rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
en als iets me geleerd heeft me voor de klas te beheersen dan is het zeker in de eerste plaats de vrees geweest om op engelientje te lijken als ze schooltje speelde
en na twaalven toen ik weer aan m'n tafeltje zat maakte ik het nog erger zo onpedagogisch mogelijk zei ik tegen m'n vis-à-vis daar ginds op de achterste bank
terwijl hij nog sprak hoorde men een rijtuig over de brug rollen en t voorplein oprijden ik zag tersluiks naar francis zij werd bleek en vloog op om voor het raam te gaan uitkijken
ja wat zou ik zeggen als onderwijzeres raak je gewend aan heel wat zonderlinge vragen of het nou heus komt doordat me man vroeger bij de huzaren heeft gediend dat al de kinderen zulke kromme benen hebben en of ze nou die kale plek op jantje z'n hoofd nog niet eens met haarlemmer olie zou insmeren
o en u mag niet met haar spotten ik hield dol veel van haar ze was ook een tweede moeder voor ons en toen ze na die lange ziekte stierf voelde ik mij verschrikkelijk verlaten als alleen op de wereld
ik kan niet meer rustig aan uw zijde zitten en mij onthouden die fijne blanke hand te kussen die gij zoo koel en achteloos in de mijne laat ik voegde de daad bij het woord ik heb u lief francis hartstochtlijk lief ik heb de uitingen van dien hartstocht onderdrukt met eene zelfbeheersching waarvan gij u geen denkbeeld kunt maken
maar dat viel niet in goede aarde even keek hij me van opzij aan ik zag z'n ogen nijdig vonken toen deed hij net of hij helemaal niet begreep dat ik hem bedoeld had
zou dan wel geene vroolijke jeugd hebben gehad dat is waar maar zij zou ook niet als een wilde rank zijn opgeschoten ongesnoeid en onbuigzaam zooals wij haar nu zien en daarenboven zou hare toekomst verzekerd zijn
hij maakte echter geen misbruik van zijn overwicht nooit zag ik hem een kleinere jongen plagen of slaan z'n houding had eerder iets beschermends iets vaderlijks zou ik haast zeggen
wie weet waar ik u nog om plagen zal als wij eens op de werve feest vieren men viert geen feest op de werve daartoe hebben we geene gelegenheid en geene aanleiding sprak zij wat knorrig en kortaf
het gaat goed met m'n chris een hele week twee hele weken het schoolhoofd kijkt voldaan zie je aan zijn school ikzelf krijg er ook al een beetje moed op
werkelijk was het niet dan hun gewone tafel en toch was er een overvloed en eene verscheidenheid van spijzen en zulke jacht op delicatesse dat het zeer goed voor een fijn diner kon passeeren
eens kregen we een nieuweling een olijke kaaskop die had blijkbaar z'n ogen en oren op de rechte plaats met zijn oordeel over arie was hij tenminste gauw klaar en het was raak ook
en hij had gevonden wie of liever wat een hond ik had daarop niets te antwoorden
want zij heeft niet als onze nufjes den tact om met zoete woordekens impertinenties te zeggen mogelijk komt gij achter de waarheid als gij haar die zelve ronduit vraagt een enkel bezoek verbindt daarbij tot niets en gij zult toch in elk geval een onderhoud met den generaal moeten hebben over de zaken
een kind dat iets doet wat niet mag weet het en als het er zelf op een ogenblik even geen erg op had dan herinnert het het zich onmiddellijk weer zodra je het aankijkt of z'n naam noemt
het appartement dat door grootpapa was bewoond stond nu leeg en was ruim genoeg om hem en zijn kamerdienaar te herbergen de majoor had er zelfs zijn bureau gehouden en er was plenty ruimte voor alle koffers en kisten die mylord meebracht
alle drie vlogen ze lachend naar de deur maar léonie wilde hun niet permitteeren de muziek te zoeken en zij maakten een plotselinge vroolijke drukte die de whisters in den anderen salon glimlachend over de kaarten deed opzien
enfin hoe het daar ook mee zij majoor frans heeft zich na dat avontuur niet weer in onze côterie durven vertoonen en haar grootvader schijnt er aanleiding uit genomen te hebben om zijn ontslag uit den dienst te vragen
maar dat hij nog haast niet gedragen had ik zie het nog voor me het was van creme cheviot met koperen knoopjes een fijn zijden lintje van voren en een geborduurd anker op de linker mauw
en dat ik het oordeel van jean paul over de blijdschap der mannen als de kortstondige dichteres die hunne bruid was spoedig na het huwelijk in eene spinnende huispoes veranderd niet deelen kan als er geest en hart is kan dat uitkomen in alle détails van het leven om dat te sieren en te verheffen
nou maar daar had haar kind nog nooit wat van uitgelaten zei ze wantrouwig het was op zo'n manier zonde van de cente had ze dat gewete dan had ze het kind nog beter thuis kunne houwe
avontuur van charles augustus milverton
de kinderen bleven bij den vader totdat zij den leeftijd bereikt hadden de dochter om op eene zwitsersche kostschool hare opvoeding te krijgen de zoon onder opzicht van een gouverneur tot hij rijp was voor de hoogeschool
lief hè zo'n jong opgerold blaadje dat kun je nu elke dag zien groeien ze had een kleur van plezier en keek me regelrecht in de ogen en voor het eerst zag ik iets vriendelijks in haar blik
z als gij vertrokken waart eigenlijk ik wilde wel en zij ook ja ik mag het niet zeggen maar zij heeft u een briefje geschreven dat mij niet bezorgd is
mooi zoo en wees nu niet meer boos of gepiqueerd ach ik was niet gepiqueerd riep etienne wrevelig en ontevreden over zichzelven daar théodore's vermaningen hem in een onaangename stemming hadden gebracht terwijl een verschiet van examens voor zijn blik verrees
hardhandig word het slachtoffer door mekaar gerammeld het hele troepje giert heeft uitbundig plezier het slachtoffer zelf het allermeest wat kwaje meid mot jij lache voor je kijke hoor je niet wat ik zeg
toen moest hij wel kennis nemen van deurwaardersexploiten en al dat gerei en helaas de freule ook want haar ongelukkige grootvader was al bij den eersten schok door eene herhaling van de vroegere attaque overvallen en lag er nu toe
nou en toen is ze dan ook gestorven zonder dat ik haar nog eens gezien heb niet eens op de begrafenis ben ik geweest want het liep net op het laatst met me veertien dagen later werd het kind geboren en nou denk ik altijd dat het schaap die onrust van me meegekregen heeft me man lacht me d'r om uit maar wat zegt u nou juffrouw
