rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
myne zucht tot vermaak verzwakte geen wonder ik zag myne kwynende moeder in eene sleepende ziekte vervallen die zo als docter e duchte ongeneeslyk was ik leed niet minder dan myne dierbare toegeeflyke moeder de teering is eene elendige kwaal
zij schertsten veel en gerard begreep al haar dwaas en komiek vinden en al haar mooi en lieflijk vinden en al haar somber en weemoedig vinden en zij zag hem dagelijks trouwer en meer toegewijd
eline zeer bereidvaardig in haar aangenaam humeur wilde aanstonds helpen wat betsy gestreeld gaarne aannam zij beweerde nog veel te doen te hebben maar liet zich intusschen op de bank neêrvallen en zag toe hoe eline voorzichtig de schaaltjes éen voor éen afkwastte en in de plooien van een theedoek droogde met kleine bevallige gebaren
en nog meer aan jonge dames daar ik er nog nooit eene had ontmoet die mij beviel of waar ik op had willen gelijken dat ik veel meer lust had om met dr darkins naar engeland te reizen zooals mij beloofd was
en ons met heet water bespuiten mocht gij maar komen en ze wegjagen dan zouden wij gerust kunnen slapen daarop slaken zij een diepen zucht
ik hoop dat gy t huis zyn zult als de geldersche dame aan uw huis komt zy is de gulheid en eenvoudigheid zelf en myne moeder zegt dat zy zeer veel verstand en waereldkennis heeft groet alle uwe huisgenoten voor uwe oprechte vriendin
na het ontbijt stormden zij er dan ook naar toe paul en etienne zouden roeien jan beweerde goed te zullen sturen en frédérique marie en cateau waren de schoone en zoete last zooals etienne beweerde zouden georges en lili zoo maar vertrouwd zijn met hun beidjes vroeg paul terwijl hij met zijn roeispaan de boot van den oever afstiet kom etienne gelijk op
toe hy altoos de sterkste neiging hadt en schoon hy laat begon nu reeds met zyn zes en twintigste jaar beroepelyk als predikant myne moeder groet
ik moest bijgevolg eene reden opgeven voor mijn verblijf in deze streken de ware die francis was kon en wilde ik niet avoueeren ik liet het dus aan hem over iets te bedenken dat aannemelijk was
er zijn twee kleine muizen die van nacht in het huwelijk willen treden zij wonen onder den vloer van je moeders provisiekamer dat moet een mooie woning zijn maar hoe kan ik door het kleine muizengat in den vloer kruipen vroeg hjalmar
vi het was nog vroeg even over halfdrie en het kwam eline in de gedachte hoe zij in vele dagen de oude mevrouw van raat niet had opgezocht ofschoon zij wist dat deze veel van haar hield en gaarne des middags iemand ontving om een praatje te kunnen maken
wel zeker dat zal mij pleizier doen neem dien fauteuil en ga over mij zitten dat praat het gemakkelijkst ik volgde hare aanwijzing en zij ging voort zeg me allereerst of gij nu begrepen hebt waarom ik hier geen gast wil hebben
op t zelfde uur in de zelfde straat kwam zij elken middag hen tegen ze waren even groot wat jonger dan hedwig en eender gekleed in grijze jasjes en hedwig knikte dan vrindelijk t eerste en zei dag grijsjasjes en de jongens knikten terug en zeien dag meisje
er kwamen gedurig meer vreemden het scheelde niet veel of de eene muis trapte de andere dood en het bruidspaar had zich vlak voor de deur geplaatst zoodat men er noch uit noch in kon komen
stupid zij hecht er nog aan riep rudolf met ergernis zoo doe ik en sinds gij mij uwe bemiddeling weigert zal ik alleen naar l rijden waar master stonehorse nog wel te vinden zal zijn
zijt vast advocaat dat gij de repliek zoo behendig hanteert ik zal u zeggen wat ik ben als gij mijn arm wilt nemen une fois ne fait pas loi het is allermeest voor de gezelligheid
en deze droefheids aandoening was afhankelijk van het regelmatig terugkeeren der dingen in de tijdsorde op bepaalde uren van den dag op bepaalde dagen van de week en ook in bepaalde seizoenen van het jaar was de aandoening het sterkst
hoorde uit uw mond het eerste woord mij staamlend tegenklinken vaarwel gods zegen hoede u steeds moge immer voor u blinken
maar het tafereel maakte in het kille door den besneeuwden tuin weêrkaatste daglicht niet meer dien indruk van gloed en weelderig kleurgeflonker als den vorigen avond in een verheerlijking van bengaalsch licht
dat ik meer als eene kribbige bedilster dan wel als eene minzame vriendin te werk gegaan had kort gezeit dat myne engelachtige vriendin gelyk hadt meer hoefde niet ik zag nu dat het myn pligt was aan u te schryven weet de brave vrouw iets van t geen haar betreft
zeker doe ik dat hoe zou ik anders dat moogt ge niet dochtertje het bezwaart me het is onwaar en onvroom ik zeg niet dat ik een groote zondares ben ik ben bevoorrecht met veel goede hulp en tijdige leering en dan is t niet zoo moeielijk recht te gaan
dat zal niet gebeuren de chaperon zal ik zijn als het niet anders kan en t overige zal zich vinden maar the little one luister genoeg hiervan ik had werkelijk de vingeren maar stil op de toetsen laten rusten mijne nieuwsgierigheid om te weten hoe hij over mij sprak en dacht was sterker dan mijne bescheidenheid
en toen weende de kip en vervolgde ik heb ook gereisd ik heb twaalf mijlen ver in een mand gereden ik vind niet veel plezier in het reizen ja de kip is een verstandige vrouw zei pop bertha
ik bid je neem me bij je ik ben van betsy weggeloopen want ze is zoo akelig voor me weet je en ze heeft van avond aan het diner bij hovel allerlei hatelijke dingen over vincent gezegd en je weet dat ik vincent lief heb om hem heb ik mijn engagement afgemaakt mijn engagement met
akelige zotte geschriftjes die myne moeder vr de droefheid haren geest geheel hadt benevelt met versmading zoude beschouwt hebben ik ben nu te ernstig anders zoude ik u eens een paar douzynen titels opgeven die my by u zouden verdedigen
dat zal heel wel gaan mijn pensioen er bij mocht de freule nu maar besluiten kunnen daar met mij heen te gaan dan zouden wij al een heel lief leventje kunnen hebben samen t is in die streken nogal goedkoop en al is het geen kasteel daar zou nog wel een goede kamer zijn voor de freule
gerard bleef volkomen onbewegelijk geen lid verroerde hij noch vertrok zijn gelaat zijn oogen staarden maar zagen hedwig blijkbaar niet meer zij werd hoe langer hoe angstiger
