recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Shayx Sulaymon masjidi** (turkcha: *Shayh Sulaymon Mescidi*; bu yerda *mescit* so'zi turkchada kichik masjid degan ma'noni anglatadi) - Turkiyaning Istanbul shahrida joylashgan masjid, Zeyrek masjidi tarkibiga kiruvchi sobiq Vizantiya binosidan masjidga aylantirilgan. Ushbu kichik bino Konstantinopoldagi Vizantiya o'rta davri arxitekturasining kichik namunasi hisoblanadi.

Manzili
-------

Shayx Sulaymon masjidi Fotih tumani, Zeyrek mahallasida sobiq Pantokrator cherkovidan taxminan 120 metr janubi-g'arbda joylashgan. Bugungi kunda bino Zeyrek masjidining bir qismi hisoblanadi.

Tarixi
------

Ushbu kichik sakkiz burchakli binoning 1453-yilgacha bo'lgan tarixi haqida hech qanday ma'lumot mavjud emas. Bino taxminan 1118-1124-yillarda Vizantiya imperatori Irene Komnene tomonidan qurilgan Masih Pantokrator monastirining bir qismi bo'lgan. Ba'zi olimlarning fikriga ko'ra, bino dastlab qabriston bo'lgan bo'lishi mumkin, yana boshqa olimlar esa binoni monastir kutubxonasi deb hisoblashadi.

1453-yilda Konstantinopol fathidan ko'p o'tmay, Mehmed II davrida bino shayh Sulaymon Halîfe (?–1491) tomonidan masjidga aylantirilgan. 1756-yilgi katta yong'indan so'ng bino Sulton Mustafo III davrida (1757–1774) Kazgan Asan og'a tomonidan masjid qayta tiklangan va uning boshqaruvi yaqin atrofdagi *madrasaga* topshirilgan.

Tavsifi
-------

Bino kvadrat rejaga ega bo'lib, tepa qismida bag'alli past, sakkiz burchakli gumbaz joylashgan. Binoga yaqin joyda Vizantiya sardobasi saqlanib qolgan.

Eslatmalar
----------

1. 1 2  Ronchey (2010), p. 572
2. 1 2 3  Müller-Wiener (1976), p. 202
3. ↑  Krautheimer (1986), p. 409
4. 1 2 3 4  Müller-Wiener (1976), p. 203
5. 1 2 3 4  Eyice (1955), p. 59

Adabiyotlar
-----------

* Eyice, Semavi*. Istanbul. Petite Guide a travers les Monuments Byzantins et Turcs* (French). Istanbul: Istanbul Matbaası, 1955.
* Müller-Wiener, Wolfgang*. Bildlexikon zur Topographie Istanbuls: Byzantion, Konstantinupolis, Istanbul bis zum Beginn d. 17 Jh* (German). Tübingen: Wasmuth, 1977. ISBN 978-3-8030-1022-3.
* Krautheimer, Richard*. Architettura paleocristiana e bizantina* (Italian). Turin: Einaudi, 1986. ISBN 88-06-59261-0.
* Ronchey, Silvia*. Il romanzo di Costantinopoli. Guida letteraria alla Roma d'Oriente* (Italian). Torino: Einaudi, 2010. ISBN 978-88-06-18921-1.

Havolalar
---------

* *Vizantiya 1200* loyihasida Pantokrator monastirining 3D rekonstruktsiyasi
**Inna Nikolayevna Leman-Balanovskaya** (18-iyun 1881-yil, Peterburg – 1945-yil aprel, Toshkent) – rus va sovet astronomi.

Biografiyasi
------------

Inna Nikolayevna zodagon oilada tavallud topgan. Otasi Rossiya vazirliklaridan birida katta lavozimda ishlagan. 1899–1903-yillarda Bestujev nomidagi Oliy ayollar kurslarining fizika - matematika fakultetida tahsil olgan.

1903-yilda Sankt-Peterburgning Gidrologiya boʻlimiga hisobchi sifatida oʻqishga kirgan.

Leman-Balanovskaya 1905-yilda oʻqishni davom ettirish uchun chet elga joʻnadi va vaqti-vaqti bilan Sorbonnada maʼruzalar kursida qatnashdi. Soʻngra astrofizikaga qiziqib, Göttingen universitetiga oʻqishga kirdi va u yerda professor Karl Shvartsshild rahbarligida tahsil oldi va ishladi.

Inna 1910-yilda universitetni imtiyozli diplom bilan tugatib, falsafa fanlari doktori ilmiy darajasini oldi. Sankt-Peterburgga qaytib, Bestujev kurslarining astrofizika boʻlimida ishlay boshladi va 1913-yilda Pulkovo rasadxonasiga hisobchi olima sifatida oʻqishga kirdi.

Olima 1914-yilda Pulkovo astronomi I. A. Balanovskiyga turmushga chiqdi va u bilan birga Nikolayev rasadxonasiga joʻnab ketdi.

Balanovskiylar oilasi 1918-yilda Pulkovo rasadxonasiga qaytib kelishdi va u yerda 1937-yilgacha ishladilar.

1937-yil 7-sentyabrda bir guruh Pulkovo astronomlari, shu jumladan Inna turmush oʻrtogʻi bilan birga „pulkovskomu delu" deb nomlangan jinoyatda hibsga olindi.

Leman-Balanovskaya 1937-yil 9-oktabrda Vatan xoini oilasi aʼzosi sifatida besh yilga ozodlikdan mahrum etildi. Jazoni NKVD SIBLAGning Narim boʻlimida oʻtadi.

Astronom Inna 1942-yilda ozod qilindi va 1989-yil 12-iyunda reabilitatsiya qilindi.

1943-yilda Ulugʻ Vatan urushi davrida Kitabskaya xalqaro kenglik stansiyasiga evakuatsiya qilindi va Simeiz rasadxonasida ishladi.

Inna Nikolayevna 1945-yilda Toshkentda tifdan vafot etdi.

Ilmiy faoliyati
---------------

Leman-Balanovskaya asosan kuzatuv astronomiyasi sohasida ishlagan. 1905-yilda Odessa yulduzlar katalogini yaratishda qatnashgan. U oʻzgaruvchan yulduzlar, tumanliklar, kichik sayyoralar, kometalarni va Saturn sunʼiy yoʻldoshlari kuzatish bilan shugʻullangan. Inna atmosferaning yutilishini, yulduzlarning miltillashini oʻrganish bilan shugʻullangan. Neuymin 2 kometasining harakatini oʻrgangan.

Xotirasi
--------

G. N. Neuymin tomonidan 1915-yil 5-sentyabrda Simeiz rasadxonasida kashf etilgan kichik sayyora Inna Leman-Balanovskaya nomi bilan atalgan.

Manbalar
--------




1. ↑  [ „Леман-Балановская
Инна Николаевна"]. Qaraldi: 2023-yil 17-noyabr.
2. ↑  „БАЛАНОВСКАЯ (ЛЕМАН) Инна Николаевна". Qaraldi: 2023-yil 17-noyabr.
3. ↑  „Леман-Балановская Инна Николаевна (1881)". Qaraldi: 2023-yil 17-noyabr.
**Iso Musa oʻgʻli Aliyev** (ozarbayjoncha: *İsa Musa oğlu Əliyev*; 1939-yil Norashen tumanida tavallud topgan – 1997-yil 24-dekabr Sharur tumanida vafot etgan) – Sovet Ozarbayjon tamaki yetishtiruvchisi, Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1976).

Hayoti va faoliyati
-------------------

1938-yilda Ozarbayjon SSR Naxichevan ASSR Norashen tumani (hozirgi Ozarbayjon Respublikasi Naxichevan Muxtor Respublikasi Sharur tumani) Chomaxtur qishlogʻida tugʻilgan. Millati ozarbayjon.

Oʻrta taʼlimni tamomlagan. 1955—1958-yillarda Naxichevan MSSR Norashen tumanidagi 1-may kolxozida kolxozchi (sugʻoruvchi) boʻlgan. 1958—1961- yillarda Sovet Armiyasi saflarida xizmat qilgan.