ik moest mij dus inhouden en zooveel mogelijk mijn aplomb hernemen om aan tafel niets te laten blijken maar dat ging boven mijne macht en ook waartoe hoe eerder hij het nu begreep dat ik hem haatte en minachtte hoe beter ik wist waarmee ik hem kon ergeren en ik besloot hem geene ergernis te sparen
met doodernstige gezichten als ik voorbij kom zeg ik denk er om dat je eerst alle mensen moet redden en ze knikken wijs al spuitend en geen van allen lacht
dit heeft onder de kinderen de vaste overtuiging gevestigd dat een juffrouw hen in een hogere klas niet meer aan kan en daardoor is het ook een nationale schande geworden om na je achtste of negende jaar nog bij een juffrouw te zitten
dat's geene fijne aardigheid jonker gij weet wel dat uwe nicht francis niet trouwen zal luister francis toen gij mij eens bij onze eerste wandeling over de heide diergelijk besluit hebt medegedeeld had ik geen reden om u daarvan af te brengen
als ik zei nee maar wat heb jij je sommen vlug af of wat heb jij keurig geschreven vandaag dan glom ze het enige waar ik me met grote angstvalligheid voor moest hoeden dat was haar aan het woord te laten komen
en bovenal om het kostgeld te betalen aan de grootmoeder en wie weet wat al niet bovendien want zij exploiteeren mij daar leo zij exploiteeren mij op eene gruwelijke wijze en ik weet er mij niet tegen te weren omdat ik mij niet onschuldig kan achten aan den dood van den vader aan de oneer en de krankzinnigheid der moeder
i er was ongeveer een week verloopen na de tableaux-vivants toen lili verstraeten zich des middags in den kleinen salon neêrzette daar waar ze waren vertoond geworden
en terwijl ze zo bezadigd naast me heen en weer drentelde onthulde het schelle stemmetje met de scherpe keelgeluidjes me heel de intimiteit van het huishouden waarin ze leefde
dankje leo als men het niet kan betalen moet men het niet nemen zelfs niet in den haag ik vergenoeg er mij mee en mijn vriend willibald moet er ook in berusten want de weigering valt mij al hard genoeg zonder dat er nog bij komt het verdriet om er met hem over te discussieeren
zij leefde daar in die groote kamer in eene zachtkens ontzenuwende en weeke welvaart in iets geurigs en fluweelachtigs het mollige deventersch onder de voeten een vlammend blokkenvuur in den haard en een met fantastische ooievaren en scharlaken pioenrozen bekleurd geel zijden japansch tochtscherm voor de deur
nu ben ik in het geheel geen voorstander van lange predicaties en uitleggingen aan kinderen je hebt er trouwens op school geen tijd voor maar ze zijn ook absoluut overbodig
hoog eetje heel hoog riep marie etienne de voeten vast op de plank bracht met een paar krachtige buigingen zijner beenen den schommel in beweging ah ik zie je kan beter schommelen dan roeien riep marie
maar zij wilde graag nog wat met mij den tuin in en een poosje praten op de bank van den vervallen koepel waar men zulk een mooi vergezicht had alleen moest zij eerst even omzien naar grootpapa die zit nog in t priëel te dommelen en mij dunkt hij zit daar goed ja maar de avond is luchtig en is rolf bij hem
je gelooft dus dat alles voorbeschikt is en dat als ik denk mijn eigen wil te volgen ja hoe zal ik zeggen vroeg zij verward in hare gedachten toen zij op een namiddag een dergelijk gesprek met hem voerde in haar kamer
enkele meisjes hadden de zakdoek te voorschijn gehaald en zaten daarmee ijverig in hun ogen te wrijven andere knabbelden op hun koekjes of staarden het raam uit
het heeft zoo moeten zijn jonker sprak hij de schouders ophalend nadat ik hem medegedeeld had dat ik zeer op den inhoud van dat pakket rekende om hare stemming jegens mij te veranderen
o god wat heb ik gedaan kreet zij in vertwijfeling uit de straten welke zij iederen dag betrad waarlangs zij iederen dag reed waren haar in die loeiende duisternis als de onbekende wegen van een demonische stad waarin zij ronddoolde gelijk eene door god vergeten schim
nou zien jullie het eens die arie die altijd zo wild en onvoorzichtig is nou moet hij in het gasthuis liggen en pijn lijden en toen hadden ze allemaal wijs geknikt en ze waren diep onder de indruk geweest en nu zou de jongen het weer helemaal bederven dan wou ik toch eerst ook nog een woordje zeggen
e elejaasr bracht hij er met veel moeite uit ja zei ik zo heet je dat weet ik wel maar noemt moeder je ook zo zo helemaal voluit ja knikte hij stom met het hoofd omlaag
ik stem dit vooruit toe ik ben geen stoïcijn en heb zelfs nooit getracht er de houding van aan te nemen en zie je willem ik zat juist bij mij zelven te overleggen wat ik toch beginnen zou om de jammerlijke positie die mij in de maatschappij ten deel was gevallen eenigszins te verbeteren en ik vond niets niets dan dit eene mij met mijn oom den minister te verzoenen
ik heb je al meer gezegd dat ik al dat geren en geschreeuw in huis niet hebben wil hervatte mevrouw van rijssel ontevreden bedenkt toch grootmama wordt langzamerhand oud en kan niet meer tegen dat lawaai ach sprak mevrouw van erlevoort goedig ze speelden maar een beetje nietwaar tien
zou ik niets liever wenschen dan den dag hier te mogen doorbrengen alleen hij maakt niet de minste aanspraak op een fijn diner wel het spreekt vanzelf dat gij blijft eten
terwijl je zo'n daaldersplaatsje vlak voor je hoort te reserveren voor de grootste dromer of de ergste woelwater maar tot nu toe heb ik nog geen afstand kunnen doen van het plezier haar dicht bij me te hebben want moeder heeft gelijk als ze zoet is is ze een schattepoes en ze is altijd zoet
maar t is niet meer het oogenblik om daarover te praten want daar ginds ligt de werve als we dat pad langs die heg van meidoorns inslaan zijn wij er binnen vijf minuten ik volgde met het oog hare aanduiding en zag toen wij van de heide afstegen een ouden stompen toren zonder spits
werd de kleine vent ingewijd in de geheimen van en die vrouw die kiest een kind sinds die dag kwam hij ons vrij geregeld de eer aandoen en zijn grootste vreugde was als ik in de handen klapte om mee in de rij te mogen lopen tussen al de grote kinderen
