rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
elk mensch stoorde dan en de avond met schemer en glorie van zonnescheiding verheerlijkte het oog zag zich dan gelijk met het zeevlak met de eindelooze rul woelige schuimdansende liniën
en een angst eene somberheid deed de menschen ziek worden van zenuwachtig spieden en luisteren in de van geluid overvolle nachten en wademde dik donzig grauw neêr over de stad
nù heb ik er genoeg van nu ga ik voor goed god zegene hem dat hij nog moge herstellen god sterke francis maar ik liet hem zoo niet gaan ik hield hem dien nacht bij mij bij de mogelijkheid dat er verandering kwam in den toestand in de gezindheid van den patiënt
grootmama en elsje gingen toen samen buiten zitten handwerken maar het was een vreemde ongezellige middag vond de oude dame en wat elsje betreft zij was zo stil en tevens zo ongedurig dat grootmama haar telkens vroeg of de hoofdpijn nog niet over was en of zij niet eens even zou gaan liggen
en de grove concert muziek versterkte dezen lust tot een zeldzaam sterke verrukking in hedwig zoodat zij voelde den breeden overmoed van een roovers of vrijbuitersdochter en zich beklaagde dat zij eerst zoo laat leerde de wereld op zulk een lustig schoone wijze te bekijken
men leert ons de kunst van behagen en hierom krygen wy dans en zingmeesters en hierom moeten wy t fransch t ombre leren enz ik beken dat een meisje ten minsten niet gekker zyn moet dan ik nu ben om voor dat zy oud en lelyk wordt te begrypen dat alle deeze fraaiheden niets zyn dan bywerk
die mollige handjes die zoo blank tusschen de zwarte kant en de donkerroode strikken van haar toilet woelden en die coquette brillant een enkele als een droppel trillende in de zwarte tulle aan heur hals
ha het eten reden cécile en elsje samen naar het huis van louise of loulou van rensen waar de eerste repetitie plaats zou hebben van het toneelstukje dat op de partij moest worden vertoond cato en emmy waren al aanwezig toen de beide nichtjes louises kamer binnenkwamen
de generaal zag vooruit op zijne wijze ik kreeg er de zekerheid van hij gaf mij telkens met zekeren aandrang te verstaan dat ik mij met mijn oom den minister behoorde te verzoenen en dat ik daartoe naar den haag diende terug te keeren zoo haast ik francis had voorbereid op den verkoop van de werve aan den bezitter van de
je van myn kamer zei ik en duwde haar de deur uit het brood het was goed op de flensjes at ik op het bier gooide ik weg en dronk eens helder uit myn caraffe ging vroeg te bed en sliep als een roos
zij richtte zich snel op maar krelis was haar al weer te vlug af geweest want toen zij zich naar hem omkeerde was hij het zijpad al weer in en niets dan een plagend geroep van dag els dag els bewees dat hij nog in de nabijheid was
zeker van het nietsdoen schreeuwde jan die hen ook kwam roepen wij hebben al geschommeld en gewipt en met de ezelwagen gereden en op een hooiwagen geklommen en jullie liggen maar te dutten chut meer eerbied hoor voor den ouderdom sprak marie deftig
maar na ampele discussies tusschen hem en overberg kwam hij weer met een ander advies voor den dag en raadde haar de minnelijke schikking aan te gaan die opnieuw werd voorgesteld maar gij begrijpt wel hoe weinig zij daarin konde treden te eer daar alles wat men tegen haar grootvader had gedaan geschiedde als uit uw naam door uw last
het souper liep ten einde de rijtuigen stonden reeds voor en de gasten beladen met allerlei vertrokken onder herhaalde dankbetuigingen voor de gewisselde geschenken mathilde was moê en ging spoedig naar boven terwijl mevrouw van erlevoort en otto een oog hielden op de overal verspreide cadeaux en ze een weinig bij elkaâr schikten
telkens als elsje dit gedeelte van den brief las lachte zij hardop maar zij las het eerste stukje met grootmoeders hartelijke woorden vol liefde nog vaker en eindelijk bracht zij het papier met een hartstochtelijke beweging aan de lippen en kuste het toen lachte ze om hare opgewondenheid
de generaal zag mij aan ik glimlachte en knikte hem toe maar ik vond toch dat overberg en van beek zich wel wat veel gehaast hadden om die zaak zoo officieel te behandelen ik ware liever zelf de eerste geweest om haar met deze mededeeling te verrassen
er trok om marie's lippen een bijna spotzieke glimlach ja lili antwoordde zij met een bittere treurigheid die voor lili echter verloren ging in haar scherts je hebt het zwaar te verantwoorden je houdt van georges en georges houdt van jou en de geheele wereld is tegen jullie mama en mevrouw eekhof en iedereen
wel ik weet het niet zou ik eens van de party zyn ik heb opinie dat dit stuk treffelyk zyn zal als ik redelyk wel ben zal ik meê gaan ik o wat zyt gy eene verpligtende vriendin juffrouw buigzaam myne liefde voor u doet my veel doen
zoodra ze iemand hoorde op het portaal of in den tuin zou ze roepen tot zoolang moest ze geduld hebben om zich den tijd te korten zou ze probeeren line's brief te lezen zij scheurde het couvert open en zag dat het slechts een kort maar dringend schrijven bevatte van line om haar uit te noodigen zoo gauw als zij maar kon te komen logeeren
och neen dat trek ik mij volstrekt niet aan ik weet nu eenmaal dat ze mij dien bijnaam gegeven hebben ik ben er niet beter en niet slechter om ik weet heel goed dat ze mij hier in den omtrek nawijzen als een kozak of een cavalerie-officier omdat ik met meer gemak paard rijd dan de steedsche nufjes
en tragt zoo veel als in u vermogen is met dcugtzame cn godvruchtige lieden om tq gaan op dat gy niet met dc algemecne ftrooin des wcl wordt weggesleept en in een vcri zoeking ingewikkeld daar gy bezwaar lijk uit zonde komen
men moet goed in acht houden dat dit alles leefde op den stillen bodem van haar zielsleven onbemerkt door anderen en nauw door haar zelve meer aan t oppervlak was het druk van kleine en vluchtige beelden en denkseltjes
waarom tante viel elsje haastig in zij wist dat de wensch van grootmama spoedig zou worden vervuld en frits er in geslaagd was een betrekking als rentmeester te vinden het groote buiten waar hij werkzaam zou wezen lag op een klein uur afstands van de villa der oude dame en dezen zomer zou frits voor goed uit duitschland terug komen en zijn nieuwen werkkring aanvaarden