Qurolli Kuchlar safidan boʻshatilgandan soʻng u kolxozchi, 1968-yildan Naxichevan Avtonom Sovetining Norashenskiy (1964—1991-yillarda – Ilyichevskiy, 1991-yildan – Sharurskiy) tumanidagi „1 May" kolxozining brigadiri bo'lib ishlagan. 1965-yilda u KPSS aʼzoligiga qabul qilindi.

Qishloq xoʻjaligi mahsulotlarini ishlab chiqarish va sotishni koʻpaytirishda erishilgan ulkan muvaffaqiyatlari va yigʻim-terim paytida koʻrsatgan mehnatsevarligi uchun 1972-yil oxirida „Shon-sharaf belgisi" ordeni, 1973-yil oxirida – Lenin ordeni bilan taqdirlangan.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1976-yil 27-dekabrdagi Farmoni bilan Butunittifoq sotsialistik musobaqasida erishilgan katta muvaffaqiyatlar uchun gʻalla, paxta, uzum, sabzavot va boshqa qishloq xoʻjaligi mahsulotlarini ishlab chiqarish va sotishni koʻpaytirish boʻyicha rejalar va sotsialistik majburiyatlarni bajarishda mehnat jasorati koʻrsatgani uchun 1976-yilda Aliyev Iso Musa oʻgʻli Lenin ordeni, "Oʻroq va Oʻroq" oltin medali hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan. SSSR Oliy Kengashining X va XI chaqiriqlari deputati (1979—1989). Sharur tumanida yashagan. 1997-yil 24- dekabrda vafot etgan.

Mukofotlari
-----------

Lenin ordeni (12.12.1973; 27.12.1976),

„Shon-sharaf belgisi" ordeni (12.14.1972)

Manbalar
--------



1. ↑  „Iso Aliyev biografiyasi".
2. ↑  „Алиев, Иса Муса оглы биография, Литература".
3. ↑  „Список Героев Социалистического Труда".
4. ↑  Əliyev İsa Musa oğlu (azerb.) // Naxçıvan ensiklopediyası. – Natsionalnaya Akademiya Nauk Azerbaydjana, 2005.
**Ivan Semyonovich Belozerov** (1925-yil, Boshqird Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasi – 1988-yil, Uxta) – neft va gaz sanoatida Sovet rahbari. Komi ASSR xalq xoʻjaligida xizmat koʻrsatgan xodim (1965). Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1971).

Biografiyasi
------------

1925-yilda Verxne-Troitsk qishlogʻida (hozirgi Boshqirdistonning Tuymazinskiy tumani) dehqon oilasida tugʻilgan. 1941-yilda qishloq maktabining yettinchi sinfini tugatib, mahalliy kolxozda ishlagan.

1942-yilda Qizil Armiya safiga chaqirilgan, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi. 1944-yildan Astraxan harbiy bilim yurtida qisqa muddatli kurslarni tamomlab, 19-piyoda diviziyasining 315-oʻq polkida vzvod komandiri boʻlgan. U 2-Ukraina va 3-Ukraina frontlarida jang qilgan. Vengriya poytaxti Budapesht uchun ogʻir janglarda qatnashdi va Chexoslovakiya poytaxti Pragani ozod qildi. 1945-yil 4-aprelda jangda koʻrsatgan xizmatlari uchun Qizil Yulduz ordeni bilan taqdirlangan.

RSFSR Geologiya vazirligining „Pechorneftegazrazvedka" trestining 2-sonli neft qidiruv ekspeditsiyasi Uxta hududiy geologiya boshqarmasida burgʻulovchi, soʻngra katta burgʻulash ustasi boʻlib ishlagan. 1966-yilda SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining Farmoni bilan „mehnatdagi ulkan yutuqlari uchun" Ivan Semenovich Belozerov Lenin ordeni bilan taqdirlangan .

1971-yil 20-aprelda SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining Farmoni bilan „besh yillik rejani bajarishda erishilgan ulkan muvaffaqiyatlar uchun" Ivan Semenovich Belozerov Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlandi. Lenin ordeni va Oʻroq va bolgʻa oltin medali.

Nafaqaga chiqqanidan keyin Uxtada yashadi. 1988 yilda vafot etgan.

Mukofotlari
-----------

* Qizil yulduz ordeni (04.04.1945)
* Lenin ordeni (1966)
* Sotsialistik Mehnat Qahramoni (20.04.1971)
* II darajali Vatan urushi ordeni (04.06.1985)

Manbalar
--------

1. ↑  Andoza:Подвиг народа
2. ↑  Andoza:Подвиг народа
3. ↑  Andoza:Подвиг народа

Adabiyotlar
-----------

* Belozyorov Ivan Semyonovich (rus.) // Kniga pamyati Respubliki Komi. – 2004. – T. 10. – S. 603.  (Data obraщeniya: 22 aprelya 2020)
**Ivan Vasilyevich Yershov** (1867-yil – 1943-yil, Toshkent) – rus va sovet opera xonandasi (dramatik tenor), pedagog. SSSR xalq artisti (1938). Lenin ordeni sohibi (1938). Sanʼatshunoslik fanlari doktori (1941).

Biografiyasi
------------

Ivan Yershov 8-noyabr 1867-yil Maliy Nesvetay qishlogʻida (hozirgi Alekseyevka qishlogʻi Oktyabr tumani, Rostov viloyati, Rossiya) tavallud topgan.

Ivan Vasilyevich 1888-yilda Moskva konservatoriyasiga oʻqishga kirdi. Xuddi shu yili A. Rubinshteynning talabiga binoan oʻqishi N. A. Rimskiy-Korsakov nomidagi Sankt-Peterburg konservatoriyasiga oʻtkazildi. Konservatoriyani tugatgandan soʻng (S. I. Gabel qoʻshiqchilik sinfi, O. O. Palechek opera sinfi) 1893-yilda Mariinskiy teatrida debyut qildi. 1893–1894-yillarda Milanda (Italiya) professor Rossi bilan mashgʻulot oʻtkazdi va opera teatrlarida Redjo-nel-Emiliya, Turin („Alfieri") („Carmen") va *Kanio* („Payatsi") rollarini ijro etdi.

1894-yilda Xarkovdagi doimiy opera kompaniyasining solisti boʻlgan (hozirgi N. V. Lisenko nomidagi Xarkov opera va balet teatri).

1895–1929-yillarda Mariinskiy teatrining solisti boʻlib faoliyat yuritgan. Teatrdagi faoliyatini 1895-yil 5-aprelda Sh. Gunoning „*Faust"* operasida F. I. Shalyapin bilan boshlagan (*Mefistofelning* partiyasi). Yershov 1915-yildan Petrograd konservatoriyasida dars bergan (1916-yildan 1941-yilgacha professor). Opera studiyasining asoschilaridan biri bilan sheriklikda bir qator spektakllar sahnalashtirgan (A. S. Dargomijskiyning „Kamenniy gost", N. A. Rimskiy-Korsakovning „Tsarskaya nevesta", Motsartning „Svadba Figaro" va boshqalar). Talabalar orasida SSSR xalq artistlari S. P. Preobrajenskaya, A. P. Ivanov, RSFSR xalq artisti T. N. Lavrova, RSFSRda xizmat koʻrsatgan artist B. M. Freydkov kabi koʻplab mashhurlar boʻlgan.

Yershov A. G. Rubinshteyn haqidagi maqolalar muallifi („Voprosi muzikalno-ispolnitelskogo iskusstva" toʻplami, 2-son, M. 1958).

Ivan Vasilyevich Yershov 1943-yil 21-noyabrda Toshkentda vafot etgan (boshqa maʼlumotlarga koʻra 28-noyabr). 1956-yilda Sankt-Peterburgdagi Tixvinskoye qabristoniga qayta dafn qilingan. Uning qabri turmush oʻrtogʻi S. V. Akimovaning qabri bilan yonma-yon joylashgan.

