nog ééns zoo hoog zoodat ze zelfs de uiteinden van zijne ooren in eenige ongelegenheid brengen
hij deed de oogen open en nu zag hij dat het de dood was die op zijn borst zat en zich zijn gouden kroon opgezet had en in de eene hand zijn gouden sabel in de andere zijn prachtig vaandel hield
op haar borst saartje knielde bij haar bed blozende jeugd bij het beeld des doods zij legde haar lief handjen op de hand der overledene maar schrikte van de koude
dat kon niet gebeuren werd hun ten antwoord gegeven het was immers nog nacht de koning sliep en mocht niet wakker gemaakt worden zij smeekten en dreigden de wacht kwam ja zelfs de koning ging naar buiten en vroeg wat dat moest beteekenen
witse heeft me verteld dat het twee dagen geduurd heeft maar hoe het examen heette dat ben ik vergeten zooveel is zeker den eenen dag heeft hij een heel lijk ontleed
maar t is een kwaad kreng ik ken hem goed ik wenschte hartelijk naar wat meer orde in de berichten van
en wiens beeld zich weerkaatst in den spiegel tegenover hem een heerlijk oogenblik om zijn portret te maken
op my de verplichting rust in de behoeften der mynen te voorzien heb ik besloten een talent aantewenden dat naar ik geloof my gegeven is ik ben dichter poeh ge weet lezer hoe ik en alle verstandige menschen daarover denken
het was in drie of vier en dertig geloof ik en in september want er was kermis te amsterdam daar myn oude luî van voornemen waren een predikant van my te maken leerde ik latyn later heb ik myzelf dikwyls afgevraagd waarom men latyn moet verstaan om in t hollandsch te zeggen god is goed
en werd op deze woorden bleek hij gevoelde dat hij er nooit iemand laat staan een vrouw laat staan de zijne in zou kunnen doen loopen
ida kon maar niet begrijpen waar zij vandaan gekomen waren dat waren zeker allemaal bloemen uit het kasteel van den koning voorop liepen twee prachtige rozen die gouden kronen op hadden zij waren een koning en een koningin
een zilveren sigaarkoker een zilver potlood een zilver horloge
en dan verwijt zij zich weer dat hare gedachten een oogenblik aan iemand anders behooren dan aan hare moeder henriette was dien geheelen dag bijzonder aangenaam
daarop kwamen al de habitués van den pot uit hunne hoeken en vroegen dopjes voor hunne pijpen de jongen deelde de eigen keuen rond en de jonge advocaat nam in persoon het krijt om op te schrijven wie van de
waarin zijne moeder den vorigen avond plichtmatig hieltjes gemaakt had de oudere stastok was een man van de klok en stond diensvolgens om zes uren op ten einde om halfacht aan het ontbijt te zijn en daar hij
wou schippersduvelstoejager zijn goede leentje dacht dat hij gek geworden was raapte den hoed op en vroeg wat hem scheelde
kende ik hem door en door zijn geheele voorkomen sprak collegehouden uit zijn geheele lichaam dicteerde dictaten
het spreekt vanzelf dat deze en dergelyke kleine verdrietelykheden geen invloed uitoefenden op de stemming van een gezin dat zooveel bouwstoffen bezat om zich een gelukkig huiselyk leven te verschaffen
zouden mijn bloemen nu nog in het ledekantje van sophie liggen dacht zij bij zich zelve wat zou ik dit graag eens willen weten zij kwam eventjes overeind en keek naar de deur die op een kier stond daar lagen de bloemen en al haar speelgoed
werd tot een ziekekamer ingericht de patiënt met zijn bed derwaarts gebracht aan zijn voogd geschreven
waarlyk er zyn heden ten dage in ons indie dingen te verrichten waarby die postweg kinderspel is of de daendels die daartoe verwacht en gewenscht wordt zou kunnen volstaan met de eigenschappen die n zeventig jaar geleden aan de eischen beantwoordden blyft te betwyfelen
in de gedaante van een schat van broodjes met kaas en rookvleesch en een macht van sterruit cirkel klaverblad en vischvormige gebakjes die ondanks hun verschillende gedaante
en waar het misbruik bestaat waar inderdaad roof of willekeur gepleegd is zyn veelal de slachtoffers zelf hieraan medeplichtig hetzy uit te ver gedreven onderwerping hetzy uit vrees hetzy uit wantrouwen op den wil of de macht der persoon die hen beschermen moet
