recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Yusuf Kaplan** (d. 01 Ocak 1964, Şarkışla Sivas) Türk gazeteci yazar.

1964 yılında Şarkışla'da doğdu. İlk öğrenimini Kayseri'de tamamladı. 1986 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi, sahne ve görüntü sanatları bölümü, Sinema-TV ana sanat dalından mezun oldu. Lisans eğitiminin ardında yüksek lisans ve doktora yapmak için Milli Eğitim Bakanlığı bursuyla İngiltere'ye gitti.

Hayatı
------

1964 yılında Şarkışla'da doğdu. İlk öğrenimini Kayseri'de tamamladı. 1986 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi, sahne ve görüntü sanatları bölümü, Sinema-TV ana sanat dalından mezun oldu. Lisans eğitiminin ardında yüksek lisans ve doktora yapmak için Milli Eğitim Bakanlığı bursuyla İngiltere'ye gitti.

1991 yılında East Anglia Üniversitesinde "Story-Telling and Myth-Making Medium: Television" başlıklı tezi ile yüksek lisans eğitimini tamamladı. 1992 yılında Londra Üniversitesi ve Middlesex Polytechnic'te Dr. Roy Armes'ın danışmanlığında doktora yaptı.

İlim ve Sanat, Yedi İklim, Kayıtlar, Kitap Dergisi, Girişim, İslâm ve Kadın ve Aile gibi dergilerle Zaman ve Millî Gazete gibi günlük gazetelerde çeşitli yazı, röportaj ve çevirileri yayımlandı.

Michel Foucault, Baudrillard, Milan Kundera, Umberto Eco ve John Berger gibi yazar ve düşünürlerden çeşitli çeviriler yaptı. Bir süre Yeni Şafak gazetesinin genel yayın yönetmenliğini üstlendi. Ardından 3 yıl Umran dergisini yönetti. Yusuf Kaplan, hâlen İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesinde öğretim görevlisidir ve Yeni Şafak gazetesinde köşe yazıları yazmaktadır. 25 Şubat 2006'ya kadar TV5'in genel yayın koordinatörlüğünü yaptı, daha sonra TVNET'in kurucuları arasında yer aldı.

Özel Hayatı
-----------

Evli ve iki çocuk babası olan Yusuf Kaplan; İngilizce, Arapça, Fransızca, Almanca ve Latince bilmektedir.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vikisöz'de ***Yusuf Kaplan*** ile ilgili sözleri bulabilirsiniz. |

Kaynakça
--------

1. ↑  ""Neyse ben İranlılara güvenmem"". *OdaTV*. 26 Temmuz 2017. 26 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Kasım 2019.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 22 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Mayıs 2022.
3. ↑  "Istanbul Research Center". 16 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Aralık 2020.
4. ↑  "Yusuf Kaplan". 24 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Aralık 2020.
5. ↑  "Yusuf Kaplan Özgeçmiş" (PDF). 7 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 7 Mayıs 2023.

Dış bağlantılar
---------------

* Yusuf Kaplan: "Dershaneleri Değil, Okulları Kapatın", 17 Kasım 2013
* Resmi İnstagram Sayfası
* Resmi Twitter Sayfası
"**Ya Soshla S Uma**", (Kiril: "Я сошла с ума"; Türkçe: Aklımı Kaybettim) t.A.T.u'nun ilk kaydedilen ve yayınlanan şarkısıdır. Şarkı *200 Po Vstrechnoy* adlı albüme ait bir şarkıdır. Müzik Sergio Galoyan'a, şarkı sözleri Elena Kiper, Sergio Galoyan ve Valeriy Polienko'ya aittir.

Şarkı t.A. T.u'nun derleme albümü olan **The Best** 'de de yer aldı.Şarkı ilk İngilizce albüm olan 200 km/h in the Wrong Lane albümünde de yer aldı.Ayrıca bu İngilizce albümde All the Things She Said olarak da yer aldı.t.A. T.u 2001'de MTV Video Müzik Ödülleri (MTV Video Music Awards)'nde International Viewer's Choice ödülünü kazandı.

Video klip
----------

Bu videonun yönetmeni Ivan Shapovalov'dur.Yulia ve Lena, Katolik okulunun üniformalarıyla görülür.Yağmurun altında, bazen de karın altında tek başlarına şarkı söylerler.Diğer tarafta bir kalabalık vardır, ortadaki çitler arayı bölmektedir. Kızlar burada öpüşürler.O kalabalık bu iki kızı izlemektedir.Kalabalık bu kızları şaşkınlıkla izler ve küçümser, onların hapsolduğunu düşünür. Kızlar dolaşırlar ve yollarının açık olduğunu görürler, yağmurda el ele tutuşarak yürürler.Böylelikle kendilerinin değil kendilerini küçümseyenlerin hapsolduğunu vurgularlar.
Video birçok Avrupa ülkesinde lezbiyen tema olup olmadığı konusunda tartışmaya neden oldu.Birçok izleyici için iki genç kızın öpüştüğünü görmek biraz endişe verici oldu.Ancak video hala televizyonlarda yayınlanmaktadır.İlk olarak 2000 yılında MTV Rusya (MTV Russia)'da yayınlandı.
Video, "Ya Soshla S Uma (HarDrum Mix)" olarak da yayınlandı.

Parça Listesi
-------------

1. Ya Soshla S Uma (Album Version) (3:31)
2. Ya Soshla S Uma (DJ Ram Remix) (4:05)
3. Ya Soshla S Uma (Galoyan Slow Remix) (4:33)
4. Ya Soshla S Uma (DJ Ram BreakBeat Remix) (3:40)
5. Ya Soshla S Uma (HarDrum Remix) (4:01)

* Ya Soshla S Uma (Music Video)
* Ya Soshla S Uma (Music Video Remix)

Sertifikalar
------------

| Ülke | Sertifika (Varsa) | Satış/gönderiler |
| --- | --- | --- |
| Rusya | - | 200.000  |
|  |

Listeler
--------

| Ülke | Tepe Noktası |
| --- | --- |
| Polish Music Charts|Polish Airplay Chart (Polonya) | 1 |
| Rusya | 1 |
| Czech Republic Top 50 (Çek Cumhuriyeti) | 18 |
| Latvia Top 30 (Letonya) | 8 |
|

Kaynakça
--------

Kaynakça
--------

1. ↑  "Official Site History". 16 Temmuz 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ekim 2009.
2. ↑  "Nielsem Music Control Poland". 25 Haziran 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ekim 2009.
**Erdal Çetin** (d. 1948, Ankara - ö. 20 Ağustos 2008), Türk gazeteci, yazar ve sinema eleştirmenidir.

Gazeteciliğe 1965'te Ankara'da Son Baskı gazetesinde başladı. Erdal Çetin, Dünya gazetesi Ankara bürosunda ve Anka, Aydınlık, Tercüman, Bulvar, *Milliyet* ve Sabah, *Yeni Ortam* gazetelerinde haber merkezi redaktör muhabiri ile Hürriyet Haber Ajansı Genel Müdürlüğü ve yurt haberler sorumlusu olarak çalıştı. Şubat 1986'da *Milliyet*'te sinema eleştirisi yazmaya başladı, ağustos sonrasında gazetenin tek sinema eleştirmeni oldu. 1991'e kadar buradaki yazılarını sürdürdü. Bu konudaki yarışmalarda seçici kurul üyeliğinde bulundu. İlk olarak haftalık yazdığı eleştirilerini, sonrasında 15 günde bir ve en son da sinema sezonu içinde düzensiz olarak devam ettirdi. Sevinç Hanım ile evli ve Yavuz Çetin'in babası olan Çetin, eşinin ölümü sonrasında Hacer Hanım'la evlendi. 20 Ağustos 2008'de kanser sonucu hayatını kaybetti. Lise mezunu olan Çetin sarı basın kartı sahibiydi. Anılarını İbrahim Hitay ile beraber iki kitapta topladı.

