rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
de oude vrouw zocht in zichzelve of zij zich iets te verwijten had een hardheid eene onbillijkheid maar zij vond niets wel is waar had zij vroeger voor henk haar innigste liefde gekoesterd en had paul haar door iets grilligs en indolents in zijn karakter geërgerd
nee dat denk ik niet zei elsje lachend ze zal nog wel eens voorbij komen zei de vrouw ziende dat evert een lipje trok dag elsje dank je nog wel voor je hulp elsje nam een beetje haastig afscheid zij had opeens gezien op de klok in de winkel dat het al bijna twaalf uur was en hare tante had haar zeker al eerder thuis verwacht
wat is het goed dat ik aan de zegekoets van myne jaantje zo vast gekluistert ben als verlieft op hare zagte bevalligheden wat is het goed dat gy myn broêr zyt get jongen wat zou my anders beletten om eens heenenweer een reisje van vyftig uuren per post afteleggen met geen ander oogmerk dan om uw liefje eens een paar minuten aandagtig te bekyken
hoe zou het staan als het een weinig gegolfd werd en als u wat pony knipte van voren dat zou wel gaan mevrouw als de jongejuffrouw zoo goed zou willen zijn haar hoofdje wat stiller te houden zoo als dit achterhaar nu goed weggeschuierd is en het ponyhaar een weinigje gefriseerd zult u eens zien hoe goed het staat
in den anderen salon waar de jonge meisjes met otto paul en etienne praatten en lachten ontstond een beweging en de van rijsseltjes keken zenuwachtig en nieuwsgierig op martha de linnenmeid was binnengekomen en had glimlachend iets aan
miss piper zat bij haar en hare tante had haar een ruikertje maartse viooltjes gebracht maar daardoor was hare stemming niet opgewekter geworden en ze moest zich geweld aan doen hare tranen te bedwingen daar hoorde zij plotseling een wonderlijk gestommel op de trap en het vrolijk helder gelach van een kind toen een hoog stemmetje dat riep jawel ik kan het best alleen ik zal wel roepen bij de deur ga maar gauw weer terug
ik vlei my niet ik ben geen vrouw voor zo een man zie als ik nu eens getrouwt was zou ik myn man zo liefhebben geloof ik dat ik buiten hem te kwellen en te liefkozen niet zou kunnen leven en op beide zou zo een deftig man weinig gestelt zyn
denk er aan dat je de groeten van mij doet aan grootmoeder en haar vraagt of ze ons eens gauw bericht stuurt hoe het met haar is een paar minuten later zat elsje met een hoogroode kleur en een heel ernstig gezicht haar brief te schrijven
foei eline je mag zoo niet spreken o ik weet het wel dat ik slecht ben maar is het mijn schuld zou ik niet liever goed en vriendelijk en tevreden willen zijn ik kan me niet veranderen u zegt wel eens dat ik moest bidden dat mij dat zou verluchten wel ik ben naar de kerk geweest en het heeft mij niet verlucht
zij vond het bepaald een verademing toen er na een droogte van eenige weken plotseling een dag kwam waarop het zoo hevig regende dat er van uitgaan geen sprake kon zijn zij besloot nu rustig den geheelen middag op hare kamer te gaan zitten schrijven aan een langen brief aan line
kwamen wy dan daar aan en traden in de zydkamer alwaar onze waarde vriendin met juffrouw hartog alleen zat de laatste las de betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart eerste naaide en ik geloof dat er niet veel woorden gewisselt waren
freddy riep hij bevend en hij sloot haar in zijn armen als wilde hij haar nooit weêr loslaten hij was niet meester zijn tranen in te houden en zij weenden allen maar de twee oude dames knikten elkaâr al hielden zij den zakdoek voor het gelaat glimlachend toe en drukten elkaâr de hand
een breede zonnestraal gleed tusschen de geplooide witte gordijntjes door langs de tafel op den bijbel en deed de groote zwarte letters glinsteren en de stofjes dwarrelen in het licht en bij al die lieflijke rust klopte het onrustig in elsje's hart en er kwam een donkerroode gloed over haar gezicht toen haar grootmoeder het stilzwijgen verbrak en zei
otto was in den salon gaan zitten en hij tuurde op den grond met starende vochtige oogen toen henk binnenkwam hij bespeurde een enkelen traan in otto's blik en in henks gewone soezige goedheid begon iets te koken
en miss piper legde de pen neer schoof de brief van zich af trok elsje naar zich toe en liefkoosde en kuste haar almaar zachtjes mompelend dear little elsie poor darling i'm glad you're my pet
het is een kind van buiten dat ik een poosje bij mij in huis neem zei mevrouw d'ablong een beetje kortaf met een zachte stem maar toch niet z zacht of elsje had het verstaan een kind van buiten dat zij een poosje bij zich aan huis nam waarom zei haar tante niet dat zij elsje haar nichtje was en bij haar kwam logeeren
vloog hy naar t hek en vondt het open t is gedaan zei hy daar is niet op nu t is myn verdiende loon waarom d r de ik het hek niet toe hy liep als een razent mensch al heen en weêr en toen hy dat ook moê was belastte hy myn vader licht te geven
wil je van avond het rode kapje eens opzetten als wij uitgaan vroeg liesje weer dat weet ik nog niet zei elsje langzaam bedenkend dat hoogst waarschijnlijk heden avond mevrouw d'ablong en cécile er zouden zijn de eerste had geschreven dat zij niet precies het uur van hare aankomst bij grootmama kon melden omdat cécile en zij nog even in de stad aan te gaan onderweg
de tranen sprongen haar in de ogen bij de gedachte dat de oude vrouw misschien toch zieker was dan zij wilde bekennen och als de dokter maar eens even kwam dat zou haar 'n hele gerustheid geven
myn naaldwerk en myn muziek verdeelden eenen tyd dien ik nu geheel voor my had ik zag geen gezelschap en wandelde niet dan in den fraaijen hof die agter ons huis lag juffrouw kwiks en ik vervreemdden zéér van elkander hoewel zy my nooit reden tot misnoegen gaf en ik haar altoos dankbaar bleef voor de gunsten my betoont
elsje zou niet hebben kunnen antwoorden op die vraag al had zij dat nog zo graag gewild zij wist niet wat zij las helemaal niet en zij vond dat het zo niet langer uit te houden was en ongeduldig opspringend riep ze uit ik ga nog even een eind lopen het is hier zo zo benauwd vind ik