ik heb ook gehoord dat hij een reis rondom de wereld zou ondernemen om mij niet weer tegen te komen maar de waarheid is dat het wittebroodskind maar een uitstapje naar de rijnprovinciën heeft gemaakt waar hij zich een tijdlang schuil gehouden heeft voor zijne vrienden en bekenden en eene allerliefste pfarrersdochter heeft leeren kennen die hem tot een gelukkig echtgenoot en huisvader heeft gemaakt
ik zal jou mademoiselle roodkapje moeten gaan noemen als jij mijnheer tegen mij zegt mag ik vragen hoe oud u zijt mejuffrouw ik ben pas vijftien geworden antwoordde elsje lachend en ik pas twee-en-twintig zei frits ja
wel neen hoe kan u zoo iets van mij denken ik zou er veel te bang voor zijn neen neen daar kan u geheel en al gerust over zijn geheel en al reijer vertrok en in zijn koetsje vergat hij een pooze zijn notitieboekje na te zien en dacht hij even na over juffrouw vere toen slaakte hij een moedeloozen
ô wy zouden een recht charmant paar zyn en ik twyffel niet of myn heer uw voogd zal onze tedere amour applaudiseeren ik ben wel geen man van vermogen maar gy denkt zeker te subliem om u daar aan te bekreunen en t is waarschynelyk dat ik eerlang een beter ampt zal krygen
ja zei leo dolgraag neef en in zijn toon was de lust van den ijver getroost dacht stork
wij wisten niet eens dat harry zulk eene betrekking had hij had het voor ons verborgen daar hij geen kans zag om te trouwen zoolang hij in onzen dienst bleef op een lang niet meer schitterend jaargeld en op het goed van mijns vaders familie geboren beschouwde hij zich niet als een gewoon bediende die zijn meester den dienst opzegt als er een betere positie te verkrijgen is
waar is hartog waar is lotje juffrouw buigzaam hartog is op een groot soupé en men moet haar opwagten lotje blyft van nagt by haar oom en tante daar zy mede naar den hout is
groote moeite deed hedwig om niet te vergeten haar hoofd was nog zwak maar t geheugen werd toch beter en zij oefende zich den ganschen dag zij was vroeger zoo sterk in t onthouden van gesprekken
ik kan het zelf wel zei elsje het kapje losmakend en de kamer uitlopend naar boven naar haar kamer ze had behoefte eens even alleen te zijn met haar geluk en er god voor te danken wat ben ik blij voor je mijn jongen zei grootmama toen ze met frits alleen was gebleven
ik bracht hem onder t oog dat een man op den leeftijd van den generaal na een copieus diner zooals het zijne was geweest nog gevolgd door het druk gebruik van kruidenwijn in de open lucht heel licht een aanval van beroerte had kunnen krijgen zonder verdere bijkomende omstandigheden
mede ontegenzeggelyk bewyzen dat zy lieden van rang zyn en ten minsten reeds deeze zes laatste jaren geweest zyn zeg je zo was myn antwoord evenwel al wierd ik altoos maar voor een koopmans dochter gebetje
het liep reeds tegen september maar er moest toch nog bijna een maand verloopen eer cécile en haar moeder van de badplaats terug zouden komen het zou dus nog vrij lang duren eer elsje's tante haar weerzag op een drukkend warmen ochtend terwijl elsje bleek en met een vreemde lusteloosheid die zij vroeger nooit had gekend tegenover de gouvernante op het bordes zat te
t is eene mannelijke oefening miss er behoort meer dan vrouwelijke kracht toe sprak hij met tergende koelbloedigheid terwijl hij een mijner aanvallen ontweek die door mijne hartstochtelijkheid telkens wilder en onhandiger werden want de wensch om er een einde aan te maken bracht mij buiten
hij had er twee van vrouw rikkers gekregen en dat van elsje was pikzwart met een smalle witte streep op het borstje en aafje's zuster was een beetje bang voor het katje omdat het haar telkens voor de voeten liep
elsje zuchtte eens even maar zij gehoorzaamde toch en een ogenblik later stond ze weer in cécile's kamer cécile lag languit op de canapé met het boek in de hand ze keek niet op toen elsje binnenkwam maar ze scheen toch gemerkt te hebben dat deze in de kamer was want met hare ogen op het boek geslagen zei ze koel oh ben je daar
grootpapa en nurse handhaafden rolf in zijne oude rechten papa ook hechtte heel weinig aan maar een governess en ik ik moet het tot mijne schande bekennen ik wist zelve nog niet genoeg wat ik wilde om niet met de overigen in te stemmen
is dat niet een freule riep louise uit ook van adel vervolgde ze fluisterend tot cécile vervelend kind houd je toch stil knorde cilly
je ziet helemaal niet bleek nu niet omdat ik zo blij ben dat jij bij me bent denk je dan dat ik je wat kom brengen vroeg liesje met zulk een grappige poging om te kijken alsof zulk een veronderstelling hoogst ongerijmd zou geweest zijn dat elsje hardop lachte nu dacht je dat vroeg liesje weer
een denkbeeld te geven van hare stem is onmooglyk kom en hoor wy hadden des avonds een eenvoudig collation yder was wel gehumeurt hartog meer dan ordinair zou zy iets te verbergen hebben ik twyffel sterk
dat hij nooit zoû kunnen gelooven aan het allerminste van al dien laster hij sprak er haar nooit over hij hield van zijn vrouw hij was verliefd op haar en daar hij haar in gezelschap steeds bijna stil zag daar zij nooit flirtte of coquet was blikte hij nooit in den verdorven afgrond die haar ziel was
mijne grootmoeder was eene freule van roselaer generaal ah juist van moeders zijde alzoo zij moet getrouwd zijn met een fransch edelman zoo ik mij niet vergis de baron d'hermaele was van belgische afkomst generaal
ik hoop in alle gevallen van myn leven het onuitsprekelyk genoegen te hebben dat er gelegen is in door u met liefde beschouwt te worden niemand is met meer eerbied uwe dienares dan
had zij hem dan nooit z gezien wanneer zij hem in het bosch ontmoette in zijn duffel met zijn bouffante en zijn flambard die hem iets romantieks als van een italiaanschen roover gaf had zij zich zoo vergeten
ze kon geen vertrouwen geven zonder leed te doen en ze kon geen vertrouwen zoeken zonder leed en grieving te ontvangen haar bewegelijk gemoed tot uitersten geneigd viel in diepste somberheid