nu moet ik nog een ander woordje met u spreken de heer blankaart heeft my verzogt om schoon gy stil verkiest te trouwen op den avond van uwe echtverbintenis het zelfde gezelschap te zien als toen gy verjaarde ik denk dat gy daar niets tegen hebt
zij had geen conversatie wees in den regel alle bezoeken af behalve die van dokter d haar vriend die haar dagelijks moest komen zien en die geregeld tweemaal in de week met zijne ongetrouwde zuster een partijtje bij haar kwam maken
is het niet meer terug te dwingen zou het niet meer terugkomen dacht zij radeloos ze bleven alleen eenige minuten voor het diner
maar ik heb al myn tyd nodig gehad om my tot eene loffelyke promotie in staat te stellen en dewyl ik nu op myn vertrek sta is er een hope drukte met afscheid te nemen en alle mes petites
en de drijftol danste in de rondte en snorde maar dacht toch aldoor aan de bal die in zijn gedachten al mooier en mooier werd zo verliepen er enige jaren en nu was het een oude liefde
het komt mij voor dat mijnheer willibald hier zelf de schuldigste is daarvoor zal hij dan ook boeten riep francis hij zal niets meer genieten van al de delicatessen die rolf heeft weten samen te brengen om zijn generaal te
zekere vormen te eerbiedigen zekere waardigheid in toon en manieren aan den dag te leggen die hem terstond als een fatsoenlijk man doen kennen en uit alles wat ik van u waarnam bij het tooneel van dezen morgen moet ik gelooven dat gij aan geen dezer eischen weet te beantwoorden
en toch kwam onophoudelijk aan den dag dat die toon iets was als de zwarte handschoenen die zij aantrok bij den kerkgang een ding waarvan zij de noodigheid en nuttigheid gereedelijk aannam zonder die zelve te begrijpen
hij verfde den drijftol rood en geel en sloeg er een koperen spijkertje midden in dat stond dan al eens heel prachtig als de tol in de rondte draaide
ik my niet verzekert dat uw hart veel beter gestelt was dan dat van wylen den heer achitofel trotscher gedagtenis die zich om dat men zynen raad verwierp maar zo eens met een gaauwigheid handigies ging opknopen
wel wel zoo is de stal hier opgeruimd maar francis mijn engel gij ziet er zoo ontdaan uit daar moet meer aan vast zijn hebt ge uw mooie rijpaardje ook al van de hand moeten doen
zij gevoelde zich zeer gelukkig in de nieuwe bekoring die haar door een druk familieleven geschonken werd haar die als kind slechts ééne zuster tot speelgenoot had gehad en als meisje eenzaam bij hare oude tante hare jeugd als vermijmerd had
in haar rug voelde zij herhaaldelijk spugen en van haar billen droop het rood zij gilde om oerip en zij hoorde de meid aan de andere zijde der deur buiten trekken en duwen eindelijk gaf de deur toe en radeloos gek dol krankzinnig naakt bezoedeld stortte zij in de armen van hare meid
zij zag de bakkers het brood rondbrengen en de lichtgekleede dienstmeisjes op de stoepen en den wagen die het vuilnis ophaalde en over alles lag de zomerzon de roode daken gloeiden de ramen glinsterden en onder den zwaren kastanjeboom op het straatplein lag levendgroenige schaduw
telkens als ik dit meende te doen weerhieldt myn eerbied voor u myn voornemen gy zyt zo minzaam en te gelyk zo spottig dat ik waarlyk niet weet hoe dit aantevangen of hoe het natelaten hemel ma chere wat wilde ik zeggen maak ik niet een zot figuur in uwe oogen ik bemin u ik
het amerikaansche stelsel van flirtation heb ik nooit kunnen goedkeuren coquetteeren met jonge meisjes en vrouwen achtte ik gevaarlijk en immoreel en daar ik leefde in het vooruitzicht dat ik nooit geld genoeg zou verdienen om al de kant zijde en fluweel te kunnen betalen die tegenwoordig tot de noodwendigheden van een damestoilet behooren
donderdag weet je wat zei ole luk oie word maar niet bang hier zul je een kleine muis zien en toen strekte hij zijn hand waarin hij het lichte aardige diertje hield naar hem uit zij is gekomen om je op de bruiloft te noodigen
dien morgen was frédérique's toilet van de naaister gekomen maar zij had er een paar strikken bij willen voegen en zij durfde er ternauwernood aan raken uit vrees het ragfijne weefsel te zullen verwarren
verschillenden wijn zij was dus de verhoudingen van haar inwendige vreugden geheel vergeten want terwijl zij eens geweten had op een lente avond dat al deze feestelijke gewaarwordingen nietig kunnen schijnen en onwaardig zocht zij ze nu gretig als t eenige goede in haar leven van het schoonere gevoel had zij geen weet
de arme jongen zat daar met zijn zusje op de schoot en zong haar al de liedjes voor die hij kende en ondertussen keek hij eens schuins in het geografieboek dat open voor hem lag tegen de volgende dag moest hij al de steden van zeeland van buiten kennen en alles daarvan weten wat men maar weten kan
de beide zusters daar aan elkanders zijde ontwikkeld onder de lessen eener zelfde opvoeding in eene zelfde omgeving hadden twee aan elkaâr evenwijdige gemoedslevens in zich laten ontkiemen wier zijden echter bij het rijpen der jeugd naar de eischen van twee verschillende temperamenten afweken
en nu ik heb de zekerheid gekregen dat gij mij liefhebt zooals ik u dat wij elkander waardig zijn dat onze verbintenis voor ons beiden eene levenskwestie is gij hebt mij geen uur geleden vrijwillig en met blijdschap uw woord gegeven
kalm geworden deed zij dan kleine daden van goedigheid heimelijk en verlegen om wat goed te maken van hanna had hedwig over deze zaak niet te lijden dan in oogenblikken van twist maar dan ook vreeselijk
zij wilden hjalmar altemaal volgen en ieder had een sprookje te vertellen dat was een plezierig tochtje nu eens waren de bosschen dicht en donker dan weer waren zij als de heerlijkste tuin vol zonneschijn en bloemen
maar wat heb ik met uwe liefde te stellen de rechtsgeleertheid is myne schone zy vervult myn hart zy heeft alle myne gedagten zy benydt my den slaap evenbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart wel neen laat ik niet liegen myne schone is zo wreet niet ik slaap als een roos ik eet of ik er op gehuurt was en gloei van gezontheid
