rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
ik kijk eens naar chris hij zit te tekenen of hij het voor z'n brood doet met een kleur van opwinding alle jongens om hem heen hangen over zijn lei een en al aandacht en al tekenend geeft hij de verklaring er gratis bij ik word ook nieuwsgierig drentel eens door de rijen blijf achter 'm staan
hij zweeg keerde zich van mij af wandelde een paar malen de kamer op en neer kwam eindelijk weer bij mij terug bleef vlak voor mij staan zag mij aan met een mengeling van weemoed en misnoegen en sprak eindelijk
wat kon zij soms toch zonderlinge nerveuze fantazieën hebben dus je gelooft begon zij weder nog een weinig verschrikt en den draad kwijt hij zag haar glimlachend aan wat vroeg hij
dit alles neemt echter niet weg dat je een kind voor z'n eigen gevoel van rechtvaardigheid toch graag even z'n zaak laat verdedigen vertel me toch eens waarom zitten jullie zo te kribben samen
als zij goed zien en een menschelijk hart hebben kunnen zij ook even fijn voelen als wij dan doet stand en opvoeding er niets toe geeft gij mij vrijheid om in die zaak voor u op te treden en te zien hoe men het kind uit die handen kan wringen zal ik morgen met u naar
waag ik het dan nog te vragen waarom springen jullie geen touwtje meer dan kan ik ten antwoord krijgen we wiere d'r zo heet van en dan krijgen we zulke natte handen en dan kennen we strakjes niet netjes schrijven alles zonder blikken of blozen
het was ongelooflijk het was om te verstommen van verrassing en bewondering beide en werkelijk ik vond geen woord om uit te drukken wat ik gevoelde een oogenblik liet zij zich deze zwijgende bewondering welgevallen en genoot zeker in stilte haar dubbelen triomf
ben ik dan nu gerechtvaardigd in hare oogen dat zou ik niet kunnen zeggen ik weet alleen dat zij zich zelve bittere verwijten doet en dat het uitgekomen is zooals ik zeide reeds denzelfden dag
en daar had je ze daar kwamen ze aanstormen holderdebolder de trap op elkaar duwend en stompend om toch maar de eerste te zijn die het grote nieuws aan de juffrouw kwam brengen in een prop drongen ze de deur in hijgend en opgewonden
kent een vliegende keis
twijfel is buitengesloten op het moment dat van binnen het licht opgaat schittert het je ook al tegen uit twee stralende begrijpende kijkers helaas het lukt je niet altijd
en een grijnzenden lach uitstooten hard en onmeêdoogend als van duivels na zulk een dag poogde zij in een stille ontzetting zichzelve te worden des ochtends uit haar looden kunstmatigen slaap ontwaakt stond zij in eens op kleedde zich met veel zorg en ging aanstonds uit boodschappen doen
dat de harde oordeel velling over francis dieper indruk op mij maakte dan salonpraatjes behoorden te doen hij nam mij ter zijde en fluisterde mij in morgenochtend vr uw vertrek kom ik nog een paar woorden spreken over dit gehoorde hecht er intusschen niet te veel aan dit alles weegt zoo zwaar niet als het luid klinkt
m'n immy kan nog maar steeds niet den smaak in dat soort spelen te pakken krijgen ze is nooit haantje de voorste daarvoor heeft ze een te zachte aard met een paar grote bezorgde kijkers staat ze mee in de kring het aftellen aan te kijken
ik zie wel dat gij ergernis neemt aan mijne souvenirs maar ik kan ze u daarom toch niet sparen er is een deugd die men francis mordaunt zeker niet zal ontzeggen het is eerlijkheid en deze dringt mij u niet te verhelen wat er in mij is omgegaan sinds gij mijn vriend wilt zijn en ik ondanks bittere ervaring nog hecht aan de beteekenis van dat woord
al wat ik aan dergelijk moois in handen kreeg bewaarde ik dan ook voor hem het goudpapieren hoedje van een apothekersflesje of een plakplaatje met een roze satijnen roosje want ik wist dat ik hem daar de hele dag gelukkig mee maakte
hij trok haar aan zijn borst en kuste haar voorhoofd kom lieveling bedaar nu ik geloof ook niet dat het iets is wat ril je ik ben er zoo zenuwachtig van geworden ik ik voel me niet meer o otto hij klopte haar zacht op heur handje dat hij hield omvat wees nu maar kalm kom kom
ziehier de akten de kennisgeving van den notaris de copie op zegel van het testament den inventaris van de roerende en onroerende goederen de laatsten zijn nogal wat uiteen gelegen in drie verschillende provinciën maar t geheel vormt eene uitgebreide bezitting en met t geen er aan effecten in portefeuille is wordt de fortuin op meer dan een millioen geschat
laat uw verstand spreken francis dat maar een oogenblik door de verbeelding is overstemd en gij zult de eerste zijn om toe te stemmen dat ik ik niet de held kan zijn voor een liefdesroman
en moeder aldoor heb ik aan jou moeten denken hoe heb je het gekund als ik bedenk dat ik de vreemde de schooljuffrouw haar voor geen lief ding hier van de bank zou willen missen hoe heb jij de moeder dan de kracht gehad nee het is niet eens bij elkaar te vergelijken
hoe nu hebt ge over u kunnen verkrijgen om harry blount te ontslaan harry blount is dood antwoordde francis zonder op te zien met eene doffe stem
voelt de bezitter zich echter moreel sterk genoeg om z'n schatten onaangeroerd in z'n zak te laten zitten dan is hij daarin geheel vrij maar blijkt de verzoeking te sterk dan gaat de zaak ook zonder pardon in de prullemand al is het een zak vol koekkruimels
somtijds wierp zij zich plotseling op den grond het gelaat geperst op het tapijt en het werd donker donker donker totdat een klop op de deur de meid die heur middageten bracht haar met een plotselingen schrik deed opstaan
dat laatste bewees zijn ietwat verschrikt opstaan toen wij hem al vrij dicht genaderd waren want francis was met sparende liefde zachtjes binnengetreden en ik had er te veel belang bij hem op mijn gemak gade te slaan om niet haar voorbeeld te volgen
dat het voor de andere kinderen nu pas begon daarvan had ze niet het flauwste idee ze keek nog eens goed jawel hoor het was precies zoals de juffrouw het voorgeschreven had ze kon met een gerust hart aan de volgende som gaan
en zij bleef wachten rechtop gezeten een weinig vermagerd in haar grijzen reismantel vermagerd ook van gelaat waarin heur oogen dieper en donkerder schenen gezonken te zijn zij bleef wachten tot de trein dreunend het station binnengleed en
