rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
die op een grimmige wijze nog een glas bitter bestelde en de goudsche courant opnam alleen om haar hard weer neer te smijten men speelde voort en na al de wederwaardigheden die hij had doorgestaan
ook de vertalingen zooals hy die den fiskaal in den pen gaf lieten veel te wenschen over of nu soetan salim en myn voorganger pressie hebben uitgeoefend op den natalschen rechtsraad om si pamaga schuldig te verklaren is my onbekend
kees hervatte de burgemeester je hebt me tweeëntwintig jaar trouw gediend eerlijk gediend ijverig gediend
best sauveeren zei de pikeur en goed afkomen ook dit was volmaakt overeenkomstig de gezindheden van pieter die uit aanmerking van den snijbal voor geen geld ter wereld hem maken wilde zelfs
zieltje zonder zonde ik eer uw dubble maagdlijkheid hoe heerlijk is het kind met lachjes op de wangen met traantjes soms maar ras door lachjes weer vervangen de goede trouw in t oog en t
hij schreef een ontspannenden drank voor en verliet ons om wie weet welke andere ellende te gaan aanschouwen
breng het boven moedertje zei ik en laat ons even alleen want ik hoop dat de juffrouw mij den persoon zal kunnen beschrijven dan zal ik hem bij de politie aangeven
t is een schrale wind meheer hildebrand ei wat keesje zei ik de wind is niemendal schraal maar daar schort iets aan man hebje een courant verloren
en haar schaar opnemende om die onder t opzeggen bij iederen nieuwen regel open te doen en bij t invallen der caesuur toe te knijpen begon zij met een door verlegenheid wat heesche stem die gedurig scheller werd
waren de jonge stern en frits te zamen op een boekverkooping geweest in het wapen van bern ik had frits verboden iets te koopen maar stern die ruim zakgeld heeft kwam met eenige prullen t'huis dit is zyn zaak doch zie daar vertelde frits dat hy sjaalman gezien had die by de verkooping
o dat ik ook naar de kerk moest wezen had ik u nog maar één oogenblikje levend gezien lieve juffrouw noiret een enkel woordje van u gehoord
witse moest weldra den straatweg verlaten om het schoone sprankendel op te zoeken de kleine beek daar het gehucht zijn naam naar droeg wees hem het naaste pad tusschen de vruchtbare heuvelen
je zoudt wel denken dat ik heelemaal onnoozel was maar t is allemaal lievigheid ik spreek niet van de heele grappige de zeer onfeilbare en de zeer
het was haar eenig kind niet zij had nog eene dochter die met de nu zieke haar bijstond in het wasch en bleekwerk dat voor een gedeelte in haar onderhoud voorzag
en het gaf iets veel vertrouwelijkers haar in deze sobere woning zonder dien tooi te zien toen trad zij op suzette toe die altijd even stroef het hoofd op de rechterhand
vooral als zij volwassen beginnen te worden witse had een knappen oppassenden jongen den roem van alle scholen en daarna een sieraad der academie
daarop vervolgde hij met zekere plechtigheid mevrouw kegge geboren marrison mejuffrouw kegge en mijnheer hildebrand hoort bid ik u eens aan wat dit geschrift behelst
geen paardenpostery dan ook in europa zelfs niet in engeland rusland of hongarye kan met die op java worden gelyk gesteld over hooge bergruggen langs diepten die u doen yzen vliegt de zwaar bepakte reiswagen in één galop voort
en dartel maar wee wee als het hem ernst is want eer hij den kampstrijd aangaat is zijn triumf verzekerd
volle mede bekend te wezen ik was dus op dit punt gerust
aanspraak op een kroon mij is in mijn kindsche dagen op alle scholen
haar door meerderheid in verstand verbeteren en eenmaal tot eene lieve vrouw maken zoude tot welker vereischten zij toch waarlijk vele bestanddeelen bezat
en zonder dat het eenigszins tot gevolgtrekking leiden mocht haar echtvriend heeft haar een beetje bij verrassing genomen zij betuigt een goed man aan hem te hebben en zou hem niet graag missen
dat zijn van die dingen mijn goede vriend p'hoe die u p'hoe en mij en een ander
en alien zagen er even schooierig en insolvent uit als de insolventen zelve zulke afgedragen jassen en broeken zulke verkleurde rokken en omslagdoeken zulke gedetikto hoeden en mutsen
en wel zoo dat zij alle naar hun zin en naar hun smaak gezeten zijn en wel zoo dat alle antipathieën gescheiden en alle sympathieën gespaard worden
ik las de stukken volgens verklaringen van getuigen en de bekentenis van den beklaagde was si pamaga omgekocht om te natal den toeankoe diens pleegvader soetan salim en den gezaghebbenden kontroleur te vermoorden
de andere was juffrouw de ruiter die de koffiekan over der been liet vallen zoodat ze der nooit van opëkomen is en dut is nou de derde
gij hadt hem moeten hooren vertellen van de opschudding die de leidsche studenten te quaadmechelen gemaakt hadden en hoe een juffrouw
maar ook zonder deze beoordeeling de lyst der opschriften alleen was reeds kurieus daar ik u de geschiedenis van den griek verteld heb weet ge reeds dat ik in myn jeugd eenigszins ben gelatinizeerd geworden
het woud gaat hij door als door sanheribs leger de slaande engel des heeren de wateren woelen zieden en branden hij ontbloot de beddingen hij smakt de steenrots van haar voetstuk de gelederen der golven breekt hij door
vraag escuus meheer dat ik zoo vrijpostig ben zei hij maar mag ik u nog wel iets verzoeken wel ja kees
t is pas dag je moet bedenken dat ik zes dagen van de week voor dag en dauw op moet dat verhaal ik op den rustdag man
en aan die waarheid moet gij niet twijfelen al verneemt gij dat zij bij eventueel overlijden van haar dries binnen t jaar met haar knecht trouwt een jong borst dien zij er nooit op heeft aangekeken bijna zoo oud als haar oudste zoon
een paar eendepootgele handschoenen de vermetele onderstelling dat zij waarlijk een historische rol hadden gespeeld terwijl zij niets dan een lijdelijk sieraad waren geweest volstrekt niets dan een lijdelijk sieraad
de bey van tunis kreeg een kolyk als hy het wapperen hoorde van de nederlandsche vlag de hertog van alva was een ondier de eb in geloof ik duurde wat langer dan gewoonlyk expres om nederland te beschermen
hield zij haar voor dat men niets heiligers te doen had dan juffrouw noiret te ontweiden juffrouw de groot kon daartoe over haar beschikken zij was er niets akelig van
