rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
toen op zekeren dag dat wij een pick nick hadden ergens buiten mijn waardige plaatsvervanger zich met de kas uit de voeten maakte het geval maakte veel opschudding en was inderdaad erg genoeg het was notoir dat ik geen deel had aan den diefstal maar ik was toch de verantwoordelijke persoon
myne blydschap was onbeschryflyk maar zy verdween schielyk door de gedagten hoe zal ik nu door de waarde vrouw voor een bedriegster een valsch meisje een ligt jong schepzel gehouden veracht en verfoeit worden wat zal ik doen
frans was uit de stad naar amsterdam waar hij een geneesheer consulteerde het was nu halftwee dacht jeanne met een blik op de pendule die hoorbaar in de stille kamer tikte
hedwig glimlachte terug maar haar hart scheen te zinken van angst dat hij haar hersteld mocht gaan verklaren en toch moest dat gevreesde komen op een morgen hield hij bij haar stil
en zoo men maar matrozen vindt dan vaart het prachtig schip gezwind naar oost en west naar noord en zuid en zeilt het zonder lading uit het komt rijk geladen eenmaal aan
lord william werd mij voorgesteld als een schoolmakker van mijn vader die eenige jaren zijn oudere was en die zijn protector geweest was op de school te eton sir john scheen niet vooruit van zijne komst verwittigd te zijn geweest want hij had geen de minste aanstalten gemaakt voor zijne ontvangst
ja dien en zeg eens wanneer denk jij nou te trouwen met je mannetje ach dien waarlijk ik weet het nog niet we trouwen nog in lang niet en je moet er niet over kakelen hoor neen maar daar zal ik wel voor oppassen trouwens je begrijpt bet merkt ook wel wat zou er een jaartje overheen moeten
van oudijck was in een sombere bui hij was gewoon nu en dan geregeld anonieme brieven te krijgen venijnig uit stille hoekjes uitgespogen laster nu een assistent-rezident dan een controleur bekladderend nu de indische hoofden dan zijn eigen familie besmeurend
alles zingt door pieter louwerse nummer honderdzesendertig in den omnibus ik reed laatst in den omnibus het ging er goed van door nu het mocht ook want er stonden toch drie dikke paarden voor
die te leren kennen is nodig zal men die immer beteugelen maar ik ben weêr wat heel ernstig ben ik niet uwe vriendin is de vrolykheid zelf en echter ik zie dat zy u mist ô myn lief meisje kom spoedig weer zo gy kunt evenwel uw plaisier
de vroolijke blos op het frissche volle gelaat van overberg verschoot tot een vaal bleek maar hij zeide niets de kapitein daarentegen viel in het is maar al te waar dat zij alles risqueerde als zij zich iets in t hoofd had gezet
weinige dagen na het bezoek uwer moeder storf de dierbare lyderes des nagts in t byzyn van onze pieternel en den heer blankaart die toen juist in de stad was en ik bleef nog geen zeventien jaar oud zynde
om haar een zacht roezig stemmengerucht kristal en bloemen rose vruchtvleesch van meloenen zachtkrakende zijde kleederen der vrouwen glanzig wit van het gestijfde linnen der mannen in hun zwarten rok
het was laat toen georges wegging laat toen marie en lili samen heure slaapkamer opzochten en zich ontkleedden marie luisterde vriendelijk en geduldig naar lili's gesnap over honderden plannen voor de toekomst zij zou het heerlijk vinden te reizen en georges betrekking bracht natuurlijk meê dat zij dit later veel zouden doen
maantje maantje kus d'n moede ik ga slapen in gods hoede einde van het volle maantje
wien men kort en goed recht zou doen als hij lastig werd en zijn bedrog volhield daarop was ik niet verdacht geweest ik was dood ik moest dood blijven en zoo ik mijne identiteit wilde bewijzen was dat zoo goed als mijn eigen doodvonnis onderschrijven
den hemel zy dank ik ken geen huisselyk verdriet maar geloof teffens dat het wel eens knellender zyn kan dan in t oog schitterende rampen wie kent in het eerste geval onze deugd wie verwondert zich over haar en als men in onze jaren haar die twee steunpunten ontneemt is zy dan wel altoos bestendig
eline bleef alleen de avond viel de zon deinsde langzaam terug maar het bleef nog zeer lang licht en eline trok de stores weder op toen nam zij uit hare kast een klein fleschje en telde voorzichtig hare druppels die ze in een glas water liet vallen
onze dominé besloot op t verzoek der oude heren dit vrienden maal met eene dankzegging die ons de hoogste dankbeelden gaf van zyn godvruchtig hart en zyn menschlievenden aart
de meesten en wien zij waardig keurde en dat waren er velen en louis couperus de stille kracht wien zij verwierp in dat ondeelbare oogenblik van haar opperste gerecht met dien enkelen blik in die enkele seconde behoefde ook nooit te hopen zij priesteres liet hem niet toe in den tempel voor de anderen was de tempel
in vroeger dagen als hem een andere vrouw zooiets geschreven had zou hij gepreveld hebben loop rond dan is t met één maar uit ook maar hij was al aanmerkelijk verdeemoedigd en vrij wel machteloos in de trekking van dezen hartstocht z kon hij hedwig niet opgeven hij moest meer zekerheid hebben
nou nou wat zou dat is deer zoo'n haast bij t is hier de grond van de werve je hoort hier niet scheer je weg of he'k van me leven wat ze een haast het um me weg te kriegen en dat um nou nou ik ga al anders laat ze me die kostelijke jonker nog voor koddebeier spelen
maar zonlief dat stralen en branden die rijpen het ooft en het graan al gloeien mijn hoofd en mijn leden ik ben nu ineens weer tevreden en ik zal in de schaduw gaan staan
gesterkt hoofdstuk xxxv i oom daniël en tante elize waren niets verwonderd toen eline eenige dagen na het vertrek van st clare en vincent hun mededeelde dat zij voornemens was naar den haag terug te keeren
en woont nu in by eene zeer fatsoenlyke deugdzame weduw met nog drie andere juffrouwen al het overige is leugen en laster ik hoef dat niet te weêrleggen juffrouw burgerhart is het lieve kind myner brave moeder myne zuster is hare vriendin
ik had haar te veel te zeggen om nu onverschillige woorden met haar te wisselen en liet haar aan t geen zij de menage noemde vast besloten haar daarna uit te noodigen om samen eene fiksche wandeling te doen en daarbij dat onderhoud met haar te voeren dat beslissend moest zijn