geraden en hare belangen voorgestaan en dat er voor mijn executeurschap geen extra gelden zijn gestipuleerd terwijl mij daarentegen is aanbevolen den erfgenaam in alles bij te staan voor te lichten en naar mijn beste vermogen met raad en hulp te dienen
kwam de perensnoeper weer binnen en zag hij nog bleek en glazig dreigend met recidive dan was het zeg piet je moest de hoofdonderwijzer eens gaan opzoeken neem jantje maar mee en vraag of je hem even naar huis mag brengen en dan kon ik er heel gerust op zijn dat jantje veilig bij zijn moeder zou belanden
dat mankeert er nog maar aan dat gij mij van baatzucht verdenkt viel francis in met sprekende verontwaardiging ik verdenk u niet integendeel ik ga gebukt onder het wicht van uwe edelmoedigheid en
en zij richtte zich zuchtend op en vermaande de kinderen niet zoo een leven te maken papa zat beneden en papa had hoofdpijn toen zocht zij op tafel naar heure werkmand maar zij had hem in de huiskamer gelaten en zij vermaande dora als eene groote meid even op de broêrtjes te passen
ik geloof dat hij graag had gezien dat ik mij vreselijk kwaad op hem gemaakt had hoe meer scenes hoe liever maar gelukkig was ik zo wijs de vrede in m'n prettige klas zo min mogelijk door hem te laten verstoren
en waar allerlei moerasplanten welig opschoten geene mogelijkheid voor ons om daarover te komen en waar waren wij dan nog rechts heidegronden de hoogten en laagten met spar en dennenboomen bezet links ook weer door akkerslooten en greppels vaneengescheiden aardappelenland
ik wist wel dat je met zoiets eigenlijk niet kunt beginnen op school maar het was voor jopie en niemand hoefde het te weten ik liet de moeder op school komen en ze moest me beloven het aan niemand te vertellen welke belofte ze niet al te nauwgezet hield
zoo komt het mij ook voor sprak de kapitein en ik houd voor waar wat wilibald smeekens er van geloofde dat het iemand was die zich vroeger in den dienst niet goed had gedragen en dien zij uit medelijden naar het buitenland wilde
laat jij hem zachtjes even de deur uit maar loop op je tenen want alle klassen zijn al weer lang aan het leren ik kom later ook bij u in de klas zei steven altijd met grote beslistheid en dan antwoordde ik da's goed hoor dat doe je
francis my darling zou ik den nacht hier niet mogen doorbrengen in alle geheimzinnigheid dat spreekt vanzelf voegde hij er bij ziende dat zij het voorhoofd
zo'n kleine salamander hè ja de juffrouw ziet het natuurlijk ook wel en me drie jongens zulke lobbessen pietje hebt ook nog bij u gezeten nietwaar ja dan is een mens niet tevreden je zou ook zo graag een meissie hebben
nu al dat is toch veel te vroeg sprak de generaal verwijtend tot rolf niets te vroeg excellentie dat zult gij mij zoo aanstonds toestemmen antwoordde rolf met een snaakschen glimlach terwijl ik mij naar francis begaf die in de vensterbank was gaan zitten
jopie stond erbij hij was zeker meegekomen om het huis te wijzen toen ik 'm aankeek lachte hij me vrolijk toe alsof hij zeggen wou als we jou er maar bij halen dan komt de zaak wel in orde he
dat waren nog de dagen dat hij te regeren was maar nu kon je het ook nog treffen dat hij een van z'n woeste buien had dan smeerde hij getroost z'n hele schrift vol want er was een mop op gevallen en dat had hij niet gezien en toen had hij er zo met z'n hand over gestreken
zijne eer voor francis willende redden en toch in de noodzakelijkheid zijnde haar offers te vragen de schuld maar op mij heeft geworpen den afwezige die zich niet kon verantwoorden wiens rug heel breed wiens naam reeds bevlekt was zijn eigen zoon dus te belasteren
en dit was ook het enige leervak waarmee ik m'n steven nog kon boeien dan zat hij onafgebroken naar mij te kijken in gespannen aandacht de mond stijf dicht geperst de ellebogen op tafel de wenkbrauwen tot een accolade vertrokken boven de felle ogen
zijn prestige in de speeltuin werkte ook in de klas nog door daaraan schrijf ik het ten minste toe dat hij nooit werd uitgelachen als hij zich bij de leesbeurt moeizaam en hakkelend door de zinnen heen werkte fout op fout makend
maar geenszins met de joviale voorkomendheid waarop ik meende dat deze van iedereen recht had ik zou maar al te spoedig weten waaruit dat voortkwam op zekeren zonnigen lentedag zat ik de zuivere lucht te genieten op het kleine balkon waar mijn boudoir op uitkwam
ja dat mondje dat mondje met een veertje had je het open en nog met geen ankerketting snoerde je het weer dicht of ze niet heel voorlijk met praten was geweest informeerde ik daarom eens bij haar moeder toen die me op een middag na vieren opwachtte om te vragen hoe ze het op school maakte
hij scheen te onderstellen dat ik niet weg geweest was en dat alleen de brouille met francis mij van de werve terughield in de laatste weken hij schreef mij het volgende zoo gij francis terughouden wilt van de grootste dwaasheid die zij nog heeft begaan
toch stelde hij haar op prijs en in die zoete gedachte welke haar fier maakte was het haar niet meer mogelijk treurig te zijn uit medelijden alleen vond zij er zich egoïst om
een beetje aarzelend en verlegen eerst zette hij z'n liedje in jongens schamen zich gauw om te zingen behalve natuurlijk als het straatliedjes zijn maar al bij de eerste woorden geraakte hij weer onder de betovering van de muziek en zong zonder de minste verlegenheid verder
dat is niet waar zeg dat het niet waar is riep zij met heftigheid maar onderstel eens even dat het waarheid ware wat zoudt gij antwoorden ik wil die onderstelling niet eens maken gij bevalt mij als neef om der curiositeits wille maar als ik gelooven moest dat gij kwaamt als advocaat in zulk een kwade zaak liet ik u doodeenvoudig in de hei staan
stel nu eens dat er nog een stuk of wat zulke dragelijke pennen onder waren die ook nog enige dagen meegekund hadden het was eenvoudig niet om aan te zien zo'n kapitaalsvernietiging en dan dan liet ik al die ouwe pennen ophalen en zomaar in de prullenmand gooien
