rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
en ik geloof niet dat een van allen het zo erg heeft als ik riep amy want jullie hoeven niet naar school te gaan met nuffen die iemand plagen als hij zijn lessen niet kent of uitlachen om zijn kleren en met étain op iemands vader neerzien
de vredestichtster met zulk een grappig gezichtje dat de beide scherpe stemmen zich in lachen oplosten en het aanvliegen voor t oogenblik gedaan was kinderen jullie hebt beiden schuld zei meta en begon als oudste zuster de les te lezen
nu vlieg elkaar maar niet aan kinderen zou jij niet willen jo dat we al het geld nog hadden dat vader verloor toen we nog klein waren hè wat zouden we gelukkig en goed zijn als we niets hadden wat ons hinderde zei meta die zich betere dagen herinnerde
zie je ik schaamde me eigenlijk over mijn cadeau na ons praten en lezen over goed zijn en toen ben ik gauw uitgegaan om het te ruilen he ik ben er zo blij om want nu is mijn cadeau het mooiste weer werd de voordeur toegedaan en vloog de mand onder de canepe
die de gave voor t dramatische miste maar gekozen was omdat zij als de kleinste door den held van het stuk gillende kon worden weggedragen zoo moet je t doen wring zoo je handen waggel dan door de kamer en roep wanhopig roderigo red mij red mij
doe het zoo goed je kunt als de tijd daar is maar als de toeschouwers fluiten moet je t mij niet wijten kom meta ga door alles ging verder goed want don pedro tartte de wereld zonder een woord te haperen in een speech van twee bladzijden lang
meteen dr maar het was een echt bosch en er kwam geen eind aan zoodat men er dagen lang in verdwalen kon en er wàs ook iemand in verdwaald en dat was verschrikkelijk om te zien zooals hij zocht en zocht en achter al de boomen
och goed schaap daar heeft zij er moeder op gezet in plaats van m march hoe kom je er bij riep jo en ze nam er een in de hand is het niet goed ik dacht dat het juist beter was zo omdat meta's letters ook m m zijn
en jullie door het huis liet trekken van de kelder die de stad des verderfs was naar boven al maar boven tot aan het platte dak waar jullie alle mogelijke aardige dingen bijeenverzameld hadden om de hemelse stad te maken ja ja dat was dol riep jo
en spelers en toeschouwers keerden zich verrast om naar een gezette dame die iets echt gezellig moederlijks over zich had ze was niet bepaald mooi maar moeders zijn altijd lief in de oogen van hun kinderen
als ik me gemakkelijk neer kan laten zakken zal ik het doen maar kan dat niet dan ben ik van plan zoo gracieus mogelijk op een stoel te vallen ik geef er niets om of hugo met een pistool op mij afkomt zei amy
alleenlijk bezag hij haar met liefdevolle blikken en smaakte nog enig genot tussen al zijn pijnen
in dit hol dat een paardendek tot dak en kasten tot muren had brandde een klein vuurtje in volle kracht een zwart ijzeren potje hing er boven en een oude heks boog er zich
moesten zij hun verbeelding meestal te hulp roepen en daar de noodzakelijkheid de moeder is der uitvinding maakten ze zelf alles wat ze noodig hadden sommige van hun voortbrengselen waren wezenlijk heel aardig gitaars van bordpapier antieke lampen van ouderwetsche sauskommetjes gemaakt en met zilverpapier beplakt
ik zal een mooi doosje met faber's teekenpotlood koopen die heb ik bepaald noodig zei amy vast besloten moeder heeft niets gezegd van ons eigen geld en ze zal toch niet verlangen dat we alles opgeven
ze kende het heel goed want het was de mooie oude geschiedenis van het beste leven dat ooit geleefd is en jo voelde dat het een trouwe gids was voor elken pelgrim die de lange reis ging aanvaarden
bets zei niets maar veegde haar tranen af met de blauwe soldatensok en begon uit alle macht te breien alsof ze geen tijd wilde verliezen in het volbrengen van den plicht die het eerst voor de hand lag terwijl ze in haar zacht hartje het besluit nam
er was nogal geritsel en gefluister op het tooneel het rook naar het stoomen van een lamp en af en toe hoorde men het gesmoord gegichel van amy die zenuwachtig werd door de opwinding van het oogenblik weldra luidde de bel de gordijnen werden weggetrokken en de tragedie nam een aanvang
maar ze reeg zo gauw en trok zo sterk aan dat sneeuwwitje benauwd werd en voor dood neerviel nu ben je de mooiste geweest zei het wijf en liep hard weg
toen kwam hij terug en ging met zijn meester mee wij met zijn beiden kunnen wel door de wereld komen zei die toen zij een tijdje gelopen hadden zagen zij een jager die lag op de knieën had zijn geweer aangelegd en mikte
zij legden haar op een baar en alle zeven zetten zij zich eromheen en zij schreiden over haar schreiden drie dagen lang toen wilden zij haar begraven maar zij zag nog zo fris als ene die leeft en zij had nog mooie rode wangen toen zeiden zij dat kunnen wij niet in de zwarte aarde laten neerzakken
dat heeft je d'n duivel verteld dat heeft je d'n duivel verteld schreeuwde het mannetje en hij stampte met zijn rechtervoet zo hard op den grond dat hij er tot aan zijn middel inzakte en toen pakte hij in woede zijn linkervoet met twee handen en trok zichzelf middendoor
de wolf vond het goed en zij gingen op weg de vos stal het lammetje bracht het voor den wolf en ging aan den haal de wolf at het op maar hij was nog niet voldaan en ging een tweede halen
en hij liep kwaad het bos in daar zag hij er een staan die had zes bomen uit de grond getrokken of het korenhalmen waren wil je meetrekken en mijn dienaar zijn vroeg de man
in het huisje was alles klein maar zo allerliefst en zindelijk dat het niet te geloven is er stond een wit gedekt tafeltje met zeven kleine bordjes ieder bordje met zijn lepeltje ook zeven mesjes zeven vorkjes en zeven kleine bekertjes
en zij was tevreden want zij wist dat de spiegel waarheid sprak maar sneeuwwitje groeide op en werd steeds mooier en toen zij zeven jaar oud was was zij zo mooi als de klare dag en mooier dan de koningin zelve
de koningin ging thuis voor haar spiegel staan en sprak spiegel spiegel aan den wand wie is de schoonste int ganse land en weer antwoordde de spiegel vrouw koningin de schoonste hier zijt gij maar sneeuwwitje over de bergen bij de zeven dwergen is duizendmaal schoner dan gij
