rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
zoo bleven zij in den haag trots vele teleurstellingen jeanne vond heur vader in de vier jaren waarin zij elkaâr niet gezien hadden oud geworden ontevredener en prikkelbaarder dan zij hem zich vroeger herinnerde
myne gehechtheid aan de leerstukken der publique kerk is ja al zo sterk als de zyne aan het lutersche geloof zyn kan en daar hoop ik by te leven en te sterven amen maar wat te malle dingen zyn dat dat ik besluit om myn kind nooit buiten myne kerk te zullen uittrouwen wel t is goed dat onze lieve heer wyzer is dan wy allemaal
de zwanen ruisten om haar heen en bogen zich tot haar dat zij om hun halzen de hemden kon gooien en toen die hen aanraakte viel de zwanenhuid af
later tijdens de regeering van koning willem i vernam ik van derden dat de baron d'hermaele in hooge gunst was geraakt bij den koning die gunst heeft de ongelukkige edelman duur genoeg geboet daar zij oorzaak was dat hij trouw hield aan zijn vorst tijdens den belgischen opstand t geen hem door zijne familie zeer kwalijk werd genomen
gy durft u getrapt wordende bedienen van uwe zedelyke meerderheid en herneemt uw eigen plaats alle uwe oogmerken zyn zuiver alle uwe ontwerpen schuldeloos dat weet ik zéér zeker
hij blies weer drie veren in de lucht en zij vlogen gelijk de vorige toen ging dommerik ten derden male naar de dikke pad en zei ik moet de schoonste vrouw thuisbrengen zo zei de dikke pad de schoonste vrouw je zult haar hebben
zeker de statuette van voltaire zeide ik lachende en daarbij bleven voor t oogenblik de mededeelingen wij gingen koffiedrinken met zijne vrouw en dochter en na den eten reden wij naar
als ik weet of gy mynen raad goedkeurt en opvolgt zal ik verder met u spreken beproef u aan het heilig woord en laat my eens weten hoe gy gezint zyt want daar van zal myn gemoedshandel met u afhangen
in toiletten à la watteau met schaapjes aan roze linten voegde lili er bij en zij lachten elkander toe een ieder lachte en zij gevoelden zich allen zeer opgewekt in een humeur om veel plezier te hebben de meisjes in haar eenvoudige katoenen japonnetjes de jongelui in hunne lichte zomerpakken met strooien hoeden
er was eens een koning die drie zonen had de twee oudsten waren knap en slim maar de jongste zei niet veel en was een beetje onnozel hij werd dommerik genoemd
toen dat zoo geheel anders uitviel trok hij zijn hart geheel van mij af en sinds de vijftig pond van lady ellinor ook vervielen was de verwijdering van chelles eene bezuiniging deze trok met eene familie naar frankrijk
het euangelie leert een werkent geen lydent christendom en toen was t of er tegen my gezeit werdt volg styntjes raad en daarna zal ik tot u zeggen wat gy meerder doen moet
op mijn woord ik geloof dat zij er spijkers in had geen onderofficier zou de onbeschoftheid hebben gehad met zulke laarzen in een salon te komen onbekendheid met de omstandigheden wellicht verontschuldigde ik
dommerik zette zich neer en was treurig daar bemerkte hij opeens naast het veertje een deur in de grond die heeft hij geopend en vond een trap die hij afging
ik was zoo moe en verlangde zoo naar de stille wateren zou ik er nu zijn zuster paula keek wat droevig en weifelend ik heb misschien wat te veel beloofd toen ik je door den bergstroom wilde helpen de stille wateren zijn ver en hoog en anders dan wij kunnen denken
en of na t bruiloft feest by t grootst getal der vrinden van dit verstand dees deugd zeer weinig waar te vinden de dichter spreekt hen hier als feestgenoten aan en met de bruiloft is zyn lofspraak ook gedaan
de gezondheid van onzen waardigen commandant en uw welkomst jonker t is van harte gemeend geloof dat wij hier snakken naar een nieuw gezicht maar de majoor heeft niet alle dagen zulk eene luim van gastvrijheid daar kan je staat op maken
en hij ging en vond de wijn nu verder zei de molenaar het boerke liet de raaf weer krassen en zei ten tweede zegt hij dat er gebraad in de kachel staat wat koekoek zei de molenaar en hij ging en vond het gebraad
wat deden al die nieuwsgierigen en ploertigen in haar heiligdom wat ging hen hare diepe geheimvolle zielsverwachting aan dit was een hinder en een schande en mocht niet
wij meenden getuigen te zijn van eene verzoening wij hadden ons deerlijk vergist rudolf zelf sprong op met een uitroep van schrik en vertwijfeling en sloeg zich voor het hoofd als een wanhopige
maar die heer zal wel braaf zyn anders zou juffrouw hem niet nemen wil ik spreken maar de mensen praten z raar en bregt heeft my zo veel vertelt maar nou ze eens zo vreeslyk van je gelogen het geloof ik haar niet meer
gelukkig kon ik bewijzen dat ik eerst met vorst x in aanraking was gekomen nadat de misdaad gepleegd was en ik kwam er weer af met eenige weken van enge opsluiting na lange en lastige verhooren
boerke ging het nu goed en hij werd een rijk man en de boeren zeiden boerke is zeker geweest waar de gouden sneeuw valt en men het geld in schepels thuis brengt toen werd boerke voor de schout geroepen nu moest hij zeggen waar al die rijkdom vandaan kwam hij antwoordde
wat zal ik je zeggen zijne excellentie heeft besloten met den eersten mail te gaan die half april vertrekt wij moeten dus zorgen tijdig te marseille te zijn en met alles wat er nog te schikken en te regelen valt ziet gij wel dat er niet veel tijd voor vriendschapsdiensten meer overblijft
ik niet ten zy ik het er naar maakte hoor de heer edeling is in myn oogen zulk een agtingwaardig man dat ik hem eigentlyk niet zou kunnen of durven beminnen op myn woord ik schaam het my ook haast aan u te zeggen ik heb meer eerbied voor hem dan voor myn goedaartigen voogd
god lof we zijn er sprak rudolf met zijn heesche stem nu op een stoel neerzinkende ik heb wel sterker tours de force gedaan maar geen waarbij mij het hart zoo heeft geklopt
maar toen de zon zou ondergaan hoorde zij ruisen van vleugels in de lucht en zes zwanen kwamen het venster ingevlogen
en gy zeker hebt te véél verstand om niet te zien dat dit geen natuurlyke gevolgen eener geheel natuurlyke ontbinding die het nu voldragen kind van zyne moeder afscheidt zyn kunnen beweeg u veel onttrek u den balsemieken invloed der vrye lucht niet kleedt u zo los en gemaklyk als gy zelf verkiest niet
