rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
de kat ja zo kan je wel aan het vragen blijven malle meid de kat die kruipt er zelf uit het blad werd omgeslagen
myn beminde zeeg weder neêr de dierbare vrouw lag myn bemindes hoofd tegen haren boezem letje knielde aan haren schoot en gaf haar een glas water met hofmansdroppels beide deden haar alle mogelyke diensten
zij genoot wanneer zij weder terug was in haar ruim huis op het voorhout met zijn eenigszins ouderwetsche luxe verwelkt en verkleurd maar vol gemak en gezelligheid eline vond de van stralenburgen allerliefst suzanne een snoezig moedertje niet mooi nu en dan wat nonchalant gekleed maar zo eenvoudig en vriendelijk en zo dol op haar kleinen jongen
waarom moet ik u dat zeggen waarom wil u hebben dat ik u dat zeg omdat ik geloof dat hij van je houdt neen neen ik ben hem onverschillig hij houdt niet van me niet meer van me
glans van grote liefde voor het kind was in de kamer de grootvader keek glimlachend kinderlijk zacht naar het vuil wijsvingertje dat de prenten aanwees de grootmoeder knikte keek naar het prentenboek met zijn hel gekleurde leeuwen tijgers papegaaien
was dat die met de rode snor precies die neem u nou nog een fondant mevrouw nou nog eentje die in het goudpapier is heel lekker daar zit geglaceerde kastanje in proef je wel
welke zij meer ried dan begreep geschonken had zij was het in de blauwe stilte van dat meer dat nirwana waarin hare door fantazieën vermoeide ziel gegleden was als in een donzen bed
corrie hou je voeten op het bankie het zand is vreselijk vochtig 's avonds mag ik eens presenteren mevrouw mevrouw grabbelt met de beringde vingers in het toetje nee u moet een fondant nemen die zijn lekker
daar zei ze juffrouw drink dat uit ik mag niet zien zo als je beeft ik deed het zy kreeg een tafel met kopjes en zo dra t water kookte dronken wy koffy myn sak rok en pelise droogde zy en ik begon door de warmte dermate te verkwikken dat ik haar eenvoudig zo kort doenlyk alles verhaalde
paul sprak met oom verstraeten maar hij wendde zich nu tot frédérique met een zoo losse natuurlijke stem dat zij er bijna van ontstelde wat een langen tijd dat we elkaâr niet gezien hebben freddy gaat het goed thuis o ja heel goed merci
daar komme ze z'n handen dropen van teer de bezem stroperig doordrenkt en grietjes stok dompten in het zand dan vlug als een
ja myn heer met god en met eeren en ik heb haar ook miserabel lief ook klaartje klaartje kreeg een kleurtje en zweeg ik en waarom gaat het huwlyk niet
nu dat is dan afgesproken ik zal je de kaartjes sturen sprak mevrouw verstraeten en stond op ook betsy stond op georges de woude van bergh wilde haar juist aanspreken maar zij deed alsof zij hem niet zag zij vond hem van avond onverdragelijk reeds tweemaal had hij haar aangesproken en beide malen hetzelfde gezegd iets over de
blij tussen de wanden van helmen en mos joelde het lachen tot ze bij het straatje kwamen doodstil en wachtten om het hoekje op griet die dieven ging bij moeder
waarde vriendin voor t eerst ben ik na het toeval myner geeerde juffrouw buigzaam uitgeweest niet op eene klossenparty niet met een wysneus en een aanstaanden dominé maar met myn kostelyken vriend zei jan van gyzen tegen zyn bok den heer jacob brunier verzelt van deszelfs zuster aletta brunier en dat wel in de fransche comedie
een scheutje maar moe nee ik zou je danken ze stompte stevig d'r eeltige vuist in den pot schurend het zand langs de wanden
zij had zooveel verplichting aan jeanne en zij zou jeanne nooit terug zien want jeanne was dood o god ze was dood zij wierp zich achterover in haren stoel en bedekte haar gelaat met de handen maar eensklaps hoorde zij stappen in de antichambre zij zag op en voor zij zich herstellen kon zag zij iemand in de portière verschijnen het was
ik beklaag u des myn willem gy zult inderdaad groot zyn zo gy geholpen door tyd en afwezenheid u met eene edele fierheid leert verheffen boven eene zo grievende teleurstelling
want schoon hy niet tovert op de fluit en slegts zo wat op het clavier rammelt hy is echter zo als hy my in een diep vertrouwen gezegt heeft zo musikaal dat hy geen savooijart op zyn liertje betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart kan horen tinktinken zonder den armen bloed een aalmoes te geven
lili heusch we moeten voortmaken sprak hij een weinig verlegen lachende je mama zal niet weten waar we blijven nu was zij werkelijk gekrenkt over zijn
hij lijdt helemaal weggezakt en zo koud wats dat zegt tante onrustig met d'r verlakte schoenen en nog zuigend op de taaie fondant loopt ze door het laagje borrelend schuimend water
me dunkt dat ik u duizend dingen te zeggen heb en nu ik schryf weet ik niet hoe te beginnen t zyn zulke beuzelingen dunkt my en gy zyt om eene zaak daar zo veel aan gelegen is van huis evenwel ik weet dat gy altoos met inschikkelykheid naar alle kleinigheden die ik u vertel luistert
wat dat betreft en wat alles van dien aard betreft ik laat dat geheel aan jou over ik weet dat je zult blijven handelen in ons beider belang
gijs die 's zondags rookte en als-ie eindjes vond er met geurig gesabbel van proefde zocht in z'n zakken nee hoor wat een stomme honden binnen we riep nelis nou ben je even ver
het sloeg half acht en hij schrikte bij den metalen klank der pendule en wierp zijn boek ter zijde ik ga wat oploopen het is hier zoo benauwd in huis sprak hij bijkans beklemd van borst u stookt zoo hard zij glimlachte toen hij haar fauteuil naderde om haar te kussen adieu mijn jongen fluisterde zij in haar zoen
en zo was de hemelkoepel gelijkelijk een grijze wazige oneindigheid met een rossige vlamgloed boven en zachtjes op zij van het purperen gat in den hemel
k e n zou u kunnen afbeelden hoe groot myner moeders en myne droefheid was wy verloren alles en myne tederlievende moeder voelde alles wat zy verloor meer zeg ik niet
precies hij is een ontwikkeld man die mij dadelijk zal begrijpen p a
op de scheepjes antwoordden ze ijverig het waren zo lichtjes die mekaar groetten de lichtjes van de kinderen de lichtjes van de verre visschers toen werden kleiner de scheepjes bijna onzienlijk
