rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
het zijn zeven verhaaltjes want er zijn zeven dagen in de week maandag hoor eens zei ole luk oie des avonds toen hij hjalmar naar bed gebracht had ik zal alles eens oppronken
gy weet myn lief hoe zeer ik altoos verheugt was als ik toen ik nog naar u vreide een brief van u ontfing maar dat gelykt niets naar die vreugd die my thans bezielt myn beste schat hoe gelukkig ben ik met u hoe waardeer ik u ik voel dat ik man dat ik vader ben
en zij zagen een troep ooievaars deze kwamen ook uit hun vaderland en wilden naar de warme landen toe de ene ooievaar vloog altijd achter de ander aan en zij hadden al ver heel ver gevlogen
de dagen waren haar reeds verafschuwd in huis had zij de dwaze neiging gevolgd luid op vergelijkingen te maken tusschen veel wat haar hier smakeloos en burgerlijk voorkwam en het voornamer leven bij haar hoofsche nicht hetwelk de verhouding met hare opvoedster verscherpte en den spot uitlokte van broers en zusters
als gij van ochtend vertrokken waart zooals ik dat verwacht had zou ik u met mijne bekentenissen niet lastig zijn gevallen zoo moet gij het niet opnemen francis ik ben immers gebleven om ze van u te hooren ik beloof u dat ik den loop uwer herinneringen niet meer zal stuiten
die zei nu dat er daar zoo vele inwoners waren als hij spijkers in zijn lijf had ook was hij trotsch thorwaldsen heeft vlak naast mij gewoond plomp hier lig ik heerlijk
en juist nu er een gast is stemde de kapitein in dien zij zelve heeft ingehaald dat's onbegrijpelijk zij weet dat het eene impolitesse is en dat zij mij er mee ergert en toch volgt zij haar eigen hoofd zonder iets te ontzien knorde de generaal nu met luider stem
dat haar voor altijd met een spottende herinnering zou achtervolgen als een komisch spooksel zeer lang bleef zij aldus gedompeld in haar verdriet en in haar kussens
de heer r deedt haar een fraaije snuifdoos present ik excuseerde my met te zeggen dat ik niet snoof en nimmer presenten aannam lotje is somwylen nog slim k zy hieldt zich als of zy dit laatste niet hoorde en nu is zy zo wys met die doos dat het zo niet te zeggen is
hij deed nog een paar slagen met de vleugels maar het hielp niets nu raakte hij met zijn pooten het touwwerk van het schip aan daarop gleed hij van het zeil af en bom daar stond hij op het verdek
doddy nu waarom pa hoef niet te weten met wie was je dan met addy natuurlijk zei doddy zeg is stadsmuziek van avond ik geloof wel kom wij gaan ja
en die daarenboven in gène leven kon toch zooveel dienens niet eischen zult gij zeggen en gij zoudt gelijk hebben want ik zelf had het mij zoo voorgesteld maar op de werve gaat alles zooals het niet gaan moest althans zooals men het niet had kunnen wachten
en eindelijk bleef er nog maar een enkele op de heuvel staan waar vroeger het kasteel geweest was en de stad was zeer klein en arm en de schooljongens kwamen met hun boeken onder de arm en zeiden tweeduizend inwoners maar dat was niet waar want zo veel had zij er niet
en de stanken allen zoo leelijk vuns van t vermolmde hout bij het schuurtje en van den vochtigen muur een scherpe stank bij de poort die de kinderen uit de steeg bevuilden en dan de benauwende stanken van waschgoed en bak olie uit de achterbuurt daar nu in dat gebied van enkel leelijkheid en afschuw kwam als een fijn
met blyde boezemverwyderende aandoeningen trad ik den stoep op de dame zelf deedt my open eer ik nog had aangeschelt hiette my welkom vroeg of ik ziek geweest was en verzogt my om thee met haar te drinken ik zag dat zy alleen dronk
los geschikt op een breed gekreukeld smyrnaasch tafelkleed maar het werk vlotte niet het licht bleef vaal hoe hij ook zijn gordijnen ophaalde of neêrliet en hij betreurde het dat zijn vingers veel gemakkelijker de voorwerpen zelve in een oogwenk smaakvol wisten te plaatsen dan ze daarna in kleur op het doek na te beelden
de maond is uut we zien de tweede al een weik ien en ik zeg als het trineke verveelt heit de jongen het slecht morgen zult gij het geld hebben maar ik zeg je als het kind slecht bejegend wordt om die ééne week verzuim
en nu begonnen zij te gelijk te praten en spraken allemaal over zich zelf met uitzondering van het kwispedoor dat daar zwijgend stond en er zich over ergerde dat zij zoo ijdel konden zijn om slechts over zich zelf te spreken slechts aan zich zelf te denken
naarmate zij dus toonde minder bekommerd te zijn om troost door menschen en zoo oefende zij zich in geduld en deed haar best minder onrustige gretigheid frederik van eeden van de koele meren des doods te toonen als zij de geliefde gestalte zag en den zachten tred hoorde
doch de bal die van marokijn gemaakt was en die evenveel verbeelding had als een preuts meisje wilde daar geen antwoord op geven de volgende dag kwam de kleine jongen aan wie al het speelgoed toebehoorde
u de revanche te geven die de ongelukkige vluchteling in den steek liet en zonder mijn antwoord af te wachten nam hij mij de fleuret uit de hand en bood mij met eene buiging eene degen aan dien hij van het wapenrek had genomen hij zelf nam het wapen op dat karel felters had weggeworpen
het was niet het gevoel van het witte marmerhart zij liep door den gang over het witte hart bleef even staan en glimlachte dat was maar kinderachtig geweest daar had dit niets van
ik begryp terwyl ik deezen schryf dat ik niet redelyk ben zo ik u lastig val op dit stuk gy zyt my niets schuldig myne liefde voor u is of behoort zo belangeloos te zyn als die wel zuiver is
hij sluipt achter hen blaast hun zachtjes in den nek en daardoor wordt het hun zwaar in het hoofd maar het doet geen pijn want ole luk oie meent het goed met de kinderen
hij was vriendelijk en gaf zich vele moeiten maar hedwig zag dat het voor hem verveling was en een taak zooals haar schoolhuiswerk hij had oogenblikken van verstrooidfrederik van eeden van de koele meren des doods heid hij keek naar buiten en tegen t eind der les naar de klok hij had een bonten zakdoek die hij voor zich legde op de gladde donkerhouten tafel
en toch de vrouw brengt daarbij en voor altijd een onmetelijk offer het offer van haar naam van haar wil van zich zelve een offer waartegen ik zoolang ik u niet heb gekend steeds heb opgezien als iets onmogelijks voor mij