zoo zijn we weer vrienden vroeg ik die hartelijk drukkende en haar half lachend half ernstig in de oogen ziende ik wist niet dat wij een oogenblik opgehouden hadden dat te zijn hernam zij toch wat kleurende en niet met hare gewone
waarom niet in de witte daar moet het nogal goed zijn en mogelijk ontmoet ik daar nog dezen of genen dien ik spreken moet ware t maar alleen om afspraak te maken tegen morgen dat zou mij tijd uitwinnen
natuurlijk tref je er af en toe toch nog wel eentje waar je met de beste wil van de wereld maar geen vat op kunt krijgen een bijzonder gevoelige of een bijzonder ongevoelige een die met geen geweld in of uit z'n rust te krijgen is en waar je dag aan dag vergeefs je zenuwen op verslijt
john begon hardop te lachen wel heer majoor hoe haalt gij u zoo iets in t hoofd william is mijn schoolkameraad en maar een jaar of drie mijn jongere en francis moet nog zeventien worden
thuis was hij haast niet te regeren en meermalen kwam z'n moeder een mager afgebeuld sloofje me haar nood klagen het is een baasspeler juffrouw als de grote jongens niet naar z'n pijpen dansen dan maakt hij spektakel nou u begrijpt dan lachen ze hem in z'n gezicht uit en dan zou hij ze kunnen vermoorden
zijne fletsche wangen kleurden zich met een flammend rood zijne neusvleugels zwollen op en trokken zich in naar de wisseling der kansen en de zwakke fijne man die als gedrukt en gebogen neerzat was plotseling als aangegrepen door een geest van overmoed en vermetelheid van waaghalzerij
hij had alleen dien avond gevoeld dat hij niets anders vermocht als gemagnetizeerd door iets bevelends in betsy's wezen dat hem tot die verklaring dwong zij kalm zonder aarzeling had aangenomen er voor zorgende dat de in haar gemoed bruisende blijdschap over het vooruitzicht nu meesteresse in een eigen omgeving te zullen worden
zo liep het halfjaar ten einde en het werd weer verhoging in gemeenschappelijk overleg besloten het hoofd en ik dat piet dit keer maar mee over moest het was wel net met de hakken over de sloot maar je kon hem toch niet langer in de vierde laten
ik begreep dat ik werkelijk eene pijnlijke wonde had aangeraakt ik had niet van diamanten gesproken maar zij herdacht aan de hare die voor haar verloren waren en zij betreurde ze dat was zeker
t is niet heel mooi wat er volgt dat moet ik zelve zeggen ik verweet sir john dat hij zulk eene beslissing had genomen zonder er mij in te kennen ik meende niets anders of de pretendent stond u wel aan en de oude heer was dringend gij hebt u vergist ik wil hem niet hebben en ik wil hem zelfs niet ontvangen
en nog zoveel meer had hij me te vertellen dat het alleen maar jammer was dat ik m'n aandacht niet bij hem alleen kon bepalen ik had mij best met hem geamuseerd maar ik had warempel nog wel iets anders te doen
even bekend als de excentrieke allures van majoor frans wat kapitein sanders ook zeggen moge wij vonden niets uit op dit punt wij geven het zooals wij het hebben beschouwd
wacht ik zal me lei meenemen dat dee ik bij de vorige juffrouw ook altijd en dan kwam hij met z'n lei volgestapeld met stukjes losse turf en een paar minuten later snorde m'n kachel weer zonder dat ik er naar omgekeken had
iets maakt me geheel van streek ik kan er niet tegen zoo iets te zien het was of er iets als zelfverwijt in haar ziel sloop en zij dacht na of er een verband was tusschen haar laatste woorden tot vincent en zijn flauwte maar zij herinnerde zich hun gesprek niet meer en zij liet zich moê tegen otto's schouder
dat zou zeker wel het gemakkelijkste zijn geweest voor u hernam verheyst even glimlachend maar ziet gij men heeft niets voor niet en als nu de wraakzuchtige oude dame u heeft uitgekozen om het instrument harer wraakzucht te zijn dan kunt gij niet anders dan dien lastpost aanvaarden
gelukkig weten ze het zelf zodat je vrij gerust kunt aannemen dat waar ze op staan hun voeten zijn en het bovenste stuk hun hoofd bevat als zo'n vormeloze klomp kwam ook het brullende varkentje naar binnen rollen
nu dan laat ik u in goede handen kapitein willibald is mijn ridder die desnoods den degen voor mij trekt riep francis terwijl zij hard wegliep want zij zag frits naar haar toekomen die haar door een wenk beduidde dat hij haar iets te zeggen had
en dus beloofde ik haar dat ik nog wel eens zoeken zou naar een ander plaatsje voor liesbeth en troonde haar met een zoet lijntje de deur uit wat een moeder voor zo'n flink schrander kind dacht ik bij mezelf toen ik voor de zoetjes babbelende klas ging zitten
andere oude menschen lazen geregeld de courant hielden zich op de hoogte zij niet maar eline was toch een lieve meid waarom geleek betsy niet een beetje op haar hé en ze begon levendiger te verhalen over haar jeugd over haar lieven man daar hing zijn portret
de pittigste melodietjes lijsden en sleepten ze dat het niet om aan te horen was en ik bij mezelf dacht dat zijn nu de resultaten van drie jaar zangonderwijs
en mijn grootvader die het als een nuttelooze verkwisting beschouwt en die het mij ten kwade duidt dat ik niets meer ten beste geef voor de sier van zijn leven en het mijne denk het in leo wat er smartelijks en vernederends voor mij ligt in dat alles en gij zult begrijpen waarom ik alleen moet lijden ook zelfs al had ik den man gevonden die mijn hart zou kunnen winnen
ik begon nu te geloven dat ze vanochtend werkelijk geld voor een boodschap had meegekregen en er de helft van versnoept had maar helemaal zeker was ik nog niet toen kwam ik op de gedachte ook bij het zusje eens de inhoud van haar zak te onderzoeken
toen toen was hij opgetreden ontvangen door een kletterend handgeklap terwijl eline nu steeds wezenloos in den spiegel blikte zag zij hem in haar verbeelding zoo optreden een tweede maal
en toch er ontbrak iets aan iets waarom een schilder van talent mogelijk geweigerd zou hebben zijn portret te maken het had geene uitdrukking dan die van joviale bonhomie er was niets marquants in niets waaruit men een karakter kon opmaken
zie je ik dacht het al wel dat jij me vanmiddag weer gezelschap zou houden ik heb voor jou ook maar een boterham meegebracht hier kom hem maar halen we hadden tekenen die middag en op een gegeven ogenblik stond ik iets op het bord voor te doen
