rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
het liep zoo hoog dat wij er iemand van onze kennis die in de rechtbank zat bij moesten inroepen om de ergerlijke praatjes van dat mensch te doen ophouden dit alles nam niet weg dat ik al het mogelijke deed om het lot van de jonge vrouw te verzachten die mij dankbaar zou geweest zijn ik ben er zeker van zonder hare moeder
zag even naar den generaal die de hoorbare bewijzen gaf van de diepste ruste en liep met zachte snelle schreden naar francis toe terwijl ik mijne sigaar wegmoffelde snel hief zij zich op blijkbaar wat onthutst door mij in hare mismoedige bui verrast te worden maar zij hervatte terstond haar
haar bezigheden hadden al de bekoring van het nieuwe en zij verwonderde zich er zelve over hoe zij van een droomerig meisje wier grootste genot geweest was bij het vlammende vuur of onder de kastanjes in den tuin te zitten mijmeren tot een werkzaam vrouwtje herschapen was dat altijd wat te doen had
nu dunkt my ben ik eerst regt getrouwt nu is myn edeling my nog oneindig dierbaarder nu is hy door alle de zagte banden der natuur door alle de mogelyke betrekkingen aan my gehecht en wat kan eene brave vrouw zo verrukken dan de tederbeminde vrouw te zyn van dien man door wien zy moeder wierdt
maar waarom krijgt het paard een gouden hoefbeslag vroeg de smid begrijp je dat niet begrijpen ik begrijp dat het een geringschatting van mijn persoon is zei de mestkever het geschiedt om mij te krenken en daarom ga ik ook de wijde wereld in ga je gang maar zei de smid
ook hedwig zocht vaak zinnen op in haar bijbeltje die zij dan verzocht uit te spreken en later als zij in dat bijbeltje las dan was het alsof de zinnen die door de stem van zuster paula waren verklankt tusschen de anderen uitblonken met zichtbaren luister
uitziende naar een blinkende top van eerzucht en wat er krioelde wat er woelde in schaduw en duister wat er opborrelde uit afgrond dicht bij zijn voet had hij nooit kunnen en willen zien hij was blind voor het leven dat er werkt onder het leven
zij kon niet tot eline doordringen zij ried slechts iets van de oppervlakte harer ziel zij zag niet de zalige rust dier zenuwen overspannen in een leven van overbeschaafdheid en luxe
maar er is iemand in mijne familie die er wèl door bezeten is in mijne jeugd heb ik daar niet zoo op gelet niet over nagedacht althans later was ik niet veel in de gelegenheid hem te observeeren maar eens eens heb ik hem waargenomen terwijl ik duizend redenen had om mijn incognito te bewaren
haar boete is lichter te dragen maar jij word weer begenadigd door t voorrecht dat je de ziekte ziet jij hebt ziekte inzicht zouën de docters zegge je merkt de wee heid van dat burgerlijke boeltje van je saaie wereld je ploerten beschaving en je
ja waar waren die zij liepen op het veld rond en bliezen de dwaallichtjes uit die zoo goedhartig geweest waren om den fakkeltocht te brengen waarom loop je toch zoo rond te dwalen vroeg de oude kobold ik heb mij een moeder voor je genomen nu kun jelui een van de tantes nemen
dat op de rechte plaats zit om de exécuteur des hautes oeuvres te zijn eener ingeroeste familieveete en toch zoo vaak ik de opwelling in
waarlyk lief ik geloof dat zy meer is uitgebluscht of overdrommelt dan wel dat zy van de natuur zo geheel misdeelt is ziet gy wel dat ik veel edelmoediger ben dan de meeste doctoren die de ziektens hunner lyders vergroten om des te meer wonderen in het herstellen aan den dag te brengen
het was alles geheel anders dan met johan het was minder geheim vol minder fijn ontroerend maar veel duidelijker natuurlijker en rustiger scheen haar er was niet in dat huiverigzoete maar alleen het heerlijke en eervolle dit lag in de natuurlijke en ge ijkte orde der dingen
op de eerste verdieping bewoonde eline twee kamers gescheiden door een portière een slaapkamer en een ruim boudoir met een verfijnde zuinigheid en takt had zij deze vertrekken een aanzien van weelde weten te geven waarover iets als een artistiek
maar diep in zijn ziel nooit overheerscht hoewel zich voornaam minachtend glimlachend schikkend lenig neêrvlijende onder zijn noodlot diep in zijn ziel
ja de wereld was schoon omdat het lievelingspaard van den keizer slechts daarom een gouden hoefbeslag gekregen had opdat de mestkever zijn ruiter kon zijn nu zal ik naar de andere kevers toe gaan en hun vertellen hoe veel men voor mij gedaan heeft
maar ziet gij als iedereen hier zich wilde getroosten mijn régime te volgen en zich wist te vergenoegen met ons kristalhelder bronwater dan zouden al die ijver en zorg voor kelderprovisie en kostbaar drinkgeschir overbodig zijn
aletta brunier aan mejuffrouw sara burgerhart bosch en veldzicht myne liefste saartje ik ben wel en gelukkig hier aangekomen daar is niets onderweeg voorgevallen tantes kamenier kortte my fraai den tyd en wy reden de plaats op voor ik het wist
ik begreep dat ik al wat er beleedigends was in hare uitingen langs mij moest laten neerglijden tot zij in staat zou zijn mijne handelwijze uit een ander oogpunt te beschouwen ik twijfelde er niet aan of ik zou haar eenmaal daartoe brengen
zij staakte haar spel voegde zich bij de speeltafel en sprak tot den generaal willen wij een compromis sluiten grootpapa gij staat mij leo af om mij te accompagneeren ik zal wat zingen en gij continueert met den kapitein uw gewoon partijtje piquet
daarop kwam de moeder zelf mevrouw augustus fruitverkoopster in het groot eigenares van een menigte vischvijvers een landhuishoudkundige in een groote crinoline zij was dik en had het warm maar toch pakte zij alles aan en bracht de arbeiders op het land zelf bier
de deur werd geopend de cipier trad binnen gevolgd door een wacht van soidaten als u maar zoo goed wilt zijn mij te volgen mijnheer rigaud sprak de cipier
zou ik dan wèl naar holland gaan vroeg hedwig met opglanzende oogen frederik van eeden van de koele meren des doods ik zal nooit voor u beslissen maar onderzoek of er kleine of leelijke beweegredenen zijn voor uw verlangen en zoo niet handel dan onbevreesd