kom burgerhart hervatte zy gy zyt niet vrolyk ik ben t ook niet altoos en dien wel by u te zyn om het te wezen wil ik die solo eens zingen die gy zo graag hoort dat zal u wat van u zelf verwyderen
zij was te moê zich thans die gemoedsstemming van voorheen te analyzeeren en heb je er nu spijt van kind frédérique richtte zich eensklaps huiverend ontzet op u mag er hem niets van zeggen smeekte zij niets o beloof u me dat u denkt dat hij nog van me zou kunnen houden maar ik weet te goed dat het niet zoo zijn kan
eindelijk was zij bijna klaar en hield het bord schuin om met de lepel goed schoon te kunnen maken maar hare tante die haar ergernis onmogelijk langer kon bedwingen kwam driftig tussenbeide leg nu je lepel neer elsje zei ze kortaf neem dat bord weg dina ik begrijp niet waarom je vanmiddag zo langzaam bent
het karakter van juffrouw burgerhart verëert met de liefde en achting van zulk eene vrouw moet ons behagen en als zodanig zouden wy ons verëert achten met uw beider alliantie welke gezintheid zy ook onder de protestanten mogte zyn toegedaan
ziezoo die zal wel veilig bij zijn moeder komen zei de bediende den winkel weer binnengaand en wat moet jij nu hebben elsje vroeg hij zich tot een meisje wendend dat geduldig bij de toonbank stond te wachten
kind wat ben je ook onhandig fluisterde mevrouw d'ablong wrevelig bel eens even cilly alsjeblieft cécile drukte op het knopje der zilveren tafelschel en dina kwam binnen maak dat eens even een beetje schoon zei mevrouw d'ablong met een blik naar het drijvende stroompje dat hoe langer hoe breder werd je kunt meteen de borden wel wegnemen
marie stond op en wendde het gelaat af ach wel neen freddy verbeeld je toch niet zoo iets je wordt net zoo romanesk als lili ik heb niets ik verveel me alleen ik verlang naar vroolijkheid zoo dag janneman
weet je dat je hem ongelukkig hebt gemaakt eline neen ik weet het niet maar ik vermoed het in den haag hoorde ik wel iets als zou hij over zijn verdriet heen zijn maar ik heb het nooit kunnen gelooven
ô alles zal wel gaan de dierbare mevrouw buigzaam heeft my belooft zo dra ik myne kamer houde by my te zyn en te blyven tot dat ik u geluk mag wenschen met uwe eerste overwinst
hoeveel groote en kleine lampen waren er wel dat moest ze toch eens even tellen dan kon ze het morgen aan grootmoeder schrijven daar in dien hoek naast die hooge fraaibewerkte étagère met boeken stond een echte reuzenlamp vond elsje wat was daar een lange koperen stang aan net een heel dunne erg uitgerekte steel
was als altijd ik woû er maar niet meer aan denken want ik vond het zoo flauw zoo laf in me dat ik me dat alles zoo aantrok alsof ik niet kon leven zonder dat nest
oordeelt gy om uw aanstaande echtverbintenis het voor u veiligst onze vriendschap te breken en zoekt gy om die reden iets op om my van u te verwyderen ik weet dat gy zeer overleggende van aart zyt is dit echter zo
hoe zeer ik naar u verlang kan ik niet zegbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart gen maar gy voelt dat zelf wel myn hartje wy zyn huisselyk gelukkig wy beminnen elkander wy beschouwen elkander als de bronnen onzes eigen geluks
ze zag hem aan en kreeg een kleur voor de uitdrukking die ze in zijne ogen las ja juist zo moet je ook kijken als wij straks bij grootmama komen zei hij nee nee je houdt het kapje op ik zal je hoed wel dragen en je boek ook ziezo geef mij nu een arm wat zal grootmama blij wezen
het duet kreeg in haar geest meer dramatischen vorm zij stelde zich in gedachte voor met paul als den tenor liggende in een gondel die tusschen de decors van een venetiaansch kanaal voortgleed in den magneziagloed van het kunstmatige
terwyl zy insgelyks de vergenoeging zelf is ô dat is zulk een mooi schilderytje voor een gevoelig hart dan voldoet men aan de oogmerken des scheppers men wordt nuttig voor zich voor t huishouden en naderhand voor den
nu u weet nu geloof ik mijn bedoeling dag elsje doe goed je best dag missy ik zal proberen die kant voor u te krijgen dag mijnheer meudon tot uw dienaar mevrouw zei de dansmeester met een tweede buiging
eindlyk zei de eerste o dat oprecht dierbaar edel meisje nu ontwikkelt zich een discours waar van ik niets begreep wy lazen den brief van haren voogd by wien men haar belastert hadt ik sloeg een boekje postpapier open en vond er een briefje in aan hare tante
haast je dan toch paul we komen niet klaar zeide ze een weinig ongeduldig met een blik op de pendule voor haar knielde paul van raat en zijn vingers plooiden een langen ijlen sluier van goud en karmozijn als een draperie om haar middel
en aan de uitdrukking van vredig geluk op haar gezicht hoe zij genoot nu en dan haalde zij diep adem en eens zelfs hoorde hij haar zachtjes neuriën bij zichzelf op een wijze alsof zij er zich nauwelijks van bewust was dat zij dit deed
om thee en stak een sigaar op en voelde iets schrijnen van afgunst van leegte
frédérique groette hem met een hand en een onverstaanbaar woord mevrouw schonk thee en het gesprek vloeide verder voort een nuttelooze woordenwisseling die wreed was door hare onbeduidendheid
het begon elsje te vervelen zo erg soms en als hare grootmoeder haar niet telkens zo opgewekt en bemoedigend had geschreven en als zij niet steeds had gedacht na de partij mag ik weer naar huis zou zij zich zeker niet zo geduldig en gehoorzaam hebben kunnen gedragen van de merkwaardigheden van de stad had ze nog weinig of niets gezien
wat ben je stil elsje zei cécile met een fijn lachje toen zij naar huis terug wandelden zeker erg boeiende gedachten zei louise spottend mogen wij die niet weten elsje
burgerhart zyt boven alle vermomming gy bemint niemand denkt niet eens met onderscheiding aan die jongens die u op hunne wys lief hebben vryheid en vreugd meer eischt gy niet
maar grootmama en frits hadden er toch niets van laten blijken dat ze het erg vonden en ze was hier zo innig gelukkig geweest cécile had altijd zoveel aanmerkingen maar ze moest toch oppassen en ze zou stiller zijn en geen grappen meer maken en heel veel met liesje alleen gaan wandelen en goed op haar manieren letten
