rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
nu was het gedaan met elsje's bedachtzaamheid zij bleef staan liet zich door de verrukten evert in de winkel trekken en stond weldra met een van blijdschap stralend gezicht voor haar vroegere gastvrouw dag elsje zei deze op hartelijke toon dat is goed dat we je eindelijk eens weerzien en ben je hier nog altijd gelogeerd
hij wachtte nog hopende dat zij meer zou dringen maar toen zij niet meer sprak begon hijzelve te spreken in een onweêrhoudbare behoefte hoe is het mogelijk dat u iets gemerkt heeft ik dacht dat ik me zoo goed hield dat
overtuigt zynde dat een man als die waar aan ik de eer hebbe deezen te schryven my niet voor onbescheiden zal aanzien ofschoon ik hem die veel bezigheden heeft eenige oogenblikken ophoude schryf ik het volgende doch in het uiterste vertrouwen en onder het zegel der
dan breng ik je een eindje zei evert zeer galant en deftig moeder mag dat mag ik even met elsje mee ja maar dan een heel klein eindje hoor niet verder dan tot de gracht waar elsje woont en dan dadelijk weer thuis komen anders wordt moeder ongerust
het werdt negen half tien elke koets yder rytuig deedt ons luisteren afbreken wy bedrogen ons de poort was nu toe en geen juffrouw
mevrouw d'ablong zweeg het was geheel onnodig deze vraag te beantwoorden die vrouw achter de toonbank had het geheel juist uitgedrukt dat was precies wat zij bedoelde het zou mij spijten als ik u gekrenkt had zei ze eindelijk op vriendelijke toon
ga nu gauw naar je kamer keetje zal je een kop bouillon brengen straks laat miss piper bij je gaan zitten en ga dan even op je rustbank liggen cécile ging nu werkelijk heen en geduldig luisterde elsje verder naar de terechtwijzingen en raadgevingen harer tante
en toen ik deezen ogtend uit myn raam keek zag ik den eerwaardigen man met willis al in den moestuin wandelen t was nog zeer vroeg ik ging echter naar beneden en zy kwamen te rug om te ontbyten
evert vloog heen om zijn pet te halen en een ogenblik later trippelde hij druk pratend naast elsje voort tot de blijdschap zag zij op de klok in de bekende bloemenwinkel dat het eerst elf uur was hare tante zou dan zeker vooreerst nog niet thuiskomen zo heel veel haast behoefde ze dus eigenlijk niet te maken
maar wat dan wat nu niet waar ik weet het niet en er schiet ons niets anders over dan hier te sterven
maar durfde ik dààr op hopen by u te zyn onder het zorgende oog uwer moeder dat is nu te laat en ik moest nog de zedemeestres speelen ik moest zo onkundig van myn hart het uwe beproeven ik moest och lieve naatje vergeef het my zoek toch naar eenige verschoning voor my ik kan niets vinden
en ik wil die aardige lieve mensen dan toch nog eens zien en hun zeggen hoe dankbaar ik ben voor hun vriendelijkheid op die vreselijke avond dacht elsje terwijl zij naar de leerkamer liep ik zal hun dan meteen zeggen dat ik nooit weer mag komen maar één keer moet ik er nog heen dat kan tante onmogelijk verkeerd vinden het besluit was gauw genomen maar hoe zou ze het ten uitvoer brengen
ik wist niet waar ik me bergen zou van schaamte toen mevrouw van rensen en ik je daar bij die rare viskar zagen staan denk je eraan dat je me gehoorzaamt anders zal ik andere maatregelen moeten nemen en veel strenger voor je zijn je weet dus nu precies waaraan je je te houden hebt ja tante ja
ik heb zonder eens uwe toestemming te vragen uw brief aan de beste der vrouwen voorgelezen en zie hier het geen zy zeide het verstand van juffrouw letje is my zeer toegevallen hare liefde omtrent zulk een vader was alleen in staat om haar dus te doen handelen
de woude heeft hier een visite gemaakt zeide mevrouw hij was sedert drie dagen terug zoo sprak marie onverschillig en begon haar manteltje los te knoopen en hij heeft me gevraagd met hem te gaan schaatsenrijden als ik beter was zeide lili bijna verlegen en
uw brief die begint of ik nog wel lees is zo vol gezont oordeel en te gelyk zo vol uwer poetzen dat gy my nu met verwondering vervult dan weder een onwilligen lach afknarpt
met een zucht verliet ze de kamer toen hare tante haar daartoe verlof had gegeven voor de zoveelste maal nam ze zich voor nog meer haar best te doen om het mevrouw d'ablong naar de zin te maken en een beetje van cécile te gaan houden
vaarwel myne lieve vriendin ik ben met alle achting uwe teder liefhebbende
in hoop dat ik zal voldaan hebben aan uwe verwagting hebbe ik de eer my te noemen myn heer uw dienstwillige dienaar en
zij schenen het niet eens te kunnen worden over de prijs der prachtigste springlevende botjes die de boer niet ophield met grote welsprekendheid aan te prijzen een slagersjongen met een mand op den rug en een paar straatjongens stonden met open monden te luisteren naar het levendige debat zonder er zich ook maar een ogenblik in te mengen
wat doet marie daar toch hernam frédérique met eenige bevreemding wat voert ze tegenwoordig toch altijd boven uit wanneer ik hier ook kom zit ze boven jullie hebben toch niet gekibbeld o neen volstrekt niet antwoordde lili marie teekent geloof ik of dikwijls zit ze ook te schrijven
en ik zou u straffen zo gy myne genegenheid ten koste uwer eigene verkiezing moest behouden ik denk hier toe ook veel te ernstig over het huwlyk en op my kwam al de schuld
ik twyffel niet myne liefde of gy zult te vreden zyn met myne wyze van doen ô wat betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart vindt men schone karakters onder zulke gemene lieden laten wy zo veel wy kunnen die tog wel doen
nee zei elsje terwijl de blijde trek van haar gezicht verdween mijn moeder is gestorven en nu blijf ik hier och wat is dat treurig is je grootmoeder dood arm kind en blijf je nu bij je tante
de conducteurs belden zij riepen driftig tot de achtergeblevenen die wenkten en daarop dadelijk den anderen kant uitzagen naar de nog onzichtbare volgende tram want ach de paarden zetten zich reeds in beweging en de ernstige gezichten van hen die nu blijde op elkaâr gepakt zaten glansden van gelukzaligheid na de overwinning
in de naaste kamer hoorden wy god dank god dank wat is er een schone jongen riep de baker nog wat geduld beide hoorden wy hen elkander al snikkent zegen wenschen de jonge man was genoegzaam buiten zich zelf op een stoel neêr
