**Svetlana Ivanovna Kochurkina** (1940-yil 16-aprelda Oʻzbekiston SSR Surxondaryo viloyati Denov shahrida tugʻilgan) — sovet va rus tarixchisi, arxeolog, tarix fanlari doktori, Rossiya Federatsiyasida xizmat koʻrsatgan fan arbobi, Kareliya ASSRda xizmat koʻrsatgan fan arbobi.

Biografiyasi
------------

1962-yilda u Petrozavodsk davlat universitetining tarix fakultetini imtiyozli diplom bilan tugatgan va SSSR Fanlar akademiyasining Kareliya ilmiy markazi Til, adabiyot va tarix institutining tarix boʻlimiga ishga yuborilgan.
SSSR Fanlar akademiyasi Arxeologiya institutining maqsadli aspiranturasini tamomlab, fan nomzodi ilmiy darajasini himoya qilgan. 1985-yilda u „Kareliya xalqi tarixi" mavzusida doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan.
S. I. Kochkurkina ilmiy tadqiqotlarida Kareliyaning etnik tarixi, qadimgi Kareliya xalqlari — kareliyaliklar, vepsilar va ruslarning ijtimoiy-iqtisodiy va madaniy rivojlanishi muammolari markaziy oʻrinni egallaydi. Uning rahbarligidagi arxeologik ekspeditsiyalar Rossiyaning shimoli-gʻarbiy qismidagi koʻplab tarixiy va madaniy yodgorliklarni oʻrgangan: Olonets qal'asi, Klimenets Muqaddas Uch Birlik monastiri, Mashezerskiy va Brusnenskiy monastirlari, Kareliya, Leningrad va Vologda viloyatlaridagi tepaliklar va aholi punktlari, milliy bogʻlar hududida joylashgan — „Kalevalskiy", „Lapukka", „Koitayoki" manzilgohlari shular jumlasindandur.
1984-yildan beri S. I. Kochkurkina Rossiya Fanlar akademiyasining Kareliya ilmiy-tadqiqot markazi Til, adabiyot va tarix institutining arxeologiya boʻlimiga va Rossiya Fanlar akademiyasining Kareliya ilmiy-tadqiqot markazining Arxeologiya muzeyiga rahbarlik qiladi. Muzey materiallari Kareliya milliy muzeyida, Davlat Ermitajida, Kuopio (Finlyandiya), Olonets va Sortavala shaharlarida joylashgan muzeylarda namoyish etilgan.
1990-yilda u Kareliya ASSRda xizmat koʻrsatgan fan arbobi unvoniga sazovor boʻlgan.

2001-yilda u Rossiya Federatsiyasida xizmat koʻrsatgan fan arbobi unvoniga sazovor boʻlgan.

2011-yilda 2-darajali "Vatan oldidagi xizmatlari uchun" ordeni bilan taqdirlangan.

Rossiya Fanlar akademiyasining IYALI Kareliya tadqiqot markazi Ilmiy kengashi aʼzosi, Petrozavodsk davlat universiteti dissertatsiyalar himoyasi kengashi aʼzosi.

Sampo mukofoti sovrindori (2015).
Petrozavodskda yashaydi.

Bibliografiyasi
---------------

S. I. Kochkurkina 150 dan ortiq ilmiy ishlar va kitoblar muallifi:

X-XIII asrlarda janubi-sharqiy Ladoga viloyati. (Leningrad, 1973-yil)
V-XV asrlardagi Koreliya arxeologik yodgorliklari. (Leningrad, 1981-yil)
Qadimgi yadro. (Leningrad, 1982-yilyil)
Yilnomalar qabristonlari. Petrozavodsk, 1985 (hammuallif A. M. Linevskiy)
Koreliya va Rossiya. (Leningrad, 1986-yil) („Vatanimiz tarixi sahifalari" turkumida)
Kareliyaliklar haqida yozma yangiliklar. (Petrozavodsk. 1990-yil) (hammualliflar T. N. Jaxon, A. M. Spiridonov)
Janubi-Sharqiy Ladoga va Onega yodgorliklari. (Petrozavodsk, 1989-yil)
Qadimgi Vepsiylarning xazinalari. (Petrozavodsk, 1990-yil)
Belozerskaya (IX-X asrlardagi Krutik aholi punkti materiallari asosida). (Petrozavodsk, 1991-yil) (hammuallif L. A. Golubeva)
Qadimgi Olonets. (Petrozavodsk, 1994-yil) (hammualliflar N. V. Kuspak, N. N. Mamontova, V. G. Platonov)
Kareliya arxeologiyasi. (Petrozavodsk, 1996-yil) (hammualliflar V. F. Filatova, I. F. Vitenkova, M. G. Kosmenko va boshqalar)
Kareliya xalqlari: tarix va madaniyat. (Petrozavodsk, 2004-yil.)
Kareliya xalqlari: tarix va madaniyat. 2-nashr. (Petrozavodsk: Kareliya, 2005-yil)
Oʻrta asrlardagi qadimgi Kareliya aholi punktlari. (Petrozavodsk, 2010-yil)
Kareliya va ularning qoʻshnilari xalqlarining tarixi va madaniyati. (Petrozavodsk: AU RK „Axborot agentligi" Kareliya Respublikasi ", 2011-yil)
Ladoga qoʻrgʻon madaniyati: toʻqimachilikni texnologik oʻrganish. (Petrozavodsk: Rossiya Fanlar akademiyasining Kareliya ilmiy markazi, 2014-yil)(hammuallif O. V. Orfinskaya)
Oʻrta asr Kareliya arxeologiyasi. (Petrozavodsk: Rossiya Fanlar akademiyasining Kareliya ilmiy markazi, 2017-yil)

Manbalar
--------

1. ↑  Kareliya: Ensiklopediya: v 3 t. / Gl. red. A. F. Titov. T. 2. — Petrozavodsk: PetroPress, 2009. — 464 s. : il. kart. — S. 104. — ISBN 978-5-8430-0125-4 (T. 2)
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