maar gy myne jonge vriendinne hebt vyf talenten ontfangen en de here gaf u ook de gewilligheid om die tot winst uit te zetten ô myn hartje gy kunt nog zo veel goeds doen
neem dien raad aan dan zal ik je niet ridicuul vinden maar wel een lief klein zusje hij kuste haar herhaaldelijk op het voorhoofd en zij verschool zich een weinig verlegen tegen zijn schouder toe neem me niet kwalijk ik ben misschien onhandig geweest ik had niet zoo moeten spreken
dragend den boomtak den bezem den stok met het stro die vettig glimden door het druipend teer verroest vloekte gerrit ineens wie heit nou lucifers
de dialoge ik agter de stoel van de waarde vrouw wat over haar heen ziende lotje tegen de commode staande edeling zei dat wy een fraai groupje maakten en kon zyn oogen schynt het nergens anders werk geven
zou haar niet nogmaals eene teleurstelling wachten eene nog grootere nu heur doel het geluk van haar kind gold maar eenvoudig geloovig als zij was bad zij innig god om hulp om verlichting
zouwen we nou maar niet gaan verzitten hè nee tante tis zo dol mevrouw om nog even te blijven jullie bent net kinderen
ja dat denk ik en zo ik de zonde niet ontzag ik zou zo een deugeniet zo een verleider van jonge meisjes kunnen kloppen dat hy t opstaan vergat dat zou ik en zette zyn hoed in de oogen ik hy en zyn soort verdienen niet beter maar laten wy van wat anders praten deeze jonge vrienden zyn vryster en vryer
wat zij toch deden maar heel stil de verleider ging failliet erger vluchtte naar amerika hij had heel gemene dingen gedaan gezwendeld mensen opgelicht
het was een lief fris meisje met grote zwarte ogen randjes van tere zwart eronder het haar kortgeknipt deed haar op een tenger jongetje gelijken
iv heerlijk heerlijk zoo te zingen riep eline in extaze uit en ze vloog op en omhelsde mevrouw van raat met bruisende onstuimigheid en zingt paul nu niet lief mevrouwtje en is het niet onverantwoordelijk dat hij geen les wil nemen u moest hem eigenlijk dwingen
het beste zeker is dit nog dat gy uwe keuze reeds bepaalt hebt en zoudt gy wel gaarn hebben saartje dat men u voor zo eene beuzelaarster hield als dat meisje zyn moet dat besluit om zich eens in de magt te stellen van een zo min beduident jongeling als alle de bruniers zyn
zonder gestalte vloeiende over tot het zwijgen der buigende takken zij gelukkig bewoog de hand door zijn haar keek naar het glijden der witte vingers
vincent stond op en zij verontschuldigde zich over heur toilet maar zij zag er zeer bevallig uit u verlangde zoo dringend mij te spreken sprak zij zacht tot st clare terwijl zij hem de hand reikte neemt u me dus niet kwalijk dat ik maar zoo gekomen ben gaat u zitten
jenkerige galmen zeurig klagend als een hond bij een draaiorgel slierden de kamer binnen kropen het zandstraatje over zakten met slappen cadans naar den breedmullen weg
zij haatte thans de filantropie waardoor nijd en jaloezie gluurden en zij kon niet meer gelooven aan de oprechtheid dier dames zelfs niet aan de oprechtheid van die welke haar sympathie hadden ingeboezemd
o zij gevoelde het nu het was een inniger gevoel dan bewondering dat haar doortrilde bij die beschouwing dat haar in een jonkvrouwelijke zedigheid en schaamte voor zichzelve huiveren deed even haar lippen te drukken op die geliefde
ja zy is ongelukkig en kan het nog meer worden vroeg ouderloos en zeer kwalyk behandelt van hare eenigste bloedvriendin hare onwaardige tante aan wie de stervende moeder dit lieve kind betrouwde
en terwijl de wuivingen heerlijk met geen ander geluid dan de zang van het bos en het zoemend gegons tot hen kwamen voelden zij voor het eerst beiden gelijk wat geluk was
mathilde schonk en frédérique ging met het kopje naar boven op de trap bedacht zij zich of ze zou durven misschien dat otto zelve een woord zou zeggen maar anders wilde ze het toch wagen
de jongens tolden als allen zo vlug de meisjes sloegen de rokjes over d'r hoofd warrelden neer van de magere beentjes spilden in het blazen van het goed
ons buitenleven is geheel voor den merididiaan zeit hartog zo niet der stad berekent oordeel hoe my dat smaakt tante is in dit stuk en in dit stuk ook alléén du
zoo langzaam langzaam aan had mevrouw uit hare onzekerheid en doelloosheid een doel zien verrijzen maar het was moeilijk dat doel te bereiken het was wel veraf vertrouwde zij nogmaals niet te veel op hare zwakke oude krachten zooals zij te veel op ze vertrouwd had toen dokter reijer haar had aangespoord eline tot levensvreugde op te wekken
met den trouwring door het krullende bruin naar zijn voorhoofd wijd opene ogen naar den neus met de snorharen
de doctor en het is een zeer eenvoudig man zegt nu dat hy byna wanhoopte zo gevaarlyk krank vondt hy mynen man toen hy gehaalt wierdt hoe is het toch myne vriendin altoos bemin ik mynen edeling allertederst en echter alle uur klimt myne liefde voor hem
ze kunnen alleen maar z'n knieën z'n opgeschorte broekspijpen z'n afgezakte kous en z'n bottines zien scherp steekt de ronding van den gelen badstoel af tegen de holle zwarte ruimte der zee
van het lezen kwam er niets dien avond en toen frédérique was vertrokken ging mevrouw niet als naar gewoonte aanstonds naar bed zij bleef lang mijmeren en ze was tevreden over zichzelve ze had nooit gedacht dat ze nog zoo slim had kunnen zijn
daar ik dit nu voorzie ben ik immers als moeder van myn kind en als de moederlyke vriendin uwer pupil verpligt onze jonge lieden geene de minste aanleiding te geven om elkander dagelyks huisselyk te zien
sloeg een ombertje voor broêr zag wel dat hy geen belet deedt wy speelden een stuiver het fiche dat s immers ordentelyk onze waarde buigzaam hielp my maar breidde onderwyl in plaats van spelen wy aten betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart evenveeltjes en kregen lekkere slemp er
je wel antwoordde eline hartelijk terwijl zij een oogenblik georges stoel naast mevrouw innam marie was zeer bleek geworden maar het viel niet op onder haar witte
ik mag niet op myn clavier spelen ik mag my niet kleden zo als ik gewoon ben ik mag niemand zien dan in haar byzyn gy weet dat ik altoos proper en eenigzins modieus gekleed wierd