spoedig had elsje de drukke winkelstraat ingeslagen en vlug stapte ze voort totdat ze vlak in de buurt van de kruidenierswinkel kwam toen vertraagde zij haar pas en eindelijk bleef ze aarzelend staan plotseling begon haar geweten weer te spreken
een weinig uit egoïsme niet zoozeer om hem als wel om haarzelve en omdat zij geluk en rust in hem vond zij nooit zulke woorden had gesproken zij had dan wel driftig kunnen zijn om vincent of om wien ook maar zij had haar drift anders geuit hij zag het in zij had hem niet lief om zichzelve want zijn
en dat is wel heel goed ook maar je moet iemand niet zoo onbeleefd in de rede vallen elsje dat hoort zoo niet en houd je armen toch niet zoo wijd van je lijf lieve tijd kind wat moet ik je dat dikwijls zeggen kom ga nu maar naar miss piper ik hoor met genoegen dat je al een klein beetje begint te vorderen in het engelsch gelukkig dat je tenminste niet dom bent
en hij was afgetrokken teleurgesteld toen freddy niet kwam hij was zichzelven niet meer meester en vroeg marie zou freddy van middag niet komen marie was zeer verwonderd over zijn vraag
weg nu al en je bent er net kom dat meen je niet en evert heeft al zoo lang naar je verlangd ja maar ik moet toch heusch dadelijk weer naar huis ik bedank u nog hartelijk voor alles
op de andere stapelt waar door de natuurlyke mismaaktheid nog gruwzamer wordt dan kapt zy zich eens allegaar in de breedte maar een wel doorzient geestlyk oog ontdekt wel betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart rasch de zelfde boosheden t zyn die helsche deugden die nu in reien geschaart staan en waaröp het hart zich niet weinig
terwijl cateau haar toesprak met haar innemend stemmetje zag eline even naar frédérique op om te zien of deze wel de bewonderende sympathie van die kleine bespeurde maar frédérique schertste met de
zy zyn wel gemeenzamer met ons doch dat is om dat wy niet gevaarlyk voor haar hart zyn och zy rekenen ons geen peulschil hoe zei de marquise sabliere ik heb niemand by my dan myn kat en myn la fontaine zo uw meisje by hare bevalligheid ook gezont oordeel heeft dan zullen uwe opwagtingen niet te vergeefsch zyn
bij het heldere blauw en ze zag den gouden gloed der zon op het oude grijze steen van groote statige gebouwen en op het dek der schepen in de gracht en in het tintelende rimpelende water en op de bogen der bruggen
terstond kwam het denkbeeld bij haar op dat dit nu een geschikte gelegenheid was om even uit te gaan en een paar ogenblikken heel kort maar in de kruidenierswinkel door te brengen haar geweten begon onrustig te kloppen bij de gedachte dat zij iets zou gaan doen dat hare tante hoogst waarschijnlijk af zou keuren maar alweer troostte zij zich met de gedachte
toen kreeg ik nog wat byeengeschraapte spenage en een stuk cottelet zuster zantje en broeder namen onderwyl eens ik kryg nooit wyn tante zegt dat het niet goed is voor my en dat kan wel zyn want ik ben jong en gezont
de woude was met eline begonnen te praten over de soirée bij de verstraetens en hij schilderde haar hoe waarlijk vorstelijk freule van erlevoort als kleopatra en het gezicht was geweest
gy weet lieve willis dat ik geen grote zoekster van vygenbladen ben doch nu moet ik my echter vrypleiten ik voel dat ik eene sterke overhelling heb tot het zwaarmoedige om die betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart reden verstrooi ik my wel eens met overleg zo bang ben ik om toch nooit dat gebrek voor eene deugd aan te zien
alleen op den vriendelijke schilderachtige straatweg vanwaar zij het huisje harer grootmoeder reeds uit de verte kon zien liggen alleen in de heerlijke vrije rijke natuur ver verwijderd van alle menselijke kleingeestigheid
ik had altyd gemeent als ik niet trouwde myne pupil myn goed te maken met zo wat legaten aan myn oude bedienden maar zy doet een ryk huwelyk en ik zeg zie abraham blankaart gy moet geen water in de zee dragen myn vriend nu moeten er andren wel van varen och god het moet hier immers alles blyven en wel doen is de boodschap
zware verkoutheid heeft dit alles veroorzaakt ik zal voor eerst wat spaarzamer gebruik moeten maken van de gelegenheid die ik hier heb om te wandelen hoe goed dit ook voor my in velen opzichte is
ja ik geloof toch dat zij het is zei ze snel hoe durft ze ik begrijp niet zij schijnt nog niet in alle opzichten een jonge dame te zijn zei mevrouw van rensen met een spottend glimlachje uw taak is niet gemakkelijk lieve mevrouw
mijn hoofd kreunde eline en zij viel in de kussens van haar ledikant neêr betsy ontkleedde haar verder en zij dekte haar toe en bette haar gelaat opnieuw met een natten doek toe probeer nu wat te slapen er is voor het oogenblik niets aan te doen misschien komt later alles nog in orde henk kan altijd nog gaan
een stevig gebouwde visboer klein van stuk maar overig stoer en fors met een rond frisrood gezicht levendige bruine ogen die half listig half schalks keken en geelblond haar waarvan een lok van voren onder zijn pet uitkwam stond met zijn viskar naast zich druk over zijn koopwaar te onderhandelen met het dienstmeisje van het hoekhuis
die bizonder veel woorden schenen te vereischen ik heb er over gedacht eindigde ze om je naar een kostschool te sturen maar ik heb hiervan afgezien omdat je je daar waarschijnlijk zeer eenzaam voelen zoudt
was dat niet bedagtzaam nog voor den middag kwamen wy te maassluis t is een zeer fraaije plaats wat de ligging betreft doch ik heb geen zin in dorpen die zo stedelyk zyn t is zo als men zegt betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart ik wil en ik kan niet even als een stedelyke opschik eene dorpelinge niet half zo wél staat als de dragt waar aan zy gewoon is
je bent een dot sprak ze overgelukkig in de koesterende warmte der genegenheid van haren dorren ouderdom voor die zon van jeugd ii toen betsy beneden kwam verontschuldigde zij zich vriendelijk dat zij zoo lang was opgehouden geworden en vroeg zij of mama niet liever in den salon kwam theedrinken het was daar ruimer