zeker mevrouw riep ze vleiend de deur ging open een groote dame een weinig zwaar in het zwart trad binnen het was de eigenaresse van het pension
dat de discipline nog wel het beste middel is om wat er goeds in een man is tot zijn recht te laten komen terwijl zij het kwaad althans binnen zekere grenzen beperkt een preservatief dat de zoogenaamde burgerlijke vrijheid mist
ik ging bij de gangdeur staan om ze een voor een goeiedag te zeggen sommige had ik wel graag eens willen pakken maar ik wou geen onderscheid maken om de beurt gaven ze me een handje keken me even aan drukten soms even hun snoetje tegen mijn hand of gaven me hun twee handjes tegelijk
nu had zij gaarne willen bidden willen bidden dat het zoo zou blijven nooit veranderen altijd dat zachte geluk altijd die rust dat blauw
gij vergeet dat jonge meisje dat gij daar zoo bot weg in den steek zoudt laten zonder te onderzoeken of zij ook waardig is dat gij haar uw steun biedt en of gij haar niet willekeurig versteken gaat van t geen haar is toegedacht
uit was het voortaan met zijn warme belangstelling in al m'n aangelegenheden met het ridderlijke geleide naar huis uit met de ganse genegenheid van z'n lief kinderhartje
en wie dus kinderen alleen kent uit de klas loopt gevaar een saai doods levenloos kind werkelijk braver te vinden niet het te zeggen want dat doen we allemaal wel eens dan eentje dat vief levendig en mededeelzaam van aard is
ik trok een lange tabouret naar mij toe en ging tegenover francis zitten die het hoofd op de canapé liet rusten in diepe zwaarmoedigheid gij wilt niet van geluk hooren francis gij klaagt van gêne sprak ik zacht dat grieft mij het was mij waarlijk niet te doen om u somber en ontstemd te zien
maar ik was zelf evenmin veilig bij het voortekenen brak de punt van het krijt af je drukt ook veel te hard kwam het dadelijk onverbiddelijk uit haar mond
ook henk was opgestaan en toen gerard binnentrad gevoelden zij zich alle drie verlegen voor den knecht over het plotseling afgebroken diner over de glazen die in scherven lagen laat maar laat maar gerard sprak betsy bijna deemoedig laat maar neem maar af
welk een genot zou het voor mij zijn haar eens voor al die opofferingen schadeloos te kunnen stellen en zij die wel niet droomde van zulke uitzichten zat daar toch uiterlijk zonder smartelijke
zij liepen te zamen een eind op en jeanne vertelde haar dat het zeer goed met dora ging maar dat zij een kindermeisje had moeten nemen dat zij de kinderen niet altijd onder de hoede van mietje durfde laten die zoo slordig was en zoo weinig attent en dat dit haar financieël wel eenigszins drukte
en naar den haag terug te keeren waar mijne kamer nog niet is opgezegd en waar ik mijn eigen rustig en werkzaam leven kon hervatten om mij voor goed af te wenden van tante roselaers fortuin en hare beschikkingen maar overberg kwam tusschenbeide met consideratie en advies
maar al zeg je ze nu honderd keer achtereen hetzij langzaam en vloeiend of vlug en scherp geaccentueerd dan heb je toch nog geen een keer roos gezegd en d'r moet eerst een wonderbaar licht in het denkvermogen van het kind opgaan eer het uit die losse klanken het levende woord leert opbouwen
en ik mag het zeggen haar mogen ter zijde staan in lief en leed en nooit heb ik haar zwak gezien nooit bezield door ijdelheid of zelfzucht nooit haar zien terugtreden waar het een zwaren plicht gold
rolf was er op bedacht en ik heb hem moeten danken voor zijne voorzienige wijsheid want het is morgen zondag en dan kan men hier niets gedaan krijgen gelukkig ben ik nu zelve weer in bonis als gij met dien brief terugkeert
en ook was ze met de hele schoolbevolking van de bovenmeester af tot de stugste kleine duvelshoeker toe al dadelijk de allerdikste vrienden het was dus alles even goed en best alleen waar het nu eigenlijk op aankomt op school de portee van de zaak dat drong in het minst niet tot haar door
wat mij betreft ik heb heel wat doorgestaan sinds de zware last van die erfenis mij op de schouders is gelegd maar ik heb veel geleerd in mijne worsteling om het levensgeluk en beiden francis en ik zijn vast besloten de zuur veroverde schat met vereende krachten vast te houden en er alle schadelijke elementen buiten te sluiten
het was een onverbeterlijke snater en daarom had ik haar maar eens naast mientje gezet voor haar eigen zielenrust en tevens voor de mijne en nu was er op een morgen een gaping tussen twee lessen
ook de nederige woning van den werkman met het prettige gerucht van blijde kinderstemmen françois haverschmidt familie en kennissen en het zijn niet enkel de kleine kinderen die met kloppende harten de komst van uw gezegend avondje verbeiden
maar vannacht had ze zo gehoest en vanmorgen keek ze zo koortsig uit der oogjes dat ze het niet op der verantwoording dorst te nemen haar met dat gure weer er door te sturen
een gang in en begon een trap op j te gaan t is hier erg donker mijnheer zei hij maar er ligt nooit lets in den weg
stamelde zij reeds zwaar en loom jij was het alleen mijn otto niet vincent niet st clare alleen jij jij otto o god en zij streed tusschen doodsangst en berusting
ik voelde wel hoe zeer het fier en onbaatzuchtig gemoed van francis hieronder lijden moest maar zij zelve had mij op hare wijze ontstemd zij had zich zoo meesterachtig aangesteld met over mij te beschikken als over iets waarmee zij handelen kon naar welgevallen dat ik het noodig vond haar te toonen hoezeer zij zich in dezen in mij had vergist
daarom is tie ook niet naar het klaine schooltje geweest nog geen dag het was sonde fan de centen maar nou kent 'ie ook nog niks nog niet eens tot tien tellen de juffrouw mot maar een beetje geduld met 'm hebben hier haperde ze even 'm niet te hard aanpakken
maar het zou nog beter warden een paar dagen later kwam ze uit eigen beweging bij me kijk nou 's juffrouw nou krijgt 'ie zo'n rond groen knoppie warempel riep ik opgetogen hij gaat een nieuw blad maken nu das een bewijs dat 'ie het goed heeft
en met een wenk aan francis die mijn leedwezen genoeg uitdrukte nam ik mijne plaats weer in als de freule nu mee wilde doen konden wij precies een partijtje quadrille maken sprak rolf dankje kapitein ik wil wel eens vrij van dienst wezen bepaal liever toertjes ik ga wat muziek maken in de eetzaal dat zal niemand hinderen