en zij eenvoudig weg ja zeker en wendde hem haar wang toe maar hij neen hier en zocht haar mond toen liet zij hem begaan en werd voor t eerst gewaar dat dit diep verscheiden was wang of mond
nu wij hadden zelven ook geen eetlust de generaal en ik maar toen het begon te schemeren en toen de jonge pauwels kwam waarschuwen dat tancred alleen thuis gekomen was schuimbekkend en zonder zadel een ongeluk viel ik in zeg eerst hoe zij er afgekomen is
t is raar alles is zo wel naar myn zin en echter ik ben niet gerust u heb ik kwalyk behandelt en weet niet hoe of gy my beschouwt acht ik u dan hoog heb ik uwe achting voor myn geluk nodig
dat zou zij nooit kunnen doen was zij niet stom dan zou zij zich kunnen verdedigen en haar onschuld zou blijken maar toen de derden male de oude weer het jonge kind roofde en de koning aanklaagde en zij geen woord tot haar verdediging sprak
maar het meisje dacht in zich zelve ik wil mijn broers verlossen al kost het mij mijn leven en de volgende ochtend ging zij uit en verzamelde sterremuur en begon te naaien
al schoof hij zijne verkeerde handelwijze op den wensch om francis langs dien weg eenige fortuin na te laten maar hij beloofde mij dat alles voor goed af te snijden en wist geen ander redmiddel dan het verkoopen van de werve op de meest gunstige voorwaarden
willem is geen coo brunier ik vrees naatje dat uwe vermoedens wààr zyn t smart my want schoon ik niemand liever voor myn broeder had dan willem ik zou hem in geen nader betrekking gelukkig kunnen maken arme willem dit maakt my ongemaklyk
en de eerste de beste herdersvrouw die zij tegen kwamen namen zij haar grove doek af en namen die mee naar den koning dommerik kwam ook met zijn prachtig tapijt en toen de koning dat zag stond hij verbaasd en zei het rijk is voor de jongsten
arthur volgde hem door een nauwen ingang aan het einde waarvan j een zware deur voor hem geopend werd zij stonden nu in een soort voorhuis gingen dat door en kwa i men eindelijk aan een ijzeren hek
niets schijnt meer gemakkelijk en natuurlijk maar onderstel nu eens dat die schoone eene leelijke is of eene gebochelde of eene ondeugende heks of eene lastige coquette of op eenige andere wijze onmogelijk is
en zij boog zich en roerde even met de lippen nico's open mondje aan en zij voelde zijn zachten geurigen adem over haar wang strijken als een liefkoozing en haar tranen drupten neêr op zijn voorhoofd zoo doorschijnend bleek zoo zacht engel van een jongen
toen nu de koning eens ter jacht was uitgereden nam zij de hemdjes en ging het bos in en de kluw wees haar de weg de kinderen die in de verte iemand zagen komen meenden dat het hun lieve vader was en huppelden hem blij tegemoet
het kapzel van eene onwedergeborene is nu eens allegaar in de hoogte bestaande uit ettelyke boven elkander gelegde boucles voorwaar een afbeeldsel van haar hart dat zich op zyn eigen droggronden zeer verheft en de eene deugd reeds door ydlen waan als een ronde boucle opgezwollen
jammer van den man een goed heer maar hij had geen hart voor het boerenbedrijf de hoeve zou deerlijk vervallen en verminderd zijn want wij konden ook al niet meer doen als de grond je eigen niet is
dat het er als een gewoon kalf uitziet het zal mettertijd wel groot worden dan is het een koe dat beviel de vrouw ook wel en neef de schrijnwerker timmerde en schaafde het kalf
arme francis gelasterd zoo gelasterd en om mij ik moest haar zien en spreken ik moest op mijne knieën met het hoofd in stof gebogen hare vergiffenis vragen gij hebt gezien hoe zij het opnam en hoe mijne terugkomst wordt beschouwd als de grootste zonde die ik tegen haar plegen kon
hartog zelf kwam my nu zeer draaglyk voor zy speelt heerlyk en doet streken op de fiool die zo direkt het hart treffen maar edeling onze waarde huisvrouw betuigt dat zy zelden zo schoon de bas heeft horen spelen myn kruimel deedt ook zyn best hy leert goed en men moet in de kinderen den geest niet
bleek als de patiënt zelve volgde francis en wees de groote zijkamer aan als de voorloopige rustplaats ware het niet beter in eens door naar zijne slaapkamer op zijn bed vroeg rudolf en hij besteeg alreeds den eersten trap
wat is het hier donker lili hoe heb je hier kunnen zitten lezen het is om je oogen te bederven riep marie ik heb ook niet gelezen antwoordde lili genietende in haar
hedwig voelde zich overrompeld en verrast onmiddelijk gansch in de macht van dit hooge teedere zeer dierbare en over sterke het duurde niet lang of zij voelde iets hards versmelten in zichzelve
maar de twee anderen lieten de koning niet met rust zij zeiden het was niet mogelijk dat dommerik koning zou worden en zij vroegen hem nog een voorwaarde te stellen
die is er juist niet sinds jaren is er alles leeg en overgelaten aan ratten en muizen om van de spinnen niet te spreken in dit oogenblik is daar waarlijk niets aan te veranderen
zijzelve had zoo gaarne willen spreken veel willen spreken alles willen zeggen aan lili of aan haar mama maar er zijn sommige gevoelens waarover men niet spreken mag lili richtte zich een weinig op en streek van heur vochtig gelaat de verwarde haren weg
maar ik dacht aan hem eer met onrust dan met medelijden dat wil ik u wel bekennen ik vrees nog altijd een coup de tête van hem gij zijt zeker dat hij vertrokken is niet waar hij is zijn eigen weg gegaan terwijl ik nog sliep en heeft zijne portefeuille laten liggen ik ga morgen naar a om hem uit te vinden
spekelde het vlees en boerke ging naar de stad om daar de huid te verkopen en voor het geld een nieuw kalfje te bestellen onderweg moest hij langs een molen daar zat een raaf met lamme vleugels boerke nam hem uit medelijden op en wikkelde hem in de huid
is t niet naar je zin wou je je ouden vader terecht wijzen let liever op je eigen gedrag brandende kwelling gaf ook dit buiten bij t hof aan t meer was een kleine herberg aan den schoonen landweg vr den ingang van t dorp
er niet te veel op francis plaagde ik gij kunt niet vooruit weten wat er nog gebeuren kan ik ben een stijfkop zooals gij zelve hebt gezegd en een origineel op mijne wijze zoowel als gij