Manbalar
--------

1. ↑  Bolshaya Sovetskaya Ensiklopediya. Gl. red. B. A. Vvedenskiy, 2-e izd. T. 15. Dokeri – Jeleznyakov. 1952. 652 str. ill.; 60 l. ill. i kart.
2. ↑  „История — Каменоломни, г. Шахты". 2017-yil 19-noyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2012-yil 14-mart.
3. ↑  „ЕРШОВ, ИВАН ВАСИЛЬЕВИЧ (1867–1943)". Qaraldi: 2023-yil 15-noyabr.
4. ↑  *Янковский М.* [www.belousenko.com/books/art/ershov/ershov\_yankovsky.htm „Иван Ершов и русская опера"]. Qaraldi: 2010-yil 10-yanvar.
5. ↑  Sofya Petrovna Preobrajenskaya // vokalno-ensiklopedicheskiy slovar
6. ↑  *Ivan Yershov* — maʼlumot Katta sovet ensiklopediyasidan olindi..
7. ↑  Gazeta „Vedomosti Verxovnogo Soveta SSSR" № 1 ot 7 aprelya 1938 g.
„**Maftuningman**" (ruscha: *Очарован тобой*) — taniqli oʻzbek rejissori Yoʻldosh Aʼzamov 1958-yil yaratgan oq-qora kinotasmaga olingan musiqiy kinokomediya. Film birinchi oʻzbek kinokomediyasi boʻlib, eng sara oʻzbek filmlaridan biri hisoblanadi. Filmda oʻzbek madaniyatining qiziqarli jihatlari hamda sovet kolxozlaridagi hayot tasvirlangan.

Mazmuni
-------

„Maftuningman" filmida ikki kinochining shu nomli musiqiy film olish uchun aktyor va aktrisa izlashi tasvirlangan. Kinochilarning biri Oʻzbek SSRning turli qismlariga borib aktyor qidiradi. Qayerga bormasin, juda ham isteʼdodli kishilarni uchratadi, mamlakatning boshqa hududlaridagi talantli odamlar haqida eshitadi. „Maftuningman" filmiga aktyorlar haqiqatan ham shu yoʻsinda tanlangan.

Ashulalar
---------

„Maftuningman" filmida aytilgan barcha qoʻshiqlar koʻpchilikka maʼqul keldi va hozirgi kunda ham oʻzbeklar bu qoʻshiqlarni sevib tinglaydi. Koʻpchilik filmda aytilgan qoʻshiqlarni yoddan biladi. Filmda aytilgan „Doʻppi tikdim" (Turob Toʻla qalamiga mansub), „Goʻzal Toshkent", „Maftun boʻldim" va „Sartarosh" kabi ashulalar xalqning sevimli qoʻshiqlariga aylangan.

Manbalar
--------

1. ↑  *Yoʻldosh Aʼzamov (rus.)* A. M. Proxorov:. Sankt Peterburg: „Katta sovet ensiklopediyasi", 2009.
2. ↑  *Ganjazoda, Zеbo* „„Maftuningman" kinofilmi. Qiziq voqealar va maftunkor chehralar -". *Mashhur.uz*. Qaraldi: 31-may.

[*sayt ishlamaydi*][*sayt ishlamaydi*]


  


|  |  |
| --- | --- |
| Film tasmasi | *Filmga oid ushbu maqola chaladir. Siz uni boyitib, Vikipediyaga yordam berishingiz mumkin.** k
* m
* t
 |
**Joʻldasbay Xalimbetov** (9-avgust.1924-yil —?) – 113-gvardiya polkining otryad komandiri (38-gvardiya diviziyasi, 70-armiya, 2-Belorussiya fronti), Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi, uch darajali „Shon-sharaf" ordeni sohibi.

Biografiyasi
------------

1924-yil 9-avgustda Qoraqalpogʻiston Respublikasi (Oʻzbekiston) hozirgi Chimboy tumani Baxitli qishlogʻida dehqon oilasida tavallud topgan. Millati Qoraqalpoq (mukofot hujjatlarida – qozoq). U kolxozda brigadir boʻlib ishlagan.

1942-yilda Chimboy tuman harbiy komissarligi tomonidan Qizil Armiya safiga chaqirilgan. 1943-yil iyun oyidan boshlab jangovor qoʻshin tarkibida harakat qilgan. 1944-yil boshida u 120-gvardiya saflarida, 336-gvardiya polkining 2-batalyon 5-oʻqchi rotasida pulemyotchi sifatida jang qilgan.

1944-yil fevral oyining ikkinchi yarmida diviziya Rogachev-Jlobin operatsiyasi paytida Dneprni kesib oʻtgan, boshqa armiya tuzilmalari bilan hamkorlikda fashist qoʻshinlarining mustahkam mudofaasini yorib oʻtgan va Rogachevni ozod qilgan.

  

120-gvardiya diviziyasi boʻlinmalarining 1944-yil 2-martdagi 44/n-sonli gvardiya buyrugʻi bilan oddiy askar Xalimbetov Joʻldasbay 3-darajali „Shon-sharaf" ordeni bilan taqdirlangan.

Belorussiya operatsiyasida diviziya 1-Belorussiya fronti qoʻshinlari tarkibida Bobruiskning shimoli-sharqida dushmanning mustahkam mudofaasini yorib oʻtishda, shahar hududida katta guruhini oʻrab olishda va Novogrudok yoʻnalishi boʻyicha hujumni rivojlantirishda ishtirok etgan.

3-Armiya qoʻshinlarining 1944-yil 22-avgustdagi buyrugʻi bilan qoʻriqchi kichik serjanti Xalimbetov Joʻldasbay 2-darajali „Shon-sharaf" ordeni bilan taqdirlangan.

1944-yil 1-sentabrda urushda uchinchi marta yarador boʻlgan. Kasalxonadan keyin u otryadi safiga qaytmagan.

  

1945-yilda kichik serjant Xalimbetov jang maydonlaridan demobilizatsiya qilingan.

Vataniga qaytgach 1961-yilgacha sovxozda, soʻngra Nukus oʻrmon xoʻjaligida brigadir boʻlib faoliyat yuritgan.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1983-yil 13-apreldagi farmoni bilan 1945-yil 14-apreldagi buyrugʻi bekor qilingan va Xalimbetov Joʻldasbay 1-darajali „Shon-sharaf" ordeni bilan taqdirlangan. Shu tariqa Xalimbetov „Shon-sharaf" ordenining toʻliq sohibi boʻlgan.

Oʻzbekiston, Qoraqalpogʻiston, Nukus tumani „Nukus" sovxozida (Samanboy filiali) istiqomat qilgan.

Manbalar
--------

1. ↑  Сайт «Герои страны». sfn error: no target: CITEREFСайт\_«Герои\_страны» (help)
2. ↑  Министерство обороны Российской Федерации. sfn error: no target: CITEREFМинистерство\_обороны\_Российской\_Федерации (help)
3. ↑  „https://encyclopedia.mil.ru/encyclopedia/gentlemens/hero.htm?id=11556260@morfHeroes".
4. ↑  „https://web.archive.org/web/20201229085053/https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A1%D0%BF%D0%B8%D1%81%D0%BE%D0%BA\_%D0%BF%D0%BE%D0%BB%D0%BD%D1%8B%D1%85\_%D0%BA%D0%B0%D0%B2%D0%B0%D0%BB%D0%B5%D1%80%D0%BE%D0%B2\_%D0%BE%D1%80%D0%B4%D0%B5%D0%BD%D0%B0\_%D0%A1%D0%BB%D0%B0%D0%B2%D1%8B/%D0%A5". 2020-yil 29-dekabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2023-yil 5-oktyabr.
**Kamron Maʼrufovich Hakimov** (1942-yil 13-fevral, Toshkent – 2011-yil 10-dekabr, Seattle) – sovet va rus tarjimoni, tanqidchi, SSSR Yozuvchilar uyushmasi (1964-yildan), Rossiya Yozuvchilar uyushmasi, Moskva Yozuvchilar uyushmasi, Oʻrta Osiyo PEN markazi va Osiyo va Afrika mamlakatlari yozuvchilar uyushmasi aʼzosi.