Kaynakça
--------

1. 1 2  Bayer, Yalçın. "'Cumhuriyet' mimarisine asimilasyon girişimleri". Hürriyet. 10 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Mayıs 2020.
2. ↑  Eylem Çamuroğlu, Türk Film Eleştirisinin Gelişimi (Gazete ve Dergiler Açısından), Yay. YL tezi, İstanbul Üniversitesi, 2006:73.
3. 1 2  Esra Biryıldız (2002). "Örneklere türk film eleştirisi (1950-2002)". Beta. 23 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Mayıs 2020.
4. ↑
5. 1 2  Kolektif (1977). *Türk Basınında Kim Kimdir*. Basın Yayın Genel Müdürlüğü. s. 166.
6. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 10 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2020.
**Eyüp Çiftçi**, Türk emekli boksör (1963, Erzincan).

Erzincan'da doğan Çiftçi, Almanya'da yetişti ve 1982 yılında Fenerbahçe'ye transfer oldu. 13-14 Mayıs 1982 tarihlerinde düzenlenen İstanbul Ferdi Boks Şampiyonası'nda 81 kiloda ilk kez İstanbul şampiyonu oldu.

22-26 Eylül 1982 tarihlerinde Ankara'da düzenlenen Türkiye Ferdi Boks Şampiyonası'nda finale yükselme başarısını gösterdi ve 1982 Ekim ayında Bursa'da yapılan Balkan Büyükler Boks Şampiyonası için belirlenen Millî Takım aday kadrosuna çağrıldıysa da turnuvada forma giyemedi. Çiftçi ay-yıldızlı formayı giyme fırsatını 7-13 Mayıs 1983 tarihlerinde Varna'da düzenlenen 25. Avrupa Boks Şampiyonası'nda yakaladı. Şampiyonada, ilk turda Hollanda temsilcisi John Smith'i 50. saniyede nakavt ile mağlup eden Çiftçi, çeyrek finalde de Çekoslovakya'dan Jaroslav Ligos'u 2 dakika 9 saniyede hakem kararıyla yenerek yarı finale çıktı. Bu turda Polonya'dan Dünya ve Olimpiyat ikincisi Pavel Sczecz'e 5-0 yenilen Çiftçi bronz madalya kazandı.

Bir taraftan Almanya'da çalışırken diğer yandan Türkiye'deki şampiyonalara katılan Çiftçi, 8-13 Ekim 1985 tarihlerinde Mersin'de düzenlenen Türkiye Ferdi Boks Şampiyonası'nda şampiyonluğa ulaştı. 1985 yılına kadar ulusal takımla çeşitli turnuvalarda da boy gösteren Çiftçi 1987 yılında profesyonelliğe geçti.

Kaynakça
--------

1. ↑  Cumhuriyet, 14 Mayıs 1983[*ölü/kırık bağlantı*]
2. ↑  "Milliyet, 14 Ekim 1985". 22 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Temmuz 2012.

Dış bağlantılar
---------------

* Fenerbahçe SK resmi sitesi, "Uluslararası başarılarımız"16 Mart 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Yafa Saat Kulesi** (İbranice: מגדל השעון יפו, *Migdal HaŞaon Yafo*) İsrail'de Osmanlı döneminde dikilmiş yedi saat kulesinden biridir. Diğerleri Safed, Akka, Nasıra, Hayfa, Nablus (Batı Şeria) ve Kudüs'e dikilmiştir fakat bunlardan sonuncusu şu anda ayakta değildir.

Yafa Saat Kulesi antik şehir olan Tel Aviv'e bağlı Yafa'nın kuzey girişinde, Yefet Sokağı'nda bulunur. Kireç taşından yapılmış kulede iki adet saat ve bir de 1948 Arap-İsrail Savaşında ölen İsraillilerin anısına plaket bulunur.

Tarihçe
-------

Kule, Osmanlı Sultanı II. Abdülhamit'in hükümdarlığının 25. yıldönümü şerefine inşa edildi. İnşaat Joseph Bey Moyal önderliğinde yerel Araplar ve Yahudilerin destekleriyle yapıldı.

Kulenin temeli Eylül 1900'de atıldı. İki yıl içinde ilk iki kat tamamlanıp üçüncü kata başlandı. 1903'te saat kulesi tamamlandı. Akka'daki Khan al-Umdan kulesine benzetilen yapı da aynı amaçla dikilmişti. Bu okazyon nedeniyle Osmanlı İmparatorluğunun genelinde yüzden fazla saat kulesi inşa edildi.

Kule dikilmeden önce üzerinde bulunduğu meydan 19. yüzyılda hükûmet binalarının, ekonomi merkezlerinin ve ulaşım bağlantılarının bulunduğu önemli bir mekandı. Mahmud Cami'ye giden yolda bulunan polis istasyonunun yerine dikilen saat kulesi kireç taşından yapılmış, üç katlı ve iki saatlidir.

1965'te renove edilen Yafa Saat Kulesi'ne yeni saatler konulup Yafa'nın tarihini anlatan Arie Koren'in renkli cam mozaiki eklendi. Uzun bir süre bakımsız kalan saat 2001'de gece ışıkları eklenerek tekrar renove edildi. 2005-06'te ise tekrar bakımdan geçen kulenin etrafındaki sokaklara trafik düzeni oturtuldu.

2004'te İsrail'in 1.3 Şekellik pullarına konu oldu. Bu "Osmanlı saat kuleleri pul serisi"nde Safed, Akka, Hayfa ve Kudüs'teki saat kuleleri kullanıldı.

Mimari
------

Kule 3 katlıdır. Tepesinde 2 tane saat ve 4 tane pencere bulunmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "מגדל השעון יפו". *7wonders.co.il* (İbranice). 20 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2009.
2. ↑  "Jaffa - Clock-Tower". *planetware.com*. 25 Haziran 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ocak 2009.
3. 1 2  "מגדל השעון". *Tel-Aviv-Yafo Municipality* (İbranice). 9 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2009.
4. 1 2  "Jaffa's Clock Tower". *archnet.org*. 1 Eylül 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2009.
5. ↑  "מגדל השעון ביפו". *lib.cet.ac.il* (İbranice). 1 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2009.
6. ↑  "The Jaffa Clock Tower". *The Israel Postal Company*. Erişim tarihi: 30 Ocak 2009. [*ölü/kırık bağlantı*]
7. ↑  "Ağlayan Tarihimiz: Yafa Saat Kulesi". Millî Gazete. 5 Ekim 2016. 24 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2021.

Ayrıca bakınız
--------------

* Yafa
* Tel Aviv
Profilden Düzlemsel Kondansatör
**Düzlemsel kondansatör**, uygulamada oldukça fazla karşılaşılan bir kondansatör tipidir. Düzlemsel iki metal tabaka arasında belli bir dielektrik katsayısına sahip olan bir yalıtkanın yerleştirilmesiyle elde edilir. Bu yalıtkan malzeme hava, plastik, kâğıt, mika vb. malzemeler olabilir.

