rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
ô myn willem alle brave menschen hebben u lief en dus verre verdiende gy ook die liefde god beware myn kind waar hy zich moge bevinden hy geve dat ik hem ter zyner tyde met een gezont lichaam zuivere zeden en een recht menschlievent hart aan mynen moederlyken boezem moge drukken
henk vergezelde haar een paar malen met leo en faust de twee ulmerdoggen maar hij betreurde zijn gewoonlijken rit te paard en zij ging nu alleen nadat zij in den stal bij dirk de twee honden had afgehaald die met hun groote pooten blijde tegen haar opsprongen en haar als twee ruwe pages beschermend omstuwden met hun dartel geren
de beschaafde wel opgevoede practizijn die zijne partij zoetjes aan bracht waar hij haar hebben wilde sans avoir l'air d'y toucher tante sophie schatte hem hoog om zijne discretie en voorzichtigheid maar zij heeft zich wel gewacht
dien middag aan tafel had zij een oogenblik van diep zelf besef het was aan den na disch zij had twee glazen wijn gedronken en staarde in zich gekeerd de hand aan het licht groene kelkje met gelen wijn
dit was een van de redenen waarom elsje er zoo tegen opzag van haar gelukkigen kostschooltijd afscheid te nemen frits en cécile geëngageerd dacht ze wat zullen zij mij dan uitstekend goed kunnen missen ik vind het heerlijk heerlijk grootmama weer te zien maar alles zal nu wel heel anders wezen dan vroeger
het compliment werd gereciproceerd dokter d en zijne zuster schenen daarbij niet op hun gemak te zijn de eerste hief de séance op mij uitnoodigend hem in zijn kabinet te volgen
men kwam my vertellen dat men my beminde doch niemand hield het staande na dat men hen zeide dat ik eene adelyke geldersche freule was zonder geld dit beviel my zeer wel want myn trouwenslust was
des doods dat de groote verheven en zeer innige en vertrouwelijke gebeurtenis die nu aanstaande was dezen menschen allen aanleiding gaf tot bekijk nieuwsgierigheid en gesprek tot tafelpret en luchtige jool tot bezoeks gekavel en kleine prikkel van bizonderheid dan werd zij zeer wee en ongeduldig
zal ik nu maar eerst het plaatsje schrobben grootmoeder dan kan de koffie onderwijl trekken best kind ons meisje deed met een gewichtig gezicht een grooten blauwen boezelaar voor zette haar wollen kapje weer op deed haar klompen aan en ging naar buiten en toen volgde er een plassen met water en een geschrob en een klotsen op klompen dat het een aard had
geloofde dat zij veilig het belangwekkende onderwerp kon aanroeren zonder de kans te loopen dat men hen aan de speeltafel zou kunnen verstaan
zij wou dat zij ze niet gezien had en zij was dubbel mistroostig dien avond toch hoopte zij hen weer te ontmoeten en in den loop van den winter terwijl de sterke genots herinnering van lieverlee verzwakte bleef het haar een dagelijksche kleine vreugde twee jongetjes van het feest te ontmoeten die zij voor het overige niet kende
en verbaasd dat zij niet dadelijk ja graag zeide vroeg hij toen hij bij haar stond nu wil je me mee hebben of niet elsje wist zelf nauwelijks later hoe zij de woorden er uit had gebracht
bij daglicht zou francis er gewis hebben uitgezien als eene actrice bij een repetitie in kostuum zonder de voetlichten en als de zon op het tooneel schijnt maar het was nu avond en er was niet te veel licht en men moest f kwaden wil f alleen zucht tot kritiek hebben om niet voldaan te wezen met den eersten indruk die allerbekoorlijkst was
waarlyk ik bemin haar dat is al de zwarigheid en nooit verlaat ik het wicht of ik ben razent zot naar haar en wat denkt gy ik heb nog nooit haar hand gekuscht t is waaragtig jan
grootmoeder was nu zo opgewekt en vrolijk vond elsje en ze zag er ook weer beter uit zij zou zeker wel gauw helemaal weer opgeknapt zijn elsje moest maar geen goed meenemen had haar tante geschreven zij zou haar wel een en ander lenen cécile's kleren zouden haar zeker ook wel passen
zij was ondanks alles achtenswaardig in hare verontwaardiging al berustte die ook op eene misvatting bij later kalmer zelfonderzoek moest ik bekennen dat ik rechter opener weg had kunnen gaan bij een karakter als het hare dan dien ik had ingeslagen
en hoe zag u er dan uit veel gezonder en en frisscher u wil zeggen mooier zij moest lachen dat hij hare gedachten ried en zich niet de minste moeite gaf galant te zijn
myn willem spreekt tegen den heer helmers met den eerbied eens zoons tegen den heer blankaart met de hartlyke gemeenzaamheid eens vriends beide deeze mannen hebben schone karakters doch die zyn niet meer onderscheiden dan de trekken huns gelaats
vlakbij het raam waarbij de grootmoeder zat te breien was een klein portretje opgehangen in een fraai nieuwerwets lijstje dat slecht in deze omgeving paste het portret was dat van een jonge vrouw met grote sprekende ogen en donker golvend haar er lag een trek van trotsheid om den fijnbesneden mond
de kinderen konden aan den wagen der melkinrichting melk drinken en zij zaten dan beiden in het opgeslagen zeil der tent waarop de zon broeide en die slechts voor een bewaarplaats van trommels en manteltjes werd gebezigd
alleen een bosje haneveeren dat er losjes op gehecht was door een groen zijden lint gaf er een air aan of de draagster den wilden jager uit de oude tooversprookjes had willen nadoen en om het al te kronen had zij een roodzijden doek over den bol heengeslagen en onder de kin
nu ziet zy wél dat de here niet woont in t water noch in t vuur gelyk er in het oude verbond staat dat is niet in al dat getier en gebaar van dat zo genaamde bekérings werk maar dat god woont in een ootmoedig gezuivert en hem geheel gebetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart heiligt hart zo is het ook met uwen bruidegom
ze hijgde wel wat toen ze haar voornemen ten uitvoer bracht maar gaf de moed niet op en toen ze bovenop de heuvel gekomen was hoe werd hare moeite toen beloond plotseling stond ze voor een groot heideveld waarover de zon vol scheen en aan de purperkleurige bloesems van het heideveld een schitterende glans verleende
