rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
mooglyk maken zy het kleinste getal uit wy hebben t is waar een zeer bepaalt doorzicht doch wy zyn echter niet blint en men kan zo wel het verstandelyk als het lichaamlyk oog gewennen om aandagtiger en een groter horisont af te zien dan wy wel gewoon waren
zij was heel tevreden over paul en freddy had hem ook gaarne mogen lijden niet waar niet waar je mag hem immers ook herhaalde mevrouw dringend toen freddy iets onhoorbaars had gestameld o zeker zeker stotterde freddy ten tweede male
ô ja zeg gy ons mejuffrouw wat of gy van hem denkt betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart ik wel my dunkt dat gy beiden gelyk hebt de heer edeling heeft het voorkomen van een braaf man en my dunkt dat hy ook geen onaangenaam man is
de booze matz is weer eens dol geworden heette het nu in de rondte en de andere misdadigers grepen hem worstelden met hem drukten hem krom zoodat zijn hoofd tusschen zijne knieën zat en daar bonden zij dit vast zoodat het bloed matz bijna uit de oogen en uit alle poriën kwam
het was nu nacht een kille wind blies over het hoofd van den dominee hij sloeg de oogen op en het was hem alsof de maan in zijn kamer scheen maar deze scheen niet
zy is geheel versierd door argwaan en opgelapt met vuilaartige gevolgtrekkingen ik verwaardig my niet die te copieeren herroep die in uw geheugen en weet dan dat deeze uitmuntende vrouw te beminnen
mager als een geraamte van koude sidderend hongerig klampt de grijsaard zich met al zijn gedachten aan zijn geld vast zij zagen hem koortsachtig van zijn ellendige legerstede opspringen en een lossen steen uit den muur nemen
veele middelen bleven niet ongezegend ik verlangde altoos naar tantes oeffendag wat zal ik meer zeggen gy kent my medelydend meêgaande
ik lieve lotje ik bid u haal het boek op dat juffrouw buigzaam het aanstonds zie en nu geef ik u myn lieve letje eens in ernstig en gemoedelyk overwegen met welk een boek het goeje schaap afkwam doch al hadt gy al de wysheid der egiptische
geef mij een haar maar een enkel haar van het hoofd van den zondaar wiens vuur nimmer zal uitgebluscht worden van dien zondaar dien god tot eeuwige pijn in de hel zal werpen
otto wilde eline laten voorgaan in den nauwen doorgang tusschen de bezette stoelen der verandah en den halven cirkel der staande toehoorders maar zij wendde zich om en fluisterde even luisteren wil je
zyn baldadig leven ruïneerde zyne gezontheid en ik zag nu wél dat geen rykdom hoe groot bestant was tegen eene verteering die in weinige maanden duizenden beliep
was het einde van het lied de sneeuwman luisterde echter niet meer naar hem hij keek steeds maar naar de woning van de huishoudster in haar kamer waar de kachel op haar vier ijzeren pooten stond en zich in dezelfde grootte vertoonde als de sneeuwman
maar bij iederen opstand en nog meer zooals nu geweest was na een tijdelijke overwinning gevoelde zij zich krachteloozer en krachteloozer om dien strijd met zoo ongelijke moreele wapenen voort te zetten
er verspreidde zich een schemering om hem heen de heldere zon van god scheen in de kamer waar zijn vrouw levend vriendelijk en vol liefde hem uit een droom wakker maakte die hem door god gezonden was
mejuffrouw styntje doorzicht aan mejuffrouw zuzanna hofland vriendinne hofland ik weet nog niet of ik my over uw geval bedroeven of verblyden moet maar ik ben zeer neêrslagtig als ik zie dat er zulke goddeloze menschen in de waereld zyn die
en in den tuin gingen al de eendjes wandelen en ook de kat zij bakerde zich in de zon en likte den zonneschijn van haar eigen poot af
ja snikte zij je gooide je geluk weg met den brief niet waar weet je zeker dat je je geluk niet voor de tweede maal weggooit als je mij nu geen ander antwoord geeft of kan ik nooit je geluk worden kan dat otto alleen zij zag hem dwepend aan
mejuffrouw zuzanna hofland aan mejuffrouw styntje doorzicht lieve vriendinne ik ben te beschaamt om je onder de oogen te komen daarom schryf ik u deezen brief
en de tranen vloeiden hem uit de ogen als een stroom der genade en der liefde welks verkoelende wateren het eeuwige vuur der hel uitblusten daar kraaide de haan
maar hoewel zij otto hiervoor schertsend gewaarschuwd had op den grond van heur hart had zij gevoeld dat het zalig was zich zoo geheel en al aan een man te wijden als suzanne zich wijdde aan van stralenburg zoo als een trouwe slavin in heur meester in een man op te gaan slechts voor hem te bestaan en geheel en al zijn eigendom te worden
aan mijn zijde zweeft ge waarheen uw gedachten maar willen voor de mensen onzichtbaar dringen wij hun geheimste vertrekken binnen maar met vaste hand moet ge hem opsporen die tot eeuwige kwelling uitverkoren is en voor het hanengekraai moet hij gevonden zijn
ziet wel dat ik nog al myn verstand niet heb weg gedartelt vaarwel ps zo uwe eerwaardige en tedergeliefde moeder aan willem schryft
zoo werd het haar als een redding uit een afgrond van droefgeestigheid waarin zij al dieper en dieper wegzonk toen zij henk en ben beiden de trap hoorde opkomen zij naderden zij vernam hun stemmen er werd luidruchtig gebeukt op haar deur
ik zou mij zo graag eens willen bewegen als ik dit kon dan zou ik nu daar ginds over het ijs heen glijden evenals ik de jongens zie glijden maar ik heb daar geen verstand van ik weet niet hoe men loopt
xi eline was nog steeds verlegen ik geloof niet dat oom het goed vond dat ik uw raad opvolg sprak ze toen zij alleen waren misschien ook niet dat u niet meêging st clare zag haar kalm verwonderd aan
of het spel sprak daar kwamen geene liefhebbers indien onze vriendin hadt kunnen bewogen worden om eene aanpryzende v o o r r e d e voor tante te schryven mooglyk zou men haar gezogt hebben
buiten intussen zongen al de vogeltjes zo vrolijk en de zon scheen zo warm het was alsof ieder bloempje zei god gij zijt zo onbeschrijfelijk goed voor ons allen ja buiten was het volstrekt niet zoals de dominee preekte
ik vroeg daar aan myn man hoe is het nu myn beste beter beter zei hy en hy hief dankbare oogen ten hemel zorg voor u ging hy voort zorg voor het pand onzer liefde hy zweeg zo vermoeit was