heb u dat aan het kind geleerd zei de dochter knorrig ja knikte de oude man en nog eens vroeg hij goed onthouen en wat is 'ie nog meer me vader is een schurk en een dief zei het kind stevig bladerend in het prentenboek
nu we toch over hem praten hernam mevrouw vertrouwelijk nu moet ik je toch eens iets vragen freddy zal je het me niet kwalijk nemen zij had hare hand op frédérique's arm gelegd en zij voelde dat het meisje beefde heure groote oogen zagen mevrouw bijna verwijtend aan
myn lief schepzel wees op uw hoede ik denk van den heer brunier niets kwaads myn broêr willem zegt dat hy een goed slag van een jongen is en zyne zaken beyvert ik weet wel dat gy hem slegts duldt om dat gy iemand nodig hebt uwe redenen daaromtrent zyn hoewel wat potzig echter gegront
de oude had twee dochters de een onderwijzeres de andere winkeljuffrouw de winkeljuffrouw kwam niet meer thuis zij was zoals men dat noemt verleid
wat groette ze lief terug hè ze ziet d'r voornaam uit nou dat kan ik niet vinden is dat de prins nee de prins komt eerst morgen
laat meneer nou eens horen hoe mooi je lezen kan zei grootmoeder en laat meneer je mooie prentenboeken eens zien het kind wipte af van mijn knie liep de gang in kwam terug met een stapel prentenboeken
zie ik hou om de dood niet van dat falievouwen en ik kan my zo satans nydig maken als ik daar zo hoor klagen en stenen en van tranendal en van een elendig leven enz praten
doch het water grauwde sterker en het branden aan het strand waar de bomen leien met sperende masten en dreigende wimpels werd witter heesch klonk het geraas
naar hare gezondheid was zij waarlijk zwaar ziek geweest lili murmelde iets terwijl haar mama eigenlijk antwoordde maar het trof haar hoe zijn vraag gedaan werd met zekeren angst zonder banaliteit alsof hij inderdaad in haar welvaren
onze zoete kleintjes geven ons zulke aangename uuren myn lieve vrouw is zo voor my ingenomen wat zyn dat mannen myne letje die al hun uitgespaarden tyd op colleges en in kolfbanen verkwisten en echter vrouwen en kinderen hebben die beminlyk zyn
morgen hij zal niet weten wat hij ziet als hij wakker wordt henderik henderik meneer tas meneer
daar is de zon ondergegaan in de verte heb je de vuurtoren wat 'n licht je zou zweren dat het vlakbij was
mooi zoo mooi murmelde eline als in een droom en zalig voelde zij otto's hand haar arm zoeken o zij leefde zoo zoet vindt je het niet dwaas ik voel me altijd zoo
wy zullen met ons twaalven zyn ik heb zelf zo veel niet te doen als een eenig meisje of weduw aftehalen want de eerwaardige b smit komt in den nademiddag met de beide juffrouwen willis
en de mannen stonden rechtop en keken en de kinderen keken ze praten en lachten en zwegen
ik wenkte hem en hy lei met den vroedmeester zyne vrouw in t ledikant juffrouw redelyk bewaarde het kind dat zich braaf liet horen en wakker met handen en voeten schopte zo dra het was opgebakert tikten wy de heren
dries zat tegen de schutting op de harmonica te spelen z'n brede stevige knuisten knarsten het ding heen en weer
hoofdstuk xiii i mevrouw verstraeten was bij lili die zwaar koude had gevat thuis gebleven terwijl marie en frédérique met paul en etienne de schaatsen over den schouder naar de ijsclub aan de laan van meerdervoort waren getogen
voort voeten die zakten in het zand geen kraking hadden alsof er een tapijt lag er gonsde een bij die haar angst gaf ze zagen het diertje zich zuigen in het goudgele hart van een bloem
ze bracht het gesprek op paul hij was in den laatsten tijd ernstig en degelijk geworden geheel anders dan vroeger frédérique's lichte verlegenheid was weêr zichtbaar maar pauls moeder dacht er niet aan dezen avond ontferming te toonen
veertigste brief de heer willem willis aan mejuffrouw sara burgerhart hoogstge eerde vriendin welk een lage jongen moest dat zyn die het vertrouwen van een braaf meisje kon misbruiken om zich zelf by een hoop dartle kwanten het air te geven van iemand
as t niet gedaan is dreigde de vrouw mot je na bed zei je dan weggaan d'r staat n pot teer op de anna lachte weer dries loop er maar heen
op een avond maakte ik kennis de grootvader zat over me een rond energiek gelaat met witten baard witten snor wit haar een mooie kop
myn waarde saartje overweeg zelf wat gy doet wat gy laat ga eens na wat gy doen kunt doen moet in uwe jaren in uwe omstandigheden en als gy dan over u zelf voldaan zyt zal het ook zyn uwe vriendin en dienares
pas op de golf jet nee die komt niet zo ver jij nog corrie zijn d'r nog van die ulevellen nog één nou zal ik beter oppassen hier heb je het papiertje
wat overdrijf je schrikkelijk zei hij lachend als er vier of vijf geweest zijn zal het mooi wezen jawel jawel het waren er wel twintig je hebt ze ook
gij komt in uw schrijven nog al dikwijls op dien onker terug
wat staat die nou te kijken meneer wakker maken schreeuwt cor tegen de wind in meneer slaapt zo vast schreeuwt de jongen terug schud hem maar schreeuwt mevrouw met de fondant in de mond
de weduwe zal my wel innemen althans letje zal het haar voorslaan ik laat my niet langer plagen ik verteer te veel geld ik ben immers niet kwaad naatje maar zo te leven is my onmooglyk wat zou ik geen braaf mensch kunnen zyn om dat ik de slavin myner tante niet zyn wil om dat ik my naar myn zin wil kleeden t geen myn voogd my gaarn
mevrouw van raat liet zich als altijd bekoren door die liefkoozende stem door dat glanzende lachje waarin eline nu iets naiëfs wist te leggen misschien onbewust
weer prikte het met een lichte knap op zijn hoofd maar ze had zich vergist trok opnieuw twee tegelijk liet ze zien
tegen den morgen sliep zij een weinig in en toen zij ontwaakte voelde zij zich niet zoo loom als gewoonlijk bij haar ontwaken
enfin kort gezeit letje salomon de wyze koning salomon is myn man men moet het goede genieten van zyn leven ende van zyn arbeid daar mee is dat maar uit en afgedaan
t mondje omhoekt van nat plakkend zand de koontjes bewreven de handjes besmeurd modderde zoetjes en ernstig jannie de jongste
en zij gevoelde plotseling berouw over haar openhartigheid tegenover dit coquette meisje dat haar veêren waaier in en uitplooide zij gevoelde als een onvoldaanheid over het nuttelooze gesprek dat er uit gevloeid was waarom had zij zich door die opwelling laten medeslepen zij pasten immers toch niet bij elkaâr