de grap van krelis werd in kleuren en fleuren aan grootmoeder verteld wier oude oogen van pret begonnen te glinsteren bij het aardige verhaal toen was er genoeg koffie gemalen en zei elsje het blad met de kopjes klaarzettend en de koffie opschenkend
dan kon grootmoeder rustig in haar zonnig hoekje voor het raam blijven zitten tot zij weer thuiskwam het was een erg nette jurk die roode vond elsje mietje de dorpsnaaister had haar gemaakt met een geplooid lijfje en lange mouwen met een smal bandje fluweel gegarneerd
nog het minst gek het brede ceintuur werd om het middel vastgestrikt en de lange einden beletten te zien hoe het split van de rok met spelden was vastgestoken de boord was elsje veel te nauw
met een gloeiend gezicht warme handen en een benauwd stijf gevoel door het korset niet alleen maar ook door de ongemakkelijke houding waarin ze zat op het puntje van het lage vouwstoeltje achterover leunen wist ze niet of voor haar welgemanierd was beantwoordde elsje de vragen die haar werden gedaan
ik beschouw in den heer helmers den weldadigen den verheven vriend der menschen de lieve man wagt my om in zyn bosch te gaan wandelen vaarwel duizend groetenissen aan myn lieve saartje ik ben uwe hoogstachtende vriendin en dienares
om het hoofd uit het raam te steken met gloeiende wangen een brandend gevoel in de oogen en overigens koud en rillend van agitatie liep zij nog eens en nog eens de stoep op en af al haar zoeken bleef vruchteloos een hevige angst voor den toorn harer tante maakte zich van haar meester
en hoe zij er tegen op zag altijd in een stad te moeten wonen en een jonge dame te moeten worden en hoe verschrikkelijk moeilijk het haar toescheen altijd precies te weten wat ze zeggen moest en hoe ze zich moest gedragen
verbonden had aan
ja mevrouw zei dina maar anna is den geheelen avond in de keuken geweest natuurlijk zij had de jongejuffrouw in t geheel niet gezien zei ze wat moet ik beginnen zei mevrouw d'ablong zich tot frits wendend die angstig toegeluisterd had
mevrouw d'ablong bracht haar een geklopt ei met wijn en ging toen zelf nog wat rusten terwijl miss piper haar voorbeeld volgde maar eerst cécile van alles op de hoogte bracht die later zonder veel medelijden voor elsje uit te spreken alles aan grootmama vertelde die erg met de arme vluchtelinge te doen had
myn heer blankaart geluk met deeze verbintenis dat wy beide nog lang getuigen zyn van dat heil dat myn vaderlyk hart van den almagtigen god afsmeekt hy kon niets meer zeggen maar boog tegen het gehele gezelschap en er vielen tranen langs zyne wangen
waarom gelooft u me niet als ik u zeg begon zij en hare stem klonk als een schril verwijt mevrouw omving haar in heure armen omdat ik je niet gelooven kàn als je me zegt dat er niets is voorgevallen terwijl je zoo huilt zoo vreeslijk huilt
ik wou veel liever hier blijven tante zei elsje met iets angstigs in hare stem waarom zij antwoordde niet dadelijk maar wreef zenuwachtig hare handen over elkaar
hij knikte haar lachend toe als wist hij dat zij het geraden had zij plaagde hem reeds eenigen tijd voor zijn vertrek naar berlijn met lili verstraeten waar hij het steeds zoo druk over had
heel lief het gesprek werd in het engelsch gehouden en elsje verstond er natuurlijk niets van dat hinderde haar echter niet erg want nu behoefde zij er ook geen deel aan te nemen en kon zij ongestoord om zich heen kijken en al de pracht van de rijk gemeubileerde kamer bewonderen
men kroon nu vry myn hoofd met eeuwige laurieren ik mogt als advocaat op neuswys zegevieren wie is t die hier iets tegen heeft k beroep me op eigenmin die dit getuignis geeft zie daar nu staat het vry ô roem der edelingen om van u en uw bruid pligtmatig op te zingen
ecoute o juliette antwoordde paul met vaster klank nu hij een pooze had kunnen rusten maar zij betuigde het was niet de leeuwerik het was nog steeds de nachtegaal het was niet de eerste zonnestraal het was nog steeds de teedere weêrschijn der maan
elsje hoorde louise nog zeggen och cilly dat vind ik nu al te erg laat haar er toch weer uit wat zal zij beginnen als hij straks thuis komt en cécile antwoordde welnee ze zit daar best daarop verwijderden de beide meisjes zich
maar genoeg hier van zy verdienen niet dat ik u over haar onderhoude de familie bekreunt zich harer niet en dat juist om dezelfde reden waarom zy onze hoogachting verdient hier van eens méér
heeft mama je dat zelf gevraagd dat heeft ze me nooit gezegd marie heeft het me eerst gezegd dat je mama op een visite van mij rekende toen dorst ik niet meer wegblijven en toen ben ik langzamerhand heel dikwijls gekomen
er kwam een flauw blosje op het gezicht der oude vrouw en een verlegene uitdrukking in hare ogen misschien paste het kind niet om zoiets te zeggen maar wat zij zeide was maar al te waar en dan zij zelf had enige dagen geleden aan hare dochter geschreven
dat indien de kunst ook dààr de natuur niet in velen opzichte leidt en verbetert onze buitenplaatzen zeer veel van hunne fraaiheden zullen missen t is ook wààr dat elk een voorwerp op zyne wyze beschouwt
zij moest vooral haar best doen dat de oude vrouw geen sombere buien kreeg had de dokter gezegd en hoewel zij eigenlijk nooit anders deed dan het haar grootmoeder zooveel mogelijk naar den zin te maken spande zij zich nu natuurlijk dubbel in
dit deed haar vermoeden dat zij eens als klein kind in een mooi herfstgetij naar den bouwval was meegenomen en daar vr het ontwaken van eenig zelfbesef dezen sterken indruk had opgedaan doch niemand wist haar daarvan iets mee te deelen
en het rijtuig reed met elsje en de fransche secondante die haar naar het station bracht weg terwijl zij nog maar al met hare hand uit het raampje wuifde tot het laatste stipje van het kostschoolgebouw uit het gezicht was verdwenen
haar kamer uit en boog zich over de leuning der trap mina mina riep ze ja juffrouw antwoordde mina die juist in de vestibule liep met een blad vol wijnglazen breng me de couranten eens als meneer en mevrouw ze gelezen hebben wil je
de heer blankaart haalde de bruid op zy danste niet wel niet z wel meen ik als zy t anders kan en zy verzogt hem om geëxcuseert te zyn toen moest letje en willem op de baan beide toonden dagt my dat zy elkander wilden behagen brunier was onvermoeit en gy weet ik val ook niet heel vies van een