barmhartige god geef gij haar den vrede dien ik haar niet heb kunnen verschaffen dien heb ik nu zei de doode het was een hard woord uw wanhoop aan de menschheid uw somber geloof aan god en zijn schepping dat mij naar u
ik moet eindigen ô hoe vol bekommering ben betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart ik leef gelukkig en dus beveiligt voor alles kwaads ik ben altoos uwe ware vriendin ps zo als ik aen uwen ontfing heb ik die beantwoort onze willem is gister avond gezont en fris gearriveert
en raad eens waar bij de oude lantaarnopsteker deze had de burgemeester en de gemeenteraad om de gunst verzocht uit hoofde van zijn langdurige en trouwe diensten de lantaarn te mogen behouden die hij zelf op de dag waarop hij zijn post had aanvaard
hij moest ze verlaten vaderland moeder al zijn dierbaren of in de stroom der algemeenheid ondergaan de oude torenklok had het goed zij stond tegen de muur der kerk te marbach goed bewaard bijna vergeten
er waren dus genoeg waskaarsen voorhanden maar het kwam de beide oude luitjes niet in de gedachten een klein eindje in de lantaarn te zetten daar sta ik nu met al mijn gaven dacht de lantaarn ik heb alles in mij maar kan er hen geen deelgenoten van maken
het standbeeld van hem wiens naam zijn vader eenmaal als johann christoph friedrich in zijn bijbel schreef het metaal vloeide gloeiend in de vorm
hy woont daar als een klein prinsje hoor ik dagt kom myn blesje moet ook eens met baas uit zie t beest is my zo lief als myn snap zo als het ook wel merken kan
in aandenken bleef de oude klok bij de knaap die in armoede opgroeide lang en mager met roodachtig haar en een gezicht vol zomersproeten ja zo zag hij er uit maar daarbij had hij een paar ogen zo helder en diep als het diepste water
en tagtigste brief mejuffrouw aletta brunier aan mejuffrouw de weduwe spilgoed moederlyke vriendin gy staat my immers toe u dus te noemen
maar daarvoor had men hem geen vrijplaats aan de militaire school en ook geen kleederen en voedsel gegeven hij had immers hier reeds het nummer gekregen voor het pennetje dat hij zijn zou in het groote uurwerk waarin wij allen behooren
en zoudt gy myne saartje indien gy eens eene voor u slegte party deedt wel immer den troost hebben die er ligt in de betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart overtuiging dat gy uwen wil aan dien uwer ouders hadt opgeoffert
zoveel was zeker dat zij van den lantaarnopsteker en diens vrouw die haar bijna als een lid der familie beschouwden gescheiden zou worden
de zorg voor myn kind gaf my den moed die my ontbrak ik beproefde of ik dit dol mensch niet tot staan konde krygen vergeefsch van welk eene zyde was hy te raken die de huwlyksbanden verscheurde betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart en ongevoelig was voor de tedere inspraak der natuur
toen wist de lantaarn zich weer goed in alles te verplaatsen zij zag alles even duidelijk alsof het nu nog gebeurde ja de wind had haar inwendig goed verlicht
dodelyk ongerust over myne geliefde moeder onpasselyk door het gestadig zitten in eene ziekenkamer verstoken van lucht dien balsem des levens van licht dat den geest opheft zonder de minste afleiding
wel letje en ik vind dat gy hem nader bespiet hebt dan ik of uw oordeel heeft geen grond veel aangenaams heb ik juist niet in hem gezien maar my dunkt dat hy er uitziet als een braaf man
alle mensen in de gehele stad wisten welk een bijzondere kracht die kleren bezaten en allen waren verlangend om te zien hoe slecht of hoe dom hun buurman was
hoe nu dacht de keizer ik zie niets hoegenaamd ben ik dan zo dom deug ik dan volstrekt niet voor keizer dat zou het verschrikkelijkste zijn wat mij kon overkomen
ô waarom myne jaantje hebt gy gisteren niet by ons geweest niets ontbrak er aan myn geluk dan uw byzyn ik geloof niet dat men met meerder betaamlykheid met meerder blydschap een party als die van gisteren zoude kunnen uitdenken en uitvoeren
hij bekommerde zich niet om zijn soldaten hij bekommerde zich niet om den schouwburg en hield er slechts van uit rijden te gaan om zijn nieuwe kleeren te laten zien
ik merk dat juffrouw hartog uw discours zeer ongevallig is de juffrouwen lotje letje en ik zyn drie kleuters ei lieve laten wy dan toeluisteren want ik verwagt dat eene dame die zo veel ouder is dan wy ook merkelyk wyzer zyn moet
lieve hemel dacht hij zou ik nu zo dom zijn dat had ik nooit gedacht en dat mag niemand weten zou ik niet voor mijn ambt deugen neen het gaat niet aan te vertellen dat ik de kleren niet heb kunnen zien
het juffertje koopt hier nog al dikwyls een wissewasje handschoenen of zo ik stond verbaast ik heb zeide ik met deeze juffrouw op ons eerste fransche school gegaan
en dan luisterde de oude vrouw in gespannen aandacht naar hem en sloeg een heimelijke blik op de beide olifanten van aardewerk die voor bloempotten dienden ik kan mij dat alles best voorstellen zeide zij
het waren beide de dames zy hadden geen oog geloken de goede frits die ook op was bragt ons theewater wy ontnugterden jufbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart frouw letje sloeg voor om den knegt zagtjes uit te laten de meiden kamer is agter boven om hem naar de muiderpoort te zenden om te zien och zei ze wat mag ik praten t is immers te beuzelagtig
dat is een heerlijk geschenk geweest zeiden zij de prachtige sterren waarin ik altijd zoveel schik gehad heb en die zulk een heldere glans rondom zich verspreiden als ik nooit van mij heb kunnen geven
frédérique bleef een oogenblik in de serre en voegde zich daarna bij de meisjes zij mengde zich in heur aller gesprek zonder te laten blijken dat een angstige gedachte haar bezighield maar eensklaps hoorde zij betsy zeggen paul is in de stad weet u hij heeft bij ons koffie gedronken
o wat staan zij goed wat zitten zij prachtig zeiden allen welk een keurig fatsoen welke schitterende kleuren dat is een prachtig
met eeu zware gevederde pen in myne regterhand met het fyne puntje digt aan t papier terwyl ik op iets staröog t is het zelfde wat ook zeer diepdenkent een stuk pen kaauw en geheel en al vervult ben met myn vriend cornelis edeling dien ik nooit dan met eerbied betracht over wien ik my hoogst verwonder