tartuffe zou een goed woord spreken maar de vent badt zo noemen zy dat gehuilebalk wel een kwartier lang het geen hy jankte geleek veel meer naar het morrent gegnor van ondankbaar vee dan naar de zuchten van een bewogen hart t geen zynen god looft ik kreeg à l ordinaire eeten op myn bord twee schepjes groente met een flenter kout vleesch van s daags te voren
iv het pad waarlangs georges en lili daalden was zeer gemakkelijk zij zweefde als het ware naar beneden terwijl zij met de handen op zijn schouder steunde en hij op een drafje afwaarts ging en hij ging al vlugger en vlugger terwijl zij licht lachte het was alsof zij vleugels aanschoot
het zal wel ergens heen gelopen zijn zei de herder oele zei het boerke en bracht de herder voor de schout en die veroordeelde de herder om voor zijn onachtzaamheid het boerke een koe te vergoeden voor het verloren kalf
als ik freule roselaer in persoon had ontmoet zou ik haar mogelijk mijn cartel zenden die wakkerheid scheen de andere te voldoen zij gaf toe dat ik gelijk had en dat zij maar een spiegelgevecht had willen uitlokken omdat zij van mijne uitvallen had gehoord
juffrouw brunier insgelyks t is nu middernagt niemand beweegt zich alles is stil ik hoor niets dan t gekras myner penne weet dan dat ik gister nadenmiddag door overhaastig reizen zeer vermoeit in de stad kwam
tafeltje om maar het raampje brak en zij viel neer met een groot geraas van brekend glas en toen men op t geluid van den val en het glasgerinkel bovenkwam zag men haar liggen flauw in den rommel van tafel en scherven het ruwe touw stijf geknoopt om haar halsje het teere gezichtje vastberaden en zeer wit haar
het kostte haar moeite zorg en geld ja ik vrees zelfs dat ik hare reputatie schade heb gedaan zonder het te willen destijds was zij nog diep begaan met mijne rampspoeden en overwoog zij in hare zucht om mij te hulp te komen evenmin het qu'en dira t on als ik die onbedacht genoeg was om dat niet te berekenen
al de anderen moesten zich nu verwijderen toen boerke nu de geestelijke aankeek zag hij dat het de pastoor van de molenaarsvrouw was
leopold van zonshoven november jonker leopold van zonshoven aan mr willem verheyst advocaat te a
en alles wat zij aanhad zodat zij eindelijk niets meer dan haar hemdje overhield maar de jagers lieten zich nog niet afwijzen en klommen in de boom beurden het meisje eruit en brachten haar bij de koning
het toneel was aandoenlyk naauwlyks was de eerste ontroering wat bedaart of myn man gaf aan tante te kennen hoe zeer hy voor myne gezontheid vreesde zy begreep alles duidlyk zy liet een pavillioen op de naaste kamer gereet maken en wist my te bewegen om er eenige uuren op te gaan liggen
waaraan hij niet zelden een schitterend succes dankte en die mij denken deed aan het devies de fortuin is met den stoute ook met den stouten speler zeer zeker luidde het antwoord van von zwenken de fortuin is eene vrouw die men overheerschen moet zal ze u dienen
toen kwam zij bij een wildschuur zij ging er in en vond er een kamertje met zes kleine bedjes maar zij dorst er zich niet in te leggen en kroop onder een van de bedjes op de harde grond wilde zij zo de nacht doorbrengen
draag u toch wél kind ik beken zo eene behandeling is haast niet om te verdragen zo zy het al te erg maakt en gy beter kunt te recht komen ik guarandeer uw kostgeld mids dat de lieden onbesproken en hupsche menschen zyn
toen de koning nu oud werd en aan zijn einde ging denken wist hij niet wie van zijn zonen hij het rijk zou laten erven toen sprak hij tot hen gaat alle drie er op uit en die mij het mooiste tapijt mee terugbrengt zal na mijn dood koning zijn
zy hadt toen eene sterke koorts zo dat zy ons dien brief haar deedt voorlezen uwe op handen zynde t'huis komst verheugde haar zeer en zo t my voor komt met reden wie mevrouw zou niet verheugt zyn over een bericht dat ons zo vele aangename en stichtelyk onderwyzende uuren belooft
onnadenkend had ik mij overgegeven aan mijn gevoel zonder te berekenen waar het mij kon heenvoeren zonder er iets van te wachten voor de toekomst maar toch wekte de zekerheid dat ik dien man liefhad en dat hij niets voor mij zou kunnen zijn dan
hare oogen vulden zich plotseling vol vocht en ze vleide heur hoofd neêr op zijn schouder en legde haren arm om zijn hals en knikte van neen heusch niet nog eens knikte zij van neen lachende onder haar neêrdruppelende tranen en zij sloot de weenende oogen en voelde zijn ruigen snor op hare lippen toen hij haar zoende
eén spat sloeg neêr op haar rug op het groenige wit van den vloer vlakkelden de smerige spuugselen dreven zij uit in het nog niet weggeloopen water in het bassin bezoedelden zij het water ook en smolten viezig uit-een
zijn naam was eduard waarvan eerst ted en later tip gemaakt was binnen de muren dcr gevangenis de portier had zijn eigen denkbeelden over hetgeen er van tip
en ik heb nooit iets gedaan dat iemand het recht kan geven mij als falsaris aan te zien en gij francis gij die wel mijne schuld maar ook mijne rampspoeden kent gij die begaan met mijn ongeluk zoo dikmaals voor mij gesproken hebt hoe komt zulke schrikkelijke verdenking tegen mij bij u op
hij hing haar zijn mantel om en nam haar voor zich op het paard en bracht haar in zijn slot daar liet hij haar rijke kleren maken en zij straalde in haar schoonheid als de lichte zon maar geen woord kwam er van haar lippen
wat als heilig levens verschijnsel moet komen en voorbijgaan in een blindende wolk van vervoering dat werd een afgedwongen beredeneerde proefneming zonder wijding en jammerlijk mislukt
wy zullen lezen en onze handwerken benyveren en de levensdag zal om zyn eer wy er aan denken dan gaan wy de eene wat vroeger de andere wat later wel te vreden van het levens feest naar de stille graven en slapen tot dat de dag der eeuwigheid aanbreekt is het young niet die zich zo uitdrukt
ach wat moet dat toch riep eline opnieuw verschrikt en geërgerd mag ik even binnenkomen juffrouw vere vroeg een tweede stem vriendelijk en een weinig deftig eline bedacht zich even sloot de partiture en vlijde zich met kwijnende oogen in de kussens van den divan