het mofje aan den mond en bijna iets verlegens in den knik waarmede zij de van larens de hijdrechten de oudendijks groette o ja ze was wel erg ziek dat was haar wel aan te zien
er ten minste uit leeren dat ik zoomin om de erfenis had geïntrigeerd als zij en dat zoo de testatrice de middelaarster was geweest van onze kennismaking het verkrijgen van hare hand voor mij niet was het middel om in t bezit der erfenis te geraken
maar de klas had zo'n vurige hekel aan haar dat ze me alles wat ik nu eens niet gemerkt had of eens niet merken wou kwamen overbrengen ze konden zo echt met wellust van haar komen klikken
en wat erger was den haat van het gepeupel op hem vestigde in die mate dat men zijn kasteel in de nabijheid van laeken plunderde en verbrandde en hem zelven die zich kloekmoedig tegen die baldadigen verzette op gruwelijke wijze vermoordde
mag ik een woordje spreken eer de freule met den jonker philosopheeren gaat viel de kapitein in als de generaal er bij is kunnen wij er niet over praten hoe denkt de freule over het vieren van den verjaardag ik had mij voorgesteld dat het ditmaal eens recht luisterrijk zou zijn maar als ik hoor van een verkeerden weg en van veranderingen en zulk gesnor dan word ik haast bang dat mijn plannetje in duigen zal vallen
en ook scheen het alsof er nooit iets anders dan zorg en narigheid verhandeld werd in dat gezin met de andere kinderen ging juudje om zoals ze het denk ik van haar moeder met de buurvrouwen had afgekeken wantrouwig scherp venijnig en bovenal kritisch
wij stapten de vestibule binnen waar wij den huisknecht vonden die de deur had opengedaan en die voor ons uitweek op militaire wijze de hand aan de muts brengende ondanks zijn livreirok droeg hij nog de soldatenpantalon zoodat men niet veel waagde met de onderstelling dat hij vroeger den generaal als oppasser had gediend
nu voelde zij zich opgewekt vroolijk gezond het speet haar gisteren niet de tableaux te hebben gezien waarvan zij gaarne door betsy meer had hooren vertellen en zij vreesde zeer dat de heer en mevrouw verstraeten haar ongesteldheid niet ernstig zouden hebben opgenomen die goede gezellige meneer verstraeten altijd vol vroolijkheid en gekheid en die lieve mevrouw
toen het eindelijk uitging als een nachtkaars wees mijn horloge tien minuten over half twaalf nog twintig minuten dus hoe ik ze heb om gekregen weet ik niet meer ik liet de kinderen al hun mooiste liedjes nog eens zingen maar zelfs dat gaf niet meer
werkelijk zat daar de generaal stokstijf en onbewegelijk als een doode zijn hoofd was op gedwongen wijze naar ééne zijde gekeerd en zou mogelijk dieper zijn neergevallen zoo het latwerk van het priëel nog maar weinig door de dunne bladeren bedekt het niet tegengehouden had
en zo tobden we al een paar maanden met trui voort zonder enige hoop op verbetering toen ik op een goeie dag opeens vat op haar kreeg en dat kan ik zonder enige trots vertellen want het kostte me niet de minste inspanning het was louter toeval
naar het huis de werve naar de werve herhaalde zij en verledigde zich nu eerst van hare hoogte af te dalen en tot op den zoom van de sloot te naderen van waar ik haar stond toe te spreken
dan kreeg ze een kleur als vuur en had wel een half uur noodig om weer op haar verhaal te komen en zoo is ze me een prettige flinke leerling geworden
ook dan werd zij leelijk hare leden zouden als in waterzucht zijn opgezwollen zoo men haar had opgevischt maar die dood was zalig naar men zeide men zag in het water dat zich boven de stervende sloot de schoonste kleurenprisma's in blinkend coloriet omwentelen
ik liet haar niet toe dien laatsten volzin uit te spreken zij moest boete doen met een kus voor die lasterlijke onderstelling wij zullen het zoo eenvoudig aanleggen als gij maar wenschen kunt francis maar wij moeten voldoen aan de eischen van t sociale leven en naar mijne innigste overtuiging ook aan de eischen der
gij weet willem dat ik volstrekt niet van het spel houd en dat ik er mij nooit toe laat bewegen dan op het uiterste sinds den dood mijner moeder die mij nog wel eens in haar whistpartijtje betrok had ik geene kaarten in handen gehad ik kan mij dus niet beroemen een geoefend speler te zijn
zij zouden na het déjeuner wel wat wandelen en verderop de duinen ingaan toen de vrede tusschen paul en etienne gesloten was ging frédérique met haar hoofd op eetjes knieën liggen terwijl hij haar met een halmpje in de ooren kietelde
maar ik voelde me vreemd ontroerd alsof ik een grote gift ontvangen had iets heel geheimzinnigs en heel moois en toen begreep ik dat het geen gewoon proletarenkind was dat voor me stond maar een betoverd sprookjesprinsje
hoofdstuk xviii i lili was boos zeer boos haar lippen beefden en de tranen welden haar bijna in de oogen ik begrijp volstrekt niet waarom hij niet gevraagd kan worden antwoordde zij marie wrevelig hij komt geregeld hier aan huis
mientje was er zowaar dwars voor in de bank gaan zitten en bekeek met oprechte bewondering het reusachtige geschenk woorden vond ze niet haar mondje hing half open en zo zat ze de sprookjesprinses en haar verfomfaaiden opschik aan te gapen
en dat is heel gelukkig ook want de generaal zou mij graag wat hij noemt geëtablisseerd zien vr zijn dood de goede man heeft nog niet het besef dat daar niet over gedacht kan worden en zou zich allerlei offers willen getroosten tot elk compromis toetreden om er mij toe over te halen
vormden zich verpoozende schertsende groepjes waarin de waaiers der meisjes als een gefladder van vlinders op en neêr wuifden er scheen een schitterend stofgoud als uit de lucht neêr te zinken
dan bestijgt hij juichend zijn vurig zwart ros en snel als de gedachte verdwijnt hij voor onze ogen en rijdt zegevierend het wonderschone sprookjesland binnen
en die vader die hem niet miste die hem bovenal niet terugwenschte ik kon niet nalaten den generaal aan te zien met de bijgedachte aan rudolf de fijne egoïst was weder in zijn humeur geraakt
