rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
stil fluisterde mevrouw van raat daar komt iemand het was henk die de portière van het boudoir een weinig oplichtte en zich verwonderde dat het reeds zoo laat was eline lachte hem uit en vroeg of hij zoet gedroomd had je eet veel te veel daarom wordt je zoo lui s avonds u moest eens zien hoeveel hij eet
enfin dat is nu eenmaal gebeurd en daar is dus niets aan te veranderen hoewel ik volstrekt niet begrijp wat frits met jouw dorp te maken heeft maar veel erger is het dat je je hier in huis en vooral tegenover frits zo belachelijk vrij gedraagt
ik heb op verschillende wijzen en tijden bij vrienden zoowel als vreemden naar u geïnformeerd en de narichten zijn altijd van dien aard geweest dat ik u den meest geschikte dacht om uit te voeren wat mijn eenigste wensch is dien ik u dringend verzoek te vervullen
gy myne boezemvriendin zyt moet ik u zeggen dat ik meer en meer begin te zorgen voor iets dat echter zeer natuurlyk moet gebeuren had ik nu uw gelukkige geaartheid betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart hoe vele bange uuren zoude ik nu uitwinnen
zij antwoordde in t geheel niet meer en schreed haastig en gejaagd naar huis johan radeloos een paar passen achter haar niet begrijpend wat er in haar omging daar hij noch het paar noch den bewaker had opgemerkt diep ongelukkig dat zij de verbreking zijner belofte zoo wreedelijk strafte
hè neen missy niet zoo'n boos gezicht zetten riep cécile terwijl ze naar de gouvernante toeging en haar zachte wang tegen de hare legde toe u ziet er veel gezelliger uit als u z kijkt vervolgde ze met haar arm om missy's hals geslagen en smeekend en een beetje coquet tot haar opziende
bleef haar dracht onveranderlijk tot haren dood zij voelde geen behoefte tot verandering en zou er geen slag meer van gehad hebben haar bekoorlijkheid was niet verdwenen maar alleen zichtbaar voor wie haar van nabij toesprak of een zeer vrijen smaak had
lucy zette dadelijk haar werktafeltje naast zich neer en ging weer zitten zoo vergenoegd en ijverig alsof ze toonen wilde dat ze geen grooter genot kon smaken dan een mandje van zilverdraad te vlechten voor een bedorven kind
dat ik niet zou wanen mij te besmetten zelfs als ik eene gevallene uit de diepte oprichtte zeg mij alles ik wil het onmogelijke beproeven om u te redden maar leo antwoordde zij de handen ineenslaande van verbazing en met een hoogen blos op het voorhoofd
en als zij rondkeek en zag haar gezelschap de zielszieken luid in zichzelve pratend vaag heen en weer warend of met kinderachtig spel bezig soms zottelijk opgeschikt met gekleurde papiertjes of veeren
morgenochtend eline schudde het hoofd wil ik bij je blijven zitten eline antwoordde niet en staarde met haar doffen blik betsy schoof een der roode gordijnen toe en zette zich zij spraken geen van beiden meer en betsy hoorde eline slechts zachtjes kreunen achter het gordijn het witte nachtlampje gloeide als een ster
frits had ook nog een klein pakje in zijn hand elsje begreep volstrekt niet waarom hij dat meenam en wat het bevatten kon het was een bruin papieren pakje en zij keek er een paar malen nieuwsgierig naar maar durfde toch niet te vragen wat er in het papier was zij voelde zich weer vervelend verlegen en weinig op haar gemak
gij zijt een fat zei ze het hoofd schuddend maar gij zult uw zin hebben ziedaar en eene fijne blanke hand lag in de mijne die ik een minuut langer vasthield dan volstrekt noodig was zij scheen het niet op te merken
daar heb ik kennis gemaakt met uw meisjes voogd ik logeer by hem met den heer willis die met ons ook te gelyk t'huis komt nu heb ik in dit tranendal wààr ik ook ruste vond voor de holligheid myns voets zo geen man gezien als deezen man ik word niet moede van hem te horen ja zelf van hem aan te zien
dina haastte zich haar verzuim te herstellen en elsje zweeg bedrukt toen het dienstmeisje heengegaan en teruggekomen was het vlees en de groenten had rondgediend en weer kon verdwijnen tot ze gebeld werd om het dessert op tafel te zetten
ik heb later nooit weer naar een wapen gegrepen nooit weer van een duel kunnen hooren zelfs of dat verschrikkelijk schouwspel van dien bebloeden zakdoek komt mij voor den geest en mij
eenmaal dat zij fabrice op een vrijdag haar tegemoet zag komen nam zij een besluit zij vond het kinderachtig in zich dat zij hem nooit goed durfde aanzien hij was toch een acteur en zou wel eens meer door dames die hem op straat herkenden worden opgenomen
waarom moest hij het zoo treffen in laboewangi met deze stil nijdige geheimzinnig fanatieke wajangpop met zijn faam van heilige en toovenaar dom verafgood door het volk in welks welvaart louis couperus de stille kracht hij geen belang stelde en dat hem toch aanbad alleen om het prestige van zijn ouden naam
het water zal wel gauw weer bevriezen zei ze er is zoo weinig zon aan dezen kant maar het is toch erg opgeknapt hè ik verlang naar mijn boterham hernam ze toen ze haar boezelaar aan den spijker naast den schoorsteen had opgehangen is de koffie goed grootmoeder ja kind schenk maar eens gauw een warm kopje in
zij is in eene ongewone stemming en zoo roekeloos in het rijden zij heeft laatst ook nog een ongeluk gehad in s hemelsnaam rijd haar dan achterna maar als gij zelf herkend wordt dat heeft nu geen nood meer ik zie er immers uit als de eerste burgerheer de beste
aan mejuffrouw de weduwe sophia willis mejuffrouw hoogstge eerde vriendin het zou my smarten indien ik deezen moest schryven om u myne eerbiedige gevoelens en oprechte liefde bekent te maken ik hoop dat gy in alle myne woorden en daden die gevoelens zult ontdekt hebben
de oogen met kalme vrome aandacht op haar zingenden mond gevest de kinderen zagen dit en het was hun een goed en natuurlijk iets dat hen niet verwonderde ook voor hen was en bleef moeders volkomene deugd een niet te overwegene en onbetwijfelbare zaak dit bleef zoo tot den einde
dat is niet anders antwoordde frits snel ik ga onmiddellijk als ik haar niet vind zal ik dan de politie maar in de arm nemen tante ja ja zeker doe alles maar precies zoals het jou het beste dunkt je bent een heerlijke steun voor me frits wat moest ik beginnen zonder jou vannacht