een hunner was zoo vermoeid dat zijn vleugels hem tenauwernood meer vermochten te dragen hij was de laatste in de rij en al spoedig bleef hij een heel eind achter eindelijk daalde hij met uitgespreide vleugels al dieper en dieper
ontdekte ik wel dra dat ik my verbonden had aan een man die alleen vatbaar was voor de allergrofste zinnelyke vermaken en wel spoedig ontdekte ik dat mademoiselle bartin met hem in eene zondige gemeenzaamheid leefde
en zij dacht er aan dat als men hard steeds hard rukte zoo hard tot de stengels bijna de vingers wondden de bloemen moesten loslaten zoo kon men ook eene dwaasheid zich hard hard rukken uit zijn gedachte al bloedde die ook later na
ik ben eigenlijk van marokijnleer ik ben door dameshanden genaaid en heb een kurk in mijn lijf maar dat zal niemand mij zeker kunnen aanzien ik stond op het punt om met een spreeuw te trouwen maar toen viel ik in de goot en daarin heb ik vijf jaren gelegen en ben heelemaal met water doortrokken
francis had zeker maar half naar zijne toespraak geluisterd zij was hem alleen niet in de rede gevallen omdat zij nog worstelde met hare eigene aandoeningen die zij trachtte te bekampen nu echter gesommeerd tot eene beslissing rees zij op en sprak met eene stem die eenigszins dof en schor klonk maar die helaas geene vastheid miste
het was de rekenlei waarop gekrast werd want er was een verkeerd cijfer in de som gekomen zoodat het niet veel scheelde of zij viel geheel uit elkaar de griffel huppelde en sprong tegen de lijst van de lei op alsof het een kleine hond was die aan de som wilde helpen maar hij kon dit niet
wel laten wy wandelen hy eerst wat uitrusten de tuinman bragt theegoed wy dronken spoedig een kopje ik kom nu de bloemen gaan zien het wordt al tyd
ja het heugde hem door den nevel van zijn uitputting heen hij had een wijle van rust gewild na al zijn rusteloos trekken en reizen maar nu reeds werd hij trots zijn vermoeidheid door een nervoziteit geprikkeld om zich opnieuw in een maalstroom van veranderingen te werpen
nu nam de kajuitsjongen 'm en zette hem in het kippenhok bij de kippen eenden en kalkoense hanen de arme ooievaar stond verlegen in hun midden kijk dien eens aan zeiden alle kippen
spot niet kind gromde hij en hervatte met zekeren ernst tot mij ik bedoel de zes freules d'hermaele die zusters uwer moeder gij wilt weten of leo misschien door den tijd nog kans heeft om rijk te worden viel francis weer in met de haar eigene clairvoyance en
dan gehandelt te hebben na hy my zyne liefde ontdekte gelyk als de pligt eischt van yder meisje dat een braaf ordentelyk jongeling niet beminnende hem dat met heuschheid zegt om geene hoop aantemoedigen die geheel ongegront is
haar vrije wijze van zelf onderricht werd ook niet langer gedoogd want de opvoedster meende dat groote strengheid nood deed en dat deze eigengereide manieren voedsel gaven aan slechte eigenschappen en dat die wijze boeken gelezen werden om er onzedelijke dingen in te vinden
ik gy hebt gelyk onderwyl was moeder haar man gaan roepen die nu ook by ons kwam een ordentelyk man dunkt my zy zie myn heer ik heb vader zo eens een woord gezeit maar hem dunkt ook dat wy wel zesdubbelt beloont zyn hy
ook ben ik er van verbluft of ik een knodsslag op mijn hoofd had gekregen verbeeld je daar ben ik op eens aangewezen als de universeele erfgenaam van een kolossaal vermogen
je naam zal met roem om de hele aarde trekken evenals het schip dat van korsöer had moeten uitlopen en te roeskilde vergeet de steden niet zeide koning hjoar je zult goed en verstandig spreken kleine tuk en als je dan eindelijk in je graf komt dan zul je gerust slapen
bijna geen plek van haar groote woonhuis of het waas van naargeestigheid hechtte er zich aan ten een of andere tijd een kamer met bovenlicht vol kasten waaruit een geur van olie en peper kwam het geluid van een deur die naar de zoldertrap voerde
gij zult voor het oogenblik ook wel genoeg hebben van die sombere legende van de werve en ik ga eens naar francis omzien die vooreerst nog niet weten moet dat ik een vriend heb die haar karakter leert kennen trek voor trek zooals het zich aan mijn blik voordoet
ik voelde nu dat ik nog vatbaar was voor blydschap o dierbare aandoening hoe gy wordt immers niet knorrig naatje lief hoe staatig hoe weinig toeschietend hoe geheel anders gy ook waart dan ik in houding in kleding in gelaat toen echter scheent gy my de voorkomenheid de
kleine tuk kleine tuk werd er geroepen dat was een zeeman een heel klein mannetje zoo klein alsof het een cadet was maar het was geen cadet ik moet u veelmalen van korsöer groeten dat is een stad die in haar opkomst is een levendige stad die stoombooten en postwagens heeft
en mevrouw al gevoelde zij zich den eersten tijd ongelukkig nu zij niet meer meesteresse van haar woning in den haag was nu haar kinderen her en derwaarts gingen vergat toch haar leed in de zacht koesterende gezelligheid van den huiselijken kring haars oudsten zoons
ik heb nog vrienden genoeg die hier graag nog eens een dag wilden komen passeeren maar freule mordaunt schrikt ze allen af sinds de kapitein hier is zij is zeker bang dat hij zich vergrijpen zal tegen den goeden toon
dit toont wel dat het hier hier onder de borst niet richtig is ik verlang en beef teffens voor een brief van u och schryf alles wat gy maar wilt zo gy my maar in waarheid kunt schryven dat gy nog bemint uwe vriendin
wat zullen we nu van nacht te zien krijgen vroeg hjalmar ja ik weet niet of je van nacht wel weer lust hebt om naar een bruiloft toe te gaan het is een heel ander soort van bruiloft dan die van gisteren
in de wittebroodsweken knielen zij aan hare voeten zooals gij daareven aan de mijne al was dat met anderen zin en stellen zich aan of zij hun leven lang de onderdanige dienaren zullen blijven
in het kleine boudoir waren betsy eline en otto een wijle alleen gebleven in stilte die hen eenigszins verlegen maakte betsy echter begaf zich opzettelijk naar den salon naar de speeltafel als wilde zij de verstrooide fiches ordenen
de kleine tuk
