rhasspy/piper-checkpoints huggingface dataset:
ik kan schermen en exerceeren en ik zou beide evengoed te paard kunnen doen als te voet maar ik kan niet voor gezelschapsjuffrouw spelen bij eene dame en ik ben veel te onhandig in t naaien en borduren om daar mijn brood mee te verdienen
ik durfde nu niet met haar ontsnappen zij liet koffie dienen en daarop noodigde rolf ons in t priëel in den tuin hij had kruidenwijn gemaakt dien moesten wij proeven
de groote majestueuze eik was in zijn heerlijkheid niet volkomen gelukkig zonder hen allen groot en klein bij zich te hebben en dit gevoel trilde door alle takken alle bladeren innig en krachtig als door een menschelijke borst
maar hoe komt het in u op dat ik die van u zou wachten of eischen oneindig liever majoor frans in zijne ruwe oorspronkelijkheid onder privilege van hem tweemaal daags zonder menagement de waarheid te zeggen viel zij in maar zonder den glimlach die de scherts temperde
geen bruidegom wierdt hy niet door natuur gedreven zou zich ooit in den echt begeven de bruigom is des wys ja schoon is ydre bruid en neuswys is een gek of hoe zegt cats een kluit of zy die gaven vr of na het huwlyk missen
en over hem heen klonken de psalmtonen van het schip af een lied van de kerstvreugde en van de uiting der menschelijke gedachten bij het aanschouwen van de bestiering van den
is het ook niet meer nieuwsgierigheid in u om de waereld van deeze blinkende zyde te leren kennen bedenk dat eens hier mede vlei ik my wel nu zoude ik zeggen voldoe die nieuwsgierigheid indien gy zo gelukkig waart om onder het geleide van brave ouders die tonelen eens lugtigjes over te zweven
neen op mijn woord dat begrijp ik niet hernam hij ijskoud bijna met ironie ik begrijp niet welk belang gij meent te hebben bij de beslissing die ik
hou je dan zveel van hem hedwig knikte zij zwegen een poos wou je hem dit van avond geve begon gerard weer
heb ik evenwel door myn rcdcnccrcn en beregeling ontdekt dit de godsdienit van myn natie gantfeh niet goct is dat dezelve met zoo veel afgodcry en bygclovighcid vcrzcld was dat een ieder die maar een weinig vcrfland heeft daar een affchrik van moeft hebben
citers en harpen waren eenmaal ja er lagen vele jaren tussen beide door reizende vrolijke klanten aan de takken van de eik opgehangen nu hingen zij d'r weer nu zongen zij weer met wonderbare tonen
en wil dat ik alleen de verantwoordelijkheid zal dragen van eene publiciteit die zij niet heeft gezocht en dat ik den plicht der openlijke dankbetuiging van haar zal overnemen
zij knoeiden met water bij den vijver maakten zich ontoonbaar van modder en vuil en waagden het de victoria regia's te plukken dat zij volstrekt niet mochten doen zij onderzochten de stevigheid der groene vlakke victoria bladeren als prezenteerbladen en meenden er op te kunnen staan en zij dompelden onder
juffrouw hartog is knorrig om dat gy haar de snuif niet bezorgt juffrouw lotje gromt alle morgen aan het ontbyt om dat gy de tandpoeier vergeet zie dat zyn evenwel geen mooije dingen en wat zal uwe zuster daar op toch zeggen dan dat gy het zo volhandig hebt het meisje haalt dikwyls een paar beschaamde kaken als juffrouw hartog u in haar trant hekelt
het gebeurt meer dat men raad vraagt zonder het antwoord af te wachten ja maar z inconsequent handel ik niet en mij dunkt eene fortuin als deze is wel eenigen tijd van kalm beraad waardig
vreeselijker en toch kon zij niet laten er langs te loopen en er in te kijken als geprikkeld door het raadselachtige van haar afkeer zij liet het wel eens blijken aan dezen of genen maar men begreep haar niet leo zei dat die twee menschen brave lieden waren die een goed en eerzaam bestaan voerden zonder zorg verre te verkiezen boven het lijden
in het bos hoog op de steile oever vlak bij de zeekust stond een heel oude eik hij was driehonderd vijfenzestig jaren oud maar die lange tijd was voor de boom niet meer dan even zo vele dagen voor ons mensen zijn
t is hier zeer stilletjes tantes huishouding bestaat maar uit haar zelf en twee bejaarde meiden die reeds by grootvader gedient hebben en hier regt gelukkig leven want myne tante is eene der beste vrouwen die ik ken zy heeft veel verstand en een goed hart eenige kleine eigenzinnigheden reken ik niet
toch hield zij mijn blik niet uit toen zij voortging met al de heftigheid die uit innerlijken strijd voortkwam ik wil geen meester erkennen leo nooit nooit geloof dat ik wil mijne vrijheid mijne onafhankelijkheid bewaren ik moet het als gij meer van mij wist zoudt gij de eerste zijn om dat toe te stemmen
ieder blad van den boom had de gave des gezichts als had het oogen om te zien de sterren werden op den helderen dag zichtbaar groot en fonkelend elke daarvan fonkelde als een paar oogen liefelijk en helder
ze las of ze werkte of ze deed niets maar verveling kende ze niet en haar leventje het was net een kalm beekje ze was zoo geheel en al tevreden bij haar engelen van ouders ze wenschte maar dat het altijd zoo zou blijven het kon haar niets schelen een oude jongejuffrouw te worden
er was haar iets ontzachlijks en verblindends overkomen iets als een blinkende wolk en nu was zij een ander wezen dat was al wat zij ook voor zichzelve onder woorden had kunnen brengen
gij zijt er dan toch toe gekomen al valt gij wat aarzelachtig na eene korte woordenwisseling over het eenigszins plotseling afsterven zijner cliënte en haar uitdrukkelijk verlangen om in alle stilte en zonder samenroeping harer familieleden ter ruste te worden besteld
hy loopt daar over deeze kostelyke aarde die zo keurlyk is opgesiert net als zo een onguur gnorrent varken dat alles maar al gromment en morrent en gnorkent doorslokt en nog een lelyk bakkes zet tegen een ander die het een stroo in den weg legt
slaap zacht slaap zacht het is uw driehonderd en vijf en zestigste nacht eigenlijk zijt ge toch maar een kijk in de wereld slaap zacht de wolk strooit sneeuw naar beneden zij geeft een dek dat zich warm over uw voet uitspreidt
het was haar soms zoo moeilijk zich te verheffen boven de moedeloosheid waarin zij zich voelde wegzinken als in een afgrond uit de lusteloosheid die haar als met fluweelen armen omving en toch er moest zooveel gedaan worden ze mocht niet toegeven aan