toen zij nu binnen waren liet hij de deuren afsluiten en grendelen hij liet daarna den kok komen en gaf hem bevel zo lang onder den vloer te stoken tot het ijzer gloeiend zou zijn
die was heel mooi om te zien met rode wangetjes dat ieder erin zou bijten maar wie er ook maar het kleinste stukje van at zou moeten sterven toen de appel klaar was beschilderde zij haar gezicht en verkleedde zich als een boerin en zo ging zij over de zeven bergen naar de zeven dwergen zij klopte aan
het mannetje nam den ring en liet weer het wieltje snorren en 's morgens was al het stroo glanzend goud de koning was op dat gezicht bovenmate verheugd maar nog had hij geen goud genoeg en hij bracht het meisje voor een nog grooter vertrek vol stroo
ik vertel het bij elke toepasselijke gelegenheid zonder te letten op persoonlijke gevoeligheid u moet weten
snor snor driemaal getrokken en de tweede was ook vol zo ging het tot aan den morgen en al het stro was gesponnen en al de spoelen waren vol goud toen nu de koning er naar kwam zien was hij verbaasd maar de goudzucht in zijn hart werd er te sterker door
het koord was er een zooals wordt gebezigd door de zeilmakers aan boord van een schip en ik begreep terstond dat onze nasporingen zich ook tot de zee moesten uitstrekken toen ik zag dat het koord was vastgemaakt met een
zie je lui zei hij nu heb ik pas mijn benen gebruikt het vorige kon je geen lopen noemen maar den koning ergerde het en zijn dochter nog meer dat zij met zo'n gewonen afgedankten soldaat mee zou moeten en zij beraadslaagden samen hoe zij van hem en van zijn gezellen zouden afkomen
ik ga niet weg voordat het vat leeg is zei de wolf op eens kwam de boer in de kelder hij had het leven gehoord van het uit en inspringen van den vos de vos zag hem en was in een sprong buiten de wolf wilde hem achterna maar hij had zich zo dik gegeten dat hij er niet meer door kon en bleef steken
ik ben een hardloper zei de ander en om niet te gauw vooruit te komen heb ik een been afgelegd want als ik met twee benen loop gaat het vlugger dan de vogel vliegt o ga mee als wij vijven bij elkaar bleven komen wij de hele wereld door
zij gingen er heen en de vos sloop rond het huis en snoof en snuffelde zolang tot hij uitvond waar de schotel stond hij haalde er zes pannenkoeken af en bracht ze aan den wolf daar heb je te eten zei hij en maakte rechtsomkeert
waar haas en vos elkaar goede nacht zeggen zag ik een klein huisje en voor het huisje brandde een vuur en om dat vuur sprong een raar mannetje rond op één been en hij riep heden bakker morgen brouwer overmorgen het koningskind o wat vreugd dat niemand weet dat ik rompelsteeltje heet
in brugge werd het zo stil als in een graf
en toen nu dat rood zo mooi kleurde in de witte sneeuw dacht zij bij zichzelve had ik toch een kindje zo wit als sneeuw zo rood als bloed en zo zwart als het ebbenhouten raam
je hebt mij eens mooi er in laten lopen ik wilde een tweede lam halen en toen hebben de boeren mij betrapt en zij hebben mij murw geslagen de vos antwoordde waarom ben je ook zo'n veelvraat
toen begon zij weer zacht te ademen en langzamerhand herleefde zij toen de dwergen hoorden wat er gebeurd was spraken zij die oude koopvrouw was die valse koningin pas nu toch op en laat niemand binnen als wij uit zijn maar het boze wijf ging thuisgekomen naar den spiegel en vroeg
toen er nu een paar uur verlopen waren dacht de koning dat ze wel gestikt zouden zijn in de hitte en hij liet de deur openen en wilde zelf gaan zien maar toen de deur open ging stonden ze daar alle zes paraat en zeiden dat zij blij waren dat zij er uit konden om zich eens te warmen
en de dieren kwamen ook om te treuren over sneeuwwitje eerst een uil toen een raaf en eindelijk een duifje sneeuwwitje lag lange lange tijd in de glazen kist en zij veranderde niet maar leek te slapen en zij bleef zo wit als sneeuw zo rood als bloed zo zwart als ebbenhout
hij liet de molenaarsdochter in een andere kamer ook vol stroo brengen die nog veel grooter was en zeide haar dat alles ook in dien eenen nacht te spinnen als haar leven haar lief was
de koningin schrikte en bood hem alle rijkdommen van het koninkrijk aan als zij maar haar kind mocht houden neen zeide het mannetje iets dat leeft is mij liever dan alle schatten ter wereld
de jager gehoorzaamde en nam sneeuwwitje mee en toen hij zijn hartsvanger getrokken had en daarmee haar onschuldig hartje doorboren wilde begon zij te schreien en sprak
sneeuwwitje stak haar hoofdje uit het venster en riep ik mag niemand binnen laten de zeven dwergen hebben het mij verboden ook goed zei de boerin van mijn appels zal ik toch wel af komen dààr die eene moog je van mij present hebben neen zei sneeuwwitje ik mag niets aannemen
dat het in een havenstad op de post was bezorgd en dat het mannenoor was doorboord voor een oorring iets dat veel meer bij zeelieden voorkomt dan bij andere menschen was ik zeker dat al de personen uit het treurspel onder den zeemansstand te zoeken waren
wij lieten met de type writer drie afschriften maken waarvan ik u er een zend de uitkomst bewijst dat de zaak zooals ik wel dacht zeer eenvoudig was maar ik ben u intusschen zeer dankbaar voor uw hulp bij mijn nasporing na vriendelijke groeten uw toegenegen
de anderen kwamen kijken en ze riepen tegelijk in het mijne heeft ook iemand gelegen maar de zevende zag in zijn bedje sneeuwwitje liggen slapen en hij riep de anderen erbij zij kwamen en waren zeer verwonderd en zij haalden hun zeven lichtjes en verlichtten haar
kort daarop opende zij de ogen en richtte zich op en leefde weer ach waar ben ik toch riep zij toen ge zijt bij mij sprak de koningszoon in grote vreugde en verhaalde haar hoe alles gebeurd was en hij zeide ook ge zijt mij liever dan alles op de wereld kom mee naar mijn vader's slot en word mijne vrouw
ik houd niet van opvoeders die geen aardige manier hebben van opvoeden ik houd niet van weldadigen dien het weldoen niet aardig afgaat ik houd niet van vromen wier vroomheid misschien onberispelijk is maar in het geheel niet lief niet beminnelijk