vol vrees voor dat hart schryf ik deezen het is nog vroeg ik heb te weinig kennis aan het zedelyk karakter der dames naar mate dat doorschynt zal ik schryven nu zwyg ik ik weet zelf wel dat ik wat argdenkent ben omtrent eenigen en dit is geen deugd die ik behoef aan te moedigen
die de teedere banden hunner liefde langzamerhand wel niet verbrak maar ontwond ontwond tot zij los waren zij had dit begrepen toen lili tegen haar geboudeerd had omdat zij georges lief kreeg
maar het was nog gansch geen tijd om zoo beslissend tot haar te spreken ik nam echter een zijsprong die eenigszins op het doel afging menige fiere jonkvrouw die dacht als gij francis sprak ik en die nooit iets zou hebben toegegeven aan belangzucht liet zich toch uit hare sterkte wrikken door overwegingen van anderen aard
dan blinkt een heldre traan in zyn goedaartige oogen als hy het lieve wicht aan mynen vader biedt betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart myns vaders eerlyk hart staat dan natuur niet tegen hy denkt geen oogenblik aan
hier stonden aan de rechterhand al de kleine muizendames dezen fluisterden en ginnegapten alsof zij elkaar voor den gek hielden aan de linkerhand stonden al de muizenheeren en streken met hun poot langs hun
haar leven verliep gelijkmatig en stoorloos tot het einde in kalme helderheid de schoone droomen die zij in haar dagboek beschreef herhaalden zich en spreidden glans ook over haar dagen zij wist telkenmale stelliger dat het waren de eerste schemer lichtingen van een langzaam nader trekkend hooger en klaarder bestaan
hoewel ik altoos reden had om de bestieringen des allerhoogsten te loven en met dankzeggingen te zegenen zo is het echter wààr dat my vele rampen getroffen hebben geen der geringsten was het myn eerlyken goeden willis te verliezen in eenen nog fleurigen leeftyd genoegzaam geruïneert en met twee jonge kinderen bezwaart
de grote pop van je zusje die welke er als een man uitziet en herman genoemd wordt wil met pop bertha in het huwelijk treden het is bovendien de verjaardag van de pop en daarom zullen zij zeer veel geschenken krijgen ja daar weet ik alles van zei hjalmar
gij hebt het adeldom verplicht z goed weten op te vatten dat gij het rijkdom verplicht ook in de beste beteekenis zult toepassen het moeten sterke beenen zijn die de weelde dragen mijn hoofd heeft reeds geduizeld bij de voorspiegeling van een millioen
de verwarring de schaamte en de ziels ellende die in haar ontstonden door het aldus in één vloeien en door elkander gaan van het gewijde en het leelijke en saaie waren schromelijk en geweldig
je kunt gerust meelachen zei de kalkoense haan tegen hem want het was heel geestig gezegd of was het je misschien te hoog ach hij is niet veelzijdig wij zullen onze aardigheden maar voor onszelf houden
nu dat geeft me ook wat zei de drijftol en na dien tijd spraken zij geen woord meer tegen elkaar na verloop van eenigen tijd werd de bal door den jongen uit de kast genomen de drijftol zag hoe zij hoog in de lucht vloog evenals een vogel
gij vergist u kapitein repliceerde francis de freule mordaunt die ter eere van haar neef haar avondtoilet heeft gemaakt chère cousine welk eene verrassing sta mij toe u de hand te kussen voor die allerliefste
dien dag leefde zij wonderlijk zooals nooit te voor zij wist als zij er over dacht dat nu te gebeuren stond wat zij als zonde en wandaad nooit had gewild
het was niets dan dat ze was onwel ze sliep slecht en in die slapelooze stille nachten rezen dan al die spooksels op zij zou met dokter reijer spreken over hare insomnies o zij voelde zich verlucht en verruimd nu zij na nog een weinig te zijn ingedommeld het vale daglicht door de gordijnen zag schemeren
en de kleine tuk lag in zijn bed het was hem alsof hij droomde en toch ook weer alsof hij niet droomde maar er stond iemand dicht naast hem
nooit hoorde ik zulk een zielen muziek t is meer dan kunst ik hoop dat gy t eens zult horen zy nam occasie om my alleen te spreken en zei daar myn heer edeling lees dit geschrift dan zult gy eerst uwe beminde burgerhart recht kennen zy weet niet dat er u iets van bekent is hou dit in t oog
de wettische van beek stond gereed om het opgeheven wraakzwaard te laten neervallen en was nauwelijks meer daarvan terug te houden er lagen bij overberg stapels van gezegeld papier ten laste van den generaal de verschenen renten van de verschillende hypotheken die sinds zes maanden onbetaald waren gebleven
wel prettig om te ondervinden was het alles geweest maar hoezeer bemerkte zij dat zij ouder en anders was geworden een jaar geleden zou zij van dit alles het prettige hebben vastgehouden en de rest van zich frederik van eeden van de koele meren des doods afgedaan nu wist ze dat er iets ernstigs en iets droevigs gaande was dat zij maar z niet loochenen mocht
ja dat was de kleine tuk hij heette eigenlijk niet tuk maar toen hij nog niet goed kon praten noemde hij zich zelf zoo dat moest karl beteekenen en dat is wel goed als men het maar weet
maar als gij t verlangt zal ik hem den weg uitzenden dien hij gekomen is neen neen dat moet niet zijn geen geweld geene opschudding wij moeten zien hem weg te krijgen zonder dat de generaal er iets van merkt dat is het voornaamste
maar tegelijkertijd klonk er een verschrikkelijk gejammer uit de tafellade waarin de schoolboeken van hjalmar lagen maar wat is dat toch vroeg ole luk oie en ging naar de tafel toe en schoof de lade open
zij wist niet wat nog meer te wenschen zou zijn door een menschelijke gedachte maar alleen éen schemerend streepje door de klaarte van al dat blauw alleen de vrees de vrees dat het ooit anders zou worden
terwijl de boiseries en de dessus de porte mede geschilderd en verguld waren alles style louis xv maar kennelijk door geene meesterhand uitgevoerd en sinds zonder eenige zorg voor het onderhoud aan vocht en bederf overgelaten
laat dat maar aan mij over zei ole luk oie ik zal je wel klein maken en nu raakte hij hjalmar met zijn tooverstaf aan waarop deze dadelijk al kleiner en kleiner werd eindelijk was hij geen vinger lang
