rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
ik hecht aan de realiteit juist kwam frits binnen om het avondbrood klaar te zetten er werd gelukkig niet gesoupeerd de beide heeren waren opgeruimd de kapitein was luidruchtig en op zijne wijze aardig al waren zijne aardigheden juist niet van den besten smaak
eigenlijk was hij nu tevreden en hoewel zijn oog nog veel verder uit zag en voor zich zag schemeren een zetel in den indischen raad en zelfs de troon te buitenzorg had hij dagen waarin hij levens ernstig en tevreden
had een gevoel alsof zij iemand anders was en toen keetje op goedkeurenden toon zei ziezoo nu bent u klaar keek ze met een droomerig lachje op ze verroerde zich niet en haar hart klopte sneller toen keetje de kaarsen op den schoorsteen aanstak en zei nu moet u eens voor den grooten spiegel gaan staan zo dan kunt u uzelf van top tot teen bekijken
en van toen aan sliep zij slecht in het groote ijzeren bed met de koperen knoppen de fijne lakens de kussens met kant de goud bruine zijden deken te midden alle dezer dingen die zij zoo vaak verlangend herdacht had zij lag wakker in onrustig gepeins vorschend wat dat toch wel zijn kon dat geheimzinnige het huwelijk
in maltha goed daar zal ik u morgen voormiddag bescheid zenden en nu mevrouw wenschte ik wel dat gy uw knegt naar maltha zondt om aan kaptein herberts te zeggen dat hy welkom zyn zal
de gloed in haar amandelvormige oogen en het behaagzieke tikken harer kleine hand op hare knie vermaakten hem nog meer dan haar woorden en toch deze waren hem ook sympathiek er verschool zich een verlangen naar afwisseling onder dat gelijk was aan het zijne
dag moeder hoe gaat het zei de bezoekster terwijl ze met haar gehandschoende hand de voile voor haar gezicht wegschoof en zich bukte om de oude vrouw een kus op het voorhoofd te geven
vyftigste brief de heer abraham blankaart aan mejuffrouw de weduwe willis ge eerde vriendin al heb ik nul op het request gekregen daarom blyf ik evenwel dezelfde
het is waar men verzekerde mij tegelijk dat francis zich er volstrekt niet aan stoorde en veel te fier was om zich daar niet over heen te zetten maar toch als er zoo iets in de lucht hangt tegen eene vrouw dan wordt het haar voelbaar gemaakt of zij t erkennen wil of niet en deze vergeeft het nooit aan hem die er de oorzaak van is
ze zag door haar vader besteld een zwart gekleede heer komen met plompe schoenen een bol bleek glad geschoren gezicht en een onwelriekende vettige lucht deze heer had eerst een gesprek met haar vader in diens eigen vertrek en het werd duidelijk dat hij gehuurd was voor geld om met hedwig te spreken over de dingen waarover moeder met haar sprak
maar in die geheimzinnigheid onder de geplozen zwarte watten het gerafelde pluche der tjemara's was als een onontkoombare verlokking tot liefde in den windloozen nacht als een fluisteren om dit uur niet te laten voorbijgaan wel als een spotgeest sarde de tokkè droog komiek doende en de
je ziet ik heb plaats voor vele logés zei de oude dame maar op het ogenblik zijn alleen de kamers van frits en mij bezet en die van jou ik dacht wel dat je het prettig zou vinden als er geen vreemden waren o ja antwoordde elsje met haar gehele hart terwijl ze hare gastvrouw volgde naar een vrij grote kamer die eenvoudig gemeubileerd was maar er toch bijzonder aantrekkelijk uitzag
ik moet zeggen dat je moed hebt lawrence sprak vincent in het engelsch terwijl hij zijn kopje langzaam omroerde weet je zeker dat alles goed zal worden opgenomen ik kan nu eenmaal niet anders ik wil het zoo antwoordde st clare vast en hij bedankte voor de thee
zij was er wel de vrouw toe om mij in die paar dagen opmerkzaam gade te slaan en te leeren kennen en ik was geen kind om mij te kunnen of te willen verbergen ze schonk mij bij het afscheid vijftig pond sterling voor mijn trouseau als ik naar de kostschool zou gaan
ik spreek zeide myne moeder met uw broêr over uwe vriendin het verheugt my te ondervinden dat zy zich zo gedraagt als ik wenschte ook omtrent willem hoe is dat mooglyk vroeg hy
en zij lachte terwijl ze zich ten tweeden male het gezicht afveegde en verder liep ze langs kale uitgestrekte velden waar de donkere aarde door een dunne ijskorst was bedekt
maar gij zijt immers zelf heer en meester van t kasteel en hebt hare toestemming niet te vragen rechtens niet dat is waar maar er zou geen huis met haar te houden zijn zoo ik dat deed
wat kon het hem schelen of zij ziek was of niet maar hij scheen haar koelheid niet op te merken nu hij daar de vraag haar onbehagelijk scheen met zijn levendige gemakkelijkheid doorpraatte en op berlijn terugkwam en op zijn aangename wijze de vragen van meneer en mevrouw beantwoordde
indien letjes vader meer vrees dan liefde in zyne kinderen verwekt indien hy min redelyk omtrent een onbedagten jongeling gehandelt hadt dan zeker zou letje in dat ongeluk gejaagt zyn waar voor hy haar echter poogde te bewaren
goed houd dan nu goed vast en dit fluisterend en nadrukkelijk laat den ander los wààr is t
doe het dan eens zij wierp het hoofd een weinig achterover als wilde ze hare verlegenheid trotsch onderdrukken en zag hem aan boos op zichzelf omdat ze voelde dat ze al weer een kleur kreeg dus je bent heelemaal niet bang voor me vroeg hij met een fijn lachje dat elsje opeens in een geheel andere stemming bracht en een uitdrukking in hare oogen deed ontstaan die frits niet begreep
driemaal ging hij het huis der van erlevoorts voorbij een lichtstraal kroop tusschen een reet der blinden van den grooten salon boven op een valgordijn kwamen en verdwenen schaduwen weifelende silhouetten chineesche schimmen
zij verbeeldde zich dat ik toch wel kon blijven studeeren zij wilde zoo graag heel zuinig zijn voor mij en ik had immers nooit zulke groote sommen noodig gehad dat was waar
zeer enkelen en toen zij ouder was met de zoetste genieting nu bijna vijftien jaren zijnde ging zij veel op dansfeesten meestal gekleed in t eenvoudigst wit neteldoek met bloote armen en een blooten hals waarover een blauw lint zij ging dan samen met haar broer aernout aernouts schoolvrienden kwamen den dag te voren om haar