Düzlemsel koordinatlarda gerilim değişimi bir boyutta gerçekleşir. Değişimin sadece x ekseninde olduğu yandaki şekilden görülür. İki kalın çizgi metal tabakaları belirtirken, aradaki {\displaystyle \ a} kadar uzaklık içerisine yalıtkan bir malzeme yerleştirilir. Metal tabakaların alanları {\displaystyle \ S} olup, birinin gerilimi {\displaystyle \ 0} iken diğer tabakaya {\displaystyle \ U} gerilimi uygulandığında elektrik alanı {\displaystyle \ E}, yüksek gerilimden düşük gerilime doğru olur.

Tabaka üzerinde herhangi bir noktada gerilim yani {\displaystyle \ y} ve {\displaystyle \ z} ekseni üzerinde gerilim değişmez. Yalıtkan malzeme gerilime karşı bir direnç gösterir ve bu sebeple gerilim düşümü {\displaystyle \ x} ekseni üzerinde olur, bir tabakadan diğerine geçerken gerilim {\displaystyle \ U} değerinden {\displaystyle \ 0} değerine düşer. Kondansatörün gerilim uygulanmayan plakasının {\displaystyle \ x=0}, gerilim uygulanan plakasının {\displaystyle \ x=a} konumlarında bulunduğu göz önüne alınır ve hesaplamalar sonucunda düzlemsel kondansatörün kapasite değerinin nelere bağlı olduğu bulunur.


|  |
| --- |
| {\displaystyle \ C\_{duzlemsel}={\frac {Q}{U}}={\frac {\varepsilon S}{a}}={\frac {\varepsilon \_{0}\varepsilon \_{r}S}{a}}} |

Bu ifadeye göre düzlemsel kondansatörlerde kapasiteyi değiştiren etmenler, aradaki malzemenin dielektrik katsayısı, malzemenin kalınlığı ve metal plakaların yüzey alanıdır. Yüzey alanı, dielektrik katsayısı arttıkça ve aradaki mesafe azaldıkça kapasite artar.


|  |
| --- |
| ***Örnek***
Kenarları {\displaystyle \ 3cm} olan kare şeklinde plakalara sahip bir düzlemsel kondansatörün plakalar arası mesafesi {\displaystyle \ a=2mm}'dir.Aradaki malzeme ise hava olmakta olup, havanın {\displaystyle \ \varepsilon \_{r}=1}'dir. Bu kondansatörün depolayabileceği yükün değeri nedir?
{\displaystyle \ S=3\cdot 3=9cm^{2}=9\cdot 10^{-4}m^{2}}
{\displaystyle \ C={\frac {\varepsilon \_{0}\varepsilon \_{r}S}{a}}={\frac {8.854\cdot 10^{-12}\cdot 1\cdot 9\cdot 10^{-4}}{2\cdot 10^{-3}}}=39.843\cdot 10^{-13}}
{\displaystyle \ C=3.9843\cdot 10^{-12}=3.9843pF} |

Kaynakça
--------

1. ↑  Özcan Kalenderli, Celal Kocatepe, Oktay Arıkan (2005). **Çözümlü Problemlerle Yüksek Gerilim Tekniği - Cilt I**   
 ISBN 975-511-420-3 (s. 33)
Cinco de Mayo kutlamaları
**Cinco de Mayo** (İspanyolca: *5 Mayıs*); Meksika'da, 1862'de III. Napolyon komutasındaki Fransız ordularına karşı elde edilen zaferin kutlandığı bayram. ABD ve Meksika'da kutlanır, Meksika'nın Puebla eyaleti kutlamaların merkezini oluşturmaktadır ve bu eyalette bayram *El Día de la Batalla de Puebla* (Türkçe: Puebla Muharebesi Günü) olarak adlandırılır. General Ignacio Zaragoza Seguín komutasındaki Meksika ordusunun 5 Mayıs 1862'de, Puebla Muharebesi'nde Fransa işgal kuvvetlerine karşı kazandığı galibiyete atfedilmiştir.

Tarihçe
-------

1861'de Meksika, yabancı ülkelere olan borçları için moratoryum (borç erteleme) ilan edince İngiliz, İspanyol ve Fransız orduları tarafından işgal edildi. Nisan 1862'ye gelindiğinde İngiliz ve İspanyol orduları geri çekilmişti ancak Fransa, zengin toprak sahiplerinin desteğini alarak, Avusturyalı Maximilian yönetiminde bir monarşi kurmaya ve Kuzey Amerika'da Amerika Birleşik Devletleri etkisini azaltmaya çalıştı. 5 Mayıs 1862 günü yeterince askerî donanımı olmayan mestizo (İspanyol-Kızılderili) ve Zapotec orduları Mexico City'nin güneyinde gerçekleşen Puebla Muharebesi'nde Fransız ordularını yendi. Yaklaşık 1000 Fransız askeri öldürüldü. Savaşın devam etmesine ve Fransızların tamamen geri püskürtülmesi 5 sene sürmesine rağmen Puebla Meksika'nın yabancı güçlerin baskısına direnişinde bir sembol hâline geldi. Kent sonradan Puebla de Zaragoza olarak adlandırıldı. Muharebe sahası günümüzde millî parktır.

Kutlamalar
----------

Bugün Meksika'da özellikle Puebla'da geçitler ve konuşmalarla kutlanır. Bazı şehirlerde Puebla Muharebesi canlandırılır. Cinco de Mayo Amerika Birleşik Devletleri'nin yoğun Meksikalı nüfusuna sahip bölgelerinde de (özellikle güneybatıda) festivallerle kutlanır. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki kutlamalar genellikle tüm haftaya yayılır. Yemek, içki, müzik ve dans bu kutlamaların vazgeçilmez öğeleridir.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4  "Cinco de Mayo." *Encyclopædia Britannica Ultimate Reference Suite.* Chicago: Encyclopædia Britannica, 2012.
Mérida'daki **Circo Monumental**, *Güneş Kraliçesi* (*Reina del Sol*) yarışmasının merkezi
**Feria Del Sol** (İngilizce: Fair of The Sun, Türkçe: Güneş Fuarı), veya **Carnaval Taurino de America** (İngilizce: Bullfighting carnival of America, Türkçe: Amerika boğa güreşi karnavalı), her yıl Şubat ayında Mérida şehrinde düzenlenen, uluslararası kültürel bir festival. *Feria festivali*, bu karnaval alanının hemen yanında düzenlenir. Festival; boğa güreşi, kültürel sergiler, ticari ve zootekni sergileri, konserler, geçit törenleri, spor müsabakları ve *La Reina Del Sol* (İngilizce: Güneş Kraliçesi) için bir seçim mücadelesini içerir.

Tarihi
------

Mérida şehrinde; Venezuela çok daha eski tarihlerden beri kutlasa da, San Cristóbal, Barquisimeto, Maracaibo, Táriba şehirlerinde olduğu gibi bu festival kutlanmıyordu. Bu nedenle bir grup amatör bir *Plaza de Toros* inşa etmeye karar verdi, böylece Merida boğa güreşi takvimine sahip oldu ve festival ülkenin en önemli festivallerinden biri haline geldi. İlk düzenlendiği yıllarda Aralık'ın ilk günlerinde düzenlen festival, "Saf Hamilelik"' (*Immaculate Conception*) günü kutlanması amacıyla festival tarihi 9 ve 10 Aralık olarak ayarlandı.

**Reina** veya **Novia del Sol** (*Güneş Kraliçesi*) 2009
İlk kez düzenlendiği yıl, ilk gün şiddetli yağış açılışı engelledi, bu nedenle ikinci gün biri sabah saatlerinde diğeri öğlen olmak üzere iki ayrı kutlama yapıldı. Mérida şehrindeki festivalde aynı gün aynı meydanda iki kutlama yapılması, Venezuela'da düzenlenen bu festival için bir ilkti. Daha önce Caracas'ta aynı gün iki kuylama yapılmış fakat iki ayrı meydan kullanılmıştı, "Circo Metropolitano" ve "Nuevo Circo".