de onderwijzeres boog over het tafelzeil volgend het wrijvend bewegen van den dunnen kleinen kindervinger er werd nu alleen gedacht aan de prentenboeken geluisterd naar het lichte kindergeluid ze zat op mijn knie praatte babbelde lei uit
het goede meisje bestorf als haar linnen en ik verhaalde haar al wat ik er van betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart wist zy weende hadt godt zei dan weêr eens dat het onmoogelyk waar zyn kon dat hare vriendin zulke deugdzame begrippen hadt als iemand dat zy r in t geheel niet beminde enz kort gezeit spaarde niets om hare vriendin te verschonen
telkens zag hij haar aan als om haar in het gesprek te voeren en uit beleefdheid glimlachte zij dan een enkele maal of vroeg zij iets zonder al te veel belangstelling wat ratelde hij toch altijd dacht zij zooals zij vroeger dacht wanneer hij causeerde als nu maar toch het was of die gedachte gedwongen bij haar oprees en niet geheel en al gemeend was
en ik zou van schaamte dood gaan als ik wist dat hij kon vermoeden o zweert u me dat u niets zeggen zal maar natuurlijk niet kind ik zal hem niets zeggen natuurlijk niet dus je gelooft niet dat hij nog van je zou kunnen houden
prinzessin natuurlijk da's nog zo natuurlijk niet je spreekt 'n koning toch ook niet met koning aan nee het is niet zo makkelijk
letje kwam daar by my ziende dat ik geschreit had was zy zeer met my bewogen wat scheelt er aan liefje zei zy och niets zei ik maar ik ben my zelf moede ô die brief die brief
en weer was de stilte van luistering waarin het kinderstemmetje en de stem van den grootvader ze hadden een grote gekleurde prent voor zich en wie is dàtte opa dat is n diender en die
te schrijven een brief ach neen een novelle of zoo iets maar je moet er maar niet over spreken misschien wil ze het niet weten vindt je marie niet veranderd vroeg ze daarop veranderd marie neen ik heb niets gemerkt waarom zeg je dat
als ie niet zo opgejaagd was geworden door z'n schuldeisers had ie haar getrouwd je mot de dingen aan twéé kanten bezien trek maar de partij voor dien oplichter die je zuster in het ongeluk heeft gestort snauwde de moeder
en eline lachten beiden eline riep uit dat hij veel te dik was om te dansen alleen een menuet zou hij nog heel elegant kunnen doen mevrouwtje wist dat kwam nu weer langzamerhand in de mode mevrouw lachte meê en henk dronk goedig zijn wasemend kopje thee uit toen er gebeld werd en paul weldra
in het rustig huishouden der drie grote mensen gaf dat een geweldige verandering de kinderkleertjes kinderdingetjes kinderwieg maakten het huis jonger vriendelijker dan in jaren geweest
in dien extase van elkaars ogen kwamen ze tot een innigen kus waarbij zij elkanders gelaat zagen met schuinweg het groen van de wilgen en de gele trossen in het groen en de knikkende blaren en de zonnezoentjes
de stof wolkte op het roze fond van haar onderkleed haar hals en armen waren sneeuwwit van de veloutine vrijgelaten en flonkerden in den glans van door elkander gestrengelde snoeren en ketenen
weetje wie daar gaat die dame met de shawl nee meer naar achter nee tante da's de prinses die hier gelogeerd is die daar in t zwart
nog een woord over het lezen onze brave huisvrouw heeft eene fraaije collectie van leerredenen die van solicoffer en doddridge bevallen my ongemeen wy lezen zelf in den bybel kind namentlyk de lieve buigzaam letje en ik want juffrouw hartog is veel te geleert en lotje veel te gek om van die party te kunnen zyn
dat komt van de zorgen lachte hij enkel van zorgen zijn er nog meer of er méér zijn lachte ze blij op hier zit er één en daar een heel bosje en o en hier
zou oom geen kou kunnen vatten welnee die dut hier elken avond zou z'n sigaar niet kwaad kunnen z'n sigaar waar is z'n sigaar hij heeft hem laten vallen nee niet meer oprapen cor nou rookt ie hem toch niet meer
tegen het overzijdak nieuw van roodbruine pannen ketste het zongoud vloeiend naar het raampje dat smoorde en hijgde van purper gevlam en van het blakerend glas spette en keilde het weg
zij stak haar hand uit hij hield ze even in de zijne met de oogen in hare oogen toen liet hij de dunne vingertjes los adieu sprak hij met een laatsten hartelijken knik en hij ging
nu is onze klaartje de vryster van myn zoon pieter en zo wy onzen jongen wat by konden zetten t zou al een paar zyn maar t is een slegte tyd t is een deugd van een meid en heur moeder was net alëens
kom eens bij me zitten co ze heette naar haar moeder zei ik en dan leidde de aandacht naar het kind dat eerst verlegen heel gauw intiem werd
hield van het
o mama kreet hij zacht waarom gelooft u dat hoe weet u dat zeker ik heb dat gemerkt aan het een en ander ik kan je dat niet uitleggen aan een woordje hier aan een woordje daar hij zweeg verblind door den glans eener rozige verwachting het was hem als droomde hij
ze lei met staalgrijze strakheid nauwelijks met rimpel beweeg waar t strand was soms zuchtte ze flauwtjes spitte een melkige streep die vergleed op t zand
daar zyn nog twee andere dames ook vry vrolyk en onbeknort te leven dit is myn eenig oogmerk en is dat berispelyk by tante kan ik niet blyven zo ik my niet tot huichlary wil verlagen eene ondeugd die allerafschuwlykst voor my is en waar aan ik my zeker nooit zal te
ja ze waren het wel het waren de loggers die 's morgens van maassluis waren gezeild nou langs de kust kwamen om genacht te zeggen voor ze op de haringvangst gingen allemaal mannen van het dorp
henderik henderik ome toen kwam de jongen door het water plassen meneer lijkt wel dood zegt ie
en hoe natuurlyk is het in eene vrouw die wel poogt te denken dat zy alle hare vermaken in den omtrek harer woning vindt en nog te meer als zy altoos het genoegen heeft van te zien dat haar man haar gezelschap boven dat van anderen verkiest dat hy nimmer met een gefronst gelaat of met een verdrietige bedilzugt zyne vrouw ontmoet
ik begrijp eigenlijk niet hoe ik er toe gekomen ben voegde zij er zacht bij het is niets voor mij om te willen gaan schrijven vindt je wel dat weet ik niet sprak freddy bemoedigend lees er ons iets van voor
