recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Heqamaatre Setepenamun **IV.** **Ramses** (**Ramesses** veya **Ramses** olarak da yazılır), Eski Mısır'ın Yeni Krallığı'nın Yirminci Hanedanlığının üçüncü firavunuydu. Ağabeyi Amenherkhepshef MÖ 1164'te, 15 yaşında, Ramses henüz 12 yaşındayken öldüğünde veliaht prens oldu. III. Ramses'in ikinci oğludur.

IV. Ramses'in Heykeli, şu anda British Museum'da muhafaza edilir.
IV. Ramses zor şartlar altında tahta çıktı. Babası III. Ramses, ikinci eşlerinden Tiye liderliğindeki komplocular tarafından kendi oğlu ve IV. Ramses'in üvey kardeşi Pentawer'ı tahta geçirtmek için suikaste uğradı. Ancak IV. Ramses tahta oturmayı başardı ve komplocuları tutuklayıp idam ettirdi.

Kaynakça
--------

1. ↑  A. J. Peden, The Reign of Ramesses IV, Aris & Phillips Ltd, 1994.
2. ↑  Jacobus Van Dijk, 'The Amarna Period and the later New Kingdom' in The Oxford History of Ancient Egypt, ed. Ian Shaw, Oxford University Press paperback, 2002, p.306
3. ↑  Hawass (17 Aralık 2012). "Revisiting the harem conspiracy and death of Ramesses III: anthropological, forensic, radiological, and genetic study". *BMJ*. BMJ Publishing Group Ltd. **345**: e8268. doi:10.1136/bmj.e8268. PMID 23247979. 2 Şubat 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Haziran 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 11874903X
* ISNI: 0000 0000 8775 7508
* LCCN: n92068037
* NLI: 987007272672005171
* VIAF: 127422598
* WorldCat: lccn-n92068037

 |
**İtiraflar**, Şiirsel bir düzyazı (nesir) şeklinde on üç adet kitap halinde yazılmış bir eser olmakla birlikte Tanrı’ya hitap eden bir üslupta kaleme alınmıştır. Ayrıca bu eser, Maniciler’e yönelik bir polemik atıf niteliği de taşımaktadır. Piskopos olarak kutsanmasından bir yıl sonra yani 397 senesinde yazılmıştır. Bu tarih tam olarak kendisinin de Maniheizm inancından Hristiyanlığa geçiş yapmasından 10 sene sonrasına denk gelmektedir. Bu dönemde Augustinus’un ilk Hristiyan olduğu dönemin neden olduğu iyimserliğini kaybederek yerini günahlarının ağırlığından dolayı büyük bir endişe taşıyan bir adama bıraktığı görülmektedir.

*Confesso* kelimesi esasen kişinin kendini suçlayarak Tanrı’yı övmesi anlamına gelmektedir. Bu kitabı, kendisi ile bir iç yüzleşme ve itiraf yaşama ihtiyacı sonrasında kaleme almıştır. Augustinus geçmişine bakarak iradesini yanlış kullanmak ile kendini suçladığı bu kitabı aynı zamanda 386 senesinde Pavlus’un mektubunu okuyarak Hristiyan olmasının anısı nezdinde Tanrı’yı ya da onun kurtuluş sağlayan eylemini övmek için de yazmıştır.

İçerik
------

Augustinus ilk dokuz kitabı otobiyografi biçiminde annesinin (Azize Monika) ölümüne kadar olacak şekilde yazmıştır. Dokuzuncu kitabı ise neredeyse tamamen onun annesi ile olan ilişkisini ele almaktadır. Geri kalan dört kitap ise hafıza, zaman ve yaratılış üzerine felsefi ve spekülatif bir soruşturma içermektedir.

Otobiyografi kısmı esasen Augustinus’un zihnini meşgul eden bir tezin betimlemesini içermektedir: İnsan bedensel tatminin sağladığı haz ve mutluluğu tercih ederek Tanrı’dan yüz çevirmiştir. Bunun sonucu olarak ruhu parçalanmıştır. Ancak en kuytu köşelerinin derinliklerinde ruh yeniden bütünleşme ve tam olmanın arzusunu taşımaktadır. Tanrı ile yeniden bütünleşme ise Tanrı’nın sevgisi ve Mesih’in arabulucu olarak üstlendiği kefareti aracılığıyla mümkündür. Tanrı insanı kendisi için yaratmıştır ve insanın ruhu Tanrı’da huzura kavuşana kadar arayış içerisinde olacaktır.

Kaynakça
--------

1. ↑  *Augustine*. *Henry Chadwick* (İngilizce). Oxford University Press. 1986. ss. 66-74 ISBN 0-19287535-3.
2. ↑  *Augustine of Hippo, A biography*. *Henry Chadwick* (İngilizce). Faber and Faber. 1967. ss. 66-74 ISBN 0-19287535-3.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX1850679
* BNF: cb120084474 (data)
* GND: 4120947-3
* LCCN: n82046870
* NKC: aun2006372210
* NLA: 35316244
* NLG: 78262
* NLI: 987007520681305171
* NSK: 000527653
* SUDOC: 027684563
* VIAF: 185496919
* WorldCat (LCCN): n82-046870

 |
kivi) ve penguenlerin de dahil olduğu 60'tan fazla hala yaşayan uçamayan kuş türü bulunmaktadır. Uçamayan en küçük kuş Inaccessible Adası sutavuğudur (uzunluk 12.5 cm, ağırlık 34.7 g). Hem uçamayan kuşlar, hem de diğer tüm kuşlar arasında en büyük, en ağır ve en uzun olan kuş ise 2,7 m boyu ve 156 kilogram ağırlığı ile devekuşudur. Devekuşları dekoratif tüyleri, etleri ve dericilikte kullanılan derileri için yetiştirilir.

Evcil tavuk ve evcil ördekler gibi pek çok evcil kuş, uzun süreli uçma kabiliyetini yitirmiş olsa da, ataları olan Kırmızı orman tavuğu ve yeşilbaş, uzun uçuş yeteneğine sahiptir. Geniş Göğüslü Beyaz hindi gibi kanatlara ve uçuşa engel olacak kadar büyük göğüs eti üretmek için yetiştirilmiş bazı kuşlar, yapay seçilim sonucu tamamen uçamaz hale gelmiştir.

Uçamama birçok farklı kuşta bağımsız olarak gelişmiştir. Şu an nesli tükenmiş ve yaşarken karada avlanmaya odaklanmış *Phorusrhacidae* gibi uçamayan kuş aileleri var olmuştur. Soyu tükenmiş terör kuşları (ve akrabaları *Bathornithidae*), eogruidler, geranoidler, gastornithiformlar ve dromornithidler birbirleri ile yakından akraba olmayan farklı ailelere mensup olmalarına rağmen, uzun bacaklı, uzun boyunlu ve büyük kafalı olmaları gibi benzer vücut şekilleri geliştimiştir. Ayrıca, bu özelliklerin birçoğu günümüzde yaşayan ve akraba olmayan karinasız kuşlar ile de benzerdir.

Ek resimler
-----------

* DevekuşuDevekuşu
* Kuzey Adası kahverengi kivisiKuzey Adası kahverengi kivisi
* Campbell çamurcunuCampbell çamurcunu
* Phalacrocorax harrisi*Phalacrocorax harrisi*
* WekaWeka
* Büyük aukBüyük auk
* DodoDodo

Kaynakça
--------

1. ↑  "The Bird Site: Flightless Birds". 13 Temmuz 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2007.
2. ↑  Harshman, J.; Braun, E. L.; Braun, M. J.; Huddleston, C. J.; Bowie, R. C.; Chojnowski, J. L.; Hackett, S. J.; Han, K. L.; Kimball, R. T.; Marks, B. D.; Miglia, K. J.; Moore, W. S.; Reddy, S.; Sheldon, F. H.; Steadman, D. W.; Steppan, S. J.; Witt, C. C.; Yuri, T. (2 Eylül 2008). "Phylogenomic evidence for multiple losses of flight in ratite birds". *Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America*. **105** (36). ss. 13462-13467. doi:10.1073/pnas.0803242105. PMC 2533212 $2. PMID 18765814.
3. ↑  Holmes, Bob (26 Haziran 2008). "Bird evolutionary tree given a shake by DNA study". *New Scientist*. 14 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Aralık 2019.