die zich op een der bovenverdiepingen van het grote huis bevond mevrouw van rensen dezelfde dame die mevrouw d'ablong bij het station had aangesproken was ook binnen zij zou naar de voorstelling kijken en hare op en aanmerkingen ten beste geven ze begroette cécile hartelijk en vriendelijk maar behandelde elsje erg uit de hoogte zei dat ze haar al eens eerder had gezien aan het station
niets ging léonie voort lachende niets of ja toch wel wat louis couperus de stille kracht wat dan addy en doddy zijn
vriendelijk terwijl zij hem bij de deur reeds toelachte knikte zij den jongen toe en achter hem gekomen pakte zij zijn dik hoofdje tusschen beide handen om er wat bevreesd voor zijn boterige vingertjes en lipjes een flinken zoen op te drukken
toch had zij geen onaangename vacantie hare tante en cécile waren vriendelijker dan vroeger en zij bemerkte wel dat zij meer met haar op hadden en zich veel minder over haar schaamden en ergerden dan een jaar geleden
myne grootste zo niet eenigste behoefte gy weet het nu zelf is lief te hebben en gelieft te worden myne liefde voor myne moeder was zo oprecht zo teder als die van eene dochter ooit zyn kan maar die liefde vervulde echter myn geheel hart niet
kom gekheid zoo'n nuf ben ik niet dat weet gij nu wel wilt gij dat ik koffie voor u zal zetten de heeren dààr gebruiken die niet zij blijven rooken en drinken tot dat op hare beurt was zij wat verlegen om te voleinden dus viel ik in ik wil niets dan een oogenblik vertrouwelijk met u spreken gunt gij mij dat
de ferelijns bewoonden in de hugo de grootstraat boven een kruidenier een klein appartement een suite met een keuken en een kabinetje op de eerste en twee kamers met twee kabinetjes op de tweede verdieping
wat kan t my schelen of in zo een text van den gog en den magog of van constantyn den groten gesproken wordt ik wil bybels ik wil practicaal horen preken daar liep ik voorleden zondag zo eens in de meniste kerk by den toren er werdt over de bekéring gepredikt t was zo fraai dat ik ging zitten en luisterde als een vink
ja ja ze heet elsje zei ze zij is het eenige kind van mijne overledene zuster frits en ook door hare grootmoeder opgevoed evenals jij he dat vind ik aardig zei frits dan zullen wij wel goede vrienden samen worden elsje
gy hebt my ook zo gelukkig gemaakt ik ben naauwlyks eenentwintig jaar ik zou zo gaarn by u blyven ik zou zo gaarn ons kind onder myn zorgent oog zien opwassen evenwel zo als t god behaagt
de waardige fonctionaris is een klein mager persoontje met een naturel op en een paar kleine levendige oogen die met zijn fijnen langen neus en de dunne lippen van den toegeknepen mond het perfect model levert van een slim capabel maar onverbiddelijk
zij voelde zich vredig en blijmoedig gestemd alles om haar heen was zoo mooi zich badend in den glans van gouden zonlicht het was haar alsof de natuur in al hare lieflijkheid haar toeriep om te genieten met een dankbaar gelukkig hart
zoldering lichtkronen hingen er met veel driekantige stukjes kristal een deur met glas opende frederik van eeden van de koele meren des doods aan t einde van den gang naar den tuin waar schrale bloemheesters stonden in zeer zwarte vette aarde aan licht te kort komend onder één zwaren boom een roodbladerige
misschien wordt eens myn echt gezegent met véél kindren misschien ô hoe veel heils heb ik dan nog te goed wel haast zal myne vrouw een blyde moeder wezen ô denkbeeld dat myn ziel gansch overtreft verrukt
dat voorstel werd met toejuiching begroet en het was zoo kwaad niet gevonden de gasten waren plakkers de heerenboeren hadden hun wagentjes besteld tegen acht ure de generaal had zoo iets gemompeld van een partijtje billard maar zij excuseerden zich en dat was gelukkig want het billardlaken was in een deerlijken staat
in hare perverse verbeelding in hare roze fantazie vol cherubijntjes cupidootjes gaf deze gedachte haar ingegeven door haar schrik een te geliefkoosde tragische tint om niet te blijven koesteren trots alles wat theo zeide zij wilde niet meer en het maakte hem razend omdat hij dol op haar was omdat hij niet kon vergeten den
toch scheen het haar iets onuitsprekelijk heerlijks toe eens een echt bal te zien dat zou iets zijn om van te vertellen als ze weer tegenover grootmoeder op haar oude plaatsje zat hoe mooi tante zei ze met een dankbaren blik op den warmen donkerbruinen mantel dien mevrouw
ik myn allerliefste meisje alles wat ik voor u doen kan zal ik doen ik zal my het vertrouwen dat gy in my stelt waardig maken iets moet ik u nog vragen hoe meent gy uw levenswys in te richten
ik kan u alleen zeggen dat ik uwe pogingen om den generaal leed en last te besparen uit al mijne macht zou willen steunen dat doet uw hart eer aan maar als gij er zoo over denkt aarzel ik u als een lid der familie te erkennen want dat strijdt geheel tegen onze traditiën
had zij tante vere niet goed opgepast in hare ziekte had zij later voor vincent niet haar geluk opgeofferd o zoo zijzelve gelukkig had kunnen worden wat had zij niet veel geluk om zich verspreid st clare of neen otto dacht ze had eens gezegd dat zij schatten in zich liet sluimeren
ook dààrover heb ik gedacht zuster paula en ik begrijp dat gij bedoelt de zelfverloochening de zelfkwelling het dooden van alle levensvreugde het tegengaan van al onze natuurlijke neigingen is dat het niet
ik moet er dadelijk heen ik moet terstond op reis zei mevrouw d'ablong met koortsachtige haast van tafel opstaande en cécile zacht van zich afduwend ik wil mijn lieve moeder ten minste nog even zien voordat
ik was gedwongen het zonderlinge duel werkelijk aan te nemen allerlei gedachten en gewaarwordingen kruisten zich bij mij in hoofd en hart ik wilde nu niet terugtreden ik wilde niet dat hij met mij spotten zou ik wilde hem toonen dat hij niet te doen had met eene onhandige
ik heb al eens naar de kalkoenen omgezien daar is er wel één klaar voor de keuken maar niet voor vandaag daar moet gij op rekenen t is jammer voor le cher cousin maar le cher cousin als gij mij daarmee bedoelt viel ik in dit punt van overleg aangrijpende
wilt u dat doen dan ben ik u heel heel dankbaar dan ga ik nu terstond naar boven om mij klaar te maken ja cilly lieveling ik wil heel graag dat je even met mij mee gaat naar mijn kamer och ik had jou ook zoo graag nog eens meegenomen naar haar toe nu is het te laat