ik verhaalde haar het hele geval van myn zusters dood af maar zou je t wel geloven styntje stelde my in t ongelyk zy heeft myn gemoed heel in onrust gebragt hartje zei ze ik geloof dat je t allegaêr verkeert aangelegt zult hebben
nu eens dreef hij op de buik dan weer op den rug aan vliegen viel niet te denken hij twijfelde eraan of hij wel levend van deze plaats zou wegkomen hij lag waar hij lag en bleef daar ook liggen
kwam het halve garnizoen zooals francis zich uitdrukte ons te gemoet in den persoon van den kapitein dien ik terstond als den oud militair zou herkend hebben al ware ik er niet op voorbereid geweest wien ik zien zoude
is t wonder dat myn ziel is aan haar ziel gebonden is t wonder dat haar scherts myn vrolykheid volmaakt wat zal nu toch de kalmte en zagte vreugd vermindren die heldre zonnenschyn van een gerust gemoed
vaak had hij zich zoo gevoeld maar thans gaf hij de schuld aan de atmosfeer van den haag die hem deed stikken en hij verlangde naar veel ruimte en veel lucht en begreep niet hoe hij er toe gekomen was zich te begeven naar een stad die zoo weinig aantrekkelijkheid voor hem gehad had
zij vertelde haar wijsheid thuis aan gerard en ook aan haar bezoekers uit de deftige kringen der stad en zij was zeer verbaasd en verontwaardigd toen men haar uitlachte en het niet ernstig opnam en er niets hoegenaamd niets van wilde hooren
dat was zeer aangenaam toen de mestkever wakker werd kroop hij te voorschijn en keek eens in het rond welk een pracht heerste er op de mesthoop op de achtergrond grote palmen die zich hoog verhieven
maar zij is immers uw eenig kleinkind volgt dat dan niet vanzelf of ik meen gehoord te hebben dat gij een zoon hebt gehad generaal is die gehuwd en heeft die kinderen mijn zoon is dood bracht de generaal uit met haperende stem
en komt gy in geen zes weken t'huis ô dat's goed nu kan ik met myn held braaf plaizier nemen zonder van u op de vingeren te krygen ik vrees maar dat ik want zo zyn de kinderen myn eigen kwaad niet zal kunnen zwygen eéne conditie zo gy ophoudt met grommen hou ik op met schryven
ons zoontje heeft zich verloofd zei een moeder het is een beste jongen zijn gehele streven is daarheen gericht eenmaal in het oor van een geestelijke te komen zijn verloving bewaart hem voor uitspattingen wat een vreugde voor een moeder
de wagen reed de horze om en hield stil voor de overdekte achterpoort allen stormden naar achteren om de geredden te ontvangen klaas ontknoopte de zeilen en zij kwamen een voor een
dat is ook heel goed eindigde zij met eene berusting die zoo volkomene hopeloosheid uitdrukte dat zij zonder dit te bedoelen mij de diepste meewarigheid inboezemde dus ook geene logées van uw leeftijd geene enkele vriendin
zij zag geheel rood vuil bezoedeld als onteerd door een schande van vies vermillioen dat onzichtbare sirih kelen van uit de hoeken der kamer samenschraapten en spogen naar haar toe mikkend in hare haren op hare louis couperus de stille kracht oogen op hare borsten op haar onderbuik
hoe bekent ik daar mede ben hadt al het aantreklyke der nieuwigheid toen het wierdt uitgesproken door eene schone jonge actrice
de zeemeerminnen zaten in groote tobben aan tafel zij zeiden dat het precies was alsof zij thuis waren allen namen de tafelwetten in acht alleen de beide kleine noorsche kobolden niet deze legden hun beenen op de tafel want zij dachten dat alles hun goed stond
de eerste winter na moeders dood toen de kinderen nog niet naar partijtjes mochten gaan toen het stadshuis somberder was dan ooit toen de slechte ruil die zij voor haar moeder hadden gedaan niet meer was een onaangenaam nieuwtje maar blijvende en akelige gewoonheid
zij knikte lili toe en zij ging en benijdde haar zuster die kon uitspreken wat zij gevoelde en terwijl zij de trap afging glimlachte zij weemoedig om lili's smart en lili's wanhoop over
op het linnen zaten twee kikvorschen hun heldere oogen straalden van louter plezier wat is het heerlijk weer zei de eene hoe verfrisschend en het linnen houdt het water zoo mooi bij elkander het krabbelt mij in de achterpooten alsof ik moest zwemmen
indien ik niet door de lessen myner beminde betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart moeder overtuigent geleert had dat men zonder ryk te zyn zeer vergenoegt leven kan zo men vele kunstbehoeftens of geheel afsnydt of met verstand regelt dan zoude ik mooglyk nu in verzoeking zyn om naar schatten te wenschen éénig en alléén om u in overvloed te zien
mijn levensloop is zeer interessant maar wat baat het als niemand dien kent de wereld verdient het niet dien te leeren kennen zij zou mij anders wel gouden schoenen in den stal van den keizer gegeven hebben toen het lievelingspaard beslagen werd en ik mijn pooten daarom uitstak
de jonker heeft er zeker ook wel van gehoord genoeg vrouw pauwels meer dan genoeg viel ik in niet zonder wat humeur want het doorrammelen der goede vrouw die ieder oogenblik de corde sensible aanraakte welke ik besloten had te laten rusten veroorzaakte mij een zelfstrijd die mij norsch en verdrietig stemde
hoera riepen al de andere mestkevers uit en onze mestkever was nu verloofd op de verloving volgde de bruiloft dadelijk want er bestond geen reden om deze uit te stellen
het menschelijk hart is arglistig leo maar toch met de hand op het mijne mag ik betuigen dat de zucht om hem leed te doen mij niet dreef in dien oogenblik dat ik er zelfs niet aan dacht hoe ik gevaarlijker wapen voerde dan een gewone
no fermate vindici dei zong zij heesch en telkens hoestende met smachtende oogen want zij riep veranderd van gemoed de genade der goden voor den trouwelooze in
voor rouw en bruids goed weet men moet alles blyven liggen ik was des zeer in verzoeking om aan letjes naaister madame montmartin zo half en half te laten merken dat ik in het laatste geval was doch t was een leugen en ik haat het liegen zo zeer dat ik liever geduld wil nemen
de souvenirs die zij in holland meende terug te vinden waren wijd en zijd verspreid als verdorrende bladeren en hoe zij in indië's hitte ook heimwee had gehad naar de vocht en den mist van het vaderland
ik reis onder de amerikaansche vlag niemand mijner confrères weet iets van mijne antecedenten eens in de provincie bekroop mij met onweerstaanbaar geweld de lust naar de werve
