rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
kom eens even bij me lieve kind zei de oude dame ik vind het aardig dat wij ook kennis met elkaar maken mijn kleinzoon heeft mij al van je verteld kom geef mij ook maar een kus je hebt ook nog een oude grootmoeder hè ja mevrouw zei elsje met haar hand in de zachte warme hand der vriendelijke dame dan moest je mij ook maar grootmama noemen zolang je hier bent wil je dat wel
wel niet anders dan ik u gezegt heb maar als de man nu op hoop tegen hoop aan wil boegzeeren kan ik dat beletten juffrouw buigzaam hebt gy iets tegen den waardigen man ei lieve zeg het my eens
hij hief haar zacht op en trok haar een weinig tot zich eline sprak hij je hebt me eens gezegd dat je je geluk had weggegooid ik vroeg niet wat je daarmee bedoelde maar nu vraag ik het je bedoelde je daarmeê dat je otto dien brief hadt geschreven
door het geheele gezelschap werden herhaaldelijk tochten gemaakt naar het huis waarbij frits er met trots de goede hoedanigheden en de mooie ligging van aanwees nu is mijne toekomstige woning bijna klaar zei hij toen hij op een zaterdagavond
een onafhankelijke positie de dienstman te wezen van een satraap satraap zooveel gij wilt hoewel mijn chef nog niets gedaan heeft om hem in die categorie te rangschikken maar om alleen op mij zelven te komen ik zal niet altijd in die ondergeschikte positie blijven
de groote menschen bogen allen met een zelfbewust glimlachje voor den spaanschen bisschop st nicolaas mompelde een groet en begaf zich bijna struikelend over zijn te langen tabbaard naar de canapé waar de oude mevrouw van raat en mevrouw verstraeten zaten omringd door mevrouw van erlevoort den heer verstraeten mathilde betsy en otto
hij bleef haar hardnekkig roodkapje noemen en toen in het dorp het bericht de ronde deed dat de koningin een bezoek zou komen brengen raadde hij elsje sterk aan zich op de grote dag als roodkapje te verkleden en in dit kostuum aan de jonge koningin een mandje met wafels te overhandigen
uwe verachting francis bezin u eer gij zulke uitdrukkingen bezigt tegen mij ik weet het gij zijt heftig in uwe opvattingen en hartstochtelijk in uwe uitingen
me dunkt dat het er schraaltjes moet uitzien als een christen mensch in den oordeelsdag evel niets kan opnoemen dat zo iets de pyne waart is zo als onze meeste ryke luidjes toch doen neen ik hoop te kunnen zeggen here ik ben en dat is maar niet te ontkennen een zondig mensch
er viel een lichtstraal van hoop in elsje's hart terwijl ze naar haar luisterde en iets van haar oude moed en frisse levenslust keerde terug en er kwam een blik van verbaasde dankbaarheid op haar gezicht toen ook cecile die hiertoe door haar moeder was aangespoord haar vriendelijk toesprak en hoewel met een haperende stem zeide dat zij hoopte dat elsje gelukkig zou zijn hier in haar nieuw tehuis
terwijl ze de parelen die de onschuldige oorzaak waren geweest van zoveel onrust en angst in de zak van haar jurk liet glijden ik moet nu terstond weg wezenlijk ik dank u heel vriendelijk dat ik hier heb mogen slapen en als ik kan wil ik ook graag eens wat voor u doen maar nu moet ik naar tante terug is er misschien ook een oude hoed voor mij en een doek of zoiets ik ben zo erg koud
is mijn mot d'ordre al luid het devies mijner familie meer brutaal dan eerlijk de fortuin is met den stoute onder de roofridders der middeleeuwen mocht dat gelden maar sinds het aanbreken der de eeuw zie ik niet dat niemand van de onzen zich meer naar dat devies heeft gericht
nu genoeg ik zal nog iets zeggen het is niet uit den bijbel en denk er bij dat bedoeld wordt de dood die leven brengt niet de lijfsdood toen sprak zuster paula eerst dit woord
kom elsje ga dan nu maar mee toe mama noem haar nu toch wezenlijk liever lizzie iedereen zal denken dat u de meid roept als u elsje zegt en toch blijf ik zo heten zei elsje zeer gedecideerd
niet altijd zei mevrouw d'ablong met zulk een glans van tederheid in de donkere ogen dat elsje er aangedaan van werd de armen om haar hals sloeg en zeide ik houd toch zoveel van u tante
er was iets boos en verkeerds ingeslopen en zij begreep het niet zij begreep niet wat en zij durfde niet vragen zij sprak met god en vroeg vader jij weet het wat is er gebeurd het was niet mooi en niet heerlijk hoe kwam dat vader god
de hatelijke doek was er weer omgeknoopt en ik kon er ditmaal niet tegen protesteeren uit zich zelve vatte zij nu mijn arm en sprak op haar eigenaardigen toon dat is om u te beloonen leo dat gij edelmoedig zijt geweest en u niet gewroken hebt
het arme meisje werd vuurrood kwam bevend achter de schrijftafel tevoorschijn en zei snel en geagiteerd cécile had mij hier opgesloten helemaal uit de grap natuurlijk maar ik vond het toch heel akelig en ik was zo bang bang viel frits langzaam in terwijl hij haar ernstig in de ogen keek maar voor mij ben je toch niet bang roodkapje
het is misschien beter als ik als ik wacht fluisterde hij zijn gedachte uitende en er klonk zoo treurige verslagenheid uit die berusting dat zij emilie trots haar voorloopige overwinning smartte
was hij de laatste die genot kon hebben van het erfgoed zijn vrouw en de beide kinderen kwamen er van tijd tot tijd een poos vertoeven maar de eerste stierf een paar jaren na den dood van haar vader
hij zag er moe en verslagen uit nergens had hij eenig spoor van de vluchteling kunnen ontdekken alleen had een politieagent even over tienen een meisje in een lichte jurk de gracht langs zien snellen hij had haar de straat op den hoek zien inslaan maar haar verder uit het oog verloren
toen schreide zy dat zy snikte en ik was met het goedhartig mensch zo bewogen dat my de tranen over de oogen liepen myn heer moet dan weten dat ik daar zo even by juffrouw hofland geweest ben ik weet het niet maar t was of ik er naar toe gejaagt wierd want ik ben er geen zes maal geweest
hij slaakte een grooten snik geheel verweekt omdat zij hare teederheid verspild waande en hij verborg zijn gelaat in de handen zacht wond zij haar arm om zijn hals en het hart brak haar nu zij hem zoo groot en sterk in hare omhelzing hoorde weenen zij kuste hem op zijn dik donkerblond haar