ze hijgden ervan klommen opnieuw achter mekaar gelige voetjes die zakten in het mulzand en tipten en gleden boven had je dadelijk de zee
zy was niet te bewegen om my zelf des nagts aan de zorg myner bedienden toe te betrouwen ik heb in al die dagen niets dan uit hare handen gebruikt uuren lang lag zy op hare knieën voor myn ledikant god met opgeheven handen biddende doch in zich zelf om myne herstelling
het strand fleurde er grijs tegen aan hoog aan de groenende welvende woelende duinen leien de bommen die werden voorzien voor de reis
de zee zelve krulde haar nauwlijks gerimpeld satijn van wisselend groen en azuur en violet met tintelende plooien schuim uit van den einder tot het strand daarboven schitterden sterren en de melkweg scheen een stof van parelen verspreid aan die geheimzinnige eeuwigheid van vaag blauw
ogtends ontwaakte ik vry wel maar ik was toch bezwaart om dat ik onder zo vele stichting my door het schepzeltje had laten vangen bregt was ook ziek zei ze t was laat toen wy opstonden zy was stom dronken geweest daar ga ik in myn binnenkamer en zie myn geldkoffertje niet daar het plagt te staan
de omstandigheden waar in gy u na mynen dood zult bevinden zullen u verpligten om uwe zaken dermate te beyveren dat er aan het vermakelyke niet veel kan gedagt worden
magge we olie moeder vroeg grietje gedempt in de stilte olie voor watte fakkeltje brande schreeuwden d'r drie tegelijk nee olie kost geld zei de vrouw
vroeger zou eline zich met zulke bittere gevoelens tot stervens toe wanhopig hebben gevoeld maar nu was er zooveel in hare ziel afgesleten dat zelfs die bittere gevoelens haar niet prikkelden
hou je bekken hersnauwde driftig de vrouw d'r hoofd liep om van de drukte en de schepen in zicht het hielp ineens lei het kindergewatel klonk bulkend alleen nog het gebas van een hond
lieve god dagt ik daar zal weêr wat agter zitten want myn heer is een heel slegt heer omtrent de meisjes maar my heeft hy nooitbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart gemoeit dat moet ik zeggen en zo zeggen al de meiden ook
nog even bleef hij staren op dat in tranen verwelkte gelaat toen ging hij door het boudoir waar hij het gas uitdraaide en die zelfde tragische stilte vervulde daarna geheel en al het donkere huis in dien nacht van smart en angst
goudblond zonder één enkele witte draad zie je wel lachte ze weer tastend in zijn haren laat het nu maar zei hij die ene
twintigste brief mejuffrouw zuzanna hofland aan mejuffrouw sara burgerhart lieve nichtje heb je niet al van myn droevig ongelukje gehoort och kind
janbroêr was nu cadet te breda en het was stil in huis zij benijdde frédérique het gewoel der van rijseltjes die al waren tina en jo een gedeelte van den dag op school het groote huis van mevrouw van erlevoort toch met een bruisende drukte bleven vervullen zij ook zij verlangde zulke drukte
oma oma daar heb je het nou nou hoort ie ons niet door het leven dat het water maakt nou maar ik durf d'r best heen te lopen nee laat dat nou je krijgt natte voeten voor niks jongen jongen
hy moet kunnen zien wie ik ben een onvoorzichtig meisje dat geen kwaad vermoedde daar zy t niet zag en die door haren trek tot vermaken en uitspanningen zich in een gevaar gebragt heeft dat op haar bederf konde zyn uitgelopen
en weer over de duinen ging het gedraaf de rokjes fladderden de blote bruine kuitjes versmolten met het zand de stemmetjes waterden
ik had haar al vroeger gesproken van een visite die je nooit gemaakt zou hebben denkelijk niet nu wat wil je dan meer voor het oogenblik u vraagt me wat ik nog meer wil o god o god maar paul ze wil je immers
verder armen heen om elkanders middel licht en luchtig als kinderen in de laan van het groen dat hun kleeren betipte zachte schurinkjes gaf z nauw als het paadje werd
mathilde stamelde freddy blozend ik bid je ga meê maar zusje wel neen ik durf niet waarlijk niet mathilde lachte zacht ik zal je tot de deur brengen dwaze meid kom zij stonden op en mathilde wond haar arm om freddy's middel zij gingen langzaam de trap af
juffrouw buigzaam en ik keeken elkander aan of wy zeggen wilden hoe heeft lotje dat boek van bitaubé juffrouw buigzaam en wie is de auteur juffrouw lotje lotje ja dat weet ik niet maar het is wel het zelfde boek van josep en het is heel mooi maar ik word nooit gelooft en daarom zwyg ik dikwyls
maar mooi had ze praten jannie kraaide in het stof van den weg trijn schreeuwde en piet smeet met zand dan had je gerrit een bul van een jongen met paarsbol gezicht en ogen als gitten
de jongen schudt ze zien in de schemering de gele badstoel de broekspijpen de opgetrokken knieën en de jongen op z'n blote voeten die naar de badstoel buigt schreeuwt en schudt
had ik vermoeden kunnen dat gy my zo veel moeite zoudt gemaakt hebben ik had het wel anders overleit en toen drukte hy my zo sterk aan de hand dat hy my zeer deedt ik beefde zodanig dat hy zelf deinsde
met die wind zijn zij een heel uur op de kust hou je bekken losbarstte de vrouw in de kamer de kinders toesnauwend as je t eens heb gezeid is het genog ruk je haast uit
en jeanne vond mathilde al was deze dan ook steeds gewend geweest aan eene omgeving van groot comfort zeer practisch en zuinig maar niet lang duurde dit geluk aan het zonnige strand want de ferelijns moesten weldra vertrekken
toen het gebeurde lag de winkeljuffrouw ziek op haar ziekbed kreeg ze een brief klaagde niet stierf langzaam er was niets aan te doen
dat kun je toch wel zien dan kunnen we hier ook niet lang meer blijven zitten o nog wel 'n tien minuten prachtig is de zee he als de zo donker wordt zie je dat witte
zei dat hy een vriend van gellert was broertje wist niet wie gellert is maar onze jonge leeraar dat lief mannetje heeft my verhaalt dat gellert nog al heel rechtzinnigjes in de leer was doch in de practyk des te grooter ketter
aangenaam als haar zachte vingers zijn haren doorstreelden irriterend als zij trok en de knap volgde zij praten lachend gelukkig
ze stierf op de huurkamer niet bij haar ouders thuis maar lang voor het sterfbed waren ze met elkaar verzoend en het kind van acht maanden werd door de grootouders opgevoed