en kan het dan lijden dan zoekt ze ons wat uit en wij gaan aan het smullen van het kostelijke fruit maar geeft zij geen centen dat kan bij geval dan ruiken we aan het fruit maar dat kost niemendal
hij had gisteravond gedacht dat zij kwam om zich te geven en dat had hij willen aannemen en door die gedachte had hij haar beleedigd ritsert erkende dat dit zoo was hoe dit haar zoo beleedigen kon en waarom zij dan wèl was gekomen dat bleef voor hem duister en werd ook niet
toen raapte zij haar sortie heur witte kant op streek de verkreukelde zijde van haar toilet glad en begaf zich naar heur slaapkamer waar een kleine melkwitte nachtlamp een zachten weemoedigen glans verspreidde
dat juffrouw rien du tout schynt te zeggen ja dat is nu allemaal wel maar brunier praat meer met edeling dan met my dat de aanstaande z z en zyn aanstaande hulpe in al wat recht en billyk is niet wyzer zyn dan t hele
van welke groote reis spreekt gij t is waar ook wij hadden het zoo druk met uwe zaken dat ik vergat u van de mijne te vertellen als gij mij niet uitgenoodigd hadt bij u te komen zou ik u toch morgen in den loop van den dag eens opgezocht hebben om u mede te deelen wat mij is overkomen
jawel wie het maar geloven wil die houdt in het eerst zich kloek en zegt dan die kininepil smaakt juist als zoete koek maar ik ik houd niet van dat goed al is er zilver rond
toen stonden de boeren te kijken boerke zeiden ze waar kom je vandaan kom je uit het water zeker zei boerke ik ben gezonken diep diep tot ik eindelijk op de grond kwam
sara burgerhart en hebt gy er ons niets van gezegt foei dat geniepig lotje ik dagt dat het al oud vuil was by de juffrouwen want ik heb het al wat gehad och heer anders was t wel tot uw dienst
niet heel aanmoedigend is voor u zij moet eene brutale heks zijn die niet wil trouwen omdat zij geen heer of meester over zich wil erkennen ze heeft dien armen karel felters den goedhartigsten sukkel die er op twee beenen loopen kan zoo gerudoyeerd dat hij van schrik het hazenpad heeft gekozen en nota bene naar afrika is vertrokken
de knoop is gelukkig gelegt ik ben eens even t'huisgekomen om te zien of er ook een brief van uwe majesteit adriana de eerste was neen geen brief nu dat's weêr een schreefje op den kerfstok ik ga zo vliegent weêr naar t huis van
de vrouw antwoordde ik heb alleen maar kaas en brood wat mij betreft dan maar kaas en brood zei de man als t maar eten is en hij riep naar het boerke kom eet nog maar eens mee
eens echter vestigde zij hare oogen op mij met een onderzoekenden blik en vroeg leo zeg mij hebt gij veel met vrouwen omgegaan met de vriendinnen mijner moeder nogal maar sinds ik vraag niet naar oude vrouwen
en later toen zij ouder werd het mee mogen aanzitten en het geluk als zij iets zeide of deed waardoor zij werd opgemerkt en iets voelde van het op waardige wijze niet als een kind meedoen aan een feest
zooveel teerheid van gevoel verzuchtte ik en toch zoo uitvallen als zij eene opvatting heeft niet waar viel hij in en dat tegen u die anders zoo goed met haar terecht kon jammer eeuwig jammer dat het misverstand niet terstond weer is bijgelegd
mijn meid moet het eerste gaan zei de schout toen zij bij de koopman in de stad kwam gaf die haar niet meer dan twee rijksdaalders voor een huid en de anderen gaf hij niet eens zoveel wat moest hij met al die huiden doen zei hij
neen er zijn boomen eikenboomen naar ik meen voorbij den koepel en route dan het is eigenlijk te warm om je veel te vermoeien ik ben van pauls opinie ik hou zeer veel van een luie buitenpartij heel lang liggen in de schaduw en dan naar de wolken kijken boven je hoofd lispelde lili
maar gansch gebroken was haar vroomheid niet zooals ook nimmer meer in haar verder leven haar eenzame wandelingen waren durende gesprekken met god in haar naïeven trant zij deed hem bittere verwijten bracht hem klachten en vraagde vraagde zonder ophouden
ik geloof dat ik ten minsten in eene vlaag van drift uwe achting met levensgevaar zoude hebben kunnen kopen ik wist toen ook nog niet dat ik edeling beminde ik geloofde dat ik alleen vriendschap voor hem had doch nu voelde ik liefde voor hem want ik vreesde al zo zeer zyne liefde als de uwe te zullen verliezen
ja nogal en dat's geen wonder ik heb hier menig guitenstuk uitgevoerd in mijne jeugd maar gij mijnheer wie zijt gij eigenlijk een adjudant van den kolonel of een protégé van francis dat gij hier zoo logeert
de koning echter had een boze moeder die ontevreden was over dit huwelijk en zij sprak kwaad van de jonge koningin wie weet wat voor een meid dat is zei ze die niet spreken kan zij is een koning onwaardig
zij was aan de beenen verlamd en had geen kans vooreerst frederik van eeden van de koele meren des doods ontslagen te worden voor hedwig voelde zij een heimelijke vereering zij had aandachtig naar de gesprekken met zuster paula geluisterd en ook vaak met hedwig gesproken vooral over t persoonlijk voortbestaan na den dood
die u op zulk eene geheimzinnige wijze op zulk een ongewoon vroeg uur was toegezegd ik hoopte altijd dat ik u vr uw definitief vertrek nog eens zou kunnen zien om u vaarwel te zeggen
den tweede male toen er een mooi jongetje geboren werd pleegde de stiefmoeder hetzelfde bedrog maar de koning weigerde weer haar te geloven en hij sprak zij is zo vroom en goed
nu althans ik was in de kamer toen hy met u in huis kwam en dewyl ik voor grote lui wat schaamagtig ben verstak ik my in de naaste kamer in een kleêrkast daar wel twintig rokken in hangen de eene nog mooijer als de
gekalmeerd had hem die totale afwezigheid van een enkele gedachte in dien verleider die oogenblikkelijk vergat na het uur van liefde zoo harmonisch vergat dat addy met oogen van naïve verbazing had opgekeken
wel wat bang voor de oude meid die mama haar gehuurd had maar zij oefende zich met zulk een diplomatischen tact
frédérique vond haar betooverend maar toch zij vond haar antipathiek en haar oogen bespiedden bijna angstig otto's blik die vol licht op de sirene neerzag