wrijvende poetsende en gladmakende wat zij niet zou durven gebruiken maar een heldere reinheid die altijd wascht en schoonhoudt en blinken en glanzen doet temidden van het veelvuldigst het onophoudelijkst
de regenvlagen sloegen tegen het gedeelte van het gebouw aan waarin hij den vorigen avond een bezoek had gebracht maar lieten een smalle streep langs den muur droog waar hij bleef op en neer wandelen
wanneer nu het erf van de hem aangewezen woning te groot is om behoorlyk te worden onderhouden zou dit by den weligen tropischen plantengroei binnen weinig tyds in een wildernis ontaarden en toch ziet men zelden of nooit zoodanig erf in slechten staat
in stilte bezig met hunne visioenen en dan met een kracht die niemand hun meer zou hebben
terwijl deze narcissus nog bezig was zijn compliment te maken kwam er met veel schutterigheid en eene zeer verhitte kleur
en vroeg met het welwillendst gelaat van de wereld wie ik was en wat ik hem had mee te deelen ik maakte mij bekend en betreft uw boodschap eene zaak die volstrekt onder vier oogen moet behandeld worden
als wij ze u met speelgoed vullen klein heiligje in een krans van glinstrend blonde krullen hoe lieflijk blinkt uw hoofdjen uit koosje die van tijd tot tijd al eens had opgekeken hief
de greep bestaat uit niet veel meer dan n ringvormige opening waarin de moordenaar z'n duim steekt terwyl t lemmet geheel in of achter de hand verborgen blyft
en hij bevond zich op het grondgebied van den charmanten deze echter was er niet de kamer was niet bijzonder charmant zij was slecht gestoffeerd en alles behalve net
valt staat aan het hoofd eener afdeeling op java een inlandsch beambte die den hem door het gouvernement gegeven rang met zijn autochthoonen invloed verbindt om aan den europeschen ambtenaar die t nederlandsch gezag vertegenwoordigt het bestuur gemakkelyk te maken
mijnheer die de hoop gekoesterd had nu eens een partijtje te zullen kunnen omberen was knorrig dat de derde man
een schoen van mijn oom opnemende dien hij smeren moest en onmiddellijk weer neerzette maar wat hoeft ie mijn ongelukkig te maken
te grieven naar het hart te steken en neemt die overtuiging met zich in het graf de ondankbare hij wist niet voor welke jammeren gij hem bewaard hadt
dan krijgt hij en blok aan zen been want hij is te oud om op de bok gelegd te worden en men kan em ook niet op zen bochel slaan
gij moet er komen met een fermen bollen lach om den mond alsof gij zoozoo mee zoudt willen doen ik voorspel u
ja zulke lange platte toppen lachte vernooy ja wat gebeurde er ook weer met die handschoenen dit was gewaagd de heer vernooy bouwde op de enkele hoezeer wel eenigszins opgevijzelde vermelding van een paar
papa ben ik niet je kind van der welcke verbaasd zag hem aan wat zeg je vroeg hij en begreep niet
en waarom verstokt hij zich nu om zich met een bruine stropdas te willen uitzonderen in plaats van een zwarte om te hebben als alle fatsoenlijke menschen
ik wenschte dat my van bevoegde zyde naar die reden gevraagd werd opmerking als in de noten en
en zij beefde inwendig van toorn zij hield zich evenwel goed en met langzame teugen een kopje slemp uitgedronken hebbende zei ze och het vers was zoo goed als uit
gezegd heb is ook vrij wat overdrevenheid mijn vriend
de zeven een jong mensch van drieëntwintig jaar die student geweest was maar om slecht gedrag thuisgehaald voor wien pieter bang was te meer daar hij hem zeer gemeenzaam behandelde deze scheen de boezemvriend van den bejaarden
ondanks alle hare kuren was henriette hiertoe te goed en in gedachten had ik haar een man toegezegd
zijn moest de eerste haalde daar er niet gerookt mocht worden den zilveren sigaarkoker een paar malen uit den zak
de meid nam de lucifers en maakte er het vuur mee aan lieve hemel wat spreidden zij een vonken om zich heen en wat brandden zij lustig nu kan iedereen toch zien dachten zij dat wij de eersten zijn welk een glans hebben wij welk een licht
hij bezig was zijn groot paard voor de huifkar te zetten die ons eenige uren verder voeren moest
had de middelen om zoowel in den zomer als in den winter groene kleeren te dragen maar daar kwam de houthakker dat was de groote revolutie en nu werd onze familie heren derwaarts verspreid de stamhouder kreeg een plaats als groote mast op een prachtig schip dat de aarde kon omzeilen als het wilde
mijnheer en mevrouw witse schoon voor het overige altijd in de beste harmonie levende konden namelijk op het gevaarlijk stuk van des duivels prenteboek niet best te zamen overweg
was zij dan niet bij machte voorover te bukken en een stuk van het brood waarop zij stond af te breken neen haar rug was stijf haar armen en handen waren verstijfd
hier haar schoon gezichtje geheel op en staarde mij aan de allerlaatste regel scheen mij volmaakt ook op haar toepasselijk lief duifjen in onze ark uw mondje bracht den vrede
er was eens een koopman die zoo rijk was dat hij de heele straat en bijna nog een klein straatje bovendien met zilvergeld kon plaveien maar dat deed hij niet want hij wist zijn geld wel anders te besteden als hij een dubbeltje uitgaf dan kreeg hij een gulden terug zulk een goed koopman was hij totdat hij stierf
klaas zeg ik dat doei ik niet want je verzuipt ze toch maar kees zeid ie ik mot ze hebben
daar woont de dochter van den sultan antwoordde zij er is voorspeld dat zij over een minnaar diep ongelukkig zou worden en daarom mag niemand bij haar komen als de sultan en de sultane er niet bij zijn
en rust dat lang gewenschte kalm opslaan der oogen die honger
sympatie my verzocht had de uitgaaf daarvan aan hem optedragen toch ben ik aan de rechtvaardigheid verplicht den lezer te waarschuwen tegen zekere vereenzelviging van den heer v l met den afzichtelyken droogstoppel toen v l begon zich met de havelaarszaak intelaten was-i oprecht maar gaande weg begon hy berouw te
in het kozijn lag een oude ganzepen waarmee de meid placht te schrijven er was niets opmerkelijks aan haar behalve dat zij wat al te diep in den inkt gedoopt was maar daarop was zij trotsch