en dewyl ik my altoos door de oprechtheid laat bestieren kan er by u op dit stuk geen twyffeling overblyven betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart dat ik des de vryheid neem om u te schryven vloeit uit een geheel anderen oorsprong
dat was een erg knap vrind mijn dochtertje als je hem weer ziet moet je hem zeggen dat hij best gelijk kan hebben maar dat je nu zeker weet dat er altijd een jezus hier leeft zuster paula legde daarbij op hedwigs hoofdhaar hand en hedwig zag haar aan verrukt of zij gezegend werd
over hetgeen bij louise van rensen voorgevallen was had cécile thuis niets gezegd einde van hoofdstuk zeven
en zal u me voortaan zooals toen uwe belangstelling toonen wil u voortaan gelooven dat uw belangstelling en uw vriendschap mij niet hinderlijk zullen zijn zooals ik toen beweerde mag ik daarop rekenen zeker vast dank u dank u hartelijk ik heb me niet vergist toen ik u zeide dat u goedhartig was u is meer dan goed u is edel
liefst had ik dit niet maar dewyl ik geen reden daar van kon geven moest ik dit zo laten doorgaan hy bragt ons t'huis niet langs den kortsten weg wy ontmoetten den deftigen edeling die ons beleeft groette en horende dat wy naar huis gingen ons derwaards verzelde
je moogt het gordijn wegtrekken als dat scherm dienstdoet van vanavond en dan moet je oplettend en bewonderend naar de komedie kijken u hebt maar te bevelen zei frits het hoofd buigend toch kwam het anders uit dan cécile zich had voorgesteld
en meneer van raat meneer paul bedoel ik wordt nu zeker later advocaat vroeg cateau wat had dat kind het vandaag toch telkens over paul dacht eline er kwam geen einde aan paul pauls lieve stem en paul advocaat
eene vrouw is geheel in s duivels livrey t zyn niet dan strikken en linten een rechte helsche galantery kraam daar vindt men de vuurroode linten van toorn en drift op de vromen in den lande
de oude dame sloeg een paar maal de bladzijden van het boek om dat met grote duidelijke letters gedrukt was toen begon ze met hare welluidende stem hardop te lezen ik hef mijne ogen op naar de bergen waarvan mijne hulp komen zal mijne hulp is van de heer die hemel en aarde gemaakt heeft hij zal uwe voet niet laten wankelen uw bewaarder zal niet sluimeren
by u te zyn t is vrugteloos dit maakt my droefgeestig en verbetert myn lot niet ik schei er van mejuffrouw de weduwe schynt een zeer goedaartig mensch zy ziet er allervriendlykst uit ik denk dat zy byna veertig jaar oud is
elsje keek verschrikt om gehoor gevende aan een opwelling van tederheid trok de engelse haar naar zich toe en herhaalde hare vraag ik zou zo vreeselijk graag eens wandelen gaan zei elsje wandelen in dit weer
paul bleef nog een uurtje en stapte toen op na een stevig glas wijn op zijn duo's gezet te hebben toen hij vertrokken was ging eline naar boven om wat op te redderen zooals zij aan betsy zeide
zelfs werd zij op raad van freule eekhof gekozen in het dagelijksch bestuur der kinderbewaarplaatsen en had zij er een vasten dag van bezigheid zij ijverde eene week lang voor een fancy-fair hoewel zijzelve niet verkoopen wilde en dikwijls haalde freule eekhof haar over tot het bezoeken van armen
een grote koekoekklok hing naast de schoorsteen die met aardige blauwe tegeltjes was versierd terwijl een netjes gerimpelde strook of val langs de zwarthouten schoorsteenmantel naar beneden hing
een cough lozenge nam en mevrouw zag haar even tersluiks aan daar zij wist hoe het openbaren harer moederlijke bezorgdheid lili in deze prikkelbare stemming meer ergeren kon dan de grootste onverschilligheid gedaan zou hebben
en nu wist zij met een schampere minachting voor haar eigen kinderachtigheid van vroeger dat het maar iets heel gewoons was geweest zooiets als niezen niet mooi en niet leelijk en al wat zij er voor heerlijks of voor ergs bij gedacht had was maar verbeelding
mijn hemel wat een burgerlijk aanstellerig kind zei cato toen elsje verdwenen was maar de anderen ook cécile zwegen beschaamd en emma keerde zich om om niet te laten zien dat zij tranen in de oogen had
terwyl ik in deeze gedagten als verzonken was zei myn trouwhartig klaartje zo hiet het boerinnetje kom juffrouw nou moest je op je kousjes my volgen en zo stil als t mooglyk is ik heb onze deur efkes aan laten staan
o ja antwoordde lili ze is gaan schaatsenrijden met frédérique en etienne van erlevoort en met paul beklaagt u me niet dat ik weêr alleen thuis moet blijven als het zieke kindje is het u zoo een groot verdriet niet te hebben kunnen meêgaan houdt u van rijden
het was of een magnetische kracht haar telkens weer noopte om te zien of de dame nog naar haar keek en herhaaldelijk als zij dit deed zag ze de koude grijze oogen op zich gevestigd
ik zeg je de indiscretie was onwillekeurig en ik ben niet eens zoo indiscreet geweest als ik had willen zijn ik heb dus zelfs recht op een kleine belooning maar ik vraag alleen maar of ik vooraf op je pardon kan rekenen
hendrik zei hy t is een aartig meisje maar t is of zy bang van my is zy was wel bebetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart leeft en vriendlyk maar toch zo niet als zy tegen haren voogd die er ook inkwam zich gedraagt en dat spyt my want ik meen het kind wel te doen jammer duizend jammer dat zy niet van ons geloof is
hoe kon men elken dag dààr het groote genots moment van den dag zoeken en met angstige meewarigheid zag zij hoe de oude man vroeger zoo afkeerig van alle boerschheid en verlaging nu blind verzot was op dat uur doorgebracht met eenige rookende en billard spelende boeren
ik geloof neen zy moet die afleggen en zo hoop ik van tyd tot tyd ook te doen en zo dra ik vast weet dat ik dien eernaam zonder verwaantheid niet geheel onwaardig ben zal dat gaan of t gesmeert is maak er staat op
met een snelle beweging trok ze haar hoofd naar binnen voelde nog eens en nog eens maar de kostbare ketting was geheel verdwenen hevig verschrikt sprong ze op en zocht op de grond om zich heen op de vensterbank bij de dennen alles tevergeefs zij wist zeker dat ze het snoer nog om had gehad toen ze hier ging zitten want ze had toen nog een paar achterharen losgetrokken uit het slootje dat daaraan was blijven haken