1968 yılında, festival kutlanmadı ama boğa güreşleri 13 Nisan 1968 tarihinde düzenlendi. Ardından, festivalin *Feria del Sol* adındaki karnavalla beraber kutlanmasına karar verildi ve 1969'da bu şekilde kutlandı. 1969'da düzenlenen festivalde 15, 16 ve 17 Şubat günlerinde olmak üzere üç gün boğa güreşi düzenlendi ki, bu üç gün boğa güreşi düzenlenen ilk festivaldi.

Bibliyografya
-------------

* Guide EDT/Lonely Planet, *Venezuela*, EDT srl, 2007, ISBN 88-6040-157-7 (İtalyanca)
* Susan Brushaber, Arnold Greenberg, *Venezuela Alive*, (Alive Guides Series, Hunter Travel Guides), Hunter Publishing, Inc, 1998 ISBN 1-55650-800-X

Dış bağlantılar
---------------

* Feria del Sol'un resmi websitesi (İspanyolca)

Kaynakça
--------

1. ↑  Krzysztof Dydyński, Charlotte Beech 14 Nisan 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. *Venezuela*, Lonely Planet, 2004, ISBN 1-74104-197-X
**Çola Avika Höyüğü**, Batman il merkezinin kuzeydoğusunda, Kozluk İlçesi'nin batısında, Ramdenka Çayı kıyısında, bir Paleolitik ve Çanak Çömleksiz Neolitik Çağ konaklama ve işlik yeri olan Nevala Denik'in karşı kıyısında yer alan bir höyüktür. Tepe, 100 metre çapında ve 1-2 metre yüksekliğindedir.

Araştırmalar
------------

Höyük, 1990 yılında Pennsylvania Üniversitesi ile ODTÜ TAÇDAM adına Batman Barajı Gölü altında kalacak arkeolojik değerleri saptama amacıyla yürütülen çalışmalarda Michael Rosenberg ve Hakan Togul ekibi tarafından saptanmıştır. Baraj gölünün, Batman Çayı'na katılan Ramdenka, Hiyan ve Sason derelerinin bir kısım yatağını da içine alacağı hesaplanmaktaydı. Araştırmalarda göl altında kalacak en az 27 yerleşim saptanmıştır.

Tabakalanma
-----------

Yüzey araştırmalarında Halaf Dönemi ile ilişkilendirilen bulgular dışında bir bulgu sağlanmamıştır. Bu nedenle Erken Kalkolitik Çağ'ta tarihlenen tek tabakalı bir yerleşme olarak görülmektedir. Bölgedeki az sayıdaki Halaf yerleşimlerinden biridir.

Buluntular
----------

Ele geçen çanak çömlek buluntuları tipik Halaf Dönemi boyalı çanak çömleği ve pişirme kaplarıdır. Kaba kum katkılı mal ise yerel bir mal grubu olarak görülmektedir. Biçim olarak düz dipli kaseler ve krem renk astarlı kaseler vardır. Bu bağlamda Halaf çanak çömlek buluntuları, karakteristik ve yerel olarak iki grup olarak görülmektedir. Yerleşmenin verdiği Halaf seramiği, Karavelyan Höyüğü ve Abdullahın Düzü buluntularıyla birebir benzerlik göstermektedir.

Ele geçen Halaf çanak çömleği üzerinde ayrıntılı bir inceleme yapılmamış olduğundan kesin bir tarihleme yapılamamaktadır. Bununla birlikte Orta ya da Geç Halaf Dönemi olarak bir yaklaşım ileri sürülebileceği belirtilmektedir.

Dış bağlantılar
---------------

* Yakın plan kroki4 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4  "TAY – Yerleşme Dönem Ayrıntıları". 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2012.
2. ↑  Umut Parıltılı, *Mezopotamya'da Halaf Seramikleri ve Önasya'da Yayılım Alanlarının İncelenmesi* Çukurova Üniversitesi Yüksek Lisans Tezi, Sh.: 237 - 244 6 Temmuz 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
3. ↑  Umut Parıltılı, Sh.: 244
**Cindy Pritzker**, Chicago'lu iş insanı Jay A. Pritzker’in eşi ve Pritzker Mimarlık Ödülünü veren Hyatt Vakfı’nın kurucu üyesidir.

1979 yılında eşi ve iş insanı Jay A. Pritzker ile birlikte, mimarlık dünyasındaki etkili figürlere her sene Pritzker Mimarlık Ödülü’nü vermek üzere, Hyatt Vakfı’nı kurmuştur.

Cindy Pritzker, tıpkı eşi Jay A. Pritzker gibi, başta mimarlık olmak üzere birçok sanat eseri ve projesinin uygulanmasını sponsor etmiştir. Bunlardan en ön plana çıkanlardan birisi Chicago’da yer alan Jay Pritzker Pavyonu’dur. Orijinal olarak New York kökenli bir mimarlık firması olan SOM’un Millennium Parkı için tasarladığı proje Cindy Pritzker tarafından beğenilmemişti. Projenin sponsorları arasında en yüksek miktarda bağış yapan kişi olan Cindy Pritzker, Kanadalı bir mimar olan Frank Gehry’in bu projeyi yeniden tasarlamasını talep etti.

Şubat 1999’da şehir yönetimi Frank Gehry ile pazarlığa oturduğunu ilan etti. Proje için toplanan 25 milyon dolarlık bağışın 15 milyon doları sadece Cindy Pritzker tarafından bağışlandığı için, eşinin anısına bu parka Jay Pritzker Pavyonu ismi verildi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "About the Prize, History". Pritzkerprize.com. 9 Aralık 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mart 2010.
**Gan Ying** (Çince:甘英; Wade-Giles:**Kan Ying**) Çinli askeri büyükelçidir. M.S. 97 yılında Çinli general Ban Chao tarafından Roma'ya bir göreve gönderilmiştir. Ban Chao'nun Parthia'nın batı sınırına kadar yolculuk eden 70.000 kişilik sefer kuvvetinin bir parçasıydı.

Her ne kadar Gan Ying muhtemelen Roma'ya hiç ulaşmamış olsa da, en azından tarihi kayıtlarda eski zamanların en batıya giden Çinlisi olarak geçmektedir.