is dat uw boa juffrouw donze vroeg hateling haar met dat kleedingstuk naderende en hij wierp het haar over de gladde schouderen de gasten vertrokken nog ééne folteering wachtte gerrit
met de jaren werd zij eer slechter dan beter maar mooi was zij en dat was haar ongeluk anders was zij wel duchtiger beknord geworden dan nu het geval was
maar in vredes naam met de deur in huis te vallen en vooral niet rouwig wegens het vertrek van den achtenswaardigen bout
de regent of de dhemang die zoodanige oproeping ontvangt haast zich daaraan te voldoen want hy weet zeer goed dat het den gezaghebbenden ambtenaar die van dat gezag misbruik maakt later moeielyk vallen zou een inlandsch hoofd te bestraffen over een gelyke fout
canard weetje nu die had hij ook aan wat stond het hem lief als zoo'n eerst fatje maar je kondt goed zien dat ze nieuw waren met zulke platte toppen je weet wel
een ander wapen op sumatra dat elders niet bekend is naar ik meen heet krambièh ik spel op t gehoor af en dient uitsluitend tot moordtuig het is kleiner en veel krommer nog dan de sewah
mijn eenige vreugde is na het eten heel zindelijk en netjes op mijn plaats te staan en een verstandig gesprek met mijn kameraden te voeren maar met uitzondering van den emmer die nu en dan eens op de stoep komt blijven wij altijd tusschen onze vier muren
den ernstigen arabier die men er op rondleidt staan verbaasd van onze hollandsche razernij
zij gingen zich naast elkander zitten en hij vertelde haar geschiedenisjes van haar oogen dat waren de heerlijkste donkere meren daar zwommen de gedachten als meerminnen in
oom in staat zou stellen ons voorbeeld te volgen er waren vrij wat menschen in het koffiehuis maar daar wij met niemand dan met het biljart te maken hadden en geen hunner speelde hinderden zij ons volstrekt niet pieter
ja voegde de sultan er bij je zult onze dochter maandag hebben want zij zeiden je tegen hem omdat hij metterhaast tot de familie zou behooren
over de dubbele a en de grieksche eta over het bestaan van een onpersoonlyken god in de harten der menschen een infame leugen over den styl over een konstitutie voor het ryk insulinde ik heb nooit van dat ryk gehoord
bij welke gelegenheid zij haar dat nieuws mededeelde met vele verzuchtingen haar beklagende dat zij nog in de onzekerheid was of haar zoon er al of niet was bijgeweest
nu stuift hij weder voort en naar het museum terug de trappen op daar ligt ruy blas nog werktuigelijk neemt hij zijn vorige houding aan en het boek op
addy wat doe je van middag ik moet werken mama ga je niet met me uit om drie uur dan mama na het diner was het
de eenige die ons eens wat nieuwtjes kan vertellen is de boodschappenmand maar die spreekt erg oproerig over de regeering en over het volk ja onlangs was er zelfs een oude pot die van schrik daarover neerviel en in stukken sprong die is liberaal dat verzeker ik u
en ziet de heer ging voorbij en een groote en sterke wind scheurende de bergen en brekende de steenrotsen voor den heere henen
nu keerde hij naar het bosch terug om zich in zijn koffer neer te zetten maar waar was deze gebleven de koffer was verbrand een vonk van het vuurwerk was er ingevallen deze had vlam gevat en nu lag de koffer in
de vader van saartje antwoordde henriette bedeesd o ho zei de heer van der hoogen die dat ook zeer wel wist hem den rug toedraaiende
de lucifers lagen nu in het midden tusschen een tondeldoos en een ouden ijzeren pot en allen vertelden van hun jeugd ja toen wij nog aan de groene takken vastzaten zeiden de lucifers toen hadden wij een plezierig leventje alle ochtenden en avonden kregen we diamanten thee dat was de dauw
is dat waar mevrouw vroeg zij op den toon van het hardnekkigst ongeloof dat uw zoon nooit reciteert mevrouw witse verklaarde dat zij integendeel vond dat hij het heel lief
dat een jong vurig naar poëzie dorstend hart misleid door de biologie van opgedrongen letterkundery misgrypt in z'n eerste pogingen tot uiting en voor iets wezenlyks houdt wat ten slotte blykt slechts ydele klank te zyn getingel en gejingel noem ik t in m'n naschrift op de bruid
ik dankje vrindelijk man zeit den ander maar het holp niet want de diender zei maatje zeidie kijk reis effen wat ik hier onder me jas heb
deze waren zeer trotsch op hun aanzienlijke afkomst hun stamboom namelijk de groote pijnboom waarvan elk hunner een klein houtje was had als een groote oude boom in het bosch gestaan
en toen kwamen er vliegen aan die over haar oogen heen en weer kropen zij knipte met haar oogen maar de vliegen vlogen niet weg want zij konden niet vliegen daar hun vlerken uitgetrokken waren zij waren in kruipende dieren veranderd
juffrouw de groot had echter niet luid genoeg gesproken dan mot ze maar wat eten hernam de oude en het schoteltje opnemende ging zij naar het bed
die vrees eenigermate overwinnen zoodra ze zich op een grondgebied bevinden waar dat hoofd geen invloed heeft dit is dan ook de reden verbrugge waarom ik geen vreemdeling ben in de zaken van lebak en dat ik redelyk veel wist van wat hier omgaat voor ik dacht hier ooit te zullen geplaatst worden
dat kon k al hooren weetje buiten de deur k docht nien deer pas ik niet maar dinsdag toe vond ik er iene en toe kreeg ik t klaar ze kon me wel maar toch alevel
had niet die arme vrouw maanden doorgebracht aan boord van een arabisch vaartuig zonder andere legerstede dan t scheepsdek zonder andere beschutting tegen zonnehitte en westmoessonsbuien dan een tafeltje tusschen welks pooten ze zich moest
het was iets verschrikkelijks zulk een onuitstaanbaren honger te hebben en niet aan het brood te kunnen komen waarop zij toch met haar voeten stond zij had een gevoel alsof haar binnenste zich zelf verteerd had
waarin men de dessertmessen duidelijk hun werk had hooren verrichten zoo was het oogenblik waarop de goede vernooy deze inleiding maakte allerongelukkigst gekozen
die wind die ontzettende wind van waar komt hij werwaarts gaat hij henen vergeefsche vragen door zijn krachtigen adem medegevoerd en verstrooid
ja ik breng geen ander morgengeschenk dan een sprookje zeide hij en zoo namen zij afscheid van elkaar maar de prinses gaf hem een sabel die met goudstukken bezet was deze kon hij gebruiken