Biografiya
----------

Kamron Hakimov ijodkor oilasida tavallud topgan. U besh farzandning toʻngʻichi edi. Toshkentdagi oʻrta maktabni tugatgach, Moskvaga bordi va A. M. Gorkiy nomidagi adabiyot institutiga oʻqishga kirdi. 22 yoshida SSSR Yozuvchilar uyushmasi aʼzo boʻlgan. 1965-yilda institutni tamomlagach, SSSR Yozuvchilar uyushmasi (SSSR) boshqaruviga oʻzbek adabiyoti boʻyicha bosh maslahatchi lavozimiga taklif qilindi. Kamron 1977-yildan SSSR Yozuvchilar uyushmasi Tashqi komissiyasining Osiyo va Afrika yozuvchilari bilan aloqalar boʻyicha Sovet qoʻmitasi maslahatchisi, Osiyo va Afrika yozuvchilari bilan aloqalar boʻyicha Sovet qoʻmitasi raisining oʻrinbosari va SSSR tashqi komissiyasi raisining birinchi oʻrinbosari boʻlib faoliyat yuritgan.

Hakimov Montereyga (California) koʻchib kelgan va 2003-yildan 2008-yilgacha Mudofaa tillari institutida (DLI) oʻzbek tilidan dars bergan. 2010-yilda sogʻligʻi sababli Seattlega yaqin qarindoshlari va singlisi bilan yashash uchun koʻchib oʻtgan.

Uzoq davom etgan kasallikdan soʻng 2011-yil 10-dekabrda Seattledagi (Vashington) kasalxonada vafot etdi. 2011-yil 18-dekabrda Moskvadagi Danilovskoye qabristoniga dafn etilgan.

Oilasi
------

Kamronning otasi – Maʼruf Hakimov (taxallusi. Maʼruf Hakim) (1914–1979), kinodramaturg, tarjimon, nosir, SSSR Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi (1940-yildan), Oʻzbekistonda xizmat koʻrsatgan madaniyat xodimi va „Oʻzbekfilm" kinostudiyasida bosh muharrir (1979-yilgacha) boʻlib faoliyat olib borgan. 1934-yil VGIKning ssenariy fakultetida tahsil olgan. Maʼruf Hakimov Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi. U harbiy va hukumat mukofotlariga ega edi. A. S. Pushkin, A. P. Chexov, F. M. Dostoyevskiy va boshqa rus adabiyoti klassiklarining asarlari Maʼruf Hakim tomonidan oʻzbek tiliga tarjima qilingan.

Onasi – Manzura Ashuraliyeva (1922–1980) uy bekasi, besh farzandning onasi.

Xakimova (Neretina) Valentina Sergeyevna (1939-yilda tugʻilgan) Kamronning rafiqasi.

Uning ikki nafar oʻgʻli bor. Hakimov Iskandar (1964-yilda tugʻilgan) va Hakimov Timur (1970-yilda tugʻilgan).

Kamron Hakimov Oʻzbekiston xalq yozuvchisi, Sotsialistik Mehnat Qahramoni, shoir va dramaturg Komil Yashin (1909–1997) va mashhur opera xonandasi (soprano), aktrisa, SSSR xalq artisti (1937) Halima Nosirovaning (1913–2003) jiyani.

Manbalar
--------



1. ↑  „Хакимов Камрон Маруфович". Qaraldi: 2023-yil 7-noyabr.
2. ↑  „Камрон Маруфович Хакимов". Qaraldi: 2023-yil 7-noyabr.
**Arxiyepiskop Kirill** (dunyoviy ismi **Leonid Nikolayevich Pospelov**; 1876-yil 1-aprel, Mojarovka qishlogʻi, Gorodishche tumani, Penza viloyati – 1953-yil 18-dekabr, Penza) – rus pravoslav cherkovi va Toshkent yepiskopi, Penza hamda Saransk arxiyepiskopi.

Hayoti
------

Kirill Pospelov 1876-yil 1-aprelda Mojarovka qishlogʻida tugʻilgan. Oilada jami besh farzand bor edi. Kirill Pospelov 1898-yilda Penza diniy seminariyasini tamomlagan. 1898-yil 1 oktyabrda u deakon unvoniga tayinlandi. U mukammal ohangga va ajoyib bariton basga ega edi. 1906-yilda ruhoniy boʻldi. U Bokuda xizmat qilgan, ammo xotinining kasalligi tufayli u Sinod bosh rahbari V. K. Sabler bilan uchrashib, Saratovga koʻchirilishini iltimos qildi.

1914-yil yanvardan Aleksandr Nevskiy sobori ruhoniysi va Saratov gimnaziyasida huquq oʻqituvchisi boʻldi. U bosh ruhoniy darajasiga koʻtarildi va 1916-yildan Saratovdagi cherkovlar dekani boʻldi. Uning tashabbusi bilan 1918-yilda soborda ziyoratchilar jamoasi tuzildi. 1921-yilda u Saratov ocharchilikka yordam koʻrsatish qoʻmitasining aʼzosi boʻlib, Saratov viloyatida ochlikdan aziyat chekayotganlar uchun katta miqdorda mablagʻ toʻpladi. U barcha pullarni davlat bankiga topshirdi. 1944-yil 1-aprelda Moskvaning Yeloxov shahridagi soborda u Penza va Saransk yepiskopi etib tayinlandi.

1944-yil 11-iyulda u Toshkent va Oʻrta Osiyo yepiskopi etib tayinlandi. Yeparxiyadagi vaziyat ogʻir edi. Uning boʻlimdagi salafi arxiyepiskop Boris (Shipulin) 1937-yilda hibsga olingan va qatl etilgan edi. Shuningdek, Oʻrta Osiyoda renovatorlarning mavqei juda kuchli boʻlib, ular SSSRning boshqa mintaqalaridan farqli oʻlaroq, son jihatdan hukmronlik qilgan.

Kasallik tufayli uni Markaziy Rossiyaga koʻchirishga qaror qilindi.

1946-yil 20-iyundan Ivanovo va Shuiskiy yepiskopi boʻlgan. 1947-yil 27-yanvardan yana Penza va Saransk yepiskopi boʻlgan.

1953-yil 18-dekabrda Penza shahrida vafot etdi. U Penzadagi Mitrofanievskiy qabristoniga dafn etilgan.

Adabiyotlar
-----------

* *Дворжанский А. И.* История Пензенской епархии: Исторический очерк. — Пенза, 1999. — Кн. 1. — С. 358—381.
* *Федотов А. А.* Архипастыри земли Ивановской. Церковно-исторические сочинения. — Иваново, 2000. — С. 19-20. — 140 с.
* *Тимаков В. прот.* Высокопреосвященный Кирилл, архиепископ Пензенский и Казанский // Альфа и Омега. — 2000. — № 3 (25). — С. 298—316; № 4 (26). — С. 245—263; 2001. — № 1 (27). — С. 285—306
* Andoza:ПЭ
* Борисова О. В.*. Гонимы, но не оставлены : Ташкентская и Среднеазиатская епархия, 1943-1961 : [монография]*, 500 экз, М.: Свято-Филаретовский православно-христианский ин-т, 2019. ISBN 978-5-89100-214-2.

Manbalar
--------

1. ↑  „Русские православные иерархи периода с 1893 по 1965 годы. Часть 4". *www.azbyka.ru*. Qaraldi: 28-noyabr 2023-yil.
2. ↑  Obrazovanie muzikalnogo serkovnogo kollektiva // Orlovskie eparxialnie vedomosti. 1918. – № 19. – S. 499.
3. ↑  „Преосвященный Кирилл (Поспелов), 1944-1946 гг.". *www.pravoslavie.uz*. Qaraldi: 28-noyabr 2023-yil.
4. ↑  „КИРИЛЛ (ПОСПЕЛОВ) - Древо". *www.drevo-info.ru*. Qaraldi: 28-noyabr 2023-yil.
**Konstantin Aleksandrovich Suxovix** (taxallusi: *K. N.* *K. S.* *K. Narodin*, 1881-yil 14-may, Toshkent – 1920-yildan keyin, Rostov-na-Donu) – Ijtimoiy inqilobchi, jurnalist va yozuvchi. Butunrossiya Taʼsis Assambleyasi delegati.