zo gy eens lust en tyd hebt zeg my uwe gedagten daar over en geloof dat ik u bemin en
ik kom geene gastvrijheid vragen ik wilde hem alleen een bezoek brengen om zijne en uwe kennis te maken daar ik mij eenigen tijd in de nabuurschap moet ophouden en mij herinner dat ik door mijne moeder aan de familie von zwenken geparenteerd ben
de broers waren even verheugd dat zij hun zusje terug hadden maar het duurde niet lang je kunt hier niet blijven zeiden zij dit is een herberg voor rovers en als zij thuis komen en je vinden zullen zij je zeker kwaad doen
toen die niet meer noodig was ter bescherming weet gij nog wel als onder ons jongelui het gesprek op de vrouwen viel dat ik mij er dan niet of alleen terloops in mengde en alleen dan als men mij verweet reeds verliefd te zijn en te zitten droomen terwijl de anderen schertsten
maar u moet toch iets gebruiken ik verzeker u ik voel me te ziek om te eten mag ik dan een goed diner voor u klaar maken wat wil u
en zij vertelde hoe zij het gezien had vanuit haar venstertje dat haar broers als zwanen over het bos wegvlogen en zij toonde hem de veren die zij in het tuintje hadden laten vallen en die zij had bijeengezocht
zo dra ik tyd heb zal ik u meerder schryven ik mag met sanche wel zeggen dat ik bynaar geen tyd heb om myn nagels te knippen gy weet waar op ik hoop zo dra ik tot der beide rechten doctor gepromoveert ben
en tegelijk als de voorspiegeling van t geen mij voortaan in de wereld zou te beurt vallen gij hebt mij eens gevraagd hoe ik begonnen ben gij kunt nu zelf beoordeelen of het mijne schuld is dat ik de samenleving niet
knorrig half goedschik nu ik ben evenwel boos op blankaart ik hem petzig in de oogen kykende en om wat reden of is papa ook een beetje met luimen bezet want myn voogd is de beste man van de gehele waereld myn man uitgezondert
want het vijfde is iets heel ergs zij aten dus en terwijl werd er gehandeld hoeveel de molenaar voor de vijfde waarzegging zou geven voor driehonderd rijksdaalders werden ze het eens
daarbij zij heeft wel recht om er in gekend te worden ziet gij neef toen zij meerderjarig was geworden moest ik er voor uitkomen dat een goed deel van haar moederlijk vermogen nog bij t leven van hare ouders als tot niets was gereduceerd
wy smeekten god beiden om dezelfde gunst en nu nu t gevaar voorby schynt zitten wy beiden in hare kamer om niets te doen dan haar optepassen terwyl de lyderes ons met handen en oogen zegent zynde zy door hare zwakheid niet in staat om te spreken
in de derde week van haar verblijf gebeurde het dat henri geheel en al in den ban van haar bekoring niet schroomvallig van aard en zich door haar onverholen vriendelijkheid veilig achtend toen zij te samen alleen waren in de planten kas vroeg of hij haar een kus mocht geven
noch van verzachtende maatregelen noch van uitstel van executie zou willen hooren en dat alles staat ten minste nog in mijne macht als ik het lastig baantje niet moedwillig laat varen
en hij en zijn vrouw hadden er toch zo graag een gehad maar eens zei hij tegen zijn vrouw hoor eens ik heb daar een goede inval wij hebben toch onze neef de schrijnwerker die moet ons eens een kalf van hout maken en het bruin schilderen
eerst op joobs kamer voelde zij zich meer op haar gemak het eerste ondergaan van algemeene bevreemding en spotachtig na staren was haar zwaar gevallen joob was zeer achteruitgegaan teekenen ging niet meer spreken moeielijk jansje was geheel dezelfde gebleven
de twee anderen hadden de jongsten voor zo onnozel gehouden dat zij meenden dat hij nooit tegen hen op zou kunnen wat zullen wij de moeite doen lang te zoeken zeiden zij
zeer zeker is dat tegen mijne bedoeling geweest en ik heb tot het uiterste volhard om dat te voorkomen maar gij gij zelve hebt niet gewild en daarna heb ik niets meer kunnen verhinderen
zij rekte zich weer kwijnend voor den spiegel en wond zich met opgeheven armen het loshangende haar tot eene glanzend bruine wrong zij gevoelde eene behoefte hem veel en vertrouwelijk te verhalen zocht naar iets maar vond in hare leêge verdroomde gedachte geen enkel onderwerp geen enkele grief
de herder vond het goed en kroop erin en boerke sloeg het deksel goed dicht en dreef toen de kudde schapen zelf verder nu ging de pastoor tot de gemeente en zei dat de mis gelezen was zij kwamen en rolden het vat naar het water
hoe gaarn zoude ik u by my gehad hebben wy waren met twee fargons tydig van huis gereden de advocaat fine mouche een academie vriend van myn waarden vriend smit en eene juffer met welke ik op de klossenparty kennis maakte een meisje als de meeste zoete juffrouwtjes reden met ons in gezelschap
een man heeft vaste tranen zy vloeijen zeldzaam maar dan ook vloeijen zy van zyn hart och dagt ik hadt myn vriend dit mogen beleven nu dat is niet anders letje gy weet niet hoe ik uw en cootjes geluk behartig
och zei de vrouw de arme stakker kwam in dat hondenweer en vroeg om nachtverblijf toen heb ik hem een boterham met kaas gegeven en het stro om op te liggen toen zei de man ik heb er niets op tegen maar geef mij maar gauw wat te eten
dat ik onverschillig was voor iedereen en voor alles dat het mijn hoogste geluk was zijn wil en wensch te raden en te volgen dat ik die men ontembaar achtte die luimig en willekeurig scheen te zijn soms alleen uit liefhebberij in den strijd nu maar ééne vreugd kende
maar mijnheer rigaud was zoo grootmoedig hem een nieuwe toe te werpen hij stak die aan de gloeiende asch van de eerste aan en rookte kalm voort met een zijdelingschsn blik na ir zrjn metgezel
me vervelen waarom integendeel henriette zag haar verbaasd aan zij was zeer zwaar voor haar leeftijd maar toch zeer jongensachtig zooals zij op de leuning der bank met de losse veters harer rijglaarzen en hare roode kousen zat te wiegelen bijna slordig en nog niets
kun je mij dan niet beschermen vroeg het zusje nee antwoordden zij want wij kunnen niet langer dan een kwartier iedere avond onze zwanenhuid afleggen en mensen zijn daarna worden wij weer in zwanen veranderd