maar stel u eens in myne plaats konde ik eene juffrouw by my innemen voor wie myn zoon zo lang hy u kende de tederste genegenheid kweekte daar ik my zeer verzekert hield dat willem u zo gelukkig niet kon maken als ik u eens wenschte te zien
wat geeft gij vroeg de wind ik geef niets antwoordde zij ik ben immers aan het afnemen en de lantaarns hebben mij nooit verlicht maar wel heb ik omgekeerd de lantaarns verlicht en met deze woorden verschool de maan zich weer achter de wolken om verder aandringen te voorkomen
des te luider klonk het in de borst van de jongeling en hij zong het uit in de kring van zijn schoolmakkers en deze tonen klonken over de grenzen van het land
zy dat zal ik u zeggen myn vader was druk in den tuin bezig den helen dag met de arbeiders toen de knegt met de fargon kwam en hem belastte zyn heer optewagten doch niet te laten blyken dat hy zyn heer was
de droom de droom van bertha mompelde gijsbrecht
dit scheen de lantaarn een slecht geschenk toe en de wind dacht er evenzo over is er niemand meer die wat te geven heeft blies hij zo hard als hij maar kon
stilde haar niet meer ergerde haar integendeel zij had hem ook niet lief om hemzelven dat nooit zij dwong zich nog lief tegen hem te zijn uit medelijden al zijn fierheid richtte zich gegriefd op toen hij dit doorzag en een oogenblik dacht hij er aan haar heur medelijden in het gezicht te werpen zooals zij hem zijn
mooglyk is uwé van gedagten dat elk die zich niet met het air van ongeloof voordoet een lagen geest is en dan is voor my niets raadzelagtigs in deeze uwe zeer vreemde gedagten over deezen waardigen
de nieuwe kleren van de keizer daar was eens het is al vele jaren geleden een keizer die zo ontzaglijk veel van nieuwe kleren hield dat hij al zijn geld uitgaf om mooi gekleed te gaan
alle mensen zeggen dat je op je trouwen staat ik ben al tweemaal aan uw huis geweest doch juffrouw was uit en ik kom weinig uit en t is by ons vreeslyk drok t is nu net drie weken dat ik aan deuzen schryf neem men stoutigheid ten besten was ik maar weêr zo in men eigen gedoentetje by juffrouw wat zou ik bly zyn
er waren op dezen dag juist honderd jaren verlopen sedert die dag waarop de torenklok te marbach aan de lijdende moeder troost en vreugde had verkondigd toen zij het kind ter wereld bracht
die vrouw weet my als wasch te vormen en god geve dat ik eens zo worde als zy voor haar zelf en voor allen met wie zy omgaat is zy is geheel les om dat zy geheel betrachting is niemand uwe uitnement brave moeder uitgezondert bemin en eerbiedig ik zo zeer als deeze vrouw
en de vriendschap vervangt zeer eigenaartig die liefde die de behoeftens der jeugd en der gezontheid zo wel als die van het hart voldoet ik zal wat by tyds naar myn zoon en dochter smit vertrekken myne naatje heeft de gelukkige altoos heldere uitzichten onzer jonge vriendin geenzins myn gezelschap weet ik zal dààr nodig zyn
ja ook nog een ander paar ogen herinner ik mij wat kunnen onze gedachten toch snel van het ene op het andere springen hier in de straat had er een begrafenis plaats een jeugdige schone vrouw lag in de lijkkoets in de kist die met bloemen en kransen bedekt was
de keizer ging er met de voornaamste heren van zijn hof zelf naar toe en de beide bedriegers hieven hun ene arm in de hoogte alsof zij iets vasthielden en zeiden
een klok waaraan zware loden gewichten hingen deed onophoudelijk tik tak en deze liep altijd voor maar dat was beter dachten de oude luitjes dan dat zij naliep
op verviel ik in eene allerdiepste droefgeestigheid ik werd de elendigste aller vrouwen ik had geen een vriend want de lieden daar ik inwoonde waren gewent my met die ondergeschiktheid te bejegenen die myne geboorte en ten hunnen opzichte ruime omstandigheden eischten
de klok werd ver weggebracht verder dan men haar van haar vroegere hoge toren af ooit had kunnen horen en de jonkman ja de klok in zijn borst klonk verder dan zijn voet ooit zou wandelen zijn oog ooit zou zien
hy riep met een vloek u gaan ophangen voor ik u den hals breek de kerel ging weêr heen en zei dat zo myn heer de hand niet wilde lenen hy zyn paarden kwyt was razent en scheldent ging hy heen en stiet my van de deur weg die hy
de oude lantaarn verklaarde dat geen hunner voldoend licht gaf om de post van straatlantaarn te bekleden maar dat wilde geen van drieën geloven
de meid kwam voor en bregtje zei ik kan ik myne jonge juffrouw niet eens spreken jou jonge juffrouw woont hier niet meer zy is weggelopen en is nou in een goddeloos huis daar zy alle ondeugentheid doet en als een openbare ligtekooi met allerlei ploerten en komedianten zich ophoudt daar moet jy haar zoeken
ik geloof haast dat zij op de lantaarn is neergekomen nu als er zulke hooggeplaatste personen naar de post dingen kunnen wij wel naar huis gaan en dat deden zij ook alle drie maar de oude lantaarn gaf opeens een verwonderlijk helder licht van zich
t was postdag ik was blyde dat myn voogd by my kwam thee drinken de heren lieten zich in kommetjes de thee brengen wy zaten als ouwe lui te snappen en over byzondere zaken te keuvelen toen myn beste willem inkwam
zij had niet gedacht dat ze zoo diplomatisch kon zijn de oude vrouw in heur hart wist zijzelve niet wat zij wilde en had zij geene overdachte voornemens alleen gevoelde zij een behoefte frédérique beter te kennen dan zij deed eenigszins te raden wat er in de ziel van dat mooie meisje omging nu op het oogenblik dat zij koutte met de moeder van den man dien zij afgewezen had
de keizer zonder al spoedig daarop weer een andere eerlijke staatsman naartoe om eens te zien hoe het met het weven ging en of zijn kleren haast gereed waren
ik zal vandaag eens ter ere van mijn man illumineren en de lantaarn knarste met haar blikken schoorsteentje en dacht wacht eindelijk zal er toch een licht voor hen opgaan
myn vader wil volstrekt dat ik niet buiten zyne kerk trouw stondt de goede man niet in het begrip dat geen vader moet reden geven aan zyne kinderen dat zyn gezag alles afdoet ik zou hopen hem vroeg of laat te zullen overtuigen dit is zo niet zie daar my ongelukkig