terwijl zij in dat zelfde tijdsverloop door het samenzijn met personen van geringe ontwikkeling en het najagen van luchthartig vermaak misschien den eenvoud had verloren die eertijds hare schoonheid meerdere bekoring kon hebben verleend
en gy zyt zelf ziek zo als willis die myn vader met zyn eigen koets om u zondt my bericht de trouwhartigheid van willis en brunier kan ik u niet beschryven zy zyn het die my eigenlyk bystaan want myn mans broeder is onbekwaam om iets te doen
frédérique trad binnen de heer en mevrouw verstraeten zaten met betsy in de serre en marie met ange en léonie in den kleinen salon ange hield ben op heur schoot men dronk thee
gelukkig werd zij niet in haar voornemen verhinderd maar moeite kostte haar de brief wel het was zo vreemd om over koetjes en kalfjes te schrijven aan hare vriendin terwijl haar hart vol strijd en droefheid was zo is het toch maar het beste zei ze toen ze de brief met een zucht sloot
ook bleek en klein zij hadden beiden een slechten adem spraken zacht als men hun een knoop liet zien wisten ze dadelijk waar de soort stond die er t meest op leek door een glazen deur met tulle gordijntjes zag men een donker achterkamertje dat uitzag op een binnenplaats de knop van de glazen deur was altijd lam en in het achterkamertje stond een etagère
denk je dat heus denk ik dat heus ja mevrouw frits d'ablong dat denk ik wezenlijk nee krijg nu maar niet weer een kleur of ja doe dat toch maar wel het staat je niet kwaad zij waren niet heel ver van huis maar wat duurde die wandeling lang zij hadden zoveel te bespreken samen zoveel en elsje had van allerlei te vragen
en dit werd daardoor duidelijk dat zij t geval zeer gewichtig vond en het geen oogenblik uit haar gedachten was niet gedurende de reis en nog dagen daarna niet niet liet haar rust de gedachte wat er gebeurd zou zijn en wat er voor bizonders aan haar was dat zij dit te weeg kon brengen bij een vreemd rijk reiziger
en ging de avond voorbij onder gezellige vroolijke gesprekken noch grootmama noch frits schenen iets aan te merken te hebben op elsje's manieren of op hare wijze van zich uit te drukken en toen ze later alleen op hare kamer was vroeg zij zich verwonderd af hoe het kwam dat zij zich hier in huis zoo bizonder op haar gemak voelde
na hedwig meegetrokken te hebben door nauwe gangetjes en steegjes deed hij een deur open en duwde haar in een benauwd door één gaspit verlicht lokaaltje waar een dozijn mannen om een marmeren koffiehuistafel op ijzeren voet zaten te rooken te drinken en te spuwen
inderdaad dit wisten de kinderen allen zeer spoedig zonder te frederik van eeden van de koele meren des doods kunnen zeggen hoe ze t bemerkt hadden waren voor de juffrouw het kerkgaan bijbellezen en bidden dingen van gelijken rang in haar zielsleven als kamers schoonmaken linnen wasschen huisraad ordenen en groenten verduurzamen
op die dagen dat zij fabrice ontmoette scheen het wijde gewelf der besneeuwde takken als te nauw om haar geluk te bevatten zij zag hem nader komen met zijn flinken veêrkrachtigen pas de flambard een weinig schuin de bouffante met de franje affladderende van zijn schouder
hoe gaarne zou ik het jonge mensch by my hebben myne dochter naatje bemint uwe pupil ik ook zy is een zoet meisje en houdt byzonder veel van ons myne dochter is door hare gesteltheid wat zwaarmoedig dat moet niet zyn en saartje is voor naatje zo noodzaaklyk als die voor hare jonge vriendin
ze woont op een buiten in de buurt van arnhem cécile logeert er dolgraag o ja dat wist ik wel maar ik dacht dat zij uw moeder was hoe aardig dat zij juist hier is met de partij cilly maar we moeten heus weg
kind zei de goede vrouw deeze juffrouw is verdwaalt geraakt en ik nam haar in huis toen gy al te bed waart ga naar de stad en haal een koets die ten eersten dit heen moet komen ik zal met haar u tegen wandelen
u heeft zoo een prachtige stem o ik vind het een genot als u zingt ik vind het iets goddelijks eline lachte zachtjes gestreeld door cateau's oprechte extaze heusch waar maar toe toos noem me toch niet altijd zoo deftig juffrouw vere zeg maar eline voortaan wil je
zij eindigde den zin niet maar zweeg even toen hernam ze op eenigszins vergoelijkenden toon het spreekt van zelf dat je tante anders is dan wij zijn en je bent oud genoeg om dat te begrijpen elsje
hare bezorgde vraag was hem zoet geweest hij voelde er iets troostends in er vloot iets uit als een balsem maar die balsem scheen hem nutteloos ja dat kan wel zijn antwoordde mevrouw van raat en het werd haar of de afstand minder werd
de waereld foei waereld wat dan ik kreeg een plan in het hoofd dat my voorkwam als regt gepast om my zonder my in de waereld te voeren echter bezigheid en afleiding te verschaffen
henk en vicent zaten alleen aan het tafeltje bij de conversatie zaal daar betsy met den jongen hijdrecht in eene bijna te bruyante flirtation rondwandelde en eline en otto een oogenblik bij mevrouw eekhof waren gaan zitten die zij viermalen zonder groet hadden voorbij gestevend zooals ange beweerde
spoedig daarop kwam er een kort briefje van mevrouw d'ablong waarin zij hare moeder meldde dat zij zondags over zou komen om elsje te halen als zij vr dien tijd geen bericht ontving dat de oude vrouw haar kleindochtertje liever bij zich wilde houden
de heer cornelis edeling aan den heer hendrik edeling waarde broeder ik vertrouw dat gy mynen langen brief ontfangen hebt en my nu niet schryft om dat gy niet weet waar ik thans te bevragen ben ik zal u deezen nog zenden vr ik t'huis kom dat in weinige dagen zyn zal
vi er klonk een belletje emilie staakte haar verhaal en vloog uit haar auditorium weg om naar voren te komen men verdrong zich voor de zich opschuivende
het groote veilige thuisgevoel de altijd goede en betrouwbare zachtheid de vaste rustige steun de verwezenlijking van de frederik van eeden van de koele meren des doods schoone statige en deugdzame mensch dat alles gaf hedwigs moeder haar en de tijd is nimmer aangebroken dat dit wondervolle en volkomen beeld moest worden verzwakt en aangetast