en weet je waaraan je kunt bemerken of je voor eigen deugden afsterft als je niet meer aangedaan wordt door eigen braafheid als je na een goede daad of een goede gedachte niet meer in verwarring of beklemming raakt door twijfel waarom je t deed of dacht
de dood van een verren neef myns vriends heeft dit goede werk verricht en hy is thans bezitter van een mooi inkomen dat meer dan toereikende zyn zoude voor menschen die de waardy van geld kennen en geen trek altoos hebben om figuur in de waereld te mabetje
een grijsaard heeft de rust lief en al gaf hij haar in t heimelijk de schuld dezer nieuwe verwijdering hij liet het haar niet blijken en getroostte zich den last zijne kinderen te gaan bezoeken in de naburige vestingstad waar von zwenken in garnizoen lag
voor de overigen voelde zij de kalme van zelf sprekende gehechtheid die zij naar kinderaard meende dat de gansche menschenwereld verbond het scheen haar soms alsof zij meer van haar vader hield dan van haar moeder
daarbij kwam dat frits met onverklaarbaren slechten smaak er op stond den eersten dans met elsje te doen die verbaasd en verrukt haar hand op zijn arm legde en door hem geholpen veel beter en met veel meer genot danste dan zij had durven hopen en hoewel het cécile gelukte de jeugdige
en evert zou zeker een vreselijk ongeluk hebben gekregen indien elsje hem niet had gegrepen en vlug als de wind met hem de winkel was ingelopen het kleine kereltje begon te schreien nu de schrik voorbij was zijn moeder drukte hem met een hartstochtelijke beweging aan het hart en dankte toen elsje met uitbundige dankbaarheid
majoor frans dezen nu eenmaal genomen als den vertegenwoordiger van die plompe oprechtheid kan er als exceptie nog door maar als een exceptie die de onhoudbaarheid van den regel bewijst
oui's duizend enz vormden een zeer intressant discours tussen monsieur en my al de stukken werden los betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart gemaakt en wel dra zag ik al de stoelen de commode de bureau ja zelf de twee speeltafeltjes bedekt met de schoonste taffen zyden gazen
alzoo dacht zij om merwestee en harmsens hoeve en zij verlustigde zich als in een bijna àl te heerlijk verschiet in het vooruitzicht dat zij dààr leven zou
onhandig als een dikke timmerman in een rok die hem te nauw scheen zijn korte kroesharen vet van cosmétique geplakt langs zijn wangen zijn gelaat zeer rood boven het spiegelwitte plastron van zijn overhemd geleek hij burgerlijk en plomp
och ik kan het u niet zeggen en ik kan niet weer naar tante terug gaan heus niet ik heb iets verloren van haar iets heel kostbaars en ik kan niet meer naar haar toe gaan voordat het terug is och laat mij hier vannacht blijven alsjeblieft alsjeblieft
om die reden heb ik geen schepsel deelgenoot gemaakt van het mirakel noch zal dit doen voor ik uwe opinie heb gehoord in afwachting van uw advies heb ik den notaris die eene procuratie verlangde om in mijn naam te handelen zulk een document toegezonden maar onder reserve
grootmama moest telkens eens naar haar kijken terwijl ze eenvoudig en met zekeren heiligen ernst in de oogen deel nam aan de godsdienstoefening en frits liep zwijgend naast haar op den terugweg als beschroomd om hare stemming te verbreken
riep ik heb jy t kistje verzet och neen zei ze is t weg en ook t zou my wat zwaar zyn alleen want styntje ik had veel contant geld van afgeloste obligatiën en een huis dat ik verkogt had en myne juwelen lagen er ook allegaar in en daar hing zo een groen kleedje over
en nu vroeg ik in het mos aan hare voeten neerknielend om haar beter in de levendige sprekende oogen te kunnen zien die nu van geest en gevoel tintelden
wat geeft ze me daar een stomp riep cécile uit zich boos over den arm wrijvend ik bedank er voor om haar te helpen mama ik heb je hulp ook heelemaal niet noodig zei de arme elsje buiten zichzelf van ergernis
maar de generaal was te fier en te veel verbitterd op zijne schoonzuster om in dat voorstel te treden hij liet antwoorden dat hij tot geen prijs de heerlijkheid zou afstaan en wat het huis aanging dat hij zijne overledene vrouw had beloofd er hare zuster buiten te houden
hare getaanden blik het vizioen van haar vroegere dalem grootheid door haar verlaten uit liefde voor dien franschen edelman kok die haar vader verlekkerd had met zijn recepten
vraag haar of zij iemand van hare familie die zich rudolf noemt een oogenblik wil te woord staan ik zal dat verzoek overbrengen mits gij mij belooft er in te berusten als zij het afslaat
zij was eenigszins zijne kleine vertrouweling geweest en zijn krachteloos genie had in haar oogen de vlucht genomen van dat eens poëtischen madonna malenden rafaëls met dwepende oogen en lange lokken
neen hier in de stad wilt u nu in dien lagen leuningstoel gaan zitten dan zal ik uw haar uitschuieren pas op dat u niet over de nachtjapon struikelt het was toch wel prettig om zich zoo'n beetje te laten bedienen nu ze zoo erg moe was dacht elsje terwijl ze makkelijk leunde tegen den rug van haar stoel
als ik kwaad ging doen zou god mij dan niet waarschuwen dacht zij even maar nooit frederik van eeden van de koele meren des doods rustte haar denking op dat wat te wachten stond het was als een vlekje in t inwendig oog dat wegvlucht voor betrachting
dien nacht sliep ik niet van trots en weelde maar des anderen daags had hij mij met zulk een ijzige strakheid bejegend of hij mij als zich zelf dat oogenblik voor goed wilde doen vergeten en scheen er niet op te letten hoezeer ik onder die stugge luim leed
wat zul je met dat eigen werk doen riep de oude mensch geef je maar gevangen aan de zalige onmagt riep de geestelyke luiheid wat wil je doen schreeuwde de satan betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart jou recht onhandig heilig kruipstertje geef je aan my je bent myn gevangen ik moet je hebben my kun je niet ontkomen meê met my met my
nu hare tante echter naar zij dacht met dit bericht voor de dag zou komen verlangde zij er helemaal niet naar het te horen zij kreeg een kleur toen zij op de geheimzinnige woorden van mevrouw d'ablong inviel met haar waarom tante