de herder antwoordde dat staat nog altijd buiten te vreten het wou niet ophouden en ook niet meegaan maar boerke zei nee hoor ik moet mijn beest terug hebben en zij gingen toen samen naar de wei terug maar iemand had het kalf gestolen het was weg
totdat ritsert aan t eind van raad en zelfbedwang toegaf aan de meest hartstochtelijke uitbarsting haar knieën omvattend en haar kleed besproeiend met zijn tranen dit verteederde hedwig onmiddellijk en nu werd spoedig het woord gevonden dat hem den sleutel gaf
indien de bienseançe het gepermitteert hadt ik zou hartig om die vertoning gelachen hebben het kwam my echter voor dat er nog al vry wat op dat hartje zou moeten gerameit worden voor dat het met dit gewaad
iemands omgeving leert ons zoo licht iets naders omtrent zijn persoon t is geheel tot uw dienst jonker alleen ik meen reeds het genoegen gehad te hebben u te zeggen hernam van beek met eenige verlegenheid dat de oude freule aan mij heeft gelegateerd zooals reeds in t voorgaande testament was beschreven
het was haar onmogelijk tegen die woeste kracht in te gaan en zij wendde zich om en liet zich doelloos voortstuwen door den storm die haar in den rug vloog als een reusachtige vampyr met breede verscheurende
dat wil zeggen aan mijne opvoeding een bijzondere richting te geven die mij gemaakt heeft wat ik nu ben en die mij mogelijk tot nog veel ergers zou gebracht hebben zoo niet tusschentredende personen en omstandigheden de uitwerking zijner ongewone opvoedingsmethode eenigszins gewijzigd hadden
er was een dorp daar woonde enkel rijke boeren en maar één arme die noemden zij het boerke hij bezat niet eens een koe en nog minder geld om er een te koopen
arm kind zou ze nu naar den man verlangen in het maanlicht keek stork zijn gezel er op aan
mag ik u bidden myn heer zendt het pakje aan tantes huis niet het ging wis en waarlyk op t vuur ik zal hier een adresje insluiten ik bidde den goeden hemel alle daag voor u en dat ik u gezond en vrolyk moge weder zien my zelf gelukkig rekenende van te zyn uwe liefhebbende pupil en dienares
en hij vond de sla eindelijk drukte boerke de raaf nog éénmaal dat hij kraste en zei toen en ten vierde is er gebak onder het bed wat koekoek riep de molenaar en hij ging en vond het gebak
wat is dat rood ze bloedt zei ritsert hier zei gerard haar handen opheffend bloed droop van haar vingers druk dicht druk dicht de polsen zei ritsert dan zal ik onderwijl dat natte goed uitdoen
dit scheen billijk en ik moest wel toestemmen daar ik wist hoezeer grootpapa die een verfijnden smaak heeft en op zijne aisances gesteld is zekere ontberingen met heimelijk leedgevoel droeg ik gaf dus toe dat rolf op zijne eigene hand zekere luxe zou invoeren maar ik had niet kunnen voorzien welke proportiën deze zucht om het zich goed te maken zoude aannemen
toen gooide zij over ieders hoofd een hemdje en toen dat hun huid had aangeraakt veranderden zij in zwanen ze vlogen weg over het bos
hendrik zeide hy gistren dat moest uwe moeder beleven jongen gy hebt een juweel van een vrouw met welk eene tederheid beschouw ik haar nu zy my de hoop geeft op iets my zo dierbaar myn ziel smelt als weg wanneer ik haar in dien staat zie druk bezig in het gereet maken van honderd dingen die ik niet eens weet te noemen
de schaapherder zei anders niet om schout te worden wil ik wel in dat vat gaan zitten als je er in gaat zitten zei boerke word je ook schout
men gaf toe de grondwet van thalia werd afgeschaft eva heerschte er absoluut koos de stukken uit verdeelde de rollen en het was de bloeitijd van het gezelschap men speelde gedrild door haar zoo goed dat men van soerabaia kwam om de voorstellingen in concordia bij te wonen
nu is het niet vreemd dat een jong meisje t welk men de schoonheden van zijne tragediën doet opmerken zich zelve voor een juliet gaat houden maar daarom is hij die haar de gelieven van verona leert verstaan zelf nog geen romeo en ik vraag u francis als gij er ernstig over nadenkt of ik het voor u zou kunnen zijn
daar zal ik dan alleen zitten kyken en gapen terwyl heintje en saartje willis en letje de probetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart ponent smit en juffrouw willis met elkander zitten te praten en te liefkozen zeg aan uwe lieve moeder dat ik regt kwaadaartig op haar ben om dat zy nu juist begrypt van de anderdaagsche koorts te krygen
en zij gaven zich niet de minste moeite maar zij sloegen de spijkers uit de eerste de beste wielband en brachten die aan de koning toen die dommerik's mooie ring zag zei hij hem behoort het rijk
een makkelijk schulppad zoo hard als een steenweg zouden we vinden met hooge populieren tot aan het dennenbosch en dan wees de weg zich vanzelf de voerman onderwierp zich en wij reden door maar de weg die zich zelf wijst is wel eens een zeer onbetrouwbare indicatie wij zouden het tot onze teleurstelling ondervinden
in deeze myne gedagten ben ik zedert verbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart sterkt voor drie dagen bragt zyn vriend hem mede om my geluk te wenschen met myne zichtbare herstelling en hy heeft my genoeg gezegt om u te kunnen verzekeren dat hy juffrouw burgerhart bemint
zij liet haar grote doos halen en gaf hem daaruit een ring zo mooi als geen goudsmid op aarde er een kon maken maar de twee oudsten hadden dommerik uitgelachen dat hij een ring wou zoeken
juist toen rolf een belgisch vaandel aan flarden reet en een hoop muiters op de vlucht joeg scheen de zielesmart van francis tot haar hoogste punt gekomen zij barstte in tranen uit en hield haar zakdoek voor t gelaat als om haar snikken te smoren
toen zij nu naar de brandstapel geleid werd hing zij de hemden over haar arm en toen zij boven stond en het vuur ontstoken zou worden keek zij om en er kwamen zes zwanen door de lucht gevlogen toen begreep zij dat haar verlossing nabij was en er was vreugde in haar hart
maar zij hield er van mij een weinigje te plagen voegde hij er met een sluw glimlachje bij en ik liet haar begaan zij had overigens zooveel goeds zij had vele goederen althans vulde ik in gedachte aan terwijl ik luisterde
myne moeder is zo ingenomen met uw antwoord en spreekt juist als gy over eene nadere verbintenis ik begryp dat niet mooglyk is myn oordeel wat belemmert door dien ik zo vurig wensch u myne zuster te noemen