toen zij dat hoorde liep het bloed haar naar het hart zo schrikte zij want zij begreep nu dat sneeuwwitje weer levend geworden was nu zal ik toch iets verzinnen dat je te gronde zal richten zei ze toen en met de heksenkunsten waarin zij bedreven was maakte zij een vergiftigde kam
dat wilde sneeuwwitje en ging met hem en met grote pracht en heerlijkheid werd het trouwfeest aangericht op de bruiloft was ook de stiefmoeder genood toen zij zich nu getooid had in haar prachtige kleed trad zij voor de spiegel en vroeg spiegel spiegel aan de wand wie is de schoonste in het ganse land
spiegel spiegel aan den wand wie is den schoonste in het ganse land dan antwoordde de spiegel vrouw koningin gij zijt de schoonste in het land
zij deed goed het huishouden 's morgens gingen de dwergen in de bergen om erts en goud te vinden en 's avonds kwamen zij weer terug dan moest het eten klaar zijn den gehelen dag was het meisje alléén en de goede dwergen waarschuwden haar en spraken
toen zij de kam gekocht had zei de oude vrouw ik wil je er toch eens netjes mee kammen het arme sneeuwwitje dacht er niet bij en liet de oude begaan maar nauwelijks had die de kam in het haar gestoken of het gif begon te werken en het meisje viel bewusteloos neer
dat ik rijdag a s van hier vertrek om den zomer op ock illow door te brengen oogachtend
de laatste twintig jaar zeer teruggetrokken en fatsoenlijk heeft geleefd zij is al dien tijd hoogstens een dag van huis geweest wat in s hemels naam zou iemand dan bewegen haar de bewijzen van zijn misdaad te zenden vooral in aanmerking genomen tenzij zij een volleerde tooneelspeelster is dat zij even weinig van de zaak begrijpt als wij
ik weet een middel zei de koning eindelijk wees maar niet bang zij zullen niet meer hier terugkomen en hij sprak tot hen nu moet jelui samen eerst eens vrolijk zijn en eten en drinken
toen schrikte zij want zij wist dat de spiegel waarheid sprak en nu begreep zij dat de jager haar had bedrogen en dat sneeuwwitje nog leefde en zij dacht en dacht opnieuw hoe zij haar leven zou nemen want zolang zij niet in het gehele land de schoonste was liet de nijd haar geen rust
rattenvel berenkruit sparrebeen maar het bleef erbij zo heet ik niet den derde dag kwam de bode terug en vertelde nieuwe namen heb ik niet meer kunnen vinden maar toen ik van een hogen berg kwam aan den hoek van het bos
toen vertelde zij dat haar stiefmoeder haar wilde laten doden maar de jager had haar het leven gelaten toen had zij den hele dag gelopen tot zij hun huisje had gevonden
wij brachten hem naar de gevangenis en evenzoo zijn koffer want wij dachten dat zich daarin wel iets zou bevinden dat op de misdaad betrekking had maar behalve een groot scherp mes zooals de meeste zeelieden hebben
na een jaar nam de koning zich een andere koningin zij was een schone vrouw maar trots en ingebeeld en zij kon zich niet lijden dat een ander haar in schoonheid overtrof zij had een wonderspiegel als zij daarvoor stond en sprak
nu overdacht de koningin 's nachts alle namen die zij ooit gehoord had en zij zond een bode uit het hele land door om nieuwe namen toen nu den volgende dag het mannetje kwam begon zij
vermoord hebben en in dit geval zou het mannenoor dat van den hofmeester browner zijn waarschijnlijk was dit niet maar het bleef mogelijk daarom zond ik een telegram aan mijn vriend algar van de liverpoolsche politie
het gebeurde eens dat zij samen in het bos liepen en de wolf zei rooie vos schaf eten of ik eet jou en de vos antwoordde ik weet een boerensteê waar jonge lammeren zijn als je zin hebt zullen wij er een gaan halen
breng meer tegelijk riep de sterke met die beetjes krijg ik hem niet vol toen moesten er nog zeven duizend wagens met goud uit het gehele rijk bijeen gereden worden en de sterke schoof ze met de ossen die er voorgespannen waren er bij in de zak
hij diende op de zuid amerikaansche stoomvaartlijn toen dit portret werd genomen maar hij hield zooveel van zijn jonge vrouw dat hij er niet toe kon komen haar voor zoo langen tijd te verlaten en hij zocht daarom een betrekking op een boot tusschen londen en liverpool varende
ja zei de andere maar eerst moet ik mijn moeder dat bosje hout brengen en hij nam een van de bomen en wikkelde dien om de vijf anderen nam het vrachtje op zijn schouder en droeg het weg
en zij ging hard lopen zij liep over spitse stenen en door dichte doornen de wilde dieren gingen haar voorbij maar zij deden haar niets zij liep zo lang haar voetjes nog gaan konden tot het bijna avond was toen zag zij een klein huisje en ging er binnen om te rusten
wat was de koningin toen blij dat zij de naam wist en toen kort daarop het mannetje kwam en vroeg wel vrouw koningin hoe heet ik nu toen vroeg zij eerst heet je gijs neen heet je gert neen heet je misschien ook rompelsteeltje
toen het ochtend werd ontwaakte sneeuwwitje en toen zij de zeven dwergen zag schrikte zij maar zij waren vriendelijk en vroegen hoe heet je ik heet sneeuwwitje hoe ben je in ons huisje gekomen vroegen verder de dwergen
deze twee menschen zijn vermoedelijk dood anders zouden wij wel iets van hen vernomen hebben vandaag is het vrijdag het pakje is donderdagmorgen op de post gedaan het treurspel is dus afgespeeld op woensdag of dinsdag l l misschien vroeger
die prinses zal ons toch niet de baas zijn zeide hij en laadde zijn geweer en schoot zo handig dat hij de loper de paardenschedel onder het hoofd wegschoot zonder hem pijn te doen
die eerlijke koopvrouw kan ik wel binnen laten dacht sneeuwwitje en zij schoof den grendel van de deur en kocht het mooie snoer kind zei de oude vrouw wat zie je er uit kom laat ik je eens rijgen zoals het hoort sneeuwwitje had geen vermoeden en ging voor haar staan en de vrouw begon te rijgen
want door de hevige kou in de kamer was het eten bevroren in de schotels toen ging de koning woedend naar den kok en vroeg waarom hij zijn bevelen niet had gehoorzaamd maar de kok antwoordde er is gloed genoeg kijk zelf maar
de zevende wie heeft er uit mijn bekertje gedronken toen keek de eerste om en zag dat er in zijn bedje een klein verdiepinkje was en hij sprak wie is er in mijn bedje gestapt