zoo rust dan eindlijk t ruwe noorden van hageljacht en stormgeloei en rolt de rijn weer langs zijn boorden ontslagen van de
dit was een trant van geestigheid waarin de heer dorbeen sterk was en daar pieter grinnikte en mijn oom die t ook hoorde zijn hoofd lachend schudde
litterarisch purisme komt hier niet te pas de blyken overigens van t in den tekst aangeroerd fanatismus loopen in t ongelooflyke men moet evenwel erkennen dat de invoering van den islam die tevens vermeerdering van zoutgebruik ten gevolge had grooten afbreuk heeft gedaan aan t
kees schepte moed hij had gedacht dat er iets onaangenaams aan de hand was en de burgemeester was een gestreng heer
maar hieruit volgt volstrekt niet dat men een inlandsch hoofd niet aan z'n plicht zou kunnen houden waar zou t heen als men geen luitenant straffen of ontslaan mocht omdat men in n leger de officieren niet missen kan
door tusschenkomst van zijn ed hoopte te verijdelen ziedaar het argument van uw boodschap zeide hij glimlachende nu de expositie met naam en toenaam als t u belieft ik verhaalde
water over hetzelve hart loopende watergal koekeren van winden en wat dies meer zij met en benevens loopende wurmen vliegende jichten en stijgende moeren
dacht hij verder ook veel beter af zou brengen dan hij nu was het zeer zeker dat de hoogaanzienlijke heer van hoel van dezelfde meening was
de bevolking zelf toch zou t misschien uit ongewoonte zeer vreemd vinden als hy altyd en in alle gevallen zich stipt hield aan de bepalingen die t getal der voor zyn erf bestemde heeredienstplichtigen voorschryven daar er omstandigheden kunnen voorkomen die by deze bepalingen niet waren voorzien
ja zei vernooy hoe was t ook weer acide witse et excipe pryzia viel de gedienstige echtgenoote in ja klaar ik ken ook
was zij eindelijk stil blijven staan bij het denkbeeld dat de jonge student witse een geschikte partij voor haar nichtje zou zijn
of was zij jegens iedereen zoo vrolijk en ongedwongen terwijl hij geene rust kon vinden sliep de familie denkelijk sliep ook zij
in dit priëeltje zocht ik op zaterdag morgen na den ontbijt met een boek onder den arm het zonnetje waarom ik het boek niet opensloeg zal terstond blijken
en de voogd bedankte alle aanwezigen voor de eer den overledene aangedaan
deze neven waren twee vroolijke knapen zij heetten jonas en adolf hun pa had hun twee nieuwe handbogen gegeven en deze hadden zij meegebracht om ze eens aan ida te laten kijken
deze was een jaar of vijf ouder dan zij zijne ouders bezaten een redelijk vermogen en behoorden daarenboven tot hare beste vrienden waartoe hoofdzakelijk medewerkte
en dat ik toch deugdzaam bèn blykt uit myn liefde voor de waarheid deze is na myn gehechtheid aan het geloof myn hoofdneiging en ik wenschte dat ge hiervan overtuigd waart lezer omdat het de verontschuldiging is voor t schryven van dit boek
om u eene tot hiertoe verzuimde beschrijving van hun persoon en voorkomen te geven het is nog doodstil in de
de candidaat boog zich voor mijnheer en mevrouw van hoel na de gewone begroeting waar nu ook nog een compliment met het volbrachte examen bijkwam
al ware het om geen andere reden dan dat ik ze liever bewaar om by een jacob van lennep elizabeth musch soortgelijke gelegenheid als waar ze toen opgedischt werden zelf te pas te brengen
slaapt dan in al waart gij ook teedere moeders wier zonen verre zijn misschien wel op den breeden vloed
toen men hem zeide dat sommige wapenschilders roode arenden hadden voorgesteld met blauwe neb en blauwe
in dien tusschentijd bekeek ik den voorgevel van de woning het huis was als mijn oom burgerlijk en schoon het huis ouder was was hij toch zoowel als zijn huis van een vroeger eeuw
die in deze uitgaaf voorkomt op al die begint met zie hoe de badjing m d oorspronkelyk in t maleisch geschreven heb waar dat stuk beland is weet ik niet en op dit oogenblik zie ik geen kans het in die taal te maken waarschynlyk ligt het in een der koffers of pakken papieren die ik na m'n vertrek van
nu deed de koning een kleine kamer daarnaast open waar zij zou slapen deze was met kostbare groene tapijten versierd en geleek op de grot waarin zij geweest was op den vloer lag een bosje vlas dat zij uit de brandnetels vervaardigd had