heel goed maar in een kleine stad waar men elkander om het zoo eens te zeggen oog in oog ziet en alles van elkander kan weten durft men toch zoo grof niet liegen en lasteren als er niets van aan is
evenwel ik danke god voor alles uw zuster getrouwt en u insgelyks nog gehuwt te zien is alles wat ik nog wensch myne gezontheid en tevredenheid maken het waarschynelyk dat ik die nog naauwlyks vyftig jaren tel eenigen tyd by u beide blyven kan
alsof dat zoo'n straf was riep elsje uit om toen plotseling van toon te veranderen en langzaam en als bij zichzelf te zeggen ja dat zou ik toch wel een beetje jammer vinden
dat's een bescheiden woord waardoor iedere onbescheidenheid wordt gerechtigd en zijt gij nu voldaan nu gij alles weet ik weet niets want ik heb niets gevraagd niets gevraagd waarlijk niets op uw woord als edelman vroeg zij op eens met levendigheid
hoe vaart vroeg ik myn lieve burgerhart is zy t'huis zy het lieve meisje is zeer wel en ik denk dat zy tegen den avond zal t'huis komen zy is eens met myn heer r naar den hortus medicus om ik weet niet welk een vreemt gewas te gaan zien
al het mooie zou blijven en het zou alles alleen mooi zijn beloofde hij dus spraken zij af voor den ochtend van overmorgen die tweede ochtend begon nog heerlijker
niet gestudeerd t is waar ook hoe komt dàt gij zoudt mij dat verteld hebben dat zal ik u vertellen francis maar laten we eerst van u zelve spreken hoe kortzichtig gij ook meent dat ik ben toch heb ik doorzien dat gij niet gelukkig zijt en dat grieft mij
eens had frédérique over eline over otto's eenzaam leven in elzen sprekende uitgeroepen o marie jij zou een lieve vrouw voor otto geweest zijn jij zou hem gewaardeerd hebben
bedaar wat meisje bedaar wat zei hare tante berispend bedenk een klein beetje wie je voor hebt alsjeblieft kom maar hier bij mij zitten cilly lieverd dan kan ze zien hoe ze alleen klaar komt leg die lelijke jurk nu maar eens eindelijk neer elsje en trek je laarzen uit er staan lage schoentjes voor je bij het bed
eene clause bestaat niet er is van t geen door mijne oud-tante begeerd wordt volstrekt geene conditie gemaakt en zoo ik u iets dergelijks heb geschreven moet gij het alleen wijten aan den roes die mij was aangezet
bij het meer dat vroeger een rivier arm was geweest stond op een paar mijlen afstand van het hof waar hedwig woonde een stuk muur de ruïne van een oud ridderslot dit stond aan den waterkant tusschen grient en biezen
ik verheug my dat de here u zo lief heeft dat hy u juist ontneemt daar gy uw hart op gestelt hebt en waardoor gy altoos in t goede te rug gehouden wierdt ik heb u lang met meêlyden beschouwt om dat ik zulk schuim van oefningsvolkje kende
grote schitterende ogen waarin een uitdrukking van kinderlijke verlegenheid lag een half blote hals door een tere kantwolk omsloten en een stevig rond figuurtje waarom lichtroze plooien bevallig waren gedrapeerd
dat zou ook onchristelijk wezen hoe oud is dat kind francis het zal nu welhaast drie jaren worden hij is geboren kort nadat wij de werve betrokken dan heeft hij hoog noodig een voogd die hem uit dien atmosfeer van gemeenheid wegneemt
hedwig bloosde diep man en kind zei ze zonder weifelen paula lachte tevreden dat dacht ik nu let op ten eerste is dat geen van beiden je persoon het is een deel van je zul je zeggen maar het is niet het eigene ten tweede is het beide liefde
ik merk dat zy somtyds weinig slaapt doch zeer zeker om my niet te ontrusten zy houdt zich altoos stil en schynt zeer wel te zyn ô myne vriendin mag ik myne vrouw moeder zien van een welgeschapen kind ik kan niet meer het denkbeeld alleen
mevrouw van raat slaakte onwillekeurig een zucht van verlichting nu die lang besproken visite eindelijk was afgelegd den laatsten keer dat zij haar zwager verstraeten gezien had meende zij van paul sprekende eenige ontevredenheid in hem bespeurd te hebben
eigenlijk maar een rust dacht elsje met een zucht terwijl ze zich telkens afvroeg waarom het toch deftiger was om op gemaakt zachte toon te spreken en zijne vreugde en droefheid weinig te tonen dan om zich precies voor te doen zoals men werkelijk was en zich voelde
waartoe u nog verder in te wijden in die diepten van jammer en ellende waarin ik bijna verzink waarmee ik levenslang zal te worstelen hebben ik wil ze kennen francis om ze met u te deelen om ze met u te dragen
wel naatje ik raad u sterk aan om voor gy van staat verandert er ook eens te gaan en zo dit gelyk myne tante zegt de tente des satans is dan moet ik u maar zeggen dat hy als un
och juicht niet om dien jammerlijken triomf die nu mijn leven vergalt toen juichte ik ook en in mijn overmoed lachte ik harry uit die het hoofd schudde en voorzichtigheid
ja ik zou wel eens willen weten of sommige mensen dat portret wel eens gezien hebben zei emma met een geheimzinnig lachje wat meen je daarmee vroeg cécile terwijl ze met neergeslagen ogen water in het trekpotje schonk
met gesloten oogen langzaam en voorzichtig verliet betsy de kamer in haar eigen kamer zat henk steeds met het hoofd in de handen zij gingen geen van beiden naar bed en zij bleven fluisteren met elkaâr en luisterden nu en dan aandachtig of er zich iets in eline's kamer bewoog zij vreesden beiden voor iets waarover zij niet spraken en dat
ik kreeg zelfs eene opwelling van haat en bitterheid tegen haar zoo onbarmhartig als zij op de arme francis lostrok ja zij waren goede kennissen geweest in den tijd toen haar grootvader de commandant was van t garnizoen en zij had het huis van den overste gefrequenteerd maar vriendschap neen vriendschap had er nooit bestaan tusschen haar en dat jonge meisje
ik daar kan ik niet aan denken hy nu t is nog vroeg in t gasthuis doch op saartje moet gy geen staat maken ik zal voor u ook wel een goeje vrouw opschommelen en die voor u veel beter zyn zal want zie willem al had ik een eige dochter en gy kost er gelukkig meê zyn ik gaf ze u met de helft van myn goed er by ik hou veel van u en ook
die het goed vermeerdert vermeerdert de kwellingen gij begrijpt willem dat ik onder zulke bijgedachten die zich mijns ondanks telkens aan mij opdrongen zeer slecht gestemd was om mijn oud oom met een opgeruimd gelaat geluk te wenschen met zijn feestdag