als hedwig ziek was en het koortsgevoel bracht die drukkende benauwing die bezorgdheid dat er iets gebeuren moet dat niemand recht weet en dat men z noch leven noch sterven kan het gevoel dat kinderen en ook ouderen doet opademen als de doctor komt dan keek zij niet uit naar den doctor maar naar moeder want die deed meer
maar als gij naar t consigne van den dag vraagt kapitein let er op het is dit beleefdheid jegens mijn gast die naar ik meen nooit een degen heeft gedragen maar toch daar geef ik u mijn woord op niet van t humeur is om met zich te laten spotten
ook kende men daar alle bewoners op een veel inniger en liefderijker wijze dan de zooveel dichterbije stadsburen men kende en besprak de eigenaardigheden van elk dorpeling en van de verspreid wonenden der buurt
en ik moet u alles schryven wel nog mooijer wat zal ik schryven dan dat heintje en zyn bruid zich nu wel inbeelbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart den dat het geluk by hen t'huis legt dat hy zo verlieft is als een kalf en zy zo minzaam als myn jaantje dat de heer blankaart geheel vreugd geheel beschik al is dat willis en letje zeer in hun knopjes zyn
en ook och zoo bitter gaarne niets weten wilde ze voelde zich vandaag zoo akelig linksch en lomp en ze had zulke nare gloeiende wangen al die vreemde kleeren zaten haar ook zoo ongemakkelijk en ze had net een gevoel alsof het lint om heur haar
ik zou eer gedacht hebben dat de jonker zwak had op den bijbel van de freule zei ze bij wijze van critiek het eene belet het andere niet juffrouw jones althans zoo gij zelve daaraan niet hecht
goed kind laat ik je dan maar eens precies vertellen wat tante schrijft het is geen lange brief zij vraagt alleen of het mij beter gaat en of ik wel genoeg ben om jou een poosje te kunnen missen
zijt lastig hernam zij met dat uitvragen half verlegen half met onwil en zij stapte zoo driftig voort dat ik weer moeite had haar in te halen
dat ik uwe lessen alleen uit liefde en eerbied voor u goedkeurde en moest goedkeuren doch dat ik vreesde die niet bestendig genoeg te zullen volgen als de verzoeking eens wat sterk aanbondt
ga jij maar vast naar de zaal cilly hoorde zij mevrouw d'ablong zeggen ik kom dadelijk elsje's hart begon sneller te kloppen toen ze haar tante weer binnen zag komen wat beduidt dat dat je me te vergeefs laat roepen vroeg ze streng geen antwoord het meisje stond nog steeds op dezelfde plek onbeweeglijk als een beeld kom antwoord me
daarbij wist zij mij liefde in te boezemen voor de natuur wekte in mij hoogere behoeften op die alle sluimerden daar niemand er zich nog over had bekommerd dr darkins had mij moeten voorbereiden om lid te worden van de anglikaansche kerk
en alweer had zij van allerlei te vertellen terwijl de breinaalden lustig klapperden de zwarte kous onophoudelijk heen en weer slingerde en nu en dan haar vroolijke lach helder en opwekkend door de kamer klonk
daarom mag my dear francis met mij leven zooals zij goedvindt al wil zij mij schoppen en bijten als eene weerbarstige merrie ik zal het hoofd er onder buigen ik ben weerloos tegen haar en hij zweeg francis kwam terug hare provisie in een mand aan den arm dragende
maar my voor een kenster in de kledingskunst uittegeven daar zal ik wel afblyven myn geest is niet geschikt tot het uitöeffenen van zulke verhevene zaken nu zo als ik zeg neem het niet te zwaar op en werk met orde gy weet wie ik ben uw zusters vriendin
zoo ben ik nu vrij man gebleven tot hiertoe en om u mijne volle meening te zeggen dat is mij meer waard dan mijn adeldom bravo bravissimo het was de diepe volle altstem van francis die zich achter mij hooren liet en de handen die mij zoo dapper hadden toegejuicht legden zich nu vertrouwelijk op mijne schouders
en ze ziet er ook weer minder goed uit dan ze gedaan heeft het spijt me dat ik den dokter niet eens gevraagd heb wat hij ervan dacht maar mama hij heeft immers verleden week nog gezegd dat zij nu heusch totaal beter was en dat ze alleen nog maar wat versterkt behoefde te worden
zelfde is als de deugd te beminnen maar gy zyt zo op u zelf verlieft dat gy geen oogen hebt dan voor uwe eigene volmaaktheden is t wonder dat gy over niemand te vreden zyt hoe is negen uuren geen behoorlyke tyd om aan tafel te gaan eet uwe moeder ooit vroeger
eerst toen deze was verleden kwam het rechte besef van haar pracht en zoetheid dit deed hedwig later menigmaal denken dat het beste genot nooit oogenblikkelijk als zoodanig bespeurd kon worden op t eind van haar leven leerde zij beter
ik had dus alle mogelijke gelegenheid om tot mij zelven in te keeren en mijn plan de campagne te maken dat ik toch weer varen liet zoodra het geëmbaucheerd was want het terrein was mij nog altijd onbekend en ik begreep dat ik met een vijand zou te doen krijgen die weerbaar genoeg was om partij te trekken van een onhandigen aanval
zy hadt een stuiver goeds en trouwde zeer jong my het eenig kind voedde men op als een meisje dat van eene goede familie is en geld te wagten heeft door brave ouders opgevoed wordt gy kent myn aandoenlyk hart gy weet hoe vatbaar het is voor de minste blyken van genegenheid oordeel dan hoe ik deeze myne dierbare ouders eerde en beminde
wat had frits haar toen uitgelachen gelukkig was cécile er niet bij geweest die was veel kalmer bij het vooruitzicht zij had de koningin al zo verbazend vaak gezien de vorstelijke rijtuigen zouden langs het hotel voorbijkomen en de gasten behoefden dus in het geheel geen moeite te doen
eer zei klaas je bent onverdadige goed nou jou gezontheid eeren en jofvrouwen jou ook zo goeje man zeiden wy hoe oud ben je wel vroeg smit
nu was de beurt aan mij om van innerlijke woede te trillen en het scheelde werkelijk niet veel of ik had aan eene geweldige uitbarsting daarvan toegegeven maar intijds nog bedacht ik mij en overwoog dat de bataille voor mij verloren was zoo ik handgemeen werd met den majoor op het terrein waar zij mij
ik verzeker u op myn woord van eer en hy is veertien jaar dat stondt my wel aan op myn woord van eer dat ik in allen opzichte braaf zal oppassen zou ik zo ondankbaar zyn omtrent u en zou ik myn lieve vader en moeder ooit verdriet aan kunnen doen dan wou ik liever maar doot zyn want dat was dan maar best