ik zal u niet vergeten mijn lieve dochter en gij moogt bij mij komen als t u te moeilijk wordt hedwig hierdoor getroost herstelde zich en nam toen afscheid van de zieken naast haar valérie haar buurvrouw ter rechter het jonge meisje dat het gif fleschje verborg was zeer bedroefd haar te missen
frédérique vertelde daarop dat zij gauw weg moest zij was dien avond gevraagd op de soirée dansante bij de eekhofs en zij moest nog het een en ander voor haar toilet nazien en mevrouw vond lili veel verstandiger dan freddy en marie die commissies gingen doen in hondenweêr
wat hebt gij voor gij maakt mij waarlijk nieuwsgierig sprak zij met zekere gejaagdheid in de stem die zij niet machtig was te beheerschen ik zal een trousseau voor u bestellen
deze leren daar wijsheid hebreeuws grieks krok het klonk precies alsof er kikvorsen kwaakten of alsof men met grote laarzen in het moeras liep
terwijl zij meende dat ben saïd antwoordde bleef zij een pooze aldus onbewegelijk daarna hervatte zij haar rol en neuriede zij voort maar het kriebelde haar in de keel zij schrapte zij kuchte herhaaldelijk en ten laatste begon zij zoo hevig te hoesten dat zij de partiture neêrlegde en zitten ging de handen geperst op heur benauwden boezem
met wordt er gebelt bregt die volmaakt een zog van een bollebuisjeswyf gelykt waggelde naar voor en tante gaf my een verbruide oorvyg om dat ik bleef spelen jufbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart frouw daar is sinjeur benjamin wel hede laat broeder maar agter komen
de menigte fijne rimpels op zijn verbrand voorhoofd en de matte bleekheid van zijn gelaat getuigden van sterke hartstochten en van campagnejaren zooals francis zou zeggen
dan door de koude menschen om haar en daarmee vervlakte de kortstondige inprenting zijner gedachten doch op haar vijfde bezoek bij joob vond zij er ritsert zitten
woensdag o wat stroomde de regen daar buiten neer hjalmar kon het in zijn slaap hooren en toen ole luk oie een raam openschoof stond het water tot aan het kozijn toe het was daar buiten een heele zee
deeze pynelyke overdenkingen en de staat waar in ik my bevond benamen my spoedig die gezontheid die ik als myne beste bezitting uit myn gezont vaderland had
en toen zij dat gevoelde eens in een slapeloozen nacht terwijl eene zware stilte door het geheele huis suisde en zij met groote starende oogen zoo eenzaam op heur bed lag toen zij dat voor het eerst vol en wreed gevoelde dat ze weg waren dat ze nooit meer haar zouden toelachen met hun gouden glans
dat was de eenige wijze die zij vond om de vlijmende pijn te verdooven toen ging zij uit wisselde t geld betaalde haar kamer en nam afscheid van de verhuurders zij zeide dat zij den heer die er geweest was niet wilde zien als hij terug kwam moesten ze dat zeggen
hij geeft u leugens in de pen hij hecht aan zijn millioen dat is duidelijk riep francis tergend zoo doe ik freule hernam ik haar fier en vast in de oogen ziende en allermeest om u gij zijt mijne verloofde en wij hebben geen tweeërlei belang
daar kwam de meid om den vuilnisbak te leegen de jongen stond er naar te kijken hé daar ligt een vergulde tol riep zij uit
zie naatje dat hadt gy ook behoren te bedenken wil ik spreken zeit pieternel ik begryp wel dat het nu maar spelen gaan is en dat de jonge jan edeling my wel eens andre druktens zal maken goed ik wagt die ook en hoop dat myn verstandige man zo ik te véél malle moeder ben moeder en zoon beide te recht zal helpen
door de glazen deur schemerde het vunze achtergalerijtje de pilaren groengeel vochtig de bloempotten groengeel ook met wat vergane rozestruiken daarachter verwilderde het vochtige tuintje met een paar magere klapperboomen de bladeren hangende als geknakte veêren
de vorige moest ik laten passeeren omdat ik geen tijd en rust had om t geen ik inderhaast dag voor dag opgeteekend had in den vorm van een brief over te schrijven nu zend ik dit gedeelte maar al vast weg en beloof u het vervolg zoodra ik van u zelf vernomen heb dat het journaal van den kluizenaar op de werve u niet verveelt
met de grootste verbazing en belangstelling vroeg hedwig maar hoe kan dat is het dan niet afschuwelijk saai en doodsch zeker niet het is verschrikkelijk en liefelijk soms heb ik pijne as of ik verga soms zie ik weer heerl'ke dinge zooals zoo'n narcis die uitkomt
hij doet de deur heel zachtjes open en fuut daar spuit hij de kinderen zoete melk in de oogen en wel met een heel fijn straaltje maar toch altijd genoeg om te maken dat zij de oogen niet kunnen openhouden en hem dus ook niet zien
zy kan u niet beledigen om dat zy my ten sterksten zal aanzetten om my uwer vriendschap meer waardig te maken gy zyt myne vriendin ô ik voel al het strelende van die uitdrukking maar laat de liefde betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart zich immer door de vriendschap belonen
haar huis was dan ook van den beginne af vervuld geweest met het schelle gejubel de luidruchtige twisten en het onophoudelijk door elkaâr gedraaf harer kinderen en toen deze opgroeiden met al den levenslust en de dartele woeligheid hunner bruisende jeugd
rees voor de dichte glazen deur zichtbaar door het gordijn zijne gestalte die van van oudijck en de deur had hij opengerukt voor léonie en addy hunne houding konden veranderen
daarom wordt deze ook zoo prachtig kijk maar eens en hjalmar keek naar de tafel daar stond het kleine bordpapieren huis met licht voor de ramen en buiten daarvoor presenteerden alle tinnen soldaten het geweer
leo riep zij doodsbleek en als ineenkrimpend onder hare smartelijke aandoeningen viel zij op een stoel neer en bedekte zich het gelaat met beide handen
leonora die er bij stond had toen hedwig's arm genomen en gezegd ga mee we gaan bloemen zoeken en hedwig zag meelij en teederheid in leo's oogen en kuste haar nu alles veilig vindend
zij kon het niet weten dat eline op de horze wellicht nog het meest zichzelve was dat zij er zich inderdaad gelukkig gevoelde in hun eenvoudig familieleven als in een vernieuwende en louterende wedergeboorte
de brief van uwen voogd is vaderlyk en mag ik het zeggen het misselyke zelf is het uitvloeisel van zyn goed verstand dat hy lang leve en u gelukkig zie ik begryp wel dat gy er gracelyk zult uit zien dat de dames u helpen in het maken deezer beuzelingen geeft my een goed denkbeeld van hare vrouwelyke handigheid