je zult verbaast staan over zyn geheiligt vernuft over zyn diep en zalig inzien in de dieptens des satans of des menschelyken harts want dat komt al op een uit
op dat ogenblik had elsje's grootmoeder de laatsten adem uitgeblazen de dokter had toen 's ochtends terstond aan mevrouw d'ablong getelegrafeerd deze had de begonnen brief voor elsje meegenomen benevens enkele kleinigheden waaraan zij meende dat het meisje gehecht zou kunnen zijn en ook de grote ouderwetse bijbel
wat uw bestaan aangaat zorg daar niet voor uw lieve brave nicht heeft my gebeden om u uit het hare te mogen onderhouden en ik zou haar niet half zo lief hebben zo zy niet zo wel kon goed doen als vergeven
het was behagelijk warm in de kamer en heel rustig om haar heen maar het viel haar toch allesbehalve gemakkelijk den brief precies z te krijgen als zij dien hebben wou grootmoeder moest vooral niet den indruk ontvangen dat zij ongelukkig was en telkens naar huis verlangde
op eens hoorden we dicht in onze nabijheid een schaterend gelach dat mij tergend in de ooren klonk het geluid kwam eenigszins van uit de hoogte ik zag op en naar de heuvelachtige heide heen op den top van eene begroeide zandhoogte stond de persoon die zich zoo vroolijk maakte over onze misrekening
ik was besluiteloos wat te doen evenwel alles al weêr overpeinzende dagt ik t is echter de eenige nu openstaande weg ik moet dit getuigenis geven van myne onschuld
zou dat nu van marmer zijn en zou het heel koud aanvoelen als ze het met hare vingers betastte en waarom zou dat vrouwebeeld den vinger zoo waarschuwend tegen den mond houden alsof het zeggen wou stil niet spreken geen leven maken
toen voelde ik het bloed van den tempelier nog weer eens in mijne aderen bruisen en de gloed der verontwaardiging moet uit mijne oogen gelicht hebben zooals die daar ginds schitteren want zijne excellentie was kennelijk niet zeer op zijn gemak hij verbleekte en tastte naar zijn schel of hij hulp wilde roepen en vreesde dat ik andere wapens zou gebruiken tegen hem dan die van mijn blik
eén ding alleen was hedwig aangenaam dat was de ordelijke en behagelijke weelde waarmede zij zich tot de reis toerustte zij kon zich nu door gerards geld zoo keurig en behagelijk inrichten als nooit
hij haar over te halen maar zij wilde niet zij bleef staan zij klampte louis couperus de stille kracht zich op hare voetjes toen keerden zij terug en zwoeler waren de wolken laag aan den horizon en dichter was het dons van den nacht als een warme sneeuw voller zwarter was het gerafel van de tjemara's het landhuis
eens kereltje is het den mensche dan niet zo wel gezet eenmaal te trouwen als te sterven kom aan noem my eens van adams tyd tot op den huidigen dag één hupschen jongen die het niet voor het blinde ventje moest opgeven en kan men wel in forma verlieft wezen zonder in den tyd der minne stapel zot te zyn
mevrouw toonde zich zeer verheugd frédérique te zien en terwijl zij haar eenige vriendelijke belangstellende vragen deed nam zij het jonge meisje aandachtig op mevrouw herinnerde zich iets als een droombeeld gekoesterd te hebben waarin zij paul en eline te zamen zag en zij kon het niet helpen thans een vergelijking te maken tusschen eline's verwelkte elegance
zij trouwde in de kerk en ook dat was voor haar zonder wijding eén oogenblik toen zij binnentrad en het orgel mendelssohns bruilofts marsch aanhief zooals gewoonte is voelde zij een huivering alsof er tranen zouden komen en dat verheugde haar maar de aandoening was onmiddelijk verdord en er kwamen geen tranen
k zie dat blankaart geeuwt myn goede vader slaapt coo kykt hoe laat of t is de hupsche willis gaapt het snoepig bruidje lacht de bruidegom ziet statig en schoon de eerwaarde zwygt hy vindt my veel te pratig
het was een mooie februari avond en elsje knielde met een zucht van welbehagen voor het venster neer legde haar hoofd op het kozijn en keek naar buiten wat flonkerden de sterren en wat was de lucht donkerblauw en welk een heerlijke geur verspreidden de dennen naast en achter haar
dàt zult gij zien en hij ijlde weg met een spoed of er jeugdige kracht was gevaren in zijn oude beenen toen ik terugkeerde lag de generaal nog altijd zonder kennelijk bewustzijn in dezelfde houding
er was een aardig vroolijk huis te zijner beschikking gesteld en grootmama en hij waren druk bezig de kamers prettig en comfortabel in te richten en allerlei noodige veranderingen te laten aanbrengen
van het eene kwam hij op het andere en als bij smartelijke horten en stooten deelde hij nu zijne moeder mede hoe hij frédérique gevraagd had en hoe zij hem zoo schimpend zoo beleedigend had afgewezen hij verklaarde dat hij er wel eenigen tijd onder geleden had maar hij zou gauw zijn verdriet te boven zijn het was te dwaas
neen neen zoo is het juist niet gegaan maar als gij geen geduld hebt deze herinneringen aan te hooren zooals ik ze nu in mijn geheugen kan terugroepen moet gij het liever zeggen want als ik ze niet mag geven zooals ze in mij opkomen verlies ik den draad daarbij gij zegt dat gij mij wilt leeren kennen zooals ik ben dat zou niet gaan als gij niet wist hoe ik geworden ben wat gij mij n ziet
kon ik myn hart losmaken van zulken die ik ééns met achting bemind heb ik zou u geen letter schryven vr ik wist waarom gy my dus smadelyk handelt ik zou u niet lastig vallen met de blyken myner gevoeligheid gy zoudt ondervinden dat saartje burgerhart niet laag zyn kan
en zoo hij ook maar vermoedde dat zulke argwaan in ons kon opkomen ben ik zeker dat hij geen uur langer hier in huis zou vertoeven ik begrijp wel wat u eenigszins tegen hem inneemt hij speelt niet wij hebben weinig aan zijn gezelschap en hij heeft u hier verdrongen
als die inkwam met het rustige gelaat de zachte stem en de wel berekende bewegingen doende wat gedaan moest worden en blijheid en troost vindend waar niemand die te voren zag dan voelde hedwig de tevredenheid die zou aanhouden of het sterven moest zijn of beter worden