juist juffrouw zo staat ze ingeschreven maar wij zeggen altijd maar juudje nog met het beeld van m'n oosterse prinses voor ogen richtte m'n blik zich op het bleke sjofele kindje in haar groenig zwarte omslagdoek en ik was blij om die naamsverandering
waarom ziet gij geen menschen waarom gaat gij niet met francis uit zij heeft den leeftijd zoo wat maar zij is nog te wild en te brusk ik zie niet dat zij wild en brusk is zij is alleen linksch en beschroomd als eene die zich niet weet te houden t is of ze nooit in goed gezelschap heeft verkeerd
behalve het aanzienlijk jaargeld dat hij mij biedt en de uitnemende gelegenheid om op de meest comfortable wijze den overtocht naar java te doen dat ik altijd verlangd heb te leeren kennen zijn de vooruitzichten die dààr voor mijne toekomst geopend worden zoo verlokkend dat ik aan de verzoeking geen weerstand heb kunnen bieden
waar zou ik eindigen als ik eens werkelijk een lijst wou opmaken van alles wat zo'n jeugdig stadsbewoner merkwaardig genoeg vindt om er zijn gedachten mee bezig te houden en bovendien kennis van te geven aan z'n medemensen
zij gevoelde er zich een weinig uit ter zijde geschoven en ze was te fier nu men haar raad versmaadde en haar opinie niet noodig scheen te hebben er zich in op te dringen eens zelfs toen zij mama zuster en broêr na het diner te zamen had gevonden en bespeurd had hoe het gesprek bij heur binnenkomst eensklaps was opgehouden
neen want de jonge pauwels was belast het in uwe eigene handen te geven en toen hij te z aankwam werd hem gezegd dat gij reeds vertrokken waart en dat alle brieven en berichten voor u bij overbeek moesten bezorgd worden maar daartoe had pauwels geen order hij kwam met het briefje terug
vooral met rekenen had ze moeite dan hielp ik haar nog wel even apart en dan ploeterde en zwoegde ze zelf verder tot ze de nieuwe sommen weer de baas was maar angstig en gejaagd bleef ze
i het avontuur van de opleidingsschool
door haar gesprek vol scherts en vroolijkheid vloog als een bliksemstraal die gedachte mevrouw van erlevoort hield slechts van haar ter wille van otto cathérine uit luchthartigheid en hun beider sympathie wortelde niet in eene overtuiging anders was het met de oude mevrouw van raat met cateautje met tina
zetten zult gij verstaan en ik was er aan bezig maar gij hebt mij zelf van het droevig relaas afgebracht grootpapa dan vond het zorgeloos en tegelijk weelderig leven bij zijn vriend te a zeer naar zijn smaak en bleef er tot in het voorjaar
en dadelijk m'n vragende blik begrijpend met echte vadertrots ja zij is de oudste onder haar heb ik nog een jongen en een meisje weer keek ik naar m'n oosterse prinses
en juist dat was het wat mij t pijnlijkst trof had hij medegevoel betoond voor de smart die ik hem klaagde had hij schuld beleden en mij vergiffenis gevraagd voor t geen hij mij onwillens had toegebracht ik zou mijne voldoening gehad hebben en al ware t met een verscheurd hart hebben berust in t geen van nu aan eer en plicht ons voorschreef
zij herinnerde zich dien vader met zijn tint als vergeeld ivoor en zijne bloedelooze doorschijnende vingers lusteloos en loom neêrliggende zich in de geestkracht zijns denkens plannen van groote werken scheppend en die van zich werpend na een eerste
hij zal nooit weten wie master smithson is en deze zal hem nooit onder de oogen komen maar t is een ander geval met rudolf von zwenken die hier is om in alle eerbiedigheid een onderhoud met zijn vader te hebben en die daartoe uwe tusschenkomst inroept francis
wist hij van een woord maar een of twee letters dan vroeg hij aan zijn zusje bijvoorbeeld wat staat daar en vond dan zelf uit uit welke andere letters het woord bestond met die nieuwe letters was hij dan weer in staat andere woorden te ontcijferen en zoo hadden al die vreemde figuurtjes in korten tijd voor hem geen geheimen meer
de kille lucht bracht vincent geheel tot zichzelven en zijn zonderlinge verlangens verdwenen nu zijn zinnen tot rust kwamen integendeel thans benijdde hij den drie anderen dat zelfde fyzieke en moreele plantenleven hetgeen hij kort te voren in hen geminacht had
omdat ze allereerst de slaven zijn van hunne eigene zwakheden hartstochten en bejagingen de meesten hunner zijn zoo bitter kleingeestig en onnoozel dat men ze om den vinger kan winden als men maar de moeite neemt hun zwak uit te vinden en dat te vleien
een onverschillige vlegel waar niets mee te beginnen was toen er dus tegenover mij nog onwil bij kwam of liever de zeer bewuste wil om duidelijk te demonstreren dat hij maling had an dat malle wijf kan ieder begrijpen hoe plezierige leerling ik aan hem kreeg
het was werkelijk een verrukkelijk uitzicht en als de zon nu en dan door de wolken schoot en er hare lichttinten op wierp waren er effecten die een schilder in geestdrift zouden hebben gebracht
adieu blijft u binnen meneer van raat anna de kindermeid ging bij vincent waken en het bleef zeer stil in huis terwijl henk zijn dutje maakte en betsy zelve opdat er geen rumoer door mina's onhandigheid zou ontstaan ben naar bed bracht otto en eline waren alleen in het
maar om op gaassie terug te komen in enige dagen ontpopte hij zich tot een allerleukst jong en tot een allerverschrikkelijkste leerling had ik hem alleen onder m'n leiding kunnen hebben had ik een flinke lap grond voor hem beschikbaar gehad ik zou mij geen idealer leerling hebben kunnen denken
ik zie er niet tegen op maar ik weet dat het vruchteloos zal zijn en daarom is het beter hierin niets te doen mijnheer rudolf zal zich herinneren dat ik ik zelve eenmaal onder tranen mijn grootvader te voet ben gevallen om hem te verbidden zijn zoon niet onverzoend in de ballingschap te zenden
als het dan in alle stilte de stoute schoenen aantrekt en op zijn beurt beproeft om ook eens voor den goeden heilige te spelen wat kijken de oudjes dan mal op den neus
om hem niet geheel en al een uitgeput wezen een lijk toe te schijnen nu die opwinding die opschroeving niet meer noodig waren viel ze als geknakt ineen
jonker leopold van zonshoven aan mr willem verheyst al had ik niet beloofd u een getrouw verslag te doen beste willem van mijn wedervaren en bevindingen op mijn avontuurlijken tocht ter verovering eener bruid