ga maar gauw weer zitten kind zei haar tante bedaard maar met een zeer strengen blik neen mijnheer u behoeft geen andere kleur aan het haar te geven van dergelijke kunstmiddeltjes houd ik heelemaal niet dat weet u wel
neef leo ik ben geen prude die een vies mondje trekt als zij een hartig woordje zou moeten spreken je nomme un chat un chat als het er op aankomt maar lafheid en zoutelooze aardigheden ergeren mij op het hoogste vooral van jongelieden uit den zich noemenden beschaafden stand
kikken want myn vader is niet gierig doch hy zegt altyd men kan van een mooije tafel niet eeten en dewyl hy my op het advocaten bestelt heeft zal ik voor eerst myn geld wel alleen tellen kunnen hy maar hoe hiet dat lelyk
ook zeide hij verleidelijke en zwaarwichtige dingen zooals dit dat hij een groot kunstenaar zou worden maar alleen door haar dat hij ten ondergaan zou als zij hem alleen liet
il sera doux à notre amour fidèle de se ressouvenir de ces douleurs passées dit was een passage waarin pauls lyrische weekheid tot zijn recht kwam en eline hoorde als glimlachend en voor goed uit den droom ontwakend hoe melancholiek en lief hij dit vermocht voor te dragen
elsje is immers een heel aardige naam en je doet haar zo'n verdriet mee dat je nog altijd lizzie zegt zij doet zelf haar best om hier te wennen en zich naar mijn zin te gedragen waarom wil jij nu ook niet een beetje vriendelijker voor haar zijn
hy die ons in treurige omstandigheden toespreekt met heusheid toespreekt is ons welkom dit beurt ons op het vleit ons het verwydert ons eenige oogenblikken van ons verbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart driet oordeel des of gy my aangenaam waart
zij voelde de tranen als dicht achter haar oogen en zij vond alles heilig en goed en dankte haren vader god na twee of drie dagen was henri ganschelijk op haar verliefd en hedwig begreep dit
als u mijn zuster was zou ik u zeggen dat ik met vincent geïnformeerd heb wie er van avond op dat bal komen dat ik zeker weet dat een groot gedeelte der geïnviteerden nog minder in uw omgeving passen dan velen van de kennissen van uw oom en tante
hm hm ik zou u dat genoegen willen doen francis maar de jonker heeft zooveel verloren hij dient toch in de gelegenheid gesteld te worden om zijne revanche te nemen gekheid daar komt toch niets van dat weet gij vooruit grootpa duwde francis hem toe met zekere hardheid
oh jawel daar hebt u gelijk in viel mevrouw d'ablong ongeduldig in maar mijn dochter is van nature reeds zo allerminnendst zei de dansmeester met een beleefd lachje ja juist was het antwoord dat toch een beetje trot en uit de hoogte gegeven werd
maar dat had ik ook wel van je verwacht dat je komen zoudt op mijn eersten alarmkreet wat een dwazen brief heb ik je geschreven niet waar later ben ik weer gansch mij zelf geworden en weet je hoe hij keerde zich weer naar de schrijftafel en liet verheyst een handvol papieren zien deerlijk met inkt
nu ô geen het minste wolkje benevelt mynen geest of de zoete glimlach een aartig woord eene snaaksche uitkyk doen de zon weer helder door breken en ik bedank haar met den kusch der liefde voor deeze
een briefje van hedwig dat zij bij zijn vader had doen bezorgen voor hem liet hij ongeopend terugbrengen toen hij weder kwam waren ritsert en hedwig naar
maar het zal zoover niet komen ik ben wel de laatste om iets te zeggen of zelfs maar te denken dat francis mordaunt beleedigen kan maar dit zult gij mij toch toestemmen gij die haar ook schijnt te kennen dat zij de laatste is om uit zotte preutschheid terug te blijven als er kwestie is om iemand te helpen
frédérique was te uitgeput om zich te blijven verbergen zij was overwonnen door mevrouws diplomatie terwijl zij geen oogenblik vermoed had dat paul aan zijne moeder alles had bekend zij was overwonnen en ze knikte even toestemmend en verborg toen haar gloeiend hoofd op mevrouws schouder
vaarwel myne tedergeliefde vriendin denk somtyds eens aan uwen willem immers als aan een afwezent vriend in wiens lot gy belang neemt en dien gy met genoegen zult zien
zozeer had zijn grootmoeder haar best gedaan het hem te vergoeden als kleine jongen was hij bij haar gekomen thans was hij student in de rechten en kwam hij iedere zaterdag en zondag buiten bij zijn grootmoeder doorbrengen daar vloog cécile de kamer binnen dag frits hoe vreselijk gezellig
zij begreep dit eenigszins als het de stadskroeg betrof daarin kon ook zij midden in het saaie stadsbestaan iets aantrekkelijks zien maar in deze heerlijke landefrederik van eeden van de koele meren des doods lijkheid hoe kon men dan een herberg anders aangenaam vinden dan om er uit te rusten onder de luifel na een lange wandeling
ik vroeg of de menschen van ons volk waren daar oordeel ik niet over zei zy en zo zy t nog niet zyn kunnen zy er toe gebragt worden ik was zo bewogen dat ik haar een driegulden gaf en zy lag er terstond een ryër
en is het u dan niet ingevallen mylord vroeg ik met eene bitterheid waaronder ik mijne ontroering trachtte te verbergen dat er gevaar kon liggen voor mij in die onwetendheid
o ik mis hem niet erg fluisterde louise met een veelbeteekenenden blik op elsje nu begrijp ik toch heusch heelemaal niet waar frits blijft begon grootmama weer toen het over negenen was en haar kleinzoon nog maar steeds niet
ik dacht een oogenblik dat het iets voor mij zou zijn en wou en wou het openmaken je weet hoe nieuwsgierig ik ben maar ik heb het niet gedaan omdat ik al spijt genoeg had dat ik je cadeau had ontdekt zeg ben je nu boos ik kon het heusch niet helpen wel
zestigste brief mevrouw sara edeling aan mevrouw de weduwe spilgoed ach myne vriendin maar laat ik uwe aandoenlyke ziel niet kwetzen gy zelf zyt ziek echter niet gevaarlyk hoop bid ik
zorg dan morgenochtend omstreeks negen uur met mij samen te treffen in het logement te halfweg tusschen l en z gij zult daar vernemen wat zich moeielijk laat schrijven
sprak mama over me en ze wist dat wat alles ik had haar alles verteld wat er tusschen ons was voorgevallen ze zag dat ik er onder gebukt ging toen heeft ze me gevraagd wat ik had