waar cécile's engelsche gouvernante voor een hoog opvlammend haardvuur zat te handwerken ga maar met cilly mee elsje zei hare tante en blijf dan maar even wachten tot ik bij je kom dan kunnen wij eens zien of er ook een jurk van cécile is die je van avond aan kunt hebben je kunt z niet aan tafel komen
ons afgezondert leven levert weinig op dat ik u kan schryven t is hier volmaakt buiten de eenvoudige lieden deezer plaats hebben zo veel liefde en achting voor hunnen leeraar dat ik niet dan ongaarn van hier zoude vertrekken
het is waar ze zagen wel bleek in indië maar ze behoefde daar toch niet te vreezen voor elk tochtje voor elke deur die open stond en zij betreurde zeer haar baboe saripa die zij uit economie had moeten achterlaten
begon elsje antwoorde vrolijk en ongedwongen zij had er nogal tegenop gezien met zoveel vreemde mensen aan tafel te zitten maar nu de maaltijd even aan de gang was viel het haar erg mee haar tante keek telkens eens tersluiks langs de tafel heen of elsje netjes at en netjes zat
ik weet het niet jawel u weet het wel neen heusch niet ik verzeker u dat u het weet zegt u nu waarom kom zij lachte vroolijk
frits hoorde de laatste woorden niet eens meer hij was de kamer al uit en heel spoedig daarop het huis ga jij nu maar dadelijk naar bed kindje zei mevrouw d'ablong tot cécile die erg uit haar humeur was anders heb je morgen nog hoofdpijn je zult toch wel al moe zijn
als ge maar éven liever begeert de eigen zaligheid dan die van alle andere menschen van elk ander zonder uitzondering dan begeert ge niet gods volmaaktheid maar de eigene en zoo doen sommigen die zich uitverkorenen willen maken die een al te hard en streng leven leiden zoodat niemand hen begrijpt en niemand hen kan navolgen
oh ik wou dat ik weg kon dadelijk dadelijk maar jullie zullen geen last meer van me hebben ik bedank ervoor om met jullie komedie te spelen ik ga naar huis speel maar alleen en met bevende lippen en ijskoude handen maar met het hoofd fier in de nek geworpen ze wilde niet schreien snelde ze de kamer uit
tafel en er glansden licht weêrschitteringen in het paneel van een kast in den spiegel van de psyché over de flacons en coupes van het mousseline toilette duchesse terwijl overal groote schaduwen roerloos lagen als donkere schimmen betsy huiverde in haar peignoir zij wilde denken maar zij vermocht het niet te doen want telkens doemde het feit in
zij was wat loom en droomerig doch voor allen leek dit schoon en passend in haar fijne feeënachtige natuur zij zag nooit oud en kon zingen met een heldere kinderstem tot haar dood
de eerste les zou thans een aanvang nemen in de leerkamer terwijl miss piper het toeschouwend publiek zou uitmaken elsje was blij dat cécile het veel te druk had met het leeren van haar rol om naar de dansles te komen kijken
zij kon elken dag reukwater in haar bad doen kleederen dragen van t beste gehalte nette reiskoffers koopen niets gebruiken dan wat echt en deugdelijk en smaakvol was
zij zetten zich terwijl vincent zich met zijn courant in den wintertuin terugtrok st clare nam eline met een blik op wat wilt u me vragen vroeg zij ten eerste vergiffenis voor mijn brutaliteit u zoo zonder décorum van uw toilet te hebben afgerukt o dat is niets ik heb nog den tijd
neen lou ik ben nog maar zeventien zei de derde gast een meisje met een rond gezicht en vrolijke blauwe ogen en we blijven cilly trouw hoor ik kan onmogelijk zonder haar leven en zij niet zonder mij is het wel darling toe zeg ons nu eens gauw wat je geantwoord hebt op dat gewichte ogenblik toen je dear me daar staat lizzie af te luisteren wat wij praten
alles gaat naar wensch den geheelen nacht geslapen als een roos het kind ook zy is reeds in allen opzichte moeder t is een bekoorlyk kraamvrouwtje willis en brunier zullen van daag den kleinen jongen in het naaste vertrek zien en grootvader trakteert al wat in zyn dienst leven ontfangen heeft
scherp te midden dier gedachten gevoelde zij echter een vrees hem aldus vroeg of laat te moeten verliezen trouwen georges waarlijk denk je er aan hij glimlachte heimelijk als gestreeld door een lieflijk vizioen
groet myn meisje en geloof dat ik ben uw misnoegde vriend betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart honderd zeven en der tigste brief de heer willem willis aan mejuffrouw de weduwe
de juffrouw voldeed aan het bevel en elsje kreeg een gewaarwording alsof ze in een soort van harnas vastgesnoerd zat het zit me nauw waagde ze te zeggen nauw jongejuffrouw vroeg het meisje verbaasd dat is toch een heel wijd nummer het zal u nog wat ongemakkelijk zijn omdat het nieuw is maar ik geloof dat u er heel spoedig aan zult wennen
waarin het haar was alsof zij diep diep in zichzelve zag op onbegrijpelijke en beklemmende wijze dan prevelde zij haar eigen naam hedwig hedwig marga de fontayne ik ik ik ikzelf ik ben hedwig de
hoestend sleepte zij zich van een stoel bij het raam naar een stoel bij de kachel zij rilde en haar vingers waren steeds als ijs een starende blik van glas tintelde in hare oogen en hare lippen sloten zich met een ontevreden trek op elkaâr
de lichte blouse pastte elsje beter maar scheen hare roode wangen nog rooder en haar middel nog dikker te maken door al de ruime rimpelingen en plooitjes waarmee de stof gegarneerd was toch zag zij er niet onaardig uit in haar nieuwe kleedij de donkere rok werd door keetje voorzien van een opnaaisel hing toen netjes en stond zooals cécile beweerde
hy weet schynt het dat wy het juist zo sterk niet menen en dat het ons zelden gelegen komt hem te ontfangen hoe zeer wy ook op zyn bezoek aandringen nu zou hy my ten minsten magtig over de hand zyn nu ik weêr heldere punten in myn lot begin te zien
teder beminde hoogstge eerde moeder ik kan my zelf het genoegen niet onthouden dat er voor my gelegen is in u myne gedagten medetedelen en om u het geen my is het van eenig belang ontmoet te schryven uwen dierbaren brief heb ik met de oprechtste dankbaarheid en eerbied gelezen
en wist die volkomen zwier van uiterlijke dracht te bereiken die boeit zonder opzichtigheid die van elke mode iets aantrekkelijks maakt en die zoo zeer schijnt samen te hangen met de bevalligheid van lichaam gang en gelaat dat de beschouwer frederik van eeden van de koele meren des doods den indruk krijgt alsof alleen schoone vrouwen zich z kunnen kleeden