Dış bağlantılar
---------------

* Yeni Zelanda'nın uçamayan kuşlarının TerraNature sayfaları 8 Nisan 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* *Te Ara'da* *Kivi* *- Yeni Zelanda Ansiklopedisi*
**Aziz John Kilisesi** (Estonca; *Jaani kirik*, Almanca; *St. Johanniskirche zu Dorpat*), Estonya'nın Tartu şehrinin simge yapılarından biri olan tuğla yapıda Gotik Lutheran kilisesidir. Vaftizci Yahya'ya ithaf edilmiştir.

Tarihçe
-------

 Louis Höflinger çizimiyle 1860 yılında St. John Kilisesi.
Başlangıçta, Aziz John bir Katolik kilisesiydi. Mevcut binanın en eski kısımları 14. yüzyıldan kalmaydı. Ondan önce de en azından 13. yüzyılın ilk yarısından itibaren aynı yerde bir kilise binası vardı. Arkeolojik araştırmalar, 12. yüzyılda burada ahşap bir kilisenin olabileceğini göstermiştir. Bu özellikle dikkate değerdir çünkü ulusal Hıristiyanlaştırma bu teihin çok sonrasına dek gerçekleşmemiştir. Kırmızı tuğlalı bina, hem Büyük Kuzey Savaşı hem de II. Dünya Savaşı'ndan sonra büyük ölçüde yeniden inşa edildiğinden, kapsamlı değişiklikler gördü. 1746 ve 1769'da barok şapeller eklendi. Kilise şimdi Estonya Evanjelik Lutheran Kilisesi'nin bir parçasıdır.

Tartu'nun Büyük Ateşi mücadelesi 1775'te kilisenin yakınında başladı. Kilise ve yakındaki Uppsala Evi, yaklaşık iki yüz evi yok eden yıkımdan kurtuldu.

19. yüzyılın sonunda kilise ilköğretim amaçlı kullanıldı. Oyuncu Amalie Konsa tek eğitimini burada aldı.

Tanım
-----

Aziz John'un en göze çarpan özelliği, kilisenin dışını çevreleyen pişmiş toprak heykelciklerin zenginliğidir. Başlangıçta her biri birbirinden farklı binden fazla el yapımı heykelcik vardı. Şimdi, yaklaşık 200 tanesi bulunmaktadır. Çok sayıda bireysel figürin Tartu vatandaşlarını model alarak olabilecekleri hipotezleri vardır. Öte yandan, bazılarının taç takması nedeniyle başka birilerini tasvir edebilecekleri de düşünülmektedir.

1999 yılından bu yana, Aziz John Kilisesi'nde şehrin iki koruyucu azizi olan *Peetrus* ve *Paulus'un (St. Peter ve St. Paul)* adı verilmiş iki yeni çan vardır.

Dış bağlantılar
---------------

* Wikimedia Commons'ta **St. John's Church, Tartu** ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur
* Church website 19 Eylül 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce).

* Genel görünümüGenel görünümü
* Sunağın görünümüSunağın görünümü
* 1794'te1794'te
* AltarAltar
* GirişGiriş

Kaynakça
--------

1. ↑  Johannes Frey (1902). *Die St. Johanniskirche zu Dorpat: ein interessantes Denkmal mittelalterlicher Baukunst* (Almanca). Vandenhoeck & Ruprecht.
2. ↑  Tartu Jaani 31 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. tartu.ee, retrieved 28 December 2013
3. ↑  St Johns Church 28 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Visit Estonia, retrieved 27 December 2013
4. ↑  *Pile Foundations Baltic Piling Days 2012*. CRC Pr I Llc. 2013. s. 38. ISBN 0415643341.
5. ↑  "Konsa, Amalie - Eesti Entsüklopeedia". *etbl.teatriliit.ee*. 31 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: n2012047623
* MusicBrainz: 86b04ace-ca69-4142-bf95-31b035f3bea4
* VIAF: 126824466
* WorldCat: lccn-n2012047623

 |
**Güçlü Soydemir** (d. 23 Ağustos 1979, İstanbul), Türk şarkıcı ve şarkı yazarı.

Hayatı ve kariyeri
------------------

Aslen Erzincanlı olan Güçlü Soydemir, iki çocuklu bir ailenin küçüğüdür. İlkokulu Gaziosmanpaşa, İstanbul'daki Dobruca İlköğretim Okulu'nda okudu. Liseyi ise Kadri Yörükoğlu Lisesi'nde tamamladı. Liseden sonra babasının sahibi olduğu müzik markette bir süre çalıştı.

Müziğe olan ilgisi, ailesinden gelen Güçlü, 1989'dan itibaren Unkapanı'nda Uğur Bayar'ın yanında 5 yıl kadar çalıştı. Daha sonra Prestij Müzik'e gelerek profesyonel müzikle tanıştı.

İlk albümünü 2000 yılında "Yeminim Var" adı altında çıkardı. İkinci albümünü 3 yıl sonra 2003 yılında "Adı Sevda" adıyla çıkardı. Üçüncü albümünü ise 2 yıl sonra "Vuramam Sana" adıyla çıkardı. İlk üç albümü Fantezi & Arabesk türüne dayalıydı. "Vuramam Sana" albümünden 2 yıl sonra 2007 yılında ilahi şarkılara yönelik bir albüm yaparak "İlahiler 2007" adlı albümünü çıkardı. Ardından bir yıl sonra 2008 yılı içerisinde hem arabesk hem de ilahi albümü çıkardı. Bu albümler sırasıyla Mart ayında "Her Gün Aklımda" adı altında, sonrasındaki ilahi albümü ise Eylül ayında "İlahiler 2 (Tövbe)" adlı olarak çıktı. 1 yıl sonra ise 2009 yılında "İlahiler 3 (Ne Güzeldir)" adlı albümünü çıkardı. 2012 yılının Ağustos ayında "Ey Allah'ım" adlı yeni ilahi albümünü çıkardı. Ocak 2013'te "İstanbul - Su Tanesi" albümünü çıkardı. 2018 yılında kendi kurduğu Güçlü Müzik şirketinden "Boşuna, Bir Bardak Çay, Bahtı Karalı Yarim" adlı 3 eserden oluşan Single çalışması ile tüm dijital platformlarda yerini aldı.

Diskografi
----------

* *Yeminim Var* (2000)
* *Adı Sevda* (2003)
* *Vuramam Sana* (2005)
* *İlahiler 2007* (2007)
* *Her Gün Aklımda* (2008)
* *İlahiler 2 - Tövbe* (2008)
* *İlahiler 3 - Ne Güzeldir* (2009)
* *Ey Allah'ım* (2012)
* *İstanbul - Su Tanesi* (2013)

Dış bağlantılar
---------------

* Resmî site





1. ↑  "Biyografi | Güçlü Soydemir". *www.guclusoydemir.com.tr*. 31 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ekim 2023.
**Erdal Bibo** (8 Ocak 1977), Türk basketbolcudur.