Geç Han hanedanlığı dönemi (M.S. 25-220) Çin tarihi kayıtları, Hou Hanshu adlı kaynağa göre,

"Dokuzuncu yılda (M.S. 97), Ban Chao'ın yardımcısı Gan Ying'i Batı Denizi'nin sahiline kadar gidip geri gelmesi için gönderdi. Eski nesillerin hiçbiri bu bölgere ulaşamamıştı, ne de 'Shan Hai Jing' onların bir detayını veriyordu. Gelenekleri ve bölgenin topoğrafyası hakkında rapor hazırladı."
Hou Hanshu'nun diğer bir bölümünde ise:

"Yongyuan'ın dokuzuncu yılında (M.S. 97), Ban Chao yardımcısı Gan Ying'i Daqin'e gönderdi, Tiaozhi'den geçti ve Anxi'nin (Parthia) batı sınırında bulunan Büyük Deniz'in (Basra Körfezi) sahillerine ulaştı.
Gan Ying Roma (Çince Daqin) hakkında bir tarif bırakmıştır, bu bilgi ikinci el kaynaklardan gelmektedir. Denizin batısında olduğundan bahsetmektedir:

"Alanı birkaç bin li (1 *li* yaklaşık yarım kilometredir) kadardır ve 400'den fazla duvarlı şehri vardır. Onlarca küçük eyalet de ona bağımlıdır. Şehirlerin dış duvarların taşdan yapılmıştır. Posta istasyonları kurmuşlardır. Çam ve selvi ağaçları bulunmaktadır."
Ayrıca Nerva'nın evlatlık krallığını tanımlamıştır, ve Romalıların fiziksel görünüşlerini ve ürünlerinden bahsetmiştir:

"Kral olarak, kalıcı bir figür değildi fakat en değerli erkek olarak seçilmişti... Bu ülkedeki insanlar uzun ve genel muntazaman olarak özellikliler. Çinlileri andırıyorlar, bu yüzden ülkeleri Da Qin olarak anlandırılmış (Büyük Qin)... Topraktan çok fazla altın, gümüş ve nadide mücevherler gece parlayan mücevher dahil üretiyorlar... altın ipliklerle farklı renklerde duvar kilimleri ve damaskolar dikiyorlar, ve altına boyanmış gibi giysiler üretiyorlar ve "ateşte yıkanan bir giysi" (asbestos)."
Sonunda Gan Ying Roma'yı doğru olarak tanımlar, İpek Yolu'nun batı ucundaki ana kutuptadır:

"Yabancı ülkelerden gelen çeşitli müthiş ve nadide nesnelerin geldiği ülke işte bu ülkedir."

Kaynakça
--------

* "The Roman Empire in Chinese sources", Leslie and Gardiner, Rome, Bardi, 1996
* "The Silk Road", Frances Wood, University of California Press, ISBN 0-520-24340-4

Notlar
------

1. 1 2 3 4  Kaynak: Hou Hanshu, Leslie and Gardiner
2. ↑  Hou Hanshu, 88
National Geographic tarafından tanıtılan Yehuda'nın Müjdesi sayfalarından biri.
**Yehuda İncili**, 2006'da tekrar ulaşılan, 220-340 yılları arasında yazılmış bir incildir. Yehuda'nın bakış açısıyla İsa'nın başından geçenleri anlatmaktadır.

National Geographic Society tarafından uzun süren bir araştırmanın sonucunda ortaya çıkan Yehuda'nın Müjdesi kitabından sadece belli bir bölümü hala okunabilir durumdadır. Birçok sayfası kaybolmuş, yok olmuş ve halen tarihi eser kaçakçıları tarafından yüksek fiyatlarda satıldığı tahmin edilmektedir. Kitabın büyük çoğunluğunun ortaya çıkmasıyla da sayfaların fiyatlarının şu an astronomik rakamlarda olması tahminidir. Gnostik gruplar tarafından tek sayfasına bir milyon dolar verileceği gri marketlerde duyurulmuş (Nisan 2006 başları), ama bu bilgi gruplar tarafından bir süre sonra yalanlanmıştır (13 Nisan 2006).

Satılmasında sorun çıkınca bir bankanın emanet kasasına kapatılan eski papirüs kâğıtları zamanla yok olmaya yüz tutmuş, şu an da büyük çoğunluğu silinmiştir. Orijinalinde 62 sayfa olduğu sanılan eserin 1999 yılında sadece 26 sayfası ve bu sayfaların sadece belli bir kısmı kalmıştır.

Karbon-14 tarihlendirmesine göre 220 - 340 yılları arasında yazılmış olduğu belirlenen eser, okuyan her grup tarafından şu ana kadar değişik bir şekilde yorumlanmıştır.

Kaynakça
--------

1. 1 2  ""Yahuda İncili" Nedir?". www.jw.org. 17 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mayıs 2015.
2. ↑  AYDIN, Mahmut. "Yahuda İskaryot Bir Hain mi? Yoksa Bir Kahraman mı? Yahuda İncili Üzerine Bir Yorum". www.dergipark.ulakbim.gov.tr. 7 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mayıs 2015.
3. ↑  "YAHUDA İNCİLİ NEDİR?". www.agapekilisesi.com. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mayıs 2015.
4. ↑  Çalkıvik, Suha. "NG'nin son keşfi, NTV'de: Yahuda'nın Sırrı". www.arsiv.ntv.com.tr. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mayıs 2015.

Dış bağlantılar
---------------

* Kayıp İncil27 Şubat 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. - National Geograpic Resmi Sitesi (İngilizce)

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb15085408k (data)
* GND: 4502985-4
* LCCN: no2006038920
* NDL: 001152987
* NLG: 209458
* NLI: 987007313699905171
* SUDOC: 114642583
* VIAF: 182230755
* WorldCat (LCCN): no2006-038920

 |
I. Murad döneminden bir mangır
Kanuni Sultan Süleyman döneminden bir mangır
**Mangır** (veya **Mankur**) Osmanlılarda küçük alışverişler için kullanılan bakırdan bir sikkeydi.

Mangırlar I. Murad (1362-89) zamanında darbedilmeye başlanmıştır ama Orhan Gazi'ye (1324-62) atfedilen bazı örnekler de mevcuttur. İstanbul, Edirne ve bakır madenlerinin bulunduğu bazı Anadolu şehirlerinde üretilirdi. II. Mehmet zamanında Mangır basan darphaneler Edirne, Bursa, Amasya, Ayasuluk, Ankara, Bolu, Tire, Kastamonu, Karahisar (Afyon) ve Serez'di.

II. Mehmet zamanında iki farklı mangır tipi vardı. Büyük olanlar 1 dirhem (3.2 g), küçük olanlar 1/3 dirhem ağrılığındaydı. Sekiz büyük mangır, veya 24 küçük mangır, bir akçe bedelindeydi. 16. yüzyılda ikinci çeyereğinde sadece büyük mangırlar kullanıldı, 16. yüzyılın ikinci yarısında yarım ve çeyrek mangırlar da tedavüle girdi.

Gümüş sikkelerin değeri içerdikleri gümüş miktarına yakın bir değere karşılık gelmekteydi. Buna karşın mangırların değeri kullanılan bakırın değerinden fazla olarak tayin edilirdi, aradaki fark devlete gelir kalırdı. Bu nedenle mangır üretimi sıkı bir kontrol altındaydı. Bakır sikkelerin darp etme yetki genelde yerel zanaatçılara açık artırmayla verilirdi. Bu mangır ve pullardan çok sayıda basılmasına engel olmak için devlet arada eski mangırları geçersiz ilan eder ve yeni mangırları yürürlüğe sokradı. Ancak belli dönemlerde yeni mangırların tedavüle girmesi o kadar sık olmaya başlamıştır ki, bunun bir vergilendirme yöntemi olduğu düşünülmektedir.

Özel şahıslara devletin para basma yetkisi vermesinin sağladığı kazanç yüzünden zamanla sahte mangırlar da basılmaya başlamıştır. Bir noktada bazı esnaf mangır kabul etmeyip altın veya gümüş ile ödeme yapılmasını talep etmiştir. Bu sorunların sonucu olarak 1691'de II. Ahmet mangır kullanımını durdurmuştur.

Mangırın iptal edilmesinden sonra Osmanlı Devleti onun yerine kuruş adı verilen gümüş paralar çıkarmıştır.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4 5  Şevket Pamuk (2000). *A Monetary History of the Ottoman Empire*. Cambridge University Press. 4 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2008.
Başlığın diğer anlamları için Egemen sayfasına bakınız.

**Ferih Egemen** (1916, İstanbul - 12 Ekim 1978, İstanbul), Türk tiyatro ve sinema oyuncusu, yönetmen, yazar ve seslendirme sanatçısıdır.