t is wààr mejuffrouw ik zei dààr in dat ik uwen raad niet zoude volgen zo hy tegen myn oogmerk streedt maar waarom heb ik dat gezegt om dat myn hart oprecht is en my niet toestondt u met eene ydele hoop te vleyen zynde het toen voor my onmooglyk anders te kiezen
mevrouw antwoordde niet maar sloeg de oogen vol tranen haar arm om eline's hals en kuste haar beiden bleven zoo zwijgend en kan u me dan eenigszins vergeven dat ik u verlaat
een oogenblik later zat ze naast hare tante in het rijtuig de oude vrouw stond voor het raam en knikte knikte met een vriendelijk lachend gezicht terwijl hare mondhoeken zenuwachtig trilden nog een oogenblik en het rijtuig was uit het gezicht verdwenen
neen het is maar al te zeker dat zij de familiehaat zoo ver heeft gedreven dat mijne arme kleindochter die daaraan volkomen onschuldig is er dus onder lijden moet zonder dat ik een oogenblik op zoo iets als een legaat heb gerekend viel francis in moet ik u toch bekennen dat het mij eenigszins verwondert dat tante sophie ook mij in die familie rancune heeft begrepen
begon zijn bekoorlijkheid voor haar te verliezen toen de langdurige droogte de paden stoffig en hard had gemaakt en de bladeren der struiken er bestoven en vaal begonnen uit te zien bezoek kwam er nu cécile en haar moeder van huis waren heel weinig
met hare scherpe zwarte oogen hare bloote magere armen rood en dor als kreefteschalen haar verbrand en gerimpeld gezicht met een blauw geruiten doek over de witte muts en het stokje waarop de kreupele leunde zag zij er werkelijk uit als eene tooverkol uit de sprookjes die men in een vroegere eeuw zou verbrand hebben
door freule eekhof hoorde zij van oneenigheden en kleine twisten der bestuurderessen dier verschillende vereenigingen en zij twijfelde nu ook of zij inderdaad het goede wilden
en het was elsje als zag ze haar eigene grootmoeder voor zich zooals deze tegenover haar had gezeten aan den ochtend waarop zij zelf haar den psalm had voorgelezen die haar getroost en bemoedigd had evenals hij het nu op haar kleindochtertje deed
maar toen tante hoorde dat neef op zyn vertrek stondt was zy gantsch uit haar humeur zy liet een provisie voor hem gereet maken die hem denk ik eeten genoeg zou bezorgen al reisde hy spanjen door daar zo ik hoor geen herbergen zyn en tante was zo voldaan over neef dat zy zyne goudbeurs merkelyk vermeerderde
juist ditmaal viel zij niet uit in ruwe woorden zij bleef kalm en waardig maar er was eene uitdrukking van minachting in haar oog die hem wien het gold verpletteren moest
ik heb pogen aan te tonen dat geen verschil onder de protestantsche christenen zo groot was dat de rechter immer in zyn voordeel de zaak zou beslissen dat gy echter veel te braven zoon waart om zulk een heftig middel buiten den dringentsten nood in t werk te stellen
hij was opgestaan hij legde de handen op haar teedere schouders en zag haar aan zeker sprak hij hartelijk en zij had voor hem kunnen sterven van innige genegenheid en nu is u mij niet meer onbekend en alles wat ik voor u doen kan zal ik doen u moet me maar veel vertellen ik zal u wel flink maken
stak haar hand naar hem toe en zei dag hoe maak je t toen zag johan haar hij frederik van eeden van de koele meren des doods keek gansch bedremmeld en nam haar hand met zijn twee wie was dat vroeg hij t eerst och zoo maar een heer antwoordde hedwig zij vond streelend dit zoo te zeggen
hier neemt cécile hare lessen altijd zei mevrouw d'ablong je weet immers dat ze niet meer school gaat vandaag is ze wat moe en moet ze maar eens vakantie nemen jij kunt hier dus vanochtend rustig gaan zitten schrijven kijk hier staat een inktkoker en in dat vloeiboek zijn wel postpapier en couverts
maar pas had ik een paar pagina's geschreven of mijn oog viel bij t verschuiven van een papier op een pakketje dat aan mijn adres was bij t openen vond ik een kleine portefeuille en cuir de russie waarop met gouddraad mijn naamcijfer geborduurd was en het woord souvenir met f m daaronder
myn heer blankaart zei saartje en vloog met haast den trap af ik volgde me dagt ik moest dat toneeltje zien zy zag hem niet of snelde in zyne armen even gelyk ik in die van mynen lieven vader pleeg te doen
maar eigenlijk niet recht begreep hoe zij familie kon zijn van mevrouw d'ablong en dat het haar zeker heel vreemd was zo'n heel ander leven te hebben dan hier op het dorp elsje antwoordde niet veel en cécile deed niets om haar uit de verlegenheid te helpen en mevrouw van rensen op de hoogte te brengen omtrent hare betrekking tot mevrouw d'ablong
hij zag verbaasd zijn moeder aan die hem dit mededeelde als de natuurlijkste zaak der wereld wist je dat niet vroeg mevrouw eenvoudig neen
hedwig fronste als in pijn dit is moeilijk niet mijn kind en toch is t zoo en toch is daarin geen dooding van vreugde noch van natuurlijke neigingen maar dat geldt alleen voor zeer wijzen en rijpen
gaven iets ruws en gemeens aan zijn voorkomen zoodat hij werkelijk veel meer had van een sergeant-majoor die na eerlijk gepasporteerd te zijn een baantje bij de politie heeft gekregen dan van een officier die eens aan het hoofd zijner compagnie heeft gestaan en die eene eervolle rust geniet
met een zucht ging ze met haar tante naar het damessalon van de coiffeur binnen ik kom zelf maar even bij u mijnheer zei mevrouw d'ablong tot een klein mannetje met donker krullend haar omdat er nogal haast bij is wilt u eens zien wat er van dit haar is te maken zet je hoed eens af kind
wat zal ik u zeggen ik geleek niet meer op mij zelven haar en baard geverfd de kleur van t gelaat verbruind en verouderd en daarbij croupier let men op de machine die het spel in beweging brengt als men z vervuld is met winst en verlies
juist op de zich roemende vrije vrouw wetten laster en logen hunne pijlen en daartegen zou zij dan een man moeten nemen als een schild om zich daarachter te bergen riep zij met heftigheid
als door wijn bevangen voelde hedwig bedwelmd door de vervoering van dit nieuwe vrije hoog geestelijke samenzijn de vertrouwelijke ziels aanraking met het zoo bizondere en verscheidene ook met het arme afgesloofde meisje dat stamde van de door haar vaderen beroofden