ik werd verrast door een opgeruimd kom maar binnen leo zij had er mogelijk op gerekend dat ik haar voor hare attentie zou komen bedanken hoe jammer dat ik nu tot haar kwam met eene onaangename tijding die mij de gelegenheid benam om voor mij zelven te spreken
gisteren was ze nog een eind de heide overgegaan daar in de verte om een boodschap te doen bij vrouw rikkers die een boerderij had en toen had ze nog gedacht hoe vreemd het toch was dat de heideplanten nu zoo dor en bruin waren terwijl zij eenige maanden geleden zoo prachtig hadden gebloeid vol geur en kleuren
met huiverende beangstheid zie ik op dat grote en zo veel bevattende gedeelte myns levens waar in ik uit mistroostigheid en trotschheid wierd aangedreven om een huis te verlaten daar ik zo slegt wierd behandelt hemel wat kon het gevolg van zulk eene ligtzinnigheid geweest zyn
ik had arme familie waarvoor ik als luitenant al wilde ik mij zelven nog zoo behelpen niets kon doen maar francis die toen nog meende fortuin te bezitten had intusschen voor de mijnen gezorgd zonder dat ik er iets van wist o nu verwondert het mij niet meer dat gij goede vrienden met haar gebleven zijt al heeft zij u afgewezen
dat zal ik zeggen mijn kind luister en zuster paula bedekte een tijd lang de oogen om na te denken toen begon zij ik weet niets van je verleden en dat behoeft ook niet maar ik denk dat je veel gemakkelijker den goeden weg zoudt gevonden hebben dat je veel minder veel minder
mijne hulp is van den heer die hemel en aarde gemaakt heeft hij zal uwen voet niet laten wankelen uw bewaarder zal niet sluimeren ziet de bewaarder israëls zal niet sluimeren noch slapen de heer is uw bewaarder de heer is uwe schaduw aan uwe rechterhand
hij zag niet in dat zijn eigen gedachten hem juist de oplossing van het raadsel gaven hij had immers haar gedrag een weinig onwaardig gevonden maar ten eerste wist hij de ware reden van dat gedrag nog altijd niet
morgen word het kind hier aan huis door den heer redelyk gedoopt zyn naam is jan beide de grootvaders hieten zo evenwel het is jan edeling en ik geloof dat de oude heer om geen waerelds goèd het anders zou dulden
ix toen mevrouw van raat den volgenden middag bij mevrouw van erlevoort belet had laten vragen en de twee dames met elkaâr hadden gesproken kwam willem freddy verzoeken in den salon te komen freddy was met mathilde samen
tot gelooven geneigd liet zij zich graag paaien zij hield hem aan dat onhoudbare woord en spoedig liepen zij hand in hand en praatten over een aanzeilend schip en over t water dat van verre bergen kwam
het grieft mij meer dan ik zeggen kan francis dat men u lastig is gevallen maar wijt dat niet aan mij ik was ziek ik was afwezend en zoo men u verdriet heeft aangedaan is dat wel zeer tegen mijne bedoeling geweest zooals het tegen uwe bedoeling geweest is mijn grootvader den schok toe te brengen die hem den dood heeft aangedaan
je ziet dat je kind gebukt gaat onder iets maanden lang maar je bent niet thuis in het hart van je kind je bent voor niets goed meer altijd maar zwijgen dat is het beste
het was haar bijna alsof zij droomde toen hij haar verzekerde dat zij nog voor vijven bij grootmama buiten zouden zijn en zij keek zegevierend naar de stoffige warme straten en grachten die zij langs reden het was zo'n heerlijke gedachte dat zij die nu in weken niet zien zou maar bij al haar blijdschap dacht zij toch telkens aan de waarschuwing harer tante
doorsneedt niets zo zeer myn hart dan te moeten denken dat gy my zoudt verachten dat gy zoudt geloven in my bedrogen te zyn dit maakte my woedent ô myne vriendin hoe afkerig ik ook van den dood ben en dit is zeer natuurlyk
ik heb myne moeder tweemaal dat verhaalde moeten voorlezen zy droogde hare oogen af op hoe veel onderscheiden wegen kan men ongelukkig worden zeide zy uw vader naatje was de beste man der waereld
tante sophie alleen leeft nog en wordt zoo wat door de familie onderhouden waartoe ik in tijd en wijle dat het lijden kan ook het mijne bijdraag tante sophie herhaalde de generaal hadden de hermaeles de handigheid om sophie roselaer tot peettante te verkiezen
niet ten onrechte bevreesd geworden voor nieuwe doctoren hoezeer beroemd of aanbevolen en niet wetend tot wien zich te wenden om raad viel het haar plotseling in naar haar vriendin leo te gaan die was immers ook doctors vrouw en dààr was t veilig indien ergens op de wereld
natuurlijk wel zit je gemakkelijk vroeg frits weer met zijn elleboog onder het hoofd in liggende houding voor zich uitkijkend en met zijn boek nog ongeopend naast zich op den grond elsje sloeg met ijver de bladzijden van het hare om o ja heel gemakkelijk zei ze zonder op te zien hoewel ze heel goed voelde dat frits haar
maar nu zij eline nooit zag dan f dof en teruggetrokken met iets wezenloos over haar bleek gelaat f driftig en schreeuwend nu eline niet uitging en eens toen zij niemand anders ten eten gevraagd had dan mevrouw eekhof met ange en léonie
met een dankbaren blik keek elsje op naar de slanke geheel in t zwart gekleede gestalte en het vriendelijke gezicht met de beschaafde fijn besneden trekken er lag een zachte glans in de grijze oogen die op haar
als lord william binnenkwam moest hij mij treffen in een coquet geanimeerd gesprek of in een wilden vroolijken galop zoo viel het werkelijk uit maar toen hij eens dààr was ondanks de tuimeling van den dans moest mijn oog hem toch volgen alsof een magnetische attractie er mij toe dwong
ritsaart was niet voornemens te blijven maar hij overlegde terstond hoe hij op t spoedigst zou kunnen terug komen want hedwig en haar streelend oordeel frederik van eeden van de koele meren des doods roerde hem zeer en hij wilde graag iets goeds doen
eline vond dat de wind was opgestoken en wilde vor zitten onder de half opgeslagen kap naast otto betsy beval dirk door het van stolkpark naar huis te gaan
o wie weet met welk eene blymoedigheid gy uwe schone oogen tot uwen god opheft als gy juist over het zelfde denkt dat my t hart toewringt gelukkig mensch alles is immers myn schuld niet eene natuurlyke overhelling tot het zorgende valt nu nog moeilyker te