Orta eğitiminin ardından ilk kez "*Yedi Köyün Zeynebi*" adlı oyunla sahneye çıkan Ferih Egemen, 1932 yılında Şehir Tiyatroları kadrosuna girdi. Tiyatronun yanı sıra sinema filmlerinde de rol alan sanatçı, ayrıca seslendirme çalışmaları da yaptı. Türk tiyatro tarihinde önemli bir yere sahip olan Egemen, Selim Naşit, Suna Pekuysal, Adile Naşit, Gazanfer Özcan ve Feridun Karakaya gibi birçok ünlü sanatçının yetişmesinde büyük katkı sahibidir.

Ferih Egemen, Şehir Tiyatroları'nda öğretmenlik, yönetmenlik ve çocuk oyunları yazarlığı da yapmıştır. Emekli olduğu kurumda bir atölyeye sanatçının adı verilmiştir. İstanbul Belediyesi Şehir Tiyatroları, Gaziosmanpaşa Belediyesi'nin inşa ettiği sanat kompleksini, 2009 yılında "Gaziosmanpaşa Ferih Egemen Çocuk Sahnesi" olarak açmıştır. Sinema kariyeri 1932-1951 yılına kadar sürmüştür, bu süre zarfında 5 filmde rol almıştır.

Tiyatro oyunları
----------------

* *Üç Saat*
* *Altın Zincir*
* *Tohum*
* *Gülmeyen Çocuk*

Filmografisi
------------

* *Bir Millet Uyanıyor* - 1932
* *Söz Bir Allah Bir* - 1933
* *Karım Beni Aldatırsa* - 1933
* *Cici Berber* - 1933
* *Göçmen Çocuğu* - 1952

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4  "FERİH EGEMEN KABRİ (ŞEHİR TİYATROLARI ÇOCUK BÖLÜMÜ KURUCUSU) BÜLBÜLDERESİ MEZARLIĞI 2.ADA İSTANBUL". Murat Tali. 12 Mayıs 2021. 15 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Mayıs 2022.

Dış bağlantılar
---------------

* IMDb'de Ferih Egemen
* Sinema Türk'te Ferih Egemen[*ölü/kırık bağlantı*]
|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Mangışlak Yarımadası*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

**Mangışlak Yarımadası** Kazakistan'nın güneybatısında, Hazar denizi'nin doğu kıyısında bir bölgedir. Bu bölge Kazakistanın Mangistav Eyaleti'nin sınırları içinde, en büyük şehri Aktau (Türkçe: Akdağ; Kazakca: Ақтау, Aqtaw; Rusça: Актау, Aktau), 1992 yilina kadar Shevchenko (Rusça: Шевченко)'dır. Kara-Tau (Kara-Dağ) sıradağları hariç, Yarımada deniz seviyesinin altındadır; Batyr havzası ortalama 130 metre deniz seviyesinden altındadır. Yarımadada Ham petrol, Doğalgaz, Mangan ve Kömür madenleri bulunur. Çöl iklimi olan yarımadada bitki örtüsü azdır, bu yüzden çok sayıda küçük ve büyük baş hayvancılığa elverişli değildir.

Eski Çağ'da İskitler tarafından ilk kez Aktau bölgesinde yerleşildi.

Kaşgarlı Mahmud, Divân-ı Lügati't-Türk'te; "***مان قشلاغ** Man kışlak" "Oğuz ülkesinde bir yer adı.*" şeklinde tanımlar. Çuvaldar boyu, 10. yüzyılda diğer Oğuz boylarıyla birlikte yurtlarından Mangışlak/Siyahkûh Yarımadasına göç etti. Bir kısım Çavuldur mensubu, Mangışlak’ta kalırken, bir kısmı Selçuklular'la birlikte Anadolu’ya geldi. Bunlardan Emir Çavuldur, Sultan Alparslan’ın; Çavuldur Caka da Danişmend Gâzi'nin Anadolu fetihlerine komutan olarak iştirak ettiler. Bu akınlarla gelen Çavuldurlardan Anadolu’ya gelip yerleşenler de oldu. Kurdukları köylere, boylarının adlarını verdiler. Bu isimle Anadolu’da, 16. yüzyılda on altı, 20. yüzyıl ortalarında on yedi köyün varlığı tespit edilmiştir. Mangışlak Yarımadasında kalan Çavuldur boyu mensupları ise, 16. yüzyılda Kalmukların baskısıyla Kafkasya’nın kuzeyine göç ettiler.

Coğrafya
--------

Bundan yaklaşık olarak 250 milyon yıl önce Paratethys Okyanusu Karadeniz, Hazar denizini ve Aral gölünü kaplardı. Karadeniz, Hazar denizi ve Aral gölü eski Paleo-Tethys bir artığı Okyanus'ta kalanlardır. Mangışlak Yarımadası Kretase Döneminden kalmadır.

İklim
-----

Vadesi yetmiş çok geniş topraklarda çok çeşitli iklimlere sahiptir.Kuzey Mangistav'da kışlar çok uzun ve soğuktur. Yarımada'da hakim iklim kışları çok soğuk ve yazları yumuşaktır.Ortalama sıcaklık;

* Ocak'ta **-3 °C**
* Temmuz'da **+26 °C'**dir.

Yıllık yağış ortalaması ise **150 mm** civarındadır.

Büyük Şehirler
--------------

* Aktau (Шевченко)
* Beyneu (Бейнеу)
* Uzen (Узень)
* Mangistav (Мангышлак)
* Zhetybai (Жетыбай)
* Fort-Shevchenko (Форт-Шевченко)
* Shetpe (Шетпе)
* Eralyevo (Ералиево)
* Tauchyk (Таучик)
* Bautino (Баутино)
* Akshukur (Акшукур)

Notlar
------

1. ↑  Atalay, Besim (2006). Divanü Lügati't - Türk. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi. ISBN 975-16-0405-2, Cilt I, sayfa 465.

Kaynakça
--------

Dış bağlantılar
---------------

* Mangışlak Yarımadası'nda Yabani Hayvanlar11 Ağustos 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Rusça)
* Mangistav Eyaleti Resmi Sitesi


|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* VIAF: 1258153532497248820004

 |
**Erdoğan Aktaş** (d. 30 Haziran 1967) Türk gazeteci.

Yaşamı
------

Aktaş, 1967 yılında İstanbul'da doğdu. İlk, orta ve liseyi İstanbul'da okudu. Liseyi bitirir bitirmez çocukluk hayali olan gazeteciliğin peşinden koşmaya başladı. 1984 yılında Güneş Gazetesi'ne girerek muhabirliğe başladı. Aynı dönemde İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümünde de üniversite eğitimine başladı. Önce Güneş Gazetesi'nden kovuldu. Yılmadı, çocukluk hayalinin peşinden devam etti. Çeşitli gazetelerde çalışmaya, bazılarından da atılmayı sürdürdü. Sırasıyla Gazete Gazetesi, Hürriyet, Sabah ve Milliyet'te polis muhabiri olarak çalıştı.

1992 yılında Gülbin Aktaş ile evlendi. Bir yıl sonra Star TV'de televizyon haberciliğine başladı. Muhabir olarak sırasıyla Star TV, Show TV ve NTV'de görev aldı. 1999-2005 yılları arasında NTV'de Yakın Plan isimle programı hazırlayıp sundu. Bu arada Türkiye'nin ve dünyanın çeşitli bölgelerinde gazeteci olarak gelişmeleri takip etti.