elsje was blij toen het etenstijd was maar bedaarder werd zij er niet op toen frits haar na het eten aarzelend vroeg of zij lust had nog eens naar de heide te wandelen naar het bekende plekje dat zij zo mooi vond oh ja ik wil heel graag zei ze snel ze durfde nu niet te zeggen dat ze eigenlijk liever alleen uit wilde gaan
ik volgde die aanwijzing en trof haar op het punt om door de tuindeur weg te sluipen mag ik u vragen waar dat heengaat genadige vrijvrouwe sprak ik schertsend naar de ruïne om de zon te zien ondergaan t is een heerlijke lente middag heeft jonker van zonshoven lust om mee op te wandelen
hedwigs oogen glansden even p van plotselinge hoop zou het offer niet gevergd worden maar het vonkje verglom ras och frankie wat geeft et ik ga er mee onder door ik kan het z toch niet uithouë wil je dan dat ik met m wegloop
iets doen mijn arme man en dan die pijn o god het is of ik gek word betsy richtte op eens levendig het hoofd omhoog wil henk morgen vroeg naar het voorhout gaan en den brief terugvragen voordat hij hem gekregen heeft bijvoorbeeld aan willem of de meid zonder dat otto er iets
waarvan een grappig klein kindermanteltje moest worden vervaardigd de gordijnen waren aan den achterkant van het huis niet neergelaten en terwijl de oude dame rustig zat te werken wierp het zonlicht schuine stralen op haar gestalte en deed het mooie witte haar glinsteren als zilver
dan ik wacht wat beters van uw goed oordeel en wijs overleg om niet te zeggen dat ik reken op uw goed hart dat zich ontfermen zal over een jong meisje reeds als kind door de kwaadwilligheid harer verwanten verstoken van de voorrechten die een deftig en gegoed geslacht haar scheen te waarborgen
die dadelijk doorgronden de arbeidsgeschiktheid hunner ondergeschikten maar wie zelfs nooit aanzweemt iets louis couperus de stille kracht van het in elkaâr geslingerd complexe als verwarde arabesken als verwilderde ranken van het zielsingewikkelde hunner huisgenooten
hij was haar dankbaar voor die woorden maar hij had de kuch hooren krijschen in haar keel en hij had het op de lippen haar aan te raden zich nog in acht te nemen het weêr was zoo bar toch deed hij het niet ze mocht eens meenen dat het zijn zaken niet waren en hij vroeg of marie het goed maakte
en nu ik dit doe nu ik erkennen wil voor heel de wereld dat ik u onrecht heb gedaan zult gij mij nu alles vergeven alles zonder bittere
voorzichtig nam ze het bewuste kommetje in hare beide handen en zette het aan den mond he het water was lauw hoe vreemd en wat smaakte dat naar juist wou ze het sierlijke glazen bakje weer neerzetten toen cécile haar aanzag en boos zei ze kan niet met ons aan tafel eten mama kijk nu toch eens even
zy zoude zien zeide zy wat aangekleet te gaan liggen ik ging naar de kamer der weduwe en na eenige oogenblikken als in my zelf verzonken gezeten te hebben beproefde ik of ik zoude kunnen schryven zie hier wat ik op het papier stelde
marie hield eensklaps op den mantel uit te trekken en zag haar zuster verbaasd aan de woude met jou en wat heb je gezegd natuurlijk dat ik het heel vriendelijk vond wat zou ik anders gezegd hebben marie proestte het uit
bij zoo sprekend zelfverwijt mag men u niet hard vallen anders zou ik zeggen zijt gij niet wat al te stout en overmoedig bij het rijden ik heb u te paard gezien of eigenlijk ik heb slechts de stofwolk gezien die uw wilde vaart opjoeg
nee dat gaat niet zei mevrouw d'ablong zeer zenuwachtig en wie zal het haar zeggen ik moet terstond op reis en zij slaapt nu nog de dokter heeft zo gezegd dat zij zoveel mogelijk rust moet hebben zij keek haar schoonmoeder met een angstig vragende blik aan en deze knikte haar geruststellend toe ik zal vanochtend wel met de dokter spreken om hem te vragen of ik het haar zeggen mag zei ze
de juffrouw daar ik by in huis woon is net zo een brave vrouw als myne moeder was dan kun je eens denken nu ik ga niet trouwen hoor gy weet wel wie u deezen schryft ps dat joului koetsier van keulen is kan ik wel denken nagt goeje meid
gerard ging terug zonder den drempel te overschrijden en bezocht zijn vader zonder uitvlucht of verklaring deelde hij mee dat hij zijn vrouw niet weer wilde zien en voor eenige weken op reis ging
het was een schrander man die veel kennis bezat maar een laag karakter een bruikbaar mensch zooals men dat noemt en die zich ook werkelijk heeft laten gebruiken om mij af te richten op de rol die men mij wilde laten spelen in de mystificatie op groote schaal die men
mathilde antwoordde niet maar zij glimlachte eveneens en knikte zachtjes geruststellend van ja viii mevrouw van raat troostte paul toen hij nog dien avond haar den uitslag zijner visite had medegedeeld hij was niet gerust onvoldaan
ik durf u niet verzoeken om eenig antwoord ik durf zonder uw verlof u niet komen zien ô liefde maar waar over klaag ik evenwel zo gy kost besluiten om my aanstaanden zondag na den middag die eere te gunnen ik zou zo gaarn afscheid van u nemen gy zyt immers myne vriendin
net of ze niet goed slikken kon ze wou dat tante dien brief maar nooit geschreven had maar er was nu niets meer aan te veranderen de trein die mevrouw d'ablong naar het kleine dorp brengen moest waar elsje woonde kwam al nader en nader en stond eindelijk hijgend en blazend een paar minuten stil voor het onaanzienlijke station
laat ik u des mogen zeggen dat gy uwen al te sterken trek tot vermaken niet te veel moet inwilligen niets vervreemt ons zo van ons zelf dan een leven van vermaken aan een gehecht
waarom u gesproken hebben van eene vrouw die hare naaste plichten heeft verzaakt en van welke ik op het punt stond mij voor het leven te scheiden toch wenscht zij de hereeniging waartoe ik nog niet heb kunnen besluiten uw vader weet iets van mijn strijd waartoe zou ik er u in betrokken hebben eer die voor mij zelven was opgelost
er trilde iets in haar hart dat haar zou hebben kunnen doen juichen en ernstig zijn tegelijk het was een zekere heilige bewondering een aanbidding bijna voor wat zij zag om zich heen
joob lachte met zijn ruwen lach lekker nou herken ik je pas weer nou ben je weer t zelfde grappige onnoozele vrouwke maar da's best doe jij maar da's vast één eén schaap over de brug eén onnoozel schaap nu lachten zij beiden hedwig zei