en zo een samaaartje staat my z wél want ik ben schoon uit de kluiten gewassen ik ben volmaakt gezont en zo vrolyk als een vogeltje de dames houden allen veel van my en ik van haar wy leven niet als by tante maar ik geloof niet dat wy ongeregelt leven
de oude torenklok had men ondertussen bijna vergeten dat zij nog eenmaal naar de smeltoven zou moeten gaan was vooruit te zien en wat zou er dan wel van haar worden
kijk maar eens ik ben al klaar zei de keizer staan ze mij niet goed en daarop begaf hij zich nogmaals naar de spiegel want het moest de schijn hebben alsof hij zijn sierlijke kleding daarin eens goed bekeek
het duurde wel een half uur eer alles in t stal gedaan was want de paarden waren als wilt en allemaal door de strengen dat was het maar myn heer ging in zyn huis en vader in t boerenhuis ik geloof dat hy elderments op zyn neus gekeken heeft toen hy u niet vondt
verblind door een zee van kleuren en licht heeren weken uit voor een paar lachende meisjes op den achtergrond der zaal klommen jongelieden op stoelen om beter te zien la mort de cléopâtre las betsy van raat aan mevrouw van erlevoort voor die haar het programma had gereikt
en de lantaarn wenste dan van ganser harte dat er een waskaars voorhanden geweest was die in haar kon opgestoken worden dan zou de oude vrouw alles tot het kleinste toe nauwkeurig zo hebben kunnen zien als de lantaarn dit zag
ik bestorf als myn linnen zie meisje al die grote gevoelens zyn by my niets dan meisjes beuzelaryen evenwel gy zyt nog te bekoorlyker nu gy zo een fraai rolletje speelt kom myne saartje laten wy gelukkig zyn de tyd is kostlyk zo gy ten minsten dwaas betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart genoeg zyt om naar huis te willen keeren
ach otto ik ik weet niet wat ik vind ik voel het alleen je kan niet gelukkig met haar zijn sprak zij met een onwrikbare overtuiging hij vatte haar glimlachend bij de hand je spreekt werkelijk of we morgen gingen trouwen
en zij schitterde van schalkschheid en overmoed zij genoot met geheime vreugde in haar gedachte aan fabrice en zag vincent driest in de oogen hij kon toch die gedachte niet raden hij schaterde het uit de levendige dartelheid die haar loome elegance gedurende hun gesprek vervangen had
de wind had kunnen vertellen van de bleken vluchteling die weken maanden lang in de ellendige herberg doorbracht waar ruwe vreugde heerste terwijl hij van idealen zong het waren moeilijke dagen zelf moet het hart lijden en de beproevingen doorstaan waarvan het wil zingen
de derde persoon was een glimwormpje waar dit vandaan gekomen was begreep de lantaarn niet maar het was er en licht geven kon het ook
want zij had verklaard dat zij beter was en niet meer hoestte dat dit lange thuis blijven haar toch niet goed zou doen en haar zou verwennen en dat zij over een paar dagen uit wilde en toch niettegenstaande dit voornemen scheen het haar buiten siberië toe zooals zij in den tuin de bevroren sneeuw hard en blank zag liggen op de dorre takken der boomen
dat dit huwlyk zeer rampzalige gevolgen gehad hadt dat mevrouw spilgoed in allen opzichte een voorbeeld van deugd van zedigheid van geduld zo wel in haar huwlyk als in haren weduwstaat geweest was en zich thans fatsoenlyk geneerde door het in den kost houden van ordentlyke juffrouwen
van die tijd af genoot zij meer inwendige rust en dat had de oude brave straatlantaarn wel verdiend einde van de oude straatlantaarn
uitgaan en de waarde lieve zieke alleen laten ik zou my zels braaf afkloppen zo ik betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart er aan dagt t is een plaizier zo een vrouw optepassen t moeit my maar dat zy zo verlegen is met onze
maar hij heeft immers niets aan zei eindelijk een klein kind hoor de stem der onschuld nu eens aan zei zijn vader en de een fluisterde de ander toe wat het kind gezegd had
het je waarlyk dat sara zo opgeschikt gaat wel my niets ter waereld de stalen en patronen betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart lagen in haar gruwzaam hart gereed en de duivel zag maar naar gelegenheid uit om die tot daadlykheid te brengen
zij gevoelde het nu het was een hartstocht die haar gedachte vervulde als met een schat van zaligheid een liefde waarvoor zij alles zou kunnen opofferen wat hij zou kunnen vragen en romantische voorstellingen verhitten haar hersenen die den last der melancholie een weinig hadden afgeschud na henks opbeurende woorden
wel myn hart springt op als ik een hollander zie en geen wonder myn snap is net al eens en dat is nu maar een hond wil ik spreken zo dat ik hield hen beide en dogt t is een verleidelyke plaats en als zy by myn zyn valt er niet op marode te gaan
zij luidde en luidt nog aldoor over de oceaan over de ganse aarde heen maar bepalen wij ons voorlopig tot de torenklok ook zij verliet marbach zij werd voor oud koper verkocht en voor de smeltoven in beieren bestemd
juffrouw buigzaam was wel voldaan over zyne redenen ik plaag letje gruwlyk met hem want hy schynt voor haar zéér véél attentie te betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart hebben schoon hy my zyne bibliotheek heeft aangeboden nevens eene keurlyk geschreven catalogus om te zien wat my zoude aanstaan
ô mevrouw zeide ik met myn aangezigt op hare naar my uitgestrekbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart te hand bukkende ô mevrouw het arm arm meisje r is de snootste kerel die ooit der sexe lagen leide wat zal van my wat zal van haar worden
wat lachte hij prettig vol en luid als schaamde hij zich niet voor zijn lach zij lachte terug zij schertste eveneens en zij bespeurde hoe hij haar aanzag met een geheel anderen blik dan met dien van overmoedige onbeschaamdheid waarmede hij françoise en ange en léonie
de eerste persoon was een haringkop die in de duisternis insgelijks licht van zich kon geven hij beweerde dat het heel wat olie zou uithalen als hij op de lantaarnpaal geplaatst werd
ik zal mijn oude eerlijke minister naar de wevers toe zenden dacht de keizer hij kan het best beoordelen hoe de kleren er uitzien want hij bezit verstand en niemand is beter voor zijn ambt geschikt dan hij