er was eene leegte in en om mij die ik niet wist aan te vullen ik ontvluchtte het koude doodsche huis ik doolde troosteloos rond toen ik plotseling werd opgeroepen om de rol van gastvrouw te spelen en een logeergast te ontvangen
de zee stuwde haar golven tegen de kust aan het kraakte in de boom hij werd met de wortel op de grond geworpen juist op het ogenblik waarop hij droomde dat zijn wortelen zich van de aarde losrukten
die was gebrouilleerd met die die wilde niet meêdoen omdat die meêdeed die drong zich op om meê te doen alleen omdat mevrouw eldersma niet denken moest almachtig te zijn en diè en diè en diè vonden dat eva veel te veel pretentie had en zich niet moest verbeelden de eerste van de plaats te zijn omdat mevrouw van oudijck haar alles
en wanneer denkt hij te gaan zoodra hij beter is ik zal god danken als hij weggaat eline vermocht haar zelfbeheersching niet meer te bewaren reijer zegt dat hij er in de eerste weken nog niet aan denken moet zeide zij vinnig met een woedenden blik op betsy maar natuurlijk
de dominé die het eerst en te voet heenging klaagde dat hij tevergeefs naar haar gezocht had om afscheid te nemen eindelijk kwam frits in alle plechtigheid aandienen dat het rijtuig vr was een zoogenaamd speelwagentje met solide leeren huif overdekt waarin voor allen plaats was en dat aan een der notabelen behoorde
is maar de ziel volleert in t zaligent vertrouwen op s hoogstens liefde en magt in allen leed en druk dan wordt het haar vergunt te wandlen door aanschouwen dan hoopt zy niet alleen op t nog aanstaant geluk
de winter is zijn rusttijd is zijn nacht na den langen dag die lente zomer en herfst heet op menigen warmen zomerdag had het haft dat kleine
al had ik de hulp en voorlichting van juffrouw milders onze huishoudster toch zag ik er zeer tegen op om als dame du logis te moeten optreden tegenover dien vreemdeling maar weldra was ik met die taak verzoend
want door het bedillen en verbieden werden gedachten aan kwaad geboren die te voren geen vorm of bewoording hadden en dit te meer daar het geloof aan de wijsheid der verbiedende ontbrak en elke vermaning hoe rechtvaardig ook de lust wakker riep tot verzet
zoo gij voor hem geleden en gestreden hadt zooals ik zoudt gij denkelijk niet zachter over hem oordeelen men kan niet op hem aan ziedaar wat mij het meest in hem tegenstaat
ja die vander kwasten zyn lichten in ons land hy hadt tot stoffe de zeven gelykenissen tussen de kleding van een waereldsche vrouw en haar bedorven hart zie hier zusje zal ik de leerreden gedeeltelyk
als de kinderen dan slapen zet ole luk oie zich op hun bed neer hij is goed gekleed zijn jas is van zijde maar het valt onmogelijk te zeggen van welke kleur zij is want zij heeft een groenen rooden en blauwen glans al naardat hij zich draait
t wordt middernagt ik moet eindigen om u niet ongehoorzaam te zyn wel dan ik ga slapen rust zagt myne beste en ontwaak onder de bescherming des algoeden eeuwig ben ik
vor henk gehuwd was had hij rustiger en huiselijker dan paul zich ook beter kunnen schikken in het huis zijner oude moeder al was hij stil zijn zwijgen had haar nooit geërgerd het was als de gezellige stilzwijgendheid van een trouwen new foundlander die met zijn slaperige oogen over haar waakte
mij dunkt gij moest het doen omdat gij het u zelve schuldig zijt en ditmaal toch ook voor mij ja glimlach maar ik wil het u toch zeggen dat ik mij aan tafel over u geërgerd heb al is het waarschijnlijk dat gij deze ergernis hebt beoogd
maar tuk lag nu niet meer eensklaps zat hij te paard hop hop hop in galop zoo ging het voort een prachtig gekleed ridder met een schitterenden helm en een wuivenden vederbos hield hem voor zich op het paard en zoo reden zij door het bosch naar de oude stad
dat is zo viel hy er op in nu zeide myne moeder draag u als een verstandig jongeling kwel u niet om t geen voor u niet zyn kan de tyd en de verstrooijing zullen veel voor u doen indien gy inderdaad genegen zyt om goeden raad te volgen wanneer vertrekt gy kind
toch merkte ik nu op juist nu zij voor t eerst in een elegant vrouwentoilet voor mij stond wat mij bij haar vroegere wonderlijke manier van zich te kleeden ontgaan was dat hare schoonheid iets bijzonders karakteristieks had zooals maar zelden bij blondines wordt waargenomen
zij weifelde nog steeds maar op eens nam zij een besluit toegelokt door het vooruitzicht te zullen rusten en zij dronk zij legde zich neêr op den grond dicht bij de open balcondeur het angstzweet brak haar uit en ze voelde zich zeer dof worden maar zoo vreemd dof zoo anders dan gewoonlijk
ik heb voor een jong mensch al veel verdriets gehad en al veel ongelyks geleden maar nu nu ondervind ik voor t eerst dat zelfverwyting eene zeer grievende smart veroorzaakt alles is daar beuzeling by
dat hedwig een lakei wiens naam zij niet wist met man aansprak en daarmee een lichte glimlach teweegbracht bij sommige der tafelgenooten was een ding dat zij reeds volwassen nooit kon herdenken zonder een onwillekeurig gebaar of een uitroep van ongenoegen alsof zij iets van zich af wou schudden
jeanne berispte zichzelve dat zij op het dinertje onlangs bij de van raats zulk een onaangenamen indruk van eline had kunnen ontvangen zij vond haar nu eenvoudig en hartelijk
bij ieder kasteel stonden kleine prinsen op schildwacht zij droegen gouden sabeltjes en lieten het rozijnen en tinnen soldaten regenen men kon het hun wel aanzien dat het echte prinsen waren
ook ik ben geen slaaf van dat genot francis en het zou mij onmogelijk zijn genoegelijk te zitten dampen terwijl gij uwe smartelijke herinneringen voor mij oproept wat zijt gij weinig een man leo in den kouden egoïstischen zin van het woord gaf zij mij ten antwoord
ik verzeker u dat ik nooit met zo veel smaak het euangelie las als nu nu ik by eene vrouw ben die godsdienstig is zonder veel uitwendigheid en ons inprent dat die wel doet wel vindt en daar mee is dat maar uit
maar het prachtigste schip lag dicht bij het huis wil je meezeilen kleine hjalmar vroeg ole luk oie dan kun je van nacht naar vreemde landen toe gaan en morgen weer hier zijn