daartegen niets in te leggen dan zijn geliefkoosde verzekering waaratje waarvan ik evenwel om billijk te zijn erkennen moet dat hij in t geheel geen misbruik
en uit een diep gepeins ontwaakte groet uw man nog wel hartelijk maar het wordt wat laat dank uwe vriendelijke receptie je dienaar juffrouw deluw dag
en de muziekmeester schreef een werk van vijf-en-twintig deelen over den kunstmatigen vogel dit was zoo geleerd en zoo lang vol van de allermoeilijkste chineesche woorden dat alle menschen zeiden dat zij het gelezen en begrepen hadden want anders zouden zij immers dom geweest zijn en stokslagen gekregen hebben
principalen ligt zoo niet in myn kring en toch voelde ik dat ik schryven moest omdat misschien de toekomst van t vak er van afhangt de inlichtingen die ik in de bundels van sjaalman vond zyn niet van dien aard dat last co het nut daarvan voor zich alleen kunnen houden als dit zoo ware begrypt ieder dat ik niet de moeite zou nemen een boek te laten drukken
de deuren van den hoenderhof werden opengezet en christoffel hermans een kerel van zes voet met een schoone blauwe kiel aan trad vooruit
waar onordelykheid heeft plaats gehad die niet verborgen blyven kon was dit het werk van eenige weinige kwalykgezinden die voor t vervolg niet meer te vreezen zyn daar er een algemeene tevredenheid heerscht
vroeg hij verlegen die witte riep de verloopen student die een grappenmaker was die ronde zei de chirurgijnsleerling niet minder aardig de beste zei de leverkleurige pantalon die ook iets zeggen wou
nieuw van het
mijn vriend pieter weder vrij kalm waartoe vooral machtig medewerkte dat hij een paar malen acquit moest leggen maar op eens werd zijne rust akelig verstoord door den uitroep van den jongen
de heer van der hoogen ging weer zitten gij spreekt van de les lezen ging hildebrand voort uw naam
maar als t kwartier voor drieën is kan ik die myn woorden niet in t gelid zet zeggen de lucht is guur en t is kwartier voor drieën de verzenmaker is door de guurheid van den eersten regel aan een vol uur gebonden het moet voor hem juist een twee uur enz wezen of de lucht mag niet guur zyn
gerrit is zeker van den hoogsten graad niet waar zeker zeker zei de heer vernooy ja wel zeker ja dat heeft hij ook geschreven
zieketroosters een wenk om dit gesprek liever te staken
hoofdstuk pandeglang en lebak hier voor t eerst had ik t genoegen een paar namen voluit te schryven die in vorige uitgaven met puntjes verminkt waren
dat waren andere menschen die wisten piet geef me t komfoortje reis aan die wisten handen uit de mouw te steken al zeg ik t zelf en wat ik altijd zeg ze
van wien is het gedicht vroeg de heer van naslaan van victor hugo mijnheer victor hugo zeide hij den klemtoon op de eerste lettergreep leggende en met een uitspraak alsof
vierde hoofdstuk voor ik verder ga moet ik u zeggen dat de jonge stern gekomen is het is een aardig ventje hy schynt vlug en bekwaam maar ik geloof dat hy
hij haastte zich door de smalle kronkelpaden zijn weg te zoeken buikje klonk het met een sarrigen lach uit een der omhoepelde appelboomen
van de nederlandsche handelmaatschappy en eigenlyk wel beschouwd alle anderen ook en den koning ook ja den koning vooral myn boek moet de wereld in hiertegen is niets te doen laat dan busselinck waterman het ook te lezen krygen afgunst is myn zaak niet maar knoeiers
het verhevene bij de beenen keert het met rapponische krachten om en zegt ziedaar het humoristische t is niet anders dan het verhevene met de voeten in de lucht
dit waren ook de tekstwoorden van den grijzen evangeliedienaar de heer kent den weg der rechtvaardigen maar de weg der goddeloozen zal vergaan
in de rustende moor en sukkelde met mijn nieuwen kennis naar het huis mijns ooms
en andere dergelijke vloeken meer die een balk in hun wapenschild voeren
ik bleef nog langen tijd bij die goede menschen over het ongeluk van juffrouw noiret in gesprek saartje vertelde mij heel veel van de doode en hoe lief zij hare dochter had gehad
