rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
wie moeten er uitgenoodigd worden vroeg de nachtuil op het groote bal kan iedereen komen zelfs menschen wanneer zij slechts in den slaap spreken of iets dergelijks kunnen doen wat in onzen geest valt maar bij het eerste feest moet er een strenge keuze gedaan worden wij willen alleen de allervoornaamsten hebben
in de slaapkamer werden de gordijnen opgehangen en met slakkenslijm vastgemaakt ja er heerste een geducht gegons en gebrom nu moet er hier met paardenharen en zwijnenborstels gerookt worden en dan geloof ik het mijne gedaan te hebben zei de huishoudster
beter dan in mij zelve want ik rekende op zijne vastheid en kalmte om mijne woeste en ongeregelde schreden te besturen maar voor den schatrijken erfgenaam van tante roselaer een intrigant die eene erfenis accapareert en daartoe de vrouw trouwt die men hem aanwijst voor dezen heb ik niets dan mijne verachting
vyftigste brief mejuffrouw styntje doorzicht aan mejuffrouw sara burgerhart lieve vriendinne ik had dan het genoegen om u en nog eenige jonge harten aan het huis van de vriendinne buigzaam te zien
boeken haar veel te wijs op zolders van t oude buitenhuis gevonden zoo las zij over sterrekunde en ooft cultuur en een rijm kroniek ook trachtte zij alleen latijn te leeren zij was toen nog geen twaalf jaren oud
maar buiten liepen de hagedissen in den gebarsten boom op en neer en de eene zei tegen de andere o wat is die noorweegsche oude kobold mij uitmuntend bevallen mij bevallen de jongens beter zei de regenworm maar hij kon immers niet zien het ellendige dier
oogen maar de slaap kwam niet o god kreunde ze god laat me slapen ik smeek u laat me slapen en ze weende bitter onophoudelijk toen schoot haar eene gedachte door het brein als ze nog enkele druppelen meer dronk dan de dokter uit brussel haar had voorgeschreven zou dat kwaad kunnen
ziet gij francis op uw leeftijd hebben de meeste jonge meisjes reeds iets als eene amourette gehad met den een of anderen aankomenden jonkman waarmee ze gedanst hebben gij gelukkig niet want die eerste lentebloesems vallen in den regel af zonder dat ze ander spoor achterlaten dan zekere ervaring die voor de vruchten van het rijper seizoen niet
de oude kobold uit noorwegen die in het oude dovre gebergte woont en vele klippenkasteelen van veldsteenen en een gouden sieraad bezit dat beter is dan men wel denkt komt met zijn beide zonen die een vrouw moeten uitzoeken
nu vroeg zy my of ik de taf wilde kopen dat ik met een gaarn lieve lotje beantwoordde toen zy met my want zy slaapt nu in myn pavillioen en ik slaap in het uwe tot
toen het weer een weinig tot bedaren gekomen was en de mestkever het water uit zijn oogen weggepinkt had zag hij iets wits schemeren het was een stuk linnen dat op de bleek lag hij ging er heen en kroop tusschen een plooi van het natte linnen
zou ik dan kwaad doen zeg nu wat gy er van denkt groet uwe moeder met eerbied voor my en bemin toch uwe vriendin ps alle jufferlyke handen zyn thans voor my aan t werk t is of zy een pop kleden zo beyveren zy zich
had roode kringen onder zijn oogen gekregen en zijn glas gebroken georges en paul amuzeerden zich steeds om zijn grappen vincent echter bleef hem flauw glimlachend aanhooren en er rees in hem een vreemde verwondering op een verwondering dat een mensch steeds zichzelve steeds zijn eigen individu was
de volgende dag verliep zeer aangenaam de daarop volgende ook nog al maar de derde dag moest hij reeds op voedsel voor zijn vrouw misschien zelfs wel voor zijn kinderen bedacht zijn
en dat wij ze gehonoreerd hebben omdat er bij protest bij verklaring van valschheid een ergerlijk proces uit gevolgd zou zijn dat u niet had kunnen treffen omdat gij toen reeds lang aan de andre zijde van den oceaan waart maar dat uw vader gedwongen zou hebben reeds toen zijn ontslag te nemen uit den dienst daar zijn naam zijn eer er bij in t spel was
de beleeftheid deedt my vertrekken na dat de weduwe my verzekert hadt dat het haar niet ongevallig zyn zoude my eens weder te zien afscheid genomen hebbende vertrok ik met brunier hem bedankende voor de gelegenheid die hy my gegeven hadt om deeze waarde dame te leren kennen
saartje de jongen zag er met zyn betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart reisgewaad en negligeant kapzel zo wel uit dat het my smart myne moeder niet te kunnen tegenspreken het denkbeeld dat ik heb van uw hart en verstand beide noopte my om u dit gesprek pas voor twee uuren gehouden mede te delen
en tot deze dingen behoorden zoowel het eenvoudig vieze als ook het meer geheimzinnige naakte of ontbloote het toppunt dezer gevoelens werd eens bereikt toen zij een forsch gebouwde beschonken man zich had zien ontblooten de gewaarwording was haar als een schok hevig beklemmend onverwacht en onbegrepen als een plotselinge ziekte
ik weet het men betwist tot de geldigheid toe van mijn huwelijk in zwitserland of zoo het geldzaken betreft waarin ik of iemand der mijnen betrokken kon zijn dan bid ik u wees zoo edelmoedig en spaar het haar zoolang het haar gespaard kan worden
daar kreeg hij bezoek van een vlieg wat is het vandaag mooi weer zei de vlieg hier wil ik uitrusten en mij in de zon koesteren je hebt het hier heel prettig je spreekt naar je verstand zie je dan niet dat ik vastgebonden ben ik ben niet vastgebonden zei de vlieg en vloog weg
zuster paula ik zal t je uitleggen wat je laatst zeide vond ik niet verstandig en het ergerde me wederom van jou te hooren wat onverstandige menschen elkander zoo vaak napraten toen werd ik wat kregel
ik kan u al myn verdriet niet vertellen daar is in veele opzichten zulk een zweem van beuzelagtigheid by dat gy die zo gelukkig leeft niet kunt geloven dat het my z treft ik heb geen de minste vryheid komen myne meesters dan tiert zy als een zottin
ik ben ook zoo'n soort van een agent van een verhuurkantoor ook een aanspreker ik kan lachen en huilen al naar het te pas komt in mijn koffer heb ik een zomertoilet maar het zou heel dwaas zijn dit aan te trekken hier ben ik nu
love dat is t juist dat is t juichte zij in verrukking mijne hand vattend en die aan hare lippen brengende maar nu dearest laat ons gaan want anders slaan ze alarm in het kasteel