hare arme zinnen dan vindt je iemand die je waard is en belangeloos van je houden zal daar ben ik zeker van dan ben je gelukkig en dan heb je mij vergeten maar o vergeet me dan niet geheel en al vergeet dan alleen je liefde voor me en denk dan nog eens om me hare geheele ziel golfde op in die
maar als je ziek wordt ach ik weet het niet er was eene ongewone doodmoêheid in geheel haar wezen misschien overdrijf je begon hij opgewekt kom
lieve tijd hoe brutaal bedenk een beetje wie je voor je hebt jongedame vergeet niet dat ik al heel gauw mr frits d'ablong zal zijn en spoedig beroemd en bekend ben in het buitenland zowel als in ons eigen kleine landje
maakte zelfs zijne geliefde klassieken voor mij genietbaar en wat ik van dr darkins nooit had willen leeren nam ik met gretigheid aan van hem hij vergezelde mijn vader niet naar diens sociëteit eene enkele partij billard een rijtoertje en zijn gezelschap aan tafel was alles wat sir john aan hem had
de jeugd heeft immers niet te doen dan zich in onschuld te vermaken doet zy dat niet dan overspringt zy ééne der levenssaisoenen myn hart veroordeelt my niet en ik durf u myne bedaarde vriendin alles melden
t innigste in zich hield kwam te vore en leek hem pijnlijk schamel in t volle licht hij gaf al wat hij dacht te hebben en nog niet wetend hoe woorden maar t aller kleinste deel van ons zelf kunnen uitdragen voelde hij zich angstig teleurgesteld dat zijn ziel nu ledig was en dat dit nu alles was geweest
toen zij reeds lang weg waren bleef ik nog z staan als vastgenageld aan die plek ik had de kracht den moed gehad om ten einde toe te luisteren de zelfbeheersching om door geen kreet of uitroep een gesprek te storen dat mij zulke verpletterende ophelderingen gaf
maar kyk zo niet op niet voor my betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart hy ik zal u met genoegen horen ik hebt gy den heer willis gekent hy was niet gelukkig in zyne affaire hy neen maar ik heb een vriend gehad die dit met hem en even onverdient was letjes
maar terwijl het kind bij haar in huis was moest ze zich beter gedragen dat sprak vanzelf ik kom eens even met je spreken elsje de deur openend van de logeerkamer waar elsje de eenzaamheid had gezocht waarom ben je niet naar de zaal gegaan toen ik je wegstuurde
maak myn compliment aan mejuffrouw de weduwe spilgoed en zeg haar zo veel gy nodig oordeelt zo gy deezen nog vr ik u omhels in handen krygt nagt lieve ziel
ik las de bevreemding op zijn gelaat afkeuring in zijn blikken maar de betoovering die hij op mij oefende was gebroken dat moest hij weten en ik ging voort hem te tergen en te kwellen
en eigenlijk was zijn eerzucht bevredigd nu omdat zijn betrekking van gezag geheel harmonieerde met zijn natuur wier heerschzucht gelijkmatig met haar eerzucht was gegaan
verzeker deeze waardige brave vrouw van myne achting en zeg haar dat ik god vurig bidde om hare herstelling groet uwe vriendin juffrouw letje minzaam als ik weer te amsterdam ben zal ik de beide jonge vriendinnetjes met vermaak opwagten
die man deed dus daarin en in niets anders zooals een bakker in brood en in die lessen door hedwig met de grootste ongerustheid aangevangen maar toch met de vragelooze gedweeheid waarmee elk welgeleid en zachtaardig kind de beschikkingen van ouderen als iets noodwendigs aanneemt in die lessen deed de man tot haar schrik en schaamte als ieder ander meester
haar ouders verlangden erg kennis met elsje te maken schreef zij haar moeder was in het begin der volgende week jarig en er zou dan een grote buitenpartij plaats hebben daar moest elsje noodzakelijk bij zijn zij moest maar terstond terug schrijven dat zij kwam en wanneer line had een gevoel alsof zij haar in geen maanden gezien had
zoo zeer zelfs dat hij hem in allerlei dwaze verkwistingen liet begaan zonder zich daar tegen te stellen ja die aanmoedigde zooals gij gehoord hebt zoodat ik hier dagelijks smulpartijen en zwelgerijen moet bijwonen à deux die mij onuitsprekelijk tegenstaan
kind ik verwijt je niets ik veronderstel dat er genoeg treurigheid in je hart is en mijn verwijtingen behoeven daar niets toe bij te dragen maar ik zie je graag gelukkig en je was de dagen dat ik je zag stil en eenzelvig ik dacht dat je ziek was dat je werk je verveelde
even geduld dames en heren riep hij een der onzer actrices is een weinig ongesteld geworden straks zal de voorstelling wel weer opnieuw kunnen beginnen intussen had cécile elsje driftig bij de arm genomen en meegetrokken naar het kleedkamertje elsje volgde gedwee en hard snikkend
een der dienstboden kwam binnen en fluisterde met de juffrouw die daarop naar hedwig keek het was hedwig alsof er iets verfrederik van eeden van de koele meren des doods schrikkelijks stond te gebeuren doch zij vermoedde niet wat aan johan niet terstond denkende
ondervinding had hem niet geleerd want ook zijn eerste vrouw had hij zoo lief gehad als hij nu liefhad léonie hij had zijn vrouw lief omdat ze was zijn vrouw de zijne de voornaamste van den kring hij had den kring lief m den kring en niet als individuën die zijn de schakels
daarvoor was zij al te bizar en te ongemanierd verbeeld u jonker ze kwam eens op een avond bij ons op een jongelui's partijtje waar men wist dat muziek gemaakt en gedanst zou worden invallen
v mevrouw verstraeten was naast haar nicht betsy van raat gaan zitten zij was gehuwd met den ouderen broêr van paul jammer dat eline niet is gekomen ik had op haar gerekend om de lange pauzes met wat muziek aan te vullen ze zingt zoo lief
ik had van rudolf von zwenken wel niet mijn vriend willen maken maar ik beklaagde hem diep en ik had de overtuiging gekregen dat hij bij een forsch lichaam een zwak karakter had maar gansch geen kwaad hart
met dat woord vertrad zij in haar bitterheid den teeren en weligen groei van haar vroegere ziels leven zij bad niet meer en sprak niet meer met haar moeder want het was toch immers mal te spreken met een lijk onder den grond