daarop vertaalde hij de naam van den mestkever in het latijn en verdiepte zich in diens geslacht en aard de tweede persoon een oudere geleerde was er voor hem mee naar huis te nemen zij hadden daar zei hij even goede exemplaren nodig en dat zo kwam het onze mestkever voor was niet beleefd gesproken
was de kamer zeer benaauwt en de heren dampten uit ten treuren zo dat wy elkander niet dan in wolken van tabakrook konden zien ik had het zeer kwaad eindelyk werdt men het eens om wat lucht te maken en uitval schreeuwde om wyn en kelkjes de meid kwam boven met een doos soezen die naauwlyks den trap op wilde
vergeef me zei zuster paula als ik laatst onvriendelijk jegens je was mijn dochter waarom ik niet met je sprak de laatste dagen heb je wel begrepen dat heb ik aan je gezien is t niet
vaderlief zei de jongste der dochters mag ik nu ook weten wie de deftige vreemdelingen zijn nu ja zei hij nu moet ik het wel zeggen twee van mijn dochters moeten zich op het huwelijk voorbereid houden twee zullen er zeker trouwen
en die man ziet toch da delijk den gentleman in me i zelfs bij dit licht in dit hoi i dat is het ware en dat zal maken dat ik mijn proces win
ik had genoeg aan de zaken met haar grootvader die altijd met hooge ingenomenheid van haar sprak daarom wilde ik ook geene getuigenis voor of tegen haar geven op uwe vraag had ik echter kunnen denken dat onze dames het z bont gemaakt zouden hebben
de heer willem willis aan mejuffrouw aletta brunier myn eige lieve letje hoe weinige oogenblikken ik ook aan my heb zo is het my echter onmooglyk u al ware het dan ook maar een regel of tien niet te schryven
dat is een gevaarlijke vrouw zei de oude kobold maar zijn beide zonen gingen den heuvel uit want nu hadden zij er genoeg van en wat kan uw dochter die nu volgt vroeg de grijze kobold ik heb geleerd noorwegen lief te hebben zeide zij en nimmer zal ik trouwen als ik niet naar noorwegen kan gaan
overigens wijdde zij zich aan hare plichten van gastvrouw met voorbeeldigen ijver en groote bedrevenheid zij diende de soep voor sneed de vleeschen en zorgde zelfs voor schoone borden daar frits zijn zaak als afgedaan scheen te beschouwen zoodra hij de gerechten had opgebracht
ik zal myn verhaal vervolgen zo dra ik het wagen durfde om uittegaan ging ik naar het huis van mevrouw buigzaam en werdt van myne beminde met alle tekenen van heuschheid en vriendschap ontfangen zy is wat afgenomen doch de koortzen houden op en nu nu heeft zy eene zagtheid in haar gelaat die my nog veel meer bekoort
steeds blikkende over hun hoofden heen steeds denkende over hun woorden heen en zonder belang voor al het veeltintige van emotie en haat en nijd en leven en liefde dat regenboogt vlak voor hun oog
midden in de elfenheuvel was de grote zaal prachtig opgesierd de vloer was met maneschijn geschrobd en de muren waren met heksenvet afgewreven zodat zij als tulpenbladeren in het licht fonkelden
pauwels en ik beurden haar op en brachten haar in t salon op de canapé de chirurgijn verklaarde het geval voor niet heel beduidend maar het hield haar toch verscheiden dagen aaneen op diezelfde plek geboeid en waarom mij dat niet terstond bericht
ik zou wel moeielijk moeten zijn zoo ik het tegendeel zei bracht ik uit mij zelven tot laconisme dwingende want gij hebt u waarlijk gekleed als voor een hofbal op het decolleté na
de zon maakte dat zij doorzichtig schenen en wat was daaronder een menigte groen en frissche bloemen rood als vuur geel als barnsteen wit als versch gevallen sneeuw
en daarom vloog hij hem plotseling uit de hand daar hij nu droge vleugels had vloog hij een vrij groot eind voort en bereikte den mesthoop waarop hij plaats nam en zich in den verschen mest begroef hier is het heerlijk zei hij
een blank paleis van sierlijk stuc werk met tallooze bijgebouwen de poorten der voorgalerij in een monumentalen chineelouis couperus de stille kracht schen stijl van voorname elegance en zachte bonte
maar de gloed die op zijn voorhoofd brandde was tot een doodsbleek verschoten daar viel het mij plotseling in dat hij onschuldig was dat hij het niet had geraden wat mij zelve nog zoo lang verborgen was gebleven tot een schrikwekkend licht in mij was opgegaan
daar stond de grijze kobold van dovre met de kroon van geharde ijsklompen en gepolijste pijnappels overigens had hij een berenpels en groote warme laarzen aan zijn zonen daarentegen liepen met blooten hals en met broeken zonder bretels want het waren krachtige mannen
is hij bruin of blond donkerblond zijn baard ook een prettig gezicht hé een mooie kop maar vincent wat
in aanzien was hoe nauw verwant zij was aan den soesoehoenan zelven want de regent stapte uit en zonder een stap verder te doen hurkte hij neêr op de eerste trap van de voorgalerij
wat hebt gij op het kasteel te doen mijnheer vroeg zij nu op geheel anderen toon niet meer de luchtige ongegeneerde van somebody die zich tegen nobody niet behoeft te ontzien
wat verbeeldt je je wel zei de mestkever als kapel rond te vliegen ik kom uit den stal van den keizer maar niemand daar zelfs niet het lievelingspaard van den keizer dat toch mijn afgelegde gouden schoenen draagt beeldt zich zoo iets in vleugels krijgen vliegen ja maar nu vliegen wij
daarvan ben ik overtuigd francis en daarom maar vernis en blanketsel zou ik mij nooit laten opleggen viel zij in evenmin zal ik aannemen dat juist daarin de ware beschaving bestaat
dit dreef nu gedurig meer van den oever af gedurig meer naar het midden van den vijver toe het was verschrikkelijk voor den mestkever daar hij niet kon vliegen omdat hij aan den mast vastgebonden was
tusschen de bloempotten die op de zijtraplouis couperus de stille kracht pen van het huis hare ramen met groote bladerenmassa's maskeerden zag zij op een bijgebouw van vier kamers de logeerkamers waarvan er een was bewoond door theo
en god zou ons geen pijn doen als zijn begrip ons begrip en zijn wil onze wil waren verstaat gij nu ik versta beter zeide hedwig