vriendelyke verzoeken om zo ik niets verzuimde nog wat te vertoeven aanhouding van myne dochter om nog wat te blyven wyl zy zich niet kon verzadigen in het kyken en gluren naar kistjes en doosjes en kassen vol heerlyke
hedwig knikte welnu nog ouder en nog wijzer dan gaat men zich om nog wijder kring bekommeren om de menschheid maar let nu goed op want dat komt er op aan
zijn gelaat zag blauw bleek als ware hij geworgd zijne oogen stonden strak en wijd open maar het was blijkbaar dat zij niet zagen zijne gelaatstrekken waren akelig
maar de koning ging zo dikwijls naar zijn lieve kinderen in het bos dat het de koningin begon op te vallen zij werd nieuwsgierig en wilde weten wat hij toch iedere keer zo heel alleen in het bos te doen had
die immers zyne dwaasheden zo rasch hy die ziet afkeurt en zich zelf daar over bestraft doet alles wat men eisschen kan ik heb onder de hand laten vernemen of de schelm in de stad was maar t schynt dat hy eerst eens wil zien hoe of t afloopt wy bedekken alles onder een diep
maar mijn lieve toen je las de heer is mijn herder mij zal niets ontbreken dacht je toen dat dàt ook pijnlijk en vermoeiend zou zijn o zuster paula maar dàt leven dacht ik pas door den dood te bereiken
maar zijn koppigheid en dwarsdrijverij zal hem duur te staan komen nu wat zegt gij vroeg leopold toen verheyst na volbrachte lectuur het geschrift langzaam toevouwde met een bedenkelijk gezicht
de winter ging om en eline bleef in denzelfden toestand het was nu mei geworden en schoon het nog een week geleden winter was geweest viel de zomer in het midden van die maand als zonder overgang in met een schroeiende warmte eline bleef verpletterd op haar bank liggen
einde van sprookjes verzameld door de gebroeders grimm deel twee vertaald door martha van eden van vloten
maar nu werd ook de doodsche saaiheid der gewone dingen zoo grimmig en sterk dat zij het zich onmiddellijk bewust werd en begreep dat zij leed haar eerste gewaarwording was die van vermoeienis onder het gewone en dat was ook het eerste woord wat zij er voor gebruikte
meisje is al wat men van de goden zou kunnen wenschen doch zy en hare hele familie schynen niet zeer in de gunst van een zeker mal blint capritieus oud wyf te staan en zyn daarom niet meer dan burgerlyk gegoet
gemeubileerde kamer behooren en die meer proper dan modern waren zag men er eene kloeke schrijftafel een gemakkelijken armstoel eene antieke gebeeldhouwde boekenkast en zekere kleine voorwerpen van kunst en weelde die in disharmonie waren met het stijf burgerlijk huisraad en met het goedkoop grijsje dat voor behangsel was gekozen
nu ging de ene broeder rechts de andere ging links en zij hebben dommerik uitgelachen die bij zijn derde veer op de grond moest blijven zitten
o ik word wanhopig sprak ze weêr toen met een invallende gedachte vloog zij op eens de kamer uit en riep op het portaal tilly tilly mathilde een der deuren werd geopend haar zuster mevrouw van rijssel trad verschrikt te voorschijn maar freddy wat is er is er brand dat je zoo gilt
ik was byna niet in staat om myne inwendige vreugd te verbergen t was of ik in een zedelyk school was daar men jonge menschen de eerste treden leerde zetten op den waren weg
en de molenaar zei ik heb de zwarte kerel gezien maar de volgende morgen in de schemering pakte boerke zich met zijn driehonderd rijksdaalders gauw weg
zoo dokter reijer nu dora bezoeken kwam ging frans weg geërgerd over hem en zijn utrechtschen professor die met hun beiden hem nog niet konden genezen en hij begroef zijne hoofdpijn
maar francis sprak rudolf gekrenkt en met tranen in de oogen gij weet toch wel dat gij tegen mij geen beschermer behoeft op uw wenk buig ik mij neer met het voorhoofd ter aarde wat zoudt gij van mij te duchten hebben
wy gingen des vry spoedig uit den hortus de plantage door en de muider poort uit nooit had ik zo veel geest zo veel vrolykheid zo veel levendigs in hem bespeurt t sloeg vyf uuren zo als wy buiten waren is t ver vroeg betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart ik ô wy zullen er binnen t half uur zyn als wy wat aantreden
de generaal niet tot verkoopen was overgegaan eer het te laat was de freule had er wel spijt van want zij mocht er wel over ze had zelve wel willen melken en ze praat met de koeien of het menschen waren en de paarden dan
het boerke at en ging toen liggen en de vrouw dacht die is moe en slaapt nu kwam de pastoor binnen en de vrouw ontving hem vriendelijk en zei mijn man is uit nu gaan wij smullen
des clairauts en nog wie weet waar al meer van de heer edeling sprak nu en dan ook een woord doch de sçavante hadt er geen attentie voor en de heer r was te beschaaft om haar voorbeeld te volgen hy hadt het des heel druk
de schout drong naar voren en zei ik moet er eerst in en eens rondrijken als het waar is zal ik je lui roepen hij sprong er in en plomp zei het het water kom dachten ze dat hij riep en de hele bende sprong met een vaart achter hem aan
zoodra dat mij in t oog viel moest ik mijne woede koelen aan het onschuldige boek dat in flarden gereten en op den grond werd geworpen na die wraakoefening wierp ik mij zelve als eene radelooze daar nevens
mag ik u ook herinneren dat hendrik van een eens wel en drdagt besluit betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart niet ligt is aftebrengen voornamenlyk als zyn hart zo gezet is op de uitvoering van zyn besluit ik ken myn vader ik waardeer hem gelyk een dankbaren zoon betaamt
en haar broers stonden levend voor haar fris en schoon alleen de jongste miste de linkerarm en daar voor was aan zijn schouder een zwanenvleugel gehecht
hoor eens ferelijn sprak betsy onrustig je begrijpt hoe wanhopig ik ben groote goedheid ik heb wel eens met eline gekibbeld maar wie kon vermoeden dat ze tot zoo een dollen streek capabel zou zijn
en zulk een wrevelig hoofdschudden dat ik moeite had een glimlach te bedwingen toen hij voortging de kapitein heeft daareven een sans prendre gewonnen die hij had moeten verliezen als gij u maar de moeite gegeven hadt op te letten welke kleur ik uitspeelde
toen zij maar al door vroegen wierp zij hun haar gouden halsketting toe en zij dacht dan zouden zij wel tevreden zijn maar zij hielden niet op toen wierp zij nog haar gordel naar beneden en daarna haar kousenbanden