kind hoorde hij mevrouw van raat zeggen en hij voelde haar oude vingers zijn handen omvatten kind ik verzeker het je ze houdt van je ik kan daar niet meer aan twijfelen je kan nog gelukkig met haar worden spreek een volgenden keer als je haar ziet niet meer zoo luchtig tegen haar alsof je alles wat er gebeurd is hebt willen vergeten
gij behoeft hier geen toast in te stellen zeide zijn vriend fluisterend een goed verstaner heeft aan een half woord genoeg hernam swiveller met zijn vinger tegen zijn neus tikkende
zij had nog nooit zoo iets gezien waarheen zij ook keek overal was het even mooi vond ze voor de hooge ramen hingen in ruime plooien donkerroode gordijnen van zacht zwaar pluche
keetje besteedde bizonder veel zorg aan het kapsel en slaagde werkelijk gelukkig kijk nu eens even in den spiegel jongejuffrouw zei ze en zie eens hoe het u zoo bevalt de kuif zit dunkt me veel beter dan anders ik heb er erg mijn best op gedaan
aanhoudent stil aan myn hart bytent huisselyk verdriet heeft maar te veel van die goede betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart lessen die ik ontfing uitgewischt o vrede ô kalmte der ziel waar zyt gy zedert deeze drie laatste jaren geweest
toen daniël vere vertrokken was bleef mevrouw van raat als verpletterd onder een zware teleurstelling roerloos neêrgezeten en heur grijs hoofd viel met starende oogen haar nog matter dan anders op de borst
hedwig had geen andere vertrouwde meer dan gerard haar vriendin leonora was ook verloofd met een jong geneesheer een mager huiszittend weinig aantrekkelijk man van wien hedwig de groote voortreffelijkheid aannam zonder er iets van te bemerken
ik beveel my in uwe gunst ik zal my in allen opzichte altoos zo pogen te gedragen dat gy voldaan zyt maar by tante kan ik niet blyven laat my toe dit nogmaal te zeggen
het schelle doordringende gefluit en gesis van aankomende en vertrekkende treinen het rijden met karren en kruiwagens dit alles verdreef geheel de kalme stemming die zij met zoveel moeite was machtig geworden en bevend erg geagiteerd haastte zij zich haar tante bij te houden
totdat janbroêr met zijn boeken onder den arm thuis kwam bleef georges met gemakkelijk gekeuvel zijn visite rekken toen werd het donker en zich verontschuldigend over zijn lang bezoek rees hij ten laatste op o volstrekt niet integendeel zeide de heer verstraeten het doet me plezier je weêr eens gezien te hebben groet den ouden heer en je vroolijke zus van me
de juffrouw voelde dat de kinderen haar niet mochten en was toch van haar plichtsbetrachting overtuigd de kinderen konden niet zeggen waarom zij haar niet liefhadden en de vader wat versuft door zijn leed begreep den toestand niet en zocht de schuld bij het onvriendelijk gedrag der kinderen
onze samenleving met den ouden heer is recht aangenaam ceesje is de vreugd van t huis ik wensch dat hy ook maar zo als myn voogd zeit een eigen weêrspraak hadt myn nieuwe vader is de degelykste man uit amsterdam
en tom ook zei liesje hare armen losmakend ja zeker tom ook ik dank jou ook hartelijk voor die heerlijke chocolade tom riep elsje tot je dienst riep tom wijs terug nu was liesje's hart eindelijk gerust en liet ze zich gewillig door de juffrouw overdekken en toestoppen blijf je nog een beetje hier in de kamer vroeg ze toen aan elsje
en met het puntje van haar tong uit den mond en haar hoofd dicht over het papier gebogen schreef ze zonder ophouden voort miss piper kwam haar een kopje thee brengen en bleef even bij haar om een paar vriendelijke woorden te zeggen maar overigens kon zij zich ongestoord aan haar werk wijden zoodat ze eindelijk het laatste woord had geschreven
dank u sprak hij en hij hechtte den penning aan zijn horlogeketting het werd eline wonderlijk te moede zij gevoelde zich zeer tevreden zeer gelukkig en toch eenigszins schuchter
wel zo de apostel petrus eens in uwe oeffening gekomen was dan zou hy tegen benjamin ook gezeit hebben ô gy kind der helle vol van alle bedrog en godloosheid zo als hy tegen simon den
ja eerlijk gezegd heb ik zelf soms moeite mijn lachen te bedwingen zij kan zo aardig origineel met een of andere opmerking voor de dag komen zij heeft bepaald vele gaven lieve mevrouw en het is treffend om te zien hoe zij onder de indruk komt van een mooi natuurtafreel dan is ze stil en ernstig
er moest dus neen gezeid worden dat was duidelijk en toen eerst zag hedwig als een kind dat spelende brand heeft gesticht en van t mooie lichtje gaat letten op de dichter wordende rook en het kraken der vlammen rondom iets van het kwaad waarin zij gevangen zat als in een zelf gesponnen web
elsje kleurde tot achter de oren dus frits had alles aan hare tante verteld dat vond ze in het geheel niet aardig van hem o ik wil ook wel met frits wandelen zei ze koel zo jonge dame wil je dat wel nu dan wens ik je een prettige wandeling hoor toen opeens ernstig wordend knielde mevrouw d'ablong bij het ledikant neer en zei op zachte toon
ik geloof dat je paul nog al aardig vindt niet vroeg eline o ja ik mag hem heel gaarne zeide cateau zonder blikken of blozen maar alleen soms kan hij zoo boos zijn vind ik verbeeld je verleden bij de tableaux
wij behoeven gebreken nooit goed te keuren maar waar geen verzet zou baten moeten we deemoedig genoeg zijn om te ontwijken zou je ooit beter worden als je je stoutmoedig in verleiding bracht
ik loop met elsje mag ik met elsje vroeg liesje toen het gezelschap zich in beweging zette om naar huis te wandelen ja maar ik loop ook naast elsje zei frits kijk eens cilly heeft roodkapje mijn hoed niet mooi versierd
nooit meer herhaalde zij goed ik had niet gedacht dat het ooit weêr zoo worden zou paul ik ook niet maar kort geleden ben ik toch gaan vermoeden dat het zich nog zou schikken
zy voor harssenbeelden die myne eige dwaasheid my in de handen geeft dan denk ik eens zal zyne liefde duurzaam zal zyne achting bestendig zyn zal ik den toegevenden vriend in den ernstigen echtgenoot behouden zullen onze humeuren wel genoeg harmonieeren zal hy geduld met my hebben als hy kan bevelen