ja myn lief u nevens uwe zusterlyke vriendin het leven aangenaam te maken en tevens niets te verzuimen wat u beide eens in staat kan stellen om hier reeds aanvankelyk gelukkig te zyn dat is myn beredeneert oogmerk de zoetheid en leerzaamheid van uwen aart geven my alle gelegenheid om dat oogmerk door te zetten
rat gleed ie van de ladder en nu over het strand pratend met grote manstemmen de lijfjes gedrongen de voetjes tippelend in haast gingen ze voort
wil u nog eens gebruikmaken mevrouw zijn die bruine ook lekker dan zal ik d'r zo een nemen corrie alsjeblieft hou een beetje dichterbij meneer een fondant toe neem u d'r nog een
toen werden de kinders ook stil maar opeens brandde op het zwart silhouet van het voorst drijvend scheepje een geel priemend licht dat zwierde en zwaaide en vreemde letters beschreef in het aankomend zwart van den avond
doet je geen pijn het prikte als een naaldensteek in zijn hoofd en boven zijn ogen in het licht van het groen en de zon hield ze een tweede nu vreemd wit wel zeker wit
indien echter willis voor my onverschillig gebleven was dan veranderde de zaak van gedaante en ik wist wat ik my zelf verschuldigt bleef de heer helmers ontfing ons op de vriendelykste wys willis dit was zo zyne verkiebetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart zing mogt niet naar een herberg in het dorp maar hier blyven
hou u daar mede te vreden want ik verzeker u dat er niets anders voor u te halen is vergeet my en poog u de liefde waardig te maken van eene veel betere vrouw voor u dan ik ooit zyn kan
een nieuw met felgeel rood groen kwam boven te liggen de lamp scheen vriendelijk op al de toegebogen gezichten
al de handjes werden over de ogen geleid om de glanzing van het water niet te zien alle oogjes keken naar de verre zwarte veegjes ik zal ze wel happen zei grietje
kwiks die in weerwil harer dwaze levenswys een medelydent hart bezat deedt my nogmaal den voorslag om by haar voor gezelschap juffer te wonen met belofte van voor myn kind te zorgen maar dit
zie je david nou kun je zien hoe wit je bent dat is een bruine en een witte naast elkaar zie je zie je dat het geen toeval is oh ik wou dat je helemaal grijs werd helemaal waarom lachte hij stil
wieglend in d'andere ramen alsof in het héél smalle straatje rood vlammetjes sproeiden hun dronkene licht achter tule gordijnen dries haalde galmender uit
dat zy maar een ouwerwetze vrouw en klein behuist was met alles wat over dien toon verder loopt onderwyl verdoofde het gekèf van twee kleine honden het gekook van een zilveren theeketel die op een ordentelyk burgervuurtje stondt te koken en het geschreeuw van den heer uitval die aan den trap tegen een koksjongen braaf stondt te kyven
begrijp je waarom niet vroeg zij met haar zachten blik neen stamelde hij ik begrijp het niet het is alles zoo vreemd wat is vreemd dat ze hier komt en dat ze daar niets in vindt en ook dat u zoo vriendelijk tegen haar is
vertelde my toen dat keetje haar wyn hadt ingedrongen maar dat zei ze ook eens van myn nichtje en dat zy haar toen in de keuken op kussens hadden neêrgelegt meer wist zy niet te zeggen nog dogt ik geen kwaat van die hellewigten och dagt ik bregt zal de deur hebben open gelaten en t kistje zal gestolen
goh meisjes doe toch niet zo kinderachtig zouwen we nou maar niet gaan verzitten kom hendrik toe tantetje nog één golf het wordt zo guur kinderen oeh oeh hoera he dat
zij antwoordde niet maar omhelsde den kleinen jongen terwijl haar oogen bijna vochtig werden zet zet hem in water ben zal je in wat lauw water dank je dank je wel lieve vent daar in die vaas voorzichtig
ik pryze des ten hoogsten uwe manier van doen omtrent mynen zoon deeze verzekering moet aangenaam voor u zyn om dat gy altoos zo veel prys stelt op myne goedkeuring
vanmiddag heb ik een meneer aan het strand gezien en die bleef nog zitten toen het water een heel eind ver was toen moest ie z'n kousen en schoenen uittrekken nee dit was om te gillen
scheelde weinig sta u maar op tante wij zullen uw stoel wel verzetten roep oom nou ook z'n voeten zullen nat worden
met het hoofd op haar schoot lag hij te dromen dromingen één met het groen en de doorspelende zon
en héél in de vèrre verte op het water waar de zee enkel glad grijs was met kimstreek van krijtblekend licht stonden vier puntjes vier teerzwarte veegjes van schepen die zeilden
zij had heur hoed afgezet en zij boog zich een weinig naar otto toe en luisterde naar zijn ademhaling die zich regelmatig uit zijn borst ophief hij onzichtbaar in de schaduw der opgeheven kap had zijn arm om haar middel gelegd en haar een weinig naar zich toe getrokken zoodat haar wang bijna op zijn schouder lag terwijl haar hand over zijn knie
het kind groeide lief blond meisje met kortgeknipt kroes werd vier jaar de grootvader was er dol mee de grootmoeder speelde den helen dag de onderwijzeres was al begonnen met a b c te leren
dikwijls liet eline het echter onaangeroerd staan was zij opgestaan dan kon zij niet besluiten zich aan te kleeden zij hulde zich slechts in haren peignoir viel op den divan neêr of bleef wezenloos op een stoel uit het venster staren
heb ik grijze haren vind ze maar als je kan zei ze het blonde hoofd toebuigend hij strekte de armen omhoog kijk naar het hoofd van goudblond den wronk die erop rustte maar het was alles blond
dat geluk van elkander liefhebbenden groen groen van blaren en bomen groen van voorjaar groen van weiden en velden nodig heeft er niet zonder kan zijn
elk leeft zo in een sfeer van herinnering van zelf zei ik zo zonder er nadruk op te leggen en de vader hoort u nog wel eens wat van hem
betsy had het in haar ooren geknoopt antwoordde hij we geven je gaarne iets wat je verlangt nu was zij bijna geërgerd over hun cadeau maar ze sloeg haar armen om zijn hals en kuste hem heusch heusch je bederft me stamelde zij
zo is ook het afbeeldzel dat gy van u zelf maakt eéne aanmerking nog zie wel toe dat de stroom van zinnelyke vermaken niet te sterk opzet een springvloed saartje kan zeer veel schade veroorzaken en zyt gy verzekert dat hy u in zynen bruischenden vaart niet weg zal slepen van dien grond waar langs gy zo luchtig heen dribbelt