de schoolmeester ook nog een oudje die de voormalige traditiën volgden kwam met een paar jongens verzen opsnijden die niet beter noch slechter waren dan in den regel diergelijke feestrijmen zijn maar die hier minder dan gewoonlijk de mérite de l'à propos hadden want juist was er geen het minste rapport tusschen den jubilaris en hen die hem dus kwamen
de hemel make ons ten gestelden dage gelukkige moeders van gezonde kinderen myn goede man durft zyne vreugde niet zo veel bot vieren als hy wel wenschte ik leer hem zorgen dit smart my in dit opzicht
de draperieën hingen slap en verkreukeld het goudlaken van frédérique had een vaal verlepte tint haar hermelijn bleek molton te zijn met zwarte wol opgewerkt etienne's blonde pruik was een weinig uit de krul tevergeefs maande losch aan een weinig vriendelijk te kijken
de speeltafel het viel mij in dat ik die voor mijn part in staat van failliet had verlaten de generaal liet mij niet lang tijd om over dit gebrek aan de orde na te denken
zij werd een beetje verlegen bij grootmama's vraag omtrent het bewuste kapje en beschroomd erg bang dat men haar zou uitlachen zei ze bijna fluisterend ja ik heb het wel meegenomen in de koffer omdat ik dacht als ik soms eens alleen uitging
jammer dat ik dit niet geweten heb zei francis met een luchtig schouderophalen want wie weet zoo ik de kennismaking had voortgezet en eens mijn best had gedaan hoe schitterend majoor frans er in haar testament ware afgekomen maar weergasche spotster vertel ons dan toch waar en wanneer gij die oude hebt gezien en gesproken
hoe is het toch mogelijk dat zij familie van u is en dan zoo allernaarst burgerlijk ze moet er heel wat anders uitzien eer ze onze kennissen onder de oogen kan komen niet iedereen ziet er even snoeperig uit zei mevrouw d'ablong terwijl ze cécile in de kin kneep en een kus gaf
eline eline klonk het uit den tuin eline was met schrik om half-acht wakker geworden men ontbeet op de horze te acht ure en zij was bezig zich te reppen met haar toilet nu half gereed trad zij aan het open venster en zag naar buiten
er kwamen zonderlinge schrijnende gedachten in haar op waarvan zij het wanklinkende niet bemerkte eer ze tot bewoording waren gekomen gedachten die zij heiligschennend vond en die bij haar eerste bezoek nooit hadden kunnen ontstaan
vriend blankaart zeide ik ik vinde gedurig stoffe om my te vernederen voor den here laten wy liever elkander leren en opbouwen in het goede werk de here zelf moet ons leren en zo doet hy ook in het woord der waarheid
gelukkig heb ik pistolen wij gebruiken los kruit niet waar dat's afgesproken gij begrijpt toch wel dat men het met een majoor van uwe soort niet in vollen ernst kan opnemen
ze had wel ja tante willen zeggen maar ze durfde niet te spreken zij had nog steeds dat rare benauwde gevoel in de keel net of ze niet goed slikken kon en net of ze zou moeten schreien als ze iets probeerde iets te zeggen
maar zij gaf er de voorkeur aan met mevrouw op de veranda thee te drinken neêrgezonken in een grooten rieten leunstoel terwijl zij in het verbleekte blauw van den hemel de sterren een voor een zag ontluiken als heldere madeliefjes
die zijn waarlijk dik genoeg ik hoop dat wij een prettige tijd zullen hebben met elkaar en natuurlijk zal ik je aan iedereen voorstellen als mijn nichtje maar dan moet je zelf ook je best doen en niet toegeven aan humeurtjes en driftige buien alsjeblieft
niet meer op dit stuk ik doe u te veel eer ongeregeltheden weet juffrouw willis dat het meisje t welk onder juffrouw buigzaam's oog levende ondeugende daden kan doen een bedorven schepzel zyn moet of het is onmooglyk
er kon iets in den weg zijn dat haar deed opzien tegen een huwelijk met wien ook en zoo haar spreek er niet meer van ernstig gemeend was omdat zij zelve eene beslissende weigering wilde voorkomen dan moest ik mijn tijdstip om dit verbod te overtreden en op een ja of een neen aan te dringen wèl goed kiezen
de chef was eerst een half jaar in dienst en had er geen het minste denkbeeld van wie de vreemde dame kon zijn met een trotsche eenigszins gebiedende uitdrukking in hare mooie donkere oogen liep zij hem langzaam voorbij met de houding eener koningin
zie ik ben maar een vryer een oude vryer zo je wilt ik weet echter hoe die nufjes van halfwassen vrouwen bestaan van daag willen zy zus morgen willen zy z wel nu wat zal ik u antwoorden
en nu leo zijt gij ingewijd in t geheim mijner ledige garderobe oordeel nu zelf wat ik in dezen voor u doen kan gij zult toch niet van mij vergen dat ik hier in danskostuum aan tafel zal verschijnen
kijk maar niet zo bedremmeld kind kom laat mij eens zien hoe je gezicht er uit ziet en het meisje vriendelijk bij de kin vattend keek ze haar lachend aan wat heb je een kleur en wat schitteren je ogen zei ze het is net of je een ander kind bent nu vindt je het nu ook prettig dat ik je die mooie jurk heb gegeven en ben je nu van plan om eens een hele boel plezier te hebben
zou hij dood zijn vroeg zij trillend wel neen het is alleen een flauwte hij heeft het nog eens gehad toen je op de horze was nog eens vroeg eline met open mond betsy antwoordde niet maar de deur werd zacht geopend en otto verscheen
dat lag in groote landelijke stilte en eenzaamheid aan den oever van een breed meer rondom weiden en akkers met graan of blauwbloeiend vlas het huis oud en deftig door zware esschen en kastanjes omringd met stallen en schuren en met zonnige bloemrijke tuinen en moestuinen
haar hart kende den strijd nog niet die haar troost zou hebben doen zoeken en vinden in dezen psalm de oude grootmoeder kende dien strijd och zij kende dien maar al te goed en het trilde om haar ingevallen mond terwijl zij luisterde met hare geheele ziel en hare handen gevouwen hield als
ja die is somewhat irregular dat erken ik maar ik ben daarom toch geen dief geen inbreker ik kom eenvoudig zoo binnen omdat ik in huis geene opschudding wilde maken en zeker meende te zijn francis hier te zullen vinden daar ik licht zag en niet raden kon dat er iemand vreemd was
en is er ook geen die het gelooft ik kan het niet helpen mijn vrinden ik blijf het toch brandend heet vinden mijn petje drijft straks van mijn hoofd