maar ik wil veel liever niet zo'n stijf korset aan hebben klaagde elsje geen woord meer je doet nu dadelijk wat ik zeg klonk het gebiedend met een zucht kleedde elsje zich uit en liet zich door de geduldige winkeljuffrouw het ene korset na het andere aanpassen
neen neen het was geen trotschheid het was geloof ik jaloezie hij maakte iedereen het hof ach eigenlijk weet ik niet waarom ik hem heb afgewezen
en daar is dat zoetaartig lotje die moet niet verstoten worden zy is een kind in t verstand maar ook in allerleije boosheid ja styntje zei ik zo in my zelf als ik haar zo eenvoudig zag zitten breijen gy moet in onschuld dit kind gelyk worden of gy kunt in t ryke gods niet ingaan
ik hoop er nog veel meer te worden zei mevrouw d'ablong zeer beslist kom kind kijk me niet zo verschrikt ik ben ervan overtuigd dat het nieuwe leven je wel zal bevallen je moet natuurlijk nog heel veel leren maar je bent pas vijftien jaar en als je nu bijvoorbeeld tot je achttiende op kostschool blijft oh tante zo lang viel elsje verschrikt in
zoo gij daar wezen wilt mij goed dan zal ik iemand opzoeken om u te introduceeren maar laten wij dan eerst elders gaan eten want dààr kan ik uw gastheer niet zijn ik ben geen lid meer dat's kras leo
deze platte uitleg en de nuchtere tusschenkomst veranderden gerard's staat aanmerkelijk hij zag alles nu weer klein alledaagsch en niet somber grootsch zooals even te
loulou heeft al zo dikwijls verlangd cilly eens weer te spreken en eens bij zich te zien zij houdt zo dolveel van cilly hoe maakt ze het ziet zij er nog altijd even beelderig lief uit ik vond haar om te stelen verleden winter op die partij van mijnheer van heusde bent u op reis geweest of
en gij meent dat ik het luchtig zal opnemen gij hebt u vreeselijk misrekend jonker leopold van zonshoven ik heb mijn hart gegeven aan den jonker zonder fortuin in wiens eerlijkheid en oprechtheid ik geloofde als in
lachende gillende de grootste wanorde veroorzakend te vergeefs poogde lili een gouden bordpapieren lier uit de handen te redden van den twaalfjarigen zoon des huizes terwijl de beide bengels van neven op het punt waren tegen een groot wit kruis aan te klimmen dat in een hoek der kamer geplaatst onder hun aanvallen reeds wankelde
van de schilderij kon zij hare oogen niet afhouden deze stelde een lichte opene plek voor in het bosch en het was elsje als zag ze in werkelijkheid de teere groene tinten der wilgen en de zonnestralen die door de takken speelden hé wat moest het op die plek heerlijk zijn
nu dan leo viel zij in met een diepen zucht als gij er ernst van maken wilt moet ik u herinneren aan mijne vroegere waarschuwing om mij van zulke wenschen niet weer te spreken het kan het mag niet zijn
nou god vergeef het haar maar ouwe bregt zal haar loontje wel krygen gelyk ik hoop en nou was myn verzoek of juffrouw my weer wou inhuren en dat juffrouw met men heer willem hadt getrouwt dat is een heer en zo gemeenzaam wel zie ik heb buiten u niemand zo lief als men heer
op een avond dat mevrouw van raat marie en frédérique verwachtte kwam de laatste alleen daar marie licht ongesteld was frédérique wisselde marie een enkele maal af als lezeres en vroeg mevrouw of deze zich voor van avond met haar wilde tevreden stellen
al sprekende had rudolf zich even omgekeerd en mij opgemerkt snel bracht hij den vinger aan den mond om mij het zwijgen aan te bevelen en hij ging voort wij worden gestraft in onze beurzen en aan den lijve van den geringsten staljongen af tot madam stonehorse toe
en met dit al ofschoon ik geene grote phisionomie kundige ben de heer r heeft iets in t opslag zyner oogen dat loos listig niets dat open en vry is ik zie dit alles door een wolk maar waarlyk hy bedekt zich
dat is altijd grootmama's wensch geweest en als die nu werkelijk eenmaal vervuld wordt ben ik natuurlijk heel wat meer waard dan nu ik wed dat je me dan heelemaal niet meer frits durft te noemen misschien wel niet zei elsje zacht
wel zeker naar de oost trekken maken dat men er gauw rijk wordt en dan naar holland weerkeeren om in den haag eene villa in t willemspark of een geldersch landgoed te gaan bewonen dat is in een ommezientje geklaard
je schrijft me nu toch heus dadelijk hè ik beloof je dat ik je brief heel gauw zal beantwoorden ik hoop dat je het heerlijk hebben zult buiten bij die lieve oude dame ik vind het verrukkelijk om naar huis te gaan maar o wat wou ik dolgraag dat je nu al met me mee ging
nu zal dat jonge dartele saartje lachen en my bespotten en de heer blankaart haar voogd komt ook t'huis t water is aan de lippen ja dien man heb ik ook zo belastert och ja hy heeft het wel gezeit zanneke zei hy dat volk loopt op je zak ze bedriegen je
in dat geval smeek ik u de zaak niet dan op het uiterste op te geven in t andere geval uw eigen tegenzin om u door eene lastige bemoeial als uwe oudtante blijkt te zijn eene vrouw te laten opdringen die u om de eene of andere reden niet
ik denk wezenlijk meisje dat je met die blauwe oogen nog eens iemand betooveren zult wordt je nu al verlegen om zoo'n gewoon complimentje wat ben je toch een grappig kinderlijk schepseltje en wou je nu zoo dolgraag eens weten waarop ik zoo pas doelde
een brave weduw hoogst eerwaardig om haar zeden vertedert door verdriet geheiligt door den rouw beproeft door overvloed volmaakt door tegenheden gaaft gy tot hartvriendin aan myn geliefde vrouw
sidderende snik nu haar geheele lichaam doortrilde en de hamers klopten in hare slapen tusschen hare oogen en in heur nek zij schudde dat bonzend hoofd van links naar rechts van rechts naar links maar de pijn vermeerderde met duizend kleine speldeprikken en zij richtte zich weêr op en schreef verder terwijl zij met haar gebalde vuist op heur hoofd klopte
zij verstonden het allen met de onbeschaafde dorpelingen om te gaan zonder spot of hoogheid hun slechte vormen als niet opmerkend zooals men het gebrek van een kreupele als niet opmerkt
las en sprak verscheidene nieuwe talen had de grootste belangstelling in oudheid kunst en geschiedenis en wist wat ons onbekend was gebleken dat er juist voor onderzoekingen van dien aard die hij zich voorstelde te ondernemen in onze provinciestad eene bibliotheek bestond waarvan hij druk gebruik dacht te maken