het spreekt van zelf dat zij dat is en dat ze dat blijven zal ook maar je kunt toch heel goed proberen om haar na te volgen wat hare manieren en houding en alles betreft ik zeg je nu nog eens beslist dat ik verkies dat je je vriendelijk tegenover haar gedraagt
wat henker gy zyt een knap kaerel hebt hollandsche beenen en fransche tanden zyt gezont en sterk kleedt u wel hebt eene goede opvoeding gehad uw ernst is u natuurlyk en dus niet droog gy komt betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart niet als een malle ryke amsterdammer met de houding van een toneelprins in eene kamer
zy hoopt echter op een langen zomerdag u nevens uwe en myne saartje hier te zien zy zal u met het openen der poort laten afhalen door haar zoon zelf wyl oom zo veel zaken heeft
maar familiariteiten met hen verlang ik in t geheel niet voor je ik ben al blij genoeg dat je nooit een lid van dat gezin tegenkomt op je middagwandeling met miss piper en als dat ooit gebeuren mocht wij gaan altijd een heel anderen kant uit nooit die straat door viel elsje in
en ik raad je sterk aan met alle macht tegen je jaloezie te strijden cilly kan het niet helpen dat zij mooi is en dat jij niet op haar lijkt elsje antwoordde niet maar zij voelde zich diep gekrenkt alsof zij er ooit aan gedacht had om jaloers op cécile te zijn en daarom
myne tante heeft een paar mandjes met fyne vruchten zelf ingepakt om die aan de waarde juffrouw buigzaam te zenden hoe veel achting heeft zy voor onze moederlyke vriendin groet onze lotje hier is een doosje met aartige schelpjes voor haar om by hare andere snuisteryen te doen zy zal er z mede in haar schik zyn
een huwlyk kan even ongelukkig zyn door te véél overeenkomst tusschen man en vrouw als door te weinig romanesque jonge lieden zien dit anders in doch de ondervinding geeft ons in weêrwil van dit anbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart ders inzien te veel bewyzen dat het zo is om er aan te kunnen twyffelen
we hebben zo'n plezier gehad zei hij en er was een viskar met een vrolijke man en elsje en ik u bent zeker de moeder van dit jongetje vroeg mevrouw d'ablong beleefd maar zeer uit de hoogte en zonder er aan te denken dat zij evert in zijn verhaal stoorde
kind ging hy voort gy weet dat ik gaarn zoude gezien hebben dat gy met myn neef pieter getrouwt hadt maar gy weet ook op welk eene redelyke wys ik dit wenschte myn neef zal trouwen met zyn patroons eenige dochter dit is ook wel
en je bijna voortdurend zou moeten schamen niet alleen over je slechte manieren maar ook omdat je nog maar zo heel weinig geleerd hebt en natuurlijk geheel van voren af aan zou moeten beginnen met de talen enzovoort van het najaar zullen we dus een aanvang maken met je goede privaatlessen te laten geven voor je gezondheid is het beter dat we nu nog wat wachten
zo gy altoos in goede handen vielt vooral zo gy de vrouw wierdt van een achtingwaardig u beminnent man gy een voorbeeld in het huisselyk leven zoudt kunnen worden om dat gy u dan zoudt verheffen boven uwe sterke neigingen tot zulke vermaken die nooit onze pligten moeten uit den weg stoten of zy worden
zij was toen eindelijk maar weggegaan en naar haar eigen kamer gelopen met een gevoel van verlatenheid en bitterheid in haar hart ja ze was toen zo boos geweest en zo hevig ontevreden met haar lot zo vol haatdragendheid tegenover cecile in haar hart dat ze geschrokken was voor zichzelf en in wanhopige droefheid de handen gevouwen had en uitgeroepen
maandag en saturdag moet ik tante en die hottentot van een bregt na klungelen om voor de oeffenings vrienden alles gereed te zetten ik moet thee schenken presenteeren zotteklap en lastertaal horen maar genoeg
bij ieder rijtuig dat voorbijging schrikte freddy op er ging een kwartier om dat zich scheen voort te sleepen maar ten laatste hoorden zij den coupé aanrollen mathilde zelve deed paul open tegelijk dat paul belde
maar het verkwikte haar niet het was haar als kon zij er niet ruim en diep ademhalen zij snakte naar de plechtige stilte en de reine vrolijke lieflijkheid van het voorjaar buiten o wat waren de straten stoffig warm en wat was het vol en luidruchtig in het park waar cécile altijd zo gaarne wandelde
hy is met my ook wel te vreden en geeft my zo nu en dan eens een lesje toe hy is zo vader t wel maakt zeer genegen om u het meisje te geven en voor my zal hy een goed woordje doen ô die lieve man
dag lieve mevrouw zal ik cilly maar hartelijk van u groeten loulou is steeds in één adoratie voor haar mevrouw d'ablong nam haastig afscheid en liep toen vlug naar elsje toe die half met de rug naar haar toegekeerd stond zij keek verschrikt op toen zij een hand op haar schouder voelde en een bekende stem aan haar oor hoorde zeggen
zij werd oud bepaald oud ze werd vervelend ze kreeg hare beslommeringen onmeêdoogend voor zichzelve zou zij dien bloesem harer ziel verdrukken altijd afweren het was zelfkwelling maar het moest
zal u mooglyk tot een zoet rustmiddeltje dienen en gevolglyk nog ergens goed voor zyn toen men vervolgens zat te praten over dit kostelyke niet met allen die onder goede vrienden zo aangenaam zyn zei myn vader
elsje werd vuurrood en keek uit het raam zij kon de goede kruideniersvrouw niet langer aanzien oh u bedoelt dat wij niet goed genoeg voor haar zijn niet deftig genoeg vroeg deze met iets scherps in hare stem
het arme schaap neemt alles voor goede munt aan en zy krygt een man met een verzwakt verslonst lichaam zonder zedelyke k laat staan godsdienstige beginsels zonder kunde in zyne zaken en haar geld moet meermaal springen om smoussen en ligtekooijen te vreden te stellen
en eline knikte glimlachend goedkeurend het was inderdaad volkomen waar en zij las het artikel uit zich verheugend in zijn succes en zocht vervolgens hoe het dagblad over hem oordeelde
schreien wilde zij nu niet dàt zou cécile er niet van hebben maar oh wat vond zij haar naar naar en wat zou ze haar eens flink door elkander hebben geschud en haar gezegd hebben dat ze nooit nooit op haar hoopte te gelijken in niets
onze verkeerde levenswys waardoor wy genoegzaam den aanleg onzer natuur verwrikken onze dwaze manier van kleden onze vadzigheid onze gemaakte tederheid onze ongeregelde omkeringen van dag en nagt