Hayoti
------

Konstantin Suxovix 1881-yil 14 (yoki 17)–mayda Toshkentda Davlat banki, Davlat maslahatchisi Aleksandr Suxovixning zodagon oilasida tugʻilgan. Kishinyov haqiqiy maktabini tugatgach, Konstantin Kiev politexnika institutida oʻqigan. U birinchi marta 1902-yilda hibsga olingan, ammo uch ming rubl garov evaziga ozod qilingan. Oʻsha paytdagi politsiyachilarning aytishiga koʻra, „ishonchli inqilobchi" edi. Konstantin Sotsialistik inqilobiy partiya (AKP) aʼzosi boʻlgan.

1912-yildan Rostov-Donda „Priazovskiy oʻlkasi" gazetasida ishlagan. 1917-yilda Ukraina ijtimoiy inqilobchilariga (UPSR) qoʻshilib, UPSR Markaziy Qoʻmitasining aʼzosi etib saylanadi. Bundan tashqari, Kichik Rada aʼzosi boʻlib, Kiyev shahar Dumasi oʻrtoq (oʻrinbosari) raisi lavozimini egallagan.

Shu bilan birga, Konstantin Suxovix AKPdan Taʼsis majlisiga majburiy nomzod boʻladi. Kiyev saylov okrugidan ham oʻz nomzodini qoʻygan. Keyin Bessarabiya okrugi boʻyicha Assambleyaga delegat etib saylanadi (№ 2 roʻyxat, Sotsialistik inqilobchilar). Rasmiy yigʻilishlar boshlanar ekan, u AKP fraksiyasi prezidiumiga Markaziy Radadagi fraksiya rahbari sifatida Assambleya yigʻilishida qatnasha olmasligini maʼlum qiladi.

Fuqarolar urushi paytida Suxovix siyosatdan uzoqlashib, yozuvchi boʻladi. 1920-yillarning boshlarida Donpolitprosvetning sanʼat boʻlimi – Don viloyat xalq taʼlimi boshqarmasi (DONO) siyosiy va maʼrifiy ishlar boʻlimiga rahbarlik qilgan. Uning kelajakdagi taqdiri haqida hozircha maʼlumot yoʻq.

Oilasi
------

Akasi – Lev Aleksandrovich Suxovix (1884-yilda tugʻilgan), sotsialistik inqilobchi va Butunrossiya Taʼsis majlisi delegati.

Manbalar
--------

1. 1 2  „Суховых Константин Александрович (текст)".  feb-web.ru. 2017-yil 12-dekabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2017-yil 12-dekabr.
2. ↑  „Суховых Константин Александрович".  www.hrono.info. 2017-yil 12-dekabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2017-yil 12-dekabr.
3. ↑  „Суховых, Константин Александрович". *История партии социалистов-революционеров*.  socialist-revolutionist.ru. 2017-yil 13-dekabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2017-yil 12-dekabr.

Adabiyotlar
-----------

* Л. Г. Протасов. Люди Учредительного собрания: портрет в интерьере эпохи. М. РОСПЭН, 2008.
* ГА РФ. Ф. 102 — Департамент полиции Министерства внутренних дел, 3 д/п, 1904, д. 1631; 7д/п, 1905, д. 6665, ч. 20; ОО, 1902, д. 1166; 1903, д. 2274.
* Украінська Центральна Рада: Документи i материали. Т. 2. Кiiв, 1997.
* Масанов И. Ф. Словарь псевдонимов русских писателей, ученых и общественных деятелей: В 4 т. — Т. 4. — М. 1960. — С. 461.
* РНБ. Генеральный алфавитный каталог
Urjunsev Konstantin Isaakovich Urjuntsev Konstantin Isaakovich
**Konstantin Isaakovich Urjunsev** (1908-yil 24-dekabr, Toshkent – 1977-yil 4-mart, Kiyev) – Sovet harbiy uchuvchisi, Sovet Ittifoqi Qahramoni, Ulugʻ Vatan urushi yillarida, 171-chi gvardiya bombardimonchi aviatsiya polkining eskadron komandiri. 18-havo armiyasining gvardiya mayori. Tu-4 bombardimonchi samolyoti ekipaji qoʻmondoni, birinchi boʻlib yadroviy qurolni portlatish bilan shugʻullangan.

Biografiyasi
------------

Konstantin Urjunsev 1908-yil 24-dekabrda Toshkent shahrida dehqon oilasida tavallud topgan. 1931-yildan KPSS aʼzosi. U oʻrta maktabning yetti sinfini tamomlagan. Konstantin 1930-yilda Qizil Armiya safiga chaqirilgan. Kichik aviatsiya mutaxassislari maktabini, 1936-yilda Odessa harbiy uchuvchilar maktabini tamomlagan. Sovet-fin urushi qatnashchisi.

Konstantin Isaakovich 1941-yil avgustdan Ulugʻ Vatan urushi janglarida qatnashgan. 1945-yil may oyiga kelib fashist qoʻshinlarini bombardimon qilish uchun 208 marta parvoz qilgan va dushmanga katta zarar yetkazgan.

1948-yil 23-fevralda SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining farmoni bilan qoʻmondonlik topshiriqlarini namunali bajargani, gvardiyaning jasorati va qahramonligi uchun mayor Konstantin Isaakovich Urjuntsev Lenin ordeni, „Zolotaya Zvezda" medali va Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

Urjunsev 1948-yilda Oliy Ofitserlik uchish taktikasi maktabini tamomlagan. Shundan soʻng Qrimdagi 71-maxsus poligonga xizmatga oʻtkazilgan.

Podpolkovnik Urjunsev 1955-yil 24-iyuldan beri zaxirada. U „Stroydormash" zavodida sifat nazoratchisi boʻlib ishlagan. Kiyevda yashagan va 1977-yil 4-martda vafot etgan. Kiyevdagi Lukyanovskoe harbiy qabristoniga dafn qilingan.

Mukofotlar
----------

Konstantin Urjunsev 1940-yil „Jasurlik uchun", 1944-yil „Jangovor xizmatlari uchun", „Leningrad mudofaasi uchun" va 1943-yil „Stalingrad mudofaasi uchun" medallari bilan taqdirlangan.

Xotirasi
--------

Bixov shahridagi Qahramonlar maydoniga Urjuntsevga atab byust oʻrnatilgan.

Manbalar
--------

1. ↑  *Куликов С. М.* Авиация и ядерные испытания. — М.: ЦНИИатоминформ, 1998. — С. 62—66. — 176 с. — (Документальная литература). — ISBN 5-85165-449-X
2. ↑  Награждён «За успешное испытание ядерной бомбы»
3. ↑  „Указ Президиума ВС СССР от 04.06.1944 о награждении орденами и медалями за выслугу лет в Красной Армии — Викитека" (ru). *ru.wikisource.org*. Qaraldi: 2023-yil 8-noyabr.
4. ↑  „© ГУК «Централизованная библиотечная сеть Быховского района», 2012—2021". 2021-yil 5-iyunda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2021-yil 5-iyun.
**Ulugʻbek Xidirovich Lapasov** — oʻzbek diplomati, 2023-yildan Oʻzbekiston Respublikasining Birlashgan millatlar tashkilotidagi doimiy vakili. 2018—2022-yillarda Oʻzbekiston Respublikasining Birlashgan millatlar tashkiloti Jenevadagi boʻlimi va boshqa xalqaro tuzilmalardagi doimiy vakili. 2022-yildan BMTning inson huquqlari kengashi vitse-prezidenti.

Maʼlumoti
---------

2000—2005 — Jahon iqtisodiyoti va diplomatiya universiteti, xalqaro munosabatlar bakalavriati. Fransuz, ingliz, rus, oʻzbek (ona) tillarini biladi.

2005—2006 — Jan Mulen Lion universiteti magistraturasi.

2006—2007 — Fransiya milliy administratsiya maktabi maxsus kurslari.

Mehnat faoliyati
----------------

2004—2006 — Oʻzbekistonning Belgiyadagi elchixonasi, Oʻzbekistonning Yevropa Ittifoqi va NATOdagi vakolatxonalarida referent.