zij had zich niets gelukkig gevoeld in die dagen dat frits buiten was en het eigenlijk een verlichting gevonden toen hij weer vertrekken moest het was niet lief van haar dat voelde zij wel maar zij kon het toch niet zo heel goed verdragen dat hij en cécile het zo bijzonder goed samen konden vinden en toch wat ging het haar eigenlijk aan zij schaamde zich erover dat het haar zo hinderde
zij had behoefte gehad marie te zien en nu zag zij marie maar zij kon toch haar hart niet uitstorten in het bijzijn der eekhofjes ach misschien was het wel beter zoo waarvoor te spreken woorden vermochten niets
laten we dan nu hoos over wat anders gaan spreken mama ik kan wezenlijk niet langer over elsje praten het is heel flauw van me natuurlijk maar het agiteert me ontzettend en met een air van lusteloosheid leunde zij achterover in haar stoel en deed hare ogen dicht alsof ze eigenlijk te moe was om nog een woord te zeggen
dat geloof ik zelve hoewel ik niet zelden het verwijt kreeg van bizarrerie omdat ik zoo mijne eigene ideeën had op dit punt en er zekere modes waren die ik niet verkoos na te volgen nu ik houd van originaliteit kies uit uwe kostumes er een waar de uwe het sterkste in uitkomt en ik geloof dat gij er even gracieus als interessant zult uitzien
zien je begrijpt hoe mama te moede is naar zwolle reizen daar komt ze nu eenmaal nooit toe en vor den sten uit den haag te gaan terwijl howard en cathérine komen dat kan natuurlijk niet maar howard gaat immers later ook naar de horze vroeg otto ja maar hij zal toch eerst een beetje in den haag willen blijven en van scheveningen profiteeren antwoordde
ik zou heel graag eens naar boven gaan als ik wist hoe daar te komen vogels hebben vleugels aan die vliegen boven de bomen bouwen ze boven ook hun nest of zou hun dat niet bevallen en lopen je altijd alleen je zou best uit je open huis kunnen vallen
want gij begrijpt in een stadje als het onze moet men de reden kennen van uw oponthoud of men gaat er allerlei gissingen over maken van eigen vinding ik zal t gesprek op de von zwenkens brengen en gij kunt toeluisteren dat is het beste wat ik er op weet
ik heb den ouden man zo als gy myne leids en raads vrouw my beval by eene zeer voegzame gelegenheid en dat wy alleen zaten te kennen gegeven dat zyne familie stondt te vermeerderen
elsje deed eerst haar best mee te praten maar toen het gesprek langzamerhand uitsluitend over de bals liep die cécile en louise de vorigen winter hadden bijgewoond en toen de laatste cilly voortdurend plagend madame la baronne noemde
zeker de van rijseltjes die naar bed werden gebracht en hij zag op zijn horloge het was nog geen acht uur maar vroeger kwam hij immers wel eens om zeven uur vlak na het diner hij vermocht zich niet meer in te houden en hij belde willem de oude knecht die open deed zag hem verwonderd aan daar hij zich liet aandienen
myn humeur weet gy is niet moeilyk betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart naar weet gy waar toe verdriet my zou brengen ik ja gy zult of ziek worden en wegkwynen of gy zult geemlyk en stout
ik boog mij als vooruit overtuigd en hierbij bleef het rolf en francis hadden samen weer conferenties ik ging alleen wandelen bij de thee ging alles zoo vluchtig toe dat ik wel ziende hoe er van een gezellig avondje niets komen zou
heel misschien maar zeker niet als je me nu geen kus geeft zei frits plagend op haar neerziende je bent bepaald de enige wezenlijke heer er komen niets anders dan jongens van zestien en zeventien
veinzen kan wil ik niet ik ben misnoegt op u verdrietig gy moet als ik aan u schryf dat weten hoor naatje gy zyt my uit de hand gevallen my dus te verachten
en eerst toen hare tante haar vast had beloofd dat het kledingstuk nog die ochtend door de oppasser zou worden terug bezorgd met een vriendelijk briefje en toen ze nog eens en nog eens had gehoord dat niemand boos op haar was liet ze zich overhalen om naar boven te gaan en zich door keetje die nu natuurlijk bijzonder hartelijk voor haar was te laten uitkleden
maar dien dag had iedereen op de werve het druk met het feest van den volgenden francis was onophoudelijk in besogne met den kapitein en zoo goed als ongenaakbaar voor mij
want zij wist dat deze mannen hatelijk waren en misschien ook wel slecht en soms kon zij hen ook hatelijk vinden maar hun aandacht vereerde haar niettemin en hun rijkdom hun zwierigheid hun gemakkelijk gedrag
de oude heer edeling kwam vr beurstyd eens aan hy is ongemeen in zyn schik met dochter en dat slimme schelmpje doet er haar voordeel mede zy ging naast hem zitten gaf hem een hand en noemde hem haar lieven vader edeling dit strookte den ouden man de heer hendrik wenkte my toe of hy zeggen wou is het evenwel niet een engel
ik bid je georges niet van die ambages heb je me iets zeggen of te vragen zeg het ronduit flinkweg zonder je woorden te wikken en te wegen dat is tegenover mij volstrekt niet noodig hernam zij bijna verwijtend maar met zoo aangemoedigde innigheid dat hij haar groote blanke hand greep en ze met zijn speelsche galanterie aan de lippen bracht
met er die uitlegging aan te geven leo brengt gij mij waarlijk in groote verlegenheid want al wilde ik ik kan u in dezen niet voldoen sinds wij hier op de werve zijn heb ik niets nieuws laten maken
hij groette beleefd toen hij frits en elsje bemerkte en even later zaten zij in het sierlijke rijtuigje de aardige jonge paardjes zetten zich al vlug in beweging en voort ging het de straatweg over het dorpje door en eindelijk door een prachtige beukenlaan op de bevallige villa toe die door de oude mevrouw d'ablong werd bewoond
ik ben vroeg getrouwt doch verloor myne vrouw binnen het jaar in de kraam en zedert heb ik niemand gezien die ik haar plaats kon geven t was een juweel en zo jong twee-en-twintig jaar doch ik moet dààr niet van spreken
gij beschaamt mij francis met zoo povere hospitaliteit viel de generaal in is t niet veel beter dat neef van zonshoven dezen nacht hier logeeren blijft om morgen op zijn tijd terug te rijden