besloot ik om alles wat myn lief kind gedragen hadt alles wat zy geschreven getekent hadt alle hare aartige handwerkjes zorgvuldig by een te leggen en in een kofbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart fer te sluiten myne wonden openden zich op nieuw het binnenst van myn hart ontroerde zo dikwyls ik iets haar betreffende aanraakte
tine was reeds in bed gekropen en nestelde zich als een duif in de dekens waarna haar dunne vingertjes met welbehagen het blauwe satijn van frédérique's corsage dat nog op de kussens lag betastten
de avonden bracht hij met het snijden van hout voor schaatsen door want hij wist wel zei hij dat men over eenige weken behoefte aan deze soort van schoenen zou hebben eindelijk kwam de laatste passagier te voorschijn het oude moedertje december met een stoof onder den arm
als ik gewonnen had zou ik er aan hechten mijne winsten te berekenen freule zei ik tot haar gewend op een toon die haar ongepast voorkwam nu gijlieden zult ook wel niet om een gulden het fiche hebben gespeeld hernam zij wat gedwongen en trad een stap of wat terug
het was in allerlei plaatsen bij allerlei bezigheden en hechtte zich als een kwade geur aan allerlei dingen en zij bemerkte het niet als het er was maar wat later als zij de plaats de bezigheid frederik van eeden van de koele meren des doods het ding herdacht was het er achter als een zwart leelijk iets dat ze vergeten had op te merken
eens in frankrijk kwam de trek naar t vaderland bij mij op en ik haalde master stonehorse over die er geene groote verwachtingen van had om zijne reis naar duitschland over holland te nemen en zich in enkele groote steden op te houden
hij nam zijn vrouw op krijt zoals men pleegt te zeggen o wat verlang ik naar een noorweegse oude kobold zijn zonen moeten naar men zegt nog al ondeugende neuswijze jongens zijn maar men kan hun wel ongelijk aandoen en zij zullen wel beter weten als zij wat ouder zijn ik hoop dat je hen beleefd zult behandelen
en een paar rijker en voornamer bewoners der streek aan drank verslaafd als hij en om te schreien was het als hij scheen te denken dat op die wijze zijn zwakheid voor zijn huisgenooten verborgen bleef en als hij met een klein restje schaamtegevoel opgaf van de aardige en belangrijke gesprekken die hij er hoorde alsof t hem daarom alleen te doen was
ik had nooit gedacht dat sir john een vriend kon hebben die hem in alle opzichten zoo ongelijk was want lord william hield niet van de jacht en veroordeelde die zelfs als liefhebberij reed alleen paard voor zijne gezondheid en had een kennelijken afkeer van alles wat ruw onbeschaafd en onvoegzaam was
hij was niet heel ver in de namen der bloemen en paardebloemen en men kan daar zoo prettig spelen is vader daar wel eens o eweest bob jawel
zachtjes aan begon zij iets te zingen onwillekeurig met haar heesche stem schor van een eindeloozen hoest maar er werd geklopt wie is daar vroeg ze angstig ze was zeer verschrikt ik juffrouw riep een stem om het déjeuner klaar te zetten
dien ik mondeling hoop te feliciteren en te bedanken voor zynen broederlyken brief ik ben met de tederste hoogachting uw gehoorzame zoon
op den langste dag van het jaar gaf zij een grote partij opdat de gasten tijd zouden hebben om de vele gerechten die er op tafel stonden te nuttigen zij had weliswaar haar eigen equipage maar zij reisde toch met de diligence evenals de anderen omdat zij wilde tonen dat zij niet hoogmoedig was
en de duisternis en de koelte na en naast het geruchtige en schitterende en warme brachten innige gesprekken fluisterend en met zoeten prikkel daar was het dat zij nog kort geleden met meisjes sprekend onder elkaar had gehoord hoe de kinderen geboren worden
u wilt waarschijnlijk wel eens weten wat die heer op zoo'n kiesche wijze deed heel graag antwoordde arthur zijn best doende niet te kijken naar het lieve kopje dat voorover boog
ik moest neen zeggen om die dwaze vraag even dwaas te beantwoorden maar ik zal weerkeeren als gij het goed vindt neen leo dat vind ik niet goed en t ware zelfs beter geweest dat gij heengegaan waart toen ik u dat het eerst heb geraden
zij leefde nog een stil eentonig bestaan voort na een kalm en tevreden bijna wolkeloos leven aan de zijde van haar echtgenoot op wiens portret zij vaak de doffe oogen sloeg zooals het ginds in generaals uniform goed geschilderd vor
ik houde u alleen voor een onbedagt jongeling die zonder te letten op de omstandigheden waar in gy u bevindt en waar in letje is de neiging van uw hart gevolgt hebt anders zoudt gy zeker liever dan myn kind aan armoede en elende bloot te geven die neiging bestreden overwonnen ten minsten verzwegen hebben
op hem volgde de landeigenaar die aan het beploegen en bezaaien van den grond maar ook aan het jachtvermaak dacht mijnheer october had een hond en een geweer bij zich en noten in zijn weitasch
en toen hedwig sterk blozend dadelijk opstond en vertrekken ging zei hij zachter je heb gelijk t is mijn eigen schuld ik heb geschetterd want ik voel me dikwijls ongelukkig genoeg dankje wel dag
komt kinderen vecht nu niet meer weest nu zoet sprak mevrouw van erlevoort tot ernestine en johan gaat nu meê met oma naar beneden het is hier om te bevriezen
moest ik wachten tot uwe procureurs en deurwaarders mij kwamen verdrijven dat zou niet geschied zijn dat zal niet geschieden juist omdat ik er meester ben gij zijt een verkeerden weg ingeslagen francis geloof mij toen gij die veilige schuilplaats verliet
maar de oude kobold zei dat hij deze kunst bij zijn vrouw niet zou willen dulden en hij geloofde ook niet dat zijn jongens daarvan hielden de andere kon zich zelf ter zijde gaan alsof zij een schaduw had en die hebben de kobolden niet
en het gebeurde wel dat zij schreiend op den grond lag en de matten in de voorhal vastklemde als het rijtuig klaar stond en zij laatst van allen geroepen werd zij vroeg menigmaal of zij ook des winters op merwestee blijven mocht
dit trok den aandagt der overigen juffrouw hartog moest lyden dat beide de heren schoon zy nog niet wisten waarom mede lachten de heer r een nieuw amusant werkje mevrouw
kijk dat zelf maar in den pas na antwoordde de man ik ben ik en het was ook een flinke kerel die een berenpels en laarzen met bont gevoerd aanhad ik ben de man waarop zeer veel menschen hun hoop bouwen