zij sprak geen woord hollandsch gerimpeld als een verschrompelde vrucht met hare verdoofde oogen en hare verlepte sirih mond leefde zij rustig hare laatste jaren voort altijd in een donkeren zijden kabaai met juweelen gesloten aan hals en nauwe mouwen
mathilde hoe is het je mogelijk dat altijd te verkroppen ik ik zou niet kunnen ik zou moeten uitspreken wat me zoo ongelukkig neen neen jeanne o waarlijk neen nooit meer spreek daar ook nooit meer over ik ik voel me anders herleven ik bid je nooit nooit meer
en comme il faut gelogeert is ik zag les femmes sçavantes spelens een stuk van den grobetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart ten moliere myn genoegen was groot alles dagt my was natuur het karakter van crisale smaakt my maar dat
weet je wat ik wil zeggen ik weet mijn zuster ik dacht het heb je t ondervonden ik meen wel mijn zuster maar t was zoo vaag somtijds hoe zoo mijn kind was dan je liefde voor man en kind vaster vreugdrijker klaarder
en een andere de eer en het levensgeluk hoe kon ik zoo onnoozel zijn te wanen dat u daar niets van zou zijn ter oore gekomen dat men u niet daarvan eene voorstelling zou gegeven hebben die genoeg was om u z nieuwsgierig te maken
het scheepje zeilde af de stroom van het water voerde het mee maar als deze het te ver van den wal deed afdrijven dan stroopte een der jongens zijn broek dadelijk op stapte in het water en haalde het weer aan land terug
maar zij had zich niet aan het bezwaar harer zuster gestoord zij vond integendeel iets pikants in dat onbekende en haar romantische geest schepte er aanstonds een kleinen roman uit fabrice had haar opgemerkt in de loge der verstraetens hij was gecharmeerd op haar geworden hij zong voortaan slechts voor haar alleen voor haar
met dezelfde plichtplegingen werden de mede gevangenen ontvangen ik heet u welkom in de marshalsea mijnheer ik neb al menigeen welkom geheeten binnen deze muren
zij bedacht nu ook dat zij die meubels die ornamenten niet meer gezien had van het oogenblik af dat zij in dien verschrikkelijken nacht naar jeanne ferelijn gevlucht was en elke herinnering die opdoemde bracht weder andere herinneringen met zich mede zoodat zij ten laatste als een regen van weldoende geurige bloemen of van pijnlijke vurige vonken haar gemoed
papa ging cavalièrement met hem om zooals oude schoolmakkers al zijn zij elkaar nog zoo ongelijk maar mij kwam het voor dat hij met laatdunkende verwondering op mij neerzag zooals een adelaar op eene gemeene kraai
ontken ik uw bestaan durf ik my onderwinden te twyfflen of ge op ons uw schepslen nederziet hoe zou een wanbegrip zo zeer myn oog verblinden daar ik uw dierbre gunst elk oogenblik geniet
zij was een verre bloedverwante van de familie en droeg een hart van barnsteen voor het voorhoofd haar beenen bewogen zich zoo vlug trip trip sakkerloot wat kon zij trippelen zij ging regelrecht naar het moeras naar den nachtuil toe
over de toekomst bekommerde hij zich weinig hij had steeds geleefd van het eene uur op het andere hij had dagen van weelde gekend in smyrna en honger geleden in parijs en londen maar in welke omstandigheden ook steeds had hem die koorts naar afwisseling voortgejaagd in een ontevredenheid met het tegenwoordige
op onverlicht diep in slaap en hij smeekte haar hij bezwoer haar hem dien nacht niet te verlaten dat hij sterven zoû dien nacht zonder haar al gaf zij toe beloofde hare armen om zijn hals toen zij weêr schrikte en weêr uitriep addy addy daar alweêr die witte
zooals we dat van haar gewend zijn excellentie zei rolf lachend maar daarvoor is zij ook onze commandant ik wilde met dat koor niet instemmen zooals gij denken kunt en toen men dit onderwerp in t gesprek liet vallen zaten wij met ons drieën alles behalve gezellig bijeen
waarlyk broêr dat gevolg gaat kreupel oh ho zulke vive meisjes raken niet ligt aan de liefdekoorts t vergif wil niet voort alles diverteert haar zo betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart zeer dat hare gewaarwordingen den tyd niet hebben om tot gevoelens op te groeijen en t is haar taamlyk onverschillig of zy met een goejen jongen dan met een schoothond
hoe gij u nu reeds de airs geeft van een millionair viel verheyst in de preliminairen van zijn huwelijk te laten openen per ambassadeur jammer waarde patroon dat ik volstrekt niet in de gelegenheid ben uwe opdracht te aanvaarden wie weet hoe ver de serviliteit voor uw aanstaanden rijkdom mij anders nog vervoerd zoude hebben
al de oude demonen van de eerste klasse met staarten den alruin en de kobolden moeten wij hebben en dan kunnen wij dunkt mij het grafzwijn het doodenpaard en den kerkdwerg ook niet weglaten
dit niet alleen maar dat ik mynen man deelde met het uitschot der sexe zo eene ontdekking is wat het grievende betreft niet te beschryven ik had myn man t is waar genomen om dat ik het niet zag te ontduiken doch myn hart zou hem indien hy het my zelf niet onmooglyk gemaakt had uit erkentenis genegen zyn geworden
moet aanslaan ik ben niet van de leer que la forme emporte le fond dat stel ik op den voorgrond maar toch eene vrouw die er zich zoo grof tegen vergrijpt heeft ongelijk al ware zij overigens nog zoozeer in haar recht als ik het den kapitein niet eens duchtig zeg baat het niets
eline zette zich naast otto op de ouderwetsche ruime bank terwijl de beide meisjes zich op de breede leuning wiegelden en zij vertelde van roberts en hare duo's cathérine was naar buiten gegaan maar eline zeg me eens verveel je je hier niet op de horze vroeg henriette
dit leven ging voort vele dagen en er kwam een zekere gewendheid in die de grootste moeielijkheid verlichtte maar gelijk daarmee en als in gelijke rede kwam langzaam langzaam het ontzettende besef van teleurstelling in hedwig
zy moet hendrik hebben zeit hy dat is vast ik hoop maar dat vader deezen man niet knorrig zal maken ik vrees anders ik neem deeze dagen waar om het voornaamste der stad zo wat te gaan zien
daarop ging hij een eindje verder en stiet nu op een potscherf die daar wel is waar niet had moeten liggen maar zooals zij lag gaf zij een goede beschutting tegen weer en wind