de koning geloofde het niet en wilde niet dulden dat men haar enig leed aandeed en zij zat maar en naaide aan de hemden en merkte niets
dat wil ik wel gelooven repliceerde de weduwe de officier van justitie was een goed vriend van den kolonel die dagelijks met hem aan de ombretafel zat en hij heeft om de zaak te bemantelen en tegelijk aan het publieke
en nu had zij haar broers uit de macht van de betovering bevrijd de zes hemden waren klaar alleen de linker mouw ontbrak nog aan het laatste
maar de kinderen bespeurden terstond zonder het zoo recht te beseffen het kunstmatige en ingespannene van deze houding daar zij tot nu toe nooit anders dan vrijheid en natuurlijkheid hadden gezien
had aan overberg kennis gegeven dat het nog een codicil bevatte één dag voor haar dood er bijgevoegd waarbij aan freule francis mordaunt na het overlijden van den generaal en voor t geval dat haar huwelijk met jonker van zonshoven niet doorging een jaarlijksch inkomen werd verzekerd van drie duizend gulden haar door den erfgenaam uit te keeren levenslang
maar het is nog klein en moet gedragen worden goed zei de herder en hij nam het op zijn arm en droeg het naar de wei daar zette hij het neer op het gras
de waarde juffrouw buigzaam werdt onverwagt dodelyk krank de doctor deedt haar by herhaling aderlaten wyl zy zeer klaagde over pyn in de zyde hemel wat heeft die vrouw uitgestaan en hoe dodelyk zwak is zy
hij behoefde maar één trap te klimmen eene ruime voorbovenkamer met alkoof in een gesloten huis op eene der zijgrachten ziedaar het rustige en zedige verblijf van den jongen edelman
hij zag wel dat zij heel mooi was maar toch beviel zij hem niet als hij haar aanzag overviel hem een huivering toen hij het meisje bij zich op het paard genomen had wees de oude hem de weg en zo kwam de koning weer in zijn slot daar werd toen de bruiloft gevierd
het liep van kwaad tot erger zyne wraakzucht want nu had ik hem die man en heer was beledigt en was ik niet maar slegts zyn vrouw tergde my dermate dat hy aan bartin op eenmaal voor wel duizend ducaten aan juweelen in myn byzyn present deedt
toen het vat begon te rollen riep de herder ik wil graag schout worden en zij dachten dat het het boerke was en riepen terug best hoor maar eerst moet je daar beneden eens rondkijken en zij rolden het vat in het water
verschoon de oprechtheid een weinig door eigen schuld naar ik vermoed eene vrouw behoeft geene apin te worden die iedere mode nabootst maar zij speelt toch een gevaarlijk spel met zich al te stout te verheffen tegen het aangenomen gebruik en de publieke opinie te
de eene het kind hield de ander voor een leelijk valsch onverdragelijk mensch en de andere de volwassene hield het kind voor boosaardig nukkig en ondeugend
daarna maakte zij de man de deur open en sprak gelukkig dat je weer thuis bent de molenaar zag boerke op het stro liggen en vroeg wat moet die kerel daar
toen zij gezeten waren en het eten zou beginnen klopte men buiten aan de deur o jee dat is m'n man zei de vrouw en vlug ging het gebraad in de kachel de wijn onder het hoofdkussen de sla op het bed het gebak onder het bed en de pastoor in de kast op den deel
zij zou er ook mijn pakket vinden dat werkelijk in handen van den procureur was geraakt met de papieren van haar grootvader en waarvan hij het adres had erkend als van mijne hand hij had het terstond na die ontdekking naar het kasteel opgezonden maar zij zelve was er toen reeds niet meer
nu kwelden weer de twee oudste de koning zo lang tot hij nog een derde voorwaarde stelde dat het rijk nu gegeven worde aan hem die de schoonste vrouw thuis bracht
toen zij dezen brief bezorgde en liet aanteekenen had zij onmiddelijk het gevoel dat zij een dwaze en hopelooze daad deed zij wist volmaakt zeker dat haar verzoek vruchteloos zou zijn zij schreef in haar dagboek uni ollandsch zomerweer luwe wind prachtige groote wolken nu en dan regen
en toch leo toch voegde zij er in diepe zwaarmoedigheid bij toch had ik bijna de gelofte gedaan nooit weer een teugel in handen te nemen want
hij vond ze dikwijls kinderachtig met hun huppelende lichte wijsjes en wees haar op de rijkere diepheid van wagner maar ze had hem onder den duim en hij had gespeeld wat ze hem voorgezet had
dat hij in haar stad woonde had ze bijna vergeten en zij keek niet naar hem uit maar het eenmalig aanzien van zijn bleek klein gelaat dien avond in het park veranderde blijvend hare gedachten
nu had zij geen rust voor zij had uitgevonden waar de koning die kluw bewaarde daarna naaide zij kleine wit zijden hemdjes en daar zij van hare moeder toverkunsten geleerd had naaide zij er een betovering in
ook is hij gansch niet onbekend met het civiele en heeft gekleede rokken en gedecoreerde borsten in genoegzame verscheidenheid kunnen gadeslaan om beiden de rekening te kunnen maken en dan is de slotsom deze
en toen de koning stierf heeft hij de kroon mogen dragen en heeft lang met wijsheid het rijk bestuurd
een droeve weemoed straalde uit zijn blik die onafgewend op haar rusten bleef en hij gevoelde nu dat hoe gelukkig men was het geluk altijd vermengd werd met een droppel alsem al vloeide die ook slechts uit eigen overpeinzingen en eigen vertwijfelingen er
eens jaagde een koning in een groot woud en hij jaagde zo ijverig dat zijn jachtstoet hem niet volgen kon en toen het avond was geworden en hij stil stond en rondkeek
hedwig wou dat hij dat niet gevraagd had maar zij kwam niet op de gedachte dat zij zonder onoprechtheid zou mogen toestemmen zij was dag en nacht frederik van eeden van de koele meren des doods vervuld van deze groote en troostrijke ontdekking dat het huwelijk toch wèl iets verhevens en heilvols is maar dat zij het niet kende daarom antwoordde zij weifelend het volgende
van oordeel nauwlijks wolkten bij haar op de herinneringen aan de verleden uren nauwlijks gedacht zij de afspraak voor den volgenden dag het was het geheim dat alleen bestond in het mysterie van het samen zijn en dat immers nooit werd gesproken voor de profane wereld zocht in den cirkel een voet