o neen neen grootmoeder dat niet och neen dat nooit ik smeek het u dat nooit u wordt wel weer beter de dokter heeft het zelf gezegd en we zullen nog lang heel lang bij elkaar blijven en als u er niet meer bent dan zij legde haar armen op de tafel liet er haar hoofd op zakken en snikte het uit
waarom zij na zoo behendig met zulk eene jarenlange volharding hare maatregelen te hebben genomen niet reeds bij haar leven dit vonnis over haar vijand heeft voltrokken om hare wraaklust die afschuwelijke voldoening te geven dat is mij onbegrijpelijk zij had alles daartoe voorbereid en berekend en toch heeft zij uitgesteld tot nà haar dood
het is ook mijn uurtje sprak mevrouw van raat langzaam opstaande en eline huppelde neuriënd weg om haar goed in het boudoir te halen een bonten rotonde een wollen doek een capuchon
met geopende oogen maar zich overigens geheel overgevend aan een behagelijke gewaarwording van zalige rust bleef ze doodstil in dezelfde houding liggen al haar aandacht wijdend aan een vriendelijken zonnestraal die onder de neergelaten gordijnen door naar binnen scheen
huisselyke bezigheden doen my dus spoedig eindigen ik had nog wat meer te melden dit nu mondeling zo wy de gelegenheid maar hebben ik ben uwe hoogstachtende vriendin maria buigzaam weduwe
maar dit is hem sinds lang vergeven leo geloof mij daarin zeide zij halfluid hetgeen ik tegen hem heb is niet wat hij mij heeft toegebracht maar allereerst dat dat men niet op hem aan kan hij geeft driemaal in een uur zijn eerewoord en toch
zij was al een week aan zee zonder veel verbetering te bemerken zij kon in de nachten niet tot rust komen frederik van eeden van de koele meren des doods en t was of de zee haar wakker hield met zijn gerucht pijnlijk waren rug en leden en zij kon nooit behagelijk liggen
daar zyn nog wel ccnigc klynigheden maar zy verdienen onze aanmerking niet
hoû je nog van hem vroeg hij dof niet zoo als ik van hem gehouden heb nu niet lawrence ik geloof dat ik nu alleen medelijden met hem heb maar ik denk dikwijls aan hem hier is zijn portret
zware gemsleeren handschoenen en de chapeau croqué die op den grond gevallen was bij zijn woesten sprong stelden een elegant rijgewaad daar zooals een vreemdeling of een student het zich ten onzent zou veroorloven
die de beleeftheid hadt om uit oude vriendschap met myn vader en uit nieuwe buurschap zo als gy zeide want gy kwaamt eerst onlangs op de zelfde gragt te laten vragen hoe of myne moeder nu was zynde zy begeerig om de zieke eens te bezoeken
een nieuw rood daakje een versch geschilderde schuur en alle vredige tafreelen rondom waren als dierbare bezittingen door allen gewaardeerd en met teedere aandacht beschouwd en besproken
zal hij het kind van zijn medeminnaar met goede oogen aanzien mij dunkt wel met eenig mededoogen gij maar zulke lieden denken zoo teer niet
en elsje knikte haar dankbaar toe ja dat had ze wel gevoeld dat grootmama van haar hield en zij vond haar zo lief en goed en toen ze dit zeide strekte zij de armen uit en het gezicht der oude dame naar zich toetrekkend drukte zij er een kus op dank u wel voor alles fluisterde ze en toen viel ze in een geruste slaap
toe zeg me vind me niet nieuwsgierig je hebt haar toch nog niet gevraagd hij zag haar aan steeds glimlachend en schudde langzaam van neen denk dan goed er over na zal je laat je niet ineens meêsleepen zij vlijde zich liefkoozend tegen hem aan en haar oogen stonden vol tranen
hij zag haar niet groette haar niet het scheen hem te duizelen maar zij geleidde hem naar binnen daar zag hij freddy voor zich staan trillende van aandoening maar met een blik zoo overgelukkig zoo zalig
zy hadt aan ons huis geweest om eens naar u te vernemen maar van onze meiden horende dat myne moeder en zuster te rotterdam waren ging zy heen geen zes huizen van ons af kwam ik haar tegen zy sprak my aan en zeide my dat zy niemand had t'huis gevonden maar dat zy zeer verlangde om van hare lieve juffrouw
een donkerrood mollig smyrnaas kleed bedekte de grond terwijl hier en daar een geelbruin vossenvel of een langharige tijgervacht mooi bij het rood van het tapijt afstak de makkelijke stoelen de portière voor de deur het pluche tafelkleed en de smaakvolle met goud doorstikte draperieën over de kleine tafeltjes en boven de spiegel aangebracht
maar daar toch iedereen niet wegloopen kan is het gevaarlijk loslating en bandeloosheid te prediken die het verkeer van menschen met menschen tot eene onmogelijkheid zou maken nu bindt men zich ten minste in
zy aangehoort meent gy zeker myn heer ik willig niets in ik kan niets inwilligen ik aangehoort gy hebt gelyk ik zou al te gelukkig zyn ik beveel my in uw gunstig aandenken
zij dribbelde ijverig met haar stofdoek heen en weer het gehele vertrek door voor het portret der jonge vrouw in het sierlijke nieuwerwetse lijstje bleef zij even staan zo'n heel ander gezicht dan dat van moeder zei elsje ze kijkt zo streng ik zou haar haast niet tante durven noemen
john gaf zich daartoe geen moeite en daarbij mylord hield niet van spelen en wilde niet dansen terwijl ik toch niet als eene matrone tapisserie kon maken zoo leerde ik de jammerlijkste passie der vrouwen den kleinen naijver kennen maar waagde het toch niet die te toonen ik wist vooruit dat hij dit ergerlijk kleingeestig zou vinden
ik doet gy u zelf nu geen ongelyk zoudt gy u ooit van uw invloed op uwen man willen bedienen om u vryheden te bezorgen die gy zelf niet goedkeurt zy
betsy en eline waren even aangewipt en hadden er de eekhofs en de hijdrechten emilie de woude en frédérique ontmoet later was mevrouw van der stoor met cateautje gekomen eline met hare hand op den schouder van cateau boog zich over de fotografie die deze bezag
te gedragen en niet te uitgelaten en te druk te zijn miss piper kon dan naar engeland vertrekken en cécile en zijzelf hoopten over een week of drie ook bij grootmama te komen twee dagen later s middags om twee uur reed elsje in gezelschap van frits naar het station
baksteenen poort en zij hoorde dat de tante een werkster was dit spande haar aandacht zeer en deed haar t geval merkwaardiger en gewichtiger vinden het zieke meisje lag op een bed voor t venster in een klein kamertje zoo donker dat hedwig nauw onderscheiden kon wat meubels er stonden en wat menschen er waren het was er warm en benauwd