elsjes trots kwam naarboven met verhoogde kleur en schitterende ogen hief ze het hoofd op en keek hare beide kwelgeesten strak aan de verlegene uitdrukking verdween en hare fiere houding de glinsterende sterretjes in de blauwe ogen en het werkelijk aardige toiletje misten hunne uitwerking niet
ik geloof dat gy my zult toestaan dat geen man wiens hart vry is en wiens oogen in staat zyn om onderscheiden te zien haar zien kan zonder te wenschen haar te bezitten hier van heb ik een vry sterbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart ke proef laat ik u alles eens eenvoudig verhalen
francis om s hemels wil schei uit of wij moeten er uitscheiden riep nu de generaal als in wanhoop ondanks mijne hardhoorendheid word ik er toch wee van is dat een getik en geklinkel eerst die akelige snijdende tonen en nu dat sentimenteel gesuis en getril
de tijd kroop om ergerlijk langzaam hij zou zeer zeer langzaam loopen dan kwam hij niet zoo bizonder vroeg waar hij wezen wilde hij ging door de zeestraat het willemspark de alexanderstraat de parkstraat en het was hem onmogelijk zijn tred die gevleugeld scheen in te toomen
maar o maar je zou toch niet bij geval afgunstig zijn bedenk liefde is matelooze en wonderbare waar zult gij mij dan niet vergeten en mag ik nog bij u terug komen een enkel half uur als ik het moeielijk heb
dat was wezenlijk goed gemeend zei frits je bent zo kwaad niet als je wel lijkt en vertel mij nu eens wie lizzie is wij kennen elkaar al van vanochtend is het niet lizzie dan behoef ik ook niet meer te vertellen wie zij is zei cecile spottend ik heet elsje zei haar nichtje snel elsje van den berg en ik woon buiten bij mijn grootmoeder ik ben hier bij mijn tante gelogeerd
was jij met je zuster aan het hek vroeg van oudijck de jongen fronsde zijn dikke blonde brauwen kan wel weet niet herinner me niet
evenwel hou moed een meisje dat maar half zo veel waardig is als de onzen zyn is byget waardig dat wy er nog veel om uitstaan hoe moeilyker stryd hoe schoonder
kom kom een beetje moedig wezen leg je hand maar hier zo nu gaan we gearmd naar binnen elsje drukte zich dichter tegen de oude dame aan toen zij de danszaal weer binnenging het binnenkomen viel haar echter erg mee al de gasten waren verdiept in het toneelstukje en bijna niemand keek om toen hare begeleidster met haar op een der achterste rijen ging zitten waar nog twee stoelen leeg waren
ik had terug willen rijden maar mijn paard heeft een ijzer verloren en ik heb het gestald bij den boschbaas daar ginds zij wees naar een boerenhuis dat wat in de laagte lag en als verscholen tusschen dennen en sparrenhout die zal het naar den hoefsmid brengen in het dorp en zoo doolde ik hier maar wat rond
hare woorden waren hem eenigszins raadselachtig maar toch zoet na het diner kon hij zich ternauwernood rustig houden en vol van zijne gedachten liep hij het vertrek op en neêr
dan zel je ook in huis blyven heb jy t hart en belet my dat eens ik kan wel boos worden maar niet kyven en ziende dat bregt haar talent te werk stelde bedagt ik my bregt zei ik heeft tante je die orders gegeven dan moet ik haar de reden vragen als zy t'huis komt wat zullen wy eeten
overal waar het maar met enige mogelijkheid heen zou hebben kunnen glijden maar het was en bleef weg het was verschrikkelijk het arme kind werd hoe langer hoe wanhopiger in haar zenuwachtige toestand deed ze zichzelf de hevigste verwijten over hare onvoorzichtigheid
dat zij moê was en behoefte had aan rust en er teekende zich al duidelijker en duidelijker een voornemen in haar geest af zij moest het doen zij was het zijn geluk en het hare verplicht ook den volgenden dag ontving zij hem niet hoewel henk er zeer bij haar op aandrong schudde zij slechts langzaam heur hoofd zij kon het niet doen zij was ziek
ik moet er akelig bleek en ontdaan hebben uitgezien want toen francis eindelijk van haar kwelgeest bevrijd zich omkeerde en naar mij toekwam zij nog met wangen hooggekleurd van toorn en verontwaardiging las ik zekere droeve verbazing op hare trekken toen zij voor mij staan bleef en mij aanzag terwijl zij sprak
en nu heb ik een brief van haar en daarover juist moet ik eens heel ernstig met je spreken elsje elsje hield van verbazing op met snikken en zag haar grootmoeder door hare tranen heen verschrikt aan een brief stamelde ze
nu kindje daar luidt de bel voor je lunch ga maar gauw heen tot juli hoor wij zien elkaar dan terug bij grootmama ik zal er voor zorgen dat er nog een paar nette nieuwe toiletjes voor je worden gemaakt
pauls moeder zag haar ongeloovig aan lieve meid wat kan je jokken wat kan je vreeslijk jokken foei je begrijpt ik ga me allerlei dingen in het hoofd halen als je niet voor de waarheid wilt uitkomen ik ga de ergste dingen uitdenken maar schatje ga je nu huilen
uwe goede moeder heeft haar eenigen zoon dan toch niet geflatteerd t is waar er is eenige gelijkenis in dat hooge voorhoofd met het uwe en uit dit donker blauwe oog spreekt stoutheid en zachtheid tevens zelfs zou men in den vorm van t gelaat en
hoe is het roodkapje nog niet helemaal beter nu zag elsje niet bleek meer een donkere blos verspreidde zich over haar wangen en voorhoofd en hare lippen begonnen te beven toen zij trachtte te antwoorden tot haar ontsteltenis kon zij niets anders uitbrengen dan ik ik ben en begon toen opeens bitter te schreien
wat dat laatste betreft francis dat moet zijn sprak sir john met gezag en de enkele maal dat hij dien toon tegenover mij aannam wist ik dat hij onderwerping eischte
toen probeerde ze een kuif te maken maar het haar viel weerbarstig neer glad en slap zonder eenige elasticiteit ik moet morgen dadelijk maar eens met je naar den kapper els lizzie zei hare tante
de scheiding tusschen de innigheid der ziel en de innigheid des lichaams de zoete geneuchten der lijfs aanraking had zij leeren kennen zonder zielsvertrouwelijkheid nu waren die geneuchten voor goed voor haar verbonden aan de donkere begrippen van zonde en kwaad
veertiende brief mejuffrouw sara burgerhart aan mejuffrouw anna willis dierbare willis zo ontfang ik den uwen kunt gy my nog lief hebben hemel wat ben ik ongelukkig
