rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
maar er waren nog allerlei stukgoederen pakjes fleschjes en blikjes die de vrachtrijder uit de stad meebracht en die de goede rolf triomfantelijk neerlegde niet aan de voeten van francis maar op een tafel waarbij zij stond in zeker geanimeerd gesprek met haar grootvader
de gedachte zijn vrouw te worden had haar onder dit zelfbedrog vervuld met eene kalme vreugde iets als een lieflijk verschiet was haar voor den blik gerezen en zij had financiëele overwegingen gemaakt
nee zei hij z'n stem stokte z'n hand beefde bij het asbakje allemaal keken ze keken ze zoals mensen kijken die effe d'r werk in de steek laten
ik ben er nu overheen en gij zult zien dat ik niet meer weifelen zal in mijn voornemen om de aangeboden fortuin te aanvaarden met al hare baten en schaden al drukt mij nu reeds de groote verantwoordelijkheid die zij zal opleggen
paul was haar steeds nu te onrustig dan te nerveus geweest zoowel vroeger in zijn telkens afgebroken juridische studiën te leiden eindelijk dank zij een weinig moreelen dwang van oom verstraeten met een promotie bekroond
ben jij het sjors ja gromoe heb je het ja gromoe uit z'n warme broekzak haalde het ventje een medicijnfles halfgevuld met d'r bevende skelethanden nam ze het aan dee de kurk eraf rook even dee het weer dicht en moffelde het weg in haar zak
het komt er niet op aan grootpa viel francis in op zijn leeftijd zal hij toch wel bij al zijne kwade gewoonten blijven al zou men kunnen eischen dat hij het respect voor de kleindochter van generaal von zwenken niet vergat omdat hij haar als kind de exercities heeft geleerd
maar de koffie dronk hij de koffie en om kwart voor zes ging hij het weggetje terug en stak de sleutel in het slot en zei niks toen begon jans te huilen en liet in haar kwaadaardigheid de kip aanbranden de feestkip
zij ging zonder een zucht en sloot de deur zacht achter zich toe boven vond zij in de kinderkamer hunne eenige meid een jonge deern van zestien jaar met een vuil schort en
welhaast volgden allerlei veranderingen en gebeurtenissen elkander op mijn vader stierf bijna plotseling grootvader werd in rang verhoogd en wij trokken naar z waar ik mij voornam eens een geheel ander leven te beginnen doch men kan met zijne antecedenten breken ze zijn daarom niet uitgewischt
als die nou maar kwam als 'ie nou maar gauw kwam zo'n speelse jongen trui kon d'r elk ogenblik zijn dan had je de poppen an het dansen dan was d'r weer ruzie en knorren waar bleef die nou ze had het nog zo gezegd
verontschuldigde hij zijn indringen door de oorzaak ervan te verklaren op zulk een vrijmoedigen en innemenden toon dat zijn buitengewoon knap uiterlijk aan stem en uitdrukking nog grootere bekoring ontleende
bij de verstraetens was het stil en dikwijls weende marie bitter zij gevoelde in hare arme ziel iets als een schat van weldoende liefde die verloren zou gaan het was haar als zou zij verdorren verschrompelen een bloem gelijk die men over het hoofd had gezien
waarom toch er zijn hier geen roovers denk ik of vreest ge mogelijk dat ik den wilden jager in werkelijkheid zal zien verschijnen neen dat wel niet maar er zijn doolwegen en
hoeveel geld heb je over vijftien cent netjes telde hij de warme centen uit op de vensterbank die zijn voor jou sjors zal je niks zeggen
ook toen frits vroeg of ik nog iets had te belasten wees ik op die bijzonderheid en gelastte hem wat licht te maken hij verroerde geen vin en bleef stokstijf staan terwijl hij sprak jonker de freule heeft gezegd dat de blinden gesloten moeten blijven anders komt er te veel licht want er zijn geen gordijnen
ze komt al bij pa zouwen we d'r op bed leggen ik laat ze eerst helemaal bijkomen gaat het wat beter moeder
die deze dan ook bijzonder behaagde van bij alle voorkomende gelegenheden veel te ronduit zijn meening te zeggen zonder daarbij rekening te houden met personen en omstandigheden
daar de meid binnenkwam om af te nemen ging de oude mevrouw met mathilde en cathérine boven op het ruime overschaduwde balcon zitten terwijl truus den geheelen verderen morgen onzichtbaar bleef verloren in de drukte van haar huishouden
met die uitkomst dat nu civiel en militair beiden in dezelfde schaal worden gewogen en te licht bevonden gij vergist u zoo is het niet gegaan majoor frans heeft zich niet aan fraaie uniformen kunnen vergapen
ijverig slofte hij terug bleef voor de boekhoudingdeur stilstaan leeg van hoofd inert tastend naar de deurknop om twaalf uur liet ie z'n boterhammen staan de extra boterhammen de extra boterhammen met rookvlees en kaas
denkelijk niet daar zij van de dozis die zij placht te nemen thans niets geen invloed scheen te ondervinden hoeveel druppels zou zij zonder gevaar er nog kunnen bijnemen even zooveel als zij genomen had neen dat was natuurlijk te veel wie weet wat er dan zou gebeuren maar bijvoorbeeld de helft dus nog drie droppels
hij was van een ander soort dan de tegenwoordige klerken die om het half jaar bij een andere patroon waren het had geen houding het uit te lokken dat was niet fatsoenlijk
vi sofie bracht om halfzes het diner en dekte de kleine ronde tafel met veel zorg maar eline roerde nauwelijks iets van de spijzen aan en zij was blijde toen sofie weêr afnam de geur van dat eten in de warmte maakte haar nog zieker dan zij was
de generaal kwam op een voor mij zeer onveilig terrein ik kon ik mocht niet oprecht wezen en ik huiverde tegen dubbelheid onder de eerlijke opene oogen van francis zelve kwam zij mij onwillens te hulp
ik doe zoo wat van alles maar de patiënt in kwestie is een hond een lief trouw dier mijn arme veldheer die zijn poot heeft gebroken en die van niemand geholpen wil zijn dan van mij alleen
nou waren 'r wéér vijfentwintig jaar verlopen vijftig jaar het was zo makkelijk te zeggen vijftig jaar lang zonder één dag ziekte of vakantie
knap dat hij het nog zonder haperen uit z'n hoofd kon vermenigvuldigen zo kon je over alles nadenken het was een wonder dat god hem al die tijd gezondheid had gelaten
o wee riep de goedhartige willem het naamloos geschrift ineenfrommelend het begint er vrees ik slecht uit te zien voor leopold het zou toch jammer zijn zoo hij ze moest opgeven die fortuin die hem daar als een lokaas wordt voorgehouden met wie weet welke hinderlijke conditiën
