| Yeni Ahit'in Papirüs El Yazmaları |
| --- |
| Papirüs Bodmer II ({\displaystyle {\mathfrak {P}}^{66}}), M.S. 2. yüzyıl |
| 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 - 22 - 23 - 24 - 25 - 26 - 27 - 28 - 29 - 30 - 31 - 32 - 33 - 34 - 35 - 36 - 37 - 38 - 39 - 40 - 41 - 42 - 43 - 44 - 45 - 46 - 47 - 48 - 49 - 50 - 51 - 52 - 53 - 54 - 55 - 56 - 57 - 58 - 59 - 60 - 61 - 62 - 63 - 64 - 65 - 66 - 67 - 68 - 69 - 70 - 71 - 72 - 73 - 74 - 75 - 76 - 77 - 78 - 79 - 80 - 81 - 82 - 83 - 84 - 85 - 86 - 87 - 88 - 89 - 90 - 91 - 92 - 93 - 94 - 95 - 96 - 97 - 98 - 99 - 100 - 101 - 102 - 103 - 104 - 105 - 106 - 107 - 108 - 109 - 110 - 111 - 112 - 113 - 114 - 115 - 116 - 117 - 118 - 119 - 120 - 121 - 122 - 123 - 124 - 125 - 126 - 127 - 128 - 129 - 130 - 131 - 132 - 133 - 134 - 135 - 136 - 137 - 138 - 139 - 140 - 141

---

Bu kutu: * görüntüle
* tartış
* değiştir
 |

{\displaystyle {\mathfrak {P}}^{49}}: Efesoslular 4:16-29
{\displaystyle {\mathfrak {P}}^{49}}: Efesoslular 4:31 – 5:13
**Papirüs 49** (Gregory-Aland listesine göre: {\displaystyle {\mathfrak {P}}^{49}}) Yunanca Kutsal Yazıların (Yeni Ahit) Grekçede yazılan eski bir kopyasıdır. Bu papirüs el yazması Efeslilere Mektup'un birçok ayet içermektedir. Papirüs bugün New Haven'de (ABD) *Yale University Library* 'de (paraf: P. 415) saklanır.

Tarih
-----

Fragman paleografik yöntemlerle 3. yüzyıla tarihlenmektedir.

Comfort da, e lyazmasını üçüncü yüzyılın ortalarına tarihlendirdi.

Papirüs muhtemelen Mısır'da yazılmıştır, ancak belirli bir yere atanamaz. El yazması, Şubat 1931'de Yale Üniversitesi için Kahire'de satın alındı. Kahire'den önceki kaynağı bilinmiyor. Kodeksin metni 1958'de William Hatch ve Bradford Welles tarafından yayınlandı. 1985'te Susan Stephens, kodeksin yeni bir transkripsiyonunu verdi. 1999'da Comfort ve Barrett tekrar yeni bir rekonstrüksiyon yaptı.

Vittorio Bartoletti (1920–1990), {\displaystyle {\mathfrak {P}}^{49}} ve {\displaystyle {\mathfrak {P}}^{65}}'in aynı katip tarafından yapıldığını belirten ilk kişiydi. Bu sonuç Bradford Welles, Comfort ve Barrett ve diğer paleografyacılar tarafından doğrulandı.

Metin
-----

Kodeksin Grekçe metni İskenderiyeli metin türünü yansıtır. Aland tarafından kategori I'ye sıralandı.
El yazması, Kodeks Sinaiticus ve Kodeks Vaticanus ile büyük bir uyum gösteriyor. Comfort'a göre, {\displaystyle {\mathfrak {P}}^{49}} ve {\displaystyle {\mathfrak {P}}^{65}} aslen aynı el yazmasından gelmektedir.

**Efesliler 5:9**

Efesliler 5:9, Kodeks Sinaiticus, Alexandrinus, Vaticanus, Bezae, Augiensis, Boernerianus, Porphyrianus, minüskül metinler 6, 33, 81, 629, 1175c, 1739, 1881, 2464, bazı Eski-Latin el yazmaları, Peşitta ve Kıpti el yazmaları tarafından desteklenen φωτος (ışık) metinsel okumasına sahiptir. πνευματος (ruh) okuması {\displaystyle {\mathfrak {P}}^{46}}, D2, Ψ, Bizans el yazmalarının çoğunluğu ve sirh.