ik weet met zekerheid dat niemand van de familie daartoe uitgenoodigd is en dat zij met den uitersten eenvoud door haar dokter en haar notaris ten grave is geleid dan is het ook niet twijfelachtig hoe wij door haar behandeld zijn sprak de generaal met ergernis zijne kleindochter aanziende en nu zijn onderzoek bij mij opgevend ik voor mij had niet anders verwacht
zij zag niet naar paul om zij rende voort als had zijn kus haar met den angel van een bij gestoken en haar razend van machtelooze woede gemaakt op den open weg gekomen rende zij voort steeds voort zonder naar hem om te zien zij zwiepte den bles en haar beest vlood met haar weg tusschen het brandende goud van het koren en in den gouden brand van de zon
maar ziet gij ik kan geen onrecht en geene laagheid zien zonder daartegen op te komen ik vreesde dat gij om het zwak van mijn grootvader te vleien u zelf tot dupe liet maken en en
ook heb ik scheuren in mijn eenen vleugel omdat ik onder een potscherf in den tocht gestaan heb het is inderdaad een waar genot voor mij weer eens onder mijns gelijken te zijn kom je misschien van den mesthoop vroeg de oudste
wat heeft de brave vrouw geleden en dat zo lang zo heel lang nooit verliet ik haar in het laatste jaar haars levens ik sliep voor haar bed gaf haar alle de medicynen en zag buiten myne tante en den docter niemand dan onze goede pieternel die brave meid
zuster paula kwam elken dag een korte wijle bij haar zitten en dat was het hooge glanspunt van den dag zij spraken dan niet veel maar hedwig was al dankbaar haar hand te mogen vasthouden of die op haar hoofd te voelen
maar de jongste der zusters fluisterde den grijsaard toe dat is maar omdat zij uit een noorweegsch lied gehoord heeft dat als de wereld vergaat de noorsche klippen toch als gedenksteenen zullen blijven staan en daarom wil zij er naar toe want zij is erg bang voor den dood
zij liet mijn arm los en den generaal naderend sprak zij luid en vast het spijt mij grootvader dat ik u teleurstellen moet omdat het u zoozeer schijnt te verblijden maar die mijnheer komt te laat want ik wilde u juist vertellen dat ik mijn woord gegeven heb aan mijn neef leopold van zonshoven
zij ook maakte lichte bewegingen en de schommel zwiepte al hooger en hooger terwijl haar rokken door den wind opbolden haar lange ceintuur fladderde haar hoed afwoei en eenige haren in hare wangen warrelden zij haalde diep adem terwijl zij hoog in de lucht bijna horizontaal over etienne hing neêrzwaaide en weder opvloog
dat meent overberg ook de vraag is maar of gij tot het eerste zoudt kunnen besluiten ik wel van ganscher harte maar francis dat is wat anders
wat heb je kind vroeg hij zacht terwijl de dames en hijdrecht opstonden en otto steeds den krampachtigen druk van heur vingers op zijne hand voelde ik ik niets wat hoofdpijn geloof ik sprak zij stotterend en zij blikte hem aan voor het eerst dien middag
hier wonen wij zeiden zij wij hebben het hier heel gezellig mogen wij je ook uitnoodigen in het vette slijk af te klimmen de reis is zeker vermoeiend voor je geweest zeker sprak de mestkever ik was aan den regen blootgesteld en heb op linnen moeten liggen
daar was niets van den krijgsbevelhebber meer in den man dien ik nu voor mij zag dan alleen eene zekere deftige wellevendheid die bewees dat hij als hoofdofficier in de hoogste kringen had verkeerd
zo myn heer wel ik zou gaarn eens gekomen zyn maar ik durfde niet om myn vader die moet er niet agterkomen of t zou er bedroeft uitzien t heerschap jaagde hem heen en wat zouden wy dan
kruip kruip vlieg vlieg als je kunt zeide zij vrijheid is een heerlijk ding de mestkever vloog op en door een openstaand raam van een groot gebouw
en dan die akelige strakke trekken die ijzige glimlach terwijl bij u alles leven en bewegelijkheid is neen neen de uitdrukking van die tronie bevalt mij volstrekt niet al stellen wij nog zooveel van dat kille en fletsche op rekening van den
het eerste zomer onweer dreigde en de hooge electrische spanning der sfeer bracht hedwig altijd in een luchtigen lichten helderen staat zij voelde moed en welbespraaktheid en den vasten durf het leven te genieten
maar dat volslagen afwezen van alle coquetterie scheen mij van zoo slechte beduidenis dat ik na haar even te hebben aangezien den blik teleurgesteld en ontmoedigd van haar afwendde
de volgende morgen kwamen er twee personen bij de sloot toen zij hem zagen tilden zij hem op draaiden hem om en om stelden zich beiden heel geleerd aan inzonderheid een van hen een jongen allah ziet de zwarte mestkevers in de zwarte steen in de zwarte rots nietwaar zo staat er in de koran geschreven
dat was een glorie een groote eer een prachtig ding om te krijgen en zonder nog om hem te denken als om een man waarmee zij trouwen kon voelde zij zijn genegenheid als iets dat haar inlijfde bij dezen kring van hoogsten
om halfzes ongeveer zou frans terugkomen en de uren die zij nog zoude moeten wachten schenen haar eeuwen toe hoewel zij het toch heerlijk vond eens ongestoord veel werk te kunnen doen
indien de zaken wel voortgingen wilt gy geloven dat hy snikte van vreugde en dankbaarheid aan god die hem tot zulk eenen zegen verwaardigde zo drukte hy zich uit betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart myn broeder en zyne aanstaande vrouw zullen voor eerst by vader inwonen tot dat er gelegenheid is om een huis naar hunnen zin te krygen
en bovenal had francis mordaunt er zich buiten moeten houden alsof er onder al die fijn beschaafde heeren en dames één was die den zedelijken moed zou gehad hebben om eene valsche speelster in de kaart te zien om niet te zeggen dat ik er de naaste toe was die mijn armen grootvader zag misleiden zag plunderen
ik heb nooit zijn familienaam vernomen was een geletterd man die veel wist en eene uitmuntende gave had van mede te deelen hij was vol geestdrift voor kunst en poëzie
hier werd de mestkever in een oude halfgebroken klomp gezet daarop werd een stokje voor mast ingestoken en aan deze mast bond men de mestkever nu met een wollen draadje vast nu was hij schipper en moest zeilen