zijzelve deed niets en heure handen lagen mat in den schoot maar genoot zij anders van zulk een dolce far niente nu verveelde zij zich zonder toch tot eenige bezigheid aandrang te gevoelen
zij was daarbij zoo verstrooid dat zij allerlei bévues beging bij de bezorging van het ontbijt de generaal kreeg dubbel suiker in zijne thee t geen hem een uitroep van ergernis ontlokte
zo kan het wel blijven meneer als er nog iets aan veranderd moet worden zal ik u wel een boodschap sturen eindelijk eindelijk was er voorloopig ten minste niets meer te bestellen ter verfraaiing van elsje's toilet en persoon en reed zij met haar tante naar huis terug
ik kon niet langer weifelen maar toen ik hem verliet nam ik de voorzorg mijne kamer van buiten af te sluiten uit vrees dat hij mij volgen en francis overvallen zou eer zij gewaarschuwd was
stel u gerust indien er niets voorvalt gelyk ik nu nog sterker hoop zal ik in agt dagen by u zyn de heer blankaart heeft wy verzogt om my te mogen af halen letje zal my tot amsterdam verzellen een dag of zes by u vertoeven en vervolgens naar den heer helmers vertrekken om er tot na uwe bevalbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart ling te blyven en vervolgens met my naar buiten te gaan
ik geloof niet sprak zij ik weet toch dat ik u beleedigd heb met mijn stugheid wil u mij dit vergeven of weigert u me uw hand zooals ik u de mijne geweigerd heb zij stak haar hand uit hij drukte die vast ik vergeef u graag antwoordde hij en ik waardeer het dat u bekennen wil dat u een beetje ongelijk had
mei gisteravond staande in de zonneschijn op de trappen bij de jardin des tuileries een moment van diepe inkeer en heerlijkheid ik kan t niet befrederik van eeden van de koele meren des doods schrijven ik vond alles zoo goed en zoo gelukkig
welkom myn jongen zei ik kom zit aan en eet wat met my en ik vroeg hem duizend vragen te gelyk ô zei de goeje jongen myn heer blankaart wat heb ik naar u gezogt men zeide dat gy vroeg waart uitgegaan meer niet ik heb wel in vyftig coffyhuizen en logementen geweest gy waart er niet
maar het strakke en stroeve van dat gelaat werd verzacht door zijn glimlach en als bezield door zijn donkere sprekende oogen die vonkelen konden van geestdrift en wier blik men evenmin kon trotseeren als dien van een arend had hij er den
de kinderen gingen naast elkaar op de canapé zitten en mevrouw van rensen verliet de kamer cécile speelde door alsof er niets gebeurd was en loulou's broertje en zusje keken naar haar met onverholen belangstelling de comedie scheen hun echter niet mee te vallen want nadat zij een paar minuten rustig hadden geluisterd maar niets begrepen keken ze met groote oogen om zich heen vol verlangen naar iets dat hunne aandacht meer blijvend zou boeien
nog hadt zy geen woord gesproken nu weende zy dat verligt my zei de zoete dame och myne dierbare vriendinnen verdenkt my niet god is myn getuige
dan moet gij dien verren toer uitstellen tot morgen francis sprak ik ernstig t is voor het eerst dat wij weer eens rustig samen kunnen uitgaan na de ziekte van uw grootvader weiger mij dit nu niet
o grootmoeder wat is het heerlijk buiten zei ze de mand op de tafel zettend ik wou dat u het ook allemaal eens gezien hadt de zon schijnt zoo mooi en het is zulk lekker weer om te loopen en alles schittert even prachtig en
gij zijt slim geweest jonker van zonshoven en behendig op uwe wijze en toch verbaast mij uwe verblinding dat gij zoo weinig inzicht hebt gehad van mijn karakter eene misleiding vergeef ik nooit
dan gaan wy op antwerpen daar ik ook nog iets te doen heb en denk over rotterdam naar amsterdam te komen om het overschot myner dagen buiten beslommering door te leven tot dat de here god abraham blankaart in zyn zalig ryk zal opnemen want dat is toch het voornaamste en daar by is al ons gedraaf en gewin maar fut
in zijn behoefte aan geestelijke gezondheid deed hij nu het dwaasheid zou zijn een voordeelige praktijk in een welvarend en gezond dorp voor een verandering johan de meester de zonde in het deftige dorp naar het onbekende weg te gooien
ja allerprachtigst lachte krelis en een dikken tak beetpakkend schudde hij elsje de zware druppels in het gezicht en riep spottend en ze spatten ook zoo mooi in een oogwenk stond haar mand op den grond en haar gezicht snel met haar hand afvegend riep ze dat zal ik je betaald zetten
neen francis niets verplichtte u de werve te verlaten ik zie niet hoe ik er had kunnen blijven jonker gij zijt er meester par droit de
rené en ricus wierpen achter den mandoor voor wien ze bang waren de gestraften met afgeknabbelde manga's en scholden ze uit en trokken grimassen en apentronie's doddy kwam aan uitgeslapen
frédérique verzamelde al hare kracht om te veinzen maar ach het ging haar zoo slecht af maar mevrouw ik verzeker u er is niets riep zij met een trillende stem en zij kon niet verhinderen dat heure oogen vochtig wierden er is niets niets
gecontrarieerd in de keuze van een beroep gecontrarieerd in een jeugdige liefde waarin ik mijn geluk had kunnen vinden was de fine fleur van mijn levenslust er al af toen ik naar leiden ging om daar in de rechten te studeeren
elsje volgde haar met een zucht zij vond cécile naar en onhartelijk maar ze wou toch moedig blijven de enkele vriendelijke woorden hare tante en van miss piper hadden haar goed gedaan en zij streed dapper tegen het verlangen om terstond haar eigene kleding weer aan te trekken en met de aller vlugste trein naar haar grootmoeder terug te keren
de blauw bebloemde velden om quedlinburg en die kleine beek door bergweide waar zij de reeën zagen grootoorig in den morgennevel in t woud om
terwijl de vreugde in dit leven niettemin gestadig fijner en intenser werd toen kreeg zij in een guur herfst getij longontsteking en bezweek in tien dagen tijds
het is genoeg francis gij zijt de mijne ik laat u niet meer los leg uwe hand in de mijne voor het leven voor het leven herhaalde zij nu vast en besloten maar met trillende lippen zij werd bleek zoo bleek dat ik opsprong om haar te ondersteunen zij was eene bezwijming nabij