toen zei de vader hij zal het rijk erven die mij de fraaiste ring brengt toen nam hij zijn zo drie zonen mee naar buiten en blies drie veren in de lucht die zij achterna zouden gaan
ik dankte den hemel uit den grond van mijn hart dat zij in hare onschuld mij z had misverstaan ik had gelukkig nog genoeg tegenwoordigheid van geest om mij te redden en haar gedachtenloop te vatten ik begreep dat ik reddeloos verloren moest zijn bij haar als zij raadde welk vermoeden mij een oogenblik had bezield
ja ze is dol op etienne etienne is altijd vroolijk als een kind en omdat ze ook vroolijk is en nog heel gaarne eens goed lacht doen zijn grappen haar goed maar of ze niet evenveel van frédérique of van otto of van mijn kinderen houdt daar twijfel ik heusch niet hard aan
toen stapten zij in de koets en hij kuste haar en zij reden naar de koning zijn broeders kwamen ook zij hadden dommerik zo zeer veracht dat zij de eerste de beste boerin maar mee naar huis hadden genomen en de koning sprak
neef leopold ik moet u nog eenmaal zien en spreken vr gij reizen gaat zoo er geen rudolf tusschen ons gestaan had zou ik u veel gezegd hebben dat ik nù moest terughouden
berg achtige landschappen zons ondergangen vuurwerk kleinoodiën en muziek maar met groote verbazing en alsof haar een nieuw begrip oplichtte hoorde zij johan het dompige ziekenkamertje mooi noemen en het uitgeteerde zieke gezicht in t vale licht en ook als hij van zijn tante sprak van haar goede daden aan zijn zuster van haar armoede en
daar nico hinkend weder de trap af wilde gaan en lientje op het portaal met hector op den grond bleef sollen ik kom dadelijk freddy riep mathilde zoodra de kinderen boven zijn en freddy gilde van uit haar kamer dat ze zich hield aanbevolen
de koning was al eens getrouwd geweest en van zijn eerste koningin had hij zeven kinderen zes prinsen en één prinsesje die hij alle uitermate liefhad
myne tante is my altoos welkom en ik vergeet nooit dat zy myner lieve moeders eenige zuster was juffrouw doorzicht bemin en vereer ik ook om hare grote achting voor u ik verlang zeer om uw buitenleven met u te delen hemel welke gelukkige dagen moet gy met myne letje daar slyten in weerwil van het ongunstige saisoen
dit geeft iets onwaars iets onbestemds aan geheel haar bestaan dat ik niet betrouwbaar acht in die allerliefste modepoppetjes op alles afgericht behalve steun te zoeken in eigen vaste beginselen schuilen soms kuren en grillen die niet te voorschijn komen dan te laat om er nog wat tegen te doen
zij gingen allemaal samen naar het water en juist stonden er aan de blauwe lucht van die kleine vlokjeswolken die men schaapjes noemt zij spiegelden zich in het water en toen riepen de boeren wij zien de schapen al onder in het water
zoo doorstond zij de zwaarste wijle haars levens zij kon zich t hooren niet beletten ze hoorde hem kloppen toen roepen eerst fransch en haar aangenomen naam daarna hollandsch en hedwig
zij vloog op of eene wesp haar gestoken had hare oogen fonkelden van toorn en al kon ik hare trekken niet meer onderscheiden ik ben zeker dat een gloed van verontwaardiging haar op het voorhoofd steeg terwijl zij op heftigen toon uitviel
toen drukte het boerke de raaf op zijn kop dat hij kwakte en kerr kerr zei wat heeft hij gezegd vroeg de molenaar ten eerste heeft hij gezegd dat er wijn onder het hoofdkussen ligt wat koekoek zei de molenaar
maar spreekt je mond één enkel woord dan is alle arbeid voor niets toen de broers zo gesproken hadden was het kwartier om en als zwanen vlogen zij weer het venster uit
ik had dan mogen hopen altoos by u te zyn gy weet hoe gaarn ik by u by uwe lieve moeder ben en is willem t'huisgekomen van hem eens nader waarlyk ik heb het hier zeer wel hoewel het is nog vroeg eerst de vierde dag indien ik het vergelyk by de laatste jaren
er geduld mee willem want ik moet het nù reeds belijden al schudt gij mogelijk het hoofd over mijne inconsequentie mijn levensgeluk meer nog dan mijn fortuin hangt af van de uitkomst die ik zoek
boerke had het gehoord en bij smullen dacht hij aan de boterham met kaas die voor hem goed genoeg was geweest en dat ergerde hem de vrouw droeg nu op vierderlei gebraad sla gebak en wijn
ik werd beschaamt want ik geloof dat styntje het niet ruim heeft toen ging zy weg en wenschte my vrede en nu weet ik niet hoe of ik sta styntjes woorden waren niet verwerpelyk ik las daar in
henk ging zijn moeder trouw iederen morgen bezoeken nadat hij gereden had en de twee door zijn vrouw verbannen ulmerdoggen renden ongestraft de trappen van het huis zijner moeder op
aha men pruilt zei zuster paula men vindt dat er met iemands leed gespot wordt men verdraagt dat niet van anderen die er zooveel beter aan toe schijnen
wij hebben hier niets meer dan rolf om zijn partijtje te maken welnu kan die rolf hem die poets niet hebben gespeeld rolf het trouwste en eerlijkste schepsel dat er is
welke is die voorwaarde ik heb een dochter die zo schoon is als één op de wereld en zij verdient wel uw koningin te worden wilt gij haar tot vrouw nemen dan wijs ik u de weg uit het bos
ik deez brave vrouw naast u voorzienigheid betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart jazy en met haar zal de zegen by ons wonen zo dagt ik zag ik haar met liefde en achting aan ik moet de hartvriendin van myn beminde lonen maar gy voorzienigheid gy hebt dit reeds gedaan
op de schade die er uit volgen kon mocht niet worden gezien de verdrijving van den generaal uit al het zijne was het hoofddoel tenzij de reddende hand werd aangegrepen die ik mocht toesteken maar ik beken u gulweg willem
wie ben je vroeg de koning wat doe je op die boom maar zij antwoordde niet hij vroeg in alle talen doch zij bleef stom maar zo mooi was zij dat het koningshart getroffen werd en hij voelde een grote liefde voor haar
dit maakte hedwigs maat vol en op eenen avond begon zij zelf haar koffer te pakken schreiend als of der wanhoop nabij den volgenden morgen zei zij dat zij voor den middag af zou reizen en dit werd zonder navraag of verwondering goed gevonden
het ene veertje vloog naar het oosten het andere naar het westen en het derde recht vooruit maar het vloog niet zo ver als de anderen en het viel op de grond