ik griezelde eerst van dat kamertje met zijn akelige herinneringen even als van mijn groene jurk maar ik ben er nu weer aan gewend wat ben ik dankbaar en wat vind ik nu t leven mooi t lijkt op de dagen na mijn typhus op
waarom niet als ik meen te weten dat zij onbesmet zijn bewaard en als ik zelf mij heb voorgenomen er nooit een vlek op te werpen antwoordde hij dan vast en met fierheid
ik spare u en mij zelven de optelling van de jammerlijke reeks tracasseriën en reciprociteiten waarmee al vr de geboorte van francis de generaal en tante sophie elkaar hebben vervolgd en elkanders leven hebben verbitterd
na haar stapte er weer een man uit het rijtuig een schilder van beroep mijnheer september die moest naar het bosch de bladeren moesten van kleur wisselen maar hoe schoon werd alles als hij het wilde al spoedig prijkte het bosch in rood geel of bruin
lieve juffrouw saartje dat gy my met uwe liefde vereert was my bewust zo lang ik het genoegen had om u te kennen en ik twyffel ook geenzins aan uwe betuiging van achting voor my dit is des afgedaan ik zal overgaan om uwen zeer lieven brief te beantwoorden in verwagting dat u zulks aangenaam zyn zal
rechtop met het gelaat naar den spreker gewend zat hij te luisteren onwrikbaar onbewegelijk of hij aan wat anders dacht stond niet op zijn gelaat te lezen tegen het midden van de predikatie vielen zijn oogen wel eens toe
wordt op den elfenheuvel uitgenoodigd en wel tegen van avond zeide zij maar wilt ge ons eerst niet een dienst bewijzen en het doen van uitnoodigingen op u nemen gij moet ook iets doen daar gij zelf geen gasten ontvangt wij krijgen eenige deftige vrienden toovenaars die iets te beteekenen hebben en daarom wil de elfenkoning zich vertoonen
bezig de bedden op te maken terwijl dora met de beide jongens wim en fritsje in het andere vertrek aan het spelen was met eene groote bouwdoos een geschenk van grootpa den heer van tholen
ik mag het lyden geld is myn zwak niet en myn broer zal zo hy eens zelfs negotie doet van die ronde vrienden nodig hebben gy weet vader was eerlyker dan gelukkig eens ben ik nog maar uitgeweest en dat heette familiair by tantes naasten buurman den heer uitval
hier woonden verscheidene familiën van oorwormen deze hadden geen hoge eisen alleen gezelligheid de vrouwelijke individuen zijn vol van de tederste moederliefde en daarom prees ook iedere moeder haar kind als het schoonste en verstandigste
ik hoorde van haar dat tal van vrienden naar mij waren komen vragen en kaartjes hadden afgegeven ik vond er zelf een van mijn oom den minister die in persoon naar mij was komen informeeren en die de juffrouw op het hart gedrukt had mij toch trouw te verzorgen en moeite noch kosten te sparen hij stond voor alles in de
een stortregen stroomde er eensklaps uit de wolken neer de mestkever ontwaakte van het rumoer en wilde zich in den grond verschuilen maar dit gelukte hem niet hij werd al om en
het was bijkans onmogelijk dit hooge edele voorhoofd die fijne levendige schrandere trekken die bij diep gevoel bij de merkteekenen van lijden toch de reinheid en den eenvoud van een kind schenen behouden te hebben
en later trokken zij hun jassen uit en legden zich op de tafel neer om te slapen want zij maakten geen omslag maar de oude kobold danste met zijn jonge bruid de kamer rond en wisselde laarzen met haar want dat staat deftiger dan ringen te wisselen
wat vernedert kost altijd hernam zij maar helaas ik ben er al over heen en wat het overige betreft mijn zomertoilet is er eene luchtspiegeling door geworden ging zij luchtiger voort
frédérique zocht tevergeefs hem te bedaren en mathilde vertelde aan howard wat eigenlijk de kwestie was mevrouw van erlevoort schudde het hoofd foei eline zoo te plagen fluisterde zij zacht en haar verdediging bracht etienne buiten zichzelven van vroolijkheid
zy is onder myne oogen opgegroeit duizendmaal zat zy op myn schoot met my te snappen of haar poppen te kleden want ik ben een regte kinder gek zo dat ik maar zeggen wil dat dit de gelukkigste dag van myn leven is en dat ik nu niets meer van god te wenschen hebbe dan dat ik en alle brave menschen gelukkig zyn
dit hoort onder de bitterste teleurstellingen van mijn somber leven vol zelfverwijt en zich bewust dat hij te zwak was om zekere verzoekingen weerstand te bieden zwoer hij alle verkeer met de wereld af en hij heeft woord gehouden
en dan alles verveelt me hier in louis couperus de stille kracht laboewangi wat een ellendig eentonig leven soerabaia vind ik ook vervelend batavia ook het is alles zoo duf de menschen vinden niets nieuws uit
houd vast wat ge hebt deze hand behoort aan u toe u wil ik zelf tot vrouw hebben en het elfenmeisje zei dat het sprookje van den ringvinger en van den pink nog ontbraken
maar spreek er mij nooit van uit u zelven want er zijn oogenblikken waarin ik dat niet verdragen kàn oogenblikken waarin het mij zoo goed is te vergeten ik versta u francis wees er gerust op sprak ik ernstig maar somber en drukte maar even de hand die zij mij reikte
en het was vreemd en wonderbaar want al dit zoet frederik van eeden van de koele meren des doods gerucht geschitter en gegeur heerschte om haar en buiten haar als een heerlijk gebeuren maar hier binnen in haar in haar hoofdje was hedwig hedwig zelf en zag toe
myne oogen stonden strak myn borst was zo beklemt dat ik naauwlyks zuchten kon eerst op den dag der begraving begonden myne tranen te druppelen konde ik zuchten en de natuur ontfing die verligting die zy niet kon ontberen zonder my in zinneloosheid te storten
zoo tobde ik een tijdlang eer ik zekere litterarische connexiën had aangeknoopt die mij op weg hielpen maar toen eens mijn pseudoniem een goeden klank had gekregen ging het vrij goed niet zonder inspanning niet zonder offers dat is zoo maar toch geene die mij te zwaar vielen
maar zonder gezelschap was zij niet haar jongere broeder juli was bij haar dit was een welgedane jongeling op zijn zomersch gekleed en met een stroohoed op hij had maar weinig bagage bij zich omdat dit bij een hevige warmte te lastig is daarom had hij zich slechts van een zwembroekje voorzien en dat is niet veel
hedwig zweeg hierop lichtelijk hoofdschuddend en toch zei ze en toch lijkt de dood mij altijd nog beter dan t leven zuster paula bleef haar eenigen tijd peinzend aanzien