als fluweel en kristal beide maar meer als fluweel zacht en bijna donzig zonder hun vroegeren schitterenden metalen glans zij zong zonder moeite zij dacht aan geen techniek aan geene kunst zij dacht aan geene planken en décors en publiek als zij deed in haar duo's met paul
maar volgens welke geheimzinnige wet hij al de ondeugendheid geërfd had van z'n drie broertjes samen en al de brutaliteit die z'n vader een beleefd onderdanig schoenmakertje z'n hele leven te weinig had gehad
maar ik weet wel dat papa smaak vond in die benaming en niet naliet haar telkens te gebruiken en ik herinner mij nog zeer goed hoe ik verbaasd stond toen een officier denkelijk een new come mij als freule francis aansprak
en gelukkig heb ik het begrepen en haar stellig beloofd dat ik ze een volgende keer voor haar zou bewaren intussen schijnt ze echter bij vader haar licht te hebben opgestoken betreffende de handelswaarde van roestige pennen ze heeft er tenminste nooit weer om gevraagd
zelfs viel hij niet uit dan om mij aan te vuren en af te matten door al die vergeefsche schermutselingen dat laatste gelukte hem dan ook zoo goed dat ik machteloos en bijna verlamd van vermoeienis wel gratie had willen vragen maar toch het nu z tegen hem op te geven dat wilde ik niet
die tweestrijd tusschen zijne trouw aan ons en de rechten van het hart maakte hem in den laatsten tijd norsch en wrevelig als ik hem ondervroeg ontkende hij dat er iets haperde maar met zulk eene gedrukte houding dat men wel raden kon dat er iets achter stak
van zeven en twintig
moeder scheen iets te voelen van m'n vertedering t stugge donkere gezicht ontspande zich ze duwde het kind nog wat naar voren zeg de juffrouw d'r es gedag als een grote meid dag juffrouw een hoog overslaand stemmetje haast een vogelgeluidje
ik ben oud en al zoo gebogen onder den last des levens dat ik er nog wel wat bij dragen kan al ben ik er bijkans onder versuft mogelijk weet ik er wel iets op te vinden om een gat te stoppen of iets dat dreigt af te leiden alleen wees oprecht met mij en zegt het mij ronduit in vertrouwen
ze haalde haar zakdoek voor de dag en snikte het hoofd en ik wisselden een meewarige blik we hadden er toch medelijden mee en we probeerden haar wat moed in te spreken
als gewoonlijk reden wij gezamenlijk naar de partij en ik was vast besloten ditmaal zijn arm te weigeren en mij door grootvader te laten binnenleiden ik kreeg hartklopping reeds bij de gedachte aan die wraakneming en aan den indruk dien zij op hem zou maken
zo vergen ze voortdurend je volle aandacht tob je er dag in dag uit maar mee door zonder dat je ze een ogenblik uit het oog mag verliezen en als ze tenslotte met hun vroegrijpe straatwijsheid nog maar niet de geest van je hele klas bederven mag je nog best tevreden wezen
en begon eindelijk zoo ver te bekomen dat ik om de thee schelde die de juffrouw per extra ordinaire zelve bracht de zaak van het porto met haar afdeed en haar op de vraag of mijnheer nu wat beter was geruststelde met de verzekering dat een plotseling doodsbericht van eene verwante mij wat sterk had aangegrepen
ik vond het geval ernstig genoeg om er werk van te maken en verloor dus maar geen tijd met pogingen om bij die twee achter de waarheid te komen ik nam al het geld en snoepgoed in beslag en ging het hoofd inlichten
ik mag wel eens railleeren dat geeft wat zout aan de conversatie maar het moet geen bijtend loog worden en dit is kwetsende ironie mij van mijne diamanten te spreken terwijl ik bezig ben u te vertellen dat ik alles aan mijne relatiën heb opgeofferd
de weg klom terwijl duinachtige verschieten verrezen hier en daar lag een buitenplaats verloren in het groen of een boerderij met velden vol wortelen en bloemkoolen en rijen van boonenstaketsels of een tuintje vol zonnebloemen papavers en stokrozen
ik merk ook wel dat gij u daar niet op toelegt wat misdaad heb ik gepleegd francis dat ik op eens jonker van zonshoven voor u geworden ben en het gemeenzame leo verbeurd heb het eene hangt samen met het andere als ik u gulweg leo noem dan verval ik al heel licht tot mijne gewone wijze van zijn en ik ben niet zeker dat er dan niet eens een uitval volgt die
ik zette hem achteraan in de onschadelijkste hoek en liet hem daar maar in z'n eigen sop gaar koken en pas wanneer hij de rust van de andere kinderen of van mijzelf al te zeer bedreigde zei ik jan ik kan je niet langer gebruiken ga maar een beetje aan de muur staan
en zich leunende tegen den post van het venster liet zij zich geheel beschijnen door den zonnestraal als een bleeke kasbloem die naar licht en lucht verlangt en zij zag verloren in haar grauwe gedachten over wat komen zou in het vierkante tuintje van den kruidenierswinkel beneden
waarom dan die voorzorg beste oom verschoon mij de vraag die wellicht onbescheiden is maar uit belangstelling in francis wordt gedaan juist om de schuld die ik aan haar heb en waarvoor de werve haar borg is na mijn dood zullen mijn schuldeischers het kasteel niet kunnen verkoopen zonder dat ze met francis te rekenen hebben
ik geloof dat hij ook zonder de reep chocolade die ik vond dat hij dan toch ten minste wel hebben mocht tevreden om half vijf naar huis zou gegaan zijn z'n grote onmisbaarheid bleek me echter pas toen het kachelweer werd
hebt gij er berouw van in oprechtheid gesproken neen ik ben gelukkig met mijne zachte jonge vrouw die mij eene groote fortuin heeft aangebracht zonder er zich iets op te laten voorstaan en die mij tot een gelukkigen vader zal maken naar ik hoop als gij uw kleine francis dan maar niet bederft zooals gij het hare peettante hebt gedaan
even zag eline rond of de meid alles naar behooren had geschikt toen huiverend in de kilte van het juist geluchte vertrek ging zij opnieuw haar zitkamer in en sloot de deur het was er zeer behagelijk in die iet of wat orientalische weelde terwijl van buiten de sneeuw een schelwitte weêrkaatsing naar binnen
alle letters even ver van elkaar en alle pootjes even schuin en even dik als dan de lees- of tekenboekjes weggeborgen zijn en de klas is zo ongemerkt aan het babbelen en roezen geslagen in afwachting van het bekende tikje dat ze weer tot de orde moet roepen