hoe meer de drijftol hierover dacht des te meer raakte hij op de bal verliefd juist omdat hij haar niet kon krijgen nam zijn liefde gedurig toe dat zij een ander tot man genomen had stak hem wel het meest
en eline had zich illuzies geschapen zonder eind haar hartstocht vulde haar ziel meer en meer met een tweede denkbeeldig fantastisch bestaan waarin fabrice en zij held en heldin waren een roman van onwaarschijnlijkheid en zich steeds al meer en meer opschroevende romantiek
wel neen ze was acht dagen vooruit gevraagd in dien tijd kan men wel een toilet prepareeren zou ik meenen daarbij zij was niet au dépourvu dat bleek heel duidelijk daar zij twee dagen daarna bij een simpel damespartijtje waar we tegen tien ure door onze bedienden geëscorteerd weer naar huis gingen en grande toilette verscheen
en nu werden al de bloemen in de bloempotten tot groote boomen die hun lange takken onder de zoldering en langs de muren der kamer uitstrekten zoodat de heele kamer er als een prachtig buitenverblijf uitzag
ô neen myn heer zeide zy zo slegt kan zy het clavier niet behandelen t zyn stoute meisjes ik merk dat zy den goeijen lobbes weêr aan het touwtje hebben dien armen jongen doen zy alles doen wat in hare hoofden komt
er is niemand op de wereld die zoveel sprookjes kent als ole luk oie die heeft eerst slag van vertellen
maar vergeet dan ook niet de groote voorrechten welke zij geeft ware t maar alleen de gelegenheid om veel goed te doen komaan schep moed uwe schouders zijn krachtig genoeg om den last van een millioentje te dragen uw hoofd is niet te zwak om groote bezittingen te beheeren gij hebt eene reine werkzame jeugd achter u
er werd gedanst en een vreemde niet pijnlijke verbazing sperde haar oogen toen zij de vinnige blikken en nijdige gebaren zag van twee jongens die elk meenden t eerst haar gevraagd te hebben ten dans
maar ik ben van mahoniehout hernam de tol en de burgemeester heeft mij zelf gedraaid hij houdt er zelf een draaibank op na en heeft heel wat schik in mij gehad
hoe ik te moede was kunt gy eenigzins opmaken maar ik hield my moedig ik ik ben zie ik in uwe magt maar veel eerder dan uwe verfoeilyke oogmerken te beantwoorden zal ik het uiterste wagen ik zal gerugt maken zo gy de deur niet open doet hy
overmeesterd door eene zonderlinge loomheid viel ik op eene canapé neer en sliep in-een onrustige koortsachtige slaap die door mijne kamenier met bezorgdheid werd gadegeslagen toen ik ontwaakte was lord william vertrokken en daarna
het armelijke stinkende dorp met de schaduwlooze zandwegen de hoofdstraat met schrale huiver bladige popelboompjes het kale hotelgebouw waarin altijd alles klapperde en sloeg van wind
maar eens sprong hij wat hoog en weg was hij men zocht en zocht tot zelfs in de kelder maar hij was nergens te vinden waar was 'ie dan
mylord had voor het badseizoen een appartement te scheveningen gehuurd en had geen lust the dutch provinces dieper in te gaan mylady echter wilde haar broeder weerzien
dit laatste uit te vinden en te weten of die te heelen is neemt nu mijne geheele aandacht in ik bestudeer haar als een wondheeler zijn patiënt ter genezing maar daarom ook kalm en nuchter zonder dàt wordt het oog verduisterd en zou de hand beven als er kwestie moet zijn van eene pijnlijke
ten laatste was eline zachtjes op de tippen harer teenen weggeslopen en zij bevond zich nu alleen in haar eigen vertrekje zij ontstak haar kaars en ontkleedde zich langzaam met een onbewusten en gelukkigen glimlach op de lippen
men zag daarop hooge oude boomen bloemen in het gras en een breede rivier die om het bosch heen vloeide voorbij vele kasteelen en ver weg in de woeste zee
smit antwoordde koeltjes de gelukkige ondervinding maakt ons zo een betoog geheel nodeloos en my aansprekende deedt hy het pedantje zwygen die zyne talenten aan de heren uitmat welken hem niets
is t er z mee gelegen dan kunt gij t mij toch niet kwalijk nemen dat ik niet gecharmeerd was van uw hoog adellijk evenbeeld te minder daar ik om billijk te zijn jegens mij zelven u mag verzekeren dat er na mijne vlegeljaren geene aanleiding meer heeft bestaan tot zulke boetpredikatie en action
ii er werd weder gebeld het was paul die nog meer dan de meisjes dien geur van wind en vocht medebracht en die weêr naar buiten werd gestuurd om beter zijn voeten af te vegen
altijd hetzelfde geluid zoo eentonig en zoo vervelend dat de kleine tuk er van in slaap viel hetgeen voor hem ook geen kwaad kon maar zelfs in dezen slaap kwam er een droom of wat het anders was
kom je nog niet wat eten vroeg betsy merci wel verplicht zij ging naar boven terwijl betsy haar schouders ophaalde betsy hoorde in den korten beslisten klank van eline's woorden dat zij in die nerveuze prikkelbaarheid was waarin zij kon haten wie haar af wilde brengen van haar voornemens
advocaat sprak zij hoofdschuddend en nog wel voor eene zaak die niet aan de orde is hoe meent gij dit dat ik mij volstrekt niet inlaat met de kwestie die gij daar opwerpt ik heb wel wat anders te doen
men wordt wees vaders diaconen boêlredders arme voogden en men is in staat om aan onzen hemelschen vader rekenschap te geven van den tyd dien hy ons hier verleent heeft en van de begaaftheden die wy ontfingen en als wy sterven worden wy van brave lieden betreurt zo als uw vader en dien liep alles tegen
uw brief vond ik des avonds thuis komende op myn tafel vol vreugd gaf ik my naaulyks den tyd my te ontkleden ik brak hem open ik las hemel kon ik myne oogen geloven ik was zo ontstelt dat ik een glas water moest drinken en bevond my ook eenige dagen zeer
en naast deze stonden weer eenige letters die er eveneens dachten uit te zien en deze had hjalmar geschreven maar zij lagen bijna alsof zij over de potloodlijnen waarop zij moesten staan gevallen waren
tijd geopenbaard en terstond ontnomen en bedorven dit steigerde haar wanhoop in die mate dat zij den ganschen donkeren tranenrijken nacht alleen met haar zonde besef en haar vernedering toch maar alleen te klagen lag in deze woorden o god nu kan ik nooit een kindje krijgen o vader god nu wil ik