ze betastte de hele plek keek toen met starre ogen van haat naar de schoondochter die het flesje nog in de hand hield vijf minuten later zaten ze allen weer aan tafel bij de runderlapjes en de sperzieboontjes
dat zij mij zekere concessies had gedaan bewees dat zij niet zoo onverschillig was omtrent den indruk dien zij op anderen maakte als zij mij wilde doen gelooven toch moest ik toestemmen dat zij wèl en wijs had gedaan toen zij hare slepende amazone had getrousseerd al was het op wat onbevallige manier
maar geen kik gister één en dertig juli hadden ze allemaal gewoon d'r werk gedaan had niemand de flauwste toespeling gemaakt voor een week had jans d'r 's avonds bijna ruzie om gekregen
als het klopte ging het morgen in inkt hij telde langzaam soms hield-ie stijf de inktloze pen halfwege een kolom boog dieper naar het papier telde voort
hij heeft wel iets vreemds en stelt zich wat vrijpostig aan maar hij heeft gansch niet het voorkomen noch de manieren van een vagebond dat is hij ook niet maar hij is er niet beter om integendeel iemand zonder geboorte en zonder opvoeding zou men kunnen vergeven wat in hem onvergeeflijk is hij zegt dat gij veel voor hem over hebt
nu een zwarte lusteloze dreiging leek als de firma niks deed toen had jans die in geen jaren een pen in d'r handen had gehouden de listige gedachte een briefkaart te schrijven een anonieme briefkaart
waarom niet riep zij op eens terwijl een gloed haar voorhoofd overtoog en zij mij weer met fierheid en vastheid aanzag omdat ik het niet wil zal ik weerkeeren francis vroeg ik haar een smeekenden blik toewerpend zeker neen waartoe zou dat dienen
de vraag is nu maar of gij in deze schikking genoegen zult nemen en of het u mogelijk zal zijn aan mijne begeerte te voldoen de bezwaren zouden kunnen voortkomen van de zijde die er het grootste belang in heeft dit redmiddel dat ik heb uitgedacht aan te grijpen
de hele nacht had ze wakker gelegen angstig door de durf en 's morgens toen ze melk ging halen en hem op de bus wou doen was ze teruggeschrikt van de brutaliteit
wie heeft nu daarmede gemeend de formeele aardbevingen aan te bevelen de lavastroomen die dorpen en steden verwoesten en dieren en menschen verstikken
d'r was heel wat bijgebouwd in die tijd oh jee het was nog zo lang niet geleden dat de weesperzij een buitenwijk was dat daar de stapels buizen van de gasfabriek leien
daarbij de toon waarop francis mij had gezegd dat ik bij het terugkomen afscheid had te nemen klonk niet slechts als eene dreiging er was eene diepte van weemoed in gemengd die uit de bitterheid zelve sprak
en haar dochters met emilie vincent en paul ook aanstalten tot vertrekken en zij gingen terwijl de meisjes in een wervelwind van vroolijkheid door henk en etienne naar de vestibule naar heur rijtuig werden geleid
alles wat hier het oog aanschouwde de rijke landerijen ingesloten die maar even aan den horizont links opdoemden had eenmaal tot de bezittingen van de werve behoord hij zelf had het goed onbezwaard in handen gekregen en n geen duimbreed gronds geen strookje lands geen enkelen boom kon hij in waarheid meer het zijne noemen
treesje denk ant bittertje voor je pa ja grootmoe ja ik vergeet niks wees toch niet zo snibbig nou ja dat gezanik elke middag hetzelfde
hoorde hij bui ten luide kreten vloeken bedroigingen verwenschingen alle door elkander doch evenals in een storm geen enkel geluid duidelijk
bij de onwaarschijnlijkheid dat zulk een geval zich zou voordoen vond ik de conditie voor haar niet te hard maar ik belastte overberg er mee haar daarvan officieel kennis te geven zij zou dat bericht dan vinden als zij naar de werve terugkeerde
het mocht zijn beloop hebben honderd tegen één dat ze hem verrasten dat er een hoop in stilte gedaan werd in de puntjes hoor zei ze toen ie kwam ontbijten je zou waarachtig niet denken dat 'ie zevenenzestig was zo keurig zag tie d'r uit in z'n zondagse geklede jas
hè hè hè nou niet meer vanavond de rest hè wat 'n andere mens wer je zo bellebellebel dat was treesje die belde altijd zo lang als ze uit school kwam
de ongelukkige bloodaard die in zijn angst niet eens scheen te merken dat het onschadelijke wapens waren wierp het zijne weg en vlood in allerijl terwijl ik hem toeriep allons donc wie majoor frans vragen durft moet ten minste den degen weten te hanteeren
inhalen wil is het waarlijk een kansje voor mij dat gij nu mogelijk al door de roode zee glijdt en ik dus alles aan t papier kan toevertrouwen met de zekerheid eenmaal door een vriend gelezen te worden zonder dat ik mijn geheim verklap
van een engagement zou echter nog geen sprake zijn mevrouw hield niets van zoo'n armeluis engagement dat wel jaren duren kon en emilie praatte lili voor dat de verbintenis des harten gesanctioneerd door haar ouders reeds heel veel beteekende in de gegeven omstandigheden
malle jans die gedacht had dat ze het kantoor groen hadden gemaakt wat ze nou zeggen zou als-ie thuis kwam trrrrr de elektrische schel of meneer de haan op het privé kantoor wou komen
hij scheen niet op te letten hij pareerde niet ik trof hem een dunne straal bloed schoot door het witte linnen heen meer was er niet noodig om mij verplet van schrik en berouw aan zijne voeten te doen zinken
waarom niet wel ze kunnen voor mijn part ophoepelen die oudendijken o o mijn hoofd ik ben dood mag ik wat gaan liggen op een bank zeker dan ga ik op henks kamer daar is zoo een gezellige divan daar is geen vuur o dat komt er niet op aan
hoe licht zeg je niet nou de haan het is haast een augustus of de haan je doet je zaakjes toch nog best met je vijftig jaar dienst of de haan in vertrouwen gevraagd wat zou je willen hebben
daar de kapitein werkelijk in uniform was met zijne willemsorde op de borst achtte ik mij verplicht om mij ook nog wat op te knappen en maakte mij uit de voeten eer de gasten uitstegen het diner was zooals men dat verwachten kon na de aanstalten die rolf en francis er te zamen voor hadden gemaakt