visschen is zijn hartstocht sinds hij de jacht er aan heeft moeten geven ik gebruik hem tot pluimgraaf en bij ontstentenis van de keukenmeid zou hij de biefstuk bakken en de soep koken liever dan het met een stuk brood te doen want hij is een gastronoom van het eerste nummer
heel graag zei elsje zacht en boos op zichzelf omdat ze weer die onverklaarbare drang tot schreien voelde mooi zo geef mij dan nu een kus en laat mij je eens even goed aankijken ik moet toch weten hoe mijn nieuwe kleindochtertje er uitziet
zyn brief een huis te verlaten daar men my zo slegt handelde voor een verblyf by fatsoendelyke vrouwen en eene lieve vriendin van my die zo veel belang in my stelde
deedt haar vroeg een man haar hart onwaardig derven gy liet haar worstelen met wreden tegenspoed gy deedt haar eenig kind aan haren boezem sterven nog boog zy voor uw wil nog sprak zy god is goed
wat is treurig dat jonge menschen zich zoo opsluiten in hunzelve en altijd denken dat wij niets voor ze kunnen doen eline dacht dat en het maakte me zoo ongelukkig en nu denk je het ook jij mijn eigen kind want ik voel het dat je je voor me verbergt ik voel dat er iets is waarover je verdriet hebt
dien schoft excuus vragen dat nooit was mijn antwoord mijn vast besluit er werd gedreigd met alle mogelijke straffen die in t pension voor weerbarstige élèves in gebruik waren het spreekt vanzelve dat men niets op mij verkreeg zelfs toen zij in alle gestrengheid werden toegepast
en toen het eindelijk donderdagochtend geworden was en mevrouw d'ablong tegen twee uur verwacht kon worden was elsje al heel lang voor dien tijd klaar om hare tante te ontvangen de strooien hoed met het vuurroode veertje lag netjes gereed op een stoel met een paar wollen handschoenen en een stevige parapluie
begroeven zij haar in een grooten stoet op t kale kerkhofje waar ook t lijk van haar moeder lag en van haar vrindje
dat was overdrijving want grootpapa die destijds met mijn vader hetzelfde huis bewoonde hield van mij hoewel het maar al te waar was dat sir john mordaunt zich al heel weinig om het kleine meisje bekommerde
elsje gehoorzaamde haastig en emma zei vriendelijk dag lizzie ik hoop dat je me eens komt opzoeken met cécile toen snelde elsje naar boven naar haar kamer met de kostbare brief stijf in haar hand gedrukt
ik wensch niets dan mijne onafhankelijkheid te bewaren voor het leven antwoordde ik terwijl ik juist lord william zag binnentreden ik heb noch dien jonkman noch iemand anders noodig voor mijn geluk en ieder die zich over mijne toekomst meent te moeten bekommeren kan zich daarnaar regelen
maar voor de dochter van den rezident had hij nog eenig ontzag hij had noch moed noch brutaliteit zonder veel passie van keuze vindende een vrouw een vrouw en zoo zat van overwinning dat hinderpalen hem niet prikkelden zijn tuin was vol van bloemen die louis couperus de stille kracht zich alle hieven naar hem toe hij strekte de hand uit bijna zonder
en dan al die laffe en valsche menschen die met gehuichelde glimlachjes hunne felicitaties komen mompelen terwijl zij in stilte uwe dwaasheid bespotten dat gij majoor frans uwe hand durft reiken
mooglyk maakt een gelukkig huwlyk eerlang een einde aan uw betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart droevig leven dan raakt gy met alle fatsoen ja met goedkeuring van haar ontslagen bedenk ook dat uw goede naam er vast by zal lyden kunt gy grootsch meisje dit denkbeeld dulden
je ziet er veel beter uit elsje je moet maar veel rose dragen die blouse flatteert je bepaald neen kijk mij eens even goed aan ik geloof heusch dat ik je bij je kin moet vasthouden je draait telkens je hoofd om ziezoo nu moet je me wel aankijken ondeugend kind
cateau bloosde van genoegen en streelde het bont van eline's mofje glad ze liet zich geheel en al inpalmen door die melodieuze stem dien zachten kwijnenden gazellenblik
ik kan alleen zeggen dat ik het jammer zou vinden als gij zooveel omslag zoudt maken om mij al scheen de generaal er pleizier in te hebben om mijne welkomst wat te fêteeren ik heb u immers terstond gezegd dat ik met een schotel groente en wat koud vleesch tevreden ben
ik heb de zekerheid uwer liefde ik heb uw woord ik houd u bij dat woord ik zal u dwingen gelukkig te zijn generaal schrijf aan overberg aan van beek dat freule mordaunt mij hare hand heeft toegezegd en dat de overdracht van de werve kan doorgaan
dan mag ze ook wel afscheid nemen van mama en mij zei cécile want wij brengen je met het rijtuig naar den trein zooals je weet en gaan dan verder elsje bleef verbaasd staan en keek mevrouw d'ablong aan u en cécile gaan toch nog niet weg tante vroeg ze verwonderd
met een ongekend gevoel van weemoed en levenslust de fijne blaadjes en de aankomende knopjes te bespieden die den tuin welhaast met bloesems en geuren zou sieren ik had geen trek tot lezen hoewel ik een boek in de hand hield en dacht aan de prettige wandelingen die wij welhaast zouden maken met mylord
vlug liep ze naar het ledikant trok de dekens over zich heen en genoot de zachte mollige warmte van het veeren bed ze was zoo moe z moe keetje moest nu maar gauw komen met de thee dan kon ze het licht meteen uitdraaien
hy stondt op en met eene houding die my betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart verbaasde zeide hy dat hy my beminde dat hy smoorlyk op my verlieft was en dat hy niet twyffelde of dit had ik wel gezien hier aan schreef hy ook de goedheid toe die ik had gehad om met hem te gaan dewyl men daar in huis zo gegeneert was yder woord ontstelde en vertoornde my ik zei
ik ontzeg u zoomin goeden wil als behendigheid kapitein hernam francis zijne intentie steunende ik zeg alleen men moet met de krijgskas te rade gaan en dan
maar nu was alles goed en er werd niet meer geweend maar men was zeer vroolijk want het engagement was voor allen een verrassing men was er volstrekt niet op voorbereid geweest toen mevrouw van raat dien avond uitgeput van emoties thuis kwam en te moê om zich aanstonds te ontkleeden nog een pooze in haar grooten stoel zat