op eene ongezochte wijze het voorwerp der algemeene opmerkzaamheid geworden was vond mijn oom goed met een verzoek voor den dag te komen dat hij reeds lang op t hart had gehad
uit de groep goot die er langs heen loopt zoudt ge immers melk lusten maar zie nu de karn de kaastobbe de pers de kuipen de doeken de koppen waarin de kaas haar zout en haar vorm krijgt
een bedaagd bediende in een stil en deftig livrei opende de deur liet mij in eene ruime zijkamer en vertrok niet eer om mij te gaan aandienen
ik ben overtuigd dat de rosemeyers die in suiker doen nooit zoo iets onder de oogen hebben gehad nu vreesde ik dat die sjaalman op eens weer voor me zou staan en dat hy me weer iets te zeggen hebben zou het begon me nu te spyten dat ik dien avend de kapelsteeg was ingegaan en ik zag in dat men nooit den
des zondagsavonds was de tuinkamer in haar schitterendste pracht ik zal pogen er u een flauw denkbeeld van te geven
klaas houdt zich gek klaas danst met zen bochel en as ie centen krijgt van de lui en van de kinderen dan wandelt klaas de poort uit kent meheer de vette vadoek
en daar hij bij de groote opruiming te oud was geweest om naar frederiksoord te worden gezonden had eindelijk het weeshuis hem overgedaan aan het diakoniehuis
och dat behoeft niet dat weet neef kegge wel mijn vrouw heeft het ook volstrekt niet kwalijk genomen dat moet u toch vooral niet denken
de oude man zag vreemd op bij het hooren van het woord vrind helaas misschien was t hem op zijn negenenzestigste jaar nog geheel nieuw
in stede van hun veerkracht te kunnen besteden aan t intakt houden van insulinde moeten zy zich toeleggen op t handhaven van hun gezag tegenover ministers kamerpraatjes en onbevoegd hollandsch
den vloer met zand bestrooid en in figuren aangeveegd gij zoudt er met uw besten rok in gaan zitten echter zijn dit dezelfde plaatsen waar des winters de beesten staan
zijne oogen hadden dien doordringenden zinnelijken blik die eerzame harten zoo bijzonder pleegt te stuiten
geen nood antwoordde van der hoogen jongens kerel ik heb haar zoo'n char daar had hij zich haast versproken verd mooi briefje geschreven
ook in europa evenwel zien wy tzelfde verschynsel stipt genomen kan een regeering iemand toestaan zekeren titel te voeren de voorrechten te genieten die aan zekeren stand verbonden zyn
men zag er een grooten appelboom waaraan soms meer dan een dozijn reinetten groen werden verscheidene
een jeugdig echtpaar scheen dit plekje schaduwachtig en koel tot eene rustplaats te hebben uitgekozen de bevallige jonge vrouw op het gras
over de duitsche eenheid over de lengte op zee ik denk dat op zee alles wel even lang zal wezen als op t land over de plichten van de regeering omtrent publieke vermakelijkheden over de overeenstemming tusschen de schotsche en friesche talen over
zoo had zij een voortdurende afwisseling voor oogen totdat zij eindelijk het werkelijke land zag waar zij naar toe wilden daar verhieven zich de heerlijkste blauwe bergen met cederbosschen steden en kasteelen
je bent een gemeene jongen zei mien op haar lippen bijtende ik heb je nooit gekend ik wil je niet kennen
ofschoon zij nu en dan wel eens naar huis verlangde al was het maar alleen om te weten of de duiven haar nog zouden kennen
had ik eenvoudig gezegd we zyn met ons dertienen en goeien avend verder dan was ik van hem af geweest maar door dat vragen en antwoorden werd het hoe langer hoe moeielyker frits zegt hoe langs zoo moeielyker maar dit doe ik niet hoe moeielyker dus om van hem verlost te worden
als voor zijne beginselen als ambtenaar ondertusschen was hij dagelijks voortgegaan met de jeugdige te bestormen die hem waarschijnlijk wel niet liefhad
koosje is misschien bang voor den vreemden heer ik geloof dat we haar meer pleizier doen zullen als we t voor dezen keer te goed houden
legers het land doortrok omdat naar hy zeide dit het begin was van een onrecht dat ten laatste zyn geheel ryk zou vernietigen hy moge dan timoerleng noereddien of djengis khan geheeten hebben zeker is f die fabel f als t geen fabel is het voorval zelf van aziatischen oorsprong