slobkousen droeg hij een stijve das en een gepoederde pruik en kundigheden bracht men hem aan en wel onder het commando van mars houdt front
uwe pupil die lieveling van myn moederlyk hart waarlyk t is of zy myn eigen kind is geeft my alle onbedriegelyke tekenen van een zeer braaf gemoed zo wel als van den aangenaamsten ommegang
dat zullen wel prachtige kleren zijn dacht de keizer als ik deze had dan zou ik er achter kunnen komen welke mannen in mijn rijk voor het ambt dat zij bekleden niet deugen dan zou ik de verstandigen van de dommen kunnen onderscheiden ja zulke kleren moeten er terstond voor mij geweven worden
ik geloof niet dat uw nichtje meêgaat mevrouw sprak st clare daar eline zeer verlegen was wij hoorden vincent en ik dat er nog al gemêleerd gezelschap kwam op dat bal en ik heb juffrouw vere aangeraden liever niet te gaan dan zich bloot te stellen aan onaangename ontmoetingen
op zekere dag kwam er een heleboel eindjes waskaars in de kelder de grootste eindjes werden gebrand en de kleinere gebruikte de vrouw om er haar draden mee te wrijven
zy presenteerde ons van de snoepery wy namen elk een chocolaadje maar de sçavante bedankte met een hele viese tronie ik proef nooit zulk goed lotje was zo raar en hadt zulke klugtige zetten dat hartog zelf
het was haar te moede als een balletdanseres die voor de laatste maal danst en weet dat zij den volgenden dag vergeten op haar zolderkamertje zal zitten
je weet we gaan van avond naar de oudendijken zeide zij om over iets anders te spreken het is waar je vertelde verleden dat je er geïnviteerd was je gaat dus weêr meer uit je bent immers een tijdje blasée geweest niet waar ten minste je werd altijd onwel na een invitatie schertste lili
deeze gelegenheid ging ik voort is te gunstig dan dat ik die niet zoude gebruiken om u nogmaal van myne liefde de sterkste verzekering te doen ik weet wel dat de liefde geen vrucht van dwang is maar ik hoop echter dat gy my eens met meer onderscheiding zien zult
maar zij was niet katholiek en zij troostte zich met hare fransche kerk zij ging nu vaak met freule eekhof er des zondags heen weldra was het haar een gewoonte geworden en nam zij er hare vaste plaats
toen hij van vermoeienis uitgeput neergezegen was met zijn gehelen rijkdom de hoop zijner toekomst slechts geschreven bladen van fiasco
zij had van feesten en vreugde en van de verschrikkingen des vuurs gesproken ja gehele mensenlevens had de klok uitgezongen en nooit vergat de knaap wat zijn moeder hem vertelde het klonk en zong en weerklonk in zijn borst totdat 'ie het er als man moest uitzingen
och hemel waskaarsen zei de lantaarn die heb ik tot hiertoe niet gehad en die zal ik in het vervolg ook wel niet krijgen als ik maar niet in een andere vorm gegoten wordt
de mensen vonden wel eens waar dat het een onnut meubel was maar daarom bekreunden de oudjes zich niet zij hadden de lantaarn immers lief op zekeren dag het was de verjaardag van de ouden lantaarnopsteker ging de oude vrouw glimlachend naar de lantaarn toe en zei
zeer af gevallen grut nog toe zeit myn lieve voogd kende gy my dan onbekwaam tot het betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart bedryven van kattekwaad gy zyt verstoort op my dat heb ik gemerkt gy zelf schynt te denken dat dit ongegront is en daarom vertelt gy t my
niemand wilde laten merken dat hij niets zag want dan zou hij immers niet voor zijn ambt gedeugd hebben of oliedom geweest zijn nooit waren de kleren van de keizer zozeer bewonderd als deze keer
welnu de knaap groeide op en de wereld groeide met hem op zijn ouders verhuisden later weliswaar naar een andere stad maar goede vrienden lieten zij in het kleine marbach achter en daarom begaven de moeder en haar zoontje zich op zekeren dag op weg
zij legde de hand op eline's hoofd en zag het meisje met iets veelbeteekenends in haren doffen blik aan een treurig glimlachje om den ingevallen mond eline schrikte een weinig mevrouw van raats toespeling bracht haar oude gedachten voor den geest lang vervlogen en bijna vergeten gedachten
hij had voor ieder uur van de dag een afzonderlijke rok en evenals men van een koning zegt dat hij in de raad is zo zei men hier altijd de keizer is in zijn kleedkamer
hy stelde zo veel in doen in doen zusje hoor je dat wel dat was genoeg gezeit wy verstaan de taale canaäns betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart ei lieve zannetje kom morgen by my in myn tuintje t is er zo vry en zo welletjes dan kunnen wy met de vrienden eens een woordje spreken jy hebt met dat stout kreng wel een uitvlugtje nodig
hij keek in de kamer rond naar iets waar hij hem een stootje meê geven kon hij liet zijn oogen van de klaptafel naar de kachel gaan en van de kachel naar de klaptafel hij keek naar de pannen en de koffiekan die op een plank naast de kachel stonden naar den
wat baten mij nu al mijn gaven als ik geen waskaars vind zei de lantaarn met een zucht zij hebben niets anders dan olie en vetkaarsen en dat is niet voldoende
vrienden zei de brave man zie ik ben wil ik spreken maar een oude vryer ik heb kind noch kraai en god de heer heeft my boven alle myne begeerte gezegent ik weet t is waar niet wat het vaderlyke hart is maar dit lieve bruidje is de waardige dochter van een man dien ik my ten vriend hadt uitgekozen
toen zij dan ook hoorden dat de lantaarn de post niet zelf te begeven had zeiden zij dat dit hun genoegen deed want zij was al veel te oud en te afgeleefd om een goede keuze te kunnen doen
zij hadden zich gebaad en gepoetst en nu lagen zij te plassen tusschen half vergaan riet en waterkolven de witte ganzerik had het geluk een klein baarsje te zien dat greep hij gauw zwom er mee naar den kant en legde het voor den jongen neer dat mag jij hebben
is dat niet prachtig zeiden de beide oude staatslieden die er reeds eenmaal geweest waren kijk eens uwe majesteit welk een keurige stof welke schitterende kleuren en daarbij wezen zij naar het ledige weefgetouw want zij dachten dat de anderen de stof wel konden zien