en als om deze inzinking van haar levensgloor te voltooien kreeg zij buiten de school uren een godsdienstleeraar die verwarde en bedierf wat er aan schoone en zuivere aandoeningen in haar met het woord godsdienst was verbonden
eline was om de gepozeerde artisten niet af te leiden naar de serre gegaan en zette zich neêr bij den heer verstraeten dien zij nog met zijn verjaardag feliciteerde hij legde zijn boek uit de handen en zijn bril af terwijl hij met zijn tintelende bruine oogen vol welgevallen het elegante meisje beschouwde
dezelfde beweging waarmee ik op dien gedenkwaardigen avond mijne lamp zou hebben omgeworpen zoo niet de reddende hand van juffrouw joosting tusschenbeide ware gekomen was tegelijk van de noodlottigste uitwerking geweest op mijn inktkoker de goede ziel had maar op het noodigste gelet maar die inktkoker helaas was hare opmerkzaamheid ontsnapt
my belovende niet van myn man aftegaan en zo er iets gebeurde betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart het my te laten weten ik was geheel afgemat de staat waar in ik my bevind ik moest gehoorzamen ik heb my zelf in slaap geweent en de zorgvuldige vrouw merkende dat ik wakker was kwam my zeggen dat de doctor hem niet erger vondt
maar nu het uitgesproken is moet er eene beslissing zijn ik moet u verlaten voor altijd of ik moet uw echtgenoot worden en dat wil ik francis met eene vastheid van wil die al uwe zwarigheden voor niets acht
de oude kobold is een echte oude eerlijke noorweegse grijsaard vrolijk en eenvoudig ik ken 'm uit vroeger dagen toen wij broederschap met elkander dronken hij was hier om zijn vrouw af te halen nu is zij dood zij was een dochter van de koning der krijtrotsen van möen
hij had haar de trap opnieuw hooren afkomen en hij had behoefte haar even te zien in een gevoel van wroeging en ontevredenheid over zichzelven hij naderde haar terwijl zij terzijde van den schoorsteen zocht op de punt zijner pantoffels hij vatte haar zacht bij heure armen
ik bragt haar by haar zelf doch met moeite hare tranen raakten los volg my sprak zy in myn eigen vertrek hier kan ik niet blyven in de zydkamer
hier zijn mijn vijf vingers zei de oude kobold vertel mij er nu een van elke vinger en zij greep hem om zijn pols vast en hij lachte dat hij schudde en toen zij aan mijn ringvinger kwam die een gouden ring om zijn lijf had alsof hij al wist dat er een verloving zou plaatshebben zei de oude kobold
nu als ik daaraan voldoen kan heel gemakkelijk zij wenschte zoozeer uwe kennis te maken en vraagt wanneer het u convenieert eens eenigen tijd bij ons te komen logeeren het spijt mij dat ik het eerste verzoek van uwe vrouw moet afslaan willibald maar het convenieert mij in t geheel niet sprak zij ernstig ik laat mijn grootvader nooit meer alleen
door deze voorloopige afwijzing diep terneergeslagen bleef hedwig nog een dag in toestand van kwellend berouw den volgenden dag was zuster paula kalm en vriendelijker
zag ik voor mij een kleinen mageren grijsaard wiens gelaat zoowel als zijne gestalte iets fijns en gedistingueerds had een lange rechte neus dunne bleeke lippen niet eens een knevel rondom den ingevallen mond
beide van een donkergrijze wollige stof die glad over het corset spande het midden omsnoerd en omstrikt met een grijs zijden lint als ceinture aan haar hals een klein flikkerend gouden pijltje
ik heb er met den elfenkoning woorden over gehad want ik dacht dat wij niet eens spoken konden toelaten de zeegeest en zijn dochters moeten het eerst uitgenoodigd worden zij zullen het wel niet plezierig vinden op het droge te komen maar zij zullen wel een natten steen om op te zitten of nog iets beters krijgen en dan denk ik zullen zij voor dezen keer wel niet bedanken
mejuffrouw anna willis aan mejuffrouw sara burgerhart lieve vriendin om u te pryzen over uwe levendigheid kan ik niet om u te bekyven over uwe bekoorlyke boertery mag my niet van t hart zie daar dan de twee brieven te
ik heb het u immers verzekerd dat ik voor zaken een procureur zou gebruiken nu kom dan mee maar ik moet u vooraf waarschuwen dat gij den generaal niet alleen zult vinden
maar alles was nog niet uit er kwam een schuitje waarin eenige meisjes zaten aanroeien kijk daar zeilt een oude klomp zei een der meisjes er zit een diertje aan vastgebonden riep een ander uit
en dat verlangen scheen hem tegelijkertijd zoowel zeer kinderachtig om de bespottelijke onmogelijkheid als zeer verheven om de grootsche onbereikbaarheid die het omvatte en hij meende dat niemand dan hij zulk een verlangen koesterde en gevoelde zich zeer hoog boven andere menschen geplaatst
somtijds voegen zij er nog wel eens een dag aan toe maar dat kan mij weinig schelen hoera ge moogt niet zo schreeuwen zei de schildwacht och kom ik mag wel schreeuwen riep de man uit ik ben prins carnaval en reis onder de naam februari
kan zyn dat ik verkeert denk maar my komt vôôr dat alles t welk eene lieve vrouw over haar zelf en hare kindertjes schryft voor een eerlyk gevoelig man van het uiterste gewigt is en dit is het ook by my
maar ik zal haar geene ergernis meer geven ik heb het haar beloofd dat is zoo goed als een eed ik hoop maar dat ik dien houden kan eindigde hij met een zucht terwijl zijne stem altijd doffer en
en plotseling ruw ontwaakte zij dan uit dien waanzin zag zij dat zij zich alleen in hare kamer bevond dat zij vreemde gebaren maakte dan ontzette zij voor zichzelve en sidderend dacht ze o god zal het waar worden
ja hij kon zoo vertellen dat men zag wat hij beschreef het was juist zoo alsof er zaagmolens maalden alsof er jongens en meisjes liedjes zongen en dansten en nu gaf de oude kobold aan de oude elf een hartelijken kus en toch bestonden zij elkaar niet
er vloog nog een gedachte door zijn brein meende zijne moeder wellicht door zich zelve in haar kamer gevangen te houden de balans gelijk te maken zou zij meenen op deze wijze boete te doen
nu kraait de haan zei de oude elf die het huishouden waarnam nu moeten wij de luiken sluiten opdat de zon ons niet verbrande en nu sloot de heuvel zich