mannetje mejuffrouw zyne echtgenote was eene beauté van ten minsten derdehalf honderd pond gewigts vreemt toegetakelt een chitzen japon met grote wilde bloemen een kostbare bonte pelise een aan haar hoofd geplakt
dat zal wel dienen ten minste maar eigenlijk moesten wij haar dan wat helpen och laten wij haar nu maar niet plagen ik heb toch een beetje met haar te doen heel noodig scheen het anders niet te zijn dien dag dat louise medelijden met elsje had
neen neen dat niet tancred wordt verzorgd bij de pauwelsen maar t herdenken aan harry blount is mij zoo schrikkelijk ik ik ben de oorzaak van zijn dood
kom kind kijk nu weer eens vrolijk ik wed dat je later als je weer thuis bent opgewonden verhalen doet over alles wat je bij tante hebt genoten en over de lieflijkheid van cécile en haar vriendinnetjes en over de mooie stad en het prachtige huis waarin tante woont
dan moet dat verzuim hersteld worden en dan zijn wij meester van den toestand dat kind moet voorloopig bij de pauwelsen geplaatst worden dat zijn goede lieden die u zeker niet zouden afzetten o als dit zijn kon maar ongelukkig is de jonge pauwels verliefd geweest op de ongelukkige gijsje jool
onderwyl verhaalde ik stilletjes aan onze lieve mama dat r zo een fraai boek voor ons meêgebragt hadt haar hetzelve noemende ik wou zei ik dat die babbelparty maar ophieldt en dat ik het boek maar had t is zo fraai kom zei lotje ik zal je wel helpen ik heb dat boek ook van josep t is heel mooi en ik lees er veel in als ik naar bed ga
liet de armen zinken bleef een oogenblik zwijgend voor mij staan en sprak toen nooit nooit meer zij drukte met innigheid mijne hand die ik haar reikte ten teeken van verzoening
al zyne zorg is voor my hy vergeet zyn eigen krankheid dit is de derde nagt dat ik in een armstoel voor zyn ledikant zit och ben ik dan zyne vrouw niet zyne beminde vrouw zal ik niet in weinige weken moeder zyn kan ik de zorg voor dit dierbaar pand overlaten aan iemand buiten u
wel meisje wat komt dat er levendig uit lachte hare tante zoo zoo begin je je ook al zoo verbazend voor dergelijke dingen te interesseeren nu ik heb wel hoop dat mijn aardig nichtje ook nog wel eens iemand zal vinden die heel veel van haar houdt
zij zag hem glimlachend maar bijna angstig aan in spanning voor wat hij zou antwoorden zij gevoelde dikwijls voor wat hij van haar denken zou een lichte vrees als zou zij hem kunnen verliezen door een enkel ondoordacht woord want zij begreep nog niet hoe hij haar liefhad waarom hij haar liefhad
was nu zooals francis niet naliet mede te deelen op verlangen van den kapitein in eene simpele kippenren herschapen terwijl er tegelijk kalkoenen in opgesloten waren bestemd om voor de tafel te dienen eene liefhebberij van rolf die er zelf
dat was het ook zei ik want dan waart gy een ondeugende jongen maar ik zie nu wel dat gy een braaf kind zyt en ik troostte hem weêr zo wat en zo kwamen wy aan boord met de sloep
de dagen na een feest waren meestal te vroolijker want gasten bleven altijd achter het huis was vol en de lust tot scherts en pret bleef hangen als de bloemengeur in huis
ze zou er straks nog eens met grootmoeder over spreken en dan zou alles wel weer in orde komen de dokter had toch immers ook gezegd dat zij vooruitging kom ze moest nu maar geen zorgen hebben voor de tijd
gy hebt my dikwyls geplaagt om dat ik zesentwintig jaar en nog ongetrouwt was ik had haar niet gezien die ik beminnen kan en een huwlyk uit bykomende oogmerken meer dan uit liefde daar van was ik altoos hoogst afkerig schryf my toch ik omhels u en ben uw gelukkige broeder
noch zal dat ooit zijn voor wie ook en gij die als vrouw zoo fier zijt en zoo zelfstandig dat het u tegen is ook maar den arm van een man aan te nemen die u als de meest gewone beleefdheid geboden wordt wat zoudt gij denken van den man die om aan eenige verveling te ontkomen zich liet beschermen door eene vrouw
om te zien hoe deze mes en vork hanteerde elsje vond het vreemd dat zij haar mes bijna even ijverig gebruikte als haar vork en het was haar heel ongemakkelijk de vork niet vlak bij de tanden vast te houden maar zij deed wat ze kon en slaakte een zucht van verlichting toen ze haar bord had leeggegeten zonder een aanmerking van mevrouw d'ablong te hebben gehoord
de haat die een macht zoû hebben van ondoordringbaar mysterie waartegen hij westerling ongewapend was
hij bestrafte zichzelven om kleingeloovigheid en spoorde zichzelven aan tot nog veel grooter vertrouwen hedwig had te voren wel vaak aan haar vriendje gedacht maar zonder onrust en ook zonder spijt als aan iets liefs en goeds dat voorbij was en niets uitstaande had met haar moeielijkheden
ik heb ook nog wat anders te vragen maar ik durf er nu haast niet mede voor den dag komen mijne vrouw had u eene confidentie te doen en de fijn voelende jonge echtgenoot werd eenigszins bleek
het had haar al maanden en maanden zwaar op het hart gelegen wat er van elsje worden moest als zij eens plotseling van haar weggenomen werd elsje was nog bijna geheel een kind even veertien jaar
want het licht dat mij opging over den man dien ik liefhad was als een fakkel waardoor alles in mij tot vuur en vlam werd vlamme van haat en verontwaardiging die helaas den liefdegloed niet verteerde maar te feller branden deed
het is alles voorbij
in het buitenland vroeg elsje verbaasd ja zeker want zoodra ik gepromoveerd ben ga ik een poosje naar duitschland en als ik dan terugkom probeer ik een plaats als rentmeester te krijgen op een groot buiten in gelderland
en ik verzeker u dat het mijn grootste triomf zoude zijn zoo een van zonshoven het geluk mocht hebben de wonden te heelen voorheen door de roselaers geslagen dan zou er veel moeten gebeuren mijn beste jonker hernam von zwenken met een zwaarmoedig hoofdschudden maar toch reeds de wensch is
hoe t zy verschoon dien inval zy begreep tante heeft ook haare invallen antje dat er geen beter party voor haar opzat dan zich te betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart voegen by die lieden die wy fynen en die zich zelf vroomen noemen
wat hebt u gehoord dat iemand van wien ik reden had te denken of liever dat een man die ik wist dat verloofd was