maar mevrouw viel overberg in met zichtbare ergernis als men nu zelfs de onpartijdigheid van de justitie gaat verdenken och ik verdenk niet ik vertel slechts hoe t afgeloopen is namelijk dat de zaak gesmoord is en aan de familie van den ongelukkige het stilzwijgen werd opgelegd lieden van dat slag laten zich licht bang maken
hoe zal die inwoning by zynen vader gaan ben ik een meisje dat een redeloos ik wil het zo kan eerbiedigen zal ik kunnen dulden dat myn lieve verstandige man begraauwt of als een jongen gehandelt wordt wat zal ik met zo een vader aanvangen die met alle zyne goede hoedanigheden de liefde zyner eigen kinderen nooit heeft weten te winnen
ii de tocht ging naar een boer welbekend bij de verstraetens langs den loosduinschen weg in de brandende zon reed de volle jan plezier een enkele maal door de tram tegemoet gestoomd mevrouw verstraeten en mathilde zaten achter in met nico tusschen haar beiden
en dan hebben wij hier niet al die vergiftige dieren die ze daar hebben en wij hebben hier geen last van rovers het is een booswicht die niet vindt dat ons land het mooiste is hij verdient waarlijk niet hier te zijn
zy is niet dan al te ongelukkig geweest en dat mensch dat door den wrangen kelk des tegenspoeds niet wyzer en beter wordt is zedelyk en onherstelbaar bedorven de beste menschen zelf hebben rampen nodig om zich te leren losmaken van een leven dat niets anders is dan ons eerste leerschool
maar de fabeltjes die men daarop bouwde en elkaar in de ooren fluisterde moesten haar declineeren in de publieke opinie ik heb dat later van anderen gehoord toen ik buiten staat was er iets tegen te doen al had ik mij zelven willen prijs geven om haar te verdedigen
zij hoorde borden en glazen licht rinkelen op het blad dat zij weder meênam eline zag de rol van xaïma verder in en zij hief het hoofd hoogmoedig op en maakte een edel gebaar met de hand terwijl zij kuchend zong er werd nogmaals geklopt
ik vergat dat er een stal was dat mijn lievelingspaard door den groom moest worden afgereden ik vergat alles en allen ik was alleen opmerkzaam als het de behoeften van lord william gold als de meeste heeren hield hij van eene goede tafel en was er aan gewoon hij had er daarbij alle recht op in ons huis zooals ik later heb begrepen
toen zij op eenen avond luchtig weg vertelde dat zij voor een maand wegging en hoe heerlijk zij het hebben zou daar ginds toen zei hij in de bitterheid van zijn hart om zich groot te houden een van die kleine gezegden die voor den hoorder van meer beteekenis worden dan voor den spreker
van my hebt gy immers alles geleert zeide gy zo niet hartje lief belieft myne letje nu wel eens geheel aandagt ja maar ook geheel onderworpen te zyn och ik heb myn woord gegeven zulk een aandrang kon myn arm zwak hart niet weêrstaan gy weet wat ik u geconsideert heb
al de takken zaten vol bloemen en iedere bloem was nog schooner dan een roos gaf een liefelijken geur van zich en als men ze wilde eten dan smaakten zij overheerlijk de vruchten fonkelden als goud en er was koek die vol rozijnen zat het was onvergelijkelijk schoon
ik was niet weinig misnoegt over het gedrag van ettelyke heren en dames in drie of vier loges het spel zelf trok hun aandagt niet dat is hunne zaak maar andere fatsoenlyke lieden te beletten om te voldoen aan het oogmerk waarom die naar zo eene plaats gaan vind ik ten uitersten onbeleeft
waarom kom je niet bij ons terug ach we zouden immers na drie dagen elkaâr de haren uit het hoofd trekken schaterde eline smartelijk nu we elkaâr zelden zien gaat het immers veel beter
maar de oude zal zich niet goed weten te houden en een verwenscht misbaar maken dat mij terstond zou verraden aan den kolonel gij meent den generaal generaal zoo en denkelijk gepensioneerd ik ben eenige jaren buitenslands geweest
eindelijk kon hij haar in t geheel niet meer zien telkens kwam zij weer terug maar deed iederen keer een hoogen sprong als zij op den grond neerkwam en dit deed zij f uit blijdschap f omdat zij een kurk in haar lijf had
gij hadt maar eenige vorming noodig om met goed gevolg in de wereld op te treden mijne hand gaf u die vorming mijne hand voerde u in dien nieuwen kring en gij zijt alles geworden wat ik van u kon wenschen of wachten
eerst gister avond en dus dertien dagen na dat gy die afzondt ontfing ik zou niet weten hoe ik die brieven best moest beantwoorden ik beef voor den stap dien gy wilt doen ik ken myn saartje ik weet dat zy getergt wordende iets zeer romanesk zal durven
kijk mij nu eens aan zei hij tegen de bal wat zeg je nu wel van me willen we nu met elkaar trouwen we passen net goed bij elkaar jij springt en ik dans een gelukkiger paar dan wij zouden zijn kan er niet gevonden worden
wat zal ik u verder zeggen ik bracht dien dag door op de werve wij zochten onze lievelingsplekjes wij leefden in herinneringen wij maakten onze plannen voor de toekomst
je gelooft bijvoorbeeld dat als ik met otto trouw dit onvermijdelijk was voorbeschikt hij vatte haar zacht bij de hand beste meid waarom zou je je eigenlijk vermoeien in die uitpluizingen je houdt van erlevoort je bent gelukkig stel je daar tevreden meê
en zy kon niet bedenken dat ik al zo een knappe zeun betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart hadt wel heden het heugde haar nog als den dag van gisteren dat ik geboren wierd t was op een dingsdag neen op een woensdag toch op een dingsdag
vrijdag het is ongeloofelijk hoeveel oudere menschen er zijn die mij zoo heel graag zouden willen hebben zeide ole luk oie
zoo strekte nu de herinnering aan dien schoonen zonsopgang en wat er volgde tot gestadig leed verzachtend herdenken zacht kleurend elken valen dag maar in de herinnering was altijd iets scherps als een doorn in een zoet rokige roos
maar zoo zou het niet lang duren want truus was meesteres in haar huis en zij verhief haar stem en klopte bevelend op de tafel en er begon eenige orde en stilte te ontstaan terwijl de kinderen beknord en naar boven gebracht werden
uwe tante heeft my gezegt dat gy daar gelogeert zyt geweest en dat mevrouw buigzaam de beste vrouw van de waereld is zy sprak ook van eene der jonge juffrouwen daar ook inwonende en kon er niet van uit zo als gy in uw voordeel verandert waart gy geleekt het zelfde meisje niet meer en hadt gezegt betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart dat gy dit alles aan deeze twee dames verpligt waart