er lag iets in den blik dien sir john op mij wierp die mij schrik aanjoeg iets dreigends met angst en ontzetting gemengd dat mij het zwijgen oplegde en mij tot een schielijken
te minder om dat zy wel weet dat ik ordentelyk maar meer niet leven kan hoe inwonen by lieden die minder hebben dan ik dat nooit zo denkt juffrouw
zich onder die kalmte schuil hield zij verlangde naar een andere atmosfeer dan de deftige mufheid der groote kamer met de gladde spiegelruiten het oude deventersch den vlammenden haard en de ooievaren en pioenrozen op het japansche scherm
komt kinderen wie klaar is gaat naar beneden kwam truus eenigszins bedaard aan de deur commandeeren en jet rende woedend de twee plagende jongens achterna de trappen af die eline met tina fluisterde de oude mevrouw later tot truus je had het moeten zien het was net een plaatje ik ben toch blij dat alles zoo goed is afgeloopen
ik ben er nooit toe gekomen mij dit ideaal in eene bepaalde gestalte voor te stellen of zij bruin dan wel blond zou moeten zijn fijn van tint of sprekend van kleur en trekken daarover liet ik den sluier der onbestemdheid rusten die dit nevelachtige mijner fantasie het ruimste spel liet allerminst kwam ik er toe om dit ideaal in freule
hij voelde in t lauwe water haar lijf met een hemd bekleed en hoorde haar adem zacht snurkend gaan alsof ze rustig sliep snel tilde hij haar uit t water het slappe hoofd op zijn schouder toen hij met haar uit de donkere badkamer trad kwam ritsert boven aan de trap ontzet vragend wat is er gebeurd
je zult geen honger of gebrek meer lijden en de vogel zal je schieten zoals men zegt je zult een rijk en gelukkig man worden je huis zal zich verheffen als de toren van koning waldemar en rijk versierd zijn met marmeren beeldzuilen evenals die uit prästöe je begrijpt mij wel
zeg fraaije kwant dit aan uwe principale dat zy zich stil houde of dat ik haar alles wat zy s jaars boven de honderd ryksdaalders ontfangen heeft zal afkorten ik wagt haar voor den rechter laat zy daar hare leverantie van zuchten tranen en gebeden inleveren om te zien hoe veel haar voor elke twintig ditoos zal worden toegewezen
ook marie vlijde zich ter ruste en het was een oogenblik stil in het donkere vertrek toen er zachtjes aan de deur geklopt werd die dadelijk openging de meisjes schrikten even
toen voelde zij weer het hooge harts gevoelen uit ouden tijd zeldzaam sterk ja zij zag vr zich in haar donkere handen het groote witte hart van marmorsteen
eerst kwamen zij onder den vloer in een lange gang die echter niet hooger was dan dat zij er juist met den vingerhoed doorheen konden komen en de heele gang was met verrot hout
behalve het onaangename van die teleurstelling en zooveel tijdverlies was het voor het arme paard nauwelijks te doen zonder rust en verkwikking de voerman onbarmhartig als de lieden van zijn gild hield staande dat het niemendal was ik aarzelde om dat besluit te nemen en zag toch nergens eene betere uitkomst
dat dc misdadiger zyn leven niet zou behoeven tc verliezen maar dat zy hem een kattyding evenredig na zyn misdaad zoude doen ondergaan om daardoor dc gemoederen der volkplanting te ftillcn en een voorbeelt aan andere tc geven om dezelve van diergclykc bedryven aftefchrikken dat ty
een enkelen blik op dien vincents woorden ruischten haar als een echo van spot in het oor dikken leelijken baas scheurde haar dien roman uit de ziel en alles was weg weg
en toen klokte hij en de eenden snaterden het was verschrikkelijk zoo'n plezier als zij hadden maar hjalmar ging naar het kippenhok toe deed het deurtje daarvan open riep den ooievaar en nu huppelde hij naar hem toe op het verdek
ik had te veel deernis met haar om met hare zwakheid mijn voordeel te doen en te toonen hoezeer zij zich verraden had ik antwoordde koeltjes maar beste freule mordaunt hoe kon ik dat raden
zoo zou het een gezellige partij worden geheel en al een onderonsje zonder vreemde menschen waarvoor men maar een lastig decorum zou te bewaren hebben gehad marie deelde uit een groote mand kersen telkens een handvol uit aan wie maar wilde
en de wijze harer bedrijvigheid dat is haar stem blik en bewegingen frederik van eeden van de koele meren des doods elk der kinderen wist het waar moeder kwam kwam de rust en het veilige gevoel waar zij weg was begonnen de storingen en de onzekerheid de wanorde en de kleine krakeelen
het weinigje dat ik bezit in den zinkput te werpen van al die schulden zou eene stommiteit zijn geweest en die beging ik ook niet in t kort toen wij willibald en ik met nog een paar oude krijgsmakkers den generaal de laatste eer hadden bewezen wij hadden op u al niet meer gerekend schoon gij voor den vorm waart uitgenoodigd
zie zoo moet je je houden zei het voorbeeld kijk eens zoo in een schuinsche richting met een fermen zwaai o wij zouden het graag willen zeiden de letters van hjalmar maar wij kunnen niet wij zijn te zwak
en zij nam ze vol liefde tot zich in het diepste haars harten overgelukkig door het nieuwe ontluikende leven dat de vier kleinkinderen in haar woning medebrachten zij bedierf hen allen zooals zij nimmer haar eigen kinderen had bedorven
zy zweeg en bleef nog eenige minuten dus zitten ik was overstelpt nooit voelde ik zulke gemoeds bewegingen kom zei zy gaan wy hier van daan ik zal u eens wat voorspelen myn lieve man moet niet bedroeft zyn ik zal t ook niet
stond mij gestadig voor den geest ik hield u bij den eersten aanblik voor de courtoisie begon mij een part te spelen het harde woord wilde er niet uit voor eene verschijning van den zwarten jager vroeg zij lachend
gy hebt het maar gansch niet naar uw zin reden genoeg om zulke droevige dingen aan my te schryven indien ik niet in dit verbruide land daar niemand my en ik niemand dan zeer gebrekkig verstaan kan buiten de familie waar mede ik myne zaken heb aftedoen
wilt ge nu maar zoo goed zijn in den vingerhoed van uw moeder te gaan zitten zei de kleine muis dan zal ik de eer hebben u er naar toe te trekken wilt gij u daarmee zelf belasten zeide hjalmar en zoo reden zij naar de