eline had gisteren in de opera tijdens de cavatine van den comte de luna een gedachte in zich voelen opkomen achter het raam van een platenwinkel had zij portretten van fabrice gezien gecostumeerd in verschillende pozes en zij had het plotselinge verlangen gevoeld er een te bezitten
nauwelijks bemerkte hedwig ritserts kleine daden van voorzichtigheid of haar hoog geluk zonk in wat is dat nu lief vroeg ze wor je n voorzichtig vin je dan tch dat we kwaad hebbe gedaan heb je me voor den gek gehouë zei je niet dat er tusschen ons geen zonde mogelijk was
maar toch het spijt mij ik kan u niet zeggen hoe het mij ook spijt dat gij heengaat juist nu ik in de gelegenheid zou zijn uw leven als het mijne te veraangenamen denk toch eens willem ik krijg bosschen en heidegronden in mijn bezit en gij die zooveel van jagen houdt
eenigjes en alleentjes om zyne heidensche wyven en bywyven te behagen die wel zin daar aan hadden in die blinkende zonden zei hy en dat toen salomon zich bekeert hadt hy ook van dat betrachten dat doen zoude gezegt hebben ydelheid der ydelheden dit alles is ook
als ik gouden schoenen gekregen had dan zou ik een sieraad van den stal geworden zijn nu heeft de stal mij verloren nu heeft de wereld mij verloren alles is uit
ik maakte een beter figuur in de wereld dan men van het zoo men meende in t wild opgegroeide meisje verwacht had ik kleedde mij met smaak dat wil zeggen naar zijn smaak hoewel hij er verre van af was mij dit op te dringen maar ik raadde den zijnen en volgde dien op mijne eigenaardige wijze
toen lachte zij niet maar ergerde zich diep en vond alle vreemden dan nog aangenamer en beminnelijker met verwondering bemerkte zij in later jaren dat zij nooit terug verlangde naar haar verlovings tijd en
is dat een heuvel vroeg de kleinste der jongelingen en wees naar den elfenheuvel dat noemen wij bij ons in noorwegen een gat wel jongen zei de grijsaard een gat gaat naar binnen en een heuvel gaat naar boven heb je dan geen oogen in je hoofd
ga maar neem toch de portefeuille aan als restitutie voor u zelve als een zwakke poging om iets te vergoeden voor alles wat ik u schuldig ben het spijt mij alleen dat het niet meer is
uwe houding de trekken uws gelaats uw temperament zyn door de natuur z geschikt dat gy vry gemakkelyk eene heilige onder de jonge lieden zyn kunt en gy zyt voor zo eene gegroet uwe vyanden van binnen slapen en hebt gy ook anderen
de oude vrouw had het koud maar haar oogen fonkelden als twee heldere sterren zij droeg een bloempot in de hand waarin een kleine dennenboom geplant was dien boom wil ik opkweeken dan kan hij groeien en groot worden tegen den kerstavond
een mooi meisje met een veel beter figuur en ook veel meer ontwikkeld dan kleine dorrit hoewel zij op het eerste gezicht veel jonger scheen dan deze bleef op den drempel staan toen zij den bezoeker opmerkte
maar nu ga ik ook onverbiddelijk met mezelve te werk ik ga nu naar haar toe ik durf haar naam niet spreken of neerschrijven toen hedwig voor zuster paula stond viel de biecht haar zwaarder dan ze gedacht had
daar waag ik het op ik ben niet bijgeloovig maar dan moet gij mij toch beloven het zelve ten doop te houden daar hecht ik aan al zou ik met moeder en kind naar de werve komen om in uwe kerk
zacht aan twee gestalten van jeugd de armen om elkaârs middel mond zoekende mond in het dwingen van de betoovering zij schaduwden aan onder het geplozen fluweel der tjemara's en zacht in hun witte kleêren blankten zij aan als het paar van liefde dat eeuwig is en zich altijd herhaalt overal
wat is er ben heb je iets vroeg betsy neen ma antwoordde hij verwonderd opziende met zijn langzaam stemmetje waarom zucht je dan zoo kind ik weet niet ma zij zag hem even doordringend aan toen legde zij haar boek weg kom eens hier ben
en de kleine engel van was op de uiterste punt zijn gouden vleugelen uitspreidt van zijn groenen zetel afvliegt en kleinen en grooten in de kamer kust ja ook de arme kinderen die buiten op de straat staan en het kerstlied van de ster van bethlehem zingen
hare armen waren mager haar borst als ingevallen en zij bezag zich met een treurigen glimlach terwijl zij het dunne haar doorwoelde en omdat het donker werd omdat zij vreesde trots hare druppels toch niet te zullen slapen
o otto ik kan het me zoo goed van je begrijpen sprak zij dwepende en hangende aan zijn arm ik vind haar een snoesje uit freddy's en mathilde's brieven maakte ik me een voorstelling van zoo een beetje een haagsch nufje zie je want ik herinnerde mij haar niet goed meer
voor werdt bedankt de beide heren bleven wat zitten de onbekende heer verzogt my eenige oogenblikken te spreken ik ging met hem alleen hy boodt my met al de welleventheid van een fatsoenlyk man aan om my in staat te stellen my te bevryden van de lastige bezoeken eens ouden gierigaarts
hij verzuimde evenmin mij les in het schermen te geven en het ontbrak mij niet aan gelegenheid om mij in die nobele kunst te oefenen daar alle jonge officieren die bij ons aan huis kwamen er pleizier in vonden of dat uit complaisance voor papa voorwendden om zich met mij te meten
zij verwachten vreemdelingen in den elfenheuvel deftige vreemdelingen maar wie dat wilde de regenworm niet zeggen of hij wist het niet al de dwaallichten zijn besteld om een fakkeltocht te houden zooals men het noemt het zilver en goud waarvan genoeg in den heuvel voorhanden is wordt opgepoetst en in den maneschijn tentoongesteld
hy dat recht dat yder ligtmis van myn rang op zo veel meisjes heeft als hy goedvindt in zyn serail te plaatzen of wilt gy en hy tradt naar my toe dat recht dat de sterkere heeft over de zwakke
laat gij zoo met u spelen verweet francis mij waarom niet als het spel den loop neemt dien ik wensch gij blijft mijns ondanks bedenk dat wel fluisterde zij mij in
puur wil ik spreken als een openbare ligtekooi schandelyk om te zien wat dunkt u lief toen moest myn zedig popje al agter liggen voor die infame pop van pieternel en zei ik dan kom saartje kyk eens naar dit popje dan bekeek zy t schielyk gooide het weg