jammer dat het maar een achtste was en dat wij het nog met ons beiden hadden de generaal en ik de generaal beproefde of hij met zijn deel niet nog betere zaken kon doen wat hem helaas nooit is gelukt ik koos de partij om van het mijne samen maar eens goed te leven en de erfenis was dus maar een fabeltje vroeg zij streng
je weet je zaak goed te bepleiten zei de bal maar toch valt er niet aan een huwelijk tussen ons te denken want ik ben al zowat half en half met een spreeuw geëngageerd telkens als ik in de lucht vlieg steekt hij de kop uit zijn nest en vraagt wil je met mij trouwen
ouderwetsch mager en recht met treurige regelmatige trekken als de ruïne eener schoone vrouw herinnerde zij zich die voor een groote spiegelruit vier glinsterende breinaalden in regelmatig beverig menuet met twee dorre handen te hebben zien bewegen
geloof mij dat is een heele tijd voor een jong meisje maar de drijftol zei niets hij dacht aan zijn oud lief en hoe meer hij hoorde des te duidelijker werd het hem dat zij het was
miniatuurportretten in ivoor en photographieën van verschillende grootte hingen overal waar er maar een plekje te vinden was geweest de jonker had er kennelijk zijn lust in gevonden hier zooveel doenlijk zijne geheele familie in beeltenis vertegenwoordigd te zien
daar stonden groote kasteelen van glas en van marmer op de balkons stonden prinsessen en dit waren allemaal kleine meisjes die hjalmar goed kende hij had vroeger met haar gespeeld
heeft grootpapa de voldane wissels in zijne bewaring gehouden ik kan ze dus rudolf niet laten zien om hem te overtuigen maar als ik ze zag zou ik u kunnen overtuigen
zyn vader waar by hy nog in huis woont is een voornaam koopman die men in t algemeen zegt dat groote goederen heeft hy heeft maar één broeder die thans op eene buitenlandsche universiteit in de rechten studeert zyn naam is hendrik
ik vond hem nog zoo dommelig en zoo beneveld dat ik moeite had hem aan t verstand te brengen wat er gaande was toen hij mij eindelijk begreep meende ik dat hij zelf eene beroerte zou krijgen van smart en ergernis en zonderling de laatste was nog heftiger dan de eerste
maar zoude dit my voor de opspraak eener waereld die my al zo weinig kende als ik haar kende bewaart hebben zou ik niet in het uiterste gevaar gekomen zyn om niet naar myne onnozelheid maar naar de uitkomst beoordeelt te worden
hij sliep en sliep toch ook niet het was alsof de oude wasvrouw hem met haar vriendelijke ogen aankeek en zei het zou jammer zijn als je je les morgen niet kende je hebt mij geholpen daarom wil ik je nu ook helpen en onze goede god zal dat altijd doen
neem me niet kwalijk lachte deze moet je weg ik heb katechisatie o nou dan een andere keer hadt je iets het heeft geen haast joop heeft nog koorts maar de hoest is iets losser dank je knikte dominee in hartelijke verstandhouding
althans voor mij die nog alzoo mijne eigene begrippen heb over vrouwen en huwelijk wat moet ik dan beginnen van de erfenis afzien afzien afzien op zijn ergst zoudt gij een voorstel kunnen doen om te deelen
als de poppen nieuwe kleeren noodig hebben dan laat mijn zusje ze altijd haar verjaardag vieren of bruiloft houden dat is zeker al honderdmaal gebeurd ja maar van nacht is het de honderd eerste bruiloft en als honderd een uit is dan is alles voorbij
blankaart is een droevig schepsel om mee te handelen hy zou my och ja schandaal aan doen en evenwel het hellewicht verdient zo veel goed niet zy zou het ook tot haar bederf gebruiken het alles over te geven is ook hart voor t vleesch t was evenwel myn zusters goedje wil ik spreken
zij pralen beiden stijf en blind van leer dat men niet mooier vindt hoera al zijn ze doof en blind wij zijn tot zingen thans
hedwigs angst werd groot ja dan zullen we langzamerhand je plaats voor een ander slachtoffer moeten opeischen o mijnheer zei hedwig met tranen in de oogen ik vrees dat ik niet buiten zuster paula kan
wel volstrekt niet mijn jongen viel hij met gulheid uit en wat mij aangaat wat afwisseling is mij zeer welkom alleen zie dat je t met francis de freule heeft mij opgedragen jonker van zonshoven zijne kamer te wijzen sprak de trouwe frits als om zich te verontschuldigen dat hij ons volgde
en terwijl hij onverschillig toeluisterde zag zij duidelijk in hoe zij hem verafschuwde hoe zij hem nu gaarne na een maand met hem samen geleefd te hebben het huis zou uitjagen
dit zeggende keek hij naar een koolstronk en toen naar een zonderling rond ding dat veel van een rotte appel weghad doch het was geen appel maar de oude bal die vele jaren in de goot gelegen had en geheel met water doortrokken was
zo gy twee uuren vroeger gekomen waart my zou dit allerdroebetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart vigst geval niet zyn overgekomen gy kent hare onbekwaamheid om argwaan te kunnen hebben hy gaf er ook geen reden toe ofschoon hy my dermate tegenstondt dat zy my nu belooft hadt nooit meer met hem te verkeren alleen om my genoegen te geven en toen weende zy weder myne oogen druppelden
ik weet dat hij er is hij moet gaan hij moet mij niet onder de oogen komen of
op hedwig de teerste en voor alle somberheid meest gevoelige van allen was deze slechte invloed t sterkst bemerkbaar zooals zij soms kon uitblinken en het middenpunt zijn van uitgelatenheid en joligheid zoo trok zij nu in zich alle donker van t huis te samen zooals een spons het vocht waarin ze ligt
nu kun je de kleeren van den tinnen soldaat wel leenen ik denk dat die je wel zullen passen en het staat goed een uniform aan te hebben als men in gezelschap is dat is ook zoo zei hjalmar en was in een oogenblik als een tinnen soldaat gekleed
zij eene oudere zuster van mevrouw verstraeten was eene deftige dame met peinzende lichtblauwe oogen met eenigszins ouderwets opgemaakt zilvergrijs haar en met een waas van berusting en vermoeidheid over geheel haar wezen verspreid
hoe dat ook zij gij begrijpt wel dat dit alles meer reflexies zijn après coup toen ik s avonds rustig op mijne kamer de voorvallen en indrukken van den dag kon recapituleeren dan dat ik ze maakte in de zeer korte oogenblikken waarin dat onvergetelijk tooneeltje tusschen ons werd afgespeeld