die is voor jou cor zo de boel is op tante daar is de prinses weer wat blijft ze lang aan het strand vind u niet
de zacht heldere gloed van het kristallen kroontje over den zilveren weerschijn van het violette peluche gaf er iets geheimzinnigs vertrouwelijks aan iets als om uit te lokken tot intieme mededeelingen
mannen met witte haren maken de meeste veroveringen lachte hij stiller zo nou maar als je kaal wordt kijkt 'r niemand niemand naar je
en toen viel dat met de paarden voor en toen ging hy heen en zo haalde ik u en verstak u in myn bed ik ging voort in den moestuin zo wat wieden maar ik hield my maar zo om dat ik dan bokken kon en alles
en als hij zijn hand hief raakte hij aan de opperste blaren wier ritslen zang gaf wier tikkend gewrijf als ver gehoorde kussen weerklonk
en zij wachtte paul kon niet besluiten naar bodegraven terug te keeren den volgenden dag begaf hij zich naar oom en tante verstraeten om vier uur het uur waarop hij wist de familie thuis te zullen vinden meestal kwam freddy ook om dien tijd
maar moeder heeft altoos de goedheid gehad om met hare kinderen te redeneeren wy mogen des hopen dat zy ons wel zal gelieven reden te geven waarom zy in dit geval zo geheel anders denkt dan wy
dat is ook een diender oh lachte het kind hel op kijk is die jongen die is in het water gevallen enne nou springt de hond ook in het water enne wat gaat die hond nou doen die hond haalt de jongen eruit expliceerde de oude man
ik maar zou uw zoon voor my met het open gaan van de poort niet een koets kunnen bestellen die my tegen kwam buiten de stad want hoe wel ik het by u heb myn goede vrouw ik verlang zo naar huis zy heel wel juffrouw als ik denk dat het tyd is zal ik hem gaan wekken zo als ik altoos doe jonge lui slapen vast
nog een ander prentenboek werd opgeslagen en weer klonk het kinderverhaal door de luisterende kamer enne datte is carro die boze hond die het gestole enne die mot nou na de gevangenis
mamaatje lief zeide juffrouw burgerhart wy hebben uwe bevelen voldaan en maar het drankflesje opnemende moet ik dan kyven foei myn heer gy moet op een ander tyd beter oppassen
lees nou de e eens aan vroeg ik het vingertje betastte zoekend het papier aarzelend bleef staan op een o oh oh wat een domme meid lachte de tante is dat nou een e opnieuw zocht het kind
zy niets schik dit alles zo als gy wilt ik de oude heer edeling is er sterk voor om aan zyn eigen huis eene grote party te geven maar ik heb aan uw bruidegom verzogt dat dit agt dagen later mogt zyn
van mathilde had mevrouw daarna alles gehoord zij was echter te veel vrouw van de wereld om ook maar een zweem van verlegenheid te toonen zij maakte niet de minste toespeling dat zij hem in zoo langen tijd niet ten harent gezien had maar zij ontving hem vriendelijk zoo niet hartelijk een weinig deftig en op een afstand
keek hij naar de lamp schokte recht toen de dochter aan het verdedigen bleef nam z'n endje sigaar streek 'n lucifer af ik bracht het gesprek op wat anders het werd pijnlijk
zou zy ook angstige gedagten hebben en verbergt hare liefde die voor my eergister kwam ik onverwagt in huis en verraschte haar op hare kraamkamer ik zag dat zy geschreit hadt
ik weet wel dat ik geen recht hebbe om iets meer te eischen maar ik zal my betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart altoos z gedragen dat gy over my zult voldaan zyn gy weet dat ik geen geestige jongen ben maar ik kwel ook nooit iemand met myn vernuft ik zie zelf wél dat er niet veel raêrs aan my is maar ik laat my op myne welgemaaktheid ook niets
en begint d'r man te schudden die met grote dooie ogen naar de zee ligt te kijken henderik henderik he he oom was stilletjes doodgegaan
gy zyt beide jong hy geheel liefde voor u gy geheel met hem als uw beste vriend ingenomen zeker gy zoudt in staat zyn geweest om medelyden voor liefde aan te zien en hadt u mooglyk door haar verbonden aan eenen man dien gy in veelen opzichte beneden u zaagt
het is hier heerlijk zei hij heerlijk heerlijk herhaalde ze het was of hier in het groen na het lange gewandel in de vlakte een nog niet gekend geluk tot hen kwam alsof iets ongekends gebeurde
en dan moetje door de boompjes wandelen en onze beurs zien onze stad is stikkent vol volk en het gaat de kooplui heel goed je weet goed maakt moed kom je moet daar niet altyd by tante zitten suffen nu zy weer beter wordt moet je eens zien waar je bent
wat een lange net een stukje garen nee zei hij geprikkeld nee het doet pijn
ik wou dat je al helemaal helemaal grijs werd jong in je hart natuurlijk wat zou ik dat heerlijk vinden en gezellig een witte man een witte man
en een ieders opinie werd gewikt en gewogen bestreden en toegejuicht onder een algemeen gerammel van borden gekletter van vorken en lepels geklink van glazen vol en spoedig leêg
ze heeft u gegroet hebt u gezien wat een lieve vrouw ja die is nou helemaal niet trots hoera hoera oom zit in het water hendrik hendrik ome ome ome ha
beproef ook of myn raad uit god is altyd gedenk ik u in myne gebeden want ik ben in waarheid uwe vriendinne
zo morst die nou altijd met z'n sigaren als hij na den eten indut gaat oom hier niet vooruit vooruit hij is zo gezond als een visch hij beeldt zich alles in hij is nog nooit ziek geweest
ik denk niets dan goeds mijn jongen ik begrijp niet hoe u zoo optimistisch is ik begrijp niet wat freddy gezegd kan hebben o niets bizonders nu eens een woordje en dan eens een woordje maar genoeg voor mij om optimistisch te zijn je zal zien paul
de goede heer blankaart is in zyn ziel aangedaan ik zie dat hy het ergste vreest hy wil het wel zo niet tonen maar zyne trekken betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart weet gy tekenen ons zyne denkbeelden altoos ten sterksten af
oom zit u niet op de tocht nee cor zet toch liever je kraag op hendrik je bent zo gevoelig nee laat me maar rustig zitten ik zit heerlijk
zij zaten nu weer het groen was om hen en een vreugde zo licht als nog nooit zij hadden gekend
de lijn was geteerd schreeuwde griet en de anderen aan het lachen heb ik malig aan riep gerrit het teer van z'n knuisten wrijvend gooi op dan