die hedwig wel benauwend maar toch niet zoo zeer onaangenaam vond er stonden ook bloemen in een groen houten hekje voor t venster en verscheiden vogelkooien hingen er met kanaries en vinken s morgens meestal lustig zingende maar zeer bevreesd was hedwig als zij de rinkelende deur hoorde opengaan en er iemand uit kwam niet om het kwaad dat men haar zou
nu begin ik nog meer te verlangen ik heb je nog nooit hooren reciteeren roodkapje zei frits weer ik wil wel tante zei elsje zacht als ik maar wist wat kijk je kunt door het raam de sterren zien schijnen het wordt beter weer inspireert je dat niet vroeg louise lachend en de flonkerende sterren schenen elsje werkelijk op een inval te brengen
dat's gezegend dat gij dit zoo inziet leo viel zij in gelukkig weer in haar ouden gemeenzamen toon want al wilde ik het beproeven ik zou het toch niet kunnen volhouden het strijdt te zeer met mijne natuur
mag ik myn heer vragen waar ik de jonge juffrouw vinden kan ik zei het haar en zy zal zo dra zy eens weer uit kan u komen bezoeken met duizend dankzeggingen en met my eene vrouw toe te wenschen die my de dierbaarste op de gehele betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart waereld is ik durf haar niet noemen
neen tante er is niets heusch niet zei elsje met zooveel nadruk dat mevrouw d'ablong haar lachend aankeek ik zou alleen zoo dolgraag naar line willen gaan ja maar dat kan nu niet en daar spreken we nu ook niet meer over maar ik geloof dat je niet heelemaal de zuivere waarheid spreekt meisje en dat je wel wat scheelt
zij hield geene andere bedienden dan een huisknecht eene kamenier van leeftijd en eene keukenmeid de tuinman die het lapje moesgrond van de plaats had gepacht leverde haar de groenten en moest voor haar tuin en bloemen
dan is hij toch zeker alleen gaan wandelen zei grootmama weer en elsje zweeg ze wist immers dat de oude dame het bij het rechte eind had wat blijft hij dan vreeselijk lang uit zei cécile niet heel beleefd tegenover jou lou het is je laatste avond
ik liet u mijn ernst als scherts opvatten want ik kon in dienzelfden oogenblik eene dame die geene dame wilde zijn eene jonkvrouw die zich zonder spijt majoor frans liet noemen niet zonder nadere kennis mijne hand bieden
maar toch zette zij heur wandelingen door en zij merkte nu op dat fabrice geregeld des vrijdags de zijne deed op andere dagen kon zij geen staat maken soms zag zij hem dan soms zag zij hem niet
nu zij zoo naast mij voortging bemerkte ik dat zij kleiner van gestalte was dan zij mij eerst was voorgekomen van de hoogte af gezien maar er zat pit in die vrouwelijke figuur dat was niet te ontkennen
en daarop een getrippel van kleine voetjes op het portaal open deur riep het heldere stemmetje weer en toen miss piper haastig aan dit verzoek had voldaan vertoonde zich een alleraardigst klein gedaante op de drempel twee grote donkerblauwe ogen schitterend van pret keken uit een rond blozend kindergezichtje waaromheen een donkerrood geplooid kaperhoedje was gestrikt
inderdaad al had zij t wellicht niet zoo erkend voelde zij voor rijkdom iets van den eerbied die alleen aan lichaams of karakterdeugden toekomt zij was grenzeloos dankbaar voor elke mildheid van gerard en bewonderde hem omdat hij zoo iets kon doen even als zij hem om zijn lichaamskracht of vlug verstand bewonderde
wy denken niet om in de eerste zes weken t'huis te komen tantes ziekte zal van langen duur zyn immers naar het zich laat aanzien ik zende u hier nevens de sleutels van myn cabinet en van myne moeders grootste commode met verzoek dat gy daar uit neemt wat op het lystje staat
ik vrees wel dat er zoodanigen zijn en te veel maar zijn daarmede allen veroordeeld die trachten zich goed voor te doen gebiedt niet het zelf respect men zij man of vrouw dat men eenige zorg drage voor zijn uiterlijk en kan men niet goeden smaak toonen ook in het eenvoudigste als men smaak heeft
elsje kon niet anders dan ernstig kijken op dit oogenblik zonder een woord te spreken legde zij hare hand in die van frits en keek hem aan toen voelde zij zich opeens zoo onrustig en gejaagd dat ze het een verademing vond toen hij zich van haar afwendde omdat grootmama hem iets vroeg
maar wij ook op de groote repetitie bij cilly aan huis kleeden wij ons natuurlijk allemaal geheel zooals t moet daar vloog opeens de deur open en stormden twee kinderen een jongen en een meisje de kamer in mama mama riepen ze tegelijk papa vraagt of u beneden komt neef gerard is er en of wij even mochten blijven kijken naar de comedie
ja ik merk wel dat gij een van zonshoven zijt en sinds lang vreemd aan de jammerlijke veeten die de roselaers hebben verdeeld zij hebben elkander in letterlijken zin niets gedaan dan bijten en vereten op zulke wijze dat er schatten verloren zijn gegaan in processen en dat francis en ik ng lijden onder de naweeën
toen ze bij grootmoeder was kon ze uren achtereen lopen zonder iets te voelen en nu was ze nog geen half uurtje van huis of ze kreeg al lust om eens even te gaan zitten maar nu al dat rusten dat was toch te erg vond ze nee ze zou nog doorlopen tot aan die heuge heuvel daar opzij van de weg die moest zij even beklimmen men had daar zeker een prachtig uitzicht ze kon daar dan wel een poosje gaan zitten
als je niet meer van haar houdt is het toch alleen pijnlijk voor je eigenliefde paul die een beetje gekwetst is en dat is een pijnlijkheid die je niet tellen mag daar moet je je overheen zetten maar ik kan niet gelooven dat je zou lijden alleen uit ijdelheid ik geloof dus niet dat freddy je geheel en al onverschillig is geworden
maar voor eene wandeling was het te laat voerde zij tegen zij zelve was maar eens naar de boerderij geloopen om het grootje van de pauwelsen wat lekkernijen van het diner te brengen dàt was hare rust geweest
dokter rantzow werd er naar gevraagd maar hij wist alleen te vertellen wat de rezident hem verteld had wat mevrouw van oudijck hem zelve had verteld haar schrik in de badkamer voor een kolossale pad waarop zij getrapt had gestruikeld was
de ongewoon zachte klank zijner stem deed haar wegsmelten van droefheid neen kind neen het is niet jouw schuld maar het is zoo treurig zoo treurig