zo véél geld zei ze dat durf ik niet aannemen o zei ik spreek er niet van ik zal hoop ik eens meer voor u doen wy gingen toen de deur uit en kwamen wel dra op den gemenen weg de koets kwam ik bedankte moeder en zoon zei waar de koetsier my brengen moest en haalde de gordyntjes voor de glazen
iv eline had reeds van hare cadeaux eene kleine étalage gemaakt en zij beweerde dat men haar verschrikkelijk bedorven had en straalde van blijdschap in haar sympathieken glimlach
de zoon van de pauwelsen dezelfde die palfreniersdiensten deed bij het rijpaard van francis assisteerde nu frits bij het dienen de oude knecht droeg ditmaal een livreirok die mij aan een gemetamorphoseerde officiersjas deed denken
daar gaat de oude waschvrouw uit de straat hier dichtbij zei zijn moeder toen zij het raam uitkeek de arme vrouw kan zich zelve tenauwernood voortsleepen en nu moet zij nog een emmer vol water van de bron naar huis dragen wees een beste jongen tuk en help de oude vrouw eens
maar zij bezat la politesse du coeur en daarom ging alles haar natuurlijk en ongekunsteld af de generaal pruttelde want zijn gewoon déjeuner was een weinigje gemankeerd hij moest het met de algemeene tractatie den kolossalen boerentulband en de broodjes doen
zoolang haar geest zich helder uitte waren het uitingen van tevredenheid en dankbaarheid de boeren die van haar hielden en voor wie zij niet meer was de zonderlinge maar zuster hettie een vertrouwd en nuttig persoon behoorend in de streek als dokter en notaris
en nu heb ik in mijn hart al ja gezegd en dus is het net zoo goed alsof ik hem het jawoord gegeven had maar ik beloof je dat ik je nooit zal vergeten
telkens eer zij het goed besefte was zij bezig met dergelijke gedachten juist in oogenblikken waarin de tegenstelling met hetgeen zij zag het sterkst was als er gasten waren aan het statige middagmaal in het
dat je t kinde zoo verzuumt um luister vrouw jool viel nu francis in op vasten kalmen toon het heele dorp zoomin als gij zelve heeft in mijne zaken iets te zien of zich met mijn doen en laten te bemoeien
gij bij voorbeeld de eenige wien ik op dat punt volkomen vertrouwen kan eens een kijkje kon nemen van de familie von zwenken van de jonge dame allermeest eer ik zelf optrad t geen zoo heel decisief zou zijn
ik sta de verkéring toe ik bedank u voor de eer die gy my in deezen aandoet ik zal tonen dat ik uwe achting niet onwaardig ben en laat voorts alles aan uwe bestiering over vervolgens vertelde hy my met aandoening dat letje nog zeer jong zynde nu zy is nog maar drie en twintig jaar eene jeugdige liefde hadt opgeöffert aan haar s vaders redelyk
maar vooral zagen de van rijsseltjes ademloos op naar cor die met een pedant gezicht zeer kalm en zeker van zichzelven de moeilijkste toeren uitvoerde met de jeugdige kracht zijner lange slanke ledematen
de kleine tuk wist echter niet wat hij gedroomd had maar de goede god wist het wel einde van de kleine tuk
als een steeds dieper invretend zwart gif zooals inkt trekt in vloeipapier trok langzaam de onmoed en bittere naargeestigheid door hedwigs fijn bewerktuigd wezen
gij hebt gelijk frits t is de regel van het huis wie niet op het appèl is wordt niet meegeteld breng ons hier dan maar wat brood en koud vleesch en een glas port voor de heeren voegde de kapitein er
de heer hendrik merkte aan dat er zeer veel lieden reeds naar buiten waren dat zyne moeder het buitenleven dermate bemint hadt dat zy er de meeste maanden des jaars pleeg door te brengen en toen zy ziek wierdt niet verkoos vervoert te worden om dat zy dààr zeide zy even gerust sterven kon zo als ook gebeurde
en tuk liep in allerijl de deur uit en hielp haar maar toen 'ie weer in de kamer kwam was het helemaal donker geworden en van licht was geen sprake nu moest 'ie naar bed toe het was een armzalige krib
en nu what's the matter zei francis zich tusschen ons in plaatsende ik verleen audiëntie het is allereerst een verzoek van mijn vrouw sprak hij met eenige verlegenheid
mejuffrouw anna willis aan mejuffrouw sara burgerhart waarde vriendin wy hebben de koffer in volle order ontfangen myne moeder pryst uwe vrouwelyke netheid boven de huizen denk dan of ik in myn schik was
ver ik zien kan zijn de stukken in orde de stukken zijn in orde antwoordde verheyst nadat hij een tijd lang zwijgend de akten een voor een had ingezien en als deze copie van het testament juist is waaraan ik niet twijfel dan zal de meest teleurgestelde onder de nabestaanden
zij knikte hem toe en wenkte hem en zong het kleine vers dat zij zelf gemaakt en aan hjalmar gezonden had uw beeld mijn hjalmar mij zoo lief zal nooit mijn hart ontglippen ik gaf u kussen zonder tal op voorhoofd mond en lippen
in mijns vaders huis durfde ik niet weer binnendringen nadat deze zelf mij door zijn adjudant als een onbekenden landlooper aan de deur had laten afwijzen toch wilde ik francis nog zien en spreken en ik had haar een belangrijken dienst te vragen
hoogsteerbiedniswaardige vrouw wat viel het my hart van u en van myne saartje te scheiden myn goede willis hadt veel moeite met my zo bedroeft was ik ik had hier door gelegenheid om de goedheid zyns inborst nog al meer waartenemen ô hy verdient myne liefde maar ik had hem ook lief zo als ik hem leerde kennen
en de glans van de zon vulde al meer en meer het ruime vertrek gloeide over het satijn der gordijnen en kaatste zich terug in het porcelein van japansche vazen en het gepolijst koper van ornamenten
dinsdag zoodra hjalmar te bed gegaan was raakte ole luk oie al de meubelen in de kamer met zijn kleinen tooverstaf aan
en zij kwam tot het besluit dat zij ook niet zou wagen zich op te hangen of te wurgen dat zij nooit op welke wijze ook zou durven zich te vermoorden zij huiverde sidderde rilde als in een koorts van ontzetting over hare verschrikkelijke gedachten toen vulde haar een groote weemoed die haar verweekte
helaas iets dergelijks was met hem gebeurd zoodat hij keerde met bezwaren die oogenblikkelijk voorziening noodig hadden ik die anders nog al raad wist stond hem als eene verwezene aan te zien bij die bekentenis