8 Ocak 1977'de doğdu. Efes Pilsen altyapısında yetişti ve 1995-96 sezonunda çok fazla kadroda olmamasına rağmen bu takımın Koraç Kupası sevincine ortak oldu. 1,96 metrelik boyuyla kısa forvet pozisyonunda başarılı oyunlar çıkararak Millî takımın çeşitli kademelerinde forma giydi.

1998 yılına dek formasını giydiği Efes Pilsen'de 2 Türkiye Basketbol Ligi, 3 Erkekler Türkiye Kupası ve 2 Cumhurbaşkanlığı Kupası şampiyonluğu yaşadı.

1998-2000 yılları arasında Türk Telekom, 2000-01 sezonunda tekrar Efes Pilsen'de oynadı ve bu takımda bir kez daha Türkiye Kupası sevinci yaşadı. Sezon sonunda Fenerbahçe'ye transfer oldu. 2006'ya dek oynadığı bu takımda 2004-05 sezonunda FIBA Avrupa Kupası'nda final-four oynama sevincine erişti.

2006'da Beşiktaş Cola Turka'ya, 2007'de TTNet Beykoz'a, 2008'de Erdemirspor'a transfer olan Bibo, 2009-10 sezonunda bu takımın formasını giydi. 2010-2011 sezonu için
Olin Gençlik takımı ile anlaşmıştır. 2012-2014 yılları arasında TED Ankara Kolejliler takımında oynadı.

Dış bağlantılar
---------------

* TBLStat.net Oyuncu Profili 18 Ekim 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Geç Gelen Bahar** (晩春, Banshun), babasının isteğini kırmamak için evlenen bir genç kızın öyküsünü konu edinen 1949 Japonya yapımı bir Yasujirō Ozu filmidir.

Film yazar ve eleștirmen Kazuo Hrotsu'nun Baba ve Kız (Chichi to musume) adlı eserinden Yasujirō Ozu ve onunla uzun zaman birlikte çalıșan senarist Kogo Noda tarafından sinemaya uyarlanmıștır. Filmin bașrollerinde Ozi'nun 52 filminde rol almıș olan Chishu Ryu ve ilk altı filmini Ozu ile yapan Japonya'nın ünlü oyuncularından Setsuko Hara vardır. Bu film Ozu'nun "Noriko üçlemesi" olarak adlandırılan triyolojisinin ilk filmidir. Diğer iki film ise sırasıyla 1951 yapımı Erken Gelen Yaz ve 1953 yapımı Tokyo Hikayesi'dir. Bu üç filmde de Hara, birbiriyle konu bakımndan ilișkili olmayan farklı hikâyelerde "Noriko" isimli genç bir kızı canlandırır. Filmleri birbirine bağlayan ana nokta, evlenmek ve çocuk yetiștirmeyi kadınlar için bir zorunluluk olarak gören 1950'lerde Japonyasında Noriko'nun bekar biri olarak izleyicinin karșısına çıkmasıdır.

Japon sinemasının en önemli filmlerinden biri sayılan filmin konusunu, yönetmen daha sonraki yıllarda bir kez daha *Güz Sonu*'nda ele alacaktır.

Kaynakça
--------

1. ↑  *The Oxford history of world cinema*. Geoffrey Nowell-Smith. Oxford: Oxford University Press. 1996. ISBN 0-19-811257-2. OCLC 31243045.
2. ↑  Yomota, Inuhiko (2019). *What is Japanese cinema? : a history*. Phil Kaffen. New York. ISBN 978-0-231-54948-6. OCLC 1090397085. 16 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Nisan 2022.

Dış bağlantılar
---------------

* IMDb'de *Geç Gelen Bahar*

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 1542227324970
* BNE: XX4650900
* BNF: cb178627512 (data)
* CANTIC: a12015842
* GND: 1052214126
* LCCN: n2013027299
* NLI: 987009343588505171
* SUDOC: 181063263
* VIAF: 316751811
* WorldCat (LCCN): n2013-027299

 |
**İsmet Hürmüzlü** (1938, Kerkük - 19 Ocak 2013, Ankara), Türk oyuncu, yazar ve yönetmendir.

Hakkında
--------

Kerkük'te dünyaya gelen sanatçı İsmet Hürmüzlü 1961 yılında Ankara Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümüne girdi. 1969'dan beri Devlet Tiyatroları'nda görev yapan sanatçı, oyunculuğunun yanı sıra rejisörlük dalındaki başarısını da kanıtlamıştır. Sanatçı kendisinin yazdığı Ölüm Kabini adlı oyunu ile 1992 yılında İsveç'te *Onursal Ödül'*e layık görülmüştür. Türkmen sanatçı Hürmüzlü, *Ölüm Tuzağı*, *Gömü*, *Ana Hanım Kız Hanım*, *Kamuoyu*, *Gün Ortasında Karanlık*, *Pervaneler*, *Mevlana*, *Yedi Kocalı Hürmüz*, *Silvanlı Kadınlar*, *72. Koğuş* ve *Vuslat* gibi yapımlarda yer aldı. Devlet Tiyatroları sanatçısı ve rejisörü İsmet Hürmüzlü tedavi gördüğü hastanede Ocak 2013'te yaşamını yitirmiştir. Cenazesi Ankara Karşıyaka Mezarlığı'nda toprağa verilmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Acı Kaybımız İsmet Hürmüzlü". Kerkük Vakfı. 29 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ocak 2013.
2. ↑  "Tiyatro sanatçısı Hürmüzlü için Küçük Tiyatro'da tören düzenlenecek". *Haber3*. 20 Ocak 2013. 20 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ocak 2013.
3. ↑  "Tiyatro dünyasının acı kaybı". *Anadolu Agency*. 19 Ocak 2013. 4 Şubat 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ocak 2013.

Dış bağlantılar
---------------

* SinemaTürk page 2 Haziran 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* IMDb'de  İsmet Hürmüzlü
Tour Total'in karşıdan görünüşü
**Tour Total** (daha önce 1999'den 1985'e kadar **Tour Elf** olarak bilinen, daha sonra 1999'den 2003'e kadar TotalFinaElf olarak bilindi**).** La Defense, Courbevoie,'da bulunan bir ofis binası. Paris Şehrinin batısında bulunan yüksek katlı "business district "de bulunmaktadır. Modern Mimarlık Stilinde tasarlanmıştır. Bina şu anda dünyadaki altı "Supermajor "petrol şirketinden biri olan Total SA'nın genel merkezi olarak hizmet veriyor.

1985 yılında tamamlanan ve açılan, Tour First ve Tour Montparnasse'den sonra, La Défense'in üçüncü en yüksek ve Paris bölgesindeki dördüncü en yüksek gökdelen. Tour Total 190   m (623   ft) uzunluğunda; çatısında üç metre (9   ft) uzunluğunda anten bulunmaktadır, bu yüzden zeminden 187 m (614 ft) yükseklikte bulunmaktadır. Bina tasarlanırken ikiz kule olması planlanmıştı ama 1974 Petrol Krizi, yatırımcıları projeden vazgeçmeye zorladı.

Tour Total, La Défense'ın üçüncü nesil gökdelenlerinden biridir. Mimarlar, önceki nesillerin kulelerinde (Tour Areva, Tour Gan ve Tour AXA vb.) yaşanan sıkıntıları dikkate aldı. Örneğin, Tour Total enerji tüketimi açısından önceki La Défense gökdelenlerine göre çok daha verimlidir.