de heer blankaart aan wien zy den brief hadt gegeven om hem te lezen zynde zy te zeer ontstelt bleef verscheiden maal steken zy heeft my vryheid gegeven om de copie van dien brief aan u te zenden op dat gy u met haar zoudt verblyden
als we onzen commandant in dezen lieten begaan hervatte kapitein rolf met eene poging om door scherts eene afleiding te maken dan zoudt gij zien dat wij welhaast op half rantsoen gesteld werden
ik merk zei de goddeloze man dat hier van avond een byzondere zegen over het werk van myn dienst is uw huis is een bethel zuster een nieuwkerk laten wy dan blyde zyn drink vriendinnetje je bent al te bedroeft gebetje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart weest en je leven is den sionieten dierbaar
toen zei de molenaar de duivel moet eruit en hij sloot de huisdeur open de vrouw moest de sleutels geven en het boerke maakte de kast open toen liep de pastoor zo gauw hij kon eruit
het was februari de koû was snerpend en zij ging nooit uit wanneer zij nu des morgens opstond gevoelde zij zich als vroeger bij mevrouw van raat te loom om zich aanstonds te kleeden zij hulde zich in een peignoir en zonk op een divan neêr
dat alles had ik mijne persoonlijke grieven moeten ten offer brengen en de generaal liet in diepe moedeloosheid het hoofd op de borst zinken tante sophie zou zeker hare satisfactie hebben gehad zoo zij die bewijzen van leedgevoel en naberouw bij den gebogen grijsaard had kunnen gadeslaan
het was even prettig te voelen dat zij hier mocht zijn en die menschen daarbuiten moesten blijven maar het was ook angstig want daarbuiten was niet eerbied en ontzag maar nijd en bitterheid en grofheid
het kalfje bleef daar al maar staan of het graasde en de herder zei dat zal gauw kunnen lopen kijk het al eens vreten
toen ik ontwaakte drong het daglicht in ongetemperde kracht tot mij door want ik had een der blinden niet willen sluiten om zoo vroeg mogelijk iets te genieten van het ongewone schouwspel dat mij hier wachtte een geldersch landschap door een lente ochtendzon verlicht
jeanne lachte even overvol van geluk de wereld scheen haar schoon en goed toe vol liefde en zij dacht aan frans iii zij waren op een bank gaan zitten en jeanne waagde te vragen maar jijzelve mathilde je spreekt altijd zooveel over je mama en nooit over jezelve
niet alleen uit het zuiver beginzel om u te verbeteren dat wende ik niet eens vr maar meest al om myne verontwaardiging wat lucht te geven ik zal u tonen dat schoon uwe fouten geheel anders zyn dan de mynen gy het echter nog niet veel verder in zedelyke uitmuntentheid gebragt hebt wel dan myne
dat men hem verweet onrecht vaardig hier te hebben geoordeeld daar wreed en onbillijk te hebben gehandeld zijn eerste vrouw te hebben verstooten een zoon in de kampong te hebben loopen dat men met vuil wierp naar léonie en doddy het maakte hem somber dezer dagen want er was met geen reden te grijpen dat men zoo deed
de koning zette haar naast zich aan tafel en haar bescheidenheid en zedig wezen bevielen hem zozeer dat hij zeide deze wens ik tot mijn vrouw te maken en geen andere op de gehele wereld en na enige dagen trouwde hij haar
zooveel te beter de jonker verkiest onze huisgenoot te zijn dan moet hij ook maar weten wat een beroerde gemeene boel het hier is ik wil niet dat men hem een blinddoek over de oogen zal trekken
toen riep de oude pad een jonkie en zei jonkvrouw teer en kleen hutselbeen hutselbeens hondje hutsel hier en hutsel daar geef de grote doos maar
een spookkille mist wademde op als met het beweeg van loome geestwaden die zweefden over de plassen en de kille huizen klein verlicht met hun walmende lampen waarom wolken van insecten zwermden overal neêrstervend met verzengde vleugels vulden zich met een killere melancholie
daar reed een wagen het voorplein op het was een vrachtkarretje met mijn eigen dommen koetsier tot voerman francis deed een forschen uitroep van verbazing hooren de kapitein lachte luid en zegevierend de jonker heeft het aan mij overgelaten en ik was zoo overtuigd van zijn goeden wil om te blijven dat ik eenvoudig zijn koffer heb laten komen
en opdat er geen onenigheid tussen hen mocht komen nam hij ze mede tot voor het slot daar blies hij drie veertjes in de lucht en hij sprak zo als die vliegen moet gij heentrekken
zijn pessimisme bestreed zij kalm en als hoogmoedig door haar geluk op hare aardige onlogische wijze waarover hij schertsend de schouders ophaalde zij zou het zelve ook wel eens ondervinden
een klein meisje toe iets jonger dan zij bewonderde zij met een sterke geestdrift zonder daarom persoonlijke diepe liefde te voelen ze voelde voor hen allen nagenoeg gelijk dankbaar zelfs teederlijk bewonderend als voor bewoners van een beter land waar zij arme vreemdelinge zoo hartelijk was opgenomen
s avonds toen hij de kudde weer naar huis zou drijven sprak hij tot het kalf kun je daar staan en je genoeg eten dan kun je ook op je vier poten lopen ik sleep je niet weer op mijn arm mee
zo lang ik denk neen maar ik vrees dat ik niet altyd zo denken zal eén ligtzinnig oogenblik en wie is daar voor beveiligt ik kom aan liefde ik zal u eens éénen raad geven dien ik u niet zoude geven indien ik niet verzekert ware dat gy een edelmoedig karakter hebt
nù terwijl ik mij suf zat te peinzen op al die terug's die ik op vingers kon narekenen komt daar op eens de tijding dat ik grondeigenaar ben geworden dat ik bosschen en beemden duinen en heidegronden in bezit mag nemen dan
dat zij zwoer niets te zullen zijn dan zijn slavin zoo hij slechts dezen keer nog genade had met haren zoon en haar geslacht niet stootte in den afgrond van schande die zij gapen zag om zich heen
kinderen zei hy tegen de bedienden daar betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart is voor u elk een gedagtenis van dit huwlyk gelyke munniken gelyke kappen abraham blankaart kan en wil ook wel goddank wat missen hy gaf elk een pakje en zy gingen in de keuken zich vrolyk maken
paul sliep bijna in loom van warmte en zaligheid en marie zag peinzend met iets zwaarmoedigs om den mond uit naar de weilanden en de slooten en de koeien