ik zeeg op een stoel neder en ik geloof dat ik op dat oogenblik in staat zou geweest zyn om hem een mes in zyn schurkagtig hart te drukken zulk tergen maakte my zinneloos hy liet my eenige minuten aan my zelf over maar wat er toen in myn geest omging weet ik niet hy naderde my weder
weet je emilie begon hij wat vroeg zij emilie heeft met mijn vader gesproken en zou ze niet eens met je ouders kunnen komen praten
hij had nog niet uitgesproken of de persoon in kwestie kwam ons te gemoet en bood den generaal zijn dienst om hem bij het uitstappen te helpen francis was er met hare gewone vlugheid al uit gesprongen eer ik of iemand anders zich kon aanbieden
en zij gaf hem een gele ra met zes muisjes bespannen maar dommerik zei treurig wa moet ik daar nu mee doen zet er maar een van de kleine padjes in zei de dikke toen
door het zoo gespannen begeeren naar herstel door het altoos denken om den eigen toestand zooals zwaarmoedigen doen scheen deze ontmoeting voor hedwig een zegenrijk bestier tot haar voordeel
en zij verhaalde hem van het bedrog van de oude koningin en hoe zij haar kinderen had geroofd en verborgen die werden toen tot 's konings innige vreugde te voorschijn gebracht
wat hebt gij er aan u in dat wespennest te werpen ik ben niet bang voor een steekje t is al erg genoeg dat vrouw jool ons vandaag samen heeft gezien en
na een jaar toen de koningin haar eerste kindje geboren was nam de oude het weg terwijl zij sliep en besmeurde haar de mond met bloed toen ging zij naar de koning en klaagde haar aan dat zij een menseneetster was
personage en action heb gezien alleen zou ik willen weten welk soort van majoor gij eigenlijk voorstelt tamboer-majoor sergeant-majoor want de commandant van een bataillon behoort zoo ik mij niet bedrieg zekere mate van beschaving te bezitten
hy stierf nog geen veertig jaar en liet my zo als by de uitkomst bleek meer schuld dan goed bartin hadt in de confusie het huis verlaten en tyd overig gehad om het loon harer ondeugd in veiligheid te stellen
de avond was zoo zoel en er gingen zingende troepjes langs den weg en er voeren bootjes met muziek op de rivier toen voelde ik mij zoo eenzaam en ik sloot mij aan bij een troepje aardige en vroolijke jonge menschen schilders en studenten
en schilderde het naar de aard en hij maakte het zo dat de kop naar beneden hing alsof het vrat toen de volgenden morgen de koeien naar buiten gingen riep het boerke de herder binnen en zei kijk hier heb ik een kalfje
nu dan ik zal de freule mordaunt opzoeken en haar vragen waar zij master smithson een onderhoud wil toestaan goed maar zeg dan liever niet master smithson want onder dien naam kent zij mij toch niet zeg mij dan kort en goed dien uwer namen waaronder zij u wèl kent
nu hadden boerke en zijn vrouw de lang gewenste koe zij waren machtig verheugd ermee maar zij hadden geen voer zij konden haar niets te eten geven en zo moest ze al dadelijk weer geslacht worden
waar dreigt ging de tafel voort laboe wangi gevaar dreigt laboewangi ja tikte de tafel eéns nijdig welk gevaar opstand
bestig zei pieter en ging de deur uit die jongman staat my wel aan vrouw zeide ik ja god dank zei ze t is een braaf kind die wel zo veel voor zyn moeder doet als iemand betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart doen kan en zwygen juffrouw daar is geen schrift van
de deur ging open en hij zag een grote dikke pad zitten en daar omheen een hele kring van kleine padjes de dikke pad vroeg hem wat hij wenste hij antwoordde ik zou graag het mooiste en fijnste tapijt hebben
toen ik hier had afgedaan en mij wilde verwijderen ontmoette ik de mij nu bekende dame in de vestibule zij vroeg mij of ik haar een eind weegs wilde vergezellen zij had nog een bezoek te brengen bij een vriend waar het rijtuig haar zou komen afhalen
mejuffrouw de weduwe zegt my dat hy zo als de hedendaagsche heeren nu zyn gansch geen kwaaje jongen is ik ken hem nog maar weinig ik denk dat hy meer modieus vernuft dan ouwerwets oordeel heeft hy's een meisjes gek die altyd wat aan de hand heeft en die ik heel wel kan dulden om dat ik niets groots van hem wagt
toen drukte het boerke den raaf nog eens op zijn kop dat het hard kwakte wat heeft hij gezegd vroeg de molenaar het boerke antwoordde hij heeft gezegd op den deel in de kast daar zit de duivel
een voorwendsel voor mijn toertje naar z behoefde er niet gezocht te worden tegenover francis zelve begreep zij dat ik nu de generaal weer op de been was en aan haar arm reeds een paar malen door den tuin had gewandeld mijne onmisbaarheid niet langer kon aanvoeren als motief om op de werve te blijven
hij gevoelde dat zijne welsprekendheid niet toereikende was om haar dit verder te betuigen en dus besloot hij schertsend wil je een grogje zus dank je ja een slok uit je glas
wy meisjes hebben toch zo een knaapje nodig nu om boodschappen te doen dan om ons nieuwtjes te vertellen dan om een quadrille partytje te maken dan om ons overal te brengen daar de etiquette niet toelaat zonder chapeau te verschynen
maar het was zulk boos weer storm en regen dat hij niet verder kon en hij ging de molen binnen en vroeg of hij er schuilen mocht de molenaarsvrouw was alleen thuis en zei tot het boerke ga daar maar op het stro liggen en ze gaf 'm een boterham met kaas
ik o ik bleef hier dat sprak wel vanzelve men had vergeten majoor frans te inviteeren en toen men er aan dacht was het zoozeer eene invitatie du bout des lèvres dat ik niet zou aangenomen hebben al ware dat mogelijk geweest maar het kon toch niet al had men mij met nog zooveel gulheid gevraagd
spreken kon zij met niemand en voor lachen was zij niet vrolijk genoeg zij zat maar en keek op haar werk toen zij al lange tijd zo gezeten had gebeurde het dat de koning van dat land die in dat bos op jacht was in de buurt jaagde
de kamer was weder donker geworden en stil zeer stil en marie lag recht met het hoofd op haar kussen de oogen open omhoog naar de zwarte zoldering gericht
ik mij wreken op u en waarover hoe meent gij dit gij hebt mij niet uitgelachen om dat zotte ongeval zooals ik het u heb gedaan om het uwe u uitlachen hoe komt gij er op francis ik was zoozeer verschrikt