nu dacht zij hieraan echter niet ze voelde alleen maar een onuitsprekelijk verlangen haar hart uit te storten tegenover de lieve vrouw die zo goed scheen te begrijpen hoe vreselijk bedroefd zij was en welke troost zij nodig had ja lieveling zei grootmama naar het bed toegaande
ei lieve zendt my nog eens het heilig onrecht van petrus kwezelius ja je hebt toch dierbare schotse boekjes wees gegroet en antwoord my eens zul je
twaalf maanden na dit verlies waarover mijn vader zich nooit heeft kunnen troosten werd hem die dochter geboren die door hem met zoo weinig ingenomenheid werd begroet dat de moeder zelve er smartelijk door werd getroffen
en mevrouw ik had er zulk een innerlyke dingstigheid van dat ik over myn handstoffer viel al het stof op het tapyt zo dat ik weet het nog hiel wel zy beriep zich ook op den heer blankaart die zou t niet ontkennen
in hun ongewasschen lichamen of hen dit even gewoon was en niet om aan te denken als het hedwig was in haar rein ondergoed en dagelijks gebaade lijf het venster zag uit in het slop een baksteenen muur aan de overzij niets als steenen op twee passen afstand het zieke meisje lag recht en plat achterover dik bronsdonker haar in t groezelig witte
darling zei miss piper cécile bleef bij de piano zitten spelen ze ziet vandaag toch niet een beetje bleek en heeft ze in t geheel niet over vermoeidheid geklaagd vroeg mevrouw d'ablong aan de
letje t zou jammer zyn dat zo een aangenaam man in dit opzicht geen goeden smaak zoude hebben ik gy hebt gelyk letje doch myne eigene geneigtheid tot die hemelsche kunst maakt my mooglyk wat eenzydig
frits kwam op een drafje naar ons toe en zei tot francis na zijn gewonen militairen groet freule de kapitein laat vragen of u wel aan de saus voor de pudding denkt en of de freule den sleutel wil geven voor de provisiekamer want er is nog geen dessert klaargezet
dat stuk heb ik altoos van eene oude kattelykse juffrouw in myn kindsheid gekregen maar de ondraaglyke jongen rekende de goede vrouw geen antwoord waardig de huisheer nodigde ons op de volgende kamer aan tafel
ik ken je haast niet als je zoo bent elsje hernam de oude vrouw met iets strengs in haar stem ik vraag je nog eens of je bedaard naar mij wilt luisteren elsje begon weer harder te schreien
paul had nooit les gehad kende nauwelijks pianospelen maar van eline ving hij nu en dan een raadgeving een aanwijzing op die hij steeds trouw volgde en zij beweerde dat wat hij met zijn stem vermocht te doen hij aan haar verschuldigd was
hij sprak met gerekte stem tegelijk kijkend naar den metselaar op t dak van t huis aan den overkant over de knagingen des gewetens en over de eeuwig ter helle verdoemden door de groote deuren van de aangrenzende kamer klonk een gesprek van de juffrouw die bezoek had en hedwig hoorde toe juffrouw nog een zoute krakeling
op het oogenblik zelf dat zij zich betuigingen liet ontvallen die een onvoorzichtige tot eene declaratie zouden hebben verleid die ik althans had kunnen opvatten om er haar mee in de war te brengen de geweldige mannenhaatster gaf ze mij te verstaan dat zij vast op mijn heengaan rekende zonder aan weerzien te denken
zij groette er hare kennissen met een strak ernstig gezichtje met een zacht smeltenden blik en een gesloten treurig mondje en men verwonderde zich er algemeen over dat eline vere vroom was geworden
wat is er is er bericht vroeg de stem van mevrouw d'ablong haastig terwijl de deur der kamer waar zij had zitten wachten snel werd geopend toe frits kom toch gauw er is heel goed bericht tante zei frits ik kom u elsje zelf brengen en een oogenblik later stond hij met elsje die er doodsbleek en zeer bevreesd uitzag voor miss piper en mevrouw
de arme jongejuffrouw had op het laatst een gevoel alsof ze een mismaakt schepsel was en al was het warm in de kamer toch werden hare armen en haar hals zoo koud en kreeg ze zulk akelig kippenvel
wat zegt uwe moeder zy die vroom is maar teffens goedertieren saartje maakt myne dochter gezelliger en zagter myne dochter maakt hare jonge vriendin eenpariger en achtingwaardiger nu ziet gy dat ik in verdriet ben verlaat gy my geeft gy my aan my zelf over
de volière die voorheen aangelegd was op eene grootsche schaal en met haar verguld netwerk het voorkomen had eenmaal eene menigte van kostbare en zeldzame bewoners te hebben geherbergd en den pluimgraaf handen vol werk gegeven te hebben
toen verdween al hare deftigheid terstond vlug als de wind snelde zij de gang door de zaal in en het bordes op sloeg onstuimig de armen om miss piper's hals drukte zich tegen haar aan en riep uit o missy missy ik ben zoo blij zoo vreeselijk blij o hoe heerlijk hoe heerlijk
informeer u daarnaar en houdt francis in t oog zie haar naar de werve terug te lokken maar zeg niet dat ik kom dat mocht haar afschrikken ik ga daarbij weer te z logeeren
dan moet je er nu ook maar een stukje van hebben wil jij het kapot maken nee dat gewichtige werk moest miss piper maar doen vond liesje en met gespannen aandacht volgde zij de bewegingen der engelse terwijl deze de lekkernij doorbrak en ieder een stukje gaf
zijne indologische studiejaren te delft waren even genoeg vroolijk geweest om hem te laten denken dat hij jong was geweest en omdat hij meê had gedaan aan een maskerade meende hij zelfs dat hij al een heel losse jeugd had gehad van veel geld stuk slaan en geboemel
dat de tyt die alles flijt dit geval ook wel uit haar gehcugenis zoude wiflehen en dat wat haar eer aanbetrof en de fchandc die zy daar door by de volkplanting ftond te vvagtcn maar inbeeldingen waaren
dat temporiseeren ben ik moede ik zal haar nu in ditzelfde oogenblik opzoeken en zeggen wat er in mij omgaat ik heb mijn pretext om haar te storen al stoot ze mij af ik zal mij niet laten verdrijven vr zij het noodigste heeft gehoord dat is in vijf minuten gezegd en wij verrassen den generaal op zijn verjaardag met onze verloving
heer edeling ik beken mejuffrouw dat men niet zo iets voor geluk kan houden voor ons dat ons geheel vreemt is ik beken ook gaarn dat het buitenleven zeer veel van zyne schoonheden en gemakken aan kundige en arbeidzame stadsbewoners verschuldigt is