och je bent zeker niet wijs riep de smid uit wil je ook een gouden hoefbeslag hebben een gouden hoefbeslag jawel zei de mestkever ben ik dan niet even goed als dat groote dier daar dat opgepast en geroskamd wordt en dat men eten en drinken voorzet behoor ik ook niet in den keizerlijken stal
toch leo ik zou hem te kort doen als ik u niet verzekerde dat er één punt is waarop hij vastheid weet te toonen militaire eer ik heb eens tevergeefs getracht hem van een duel te weerhouden en nog wel een duel om mij
myne verkeering met u was weinig minder dan zusterlyk en het heeft my duizendmaal gespeten dat gy myn broêr niet waart ook ten koste myner halve bezitting ik nam alle uwe beleeftheden aan voor
in de eetkamer vond hij zijn vrouwtje zij sloeg een gelukkigen blik over haar lieve kamers over haar ontredderde eettafel met de seringen en de rozen in de vazen en met den wijn tintelend in het zilver en kristal
ik zal hun al de onaangenaamheden vertellen die ik op mijn reis in het buitenland doorgestaan heb en hun zeggen dat ik nu zoo lang te huis zal blijven totdat het paard zijn gouden hoefbeslag afgesleten heeft
het kwam mij zelfs voor dat ik zoo wat als facheux troisième werd beschouwd en om niet in den weg te loopen wilde ik naar mijne kamer gaan toen francis mij ter zijde riep en een biljet in de hand duwde waarmee ik van het hulppostkantoor een aangeteekenden brief voor haar moest afhalen
maar ik ben geen geestige jongen en al was ik het myn hart zou my niet toelaten myn tyd met aartigheden te verbeuzelen daar die reeds zo bekrompen omkomt ô myne letje wat beloof ik my lieve dagen met u hoe zal ik alles wat in myn vermogen is aanwenden om u gelukkig te maken
daar kwamen twee dwaallichtjes aanhuppelen het ene vlugger dan het andere en daarom kwam het ene het eerst zij komen zij komen riepen beiden uit geef mij mijn kroon en laat mij in de maneschijn staan zei de elfenkoning en zijn dochters hieven haar sjaals in de hoogte en boog zich tot op de grond
ja toen zij de volgende dagen om uur des namiddags uit school komende in het gewone winter middaglicht een paar jongens ontmoette die hun mutsen afnamen toen was het haar vreemd mal en pijnlijk hen te herkennen van het feest
nooit meer doen hoor ik weet wel dat het niets is maar als iemand het zag je moet me belooven het nooit meer te doen zij smeekte het liefjes innemend verwijtend doende of zij hen wel begreep of zij wel wist dat zij voor elkaâr blaakten in den donzenden toovernacht in hare woorden hen dadelijk vergevend
ik hoop wel dat zij treffen zal waar zij nut kan doen francis want geloof mij mijne bedoeling was niet om te wonden maar om te genezen hernam ik op gansch veranderden toon want ik zag dat zij al haar zelfbeheersching noodig had om niet in snikken uit te barsten
en wat zij dagelijks zag de achterbuurt en het vunze kamertje was zoo leelijk en schrikwekkend dat het haar levenslang bij bleef als een bange droom maar haar grootste naargeestigheid was verdwenen het saaie en vale van haar dagelijksch leven en zij rekende dit onder haar geluks tijden en zij verwonderde zich en begreep niet frederik van eeden van de koele meren des doods want dit was toch alles
eens ging zij naar de hoofdstad en bezocht leonora het was herman voorspoedig gegaan zijn praktijk bloeide hij bewoonde een grooter huis op een gracht er waren reeds drie kinderen
ziezoo nu kan de diligence wegrijden zei de schildwacht wij hebben ze alle twaalf de bijwagen kan voorkomen laat de twaalf eerst bij mij binnenkomen zei de kapitein die de wacht had de een na den ander
mevrouw van does bracht altijd iets meê stond altijd in betrekking met vrouwen van vroegere groote pieten die zij hielp verkoopen voor heel hooge percenten een morgenvisite van mevrouw van does kostte hem iederen keer minstens eenige rijksdaalders en heel dikwijls vijftig gulden
als gij jonker van zonshoven niet herbergen wilt om redenen die voor u hare wettigheid kunnen hebben zeg het dan maar ronduit maar maskeer ze niet onder zulke uitvluchten kamers zijn er genoeg dat is onwedersprekelijk en nu ik slaap op de eerste stroomatras de beste die gij ergens laat neerleggen
en ik mag dat evel zo niet rabbelen want kaatje onze kindermeid zeit dat het van onzen lieven heer zelf gemaakt is laast nam ik het meê in de kerk en las het driemaal heel aandagtig om dat ik den dominé niet zien noch horen kon zo vol was de betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart kerk en dat is tog mooi
maar hun vader de oude kobold van dovre was een heel ander man hij vertelde zoo mooi van de trotsche noorsche rotsen en van watervallen die wit schuimend met een gedruisch als donderslagen en
die ik heb waargenomen staande mijne omzwervingen in duitschland is er ook een die niet precies tot de achtenswaardigste behoort maar dat de nood mij dwong aan te nemen ik ben croupier geweest bij eene
je bent nerveus zeide hij teeder misschien sprak zij mat terug ziende dat hij haar niet begreep en te moê het verder te verklaren
bom daar werd een oude pot tegen de voordeur van den buurman geworpen piefpafpoef daar knalde een pistool men begroette het nieuwe jaar het was oudejaarsavond nu sloeg de torenklok twaalf slagen ratatatatata
maar dan zei het duiveltje heel spottend ja maar het is toch zoo en dan voelde zij als tot schreien toe omdat het duiveltje gelijk had het eind dezer gedachte was altijd een groote en namelooze droefgeestigheid en het oude doodsverlangen begon op te zetten als een stormwolk die den ganschen horizont betrekt
ik durfde mij zelve niet zijn en ik verwenschte rolf meer dan ooit die mijne chelles te vroeg had verjaagd alleen om mij eene houding te geven tegenover den fieren hooghartigen edelman wiens goede toon wiens fijne beschaving sprak uit alles wat hij deed of zeide had ik mijne gouvernante bij mij gewenscht
zijnde hierin het blijvende waarachtige herstel waarvan doctoren haar slechts een kortstondigen schijn hadden gegeven doch hedwigs veelvoudig wezen onderscheidde twee soorten van gewaarwording bij het zee verblijf namelijk de eenzame en de wereldsche
hare grote levendigheid drie jaren lang verstikt gehouden door eene kwezelagtige tante is hier van de éénige oorzaak zy is noch coquette noch du ton noch eene mode zottin zy is een meisje dat de waereld zien wil en echter altoos met fatsoenlyke lieden de publyque plaatzen bezoekt