heel goed maar francis is toch te verstandig om altijd zoo door te draven ja zij heeft gezond verstand dat is waar maar als zij eene opvatting heeft en haar grand cheval de bataille bestijgt dan hebt gij zelf gezien hoe zij er op voortholt door dik en dun zonder na te denken wie zij er mee kwetst of bespat
ja jij zeker je bent rijker dan ik je hebt je kinderen en je hebt je man antwoordde mathilde met een treurigen glimlach terwijl haar oogen zich met tranen vulden en al heb je natuurlijk verdriet en akeligheid op je tijd je hebt meer meer dan ik
een paar dagen later herhaalde ik de proef met hetzelfde resultaat het was zo klaar als de dag thuis en voor de kinderen op school wou hij jassie heten voor de juffrouw niet
ik kreeg geen antwoord en dat ontrustte mij boos worden en mij ferm riposteeren had ik van haar gewacht maar dat zwijgend blijven zitten met strakken blik en doodsbleek als versteend en verstomd van smartelijke verbazing stond mij niet aan
maar voor het ogenblik kunnen we er niets anders aan doen dan hem niet al te afkerig van de school te maken en voor de rest er maar het beste van te blijven hopen
ware ik met den ongemanierden snorbaard alleen geweest of onder vreemden ik zou geweten hebben hoe zijne impertinentie te beantwoorden dan tegenover den generaal tegenover francis die mij op ergernissen had voorbereid en stilzwijgend lankmoedigheid had aanbevolen aarzelde ik hem het antwoord te geven dat hij verdiend had toen de generaal inviel
en weet u wat ik toen voor hem gezongen heb van als vogels en bloemetjes slapen gaan en toen zei hij dat een heel mooi liedje was en toen mocht ik de mooiste appel van dessert uitkiezen
eene andere dochter van vrouw jool die te o met een boerenarbeider getrouwd was en haar jongste kindje verloren had kon voor min optreden men zou gezegd hebben dat eene zuster zulk een dienst uit vrije gunst zou verleend hebben en dat zou ook zeker het geval zijn geweest zoo men niet gespeculeerd had op mijne gemoedelijkheid
en toch en toch een mens is maar een mens en niemand zal het me kwalijk nemen dat jopie als het er op aankwam toch een streepje bij me voor had al liet ik het in de klas ook niet blijken
neen beste leo onderneem dat maar niet gij zoudt menschen en toestanden beiden moeten veranderen en ng neen vertel mij liever van u zelven dat zal mij afleiding geven en die heb ik allereerst noodig
ach domme jongen riep tine verontwaardigd en zij duwde hem omver zoodat lientje met een gil meêgesleept werd en frédérique's bed weldra een chaos geleek van wollen dekens blonde krullen kussens en half ontbloote roze beenen en armen die zich alle onder een luid gekrijt
maar toch de vreugde was kort geweest want ik vrees m'n jongen dat je in korte tijd m'n geestelijke voorraadschuur geheel uitgeput zoudt hebben en ik je aan knapper koppen had moeten toevertrouwen om je onverzadiglijke honger naar kennis verder te stillen
eerst moest ik wat bekomen toen mijn hart uitstorten aan u den brief zelf op de post brengen en rondloopen tot ik als een gewoon mensch naar bed kon gaan ziedaar alles waartoe ik bekwaam was en eerst den volgenden morgen ontdekte ik welke verwoesting er was aangericht
er ging zooveel in iemands hart om dat men zoo maar niet altijd kon zeggen tenminste dit was het geval bij haar eline en zij wilde hem wel bekennen dat zij niet altijd goede gedachten had zij wilde hem ook wel bekennen dat zij niet altijd zoo gelijkmatig van humeur was als hij haar altijd zag
toen jan z'n griffel neerlei en me aankondigde dat hij klaar was met een hoofdknik riep ik hem bij mij om z'n sommen na te zien in orde zei ik nu nog je taalwerk en liet hem de lei weer wegnemen maar op datzelfde ogenblik keek ik toevallig naar hem op
in een gewoon geval zou zulke afwijzing als de uwe voldoende zijn om een man af te schrikken voor altoos en zoo wij zeker gesprek niet hadden gevoerd op de heide bij onze eerste ontmoeting zou eene enkele weigering afdoende zijn geweest voor immer
het beetje ontzag dat de school hem nog inboezemde raakte bij zo'n echte driftbui ook in de verdrukking autoriteit bestond dan eenvoudig niet meer voor hem
de freule mordaunt had mij een onderhoud toegezegd is het vreemd dat ik haar bij het woord houd en de eerste gelegenheid de beste aangrijp nu goed maar ik ken zelve op zijn best het rechte pad over deze gronden
waarom zou ze erlevoort nu in s hemels naam niet aannemen zij waren geheel en al voor elkander geknipt en ze ergerde zich zeer over die sentimenteele aarzeling harer zuster terwijl deze een huwelijk kon doen met iemand van goede familie met een redelijke pozitie
toen hij wat groter werd zat hij vaak op een fluwelen kussen aan de voeten van zijn moeder de koningin die een schone jonge vrouw was en steeds een slepend zijden gewaad droeg
later vernam ik dat francis die toen al heel wat had mee te praten het hare had gedaan om deze uitkomst voor mij te verkrijgen ik was nu vrij en in den vreemde maar vogelvrij ik moest zien het noodige voer op te loopen en mij hier of daar een nest maken
en wat mij nog meer ergerde was de onbeschaamde wijze waarop men zich nog dorst verhoovaardigen en lofspraak vergen op een daad die mijns oordeels een geeseling waardig geweest ware
ik zuchtte opnieuw ik was er niet helemaal gerust op ik had wel vaker zulke types in m'n klas gehad te dom om het onderwijs te volgen dat hun bovendien niet interesseert omdat het op jonger kinderen ingericht is de leeslesjes bijvoorbeeld zijn te kinderachtig de inhoud kennen ze al van een vorige cursus al kunnen ze de woorden ook nu nog niet lezen
zij waren dan ook niet gecompliceerd en ik vond zelfs de deur aanstaan ik bevond mij in een zaal met witte muren en houten met zand bestrooide vloer waar zeker voor veertig menschen en meer ruimte was om aan verschillende tafeltjes plaats te nemen
de overwegingen voor onze daden zijn niet altijd precies op te geven maar dit weet ik wel met pedagogiek hadden ze op dat ogenblik niets uit te staan
gedecolleteerd of ze had moeten dansen ébloissant door hare parure en met kostbare diamanten spelden in haar kapsel nu vraag ik u eens was dat niet om ons allen te railleeren en bloedig te krenken