de loper en de prinses kregen nu ieder een kruik en ze begonnen tegelijkertijd te lopen maar in een ogenblik toen de prinses nog pas een heel klein eindje weg was kon de looper al niet meer zien waar de toeschouwers stonden
toen het nu bijna helemaal donker was kwamen de eigenaars van het huisje dat waren de zeven dwergen die in de bergen groeven en erts hakten zij staken hun zeven lichtjes aan en toen het nu licht was in het huisje merkten zij dat er iemand geweest was want het stond niet alles helemaal in dezelfde orde als toen zij weg gingen
mooie waar te koop mooie waar sneeuwwitje keek door haar venstertje en riep goeden dag vrouwtje wat heb je te koop goede waar mooie waar rijgsnoeren van alle kleuren en zij liet er haar een zien die van bontkleurige zijde gevlochten was
dat deed de kok en de zes begonnen het aan tafel flink warm te krijgen zij dachten dat het door het eten kwam maar toen de hitte al groter werd dat zij er uit wilden en toen de deuren en vensters gesloten vonden begrepen zij dat de koning kwaad in de zin had en hen wilde laten stikken
de man meldde zich aan en sprak ik wil mijn dienaar voor mij laten lopen de koning antwoordde dan moet ge voor zijn hoofd ook borg staan en als hij verliest gaat uw hoofd en het zijne eraan
dat daaraan een treuriger bedoeling ten grondslag ligt gisteren namiddag om twee uur werd haar door een postbeambte een in bruin papier gewikkeld pakket overhandigd binnen in zat een doos met grof zout bij het ledigen hiervan vond miss cushing tot haar schrik twee
een sergeant riep om genade hij had negen wonden hij was een brave kerel hij verdiende die schande niet toen hield de blazer eventjes op zodat hij zoetjes en zonder verlet neerzakte en hij sprak tot den sergeant
en hij hield een neusgat dicht en blies met het andere naar de twee regimenten zij stoven uit elkaar en de lucht in over alle bergen ieder een kant uit
als medicus weet gij watson dat er geen lichaamsdeel is dat bij de veschillende menschen zooveel verscheidenheid aanbiedt als het menschelijk oor van geen twee menschen zijn de ooren precies gelijk in het anthropological journal van het laatste jaar vindt gij over dit onderwerp twee korte opstellen van mijn hand
toen zij nog twee uur gelopen haden zagen zij er een op een boom zitten die zijn linker neusgat dicht hield en hij blies met het andere zeg wat voer jij daar boven uit vroeg de man en hij antwoordde twee uur van hier staan zeven windmolens en die blaas ik een beetje aan dat ze draaien
ach lieve jager laat mij leven ik zal in het wilde woud blijven en nooit meer terug komen en zij was zo mooi dat de jager medelijden kreeg en hij zei loop dan maar weg arm kind hij dacht de wilde dieren zullen je wel gauw gevonden hebben
oh ga met ons mee zei de man wij met z'n vieren komen de hele wereld door de blazer kwam van den boom af en liep mee na een poosje zagen zij er een die op één been stond het andere had hij af gegespt en naast zich neergelegd je hebt het je makkelijk gemaakt om uit te rusten zei de baas
niet lang daarna toen het avond was kwamen de zeven dwergen naar huis maar o hoe schrikten zij toen zij hun lief sneeuwwitje op den grond zagen liggen en zij roerde en bewoog niet als was zij dood zij hieven haar op maar toen zij zagen dat zij te nauw geregen was sneden zij het rijgsnoer door
het pakje is dus verzonden door een man het schrift is bepaald dat van een man van geringe opvoeding die de stad croydon niet kende de doos is een gele halfponds tabaksdoos met niets bijzonders dan twee duimen als handelsmerk in den linkerhoek van den bodem
mijn halsketting zei het meisje het mannetje nam de ketting en ging aan het spinnenwiel zitten snor snor snor driemaal getrokken en de spoel was vol toen zette hij een andere op snor
tot zoover in mijn gevolgtrekkingen gekomen was nog een tweede oplossing mogelijk en ofschoon ik die voor onwaarschijnlijk hield was ik besloten mij dienaangaande zekerheid te verschaffen alvorens verder te gaan een ongelukkig minnaar kon
albert gerard christiaan en achtereenvolgens alle namen die zij wist maar bij ieder zei het mannetje zo heet ik niet den tweede dag liet zij bij alle mensen rondvragen en toen het mannetje kwam noemde zij de aller vreemdste en wonderlijkste
de wolf had in een ogenblik de pannenkoeken opgeslokt zij smaken naar meer zei hij en hij trok zomaar den hele schotel naar beneden dat hij in scherven viel dat maakte zo'n hels lawaai dat de vrouw kwam aangelopen en toen zij den wolf zag riep zij het manvolk
en hij bracht hen naar een vertrek dat had een ijzeren vloer en de deuren waren van ijzer en de vensters met ijzeren staven verzekerd in dat vertrek stond een tafel vol met de kostelijkste gerechten ga maar naar binnen zei de koning en laat het je smaken
praatte onderwijl over niets anders dan over violen en vertelde met groote levendigheid hoe hij zijn eigen stradivarius die op zijn minst vijfhonderd pond waard was aan een joodschen handelaar voor vijf en vijftig shillings had verkocht
nu moet je dit nog in eene nacht spinnen zei hij en dan zul je mijn vrouw worden want dacht hij een rijkere vrouw is er op de hele wereld niet te vinden toen het meisje alleen was kwam voor de derde maal het mannetje weer en zei wat geef je mij als ik ook dat stroo tot goud spin ik heb niets meer te geven zei het meisje
nu ga jij naar den koning en je zegt maar dat hij nog meer ruiterij kan sturen dan zal ik ze allemaal in de lucht blazen toen de koning die boodschap kreeg zeide hij laat hen gaan t is met hen niet pluis en de zes kwamen met hunne rijkdommen thuis verdeelden ze en leefden genoegelijk tot aan hun dood
het meisje zat radeloos schreiend neer maar weer ging de deur open en het kleine mannetje kwam en zeide wat geef je mij als ik goud spin van dat stro den ring van mijn vinger zei het meisje
en zij lieten een doorzichtige kist maken van glas zodat men haar van alle kanten zien kon en legden haar daarin en schreven met gouden letters haar naam erop en dat zij een koningsdochter was toen droegen zij de kist naar buiten op den berg en een van hen bleef en waakte