ik weet het dat ik u eerlang zal moeten verlaten ik kan betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart myne tranen niet weêrhouden als ik denk dat ik u alle daag niet zien zal dat ik u niet ten geduriger voorbeeld hebben zal en ik ben nog zo jong kom in eene vreemde familie
beeldjes en een petroleumlamp waarover een gehaakt doekje frederik van eeden van de koele meren des doods hedwig vreesde dat oord meer dan eenige verschrikking die zij op de wereld had leeren kennen te zeggen meer dan de dood zou weinig voor haar beteekenen want voor den dood voelde zij het tegendeel van vrees maar zij hoorde niets vreeselijk noemen of dat oord scheen haar buiten alle
alsof ik in soröe lag zei tuk en nu werd hij wakker het was klaarlichte dag en hij kon zich zijn droom niet meer herinneren dat was echter ook niet noodig want men mag niet weten wat er eenmaal zal gebeuren
je begrijpt ze zullen ons laten fluiten in plaats van zelf te fluiten zeide etienne onrustig is die lili altijd geeuwde paul op zijn zakdoek maar etienne werd geërgerd over zijn luiheid en trok hem bij de beenen naar beneden tot groot vermaak der meisjes het was echter zeer warm en er was niets aan te doen zij ook werden lui
onze sporeloze driften de versmadelyke lapzalveryen van onkundige gemene wyven om niets meer te noemen zie daar dit zyn de oorzaken van het sterven van het deerlyk mishandelen der jonge vrouwen
en de kalkoensche haan blies zich zoo dik op als hij maar kon en vroeg wie hij was de eenden snaterden en de ooievaar vertelde van het warme afrika van de piramiden en van den struisvogel die als een wild paard de woestijn doorliep
maar toch er was iets in hare houding dat mij terughield haar in mijne armen te drukken er was nog iets tusschen ons dat voelde ik met innerlijke onrust leo wees zoo goed te gaan zitten sprak zij een armstoel aanschuivende
nu moest hij op zijn zusje gustava passen dat nog kleiner was dan hij en tegelijkertijd moest hij ook zijn les leeren maar deze beide dingen wilden niet best samengaan
en daar ik wel zakken vol complimenten doch geen geld krygen kan nog vooreerst diende te blyven en te amsteldam kon komen of ik die russische winkel by tante eens zoude komen opschudden wêe zo gy my gefopt hadt maar wêe ook het oud wyf indien zy myne pupil de dochter myns waardsten vriends kwalyk behandelde
ja nu kunnen wij geen sprookjes vertellen zei ole luk oie nu moet ik ze laten exerceeren een twee een twee en zoo liet hij de letters exerceeren en zij stonden zoo mooi als ze maar op een voorbeeld kunnen staan
francis daarentegen beweerde dat zij nu adem kon scheppen en dat zij nog een rustig half uurtje had te geven aan haar vriend willibald dien zij zooals vroeger gemeenzaam onder den arm nam als ware hij de dame en zij de cavalier geweest ik wilde mijns weegs gaan maar zij riep mij toe dat de kapitein haar niets kon te zeggen hebben wat voor haar neef leopold een geheim moest zijn
nu kwam zijn moeder te huis want zij was uit geweest en nam de kleine gustava op den arm tuk liep ijlings naar het raam toe en las nu zoo ijverig dat hij zich bijna de oogen uitgelezen had want het werd gedurig donkerder maar zijn moeder had geen geld om licht te koopen
de generaal wien het angstzweet op het voorhoofd parelde zat handenwringend van schrik en spijt in den armstoel waaruit hij niet kon oprijzen francis francis viel hij nu in
toen zij ouder was zocht zij vaak in haren onstuimigen geluksdorst deze aandoening terug maar geen wonder te vergeefs daar juist het ongezochte het kenmerkend schoon der aandoening was
deeze dame was eene bejaarde coquette en wy leefden in den groten smaak ik vond wel niet veel behagen in zo eene levenswys maar ik was jong en nooit tegen zulke uitsporigheden gewaarschuwt zynde volgde ik myne weldoenster in zo verre dat ik my alleen wagtte voor het geen ik zeer wel wist oneerlyk te zyn
goddank daar komt toch iemand die in rang en stand met mij gelijkstaat en met wien ik eens een woordje kan wisselen zei de bal en keek naar den vergulden drijftol
neen dat was ze niet daarin was groot leed en groote verwarring ziedaar ik wist dat je tot de meer dierbaren van god behoorde wie nog jonger en onwijzer zijn geeft hij volop troost en vreugde in het eigene of het
frits die met deftigen militairen stap francis volgde was nog genoeg in de buurt om de stem van zijn meester te hooren en keerde tot ons terug frits weet jij waar de jonker logeeren moet zeker generaal ik heb de reistasch van mijnheer al boven gebracht
door zijn voortdurend reizen had vincent veel menschenkennis of liever veel tact verkregen om met allerlei lieden om te gaan en hij kon zoo hij wilde den schijn van welk karakter ook aannemen met het zelfde gemak waarmede een slang zich lenig wringt in verschillende bochten of een goed acteur verschillende rollen vertolkt
dat was een groote zeer levendige stad op het kasteel des konings verhieven zich hooge torens en een lichtglans stroomde er uit alle ramen daar binnen was zang en dans en koning waldemar en jonge opgepronkte hofdames dansten met elkander
joob knikte zachtjens mooi mooi t lijkt me wel as je maar bedenkt as je maar bedenkt dat t allemaal nog maar modderen en lapwerk is om t onrecht an de arme bliksems goed te make moeste we ze der werk
genadig wezen smeekte zy bewaar een kind dat in de handen van een monster is ten agt uuren hieldt er een rytuig stil myn hart sloeg zo geweldig dat het my pyn veroorzaakte wy zagen elkander aan maar t was niet te zeggen t geen wy
dan moet je wat innemen zei ole luk oie o neen riepen zij uit en nu stonden zij zoo geregeld dat het een lust was om te zien
s jaars hadden de races er plaats waarvan de feestelijkheden een geheele week in beslag namen ontvangst van den rezident paardenverloting bloemencorso en opera twee of drie bals die de feestvierders onderscheidden in bal masqué gala bal en soirée dansante
eens op t chapitre van francis raakte ik zoo aan t mijmeren aan t fantaseeren aan t berekenen der kansen vr en tegen dat ik niet meer op of omzag maar alleen met een gejaagden stap voortliep nauwelijks wetende dat ik zoo deed toen ik op eens francis zelve zag aankomen