tracht eens haar beter te kennen dan je doet u denkt dat ik haar niet ken neen paul ik verzeker je dat je haar niet kent ik verzeker je dat ze je lief heeft ik verzeker het je bij god
gy vertrouwt alles goeds van uwen willem en gy zult u niet bedrogen vinden daar de goedheid van uw hart met myne onvolmaaktheden geduld wil nemen zal ik my met yver toeleggen om my in alles voor u behaaglyk te maken
wat doe jij hier ga terstond mee naar huis o ja tante stamelde elsje ik ik was al op weg ik ben maar even uit geweest evert hield hare hand stijf vast en zag ernstig op naar de deftig gekleede dame die zoo boos keek
zy is thans wat beter maar de docter verzoekt dat zy zich in eenige dagen nergens mede gelieft bezig te houden dat veel aandagt eischt om den zwaren hoofdpyn die haar byblyft aan deeze ongesteltheid ben ik de eere en het geluk verpligt die er voor my liggen in het schryven van eenen brief aan u zeer geëerde vrouw
henk kwam nader met de handen op den rug en dat op je verjaardag vroeg hij opwekkend kom ik zou maar beneden komen luie meid maar laat mij je eerst flink zoenen van harte hoor en hij drukte zijn lippen op haar beide wangen terwijl zij glimlachend liggen bleef
och wat dat is helemaal niet waar zei elsje driftig ik ben zo akelig nuffig niet als jij ga liever naar je kamer cilly snoesje zei mevrouw d'ablong bedaard elsje weet op het ogenblik niet goed wat zij zegt het spijt me heel erg te horen dat zij haar jaloezie nog altijd niet overwonnen heeft
gy hebt u dan met welberadenheid aan my verbonden en schoon de gelukkige dag nog niet bepaalt is zo hoop ik dat hy nu haast zal aanbreken iets waarom ik u vurig bid
dat ging veel gemakkelijker dan ze had durven hopen op zekeren ochtend was mevrouw d'ablong uitgegaan om een arm gezin te bezoeken miss piper lag met hoofdpijn te bed en cécile was den geheelen dag bij loulou van rensen om haar te helpen met het nummeren van voorwerpen voor een bazaar elsje was dus geheel aan haar lot overgelaten en zooals ze met een zucht van tevredenheid bedacht geheel vrij
nu weet ik dat de aarde geen ongelukkiger vrouw dragen kan dan ik zyn zou zo ik deezen man verloor ach zal dit droevige denkbeeld niet alle myne blyde uuren benevelen moet ik zyne liefkozingen niet met een hart trillende van angst dat ik hem zal verliezen beantwoorden
toen zij met haar vraag voor de dag kwam klonk het terstond zeer beslist oh nee kind daar zie ik volstrekt geen nut in die mensen zijn heel vriendelijk voor je geweest dat is waar maar ik vind het allerminst gewenst dat je je verder met hen bemoeit en visietjes bij hen gaat maken als het weer sint nicolaas is kunnen we er wel eens iets heen sturen en erbij schrijven dat het van jou komt
ja mother dear ik ben alleen maar een klein beetje zenuwachtig ik vind het zo naar voor u maar kindje dat moet je je nu heus zo niet aantrekken alles zal langzamerhand wel beter gaan maar ik vind het toch heel lief van je om zo voor mij te voelen
en uw vrouw verdient dat zy haar zoon nog eens vice-admiraal ziet hoe lief zy hem heeft weten wy wel maar de vrouw sprak verstandig ja dominé jy bent een man naar myn hart
gaarne had zij betsy willen verzoeken te zeggen dat zij ziek was en thuis bleef maar het ging niet wat zij verleden zich bij de verstraetens had veroorloofd konden de hijdrechten kwalijk nemen en daarbij zou betsy haar verzoek misschien ronduit weigeren zij ging dus en schroefde zich op tot een coquette vroolijkheid die men niet doorzag daar zij veel tact had haar gevoelens te verbergen
och tante ik ben helemaal niet jaloers op cécile zei elsje die zichzelf werkelijk weinig in bedwang had thans opgeschrikt als zij was uit hare vrolijke stemming door de onverwachte strafpredicatie hare tante ik ben juist heel blij dat zwijg elsje viel mevrouw d'ablong in kom cilly ga nu liever heen
vindt je het goed als we een beetje naar buiten gaan naar het strand vroeg hij zacht we zijn vlak bij den uitgang kan dat vroeg lili gestreeld door de verleiding zou mama het goed vinden wel zeker onder mijn hoede het kan uitstekend hoor sprak hij geruststellend bijna trotsch
oh ja mama met plezier antwoordde cécile spottend ze keerde zich om om de kamer uit te gaan toen ze zich weer scheen te bedenken en naar hare moeder terugliep mama zei ze zacht terwijl ze mevrouw d'ablong met hare donkere ogen smekend aanzag
ik in ernst myn burgerhartje zo gy inderdaad en daar ben ik voor my zeer van verzekert den huwlyks weg inslaat met het zuiver voornemen om uwen pligt te doen dan zult gy zo gelukkig zyn met uwen man als men aan deeze zyde des grafs ooit worden kan
burgerhart heb u niet misleit maar ik ben den schurk ontkomen ongedeert indien deeze ontsteltenis my niet hindert ik kan u nu niets zeggen wees gerust en dank den hemel dat ik onbedorven te rug kom
ik verbied het je ten strengste en als ik ooit bemerk dat je mijn gebod overtreden hebt zal ik je stellig straffen heel stellig hoor begrijp je me goed ja tante zei elsje die op dat oogenblik bepaald bang voor haar was
eline sprak niet meer en snikte slechts de deur van henks kantoortje en van bens kamer stonden beiden open en henk die had zitten lezen kwam haastig aan wat is er vroeg hij ongerust sluit bens deur henk hij zal wakker worden sprak betsy bevend henk sloot de deur
juist omdat je er in den laatsten tijd niet meer intiem kwam moet je nu niet den schijn aannemen van te komen aanloopen je kan niet anders dan een visite maken laat je ook eerst aandienen
al was het maar één keer in de maand bijvoorbeeld over mevrouw d'ablong en cécile had zij zich heel weinig met de kruideniersvrouw besproken hare natuurlijke fijngevoeligheid had haar daarvan weerhouden ook had ze niet over haar lot geklaagd dat zou zo ondankbaar geweest vond ze
kamer liflaffen kunt gy niet maar gy zyt altoos beleeft gy zyt geen grandison doch wie heeft dit van uwe hand geëischt kort gezeit ik zie in uw geval niets dat naar hopeloosheid zweemt
gelukkig was nu zooeven alleen die kleine liesje er bij toen je zoo ongemanierd hard lachte en daarbij je mond zoo ontzettend wijd opendeedt dat doet ze alleen om te laten zien dat ze mooie witte tanden heeft zei cécile die in de kamer gekomen was terwijl haar moeder elsje toesprak