europeesch verkeer de moeder en groot moeder was een dochter van een soloschen prins getrouwd met een jongen energieken avonturier en bohémien van een adellijke fransche familie uit mauritius ferdinand
maar mevrouw d'ablong schudde het hoofd nee nu gaan we zeker met ons beide arm kindje heeft het je allemaal zo gehinderd ik ben blij dat ik het weet elsje moet nu stil bij missy blijven en als wij dan later allen samen bij grootmama zijn ben jij weer helemaal gezond en sterk hoop ik en dan zal langzamerhand alles wel weer beter gaan
ik ontstelde zo dat myn theekopje in myn hand beefde wat scheelt u myn heer edeling gy zyt immers niet jalours waarlyk gy hebt er geen reden toe t is zuiver
het is vanavond vol we treffen het goed fluisterde emilie ik vind niets zoo vervelend als een leêge zaal o ik ook zeide betsy kijk daar zitten de eekhofjes ange en léonie met haar mama gisteren waren zij ook bij de verstraetens de volgende week geven ze een soirée dansante en zij groette de meisjes terug
maar zij vermande zich en toen de deur geopend werd en mevrouw d'ablong binnentrad stond zij bedaard op en ging haar tegemoet elsje bleef beschroomd bij het raam staan met een kleur als vuur en hare handen stijf geklemd om den rug van haar stoel
ik had u geraden te blijven waarom zijt gij ook zoo spoedig weggevlucht ik voelde dat ik ziek zou worden ik was al ziek ik ook had haar een pakket gezonden en verbeeldde mij dat zij terstond antwoorden zou op dat schrijven of nooit het duurde tot den derden dag ik kon het niet langer uithouden
och ik ben maar een heilig teutelkousje een dauweltje ik voelde wel dat ik er zo over getilt moest worden wil ik spreken en onder veel zuchtens en hartbrekens kwam ik er toch door door dat enge poortje daar vleesch en bloed wel eens aan de posten en kozynen blyft hangen zo als zuster babbelia zo fraai in haar boekje ergens zegt
toen kwam hij tot besef trachtte een gewone houding aan te nemen en zei afgemeten ik wensch mevrouw niet te zien eenigen tijd later hoorde men hem het huis verlaten op de tafel had hij een briefje gelegd met op t adres ritsert's en hedwigs namen voluit en den volgenden inhoud
eindelijk hief zij het hoofd op plantte hare beide ellebogen in de grond en keek gretig voor zich uit het zachte gegons der bijen het fluisteren van de wind door de dennen naast haar het rinkelen van de belletjes van een huifkar heel in de verte was al wat de stilte verbrak recht voor haar in de diepte zag ze het dorp liggen met de rode daken der huisjes aardig afstekend tegen het groen der
de kragt der vooröordelen is sterk de zeer uit elkander lopende belangen der menschen zullen niet minder arbeiden om deeze harssenschim nimmer in eene waarheid te veranderen de dwaze denkbeelden die velen hebben van godsdienst en geloof zyn ook niet zeer geschikt om zo eene verëeniging uit
raadt mijn antwoord en van dien dag af ondernam hij het mijn geest en mijn smaak te vormen mijn geestdrift op te wekken voor zijne lievelings auteurs ja hij nam zelfs de moeite mij kennis te doen maken met de meesterstukken der duitsche en fransche litteratuur
gij zijt en hij zou het doen zoo zijn tong zijn eergevoel niet had verstompt francis francis stamelde de generaal met eene klagende stem
een kindje in t water een kindje in t water ja dat was een huur dat was eerst een heer en juffrouw ja juffrouw ik zou nooit men belydenis geleert hebben had ik niet in joului huis gedient ik woon nou ook wel by brave mensen maar het is altoos drok wy zyn met ons zeven booijen en ik heb dikwyls geen tyd om t vader ons te bidden
maar na het eten werd zij weer moedelozer louise en cécile waren dadelijk naar boven gegaan grootmama rustte even en mevrouw d'ablong en frits liepen druk in gesprek samen in de tuin elsje stond alleen onder de veranda geheel vervuld van de teleurstelling dat zij niet bij line mocht gaan logeren en ook weer angstig over de geheime blijdschap die zij in haar hart voelde omdat ze hier moest blijven
antwoord mij spoedig adres ontaine uan jacques twee enveertig en zend mij dan geld voor de reis want ik bezit niets uw diep berouwvolle
maar de gelegenheid om hem terstond bij zijne thuiskomst te spreken bood zich niet aan wel ging ik in zijne studeerkamer in de hoop hem weldra te zien binnenkomen maar ik vond er slechts zijn kamerdienaar die mij mededeelde dat mylord een bezoek had te brengen bij zekeren bankier en niet vr den eten thuis zoude zijn
cécile had echter een wonderlijke manier om elsje achteraf te houden en zichzelf op de voorgrond te brengen als ze met andere logees in aanraking kwamen heel veel kon elsje dit nu wel niet schelen maar het was toch een eigenaardig prettige gewaarwording voor haar toen frits kwam en minstens evenveel notitie van haar nam als van cécile
een eenvoud die zeer elegant zeer cossu en zeer overdacht bleef maar die toch in te groot contrast was met haar gewone weelderigheid om niet sterk in het oog te vallen zij vond dat die eenvoud haar lieftallige schoonheid als met plastischer lijnen deed uitkomen en hare ranke gestalte als in het marmer van een beeld
ô mevrouw wat is dit eene vrouw altoos uitmuntent in alles god dankende wat ben ik gelukkig onder haar opzicht waarlyk saartje en ik zouden nooit zo geworden zyn als wy nu reeds zyn en nog worden zullen hadt zy ons niet geleit geleert en met het beste voorbeeld voorgegaan zy verzekert betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart u en uwe dochter van hare achting
ga eens even met grootmama en mij mee elsje zei mevrouw d'ablong na de koffie wij hebben je iets heel gewichtigs te zeggen elsje keek verschrikt op en volgde hare tante met een kloppend hart naar het aardige kleine boudoir waar de oude dame reeds rustig in haar gemakkelijke stoel voor het raam zat te wachten zij trok elsje naar zich toe en zei
frédérique richtte zich op wat riep ze uit steeds met haar arm om zijn hals wist je mama dat je mij gevraagd had dat ik je had afgewezen ja en ze heeft met me gesproken alsof ze van niets wist want hoor nu eens frédérique vertelde van dien avond toen mevrouw haar heur geheim ontlokt had