burgerhart aan den heer abraham blankaart ge eerde heer zeer ge achte voogd dat was een blyde postdag voor my een brief van myn geëerden voogd waarlyk ik heb geschreid ziende hoe veel belang gy in my naamt
hij weet er immers alles van als hij de tong maar ziet dan is het ge krijgt een drankje hoor een lepel ieder uur het is niet walgelijk flauw of zoet niet bitter of niet zuur
zondig vernuft is als de paerelsnoer en het stel juweelen schitterent maar nergens goed toe zo eene vrouw draagt zondige witte zyden koussen en engelsche schoenen met smalle hoge hielen waar door zy met moeite gaat en dikwyls struikelt ja valt
al sprekende was hij er in geslaagd een langwerpig in wasdoek gewikkeld pakket los te krijgen ik vrees wel dat het oogenblik slecht gekozen is om haar een van deze fraaie karwatsen aan te bieden en toch zij zal er om verlegen zijn want zij heeft de hare verloren wie weet of zij er niet nog toe komt dit aan te nemen
daar hij een vergadering van zijn club te exeter moest bijwonen en zij dus anders geheel alleen zou zijn met haar moeder en de beide dames steele elinor die begreep dat zij beter kans had haar doel te bereiken in een gezelschap zooals dit waarschijnlijk zou zijn
die by zo een meisje zeer wel stondt ô myne vriendin gy zyt geheel goedheid ik moet u beminnen dat hangt niet van my af hadt gy als een spytig nufje met my gehandelt hadt gy my als een veel te vrymoedigen knaap gestraft door een grievent
en als het niet vooruit wil dan schudt het met den kop en roep ik dan ook al sa sa hij schreeuwt hi a hi a maar nu is het beestje vrolijk ho ho hop en het ging daar in de weide zowaar nog in galop
kwam terweyde was bij joob geweest en joob had ritsert die in leipzig was geseind onmiddellijk was ritsert haar gaan zoeken hedwig zag voor haar verbeelding duidelijk de blauwe drukletters van het
ik ging wat zijwaarts af en kon als verscholen blijven achter de pyramide van stoelen de stem van rudolf klonk schetterend door de zaal toen hij sprak nonsence francis
oh mocht ik toch eens mede gaan einde van een schip van stapel
ik heb niet tegen den stroom kunnen oproeien ziedaar alles ik heb allerlei wonderlijke avonturen gehad ja van avonturen houdt gij dat is bekend
willis geschreven voor juffrouw willis naar rotterdam vertrok indien myn waarde willis thans door vapeurs geplaagt wordt kan het wel gebeuren dat de bygaande stukjes haar ophelderen dat gebeurt wel meer kind dat men de eene zotheid door de andere verdryft
en toen zij na een afmattend strak wakkerliggen insluimerde en weer wakker werd was hij al opgestaan en zij vond hem beneden gansch gereed in de zonnige
ik hield zo goed en kwaad dit kon mij aan mijn buurman vast en deze bromde een omnibus neen het is een rammelkast de voerman kon het niet verstaan hij reed maar stevig door en flink geschud toch kwamen wij nog vroeg genoeg aan het spoor
was t te moeten zien hoe haar handje op zijn arm lag als wilde zij hem smeeken toch niet voort te gaan hoe haar tenger figuurtje ineenkroop haar hoofd zich omwendde
ik schoot toe in de grootste onrust wat was het in hare vaart had zij vergeten de sleep van haar rijkleed op te houden die aan den scherpen dorren doornstruik was blijven hangen en haar had doen struikelen had doen vallen terwijl de rijke lange lokken in de takken verward tusschen de dorens waren heengeslingerd
en in de oude stad in de oude notabele woningen der eerste hollandsche kooplieden nog gebouwd op de vaderlandsche wijze met eikenhouten trappen naar verdiepingen nu in de oostmoesson vol hangende van een dikke benauwende warmte als een tastbaar element dat niet te doorademen was
werk en geduld dan gebruikte hij telkens het woord mooi hedwig vond dat verwonderlijk maar heerlijk tegelijk het maakte haar duidelijk wat zij gevoeld had zooiets mocht en moest men mooi noemen evenals een bal dame of een roos of een meer de oude werkster nu beter vertrouwd met hedwig sprak graag met haar over akelige zaken
alles zingt door pieter louwerse nummer honderdvijfendertig brug op het schippertje boomt er zijn schuit en langzaampjes gaat het vooruit heel bedaard door de vaart
en dat zy ook hier voor moest beloont worden hy zei my dat haar broêr een goede jongen was daar wel wat van zou te maken zyn zo hy in goede handen viel goed zei ik ik zal dat knaapje ook al in t oog houden en helpen waar ik kan en mag
dunkt grootvader daar is maar één antwoord schrijf aan dien overberg dat freule mordaunt hare hand niet laat weggeven bij testamentaire dispositie van wie ook
zij is fijn genoeg om iets te raden van t geen er in mij omgaat en ik gun haar die voldoening waardoor zij zich tot mij voelt aangetrokken maar zij moet bovenal zien dat ik er mij niet door laat beheerschen dat ik meester wil blijven van mij zelf tot op het oogenblik waarin zij zelve hare zwakheid zal hebben erkend neen beter haar hart voor mij zal hebben geopend
al heeft mijn drankje een gouden hoed t is bitter in den mond daar weet ik immers alles van na t geen mij is geschied dus dokter k zeg het u oprecht mijn man zijt gij vast niet
heden wat zou dit een bedaart voorkomen hebben by deeze vertelling zoudt gy uwe achting behouden maar ik die vertel zo als de dingen gebeurt zyn val u af en gy zegt er my een hope vinnige vodderyen over
hij rekt zich en strekt zich hij trekt wat 'ie kan wat kracht heeft die man het lijntje staat strak oh als het eens brak dan viel onze maat pardoes op de straat
in den eersten tijd ging alles vrij goed wij waren hier in den zomer gekomen de rust waaraan wij beiden behoefte hadden de prachtige natuur vol afwisseling die ons verlokte tot gezamenlijke rijtoertjes alles werkte mee om ons de afzondering te
bij t middagmaal at zij spek aardappelen en groenten daarna ging zij bezoeken brengen in den omtrek waar zieken waren of onverzorgde kinderen s avonds kreeg zij weder koffie met brood en zat dan van tot uur alleen te lezen of te schrijven s winters bij lampje en kacheltje
en hortend stotend ging het voort men viel soms door elkaar wij slingerden maar heen en weer nu hier en dan weer daar