natuurlijk heb ik mij verder overeenkomstig z'n wens gedragen maar hier jassie ik kan het heus niet helpen en je moet er ook niet driftig om worden hier wil ik je bij je ware naam noemen want jassie heette je toch en onder die naam ben je ook in m'n herinnering blijven voortleven
maar toen ik den eersten stap deed moest ik ook bij haar nog in den blinde tasten en voorzichtig zijn en later volgde uit de eerste schrede iedere andere ik heb dit alles geboet met bittere zielesmart met een lijden dat ik nu niet meer herdenken of beschrijven wil
en ik kijk op dat gebogen hoofd en voel niets dan medelijden want wie eenmaal voor deze verleiding bezweken is die zal elke dag weer naar de zoete vrijheid verlangen en de grote stad biedt belangwekkende tonelen genoeg die de aandacht vasthouden tot de school toch al dicht is
ik die met al mijn drift geen beest kan zien lijden schuldig ben aan den dood van een mensch het schrikkelijk beeld staat u nu toch voor den geest werp het van u door het aan mij toe te vertrouwen smeekte ik met al den drang van het diepste meegevoel
ik was trouwens niet de enige die hem verwende vaak midden onder het spelen kwam een troep meisjes met fladderende witte schorten als een zwerm vogels neergestreken
fabrice zou er zingen de populaire baryton der fransche opera was uitgenoodigd geworden zich ook in de concerten van het gebouw lauweren te plukken zooals het vaderland vermeldde
was het dit of iets anders dat den goeden man ditmaal zoo stijf en plechtig maakte dat het mijne aandacht trok hoe dat zij grijs geworden onder de discipline verzuimde hij zijne dienst niet en alles liep flink en geregeld af zooals in een huis waar orde en goed beleid voorzitten
herdacht hij de purperen zonsondergangen op zijn lievelingsplekje in het park en hoorde de klagende tonen van de gouden toverharp en het liefelijke gezang van de schone koningin
zich de oogleden een weinig amandelvormig vertrekkende of heure bruine haren woest om zich heen warrelende in de houding eener schalke zingara haar toilet verstrekte haar eene onophoudbare moeite een voortdurende zeer ernstige overpeinzing waarbij zich lichte kleuren met sierlijke vormen harmonieerden tusschen
maar dat pakket haar waarschijnlijk toegezonden door vrienden of verwanten uit engeland lag mij zwaar op het hart wat bracht het haar mogelijk volstrekte onafhankelijkheid en onze scheiding maar ik kende haar nog niet geheel
maar altijd belooft hij dat het nu nooit meer gebeuren zal arme chris je bent me een raadsel soms denk ik zou het toch nog mogelijk zijn dat je aan je noodlot ontkomt dat je onvatbaar blijft voor de besmetting met het gif van de straat
ik had dien avond nog eene entrevue met overberg die mij op de hoogte ik zou eigenlijk moeten zeggen op de laagte bracht van den gang dien de zaken hadden genomen daar was geene overeenkomst met francis te treffen die daarenboven de werve verlaten had zonder een adres op te geven
een soort ouderwetse schoudermantel waarschijnlijk een erfstuk en een torenhoog kapotje waarvan de gitjes vrolijk heen en weer schommelden bij iedere ruk van haar rechterbeen
er ontstond een proces uit om het bezit van een handbreed land waar wij geen van beiden iets aan hebben dat mij duizenden heeft gekost het spreekt van zelf dat zij het won de slimme feeks en toen het eens uitgemaakt was begon zij nieuwe chicanes te maken
na een kwartiertje had hij dan ook daar wel weer genoeg van dan ging hij wat ordentelijker staan om te tonen dat hij desnoods wel weer naar z'n plaats terug wou en dan liet ik 'm maar weer gaan zitten
zal je het doen ondeugd zij pakte lili die weêr schaterde schertsend bij den schouder ja ja dien ik zal het doen maar je hoeft me niet zoo te schudden ai nacht dien nou nacht dan schatjes cht kind lach toch zoo niet de oude lui zullen wakker worden cht cht ik ga stil
dat scheelt niet veel mijn beste kind althans het komt op hetzelfde uit de erfgenaam van tante roselaer vraagt u ten huwelijk het blijkt dat hij er door haar testament toe verplicht is maar ik twijfel er niet aan of het is eene verplichting waaraan hij van ganscher harte voldoet
laat het gisteren een omgevallen melkkar geweest zijn morgen zal het een aanrijding wezen of een dronken man die opgebracht wordt of een bekeuring van een slagersjongen of een troep soldaten met muziek voorop of desnoods een ruzie tussen een paar buurvrouwen
neen ik weet het heusch niet sprak zij een weinig koel en zij zag eline nieuwsgierig in haar lichtbruine oogen iets onverklaarbaar antipathieks scheen haar uit dien gazellenblik toe te lichten straalde haar ook uit die affectatie die wanhoop over den onbekenden gever tegen
en toen ik niets anders wist te doen dan enkel maar zachtjes van ja te knikken toen wierp ze zich voorover op haar bank en begroef het hoofd in beide handen onder luid geschrei
een logeergast grootpapa gij weet dat zoo niet maar daar zijn wij waarlijk niet op ingericht nota bene riep de kapitein met een luiden lach wij zouden eene halve compagnie kunnen herbergen
kom nu mathilde zie nu eens even naar mijn japon vleide freddy met haar liefste stem mathilde gaf haar moederlijke plichten in dat brouhaha op en liet zich door frédérique medetroonen gedecideerd ik verlies al mijn macht
tot zoolang moest ik mij onzijdig houden te eer daar zij mij als met voordacht tot haar getuige had begeerd bij dit tooneel eindelijk hief rudolf zich op uit zijne gebogene houding
dan aarzelend krabbelde z'n rose vingertje even over het koperen knoopje peuterde aan het strikje streelde eerbiedig het geborduurde anker ik kon er m'n ogen niet af houden maar zodra hij m'n blik voelde trok het vingertje gauw terug en blozend wendde hij het hoofdje af
daar het loopen haar moeilijk begon te worden zat zij meestal neêrgebogen in haar gemakkelijken stoel met hoogen rug het matte grijze hoofd gezonken op de borst en de blauwgeaderde handen in de schoot gevouwen