Tour Total aslında birbirine bağlanan farklı yüksekliklerde beş kolondan oluşur. Bu kolonların yükseklikleri; 48 kat, sonraki ikisi ise 44 ve 37 katlıdır.
**Moltke Köprüsü**, Spree Nehri'nin üzerinde yer alan Berlin'de bir köprüdür. Yapımı 1891'de tamamlanan köprü, kuzey yakasında bulunan ana tren istasyonunun yakınındaki Alt-Moabit'i Willy-Brandt-Straße'ye ve güney yakasındaki Şansölyeliğe bağlar. Köprü, adını 30 yıl boyunca Prusya Ordusu'nun genelkurmay başkanlığını yapmış Helmuth Karl Bernhard von Moltke'den almıştır. Moltke, köprünün tamamlanışından kısa bir süre önce öldü ve köprünün açılışı kendisinin cenaze korteji tarafından yapıldı. Köprünün, Johannes Boese, Carl Piper ve Carl Begas'ın heykelleriyle süslenmiş, kırmızı kumtaşından yapılmış, Spree Nehri boyunca uzanan üç çapraz kemeri vardır.

Tarihçe
-------

1900'lü yıllarda Moltke Köprüsü
Moltke Köprüsü Berlin - Feldmareşal Helmuth von Moltke'nin Kaya Başı
Köprünün inşaası 1886'da başladı ve 1891'de bitti. Köprü, Nisan 1945'te Berlin Muharebesi sırasında ağır çarpışmalar gördü. Alman müdafiler, 5000 kadar SS ve Volkssturm mensubu, köprünün her iki çıkışına da barikat kurdu ve köprü ele geçirildiği takdirde olası bir düşman kullanımını engellemek üzere köprüyü patlatmak için kablolar döşedi. 28 Nisan'da Tümgeneral S.N. Perevertkin'in komutasındaki Sovyet 3. Şok Ordusu'na bağlı birlikler Alt-Moabit'ten köprüye doğru çarpışarak ilerledi. Hedefleri köprüden yalnızca 600 metre uzaklıktaki Reichstag'ı ele geçirmekti.. Alacakaranlıkta Sovyet kuvvetler köprüye taarruza geçti. Patlama köprüye, köprünün bir kısmının Spree Nehri'ne düşmesini sağlayacak kadar hasar verdi fakat köprü askerlerin ve araçların geçmesine yetecek kadar ayakta kaldı. Gece yarısından itibaren 150. ve 171. Sovyet Tüfek Tümenleri, Almanlarca düzenlenebilecek bir karşı taarruza karşı köprübaşını korudu. Alman müdafiler, buradan 2 Mayıs 1945'te esir alınacakları Reichstag'a çekildi.   

Köprü, aldığı hasarlara rağmen savaştan sağ çıkan ve modern trafiğe uygun hale getirilmek için onarım ve güçlendirme çalışması yapılmasına rağmen orijinaline benzeyen az sayıda yapıdan biridir.

Kaynakça
--------

### Alıntılar

1. ↑  Read & Fisher, pp. 435.
2. ↑  Read & Fisher, pp. 444.
3. ↑  Beevor, pp. 340, 347–349.

### Bibliyografya

* Read, Anthony & Fisher, David, *"The Fall of Berlin"*, W. W. Norton & Company, New York, 1992, 0-393-03472-0
* Beevor, Antony *"Berlin: The Downfall 1945"*, Viking-Penguin Books, 2002, 0-670-88695-5

Harici Linkler
--------------

* Wikimedia Commons'ta **Moltke Köprüsü** ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur.
**Johann Georg Adam Forster** (Almanca telaffuzu: [ˈꞬeːɔʁk ˈfɔʁstɐ]; 27 Kasım 1754-10 Ocak 1794) bir Alman doğa bilimci, etnolog, seyahat yazarı, gazeteci ve devrimciydi. Erken yaşta, James Cook'un Pasifik'e ikinci yolculuğu da dahil olmak üzere, birçok bilimsel seferde babası Johann Reinhold Forster'a eşlik etti. James Cook'un Pasifik'e ikinci yolculuğu hakkındaki raporu, *A Voyage Round the World*, Polinezya halkının etnolojisine önemli ölçüde katkıda bulundu ve saygın bir çalışma olmaya devam ediyor. Raporun bir sonucu olarak, Forster yirmi iki yaşında Royal Society'e kabul edildi ve modern bilimsel seyahat literatürünün kurucularından biri olarak kabul edildi.

Kıta Avrupası'na döndükten sonra Forster, akademiye döndü. Kassel, Ottoneum'daki Collegium Carolinum'da (1778–84) ve daha sonra Vilna Akademisi'nde (Vilnius Üniversitesi) (1784–87) doğa tarihi öğretti. 1788'de Mainz Üniversitesi'nde baş kütüphaneci oldu. Bu dönemdeki bilimsel çalışmalarının çoğu botanik ve etnoloji üzerine denemelerden oluşuyordu, ancak aynı zamanda Cook'un günlüklerinin Almanca tercümesi de dahil olmak üzere seyahat ve keşif hakkında birçok kitabın ön sözünü yazdı ve çevirdi.

Forster, Almanya'daki Aydınlanma'nın merkezi bir figürüydü ve yakın arkadaşı Georg Christoph Lichtenberg de dahil olmak üzere yandaşlarının çoğuna karşılık geldi. Fikirleri ve kişiliği, 19. yüzyılın en büyük bilim adamlarından biri olan Alexander von Humboldt'u etkiledi. Fransızlar 1792'de Mainz'in kontrolünü ele geçirdiğinde Forster, Almanya'daki en eski cumhuriyetçi devlet olan Mainz Cumhuriyeti'nde başrol oynadı. Temmuz 1793'te genç Mainz Cumhuriyeti'nin temsilcisi olarak Paris'teyken, Prusya ve Avusturya koalisyon güçleri şehrin kontrolünü yeniden ele geçirdi ve Forster kanun kaçağı ilan edildi. Almanya'ya dönemeyen ve arkadaşları ve ailesinden ayrılmış olan Foster, 1794 başlarında Paris'te hastalıktan öldü.

Kaynakça
--------

1. ↑  Bertschinger, George. "The Portraits of John Reinhold Forster and George Forster. A Catalog Tracing the Origin of Each Portrait". 15 Mayıs 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Aralık 2009.
2. 1 2  "Georg Forster Leben und Werk". *Spiegel Online* (Almanca). 29 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mayıs 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* ADB: forster-johann-georg-adam-2056
* BIBSYS: 90082353
* BNC: 000380393
* BNE: XX1653687
* BNF: cb119931790 (data)
* Botanist: G.Forst.
* CANTIC: a10686514
* CiNii: DA03008009
* DSI: 2144
* FNZA: 5210
* GND: 118534416
* ISNI: 0000 0001 2096 223X
* LCCN: n50026037
* LNB: 000224747
* NDL: 00439863
* NKC: mzk2003198188
* NLA: 35094755
* NLI: 987007261214405171
* NSK: 000171035
* NTA: 068418434
* RERO: 02-A003254077
* RKD: 278380
* SELIBR: 187258
* SNAC: w6222td6
* SUDOC: 02801023X
* TePapa: 4364
* Trove: 824979
* ULAN: 500317826
* VIAF: 59389169
* WorldCat: lccn-n50026037

 |
**Nigeria We Hail Thee**, Afrika ülkesi Nijerya'nın bağımsızlığını kazandığı 1960 yılından 1978 yılına kadar kullandığı eski ulusal marşıdır. Ülkenin bağımsızlığını kazandığı 1960 yılında *Nigeria We Hail Thee* marşını kullanmaya başlayan ülke, 1978 yılında Arise, O Compatriots marşını kabul ederek yeni marş olarak kullanmaya başlamıştır. Yeni marşın kabulü ile birlikte bu marşta kullanımdan kaldırılmıştır.