İçerik
------

Efesoslular 4:16–29; 4:31 – 5:13

**Efesoslular 4:16-29 (recto)**

[16] – [οικοδομην εαυτου] ε̣ν̣ αγαπ[η [17] το]υ̣το̣ ο̣υ̣ν λ̣[εγω και

μαρτυρομ]α̣ι εν κω̅ μη̣κετι υ[μας π]ε̣ρ̣[ι]π̣ατ[ειν καθ]

[ως και τα] ε̣θνη ·περιπατει εν̣ [ματαιοτ]η̣τ̣ι του

[νοος] αυτων [18] εσκοτωμενοι τη ·δ[ια]νο̣ι̣α οντες

[απηλ]λοτριωμ̣ενοι της ζωης του θυ̅ δ̣ια την αγνοι

[αν τη]ν̣ ουσαν εν ·αυτοις δια τ̣η̣[ν πωρ]ω̣σιν της

[καρδια]ς αυ̣των̣ [19] οιτινες απηλ[γηκοτες] ε̣αυτους

[παρεδ]ω̣καν τη̣ ·α̣σελγια ε̣ι[ς] εργα̣[σιαν] α̣καθαρ

[σιας πασης εν πλεο]ν̣ε̣ξ̣ια [20] υμ̣[εις δε] ο̣υ̣χ̣ ουτως

[εμαθετε τον χν̅ [21] ει γε] α̣υτον ηκ̣[ουσατ]ε̣ και εν αυτω

[εδιδαχθητε καθως εστι]ν̣ α̣λ̣η̣θ̣ε̣ι̣α̣ ε̣ν̣ [τω] ι̣υ̅ [22] [α]π̣οθεσθε

[υμας κατα τη]ν̣ προ[τεραν α]ναστροφη̣[ν το]ν̣ παλαιον αν

[θρωπον τον] φ̣θ̣ε̣ι̣ρομενον κατα τα[ς ε]π̣ιθυμιας της

[απατης [23] ανα]νεο̣υσθαι δε εν τω πν̣̅[ι το]υ νοος ·υμων

[24] [και ενδυσασ]θ̣α̣ι̣ τ̣ον καινον ανθ̣[ρωπο]ν̣ τον κατα

[θν̅ κτισ]θ̣εντ̣α εν δικαιοσυνη̣ τ̣ι̣ της αλη

[θειας [25] δι]ο̣ αποθ̣εμενοι το ψευδ̣[ος λαλει]τ̣[α]ι̣ ·αληθειαν

[εκαστος μ]ε̣τ̣α του̣ πλησιον αυτ̣[ου οτι εσμεν] α̣λ̣λ̣η̣λ̣ων

[μελη [26] ο]ρ̣γιζ̣ε̣σθαι και μη̣ αμαρ̣τ̣αν[ετ]α̣ι ο ηλιος

[μη επ]ι̣δυετω επι παρο̣[ργ]ι̣σμω ·υμω̣ν̣ [27] μηδε

[διδοτε τ]οπον τω διαβολ̣ω̣ [28] ο κλεπτων μηκετει

[κλεπτετ]ω μαλλον δ[ε κ]ο̣πιατω εργ̣[α]ζ̣ομενος

[ταις χερσι]ν̣ το ·αγαθον ινα εχη με̣[τα]δ̣ιδο̣να̣ι

[τω χρεια]ν̣ ·εχοντι [29] πας λογος σαπρος [ε]κ̣ του στομα

τος υμων

**Efesoslular 4:31 - 5:13 (verso)**

ρισατο ημ[ιν [1] γιν]ε[σθ]ε̣ ουν μιμηται του θ̅υ̅ ω̣ς̣ τ̣ε̣[κνα] αγα

πητα [2] κα̣[ι] π̣ε̣[ρι]πατειται εν αγαπη καθως κ[αι]

ο χ̅ς̅ ηγαπησε[ν] ·[ημ]ας και παρεδωκε[ν] εαυτον [υπερ]

ημων πρ̣ο[σφορα]ν̣ κ̣α̣ι θυσιαν τω θ̅ω̅ ε̣[ι]ς̣ οσμη[ν ·ευω]