zeg otto geloof je ook niet dat je maar eens in je leven heusch van iemand houdt zie je heusch houden niet maar zoo eens verliefd zijn voor een oogenblik dat heb je wel eens meer geloof ik jij niet nu niet antwoordde hij glimlachend
ik verkoos het eerste in de hoop dat majoor von zwenken en zijne vrienden wel voor mij zouden zorgen als ik eens in dienst was en dat ik toch nog eenmaal officier zou kunnen worden maar op mijn leeftijd na een weelderig en verwend leven als het mijne valt het hard zich aan de discipline te gewennen
zeg fluisterde doddy die papa hé zoo verliefd altijd hij had een kleur toen hij mij vroeg van die bloemen theo grinnikte nog eens en neuriëde met de verre muziek meê
maar de aardigheid scheen niet in den smaak te vallen van den generaal want ik zag dezen verbleeken bij het woord deserteeren en hij wierp den armen rolf een blik vol verwijt toe over zijne jovialiteit
de prachtigste visschen met schubben als zilver en goud zwommen de boot achterna nu en dan deden zij een sprong zoodat het in het water plaste en vogels rood en blauw klein en groot vlogen in twee lange rijen achteraan de muggen dansten en de meikevers
een sombere ongerustheid en zonder dat zij ooit nauwkeurig wist hoe of wanneer t eerst bond zij t donkere woord zonde op de godsdienstlessen genoeg gehoord maar niet precies verstaan aan deze nachten vast en met die al genoemde wisselwerking waardoor insluipend kwaad zichzelf voedt en versterkt zoodat wij t niet beter kunnen beelden
karel waarlijk wij mogen dat niet aanwakkeren ik ben als ik hem zie altijd heel beleefd tegen hem maar we behoeven hem niet aan te halen wel wat kan daar nu van komen lili is nog een half kind en zet zich allerlei dingen in het hoofd maar wat wat wil je nu dat dit wordt
eindlyk behaagde het god om mynen man de droevige gevolgen zyner losbandigheid te doen ondervinden hy kreeg eene beroerte en lag ettelyke maanden meer dood dan levend ik ylde naar hem toe doch bartin hadt zich als eene trotsche meestresse van zyne persoon meester gemaakt
en zij heeft mij toen een dergelijk voorstel laten doen dat ik verworpen heb uit familiehaat uit zucht om haar te contrarieeren en allermeest omdat ik het denkbeeld niet verdragen kon voor hààr juist voor hààr plaats te moeten maken
ruikt het hier niet heerlijk vroeg de muis die hem voorttrok de heele gang is met zwoorden van spek besmeerd er kan niets geurigers zijn nu traden zij de bruiloftszaal binnen
maar ik verlieft op deugd en aangename zeden ik voortgedreven door de zuivere natuur ben op den huwlyks weg met eene vrouw getreden voor wie myn liefdegloed meer blaakt van r tot r
ik ben er dol op eetje riep marie ik reken straks op je als cavalier maar hoog heel hoog hoor tot in de wolken kom laten we eens een prettig plekje gaan zoeken een beetje verder op de duinen ried paul aan o natuurlijk paul denkt vooral aan zijn gemak maar duinen zijn zonnig paultje sprak freddy
mijne kleindochter heeft veel goeds dat mag ik met waarheid zeggen maar zij heeft zoo hare eigenaardigheden zij kan wel eens wat brusk uitvallen en heeft zekere zucht om alles te wagen en alles te braveeren die haar al menige ongelegenheid heeft berokkend al menige vijandschap op den hals gehaald
de bedienden liepen toe uit de achtergalerij zag zij aanloopen van oudijck theo doddy in hare uiterste krankzinnigheid wijd de oogen gesperd schaamde zij zich niet om hare naaktheid maar om haar
maar de eene koolstronk ziet er precies uit als de andere zei de zwaluw en dan is het hier dikwijls slecht weer ja daaraan is men gewend zei de kip maar hier is het koud en vriest het
kyk ik moest je dat zo eens in vriendelykheid zeggen ik begon te wenen kom zei ze daar is de here nu weêr zo goed en geeft je gelegenheid om te kunnen tonen of gy hem lief hebt ik kom hier om een liefdegift voor een arm ongelukkig huishouden
en gij zegt dat het haar goed gedaan zou hebben als zij dien brief las zij zou er ten minste uit geleerd hebben mij met andere oogen te zien die verwenschte verwarde boel bij ons toen zij eens van de been was is er oorzaak van dat zij t niet gekregen heeft frits legt maar stompweg alles bij de papieren van den generaal
t is een mooie plaats voor mij om te liggen het verguldsel zal hier wel gauw van mij afgaan ach onder welk gespuis ben ik aangeland
hij wil alleen maar dat zij stil zullen zijn en dat zijn zij eerst als men ze naar bed gebracht heeft zij moeten stil zijn opdat hij hun sprookjes kan vertellen
al hebt gij niet de forsche gestalte van dien pourfendeur gij zijt toch slank en rap genoeg en in uwe fijne blanke hand zit kracht genoeg al zou die zwarte gantelet haar al zeer slecht ganteeren
zou je dat denken vroeg de bal dan weet je zeker niet dat mijn vader en moeder marokijnleeren pantoffels geweest zijn en dat ik een kurk in mijn lijf heb zitten
ik men hoeft de verdienste van dien heer niet te hebben om u te beminnen zy daar zou even als van het uithangbord waar in de ridder coverly geschildert stondt véél voor en tegen kunnen gezegt worden mooglyk zou onze scavante u dit bewys ook al vry moeilyk maken
op eenen schemeravond toen zij het kroegje juist voorbij was hoorde zij een stap achter zich aan frederik van eeden van de koele meren des doods onzeker als van een dronken man zij durfde niet omkijken en wist niet zeker of hij uit het kroegje gekomen was maar ze liep haastig om thuis te komen de stap bleef haar volgen tot bij haar huis hedwig schelde en keek strak op de groote groene deur
mijn suffer van een koetsier wiens verstand er bij stilstond trok een verbaasd en verdrietig gezicht dat was door ons niet na te volgen hij verzocht mij uit te stappen en verliet zelf den bok
lili lili weet toch altijd het langoureuze met het poëtische te vereenigen schertste haar zuster in godsnaam de woude beweer eens wat we kakelen allemaal door elkaar en jij loopt stilletjes verzen te maken geloof ik
had van oudijck reeds dadelijk nog voor den dood van zijn vader geoordeeld als onbekwaam voor de werkelijke betrekking van regent klein hoogmoedig op zijn bloed onbeduidend nooit op de hoogte van het werkelijke leven louis couperus de stille kracht zonder talent van regeeren of hart voor den minderen man