dat's heel gelukkig want zulk eene herkenning zou hem den dood aandoen daar ben ik zeker van sprak francis met hardheid o là dearest francis gij overdrijft mijn heer vader is nooit zoo bijzonder teergevoelig geweest als het mij gold maar dat doet er niet toe
ze voelde zich te zwak en te dommelig op dit oogenblik om er aan te denken hoe mooi en lieflijk het thans buiten zijn moest waar het vroege voorjaar de kastanjes reeds deed uitbotten en over alles licht en glans wierp
t is raar ik ben zo gezont als een visch maar de droefheid over deeze krankte heeft my alreeds sterk doen afnemen ik zie er uit of ik zelf ziek geweest ben och als ik myne moederlyke vriendin maar mag behouden god geve het gy zult zeker de koffer ontfangen hebben maar wat dunkt u van willem
mevrouw van der stoor een dame die onder pseudoniem gedichten schreef week bits glimlachend uit zij was een weinig gefroisseerd door emilie's sans-gêne zijzelve deed geen poging om beter te zien
na zooveel opgeofferd te hebben soms verlegen te zijn om een kleinigheid en toch honderden te versmaden als teruggave omdat zij de herkomst van het geld verdacht of wel om den gever niet te berooven dat was eene grootmoedigheid van karakter waarvoor ik respect had
hoe zou je moeder er nu ooit toe komen om dat lieve kind aan haar lot over te laten haar plaats is ja zeker elsjes plaats is hier viel mevrouw d'ablong zenuwachtig in geheel vervuld als zij op dit ogenblik was van het verlangen om te doen wat zij maar kon om hare nalatigheid tegenover hare moeder op een of andere wijze goed te maken
en hoewel hedwig zich dat in de eerste weken na haar herstel als iets gewichtigs en belangwekkends liet aanleunen begon spoedig dit woord ziekelijk tekens weer haar voorgeworpen om in eens het onwijze onnoodige en ongepaste van hare voelingen en meeningen uit te maken
verbeeld u met haar in dat groote hotel en aan table d'hôte dat zou immers heelemaal niet gaan och dat weet ik niet zij begint toch wezenlijk al aardig aan te leeren en de zeelucht zou zeker ook goed voor haar zijn zij is bizonder stil den laatsten tijd
heeft de freule niet om het theeblad gescheld vroeg hij is het al zeven uur frits kwartier er over freule en de generaal is wakker goed breng dan het theewater binnen
en die andere mevrouw zij boog aandachtig en zeide toen zoo lief mogelijk die andere zijn ok valsch
een woordje onder ons jonker als t u belieft ik boog mij maar wees zoo goed hier naast mij te gaan zitten ik ben een weinig hardhoorig toen ik voldaan had aan zijn verlangen ving hij aan
zy zag het met veel genoegen en vroeg my een en ander by die gelegenheid dat my wel beviel en toonde hoe zy begreep dat de negotie de bron is van betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart s lands welvaren het weêr was schoon de avond verrukkelyk thee gedronken en het een en ander op den werf gezien hebbende stelde ik een klein wandelingtje in de meer voor
het was zoo hevig en zoo bang dat zij begon te schreien als zij wakker geworden haar kleertjes zag en de bekende dakgevels onder haar raamgordijn door den geheelen dag koesterde frederik van eeden van de koele meren des doods zij dat droombeeld en de gevoelde zaligheid
ze had geen tijd te onderzoeken wat dit was want plotseling klonk de muziek van een reine vrolijke kinderlach door het vertrek het gordijn werd met een ruk terzijde geschoven en kleine liesje van rensen stond voor haar
dat is toch jammer mij dunkt het kan toch uwe begeerte niet zijn om in zoo volstrekte afzondering te leven juist de mijne viel zij in met zekere hoogheid ik heb al genoeg ondervinding van de menschen om heel weinig op hun omgang gesteld te zijn
van toen aan berustten beiden weder voor langen tijd gerard in beschaamde bitterheid hedwig in een frederik van eeden van de koele meren des doods al somberder verbijstering in den ouden toestand en zij zagen uit op de tehuiskomst alsof daar redding zou komen
ik zal me dadelijk gaan verkleeden tante zei ze met een zwakke poging om op te staan och wees maar niet al te boos op mij het spijt me zoo vreeselijk zoo vreeselijk het was heel leelijk van me om weg te loopen maar ik was zoo bang en toen niet praten zooveel zei miss piper jij moet nemen een lange rust en probeeren te slapen
in de hand droeg zij haar lange handschoenen haar roze veêren waaier en haar binocle van parelmoer ferelijn en de woude stonden op en zij drukte hun de hand en kuste emilie en jeanne even op het voorhoofd meêwarig naar de kleine dora vragend
had ik geen rooije duit gekregen ik zou t even lief gedaan hebben ik heb ook kinderen en hoe bly zou ik zyn als myne kinderen ook in nood en verlegenheid brave menschen vonden maar die ondeugende r zal zyn loon wel krygen
foei ik word er krekelig om en wel het meest op uwe moeder die zeker uit adeltrots juist den vinnigsten en fiersten van al deze hooge en machtige heeren uitkipte om er u mee te vergelijken
het was alsof zij plotseling erg verontwaardigd werd nee volstrekt niet riep ze terwijl ze vlug als de wind van hem wegliep de kamer uit hij lacht mij uit fluisterde zij met trillende lippen toen ze in hare eigene kamer was ik heb zeker heel gek gedaan o wat moet ik beginnen wat moet ik beginnen
ô myne tedere bekommering voor myne jonge vriendin evenwel ik heb hoop ik deeze uitmuntende vrouw niet verdagt heb ik wel saartje zo al dan word ik zeer gevoelig gestraft door het zelfverwyt en ik hoop voortaan billyker te handelen
nu heb je het goed gemaakt zeide mevrouw tot freddy toen ze vertrok maar laat me je nu niet meer behoeven aan te manen je komt nu en dan eens uit jezelve aan kwade meid ik ga nooit uit en ik zit hier zoo alleen ik vind het zoo prettig s middags de een of ander te zien
een leelijk bij-de-hand meisje had het daar gezegd in een kring van anderen haastig en plat weg en hedwig beefde en zei o nee dat is een leugen ik weet het nu heel zeker ze worden door de open ramen bij de moeders gelegd hoe weet ik niet daarom worden er verzen op moeders gemaakt omdat het zoo mooi is
nu datzelfde waar gij over spraakt en dat gij voor zoo onwaarschijnlijk hield dat het iemand zou invallen u te doen een huwelijksvoorstel en door u vroeg zij met evenveel verbittering als verrassing