διας [3] πορν[εια] [δε] κ̣αι ακαθαρσια πασα̣ η ·π̣λ̣ε[ο

ν]εξεια μη̣δ̣[ε ονο]μ̣αζεσθω εν υμιν̣ [κ]α̣θως π[ρεπει] ·

αγιοις [4] και εσ̣[χροτ]ης και μ̣ω̣[ρολογια η ευτραπελια α]

ουκ α̣νηκεν̣ α̣λ̣λ̣[α μ]α̣λ̣[λον ευχαριστια [5] τουτο γαρ]

ειστε γιν̣ωσκ̣[ο]ντ̣[ες] οτι π̣α̣[ς πορνος η ακ]α[θαρτος]

η πλεονεκτη̣ς̣ ο̣ [εσ]τ̣ιν ειδωλο̣λ̣α̣τ̣ρ̣η̣ς̣ ου̣[κ εχει]

κληρονομεια εν̣ [τη] βασιλεια του χυ̅ κ̣α̣ι θ̅υ̣̅ [6] [μηδεις]

υμας απ̣ατατ̣ω̣ [κε]ν̣οις ·λογοις δια τ̣α̣υτ̣α̣ [γαρ ερχε]

τε η̣ οργη του̣ θ̣[υ̅ επι] τους̣ υ̣ιο̣υς της απισ̣τι̣α[ς [7] μη]

ουν γινεσθ̣[ε συμμετ]οχ̣[οι] ·α̣υ̣των [8] ητε γαρ π̣[οτε]

σκοτος ν[υν δε φω]ς̣ ε̣ν̣ ·κ̅ω̅ ως̣ τεκ̣[ν]α φ̣[ωτος πε]

ριπατειτ̣ε̣ [9] [ο γαρ] [καρπ]ο̣ς̣ τ̣ο̣υ φωτος εν πα̣[ση αγα]

θοσυνη και δ̣[ικα]ιοσυν̣η κ̣α̣ι̣ αληθεια [10] δ̣οκι[μα]

ζοντες τι εστ̣[ι]ν ευα̣ρεσ[το]ν̣ τω κ̅ω̅

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  Kurt und Barbara Aland: Der Text des Neuen Testaments. Einführung in die wissenschaftlichen Ausgaben sowie in Theorie und Praxis der modernen Textkritik. Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart 1989, S. 109. ISBN 3-438-06011-6
2. 1 2 3  Comfort, Philip W.; David P. Barrett (2001). The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated. p. 355. ISBN 978-0-8028-4098-1.
3. 1 2  W. H. P. Hatch & C. B. Welles, A Hitherto Unpublished Fragment of the Epistle to the Ephesians, HTR 51 (1958), 33-37.
4. ↑  Comfort, Philip W.; David P. Barrett (2001). The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated. pp. 355–361. ISBN 978-0-8028-4098-1.
5. ↑  Vittorio Bartoletti, Papiri greci e latini della Società Italiana, vol. XIV, (1957), pp. 5-7.
6. ↑  Comfort, Philip W.; David P. Barrett (2001). The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated. p. 358. ISBN 978-0-8028-4098-1.
7. ↑  Philip W. Comfort, Encountering the Manuscripts. An Introduction to New Testament Paleography & Textual Criticism, Nashville, Tennessee: Broadman & Holman Publishers, 2005, S. 68–69.
8. ↑  K. Aland (ed.), E. Nestle (1991). Novum Testamentum Graece (ed. 26). Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft. p. 511.

Edebiyat
--------

* Kurt Aland: Kurzgefaßte Liste der griechischen Handschriften des Neuen Testaments – in Verbindung mit Michael Welte bearb. von Kurt Aland. de Gruyter, Berlin/New York 1994, 2. neubearbeitete und ergänzte Auflage, ISBN 3-11-011986-2 (Arbeiten zur neutestamentlichen Textforschung Bd. 1).
* W. H. P. Hatch and C. Bradford Welles, A Hitherto Unpublished Fragment of the Epistle to the Ephesians, Harvard Theological Review LI (1958), S. 33–37.

Ayrıca bakınız
--------------

* Yeni Ahit'in Papirüsler Listesi
* Yeni Ahit'in El Yazmalarının Kategorileri
* Yeni Ahit'in Metin Tarihi
* Chester Beatty Papirüsleri
* Bodmer Papirüsleri
* John Rylands Papirüsleri
* Oxyrhynchus Papirüsleri
* Papirüs Fouad 266
* Papirüs Nash
* Muratori Fragmanı