het was of onze bedienden door het sleutelgat hadden getuurd en of ze door de reten der deuren het licht hadden opgevangen over het gebeurde tusschen mylord en mij zij fluisterden het elkander toe wat zij geraden hadden of meenden te begrijpen anderen die niets wisten vonden uit en zoo kwam het gerucht vermeerderd en verbeterd onder de menschen
lets dergelijks verwachtte ik nu van m'n nieuwe piet en daarom zag ik het zwaar met hem in maar als me iets in m'n leven is meegevallen dan is het m'n dagelijkse omgang met piet geweest gedurende het halve jaar dat nu volgde
maar bij engelientje wist ik vooruit dat ik zo overstelpt zou worden met en toe see iks en en toen see seis dat ik er dan maar de voorkeur aan gaf aanklacht en verdediging over te slaan en dadelijk over te gaan tot het uitspreken van het vonnis
maar gij begrijpt toch wel dat ik mij niet met z voorbijgaande kennismaking tevreden stel en daarom hecht ik er aan alles van u te weten ook datgene waarover gij smart of berouw voelt
voor het volgende jaar wanneer ze getrouwd zijn heb ik ze al gevraagd bij ons in londen te komen gedurende den season sprak cathérine ik mag haar heel graag de jonge mevrouw van erlevoort zag een weinig bedenkelijk voor zich terwijl zij een servet opvouwde en jij truus vroeg haar schoonmoeder wie dit opviel jij mag haar toch ook graag
en die ganschen middag is hij daar gebleven de klas heeft gelezen getekend gezongen m'n prinsje heeft gekeken genoten gedroomd telkens op nieuw gleden z'n blikken liefkozend langs het mooie blauwe kieltje
die gehecht is aan zijn meester moet er op volgen francis anders komt de vergelijking niet uit nu goed als hij een meester gevonden heeft en en daar ben ik gelukkig nog niet
dan kon hij me bijvoorbeeld zo'n zelfden middag na vieren voor de school opwachten ik gaan een eindje met u mee en dan slofte hij op z'n groote afgetrapte schoenen afleggertjes van z'n moeder gemoedelijk naast je voort
op een dag zei ik weet je wat je eens doen moest trui het varentje in de gootsteen zetten en het dan zo met je hand besproeien dan spoelt al het stof er af en zal je eens zien hoe het opfrist
al droeg hij de burgerkleeding blauwe jas en pantalon het vest hoog aan de keel toegeknoopt en de zwarte stropdas die hij zich nog niet had kunnen ontwennen en die identiek was met zijn persoon zooals zijne willemsorde en zijn metalen kruis zijne rechte vaste houding ondanks het stijve been dat het gebruik van een stok noodzakelijk maakte
ik doorliep de lange rijen cijfers met zoveel moeite en inspanning verkregen en bij m'n deernis voor het stumpertje voegde zich eerbied en bewondering voor haar ijzeren plichtsgevoel je bent een knappe meid prees ik maar je hebt ze veel te moeilijk gemaakt zo ver zijn de andere kinderen nog lang niet
grootpapa was er bewogen door en rolf goede ziel als hij is heeft er het zijne toe gedaan hij is er voor naar de stad gereden en wij hebben het samen in stilte gepoetst frits mocht het natuurlijk niet merken
en als ik dan heel ingespannen met de klas bezig was wist ik er wel eens geen anderen weg op ik weet nog niet of ik erom lachen of huilen moet dan hem eens een kwartiertje voor straf in de hoek te zetten
dat bedoel ik ook niet alleen die wordt behaald door echt vrouwelijke middelen niet met alles te braveeren met een air de matamore aan te nemen maar met haar invloed te laten gelden met zoetjes en zachtjes aan telkens eene schrede te winnen met te behagen en zich beminlijk voor te doen
betsy wist hij te kunnen beheerschen maar het was niet noodig zijn macht te doen gelden ook was hij er te traag toe hij leefde immers gemakkelijk hij had zich om niets te bekommeren
weg was hij al om na een paar minuten triomfantelijk met de bedoelde plaat terug te komen prachtig piet heb je de kist weer gesloten en de sleutel teruggebracht
zij verbeeldde zich dat hij zoo ziek was omdat hij wellicht een geheimen hartstocht voor haar koesterde dien hij tot nu toe angstvallig verborgen had hij was immers nog nooit zoo lang in den haag gebleven als dezen keer hij bevond er zich nu bijna een jaar terwijl hij er anders nooit dan enkele weken vertoefd had
maakte mij een weinigje boos op zijn bediende die goed vond mij voor den volgenden dag te bescheiden onder pretext dat het spreekuur voor heden verloopen was en zijn meester nu en famille dejeuneerde waarbij hij niet gestoord wilde zijn ik voor mij vond dat er voor iemand van zijn vak dringender plichten konden zijn dan een
ik schreef wat werk voor ze op het bord en dacht bij mezelf hoe komt die dag om ze hebben allemaal hun best gedaan die dag maar t is niet allen even zwaar gevallen een ordelijk rustig kind heeft niet veel moeite met een dag extra stil te zitten
ondankbare egoïst die ik ben u z aan den praat te houden en daar niet op te denken wacht ik geloof dat mijn kok vandaag ook wat slapjes was met zijn soep ik zal mij eens een extraatje permitteeren t is half acht de tafels in de hotels zijn afgeloopen maar wij gaan een apart dineetje nemen bij pijl
alleen elsje was niet tot bedaren te brengen en omdat ik uit ervaring wist dat iedere verdere poging haar nog maar meer van streek zou maken liet ik haar stil aan haar lot over en ik gaf een zucht van verlichting toen eindelijk de bel ging en ze nog steeds snikkend in de rij meeliep
majoor von zwenken want hij was inmiddels tot dien rang geklommen scheen druk te leven en veel geld noodig te hebben hetzij voor zich zelf of wel voor zijn zoon een heertje dat lang en woest studeerde
haar blik gleed koud over eline's ranke gestalte waaraan steeds die weifelende schuchterheid een nieuwe bekoring gaf en zij merkte die op zij merkte ook een waas van ernst op dat over haar schoonheid verspreid lag en dat zij nooit te voren bij haar bespeurd had
ja jonker al zijn het maar boerenpaarden die op der tijd voor den ploeg moeten zij is er niet te grootsch voor om er mee om te gaan mijn man is in zijn jonkheid palfrenier geweest bij der grootvader ik zie nog de appelgrauwe schimmels dat haar grootste pleizier was die zelve te mennen
uit mijn handen is hij overgegaan in die van een meester of die t geheim van z'n vorstelijke afkomst ook dadelijk geraden en hem niet hard aangepakt heeft en ook degene onder wiens leiding hij vervolgens is gekomen