ik redde mij dan voor het oogenblik door eens ferm mee door te slaan en te snoeven van allerliefste meisjesen vrouwengunst of ik er diep in doorgedrongen was ik deed zoo om de waarheid te verbergen dat dit alles voor mij woorden zonder beteekenis moest blijven
zij wist dat haar gezicht vermagerd was en scherpe trekken had gekregen op t korte haar droeg zij een rond vilten hoedje zij had voor haar vertrek in parijs een kleed gekocht ruim van snit en effen donkerblauw om t middel omsloten door een bruin lederen gordel
er waren nog twee meisjes van elsje's leeftijd in den trein zij reisden met hare moeder en het duurde niet lang of frits had een gesprek met deze aangeknoopt langzamerhand geraakten de drie meisjes ook met elkaar aan het praten en spoedig klonk er telkens een luid en frisch gelach als frits een grappig verhaal deed of elsje plaagde hij had er plezier in haar aan den gang te brengen en aardige gevatte antwoorden uit te lokken op zijn plagerijen
dat is een vreugd veel grooter dan ik ooit gekend heb en die duurt den heelen dag na ik sta nu om zes uur op en frederik van eeden van de koele meren des doods ga s avonds nooit uit maar kan dit leven zoo volhouden het is moeielijk
vooral toen eene toevallige ontmoeting met iemand uit z die mij niet kende maar dien ik op t chapitre bracht mij zoo een en ander van de von zwenkens vertelde en den grootvader het slachtoffer noemde van de inconsequenties zijner kleindochter
het aansteken van haar lampje het bijeen zitten rondom het sobere maal het mooi der kleine dingen in de natuur der mosplantjes op t dak der bedauwde spinne webben der vogels der bloemen en de kleine teekenen van goeden wil en dankbaarheid in kinderen of menschen
en toen was myn heer blankaart even zo klugtig als deeze myn heer nu myn heer en juffrouw ik wenschje evenwel van harten zegen och myn heer edeling je krygt zulk een lief meisje
maar ze hield zich goed en dien middag aan tafel deed ze zoo haar best zich naar de regelen der etiquette te gedragen dat hare tante haar goedkeurend toeknikte en zachtjes zei ziezoo elsje je begint al aardig aan te leeren let vooral altijd goed op
wij hebben een goed rustig uurtje voor ons kom aan biecht eens op ging zij voort nu tot mij op een gansch anderen toon dan die van laatdunkende bitterheid waarmee zij over die heeren der schepping gesproken had en zeg mij waarom gij geen advocaat zijt geworden
u engelsch vroeg hij ik riep zij in het fransch uit ontwakende uit haar droom ja u ik spreek ik engelsch neen nu niet maar zoo even sprak ik toen engelsch ik wist het niet waarom heeft u nooit engelsch met me gesproken
maar ze schrikte op toen ze plotseling het zachte stemmetje van liesje aan haar oor hoorde fluisteren slaap je waarom blijf je daar zo stil liggen zo zo jonge dame hebben wij het ons zo gemakkelijk mogelijk gemaakt klonk de stem van frits toen gelukkig dat wij je eindelijk gevonden hebben dat is me een zoeken geweest hè liesje
ditmaal als zoon van den huize had hij een recht mij het eerst ten dans te vragen en ik had mijne redenen om zijn voorkomendheid niet af te stooten ziet gij leopold ik wil mij zelve niet beter voorstellen dan ik ben ik liet mij niet slechts zijne hulde welgevallen ik moedigde die aan
hendrik bleef nog in de kamer doch ik geloof dat wy alleen zyne uitwendige tegenwoordigheid hadden de beide oude heren gaven hem de hand de weduwe kwam niet te rug voor myn broeder insgelyks weg was de vreugd ging haren gang ten drie uubetje wolff en
maar dan wil ik het eigenlijk veel liever niet dragen tante als er eens wat aan kwam onzin wat zou er nu aan een parelsnoer komen dat je gewoon om je hals draagt blijf hier maar even wachten ik kom dadelijk weer terug een paar minuten later kwam zij de kamer weer in met de kostbare ketting in haar hand juist wilde zij de deur sluiten toen cécile op de drempel
hij maakte op haar een indruk van trotsche ongenaakbaarheid en zij idealizeerde op dien indruk voort wellicht was hij van goede familie want zij vond dat hij iets zeer gedistingueerds had in zijn krachtvolle gestalte zijn ouders waren er tegen geweest dat hij zich wijden zou aan de kunst maar hij had een roeping in zich gevoeld die niet te weêrstaan was
laatdunkend vooruitstekende onderlip desnoods den familietrek kunnen ontdekken maar toch de meester schilder die deze beeltenis vermoedelijk in t begin van de vijftiende eeuw heeft geconterfeit is zeker geen groot man in zijn vak geweest
niemand begreep waar zij heengegaan kon zijn keetje en dina waren bezig het gehele huis te doorzoeken maar ook dit was vruchteloos zoals bleek toen de beide dienstmeisjes in de danszaal verschenen zijn jullie overal geweest en heb je ook anna ondervraagd
cilly zei ze cécile keek op och kind noem mij alsjeblieft maar cécile dat spreek je in ieder geval beter uit dan cilly het is of je tien s's in het woord brengt zo dwaas en ordinair komt het er uit wat is er
ik heb ook by myn heer en mevrouw edeling geweest hy betert zo zeer dat hy in veertien dagen zal kunnen uitgaan mevrouw was ook zeer welvarent mevrouw buigzaam is altoos dezelfde engel van een vrouw ik zeide dat ik voor haar iets van myn meisje had mede gebragt en wilde hare hand kusschen
voor haar neerzette als eene welkomst uit de stad in t bijzijn van den generaal en rolf zoo was het eene aardigheid sans conséquence die zij in geen geval behoefde af te wijzen de blos kwam werkelijk even maar de bedruktheid nam dermate toe dat ik tranen zag blinken toen zij mij de hand drukte
en dat iedere leeftijd een bizondere wijsheid en een eigen deugd van noode heeft een klein kindje leeft heelend'al alleen voor zichzelve voor het eigene voor zijn persoontje
zelfs kwam er een oogenblik waarin hare achterdocht zoo hoog steeg dat zij niet meer gelooven kon dat mevrouw van raat onbaatzuchtig van haar hield mevrouw van raat had gehoopt een lieve dame de compagnie in haar te vinden en zij eline viel nu zeker tegen mevrouw van raat huichelde zooals ieder
hoe neemt gy het dus op dan bedriegt gy u want en hy zwoer een duren eed het is my ernst ik bemin u gy zult de myne zyn al weder naar my toe dringende ik