iets te ontwijden van wat hij voor t reinste wezen op aarde hield scheen hem afschuwelijk en onmogelijk zelfs voor een mond kus voelde hij schroom maar toch kon hij iets als wroeging niet van zich doen dat dit niet was zooals t behoorde en dat hij ter verantwoording stond voor hedwigs tranen en lijdend wezen
toen ze een glas water gedronken had werd het een beetje beter maar ze bleef zich toch rillerig en ongeaangenaam voelen en trok huiverend de dunne roze jurk aan ze was zo koud als ze terstond als ze klaar was naar het huis van mevrouw d'ablong terugliep
myne tante die u van hare byzonderste hoogachting verzekert laat u bedanken voor alles waar in ik tot myn voordeel zo zeer verandert ben zy noemt my een zeer gelukkig meisje ach zo noem ik my zelf ook myne tante admireert uw besluit om nimmer een nagt buiten uw huis te zyn ofschoon zy daar door lydt want zy verlangt zeer naar t geluk om u hier te logeeren
met blijde gelukkige ogen keek elsje om zich heen terwijl zij naast haar jeugdige geleider voortstapte het was aan haar te zien dat haar jonge ziel vatbaar was om al dat heerlijke schoon te genieten en van puur genot haalde zij eens diep adem alsof ze zeggen wou
elsje had grote moeite niet teveel onder de indruk te komen der naargeestige omgeving om zich heen in geduldige houding stond ze bij de kachel af te wachten wanneer het haar tante zou believen tot haar te komen maar heel geduldig en gedwee zag het er niet uit in haar hart
en by de opvolging van welke ik my zo wél bevonden heb of ik nu dwaas genoeg zyn zoude om myn geheel leven ongelukkig te maken door my te verbinden met eene schone bevallige vrouw die noch een deugdzaam hart noch een gezont oordeel bezat
in zijn weelderig moorsch kostuum leek hij groot en zwaar gebouwd noch aan zijn houding noch aan zijn mimiek vermocht hij eenigen zweem van verliefde onderdanigheid te schenken en hij zag de chanteuse légère
dan zou zij heel makkelijk wat voortgeholpen kunnen worden met geld en kleeren nu en dan hare tante zou haar dan niet uit het oog verliezen en goed voor haar zijn uit de verte als alles z ging zou mevrouw d'ablong zelf ook heel tevreden wezen
oud en nieuw kwam te voorschyn chocolaadjes ulefeltjes banket twee grote kluwens fyne wol om voor oom koussen te breijen een pakje wol dikke breinaalden een doosje met wissewasjes
myne moeder glimlachte en zei ik zal met u spreken gelyk ik gewoon ben uwe verwagting is billyk oordeelt zelf ik herhaal het juffrouw burgerhart is geene vrouw voor u willem de kennis die ik meen te hebben van uw beider karakter is de grondslag waar op ik redeneer
ik verzeker u verzeker me niet dat het niet zoo is je hoeft er niet om te jokken ik zeg je kind dat ik het weet ik voel het al sedert maanden en ik had je al lang willen vragen of je geen behoefte had het mij te vertellen maar ik was bang dat je me zou afschepen ik vraag het je nu ook niet ik huil er maar een beetje om omdat het zoo treurig is
maar ik ga niet trouwen daar is geen woord waar aan wees jy gerust al wierd jy tagtig jaar dan zul je toch by my wonen als ik getrouwt of op my zelfben sterf des als je tog sterven moet maar gerust voort t zal zo zyn
zij was nu al een week bij hare tante en het was haar als had ze bijna geen frissche lucht ingeademd in dien tijd buiten hare ochtendwandeling was ze nog maar weinig uit geweest en dan nog steeds met mevrouw d'ablong en telkens in het rijtuig omdat het weer zoo heel ongunstig was volgens deze
willem wel willem moet gy u k in het satirique omtrent de vrouwen vergrypen wie heeft u toch gezegt dat wy altoos beuzelaars vr hupsche jongens verkiezen
voordat hij had kunnen antwoorden was zij weggewipt vol tegenstrijdige gevoelens verheugd dat zij zich geuit had dat zij nu otto's vertrouwen had en toch in onzekerheid of zij niet liever had moeten zwijgen
is het een brief van miss piper elsje en vindt ze het niet naar dat ze nu al een jaar van ons weg is zij schrijft heel hartelijk lees maar eens zei elsje ik vind het aardig dat zij er aan gedacht heeft dat ik vandaag voorgoed thuiskwam
was dit alles niets geheimvol maar zeer gewoon en duidelijk het meisje scheen haar eenvoudig wulpsch en behaagziek en zij ging daar op plompe wijze tegen in aldus het vuur dat zij poogde te blusschen gevaarlijk smorend en toch voedsel gevend
hy gy doet my aan blankaart geef my uwe vriendschap ik denk even als gy ik met al myn hart nu wat zegt gy
maar de uitdrukking van trots en aanmatiging die cécile's gezicht soms zo onaangenaam maakte zag men nooit op dat van frits juist zijn bijzonder grote vriendelijkheid gaf hem een aantrekkelijkheid die cécile doorgaans miste
john mordaunt een deel zijner landerijen en bosschen te gelde maakte om haar het moederlijk vermogen te kunnen meegeven en dat hij het overige gedeelte van jaar tot jaar meer bezwaarde zoodat hij ten laatste alleen om in dien drukkenden rentelast te voorzien genoodzaakt was weer een deel van het goed te verkoopen
vii zij meende nu hen beiden aan elkaâr te moeten overlaten in beiden had zij een twijfel opgeroepen een twijfel die hun weldadig was een twijfel aan hun ongeloof in elkander
zyt geacht by hen die u hadt gy myn voorkomen naauwlyks hunnen aandagt zouden verlenen buiten de mooglykheid om uwe zwakheden veel naar buiten te doen werken
om zich vooral te gedragen als een jongedame en toen frits haar in de coupé had geholpen en tegenover haar ging zitten moest hij er om lachen dat zij zulk een deftig air aannam en hem met zulke een zachte stem antwoordde op zijn vraag of zij gemakkelijk zat en of de zon haar niet hinderde
met een ernstige uitdrukking op haar gezicht liep ze langzaam voort tot ze opeens verschrikt stil stond bij het hooren van de stem van frits die haar riep elsje elsje roodkapje wacht even riep hij en zonder te antwoorden keerde zij zich om en zag hoe hij hijgend en op een drafje naar haar toekwam mag ik met je meewandelen
zing liever alleen eline ach neen als je niet moê bent wil ik liever nog een duet heusch ik vind het heerlijk zoo met je te zingen durf je uit de roméo het groote duo