en wie zijt gij mijnheer voer hij uit maar lang niet op den toon die bij zulk eene vraag gepast had
aan de oostzee bij de deensche beuken dat is een mooi begin zeiden al de borden dat zal een geschiedenis worden die ons bevalt ja daar bracht ik mijn jeugd in een stil gezin door de meubelen werden gewreven de vloer geschuurd en om de veertien dagen werden er schoone gordijnen opgehangen
saartje kon niet langer blijven het huishouden vereischte haar terugkomst ik vertrok met haar suzette reikte ons beurtelings de hand saartje kon geen woord uitbrengen
nihil maar dit was eigenlyk meer uit een soort van wrevel en uit zekeren aandrang om de geleerdheid die voor my lag in t latyn aantespreken dan wel omdat ik het precies meende
zij hoorde dat er een liedje op haar gemaakt werd over het hoogmoedige meisje dat op het brood trapte opdat haar schoenen netjes zouden blijven en dat men dit liedje overal in het land zong
maar oom vernooy die het haar deed genieten vond het er te winderig en moest er den rug aan toekeeren terwijl zij met een lachend gezicht den wind liet begaan
den corsair van lord byron de notre dame van victor de gedenkschriften van walter scott den jocelyn van lamartine den maltravers van bulwer en een aantal min of meer bekende romannetjes en
in een verschoten kamerjapon op wollen kousen en versleten pantoffels gij hier mijnheer hildebrand zeide hij bij het inkomen
mijn levensloop heeft zich op een andere wijze toegedragen zei de ijzeren pot waarnaast de lucifers lagen van den beginne af sedert ik ter wereld kwam is er in mij vele malen geschuurd en vele malen gekookt ik zorg voor het degelijke en ben de eerste hier in huis
het is hier niet de zaansche en broek in waterlandsche kleingeestigheid die op muilen rondsluipt en alle meubelen en huisraad
zij waren verschrikkelijk om aan te zien mij aan te staren moet een genoegen zijn dacht inge ik heb een lief gezicht en mooie kleeren aan en nu draaide zij haar oogen om maar haar nek kon zij niet omdraaien want deze was daarvoor te stijf
dat indien de heer ernest stern het verblyf ten onzen huize lauriergracht n wilde voor lief nemen myn vrouw zich bereid verklaarde als een moeder voor hem te zorgen en dat zyn linnengoed in huis zou versteld worden
ik verzeker u dat zij die niet bleekdragen en gees allerminst ieder vindt dat de kap haar goed staat op dat glad wit voorhoofd bij dat kleine rechte neusje die kleurige
ook uitzagen hoe vuil onze brabantsche kielen na eene reize van ettelijke weken ook mochten geworden zijn hoe slap de randen van onze
maar zorg dat ge een heel mooi sprookje weet te vertellen want daar houden mijn ouders bijzonder veel van mijn moeder wil het zedelijk en ernstig en mijn vader grappig hebben zoodat men er om kan lachen
over de melkzee ik heb daarvan nooit gehoord het schynt iets in de nabyheid van banda te zyn over zieners en profeten over elektriciteit als beweegkracht zonder
en ik had gunstig over je gedacht het is een makkelijk postje een goed postje maar zei kees as ik de vrijïgheid nemen mag menheer
nu viel er een heete traan op haar hoofd neer rolde over haar gezicht en hare borst tot op het brood waarop zij stond en er viel nog een traan nog vele maar wie zou er wel over inge weenen
boven den schoorsteen een schermmasker schermhandschoenen en floretten en de staart van een fazantehaan dien van der hoogen moest verbeelden eenmaal geschoten of gegeten te hebben
ieder moest op zijn plaats gaan dan zou ik het spel besturen dat zou wat anders worden ja laat ons eens pret maken riepen allen daar ging de deur open de meid trad binnen en nu stonden zij stil niemand gaf een enkel kikje
van den naam oude dorrit in vereeniging met vuile dick deed vermoeden dat de leerlingen een bepaalde persoonlijkheid op het oog hadden
het sloeg negen uren gerrit kleedde zich en begaf zich naar het militaire hospitaal waar hij bij gebrek aan eigen praktijk het een voorrecht achtte het ziekenbezoek van den chirurgijn majoor te mogen bijwonen
dat heeft men er van als men zijn voeten rein en helder wil houden zeide zij bij zich zelve kijk eens hoe zij mij aangapen ja werkelijk waren aller blikken op haar gevestigd hun booze lusten fonkelden hun uit de oogen en spraken zonder geluid te geven uit hun mond
toch blyft het de vraag of men daendels goed zou beoordeelen indien men alleen achtsloeg op z'n lamlendig gedrag in de maand februari het wantrouwen waarmee eenige jaren later willem i hem onderscheidde schynt aantetoonen dat men hem tot iets buitengewoons in staat achtte
zou er bij de regenten niets aan te doen zijn keesje vroeg ik vertroostend neen neen snikte hij de hand op zijn borst
den volgenden dag ontving ik een brief met een groot pak ik zal u den brief laten lezen waarde droogstoppel ik vind dat hy wel had kunnen zeggen weledele heer droogstoppel omdat ik makelaar ben
en uwe nieuwste machinatiën om personen te verwijderen die u in den weg staan neem u in acht
ik vind het heel ongepast zei de waterketel deze was keukenzanger en een halve broeder van den theeketel dat zulk een vreemde vogel gehoord moet worden is dat patriotsch de boodschappenmand moet dit maar beslissen
hare wangen waren gansch geslonken haar ingevallen oog half gesloten hare lippen zwart als inkt barte
ambt te kennen te geven vrouwelijker dan het hare is er wel geen de onbescheidenheid van het geslacht der mannen
had moeten afschillen daarna den bak van haar schoot en haar beide voeten van haar
ja op t gevaar af van bont te schynen heb ik aan die regels hier plaats gegeven ik wensch geen gelegenheid te verzuimen om den man te doen kennen die de hoofdrol vervult in myn verhaal opdat hy den lezer eenig belang inboezeme wanneer later donkere wolken zich samentrekken over zyn hoofd
daartegenover zag men een groep van de schitterendste opgezette vogels
de dokter kwam om naar suzette te zien en voor haar te zorgen nu de eerste schok voorbij was zijn gelaat luisterde op
de sultan de sultane en het geheele hof waren bij de prinses op de thee hij werd zeer goed ontvangen wilt ge ons niet eens een sprookje vertellen zei de sultane een dat diepzinnig en leerrijk is