toch dacht zij dat mensch doet mij onrecht zoo leelijk als zij denkt is er niets in me maar het moest beschaamd gedragen worden zij moest het schampere oordeel van dat kleine ongevoelige mensch gedwee ondergaan als een
dit evenwel nog alle avonden moet ik in malle boeken lezen die wel door verliefden in een dolhuis gemaakt schynen doch die noemt myne tante innige zielsdierbare schriftjes kostelyke pandjes enz by ydere zinscheiding zucht tante
nu was hij immers uitgerust en het was alsof hij hjalmar toeknikte om hem te bedanken daarop ontplooide hij zijn vleugels en vloog naar de warme landen maar de kippen kakelden de eenden snaterden en de kalkoensche haan werd vuurrood aan zijn kop
komaan generaal wees niet al te mismoedig sprak de kapitein goedhartig wij zullen onze alliantie handhaven tegen den algemeenen vijand en de wind zal later wel weer omslaan
zij miste haar goed kind zoo geheel anders dan betsy zoo hartelijk en sympathiek en zij kon zich niet weêrhouden met haar treurige stem te zeggen je huis is uitgestorven zonder elly wat zal het zijn als ze getrouwd is en voor altijd weg die lieve elly
hemelgroot uitspanselwijd waartegen de opene huizen als niet beveiligd schenen waarin de menschen klein waren en nietig met al hunne beschaving en wetenschap en
iets geslotens langzaam opengaan ze moest wéér de handen vouwen en strekte die hartstochtelijk uit naar het open venster en de zee haar oogen staarden strak wijdgeopend haar mond sloot vast en diepe smartlijnen plooiden haar gelaat
kapitein willibald in zijne onberispelijke militaire tenue was een man van eene fijne slanke gestalte en een innemend voorkomen hij was in vollen zin wat men noemen kan un
dit was druipnat het moest dus zeker geregend hebben ja dat heeft het zei ze en nu vertelde ze veel moois uit holbergs komedies en van waldemar en absalom maar opeens kromp ze ineen en schudde met het hoofd het was precies alsof zij een sprong wilde doen
wy lezen alle werken van smaak in verscheiden talen ik heb drie bedienden en poog alle myne dames het leven aangenaam te maken wy leven ook allen vergenoegt t overige zullen wy wel vinden de conditien die ik heb
was dat daar gebeurde er was een klein kroegje laag van verdieping waar zij menigmaal in gluurde daar zag het niet saai of somber maar wel vriendelijk en gezellig de planken vloer was met zand bestrooid de koperen schenkbank en de zwarte en kleurige flesschen in t buffet glinsterden er zaten mannen te rooken en te praten en er was een geur van sterken drank
de generaal was reeds gezeten en wees mij de plaats naast hem aan de langwerpig vierkante tafel een meubel dat zeker al diensten had verleend onder het souvereine beheer van oud-tante sophie zonder iets van zijne soliditeit te hebben verloren
begrijpt u alles vroeg hedwig geloovig toen lachte joob hevig en zei ruw ga weg ik zou je geen halve dag kunne verdrage as monica twee zukke dinge gezeid had was ze al weggejaagd
want die vergaat wel als een minnares vijf jaren lang in een goot gelegen heeft en heelemaal met water doortrokken is ja men erkent haar niet meer als men haar in een vuilnisbak ziet liggen
toen was het dat zij hoorden suizen en een kleine ronde steen vloog door de galerij viel ergens neêr zij gaf een gil en achter het schutsel dat het kantoor waar van oudijck aan zijn schrijftafel zat scheidde van de galerij stortte zij zich alle voorzichtigheid kwijt op nieuw in theo's
hoor myn heer edeling ik kan zo satans nydig worden als ik daar in plaats van eene stichtelyke opwekkende predikatie te horen want ik ben een stipte kerkganger moet gy weten ik ga als ik t'huis ben alle zondag in de ouwe kerk niets voor myn neus kryg dan wat scholastiek vulnis dat mag ik zeggen diept noch droogt
en de wandelaars zagen met bewondering en eerbied zonder nijd en als men des namiddags thee dronk op het terras tusschen de steenen zuilen en de knecht bracht het van zilver schitterende servies buiten en zij bewoog zich vrij tusschen die zeer voornaam uitziende personen en sprak en speelde en lachte gemeenzaam met hen dan dacht zij
hij was in den vuilnisbak gesprongen waarin allerlei dingen lagen koolstronken aardappelschillen en verrotte bladeren die uit de goot naar beneden gekomen waren
juist in dien tijd toen ik tot op het laatste toe hoopte verzoend van mijn vader te scheiden juist daarom acht ik uwe handelwijze nog te meer misdadig maar zij houdt het nog vol maar het is om razend te worden wat zegt gij er van jonker leopold
wel ten eeuwigen dage dr zou kunnen in drinken zonder verzading of moeheid zij richtte haar leven aldus in zij liet aan t huis van harmsen een vertrekje bouwen uitziend op t meer daar stond haar bed een stoel een tafel een kast een zinken bad en aan den wand een klein
dat moeten is ook weêr een van die kwinten daar ik geen zin aan heb t is draaijen anders niet brunier is geen slegte jongen hy heeft veel zotheden maar ook veel goede hoedanigheden en geen eene ondeugd de rechtvaardigheid denk er van dat gy wilt en zy alleen doet my dit hier byvoegen
het is tegen de afspraak dat zult gij mij toestemmen gij hadt beloofd op uw woord beloofd mijnheer dat gij in amerika zoudt blijven of het u daar meeliep al of niet ik meende de zekerheid te hebben dat gij althans de grenzen van uw vaderland niet weer zoudt overschrijden en toch sta ik hier weer voor u dat moet u tegenvallen
krok krok zeide zij het is nat het is nat het is doodstil in soröe nu was zij eensklaps een kikvors krok krok en toen was zij weer een oude vrouw
zy was een el hoog gekapt haar sack ja zo een duivelsch kleed heb ik ook nog in myn natuurstaat gedragen was opgestrikt je leven zo niet ze hadt witte zyde koussen aan denk zusje witte zyde koussen en kerjeusde schoenen en ander orlosie bungelde een hope nesten en vodden
het was of er eene zee in haar lichaam bruiste eene donkere zee die over hare gedachte heengolfde en waarin ze verdronk en steeds poogde zij die zee van zich af te schuiven maar de druk was te zwaar en zij viel geheel verloomd geheel verdoofd door een stormachtig gesuis in hare ooren in hare hersenen neêr