een vochtige lucht een geur van natte bladeren woei uit het geboomte over en de groenigblauwe tinten van den vijver verdonkerden zich tot somber violet waarop de regen onophoudelijk neêrkrinkelde het bliksemde telkens en de donder rolde zwaarder en zwaarder
zelfmoord is eene zonde die ik niet wil begaan ik heb daarbij plichten die mij gebieden te leven al is het leven mij niets meer dan eene marteling dus schiet mij niets anders over dan dàt wat ik u verzocht voor mij te bemiddelen
een komplot dat is het wèl wat van lieden van uwe soort is te wachten t is genoeg ik zie wel dat ik op niets of op niemand meer rekenen kan dan op mij zelve zoo weet ik wat mij te doen staat
alles was naar de onmerkbare ordonnantie van mevrouw buigzaam kon het dan anders zyn myn broeder weet gy is een regt schoon man en zyne bruid of nu jonge vrouw eene bevalligheid die nog meer bekoort dan het schone zelf niemand van ons was eigenlyk op geschikt alles was negligé
de hele kamer was evenals de gang met zwoerden van spek ingesmeerd daarin bestond het gehele gastmaal maar aan het dessert werd er een erwt vertoond waarin een muis uit de familie de naam van het bruidspaar ingebeten had namelijk de eerste letters dat was iets buitengewoons
terwijl achter de dames gehurkt de baboe's in een vijzel sambal wreven naar de verschillende smaken en eischen der verwende verhemeltetjes hier was het nog de gewoonte dat als de familie de races bijwoonde te
hoe wierdt haar edle geest ten goeden aangespoort geen neiging die zy niet ten besten wist te keren hadt sara die myn oog ten hoogsten hadt bekoort dat ik myn echtvriendin in hare jonge jaren waar in de zon der vreugd haar blydste stralen spreidt een wel gepasten ernst aan gullen vreugd zie paren
neen neen op één dag heen en weer zal ik het er nog wel uitbreken wij moeten den zuigeling en het jonge moedertje niet dérangeeren ik voel nù al dat tante zijn mijne vocatie is zij sprak dat laatste lachende maar het was een zwaarmoedig lachje en kennelijk voelde zij er meer bij dan zij
elk van dezen strekte de handen naar hem uit en hield hem het lekkerste hart van suiker voor dat een koekenbakker ooit verkocht heeft en hjalmar pakte elk suikerhart beet terwijl hij voorbijvoer en de prinses hield het goed vast en zoo kreeg ieder een stuk zij het kleinste en hjalmar het grootste
deken historie van mejuffrouw sara burgerhart uw karakter in t oog houdende zéér ik had ook nooit gelooft dat hy buiten zyne affaire zo wél schryven kon doch wat zou hy niet leren als hy maar dorst hopen dat gy de beloning zyn zoudt
nu zij opmerkte hoe sympathiek eline haar aanzag en hoe lief zij ben een enkele maal vermaande rakelde zij eenige oude herinneringen op uit haar schooltijd en zij lachten beiden om een paar guitenstreken eertijds bedreven en om de kersen die zij snoepten uit eline's capuchon
ik wilde eens een schip uitrusten dat rondom de aarde zou gaan maar ik deed het niet ofschoon ik het wel had kunnen doen en verder ruik ik ook overheerlijk want dicht bij de poort bloeien de prachtigste rozen
de kiespijndoek stond leelijk dat erken ik maar hij beveiligde tegen een ongeval als dit hier dàt komt er van dat ik van mijn beginsel ben afgeweken om nooit naar iets anders te vragen dan wat mij zelve paste
gaven den bevoorrechte nooit eenig recht in den dagelijkschen omgang der conversatie zoo was zij van een stille correcte perversiteit fyziek en moreel want ook hare verbeeldingen hoe flauwtjes poëtisch ook waren pervers
vader schudde zyn hoofd sa zei ik myn man en ik hebben maar één belang en dewyl hy veel meer verstand van geld heeft dan ik dewyl ik nooit speel en alles kan krygen wat ik begeer is het immers niet meer dan billyk betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart dat ik aan myn besten vriend alles in bewaring geef
en ik moet hem gelooven willem want uit alles blijkt dat zij volmaakt goed berekend heeft wat zij wilde en van mij wilde al zou het je nog zoo vervelen ik moet u de hoofdkwestie mededeelen waarin ik verplicht ben hare rancune te dienen
maar toen ole luk oie wegging en hjalmar ze s morgens bekeek toen waren zij even gebrekkig en jammerlijk als vroeger
ja ik had een ander oogmerk met haar doch ik zal haar myne weldaden niet ten koste van haar vryheid en geluk toedelen indien zy myn voorslag hadt kunnen aannemen t zou my lief geweest zyn maar zo zy liever den heer willis heeft my is t wel
als door drie dubbele deuren van afzichtelijkheid afgesloten van alle schoon der wereld en zij verdiepte zich in alle bizonderheden hoe het daar toe moest gaan den morgen den middag den avond en den nacht zij had morgen weer willen gaan maar bedwong zich omdat zij t te zeer verlangde eerst na vier dagen ging zij weer intusschen sprak zij
ja waar was het gebleven het was hem alsof men een blad in een boek omslaat en nu stond daar een oude boerin deze kwam uit soröe waar het gras op de markt groeit zij had een grauw linnen schort over haar hoofd en haar rug hangen
dat klinkt werkelijk als eene declaratie à bout portant en daar ik zoo'n brusken uitval van u wel niet had kunnen wachten neem ik die voor t geen zij schijnt eene
ik ben een kjögekip zeide zij en daarop vertelde zij hoeveel inwoners er daar waren en van den slag die daar geleverd was maar die was eigenlijk niet waard om er een woord over te spreken
des harten onder ons verminderen saartjes ziel zit in betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart t gestoelte der spotters en om dat zy den geest der onderscheiding zo niet heeft legt zy alles zo vleeschelykjes uit en zou ons wel eens stinkende kunnen maken by goddeloze menschen
behagelijk ook met iets egoïstisch verheugds dat de zaak haar niet zou deeren hoorde zij zich een broodje snijdend naar een twist tusschen betsy en de vinnige meid luide bevelende betuigingen en korte brutale tegenwerpingen die tegelijkertijd opklonken tusschen het gerammel van ijzeren pannen
men moet zich naar het weer kleeden zeide zij het is nat het is nat mijn stad is als een flesch bij de stop moet men er in bij de stop moet men er weer uit vroeger had ik de heerlijkste visschen en nu heb ik frissche jongens met roode wangen op den bodem der flesch