2006—2008 — Oʻzbekiston Respublikasi Tashqi ishlar vazirligi Yevropa va NATO bilan hamkorlik departamentida referent, attashe.

2008—2012 — Oʻzbekiston Respublikasining Fransiyadagi elchixonasi, Oʻzbekistonning YUNESKOdagi doimiy delegatsiyasida uchinchi kotib.

2012—2014 — Oʻzbekiston Respublikasi Tashqi ishlar vazirligi Yevropa va NATO bilan hamkorlik boshqarmasida boʻlim boshligʻi.

2014—2016 — Oʻzbekiston Respublikasining Jeneva shahridagi BMT boʻlimi va boshqa xalqaro tashkilotlar huzuridagi doimiy vakolatxonasida birinchi kotib.

2016—2018 — Oʻzbekiston Respublikasining Jeneva shahridagi BMT boʻlimi va boshqa xalqaro tashkilotlar huzuridagi doimiy vakolatxonasida
maslahatchi, muvaqqat ishlar vakili.

2018-yil sentabrdan hozirgacha — Oʻzbekiston Respublikasining Jenevadagi BMT boʻlimi va boshqa xalqaro tashkilotlardagi doimiy vakili.

2022-yildan BMTning inson huquqlari kengashi vitse-prezidenti.

2023-yil 7-avgustdan Oʻzbekiston Respublikasining Birlashgan millatlar tashkilotidagi doimiy vakili.

Manbalar
--------

1. ↑  „Узбекистан сменил постпреда при ООН".
2. ↑  „biography of Lapasov Ulugbek".
3. ↑  „Ulugbek Lapasov elected Vice-President of UN Human Rights Council".
4. ↑  „Улуғбек Лапасов Ўзбекистоннинг БМТдаги доимий вакили бўлди".
**Dodekafoniya** (yunoncha: dodeka - oʻn ikki va phone — tovush) — atonal musiqann muayyan qoidalarga boʻysundirish maqsadida yaratilgan kompozi-torlik texnikasi. 1910-y.larda Avstriyada Y. M. Xauer, F. G. Klayn, shuningdek, rus kompozitori N. Roslavetslar D.ga yaqin tarzda asarlar yaratishga uringan. Mukammal D.ning qonunqoidalarini avstriya kompozitori A. Shyonberg (10 yildan ziyodroq davr mobaynida) ishlab chiqib, muhimi, ijodiy amaliyotda qoʻllagan (1923-yil, fortepiano uchun 3 ta pyesa). D.da asarni tashkil etuvchi kuy va hamohangliklar majmui seriya deb atalib, turli balandlikdagi 12 xromatik, teng huquqli tovushning muayyan izchilli-gidan tuziladi, bunda registr, gori-zontal va vertikal yoʻnalishlar erkin ravishda almashadi. D. ustalari orasida A. Shyonbergning shogirdlari A. Berg , A. Vebern, rus kompozitori I. Stravinskiy, polyak V. Lyutoslavskiy, italyan mualliflari L. Dallapikkola, L. Nono, yapon kompozitorlari Yo. Matsudayra, T. Mayudzumi, K. Fukusima va b. tanilgan. Oʻzbekistonda ilk bor F. Yanov-Yanovskiy, M. Tojiyev, N. Zoki-rov, keyinchalik M. Maxmudov, N. Gʻiyosov, D. Yanov-Yanovskiy va b. kompozitorlar D.ning ayrim xususiyatlaridan foydalanishgan.

Adabiyot
--------

* OʻzME. Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil
* Kogoutek S. Texnika kompozitsii v muzike XX veka, M. 1976.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub ikona | *Ushbu maqola chaladir. Siz uni boyitib, Vikipediyaga yordam berishingiz mumkin.** k
* m
* t
Bu andozani aniqrogʻiga almashtirish kerak. |
**Lev Pavlovich Barashkov** (1931-yil 4-dekabr Moskva – 23-fevral 2011-yil Moskva) – sovet teatr va kino aktyori, estrada xonandasi. RSFSRda xizmat koʻrsatgan artist(1970). Qoraqalpogʻiston Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasida xizmat koʻrsatgan artist.

Biografiyasi
------------

  

1931-yil 4-dekabrda Moskvada harbiy uchuvchi Pavel Nikolayevich (1905—1965) va samolyotlarni taʼmirlash ustaxonasi ishchisi Anastasiya Yakovleyevna (1906—2004) Barashkov oilasida tugʻilgan. Barashkovning bolalik yillari otasining harbiy qismi joylashgan Moskva yaqinidagi Lyubertsi shahrida oʻtgan. U otasiga oʻxshab uchuvchi boʻlishni va osmonda dushmanlarga qarshi kurashishni orzu qilgan. Ulugʻ Vatan urushi paytida bola uydan qochib ketgan va oʻzini yetim deb atab, polkga xizmatga kirishga harakat qilgan. Ammo Podolsk yaqinidagi qishloqda otasining hamkasbi uni tanib qolgan va uyiga qaytarib yuborgan.

Korogodskiy Kaliningrad viloyat drama teatrining bosh direktori etib tayinlanganidan soʻng, u bir yil davomida professional ravishda sahnada chiqishlar qilgan.

1956-yilda u GITISga oʻqishga kirgan.

Uning repertuarida „Beloe solnse pustini" filmidagi qoʻshiq, Vladimir Visotskiy, Yuriy Vizbor va boshqa sovet bastakorlarining asarlari mavjud boʻlgan.

1960-yillarning oʻrtalarida Lev teatrni tark etgan va Igor Granovning „Moviy gitaralar" ansamblining solisti boʻlib ishga kirgan. 1966-yildan 1976-yilgacha „Mosconcert" da ansambl bilan ishlagan.

Institutni tugatgach , Lev Moskva drama teatriga ishga taklif qilingan.

Barashkovning ovozi yoqimli, tembrga boy kichik bariton hisoblangan. Biroq, Barashkov vokalni professional ravishda oʻrganmagan, u kantilenasiz kuylagan va ovoz diapazoni kichik boʻlgan.

1985-yilda Lev Barashkov Yuriy Vizbor asarlari asosida „Napolnim muzikoy serdsa" konsert dasturini tayyorlagan.

1990-yillarning oxirida Lev oʻtgan yillardagi qoʻshiqlardan iborat bir nechta musiqiy dasturlarni yaratgan.

1959-yildan 1974-yilgacha u filmlarda beshta rol oʻynagan, „Tishina" („Na bezimyannoy visote") va „Neulovimie mstiteli" (Shayton haqida qoʻshiq) filmlariga qoʻshiqlar yozgan.

2001-yilda Lev Barashkov va Vladimir Troshin „Dva royalya" dasturida Zaur Tutov va Oleg Uxnalyev juftligi bilan raqobatlashgan.

U aktrisa va balerina Lyudmila Barashkova (Butenina) bilan oila qurgan. Ularning Anastasiya ismli qizi boʻlgan.

2011-yil 23-fevralda vafot etgan. U Vagankovskoye qabristoniga dafn etilgan.

Manbalar
--------

1. 1 2  „Лев Барашков. Биография"". 2014-yil 10-noyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2014-yil 10-noyabr.
2. ↑  „Могила Барашкова". 2020-yil 27-iyunda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2021-yil 17-fevral.
**Liliya Rashitovna Sobitova** (1953-yil 12-avgust, Toshkent) – balet artisti, oʻqituvchi, xoreograf. RSFSRda xizmat koʻrsatgan artist (1987). Rossiya Federatsiyasi xalq artisti (1995).

Biografiyasi
------------

Liliya Rashitovna Sobitova 1953-yil 12-avgustda Toshkent shahrida tavallud topgan. Yoshligidan raqsga qiziqqan va bolalar balet maktabida tahsil olgan. U akademik balet mashgʻulotlari va zamonaviy xoreografik tizimlarni birlashtirgan.

1971-yil Toshkent xoreografiya bilim yurtini tamomlagan.

Liliya 1972-yil Moskva xoreografiya bilim yurtida oʻqituvchi L. Menshova bilan amaliyot oʻtagan.