pas goed op je stiefmoeder zal gauw weten dat je hier zijt laat niemand binnen maar de koningin meende sneeuwwitjes longen en lever gegeten te hebben en dacht dat zij nu wel weer de eerste en van allen de mooiste was en zij ging voor haar spiegel en zeide
ben je soms bang voor vergif zei de oude vrouw kijk dan snijd ik hem in tweeën dan eet ik de bleke helft en moogt jij het rode wangetje maar de appel was zo kunstig gemaakt dat alléén het rode wangetje vergiftigd was
toen begon de koningin zo bitter te schreien en te jammeren dat het mannetje medelijden kreeg en zeide drie dagen tijd zal ik je laten als je dan mijn naam weet mag je je kind houden
gij weet misschien dat de stoomboot waarop browner vaart belfast dublin en waterford aandoet zoodat aangenomen dat de hofmeester den moord heeft bedreven en dadelijk daarna met zijn boot de may day is vertrokken belfast de eerste plaats zoude zijn waar hij zijn gruwelijk pakket op de post kon doen
toen hij zo sprak werden de goede dwergen bewogen en gaven hem de kist en de koningszoon liet haar door zijn dienaren op de schouders wegdragen toen gebeurde het dat zij struikelden over een tak en door den schok schoot het stukje van den appel dat nog in haar keel zat uit haar mond
toen zij sneeuwwitje dood zagen liggen dachten zij dadelijk aan de stiefmoeder en gingen zoeken zij vonden toen de kam en nauwelijks hadden zij hem er uit getrokken of sneeuwwitje kwam weer bij en vertelde wat er gebeurd was toen waarschuwden zij haar nog eens toch voorzichtig te zijn en voor niemand de deur te openen
toen verschrikte de koningin en werd geel en groen van nijd van het ogenblik af dat zij sneeuwwitje gezien had was het of haar hart zich in haar lijf omdraaide zo haatte zij het meisje
maar toch was het hem of 'r een steen van zijn hart was gewenteld nu hij haar niet doden zou er kwam juist een jong hertje voorbij gesprongen dat stak hij dood en nam er long en lever van mee
en dat ik een man die tot heerschen geschapen is op zekeren avond wandelden mevrouw rigaud en ik heel vriendscbappelrjk ala twee verliefden mag ik wel zeggen over de rotsen langs de zee
spiegel spiegel aan den wand wie is de schoonste in het ganse land toen antwoordde de spiegel vrouw koningin de schoonste hier zijt gij maar sneeuwwitje over de bergen bij de zeven dwergen is duizendmaal schoner dan gij
oh wonder van schoonheid nu is het met je gedaan zei de kwaadaardige heks en ging heen maar gelukkig was het bijna avond en de zeven dwergjes kwamen naar huis
de spiegel antwoordde vrouw koningin de schoonste hier zijt gij maar de jonge koningin is duizendmaal schoner dan gij toen vloekte het boze wijf en zij werd zo angstig zo angstig dat zij zich niet meer houden kon
dat zei de scheepsjongen van michiel de ruijter die al een verren zwerftocht achter den rug had en nog heel wat zou rondzwalken langs de zeeën voor hij zijn einde vond joh
dat durf ik niet te doen zei die van het hoedje want als ik mijn hoed recht zet dan komt er een vreselijke geweldige vorst en de vogels vallen bevroren en dood uit de lucht
de vijand is in mijn hand zij liet zijn kruik leeg lopen en sprong weg nu zou alles verloren zijn geweest als niet gelukkig de jager met zijn scherpe ogen boven op het slot had gestaan en alles had gezien
duwde hem een paar centen in de hand en daar heeft hij toen zijn geluk mee beproefd in dat kraampje ginds ge vindt er wel juist geen brillante gasverlichting doch het plakgoud op de dagbroers en ruiters van speculaas
gij zijt onze gevangenen leg de zak met goud neer of ge wordt neergesabeld wat zeg jelui riep de blazer zijn wij gevangenen eerder zul jelui allemaal samen in de lucht ronddansen
de kok moest ze met zout koken en het boosaardige wijf at het op en dacht dat zij sneeuwwitje's long en lever gegeten had nu was het arme kind in het grote bos moederziel alléén en zij werd zo bang dat zij alle boomblaadjes aankeek in haar angst en radeloosheid
toen gebeurde het eens dat een koningszoon in het bos verdwaalde en bij het dwergenhuis kwam en daar de nacht zou blijven hij zag de kist op den berg en het mooie sneeuwwitje daarin en las wat er met gouden letters op geschreven stond toen sprak hij tot de dwergen laat mij die kist ik zal er voor geven wat ge vraagt
het was of de wind voorbij suisde hij was in heel korten tijd bij de bron schepte de kruik vol water en keerde weer om maar midden op den terugweg overviel hem de vermoeidheid hij zette toen de kruik neer ging liggen en sliep in hij had zich met het hoofd op een paardenschedel gelegd zoodat hij gauw wakker kon worden
je zult toch wel eens mogen kijken zei de oude en nam de vergiftigde kam en hield die in de hoogte het meisje vond hem zo mooi dat zij zich liet bepraten en de deur opende
den derden dag waren zij weer samen er op uit en de wolf hinkte met moeite maar toch zei hij weer rooie vos schaf eten of ik eet jou en de vos antwoordde ik weet een man die geslacht heeft en het gepekelde vlees ligt in een vat in de kelder dat zullen wij gaan halen
toen de koning nu zag hoe die eene man al de schatten van het rijk wegdroeg werd hij toornig en liet zijn ruiterij opzitten die moesten de zes nazetten en den sterke de zak weer afnemen twee regimenten hadden hen spoedig ingehaald en riepen hun toe
hij liet een ton gouds komen zestien van de sterkste mannen moesten die dragen maar de sterkn pakten hem met een hand en duwden hem in den zak waarom breng je lui niet wat meer tegelijk vroeg hij toen het bedekt den bodem nauwelijks en de koning zag gaandeweg zijn hele schatkist in hun zak verdwijnen en die was toen nog niet halfvol
toen verkleedde zij zich en nam de gedaante aan van een andere oude vrouw zo ging zij over de zeven bergen naar de zeven dwergen klopte aan de deur en riep mooie waar mooie waar te koop sneeuwwitje keek door het raampje en riep ga maar voorbij ik mag niemand binnen laten
en met zijn tanden bijt hij nog een stuk uit de broek van den dagbroer dat is voor de kameraad van zijn zus bravo arme straatjongen van jou zal er zeker wel wat terecht komen ten minste als de goede god je over niet te langen tijd nog eens een anderen royalen heer laat ontmoeten
maar de dwergen antwoordden wij geven haar niet niet voor al het goud dat in de wereld is toen sprak hij schenk haar mij dan want ik kan niet leven zonder sneeuwwitje te zien ik zal haar eren en hoogachten als wat mij het allerliefste is