daar zij allen mevrouw witse wilden helpen in het schenken van de koffie het werd echter bijgelegd en de schoone hateling deelde de kopjes uit
maar hij bedacht zich en vloog in plaats daarvan regelrecht op den jongen af duimelot zag den vos aankomen en liep het land in voor hem lagen de open vlakke weiden
het geheele gezelschap lachte vooral mevrouw van hoel en het die wagestert enz was in volle kracht
en die zich tot jaren van onderscheid gekomen al spoedig als een losbol onderscheidde en naar de oost was gezonden omdat men niet wist wat er hier
de heer hildebrand stapte er heen in de vaste overtuiging den heer van der hoogen thuis te zullen vinden daar hij zich evenwel tebinnenbracht dat de heer van der hoogen die een post aan het bureau der registratie had
dat de kabouter hem de preek in t hoofd zou tooveren wat was ik dom dat ik hem vrij liet dacht hij en hij begon het net te schudden opdat de kabouter weer naar beneden zou vallen maar op hetzelfde oogenblik dat de jongen dat deed
waar blijft de tijd en ik zeg maar hoe ouder dat je wordt hoe meer de tijd vliegt maar je jonge jaren kind zeg ik alle dag tegen koosje leer dat van mij die komen nooit weerom
hij kan niet nalaten er bij te berichten dat de vooroordeelen bij den krijgsman tegen zijn persoon bij nader inzien toch zoo sterk niet geweest waren als hij zich in het eerst wel verbeeld had
beschuiten met suiker gegeten werd verlaat zij de kraamkamer alweer en begeeft zich oogenblikkelijk aan de kaastobbe indien gij zindelijkheid zien wilt die het hart goed doet kom dan haar boerderij binnen
de generaal vandamme die met een faux air napoléon gaarne zyn gouvernement zoo vèr mogelyk uitbreidde stuitte dus in die richting op een onoverkomelyken hinderpaal ik moet aan t bestaan van dat geheim artikel wel gelooven
geen twee lichten noodig waren onmiddellijk daarop uitgeblazen had ik liet haar een glas water halen suzette dronk er een teugje van en het glas klapperde tusschen hare tanden
zij kwamen slechts om onze bergen te zien om in sneeuw en wolken den parnassus te beklimmen en de zonderlinge zwarte steile rotsen rondom onze hut te bekijken zij hadden daarin geen plaats en konden ook den rook niet verdragen die onder de zoldering bleef hangen en langzaam door de lage deur naar buiten trok
denk maar eens aan de klapdeur van het bonte kalfje die alle morgens om half tien en iederen namiddag om drie uren werd opengetrokken dat de bel rammelde een kwartier lang
ik heb het met mijn eigen ooren gehoord en men moet veel hooren voordat zij iemand afvallen daar is er een onder de kippen die zoozeer vergeten heeft wat voor een kip passend is dat zij al haar veeren uitplukt en het den haan laat zien
want wagestert had juist een appel uit een dessertmandje genomen en begon er de appelbijtsters als van ouds mede te plagen
had hij niet zoo zeer de luiheid als wel de geestigheid dagelijks tot elf twaalf uren op zijn bed te liggen
een ander in myn plaats had misschien aan ludwig stern geschreven dat hy ook wat zou laten vallen dat hy hoopte op konsideratie om de langdurige diensten van last co ik heb uitgerekend dat de firma sedert ruim vyftig jaren vier ton aan stern verdiend heeft
met een zeker genoegen zeg ik want wij hebben nog samen school gegaan ik heb toen altijd wel gedacht dat er wat in u zat
ik noodig onze schilders uit daar hunne krachten eens aan te beproeven als zij een oogenblikje willen uitrusten van mannen die pijpen rooken en vrouwen die groente hebben gekocht
hij is alleen maar oudste commies ter secretarie van de stad d hij behoort tot die menschen die jaar en dag in wagenaar
gerrit trad binnen op bevel van den ouden dokter was het volslagen donker in de ziekekamer op witses verzoek om een beetje licht te maken
daarom heb ik niets tegen uw bacchantendienst en uwe vergoding van uitzinnigheid en uwen besmetten dampkring
eens keesje zei ik een klaptafeltje op een ijzeren poot opslaande ga hier eens wat zitten en vertel me reis geregeld wat heeft klein klaasje je gedaan
is onder zijn verhalen verstrooid rookt wanhopig door grinnikt als er een vertelsel en stopt een nieuwe als er een pijp uit is