hij knikte en zij bleven staan en zij genoot in haar kalme stemming van de statige zwelling dier tonenmassa's het was haar als vloeiden daar geen klanken maar de blauwe wateren van haar meer rimpelloos als de vloed waarop lohengrins kaan was voortgegleden en zij zag zwanen statig en schoon
tagtigste brief mejuffrouw sara burgerhart aan mejuffrouw anna willis als dat zo voortgaat krygt gy een heel boekdeel brieven op eenmaal nog al halstarrig foei naatje nu ik leef ondertusschen vrolyk en wel als de bloemetjes zo als onze meiden zeggen
maar het was zó moeilijk en cécile behandelde haar altijd zo uit de hoogte en zo onvriendelijk oh zij kon niet van haar houden toen ze de vorige dag op cilly's kamer gekomen was om voor het eerst na de dood hare grootmoeder de andere meisjes weer te spreken
heeft ook de menigte wel verstand genoeg om een geestig meisje te onderscheiden van eene verstandige vrouw ik vrees neen beschuldigt men zo een meisje niet nog te vuilaartiger juist om dat geen dat haar verschoonlyk maakt
de gelegenheid tot kennismaking ten huize van den heer pratt vormde een grondslag voor al het overige zoowel onbetwistbaar als onrustbarend en edward's bezoek in de buurt van
en zij zag terwijl men na de romance in de handen klapte de zaal rond toen haar blik bij toeval op een groep heeren viel die in de entrée der stalles zich op de trapjes geposteerd hadden
eigenlijk mocht zij toch niet doen wat ze zo vurig wenste eigenlijk had hare tante haar toch bepaald verboden naar hare vrienden toe te gaan eigenlijk had zij toch maar stil thuis moeten blijven wacht ze zou maar heel even de winkel voorbijgaan alleen maar één ogenblik naar binnen kijken dan zou ze weer bedaard naar huis teruggaan en nooit weer haar best doen met het kruideniersgezin in aanraking te komen
kom kind je moetje dat z niet aantrekken want ik vrees dat het over een brief is die u iemand geschreven heeft ik ben niet boos op je wel deeze lieve mevrouw heeft my met zes woorden al uit den droom geholpen maar ik moet weten wie satan my die kool gestooft heeft of myn naam zal geen abraham blankaart zyn
wat is dat voor een kind vroeg zij scherp ik heet evert jacob ferdinand mors zei het kereltje trotsch en elsje zegt nog eens wie is dat kind
hy wel hy heeft u zo veel kostbaarheden gekogt en op uw verjaring zulk een boel juwelen gegeven dat ik nu het aan my toekomt niet eens weet wat of ik u zo eens geven zal en ik ben evenwel uw vader
eline was namelijk door théodore op de horze te logeeren gevraagd en zij zou er de erlevoorten en de howards die nu ook in den haag vertoefden in het laatst van juli vergezellen om gedurende de geheele maand augustus in gelderland te blijven
met een bijna woeste hartstochtelijkheid kwam er dan een verlangen over haar om de nette geëffende paden langs te hollen in vroolijk huppelenden draf en het park uit te loopen naar buiten ver buiten de stad naar de weide in het verschiet met de goudgele glanzige dotterbloemen
honderd zestiende brief de heer r aan den heer g jan lief haal my de satan ik ben nog even wys ja ik zie het hexje nu en dan ik heb ook met haar op het concert geweest maar ik ben nog even na als toen ik begon
toen had ze zich zoo zelden ongelukkig gevoeld en o nooit nooit zoo slecht zoo bitter zoo ontevreden met haar lot maar och toen was haar leven ook blij en vriendelijk geweest vol heldere vroolijke zonnestraaltjes en eenvoudig rein genot
de van raats zagen veel menschen en vooral was betsy als het ware beroemd om haar keurige dinertjes nooit van meer dan tien hoogstens twaalf personen en steeds aangeboden met de meest onbekrompen en gedistingueerde weelde
de meid was zo aangedaan en zo blyd dat het wel te zien is hoe veel belang zy in my neemt zy verhaalbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart de my haar bezoek by uw broêr en kon er niet van uit zo vriendelyk als myn heer willem was ja naatje ik kan het niet zwygen maar wat gaf ik wel dat gy de goedheid van uw hart wat meer in den dagelykschen ommegang door minzaamheid lucht gaaft
jawel mevrouw antwoordde de kruideniersvrouw terwijl ze met een verwonderende blik nu eens naar elsje dan naar mevrouw d'ablong keek dan mag ik u nog wel eens vriendelijk dank zeggen voor uw gastvrijheid tegenover mijn nichtje zei elsjes tante terwijl ze haar beurs uit de zak haalde er een gouden tientje uitnam en het op de toonbank legde
gevleid door de zeer grote belangstelling der kruideniersvrouw die met een verbaasd gezicht naar haar luisterde terwijl evert steeds met grappige vragen tussenbeide kwam als hij niet begreep wat zij zei babbelde elsje druk voort totdat de schel der winkeldeur en het binnenkomen van een klant haar stoorden en zij opsprong met een maar nu moet ik heus terstond weg
keek hem opeens gemaakt boos aan en schudde verwijtend met heur kopje alweêr elly fluisterde zij o ja hoe dom van me nu ik geloof wel dat ik iets weet fluisterde hij verrukt terug
wat is dat nu weer voor een fraai huis daar gy die gaas gekogt en daar gy zulke heerlyke taffen gezien hebt dit is myn antwoord op deeze zeer beleefde vraag dat was een fraai huis daar ik gaas kogt en heerlyke taffen zag meer weet ik er niet van nog meer beschuldigingen ik ben verzot op vermaak ik doe alles uit zucht tot vermaak
in de gang kwam ze dina tegen die haar verwonderd aankeek maar elsje vroeg haar met zo'n grappig deftig air of ze haar even uit wou laten en liep toen zo bedaard en netjes de stoep af ze begon die dingen al aardig aan te leren dat dina tot de overtuiging kwam dat alles in orde was en met een lachje naar de keuken terugliep ze wordt heus wel helemaal een klein dametje dacht ze
je mag jezelve ook niet zoo beneden me stellen jij mij een beetje waard waar haal je het vandaan kleine dwaas weet je wat ik geloof nooit dat je jezelve goed kent zou hij gelijk hebben zou zij zichzelve niet kennen
en ze zag al de vroolijke drukte van het voorjaar in de bonte uitstallingen der kleedermagazijnen en in de elegante toiletjes der dames en kinderen in de parken en ze zag dat de stad mooi was in den