ziezo nu was je je eerst maar eens flink elsje schonk voorzichtig water uit de lampetkan in de grote kom nam een handdoek en doopte de tip ervan in het water zij was op het punt om de natten handdoek naar haar gezicht te brengen toen cécile in lachen uitbarstte en riep
ik geloof waarachtig dat neef leopold een sermoen tegen u houdt arm kind sprak nu rudolf die intusschen aan de tafel was gaan zitten en in alle genoeglijkheid zijn souper had afgemaakt
postthausent toen ik het t eerst voor myn hart kreeg vond ik myne grootste gelukzaligheid in myn hexje maar aan te zien ik dronk het vergif met volle teugen in ik durfde het er niet van nemen een eenig woord te spreken dan verslond ik haar met myne verwyderde oogen dan sloot ik haar als weg myne oogleden toedoende
een beetje hijgend en met moeite was ze bezig het kunststuk te volbrengen terwijl frits lachend op haar neerzag toen zij plotseling ontsteld keek bij het hooren van een welbekende stem die riep hier zijn ze hier zijn ze
ongelukkig ontbrak het haar aan beschaving aan geestkracht om de opvoeding van een kind zooals ik was te leiden ook heeft zij met de beste intentiën ter wereld mij ridderlijk bedorven
wil je mij je horloge nog eens laten zien met een zucht van verlichting dat de vraag zoo gewoon was haalde elsje het horloge te voorschijn frits hield het even in zijn hand toen vroeg hij dringend wil je me voorlezen wat er op staat roodkapje elsje maakte het kettinkje los en hem het horloge nog eens overreikend zei ze lees het zelf maar het staat er duidelijk op
een samaartje staat immers net en ordentelyk en het kuifje zindelyk en zedig zy ziet er ook zo blymoedig uit dat men niet hoeft te vragen of zy zich in den dienst haars gods wel bevindt en vrolyk leeft in den here nu zalig zyn zy die zich beteren
dat gaat ten minste nog zei hare tante en nu moeten we heus weg anders komen we nog te laat aan de trein dag moeder zult u goed op u zelf passen weer kuste ze de oude vrouw toen trok ze haar voile voor het gezicht en ging voor het kleine ouderwetse spiegeltje staan om te zien of haar hoed wel volkomen naar de regelen der kunst op haar hoofd stond
dit zijn geloof mij daarin de beste wapenen in zulken strijd en die vrij wat zekerder doel treffen dan het inroepen van rechten en de eisch der gelijkstelling die door sommigen uwer zoo onvoorzichtiglijk wordt gedaan en die op de bitterste teleurstelling zal uitloopen zoo zij eenmaal wordt
het leven heeft je dichter bij god gebracht maar zelfmoord zou die je dichter tot god hebben gebracht als t je gelukt was je te dooden denk je dan dat je nu verder zou geweest zijn
toen ik de voorleden week by u een zo aangenamen als stichtelyken dag doorbragt spraken wy van hart tot hart over onzer beider belangen ik omhelsde u met een dankbaar opzien tot den algoeden daar ik my in staat bevinde om met u het overige myner jaren op een stil buitentje door te brengen
donkergroene overgordijnen en een donkergroen kleed droegen er juist niet toe bij om het vertrek een blijmoediger aanzien te geven terwijl het eentonige doffe getik der marmeren pendule op den schoorsteen op sombere wijze de doodsche stilte verbrak
als de l sche kermis afgeloopen is verlaten wij de provincie en het land en ik kom er nimmer weer sprak hij met weemoed terwijl hij mij voor het laatst de hand drukte
het sloeg reeds halfelf en zij dacht of betsy misschien niet weldra boven zou komen om met een paar vriendelijke woorden de bouderie bij te leggen zij luisterde of zij den tred harer zuster niet op de trap vernam maar haar verwachting bleek ijdel en ten laatste ontzenuwd door haar loomheid stond zij op en kleedde zich traag aan
eindigde hij met eene poging tot scherts die blijkbaar niet van harte ging want geen vroolijke glimlach verhelderde zijn gelaat bij die schoone voorstelling ik kan u geen ongelijk geven hernam leopold die ook zijn best deed om zich goed te houden schoon het hem even slecht gelukte want zijn verbleeken reeds
er was een plein tegenover het gebouw waar de heeren s middags bijeenkwamen om drank te drinken en als zij dat overstak dan zag zij hen zitten dik en verwaten met gekruiste beenen achter hun glazen gekruiden jenever de sigaar in den mond
ik geloof dat ze na de partij naar haar lieflijk dorp teruggaat antwoordde cécile op alles behalve fluisterenden toon nu was elsje's geduld ten einde zonder het te willen had zij wel moeten hooren wat er gezegd was en met fonkelende oogen driftig geheel buiten zichzelf riep ze uit
hoe vreemd dat het bekend was addy theo hoe wist men oerip neen oerip niet maar wie wie dan
hy heeft uw broeder by zich genomen zo hy voorwendt om gezelschap te hebben en betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart zich des avonds wat te laten voorlezen maar ik denk dat hy andre oogmerken met cootje heeft en gelooft dat hy te goed is om in een logement te blyven daar nog een drie vier ryke jonge ligtmisjes kamers hebben uw broeder kan niet genoeg tot zynen lof
van die zijde had ik haar nog niet leeren kennen al wist ik hoe majoor frans in drift kon uitvallen hare trekken zelfs namen dien strakken kouden ernst aan die haar meer dan ooit op eene romeinsche matrone deed gelijken die deugd geene deugd acht als zij niet boven het menschelijke gaat
ik zat mij de nagels stomp te bijten van ergernis dat ik niet zoo lang had kunnen studeeren om dr of mr voor mijn naam te zetten twee letters bij wier gemis alles wat voor anderen open staat door eene onverzettelijke barrière is afgesloten voor mij
elsje knikte wat zal grootmoeder verlangen naar al je verhalen vervolgde mevrouw d'ablong die in een bizonder goed humeur was nu ze zag hoe lief elsje het mooie toiletje stond je zult wel dansers krijgen hoor doe vooral goed je best om de passen netjes te maken en in een bij haar zeer ongewone opwelling van teederheid voor elsje kuste zij haar op de wang
wat zal ik u zeggen zij kent mij eigenlijk niet dan uit de mededeelingen van mijn vader bijgevolg van de ongunstigste zijde den enkelen keer waarin het toeval laat ik liever zeggen mijn ongeluk en mijne schuld haar met mij in aanraking bracht was het altijd onder omstandigheden die volstrekt niet geschikt waren om haar gunstig voor mij te stemmen