je weet wel dat het onze zaak niet is het hart te veranderen zo lang uw nichtje zin hadt in de mode zou jou stemmig japonnetje en mutsje haar geen zier beter gemaakt hebben je moet niet denken kind dat ons wegje allemans wegje is daar by wierd je betaalt voor goede spys en drank en je moogt haar dat niet ontnemen
ja dat kon men onmogelijk voorspellen en even onmogelijk was het dan ook te zeggen wat van de klok zou klinken die in de borst van de knaap van marbach weerklonk
hij had een vraag aan henk op de lippen een vraag die hij bijna niet durfde doen een vraag om geld de tweede maal dat henk hem geld voorgeschoten had was dit niet meer met de gewone goede gulheid gedaan
ik dat is het ook lieve vader hy nu gy zyt een raar meisje hoor maar in zyne brieventas schommelende zie daar is een wissel op myn cassier neem dit dan tot een bewys dat gy my lief en waart zyt en steek hem maar in uw
maar de kleeren welke van die stoffen vervaardigd werden bezaten de verwonderlijke eigenschap dat zij voor iedereen die niet voor zijn ambt deugde of die oliedom was onzichtbaar waren
kijk eens hier is de broek hier is de rok hier is de mantel enzovoort het is zo licht als spinrag men zou zeggen dat men niets aan het lijf had maar dat maakt er juist het mooie vanuit
in het bosch ontmoette zij steeds enkele wandelaars meestal dezelfde iederen dag een ouden grijzen heer in een pels gehuld en die steeds kuchte met de hand aan zijn mond fabrice echter ontmoette zij slechts zelden
t was een brave oude straatlantaarn die vele vele jaren achtereen dienst gedaan had maar nu voor de post die zij zo lang bekleed had ongeschikt geacht werd de laatste avond die zij op de paal zou doorbrengen om de straat te verlichten was daar
ik ja myn lieve vader ceesje heeft toen hy te leiden studeerde eene juffrouw leren kennen die hem boven alle behaagde en dewyl de heer blankaart die familie kent en roemt zo is t niet vreemt dat hy een woord voor myn broêr gesproken heeft zy is niet ryk
het was in de naherfst het wingerdloof hing weliswaar nog aan de wijnstok maar de bladeren hadden zich reeds roodachtig gekleurd geweldige regens vielen er in deze streken de koude herfstwinden namen in kracht en scherpte toe het was juist geen aangename tijd voor arme lieden
zij sloeg een muziekboek open in rood leer gebonden waarop in gouden letters eline vere prijkte maar galm hier en hier je hooge sol niet zoo uit sprak ze neem die liever in je middenregister en niet uit de borst dan klinkt het veel melodieuser en heel zacht beginnen en hier en hier
haar toch niet in de geheimen onzes verborgen wegs wy strooijen maar rozen voor dat zwyntje kyk toch welke boeken dat zy leest laast las zy in een boek vol spreekwoorden van eenen
wat stelt de schoonheid meer in een bevallig licht dan liefde en blydschap in een maagdlyk aangezicht en wordt er ooit een paar verbonden daar liefde en blydschap by de bruid niet worde gevonden hy s wys die ter bestemder uur de zoete wet volgt der natuur
zij gebruikten hun avondmaal en de oude straatlantaarn zat zoals reeds gezegd is in de leuningstoel dichtbij de kachel het kwam de lantaarn voor alsof de gehele wereld omgedraaid was
reis je zoo een moeite vroeg mathilde schertsend ik kan er niet aan gelooven zij stonden voor de deur van den salon ga meê mathilde smeekte freddy bijna weenend mathilde kuste haar steeds glimlachend het voorhoofd en opende de deur freddy moest binnentreden en mathilde sloot de deur achter haar
wat zeg je van zulk rymen van zulke dreigementen is t geen kerels werk nu liefstetje nu is die geemlyke vlaag uitgegist en ik zal zien met gezont menschen verstand te spreken of wilt gy te schryven
de oude luitjes waren zeer vlijtig en bedrijvig geen uur werd er door hen in ledigheid doorgebracht des zondags middags werd er het een of ander boek voor de dag gehaald
ja ze ziet er heel aardig uit antwoordde georges onverschillig neen maar ik vind haar bepaald mooi bepaald mooi drong lili aan hoe is het mogelijk dat je haar niet mooi vindt wat een curieusen smaak heb jij dan toch hij lachte vroolijk in het genot eener geheime gedachte
misschien voor het oogenblik maar beurt het later niet op gesproken te hebben ik weet het niet ik weet het niet stamelde hij zij drong niet aan maar hij bleef in hare armen weldadig getroost door het overvloeien harer moederlijke liefde
dit maakt haar kribbig zy verbrodt het werk nog meer en laat my voor hare dwaasheden boeten in plaats van spoedig van mynen weg aftetreden sloot zy my een mooi end voorwaards zo ver zelf als ik nooit wensch te komen en my nu weer op zulk een groten afstand ziende van haar wordt zy gerust en te vreden met haar
en de keizer verleende de bedriegers de titel van keizerlijke hof wevers de gehele nacht die vooraf ging aan de morgen waarop de feestelijke optocht zou gehouden worden waren de bedriegers op en hadden wel zestien lichten opgestoken
en al spraken zij niet meer toch hield mevrouw eline in haar arm omvat tegen haar borst aan het werd donker en daar de kachel uitging begon een kille ijzigheid de kamers te vullen
buiten staan ze met de troonhemel die bij gelegenheid van de plechtigen optocht boven uwe majesteit gedragen zal worden meldde de opperceremoniemeester
hy dubbelt wel want wy houwen maar elendig veul van klaartje ook wyf ik wel kom aan zie naar een gelegenheid uit en als je op je slag bent laat het my dan weten zie hier is een beurs daar genoeg in zal zyn om te beginnen
hij zag het in haar melancholiek zwijgen in alles en hij zag voor het eerst hoe vol haar blik op vincent rustte en hoe zij al was hij nu genezen nog tal van oplettendheden voor hem had hij wilde daar niet verder in doordringen dàt kon niet zijn zijzelve gevoelde zich diep ongelukkig want zij wist
bijna met eerbied beschouwde de knaap de grote oude klok hij boog zich over haar heen en kuste haar hoe oud gebarsten en verworpen zij daar ook tussen gras en brandnetels stond
de heer en dame zei hy zyn wel niet buiten maar dat zegt niets men weigert nooit een fatsoenlyk man om die te zien er is zeer veel uitheemsch gebloemt ik die in dit voorstel niets ontwaarde dan genegenheid om my te verpligten stond dit geredelyk toe