İngilizce ulusal marş
---------------------

Nigeria, we hail thee,
Our own dear native land,
Though tribe and tongue may differ,
In brotherhood we stand,
Nigerians all are proud to serve
Our sovereign Motherland.
Our flag shall be a symbol
That truth and justice reign,
In peace or battle honour'd,
And this we count as gain,
To hand on to our children
A banner without stain.
O God of all creation,
Grant this our one request,
Help us to build a nation
Where no man is oppressed,
And so with peace and plenty
Nigeria may be blessed.

Dış bağlantılar
---------------

* Nijerya eski ulusal marşı5 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Harem**, İstanbul ilinin Üsküdar ilçesinde yer alan semtlerden biridir. Selimiye mahallesinin sahil kesimlerini kapsamaktadır. İstanbul Boğazı'nın güney girişinde deniz kıyısında yer alan bir semttir. Kadıköy ve Üsküdar ilçe merkezleri arasında, Haydarpaşa Garı'na çok yakın bir konumda bulunan Harem, çok işlek ve hareketli bir merkez konumundadır.

İstanbul'da, Büyük İstanbul Otogarı'nın ardından şehirlerarası yolcu taşıyan otobüslerin kalktığı en büyük ikinci terminal olan Harem Otogarı Harem'de yer alır. Semtte ayrıca İDO tarafından işletilen ve Boğaz'ın ve karşı yakasındaki Sirkeci'ye ulaşan düzenli araba vapuru seferleri yapılmaktadır. Semtteki otogar bir bağlantı yoluyla D100 karayoluna bağlanmaktadır. Semtin komşuları batıda İstanbul Boğazı, doğuda Koşuyolu, güneyde Haydarpaşa ve kuzeyde Salacak'tır.

Ayrıca bakınız
--------------

* Harem Otogarı

| * g
* t
* d
Üsküdar, İstanbul |
| --- |
| Mahalleler | 
* Acıbadem
* Ahmediye
* Altunizade
* Aziz Mahmut Hüdayi
* Bahçelievler
* Barbaros
* Beylerbeyi
* Bulgurlu
* Burhaniye
* Cumhuriyet
* Çengelköy
* Ferah
* Güzeltepe
* İcadiye
* Kandilli
* Kirazlıtepe
* Kısıklı
* Kuleli
* Kuzguncuk
* Küçük Çamlıca
* Küçüksu
* Küplüce
* Mehmet Akif Ersoy
* Mimar Sinan
* Muratreis
* Salacak
* Selami Ali
* Selimiye
* Sultantepe
* Ünalan
* Valide-i Atik
* Yavuztürk
* Zeynep Kamil

 |
| Semtler | 
* Bağlarbaşı
* Çamlıca
* Doğancılar
* Fıstıkağacı
* Harem
* Haydarpaşa
* Nakkaştepe
* Paşalimanı
* Pazarbaşı
* Selamsız
* Toptaşı
* Vaniköy

 |
**Robert Redfield** (1897 - 1958), Amerikalı antropologdur. Orta Amerika yerli kültürü ile ilgili araştırmalarıyla tanınır.

1915'te Chicago Üniversitesi'nde hukuk öğrenimine başladı. 1921'de hukuk lisansını tamamladıktan sonra bir süre hukuk firmalarında çalıştı. 1923'te Meksika'ya yaptığı bir gezinin ve Şikago Üniversitesi sosyoloji profesörlerinden Robert A. Park'ın etkisiyle ilkel kültürlerle ilgilenmeye başladı.

1925'te hukuk mesleğini tümüyle bırakarak Colorado Üniversitesi'nde sosyoloji okutmanı olarak görev aldı. Ertesi yıl Meksika’da ilk alan araştırmalarını gerçekleştirdi. 1927’de Chicago Üniversitesi'ne dönerek antropoloji alanında doktorasını tamamladı. 1928’de doçent, 1934'te profesör oldu ve Sosyal Bilimler Bölümü Başkanlığı'na getirildi.

II. Dünya Savaşı'nda Savaş İskan Kuruluşu’nun danışmanlığını yapan Redfield, 1948’de Amerikan Irk İlişkileri Konseyi Başkanlığı’na getirildi; aynı yıl Şikago Üniversitesi Antropoloji Bölümü Başkanı oldu. Dünya barışının sağlanması için ırkların ve insan topluluklarının birbirlerini daha iyi tanımaları gerektiği inancıyla 1951'de Ford Vakıf Kültürleri Arası İlişkiler Projesi Başkanlığı’nı üstlendi ve üniversitedeki idari görevinden ayrıldı.

Redfield, 1927’de Meksika’nın Yucatan bölgesinde gerçekleştirdiği ilk alan araştırmasının sonuçlarını 1930’da "*Tepoztlan: Bir Meksika Köyü*" adlı yapıtında topladı. Yucatan Kızılderililerinin eski Maya kültürü yaratıcılarıyla olan benzerliklerine dikkati çeken Redfield, çalışmalarını diğer bölgelerden büyük oranla yalıtılmış olan bu alanda sürdürdü. 1934’te yayımlanan "Chan Kom: Bir Maya Köyü" adlı araştırmasını 1941’de daha geniş kapsamlı "Yucatan Halk Kültürü" adlı kitabı izledi. Akültürasyon (başka bir kültüre benzeme) kavramını kullanarak dönemin antropoloji çalışmalarına yeni bir boyut kazandırdığı bu yapıtında, küçük yalıtılmış bir topluluğun içinde ayrı cinsten öğeleri barındıran büyük bir topluluğa dönüşümünün, toplumsal değişim ve kültürel karmaşa içeren kesintisiz bir süreç olduğu varsayımını incelemekteydi. 1948’de yeniden Chan Kom’a dönen Redfield, yeni gözlemlediği değişimleri "Gelişmeyi Seçen Bir Köy" adlı yapıtında açıkladı.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90056917
* BNF: cb120358532 (data)
* CiNii: DA00432708
* GND: 119077477
* ISNI: 0000 0001 1064 5943
* LCCN: n83180291
* LNB: 000015079
* MGP: 244909
* NDL: 00453829
* NKC: xx0198605
* NLA: 35445013
* NLI: 987007597028305171
* NTA: 068501021
* RERO: 02-A003732217
* SNAC: w66t0pvf
* SUDOC: 028543688
* Trove: 955233
* VIAF: 59099413
* WorldCat: lccn-n83180291

 |
İnşa Edilmş Yeraltı Tarihsel Mirası
-----------------------------------

İlk insandan itibaren yeraltı barınma, saklama ve korunma gibi çok çeşitli amaçlar için kullanılmıştır. İlk başlarda doğal yeraltı açıklıkları (mağaralar, obruklar) kullanılmış ise de daha sonra insanlar yeraltında belirlenmiş amaçlar için yapılar oluşturmuşlardır. İnsanlık tarihi içinde oluşturulmuş yeraltı yapılarından kültürel ve doğal açıda önemli olanları UNESCO Dünya Mirası Listesinde 12 Haziran 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. yer almaktadır. Mağara gibi doğal yollarla oluşmuş yeraltı yapıları dışında insan eli inşa edilen yeraltı yapıları İnşa Edilmiş Yeraltı Tarihsel Mirası] olarak tanımlanır.

### Türkiye’de İnşa Edilmiş Yeraltı Tarihsel Mirası

Kapadokya bölgesinde yer alan yeraltı şehirleri başta olmak üzere Türkiye’de en bilinen yapılar aşağıda sıralanmıştır.

1. Derinkuyu Yeraltı Şehri 8 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

2. Kaymaklı Yeraltı Şehri 8 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

3. Ayatekla Yeraltı Kilisesi

4. Yerebatan Sarnıcı

### Türkiye'de İnşa Edilmiş Yeraltı Tarihsel Mirası ile İlgili Çalışma Yapan Kurumlar

Önde gelen ya da bazı örnek kurumlar aşağıda sırlanmıştır.