zij opende de deur voor mevrouw d'ablong volgde haar en keek niet meer naar elsje om kom lizzie riep hare tante toen ze op het portaal bemerkte dat elsje in de kamer was achtergebleven stokstijf bleef het kind staan waar zij stond
deze vleugel de eenige waar ik u veilig toelaten kan is zoo schrikkelijk verarmd en verwaarloosd er zijn kamers genoeg maar niet één meer gemeubeld och wat geef ik daarom is er nergens een matras te vinden die ik op de planken kan neerleggen
dat zij zich niet dwingen kon otto te blijven liefhebben en zij stierf bijna van smart onder het verwijt van zijn weemoedigen blik zij wist dat zij overwonnen was en op een middag bleef zij boven en liet zij door mina weten dat zij ziek was en niet beneden kwam hij vroeg of hij op heure kamer mocht komen zien maar zij liet antwoorden
en toen de meisjes haar met rust lieten in de overtuiging dat er met dat stille burgerkind niets te beginnen was keek zij verlangend naar de heldere zonnestralen die in de kamer vielen en zag zij het alles duidelijk voor zich
de heer blankaart heeft een goede som van zynen overvloed afgezondert om hem in staat te stellen zyne eigene zaken te gaan beginnen betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart zyn brave patroon heeft hem ontslagen en vry wat correspondenten overgedaan
toch onvoldaan over eigen beleid verliet vrouw van rooien de pastorie
wel dicht en droevig want zij hebben uw scherpen blik verhinderd te zien wat voor oogen lag dat ik in de onwetendheid waarin men mij hield uit gebrek aan ervaring mij al heel licht illusiën zou scheppen wier verwezenlijking eene onmogelijkheid zou zijn
elsje gunde zich echter geen rust voordat ze zoo goed en zoo kwaad als het ging haar hart geheel had uitgestort en nauwkeurig had aangeduid waar de kruidenier woonde die haar zoo gastvrij had geherbergd zij was erg bang dat de kruideniersvrouw haar mantel niet terug zou krijgen
ik moest terugkeeren om te zien wat het was ik hoorde een schorre stem francis francis roepen en ik zag eene hand die zich aan het hout vastklemde francis kom mij te hulp of ik zal die vermolmde roeden breken riep de stem
een blauwige uitwissching van iedere te scherpe lijn en kleur zoodat de lange laan met hare villa huizen en dichte tuinen zich huifde in het bekoorlijke en vage van een droomlaan de droompilaren ijl oprijzende als een vizioen van zuilenkalmte de daklijnen zich veredelende in hare
de aandoening minder fijn maar veel heftiger zij voelde het weer geopenbaard alsof een sluier werd weggetild van al haar vage en nevelige vermoedens zij voelde het nu stellig en onvergankelijk en klaar alsof een wijs en liefderijk wezen haar oogen opende en het met de hand wees en het met rustige zuivere stem uitsprak
hij begreep er niets mee te kunnen voorkomen doch gaf zich tevens rekenschap dat de zaak niet meer was geheim te houden
toen ik hem zeide dat zyne tante wat beter was kon hy zyne blydschap niet verbergen maar toen ik er byvoegde dat zyne moeder nog wel zes weken uitbleef keek hy heel droevig die moedergek ik zou den jongen een kus hebben kunnen geven zo wél stondt hem dat
met dezelfde post die hem een brief van leopold van zonshoven aanbracht ontving mr willem verheyst een biljet van eene hem onbekende hand van den volgenden inhoud
door de open deuren verschoot de middengalerij vaag naar achteren toe met een enkel licht opgeglimd een oppasser ontstak de lantarens ter zij van het huis
alle kans hebt om u in allen opzichte te volmaken en kan uw edelmoedig hart onverschillig zyn omtrent het geluk eens mans die u voor altoos in veiligheid stelt voor alle de listen de streken de verkeerde misduidingen waar aan de meisjes zo als gy zyt altoos bloot staan
hij was de lieveling van zijn grootmoeder die hem na den dood zijner ouders zij had haar man en hare twee zonen de vader van cécile en die van frits overleefd geheel had opgevoed frits placht te zeggen dat hij het gemis zijner ouders nooit had kunnen voelen
hij was een man van het klare eenvoudige leven hij vond het leven natuurlijk en niet verward ingewikkeld langs een zichtbare trap van open geleidelijkheid was zijn leven gegaan
zeg hem maar dat ik nooit van hem los kom maar dat ik hem nooit weerzien kan nooit joob keek haar verwonderd aan jij bent er eentje geworden hoor ik had dat niet achter je gezocht en wat ga je nou doen
haar broêr jacob brunier die ergens een officie heeft houdt veel van ons en heeft my verzogt om de eere te mogen hebben van my by gelegenheid hier en daar eens te brengen met zyne zuster
grootmama keek snel op waarom wordt je zoo graag roodkapje genoemd vroeg ze elsje antwoordde niet dadelijk toen zei ze het herinnert me zoo prettig aan vroeger
heeft zij niet ons aller blaam getrotseerd door op klaarlichten dag met den onbekende in de plantage te wandelen ten laatste t is mij voor vast verzekerd door iemand die het weten kon heeft zij hare diamanten spelden beleend om de kosten van zijn verblijf te betalen ze heeft ze zelfs willen verkoopen want ze zijn iemand van mijne kennis gepresenteerd
maar emilie de woude met hare jovialiteit toonde nog meer tact dan betsy te bezitten om de gastvrouw en hen allen uit dien hachelijken toestand te redden zij richtte rechtstreeks het woord tot eline die nog bleek met schitterende oogen naar betsy staarde en zij sprak eerst vriendelijk later komiek
en zo eenen man moet geen meisje zo als gy zyt immer verkiezen indien zy heilig voorneemt hem niet alleen te beminnen maar ook hoog te achten en by alle gelegenheden te tonen dat zy zich haren man niet schaamt
ik heb geen moeder meer zei elsje terwijl ze bij hem neerknielde en de tranen haar in de ogen schoten nee ik mag eigenlijk niet half aangekleed gaan slapen zoals ik vannacht heb gedaan maar maar
hare huishouding dreef zij zonder inspanning koel lijdzaam onder zorgen maar met onmiddellijke waakzaamheid een standvastige orde handhavend met de geringste middelen als door een enkelen vingerdruk van haar tengere handen