toch had ik eene gewaarwording of ik zeker juk had afgeschud want mijn onafhankelijkheidszin was niet geheel en al ongekwetst gebleven onder de zachte leiding van chelles ik nam weer bezit van mij zelve in den kwaden zin
is zeer vriendlyk en heeft zelf deernis met my hou den braaven blankaart te vriend keesje ik vrees anders dat gy al zo veel met vader zult te doen hebben als ik vaarwel myn broeder
daar blijft het maar sneeuwen en vriezen daar zitten de mensen te kniezen en zijn haast zo koud als een steen het water druipt straks van mijn handen
waar zij veilig sliep tusschen zoovele andere kamers vol dochters en vol kleinkinderen van de oude mevrouw de luce en terwijl doddy zacht weenend ging naar de eenzaamheid van die kamer sprak léonie nog tegen addy zacht verwijtend liefjes waarschuwend als een zuster nu terwijl hij mooi moorsch bruin
juf pas toch op de kinderen zullen heusch vallen sprak frédérique hijgend tot de dikke juffrouw frantzen die zij op het portaal der eerste verdieping tegenkwam in wanhoop zoekende naar de ondeugende bengels ze ravotten op de trap daar lientje en nico
en die aap zou deze vrouw nu zuchtte ook hij toen zei hij ontroerd dina hou je me niet voor de gek
en daarna ging zij naar bed het was negen uur op een maandagavond het was nog even licht grauwe schemering vulde haar kleine kale kamertje er klepten twee klokjes op de torens buiten tegen elkaar in
francis moest voor alles staan en had er volstrekt geen verstand van en ook geen geduld dit alles heeft mijn armen vriend den dood gedaan en ik ongelukkige brekebeen ik kon niets verhinderen
jongens ik heb ook in myn jeugd zo moeten werken dat het kraakte want ik had ook niet veel toen ik begon doch toen waren er goede lieden en nu zyn zy er ook oppassen is de zaak en zo ik ergens van weet is t van de negotie
men nadert een brug de knecht gaat terug de schipper boomt voort de knecht springt aan boord hij is er vlug op de schipper houdt op
en nu zooals u ziet is daar niets meer van over hoofdstuk
toch wilde zij hem niet wakker maken en de deur sluitend sloop zij in hare slaapkamer en wierp zich op haar bed hare snikken waren eensklaps opgehouden en zij was wanhopig dat zij niet weenen kon
de generaal is met de sigaar in den mond in slaap gevallen en de kapitein heeft genoeg van zijn cognac hij stopt zijne groote duitsche pijp en waggelt naar de billardkamer om in zijn eentje te smoken zij komen niet weer bij vr de thee
ik vind echter zo veel vermaak in aan u te schryven nu ik toch uw lief gezelschap derf dat ik u zo kort my doenlyk is alles zal mededelen wat my onmiddelyk betreft myn vader was in zyne negotie jaren agterëen gelukkig myne moeder een vrouw van fatsoen hadt veel verstand en goede hoedanigheden
en het water dat zo stil was dat zegt nu niets dan plis plas glip glop slip slop om spoedig door de vaart te zijn loopt jan de knecht nog aan de lijn
ik heb er mijn vader mijn eigen ongelukkigen vader zien spelen met een acharnement dat mij de oogen opende voor het diep verval waarin hij met de zijnen is geraakt ik heb er schuld aan dat weet ik maar toch
nu zou je denken dat ik kies wegloope want dat is toch durve nemen wat ik verlang en durve doen wat ik wil maar nu juist nu juist denk ik eer dat ik moet thuis blijve en ritsert nooit weer zien da's vreemd hoe is dat
alles zingt door pieter louwerse nummer honderdveertig de dokter de dokter is een beste man maar mijn man is hij niet
had een zeer duidelijk begrip dat dit was goed braaf en vroom men moest geen slechte waar dragen men moest geen dingen doen openlijk of verborgen uit zuinigheid daarin lag het geheim der distinctie meende zij
spreekt het vanzelf dat er geen kwestie kan zijn van u gunst te verleenen mijn hemel willibald waarom hebt gij dat dan ook niet gezegd toen ik u preste om te blijven ik zag zoo duidelijk dat het u
hij mocht de woude heel gaarne hij had ook wel gemerkt dat er een degelijk fond in den jongen zat maar toch waren zijne optimistische financiëele overwegingen niet al te veel gebazeerd op zijne verliefdheid
t breekt af als glas en in den plas stort nu de logge grote schuit zo schielijk als een pijl vooruit nu op dan neer nu heen dan weer
dag betsy dag ben ben je uitgegaan met dien regen ik heb een rijtuig genomen ik kon niet langer thuis blijven dat weêr maakte me zoo melancholiek en ik dacht ik dacht gek te worden van verveling o god
zij wilden naar heine's rijn naar goethe's thüringen naar bettina's frankfort zij dachten aan maanschijn avonden in wingert priëelen aan den oever des ruischenden rijns aan nachtegalen in sering en vlier boschjes aan bergweide rand aan de lente tuinen waar adelaïde's minnaar dwaalde
ô wat is het my naar nu gy er niet zyt myn lieve willis gy zyt my noodzaaklyk geworden wat heb ik tegen die reis opgezien maar gy moest wat kon ik doen wat ben ik voor u bekommert deeze laatste dagen waren zo guur ik kan des avonds niet in slaap komen en heb nu allebei de kindertjes by my in t bed
meent gij misschien dat ik geen oogen heb om dat te zien ik ken de vrouwen dat verzeker ik u ze hebben mij genoeg gekost om met waarheid te zeggen ik ken ze in mijne omzwervingen heb ik ze ontmoet van alle kleuren en gestalten en mijne nicht al is ze duizendmaal majoor frans is toch eene vrouw eene vrouw
zij had dan veelal wijn gedronken en in die licht duizelige bevangenheid was het haar alsof nu al het onbestemde dat haar zoolang al had doen lijden en verlangen eindelijk tot openbaring zou komen
kus de bloempjes op de heide kus de grasjes in de weide tuur door het lover op de ruiten als ik straks mijn oog ga sluiten zilv'ren maantje op donk're wegen zend uw licht daar wand'laars tegen
de kleeding van haar en haar zuster en vriendinnen de groote menschen vooral de vrouwen die zij gezien had en de jongens waarmee zij had gedanst maar dit alles was zeer stellig buiten het lieve gevoel
dat's een kluchtig avontuur mijnheer sprak zij weer lachend als gij er nu nog aan hecht op de werve aan te landen moet gij de hei over wandelen is het eene verre wandeling neen t is veel korter dan de rijtoer maar sinds gij over de hei den weg niet kent loopt gij gevaar weer te verdwalen