was de koning genoodzaakt haar aan het gerecht over te leveren en toen werd zij veroordeeld tot de het vuurdood de dag waarop het vonnis zou voltrokken worden was tegelijk de laatste dag van de zes jaren waarin zij niet spreken of lachen mocht
juffrouw buigzaam de heer edeling is een geheel ander man en die bemint u waarlyk ik beide stem ik toe maar hoe veel achting ik ook heb voor dien braven man ik bebetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart min hem niet ik bemin geen man op de hele waereld dan myn voogd nu hy zal ook fraaije manchettes hebben
ik vond de vergelijking heel juist maar ik zal me niet vermoeien met het patois van de geldersch overijselsche boerin weer te geven ik had moeite genoeg om het zelf te verstaan eens daar kon ik het niet over mij verkrijgen eene vraag te doen nu ik francis persoonlijk kende stuitte het mij achter haar om anderen uit te vragen over t geen haar kennelijk tegen was uit te spreken
als z uw aard is hoogmoedig dochtertje dan is t wel heel noodig geweest wat ik zei er zijn anderen die te gauw tevreden zijn en zich te weinig bekommeren om volmaking die moet men zulke dingen niet zeggen maar jij moest vernedering leeren om volkomen te worden
nu zetten de twee zich samen aan tafel maar de molenaarsvrouw bekroop de doodsangst zij ging in bed liggen en nam alle sleutels bij zich de molenaar wou wel graag het vijfde ook weten maar boerke zei eerst moeten wij deze vier dingen rustig opeten
t is goed dat zulks maar zelden gebeurt of abraham blankaart zou zo stipt niet ter kerke gaan nu myn heer gy moet weten hoe gy met uw vader dat boeltje reddert doch hy moet niet vergen dat myn saartje van haar gereformeerde kerk afwykt hoor ik moet daar niet over gemoeit worden t is onredelyk en is de man driftig ik ben ook juist de grootste jaabroêr niet
het jonge vrouwtje had om al die belachelijkheidjes en om meerdere nog dadelijk gevoeld hare teleurstelling als een ieder artistiek aangelegd ze voelt in het koloniale indië
nog geen week geleden hadden zij ginds op die plek gepozeerd voor hun opgetogen kennissen wat zag er toen alles geheel anders uit nu waren de achtergronden de lieren het kruis al de rommeldebommel geborgen op den zolder
alle angsten en zorgen die zijne grijsheid vervroegd hebben zullen hem dan opnieuw overvallen hij zal rust noch duur hebben eer hij u weer veilig over de grenzen weet en het zal u nog wel heugen hoeveel moeite en bezwaren dat ons herhaaldelijk heeft gekost
en een schoon servet te hebben ik zit vredig en wel aan myn tafeltje met snap myn patryshond zo aan myn zy braaf te schranssen toen er een fraai jong heer inkomt die er uitzag als een bloeijende roos en dat neemt my aanstonds ten voordeel van zulke jonge maats in hy sprak zeer goed hollandsch
begreep hij niet liep angstig voorbij zag angstig naar den oppasser die maar zwaaide en zwaaide en hem in het voorbijgaan achter den rug van zijn meester een vloek toeduwde omdat hij de dessa kerel geen manieren had
en dat mijn volharden tot het uiterste geschiedde om harentwil en om dien van haar grootvader geenszins uit lage belangzucht waarvan zij mij zou moeten vrijpleiten daar het omslachtig schrijven van tante r een pakket vormde dat te zwaar was voor de post
toen kwam hij voor een andere deur daar klopte hij aan en van binnen werd toen geroepen jonkvrouw teer en kleen hutselbeen hutselbeen's hondje hutsel hier en hutsel daar ga eens zien wie klopt daar
vindt u het hier mooi vroeg mevrouw van does aan léonie met een blik over de middengalerij en haar oog gleed verwonderd langs de matte arabesken als fresco met calcarium op den zacht grijzen wand geverfd langs de djati houten lambrizeering door handige chineesche meubelmakers gesculpteerd volgens een teekening uit de studio
zou uw broêr geen goed man zyn voor die lieve juffrouw burgerhart letje nu bedenk u eens wel over dit alles en laat my weten hoe t u voorkomt ik ben met vaderlyke liefde uw en uws broeders vriend
voor otto was dit jaar in eene sombere neêrdrukkende melancholie voorbijgegaan na den dood van eline hadden er akelige geruchten rondgezweefd en hoewel men er niet hard-op over sprak fluisterde men elkander toch in dat de plotselinge dood van eline hoe ziek zij ook geweest ware zonderling was
uit de dagteekening berekende ik dat het nu al ruim drie weken geleden was hoe was het intusschen francis gegaan zeker was zij nog altijd tegen mij ontstemd zij scheen niets van mijne ziekte te weten dat zij mij dit verzoek liet doen en ik ik had haar geen woord van troost en bemoediging kunnen toespreken
hij greep er op goed geluk een uit de kring en zette die op de gele raap maar nauwelijks had zij de raap aangeraakt of zij werd een wonderschone jonkvrouw de raap werd een koets en de zes muisjes werden paarden
tegen den avond als de koorts toenam verdiepte zij zich daar ganschelijk in en deed zelf mee in het bonte vizioenen leven druk frederik van eeden van de koele meren des doods pratend en lachend en met kleine half voltooide handgebaartjes dan zag men het fijne teere gezichtje met de roodverhitte wangen en ingezonken gesloten oogen in drukke
heur lichtblauwe satijnen schoentjes een blos van zenuwachtigheid tintte de matheid van haar melkwit teint terwijl zij zich in den grooten spiegel bezag en glimlachte tot er een kuiltje zich groef in elke wang het zou wel gaan dacht ze
bemerkte hij dat hij verdwaald was hij zocht een uitweg uit het woud maar hij vond er geen nu zag hij op eens een oude vrouw met waggelend hoofd die naar hem toekwam maar het was een heks
mijn grootvader had hem geprotegeerd en vele goede diensten gedaan zonder welke hij nooit tot den officiersrang had kunnen bevorderd worden ondanks zijne bravoure in den tiendaagschen veldtocht al vr mijne geboorte bekleedde hij in ons huis alle mogelijke functiën die met zijne dienstplichten te vereenigen waren
maar de boze schoonmoeder werd tot haar straf op de brandstapel gebonden en tot as verbrand de koning en de koningin en haar zes broeders leefden nog lange jaren in vrede en geluk