ik heb zeker een zwaar kantoor de oude heer heeft gelyk dat hy niet meer doet dan hem goeddunkt maar hoe aangenaam moet het my niet zyn denkt gy altoos altoos met open armen en de minzaamheid eens engels ontfangen te worden
de kruideniersvrouw keerde zich snel om ik geloof dat u iets vergeet mevrouw zei ze toen zij het geld nog op de toonbank zag liggen mevrouw d'ablong deed precies alsof zij haar niet hoorde en liep den winkel uit elsje volgde langzaam met een bedroefd gezicht wendde zij zich nog even om keek de kruideniersvrouw smeekend aan en fluisterde
hoor eens elsje ik moet nu toch eens even ernstig met je spreken kijk eens ik wil je heel graag bij mij houden en ik hoop dat je je hier hoe langer hoe meer thuis zult gaan voelen maar je bent nu verstandig en oud genoeg dunkt me om te begrijpen dat je je nu anders moet gaan gedragen
toen deedt zy de deur open en ik ging als een radeloos mensch naar uw moeder die ik ook niet t'huis vond gelukkig myn heer dat ik u ontmoette want ik ben dispraat zo het waar is dat bregt zeide
zult u het nu heus niet te veel aantrekken ik vind het zo naar dat u zoveel moeite hebt met lizzie en dat ze u zoveel verdriet doet ze had niet zo fluisterend gesproken of elsje had verstaan wat zij zei ze beet zich op de lippen wendde het hoofd af en keek met een brandend gevoel in hare ogen de tuin in
de heer edeling stondt tusschen my en letje en hieldt ons beide aan de hand mogt hy wel naatje zie hier het airtje het kan u mooglyk ook nog te pas komen t is van den groten garrick en ons dunkt dat het in fraaiheid weinig zyne weêrgade heeft
zij bespeurde hoe zij juist naar hun loge tuurden en denkelijk over hen praatten zoodat zij met haar gracieuze loomheid het hoofd weder een weinig wilde afwenden maar tegelijkertijd merkte zij éen onder hen op die hoed en stok in de hand haar met iets hoffelijks en familiaars toelachte
ik hoop dat ik u niet ten eenenmalè zal hebben te leur gestelt omtrent uw verlangen nopens de beminnelyke juffrouw burgerhart het geen my hier is voorgekomen geeft my ter bereiking van uw oogmerk nieuwe vermogens om dat ik waarlyk z wensch te doen als uwe moederlyke liefde van my vordert
goed dan zullen we de zaak hier nu bij laten rusten alleen heb ik je nog te zeggen dat ik er ook sterk op tegen ben dat je 's ochtends alleen uitgaat of op welke tijd van de dag dan ook pas op dat dat nooit weer gebeurt ik wil het eenvoudig niet meer hebben
dat is recht zeide hy maar wy doen heel anders wy verlaten den sprinkader des levendigen waters en houwen ons zelf gebroken bakken uit zie ik lees alle daag in gods woord en hou my niet op met uitleggingen die ik niet nodig heb om het te verstaan voor zo verre het my raakt als een christen mensch wil ik spreken
ja praat jij maar toe lachte het dienstmeisje kom maak ze maar gauw schoon ik heb wel wat anders te doen dan hier den heelen morgen naar jou te staan luisteren op dit oogenblik terwijl elsje en evert met de grootste aandacht het gesprek volgden kwam mevrouw d'ablong in gezelschap van mevrouw van rensen de gracht langs de laatste zag elsje het eerst
als ik er heel even heenga om hen te bedanken en dan zeg dat ik nooit weerom mag komen kan tante het niet zo erg vinden en zonder zich langer te bedenken zette zij haar hoed op deed haar mantel om en ging heen
ik kreeg onlangs uit het rotterdamsche sion een brief van eene hele vrome mevrouw by gelegenheid dat men daar sprak van ook nog eens een tente des satans optebouwen die mevrouw zondt my het afschrift van eene leerreden door broeder vander kwast in de huisoeffening uitgesproken
je kunt je nu wel vast wat oefenen in het engelsch met miss piper over een poosje zullen cécile en ik wel naar een of andere badplaats moeten en ik weet nog niet of we jou dan mee zullen nemen of niet dat hangt ook van je gedrag af
nu nog een woord van pieternel zy woont thans by aanzienelyke lieden op de ja ik weet het niet wel maar t geen my meer intresseert is dat zy volkomen te vreden is en haar heer en mevrouw deugden van menschen noemt
dat zij haar lief gelukkig thuis voorgoed had verloren en dat het nu haar plicht was zich in het deftige grote huis harer tante op haar plaats te gaan voelen en zich door deze te laten vormen en kneden tot ze eindelijk op de naam van jongedame aanspraak zou kunnen maken
maar waar praat ik van dit kan u zeker weinig schelen uw silouette die myne zuster my vergunt heeft naar te tekenen sluit ik by de wissels in de geheimste afdeling myner brieventas dat dierbaar afbeeldzel zal myn gezelschap zyn waar ik my ook
waren cato en emma en zelfs loulou vriendelijk voor haar geweest en hadden haar een paar hartelijke woorden tot haar gesproken over haar verlies maar cécile was al gauw over wat anders begonnen en een poosje later hadden de meisjes samen zitten fluisteren en te giechelen terwijl elsje er stil en verlegen bij zat
en nu goeden nacht goeden nacht eline zij zag vol zachtheid naar hem op bij het hooren van haar naam dien hij zoo zonder haar vergunning uitsprak goeden nacht lawrence fluisterde zij
me of is dat uw nichtje die daar staat te kijken naar die onappetijtelijke vischkar vroeg ze aan haar buurvrouw wel neen elsje is thuis zei mevrouw d'ablong maar ze keek toch haastig naar de plek waar de vischboer nog stond met zijn bewonderend gehoor om zich heen
de een of ander vergiftig knorrig ouwe vryer denk ik die de zonden zyner jeugd wel gaarn op eene sex zoude schuiven die altoos door de beste mannen met achting behandelt wordt wil ik u eens zeggen hoe het eigenlyk zit
iederen dag ging ze een eind wandelen met miss piper en cécile en zij zag de knoppen der boomen op de pleinen en langs de grachten zwellen en ze keek op naar de lucht waarin het zachtwit der kleine wolken zoo fraai afstak
zo gy haar niet zult beminnen als eene lieve dochter vergeet dan dat gy ooit een zoon hadt die zich tekent uw ootmoedige dienaar en lief hebbende zoon
dan kwam daar opeens met een bijna onweerstaanbare drang een snakkend verlangen in haar op naar buiten naar een lange frisse wandeling zoals ze die vroeger zoveel had gedaan alleen met de ruime grote natuur om zich heen alleen op de heide alleen tussen de dennen de harsgeur met wellust opsnuivend