hetzelfde leeskabinet met denzelfden groenen omslag en dezelfde boekzaal der geleerde wereld met een versjen op de begrafenis van ds die en die en op het vijftigjarig bestaan van ds zoo en zoo
was zij begonnen om dagelijks op zeer ongepaste oogenblikken uit een open reden den roem van den
onvergelijkelijke gehechtheid aan haar moeder van hare voorbeeldelooze werkzaamheid waardoor zij zooveel mogelijk in de behoeften van deze voorzag
ikzelf had niet naar t ding geluisterd maar ik had bemerkt dat betsy haar broodje verkruimelde en dit was my genoeg ge zult inzien lezer met iemand te doen te hebben die weet wat er in de wereld omgaat
wat doe ik niet al voor u riep hij klagend uit zeker had hij zulk een reis voor geen sterveling anders gedaan
neen dacht ik zonderling mengsel van hardvochtige grilligheid en gevoel gij waart toch veel te goed voor een van der hoogen
de donkere hoogstraat was haar zeker vrijwat tegengevallen en ook wist zij niet dat keien en klinkers z vuil konden wezen als die van rotterdam bij slecht weer doorgaans zijn
maar ook ditmaal schudde hij het hoofd de goede oude hield van barte frustra cum morte pugnabis zei hij tot witse exspecto crisin antwoordde deze
dien middag zou zij met ons dineeren en haar vader bracht haar zelf omdat hij meteen zijne dankbaarheid wilde komen betuigen voor het introductiekaartje hij sprak met de grootste opgewondenheid over den avond van gisteren
en zij is nu weer zoo frisch en gezond als ikzelf en barte is zooveel jonger het was een bloem op aarde zei de oude vrouw en een glans van vergenoegen kwam op haar gelaat
hij maakte en zoo gebeurde het dat petrus stastokius andermaal op het acquit spelen moest hij was nu zoo ver dat het zweet hem in groote parels op het voorhoofd stond dat wordt een collé mijnheer riep de barsche stem
geur te doen opgaan
ook de fransche vertaling van nieuwenhuis en crisafulli laat zeer veel te wenschen over maar z slecht als de duitsche kon ze nu eenmaal niet worden onbereikbaar de engelsche bewerking van myn nobelen alphons nahuys daarentegen is goed en wordt ook in engeland geprezen
van zijn sluitjas op en vertoonde de groote gesteven boorden van wat zijn moeder hoe algemeen europeesch die dracht ook geworden was nog altijd een engelsch hemd noemde daarop verzocht hij den jongen zeer beleefd om eene
over de multiplikatie die sjaalman schryft een goede hand dacht ik bovendien hy zag er armoedig uit en wist niet hoe laat het was hoe zou t wezen dacht ik als ik hem de plaats van bastiaans gaf ik zou hem in dat geval zeggen dat hy my m'nheer moest noemen maar dit zou hyzelf wel begrypen want een bediende
de zorg waarmee het naar alle gedachten gezelschap juffertje voor haar hoedendoos was aangedaan en die zich uitte in de gedurige verzuchting
eenige oogenblikken zat het drietal daar neder terwijl mevrouw deluw enkel het woord voerde tegen haar dochter om gezegden uit te lokken die hare groote voortreffelijkheden aan den dag konden brengen
is t glad onmogelijk het met dezelfde woorden te doen ik stond op kwam een stapje nader en zei wat luider wat scheelt er aan kees kees ontstelde zag mij aan
de zaak afhelpt dat ook de raffinadeurs dan en de handelaren in indigo er by noodig zullen wezen als ik zoo al schryvende nadenk komt het me voor dat zelfs de scheepsreederyen er eenigszins in betrokken zyn en de koopvaardyvloot zeker dit is waar en de zeilenmakers ook
en lieftallig jegens mij zij had allerlei zoete oplettendheden aan tafel prees mij verscheidene malen in het aangezicht en gaf mij zelfs bij het doorbladeren van hare teekenportefeuille
maar toch meer naar de mode gekleed was en de wettige echtgenoot van den commies echter veel jaren jonger dan hij voor een jeugdige zuster van dezen haren man
t blok andoen lieten het ie as en gek geschreeuwd en gezongen kees het geld kees het geld onder zen hemmetje het ie geld
schynbaar scheurde t lot de banden die ons bonden wreed van een k sta hier wel aan vreemde stranden met myzelf en god alleen maar toch moeder wat me griefde wat me vreugd gaf of verdriet moeder twyfel aan de liefde aan het hart uws zoons toch niet