daar lagen de armbanden op de groote vaas met een glimlach zonk zij weêr terug in de kussens zij streed met zichzelve om op te staan maar waarom niet te blijven liggen in de lauwte der wol daar zij mat van treurigheid was waarom een nieuwen dag te beginnen
mevrouw buigzaam dankte god zo ook juffrouw letje schoof de gordynen toe verzogt haar stil te liggen en te zien of zy in rust kon komen haar verbiedende een woord meer te zeggen onder voorwendzel dat juffrouw letje de afgelegde kleêren in het kabinetje ophing sloop ik
op zekeren dag dat ik in t salon aan de piano zat eigenlijk maar om wat te tokkelen terwijl de heeren in de suite voor den haard stonden te rooken hoorde ik mylord tot sir john zeggen
zij was zoo klein soms in haar angstigen eenzamen strijd dat voelde zij wel en alles was rustig in haar vol moed en hoop toen ze luisterde naar de ernstige preek en met hare heldere stem de gezangen meezong
een paar dagen daarna toen frédérique meende dat paul reeds terug naar bodegraven was ontmoette zij hem opnieuw bij de verstraetens opnieuw voelde zij dat zij bleek werd maar het was niet zichtbaar in de schemering van den namiddag
dat ik misschien mijn land weer zal zien ik kan het niet denken het frederik van eeden van de koele meren des doods zou te heerlijk zijn ik heb een duidelijk voorgevoel dat gerard mij afwijst en ik droomde zoo teeder van hem hij was mijn echte man droomde ik
t zy echter verre van my dat ik als een lastige wysneus aan jonge lieden een tamelyk gedeelte der fatsoenlyke vermaken zoude ontzeggen doch ik voor my hoop eens met een lieve vrouw en kinderen een groot gedeelte myn's levens op het land door te brengen
juist omdat ik haar een oogenblik had zien wankelen en zij zelve dat gevoelde had zij zich opnieuw willen vastzetten in dat besluit wat er ook van ware ik had een indruk ontvangen die mij pijnlijker trof dan hare bruske uitspraak bij onze eerste kennismaking
zij had hare tante van zich afgestooten en schreide bitter met de handen voor het gezicht geslagen met een strenge uitdrukking in hare oogen bleef mevrouw d'ablong zwijgend bij haar staan
nu hebt gy order van my om saartjes goed te zenden ik blyve uwed dienaar betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart agt en zeventigste brief mejuffrouw de weduwe spilgoed aan den heer abraham
maar hij had mij zoo geprikkeld door telkens weer de corde sensible aan te slaan dat ik er à tout prix een eind aan maken wilde that s question hernam hij slim genoeg om een onderwerp te laten varen dat zoo blijkbaar
en weldra werd deze tijd van weelde en statelijk leven een glanzende herinnering niet enkel met herdenking van lust maar ook met echte wijding en weemoedig verlangen frederik van eeden van de koele meren des doods ja het was zonderling en later voor haar zelve iets bespottelijks dat zij in dezen weelde tijd een terugkeer vond van haar oude vrome
die dezelfde donkere sprekende oogen had waarvan echter de uitdrukking veel vriendelijker was terwijl het thans geheel witte haar volkomen glad langs hare slapen was gestreken en zonder de minste neiging om te golven even onder de geplooide muts te voorschijn kwam
soms in den vorm van vriendschappelijke waarschuwing soms in die van hatelijke schaadvreugd hem toch vooral de oogen willende openen voor de gebreken van zijne ambtenaars voor de misdrijven van zijne vrouw
en ontstelde dat ik er zo ongedaan uitzag ik zei dat ik adergelaten en zeer onpasselyk was hy raadde my naar bed te gaan zo als ik ook deed en nu twaalf uuren vervolge ik den brief in een ander huis begonnen vaarwel myn beste vriend
zij eindigde den zin niet zoodat elsje verbaasd opzag en een ernstig gezicht zette toen zij bemerkte hoe bezorgd haar grootmoeder keek wat moet ik denken grootmoeder vroeg ze zacht
mijne teleurstelling moet zich op mijn gelaat hebben geteekend want de goedhartige man hernam met zekere meewarigheid en als verontschuldigde hij zich over zijne onkunde op dit punt weet gij jonker
jy weet ook wel dat juffrouw hofland als eene echte dochter van gaaijus de noden der heiligen vervult en jy onthouwt haar heur geld zo dat jy een kerkrover bent ja dat ben jy
maar dat ik op hem bleef letten behoef ik u niet te zeggen en zoo werd het mij zekerheid dat hij geld heeft opgenomen van een hollandsch bankier dat hij daarvoor wissels heeft geteekend hoe lang kan dat geleden zijn o dat's nu al vele jaren geleden
frits ga eens ten eersten naar den hortus en vraag of daar niet een heer en dame is hy gekleet in een gridelyne rok met zilver en de juffrouw in t geel taf zo men ja zegt verzoek dan of de juffrouw ten eersten gelieft t'huis te komen zeg dat hier iemand is om haar te spreken die zit te wagten
scènes met betsy schenen haar nooit meer te zullen voorkomen nu dat zij haar zusters schamperen toon niet overnam maar dien steeds beantwoordde met een stem vol milde zachtheid als gedoogde de waardigheid van haar geluk niet dat zij het ontroerde door een enkelen verstorenden klank
ze haalde eens diep adem en keerde zich half beschaamd van de spiegel af als vond ze dat ze nu reeds meer dan lang genoeg gekeken had keetje bezag haar nog eens met een lange onderzoekende blik om te ontdekken of zij nog iets verzuimd had toen zei ze nu ga ik mevrouw even roepen jongejuffrouw zij heeft mij gezegd dat ik dit moest doen als u klaar waart
zoo had zij op een avond zeepbellen geblazen met haar vriendinnetje op het geel steenen plaatsje achter de keuken en zij had de bonte prachtig gladde wonder ballons laten dansen op haar mouw en zachtkens laten huppelen over een wollen dweil en haar broeder had ze gevuld met tabaksrook tot zij barstten
alwetenheid zou die den sterveling vergeten is ons betreklyk kleen niet groot dit is de vraag kan iets het geen g o d vormde ooit beuzelagtig heten een oog dat alles ziet ziet dat nooit naar omlaag
mor nu maar niet je hebt het verdiend maar dat alles belet niet dat ik mij nog herinner dat ik van afkomst een patriciër ben de zoon van een eervol hoofdofficier en dat ik ook nog mijn vonkje eergevoel heb al meent gij dat het heelemaal is uitgedoofd