ik zal voor de brave menschen zorgen die myn engel zo getrouw geholpen hebbetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart ben maar dit alles mondeling ik verlang onuitspreeklyk naar uwe t'huis komst en hoop binnen agt dagen dat geluk te hebben
de oude torenklok aan wier afkomst en verstomde geluiden niemand dacht deze klok vloeide insgelijks in de vorm en vormde het hoofd en de borst van het standbeeld zoals het daar nu onthuld staat te stuttgart voor het oude kasteel waar hij dien het voorstelt
letje en ik hebben hier over zeer vertrouwelyk gesproken want onzer beider liefde voor deeze brave vrouw heeft ons nader aan een gehecht wy weenden in elkanders armen om dezelfde vrouw
tolstoï's tweede deel van la guerre et la paix lag op tafel maar het zou dezen avond niet gauw tot de lectuur komen mevrouw keuvelde honderd uit en frédérique verwonderde er zich over dat mevrouw tegenwoordig zoo opgewekt was
nimmer zal ik die ogen waarin zoveel treurigheid te lezen stond en die naar mij opkeken vergeten deze en dergelijke gedachten bestormden de oude lantaarn die thans voor de laatste maal haar licht in de straat verspreidde
die zich met smaak kleedt er wel uitziet en een lief meisje bemint wordt verstandig zonder dat hy t weet ik heb nog nooit zo een langen brief geschreven aan wie ook maar de stoffe vloeit my zo toe dat indien ik my niet moest kleden ik schreef al voort doch t noodzaaklyke gaat vr en ik zie er nog miserabel uit
hoop ik dat gy nu nu uwe reden ontwaakt en uw oordeel in volle kragt komt al zo billyk zult handelen als toen gy een knaapje van zes of agt jaren waart ik kan echter nu wel nagaan dat dewyl gy nimmer hebt gedagt dat uwe moeder met u in deezen konde verschillen gy uwe genegenheid onbelemmert hebt laten opgroeijen
de keizer trok al zijn bovenkleren uit en de bedriegers deden alsof zij hem ieder stuk der nieuwe kleren die gereed waren aantrokken en de keizer bekeek zich in de grote spiegel
en nu myne liefde bid ik u dat gy uwen edeling niet langer laat reikhalzen naar een geluk dat hy zo vurig wenscht en dat hy met zo weinig geduld kan afwagten myne ziels beminde gy hebt myn koel al te onverschillig karakter opgevyzelt tot dien graad die my alle myne zedelyke en machinale verrichtingen met vuur
zij zou haar hebben kunnen zeggen hoever de stralen der maan reikten uit welken hoek de wind gewoonlijk woei en zoveel andere dingen meer
op het oud wyf op myne tante ik wil geen week langer blyven t is of ik in de hel woon myne tante heeft zeer veel van zyn satansche majesteits karacter en bregt verdient wel een schonen dienst in zyn onderaardsch
de kamer veranderde in dichte donkere bossen in liefelijke weiden in het scheepsverdek op de golven der zee in de heldere hemel met al zijn sterren
mathilde's oogen zelven vulden zich met tranen een zware weemoed viel op haar neêr bij den dageraad van het geluk harer zuster o mocht zij gespaard blijven voor teleurstellingen mocht haar geluk niet alleen een dageraad zijn maar een heldere dag worden mathilde dacht aan een dergelijken dageraad nu tien jaar geleden
och toen stond ik op en schreef een briefje en zie daar kryg ik dit antwoord zou er nog niet wel een zaadje voor den here in dat hartje liggen styntje bregt is in een bierkroeg verhuist met pak en zak en ik zit nu moedermensch alleen ik heb daar zo een zoet boekje gevonden het hiet thomas
maar dat het zo helder in uw binnenste zal worden dat ge alles waarvan in uw tegenwoordigheid gelezen of verteld wordt kunt zien o dat is waarlijk veel heel veel sprak de oude lantaarn ik dank u wel hartelijk als ik maar niet in een andere vorm gegoten wordt
verder was er niets gebeurd en den volgenden dag schreef mevrouw aan paul spoedig over te komen zij wilde eenige geldzaken met hem regelen paul kwam zeer verbaasd
doch zedert al dien tyd niets van haar gehoort haar vader won zeer veel geld mag ik u wel verzoeken om haar door uw krisje indien zy voor eerst niet weêrkwam een brief dien ik ga schryven te laten bezorgen
misschien ook zou zij wel regelrecht naar een ijzergieterij gaan om in een andere vorm te worden gegoten in dat geval kon er weliswaar alles van haar komen
zorg nu voor u doe u terstond aderlaten en zie of gy eene kleine wandeling doen kunt voor gy naar uw huis gaat ik zal u tegen den avond weêr wagten ik volgde haren raad en kwam tegen negen uuren by vader aan huis die my uitermate vriendlyk ontfong
kan dit uwe zedelyke gezontheid niet benadeelen en zal myne waarde saartje gelukkig zyn als zy zich iets te verwyten heeft wanneer zy zo volkomen zedelyk welvarent niet meer is als nu
kijk wat loopen erlevoort en eline daar zalig met elkaâr perdus dans le même rêve bepaald ze zien ons alweêr niet riep léonie bijna met dépit uit terwijl zij met hijdrecht hun op een afstand voorbij
alles zag er hier netjes en zindelijk uit en er hingen gordijnen voor de bedstede en voor de kleine raampjes op de vensterbank stonden twee zonderlinge bloempotten die de matroos christiaan uit oost- of west-indië meegebracht had
en voorzag dat saartje burgerharts karakter niet genoeg voor dat myns zoons berekent was om hem zyn huwlyk zo aangenaam te maken als ik wensch dat het zyn zoude hier kwam nog by het groot verschil uwer middelen
ga wat zitten paul drink nu eerst je koffie hoe laat vindt u dat ik bij mevrouw van erlevoort kan komen niet voor achten kind tusschen achten en half negen ik kwam er vroeger zoo
en hoe ging het wel met hem goed ging het met hem benijdenswaardig goed wij vinden hem in de hoogste gunst aan de militaire school opgenomen zelfs in de afdeling waar de zonen der deftige lieden zaten en dat was immers een eer heette immers een geluk
zestigste brief de heer abraham blankaart aan den heer hendrik edeling myn heer ik ken genoeg van uwe omstandigheden en zedelyk karakter om niet weinig in myn humeur te zyn met het voornemen dat gy hebt omtrent myne lieve pupil
zo zat zij daar dan in de leuningstoel dicht bij de warme kachel het was alsof zij groter geworden was want zij besloeg bijna de gehele stoel
saartje ik niet dat verzeker ik u op myn woord maar gedagten zyn tolvry en ik heb geen recht om de uwen te bepalen betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart ik kom juffrouw letje t is een stoute meid maar zo zy u niet lief hadt zou zy u niet kwellen