in order te brengen ik heb niet dan aan myn meisje geschreven want hoe lief en waart gy my ook zyt honneurs aux dames als ik zeker slegts aan één van u beide die ik t liefst in de waereld heb kon schryven hoef ik geen logica te verspillen om u te doen begrypen voor wie ik myn postpapier voor den dag haal
het arme kind voelde zich nu weer erg verlaten haar tante durfde zij niet onder de ogen te komen en frits evenmin en toen cécile loulou en cato haar met spottende gezichten voorbij gingen en ze cato hoorde zeggen dat laffe kindje moest maar naar bed gaan dunkt me trok zij zich angstig terug in een stil hoekje achter een paar de hoge dennenstruiken waar toevallig een stoel stond
hij had haar zoo flinkweg die ergernis getoond en zij hoorde hem nog met die ontevreden stem zeggen hoe komt u toch hier is u hier met goedvinden van uw andere familie hij stelde dus in haar belang oprecht belang met al den fieren trots van zijne zonnige waarheid
aan hervormen heb ik in t geheel niet gedacht wat ik zou gewenscht hebben was alleen het recht mij zelve te mogen zijn zonder aangegaapt te worden als het kalf met twee koppen op de boerenkermis maar de zaak was mij de moeite niet waard om er voor te vechten
het tuinmanshuis en de moestuin werden weinig en dan nog met vriendelijke hoogheid bezocht als plaatsen waar men niet hoort er was een boot en een boothuis in den vijver maar fraai en net en alles door bedienden in orde gehouden
en de westerling prat op zijn macht op zijn kracht op zijn beschaving humaniteit troont hoog blind egoïst eigendachtig tusschen al de ingewikkelde raderen van zijn autoriteit die hij uurwerkzeker laat grijpen in elkaâr
laat ik het je nu eens even opzetten zei frits haar den hoed van het hoofd nemend zoo eerst moet al dat springerige haar goed glad gestreken worden neen laat mij maar begaan ik kan er best mee terecht ziezoo het past je uitstekend kijk me nu nog eens goed aan dan kan ik zien of het heusch goed zit
toch hadden ze ons gemis aan élégantie dat hen niet deerde als eene zeer verschoonlijke fout kunnen overzien en ons ongemoeid laten voorbijgaan maar het omgekeerde scheen hun meer piquant
kort geleden zeg paul sedert wanneer ben je dat gaan vermoeden sedert wanneer ik weet het niet meer misschien van het oogenblik dat ik van mama hoorde dat je dikwijls bij mama kwam wist je dat niet neen ik dacht dat je niet meer bij mama kwam zooals ik hier niet meer kwam
het zal heel moeielijk zijn het arme kind te vertellen dat hare grootmoeder gestorven is begon de oude dame weer vooral omdat het bericht haar licht weer erger ziek zou kunnen maken wij kunnen het toch niet lang voor haar verborgen houden natuurlijk
zedert de dood my myne moeder ontnam liep my alles tegen waarom ontfing ik uwen brief niet eerder dien voor my zo allernodigsten brief ô myne voortvarentheid wat meer geduld en wie weet hoe gelukkig ik nu zyn zoude
eene verschijning zeker neen dat is te etherisch ik hield u voor eene treurige realiteit voor een boschwachter die kiespijn had zij scheen een oogenblik getroffen en beet zich op de lippen hare wangen gloeiden
heb je hulp geroepen vroeg ritsert maar doe dat dan roep een meid laat een docter halen gauw dan ritsert nam zijn zakmes en begon het natte lijflinnen los te tarnen
o ja nu zie ik het het is loulou van rensen zei elsje nu juist niet op verheugden toon dag elsje welkom hier zei loulou vriendelijk zoodra ze haar zag vindt je het niet verbazend prettig om voor goed van kostschool af te zijn wat zie je er goed uit zeker ook van blijdschap he
daarom ging zij liefst s avonds en dan liep ze t heele eind weegs te voet en s nachts weer terug vrees voor moord of aanranding had zij nooit gekend en nu allerminst t zou t naarst zijn voor den moordenaar zei ze dan tegen vrouw harmsen die niets van haar moed begreep
meid wat hou ik van je om dat je my zo wel opgepast hebt en zo dankbaar aan myn lieven vader en moeder zyt de heer blankaart is naar vrankryk zo dat gy hem niet ligtelyk zult tegenkomen ja dat is een man niet waar och ik heb hem zo lief
maar maar je bent toch niet zoo als je vroeger was vergis ik me of is er iets dat je drukt iets dat me drukt wel neen bevalt je je werkkring niet meer verveel je je daar op zoo een dorp
bij t kasteel komen wij binnen t half uur als wij maar oplettend zijn en altijd door links houden maar ik zou vooraf willen weten of gij daar werkelijk noodig hebt de generaal is volstrekt niet gesteld op gasten dat kan ik u verzekeren
juist vroeg ze zich af of het werkelijk maar niet beter zou zijn dat ze stil naar haar kamer ging niemand zou haar zeker missen dacht ze met bitterheid toen een frisse koelte hare wangen voelde strelen en bemerkte dat ze dicht bij een raam zat dat half open stond zeker om te verhinderen dat het in de balzaal te benauwd werd
ritsert als gij dezen ontvangt weet ik zeker gij diep berouw zult gevoelen mij zoo grievend en noodeloos te hebben beleedigd dat ik u vergeef acht ik niet noodig u te verzekeren doch moet ik u bezweren doe geen poging het voor eeuwig verwoeste weer goed te maken
de armen hingen als verlamd langs het lichaam de hand die rudolf losliet viel roerloos neer en was ijskoud toen ik die vatte om te onderzoeken of de pols was te vinden
deze zes jaren van spanning en verbittering waren in hedwigs leven als een ijzeren ring om een jongen groeienden boom den schoonen wasdom onherstelbaar misvormend en zijn sporen nalatend tot in ouderdom
ik weet niet hoe ik het zeggen moet mamaatje zei cécile haar hoofd tegen den schouder van mevrouw d'ablong leggend die teeder de armen om haar heensloeg het is eigenlijk al heel lang het agiteert me dat elsje zoo dikwijls iets doet dat u hindert het maakt me geagiteerd dat u vindt dat ik niet lief voor haar ben en
o myne tante is eene allerbraafste vrouw in duizend opzigten zy ontfing my met tederheid zy is myn vaders eenige zuster neef jan is om zyn broêrtje die te warmond school ligt oom komt morgen zo hy kan schryft hy ik ben vroeg opgestaan om aan u myne waarde ongestoort te kunnen schryven
zij was nu in vollen jonkvrouwelijken bloei zij was nu de schalke weerbarstige katharina die haar petruccio met blijdschap in de armen zou vallen als zij eens in hem haar overwinnaar had erkend