en al zijne hoffelijkheid en oplettendheden over haar zat uit te gieten mevrouw witse zag met een welgevallig oog op hateling neder
men lacht men troetelt kust en tergt zijn dartle jeugd en moeders harte smaakt zijn zaligste oogenblikken mevrouw dorbeen lachte goedkeurend soms spreken we om den haard
zijn wij niet zoo min als letterhelden
een handvol ulevelletjes stak ze in zijn zak en fluisterde mama witse in voor me kindertjes
hij hoorde met het uiterste geduld hunne vreemdsoortige klachten aan loopende over geruusch zuzelingen en drilligheden in den kop knoeperingen in den hals stiktens in de long draaiingen van het hart
deze nota was in officieel en bevatte punten waarover die ambtenaar met den resident van bantam te spreken had maar vergeefs zocht havelaar in t archief naar een blyk dat zyn voorganger diezelfde zaak ruiterlyk by den waren naam had genoemd in een openbare
mijnheer vernooy was de goedhartigste koopman die ooit op twee beenen liep en zijne even goedhartige vrouw hoorde nooit een boos of onaangenaam woord uit zijn mond
maar zie uit valsche schaamte durfde ik niet zeggen dat ik niet durfde en bovendien ik moest wel vooruit want myn makkers drongen me en weldra stond ik voor de kraam
de kamer had een eenigszins ouderwetsch plechtig maar toch comfortable voorkomen men zag aan alles dat men bij iemand van goeden smaak was
sliep niet zij hoorde en hoorde ook niet zooals men immers in deze wereld moet doen om rustig en kalm te leven maar aan haar andere buurvrouw moest zij het toch eens vertellen
te zien dat's één geluk leve de vrijheid en vooral hier in huis je doet en laat hier alles wat je
nooit weer zei papa ik bedank er voor wat hebje aan je geleerdheid als je ze niet toont gerrit ging dien avond naar zijn kamer en weende over zijne
en als men dan over eene hooge rollaag van blauwe klinkers heenstapte waarvr aan de overzijde drie voetschrabbers waren geplaatst was men eensklaps in het kleine elyseum van mijn tante
het bloempje af zei het andere jongetje en het madeliefje beefde van angst want afgeplukt te worden stond immers gelijk met het leven te verliezen en nu wilde het nog veel te graag leven daar het met de graszode naar den gevangen leeuwerik in de kooi toe moest
daar nu dan toch zeg ik de muur gevallen was die op dergelijke bijeenkomsten de mannen van de vrouwen scheidt en er als t ware eene verbroedering der beide seksen had plaats gehad en daar mevrouw
ik wachtte tot wy dat straatje byna voorby waren om goed te doen blyken dat zyn weg rechtuit leidde en toen zei ik zeer beleefd want beleefd ben ik altyd men kan nooit weten hoe men later iemand noodig heeft
wij zullen haar eens gaan opzoeken het is er koel en wij kunnen er uitrusten zij naderden het lievelingsplekje de dochter stond op en neeg nogmaals voor den heer bruis
het is hier maar een koopstad daar moeten we ons nu maar mee behelpen zoo meen ik het toch niet hernam gerrit al weder nu eerst bemerkende dat de heer van hoel aan t gifzuigen was
ik roep u op om getuigenis te geven van zyn hart gy allen die hem hebt gekend thans vooral roep ik u op met vertrouwen omdat ge niet meer noodig hebt te zoeken waar de koord moet worden ingehaakt om hem neertehalen van welke luttele hoogte ook
hij draagt sedert vijf jaren een bruinen jas halfsleets op een boelhuis gekocht
nu dat was juist niet zeer aangenaam maar toen het geheel in heldere vlammen stond sloegen deze zoo in de hoogte als het vlas nooit zijn kleine blauwe bloemen had kunnen verheffen en fonkelden zooals het witte linnen nooit had kunnen fonkelen
het dessert kwam en mevrouw witse liet met zekeren nadruk de flesschen veranderen de heer vernooy in de goelijkheid van zijn hart begreep dadelijk dat er een toost op den jongen candidaat wezen moest
te luisteren f te verbleeken ik was nieuwsgierig of ik ooit in die kamer zou toegelaten worden
nu zat zij in de vensterbank aan de donkere hoogstraat en dacht aan buiten en keek dan weer eens naar de straat en verwonderde zich over het aantal malen
in een der genoemde dagbladen of van een artikel in den letterbode hebben dan van een vertrouwelijken brief al moest van bladzijde