in de open verandah die met een paar treden in den tuin uitkwam en op den vijver zag zat de oude mevrouw te midden harer dochters eline en frédérique waren met de heeren biljart gaan spelen
sientje sien waar blijf je nou even mevrouw open maken jongejuffrouw moe kwam binnen met marie ze hadden inkopen gedaan 'n ons mariakoekjes bij de thee en garneersel voor een nieuwe hoed voor treesje
ik heb u niet willen misleiden francis sprak ik op zachten bedaarden toon ik heb alleen de waarheid verzwegen omdat ik uw persoon uw karakter wilde leeren kennen eer ik mij uitsprak ik heb uwe liefde willen verwerven eer ik het officieel het beslissend aanzoek waagde ziedaar alles
en niks in die jaren veranderd dan dat de oude patroon dood was gegaan en de zoon z'n vader opgevolgd vijftig jaar toen ie op het kantoor kwam was-ie een blonde krulkop ongetrouwd
zij het nu was het uit het was gedaan voor altijd zij was overwonnen langzaam begon zij te weenen en zij was blijde dat zij het doen kon en zij dwong zich al heviger en heviger te snikken toch mocht vincent het niet
dat wil ik wel gelooven de tocht is juist niet erg meegevallen merkte zij aan met eene mengeling van bitsheid en schalksheid integendeel want ik had niet kunnen verwachten dat ik zoo spoedig en op zulk eene verrassende wijze de kennis zou maken van mijne nicht freule francis
ze hoorde hem de trappen afbonsen zoals hij het altijd deed twee drie treden tegelijk gauw nou voor d'r iemand kwam de hals van het flesje rikketikte tegen haar tanden zo als de benige handen beefden
neen niet n riep zij opspringende waartoe zou het baten het kan alleen maar deze korte oogenblikken samenzijns vergallen indien het alleen deze ure van samenzijn betrof zoudt gij gelijk hebben francis
otto gevoelde geen sympathie voor vincent ofschoon hij met dezen nooit de minste onaangenaamheid gehad had in zijn eigen degelijk kalm mannelijk karakter waarvan het gezonde evenwicht zich nooit verbrak
je herkende je zelf haast niet in de week ze ontbeten ze aten net als zij het bedisseld had het feest ontbijt van eieren rookvlees kaas krentenbollen
en dat om een persoon die in t geringste logement herberg nam niet eens zijn waren naam opgaf zooals later verteld werd en die stellig een oplichter of valsche munter is geweest indien dat gebleken ware zou de politie er zich mee hebben bemoeid bracht overberg in t midden
zou je je jas niet open houwe zei ze nog 'ns dan zien ze de ketting nee lachte hij verlegen voor de spiegel
hij is een man van gewicht in zijne standplaats en de hoofdagent geweest van freule roselaer bij haar toeleg om zich in t geheim meesteresse te maken van von zwenkens bezittingen hij is voor hare rekening de altijd gewillige geldschieter geweest die den generaal in zijne chronische kwaal van geldverlegenheid bijstond
het is me wat wat een kouwe drukte jij ben al haast vijftig jaar in betrekking en toen er ééns in de krant een halve kolom stond van een sluiswachter die vijftig jaar de sluizen geopend had en feestelijk was toegesproken en een enveloppe had gekregen
al wandelend wikkelde zij zich dicht in de grijze plaid en er kon geen kwestie zijn van haar mijn arm te bieden ik wist niet of ik haar moest vragen voort te gaan met hare souvenirs want ik voelde mij schuldig ik had met onhoffelijke kregelheid den stroom harer confidentiën gestoord
vijftig jaar op hetzelfde salaris met dezelfde nieuwjaarsfooi vijftig jaar arbeid als 'n automaat de maandbalansen de controles de ouwe rekeningen de ouwe hoofden vijftig jaar over de lessenaar gebogen met uitzicht op het klimop van het binnenplaatsje
zacht trillend liep 'ie de gang door wetend dat het niks was dat de patroon en de procuratiehouder net zo min aan één augustus dachten as de collega's dat 'r geen sprake van kon wezen maar toch maar toch
maar ik kan juist niet zeggen dat ik het prijselijk vind en ik zou het waardiger en dankbaarder achten dat men zijne schatten ten minste ging verteeren waar men ze heeft opgezameld het is waar leopold van de tien handelen minstens zeven op die wijze maar waarom verdenkt gij mij dat ik juist tot de zeven zou behooren waarom ben ik zoo plotseling in uwe schatting gedaald
de ideinste som die ik voor mijn menus plai sirs vroeg kon ik niet machtig worden zonder hevige tooneelen
maar hoe gaat het jans had-ie geredeneerd als jongen van zeventien ben ik er gekommen en och in de zakendrukte kan je van een patroon niet verlangen dat-ie een datum in z'n hoofd heeft
ik schrikte op en keek hem wat verbaasd en verbijsterd aan het is eene zonderlinge gewaarwording willem als men nooit een steen in eigendom heeft gehad en altijd blij was als de kamerhuur om de drie maanden klaar lag te moeten beslissen wat er met huizen en buitenplaatsen zal geschieden ik vond dan ook maar beter geen besluit te nemen
telkens als 'ie tegen zes uur thuiskwam zat ze in vragende afwachting maar nieuws bracht 'ie niet mee als ze wat doen wouwen niewaar als ze 'm nu op een augustus een attentie wouw berijden
onzeker greep zij een boek dat op tafel lag en sloeg het open om zich te dwingen verstandig te zijn te lezen het was de partiture van le tribut de zamora die zij zich eertijds had aangeschaft tijdens heuren hartstocht voor fabrice
dat ben ik geheel met u eens en ik wist mij toch wel als freule mordaunt te doen erkennen toen ik nog in de wereld ging en zoo mij dat nu weer inviel zou men mij niet moeten verwijten dat het maar eene vertooning was want ik haat alle aanstelling als de pest het zou dan alleen zijn toegeven aan iets onweerstandelijks binnen in mij
s morgens negen uur present en zes uur 's middags gedaan als er geen avondwerk was vijftig jaar lang de boeken bijhouden in het begin bijna alleen nou met z'n twintigen zo als de zaak was vooruitgegaan
zij knikte hem even vriendelijk toe en reikte hem hare hand zij moest zoo huichelen en terwijl zij otto's hand vasthield praatte zij met hijdrecht door over de nieuwe chanteuse légère van de opera
wij zijn in vijandschap elkaar niets schuldig gebleven maar ik begrijp mij niet hoe zij het over zich heeft kunnen verkrijgen om het eenige kleinkind harer zuster z te berooven maar is het dan zoo zeker dat zij dit gedaan heeft waagde ik aan te merken in utrecht is het bekend dat hare testamentaire beschikkingen minstens drie maanden moeten geheim worden gehouden