dat zou wel kunnen zijn en nu begrijp ik de uitdrukking van bitterheid waarmee zij mij eens in de rede viel toen ik haar van hare parure sprak het is zeer verklaarbaar en toch ik zou haar nog hooger achten om hare edelmoedigheid zoo zij u daarover geene rancune hield
dat zijn inzonderheid diegenen die het een of ander kwaad gedaan hebben goede kleine ole zeggen zij tegen mij wij kunnen de oogen niet dichtdoen en zoo liggen wij den heelen nacht en zien al onze booze daden die als kleine leelijke kaboutermannetjes op den rand van het bed zitten
nu geprikkeld door haar rechtstreekschen aanval viel hij uit precies freule daartoe zoudt gij het graag willen brengen opdat welhaast keldermeester en foerier zelf als overcompleet op retraite kon worden gesteld en dan zou het hier de volmaaktheid wezen niet waar eindigde hij met eene mengeling van bitterheid en weemoed waarbij zijne lippen trilden
die na eenige jaren zwerven en zoeken zijn plaats in de wereld als hofmeester op een boot naar indië was getogen na allerlei levensverwisseling gestrand was te solo en er beroemd was geworden om een gerecht van tomaten en een van gefarceerde
daarom legde hij zijn geographieboek onder zijn hoofdkussen want hij had wel eens gehoord dat dit zeer veel helpen moet als men zijn les wil leeren maar men kan zich daarop niet verlaten daar lag hij nu en dacht en dacht en daar was het op eens alsof iemand hem een kus gaf
een zaal die haar ontzachlijk voorkwam daarvan was de zoldering van frederik van eeden van de koele meren des doods wit doorschijnend doek wolk vormig opgehouden door kleurige rozetten en het doek was van boven af verlicht men zag niet op welke wijze zoodat het als een gelijkmatige lichtnevel hing over de groote zaal
mejuffrouw sara burgerhart aan mejuffrouw anna willis waarde naatje lees den brief die myn waarde myn geeerde voogd my schryft en heb dan eens de courage om te durven denken of ik wel al te bly al te vergenoegt zyn kan
hij leent ons mooie fransche romans die madame niet zien mag hij weet invitaties voor ons te improviseeren als wij uit willen voor mij heeft hij eens een biljet overgebracht aan een cher petit cousin met één woord hij presteert alle diensten die geen der domestiques van t pension ons zou durven bewijzen en u zoo'n man tot vijand te maken
des te meer deed hem leed die steeds geheimzinnige vijandschap met den regent zijn jongeren broeder volgens de javaansche titulatuur en in wien hij ook gaarne den jongeren broeder gevonden had die onder hem den ouderen bestuurde zijne javaansche bevolking
zo elendig als ik nu ben ik kan het niet beschryven ô mogt ik aan uwen boezem myn geheel hart eens uitwenen de crisis is voorby god zy eeuwig gelooft de doctor geeft my hoop ach ik durf het nog niet geloven
die plaats was ook voor hedwig tegelijk bekorend en gevreesd geworden en hoorde tot de sfeer harer bezoekingen want zij kwam er in feestroes menigmaal uit de heete lichte zaal en liep er dan geärmd met haar vriendinnen maar ook met mannen terwijl binnen gedanst werd
de kleine tuk zag alles hoorde alles vergeet de steden niet zei koning hroar op eens was alles weer weg
rolf zou dien nacht met francis blijven waken ik voerde rudolf weg de forsche man wankelde op zijne voeten ik moest hem steunen toen wij mijne kamer bereikt hadden viel hij als een verslagene op de sofa neer
krabbel plomp daar viel wat naar beneden het was een houten vogel de papegaai van het vogelschieten te
het was voor hem volstrekt geen corvée freule mordaunt op te leiden in welk toilet zij ook goedvond zich te vertoonen want hij hield genoeg van haar om niet wat bizarrerie over t hoofd te zien
ondergeteekende verzoekt mevrouw hedwig wybrands geboren marga de fontayne en den heer frederik van eeden van de koele meren des doods ritsaart van bergh van aalst zoo spoedig mogelijk deze woning te verlaten zonder opgave te doen van hun plaats van verblijf
ik meen deeze certificatie van myn fatsoen niet mede te nemen om dat ik myne lieve ouders niet in verdenking wil brengen of zy my ook wel hebben opgevoed niettegenstaande deeze en nog een halfdouzyn ongevalligheden moet ik u maar zeggen kind dat ik verzot ben op den schouwburg
en ik was nog altijd niet zeker van francis ik had nog altijd het beslissende voorstel niet durven wagen zwakheid zult gij zeggen neen toch niet kieschheid verschooning opzien daarenboven tegen een einde dat haar en mij scheiden kon terwijl ik wist haar nog zoo noodig te zijn
zijn zusje gustava met haar blauwe ogen en blondgelokt haar was opeens een volwassen schoon meisje en zonder dat zij vleugels had kon zij vliegen en nu vlogen zij over zeeland over de groene bossen en de blauwe meren
zij klommen op terwijl hij haar hielp en zij drongen het geboomte in dat het panorama met zijn zonnige aquareltinten van groen en koeien voor hun oogen afsloot maar het was er zeer lommerrijk als in een koepel van bladeren terwijl daar buiten de zon alles stoofde o hier is het lief riep lili uit en kijk eens
gij schijnt er aan te hechten sprak zij met een zacht hoofdschudden aan die freule mordaunt maar wij zullen zien daar hebben wij nu het gemakkelijke zandpad en wij kunnen rustig
ik bevele my in uwe gunstige gedagten en zal altoos met yver zyn uw ootmoedigste dienaar en
want zij voelden dat dit leven voor hen verborgen werd en niet om mooie en eerbiedwaardige redenen maar uit vrees om niet deftig of voornaam te schijnen en daar kinderen als eenmaal deze tegenzin en dit frederik van eeden van de koele meren des doods wantrouwen gaande gemaakt is zonder genade zijn
dat ze niet meer bewoond werden althans de bovenverdieping die geheel verveloos was en waar de ruiten door tijd of toeval gebroken of gebarsten niet eens meer vernieuwd waren enkelen daarvan had men eenvoudig met grauw papier toegeplakt voor anderen was die moeite niet eens genomen zeker uit zorg voor
wel zoo ka je t zegge zei joob langen tijd bleef hedwig geknield toen zei ze op helderder toon da's vreemd