tusschen het lichte behangsel en de zware slepende damasten gordijnen die allen tocht afweerden tusschen de kleur van het breede
genesis een infaam stuk over de geheime genootschappen der chinezen over het teekenen als natuurlyk schrift hy zegt dat een pasgeboren kind teekenen kan
en waarover men toch ook eens kan lachen voegde de sultan er bij jawel antwoordde hij en vertelde en nu goed toegeluisterd er was eens een doosje lucifers
ja zijn woordenboek verschilde geheel van dat van andere menschen en hij placht te zeggen dat het jammer was dat men bij nieuwe uitvindingen hem niet raadpleegde hoe de dingen heeten moesten
omdat hij met mij vrijuit spreken durfde over dat wat hem zoo na aan t harte
ofschoon ie juist niet meer bij'em het dan zen zuiver orlozie en daar is een stevige kopere kast om da's één geluk ja ik heb al lang gedocht dat het niet pruisisch was hier in de stad
het laatste tafellestje het woord is van hooft de gember ging rond gember is eigenlijk een hatelijk eten een ernstige wenk om heen te gaan
waarop de ijverige thesaurierzelve de edelmoedigheid had afstand te doen van het custodiëeren der penningen in quaesti
intusschen hoe bont het schyne zal ik hier plaats geven aan eenige regels van zyn hand die zulke getuigenissen misschien overbodig maken max was eens verre verre weg van vrouw en kind hy had haar in indie moeten achterlaten en bevond zich in duitschland
en inge begaf zich op weg naar haar ouders maar alleen om zich eens in haar geboorteplaats te vertoonen daar moesten de menschen zien hoe mooi zij geworden was maar toen zij aan den ingang van het dorp kwam en de jonge knechts en meiden daar met elkaar zag staan en haar moeder ook daarbij
al de turken sprongen daarbij in de hoogte zoodat hun de pantoffels om de ooren vlogen zulk een luchtverschijnsel hadden zij nog nooit gezien nu konden zij begrijpen dat het de god der turken zelf was dien de prinses tot vrouw zou krijgen
het is heerlijk zoo ook past het u op een dag als heden althans een enkele maal naar den orkaan te luisteren
twee hooge gemetselde wallen t
ja dat kan men terstond wel merken zei de emmer en deed van blijdschap een kleinen sprong zoodat hij op den vloer viel en de ijzeren pot ging voort met vertellen en het einde was even mooi als het begin
zulke vriendschap dan had ook de kleine saïdjah spoedig weten inteboezemen aan den nieuwen gast en saïdjah's aanmoedigende kinderstem scheen meer kracht nog te geven aan de krachtvolle schoften van t sterke dier als het den zwaren kleigrond opscheurde en zyn weg teekende in diepe scherpe voren
het grootste deel
mevrouw dorbeen kon een klein lachje van zenuwachtige voldoening niet onderdrukken er werd rondgepresenteerd en ik wreekte mij over de stoornis met een evenveel
nu zal ik ook wel iets ten beste dienen te geven dacht de zoon van den koopman en zoo kocht hij dan vuurpijlen zwermers en al het vuurwerk dat men maar kan bedenken legde dit in zijn koffer en vloog daarmee in de lucht jongens wat ging dat mooi en wat gaf dat een knal
ondervinding was in t geheel niet het maakt juist dat zij nooit ondervinding krijgen nooit zullen zoeken en dus ook nooit zullen
ik dank u wel zei de zoon van den koopman en ging naar het bosch zette zich in zijn koffer neer vloog op het dak en kroop door het raam bij de prinses binnen zij lag op de sofa en sliep zij was zoo schoon dat de zoon van den koopman zich niet kon weerhouden haar een kus te geven
hij had de leelijkste teef uit heel rotterdam en onderhield twee grijze katten die door dezelve teef gezoogd waren op de sociëteit dronk hij nooit iets anders dan
op deze wijze kwam hij in het land der turken hij verborg den koffer in het bosch onder de dorre bladeren en ging toen de stad in dat kon hij heel goed doen want bij de turken liepen immers allen zooals hij in een kamerjapon en met pantoffels aan
een mooie stand dat heet hier de breestraat doet het niet
ik liet me dus door frits dat fraaie stuk van den laatsten avend voorleggen en ik vond heel spoedig den regel die betsy's broodje verkruimeld had er wordt daar gesproken van een kind dat aan de borst van de moeder
maar er was geen enkele pot die niet zou geweten hebben wat hij kon doen en hoe deftig hij was ja als ik gewild had dacht iedereen dan had het een recht vroolijke avond kunnen worden
een achterkamer met een hoog licht des avonds op haar voordeeligst is
zij had op aarde immers nog een moeder de tranen der smart die een moeder over haar kind stort komen altijd bij het kind maar ze verlossen niet zij branden slechts en verergeren de pijn
en er ware veel gezags noodig om haar te beletten dat plein van onkruid te reinigen en het te brengen in een staat die met den rang des regents overeenstemt hiervoor eenige betaling te geven zou algemeen als een beleediging worden aangemerkt
in stilte dacht zij al was hij zoo wijs als salomo hij zal er bij mij niet aan hebben ik zal den verwaanden gek mijn rug toedraaien
faculteiten gevraagd had of zij mijn neef pieter stastok ook kenden
nu zegt ge te veel viel de tondeldoos in en het staal sloeg tegen den vuursteen aan zoodat de vonken in de rondte vlogen willen we eens een vroolijken avond met elkaar hebben ja laat ons er eens over spreken wie de voornaamste is zeiden de
met een goelijken knik aan den ingang van de deur en een nog goelijker lach drukte de heer vernooy die nu ook volgde gerrits hand hartelijk hartelijk man riep hij uit je bent nu candidaat
dat is toch maar gepeupel dachten de lucifers nu moest de theeketel zingen maar deze zei dat hij kou gevat had hij kon niet zingen als het niet in hem kookte doch dat was maar een voorwendsel hij wilde niet zingen als hij niet binnen bij de familie in de kamer stond
en dat witse ook onmogelijk anders had kunnen spelen en dat hij het zelf was die ongelukkig zoo vinnig tegenzat
maar hij dacht engelsch fransch en duitsch en altijd lezen och dat is haar lievelingsplekje zei mevrouw deluw
hij kon niet meer vliegen niet meer bij zijn verloofde komen deze stond den geheelen dag op het platte dak en wachtte zij wacht waarschijnlijk nog
haard en ging mijn tante eens naar boven daarna dronken wij te zamen recht gezellig thee zagen de achterkamer op haar voordeeligst en wat dies meer zij