binnen is iets aan t handje zei een andere hagedis zij laten den heuvel totdat s morgens de haan kraait op vier roode palen staan hij wordt goed gelucht en de elfenmeisjes hebben nieuwe dansen geleerd daar is iets aan t handje
niemand vatte mij toen nog au sérieux op als een jonge dame en ik zelve was de laatste om naar die positie te streven toen kwam lord william bij ons logeeren zij haalde diep adem als moest zij zich geweld aandoen eer zij vervolgde
de tweede maal zag zij hem in de straat hij had een wit werkbuis aan en stond voor een glazen winkeldeur waarop hij letters teekende hedwig stond stil en sprak met hem hij vertelde dat hij in de leer was bij een huisschilder en dat hij hoopte later een schilder te worden die schilderijen maakt
derde was van een heel andere soort zij had in de brouwerij der moerasvrouw geleerd en zij was het die er verstand van had elzenhout met glimwormpjes te lardeeren dat zou een goede vrouw zijn zei de oude kobold en daarop knikte hij haar toe
zij las niet verder en zij hield hem steeds op haar schoot waar hij stil tegen haar aan bleef liggen toen zij door den salon iemand hoorde naderen het was eline zoo dag elly
ik zal buiten zyn tegen vyf uuren of half zes de fargon moet in t koetshuis en de paarden moeten zo als zy van voor t rytuig komen op stal gezet worden ik zal de rest wel schikken
op uw gezondheid en gods zegen zeide zij dat was haar groet wat zag zij er allerliefst uit en zangeres was zij geen operazangeres ook geen kermiszangeres neen zangeres van het bosch zij doolde het frissche groene bosch door en zong daar voor haar eigen plezier
en de avondschemering gauw en haastig zakkende het eene floers over het andere was als een overstelpende droefenis van aarde natuur en leven waarin zij vergaten die seconde van paradijs in den morgen
het eenige wat hun verwondering hier wekte zeiden zij was dat zij de taal konden verstaan men zou haast denken zei de grijsaard dat je niet goed uitgeslapen waart
hy trok zo een potzig bakkes dat ik hem niet aan kon zien zonder lachen betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart edeling daar is wat aan maar hoe zal ik het nu redden want myn meisje is al wat ik in de waereld begeer zo als men zegt dit is waar dat ik haar oprecht bemin en dat zy my lief heeft zy is wel opgevoet en van een oud eerlyk
en de ondeugende lachte mij helder uit maar zij was weer in goede luim geraakt en dat was altijd iets hetgeen ik giste durfde ik niet uitspreken ik zie wel ik moet u zelve op de hoogte brengen anders komt gij er niet en dàn studeeren de mannen voor rechters en advocaten en zien niet verder dan hun neus lang is
moeders hand op haar koortshoofd bleef ten allen tijde haar stoffelijk zinnebeeld van hoogsten troost frederik van eeden van de koele meren des doods deze sterke en heilzame moederlijke invloed bond het geheele gezin tot een liefde warme eenheid waarin het den vreemde wèl was te komen en te toeven
vous entend declameerde francis op schertsenden toon terwijl zij van achter een vervallen muur optrad ik heb niet willen luisteren maar ik heb toch verstaan
ja ik heb er met een regenworm van mijn kennis over gesproken zei een derde hagedis de regenworm kwam regelrecht uit den heuvel waar hij dag en nacht in de aarde gewoeld had die had veel en velerlei gehoord zien kan hij wel is waar niet dat ellendige dier maar voelen en luisteren kan hij goed
nu was de moeite weer voor een dag geleden en de dag was dragelijk maar tot zulk een uiterste was bij beiden de schaamachtigheid gespannen dat zij groote kwellingen doorstonden en één van beiden zelfs later ziek werd door het niet willen weten voor elkander van natuurlijken
in ontdek ik k de redenen die u aanzetten om myn handelwys met uwen zoon goed te keuren ik beken dat ik zeer gezet ben op het bywonen van uitspanningen en dat ik er my meermaal in toegeef om dat ik volstrekt geen ander oogmerk heb dan my te diverteeren
waarin noch de barre nood met zijn verbeestende macht noch der kleine zorgen verdorring woedde en de kalmte en evenwicht des gemoeds bereikt door de strenge scholing in zelfbedwang eener van geslacht op geslacht steeds dieper ingeprente wellevendheid
daar lag een weeklacht in dien toon van verwijt maar die terstond werd overstemd door de vastheid waarmee zij voortging daarom wil ik mijn eigen weg gaan ik wil het verkeerd of niet ik hoor niemand toe ik zal over mijn eigen lot beschikken
eindelijk echter juist toen het weer in volle vaart voorwaarts ging werden de jongens geroepen dringend geroepen zij haastten zich om te komen liepen van het water weg en lieten het scheepje aan zijn lot over
zij keek niet meer naar den algemeen bewonderden waaier en was het verdere gedeelte van den avond stiller dan zij ooit placht te zijn v de stortvloed van geschenken was opgehouden mevrouw van erlevoort had heur gasten verzocht haar beide ontredderde salons vol papier stroo zemelen en aardappelschillen te verlaten
het hoog nog slechts knoppend geboomte schonk weinig afwisseling en de huif van het wagentje dat ter eener zijde dicht moet blijven om den schralen noordenwind liet mij niet veel anders zien dan den breeden rug van den voerman
foei kapitein viel zij in gij moet dat niet zoo aan de klok hangen dat gij hier foeriersdienst doet zijt gij misschien bang dat jonker van zonshoven niet zal opmerken hoe gij u verdienstelijk maakt
daarop ging hij verder onder de schaduw van een groote violier daar kroop een rups wat is de wereld toch schoon zei de rups de zon is zoo warm alles zoo vergenoegd en als ik eenmaal in slaap val en sterf zooals zij het noemen dan ontwaak ik als een kapel
ik nam de leidsels het ging den rechten breeden straatweg op die van z naar het dorp voert en al ging het met inspanning met overspanning zelfs rudolf het ging goed ik kreeg ze toch tot gedweeheid bravo dat dacht ik wel
de zon wierp haar stralen in den stal op hem neer en maakte het daar licht en vriendelijk de wereld is wel bezien toch zoo boos niet zei de mestkever men moet haar maar weten te vatten