ik kon nu voor het eerst niet meer gehinderd door die nijdige foulard het ensemble van haar gelaat opmerken neen voorwaar zij was niet leelijk al had zij het mogelijke gedaan om er recht onbehagelijk uit te zien
de drijftol was al niet jong meer maar daar werd hij op zekeren dag heelemaal verguld nog nooit had hij er zoo prachtig uitgezien hij was nu een vergulde drijftol en sprong dat hij weer snorde ja dat was de moeite waard om te zien
en beschreide haar witte zijden handschoentjes ineengekromd liggend in den marmergang maar zij ging toch en niet tot verdriet maar tot verrukking het feest was in een opzettelijk daartoe gebouwde groote houten loods
gevallig werdt er van zeker vermaart kabinet van oudheden en munten gesproken ei lieve zei de vrouw met den gouwen beugel tegen wysneus ei lieve myn heer kyk ik heb hier eenige ouwe potstukken mooglyk is daar ook wel een kop van een rooms keizer by
begrijpende elkanders beven zij beiden blanke kinderen van den indischen grond van geheim die van hunne kinderjaren af hadden geademd de geheimzinnige lucht van java
nu eens zeilde hjalmar door bosschen dan weer door groote zalen of midden door een stad hij kwam ook door die waarin de kindermeid woonde die hem gedragen had toen hij nog een heel klein kind was en die altijd zoo goed voor hem geweest was
het is niets mijne heeren volstrekt niets sprak mylord terwijl hij mij met de eene hand oprichtte en met de andere zijn zakdoek tegen de borst hield t is maar een schram die niets te beteekenen heeft eene kleine satisfactie die ik miss francis schuldig was en die haar mogelijk voor goed zal genezen van de zucht om onvrouwelijke wapens te
ik wel indien uw hart dan vry is vergunt gy my dan de eer om u als een man die u bemint te mogen zien betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart zy de vriend myner dierbare vriendinne heeft zeker alle vryheid om aan haar huis te komen
riep ze zacht lili schrikte toen zij marie's stem herkende och laat me riep ze ongeduldig uit als wilde zij niet anders dan eenzaam en ongelukkig zijn
tusschen dit of zoo ruw de windsels losscheuren die de bloedende wonden van een gezin bedekken is nog een groot verschil freule mordaunt sprak ik met nadruk wel mogelijk jonker maar voor zulk een menagement ben ik niet berekend ik behoor niet tot hen die onwelvoegelijke dingen onder mooie woorden weten weg te sluiken
en nu werd de raad van de zwaluw die veel gereisd had en van de oude kip die vijfmaal kuikentjes uitgebroed had ingeroepen de zwaluw vertelde van de heerlijke warme landen waar de druiven zoo groot en zwaar waren waar de lucht zoo zacht was en de bergen kleuren hadden zooals men ze hier niet zag
myne tante zelf of schoon ik hare gehaate zusters dochtertje was kreeg my op hare wys recht lief zy mydde ons huis niet meer om dat ik meê oeffening hield en meê huilde twaalf jaren leefde ik zo gelukkig als een gehoorzaam en gelieft kind leven kan
ik verzogt haar te drinken zy kon niets dr krygen ik hield aan het ging en zy kreeg de kragt om my dus aantespreken ô myn heer edeling welk een vreeslyk nieuws vertelt gy my daar
het komt mij voor dat gij wel eenigen invloed hebt op haar wij zouden een heel eind gevorderd zijn zoo gij haar wist te bewegen om van dat idée fixe af te zien ik beloof het u oom dat ik met francis spreken zal over die zaak
vroeger noemde men haar altijd leelijk maar dat is nu niet meer waar ik lig aan de zee zei korsöer ik heb straatwegen en lusthoven ik heb een dichter voortgebracht die geestig en onderhoudend was en dat zijn ze niet allemaal
indien de liefde u nog zo lang in t leven laat als er tyd nodig is om mynen langen brief te doorlezen dat ik nog al hoop dan zult gy verbazende berichten nopens my zelf krygen
hij nam die met een zacht hoofdschudden en een aarzelenden blik als had hij geen groot vertrouwen in de overeenkomst ik zag iets vochtigs in zijn oog schitteren dat mij met zijne brutale gemeenzaamheid verzoende maar waarover hij zich blijkbaar schaamde want hij onttrok zich aan onze opmerkzaamheid door een schielijken aftocht
dan slapen zij en hebben s morgens als zij wakker worden niet het minste gedroomd nu zullen we eens hooren hoe ole luk oie op iederen avond van een week bij een kleinen jongen hjalmar geheeten kwam en wat hij hem vertelde
dan zal myn ernst redelyk myne vrolykheid helder en myn geheel gedrag eenparig goed nuttig en pligtmatig zyn vaarwel ik twyffel niet of gy zult voldaan zyn over de uitvoering uwer commissie de meiden zyn wèl en de dienstpresentatie aan de juffrouwen
trokken de boot voorbij het groene bosch waar de boomen van roovers en heksen en de bloemen van de liefelijke kleine elfen en van datgene wat de kapelletjes haar gezegd hadden vertelden
rolf die zijne oogen zou uitgraven om zijn generaal een verdriet te besparen rolf die op zijn best goed genoeg schrijven kan om een rapport op te maken rolf neen rudolf zoek den schuldige elders rolf is tot zoo iets niet in staat
zij sprak tegen moeder en tegen god den toestand onbewust dramatiseerend kleine pauzen latend voor het antwoord en levendig en gansch verdiept haar eigen vragen stellend zij sprak met moeder en god sprak er van tijd tot tijd
hij geloofde noch aan de kracht boven de dingen noch aan de kracht in de dingen zelve hij geloofde niet aan het zwijgende noodlot en niet aan de stille geleidelijkheid hij geloofde alleen aan wat hij zag met het open oog aan den oogst de wegen districten en dessa's en aan de welvaart van zijn gewest
en nu kregen zij geschenken maar zij hadden verzocht van alle eetwaren verschoond te blijven want zij hadden genoeg aan hun liefde zullen wij nu een zomerwoning betrekken of op reis gaan vroeg de bruidegom
de kennis maken de kennis maken herhaalde zij bijna grommend men kent mij zoo maar niet uit een eerste samenzijn en wat de verrassing betreft zoo gij dat eene aangename noemt zie ik niet waar uwe hooggeroemde oprechtheid is gebleven
zij was neêrgeknield bij de bank en hief haar gelaat op als zag zij iemand eensklaps schrikte zij en richtte zich haastig huiverend omhoog o god daar begint het weêr dacht ze zichzelve opnieuw bewust er scheen een strijd in haar hersenen een strijd tusschen haar onmachtig verstand en haren zich steeds uitbreidenden waanzin