Televizyonculuğa adım attığı Star TV'ye 2005 yılı Mart ayında Genel Yayın Yönetmeni olarak geri döndü. Bu arada "Aşık Olan Terkeder" isimli ilk romanı yayınlandı. Star TV'deki görevini sürdürürken, aynı zamanda Posta Gazetesi'nde günlük köşe yazıları yazdı. 2008 yılında ise Haber Türk TV Genel Yayın Yönetmenliği görevini aldı. 2009 yılı Ağustos ayı itibarıyla ATV Haber Genel Yayın Yönetmenliğini üstlendi.

ATV Haber Genel Yayın Yönetmenliği görevi sürerken, Turkuvaz Holding bünyesinde yer alan A Haber Kanalı'nı kurup genel müdürlük görevini yürüttü. Bu arada yine A Haber kanalında "Memleket Meselesi" ve "90'a" programlarını hazırlayıp sundu.

2014 yılında Beşiktaş JK Fahri İletişim Komitesi Başkanlığına getirilen Aktaş, 21 Ağustos 2014 tarihinde BJK TV'den ayrıldı. 1 Ocak 2016'da itibaren CNN Türk kanalının yeni genel müdürü olarak göreve başlamıştır.

9 Ekim 2018 yılında Haber Global kanalında Genel Yayın Yönetmeni olarak göreve başlayan Aktaş, 28 Şubat 2020 tarihinde Habertürk TV'ye geçerek Gece Raporu programını hazırlayıp sunmaya başlamıştır.

3 Eylül 2020 tarihinde Sözcü TV Genel Yayın Yönetmenliğine getirilmiştir. Fakat kanalın bir türlü yayına başlamaması üzerine görevinden ayrılmıştır.
2022 yılının Şubat ayında TV100 ile anlaşıp *Eşit Ağırlık* ve *Sağlı Sollu* isimli programları sunmaya başlamıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "CNN TÜRK'e yeni Genel Müdür: Erdoğan Aktaş". CNN Türk. 23 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2016.
2. ↑  Habertürk. "Tecrübeli gazeteci Erdoğan Aktaş Habertürk TV'de". *Habertürk*. 29 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ekim 2023.
**Yuvha** (Tatarca: *Юха-кыз*, Başkurtça: *Юха*, Azerice: *Yuvxa*, Rusça: *Юха елан* "Yuha Yılan") - Türk ve Altay şamanizminde ve mitolojisinde söylencesel sürüngen. **Yuha** olarak da bilinir.

Özellikleri
-----------

Yılan kırk yıl yaşarsa Büke’ye (ejdere) dönüşürmüş. Büke de kırk yıl yaşayınca Yuvha olurmuş. Bazı söylencelerde bin yıl yaşayan ejderhanın Yuvhaya dönüştüğü anlatılır. Güzel bir kız kılığına girebilir ancak bu kızın göbek deliği yoktur ve böylece onun Yuvha olduğu anlaşılabilir. Irmakların önünü keser ve kurban ister. Yoksa suyu bırakmaz. Moğollar, Olgoy Korkoy (Bağırsak Solucanı) dedikleri ve dev bir yılana benzeyen yaratığın çölde yaşadığına inanılır.

Bir inanışa göre "Yuvha", ırmakların ve göllerin buzunun kırıldığı veya delindiği yerlerde güzel bir kız kılığında ortaya çıkar. Onun yakışıklı erkek kılığına girdiği de anlatılanlar arasındadır. Onu göbeği olmadığından
tanırlar. Doyacak kadar su içemediği zaman ölür.

Etimoloji
---------

(Yuv/Yuh) kökünden türemiştir. Yuvanmak, kıvrılmak, dönmek, döndürmek anlamı taşır. Yuvarlak sözüyle aynı köktendir. Moğolca Zuh/Zuha/Zuvha kelimesi ateş ve ocak, manası taşır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Türk Söylence Sözlüğü, Deniz Karakurt, Türkiye, 2011 (OTRS: CC BY-SA 3.0) 27 Aralık 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
2. ↑  Türk Mitolojisi Ansiklopedik Sözlük, Celal Beydili, Yurt Yayınevi
3. ↑  "Mongolian Dictionary, Andras Rajki ("zuuh") (İngilizce)". 16 Aralık 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ocak 2012.

İç bağlantılar
--------------

* Olgoi Khorkhoi - Mongolian Death Worm 29 Kasım 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
* Zilant 16 Temmuz 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
* Chuvash Dragon 9 Aralık 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)

Dış bağlantılar
---------------

* Dünya Halklarının Mitleri - Ensiklopediya 18 Ekim 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Rusça)
* Mythology And Legendary Beings 6 Mayıs 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)

Ayrıca bakınız
--------------

* Zilant
Kitap kapağı

**Cinselliğin Diyalektiği: Kadın Özgürlüğü Davası** (*The Dialectic of Sex: A Case for Feminist Revolution*), radikal feminist olan Shulamith Firestone'un 1970 tarihli kitabıdır. Sigmund Freud, Wilhelm Reich, Karl Marx, Friedrich Engels ve Simone de Beauvoir’ın düşüncelerini sentezleyerek bir feminist teori oluşturduğu kitabı ile Firestone, ABD’de İkinci Dalga Feminizm önemli metinlerinden birisini yaratmıştır.

Konusu
------

"*Cinselliğin Diyalektiği*"nde aile kavramına biraz daha biyolojik yaklaşmayı tercih eder. Kadınların çocuk doğurma ve büyütme yükümlülüğünün onların toplumsal rollerini ve eylemlerini etkileyen temel unsur olduğunu savunur. Kadın toplumsal olarak özgürleşmek için biyolojik rölünden kurtulmalıdır. Hamileliği önlemeye yönelik yöntemler ve kürtajın yaygınlaşmasını savunur. Fakat asıl ilginç önerisi çocuk üretimi konusundadır. Firestone, tüp bebek yöntemi ile laboratuvarlarda çocuk yapabilmenin mümkün olduğunu, çocukların doğduktan sonra anne-babalar tarafından değil devletin kurduğu çocuk yetiştirme kurumlarında yetiştirilmesi gerektiğini, böylece anne ve babaların biyolojik rollerin baskısından kurtulup gerçek bireyler olabileceğini iddia eder. Aile kavramını böylece biyolojik olarak yıkılacağını ve patriarşinin ortadan kalkacağını söyler.

Freud'un "salt" bilimsel geleneğe uygun olarak ruhsal oluşumları toplumsal bağlamlarını hiç dikkate almadan gözlemlediğini savunmaktadır. Oedipus kompleksi ataerkil aile düzeninin egemenlik ortamında geçerlidir. Freud'un bu kompleksi ataerkil toplumdaki çekirdek ailede yetişen normal bireylerde görünen bir kompleks olarak gördüğünü, fakat ataerkinin çekirdek aile yapısında var olan eşitsizlikleri azdıran bir toplumsal düzen olduğunu unutmamız gerekir. Erkeklerin daha az egemen oldukları toplumlarda Oedipus Kompleksi'nin etkilerinin azaldığını gösteren bazı kanıtlar vardır. Ataerkilliğin zayıflaması da birçok kültürel değişimlere yol açacağı anlamına gelmektedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  *Cinselliğin Diyalektiği - Shulamith Firestone - 1000Kitap*. ISBN 978-975-388-041-1.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 7730093-2
* VIAF: 199579664

 |
Hive müzesinde yer alan Ebu'l-Gazi Bahadır Han portresi
**Ebu'l-Gazi Bahadır Han** ya da **I. Ebül Gazi Bahadur Han** (Farsça: **ابوالغازی بهادر خان**, *Abū'l-Ġāzī Bahādur Khān*), (d. 1603, Urgenç - ö. 1663, Hive) 1643-1663 yılları arasında Hive Hanlığı yapan bir han ve tarih yazarıdır. Han olmadan önce İran'da on yıl, çok iyi öğrenim görmüştür. Onun hükümü altında Hive altın çağını yaşamıştır. Önemli kaynak olan, Ana Asya'nın tarihi çağdaş bilgiyi içeren iki "Türkmen soyağacı" ve "Türk soyağacı" gibi kitap yazmıştır. Hive Hanları, Cengiz Han soyundan gelen Kıpçak Türkçesi konuşan Türk-Moğollardır.