onder iederen arm houdt hij een paraplu de eene met allerlei beelden er op spant hij over de zoete kinderen uit en dan droomen zij den heelen nacht de heerlijkste sprookjes maar de andere paraplu waarop niets hoegenaamd staat spreidt hij boven de stoute kinderen uit
ik ben fijngevoelig en dapper niet dat ik mij daarop iets zou willen voorstaan maar ik ben het hadden de mannelijke bloedverwanten van mevrouw rigaud zicb openlijk tegen mij verzet dan zou ik hen te woord gestaan hebben
wat wilt gij dat ik uit den haag voor u mee zal brengen vroeg ik om het onderwerp niet te laten varen gij hebt mij reeds een souvenir geschonken leo en ik ben er dankbaar voor gij ziet dat ik het al gebruik dat is genoeg ik heb niet anders noodig
maar nu zyn al die flinken over ik heb zo veel achting voor myn lieven man dat ik iemand dien hy zyn vriend noemt met geen spotterny kan behandelen ik heb nu ook door edeling een trek uit zyn karakter gehoort waar aan ik het te danken heb dat ik deezen waarden man leerde kennen
die zou het haar zeker overhandigd hebben neen want hij zelf zat als verlamd in zijn armstoel en hij gromde als de post of de bode iets van brieven of pakketten aanbracht frits durfde hem met niets meer aankomen
de kleine tuk keek er naar en het werd hem geel en groen voor de oogen maar toen nu het kleurenspel voorbij was was het op eens een begroeide helling dicht aan de baai en hoog daarboven stond een prachtige oude kerk met twee hooge spitse torens
beide myne kinderen zyn des bezorgt nu is myn oogmerk om willem myn huis overbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart telaten en met u indien het gode behage nog eenige jaren gelukkig te leven
maar dezelfde bewoners waren er gebleven voor welke niets was veranderd dan alleen dat zij de huurpenningen moesten brengen bij den procureur en dat zij betere reparatie kregen dan onder het beheer van von zwenkens ontrouwen
zij hoorde niet meer hoe de anderen schertsten hoe cateautje en etienne in een hevig dispuut waren over de wijze waarop men een riem moest houden zij rukte slechts onbevreesd voor het kroos haar bloemen op wier stelen zij als vochtige slangen aan haar voeten wierp
toen ik de hand van dien notaris zag kreeg ik een vermoeden en toen ik in den brief van uwe oudtante las dat zij op iedere wijze naar u had geïnformeerd ging mij het volle licht op ik herkende de hand als die van iemand die in t voorgaande jaar mij geschreven had om informaties te nemen naar u
maar onze boerenkool hebben ze toch niet zei de kip ik ben een heelen zomer lang met al mijn kuikentjes op het land geweest daar was een zandgroeve waarin wij konden rondloopen en krabbelen en dan hadden wij den toegang tot een tuin met boerenkool o wat was die lekker ik kan mij niets schooners voorstellen
leo gij zegt dat onafhankelijk te zijn altijd mijn vurigste wensch is geweest dat placht zoo te wezen maar ik heb nu begrepen dat het mijn hoogste geluk zoude zijn afhankelijk te worden van den man dien ik liefheb
niemand der bedienden dan de bedaagde trouwe huisknegt die reeds een der domestiquen van den heer spilgoed was en zich gelukkig rekende weder by zyne vorige meestresse in dienst te zyn weet dat ik hier ben in alle onze ontroeringen begrepen de dames zo wel als ik dat men van dit geval een diep geheim moest maken
als onwillekeurig drukte hij haar een weinig aan zijn borst en zijn blik daalde lachend over haren hals over hare mooie volle schouders het gewemel harer roze tulle bezwijmelde hem als was dit een tintelende wijn
nu tilde ole luk oie den kleinen hjalmar naar de lijst op en zette zijn voeten op het schilderij neer vlak in het hooge gras daar stond hij nu
de vleiende uitnoodiging morgen aan morgen op nieuw met telkens minder overtuiging uitgesproken kom hetje kom kind kom frederik van eeden van de koele meren des doods nu eens gezellig met je werk bij me zitten was genoeg om hedwig te doen opstaan en zonder een woord de kamer te doen verlaten
en op dat punt de betere was van den vader die hem uitstiet francis had gelijk die zwakheid en dat gebrek aan wilskracht waardoor men niet op hem rekenen kon waren tegelijk de hoofdoorzaken van zijn diepen val
maak van myn vertrouwen geen misbruik maar uwe tante verdient niet de zuster uwer brave moeder te zyn op myn eer dat verdient zy niet zy is een geveinsde inhalige feeks en ik kan het nog niet in den kop krygen door wat middel zy uwe zalige moeder heeft weten te bewegen om u haar eenig haar tedergeliefd kind by haar te
ondervinding had hem niet geleerd hij dacht niet volgens louis couperus de stille kracht de tintwisseling van zijn leven hij dacht volgens zijn ideeën en principes ze hadden hem man en krachtig gemaakt en ook goed ambtenaar ze hadden hem volgens zijn natuur ook meestal goed mensch laten wezen
hedwig begon met vragen willende uitvorschen leo's bevindingen in t huwelijk maar leo hoewel niet stug sprak daar liever in t geheel niet over dat waren dingen zeide zij te heilig om te bespreken en die haar ook nooit een oogenblik van zorg of mijmering gegeven hadden
en toen jammerde het ook in het schrijfboek van hjalmar o dat was vreselijk om aan te horen op iedere bladzijde stonden van boven naar beneden de grote letters en naast iedere grote letter stond een kleine dat was het voorbeeld
hij is om zoo te spreken met commiesbrood grootgebracht en heeft alle graden van den korporaal af tot den legerbevelhebber toe langs zich zien voorbijgaan zoodat hij precies weet wat er onder de galons en onder de borduursels schuilt
toen werd zijn mogelijke promotie hem eensklaps tot zulk een ziekelijke obsessie dat het onwaarschijnlijke gebeurde en hij schreef aan den directeur van b b aan den gouverneur-generaal hem te laten op laboewangi van deze brieven lekte weinig uit hijzelve verzweeg ze geheel zoowel in den kring zijner familie als in dien zijner ambtenaren zoodat
brunier kan zeker nooit myn vriend zyn in de sublime betekenis des woords maar hy kan als de broeder van letje als een ordentlyk jongman met my op alle plaatzen komen of hy met die vriendschap te vreden is dat weet ik niet en meen er myn hoofd ook niet mêe te breken