na een onderzoek ingesteld omtrent de relatiën van jonker leopold van zonshoven achten wij het waarschijnlijk dat hij u raadplegen zal in eene zaak voor hem zelven van groot belang
het bruidspaar zat in gedachten verdiept waarvoor het wel reden had op den grond en leunde tegen den poot der tafel aan maar ole luk oie die in den zwarten rok der grootmoeder gekleed was trouwde ze
in een plotselinge opwelling met een geheel onverklaarbaar gevoel van zekerheid terwijl zij toch geen enkel teeken wist waaraan zij den man zou herkennen ging zij naar hem toe en vroeg heeft u van morge gespeeld
ik ongelukkige die bewusteloos op mijn ziekbed neerlag dat wisten die farizeën ook wel maar zij hadden zooals bleek uwe volmacht en francis kon niet anders denken dan dat men haar vervolgde met uwe voorkennis naar uwe bedoeling dat juist was haar
laat zy hem van myne tederste zusterlyke genegenheid verzekeren en zeggen dat ik zo veel belang in hem neem als zyn deugdzaam karakter zyn menschlievend hart zyne eenvoudige aangename milde zeden verdienen
ik zuchtte edeling lachte dat zou zei de jonge heer schande zyn voor ons geen meisje en drie vier en twintig jaar eer heeft uw hart riep de goede man en vreef in zyn handen van genoegen nu willem tegen my hoe zit het by u
maar de eenden verstonden niet wat hij vertelde en toen zeiden zij tegen elkander wij zijn het er immers allemaal over eens dat hij dom is ja zeker is hij dom zei de kalkoense haan en toen klokte hij nu zweeg de ooievaar en dacht aan zijn afrika
betsy vertelde dat hij het meer heeft gehad maar ik heb nooit zoo iets gezien ik dacht dat hij dood zou gaan tante vere had die zelfde trekken om den mond toen zij stierf hijgde zij tusschen haar snikken uit
maar haar bitteren weerzin van de stad en het stadshuis was zoo stijgende dat zij zich wanhopig weerde tegen t besluit er een ganschen zomer in te blijven toen werd zij door haar vaders toedoen te gast genood bij een nicht van haar moeder een dame van grooter rijkdom
mogelijk voor goed de behoefte om zich uit te spreken gedoofd en toch ik brandde van ongeduld om er alles van te weten het was zelfs mijne zenuwachtige gejaagdheid die getergd werd door hare
mevrouw volgde my letje bleef boven in hare kamer gekomen zynde viel zy my om den hals geluk beste der mannen was hare sterke uitdrukking de engel is behouden
hy vloog doch zo behendig dat de meiden er niets van merkten wel vyftig maal keken wy op de pendule op de orloges wat bleef de knegt lang uit hy kan nog niet weêr zyn
een drijftol en een bal lagen samen in een kast onder meer ander speelgoed op zekeren dag zei de drijftol tegen de bal willen we maar met elkaar trouwen daar we toch in dezelfde kast bij elkaar liggen
het mij volstrekt onverschillig was hoe de vriendin van juffrouw d heette en ik niet voornemens was mijne geheimen aan de ontbijttafel uit te storten bekommerde ik mij niet over die onwetendheid en toch de dame die mij met hare scherpe doordringende zwarte oogen voortdurend gadesloeg begon mijne nieuwsgierigheid te prikkelen
myn edeling myn dierbare edeling is dodelyk krank hoe kan ik deeze woorden schryven zonder te bezwyken van droefheid ô bid voor my laat uwe vriendin willis voor my bidden laten alle vrome menschen voor my bidden wat wat zal er van my wat van myn nog ongeboren kind worden
de zon begon warmer op de dofroode zeszijdige tegels van de ziekezaal te schijnen elken morgen loof noch vogels waren speurbaar doch hedwig voelde dat het lente werd
dat is goed voor de kool zei de kip overigens kunnen we het hier ook wel warm hebben hebben wij niet vier jaren geleden een zomer gehad die vijf weken lang duurde het was zoo heet dat men haast geen adem kon halen
kom je moet niet bleek worden willem ik zal u k helpen jy zult een vrouw als een geschilderde paerel hebben laat ik zelf maar te amsterdam zyn ik weet zo iets voor u dunkt my edeling lieve goedaartige heer mag ik my ook wel in uwe gunst bevelen hy
er was in hem een vaderlijke trots op zijn assistent rezidents en controleurs onder wie hij populair was en die van hem hielden en alleen maar eenmaal in de zes jaren dat hij rezident van laboewangi was had hij niet overweg gekund met louis couperus de stille kracht een controleur die kleurling was
had met de waakzaamheid eener vlammende wraakzucht von zwenken's nadeelige financiëele operatiën gadegeslagen en er haar steeds nauwkeurig kennis van gegeven op die aanwijzingen afgaande had zij door tusschenpersonen langzamerhand zich meesteresse gemaakt van alles wat hij verkocht
maar zij wist dat dit waren genietingen van een lager orde en dat het grooter en mooier zou zijn als zij altijd de eenzaamheid verlangde den grootschen nachthemel en het leege strand zonder de alledaagsche menschen maar daarvoor voelde zij zich niet groot en krachtig genoeg
om u tot bekering te brengen ontneemt de here u dat goed en wel door uwe geveinsde vrienden gy hadt met gods oude volk twee ongerechtigheden begaan hem den springader des levendigen waters hadt gy verlaten en u zelf gebroken bakken uitgehouwen die geen betje wolff en
daar lag hij nu en dacht aan zijn geographieles en aan seeland en aan alles wat de meester verteld had hij had wel is waar zijn les nog moeten leeren maar dat kon hij immers niet
o ja heel goed het was niet waar zij sliep des nachts nooit en overdag dommelde zij een weinig de druppels hielpen niet meer maar brachten haar slechts in eene voortdurende suizende extaze een waanzin vol levensmoêheid en doodsangst waarin zij als een actrice comedie speelde of zich kermend over den grond slierde
zo gy nu ooit weêr donker kykt zal ik u waarlyk moeten kloppen myn cootje is nu in staat om tamelyk gezont te redeneren over dagelyksche voorvallen en ik merk dat als hy met een ander praat dan met my hy zeker nog al verdient dat men hem antwoordt
maar daar valt mij iets in op dit oogenblik is er een van zonshoven minister van buitenlandsche zaken hervatte de generaal dat moet indien ik mij niet bedrieg een vermogend man zijn in welken graad zijt ge met hem verwant hij is mijn oom