intussen was de prinses die ook goed lopen kon zo goed als een gewoon mens het kan bij de bron aangekomen en liep met haar kruik vol water terug toen zag zij den loper liggen slapen en ze had schik en dacht
toen zij de spiegel zo hoorde spreken trilde en beefde zij van toorn sneeuwwitje zal sterven riep zij al kost het mijn eigen leven zij ging toen in een geheim vertrek waar nooit iemand kwam en maakte daar een dodelijk vergiftige appel
de koning die veel om goud gaf vond dat een prachtige kunst en beval dat de schone molenaarsdochter bij hem zou gebracht worden hij nam haar mee naar een vertrek dat vol stro was en gaf haar een spinnenwiel en haspel en sprak als van deze avond tot morgen vroeg niet al het stro tot goud is gesponnen moet ge sterven
zij wilde eerst niet naar de bruiloft gaan maar het liet haar toch geen rust zij moest gaan en de jonge koningin zien en toen zij binnentrad herkende zij sneeuwwitje toen stond zij roerloos van angst en schrik maar boven het vuur stonden ijzeren dansschoenen die werden gloeiend binnen gebracht
maar toen de oorlog uit was kreeg hij zijn afscheid en nog drie dubbeltjes teergeld mee op weg wacht eens eventjes zei hij met mij wordt zo niet omgegaan als ik maar de rechte mensen vind dan zal de koning mij nog al de schatten van het hele rijk moeten uitleveren
kort daarop werd haar een dochtertje geboren het was zo wit als sneeuw zo rood als bloed en haar haartjes waren zo zwart als ebbenhout daarom werd zij sneeuwwitje genoemd en toen het kind geboren was stierf de moeder
jager wat ga je schieten vroeg de baas twee uur van hier zit een vlieg op den tak van een eikenboom die wil ik het linker oog uitschieten oh ga maar mee zei de soldaat als wij drieën bij elkaar zijn komen wij de hele wereld door
maar ik zal dadelijk meegaan zei de wolf dan kun je mij helpen als ik niet meer voort kan mij goed zei de vos en hij wees hem allerlei sluipwegen om in de kelder te komen daar was vlees in overvloed en de wolf viel dadelijk aan en dacht vooreerst schei ik nog niet uit
toen werd de kamer afgesloten en zij bleef alleen daar zat nu het arme mulderskind en wist geen hemelschen raad want stro tot goud spinnen hoe dat moest dat wist zij niet haar angst werd groter en groter en eindelijk begon zij te schreien daar ging opeens de deur open en een klein manneke kwam naar binnen
dat vond de koning goed en de andere zei toen verder over veertien dagen zal ik het komen halen nu liet hij alle kleermakers uit het hele rijk bij elkaar komen die moesten veertien dagen samen zitten naaien aan een zak
den volgende dag gingen zij weer naar buiten en de onverzadelijke wolf zei weer rooievos schaf eten of ik eet jou en de vos antwoordde ik weet een boerderij daar bakt de vrouw vanavond pannenkoeken daar zullen wij er van gaan halen
goedenavond juffer mulderse zei hij wat schreit ge zozeer ach antwoordde het meisje ik moet goud spinnen van stro en dat kan ik niet toen sprak het manneke weer wat geef je mij als ik het voor je doe
van aan gezegde juffer henriëtte blaek en de hemel weet aan wie nog meer te hebben gegeven communicatie van zoodanige schrifturen en geheime stukken als u waren toegezonden door den weledelen heere ferdinand huyck
sneeuwwitje had groten zin in den mooien appel en toen zij zag dat de boerin er van at kon zij zich niet langer bedwingen en strekte haar handje uit om de vergiftige helft maar toen zij het eerste stukje er van in de mond had viel zij dood neer de koningin bezag haar met een gruwelijken blik en lachte hardop
ach lieve heer ach lieve heer hoe mooi is dat kind riepen zij en zij hadden er zoveel plezier in dat zij haar niet wakker maakten maar stil lieten doorslapen in het bedje en de zevende dwerg sliep bij zijn makkers bij ieder een uurtje toen was juist de nacht om
een koningin zat aan haar venster zij naaide en het venster was gevat in een raam van ebbenhout en toen zij zo naaide en ook naar het sneeuwen keek stak de naald in haar vinger en drie bloeddruppels drupten in de sneeuw
wit als sneeuw rood als bloed zwart als ebbenhout deze keer kunnen de dwergen je niet weer opwekken en toen zij thuis haar spiegel vroeg spiegel spiegel aan den wand wie is de schoonste in het ganse land toen antwoordde hij eindelijk vrouw koningin gij
toen werd de loper wakker en sprong op en toen zag hij dat zijn kruik leeg was en de prinses al een heel eind weg doch hij verloor den moed niet pakte de kruik op liep weer naar de bron en schepte opnieuw water en toen was hij nog tien minuten voor de prinses weer terug en hij won haar dus voor zijn meester
nu zeiden de dwergen wil je ons huishouden doen koken bedden opmaken wassen naaien en breien dan kun je bij ons blijven en je zult aan niets gebrek hebben dat beloofde sneeuwwitje en zij bleef
schoonste in het land toen had haar nijdig hart rust als er rust is voor een nijdig hart de dwergjes vonden toen zij 's avonds thuiskwamen sneeuwwitje op den grond liggen
ik zal maar niet te precies zijn zei hij en nemen wat komt dat ik de zak ten minste vol krijg toen dat alles er in was kon er nog veel meer bij en toen zei hij ik zal er maar een eind aan maken er wordt wel meer een zak toegebonden al is hij nog niet helemaal vol hij gooide hem toen over den schouder en ging met zijn gezellen weg
spiegel spiegel aan den wand wie is het schoonste in het ganse land en de spiegel antwoordde als de vorige maal vrouw koningin de schoonste hier zijt gij maar sneeuwwitje over de bergen bij de zeven dwergen is duizendmaal schoner dan gij
en toen 's morgens de koning kwam en alles vond zoals hij het gewenst had hield hij bruiloft en de schone molenaarsdochter werd een koningin na een jaar werd haar een mooi kind geboren en om het mannetje dacht zij niet meer daar kwam hij opeens haar kamer binnen en zeiden geef mij nu wat je mij beloofd heb
daarna legde zij zich in een bedje omdat zij zo moe was maar de bedjes pasten niet het ene was te lang het andere te kort maar het zevende was juist goed en daarin bleef zij liggen zeide haar gebedje en sliep in