#### Kamu Kurumları

Kültür ve Turizm Bakanlığı 30 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu 8 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

İl Kültür ve Turizm Müdürlükleri

Kültür ve Turizm Bakanlığı Kapadokya Alan Başkanlığı 7 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

#### Şehir ve Bölge Planlama Bölümleri

ODTÜ Şehir ve Bölge Planlama Bölümü 8 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

İTÜ Şehir ve Bölge Planlama Bölümü 8 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

KTÜ Şehir ve Bölge Planlama Bölümü 8 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

#### Arkeoloji/Klasik Arkeoloji ve Arkeoloji Sanat Tarihi Bölümleri

Akdeniz Üniversitesi Arkeoloji Bölümü 8 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Çanakkale Onzekiz Mart Üniversitesi Arkeoloji Bölümü 8 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Arkeoloji Bölümü 5 Aralık 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Ankara Üniversitesi Arkeoloji Bölümü 8 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

İstanbul Üniversitesi Arkeoloji Bölümü 8 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Ege Üniversitesi Arkeoloji Bölümü 8 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

### Kaynakça

1. ↑  Mulec, J. 2014. Human impact on underground cultural and natural heritage sites, biological parameters of monitoring and remediation actions for insensitive surfaces: Case of Slovenian show caves. Journal for Nature Conservation, 22. ss. 132–141
2. ↑  Pace, Guiseppe (2021). Underground Built Heritage Valorization: Proc. First Underground4value Training School (e-print bas.). Roma: CNR Edizioni. ISBN 978-88-8080-450-5
**Valerian Lvovych Polishchuk** ( Ukraynaca: Валеріан Львович Поліщук 1 Ekim 1897 - 9 Ekim 1937), İdam Edilen Rönesans'ın temsilcisi Ukraynalı yazar ve şair. Eserlerini Ukraynaca yazdı.

Polishchuk, şu anda Ukrayna'nın Rivne Oblastı'nda bulunan Bilche köyünde doğdu. Lutsk'ta ve daha sonra Yekaterinoslav'da okudu ve 1917'de liseden mezun oldu. 1917'den beri Kiev ve Yekaterinoslav'da yaşıyor, çeşitli gazetelerde yazılar yazıyordu. Rus İç Savaşı sırasında, Polishchuk Ukrayna Halk Cumhuriyeti'ni destekledi.

Polishchuk, 1914'ten sonra şiir yazmakla ilgilenmiştir.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  "Поліщук Валеріан Львович" (Ukraynaca). Encyclopaedia of History of Ukraine. 23 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 121121194
* ISNI: 0000 0000 5536 6852
* LCCN: n87866849
* NKC: xx0053179
* NLI: 987007598609205171
* NTA: 277171091
* VIAF: 8234487
* WorldCat: lccn-n87866849

 |
My God, Help Me to Survive This Deadly Love - a picture of Leonid Brezhnev and Erich Honecker in a socialist fraternal kiss. Leonid Brejnev ve Erich Honecker arasında gerçekleşen sosyalist kardeşlik öpücüğü.
**Duygu sosyolojisi**, insani duyguların incelenmesini ele alarak, sosyolojik teoriler ve tekniklerden yararlanır. Sosyoloji modernleşmenin getirdiği olumsuz faktörler incelemek için ortaya çıktığından, birçok alt dalı da duygularla ilgilenmektedir. Duygularla ilgilenen birçok araştırma bulunmaktadır, örnek olarak Georg Simmel, kentselleşmenin bireyler üzerindeki etkisini araştırırken, Karl Marx ise kapitalizmin insan varlığına zarar verdiğini belirtti.

Teori
-----

Duygular, sosyal hayat içerisinde etkileşimden etkilenerek ortaya çıkar ve sosyoloji içerisinde minimum inceleme alanı olarak kendine yer bulur. Sosyoloji alanında manipüle edilebilen "duygular", farklı amaçlar için kullanılabilir. Kültürel sınıflaşmayı incelerken, bu sınıfın oluşmasına neden olan tiksinme, küçük görme duygularını ele almak gerekir.

Bireyler toplum içerisinde, toplum kurallarına ve ahlak kurallarına göre duygularımızı düzenlemeye çalışırız. Bu yüzden ortaya çıkan grup etkileşim sistemi de, duyguların toplum içerisindeki gelişimini ve gerilim halindeki tepkileri incelemek için ortaya çıkmıştır.

Etnometodoloji, kuralların bilerek ihlal edilmesi sonucunda günlük ilkeler ile duygusal bağlılıkların birbirine bağlı olduğunu dile getirdi. Örneğin yapılan bir çalışmada, iki gruba ayrılan öğrenciler incelendi. Birinci grup aile evinde kalan öğrencilerden oluşurken, diğer grup ise yatılı olarak kalan öğrencilerden oluşmaktaydı. Aile yanında kalan öğrencilere duyguları sorulduğun; kabalık, düşüncesizlik, bencillik hisettiklerini belirtmektedirler. Yatılı olarak kalan öğrenciler ise şaşkınlık, kaygı ve öfke duygularının ağır bastığını belirtmektedir.

T. David Kemper, yaşam içerisinde insanların ilişkilerinde iki boyutta olduklarını belirtir, statü ve güç. Duygular, etkileşim sonucu bireylerin statülerini ve güçlerini değiştirerek ortaya çıktığını belirtti.

Sosyolog Chris Lucerne'e göre ise duyguların rengi bulunmamaktadır. Kısaca iyi veya kötü diye bir duygu kavramı yoktur. Lucerne'nin teorisine göre duygular, iletişim kurmamızdaki en büyük yardımcımız arasında bulunmaktadır. Chris Lucerne ayrıca duygulara karşı hareketlerimi kontrol altında tutamadığımızı da belirtmektedir.

Sosyolog Randall Collins ise duyguların sevgi, nefret, yaşama arzusu vb. konular için enerjimizi depolayan güç olarak tanımlamaktadır. Duygusal enerji çeşitli şekillerde eylemlere neden olur, flört etmek, ailece yemek yemek, organizasyonlara katılmak Collins'e göre duygusal enerjinin getirdikleridir.

Dış bağlantılar
---------------

* Duygusal Kültür ve Kimlik (CEMİD)

, 
,



1. ↑  Hare, A. P. (1976). *Handbook of small group research* (2nd ed.). New York: Free Press, Chapter 3
2. ↑  Milgram, S. (1974). An interview with Carol Tavris. *Psychology Today*, pp. 70-73
3. ↑  Kemper, T. D. (1978). *A social interactional theory of emotion*. New York: Wiley
4. ↑  Collins, Randall. (2004) *Interaction Ritual Chains*. Princeton University Press
**Düsen Kaseinov** (d. 1947, Karaganda), Kazak devlet adamı.

Biyografi
---------

1961 senesinde Tattimbet Karagandı Müzik Lisesi’nde öğrenim hayatına başlayan Düsen Kaseinov; 1965 – 1970 yılları arasında Kurmangazi Almatı Devlet Konservatuvarı, 1970-1972 yılları arasında ise Çaykovski Moskova Devlet Konservatuvarı’nda öğrenim hayatını sürdürdü.

Yüksek öğrenim hayatı boyunca Kazak Radyo ve Televizyon Oda Orkestrası Sanatçısı olarak Kazakistan’ın Almatı şehrinde görev yapan Düsen Kaseinov, 1972 – 1978 yılları arasında ise Kurmangazi Almatı Devlet Konservatuvarı’nda Baş Öğretim Görevlisi olarak çalıştı.