dat oude was maar denken een heel raar soort duizelig denken het nieuwe dat proeven dat was werkelijk en levendig en zoet en dit kwam als zij wilde als zij maar aan dat wijsje dacht
ik trachtte francis aan te zien om den indruk waar te nemen dien deze opmerking bij haar zou teweegbrengen maar zij had zich van mij afgekeerd om wat brood en koud vleesch voor mij klaar te maken en wipte daarop de kamer uit zonder meer notitie te nemen van t geen rolf zeide dan van t gebrom eener vlieg
ik dacht er alleen maar aan hoe prettig ik het vond je daar opeens te zien straks zei elsje hoe ben je hier toch gekomen loulou is beneden bij cécile en ik zei dat ik een visitetje bij jou zou maken zei liesje deftig dat vind ik heel aardig van je
je huizen je meubels je kleeren je boeken alles muft van hetzelfde heimelijke bederf de wereld bloeit op t oogenblik er is een bloemetje gekomen an de
opeeten nou zei hy ik ben op dien heer niet jalours geef hem een zoen voor zyn goedigheid zy deedt zo met eene ware eenvoudigheid die my aandeedt na nog wat pratens ging ik te rug en kwam maar juist van pas binnen
maar toch francis wat zal ik u zeggen gij hebt mij eens de discipline genoemd als een der beste middelen om het diep gezonken heeren personeel een zedelijken steun te geven hetzelfde mag men zeggen van het decorum en de vormen in het maatschappelijk leven
dit beken ik in zo verre dat zo ik immer vrouw van eene heerlykheid wierd ik myne weide met vergenoegde meisjes en frissche vryers zoude willen vervult zien het voor bedillers overlatende om hunne eenvoudigheid bespottelyk te maken
als er kwestie is van eene vrouw die beleedigd wordt zou ik de eerste zijn om den laaghartige te slaan die zich op welke wijze ook aan haar vergreep dat kan ik u verzekeren
en de rozige frischheid van frédérique slechts een weinig overwaasd door een bijna onzichtbare melancholie maar hoe innemend die bloeiende schoonheid ook was mevrouw van raat voelde toch wrok wrok terwille van haar paul frédérique was zoo mooi zoo gezond en hij leed leed in stilte
het laatste rijtuig reed weg en cécile liet zich met een zucht op een der canapés neervallen volkomen bereid nog een praatje met frits te houden voordat ze naar boven ging toen hare moeder opeens met een verschrikt bleek gezicht weer binnen kwam met het onrustbarende bericht dat elsje niet op haar kamer was en noch keetje noch de andere dienstboden noch grootmama en miss piper haar hadden gezien
vooral die zin ik had liever het ergste gedragen bracht hem in de war wat bedoelde zij daar mee en als zij het ergste dragelijker vond dan was het ook niet zijn hartstocht die haar nu zoo beleedigd had
op het oogenblik zal er niet veel te geven zijn met het einde van de maand maar in het begin van de volgende maand begin januari mevrouwtje een komedie voorstelling van thalia heel vlug een paar aardige salonstukjes en zonder onkosten
dank je hartelijk brave kapitein maar zoo is t niet gemeend als gij het er maar vinden kunt voor u zelf is het genoeg maak dan maar gauw dat ge er komt maar freule van u scheiden u hier alleen laten ik blijf hier ook niet en bij t geen ik te doen heb zoudt gij mij maar in den weg zijn
indien gy naatje niet in eene andre provintie waart gy zoudt ook alle morgen een knegt te paard de pastorie laan zien opryden nu nog een woord meer in uw trant van schryven het geschrevene moest er eerst maar uit de ondervinding alléén is in staat om u te leren wat het is moeder te zyn
haar geheel en al vreemd voor wien zij niets vertrouwelijks niets als schuw en griezel voelde en de raad van dezen was strengheid en lichamelijk tuchtigen en dit alles geschiedde het was nog in haar vijftiende levensjaar zoo werd haar kwaaddoen haar ruw geopenbaard niet frederik van eeden van de koele meren des doods als door een hand die de wankelende
ik althans zal den moed hebben het te doen en alle lastertongen te laten klappen ik zeg niet als francis mij bevalt want de kwestie van hare meerdere of mindere beminnelijkheid kan ik in deze niet meetellen daar het een plicht geldt maar als ik voor mij zelven in mijne consciëntie overtuigd ben
zij ziet er ten minste gezond uit dat is gelukkig maar maar heeft ze niet nog een andere jurk om aan te trekken voor de reis moeder een andere jurk elsje trok haar hand driftig los en zei met een gebaar van trotschheid dat haar grappig stond dit is mijn beste
van lezen kwam niet haar hoofd kon geen regel vasthouden zij las en begreep niet toen hoorde zij op eenen morgen om elf uur terwijl zij voor open raam met droef verlangende oogen zat uit te staren over zee klavier spel zacht aanklinken door t huis
in plaats van te schrijven ware ik liefst onverwacht bij u komen oploopen maar ik heb de eerste ingeving al was het mogelijk eene goede niet gevolgd uit vrees u ergernis te geven laat mij door frits weten welken dag en op welk uur ik u wachten moet
dan heeft hij toch van je gehouden neen freddy blijf nu hier dicht bij me freddy snikte steeds en dan kan hij weêr van je houden o zeg me nu de waarheid kind wat is er tusschen jullie gebeurd
zoo bleef zij staan totdat haar grootmoeder weer vrijer begon adem te halen het kopje koffie opnam even dronk en zei ziezoo nu is het weer over hè dat is een opluchting het kwam nu toch ook heel onverwachts
alle jonge officieren zijn als vanzelf verplicht de dochter nicht of kleindochter van hun kolonel zoo wat het hof te maken daarenboven verstond francis mordaunt heel goed de kunst om aan te trekken door af te stooten
nee kintje dat zou je niet ik begrijp immers wel hoe zoo'n hooge vrindschap mogelijk is hoe heerlijk was het niet de laatste dagen jij was gelukkig en ik ook je moogt em immers zooveel zien als je wilt ik vertrouw je immers waarom zou dat niet kunne
slotte zegt onze geleerde hartog de stroom van zinnelyke vermaken of wilt gy van beuzelagtige uitspanningen t is my ook wel moet eens met een springvloed over myn hart heen vloeijen en al dat drabbige zwaarmoedige mede spoelen dat er in myn verdrietig leven is op en om en ondergezakt