dat stem ik toe maar zoo gij hare hulp noodig hebt kunt gij mij dan niet zeggen wat gij van haar verlangt dat zou te omslachtig zijn enfin zoo gij mijne boodschap niet verkiest te doen zal ik frits den huisknecht moeten opzoeken die er vast nog wel is
niet over dien lossen kees broêr maar over myn heer den jongen advocaat indien ik duidelyk moet spreken oordeel of ik hier toe reden heb drie dagen gepromoveert en al practiseerent advocaat ja alreeds gepleit voor eene strenge vierschaar en over een zeer teder stuk
francis heeft tot hare onuitsprekelijke verlichting de zekerheid gekregen dat gijsje jool hersteld is en met haar kind bij de pauwelsen inwonen gaat wij voorzien dat ze eenmaal als dochter in dat gezin zal worden opgenomen
hy moest ook niet leggen te choqueeren op myn kerk of hy zou zyn man aan my vinden ik versta my wel niet op alle de fynheden der redeneerkunst maar ik denk dat ik echter met hem geen gevaar loop om uit het veld geslagen te worden wy kunnen malkander op de beurs ook wel zo eens een aartigheid je zeggen
is het hier niet allerprachtigst vroeg een der kleine insecten die met hun roode sterke met zwarte stipjes bezaaide vlerkjes daarin rondvlogen wat is het hier heerlijk wat is het hier schoon ik ben het beter gewend zei de mestkever noem je het hier mooi er is niet eens een
we zullen wegvluchten allerliefste dweepster maar er moeten eerst eenige formaliteiten plaats vinden die ons het recht geven met opgeheven hoofd te keeren dat is wel jammer want ik zie tegen dat alles op als tegen een onbeklimbaar rotspad
eeden van de koele meren des doods waarin noch ziekte noch droef verlies noch hardheid van menschen noch kommer of gebrek haren levensgroei kneusden kon zij toch aan deze jaren niet terugdenken zonder telkenmale de kwade geur van saaiheid aan alle herinneringen met afschuw te hervinden
hij zou neen zeggen om toch geen andere te krijgen denk ik hernam hij met een melancholiek glimlachje zij voor zich is volkomen belangeloos zij zal er niet op zien maar toch is het waarheid dat zij geen man zonder vermogen kàn trouwen
zwart en wit gevlekt terwijl de knotwilgen aan den zoom der slooten op knoestigen stam hun waaiers van zilvergrijs loover verhieven ik vind een wilg zoo een melancholieke boom vindt je ook niet georges vroeg lili met gevoel o lili wordt poëtisch riep etienne kom lili een ode aan den wilg
nu gij zijt er mij te liever om viel zij onbedacht uit een man die geen egoïst is en zijne ambitie ten offer kan brengen aan de zwakheid van eene moeder van eene vrouw is eene zeldzaamheid laat mij u daarop goed in de oogen zien leo om de uitdrukking van uw gelaat in mijn geheugen te prenten
haar de vryheid verzogt hebbende om het verhaalde aan eene myner vriendinnen die zulks waardig was te mogen mededelen lees en zeg my kan men zulk eene vrouw te hoog schatten o hoe lief heb ik haar
dat is een onvergelijkelijke plantenpracht dat zal smaken als het verrot zei de mestkever dat is een goede provisiekamer hier wonen zeker bloedverwanten ik zal eens zien of ik iemand vind met wien ik omgang kan hebben trotsch ben ik dat is mijn trots
een groene frischheid was daar de kronkelende vijver waar de reuzenbladeren eener victoria regia als dofgroene prezenteerbladen zich rondden tegen elkaâr met een enkele blankende lotosachtige
hedwig nam zijn twee slappe handen ja ik ben heel wat dichter in je buurt nu nou weet ik wat leven is en ik verlang na nog méér en niet naar t
zij gevoelde zich in dit oogenblik integendeel vol van een overspannen zenuwachtige kracht die zij zingend wilde uiten maar zij zeide voor het gemak steeds dat ze zwak was zoo men haar naar heure gezondheid vroeg
dit bezwaar en de berichten van een lid der familie die met goed gevolg naar amerika was uitgeweken en de zijnen opwekte om tot hem over te komen en gezamenlijk in die landstreek eene kolonie te vestigen met andere dorpsgenooten die daartoe waren over te halen deed ons besluiten dien tocht te ondernemen
gemeene kerel die je bent zei de mestkever en toen ging hij den stal uit vloog een klein eindje weg en bevond zich al spoedig daarop in een mooien bloemtuin waar het van rozen en lavendel geurde
liep mij na en smeekte mij niets van alles wat francis mij aangedaan had ernstig op te vatten en bovenal het kasteel niet te verlaten zoo is zij als er eens iets bij haar inslaat sprak de goede stakkerd maar over een uur zal zij berouw hebben ik ben er zeker van de bui was te hevig om lang aan te houden
die een franschen naam het die ik niet onthouwen kan t is een broêr zeggen zy van een juffrouw die met u in t zelfde huis woont hy het een amt op t staten of prinsen hof zie dat is al het zelfde nou juffrouw zal hem wel kennen ik sloeg een gat in de lucht t was of ik het te keulen hoorde donderen daar onze koetsier van daan is
alleen zag in volmaaktheid het park met de breede rijwegen en de groote huizen aan weerszij en de even fraaie rijtuigen die haar voorbij reden van en naar de stad in de zwaar beschaduwde laan die naar zee leidde en de menschen in die rijtuigen zagen haar met eenige belangfrederik van eeden van de koele meren des doods stelling wie is dat meisje daar zij haar gastvrouw kenden
er gaat van avond een mail en het pakket is z groot genoeg voor eene eerste toezending gij zult er heel wat aan te lezen hebben moge u tijd en opgewektheid daartoe niet ontbreken bij uwe aankomst wees gegroet tot nader uw leopold april
maar dat is geen vet postje en daarom roemde hij ook de vasten in een knoopsgat droeg hij ook een ruikertje van viooltjes maar deze waren zeer klein maart maart riep de vierde hem achterna en klopte hem op den schouder ruik je niets
als het met uwe intentiën strookt kunnen wij dat aparte zaakje onder ons afdoen wij zullen zien mijnheer overberg in elk geval kan het mij te pas komen dit te weten en hebt gij niet vernomen welk gebruik de jonge dame dacht te maken van dat geld
emilie dacht dat je geen armen man zou willen hebben wil je geen armen man hebben ben jij arm ja ik ben niet rijk goed dan wil ik wel een armen man hebben ik ben o zoo zuinig als het moet ik doe soms wel drie maanden met mijn toiletgeld voor een maand en zie ik er niet altijd netjes uit