zijne waardige nicht dat moet ik zeggen sprak deze met ironie maar die nu voorgoed het recht verloren heeft met zooveel minachting op mij neer te zien sinds zij en niet door den nood gedrongen even groote dwaasheden begaat als ik niet door den nood gedrongen sprak zij en haalde met onwil de schouders op
hij zou er dus denkelijk van afzien en daarbij geloofde hij dat hij het indische klimaat niet zou kunnen verdragen intusschen blijven in den haag en er iets zoeken daar was geen kwestie van den haag begon nu al te vervelen
propos leo tegen wanneer is uw rijtuig besteld viel de generaal in wel oom dat moet ik zelf aan den kapitein vragen hernam ik mijn best doende om den onaangenamen indruk van die herinnering te verbloemen t is waar ook gij hebt het op francis en den kapitein laten aankomen wat is er bepaald rolf
als hij met z'n kleine broertje speelde en dan moet je op een morgen moeite met ze gehad hebben je hebt je kwaad gemaakt je vond ze lastig ongehoorzaam brutaal
dan zou ik eene onwaarheid zeggen francis sprak ik lachende want het is niet anders die gelukkige ben ik het verschil voor u is alleen dat gij uw woord gegeven hebt aan een armen drommel en dat hij als de betooverde prins in het sprookje optreedt als millionair mij dunkt dat verschil kan geene onaangename verrassing zijn voor u
die zuivere hooge jongensstemmen met hun eigenaardig schel timbre nu hoorde ik ze weer en met volle teugen genoot ik van t gezang van mijn koorknaap zooals ik hem meteen in gedachten doopte
spreekt van zelfverwijt wat zoudt gij zeggen als het met veel zwaarder woord moest genoemd worden wat ik mij door mijne onbedwingbare hartstochtelijkheid voor het leven op den hals heb gehaald
op mijn beleid viel ook heel wat aan te merken vond juudje lieve hemel wat was ik roekeloos ik nam zo maar een nieuw pijpje krijt als het andere nog niet helemaal op was in het begin hadden we zelfs formeel strijd over dit laatste punt
er was de scherpe blik der liefde noodig om die te onthullen voor deze liefde bovenal zijn wij dankbaar wij hopen haar ook waardig te blijven ik zie dat ik mijn geliefd devies eenigszins wijzigen moet en meen het succès oblige voor oogen te houden
en zij klapte in de handen met eene joligheid en schalkschheid die haar goed afging nu op het bouwland geraakt had ik maar weinig schreden meer te doen en nog eene smalle droge greppel over te springen en ik was bij haar ik nam mijn hoed af en zij salueerde met haar
om te leeren schipper waarom vraag je dat wel dat doen ze toch met een licht matroos schipper je kijkt me zoo aan jongen zou-je hoop hebben
dan zocht hij een eenzaam hoekje op en ging op een paaltje van het hek of op een stoeptreetje naar hartenlust zitten dromen zo in elkaar gedoken de handjes om de knieën was hij weer terug in z'n eigen sfeer
daarmee is de ongelukkige grijsaard niet slechts tot een zwerver gemaakt maar ook tot den bedelstaf gebracht want een onbarmhartig schuldeischer zou beslag kunnen leggen op zeker deel van zijn pensioen
verbluft keer ik mij om en kijk regelrecht in haar grote grijsbruine ogen ze heeft de wenkbrauwen een beetje samengetrokken haar hele gezicht zegt mankeert het je nou in je bovenkamer
ze maken tegenwoordig wel van die poppetjes van wollen draad als ze goed gemaakt zijn kun je best raden wat de armen en wat de benen moeten voorstellen bij een arbeiderskind in winterdos is dat niet altijd zo gemakkelijk uit te maken
schoon zij zelve naar eene andere provincie had moeten verhuizen waar het haar toegewezen deel der vaderlijke goederen was gelegen had zij haar hart noch haar aandacht kunnen aftrekken van het ouderlijk huis de voormalige rentmeester zelf niet weinig verbitterd tegen den nieuwen eigenaar trad in haar dienst als haar zaakwaarnemer en
zij bracht het ijs dat in stukken op de schaal lag binnen zoodra eline weder alleen was stak zij een stuk in den mond legde zich een stuk op het voorhoofd nam zij een paar stukken in de handen en zij speelde met het ijs terwijl groote koude druppels over heur gelaat en tusschen hare vingers gleden
en toen had hij niet meer durven aanbellen en was maar blijven spelen en 's middags dan z'n hoofd zakt voorover hij mompelt nog wat van niet durven
langzaam en werktuigelijk dat beken ik en altijd luisterend of ik ook een welbekenden stap de trap hoorde opkomen of niet een driftige tik op de deur mij francis zou aanmelden berouwvol en gereed ter verzoening
ik geloof ja sprak zij ik zou nog wel wat op dat mos onder dien grooten eik willen rusten eer wij de vesting weer binnengaan het wordt mij angstig om het hart het is mij of alles wat daar ginds mij tergt en drukt nu weer in volle zwaarte op mij neervalt ik kan z nog niet scheiden van mijn geluk
m'n eerste werk was natuurlijk de gemoederen te kalmeren bedaar maar zei ik tegen t kleine ding die sponsedoos komt wel weer terecht maar k vind t niet mooi van je dat je zo maar dadelijk zegt dat dat nieuwe meisje m heeft want je hebt toch niet gezien dat ze m wegnam
mama was nog boven steeds zeer bedrijvig ach zij kon mama toch geen werk uit de handen nemen die wilde toch alles zelve doen al deed marie ook zoo een beetje het huishouden ze hoopte dat er geen visite zou komen heerlijk heerlijk alleen te
eindelijk bij hare meerderjarigheid en toen het mij door allerlei tegenspoed zeer slecht gegaan was reduceerden wij onze huishouding tot het strikt noodige naar mijn rang en positie zooals
ik waardeer de bedoeling sprak francis zonder mij aan te zien met trillende stem maar ik heb een stap gedaan die mij voorgoed van mijn verleden scheidt ik wanhoopte aan uwe edelmoedigheid die mij de vrijheid zou geven daarom heb ik het onmogelijke willen stellen tusschen u en mij
er kwam een blijde glans op t smalle gezichtje nee hoor sommen hoef je nu verder niet meer te maken ik zal je morgen een mooi leesboekje sturen dan mag je de verhaaltjes lezen en de prentjes kijken en op je lei moet je dan maar eens wat moois teekenen jij zitten blijven geen sprake van ik neem je vast mee over