doch mijn besluit was genomen ik beval aan frits die mij met stomme verbazing aanstaarde het wagentje van de pauwelsen te laten voorkomen en ging naar mijne kamer om mijn koffer te pakken
toen ik te parys kwam was myn eerste werk om den heer blankaart op te zoeken dit gelukte my na veel lopens en dravens ik vond hem den zelfden man als ik hem altoos vond hy was zeer verheugt my te zien en heeft om met my en nog een amsterdams heer cornelis edeling te kunnen reizen zyn betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart reis nog drie dagen uitgestelt wy logeeren by hem
na hem stapte er een dame uit het rijtuig juffrouw mei noemde zij zich zij droeg een zomertoilet en overschoenen een lindebladgroene japon en anemonen in het haar en daarbij rook zij zo geducht naar de muskus dat de schildwacht moet niezen
ik kon geen geld missen maar ik had toch wat te geven ik berekende dat ik hier al heel weinig kleedij noodig had en behield niets dan eene enkele zijden japon als zondagskleed en mijne baltoiletten die haar evenmin te pas kwamen als mij doch waar ik nog aan hechtte als souvenir
nu ik zooveel al weet vertel mij nu ook meer van uw leven zeide zij hedwig deed dit zoo goed zij kon maar onsamenhangend daar zij veel oversloeg en later weer aanvulde
de moulangers familie van tante elize en de des luynes hadden hen allen zoo een lief jong paartje gevonden en ze deden hun nu nog veel beleefdheid en het was heel aardig van georges en lili dat ze haar eline dadelijk waren gaan opzoeken ze apprecieerde dat zeer
hoe lang heb ik met u omgegaan zonder te vermoeden dat myne liefde voor u iets anders dan behagen en vriendschap was ik ben beter onderricht zedert ik zeker jong heer niet meer zo vriendlyk kan ontmoeten dan voor hy t geluk hadt u overal en ten allen tyde te vergezellen
de voeten van het tafellaken af zei de oude kobold en nu gehoorzaamden zij wel is waar maar toch niet terstond de dames die naast hen aan tafel zaten kittelden zij met pijnappels die zij in den zak bij zich droegen en toen trokken zij hun laarzen uit om gemakkelijker te zitten
hedwig voelde diep ongelukkig en stond als een verlegen kind op schreien hoe had zij de dwaasheid durven doen maar zij zag hem een wijle aan in haar verslagenheid en zei ik ken u toch spreekt u geen hollandsch
ik moest minnegeld betalen omdat ik voor de luiermand had gezorgd ik moest voor de arme krankzinnige zorgen die welhaast niet meer onder de haren kon blijven ik deed dit laatste uit vollen vrijen wil maar het kostte meer dan ik offeren kon
daarop bood hij zich aan mij in een der ongebruikte benedenkamers te verbergen die op den tuin uitzag ik zou er mijn vader mogelijk kunnen gadeslaan zonder dat deze het bemerkte en zoo is het ook geschied
en nu gingen zij den elfenheuvel in waar het waarlijk deftige gezelschap zich reeds verzameld had en wel met zulk een haast dat men zou denken dat zij samengewaaid waren maar voor iedereen was het keurig en netjes ingericht
aan zuster paula vertelde zij het gebeurde heb ik goed gedaan vroeg zij zuster paula's klare oogen stonden rustig en dankbaar haar blik ging diep en innig in hedwig's oogen maar zij zeide toch hoofdschuddend en de brauwen heffend
ee portier had nu twee onderwerpen om de heeren voor te leggen wanneer zij in of uitgingen
zou ik zulk een oud weldoent vader niet dienen gehoorzamen in ziekte en ongemakken oppassen als zyn kind waarlyk dit zoude ik doen ook dan als ik by geval ook het onschuldig doel zyner vreemde begrippen ware eenig en alleen om my by mynen man verdienstelyk te maken
of wat zou het u baten als ik u alleen mededeelde dat lord william in t begin van den herfst bij ons gekomen bij het naderen van de lente ons weer verliet zonder met u verloofd te zijn vroeg ik gejaagd
en was er zelf zulk een maar zwieriger en voornamer omdat hij in weelde was opgevoed en stamde van aanzienlijk geslacht t meest haatte hij de gewone deftige fatsoenlijke menschen vooral de vrouwen die hij in dit soort het ergerlijkst vond
daar lag hij wel is waar anders dan op de warme mesthoop in de stal maar iets beters was hier niet voorhanden en daarom bleef hij waar hij was bleef er een gehele dag een gehele nacht en ook de regen bleef tegen de morgen kroop hij tevoorschijn hij ergerde zich over de weersgesteldheid
en uw bruidegom is een timotheus die de begeerlykheden der jonkheid vliedt in wien het oprecht geloof woont ô zo de lieve johannes eens aan hem schreef hy zou zeggen ik schryve u jongeling want gy hebt de waereld overwonnen ik spreke uit ondervinding
zij lachte mat ben je niet wel ik voel mij doodgaan zeide zij hoe meen je ik voel mij iederen dag wat sterven
er werd een massief mahoniehouten speeltafeltje uit een hoek gehaald de lamp in t midden gezet daar volgens frits de freule geene waskaarsen had uitgegeven en ons spel ving aan het sprak vanzelf dat wij ombre speelden en de generaal stelde den prijs van het fiche nog al hoog naar t mij voorkwam
al wat hij maanden lang gedacht en in zich zelve overwogen en verwoord had kwam er nu uit brokken van zijn levens overtuiging van zijn geschiedenis van zijn waardeering kwamen mee zooals boomstammen en stukken huisraad meedrijven op den vloed
het schuitje kwam dicht in de nabijheid van het scheepje van onzen mestkever de meisjes vischten dit uit het water op een van haar haalde een schaartje uit haar zak knipte het wollen draadje doormidden zonder den mestkever eenig leed te doen en toen zij aan land kwam zette zij hem in het gras neer
de kapitein vergat te zeggen wat ik later vernam dat hij door zijn vriend een glas ouden cognac toe te dienen om hem moed te geven het zijne bijgedragen had tot den snellen afloop
zij behooren wel is waar tot de geestelijkheid die niet tot de onzen gerekend wordt maar dat is slechts hun ambt zij zijn toch nauw aan ons verwant en leggen druk bezoeken bij ons af goed zei de nachtuil en vloog weg om de uitnoodigingen te doen
hier en daar glom een tuinspiegel als gepolijst nikkel een vrouw bezig met waschgoed aan een sloot uit te wringen hief zich even op en glimlachte en twee boerenkinderen liepen het rijtuig achterna daar jan en cateautje hun kersen