haperde was hij bijna zoo wit als zijn bal en stiet hem eindelijk krampachtig er op los met dit gevolg dat hij klotste en à faire lag voor den rechter hoekzak het zou onmenschelijk geweest zijn hem te maken
en dit zeggende verbrandden zij dat was een prachtig sprookje zei de sultane ik voel mij geheel en al in de keuken bij de lucifers verplaatst nu zul je onze dochter hebben
zij was als een dun riet dat ieder geluid inzuigt zij hoorde duidelijk alles wat er op aarde over haar gesproken werd en wat zij hoorde was hard en wreed
mijn eigen oogen hadden et niet gezien sunt ik et er in genaaid had dat was dertig jaar geleden
hij vloog in een mantel van vuur zei een ander de bekoorlijkste engeltjes kwamen uit de plooien te voorschijn kijken ja dat waren heerlijke dingen die hij hoorde en den volgenden dag zou hij bruiloft houden
van een gestoofden kabeljauwshom te spreken om pieter ook een genoegen te doen
nu vloog hij weg kocht een nieuwe kamerjapon ging toen in het bosch zitten en vervaardigde er een sprookje dit moest tegen den zaterdag klaar zijn en dat is toch zulk een gemakkelijk werk niet toen hij er mee klaar was was het zaterdag
zijner ingewanden aanwijzende t welk hij zijn goud horloge noemde en inderdaad indien ik mij door een goud horloge moest laten regeeren ik zou van zulk een geregeerd willen worden want een goed groot dik en vet uurwerk
dat hebben wij geen van allen lief kind zei haar moeder hare oogen met haar voorschoot afvegende neen zei suzette met een hartdoordringende stem geen van allen
hij gaf den volant terug en vroeg naar dorrit dorrit herhaalde het bleeke jongetje blijkbaar jongeheer cripple m ij n h e e r dorrit v derde schel en eenmaal kloppen
den heelen dag hadden we zonneschijn als de zon scheen en de kleine vogels moesten geschiedenisjes vertellen wij konden wel merken dat wij ook rijk waren want de overige boomen waren slechts in den zomer bekleed maar onze familie
maar wat is t as ie met het blok loopt dan zeit ie teugen de kinderen st jongens klaas is ondeugend geweest klaas het en graantje gepikt en de vader het klaas al zen centen afgenomen
zestien jaren zei mevrouw deluw haar hoofd oprichtende met moederlijke majesteit flos
het doodvonnis van haar dochter was getekend zij gaf een gil en ijlde de deur uit gerrit ijlde haar
ik laat de keus van die eerste proeve geheel aan u over in het pak dat hiernevens gaat zult ge vele handschriften vinden en daaruit zien dat ik veel gedacht gewerkt en bygewoond heb ik heb nooit gehoord dat hy zaken deed
ik erger mij maar zei de boodschappenmand ik erger mij inwendig zoozeer als niemand zich kan voorstellen is dat een geschikte manier om den avond door te brengen zou het niet verstandiger zijn het huis in orde te brengen
eigenlijk bang dat hij te veel werkt hij is zoo vlug weet u
tot groote bemoddering van dengenen die hem onmiddellijk volgde en die niemand anders was dan zijn eigen cloak uw onderdanige
van de keukendeur tot bij den barometer twintig en van den barometer tot de mat zes stappen
hildebrand vertrok en was duizend pond lichter dan toen hij de trap opkwam
ook te keulen bouwt men weder aan den dom maar zal men den afgebroken draad weer kunnen aanhechten zal men terugvinden in onze dagen wat toen de kracht uitmaakte van kerkvoogd en bouwheer ik geloof het niet
hierop nam zij haar breiwerk weer op en telde de steken van het toertje daar zij aan bezig was na
een paar malen was zij uitgeweest de breede blaak met hare menigte van winkels de boompjes en de vroolijke wijnhaven met hare schijnbaar door elkander gewarde schepen met kleurige wimpels
de meesten waren dus voor my zeer on welwillend en vaak ging dit over in grofheid ik van myn kant was prikkelbaar een niet beantwoorde groet een schimpscheut op de zotterny van iemand die t wil opnemen tegen den generaal een toespeling op myn armoede op myn hongerlyden op t slechte voedsel dat er scheen te liggen in zedelyke onafhankelykheid
waarop mevrouw dorbeen haar oogen zeer sterk op den snuit van den olifant gevestigd houdende op een aardig toontje zei als die vreemde heer ons dan ook eens schadeloos wilde stellen
hij had een flauwe herinnering van zijn vader die borstelmaker geweest was en groote zulveren gespen op zijn schoenen had gedragen
neen ik houd er niets van over mij zelf te spreken bracht de ijzeren pot hiertegen in laat ons een algemeen gesprek voeren ik zal beginnen en een geschiedenis uit het dagelijksch leven vertellen zoo iets wat iedereen beleefd heeft dan kan men er zich gemakkelijk in verplaatsen en heeft men er ook schik in
geen losgelaten vleugelpaard geen adelaar met klappende wieken bracht u voort gij zijt de stem des almachtigen
daar ontmoette hij een min met een klein kind op den arm hoor eens turksche min zei hij wat is dat voor een groot kasteel hier dicht bij de stad waar de ramen zoo hoog boven den grond zijn
kom eens hier het kind stond op naderde zeg me waarom ben je zoo somber mijn jongen al die laatste dagen ik ben niet somber vadertje
aan de vier hoeken van den disch gemaakt en eene kleine vroolijkheid door wagestert te weeg gebracht die de schildpadsoep pepersop noemde hetwelk iets geheel nieuws was
voor de heeren de smalle marmeren schoorsteenmantel is versierd met een pendule voorstellende een
maar ge moet aanstaanden zaterdag hier komen zeide zij dan komen de sultan en de sultane bij mij op de thee zij zullen er trotsch op zijn dat ik een god der turken tot man krijg
jaren makelaar in koffi en heb dus al zoo iets bygewoond maar het stuit my altyd vreeselyk als ik de goede lieve waarheid z zie verdraaien
komde gij nog eens weer vroeg de moeder klaaktje beloofde het het was nu haar tijd om te vertrekken gerit hielp haar het paard losmaken met een wip was zij in het rijtuig
die er eerbiedig was heengedragen door twaalf broeders van zijne eigene keuze nadat hij ook eenigszins door mijn toedoen
o hoe morsig was zij in de brouwerij der moerasvrouw geworden daaraan had zij niet gedacht haar kleeren waren met slijk bezoedeld een slang had zich in haar lokken gehangen en slingerde langs haar rug neer