het dwarrelde haar zij wist niet meer wat zij wilde en zij dorst de gedachte die in haar oprees niet uitdenken het zou te vreeslijk zijn te vreeslijk voor otto te vreeslijk voor haarzelve ook
hetgeen den generaal overkomen was kon eene waarschuwing genoemd worden waarvan hij welhaast weer goed bekwam doch er bleef zwakte en verlamming van armen en beenen na en de convalescentie vorderde langzaam
en eensklaps kriebelde en krabbelde het boek onder het hoofdkussen van tuk kikeliki ka ka het was een kip die kwam aanlopen en deze was van kjöge vandaan
vogels huisden er veel bloemen groeiden tusschen de muurspleten en een wilgen en een abeelenboom stonden tusschen t puin als hedwig daar geweest was op een herfstdag dan was zij wel zeker dat het wondere gevoel haar bijblijven zou
en deze toover werkte dusdanig dat hij den nuchteren kijk op t geval als ware hij een gewone huwelijks schenner misbruikend des mans vertrouwen en der vrouwe onnoozelheid volkomen verloor
een zacht verschiet opende zich voor haar blik en zij werd zeer kalm zeer gelukkig maar door die kalmte geheel tot zichzelve gebracht kon hare illuzie niet lang duren en zij schudde weemoedig het hoofd
want sir john leefde op den voet van een engelsch baronet die drieduizend pond te verteren heeft voor mij echter had er weldra eene groote verandering plaats ik was mijn veertiende jaar ingetreden dr darkins kreeg zijn afscheid en ik werd op eene kostschool geplaatst
met een verlegen blague voor haar stond zij waren in den schemer der donkere voorgalerij en buiten wierookte de nacht de onontkoombare walmen van weelde van liefde van donzend mysterie louis couperus de stille kracht en zij verweet en zij waarschuwde en zij zeide dat doddy een kind was en dat hij geen misbruik mocht maken
vriendlykheid omtrent onze minderen doet zeker zo veel eer aan ons die ze uitoeffenen als vermaak aan hun die er door aangemoedigt worden zie daar daar is nu uw broêr willem hy heeft zeker op verre na zo veel verstand zo veel beredeneerde kennis niet als zyne zuster en wie kent hem zonder hem niet alleen graag te mogen
het was beter dat de generaal daar niets van merkte en zelve had zij vandaag geen tijd sprak zij niet zonder eenige verlegenheid over den dienst dien zij mij vergen moest dat is het minste francis maar waarom maakt gij nu ook zooveel drukte van dat
en volstrekt geen notitie te nemen van dengene die toch zoo bescheiden in den hoek stond en zich liet bespuwen boven de latafel hing een groot schilderij in een vergulde lijst dat was een landschap
ik zweeg hebt gij bijgeval een badientje of zoo iets meegebracht wat wilt gij daarmee doen hebt gij uwe vazallen nog niet genoeg gestriemd ik wilde eene rijzweep improviseeren ik heb de mijne verloren en ik heb niets dan een liniaal en een penhouder
ik smeek je ik hou zoo veel van je wees niet boos op me lawrence lawrence zie maar of ik niet van je hou hier is je portret dat draag ik altijd op mijn borst
de zon bescheen hem door de takken der boomen hij liep naar het water toe en ging in een kleine boot die daar lag zitten deze was rood en wit geverfd het zeil schitterde als zilver en zes zwanen alle met gouden kroontjes en een fonkelende blauwe ster op den kop
dat ben ik volstrekt niet met u eens al wilt gij nog zoo'n amazone zijn de amazones zelven weten hare gratie in t volle licht te stellen gij maskeert die met opzet gij doet alles wat gij kunt om er onbehagelijk uit te zien en ik moet u ronduit zeggen dat gij er ditmaal volkomen in geslaagd zijt
tweede brief mejuffrouw aletta de brunier aan mejuffrouw sara burgerhart mejuffrouw voorleden week by mademoiselle g in den franschen winkel zynde kwam daar een jong juffertje in wippen die veel hadt wat den uitwendigen mensch betreft van een kwakerinnetje zo fyntjes zo effentjes uitgestreken
beelden platen veêren palmen vulden alle hoeken de roze marmeren schoorsteen was bekroond met een venetiaansch spiegeltje door roode koorden en kwasten als opgebeurd
uit de helling sprongen bronnen in dikke waterstralen zodat het aldoor plaste en dicht daarnaast zat een oude koning met een gouden kroon op het witte hoofd dat was koning hroar bij de bronnen dicht bij de stad roeskilde zoals men haar tegenwoordig noemt
het hoedje en het jackertje had zij behouden en zij trad vlug en besloten naar mij toe terwijl zij vroeg en waar gaan wij nu heen maar mij dunkt het bosch in gij hebt gelijk het is er nu heerlijk wij kunnen wandelen tot het rond point en daar rusten
wel ras begaf ik my by lieden in huis op twee goede kamers en bezuinigde zo veel my mooglyk was hopende dat de goede voorzienigheid my uitkomst zoude geven ik verkogt myne juwelen en kostbare kleêren zette het geld by zeker koopman uit en begon gelukkig te worden
en zij moest zich bekennen dat het egoïste het eigen ikkige het minder beminnelijke dat zij zoo dikwijls zag in hun sociale leven omgang conversatie intrigue
toen de trouwplechtigheid afgelopen was hieven al de meubelen in de kamer het volgende mooie lied aan dat door het potlood geschreven was hoog klink ons lied gelijk de wind voor het bruidspaar dat zich saam verbindt
wàt zal ik u zeggen ik heb er altijd zoo'n pleizier in als ik een van de zich genoemde heeren der schepping een gek figuur zie maken dat ik het uitschateren moest al ware de toorn van den bespotte mij ook nog zoo duur te staan gekomen
zij had zich ten laatste hun gesprek gewisseld vor hij flauw gevallen was herinnerd en er was een plotselinge stortvloed van emoties door heure ziel gegolfd zij verbeeldde zich dat hij alleen in onmacht was gezonken omdat zij gevraagd had of het onvoorwaardelijk was voorbeschikt dat zij met otto zou trouwen
ik bedagt my ik kom aan als het toch zyn moet hy neen meisje ik versta u hier moet gy blyven geen kuren by den weg ik had gemeent dat gy goedwillig met my zoudt gegaan zyn doch nu is die voorzorg onnodig ik
als ik dàt huwelijk kon aangaan leo meent gij dan dat ik niet aan de keten zou schudden tot die ons beiden te zwaar werd tot zij brak gij hebt gelijk francis als gij het zoo beschouwt als gij mij niet met andere oogen kunt zien dan die van uw vooroordeel dan is het uit dan geef ik u dat woord terug dat gij niet meer kunt houden