wat moet echter amsterdam in my toen reeds gezien hebben daar ik naauwlyks gepromoveert ben of men adviseert my en dit doet een burger en inwoner dier stad wat bruit neen dat's uw woord niet wat scheelt my uw advies uw procès spreck van iets daar ik belang by heb van myne
betsy sprak voortdurend tegen van erlevoort daar henk ook niet spraakzaam was hij overwoog namelijk bij zichzelven of het niet gezelliger zou geweest zijn thuis in den tuin thee te drinken dan zoo dadelijk na den eten naar scheveningen te moeten oprukken
de wind had van zijn enkele beschermers kunnen vertellen allen kunstenaars die bij het voorlezen dezer bladen evenwel wegslopen en zich met het kegelspel vermaakten
de heer blankaart's knegt die van vader en die der weduwe dienden men hadt voor hun wel degelyk gezorgt en blankaart hadt de oude kindermeid van de bruid ook verzogt om mêe in de vreugd te delen van die nog een woord
om onafhankelijk te zijn om zich aan niets te storen moet men meer moreele kracht bezitten dan wij gewoonlijk in onze overbeschaafdheid durven hebben antwoordde zij zich vermeiende in de epicuristisch filozofische tint die hun gesprek een weinig kleurde
die glans leeft nog in de herinnering der mensen en wel door hem de kwekeling der militaire school die indertijd in tranen en in smarte onbemerkt de poging waagde een vreemde grond te bereiken
het was haar daarbij even bang te moede als indertijd toen zij naar het stadhuis moest om door den burgemeester en den gemeenteraad bekeken te worden
terwijl frans ferelijn met henk over zijn aanstaande promotie tot assistent-rezident sprak en georges na een paar frazen aan de gastvrouw luisterde hoe jeanne verhaalde van frans rijpaard dat eens tot in hun middengalerij was komen aanzetten om zijn pisang te halen
zelfs de melancholieke mevrouw van rijssel freddy's zuster had zich er bij gevoegd emilie de woude was ongehuwd en droeg haar acht-en-dertig jaren met een benijdenswaardigen levenslust haar aangenaam opgewekt gelaat maakte een allerinnemendsten indruk
de kamer waarin zij stond zag er heel gezellig uit er stonden vele boeken in en de muren waren met mooie schilderijen behangen zij behoorde een dichter toe
negentigste brief mejuffrouw maria buigzaam aan den heer hendrik edeling waarde heer
blankaart zei dat hy hem in alles raden en ook helpen zou en met plaisier zag dat zyn oogmerk dus verre gelukte beide bleven by ons eeten edeling hadt brunier op de beurs verzogt
zij staken alles in hun eigen zakken op het weefgetouw kwam geen enkele draad maar zij gingen voort evenals tot hiertoe aan het lege weefgetouw te arbeiden
o waarom blijf je niet bij me ik ben u tot verdriet en geef u niet de minste vreugde ik kan niets voor u doen u kan niets voor mij doen ja het was wel waar mevrouw kon niets voor haar doen niemand kon iets voor haar doen
percy heeft immers geschreven dat hij in de laatste dagen van juli komt nu van stralenburg kan niet langer blijven dan tot den sten schrijf théodore je begrijpt en zij dwong zich eline vriendelijk aan te zien je
ofschoon ik er altijd mijn uiterste best toe heb gedaan hebben mij arme oude lantaarn toch opgemerkt en mij een geschenk gezonden waardoor alles wat ik mij zelf herinner en wat ik zo duidelijk zie alsof het voor mij stond ook door allen die ik liefheb gezien kan worden
en zyne achting is my zeer waardig wy hebben een muziek partytje gehad juffrouw buigzaam speelde t clavier maar dewyl zy nog zo zwak is durfden wy haar niet vergen om te zingen letje speelde ook het clavier het myne is nog by tante maar de guitar van de lieve vrouw was tot myn dienst ik zong er by zo als dat hoort
bij freddy's tweede bezoek bracht zij het gesprek op lectuur en ze beweerde dat het zoo heerlijk was voorgelezen te worden vroeger deed eline dat wel eens maar ze werd zoo gauw moê marie was nu zoo vriendelijk het een enkelen keer te doen des avonds frédérique moest dan eens meêkomen
gy stapt statig voor uit en ziet met eene meerderheid die u niet bevallig staat op my te rug op my een meisje dat gy voor by zyt wel het is eene groote verdienste in u my voor by te treden
de mensen konden zien dat zij druk bezig waren de nieuwe kleren van de keizer af te werken zij deden alsof zij de stof van het weefgetouw afnamen zij knipten met grote scharen in de lucht zij naaiden met naalden zonder draden en zeiden eindelijk nu zijn de kleren klaar
zij was gelukkig en haar geluk was gemengd met een ondeugende schalke dartelheid dat zij iets verheelde wat haar omgeving natuurlijk zeer dwaas en zeer berispelijk zou gevonden hebben hadde die er van geweten een jong meisje als zij verliefd op een acteur wat zouden mevrouw verstraeten en betsy en emilie en
neen myn vriend zy zal u zeker een huis vol werk geven en gy zult door hare kuren moeten lyden als winterkoorn op het veld nu zult gy eens geheel in verrukking by haar zitten over haar hart u verwonderende met haar geest u vermakende en hare bevalligheden met langzame teugen door uwe oogen
neen o neen er is niets voorgevallen niets ik verzeker het u mevrouw nam hare hand die kilkoud was en streelde hare vingers kom kind ik zou het me maar vertellen
wat liggen er toch een menigte gaven in mij besloten zei de oude lantaarn toen zij wakker werd ik zou er bijna naar verlangen in een andere vorm gegoten te worden
hare zorgelooze luchtigheid vermaakte eline die iets gevoelde als zou elize gelijk kunnen hebben maar zij eline was nu eenmaal anders zij kon nu eenmaal niet hare melancholie die haar in heur merg scheen gevloeid te zijn van zich afwerpen en zij gevoelde het zij zou sterven zonder te hebben genoten zooals elize het bedoelde
myn voogd berustte in de dispositie myner moeder doch heeft met tante niet veel op zy noemt bykans nooit zyn naam of zy voegt er by dat hy geen godsdienst heeft denk eens aan en dat van zo een allerbest man is t geen schande
en reden naar marbach om er een bezoek af te leggen de knaap was nog maar zes jaren oud doch hij wist reeds veel uit den bijbel en vooral uit de psalmen