zij omhelsden en kusten elkaar en de koningin ging tot de koning die daar verslagen stond en sprak mijn liefste gemaal nu mag ik spreken en u openbaren dat ik onschuldig ben en valselijk aangeklaagd
opdat zij door geene materiëele overwegingen zou gedwongen worden tot eene andere keuze dan die van haar hart de familienaam waarmee hij zijn brief had onderteekend was een in de geschiedenis der wetenschap en in de staatkundige wereld zeer bekende en
alleen aan zijn carrière die hij als een stijgende lijn vr zich zag en in deze onbenevelde klaarheid van simpele mannelijke natuur in deze voor de geheele wereld zichtbare klaarduidelijkheid van rechtvaardige
mei regen en gure wind ik kreeg van daag een brief van valérie met een stuk papier waarop zij allerlei woorden had geschreven zonder te weten wat het beduidde er stond wel twintigmaal pardon of
de koning treurde maar hij verdacht toch de koningin niet van die boze daad hij vreesde dat het meisje ook geroofd zou worden daarom wilde hij haar meenemen
ik heb hem eergisteren gehoort en werd zo wel gesticht als onderwezen kweek zyne vriendschap aan myn kind ik beschouw die als een zeer grote schat voor u beide de jonge lieden doen u groeten maar gy moet aan tantje betje schryven of zy is uit haar humeur
ik begreep nu waarom een toertje naar wiesbaden hem zoo zeer aangelachen had en waarom francis er zich zoo heftig tegen had verklaard het hazardspel aan de groene tafel de groote winsten door eene enkele wending van het rad moest zulk een man aantrekken en hij zou er meer voor willen wagen dan hij te missen had
de jonge pad haalde de doos en de dikke maakte de doos open en ze gaf er dommerik een tapijt uit zo fraai en fijn als er boven op de aarde geen kon geweven worden hij dankte en ging weer weg
de beide jongens hebben veel met elkander op dat is braaf men weet niet waar het te pas komt en een mensch zonder vriend is een droevig schepzel daar was nu saartjes vader wel die was my zo een waart vriend dat zyn plaats in myn hart maar niet kan gevult worden mooglyk als wy zo wat oudägtig worden wil dat zo goed niet meer
en toen de nacht was gekomen ontvluchtte zij en ging dieper het bos in zo liep zij de ganse nacht en ook de volgende dag aan een stuk door tot zij van vermoeidheid niet meer kon gaan
toen deed zij zich geweld aan zij verzamelde die gedachten waarin zij des morgens zoo opgeruimd was geweest zij glimlachte en nam in haar toon dien vagen eerbied met iets van liefde en medelijden aan
het is mij later gebleken dat sir john den dood van zijn zoontje in engeland geheim had gehouden evenals de geboorte van zijn dochter dat hij de laatste de plaats van den eerste wilde doen innemen aan gene zijde van t kanaal en dat hij de mogelijkheid voorbereidde mij daarvoor te doen optreden in zekeren bepaalden kring
het zusje begon te schreien en vroeg kun je dan niet verlost worden ach neen dat is te moeilijk zes jaar lang mag je niet spreken of lachen en in die tijd moet je zes hemdjes voor ons maken alleen van sterremuur bloemetjes
zuster paula kende wel velen erger dan deze maar van deze griefde het haar uitzonderlijk zij moest zich eenigen tijd afwenden om haar bitterheid te overwinnen toen zei ze frederik van eeden van de koele meren des doods wilt ge morgen op t zelfde uur terugkomen mijn kind dan zullen we overleggen
ja bons wat aan ik zal niet antwoorden ik zal ook niet open doen sus daar hompelt zy al grommende den trap weêr af goeije reis naar beneden ik moet chere u eens een sçene tekenen die u niet zal uit de hand vallen
de volgende dag kwam de koning om zijn kinderen te bezoeken maar hij vond alleen het meisje waar zijn de broertjes vroeg de koning ach lieve vader die zijn weg en zij hebben mij alléén achtergelaten
en t is blijkbaar dat het niemand zal passen dan onze gracieuze cendrillon zelve dat is zoo maar zij zal zorgen het niet te verliezen waarom niet vroeg ik stoutweg haar diep in de oogen ziende
zij kwamen er door maar zij waren zo plomp dat zij vielen en armen en benen braken toen sprong de schone jonkvrouw die dommerik had meegebracht en zij sprong heel luchtig door de ring en won het rijk voor hem
dus troostte hij haar zoo goed hij kon vooral met verzekeringen van zijn eigen geluk en zij nam den troost geloovig aan en hun leven gleed weer eenigen tijd effener met hulp van de stuwing der vele indrukken van buiten
altijd in den louis couperus de stille kracht egoïstischen droom van haar eigen leven bemoeide zij zich nooit veel met wat de menschen dachten en spraken vooral omdat zij wist dat zij ze met hare verschijning met haar glimlach aanstonds weêr allen tot zich terug won
hy zou my voor een dartel wyfje en ik hem voor een regten joris steiloor aanzien ô dat zou een pret zyn om dol te worden neen laat hy u nemen dan zult gy beide even gelukkig zyn en laat my zonder met cupido in eenig verschil te raken myn wegje zeit tante zoetzappigjes afkuiëren
o hij verveelde me zoo altijd kalm kalm kalm ik ik word dol onder die kalmte maar heusch henk ik zal lawrence vergiffenis vragen maar je moet me niet slaan henk
er is vechten èn vechten gij vrouwen hebt uwe eigenaardige wapenen bataille de dames is een allerliefst blijspel maar waarin de heeren althans niet de
dat liet boerke zich geen tweemaal zeggen en hij stond op en at mee wat heb je daar bij je in de huid vroeg de molenaar oh zei boerke daar heb ik een waarzegger in
de werve met rolf dien wij niet op zij kunnen zetten mijn grootvader met al zijne groote behoeften en zijne onbeduidende inkomsten hoe zullen wij dat alles bestrijden ik weet wel voegde zij er bij met veranderenden toon
en als kind nog zij zal negen jaar oud geweest zijn begon reeds de beklemming van iets geweldigs en ontzettends zwaar en droef dat niet weg wou en dat zij toch nooit stellig zag
hoe is het zelfde geloof ik maar hy waant toch dat ik het meer schreef om hem te plagen dan om zyne zottigheden aftekeuren ik kan ook niet zeggen dat hy geheel onnut is in eene waereld als waar in wy ons bevinden