k hoop van beter was alles wat ylar antwoordde maar hij dacht in zijn hart dat ietje wel gelijk kon hebben acob van
wat hebben wy daar pretjes gehadt ja die lieve mademoiselle du pin is ook al dood en weg dikwils heb ik gewenscht dat ik ook maar dood was maar t is of de dood ons beter kent dan wy ons zelf als wy hem roepen doet hy zelf betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart zo veel niet eens van te antwoorden
freddy zag weemoedig door hare tranen op ik zou het u zoo gaarne willen beloven maar ik màg het niet doen sprak ze dof maar mevrouw lachte haar steeds toe met dien wonderlijken blik kuste haar en veegde heure tranen weg
maar het gegons der blijde insecte niet vermengd was met het geluid van schelle mensenstemmen en oh om daar dan de pijnlijk knijpende nauwe knoopjeslaarzen te mogen uittrekken de brede vilten hoed aan de arm te hangen de fluwelen jurk uit te doen en met blote armen in haar onderlijfje rond te lopen adem te halen uit ruime borst in de heerlijke geurige reine lucht
het zeer belangstellende toeschouwende publiek werd thans nog vermeerderd door elsje en den kleinen evert geloof me kindlief ik kan ze je onmogelijk minder geven dan voor zestig cents begon de vischboer weer dat kan je begrijpen vijf-en-veertig zei het dienstmeisje geen cent meer en dan zijn ze nog heel goed betaald ook
d'ablong in terwijl zij zich met elsje en evert van het vistoneel verwijderde het zoontje van de kruidenier zei elsje bijna fluisterend dus je bent daar toch heen geweest hoewel ik het je bepaald verboden had vroeg hare tante met ingehouden toorn ja antwoordde elsje heel zacht
in het gezicht had geworpen maar hij kon niet hij had er haar te lief voor en hij kon zichzelven dien slag niet toebrengen hij bukte zich dus onder haar medelijden als onder een laatste weldaad die hem nog iets deed hopen die hem nog een restje van zijn vroeger geluk gunde en toch wist hij dat het gedaan was
kindlief zei mevrouw d'ablong cécile naar zich toetrekkend z erg is het niet elsje meent het veel beter dan ze nu toont daarvan ben ik overtuigd maak je daarover nu maar niet bezwaard lieveling je ziet heusch wat bleek snoesje je moet bepaald van den zomer weer eens naar zee wat is er toch cilly je voelt je toch immers heel wel
de wyze waar op zy my in myne zware krankheid heeft opgepast en getroost is niet wel uittedrukken zo dat myn heer dit jong mensch maakt my myn leven hoogst aangenaam
en zij had het er voor over vroeg op te staan soms nog uitgeput door een soirée die tot drie uur geduurd had of afgedanst half gebroken en niet uitgerust met blauwe kringen onder haar vermoeide oogen
kom wat krijg ik nog meer ik ben je eigen neef en vroeger kreeg ik altijd een och malle jongen zei cilly met een kokette beweging van haar hoofd en terwijl ze haar best deed hare handen weg te trekken ik dank je wel met die vreselijke snor die je er tegenwoordig op na houdt och geef me dan maar een kus op de wang daarmee ben ik ook tevreden
of gy moest het vooruitzicht hebben dat ik echter om uwent wil niet wil geloven om van uw vriend door een kleine plegtigheid bygestaan uw man te maken letje zie saartje zo zyt gy altyd ja altyd gy zyt niet edelmoedig gy bedient u tegen my van uw meerder vernuft en weet dat ik daar niet tegen op kan wie denkt aan zulke dingen
eline zag haar wezenloos aan even gevoelde zij groot berouw over hare halve bekentenis die zij zich niet meer herinnerde maar de sympathie welke uit mevrouws oogen straalde stelde haar gerust u heeft me begrepen u heeft me begrepen waarom ik niet meer gelukkig kan worden vroeg zij smartelijk en viel nogmaals op het voetkussen neêr
was zij reeds met hare tante op weg naar de bewuste badplaats en reed ze met een erg benauwd gevoel in de keel naar het deftige kostschoolgebouw dat een tijdlang hare woning zou wezen
het kon wel niet anders of ze moest de liefde winnen van alle met wie ze in aanraking kwam en het trof toch ook aardig dat de nichtjes bijna even oud waren zij konden zoveel aan elkaar hebben
dit is zeker zo de tyd de heftigheid der gemoedsbewegingen niet verdooft dan kan ik in t volste genot van alle de zegeningen die ik ontfang nooit meer gelukkig zyn laat my door den knegt die u deezen zal ter hand stellen bericht van u komen
wat staat die jurk je akelig wij zullen wat nette nieuwe kleeren voor je laten maken vindt je het niet heerlijk dat je dat allemaal zoo maar van me krijgt het is heel vriendelijk van u tante maar maar mijn roode jurk zit me zoo erg gemakkelijk die heb ik het liefst aan
hij lachte een weinig wat gebruikt u groote woorden sprak hij schertsend u wordt deftig neen sprak zij beslist ik word niet deftig en ik gebruik geen groote woorden dat mag u niet zeggen ik meen wat ik zeg
ik vrees dat gy op my misnoegt zyt nooit waart gy zo hoe zal ik het zeggen onvriendelyk neen dat is het regte woord niet minder gemeenzaam dan toen ik de eere had u aan myn moeders huis ter uitvoering harer commissie te zien
en was die neerhangende gele kap van echt zijde zij had zo'n fraaie glans en wat hing de breede doorschijnende kant er prachtig over heen als zij gedurfd had zou ze even opgestaan zijn om die lamp eens van naderbij te bekijken maar zij was blij dat ze zat en zou voor geen geld de hele kamer door zijn gelopen naar die verre hoek
otto kwam nooit in den haag sedert augustus toen marie op de horze gelogeerd had had zij hem niet meer gezien en zij teerde op de armoede harer weinige herinneringen het heugde haar hoe zij ginds op de horze een enkele maal alleen met hem gesproken en gewandeld had in het park
het was haar genoeg warm gekoesterd te mogen rusten in het ruime makkelijke bed dat de lieve oude dame haar had afgestaan en stil tevreden te zijn omdat het akelige gehamer en gesis in haar hoofd en de benauwde pijn op haar borst zich vanochtend nauwelijks deden voelen
honderd zestigste brief de heer cornelis edeling aan mejuffrouw adriana nyverhart myn allerkostelykste kostlykheid wat zegt gy nu van zo een woord en t is nog niet half zo mooi als ik het hebben wilde als het dient om u te zeggen dat gy myn alles in deeze waereld zyt