sara burgerhart ningen zyn uwe verdelgers en ik schryf uwe aanhoudende gezontheid grootlyks toe aan dié gelukkige zielsgesteltheid waar door gy de dingen deezer waereld altoos of met onverschilligheid of van de blinkentste zyde beschouwt
en hij gansch gerustgesteld voelde warme zonnigheid van binnen en deed zich stil in schaamte de gelofte nooit meer zoo slecht van haar te denken frederik van eeden van de koele meren des doods drie weken daarna in augustus kreeg zij uitnoodiging van haar nicht om weer op zonheuvel te komen logeeren
al spoedig daarop viel hij in slaap en nu droomde hij dat het lievelingspaard van de keizer doodgevallen was en hem zijn gouden hoefijzers gegeven had en de belofte gedaan had zijn andere twee poten ook te laten beslaan
gij hebt het in uwe macht gehad mij tot zulk een uiterste te brengen dat de bestgezinde van uwe praktizijns telkens zijne omslachtige vertoogen besloot met denzelfden raad een huwelijk met den erfgenaam van freule roselaer
de passen houd ik hier zij zijn ieder voor een maand geldig als deze verstreken is zal ik het gedrag op den pas aanteekenen mijnheer januari mag ik u maar verzoeken nader te komen
niemand had een vrijen wil ieder was een gestel een temperament en kon niet anders handelen dan volgens de eischen van dat temperament overheerscht door omgeving en omstandigheden dàt was de waarheid die de menschen steeds met hun kinderachtig idealisme zeurend over deugd en met een handjevol religieuze poëzie zochten te bedekken
was haar goed verhavent hare lubben waren gescheurt ettelyke boucles los ik deed het gordyn toe men moet de vrouwen eerbiedigen naauwlyks te bed zynde kwam de chirurgyn een oud vriendlyk man die dit huis bedient deedt de lating voelde haar pols en zei dat hy oogenblikkig iets geven zou om intenemen nog
blanke schoonheid als een glimlachend idool de loomheid der indische jaren laamzaam aan vloeiende in haar bloed tot hare bewegingen hadden gekregen die onverschillige luiheid voor alles wat niet was liefkoozing en liefde haar stem het trage accent in ieder woord dat geen passie woord was metamorfozeerde zij zich onder die
juist door over mij te beschikken als over iets dat het uwe was en dat gij naar willekeur kondet draaien en wenden verschoon mij zoo iets ben ik niet
verroeste spijkers en kerkramenglas behoorden tot de lekkernijen de oude elfenkoning liet zijn gouden kroon met het afschraapsel van tufsteen oppoetsen het was best tufsteenschraapsel en het is voor de elfenkoning zeer moeilijk tufsteenschraapsel te verkrijgen
zyne oogen dreven van liefde en vreugd hy sloeg zyne armen om ons beide zag haar ernstig aan zei nu zyt gy de myne en zyn hoofd zeeg op haar arm neder
betsy als hij toch bijna stervende is riep eline trillend van woede ach gekheid wat gekheid als je hem zag zooals ik hem zie krijschte zij
je bent nu monsieur kadet en draagt een degen zo wel als een admiraal betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart maar zo je nu reis in een ploertig leven meer zin kreeg dan in een ordentelyk gedrag en dagt nu ben ik myn eigen meester en vele viezevazen meer dan zou abraham blankaart daar staan of hy een schepenkennis op zyn neus hadt
en hierop vloog de mestkever weg ik wil mij niet ergeren maar erger mij toch zei hij onder het wegvliegen al spoedig daarop streek hij op een groot grasperk neer hier lag hij een poos eindelijk viel hij in slaap
mocht ik zoo zeggen wat we samen verteerd hebben was maar een sommetje dat ik er zoo stilletjes voor apart hield en dat mij om zoo te spreken in den schoot was geworpen want het kwam van een gelukkig lot in de loterij
ik hoop echter dat gy spoedig weder in de stad komt immers in het strengste des winters uwe vriendschap met eene der beste vrouwen zal u zeker niet onkundig laten van t geen de jonggetrouwden betreft
zoo gezegd zoo gedaan willem verheyst bleek een oprecht vriend en geen sammelaar hij kwam bijtijds op den trein en vijf minuten na zijne aankomst zien wij hem op de stoep van het huis waar jonker van zonshoven logies had
onze zoon sprak een andere moeder was zodra hij uit het ei gekropen was ook dadelijk in de weer het is alles leven en vuur aan hem hij loopt zich de horens af welk een vreugde voor een moeder niet waar mijnheer de mestkever
hy offert zyn beroep niet op aan zyn vermaak hy spreekt als advocaat het pleiten is zyn zaak het bruiloftdicht zo stout beledigt wordt hier door my met ernst verdedigt
en een diepe oprechte onderlinge liefde van allen zonder uitzondering want uitzondering hierop in zulk een sfeer is een moeielijk denkbare zaak er was wel een koude en zelfzuchtige onder hedwigs vier broeders en zusters
maar zijn woord was nu zoo rechtstreeks aan mij dat ik verlegen over mijne indiscretie de houding aannam van het vertrek te willen verlaten blijf leo riep francis mij toe
daarvoor echter kreeg hij een druk van de hand van den knaap en werd op deze wijze tot bedaren gebracht de knaap ging daarop met rassche schreden naar den grooten vijver toe die zich aan het einde van den tuin bevond
en zij zonk onder eene gemoedsbeweging die haar geheel overmeesterde op de beide knieën voor mij neer leo ik wensch mijn neef van zonshoven tot echtgenoot hebt gij daartegen
uit het vaandel jagen mij waarachtig majoor dat noem ik doordraven mij dacht dat ik het mijne deed om hier op de werve de eer van het vaandel op te houden die anderen
de zoon van de tuinman en een vriendinnetje van deze waren bij de mesthoop gekomen hadden de mestkever gezien en wilden nu een grapje met hem hebben eerst werd hij in een wingerdblad gewikkeld en toen in een warme broekzak gestopt hij kriebelde en krabbelde daar naar zijn beste vermogen
hoor juffrouw ik breng je hier by brave menschen maar ik moet zo dra ik je daar in huis zie naar myn zoldertje ik moet er op passen dat ik niet in de kyker raak t is een boos kaerel als hy begint
den vorigen avond was zij met mevrouw verstraeten marie en lili naar de opera geweest waar zij de trouvère gezien had en dien morgen had zij roberts haar ouden brompot van een muziekmeester léonore's air voorgezet opdat hij haar zou accompagneeren la