U 1974-yil „Moskonsert"ga ishga kirgan.

Sobitova 1981-yil „Kamerniy balet" guruhining solisti boʻlgan. Shu bilan birga xoreograf sifatida ham ishlay boshlagan.

1985-yil badiiy gimnastika majmuasida mezbonlik qilgan.

Xoreograf Sobitova 1990-yil „Liliya Sabitova nomidagi Moskva davlat balet teatri" guruhining badiiy rahbari boʻlib faoliyat olib borgan. 2000-yilda guruh nomi „Moskoviya balet teatri" deb oʻzgartirildi.

Liliya Rashitovna 1987-yilda RSFSRda xizmat koʻrsatgan artist, 1995-yilda esa Rossiya Federatsiyasi xalq artisti unvoniga sazovor boʻldi.

Teatrning badiiy rahbari, xoreograf va solisti sifatida dunyoning koʻplab mamlakatlarida, jumladan, AQSh, Xitoy, Argentina, Fransiya, Portugaliya, Italiya, Yaponiya, Ispaniya va Avstraliyada gastrollarda boʻldi.

### Filmografiyasi

Liliya Rashitovna 1983-yil „Retsept yeyo molodosti", 1985-yil „Zimniy vecher v Gagrax" va 2004-yil „Zolotaya golova na plaxe" kinolarida rol oʻynagan.

Oilasi
------

Vlasov Stanislav Konstantinovich – Liliyaning turmush oʻrtogʻi. „Kamerniy balet" guruhining asoschisi va Katta teatrining raqslarni sahnalashtiruvchi rahbari boʻlgan.

Mukofotlari
-----------

1979-yil VI Butunittifoq estrada artistlari tanlovida 1-oʻrinni va 1984-yil Moskvadagi Butunittifoq balet ustalari tanlovida 3-oʻrinni egallagan. 1987-yil RSFSRda xizmat koʻrsatgan artist va 1995-yil Rossiya Federatsiyasi xalq artisti boʻlgan.

Manbalar
--------

1. ↑  „УКАЗ Президента Российской Федерации от 05.08.1995 N 820". 2016-yil 10-noyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2021-yil 17-iyun.
2. ↑  „Сабитова Лилия Рашитовна". 2022-yil 20-yanvarda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2021-yil 17-iyun.
**Affillangan shaxslar**(*affiliated persons, affiliate- qoʻshmoq, boʻgʻlamoq soʻzlaridan*) — xoʻjalik faoliyati bilan shugʻullanuvchi jismoniy va yuridik shaxslar faoliyatiga yuridik ahamiyatga ega harakatlar vositasida yohud biror bir fuqarolik-huquqiy munosabatlar asosida taʼsir oʻtkaza olish imkoniyatiga ega boʻlgan jismoniy va yuridik shaxslar.
Shaxs qonun hujjatlariga muvofiq affillangan deb hisoblanadi. Jamiyatning affillangan shaxsi jamiyatning oʻzlariga qarashli aksiyalari toʻgʻrisida ularning soni va turlarini koʻrsatgan holda aksiyalar sotib olingan sanadan eʼtiboran kechi bilan oʻn kun ichida jamiyatni yozma ravishda habardor qilishlari shart (*Aksiyadorlik jamiyatlari va aksiyadorlarning huquqlarini himoya qilish toʻgʻrisida"gi OʻzR Qonunining 109-moddasi*).

Manbalar
--------

1. ↑  Oʻzbekiston Yuridik ensiklopediyasi

|  |  |
| --- | --- |
| Stub ikona | *Ushbu maqola chaladir. Siz uni boyitib, Vikipediyaga yordam berishingiz mumkin.** k
* m
* t
Bu andozani aniqrogʻiga almashtirish kerak. |
**Lutsian Abramovich Prigojin** (ruscha: *Люциан Абрамович Пригожин*, 15-avgust 1926-yil, Toshkent, OʻzSSR, SSSR – 21-fevral, 1994-yil, Sankt-Peterburg, Rossiya) – sovet bastakori. RSFSR xalq artisti (1991).

Hayoti
------

Lutsian 15-avgust 1926-yilda Toshkent shahrida tavallud topgan. Uning otasi Abram Markovich Prigojin advokat boʻlgan (1896, Mariupol – 1944, Toshkent). Uning onasi Berta Iosifovna Levitan boʻlgan. 1951-yilda Leningraddagi konservatoriyani tamomlagan va 1967-yildan Sankt-Peterburg konservatoriyasida professor lavozimida faoliyat yurita boshlagan. Lutsian Prigojin simfoniyalar, operalar va kantatalar muallifidir. U 1960-yilda „Krotkaya", 1962-yilda „ Zavtrashniye zaboti", 1963-yilda „Polyot k tisyacham solns" 1964-yilda „Dalniy poisk" (hujjatli film) hamda 1967-yilda „Grossmeysterskiy ball" (film spektakli) kabi koʻplab teatr spektakllari va filmlari uchun musiqalar bastalagan. Bastakor Prigojin Sankt-Peterburgdagi Shimoliy qabristonga onasining yoniga dafn etilgan.

Oilasi
------

Prigojinning rafiqasi musiqashunos Y. V. Keldishning qizi Larisa Georgiyevna Prigojina (1937–2017) teatr tarixchisi boʻlgan. Oʻgʻli – Yuriy Lutsianovich Prigojin (1951-yilda tavallud topgan), matematik va qizi – Nina Lutsianovna Prigojina (1959-yilda tugʻilgan), pianinochi, musiqashunos boʻlgan.

Ijodi
-----

### Operalari

1965-yilda „Aybolit i obezyana", „Malchish-kibalchish", 1969-yilda „Slova o polku Igore" operalarini va 1950-yilda „Stepan Razin" kantatasini yaratgan.

### Baletlari

Lutsian „Krug ada" baletiga musiqa bastalagan (Dantening „komediyasi" asosida, 1964-yil, premyerasi Leningrad Maliy opera va balet teatri, 1964-yil 31-oktyabr).

### Simfoniyalari

Bastakor 1955-yil birinchi, 1957-yil ikkinchi (2-nashr 1960) va 1970-yil uchinchi simfoniyasini yaratgan.

### Romanslari

N. Nekrasov, A. Kanningem, V. Shekespeare, A. Pushkin va boshqalarning soʻzlariga romanslar yaratgan.

### Spektak va filmlar uchun musiqa

Lutsian Abramovich teatrlarda drama spektakllar, radio spektakllar, filmlar uchun musiqa bastalagan.

Manbalar
--------

1. ↑  „ЛЮЦИАН ПРИГОЖИН". Qaraldi: 2023-yil 30-noyabr.
2. ↑  „Некрополь выдающихся деятелей искусств: Пригожин, Люциан Абрамович (15.08.1926 — 21.02.1994)". 2017-yil 30-iyunda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2017-yil 2-iyul.
Koordinatalari: 24°47′20.400000000005″N 91°54′28.800000000005″E﻿ / ﻿24.78900000000000148°N 91.90800000000000125°E﻿ / 24.78900000000000148; 91.90800000000000125GO

**Jamiya Tavakkuliya Renga** (arabcha: ), yoki oddiygina **Renga madrasasi** (bengalcha: *রেঙ্গা মাদ্রাসা*), hududdagi mashxur madrasa boʻlib, Moʻgʻla Bozor yaqinidagi Renga qishlogʻida, Janubiy Surma Upazila shahrida, Silxetdan taxminan 13 kilometr (8.1 mi) uzoqlikda joylashgan.

Tarixi
------

Madrasaga 1919-yilda Mavlono Shoh Arkan Ali tomonidan asos solingan. Keyin u Husayn Ahmad Madaniyning mufassiri va *xalifasi* boʻlgan oʻgʻli Mavlono Badrul Alam Shayx-e-Renga boshchiligida rivojlangan, Mavlono Sikandar Ali esa direktor oʻrinbosari lavozimida ishlagan. Alloma Qamaruddin madrasaning birinchi shayxul hadisi etib tayinlangan va u ikki yil xizmat qilgan. Ikkinchi Shayxul Hadis Abdulkarim Kuriyaning *xalifasi*, 47 yil xizmat qilgan Alloma Shihobuddin edi. Madrasaning uchinchi mudiri 1977-yildan 2012-yilgacha xizmat qilgan Mavlono Shamsul Islom Xalil ibn Shayx-i-Renga hisoblanadi. Uning oʻrniga akasi Mavlono Muhiul Islom Burhon ibn Shayx-e-Renga oʻtirgan, u hozirgi rahbardir.