dan weer gebruikte hij de gewone platte jongens taal en zei hoe hij alles bedonderd en een beroerde boel in t leven gevonden had maar soms ook wist hij zich scherp beeldend uit te spreken en zeide dat het hem was als hij met hedwig liep alsof licht in goue en zilvere stroomen bij emmers over me wordt uitgegoten
ik zocht en vond gelegenheid hen te volgen op een ander schip maar wij leden schipbreuk reeds met de kust van het beloofde land in t gezicht de zeenimf las men later in de nieuwsberichten was met man en muis vergaan dat was de waarheid maar één ongelukkige schipbreukeling die zwemmen kon en zijns ondanks als bij
toen elsje alleen gelaten was bleef ze voortschreien eerst hartstochtelijk en met zenuwachtige snikken toen zachter en bedaarder eindelijk was het alsof ze geen kracht meer had om langer te schreien geen kracht om uiting te geven aan het gevoel van wanhopige smart dat haar bezielde
bijna met ergenis vorschte hedwig dr of er dan nooit moeilijkheden waren geweest of zij dan nooit hinderlijke gedachten of eenigerlei teleurstelling had gekend maar neen leo wist niet van moeielijkheden noch van hinderlijke gedachten noch had zij eenigerlei teleurstelling gekend
het liep naar halfzes toe men nam afscheid dus ik zal u samen eens hooren drong cateau aan kom maar eens op een donderdagmiddag dan zingen wij geregeld ach dan ben ik op school nu dan eens op een avond nous verrons o heel gaarne eline
ik had er wel niet op kunnen bedacht zijn dat zij het z zoude opvatten dat zij in mijne handelwijze zou zien wat ik met de hand op het hart kon verklaren dat ik er niet in had gelegd maar nu zij het z opnam kwam het mij het beste voor haar alles wat er in haar omging te laten uitspreken
o ja zeker riepen de beide meisjes tegelijk uit frits deed de piano open en even later klonken de vroolijke tonen van een fransch liedje door de kamer alleraardigst riep grootmama toen het uit was zingt nu nog eens een paar duetten ik hoor jullie zoo graag samen
zie dat was nu een teeken dat het eigene bij mij nog niet dood is want ik vond mijn woorden te frederik van eeden van de koele meren des doods kostelijk om ze aan een onverstandige te geven dat was eigenwaan en eigenliefde begrijp je en die moet afsterven
geen woorden kunnen uitdrukken hoe hoog ik u waardeer hoe dierbaar gy aan myn hart zyt en hoe ik god bidde om alles wat u gelukkig kan maken onveranderlyk ben ik uw getrouwste vriend en
francis maakte zijn das en boord los ontblootte den hals en wreef de slapen met eau de cologne het eerste wat zij terstond bij de hand had het bleek dat er nog leven was de inwrijving met het scherpe geurige water scheen de reukzenuwen aan te doen er was geene volstrekte gevoelloosheid maar er moest hulp zijn oogenblikkelijke hulp
och t is nog zoo heel lang niet geleden het was in het begin van dit jaar gij weet wel dat ik de reis naar utrecht moest maken om zekere treurige oorzaak waarmee leo niets noodig heeft zij wil t nooit weten als zij wat goeds doet viel de generaal in
wij gaan op den tast en wij moeten ons stooten maar wij leeren vooreerst beter verdragen gehard wordend ten tweede leeren wij den weg vinden klaarder ziend zonder zoovele kneuzingen ten derde achten wij de lijfspijn minder dan de pijn des gemoeds en ook die weer minder dan de hoogste pijnen der ziel
ze of zonder ze wij amuzeerden ons ook zonder die jongens onder ons meisjes maar nu ik weet niet hoe jij er over denkt maar ik vind ons criant vervelend we krijgen onze beslommeringen jij hebt een tijdlang onder den druk van een antipathie tegen eline rondgewandeld lili zegt geen woord tegenwoordig maar rêvasseert den heelen dag of vertelt me poëtische droomen en ik
krijg je nu al weer een kleur en wat kijk je vreeselijk ernstig nu elsje ik denk ik denk haast wel dat cécile gauw geëngageerd zal zijn o zei elsje met een zucht terwijl ze haar gezicht wegtrok en haar best deed blij te kijken
terwijl de lange rei der schotels plechtstatig rondging zij was zoo in opstand als zij nog nooit was geweest het ontwaken uit hare placide onverschilligheid was als een wedergeboorte als een onbekende emotie zij was verwonderd dertig te zijn en dit voor het eerst te voelen een
en wat heb ik nu een drukte met myn kleine prul ik zou hem wel altyd op myn schoot willen hebben maar baker zeit dat hy dan wel haast niet meer in zyn wieg zal willen en dat dit toch best is voor hem hoe best vroeg ik kan myn jongje ergens zo best zyn als op zyn eige moeders schoot zo ziet gy dat elk den baas over my speelt tot de baker inkluis
mina kwam na negenen en toen de meid alles gereed gezet had en vertrokken was verzon zij iets nieuws zij zou hem toch nog ontmoeten wanneer zij hare braceletten gisterenavond in de groote coupe had gelegd niet zoo ze in een der kleine lagen en ze richtte zich op sloeg het roode damasten bedgordijn terzijde en zij zag naar heur toilet uit
lord william die mij nooit heeft liefgehad riep zij hartstochtelijk lord william die mij met zijn laatdunkend mededoogen heeft gekrenkt die mij het hart heeft gebroken die mij tot woestheid tot dwaasheid heeft vervoerd door zijne voorzienige wijsheid lord william die nu een brave zestiger zal zijn
totdat er weer kwam de samenwerking van uiterlijke dingen een feestje lichte wijn bevangenheid een daad of gezegde van een man waardoor haar belangstelling hevig werd geprikkeld met een zwakkeren of overspannen toestand haars lichaams en dan waren de voornemens om toch het prettige niet te verzuimen sterker en duidelijker dan die om rein en frisch en braaf
niet dat ik voor dat geheibei en gesnor ben neen dat zyn ze ook niet altyd ik zie op die sterke dryfveer die jonge lieden altoos iets te doen geeft en van allerlei beuzelingen en kwaad afhoudt
er was niets met haar te beginnen ze was zo over stuur en zo angstig bevreesd dat men haar haar zin niet zou geven dat de vrouw eindelijk hoofdschuddend toegaf haar in gerrits gemakkelijke stoel bij de tafel duwde en zei nu nu blijf dan maar hier vannacht rust nu maar eens even uit en probeer wat kalmer te worden
nu had ik ten minste het mijne gedaan om haar te behouden ik kon haar nastaren met stille berusting al was het met diepen weemoed zoo is het gekomen francis dat ik geen mr voor mijn naam kan zetten