zij legde beide handen op mijne schouders als om uit mijne oogen te lezen wat zij weten wilde dat weet gij wel francis maar gij moet niet weer aan mij twijfelen nooit meer sprak ik zacht maar ernstig en mij wat afkeerend om mij aan haar onderzoek te onttrekken want ik voelde mijne oogen vochtig worden
en het miniatuur schrijfbureautje bij het raam een grote verscheidenheid van waaiers en zijden draperieën in nachte tinten op een lage zwarte zuil in een hoek een allerliefst kleine groep in wit marmer van twee slapende kinderen
hij vond den ouden doctor een ploert en een onverdragelijke kerel maar die evenwel in alles onweersprekelijk gelijk scheen te hebben frederik van eeden van de koele meren des doods gerard liet zich niet uitvragen als hedwig hij bewaakte zijn innige binnenste met stroeve terughouding
zoo ik mij ooit met mijn oom verzoen francis zal het zijn omdat vergevingsgezindheid ons past maar nooit daar kunt gij staat op maken om met deze verzoening eere of gunst te
hartog scheen zeer bekent met den heer r er was eene drukte nog eens zo allemaal over onze eerste lui onze patricii verstaat gy dit woord letje ik zal t u wel eens uitleggen over de laatste assemblée over een gevalletje aan de speeltafel met de gravin
cateautje vertelde op straat in extaze allerlei liefs aan mevrouw van der stoor over eline en paul ii nieuwjaar was gekomen met harde vorst
ik begrijp u niet mama zei cécile terwijl zij zich met een zucht in een gemakkelijke stoel liet vallen ik dacht juist dat ik mij niets te verwijten had tegenover lizzie of elsje als u dat dan zoveel liever hebt ik wil haar ook wel elsje noemen hoe kon ik ook weten dat zij daar zo bijzonder op gesteld is
ik heb slechts eenmaal de eer gehad haar te spreken de generaal komt altijd zelf bij mij de freule komt hier nooit meer eens slechts had zij in een zaak haar persoonlijk betreffende mijn raad noodig en toen is zij bij mij geweest maar dat is lang geleden toen woonde de generaal met zijne kleindochter nog in de stad en was hij commandant van de vesting
onze lotje is reeds by oom dirk en ik merk dat zy er gansch geen onnut lid uitmaakt het goede mensch ô wat zyn de vermogens onderscheiden en hoe lief heb ik u om de goedhartigheid die gy altoos voor haar betoonde
eeden van de koele meren des doods haaldelijk haar lichaam was flink en sterk maar het ondergaan van al het bekende om haar deed haar aan met moeheid zij wilde rusten en rust was voor haar de herdenking van dat nieuwe zoete gevoel
v toen frédérique door marie vernam dat mevrouw van raat een bezoek wachtte bedacht zij zich een poos opzettelijk had zij het huis van de laan van meerdervoort vermeden uit een gevoel van kieschheid gemengeld met weemoed en schroom
snel liet elsje hare armen zakken en trad achteruit terwijl hare tante en cécile naderden zij waren een uur geleden aan de villa gekomen hadden even gewacht maar waren toen ongeduldig geworden en de wandelaars gaan zoeken
zei een heer die u scheen te kennen dat de goede betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart heer blankaart zeker aan zyne hollandsche maaltyd zat en hier uit besloot ik die uwe gewoonte ken dat gy in dit logement waart hy vroeg my aanstonds naar het stout dingetje en ik zei dat alles wel was wat zou ik gezeit hebben
er ontstond die noodlottige en vreesbare wisselwerking frederik van eeden van de koele meren des doods waardoor in al het levende kwaad en verrotting zichzelven sterkt en voedt en weet uit te breiden
dat klinkt forsch francis daar ik u ditmaal van uw weg heb afgevoerd maar het moest zijn want ik heb noodig u ongestoord te spreken ik kan niet langer hier blijven allerlei belangen roepen mij naar den haag terug ik heb dit zien komen leo spijt het u
maar ik verveel je met mijn klachten parlons autre chose viel hij zichzelven met veranderde stem in de rede ik ben niet beleefd zooveel over mijzelven o volstrekt niet je verveelt mij in het geheel niet antwoordde zij wat haastig een weinig verdrietig dat hij den draad harer fantasie eensklaps afsneed
hij deed niets mee gevend als een lede pop goed goed goed zei hij op eens luchtigjes zooals een leeraar het plan van een knaapje goedkeurt recht toe zonder op hedwig te letten ging hij naar beneden haar in de studeerkamer latend de deur achter zich sluitend
ik gaf toe aan haar verlangen maar eenmaal wetende met wie ik te doen had was ik op mijne hoede en dat gaf zekere strakheid vooral toen ik op hare noodiging om een dagje bij haar door te brengen een afwijzend antwoord gaf
waarom had hij haar niet dat korte oogenblikje van vreugde in vrede laten doorbrengen waarom had hij gesproken van hare andere familie wat kon het henk en betsy schelen al vergooide zij zich aan de zonderlinge kennissen van oom en elize
ik vond het ook een heel aardig vers zei louise maar ik begrijp toch niet hoe iemand zooveel kan zien in die sterren o loulou hoe prozaïsch riep mevrouw d'ablong uit neen ik vind het bizonder mooi en elsje reciteert het ook heel goed vindt u niet grootmama ja zeker zeide de oude dame met nadruk
naar de werve terugkeeren herhaalde zij langzaam als in zich zelve deed daarop haastig eenige stappen met gebogen hoofd keerde zich toen om zag mij aan met een veelbeteekenende blik en sprak terwijl er iets anders in de stem trilde dan toorn en trots
ik zal om u uwe pupil al meer te doen kennen u een gesprek met haar over den heer edeling gehouden afschryven toen de heren vertrokken waren waren saartje en hare vriendin letje alleen by my
in de zitkamer der beide zusters zat marie voor een kleine schrijftafel een paar bladen lagen beschreven voor haar maar zij leunde met het hoofd in de hand en haar pen trok op een blank vel papier als in verstrooiing rechte schrapjes dwars door elkaâr zij schrikte op toen freddy en lili binnenkwamen
toen bleef zij nog een poosje babbelen over tom die gauw zes jaar werd en dan naar school ging en eindelijk nam ze afscheid met de stellige belofte dat ze gauw eens weerom zou komen
anders zoudt gij hier niet zoo te werk gaan bless me wat een dolle verkwisting is dit nu weer perdrix rouges pâté de foie gras allerlei visch in gelei allerlei vruchten en compôtes het lijkt hier wel eene uitstalling van comestibles wat al nuttelooze lekkerbekkerij is dat nu weer