nee domme jongen je mooie handje he je nou weer een vuile neus waar he je je zakdoek dan gelate sofietje wil je hier blijve mot je valle en je mooie jurk vuil make lewie schop niet zo tege die steentjes je stoot je hele schoenen stuk
juist gezien grootpapa majoor frans zal te geener stond het commando afstaan aan haar mindere zij wil niets om zich zien dan slaven en vazallen en jonker leopold zal wel doen zich naar dit gebruik te schikken zoo hij lust heeft hier conspiraties tegen hare vrijheid te smeden
het hoofd stapte de klas uit het aan mijn beleid overlatend hoe ik het schreiende troepje weer tot rede zou brengen bij de deur knikte hij nog eens echt voldaan hij had bloed gezien
twee drie vier vijf de twee laatste vielen er in voor zij het fleschje had kunnen oprichten vijf zou dat te veel zijn zij weifelde een pooze met die vijf druppels zou ze toch zeker slapen
maar noem mij francis ik zal leo tegen u zeggen dat neven en nichten tegen elkaar is zoo vervelend sprak zij op gullen toon volgaarne en ik drukte opnieuw de hand die zich nu eerst vrij maakte terwijl zij voortging met een mengeling van schalkschheid en ernst die haar goed afging
nu ik echter op zijn minst tot half een in de klas bleef leek het mij nog de natuurlijkste straf het was trouwens ook de enige die ik voor hem wist te bedenken hem na twaalven het achterstallige werk te laten inhalen
de vreemdste klanken waarvoor in het alfabet geen letters bestaan stoot hij uit knalgeluiden snorgeluiden blaasgeluiden ik geloof zeker dat hij tachtig kilometer per uur aflegt daarboven op dat hek
in een andere kamer hoorde men kitty nog flink huilen te midden der engelsche frazen van cathérine en haar bonne maar den meesten last gaven de van rijsseltjes aan mevrouw van erlevoort mathilde en
dat hare kleederen onder hare bedienden moeten verdeeld worden behalve de kleinoodiën die aan u verblijven en dat ik alles wat mij geschikt voorkomt van het huisraad tegen taxatie mag overnemen het overige moet verkocht worden mogelijk vindt de jonker echter een of ander dat hij behouden wil als souvenir
moet er den hele dag aan denken telkens schiet het me opnieuw in de gedachte en dan vraag ik me af wat zou jij gedaan hebben had jij dat ook kunnen doen en is het ten slotte zo wel het beste en telkens rijst er een nieuwe vraag maar ik kan geen van alle beantwoorden
dat zie ik in en daar heb ik behoefte aan en nu wil mij eens gul uit zeggen of gij mij ondanks alles niet in uw hart gelijk geeft tegen grootpapa en den kapitein en ziet gij dàt kwam ik u vragen
dan heeft het eerst heel wat voeten in de aarde eer ze haar keus bepaald heeft wie al en wie niet mee zal doen en het versmade grietje of sientje legt zich ook niet zwijgend bij die uitspraak neer sau heet het dan en waarom mag ik nie majdoen ik heb jau gistere toch auk in de kring gekauze
sophie wist niet beter of hij deed bij zulke gelegenheid zijne gewone rondreize met zijn rentmeester om zijne verschillende bezittingen op te nemen en zich met pachters of boschbazen te verstaan
zijn scherts was haar een wanklank in de haar ongewoon ernstige stemming waarin zij onwillekeurig door haar gedachten was gekomen scheen de herinnering aan die pooze van wuftheid haar een echo van vervlogen wenschen toe neen zij wenschte zich aan geen berispelijke onzinnigheden toe te geven zij wilde verstandig zijn als otto was
z'n entree was niet bepaald glorierijk k herinner het me alsof t gisteren was nog zie ik het holle vierkante schoollokaal met z'n naakte smakeloos roze gekalkte muren nog troostelozer in het vale licht van de grauwe januari morgen
herhaalde zij telkens luider en scherper en toen zij het laatste afgewezen bijna gillend had uitgeroepen viel zij bleek als eene doode in een armstoel neer
nu eerst toonde zij weer deelneming in t geen er voorviel maar om ons tegen te staan ik was vast besloten den strijd niet op te geven volstrekt niet freule beet ik haar toe uw grootvader is de eenige rechthebbende op het kasteel en zijn testament dat u zijne rechten overdraagt is niet van kracht bij zijn leven
da's nou steefie zei ze bij wijze van voorstelling niewaar steef en ze trok moederlijk z'n bonten schortje nog wat af en zette z'n rood katoenen flaphoedje recht terwijl steefie z'n gaaf rond kindergezichtje naar me ophief en me met zijn schrandere donkere kijkers aandachtig bekeek
maar de aanleiding die hem er dan tenslotte toe brengt de wapens neer te gooien en zich onder je vaandel te scharen die aanleiding is altijd een heel toevallige en je zult er vergeefs in enig pedagogiekboek naar zoeken
aan de eischen der wet moest voldaan worden aan het voorschrift der testatrice evenzeer eene beslissing moest er genomen worden dat is alles waar maar ik zag niet in waarom men haar geene maanden zou geven terwijl men haar nauwelijks weken had gegund
tot zij in de avondschemering die tusschen de zware gordijnen viel insliep steeds met het hoofd op zijn knie hij verroerde zich niet maar bleef onbeweeglijk op haar staren en voor het eerst sedert hij haar liefhad rees iets als een twijfel in hem op of alles wel worden zou zooals hij het zich voorstelde
hoesaj de andere drenzen om schajpe saale ofer de saj en wordt eindelijk na veel gesnib en vinnig gekibbel de knoop doorgehakt dan kun je er zeker van zijn dat er een stuk of wat nijdig weglopen
daar heb je t al riep de generaal die oude juffrouw zal zeker een vriendin van freule sophie zijn geweest en het werd aan deze niet op de vriendelijkste manier overgebriefd wees niet zoo voorbarig grootpapa gij neemt de pointe van mijn relaas af eer het er aan toe is
laatst zou ze hem weer op een verhaal trakteren hé ja moeder zei het ventje maar dan eens niet zo'n verhaal van na dien tijd ik merk met schrik dat m'n verhaal van trui ook veel gaat lijken op één van na die tijd
rolf stond haar getrouw bij in het voordienen van het déjeuner want frits had zijn post bij de deur en die was geen sinecure het programma liep af zooals francis had