ik was van middag half dood van die warmte mompelde vincent ja eline kan er ook niet tegen antwoordde henk en dronk zijn pilsener uit vincent dronk niets hij was eenigszins duizelig door dat eeuwig gedraai van al die menschen
me vader is 'n schurk zei het kind goed onthouwen knikte grootvader en het zilverhaar van zijn baard witte in lachschudding tegen het kinderkopje
enfin saartje de goede menschen hadden niets verzuimt om ons te tonen dat wy welkom waren men speelde niet de vrouwen betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart begonnen des over het huishouden en de meiden de mannen over negotie of studie te praten twee personen zal ik u nog maar beschryven de overigen zyn het copieeren niet waardig
k wou dat je zo wit werd als je vader dan zouwen andere vrouwen je lelijk vinden dan zou niemand meer naar je kijken hoe lelijker je word hoe heerlijker ik het vind dan ben ik alléén verliefd op je geen ander
tussen de zachte rozingen van haar nagels hield ze een haartje licht van trillende zilverglans da's bruin zei hij t licht valt er zo op en daarom mèèn je dat het wit is
weinig dagen voor myne krankte kwam hier de heer brunier broeder van eene der dames die by my inwoont en die de byzondere vriendin van burgerhart is hy hadt een heer by zich dien ik niet kende en vroeg de juffertjes of zy ook lust hadden om eene wandeling te nemen
besloot dus haar een visite te maken maar heur hart klopte snel en angstig toen zij aanbelde als een vreemde bezocht zij mevrouw van raat en zij had haar tot een dochter kunnen worden
o david je wordt grijs lachte ze ik grijs keek hij vraaglachend op net met een zonnekring op het voorhoofd
gy myne vriendin kunt my alléén tot dit besluit overhalen als men zekere jaren heeft is er in onze karakters eene gevestigtheid die zich niet heel gemaklyk schikt naar zulken die te véél met de onze verschelen maar die zwarigheid heeft tusschen ons zo als gy zeer vriendlyk aanmerkt geen plaats
enne wie is datte opa dat is weer een diender weer een diender ja enne die da's je vader zei hij strak en naar mij knipogend vroeg hij en wat is je vader ko
ik kan niets zien sprak emilie zich op haar teenen verheffend komt u hier op mijn stoel freule riep achter haar een jong meisje dat in een crême toiletje boven de anderen uitstak je bent een dot toos heerlijk ik kom mag ik even passeeren mevrouw van der stoor uw dochter redt me uit den nood
laat ik een kleed mogen leggen over alle de ontmoetingen die my zedert overkwamen ik was zesentwintig jaar arm van fatsoen en had een kind waar voor ik moest zorgen
kreeg een kind schaamde zich voor haar ouders de vader stug van aard verbood zijn vrouw en de andere dochter de verleide op te zoeken
burgerhart bemoeit voorzienigheid zich met des waerelds zaken zo dagt het zwak geloof waarom dan lydt de deugd die vraag is reeds beslist deeze edle vrouw moest waken voor t al te zwakke hart der leidelyke jeugd nooit zag men haar door dwang t aandoenlyk hart bestormen
gister zat ik naast d'r ze heeft van alles gegeten en toen ze opstond zei ze maaltijd hoe aardig heb u niet met d'r gesproken nee want ik ken niet zo goed duits en ik wist niet hoe ik d'r moest aanspreken
wacht even hier heb je het laat 'ns lezen bij het slaan van elk liefhebbend hart komt he hoe jammer daar waait het weg zou het vloed zijn
zij duldde ben niet bij zich en zond hem naar de kindermeid en vermoeid met haar groote lichtbruine oogen vochtig en glanzend van een onvoldaan verlangen tuurde zij haar kamer rond en liet zij haar blik dwalen over de platen de palmen de groep van
de jongen sloft met z'n blote voeten door het natte zand wat 'n prachtige avond vind u niet heerlijk mevrouw en wat 'n gladde zee geen rimpeltje
en hoewel zij lid bleef der vereenigingen en freule eekhof vaak geld ter hand stelde voor eene zieke weduwe of een blinden orgelman ging zij niet meer naar de kerk en naar die vieze menschen en nam zij haar ontslag uit het dagelijksch bestuur der crèches
en mooglyk om hun eigen zelfs wil geredelyk ontslaan van alles dat in t oog der reden verdienstlyk is het is ook wààr dat velen uwer schikkelyke borstjes al vry onaartige heertjes zyn en waarom zouden wy voor wy dat moeten doen lastige druilöoren tot ons gezelschap kiezen
dat wij elkander niet meer vleien met de hoop dat wij in elkander ons geluk zouden vinden het is zoo wreed die vraag te doen omdat er zoo een heerlijke tijd is geweest waarin we zij bleef doorschrijven verloren in de wreede herinnering dier dagen terwijl een groote sidderende snik haar borst telkens ophief als met een marteling en een steeds toenemende
hield hem telkens een haar voor blies ze weg een voor een tellend nauwkeurig spellend als een kind oh en hier
daar was zij eens goed brutaal geweest en had in een boekwinkel er met een front d'airain zeven tegelijk gekocht men wist er toch niet wie zij was en zij beloofde zich voortaan in geheel haar leven geen voet meer over den drempel van dat magazijn te zetten
ach de vader zei de moeder minachtend de schouders schokkend de vader is me dat een vader maar de dochter sprak met enig medelijden nou nou is die niet altijd goed voor co geweest heeft hij haar niet uit amerika geschreven nog wel tweemaal
kom ik zou u op den duur veel te lastig zijn u vindt me nu lief omdat u me zelden ziet maar als u me dikwijls zag en zij lachte vroolijk heb je nu toch ooit zoo een kwade meid gezien net alsof ik zoo een humeur heb
ik wel zo veel zelf niet als er op de punt van een pennemes zou kunnen liggen maar beminnen ô point point ik leef hier al te gelukkig ik blyf by u zo lang ik leef juffrouw buigzaam zal de heer edeling u dan ongelukkig maken
hij voelde de brekende knettering van een haar aan de slapen het vinnig gepriem van een bij het voorhoofd het geknap van een achter het oor het werd een gaan van aangename irriterende voelingen
freddy kon niet besluiten te antwoorden mevrouws hart brak van medelijden maar desniettemin vond zij dat zij voor hare jaren nog tamelijk goed comedie speelde wil je het me niet zeggen mag ik er dan eens naar raden paul heeft je het hof gemaakt met je liefde gespeeld en je toen genegligeerd is het zoo