neen ik had het niet moeten doen ik zal het nooit meer doen dus je zult schrijven en ik mag je nog ééns spreken ja maar ga nu weg hij ging weg en hedwig zag hem na zijn oud hoedje zijn ververskiel en zijn wat scheef geloopen schoenen
zij wilde met hare handen die vuisten afweren en hare vingers verwarden zich in een koord om heuren hals o dat was dat was zijn portret otto's portret zou het inderdaad te veel zijn geweest zou zij morgen
myn zoon met uwe vrouw wees een zo goed man als gy een zoon een broeder een meester waart en gy zult uwe vrouw dierbaar blyven en gy cornelis tegen my geluk jongen met uwe zuster als gy trouwt zal ik even zeer in myn schik zyn als nu gy zyt beide myne kinderen
kom zeide zij heel zacht heel lief louis couperus de stille kracht addy zacht kloppend op zijn hoofd met hare nog trillende vingers sta op addy en ga naar papa hij stond werktuigelijk op
dat spijt mij zelf dan ik kon niet weten dat gij zoo spoedig uit den haag zoudt terugkeeren en om de waarheid te zeggen mylord is generous most generous en ik ben hem zekere égards schuldig
hij vreesde dat de stiefmoeder hen niet goed zou behandelen en misschien wel kwaad zou doen daarom bracht hij ze naar een eenzaam slot midden in een bos het lag zo verborgen en de weg was zo moeilijk te vinden
och myn heer willis zei zy wat heb ik daar een droevig nieuws voor my van myne jonge juffrouw gehoort zou het waar zyn wel lieve god heb ik haar daar voor helpen groot brengen betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart en zy heeft zulke kostelyke ouwers gehad
er was een lichte zonnige tuinkamer daar huisde het gezin meesttijds de ramen waren er hoog drie in getal met kleine violette ruiten de vensterbanken konden in tweeën opengaan en aldus de ramen op
vertelde hij mij dat hij sinds dertig jaren met het vertrouwen van jonkvrouw roselaer tot de werve was vereerd geweest en met het beheer harer zaken was belast en dus ten volle in staat was mij alle verlangde inlichtingen te geven omtrent hare verhouding tot den generaal von zwenken en hare intentiën met deze en zijne kleindochter
maar zij was bang voor de stiefmoeder en smeekte dat zij nog alléén maar die nacht in het bos zou mogen blijven het meisje had gedacht nu kan ik niet langer blijven ik moet gaan om mijn broers te zoeken
gy werdt voor my noodzaaklyk ik zag wel dat naatje willis een geheel ander voorkomen hadt dan saartje burgerhart of alle die juffertjes daar ik mede om plagt te gaan vr deeze toenemende krankheid myner lieve moeder maar toen stak uwe statigheid niet héél sterk af by myne
een enkel geval kan zich voordoen waarbij mij het koninklijk prerogatief is toegekend om gratie te geven namelijk als het huwelijk doorgaat maar ik begin te vreezen dat er hinderpalen bestaan die iemand van mijn karakter met den besten wil der wereld niet kan overstappen
de boeren gingen toen naar huis en in het dorp zagen zij boerke die heel bedaard een kudde schapen voor zich uitdreef en erg tevreden gezicht zette
uw lief hart is zo goed maar is in uwe jaren een goed hart niet wel eens een zwak hart zyt gy sterk genoeg om te blyven staan daar gy verkiezen zoudt te blyven
zij miste niet de luwte het weelderig groen en de bloemen der meer beschutte landen want de klare zon de zilte zeelucht de frissche steeds levende wind hier dragelijker dan in t land maakte goed wat er schortte aan schaduw en looverweelde en
is de toovergodin tusschenbeide gekomen en ik verschijn als prinses dat's de geleidelijke gang van het sprookje niet waar leo en het fameuse glazen muiltje ontbreekt zeker niet gaf ik ten antwoord naar hare snoezige salonschoentjes ziende die ik reeds vroeger had opgemerkt
maar het boerke stond voor de huisdeur en wachtte op zijn kalfje en toen nu de herder door het dorp kwam en het kalfje er niet bij was vroeg hij ernaar
toen ik de prachtige kleuren bewonderde vestigde hij mijn aandacht op een stukje papier dat er bij lag en waarop geschreven stond voor den vader van de marshalsea en toen bood hij mij de plant aan maar
het tegendeel vond plaats zij bleef stokstijf zitten als aan haar stoel genageld ik bedoelde alleenlijk de onbehagelijke figuur te treffen die gij goedvindt voor te stellen
dit maakte haar korzelig en geheel verslagen en uit louter verslagenheid hield zij zelve op er zoo krachtig aan te gelooven want de gemoedswarmte die haar ziel in joobs bijzijn kneedbaar maakte voor zijn verstand
dat hij zelf verdwaald zou zijn als niet een fee hem een kluw katoen had gegeven met de bijzondere eigenschap van zelf los te wikkelen als men hem vooruit wierp en zo de weg aan te wijzen
voor broers en zusters had hedwig de onoverkomelijke terughouding die meestal het diepere gemoedsleven van kinderen uit één gezin scheidt men is voor zeer nabestaanden schaamachtiger dan voor vreemden
maar hoe takelt zy my toe nu zedert de rouw uit is moet ik in een grove lelyke stoffen japon lopen myn pelise is van eene oude zyden faly myner grootmoeder en is vol vouwen en kerven gemaakt zonder kap of lintje met een tinnen haak en
had ik mij zelve bedrogen en onbewust toegegeven aan de aantrekkingskracht die van dien vreemdeling uitging hij zelf hij had zich niet aldus kunnen vergissen en hij had mij bedrogen hij had mij althans in onwetendheid gelaten over t geen mij eerst noodig was te weten
ik trapte de bodem uit het vat en kroop er uit ik zag mooie weilanden waar veel schapen weidden en deze kudde heb ik er van meegebracht
en zich latende gaan zich uitstrekkende in zijn rieten stoel drinkende zijn kopje thee sprak hij uit de gedachten die meestal in zulk een uur van tevredenheid bij hem
hedwig schudde het hoofd of ben je bang dat ik gelijk heb hedwig knikte nou maar luister dan ik ben geen rechter kijk eens na me kijk zie je dat
nu waren de boeren kwaad dat het boerke hen er zo tussen had genomen en zij wilden wraak nemen en klaagden hem bij de schout aan wegens bedrog
al sprekende had ik even mijne hand op de hare gelegd het was of die aanraking haar pijn deed als met een schok sprong zij weer op nu met hooggekleurde wangen en onnatuurlijk fonkelende oogen uwe verloofde ik heb dat begrepen uit de wijze waarop uwe handlangers met mij geleefd hebben