vrees niet dat ik van het eene uiterste tot het andere zal overslaan hoewel ik geleert hebbe my zelf niet zeer te betrouwen als ik niet op myne hoede ben zo is het echter zeker dat deeze myne levenswys niet meer myn pligt dan myne verkiezing is
telken jare dat het haar scheen of zij twee levens leidde ja twee wezens was die vreemde dorheid die alle gedachte aan haar stadsleven vergiftigde ontbloeide buiten tot een uiterst zoete maar bijna van lieflijkheid scherpe
t water ruist en bruist en suist haar vaart bedaart en eindelijk ligt zij op den vloed zo stil alsof ze er blijven moet
hij zat voor zijne schrijftafel en was druk aan den arbeid toen willem verheyst zijne kamer binnentrad onder een luid gejubel vloog hij op vatte willems beide handen in de zijne en riep uit braaf gedaan
en de bevolking toch aanbad hem zoowel om zijn adel als omdat hij een roep had van heiligheid en van een vèrreikende macht te bezitten een goddelijke
ik weet dat men daar met oogen vol overspel en een hart vol boosheid een vrybrief naar den hemel krygt en betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart ik ben in lang voor een openbaar zondig mensch zo bang niet als voor zulk soort
in de vage herinnering dat strengheid en lijfstuchtiging was goedgekeurd sloeg hedwig in t gezicht zoodat zij uit den neus bloedde en op haar kamertje gevlucht zag hedwig haar wit feestjurkje verfomfaaid liggen niet gereed dit maakte frederik van eeden van de koele meren des doods hare maat vol en zij trok woest haar kleertjes uit en ging op bed liggen en sloeg op haar kussen roepend
en in wiens teederheid zij zich kalm en kommerloos en veilig zou gevoeld hebben en ze dacht aan haar frans en hoe hij haar gevraagd had in hun tuin onder de bloeiende seringen en zij dreef hem en ze was een druppel water op een steen tèk tèk tèk
zij herdacht achtereenvolgens alle malen waarop zij dit zelf inzicht gehad had waarbij zij gezegd had dit moet ik onthouden er waren zeer zonderlinge oogenblikken bij
ze dalen terneder op het geurigste kruid en puren al wieg'len den honig eruit hun vleugeltjes schitteren vol schoonheid en glans hun pootjes staan altijd gereed tot den dans
léonie was binnengekomen waar is mevrouw van does vroeg zij want zij deed iederen keer of het de eerste maal was dat was hare groote bekoring hij wist dit en hij antwoordde
dat zal ik zeker niet doen en gij weet dat ik een vasten wil heb als mijn besluit is genomen maar gij hebt toch een menschelijk hart al is t geen heel week vrouwelijk dan begrijp ik wel wat uwe bijgedachte is en waarom gij weigert gij meent dat ik kom als de verloren zoon platzak thuis na van den zwijnendraf te walgen
wiegel waggel ginds en her nu nabij en dan weer ver zachtkens vallend komen ze aan en ze dekken t jonge graan met een deken warm en zacht voor den kouden winternacht
de heer abraham blankaart aan mejuffrouw de weduwe spilgoed ge eerde vrouw gy zyt immers niet moeilyk om dat ik uwen laatsten brief niet beäntwoort heb hoor mevrouw ik ben niet al te wel te vreden op u en knorren op eene vrouw dat is my onmooglyk
die met den code in de hand mij verplichtte om alles wat francis toekwam van haar legaat zoowel als van de niet veel beduidende ouderlijke nalatenschap op het grootboek te plaatsen eene zekere dat wil ik wel toegeven maar toch eene zeer schraal rendeerende plaatsing voor onzen tijd
voor den barren vriezeman die nu t graan niet deren kan valt dan vlokjes blank en fijn vlokjes zachter dan satijn daalt dan dwar'lend heinde en veer op de teed're plantjes neer
ik meende kapitein dat er plaats genoeg zoude zijn voor een half regiment maar zooals men soldaten huisvest terwijl de jonker van zonshoven aan haagsche weelde gewoon gewoon aan een kamer met alkoof op de tweede verdieping in een burgerhuis repliceerde ik luister freule francis
johan schreide de werkster begon luid te klagen en zoende het glanzig witte dooden voorhoofd maar hedwig begreep geen van deze beide uitingen zij vond frederik van eeden van de koele meren des doods het lijk iets gewijds en heiligs maar volstrekt niet om te kussen of aan te raken en tot schreien vond zij in het gebeurde geen aanleiding zij voelde
bijkans struikelde ze over lientje en nico twee der kinderen van mevrouw van rijssel haar oudste zuster die sedert zij van haar man gescheiden was met haar viertal bij mevrouw van erlevoort was komen inwonen
ik stapte er uit wat was ik blij ik danste haast van pret maar van zo'n glazen rammelkast had ik een schrik gezet einde van hinden omnibus
boven was gaf zy my de twee ducaten die zy geleent hadt ik nam die ook doch alleen om haar eens weer te helpen want ik vrees dat de duiten spoedig zullen wandelen kon ik haar dat k beduiden nu alles met den tyd ik moet niet te veel gelyk doen
hare geestigheid had iets bitters en inhumaans dat ik geen recht had haar te verwijten omdat ik zelf juist zoo zacht niet ben uitgevallen als het de dwaasheden en de gebreken mijner medemenschen geldt maar hoe dat ook zij het prikkelde mijn strijdlust van repartie tot repartie liep het bijkans op een twist uit en
er was iets streelends in het hoofd persoon zijn het gevierd en bekeken worden bij elke andere gelegenheid zou haar dat zeer verheugd hebben maar als zij dacht waarom zij t was dan hinderde haar dit
dat zullen we zien antwoordde ik vast en zeker wat forscher dan ik zelf had gewild want zij liep op mij toe met een drift die waarlijk erger dan snerpende woorden te duchten gaf
zo zweven ze en dart'len dag in en dag uit en vallen ze opeens soms een vogel ten buit dan is het met fladd'ren en schitt'ren gedaan ach blijheid en schoonheid zijn spoedig vergaan
dag schat zeide ze dwepend kom mevrouwtje ik ga u verlaten u zal nog veel te doen hebben nu de drukte is afgeloopen alleen heb ik betsy beloofd u de kaartjes te vragen voor de opera zou ik ze mogen meênemen als u ze bij de hand heeft
dat was alleen voor haar en toen kon zij terstond al niet meer met dezelfde aandoening aan johan denken koetsier en lakei zaten zoo recht en zeker op hun plaats het nieuw zilveren siersel der tuigen vonkelde en het rijtuig reed snel met knetterend geraas over het grint van den oprijweg naar t deftig huis