hé ik dacht dat ik daar doodging plotseling scheen ze alles weer te weten de bevende skelethanden wreven over de ogen rukten ineens naar omlaag naar de zak
zij herinnerde zich niet ooit zoo geleden te hebben als dien avond drie maanden lang had die roman van liefde haar hart doen kloppen iederen keer dat men achteloos zijn naam voor haar uitsprak iederen keer dat zij zijn naam op een aanplakbiljet vermeld zag en nu
toen ging zij zitten met een tevreden gevoel over hare verzorgde bevalligheid in haar hersteld gemoedsevenwicht aangenaam gestemd door de lauwe warmte van de kachel terwijl de sneeuw neêrviel in een donzige stilte
nu wilde ik hem dat alles verwijten alles op eens uitstorten wat in mij omging en hem daarna doen zien hoe diep hij in mijne achting was gedaald want te verbergen wat in mij omging dat voor hem te verbergen als ik eens tot spreken kwam dat was voor mij eene onmogelijkheid
zeg je hun niks vader nee zei hij zijn oud pruike hoofdje ernstig schuddend ik zeg niks
de grootmoeder is immers voogdes wij zullen zien wat er aan te doen is dat slag van lieden kan men nog wel naar zijn hand stellen als men eenige behendigheid gebruikt meestal vergeten zij de noodigste formaliteiten is er een toeziende voogd benoemd ik weet er niets van
morgen heren zei hij het endje sigaar op het asbakje leggend de anderen waren er al hij scheen laat vanmorgen jongen de haan mot jij naar een bruiloft zei bredé glimlachend opkijkend
dunkt zooals het mij ging moet het den soldaat gaan in den slag onder den kogelregen bij t gebulder der kanonnen hij weet dat hij staande moet blijven en strijden of verachtelijk vluchten en zij mocht mij verachtelijk noemen verachtelijk zijn in hare oogen wilde ik niet
en daar had je het achterhoofd van de jonge meneer het hoofd met het wit van het boord nou draaide die zich om knikte netjes rustig nam 'ie z'n hoed af
ik begrijp het maar toch veroordeel mij niet onverhoord mogelijk vindt gij mij minder schuldig dan gij nu meent onvoorzichtig althans zijt gij in hooge mate hier heen te komen hier naar de werve waar gij zoo licht herkend kunt worden
want dat spreekt daar is er al een van onder de bank weggehaald wij rijden over heivelden waar men hazen krijgertje kan zien spelen langs poelen waarin reigers onbeweeglijk op één poot staan
hij liet haar uitgaan z en met wien zij wilde en zat helaas aan de speeltafel en de dusgenaamde adellijke societeit als francis zich door onbezonnenheid en zekere eigenaardigheden van haar karakter ter prooi gaf aan laster en verkeerde uitleggingen
maar dat is toch zoo lang nog niet t is reeds het derde voorjaar en dan zijn uwe toiletten niet meer naar de mode dat wil ik toegeven maar zij kunnen toch smaakvol zijn en ik ben er zeker van dat gij u vroeger elegant hebt gekleed
bij de kast trok ie z'n gekleede jas uit lichtte het kantoorjasje van de haak toen hing ie z'n schone manchette op opende de lessenaar klom op de kruk en terwijl ie z'n gerij kreeg en de jongste bediende de boeken toeschoof kromde z'n rug in oude geduldige kromming
hebben mij beurtelings veel geld tijd en rust gekost en nog ben ik op zekere punten een groot kind maar een passie eene passie die niets ontziet om hare voldoening te hebben en waar men een groot misdadiger of een groot man door wordt zulke passie houd ik er niet op na dat ligt zeker aan de wuftheid mijner natuur
clare had haar lief uit medelijden uit een behoefte om te troosten waar geleden werd en zou hij haar ook oogenblikken van geluk kunnen schenken zij mocht haar verwelkt leven niet aan het zijne vastketenen en naast die gedachte rees de gedachte aan otto zij wist dus dat het nooit mocht zijn nooit
mijne geheimen viel zij nu uit met eene stem die van toorn en gekrenktheid trilde hoe komt het in u op dat daar een geheim achter zou steken het betreft immers een schrikkelijk ongeluk op den publieken weg dat maar al te veel gerucht heeft gemaakt en dat in een oogwenk menigte van toeschouwers had
flauwtjes opende ze de ogen keek nog bewusteloos om zich heen sloot de ogen en bleef stil liggen kom nou moeder hoe gaat het grootmoe er kwam weer leven in de oude vrouw ze keek van karel naar marie van marie naar george
daarvoor is mijne toestemming noodig sprak francis die bleek maar roerloos met strakken blik en onbewogen trekken naar mij had zitten luisteren maar dat is niet juist zij had zich afgewend als ging datgene wat ik sprak haar niet meer aan
snoept de meid moeder ook een glaasje geef je moeder nou geen bitter karel ach wat het is heus zo goed niet voor d'r als jij negentig bent lust je het ook met glinsterende oogjes keek de ouwe vrouw naar de bewegingen van haar zoon die bij het raam het likeurglaasje vulde
nee heus niet je jokt heus niet moe heb je voor grootmoe 'n boodschap gedaan nee moe op je woord niet nee moe goeiemiddag
en wel zelden heeft een welgemeender hoezee over het vrije water geklonken
maar die zich eerst in volle kracht openbaarde toen ik daar eenzaam nederlag wat er verder met mij gebeurd is weet ik niet ik weet alleen omdat mijne hospita die mij trouw heeft opgepast het mij heeft verteld dat er nog weer veertien dagen verliepen eer ik het tijdperk van convalescentie intrad
glaasje was al leeg de dunne lippen in het gele knokelgezicht smakten na de donkere ogen glinsterden van genot karel was een goeie zoon de schoondochter had het land aan d'r dat wist ze wel maar nou was alles goed alles bestig
is mijne houding van dit oogenblik gij zult het weten dat ik u doorzie dat ik mij niet laat afschrikken door het ruwe masker dat gij goedvindt voor te doen om de oorspronkelijke trekken uit te vinden die
en het windje uit de tuin om de hoek dee de blaadjes spiralen en knikkelen de muur liep zo hoog dat je geen hemel zag enkel de groene warrelende klimopsprieten de zwartgroene blaadjes benee de zilver stuivende boven
weet u wel sprak ze terwijl zij het met bont omzoomde manteltje loshaakte weet u wel dat ik eigenlijk jaloersch ben van dat troepje daar ginds je ziet ze maar altoos samen altijd vroolijk vol van allerlei plannen en pretjes ik voel me heusch oud bij ze