de schaapherder hoorde het en kwam er bij en vroeg wat meen je wat wil je niet ze willen mij schout maken als ik in dat vat kruip zei boerke maar ik doe het niet
als gy na de lecture daar van zult oordelen dat ik eene dwaze keuze gedaan heb zal ik zelf myne liefde afkeuren en tragten te vergeten dat er zo een meisje in de waereld is
er was eene mengeling van spot en gekrenktheid in den toon van dit antwoord die leopold deed opschrikken dit verwijt is immers geen meenens vroeg hij getroffen gij weet wel dat ik niets kon bedoelen dan een vriendendienst vragen aan den eenige wiens scherpzinnigheid en helder oordeel ik beter vertrouwen zou dan mijn eigen blik door allerlei strijdige aandoeningen licht beneveld
de koning zei ja in zijn angst en de oude bracht hem naar haar huisje daar zat haar dochter bij het vuur zij ontving de koning alsof zij hem verwacht had
ik moet letje volstrekt tot hulp hebben of ik kom er niet door ik ben met achting uwe liefhebbende vriendin
rechtens zeker niet maar het kan een cas de conscience zijn voor u dat wil ik wel gelooven en is hetgeen van u gevergd wordt dan zoo moeilijk om in te willigen vroeg verheyst nog zonder den brief te openen
zijn er nog meer vroegen de boeren oh ja zei boerke meer dan je gebruiken kunt toen bespraken de boeren dat zij ook schapen zouden gaan halen ieder een kudde maar de schout zei ik ga eerst
ik plaagde haar een weinig met hare gaucherie zij zag mij aan met een verwijtenden blik terwijl zij mij toefluisterde dàt moest gij nu niet doen leo nu gij weet waarom ik zoo onhandig ben
hun geld druipt door de vingeren zonder dat zy zelf weten betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart waar aan het besteet is de meisjes lopen als niets beduidende jolen uit en in en lyden dikwyls overlast zy weten niet van daag waar toe zy morgen leven zullen
het was niet te verwonderen dat zij haar mandje met eieren bij den boomstam neergezet in hare driftige vlucht had vergeten ik nam het op bij wijze van introductie in de boerderij ik kon mij zelven daar toch niet voorstellen als den aanstaanden landheer en ik wist niet of francis van haar gast had gesproken
en het werd haar nu of er iets scheefs was in de verhouding dier kennissen welke hunne salons vulden met hun gescherts en gelach iets wat niet was zooals gewoonlijk en de regelmatige banaliteit ervan verbroken had maar toch zoo dacht zij alleen betsy en mevrouw van raat wisten dat otto haar gevraagd had en dat zij hem dezen avond haar antwoord zou geven
hare trekken waren onregelmatig en scherp dat is waar maar gansch niet ruw of grof er lag eene uitdrukking van fierheid en vastheid op dit gezicht die van zelfbewuste kracht en een onafhankelijk karakter getuigde maar verre was van laagheid of
het onschuldig boerke werd nu ter dood veroordeeld hij zou in een doorboord vat in het water gerold worden boerke werd weggebracht en er kwam een geestelijke om een mis voor zijn ziel te lezen
want in vollen ernst ik ben hun slachtoffer al schijnt de verhouding uiterlijk omgekeerd dat heb ik reeds begrepen francis en het is juist daarom dat ik nog hier blijf het is zeer verre van mij het met hen eens te zijn
is t wonder dat zy by u schitterender onthaalt wordt maar kan ik haar niet even hoog achten als gy kan zy niet goedgunstig op myne armoedige doch zuivere giften zien daar zy weet dat die uit myn eigen hart
gij zegt altijd grootpapa dat ik zoo onbesuisd te werk kan gaan als men mij driftig maakt en ik beken het gaarne daar is wat van aan maar in dezen verdien ik uw lof ik bleef uiterlijk kalm tegenover hen staan
de koningin ging heel vergenoegd naar huis want zij dacht nu van haar stiefkinderen bevrijd te zijn maar het meisje was nie meegekomen en van haar bestaan wist ze niets af
zij bleef een pooze turen en opende toen op een kier de jalouzie en zij zag dat ook de jalouzie van theo's kamer zich even opende toen glimlachte zij knoopte vaster den sarong en legde zich weêr te bed zij luisterde
en zij gevoelde zich gelukkig nu zij hem met een warm hart voor zijn gemeente tevreden zag in zijn ambt een enkelen keer was otto van elzen overgekomen om een paar dagen ten huize zijns zwagers te vertoeven en zijn verblijf had er een enkelen keer samengetroffen met dat van marie
gelooft gij dat francis vroeg ik haar zacht maar doordringend in de oogen ziende zeker zeer zeker het is zooals ik zeg en met fierheid wierp zij het hoofd in den nek onder een hoogen blos
kunt gy dulden dat hy die niet ryk is om u onkosten doet dat begryp ik niet saartje kunt gy u onder verpligting brengen van iemand met wiens goedaartigheid gy uw voordeel doet en met wiens zotternyen gy
ik heb mijn koeienhuid voor driehonderd rijksdaalders in de stad verkocht toen de boeren dat hoorden wilden zij dat voordeeltje ook hebben zij sloegen allemaal hun koeien dood en trokken hen de huid af om ze in de stad met groote winst te verkopen
zij wees met een gebaar van minachting naar de zaal vragen het allereerst of de ommelet goed is gesauteerd en of de farci van den kalkoen genoeg haut goût heeft
en veertigste brief mejuffrouw anna willis aan mejuffrouw sara burgerhart liefste vriendin ik heb ten minsten op vyf brieven van u te antwoorden nu zal ik deezen dag daar toe besteden
hedwig voelde voor hem een groot ontzag voortkomend uit haar kinderlijk geloof in wat de wereld zei dat heeft zij steeds gevoeld voor beroemd geheeten doctoren en haar zeer tot vertrouwen geneigd gemoed dronk aanvankelijk al hun meeningen in met
want dachten zij die boerinnen kunnen dat wel die zijn sterk maar dat fijne juffertje springt zich dood uiteindelijk liet de koning zich overhalen eerst sprongen de twee boerenmeiden
maar zooals t gisteren nog gebeurde dat er een een schop van een paard kreeg een kreng van een hengst die hem op de borst raakte zoodat hij een bloedspuwing kreeg daar hij voor zijn leven de rente van zal genieten
binnen eenige minuten was ik er tegenover de boerin gezeten die mij een glas schuimende melk aanbood dat ik hoog noodig had na de wandeling met hindernissen in den vroegen morgen
boerke liet de raaf nog meer waarzeggen en zei ten derde zegt hij dat er sla in het bed is wat koekoek zei de molenaar