weer noordewind elken dag probeer ik nu den raad van zuster paula te volgen frederik van eeden van de koele meren des doods ik begin met des morgens een spreuk luid op te zeggen
mijmerend en half luisterend naar toos dacht eline aan fabrice en zag zij den album in de handen van mevrouw verstraeten en er schoot eensklaps een gedachte in haar op als een onbesnoeide rank van haar levendige fantazie die over haar hartstocht bloeide
ze het ouwe pieternel nooit een onvertogen woord gegeven t was een lief hartje van een kind en ik was ook zo mal met haar dat als zy tandjes kreeg of zo ik my tot water huilde niet waar myn heer blankaart
ik denk dat tante je graag spoedig bij zich wil hebben elsje en ik zal vragen of aafje's zuster dan bij mij wil komen zij kunnen er daar nu best een missen nu grietje ook uit haar dienst thuis is
zij wist wel beter het waren geen geldzaken het waren nooit geldzaken want hij was daarin zoo wanhopig accuraat dat zij die haar ouden vader zoowat alle beheer uit handen had genomen zich nimmer een aanmerking of een vermaning behoefde te getroosten
daarentegen was er overvloed van keurig glaswerk waarop de kapitein mij attent maakte als vreesde hij dat deze bijzonderheid mij zou ontgaan terwijl hij er bijvoegde ik voor mij hecht niet aan al die fraaiigheid in den tiendaagschen veldtocht heb ik bier gedronken uit een melknap en champagne uit boeren theekommetjes en het smaakte er mij niet slechter om
alsof ik wel zoo heette lachte elsje maar wat heb ik dan gedaan als je dat niet begrijpt kan ik het je niet uitleggen zei cécile boos je hebt je heel onbehoorlijk en coquet aangesteld sta daar nu maar niet zoo dom te kijken maar maak liever voort
en op een middag in de school vroeg haar een meisje of zij ook gemerkt had dat het zoo'n prettig gevoel gaf als men uitkeek naar de voorjaarsluchten en den zonnehemel en tegelijk zich aandrukte tegen het vensterkozijn dit werd wat fluisterend en gewichtig gevraagd en hedwig schudde van nee
maar kind waarom heb je niet even gescheld om het licht te laten aansteken zei elsje's tante hoe kom je er bij om hier zoo in het donker te blijven staan steek even de kaarsen aan op het toilet keetje en leg die kleeren maar op het bed de jongejuffrouw zal zich vandaag wel alleen kleeden
zonder met mij verloofd te zijn herhaalde zij op koelen drogen toon en rees op maar nu moeten wij gaan neef want wij zullen ditmaal den omweg nemen die de gemakkelijkste is wij komen toch al te laat voor de thee nu de kapitein kan ze zetten dat's het minst
hoe was het toch mogelijk dat het hare tante niet verveelde naar dat verschrikkelijke passen te kijken en dat zij maar steeds met dezelfde nauwkeurigheid haar oordeel ten beste gaf u kunt die veter nog wel wat meer aantrekken zei ze toen elsje eindelijk een korset had dat ze tamelijk goed paste
en heeft zy dien man reeds gevonden mevrouw ik vroeg dit met zulk eene merkbare ontroering dat de schrandre vrouw het moet gemerkt hebben neen myn heer juffrouw burgerhart denkt zeker zo weinig aan trouwen als aan het
al te zoet reukwerk door de gore stanken de lust die nu haar leven rijk moest maken zich vreemd en valschelijk mengen op deze wijze er waren een paar ronde gaten in de poortdeur die hadden haar broers er eens baldadiglijk in geschoten met pistoolkogels en een van hedwigs verliefde jongens had haar gezegd op een
blijkt u dat inderdaad onmogelijk bij nader onderzoek weln dan is het nog niet te laat om terug te treden voorloopig heb ik in dien zin aan den notaris geschreven ik voel wel dat ik beproeven moet of er iets van dat huwelijk kan komen ik ben het in de eerste plaats aan het jonge meisje verplicht maar om de waarheid te zeggen ik zou zoo graag willen dat een ander dan ik
maar er kwam geen geluid de toneelkoorts had het arme kind deerlijk in hare macht zij stond te trillen op hare benen het suisde in hare oren en zij voelde zich diep ongelukkig al haar moed begaf haar en met een wanhopig gebaar sloeg zij de handen voor het gezicht en barstte in tranen uit frits schoof snel het gordijn weer voor het toneel
de generaal een attaque riep hij met tranen in de oogen dan is hij geschrikt of heeft zich boos gemaakt en dat dat is mijne schuld maar frits
de witte regen ruischte neêr als een alles verdrinkende weelouis couperus de stille kracht moedsmart de weg de tuinen dropen en dronken den waterval tot zij als moerasplassen en overstrooming schemerden in den duisterenden avond
hoe lang duurde hem die korte pooze die men hem wachten liet maar nu trad hij dan toch den salon binnen en mevrouw van erlevoort ontving hem glimlachende maar innerlijk eenigszins verlegen het was haar natuurlijk opgevallen dat paul hun huis niet meer had bezocht al had hij ook freddy luchtig van een visite gesproken
haar eerste werk was naar de deur te gaan en die te sluiten toen sloeg zij de handen voor het gezicht en klaagde bitter en luid o grootmoeder grootmoeder was ik maar weer bij u ik houd het niet uit o ik houd het niet uit
van nacht eindelijk zonder gevaar zoû het zijn maar zij ze rilde ze sidderde en ze smeekte addy addy neen neen ik durf niet verder ik ben bang dat de gardoè ons ziet en dan daar loopt een hadji met een witten tulband op hij zag uit naar den
een goede jongen die de woude sprak de heer verstraeten toen hij weg was en lili ging naar den kleinen salon terug terwijl zij haar mama ook iets gunstigs over georges hoorde zeggen ingenomen als zij was door
neen god weet wat ik er voor had willen doen en dragen om den armen trouwen man in het leven te behouden maar toch ligt de schuld aan mij het was op een rijtoer wij hadden de mooie blauwgrijze schimmels moeten wegdoen surely i am to be dammed riep rudolf dat prachtige span mijn arme vader
maar wat is er toch dokter vroeg ze weer de dokter antwoordde niet maar nam een stoel en ging bij het bed zitten bevoelde elsjes pols deed haar enige vragen en zei toen op hartelijke toon er is iets gebeurd elsje daar je heel bedroefd om zult zijn er is vanochtend een bericht gekomen over je grootmoeder en dat bericht is niet gunstig