wie hij echter wat voorkomen en uiterlijk betrof niet was tegengevallen ja zoo zeer meeviel dat zij er inwendig boos om werd neen dacht zij geen voet achteruit
de kamer waarin ik mij bevond leverde een schouwspel op van de weelderigste pracht met de grootste achteloosheid gepaard
hij heeft een rond blozend gezicht volstrekt geen bakkebaarden een niet onaardig bruin oog en een onderkin
maar wat de feestelijke zaal niet alleen nu maar altijd den meesten luister bijzet is zonder twijfel boven een hooge grijze lambrizeering op
hem toesprak een vechtpartij te beginnen het was ongetwijfeld een commissaris van politie
wat ik hier van de regeering zeg is na den havelaar van volle toepassing geworden op de geheele natie ze geeft voor myn pogingen tot verbetering te ignoreeren en vindt het behoorlyk dat ik vertellinkjes moet schryven om in leven te blyven
daar vloog hij er mee door den schoorsteen heen hoog boven de wolken al verder en verder weg maar zoo dikwijls de bodem van den koffer een weinig kraakte verkeerde hij in doodsangst dat de koffer stuk zou gaan want dan zou hij een duchtige buiteling gemaakt hebben
in het suizen van den avondwind behaagde het jehova den eersten zoon des stofs te verschijnen en uit den wervelwind sprekende tot
streken maar als men er dan eindelyk in geslaagd was een twintigtal landbouwers uit den omtrek by een te krygen duurde het gewoonlyk niet zeer lang voor men paard en wagen weder op vasten grond had gebracht
eindelijk bezat hij niet meer dan vier dubbeltjes en had geen andere kleeren dan een paar pantoffels en een oude kamerjapon nu bekommerden zijn vrienden zich niet meer om hem daar zij toch niet samen op straat konden loopen maar een hunner die goedhartig van aard was zond hem een ouden koffer met de opmerking pak in
zielen stance jaloersch werd en haar eens verweet dat zij heelemaal niet kwam in hare nieuwe huis bij de boschjes
sedert was hij looper voor een kantoor en daarna huisknecht bij onderscheidene lieden geweest waarvan sommige dood en andere geruïneerd waren
en meer nog op de hoofdplaatsen in indie zelf was kort geleden nog t mechanisme van ons bestuur een gesloten boek van deze onkunde zou ik vreemdklinkende voorbeelden kunnen aanhalen
uitgenomen de humoristen zelve ieder hunner zal een goelijken oom en een onnoozelen neef hebben
nu zal ik eens dansen zei de tang en danste lieve hemel wat kon zij haar eene been hoog optillen het overtrek van den ouden stoel daar in den hoek scheurde toen het dit zag zou ik nu ook bekranst worden dacht de tang en werkelijk gebeurde dit
eene siddering ging over gerrits hart eerst werd hij bleek en toen hoog rood want zij was het de schoone geldersche de jonkvrouw van zijne gedachten
ik herstelde my eenigszins en ging voort meenin aeide thea en dat egypte een geschenk van den nyl was ik ben overtuigd dat ik in de kennismaking zou geslaagd zyn
mevrouw dorbeens oogen die net gereed stonden om met ik wensch geen stap terug te treden hevig uit te rollen rolden terug met de snelheid van een spoortrein wat is dat
als de theeketel niet wil zingen zeide zij dan moet hij het maar laten daar buiten hangt een nachtegaal in zijn kooi die kan wel zingen die heeft wel is waar niets geleerd maar dat zullen wij maar daar laten
het is de kunst zelve nauwelijks heeft hij den ouderdom van achtenzestig jaren bereikt welk een heerlijke dageraad gaat voor de hollandsche schilderschool op
haar geheele lichaam was als een steenen zuil alleen haar oogen kon zij nog in haar hoofd omdraaien naar alle kanten heen draaien zoodat zij ook achter zich kon zien dat was een leelijk gezicht
mijn vriend dat dit artikel verschrikkelijk duur moet geworden zijn en dan ook bij gevolg akelig wordt vervalscht
tot de voeten die scheen ook volstrekt niet verlegen het was een knaapje van een jaar of zes ook al vreemd gekleed zyn wyd broekje reikte ter nauwernood tot de helft van de dy en de beentjes waren bloot van daar tot aan den enkel heel indecent vind ik kom je om papa te spreken vroeg hy op eens
wat kunt ge toch boeiend vertellen zei de stoffer men kan dadelijk wel hooren dat iemand spreekt die heel veel met dames in aanraking gekomen is er straalt zoo iets beschaafds in door
en het achterste om den staart gestrikt rondom behangen met eene lange luchtige franje van t zelfde en twee groote roode kwasten over de haken
over de macht der engelschen buiten europa over het godsgericht in de middeleeuwen en thans over de rekenkunde by de romeinen over armoede aan poëzie by toonzetters over pietistery biologie en tafeldans over besmettelyke ziekten
och koosje zoo is hij altijd trouw nooit kind want de mannen laten er hun vrouwen altijd inloopen pieter was intusschen achter den stoel van koosje gaan staan rooken
nu werd zij wakker en ontstelde hevig maar hij zeide dat hij de god der turken was die door de lucht tot haar neergedaald was en dat beviel haar
hield een vroolijken krullebol op den schoot die tegen de waterbellen en schuimkrinkels lachte de jeugdige man met een glimlach op de lippen zag beurtelings naar moeder en zoon
wèl moet hy dus zeer verwonderd hebben gestaan by de ontscheping te vernemen dat hy vry was niet alleen maar dat de generaal wiens rytuig hem by t aan wal stappen opwachtte het zich tot een eer rekenen zou hem by zich aan huis te ontvangen en te herbergen
behaagzieke portretten van mijnheer en mevrouw mijnheer in een almaviva met een sierlijken zwaai gedrapeerd en een oogopslag als van een
de leerlingen van mijnheer cripple schenen den deurpost voor hunne schrijfoefeningen te gebruiken want hij was met opschriften overdekt het menigvuldig voorkomen
ik ga nu met stilzwygen voorby wat men te denken hebbe van het doorzicht der regeering die zulke opgaven aanneemt en publiceert en wil den lezer alleen opmerkzaam maken op de strekking van deze valsheid
en hij vertelde haar van haar voorhoofd dat was een sneeuwberg met de prachtigste zalen en schilderijen ja dat waren mooie praatjes daarop vroeg hij om de hand der prinses en zij zei dadelijk ja
verbitterd te worden door de omstandigheid dat ik juist op een donderdag gekomen was als wanneer de voorkamer gedaan werd zoodat men nu achter zat