Hayatı
------

1603'te Urgenç'te doğan Ebu'l-Gazi Bahadır, 1619'da babası I. Arap Muhammet Han tarafından Kat'a vali olarak atandı. Kardeşleri İlbars ile Hubeş'in ayaklanmaları sırasında babasının tarafını tutan Ebu'l-Gazi Bahadır, babası kardeşleri tarafından öldürülünce, 1620'de Buhara Hanlığı'na sığındı Ağabeyi İsfendiyar Han'ın hükümdarlık mücadelesine yardım etti ve 1623'te tahta çıkan İsfendiyar Han, ona Urgenç'i vererek onu ödüllendirmiş oldu. İsfendiyar Han'dan memnun olmayan Özbekleri çevresinde toplayarak ağabeyine isyan etse de, ağabeyi bu hareketi bastırınca Kazakistan'a kaçtı. Ağabeyinin yokluğundan yararlanarak 1628'de Hive Kalesi'ni ele geçirdi. Ancak İsfendiyar Han dönünce, yakalanarak 1629'da Safevilerin hâkimiyetindeki bölgelere sürüldü. Safevi hükümdarı Şah Safi'den yakın ilgi gördü ve İsfahan'a yerleştirildi. Burada kaldığı süre içerisinde Farsça öğrendi ve Türk tarihi hakkında çeşitli araştırmalar yaptı. İsfahan'dan kaçtıktan sonra, bir süre Kalmukların yanında kalan ve Moğol dilini ve geleneklerini öğrenen Ebu'l-Gazi Bahadır, 1642'de Urgenç'te Han ilan edildi. İsfendiyar Han'ın ölümü ve hanlığını tanımayan Buhara Özbeklerinin çekilmeleri üzerine Hive'ye gelerek 1645'te tahta çıkan Ebu'l-Gazi Bahadır Han, Türkmenlerin başkaldırılarıyla uğraştı. Yerini oğlu Enüşe'ye bıraktıktan kısa bir süre sonra öldü.

Eserleri
--------

* *Şecere-i Türk* (Sagara-i Turki) 1663-1664 yılları arasında;
* *Şecere-i Terakime*, 1660 yılında yazmıştır.

Ayrıca bakınız
--------------

* Hive Hanlar listesi

Notlar
------

1. ↑  Vasily, Bartold, 65.
2. ↑  Sinor, Denis 215.
3. ↑  Sinor, Denis 59.
4. ↑  Svat Soucek, *A History of Inner Asia*, sayfa 327

Kaynakça
--------

* Abū al-Gāzi Bahādur Han, *Şecerei Türk*, Demaison yayımı, Petersburg 1871.
* Vasily, Bartold. *Four Studies on the History of Central Asia*, **1**. Leiden: E. J. Brill, 1956.
* Sinor, Denis. *Inner Asia: History, Civilization, Languages; A Syllabus*. Bloomington: Indiana University, 1969.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90974346
* GND: 138174520
* ISNI: 0000 0001 1682 9305
* LCCN: nr93015704
* NKC: ola2008419197
* NLI: 987007583095905171
* SELIBR: 50546
* SUDOC: 129654310
* TDVİA: ebulgazi-bahadir-han
* VIAF: 88229478
* WorldCat: lccn-nr93015704

 |
Don Potter tarafından yapılan Robert Baden-Powell heykeli (1960)
**Donald Steele Potter** (21 Nisan 1902 – 7 Haziran 2004) İngiliz heykeltıraş, çömlekçi ve öğretmen.

Yaşamöyküsü
-----------

Bir öğretmenin çocuğu olarak Sittingbourne, Kent yakınlarındaki Newington'da dünyaya gelen Don Potter öğrenim yaşamına bir özel okulda başlamıştır. Sekiz yaşında Yavru Kurt'a katılan Potter kısa süre içinde izciliğe hayran kalmıştır.

Potter küçüklüğünden başlayarak ahşap oyma sanatına ilgi duymuş ve totem direği, kapı ve geçit gibi ürünler yaratmıştır. Yirmi yaşında baş izci Baden-Powell tarafından fark edilen Potter, bu kişinin Bentley, Hampshire yakınlarındaki evine taşınmış ve ücretli çalışmalarda bulunmuştur. Genellikle 1200 yıldan daha eski meşeleri kullanan Potter, İngiliz sömürgeleri Avustralya, Kanada, Hindistan, Güney Afrika ve Yeni Zelanda için totem direkleri tasarlamıştır. Don Potter'ın 1960 yılında tamamladığı Baden-Powell heykeli Londra'daki Baden-Powell House'ta bulunmaktadır.

Ağaç oyma sanatının yanı sıra taş üzerinde de çalışmalar yapan Potter, Paris'te Auguste Rodin'le çalışmış olan Jacob Epstein'ı tanıma fırsatını elde etmiştir. Dönemin ünlü heykeltıraşlarından olan ve çalışmaları Westminster Katedrali'ni süsleyen Eric Gill'e birlikte çalışma teklifi götüren Potter olumlu yanıt almış ve altı aylık bir süre boyunca Gill'in yanında kalmıştır. İkilinin uyumlu çalışmaları bu birlikteliğin altı yıla çıkmasını sağlamıştır.

Potter daha sonraki yıllarını (1940–1984) Dorset'deki Bryanston School'da öğretmenlik yaparak geçirmiştir. Burada heykel ve çömlekçilik konularında dersler veren Potter II. Dünya Savaşı yıllarında öğrencisi Terence Conran'a da esin kaynağı olmuştur. Öğretmenlik yaptığı süre boyunca heykeltıraşlık teklifleri almayı sürdüren Potter'ın bu dönemde yaptığı bazı çalışmalar Durweston kasabasının merkez kilisesinde bulunmaktadır.

1945 yılında evlenen Potter'ın Mary adlı eşinden iki çocuğu (Anne, d. 1947 ve Julian, d. 1952) olmuştur.

Kaynakça
--------

* 

1. ↑  Light, Vivienne (2002). *Don Potter: an inspiring century*. Brook, New Forest, Hampshire: Canterton Books. s. 218. ISBN 0-9541627-1-4.
2. ↑  Davies, Peter (8 Haziran 2004). "Don Potter'un ardından". The Independent (Londra). Erişim tarihi: 30 Ağustos 2006.
3. ↑  MacCarthy, Fiona (8 Haziran 2004). "Donald Potter'ın ardından". The Guardian (Londra). Erişim tarihi: 25 Ağustos 2009.
4. ↑  Wood, Edward (Nisan 1971). *The story of B.-P.'s House*. The Scout Association.

Notlar
------

Dış bağlantılar
---------------

* St. Matthews 4 Nisan 2005 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Atölye Çömlekçiliği
* İzci yaşamöyküleri
* Durweston Kilisesi, Dorset Don Potter'ın çalışmaları (1991)

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* RKD: 313483

 |