dat werd nu afgesproken en vastgesteld en de man gespte den hardloper zijn tweede been aan en zei rep je nu flink en zorg dat wij overwinnen de bepaling was dat wie het eerst water terugbracht uit een ver gelegen bron de overwinnaar zoude zijn
oh ga mee zei de baas met zijn zessen komen wij zeker de hele wereld door nu ging het zestal door de stad waar de koning bekend had laten maken dat wie een wedloop met zijn dochter hield en overwinnaar was haar gemaal zou worden maar verloor hij dan moest zijn hoofd eraan
maar dat zal hem niet lukken zei die met het hoedje ik zal het laten vriezen dat het vuur zich er voor schamen zal en wegkrimpen hij zette zijn hoedje recht en plotseling was het met alle hitte gedaan en de spijzen bevroren in de schotels
en nijd en trots groeiden en vervulden haar eindelijk zozeer dat zij dag noch nacht meer rust had toen riep zij een jager en sprak breng het kind buiten in het bos ik wil haar niet meer voor mijn ogen hebben je moet haar doden en breng mij haar long en lever als bewijs
de jager was bereid en ging mee zij kwamen bij zeven windmolens hun wieken draaiden hard en toch was er nergens wind en geen blaadje bewoog ik begrijp niet wat die windmolens drijft zei de man er is geen zuchtje aan de lucht en hij ging met zijn dienaren verder
beloof mij dan je eerste kind als je koningin zult zijn wie weet hoe het lopen zal dacht het meisje en zij wist er ook niets anders op te bedenken daarom beloofde zij het mannetje maar wat hij verlangde en toen spon hij nog eens het stro tot goud
de vos at ook smakelijk maar gluurde aanhoudend rond en liep dikwijls naar het gat waar zij door gekomen waren en hij probeerde of zijn lijf nog dun genoeg was om er door te kruipen lieve vos zei de wolf waarom zie je toch zo rond en kruipt in en uit ik moet toch kijken of er niemand komt zei de rakker eet maar niet teveel
wil je goud hebben en dan je aanspraak op mijn dochter opgeven dan kun je zooveel krijgen als je wilt en hij antwoordde ja heer koning geef mij zooveel als mijn dienaar dragen kan dan verlang ik uw dochter niet meer
en de koning zag dat er een geweldig vuur onder de ijzeren kamer brandde en toen begreep hij dat hij op deze manier het met de zes niet klaar zou spelen nu begon hij opnieuw te verzinnen hoe hij de lastige gasten kwijt zou kunnen worden en hij liet den meester komen en sprak
eindelijk had zij iets verzonnen zij verfde zich het gezicht en kleedde zich als een oude koopvrouw toen was zij geheel onkenbaar zo ging zij over de bergen naar de zeven dwergen en klopte aan en ze riep
de eerste zei wie heeft er op mijn stoeltje gezeten de tweede wie heeft er van mijn bordje gegeten de derde wie heeft er van mijn broodje gebeten de vierde wie heeft er van mijn moesje gehapt de vijfde wie heeft er met mijn vorkje geprikt de zesde wie heeft er met mijn mesje gesneden
arthur was opgestaan en keek nu het vertrek eens rond i e naakte muren waren door een ongeoefende hand groen geverfd en met eenige goedkoope prenten op armzalige wijze versierd
en nu heb ik een drie knikte ze somber terwijl ze haar ceintuur vastsjorde die ze alweer vergeten had vast te maken
maar het ergste weet je nog niet het ergste kijk nu niet zoo verschrikt neen amy het ergste weet je nog niet ik ben teruggekomen
mijn broeder woont hier al vele vele jaren mijnheer en veel van hetgeen er buiten deze muren zelfs met ons voorvalt wordt voor hem gebeim gehouden om redenen die ik nu niet kan
een lichfce bulging geef een stoel aan fredenk ga zitten mijnheer clennam hij zette zijn calotje weer op en ging weer zitten met een wonderlijk air van nederbuigende goedheid en welwillendheid
waarna ik toen zij bleef weigeren haar zou gestagen en vermoord hebben hij nam nog een paar wingerdbladeren en veegde daarmee met den rug naar het licht staande zijn vingers nog eens af
john oud dertig ben oud een-en-twintig zoo oud vijftien albert oud
verlegen was en niets gebruikte de blik waarmede zij haar vader aankeek een en al bewondering en trots toewijding en liefde
bij het eerste
william zei de oom ik vond dezen heer mijnheer clennam den zoon van een vriendin van amy aan de buitenpoort verlangende zijn opwachting te maken maar niet wetende hoe hij t moest aanleggen
dat de dichter zijn vlucht beperken moest binnen de enge grenzen van het lofdicht ter eere van den rijkaard die hem betaalde en van het beschrijvend gedicht ter verheffing van de buitenplaats waar hij nu en dan het onwaardeerbaar voorrecht genoot een paar dagen door te brengen
leven van het
er staan heel wat menschin voor de poort mijnheer rigaud en ik geioof niet dat ze u erg goedgezind zijn ga mi maar mee
van onze fransche badplaats
dan kan er onmogelijk vre de blrjven bovendien was er nog een punt van verschil tusschen ons mevrouw rigaud was ongelukkig genoeg een beetje ordinair
dat ditmaal een bevestiging moest te kennen geven weldra begonnen zicb ecbter allerlei moeilijkheden voor te doen ik ben trotsch
in hunne voortbrengselen vooral in die van dramatischen aard machtig veel prijs te stellen op treffende en ongehoorde tegenstellingen en contrasten en op alles wat vreemde en door hun onverwachte verschijning sterk schokkende uitwerkingen teweegbrengt
geen sprake van zei de bezoeker haastig sta mij toe kling kling kling mijnheer clennam sprak de vader
zij heeit in hooge mate mijn belangstelling opgewekt zoodat ik gaarne w t at meer van haar zou weten een minuut voor ik u aanspraak zag ik naar hier binnengaan
ik vrees dat die kapotte klomp van hem niet geheel waterdicht is en het lijkt wel dat hij pas met zijn voeten uit een volle goot komt maar dat hindert hem niet heeft hij niet een heerlijk fortuintje gehad een royale mijnheer
dat beteekent niets knol we zullen er wel vinden die hem herkennen t spijt me dat ik zoo even bijna den moed liet zinken dat was jouw schuld maar het zal me niet weer gebeuren
tk hoor hier thuis maar mijn zuster wil niet hebben dat mijn vader j t te weten komt t is mij een raadsel waarom hij dat niet weten mag kan ik hier ergens onder dak komen vroeg arthur
hoewel er voor wie niet bang was uitgevallen ook wapens te krijgen waren om de monsters te bevechten ja men kon zich hier alle wapens aanschaffen