de eerste was engeltje bovenis die was drieënzeuventig en potdoof ik ben ook wel wat hardhoorend weet u
het ongeluk scheen suzette noiret te vervolgen niet ver van den zoeten inval kwam ik saartje tegen zij liep zeer haastig en met gebukten hoofde en naderkomende zag ik
de andere takken gingen naar andere plaatsen en wij hebben nu de taak voor de menschen licht te ontsteken daarom zijn wij deftige lieden hier in de keuken gekomen
de dokter zegt dat er nog hoop is vrouw sijmens als gij den moed verliest doet gij zonde zei klaartje een paar groote tranen afwisschende de dokter bevestigde het
gekheid ik had dit toch even goed kunnen doen als ieder ander want verzenmaken is een ambacht zeker minder moeielyk dan ivoordraaien hoe zouden anders de ulevellen met deviezen zoo goedkoop wezen frits zegt uhlefeldjes ik weet niet waarom en vraag eens naar den prys van een stel
deze overdreven hartelijkheden hadden echter gaandeweg opgehouden naarmate om een platte uitdrukking te gebruiken de van hoels de witses waren over het hoofd gegroeid
de bruiloft werd bepaald en de geheele stad den avond te voren geïllumineerd beschuit en krakelingen werden er onder het volk uitgestrooid de straatjongens stonden op hun teenen riepen hoera en floten op hun vingers het was buitengemeen prachtig
helaas ik weet niet hoe ik het u duidelijk zal maken wat wij in hem te wachten hebben wat zijn talent kenteekent wat hem op de onbereikbare hoogte
uit dineeren hernam klaartje een weinig ternedergeslagen en bij wie ja dat is het punt bij wie
maar toen zij daar kwam waar de weg over het moeras loopt en waar slijk en modder was wierp zij het brood op den grond en trapte daarop om niet nat en vuil te worden maar terwijl zij daar zoo stond met den eenen voet op het brood en den anderen opgeheven om verder te loopen zonk het brood gedurig dieper met haar
zoodra de zoon van den koopman weer met zijn koffer beneden in het bosch kwam dacht hij ik zal de stad toch eens ingaan om eens te hooren hoe het afgeloopen is en het was natuurlijk dat hij daarin lust had
binnendringen dan gaat eene huivering u door de ziel zegt mij hebt gij gebeden god de heer voor wien stormen en orkanen zijn als dienaren die als hij ze roept tot hem komen en zeggen hier zijn wij
zoowel om de edele verontwaardiging die er in schittert als om de letterkundige verdiensten vinde het hier een blyvende plaats reeds elders maakte ik de opmerking dat het in gloed en in kracht van uitdrukking zegevierend de vergelyking kan doorstaan met de beroemde imprekatie van camille de laatste dag der
dat men daarom zoo veel kwaads moet hooren en zoo veel lijden dacht inge de anderen moesten ook voor hun zonden gestraft worden ja dan zou er zeker veel te straffen zijn ach wat word ik
en verhevene dat hij met zooveel waarheid en kracht op het doek weet uit te drukken als een klein kind op school teekende hij reeds zijn meester uit op de lei met een pijp in den mond
het is myn voornemen niet deze bewyzen te leveren in dit boek schoon ik vertrouw dat men t niet uit de hand leggen zal zonder te gelooven dat ze bestaan voor t oogenblik bepaal ik me tot nog een enkel voorbeeld van het belachelyk optimisme waarvan ik gesproken heb
de europeaan leeft burgerlyk de regent leeft of wordt verondersteld te leven als een vorst doch dit alles moet betaald worden het nederlandsch bestuur dat zich op den invloed van die regenten gegrondvest heeft weet dit
een zekere mijnheer bout die aan het hoofd schijnt te staan van het bureau waarbij hij klerk is de heer van nagel zag zijne dochter veelbeteekenend aan de west-indiën zoo schoon en voordeelig heeft weten af te schilderen dat hij
ik zie nog die lijders met die gebroken oogen die zwarte lippen
dat was een pijn en daarbij kwam nog de honger ja eindelijk scheen het haar toe alsof haar ingewanden zich zelf opaten en zij werd van binnen erg leeg als dat langer moet duren dan houd ik het niet uit zeide zij maar zij moest het wel uithouden
genoeg ik was op de latynsche school nu zeggen ze gymnasium en daar was kermis in amsterdam meen ik op de westermarkt stonden kramen en als ge een amsterdammer zyt lezer en nagenoeg van myn leeftyd
verre verheven boven het geurig stuk zeep of het schoone overhemd of de satijnen das die hij beurtelings in de hand nam
onderricht is dien ik heden doe als de jonge de maete zelf ik dacht het haast zei de heer van nagel glimlachende nu de zaak is er niet erger om geloof ik ik maakte eene beweging om heen te gaan
zij iets bijzonder zachts en kwijnends heur haar hing in menigte van lange glinsterende
maar hij trekt de wereld door en vertelt sprookjes maar deze zijn niet meer zoo grappig als dat hetwelk hij van de lucifers vertelde
haar aangezicht blinkt van dat frissche rood en dat glanzige wit hetwelk aan de westfriesche vrouwen eigen is waarbij als zij op er zundags zijn het snoer van bloedkoralen groot als knikkers zoo helder ofspeurt afsteekt
zijn zoon kreeg nu al dit geld hij leefde er vroolijk van hij ging alle avonden naar een gemaskerd bal hij maakte vliegers van bankbiljetten en keilde over het meer met goudstukken in plaats van met steentjes op die wijze moest het geld wel gauw opraken en dat gebeurde dan ook
goeden nacht goeden nacht met een harden slag viel de deur achter fokke toe
alle borden rammelden van blijdschap en de stoffer haalde groene peterselie uit het zandhok en bekranste daarmee den ijzeren pot want hij wist dat de anderen zich daaraan zouden ergeren als ik hem vandaag bekrans dacht hij dan bekranst hij mij morgen
immers onderzocht was de zaak niet aannemende dat men de tegen hem ingebrachte beschuldiging voor valsch hield dan had reeds dit vermoeden een onderzoek vereischt teneinde de valsche getuigen te straffen en vooral hen die blyken zouden zoodanige valsheid te hebben uitgelokt
maar wel moet hij bekennen dat het iets bijzonder plechtigs en indrukmakends heeft zich op eenmaal van de stille straat in een hoofdkerk te verplaatsen
ja dat was nu goed en wel maar hij had niets om in te pakken daarom ging hij zelf in den koffer zitten dat was een zonderlinge koffer zoodra men op het slot drukte kon de koffer vliegen hij drukte er op en flap