weet ik in hoe ver gy gelyk hebt niet saar lief dat ik u in staat ken om my te pieren zo wat op myn mouw te spelden gelyk men zegt neen gy waart altoos een oprecht kind maar gy zyt jong
als de ongelukkige daarop zijne hoop bouwde en daarvoor de weinige hulpmiddelen veil had die hem nog ten dienste stonden dan was het toch wel ver met hem gekomen dan was het niet eens meer slim beleid dan was hij tot idiotisme gezonken
die zullen wij van de winter wel horen zei de oude kobold en van de dennenboom zullen wij horen en van de berk en van de geestengeschenken en van de vorst gij moet maar vertellen want daar heeft niemand bij ons zo goed de slag van
alles zal naar uw zin gedaan en gelaten worden door uwen aanbidder betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart vyftigste brief mejuffrouw de weduwe willis
ik heb ze in de keizerlijke stallen niet mooier gezien zei de mestkever terwijl hij uitrustte bederf mijn dochters niet spreek niet tegen haar of het moest zijn dat je werkelijk plan op een van haar had maar dat heb je zeker wel en ik geef er mijn zegen op
zij droeg nu niet die amazone die mij hatelijk geworden was maar een eenvoudig rouwgewaad dat hare bleekheid sterk deed uitkomen francis daar ben ik wat hebt gij mij nu te zeggen riep ik
maar ik zie daar sherry staan mag ik zoo vrij zijn welzeker kapitein schenk u zelven maar in en ga dan voort als ik u verzoeken mag nu dan toen gij weg waart is zij flauw gevallen en dat is haar leven lang nog nooit gebeurd
hij had veel bagage bij zich zelfs een engelschen ploeg hij sprak over landhuishoudkunde maar door het hoesten van zijn buurman hoorde men daar niet veel van mijnheer november was het die zoo hoestte terwijl hij uit het rijtuig stapte
wil god mij dat weer aandoen het is goed zei zij en dat gaf volkomen rust en de waanzin dreigde ook niet éénmaal frederik van eeden van de koele meren des doods haar zwaarste lijden was t verlangen naar ritsert en de gedachte dat hij haar nooit in t leven zou begrijpen maar zij hield getrouwelijk stand
ik ben te veel overtuigt van myne gebreken om er zo vele van de uwen optetellen maar ik ben zeer bedroeft over u om dat gy my noodzaakt deeze lieve waardige vrouw te verdedigen
daarop klom de mestkever in het vette slijk af daar zaten drie jonge mestkeverinnen zij meesmuilden omdat zij niet wisten wat zij zouden zeggen geen van de drie is nog verloofd zei de moeder en de jonge dames meesmuilden op nieuw ditmaal uit verlegenheid
kon jy jou niet van haar ontdoen ja dat onnozel stuivertje dat zy verteert ik weet het zusje dient echter nog om de noden der heiligen te voldoen en zy zelf ô diepte wordt tegen haren wil aan nog dienstbaar gemaakt aan de goede zaak die zy zo vyandig is
het interieur van tantes woning gaf mij niet veel meer licht over haar persoon en karakter dan ik reeds ontvangen had de oude kamenier verkondigde met ijskoude trekken en droge oogen haar lof in vrome termen de jongere keukenmeid vond stroomen tranen om den jonker te begroeten die zeker ook zoo bedroefd moest zijn
zou het u niet goed doen als u van den zomer veel buiten was vroeg reijer ik meen niet reizen van de eene plaats naar de andere dat zou u te veel vermoeien maar ik meen een séjour ergens op een koele schaduwrijke plaats waar u een lieve entourage zou vinden
zes en zeventig jaar al het uiterlijke van t geen men een respectabel man noemt en toch zoo diep gevallen doch waartoe u deelgenoot te maken van al het strijdige en pijnlijke dat er toen in mij omging ik moest er mij tegen verzetten en een visage de circonstance vertoonen dat spreekt vanzelf
onze goede weduw en ik kozen juist dezelfde stukken die het kostelykst maar ook het minst zwierig waren ô naatje wat zyn wy vrouwen evenwel kinderagtig juffrouw buigzaam uit toegeeflykheid zo wel als de overige toch ik ben in myn schik en verlang heel zeer dat alles nu maar gemaakt was
een gelukkig nieuwjaar heette het een mooie vrouw veel geld geen verdriet en geen smart dat wenste men elkaar van weerskanten toe en daarop klonk men met de glazen zodat het een geducht gerinkel gaf en voor de stadspoort hield de diligence met de vreemde gasten de twaalf reizigers stil
juffrouw frantzen zette reeds de van rijsseltjes op hunne stoelen en bond hunne servetjes om uit den tuin kwam etienne met cor den achttienjarigen zoon des huizes die adelborst was en nu met groot verlof op de horze vertoefde
hé dat staat kaal de oude familieportretten zijn weg zeker door de mot en de rotten opgegeten met huid en haar alles bewees dat de man hier geen vreemdeling was zijne manieren waren vrij en
deeze schikking zal u niet verwonderen als gy bedenkt hoe verzwakt myne moeder was als gy bedenkt dat tante en ik toen zéér wél te recht konden tante hadt nicht lief om dat die ziek en zwaarmoedig was en nicht wel die kon niet denken dat er zulke tantes in de geheele waereld waren
daar is iets zoets in en iets verraderlijks het prikkelt en bedroeft en doet tranen komen en lachen uitgelaten lachen hedwig danste en dronk ook wat wijn
zy heeft geene hele sterke neigingen tot iets wat ook en zo zy iets te doen heeft zal zy dat eenparig volvoeren zonder het om uitspanning neêr te leggen letjes karakter is eenparig goed saartjes is groot edel wat romanesq maar t kan zo goed zo eenparig goed worden als letjes
grootpapa heeft mij gezegd dat gij schrijven wilt leo en ik herinnerde mij dat er niet voor inkt is gezorgd sprak zij zonder mij aan te zien want de weinige voorkomendheid die ik haar toonde maakte het haar duidelijk dat de verrassing mij niet bijzonder welkom was
ja zij voelde zich een onzedelijk schepsel zij was nog veel erger schuldig dan de juffrouw wist en toch deed frederik van eeden van de koele meren des doods dit mensch haar gruwelijk onrecht en kon niets begrijpen van wat zij zoo kleingeestig veroordeelde
morgen riepen zij den schildwacht toe die bij den ingang van de stadspoort stond goeden morgen antwoordde deze want de klok had immers twaalf uur geslagen uw naam uw beroep vroeg de schildwacht aan hem die het eerst uit de diligence stapte