İlerleyen yıllarda Meksika Filarmoni Orkestrası Sanatçısı olarak yaklaşık üç sene Meksika’da da görev alan Kaseinov, Kazakistan’a dönüşü ile birlikte, öğrencisi olduğu Kurmangazi Almatı Devlet Konservatuvarı’nda, önce Keman Kürsüsü Başkanlığı ardından ise 1997 yılına dek Rektör olarak  görev yaptı.

Prof. Düsen Kaseinov, 1997 yılından itibaren Kazakistan Cumhuriyeti Eğitim ve Kültür Bakanlığı’nda Kültür Komitesi Başkanlığı ve Bakan Yardımcılığı görevlerinde bulundu.

2003 senesinde Kazakistan Cumhuriyeti Kültür Bakanlığı görevine getirilen Düsen Kaseinov, 2004 – 2005 yıllarında ise Kazakistan Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı bünyesinde Özel Yetkili Büyükelçi olarak çalışmalarını sürdürdü.

2003-2008 yılları arasında Kazakistan'ın UNESCO ve ISESCO Milli Komisyonları Genel Sekreterliği görevlerini yürüttü.

2005 – 2008 yılları arasında Bağımsız Devletler Topluluğu’nda kültürel – sosyal konulardan sorumlu Kazakistan Cumhuriyeti Özel Temsilcisi olarak görev yaptı.

Rusya Federasyonu Dostluk Nişanı (2007), Polonya Kültürüne Hizmet Nişanı (2007), Kazakistan Cumhuriyeti Nişanı, Azerbaycan Cumhuriyeti Nişanı (2013), Türkmenistan Devlet Başkanlığı Mahtumkulu Firaki Madalyası (2015), T.C. Dışişleri Bakanlığı Üstün Hizmet Ödülü (2017) ve Kırgızistan Danaker Devlet Nişanı (2018) sahibidir.

Prof. Düsen Kaseinov, 2008 - Mart 2022 yılları arasında Uluslararası Türk Kültürü Teşkilatı Genel Sekreteri olarak görev yapmıştır.

Dış bağlantılar
---------------

* (İngilizce) TÜRKSOY sitesindeki profili4 Şubat 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* (Rusça) TÜRKSOY sitesindeki profili4 Şubat 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Kaynakça
--------

1. Uluslararası Türk Kültürü Teşkilatı Resmi Sitesi

1. ↑  Haber7. "Dışişleri Bakanlığı, TÜRKSOY Genel Sekreterliğine seçilen Raev'i tebrik etti". *Haber7*. 31 Mart 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Mart 2022.
**II. Umumî Müfettişlik** veya yaygın adıyla **Trakya Umumî Müfettişliği**, Türkiye'nin eski umumi müfettişliklerinden biriydi. Müfettişlik, 1934-1952 yılları arasında varlığını sürdürmüş olup Çanakkale, Edirne, Kırklareli ve Tekirdağ illerini kapsamaktaydı. Merkezi Edirne'de yer almaktaydı.

Tarihçe
-------

II. Umumî Müfettişlik, Trakya olayları'ndan önce 18 Şubat 1934 tarihinde merkezi Edirne olmak üzere Çanakkale, Edirne, Kırklareli ve Tekirdağ vilayetlerini kapsayarak kuruldu. Eski Birinci Umumi Müfettişi İbrahim Talî Öngören, İkinci Umumî Müfettişi olarak atandı. 1934 İskân Kanunu ile Avrupa'yı çevreleyen Türk topraklarını geliştirmek ve Müslümanların bölgeye yerleşmesi teşvik edildi. Umumi müfettişliğe, Öngören'in sağlık nedenleriyle Ağustos 1935'te görevinden ayrılmak zorunda kalması nedeniyle Bakanlar Kurulu kararıyla, daha önce Bitlis ve İzmir valisi olarak görev yapan Kâzım Dirik atandı. Dirik'in görevi başında vefat etmesi üzerine 26 Temmuz 1943 tarihinde İkinci Umumi Müfettişlik görevine I. Umumi Müfettiş Abidin Özmen atandı ve bu görevi beş yıl boyunca 1948 yılına kadar sürdürdü.

19 Haziran 1952 tarihinde Genel Müfettişlik Teşkiline Dair Kanun ile ekleri tamamen yürürlükten kaldırılmasıyla II. Umumî Müfettişlik lağvedildi.

Umumî müfettişler
-----------------

* İbrahim Talî Öngören (1934-1935)
* Mehmet Kazım Dirik (1935-1941)
* Zeynel Abidin Özmen (1941-1948)

Kaynakça
--------

1. ↑  Birinci Genel Müfettişlik Bölgesi, *ibid*, s. 66, 194.
2. ↑  Bayır, Derya (22 Nisan 2016). *Minorities and Nationalism in Turkish Law*. Routledge. ss. 139-141. ISBN 978-1-317-09579-8.
3. ↑  Cağaptay, Soner (2006). *Islam, Secularism, and Nationalism in Modern Turkey; Who is a Turk*. Routledge. s. 47.
4. ↑  Pekesen, Berna; Florian, Riedler; Kravietz, Birgit (16 Aralık 2019). *The Heritage of Edirne in Ottoman and Turkish Times: Continuities, Disruptions and Reconnections*. Walter de Gruyter GmbH & Co KG. ss. 423-424. ISBN 978-3-11-063908-7.
5. ↑  "Edirne'ye Büyük emekleri geçen Trakya Bölge Valisi; Kazım DİRİK | | Edirne Tarihi". 24 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Haziran 2021.

| * g
* t
* d
Umumi müfettişlikler |
| --- |
| 
* I.
* II.
* III.
* IV.

 |
**Süreyyapaşa**, İstanbul'un Anadolu yakasında Maltepe ilçesisini kuzeyinde yer alan bir semttir.

Konum
-----

Süreyyapaşa, Zümrütevler mahallesinin batı kısmı ile Aydınevler mahallesinin doğu kısmı arasında yer bir semttir.

Tanım
-----

Özellikle bölgede yapılan lüks konut projeleri ile adını duyurmuş, bu projeler bölgeyi değiştirdiği için farklı bir semt haline gelmiştir. Bu projeler arasında önde gelenleri Nish Adalar, Narcity, Dap City, Fuaye ve Kiptaş Maltepe Konutlarıdır.

Özellikle adalar manzarasına hakim tepeleri ile zenginlerin gözde semti haline gelmiştir. Bölge Maltepe Merkez'e 5 km, Küçükyalı semtine 3,5 km uzaklıktadır.

Başlanan konut projelerinin bitimi ile yeni oluşan semtte 180.000 kişinin yaşaması beklenmektedir.

Eğitim
------

İstanbul Maltepe Üniversitesi Marmara Eğitim Köyü, Süreyyapaşa mahallesinin sınırları içerisinde kalmaktadır.

Sağlık
------

Süreyyapaşa Kalp Göğüs ve Damar Hastalıkları Hastanesi Süreyyapaşa mahallesinin sınırları içerisinde kalmaktadır.

Ulaşım
------

Bölgeye Maltepe içinden kalkan Süreyyapaşa, Başıbüyük minibüsleri ve İETT'nin 19Z, 19B, 133F, KM40 numaralı hatları ile ulaşılabilir.

| * g
* t
* d
Maltepe, İstanbul |
| --- |
| Mahalleler | 
* Altayçeşme
* Altıntepe
* Aydınevler
* Bağlarbaşı
* Başıbüyük
* Büyükbakkalköy
* Cevizli
* Çınar
* Esenkent
* Feyzullah
* Fındıklı
* Girne
* Gülensu
* Gülsuyu
* İdealtepe
* Küçükyalı Merkez
* Yalı
* Zümrütevler

 |
| Semtler | 
* Küçükyalı

 |
| Önemli cadde ve sokaklar | 
* Bağdat Caddesi

 |
**Çınar**, Ankara ilinin Akyurt ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
-------

Mahallenin adının mahallede şimdi olmayan bir çınar ağacından aldığı söylenir.Mahalle 100 ile 150 yıl önce Kalecik, Şabanözü, Kızılcahamam, Orta ve Keskin ilçelerinden gelen insanlar tarafından kurulmuştur. 1955 yılından sonra mahalleye Çankırı Orta İlçesi Yaylakent (Basdak) Kasabasından çok fazla aile Ankara'ya yakın diye gelerek yerleşmiştir. Halkının tamamı Türk ve Sünnidir.