voordat zij beneden kwam opende eline een loket van het schrijftafeltje heimelijk glimlachend haalde zij er een album uit een cadeau aan zichzelve en ontsloot het het bevatte enkele portretten van fabrice in verschillende kostumes en die zij reeds eenigen tijd met veel tact maar steeds met een kloppend hart gekocht had
je moogt terstond gaan zei frits snel sprekend ik wou alleen weten of je dat aardige rode kapje nog hebt en of je het dan nog eens voor mij op zoudt willen op zetten o dat is thuis in de stad zei elsje lachend en blozend dan moet je nog een beetje geduld hebben en zonder af te wachten of frits ook nog iets te zeggen had liep ze weg naar de anderen toe
u toch geene onnatuurlyke schrikbeelden die nimmer iets goeds uitwerken en altoos hoogst nadelig zyn gy hebt immers wel moed om aan de grote wet der natuur te gaan voldoen gy vertrouwt immers op den bystand van dien god die zyn zedelyk pligtmatig schepzel als het tot hem roept in genade
en dat terwyl myn gehele ziel wegsmolt door het heerlykste vocaal en instrumentaal muziek dat ik immer hoorde hoe is t mooglyk zo ongevoelig te zyn
angstig vragend keken elsje's beschreide ogen maar zij zei niets en knikte alleen even als om te tonen dat zij nu heus kalm en oplettend luisterde tante denkt en ik geloof het ook dat het goed zou zijn als je eens een paar weken bij haar kwaamt om kennis te maken met haar en haar dochtertje
waarmede de jurk dichtgesnoerd behoorde te worden zoo strak door de vetergaatjes worden getrokken dat de beide kanten tegen elkaar kwamen en om het middel was het kleedje in het geheel niet vast te krijgen
toonde niet vatbaar te zyn voor die byna onweerstaanbare blydschap die een vader gevoelt als hy zyne vrouw moeder ziet van een gezont zo even geboren kind volmaakt overtuigt dat de natuur my in staat gestelt hadt om myn eigen kind zelf te zogen
en wat zou my nu nu nog daar over kunnen troosten dan de bewustheid dat dit betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart vernederende geval niet het uitwerkzel myner ligtvaardigheid maar myner zorgeloosheid was dan de verzekering die ik toen nopens my zelf kreeg van mynen allersterksten afkeer van daden die ik my niet zonder blozen en verontwaardiging kan voorstellen
en oh mama kijk toch eens wat vreselijk grof vel dat wordt bepaald nooit beter die stumper is er mee geboren ik kan wel alleen zei elsje knorrig cécile opzij duwend
haar grootmoeder keek elsje met welgevallen aan zooals ze thans voor haar stond met wangen rood van de koude en oogen nog schitterend van het genot dat de mooie wandeling haar had bezorgd
en zelfs veel minder zenuwachtig was dan ze gedacht had te zullen zijn toen zij afscheid van hare tante genomen had en de directrice volgde naar de groote eetzaal waar ruim twintig meisjes aan de tafel zaten gereed om het lunch te gaan nuttigen elsje kreeg een stoel naast een bleek heel blond meisje dat er zeer verlegen uitzag en hare oogen op haar bord hield geslagen
want men kan toch nooit weten hoeneer het de dood gelegen komt ons te bezoeken zo dat het best is om altoos gereet te zyn wat zegt gy mevrouw als ik de stoute meid maar gelukkig in het fuikje betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart zie dan is alles wel nu mevrouw zo als ik zeg ik ben knorrig op u men hoort verre dat de winter kout is maar als de maan vol is schynt zy overal
zij hadden elkaâr lief en zij waren beroemd men overlaadde hen met kransen met bouquetten en duidelijk voor haar geest rees het geheele visioen op zooals het opgerezen was terwijl zij eens gezongen had met paul
maar de directrice die zelf bizonder goed reciteerde en een zeer welluidende stem had hielp allen zoo goed terecht en met zooveel geduld dat hare leerlingen hoe langer hoe meer moed begonnen te vatten en ook elsje toen zij eenige maanden op school geweest was den reciteeravond werkelijk prettig begon te vinden
dat zij net doet alsof zij geen lieve oude moeder meer heeft dat ze te trotsch is om u bij zich te laten komen dat ze haar dochtertje nog maar eenmaal hier heeft gebracht en dat jaren geleden dat ze net precies doet of ze altijd een schatrijke deftige dame is geweest dat ze u nooit eens heeft opgezocht met oom
ik ben om ter zaak te komen verlieft op de jonge juffrouw sara burgerhart eenige nagelatene dochter van den heer jan burgerhart en mejuffrouw hofland die haar hoor ik een goeden stuiver gelds hebben nagelaten
achter me hoor het is hier altijd zoo vol om dezen tijd van den dag ja wèl was het er vol het was elsje alsof ze droomde toen ze zich daar plotseling verplaatst zag in die woelige wereld die haar tot nu toe geheel onbekend was geweest
een lange brief en o het is vreeselijk het is vreeselijk het is vreeselijk dat ik het gedaan heb maar ik weet niet meer wat ik doe ik weet niet meer wat ik wil ik weet niet meer of ik van hem hoû of dat ik niet van hem hoû of dat ik van een ander hoû ik weet niets meer en alles klopt hier en klopt hier in mijn hoofd toen heb ik het geschreven omdat ik dacht
uw laatsten uit parys geschreven heb ik ook daar op t oogenblik ontfangen ik verheug my over uwe kennis met dien waarden man als ook over de gunstige gedagten die hy te mywaards voedt den heer willis hoop ik eens met myne byzonderste vriendschap te beschenken gelyk ik naar de zyne vurig verlang ik ben voorbereit om hem hoog te achten en te beminnen
het zal mij eens verwonderen of grootmama nog op is zei ze toen misschien is ze al naar bed gegaan vermoeid van de reis zou je grootmama dan vandaag al komen vroeg elsje uit het rijtuig stappend ja vanavond terwijl wij uit waren
het was een avond dat zij thuis bleven alleen etienne was met eenige jongelui die hem waren komen halen uitgegaan de kinderen waren naar bed en mevrouw van erlevoort zat met mathilde in den kleinen salon bij het theeblad mevrouw met een boek mathilde met een handwerk
en zestigste brief mejuffrouw de weduwe willis aan den heer willem willis myn waarde tedergeliefde zoon neen wees gerust ik heb u om t geen gy my schryft niet minder lief