en toen de woude het dier verwijderde werden zij beiden zeer geplaagd zij als een schuchtere jonkvrouw hij als een dapper ridder die de monsters om haar heen versloeg maar wat doen wij toch voor buitengewoons dat wij het altijd moeten ontgelden riep georges ach georges trek het je toch niet aan sprak lili ze doen het om geestig te zijn
liesbeth kwam het eerst blijkbaar had ze er op geloerd zie je nou wel zei ze triomfantelijk toch ook met een ietsje verwijt in haar stem heb ik het je niet vooruit gezegd nou heb je het land dat je d'r uit gegaan bent
ik wist dat men niet matineus was op de werve het ontbijt althans was op geen al te vroeg uur bepaald de vraag was dus maar hoe naar buiten te komen zonder den goeden frits in zijne rust te bekorten
de vorige avond toen ik het opgezocht had was ik zeer tevreden geweest over mijn vondst en had me er een groot succes van voorgesteld maar het lag zeker aan mijn vertellen die ochtend
och al hebben wij nog zoo'n vasten wil en de omstandigheden zijn ons tegen dan zijn zij de sterksten daar is niet aan te doen ik althans heb dat tot mijne schade ondervonden al verzekert potgieter ons t genie blijkt toch de omstandigheên te groot
maar ik weet niet of ze me verstond toen ik haar na een paar lieve woordjes losliet zakte haar hoofdje weer voorover en zo met hangende schoudertjes haar tas bungelend langs haar benen sjokte ze de gang door
zeker amy zeker ik begrijp dat fanny liever buitenshuis is en jij zelf ook jullie en oom ook moeten je eigen weg gaan goed
neen geen droom de werkelijkheid werd verdrongen in het uiterste contrast met de liefelijke beloften der eerste wie mij dat een uur te voren geprofeteerd had zou ik helder hebben uitgelachen
kinderen nou allemaal opletten ik ga sommen opgeven ze komt vlak voor het rijtje staan en wijst beurtelings kind voor kind aan hoeveel is twee en twee
dat's een hard oordeel freule mordaunt en mij dunkt dat gij nog niet het recht hebt om het met zooveel beslistheid te vellen het komt van majoor frans die maar al te goed in de gelegenheid geweest is die heeren in de kaart te maken
blijf je dan bij ons eten van middag vroeg betsy huiverend dolgraag maar ik ben moê je zal niet veel conversatie aan me hebben wat doen jullie van avond we gaan naar de oudendijken ben je niet geïnviteerd neen ik maak er nooit visites
of om eenvoudigweg maar een klein twistgesprek met een buurvrouw op touw te zetten waarbij de hele buurt uitloopt wat ze dan zo heftig te betogen hebben wel ten eerste rijst er onmiddellijk verschil over de kwestie of beklaagde al dan niet schuldig is aan het hem ten laste gelegde
zooveel fijne tafellakens zooveel fijne servetten van zooveel en dan gewone voor iederen dag van zooveel en nog van die beeldige sloopen met geborduurde letters van zooveel die waren niet duur in de louvre betsy moest bedenken ze behoorde nu goed op de dubbeltjes te gaan letten
die niet door eene crinoline werd opgehouden zij had het prachtige haar met zorg gekapt in vlechten en eenige loshangende lokken een paar grisanticums die er losjes waren ingestoken maakten de eenige parure uit zij droeg geen enkelen diamant hetzij zij werkelijk niets van dien aard meer bezat hetzij ze zulken opschik versmaadde
maar na zo heerlijk uitgeraasd te zijn gun ik geen een onderwijzeres een engelientje in haar klas te hebben dat dan in het speelkwartier op de onzalige inval komt schooltje te willen spelen
nu zei hij gewoonlijk niet is t daar erg mooi bob zij i noemde hem op zijn verzoek altijd j bob j hoerlijk vol bloemen bolerbloemen meizoenijes en
paul wat laat je ons klimmen en dalen in die warmte en ik glijd telkens uit het is een heele reis naar dat lieve plekje en dan die vervelende takken ze vermoeien me ai zij bezag hijgend haar vinger dien een doorn geschramd had
vaak heb ik het kind met zorg erop aangekeken en bij mezelf gedacht stumper wat moet er van jou terecht komen hoe zul jij je ooit door het leven slaan
onder welke rubriek moet ik u dan stellen nicht waarheid is dat ik op het eerste gezicht niet recht wist waar ik u voor houden moest het is waar zei ze glimlachend voor iemand die mij niet kent moet ik er nu wel wat vreemd uitzien
niet het was die stille nicht wirkt wirket die rauschende nie zij schudde ontkennend het hoofd dan is dit punt in uwe vorming althans verwaarloosd
ziezo ik was zo ver even nog een laatste afscheidsblik langs de bankenrijen en toen opeens zag ik iets dat me ondanks mijn zelfbedwang toch de tranen in de ogen deed springen
de onweerswolk had zich intusschen te goed gedaan aan het brood en vleesch dat hij met verbazende gretigheid en gulzigheid verslond dronk een paar glazen wijn achtereen uit en scheen nu genoeg bij kracht om nog eens een aanval op de schikkelijkheid van francis te wagen
het lot heeft mij zoowel ootmoed als ernst geleerd en ik betreur dat niet ijdele hoogmoed brengt ons zeker ten val en het is ijdelheid als men zelf arm aan verdiensten op de voorvaderlijke grootheid stoft
in de lege klas was het kil en doods nu vlug pakte ik mijn eigendommen bij elkaar toch opgelucht dat het nu achter de rug was het afscheid van mijn collega's kon kort zijn met de enkele voor wie ik sympathie had opgevat bleef ik de kennis toch aanhouden
en men sliep in steeds dieper en dieper zinkend als in deinende kussens en de lelies en biezen van een meer zouden de verdronkene tooien als een ofelia maar zulke meren met lelies en biezen kende zij niet en in den haag waren slechts stinkende groene grachten o dat nooit
is zulk een triomf niet een meer waardige dan het schuchter terugwijken voor de meening van wie weet wien die zich door wie weet wàt heeft gevormd is het niet een wat al te plompe heerschappij die het vormlooze schepsel mee voert over de
en waarom je me nog steeds zo levendig voor de geest staat een echte baangrachter was ze kort en stevig in elkaar getimmerd met een paar felle blauwe ogen stroblond haar waar een gouden gloed over lichtte
genoeg ik vond een lust in de mannelijke studiën zonder de vrouwelijke plichten te verzuimen zelfs de vrouwelijke behaagzucht was in mij wakker geworden vroeger had ik zeer weinig om mijn uiterlijk gegeven nu nam ik er acht op en was zorgvuldig in de minste kleinigheden