hij sprong verrast op en scheen willens haar te omhelzen maar zij trad koel en waardig achteruit en voorkwam die begroeting door hem de hand toe te steken hij scheen er niet over gekrenkt integendeel hij liet den lossen overmoedigen toon dien hij tegen mij gevoerd had varen toen hij tegen francis sprak
onomwonden verklaarde hij door z'n hele gedrag dat hij niet verkoos door te werken op te letten z'n best te doen in een woord mij te gehoorzamen
en de belofte dit geschenk jaarlijks te herhalen zoo ik mij daar goed gedroeg en de manieren aannam van eene jonge dame zooals dat in mijn stand behoorde ik antwoordde haar dat ik niets kon beloven daar ik een hekel had aan meisjeskostscholen na alles wat ik er van had gehoord
dat begreep hij niet zo gauw en daarom maakte ik het pakje maar voor hem open het bloesje was keurig geworden zoals het daar lag netjes opgevouwen en gestreken leek het werkelijk gloednieuw
maar ik voelde toch wel dat het maar een schijn overwinning was geweest en dat het maar een haartje gescheeld had of ik had formeel de nederlaag geleden en de volgende keer pakte ik de zaak weer anders aan
francis was nog niet terug wij gebruikten het luncheon zonder haar eerst bij het diner verscheen zij weer zij was gekleed in een grijze japon even eenvoudig van fatsoen als van kleur maar die haar keurig zat haar elegante taille kwam er goed door uit en zij droeg een smal linnen boordje het verkleurde sjaaltje was vervangen door een zwart fluweel lint
als de kinderen pas op school komen hebben ze dat haast allemaal dan komen ze alles wat ze weten aan de juffrouw op school vertellen en het is maar goed dat de ouders niet horen wat intimiteiten hun kleuters soms zo onnozel argeloos weg staan te verklappen
en ik barstte uit in een smadelijken lach de reactie van eene onuitsprekelijke verbittering en liep in ijlende vaart zijne kamer uit naar de mijne toevallig lag daar op tafel een deel van shakespeare's prachteditie die hij mij eens ten geschenke had gegeven
bij stortregen ook niet want dan komen ze zo laat mogelijk of schuilen zolang in een portiek of onder een afdak het stilst is het als er ijs in de grachten ligt dan staan er alleen de hele kleintjes aan moeders hand en hoor je enkel het zeurige gekles och juffrouw wat u seit en sal ik nou is wat segge
had maar een kind een zoon op wien ik juist niet veel had gelet maar van wien men mij zeide dat hij het gansche seizoen rondom mij heen geloopen had als smeekeling om de kruimpjes mijner gunst op te vangen
op een dag lag 'r een dun laagje ijs in de gracht maar het was niet sterk genoeg om een kind te dragen jantje vroeg aan z'n moesje enzovoorts drie catastrofe vier apotheose na die tijd enzovoorts
henk was naar de sociëteit maar eline voegde zich bij hen en weldra kwam otto en eline gevoelde toen hij binnentrad in plaats van de gewone zalige warmte waarmede zijne verschijning vroeger steeds haar hart doortrilde een ijskoude onverschilligheid
het was mij een oogenblik groen en geel voor de oogen zoo ik het ongeluk had gehad mijn sprong te missen en in t moerassige slijk terecht te komen zou ik opnieuw een gek figuur gemaakt hebben tegenover francis die zeker zonder eenige verschooning met mijn ongeval zou hebben gespot
en dus schrok ik ook niet toen op een middag voor schooltijd opeens de storm weer opstak ik keek uit het raam zag de kinderen in clubjes bijeen staan heftig betogend en gesticulerend maar ze schreeuwden zo door elkaar heen dat ik er geen woord van verstaan kon
mijnheer rudolf sprak ik sta mij toe de tusschenpersoon te zijn om uwe samenkomst met den generaal voor te bereiden sinds freule mordaunt daartegen opziet geef u geene moeite jonker van zonshoven hernam francis stroef en met hoogheid
en de kaaskop gaf ik de raad dat versje maar voor z'n moeder te bewaren want dat ik het niet meer horen wou en dat de kinderen hier uit de klas elkaar nooit mochten plagen daarmee was het uit en het rijmpje hoorde ik ook niet meer maar de bijnaam was te toepasselijk te mooi die zat
maar gij zult mij antwoorden dat gij volkomen onkundig waart van deze valsche verhouding toen gij uw woord gaaft en dat het overige uwe zaak niet is en daarin hebt gij gelijk uw patroon kan de stormen aan deze zijde van den oceaan onbekommerd zien opsteken
de oude man liep met zijn gewo nen sloffenden pas vooruit tot zij aan den dienstdoenden portier kwamen
de inferioriteit van zijn middelen bij zijne superieuren rang die vermoedelijk de heimelijke jaloezie opwekte van zijn voormaligen krijgsmakker werd hem dus voelbaar gemaakt op eene wijze waarbij elk ander met verontwaardiging zou zijn opgesprongen of zich door een scherpe repartie hebben gewroken
maar met een gebaar naar het hoestende kind ze kon dat schaap toch niet in zo'n koude kamer laten het arme kind kon niet tot bedaren komen ze was bloedrood geworden en de aderen stonden dik op het voorhoofdje ik kon het niet langer aanzien beschroomd vroeg ik aan moeder of ze misschien niet even het raam een eindje zou open zetten
of dat je voor het vat op je krijgt nog eens onder betere leiding komt als nu bijvoorbeeld zo'n tweede vader eens schik in je kreeg en je bij zich in huis nam
en dit wetende en na alles wat er gedaan is om u aan dit gevaar te onttrekken u nog weer hier te vertoonen dat is onverantwoordelijk viel francis in my dear wie of wat zegt ù dan dat ik mij hier vertoonen kom
en waar men het tafelzilver niet eerst behoefde te lossen als men gasten wacht viel zij in wel wat ruw en bitter maar de bitterheid was bij haar wel te verklaren en te vergeven arme lieve dat heeft u zeker een geducht offer gekost vroeg ik met deernis want zij had tranen in de oogen
en daar barstte een lang verward verhaal los dat niet te remmen of te stuiten was tot hij eensklaps het telraam ontdekte en met een stralende lach op z'n gezicht zichzelf onderbrak wat n lollige balletjes die kan je niet eten he zekers om van te leren
o ze wist het ze maakte hem niet gelukkig ze was hem een groote teleurstelling geworden maar zij kon het niet hebben dat hij meer in haar had willen zien en vinden dan zij was een dom eenvoudig zwak vrouwtje met een groote behoefte aan veel veel liefde en veel zachtheid en innigheid en met iets als een tikje sentimenteele poëzie in haar kleine ziel