zooals gij reeds gehoord hebt overleefde mijne moeder slechts weinige dagen mijne geboorte zij althans heeft geen schuld aan t geen men tegen mij heeft gepleegd de zuster van rolf slachtoffer eener lage verleiding en ongehuwde moeder maar overigens eene flinke eerlijke boerendeern werd mijne min
en als ze je binnen roepen en als ze wat aardigs bedacht hadden dan kan je er niet bijstaan met inktvlekken en kale mouwen kom er nou maar uit voor ging ze het tafeltje dekken en haast grimmig met denkgroeven om haar mond en bitse bewegingen zette ze de extraatjes neer
ik zal nooit klaar komen murmelde zij angstig en zij sloeg de groene damasten gordijnen van haar ledikant op waar heur baltoilet als een ijle wolk van lichtblauwe tulle in een wazige teederheid lag
elk een ei elk boterhammetjes met rookvlees elk een schijfie leidse na toen stopte ze z'n nieuwe goudsche pijp de pijp die bruiloftachtig lollig dee van groen en blommen en toen ging ze voor het raam d'r voorproefje thee slurpen luisterend naar z'n geloop en geplas
een zwager dien zij nauwelijks tot dien naam gerechtigd achtte dien zij altijd had gehaat en geminacht en die deze gevoelens met woeker teruggaf eene zuster die door haar misstap de eer van t ouderlijk huis had bevlekt die de rust harer ouders den vrede in de gansche familie had verstoord
een pooze verrees het vizioen nu opnieuw en het scheen haar dat zijzelve zweefde dat er lichtheid in en om haar was een gesuizel van glans en zang maar aanstonds volgde een schok het was als viel zij duizelingwekkend snel als draaide alles en zij zag alleen dat
bless me daar zou hij zich waarlijk wel voor wachten riep mijn vader hij is getrouwd en daarom steekt er ook niets in dat hij zoo wat den mentor speelt over francis ik heb er geen slag van en zij heeft het
drie had ze er verschreven drie met andere aanloopjes de laatste zwaar van inkthalen had betoogd mijnheer ik deel u mede dat een augustus de heer alexander de haan vijftig jaar bij u in betrekking is doch daar ik ongenoemd wens te blijven teken ik niet
een troepje jongelui van die soort die meer op de sociëteit studeert dan in de collegiekamer kwam arm in arm gestrengeld op ons aanhorten onder niet al te vleiende toespraak
oud in de alkoof erg oud met z'n bed verward zilvergrijs dat enkel aan slapen en nek nadonsde als-ie uitging droeg ie een pruikje zat-ie de geklede jas te bestaren hoe ze daar aan kwam
met eene oprechtheid die aan onvoorzichtigheid grensde gaf zij de wonde plekken van de werve bloot neef leo was nu toch huisgenoot en zou deze zelf gauw genoeg opmerken al wees men hem die niet aan gaf zij den generaal ten antwoord die minder gulle bekentenissen had gewenscht
breng je nou de borden sien treesje dekte de tafel ze dekte voor zeven elke dag zeven borden op dezelfde plaats pa zat aan het hoofdeind over het raam en had een servet met een zilveren servetring
maar die is daarom nog niet uitgeroeid ferme lui la porte au nez il reviendra par la fenêtre francis omsingelt haar grootvader en houdt hem nu kort ik wil dat gelooven
nou en d'r zou schandaal van kommen nou liet ie het er niet bij net kwam de bovenmeester an de deur van de school en knikte morgen van schie morgen meester
de hele week met het aankomend voorjaar was hij aan het verven geweest eerst binnen de aanrecht de binnenkozijnen de wastobbe de puts en omdat hij nog blauwe verf over had en blauw bij blauw netjes onderhouden sting al hoort het dan niet de plank voor de bedstee
ik willig niets in dat weet gij vooruit als ik mijn zin niet krijg ja gij zijt eene aartsdespote dat weet ik nog vanouds zoo zal ik er mijn hoofd maar onder buigen want ik wil u in een goed humeur brengen voor mijn aanzoek dat's dan afgesproken en nu laat me vooreerst aan de zorg voor alle deze goede lieden
gijsie de vrouw van de bakker die net d'r jongetje na school kwam brengen wat vroeger omdat ze naar de stad moest en jansen de barbier die de burgemeester ging scheren stonden stil was me dat een geweld in het doddelend straatje
lord william is overleden sprak zij zie hier een schrijven aan mij dat hij bij zijn testament heeft gevoegd wees zoo goed het te lezen ik had daartoe nauwelijks de noodige kalmte maar toch voldeed ik aan haar verlangen
hij zag er zoo bleek en toch zoo verhil uit dat zijn vroolijkheid met zijn uiterlijk moeilijk was overeen te brengen
langzaam dronk ze ach als ze maar hielpen het was zoo dikwijls tevergeefs geweest in den laatsten tijd zij was moê van haren langen dag van niets doen en halven waanzin en zij wilde zich vroeg ter ruste leggen
mijn beschermer die een man van zijn woord is zal mij spoedig genoeg voorthelpen als hij mijne geschiktheid heeft beproefd en dan het is nog niet gezegd leo wie van ons beiden den zwaarsten kamp zal moeten voeren om de fortuin te veroveren
en in de wazing van muren en daken keilde ergens de zon een wilde weerkaatsing van spartelend licht of een vuur was ontstoken scheelt je 'n paar duizend gulden op je portie zei hendrik de as van z'n geklede jas meppend
als gij het bespieden noemt naar uw zin naar uw aard naar uw verleden te vorschen ja dan heb ik u bespied maar het is niet geweest dan met het oog op uw geluk en op het mijne
en terwijl ie de klink van de deur lichtte keek ie slaaperig dagschuw naar t kittig staal van de hemel dat door t bovenruitje proestte en gegiechel van licht op de rooie stenen schudde
nu begrijp ik u niet hervatte zij mij met een naïeve bevreemding aanziende daar is hier waarlijk geene oorzaak voor zulke verrukking meent gij dat het eene lichte zaak is voor mij in omstandigheden als de mijne om een kind groot te brengen en in de behoeften van eene krankzinnige vrouw te voorzien
nou ze het met mekaar eens waren geworden gijs wist wat-ie dee hadden ze de sigaren in de asbakjes gelegd d'r zwarte handschoenen opnieuw aangetrokken de hoge hoeden geglad zo niet meer pratend achter de neergelaten gordijntjes bleven ze stil in de kussens geleund tot de koets voor de grutterij stopte