een dos à dos voor rolde aan dat is mevrouw van does zei léonie haastig otto zeg iets voor zij komt het is goed zei van oudijck somber
de driften zwegen t licht der reden brak dr toen kon ik in myn hart inzien en betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart ontdekte dat ik in u te bestraffen myn hoofdgebrek te veel had opgevolgt dat ik streng en zelf onbeschaaft gehandelt had
te dien einde bleef hij in de nabuurschap wonen en sloeg met valkenblik de faits et gestes van zijn plaatsvervanger gade terwijl hij tevens zooveel mogelijk acht nam op die van diens heer en meester
tegen den avond als de kinderen nog aan tafel of op hun stoeltje zitten komt ole luk oie hij klimt zachtjes de trap op want hij loopt op kousen
en al de vogels zongen mee de bloemen dansten op de stelen en de oude boomen knikten alsof ole luk oie hun ook sprookjes vertelde
maar ontaard tot niets tot éen groot niets tot éene groote leêgheid terwijl zijn lichaam geworden was als een wedergeboorte van ras vol kracht en mooiheid terwijl zijn merg en zijn bloed en zijn vleesch en zijn spieren geworden waren tot éene harmonie van fyzieke verleidelijkheid zoo louter
die goede slooven dagten dat tante los was van de waereld om dat de wyze schikkingen der voorzienigheid nooit de eer hadden van haar wel edele te voldoen hoe zeer zy ook de fyne uithing zy beviel evenwel méér aan de zusjes dan aan de broedertjes men moet bekennen dat juffrouw hofland juist niet heel oogelyk is
en stijf uitstaande à force van cosmetiek zijne hoogroode kleur en bruine brutale oogen zijne harde trekken met iets grof sensueels in de uitdrukking vooral door de dikke roode lippen en de zware korte kin
kon haar eigen schoonheid niet meer dulden in den spiegel en voelde zich demonisch vervolgd en omringd door zonde en vuil als in sommige droomen waarin men het afzichtelijke niet ontkomen kan
wij zouden er waarlijk graag voor betalen goeden nacht ole het geld ligt in het kozijn maar ik doe het niet voor geld zegt ole luk oie
de haat heeft een scherp geheugen en even scherpen blik zij wist wie zij in de nabuurschap der werve had gelaten om de wacht te houden over alles wat er geschiedde de verjaagde rentmeester die hare bedoelingen had geraden
och ik ben een verloren menschje had ik toch naar je gehoort maar wat zal ik zeggen ik geloof dat myne zonden my alle deeze elenden hebben op myn hoofd gehaald och ja
ondanks dezen eigenaardigen weerzin de nabootsings zucht allen kinderen en menschen eigen terzelfder tijd niet uit ook hedwig ging meer dan te voren zoeken naar de lust die eten en drinken geeft om het lekkere eten dat haars vaders geest zoo zeer ging vervullen visch en wild gaf zij niet maar zij kocht voor zich
ole luk oie raakte het schilderij met zijn tooverstaf aan en nu begonnen de vogels die daarop afgebeeld stonden te zingen de boomtakken bewogen zich en de wolken trokken weg men kon haar schaduw over het landschap zien
ik zweeg dat doet hij mij ook ging zij voort en al de anderen die er lief uitzien zooals hij zegt wij zijn veel te verstandig om zoo'n drukte te maken over die kleinigheid en hij loont het ons met allerlei lieve attenties
in uwen tweeden brief zyn verscheiden dingen die een gezet antwoord vorderen by de eerste gelegenheid zal ik antwoorden gy zyt nu niet zeer geschikt om met bedaartheid te luisteren gy wilt uwe tante verlaten ik moet u dit niet afraden goed myn hartje ik zal niet
ik wierp nogmaals een blik op haar nu met zacht verwijt maar zij zag mij strak en wezenloos aan of zij niets meer begreep ik schudde den generaal de hand die zwijgend het hoofd boog met tranen in de oogen en ging langs francis voorbij zonder meer naar haar om te zien
al de muizen zeiden dat het een vrolijke bruiloft was en dat de gesprekken zeer onderhoudend waren geweest daarop reed hjalmar weer naar huis hij was waarlijk in deftig gezelschap geweest maar hij had zich ook erg moeten inkrimpen zich klein maken en een tinnen soldatenuniform aantrekken
den westerling en dat hem macht geeft geheimzinnige macht niet om zich te bevrijden louis couperus de stille kracht van het juk maar wel om ziek te maken te doen kwijnen te plagen te treiteren te spoken onbegrijpelijk en afgrijselijk een stille kracht een stille macht vijandig aan ons temperament aan ons bloed aan ons lichaam aan onze ziel
wat moest zij van mij denken wie weet hoe die mannen van de wet haar intusschen gekweld hadden en ik had niets kunnen verhinderen ik wachtte het bezoek van mijn dokter ik wilde hem vrijheid vragen naar z terug te keeren
mij dunkt kapitein dat er toch wel eens gratie wordt bewezen anders zoudt gij immers al lang uw congé hebben gekregen zei francis schertsend maar toch getuigde die scherts meer van bitterheid dan van vroolijke luim
morgen zullen we soep van je koken zeide hjalmar en dit zeggende werd hij wakker en lag in zijn bedje het was toch een zonderlinge reis die ole luk oie hem dezen nacht had laten doen
doet je de gedachte daaraan dan zoo lijden o neen ik heb geleden er is een tijd geweest dat ik gek dacht te zullen worden en god vloekte maar dat leed is een lethargie geworden dat is voorbij ik denk er nooit aan ik denk alleen aan mijn vier schatjes
alle middag als het uur aankomt dat ik u den stoep zie op treden kyk ik uit ik kan t niet laten van middag vroeg de kleine gerrit my of vader heel verre was en of hy in geen tien jaar weêr kwam wilt gy geloven myn lief dat deeze vraag my de tranen in de oogen dreef
en over de helling heen in de oude kerk gingen al de koningen en koninginnen van denemarken hand aan hand allen met gouden kronen op en het orgel speelde en de bronnen murmelden
en in haar kleinzielige neiging om toch vooral die verontwaardiging te doen voelen kon zij niet nalaten telkens algemeene opmerkingen te maken over de vroege verdorvenheid van sommige meisjes die bestemd schenen den slechten weg op te gaan en niet eens begrepen wat zij aan hun maatschappelijken stand verplicht waren
in een wip was ze weg en ik wierp de deur op slot zonder recht te weten wat ik deed of waarom alleen gedreven door een onbestemd verlangen om alleen om ongestoord te zijn en mij te overtuigen dat de mededeeling die mij als een sprookje uit de duizend en eene nacht in de ooren klonk geen mystificatie was