23.07.2004 tarih ve 25531 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 2’nci maddesi gereği Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırlarını belirleyen 50 km yarıçap içinde kaldığından köy tüzel kişiliği sona ererek mahalleye dönüşmüştür.

Coğrafya
--------

Ankara iline 28 km, Akyurt ilçesine 10 km uzaklıktadır.

Nüfus
-----

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- |
| 2007 |  |
| 2000 | 502 
  |
| 1997 | - |

Dış bağlantılar
---------------

* Yerelnet15 Mayıs 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

| * g
* t
* d
Akyurt mahalleleri |
| --- |
| Merkez Mahalleler | 
* Atatürk
* Beyazıt
* Timurhan
* Yeşiltepe
* Yıldırım

 |
| Kırsal Mahalleler | 
* Ahmetadil
* Balıkhisar
* Bozca
* Büğdüz
* Çam
* Çardakbağı
* Çınar
* Cücük
* Doğanoluk
* Elecik
* Galaba
* Güzelhisar
* Haydar
* Karacakaya
* Karacalar
* Karayatak
* Kozayağı
* Kızık
* Samut
* Saracalar
* Şeyhler
* Teberik
* Uzunlar

 |
**Yolçatı** (Yunanca **Kalavrye** veya **Kalabrye** (Καλαβρύη)'den gelen eski adı **Gelevri** veya **Galivri**), İstanbul ilinin Silivri ilçesi Çanta beldesi yakınlarında bir köydür.

Tarihi
------

Yerleşim birimi Geç Antik Çağ'dan beri bilinmekte olup son zamanlara kadar Yunanca ismi *Kalavrye* veya *Kalabrye* (Καλαβρύη) veya *Galavrye*/*Galabrye* (Γαλαβρύη), *Kalabria* (Καλαβρία), *Kalovrye*/*Kalobrye* (Καλοβρύη), veya *Kalavre* (Καλαυρή) adlarıyla bilinmekteydi. 4. asrın başlarında daha sonraları komşu Selymbria'ya geçmiş olan bir başpiskoposun makamı burada olmuş olabilir. Beldenin sakinleri 532'de İmparator I. Justinianos'a karşı olan Nika İsyanı'na katılmışlardır. Burası daha sonraları 1078'de Kalavrye Muharebesi'nde, İmparator III. Nikiforos'un generali Aleksios Komnenos tarafından idare edilen ordusunun isyancı Nikiforos Bryennios'nın ordusunu yendiği yer olarak tarihe geçmiştir.

Yolçatı, bundan sonra Arap coğrafyacı al-İdrîsî tarafından *Gelivrî* olarak Selymbria'ya yakın bir yer olarak zikredilmiştir. Köyde (1922'de 212 kişi olan) Yunan ahâli, Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesine kadar yaşadı. Burada bir Tecellî Kilisesi ve adaşı hagiasma buradaydı, fakat her ikisi o zamandan sonra yok oldu.

Kaynakça
--------

Özel

1. 1 2 3 4 5 6 7  Külzer 2008, ss. 421-422.

Genel
* Külzer, Andreas (2008). *Tabula Imperii Byzantini: Band 12, Ostthrakien (Eurōpē)* (Almanca). Viyana: Österreichische Akademie der Wissenschaften. ISBN 978-3-7001-3945-4. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Şubat 2016.

| * g
* t
* d
Silivri, İstanbul |
| --- |
| Mahalleler | 
* Akören
* Alibey
* Alipaşa
* Balaban
* Bekirli
* Beyciler
* Büyükçavuşlu
* Büyükkılıçlı
* Büyüksinekli
* Cumhuriyet
* Çayırdere
* Çeltik
* Danamandıra
* Fatih
* Fenerköy
* Fevzipaşa
* Gazitepe
* Gümüşyaka
* Hürriyet
* İsmetpaşa
* Kadıköy
* Kavaklı
* Kurfallı
* Küçüksinekli
* Küçükkılıçlı
* Mimar Sinan
* Ortaköy
* Piri Mehmet Paşa
* Sancaktepe
* Sayalar
* Selimpaşa
* Semizkumlar
* Seymen
* Yenimahalle
* Yolçatı

 |
|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4831882-6
* LCCN: n2004080776
* MusicBrainz work: 4f3cc611-009f-3fa9-a47c-a27d29ef0513
* VIAF: 176350588
* WorldCat (LCCN): n2004-080776

 |

"**Like a Rolling Stone**", Amerikalı şarkıcı-söz yazarı Bob Dylan'ın 20 Temmuz 1965'te Columbia Records tarafından yayımlanan bir şarkısıdır. Şarkının yazımı, Dylan'ın 1965 Haziran'ında İngiltere'de yaptığı yorucu bir turdan bitkin bir şekilde döndüğünde yazdığı uzun bir dizeyle başlamıştır. Dylan bu taslağı dört mısra ve bir koroya ayırmıştır. "Like a Rolling Stone" birkaç hafta sonra çıkacak olan *Highway 61 Revisited* albümünün bir parçası olarak kaydedilmiştir.

Columbia Records, hem şarkının altı dakikadan fazla olan uzunluğundan hem de şarkıdaki ağır elektrik sesinden memnun olmamış ve şarkıyı çıkarıp çıkarmamakta kararsız kalmıştır. Ancak bir ay sonra popüler bir müzik kulübüne şarkının bir kopyası sızdırılmış ve DJ'ler tarafından şarkının single olarak yayımlanacağı duyurulmuştur. Radyo istasyonları bu kadar uzun bir parçayı çalmaya isteksiz olsalar da, "Like a Rolling Stone" ABD *Billboard* listelerinde 2. sıraya ulaşmış ve dünya çapında bir hit olmuştur.

Eleştirmenler, "Like a Rolling Stone"u savaş sonrası popüler müziğin en etkili bestelerinden biri olarak kabul etmiştir. Acclaimed Music'e göre, "Like a Rolling Stone" istatistiksel olarak tüm zamanların en çok beğenilen şarkısı seçilmiştir. *Rolling Stone* dergisinin "Tüm Zamanların En İyi 500 Şarkısı" listesinin 2004 ve 2010 yılları sayılarında 1. numaraya yerleşmiştir. Jimi Hendrix Experience, the Rolling Stones the Wailers ve Green Day'e kadar birçok sanatçı tarafından cover'lanmıştır.

Personel
--------

* Bob Dylan - vokaller, elektro gitar, armonika
* Mike Bloomfield - elektro gitar
* Bruce Langhorne - tef
* Al Kooper - Hammond organı
* Frank Owens - piyano
* Joe Macho, Jr. - bas gitar
* Bobby Gregg - davullar

Kaynakça
--------

1. ↑  "Top 6000 Songs of All Time". Acclaimed Music. 10 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Haziran 2017.
2. ↑  "Bob Dylan, 'Like a Rolling Stone' – 500 Greatest Songs of All Time". *Rolling Stone*. 8 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2016.
3. ↑  *Rolling Stone singing Like a Rolling Stone* (İngilizce), 10 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 10 Eylül 2021