dat schrikt mij in t geheel niet af sprak leopold rustig dat zij geen sukkel wil hebben die voor een vrouw wegloopt bewijst voor haar karakter ik vind het piquant dat zij geene flauwe onbeduidendheid is ja piquant moet ze zijn in de hoogste mate zooveel te beter een weerloos slachtoffer vellen trekt mij in t geheel niet aan
in het hartje der stad moest gijs driemaal tegen de voorruit der rouwkoets tikken eer de koetsier de paarden met 'n ruk inhield de mensen op straat bleven kijken toen de meneer met de hoge hoed het bovenlijf uit het portier stak met z'n rechterarm zwaaiend een andere richting beduidde of de stomme koetsier zich int sterfhuis vergiste
wanneer frédérique hem opbeurde en hem verweet dat hij zich geheel en al in zijn droefheid liet nederzinken ontkende hij dit zachtjes met dezelfde woorden waarmede hij eens suzanna op de horze had gerustgesteld een man gaf zich niet zoo over aan zijne smart een man had zijne bezigheden en mijmerde niet immer over een teleurgestelde liefde
zoo erg niet jonker een verstuikte voet en schrikkelijk in de war toen wij haar vonden bij den grooten eik dicht bij t kasteel waar zij naar toe gekropen was om op het mos uit te rusten o ik ken dien boom riep ik smartelijk ik voel zoo hoe het dààr geweest moet zijn
ja lieve jongens ze slenteren van de witte naar linke en van de bordelaise naar de bodega en altijd met dien lammen vere we zien ze tegenwoordig nooit paul komt bij hooge gratie eens aan en etienne is voor mij een mythe geworden vraag dan vere eindigde zij op vinnigen toon dan heb je het drietal compleet
leo ik heb nooit voor het gulden kalf van het decorum willen knielen zij sloeg met de vuist op de tafel ter bekrachtiging van hare bewering maar toch als de lust mij beving zou ik mij nog heel wel met uwe haagsche dames kunnen meten als het op kennis en ontwikkeling aankwam
de melkkan kneep 'ie in z'n hand alsof 'ie d'r aan stukken wou smakken als 'ie de jongen te pakken kreeg deed 'ie 'm een moord de schooiers om het kozijn te bekladden om 'm te schimpen met 'n vaart schoof 'ie de hoek om niemand te zien ze hadden natuurlijk niet gewacht
het was een juweel van een villa waar paul en freddy woonden door den vorigen burgemeester van heibeek gebouwd was zij eenigszins als een indisch huis met een voorgalerij van witte zuilen en een gesloten achtergalerij die men ook een ruime serre had kunnen noemen
het geeft toch een omhaal van de andere wereld een geloop zonder eind door door wat een historie is het leven daje met wat je niet ken wat je nooit heb gezien rekenen mot
het gebeurde dicht bij de hoeve en t was maar best dat hij daar bleef tot zijn herstel de veearts geeft er hoop op schoon hij zal blijven hinken dat's alweer een verdriet dat ik mij zelve heb berokkend en toch kon al het andere nog zoo terecht komen maar helaas zij zuchtte diep
jacob de jongste met september negentien keek naar de slijkpunten van z'n bottines en het moddergesputter op z'n broekspijpen de hele lamme miserabele historie leefde op
nou had hij d' r de bovenmeester stevig tussen had hij laatst van de burgemeester geen schrobbering gekregen omdat de meester geklaagd had over de lantaarn voor de school die om negen uur geen olie meer had
als wij eenvoudig de praatjes tot waarheid maken dan zijn het geen malle praatjes meer tot waarheid maken gij weet niet wat gij zegt leo heel goed zij hield ons voor gelieven was zij zoover van de waarheid francis vroeg ik zacht maar ernstig en hare hand vattende die zij mij liet
van schie de nurksche van schie die pijpjes kloof met niemand sprak t te veel moeite vond te knikken stond nu voor m met n verpaarste woede kop
och ik ben ook een domkop om daar niet beter op te letten maar t is waarheid wat gij zegt jonker excuseer freule de gewoonte de ingeroeste gewoonte gij en ik moeten met onze gewoonten breken kapitein sprak zij zacht doch met nadruk want wij zijn op den verkeerden weg is het niet zoo jonker
eerst most het vuurtje an het was knappies koud nog het leek wel voorjaar en an de struikies zag je waaratje het groen maar ouwe mensen waren wijzer die liepen niet in de val die wisten dat vroeg uit het nest geen lengte van leven had die hadden méér groen zien verschalken door maartse dagen
maar de reis van mylord kon toch niet doorgaan hij zelf dacht er anders over hij wilde alles vermijden wat opzien kon baren hij verkoos niet dat men een heelmeester zou laten roepen zijn kamerdienaar was handig genoeg om die lichte wonde te verbinden hij zou maar een uurtje rust nemen en daarmee zou alles in orde zijn
kent u den naam dorrit ik heet zelf dorrit antwoordde de oude man onverwachts arthur nam nu zijn hoed voor hem af hoor mij dan nog een oogenblik aan
dan maak je maar verbaal op snauwde de bovenmeester ik heb nou geen tijd meer de school gaat beginnen de hele dag liet van schie op z'n kozijn dit is die knoebel staan als bewijs
hij stond zich nu te dandineeren tusschen een troep van lachende jonge meisjes die hij elk op hare beurt zonder dat zij er boos om konden worden een brutaliteit toediende alleen françoise oudendijk zag hij nauwelijks aan hoewel zij het niet scheen op te merken daar zij telkens schertsend hem iets vroeg
nu ik ben er ook de naaste toe het wakkere beest heeft het ongeluk gekregen toen het mij volgde op een wandelrit ik kreeg den inval met mijn paard over een heg te springen en hij wilde mij na maar ongelukkig had hij den sprong niet zoo goed berekend als ik den mijne met tancred en ziet hij brak een der voorpooten waarop hij
de bruggeketting dompte neer in de modder de koets bedreunde het hout overgrimde de keien de stad rood en rood bruin met het witte gebeits van een gevel het molmen geslier van rook uit een schoorsteen kromde aan in de bocht van de vaart
zij vond alleen den kleinen ben die eentonig neuriënd met zijn korte breede vingertjes vet van boter aan een boterham zat te plukken betsy hoorde ze zeer bedrijvig rondloopen en ernstige beraadslagingen houden met grete een vinnige keukenmeid
kwaadaardig praat kauwend de kan in de ene hand t pijpje in de andere stak ie t straatje over meester d'r komt doodslag van van wat vroeg meester verbaasd