Taʼlim darajalari
-----------------

Jamiya boshlangʻich, oʻrta, oliy yuqori, bakalavriat va oliy oʻquv yurtidan keyingi islomiy taʼlim kurslarini taklif etadi.

Talabalar va xodimlar
---------------------

2015-yil holatiga koʻra, 42 nafar xodim (akademik va maʼmuriy birlashgan) madrasada faoliyat olib boradi.

Manbalar
--------

1. 1 2  „Jamia Tawakkulia Renga Madrasah - BizBangladesh.com". *www.bizbangladesh.com*. Qaraldi: 2017-yil 27-noyabr.
2. ↑  *Hoque.* „Jamia Tawakkulia Renga Madrasah" (en). *sylhetdirectory.com*. Qaraldi: 2017-yil 27-noyabr.
3. ↑  Jamia Tawakkulia Renga Madrasah (Darul Hadith). Wikimapia.org. Retrieved on 2013-04-17.
4. ↑  *Prekkha.com.* „Jamia Tawakkulia Renga Madrasah – In "Sylhet" – Education / Madrasa – Prekkha.com". *www.prekkha.com*. 2017-yil 1-dekabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2017-yil 27-noyabr.
5. ↑  „Jamia Tawakkulia Renga at a Glance (page 1)". *Jamia Tawakkulia Renga*. 2016-yil 4-martda asl nusxadan arxivlangan.
6. ↑  „The Muslims Internet Directory: Jamia Tawakkulia Renga Madrasah". *www.2muslims.com*. Qaraldi: 2017-yil 27-noyabr.
7. ↑  „Jamia Tawakkulia Renga at a Glance (page 2)". *Jamia Tawakkulia Renga*. 2015-yil 24-sentyabrda asl nusxadan arxivlangan.
**Leonid Davidovich Lindenbraten** (1922-yil 3-noyabr, Toshkent – 2020-yil 6-yanvar) – sovet va rus rentgenologi, tibbiyot fanlari doktori, professor, I. M. Sechenov nomidagi 1-Moskva tibbiyot instituti radiologiya va rentgenologiya kafedrasi mudiri. Tibbiyot talabalari uchun radiologiya boʻyicha darslik mualliflaridan biri.

Biografiyasi
------------

Leonid Davidovich Lindenbraten shifokorlar oilasida tavallud topgan. Onasi Roza Vladimirovna Zlatopolskaya pediatr boʻlgan. Otasi tibbiyot fanlari doktori, professor David Solomonovich Lindenbraten (1896, Vilnyus – 1957, Leningrad). 1921–1930-yillarda Oʻzbekistonda, jumladan, Sogʻliqni saqlash xalq komissarining oʻrinbosari lavozimida faoliyat olib borgan. Akasi Vitaliy Davidovich Lindenbraten (1925–2009) patofiziolog, tibbiyot fanlari doktori, professor boʻlgan. Bobosi Shloma Rafailovich Lindenbraten Vilnyusda pivo ishlab chiqaruvchi edi.

Lindenbratenning bolalik yillari Oʻrta Osiyoda oʻtgan. Toshkentda oʻrta maktabning 4-sinfini tamomlagan. 1930-yilda uning otasi Leningrad ilgʻor tibbiy tadqiqotlar instituti radiologiya kafedrasi mudiri lavozimiga tayinlandi (Moskvaga koʻchib ketgan S. A. Reynberg oʻrniga). Lindenbraten oʻqishni Leningradda davom ettirdi. Drama studiyasida oʻqidi, musiqa maktabida fortepiano boʻyicha oʻqidi va yoshlar futbol jamoasida oʻynadi.

Leonid 1940-yilda harbiy xizmatga qasamyod qildi va yangi tashkil etilgan Dengiz Tibbiyot Akademiyasi (VMMA) qoshidagi Oliy dengiz tibbiyot maktabiga oʻqishga kirdi. 1941-yilda ularning kursi Leningrad frontiga yoʻnaltirildi va Leningradni himoya qilishda qatnashdi.

Leonid Davidovich 1956–1959-yillarda VMMA radiologiya kafedrasida katta oʻqituvchi, undan soʻng S. M. Kirov nomidagi Harbiy tibbiyot akademiyasida rentgenologiya va radiologiya kafedrasi mudiri oʻrinbosari lavozimida ishlagan.

Lindenbraten 1959-yilda I. M. Sechenov nomidagi Birinchi Moskva tibbiyot institutining rentgenologiya va radiologiya kafedrasi mudiri etib saylandi. 1960-yilda unga professor unvoni berildi va 32-yil davomida kafedraga rahbarlik qildi.

Leonid Davidovich 1995-yilda Moskva sogʻliqni saqlash boshqarmasining Tibbiy radiologiya ilmiy-amaliy markazida mutaxassislar tayyorlashni tashkil etish boʻlimi boshligʻi lavozimida faoliyat olib borgan.

2020-yil 10-yanvar kuni Sechenov universiteti oʻlikxonasida Leonid bilan xotira va xayrlashuv marosimi (Rossolimo koʻchasi, 12-uy, 1-bino) boʻlib oʻtdi. U Sankt-Peterburgda dafn etilgan.

Manbalar
--------

1. ↑  „Леонид Давидович Линденбратен: ученый, наставник, человек". 2020-yil 12-iyulda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2020-yil 12-iyul.
2. ↑  Брат деда, Леон Рафаилович Линденбратен, был общественным раввином Перми.
9-motorli miltiq diviziyas. Maykop 1986 yil. Aubakirov veteran Pliev A.K.ning o'ng tomonida o'tiribdi.
**Marat Gabbasovich Aubakirov** (1952-yil 23-fevralda) - sovet va qozoq harbiy rahbari, general-mayor .

Biografiya
----------

Marat Aubakirov 1952-yil 23-fevralda Toshkent shahrida tug‘ilgan. 1969-yildan boshlab SSSR Qurolli Kuchlari safida bo'lgan. Toshkent oliy umumqoʻshin qoʻmondonlik bilim yurtini (1973), Rossiya Federatsiyasi Zirhli Kuchlari Harbiy akademiyasini (1984) tugatgan. Tank, vzvod, rota, batalyon komandiri bo'lib xizmat qilgan. 1985-yilda Gruziya SSR Oliy Kengashi nomidagi Qizil Yulduz diviziyasining komandiri. 1988-yildan kichik komandirlarni tayyorlash o'quv markazi boshlig'i etib tayinlandi.1996-yildan - Qozog'iston Respublikasi Mudofaa vazirligining qurol-yarog' va texnika fondi boshlig'i bo'lgan. Shuningdek Qizil Yulduz ordeni bilan taqdirlangan.

Mukofotlari
-----------

* Qizil yulduz ordeni
* "Harbiy hamdo'stlikni mustahkamlagani uchun" medali
* "SSSR Qurolli Kuchlari faxriysi" medali
* "SSSR Qurolli Kuchlariga 50 yil" yubiley medali
* "SSSR Qurolli Kuchlariga 60 yil" yubiley medali
* "SSSR Qurolli Kuchlariga 70 yil" yubiley medali
* 1-darajali "Buyuk xizmatlari uchun" medali
* II darajali "Buyuk xizmatlari uchun" medali
* III darajali "Buyuk xizmatlari uchun" medali
* "Harbiy jasorat uchun" medali va boshqalar.

*

Manbalar
--------

1. ↑  Указ ПВС СССР от 28.01.1978 г.
2. ↑  Указ ПВС СССР от 28.01.1988 г.

Adabiyotlar
-----------

* *. Алматы: Қазақ энциклопедиясы*. ISBN 9965-9389-9-7.

Havolalar
---------