de bleeke dame afwachtte en bang zijnde dat iemand anders haar de hand toesteken zou dan zed de zijne alvast uitstak
maar wat is dan dat zwarte dotje dat bij de gouden boeken uitkomt het is een kleinigheid valsch haar onbescheiden vrager
veraangenaming des levens opvoeding van de kinderen meent ge dat hy voor zyn vrouw een loge in de opera huren wilde en zyn kinderen op een instituut doen te
de zaken van den jongen overledene zoo ras mogelijk
wil ik haar een gebraden kuiken zenden vroeg mevrouw kegge goedhartig allemaal gekheid riep de heer kegge uit ze heeft immers geen honger stuur haar een paar bankjes dat zal beter welkom zijn
maar hij was de man niet om toosten in te stellen wel is waar hij was hier waarschijnlijk de oudste maar hem docht de eer kwam den hoogaanzienlijken van hoel toe die t er
wij traden het huisje van juffrouw noiret binnen door een klein portaaltje met platte roode steenen geplaveid kwamen wij in het eenige vertrek dat hare woning
die het in een oogwenk tot u zal brengen hij komt de afgebedene de gezegende voor zich henen drijft hij den pestwalm die om uwe hoofden zweefde
die als tranen smaakte en mij door haar kleuren aan de tranen van het hert deed denken nu eens was zij immers rood dan groen en dan weer blauw aphtanides wist de boot te besturen en ik zat er met mijn kleine anastasia in zij gleed over het water als een wolk door de lucht
de moeder zag op en staarde strak en angstig naar den dokter wij hopen van neen zei witse maar ga van het bed gij benauwt de zieke
dat voelje klaar want het was alles latijn of was het ook grieksch vernooy ja zei vernooy zijne wenkbrauwen veel
zijne recepten werden als sibyllijnsche bladen op prijs gesteld en zulks vooral door de artsenijmengers die den ouden dokter afgodeerden
en hij genoot een soort van vrede toen mevrouw stork op den inval kwam dat hij zeker wel heel mooi reciteeren kon en of hij het niet eens doen wilde t was nu zoo'n goede gelegenheid
voor zooveel ik weet ja wel antwoordde de gemaal bloedrood wordende en zijn kopje uitdrinkende om zijne verlegenheid te verbergen jawel er gebeurde iets met die handschoenen
hij zag de ijswanden als een blauwachtig groen glas oneindige kloven gaapten er in de rondte en het water stroomde naar beneden helder vlammend in witachtig blauwe vlammen
spelende aan zijn vloed brengt vader rijn den lentegroet aldus ging mevrouw dorbeen voort op een hartroerende wijze het hartroerende meesterstuk des grooten borgers te bederven
in elke afdeeling staat een inlandsch hoofd van hoogen rang met den titel van regent den adsistent resident ter zyde zoodanig regent hoewel zyn verhouding tot het bestuur en zyn werkkring geheel die is van een bezoldigd beambte behoort altyd tot den hoogen adel des lands en dikwyls tot de familie
het zou mij niet moeilijk vallen uit uwe vroegere residentie meer dergelijke briefjes op te dagen maar dit eene is genoeg
veelal leidden deze berekeningen tot geen degelijk resultaat maar nu een mooi nichtje te logeeren hebbende
het is myn doel niet vooral niet in het begin van myn vertelling den lezer lang bezig te houden met het beschryven van plaatsen landschappen of gebouwen ik vrees te zeer hem afteschrikken door wat zweemen zou naar langdradigheid en eerst later als ik gevoel dat hy voor my gewonnen is
zijne moeder had hij nooit gekend de dikke oom had hem naar t weeshuis gebracht hij had er leeren spellen en toen was hij op timmeren gedaan
het diner begon met dat geheimzinnige conticuere omnes waarmede alle diners aanvangen de soep werd met stomme aandacht gegeten alleen verpoosd door de opmerking omtrent de verandering van atmosfeer
met een kring van sentimenteele daglooners tot ministerie daar zullen in de vergaderzaal de eenvoudige de onschuldige kindertjes zitten het leger zal bestaan uit
nu was de beurt aan den jongeling van drieëndertig jaren met den leverkleurigen pantalon die van het beginsel uitgaande dat hij zijn bal voordeelig moest trachten te verkoopen nooit op goedaf speelde als hij zeker wist dat hij een bal maken kon