ik heb ze ditmaal niet gezocht dit verzeker ik u op mijn woord dan eer ik ze u vertel moet ik weten of ik mij veilig kan uitlaten in tegenwoordigheid van een derde ik had om de waarheid te zeggen op een tête-à-tête gerekend
nog eens probeerde de meester het met kalmte als je nou eerst zeggen wil wat een knoebel is en wie knoebel gezeid het het kringetje werd groter van het kruidenierswinkeltje knikte de deur en een vrouw zwaar van heup met haastig opgeknot haar hobbelde het stoepie af
jullie willen het beter weten alleen laat ik me d'r niet voor spannen nou niet en later niet er kwam een zwijgen of ze geruzied hadden hendrik stak een sigaar aan begon de koets vol te dampen en omdat hij het voorbeeld gaf
ik ben ook geen slanke hazewind die zich tot kunstjes laat africhten en voor iedereen opzit ik ben een eerlijke trouwe wachthond die luid kan blaffen en ferm de tanden laat zien maar die zij zweeg in zekere verwarring verlegen hoe de phrase te voltooien zonder zich in den strik te werken
dat was nooit een vrouw geweest voor haar kind en zij had hem ook niet van harte haar toestemming en moederlijken zegen kunnen geven toen hij haar zijn voornemen had meegedeeld toch had zij den geliefden zoon niet in die keuze willen tegenstreven bevreesd anders wellicht zelve tot zijn ongeluk mede te werken
en zonder lust om den generaal gezelschap te houden die ons allen boudeerde omdat rolf hem niet als gewoonlijk ten dienste stond naar mijne kamer trok en meende nu eens dapper met mijn journaal voort te gaan
je zal d'r van horen je zal het weten jij mot de kinderen geen knoebel leren de bovenmeester werd bleek van kwaadheid daar kwam die op niks verdacht een luchie scheppen voor 'ie zich in de school opsloot en daar viel 'm de nurkse ouwe vent met 'n herrie op het lijf waarvoor het halve dorp uitliep
dit bedenkende meende ik haar gerust te stellen met te zeggen ik moet u verzekeren dat hij geen geld komt vragen ik ken dat maar zeker is het dat ik niets meer voor hem doen kan op dat punt och leo ik heb een voorgevoel dat die man hier onheil komt aanrichten
zonder dat ik zelve wist hoe het kwam oefende hij op mij een onbeperkten invloed ten goede als bij intuïtie raadde ik dat mijne wijze van zijn mijn toon en manieren hem zeer weinig moesten bevallen ook voelde ik mij de eerste dagen tegenover hem stijf en gedwongen
kijk me pas geverfde kozijn is da's al de derde maal vanaf gister dat leert 'ie de kinderen ik geef het an ik mot weten of ik 'n knobbel ben plomp stappend liep 'ie het straatje in gevolgd door het klompen geklapper der jongens door de barbier die de burgemeester ging scheren door de giechelende melkmeid
het groote damasten tafellaken dat het huwelijk van eene spaansche infante voorstelde had zeker dezelfde dienstjaren als het servies het was keurig fijn maar versleten en niet altijd met goed geluk gerepareerd
dan zeker zou ik mij geene moeite gegeven hebben uwe bezwaren te bekampen en het eenvoudig op uw instinct van eerlijkheid laten aankomen nu blijkt dit niet het geval en ik zeg u zet door wie weet welk een parel van eene vrouw u dus in t goud gezet wordt aangeboden
nee die ken het het allerminst helpen knikte hendrik en de familienaam houdt ie ook natuurlijk als het een jongen is da's te hopen een jongen het op een meissie wat voor
mot ik me laten uitmaken voor knoebel man zei de meester onlekker bij zoveel geluid in den stille morgen als je nou kalm en bedaard
dat is niet te verwonderen men is geloof ik nogal praatziek in dat stadje bracht ik uit maar ik voelde dat ik bleek werd mijn geheim mogelijk reeds verraden wat vertelt men daar eigenlijk van mij vroeg ik te stouter naarmate ik meer ongerust was dat gij iemand zijt die reeds fortuin bezit want men fluistert elkander in
er vielen dan tusschen hem en sir john discussies voor waarvan ik iets later de beteekenis begreep maar die daarmee eindigden dat grootpapa van garnizoen veranderde denkelijk op eigen verzoek en dat wij ons niet als gewoonlijk met hem verplaatsten
klodder naast klodder streek ie glad niet gehaast geen droppie morsend geen spatje spillend het pijpje piekte in het rooie gerul van de baard sputterwalmpjes ploffend tot de natte tabak geen fut meer had
en dankbaar dat zij zich ingehouden had sloeg zij de javastraat om bij de verstraetens vond zij nog een ongewone wanorde dien gaf haar niet thuis maar eline verbrak het consigne en drong door in de groote suite waar zij mevrouw aantrof die zich verontschuldigde over haar
kenne we bij jou beter doen zei bertus opleunend we motte juist wete of we de koets tot bij mijn voor de deur zalle late oprije ik dacht anders wat dacht je dan
het tafereel is voor beide categoriën niet vleiend het schijnt majoor frans moeielijk te vallen de suprematie van ons geslacht te erkennen zij meent dat er allereerst superioriteit behoort te bestaan om suprematie te erkennen
hendrik stapte voor gijs uit toen bertus toen jacob verlegen liepen ze de winkelschemering met de bekende vakken in onzeker betraden ze de kamer waar n vrouw opstond
wat een kind ben ik hè murmelde zij nog bevend maar heusch ik kan zoo iets niet zien ik herinner me vroeger heb ik eens een hond zien overrijden en ik huiver nog als ik er aan denk
heel slecht zooals ik zeide zij riep ons toe dat wij haar dààr moesten laten sterven en dat wij het u moesten zeggen zij heeft mij ng lief juichte ik wat dat betreft jonker dat's maar al te waar en dat is erg genoeg na alles wat er verder gebeurd is
de kapitein op half knorrigen half schertsenden toon terwijl hij ons achterna liep zich naar hem omkeerende sprak francis en dat alles omdat uw
als vader een goed jaar geleden was gestorven zouden ze aan het sterfbed geweest zijn niet als vreemden achter hem aan hebben gereden van af de hoogstraat meegaan van de grutterij waar-ie onverwacht in een beroerte was gebleven meegaan van de grutterij uit hadden ze verdraaid
samen strijdende zullen wij overwinnen wees er zeker van riep ik hartstochtelijk en door het teederste medegevoel overweldigd sloeg ik mijn arm om haar heen en sloot haar aan mijne borst
mijn bezoek in een armhuis
jullie kunnen doen wat je wil viel jacob bruut uit ik verdom het d'r ken nog zo'n boel gebeuren eer ie er is het is krankzinnig genoeg dat een ongeboren kind dezelfde rechten als wij het een goeie advocaat weet er een mouw aan te passen