van de koele meren des doods vreugde door t overwinnen zeer gemakkelijk door de haar aangeboren hoofschheid en fijne bewerktuiging voegde zij zich in dit statelijk bestaan
hij ging langs zijne tante verstraeten al de andere mama's op een rijtje af aanspreken glimlachend en zeer beleefd maar inwendig genietend dat hij haar allen zulke verwachtingen deed koesteren o mevrouw oudendijk was nu zeker overtuigd dat hij françoise van avond zou vragen
dat zijn prachtige dunne pooten die je hebt zei de kalkoensche haan wat kost een el daarvan skrat skrat skrat grijnsden al de eenden maar de ooievaar deed alsof hij het niet hoorde
blount de man en de vrouw zijn er beiden getuigen van geweest zij kunnen u op de hoogte brengen of liever op de laagte van die gansche jammerlijke geschiedenis en daarna jonker van zonshoven keer terug naar de werve om afscheid te nemen
zij was in waarheid wonderbaar gelukkig ondanks moeheid niet licht te onderdrukken korzeligheid en frederik van eeden van de koele meren des doods sombere buien haar lust gewaarwordingen hadden een stadige kracht en zeer groote verscheidenheid alles genoot zij zooals nooit te voren
nu werd het morgen en zodra de zon opkwam vielen de gehele stad en het koninklijk kasteel plotseling in elkaar en de ene toren na de andere verdween
hij had dat hooge schrandere voorhoofd wel niet diens ziekelijke bleekheid maar toch de scherpe eenigszins harde trekken hij droeg hier en daar op zijn gelaat de merkteekens der kinderziekte al was t niet zeer in t oog vallend
ik rees op droogde myne tranen af en versterkte my in dat denkbeeld dat de goede god my om zeer wyze reden dit verlies hadt doen lyden de aannemende kalmte myner ziel stelde my in staat om my op my zelf te bepalen
en daar dit door de juffrouw niet werd begrepen noch ontzien maar deze in haar opvoedingsijver meende door buitengewoon betoon van vriendelijkheid de stugheid te moeten overwinnen werd hedwig hierdoor des te meer geprikkeld werkelijk stuursch en vinnig
voorwaar neen dat is niet in mij opgekomen en ik zie zelfs niet hoe dat had kunnen zijn de toon van verbittering dien gij nu tegen mij voert dwingt mij u te herinneren wat ik voor u heb trachten te zijn
maar omdat hij had zooveel teederheid onbewust ongeanalyzeerd en alleen diep gevoeld en omdat hij niet geloofde aan de stille kracht aan het leven in het leven aan wat er krioelde en woelde als vulkaanvuren onder de bergen van majesteit als troebelen onder een troon
nu sprong hij vlug uit zijn bed en las in zijn boek nu kende hij op eens zijn gehele les maar de oude wasvrouw stak het hoofd in de kamer knikte hem vriendelijk toe en zei hartelijk dank beste jongen voor je hulp de goede god moge je schone droom vervullen
zij ging weer en bracht dure bloemen mee groote donkerpaarsche irissen en groote witte anemonen uit het zuiden zij hoopte dat johan er zijn zou en het zien hij was er ook maar werd niet zoo getroffen als hedwig in haar behoefte tot goed maken gehoopt had hij zei wat bitterlijk nou die hebben geld gekost daar had ze heel wat soep
zeg om den schoorsteen te doen rooken ja dat is waar daar heb je weergaasch goed den slag van dat erken ik maar de eer van het vaandel de eer van onzen rang om de zaak bij haar naam te noemen die op te houden daar heb je zoomin besef van als de domste boerenslungel die in de conscriptie valt
wierdt eenparig toegestemd en brunier by zyne zuster en de andere juffrouw geschikt hebbende verzogt ik aan myne beminde om haar te geleiden zy stemde het minzaam toe en myn arm aannemende
daar stond hjalmar plotseling in zijn zondagskleeren midden op het prachtige schip terstond werd het weer mooi en zij zeilden door de straten kruisten om de kerk en nu was alles een groote woeste zee zij zeilden zoo lang totdat er geen land meer te ontdekken was
dit alles moest van waterchocolade en broodjes worden voorzien francis had het druk maar zij was kennelijk in haar schik de chatelaire te kunnen spelen en ik vond het een kansje haar zoo eens te kunnen
en toen hedwig toch ook nog niet die frederik van eeden van de koele meren des doods verdraagzaamheid voor hinder had verkregen waarmee de ziel zich in nieuwe pijnlijke toestanden weet te vinden en te schikken zooals het lichaam zich went aan een hard bed die winter was de treurigste van haar jeugd
ik was in effectieven dienst en zelden lang genoeg in zijn huis om veel acht te kunnen geven op mijne kleindochter maar er zijn oogenblikken waarin ik mij zelf verwijt dat ik aan zekere rancune toegevende het voorstel niet heb aangenomen van hare oud-tante die voor hare opvoeding wilde zorgen
hoor je den haan kraaien kleine tuk kukelekuku de hanen vliegen uit de stad kjöge op je krijgt een kippenhok een groot kippenhok
gerard verschrok hevig als een die reeds lang een onrustig geweten heeft gehad en nu niet meer voorbij zien kan dat hij onheil sticht het zag er ernstig en droevig uit maar hij wist volstrekt geen raad
ik zal u wat brood en vleesch bezorgen neef leopold zal wel toestaan dat gij hier nog wat uitrust en als het zijn kan een glas wijn want sinds mijn luncheon te twee uren en nog wel in een boerenherberg heb ik niets gebruikt
kan ik daar zeker van zijn vroeg de bal nimmer moge de zweep meer op mij neerkomen als het niet waar is antwoordde de drijftol
en terwyl gy in eenvoudigheid niets bedoelde dan eens te zien wat er toch zo al in de waereld te doen is zult gy tot uwe grote verwondering ondervinden dat de kwaadaartige waereld reeds u gegrieft heeft bedenk dit eens lief
maar het was een traan van geluk want in haar geluk verdronk die vrees als een druppel in de zee hoofdstuk
en tegen u in vertrouwen gezegd er is sprake van belangrijke mutatiën bij ons kader en ik heb eenige hoop majoor te worden een weinigje vr mijn tijd zeker en ik zou t als eene gunst moeten
maar den negenden keer bleef de bal weg en kwam niet meer terug en de jongen zocht er overal naar maar zij was en bleef weg ik weet wel waar zij is zei de drijftol met een zucht zij zit in het spreeuwennest en is met den spreeuw getrouwd