dat de baker boven kwam en het vertrouwelijk gesprek tusschen de beide echtgenooten voor dien avond een einde nemen moest jacob van lennep elizabeth musch zesde hoofdstuk
die voor hunne liefdevolle harten waren als een nalatenschap van hun vroeggestorven kind
dat zullen ze wel niet nalaten mompelde jean baptist terwijl hij het mes in zijn gordel stak geen van beiden sprak meer ofschoon zij op en neer wandelden en elkaar telkens moesten tegenkomen
zij had den naam heel mooi te zijn en dat zijn er dikwijls twee ze was heel mooi ik bleef in le croix d or en trouwde met de weduwe
en dat moet ik bekennen het wordt altijd dankbaar aangenomen de heer over wien ik zoo even sprak mijnheer clcnnam were aan mij voorgesteld
hij bemint mij maar hoe the zest is gone die daar wil dat allen hem bewonderen
en schoon hij wel begreep dat hij maar drie dagen op zijn hoogst in haar aangenaam gezelschap zou kunnen wezen was hij door het vooruitzigt van twee of drie dagen met dat zoo lief en lustig meisje
op haar beurt hun diezelfde zalige toezegging deed doch die ja van hun kant eerlijk hun woord hebben gehouden die waarachtig hun best hebben gedaan en ng doen om het wijfje haar trouwdag alle dagen weer te doen zegenen
in het zesde
want zoodra de deur gesloten was sprong hij op i de vensterbank ten einde niets van het vertrek van zijn kameraad te mis sen terwijl hij met beide handen de tralies
iedereen kan er binnengaan maar niet iedereen kan er weer uitgaan mag ik u nog eens lastig vallen met een vraag bent u hier goed bekend
eenige uren later stoomden beiden over bergen en dalen dwars door het onvolprezen zwitserland
in de week voor kerstmis aan mij voorgesteld werd door dien prettigen kolenhandelaar die zes rnaanden gekregen had kleine dorrit ik herinner mij den naam niet vader herinner jij je dien naam soms frederik
maar het aan den dag leggen van snoeverij gaat zooals veel dingen in de wereld door voor een bewijs hoe t zij mevrouw barronneau gaf mij bet jawoord
terwijl liaar moeder vertrok even diep ontroerd als haar kind
noch zou men zich een gelaat kunnen denken waarop eon uitdrukking lisrt zooals op het zijne want in elken trek zag men zijn angstig hart kloppoli
de knevel ging weer naar de hoogtfi en de aeus zocht hem op hoe laat is het mi vroeg hij
het klinkt misschien wat inhalig te vragen wat die dame meebrengt zei mevrouw merdle maar in de groote wereld is men wel wat inhalig lieve
welwillend doch op een afstand frederik zei hij ik weet dat jii en fanny van avond op je eigen kamer soupeeren waar ben je met fanny heen gewcest frederik
met een paar woorden beval hij den gevangene midden tusschen de soldaten plants te nemen stelde zich zelf aan bet hoofd coinmandeerde voorwaarts marsch en alien gingen de trap af de deur vie dicht
met het gelaat op de over elkander geslagen armen en weldra sliep hij in in zijn onderworpenheid en luchthartigheici zijn goed humeur
zij wandelt met tip tip moet u begrijpen is mijn zoon mijnheer clennam die jongen is wat moeilijk te plaatsen geweest maar de wijze waarop hij in de wereld geintroduceerd is
voor zoover ik kan nagaan zullen henry's schulden alle betaald worden heeft hij er veel vroeg mevrouw merdle en keek haar vriendin door het lorgnet aan
op hetzelfde ogenblik en eer de chatillon de tijd gehad had om zijn zwaard te hernemen sprong adolf door de lijken en voor de franse ridder komende houwde hij hem zo verschrikkelijk op het hoofd dat hem een groot gedeelte der wang tegelijk met het stuk van zijn helm ontviel
wanneer men zoo langzamerhand zijn binnenste heeft weten te maken tot een buskruitmijn die bij de eerste aanraking met vuur ontploft of juister tot een bewaarplaats van enkel nitro glycerine waarvan men meen ik
soms ging hij langzaam met zachte stem nu en dan zijn keel schrapende voort soms ahem is t eens dit dan weder wat anders maar gewoonlijk ahem eenig geld
zelfs de kleinigbeden om het maal naar zijn smaak te kruiden als een klein fleschje cayennepeper en voor een stuiver augurken op een schoteltje ontbraken niet kleine dorrit kreeg eerst een kleur en werd toen zoo bleek a ls een doek
zien van de
ik vertrek met groote staatsle zooals je ziet zei mijnheer rigaud nu als u op een andere nianier wegging
er zijn er wel eens veertig of vijftig op een dag aan mij n broeder voorgesteld zei frederik met een zwakke poging om trotsch te zijn ja ja stemde de vader van de marshalsea toe dat aantal is wel eens overschreden
hun prachtige jongen zou geen sinterklaas meer meevieren en hij had er nog wel zoo op gerekend dat hij weer terdege meedoen françois haverschmidt familie en kennissen zou al was het bijna een jaar geleden hij had zich herinnerd alsof het gisteren gebeurd was
zij kusto hem en heette hem welkom maar durfde hem niets vragen hij zag hoe angstig zij keek en hoe verdrietig zij scheen
middag zei de engelschman en ging naast herman op het linnen liggen rust wel sir
alsof die hand getuigenis kon afleggen van zijn groote fatsoenlijkheid en hem dien dienst al ineermalen bewezen had
dan heb ik hem genezen van zijn lottebevlieging ik die van die dingen heelemaal geen verstand heb zooals julie zegt
en gezegd dat hij geen zin had het land als soldaat te dienen ja mijn lieveling antwoordde de portier op amy's vraag er moet iets voor hem gedaan worden
onverbiddelijk welke schuld rust er dan nog op mij
dit bleef voor een ieder verborgen genoeg dat haar ingegeven werd iets te zijn dat niet was wat die anderen waren en dat iets anders en werkzaam te zijn ter wille van die anderen
denk je soms dat ik de zaak niet naar waarheid heb verteld altro riep het kleine manneke
misschien hebt u er met op tegen wcrkelijk peet te zijn ik heb er niets opsogen am woordde de portier als t u aangenaam is
ik ben tot alles bereid zij zweeg nu vroeg hij je weet zelf zeide zij
zijn kleeding was vuil en versleten de eertijds blauwe jas reikte tot aan charles dickens de enkels en was tot de kin toegeknoopt terwijl de schim
heb ik ooit meegedaan aan het maken van die damsteenen of van het bord heb ik die dominosteenen wel eens bijeengezocht of eenig aner werk gedaan nooit