ik verzekerde hem dat ik wel kans zag francis te doen berusten in het fait accompli maar dat ik het niet goed achtte de kwestie vooraf met haar te overwegen dat ik dien dag naar z moest voor mijne eigene zaken en als hij t goed vond zijne schriftelijke toestemming aan overberg zou ter hand stellen opdat deze verder die zaak kon regelen
tot uwe orders commandant gaf rolf ten antwoord de hand aan de muts brengende ik was er verbaasd over dat hij dit alles zoo koeltjes opnam en kon niet nalaten het met een woord uit te drukken
in de knotwilgen sparren en heesters op de glooiing van de dijk nestelden ze kelen vol dronken geluidjes gurgels van teer beklonken kristal en het zilverde op naar het eerste glanzen der zon of de dag op komst was en de mensen nog sliepen
vervallen grootheid verkwikte ik mij met het heerlijke uitzicht dat men genoot reeds uit het eene raam dat met schik kon geopend worden heenziende over den vijver rondom het kasteel die bijkans tot een moeras was uitgedroogd breidde zich een prachtig geldersch landschap voor het oog uit
later hendrik toen alle redenering op de kop van vader afstiet hadden honderduit gepraat gepraat met overreding gepraat met drift gepraat met gezond verstand gepraat met bedekte dreiging
ik bleef nog wat op het binnenplein rondloopen besluiteloos of ik al dan niet het huis weer zou ingaan toen ik op eens francis zag aankomen door de oude poort die nooit meer gesloten werd haar te gemoet te gaan en mijne blijdschap te betuigen dat ik het zoo trof haar voor te stellen nu nog te zamen eens rond te wandelen was even schielijk gedaan als gedacht
aanbidders en vleiers van t oogenblik om zich heen te lokken viel haar niet moeielijk maar door t hart alleen wint eene vrouw ernstige genegenheid en achting en niemand heeft ooit francis mordaunt au sérieux kunnen nemen n'en déplaise den kapitein want zij had geen hart zij heeft nooit van iets gehouden dan van paarden en honden
het was voor het laatst ruw terwijl de vergulde albumbladen scheurden schoof zij de fotografies er uit één voor één en zonder eenige aarzeling scheurde zij ze doormidden daarna in vieren éen voor éen het harde bordpapier der portretten kreukende in den wraakzuchtigen greep harer fijne
de school ging niet uit om half vijf bleef het nog stil om kwart voor vijf nog in het straatje begon geloop van moeders die angstig werden van zussies die door moeders werden uitgezonden om is te kijken
maar het tegendeel bleek en de sieraden zijn nog onder mijne berusting daar ze tot hiertoe nog niet zijn opgevorderd en de rente de freule schijnt daar niet aan te denken hernam overberg met een goelijk glimlachje die laten we maar stilletjes oploopen tot tijd en wijle
als door de matte ruiten van het schoolgebouw het helder stijgend ochtendgezang als een trillende jeugdgurgel floot als 'ie wist dat 'ie drie uur rustig de tijd had kwam 'ie naar buiten op z'n tapijten sloffen en streek het schuttinkje
wij gaven nu zelfs diners en de dames van de stad die bevonden dat alles bij ons recht quite was waren zeer verwonderd van die bijgenaamde majoor frans hadden zij zulk eene goede ontvangst niet verwacht
vijf maanden na de bruiloft schandaal voor iedereen een bruiloft had ze gewild was bertus die voor 'n afrekening van de filiale in de welbeklante grutterij moest wezen
even zat de oudste zoon met stug genepen lippen zelf met de ergste bezwaren tegen wat ie wou zeggen waarin ie geen sikkepit idee had en wat toch most als je geen dubbele last met de boedel wou hebben
geen ander wellicht was ook zijn weg met haar gegaan ik had dien uit mij zelven ingeslagen het was in elk geval geen dwaalspoor al was het pijnlijk een ander na te treden
ging om twaalf uur de school uit dan bleef-ie in de deurpost loeren want al hing naast de schutting het bordpapieren deksel van een doos met de grimmige waarschuwing gevervt al had het er duizendmaal gehangen de jongens en meissies van de school kon je niet vertrouwen geen ogenblik het schuttinkje droogde prachtig
het was 'n gezicht om van te smullen zo kraak as die het had opgeknapt wie d'r kwam zag het blauwe aanrechie de blauwe kozijntjes de blauwe tobbe de blauwe puts de blauwe bedstee plank ze keken d'r jaloers van
onze majoor vooral heeft de loffelijke gewoonte iedereen zonder aanziens des persoons terstond te zeggen waar het op staat hare opinies van welken aard ze ook zijn onverwijld lucht te geven en als er iets wordt gezegd of gedaan dat haar hoog edel gestrenge niet bevalt parate executie hoor evenals bij de vonnissen van den
kreeg jacob de halve sigaar die ie in de koperen bewaarder had geborgen uit z'n binnenzak het ene raampje hadden ze opengezet toen stopte de koets voor de spoorbrug die ze bezig waren te sluiten
bij haar bij haar herhaalde bertus hoe kom je op de inval als jij dan maar alleen gaat giftigde jacob die het het meest had kwalijk genomen dat de ouwe de nonsens uit had gehaald ja bij haar zei gijs nog eens matter
wat wou je mij en me dochter te schande maken en het jungske van ons wegnemen nou probeer dat eens we zullen wel zien wie t heft in handen houdt en t booze wijf zette tergend brutaal de handen in de zijde dat heb je er nou van als je voor de grootelui in de
het gaat niet gijs zei bertus zachter nou ze weer een eindje grint bereden zij is zo fel op ons als wij op hààr de twee keer dat ik voor zaak in de winkel geweest ben maakte ze zich weg als ze me schaduw zag
maar mijn goede heer viel ik in wie zou tante geweest zijn zoo zij u niet in alle ruimte had bedacht het is mij volstrekt niet te doen om u in iets te beknibbelen t is voor mij zooveel als een
en benee in het trillend beeld van kluiten en stoppels en schemerglijdende hemel bewoog nog eens de rustig malende bek wit en zwart met door het regengestippel schichtige ogen
een man van over de vijftig laat getrouwd met kinderen waarvan een meerderjarig hertrouwen dadelijk na de officiële rouwtijd zonder iemands raad te vragen en wat erger was wat de deur dicht deed een man die het dikwijls zo aan z'n hart had dat de dokter hem het trappenlopen verbood