**Bon Jovi**, 1983 yılında ABD'nin New Jersey eyaletinde gitarda Richie Sambora, bateride Tico Torres, klavyede David Bryan, bas gitarda Alec John Such'dan oluşan klasik kadrosu ile Jon Bon Jovi tarafından kurulan Amerikalı rock grubu. Grubun ilk bas gitaristi Alec John Such'ın 1994 yılında, 30 yıl boyunca grubun gitaristi ve şarkı yazımında Jon Bon Jovi'nin en önemli partneri olan Richie Sambora'nın ise 2013 yılında gruptan ayrılmasından sonra 1995 yılından beri basta Hugh McDonald 2013'ten beri gitarda ise Phil X yer almaktadır.

Jon Bon Jovi'nin 1982 yılında kaydettiği *Runaway* adındaki şarkısının New York ve çevresindeki radyo istasyonlarında en çok çalınan şarkılardan biri olmasının ardından Mercury Records ile 1983 yılında yapılan albüm anlaşmasını takiben kurulan grubun kendi adını taşıyan ilk albümü 1984 yılında yayınlandı. Grup asıl büyük çıkışını 1986 yılında yayınlanan üçüncü albümü *Slippery When Wet* ile gerçekleştirdi. Albümde yer alan *You Give Love a Bad Name*, *Livin' on a Prayer* ve *Wanted Dead Or Alive* şarkılarıyla birlikte grup dünya çapında büyük bir üne erişti. 1988 yılında yayınlanan *New Jersey* albümü de benzer bir başarı yakaladı. Grup, New Jersey albümünün ardından çıkılan dünya turnesinin sonunda, yedi yıldır aralıksız albüm çalışmaları ve arka arkaya uzun turnelerin grup üyelerinde yarattığı tahribat neticesinde bir süre ara verdi. Bu arada Jon Bon Jovi ve Richie Sambora kendi solo albümlerini yayınladılar. Jon Bon Jovi, 1990 yılında yayınlanan, *Young Guns II* filminin müziklerini içeren *Blaze of Glory* ile büyük başarı elde etmesinin ardından grubun dağılacağı söylentilerine rağmen grup dört senelik bir aradan sonra 1992 yılında yayınlanan *Keep The Faith* albümü ile müzik dünyasına geri döndü. Jon Bon Jovi'in saçlarını kısaltıp yeni bir görünüm edindiği ve grubun 80'lerdeki soundundan ve gösterişli imajından uzaklaşarak daha sade bir rock n roll imajı benimsediği *Keep The Faith* albümüyle grup 90'lı yıllarda da büyük kitlelere ulaşmaya devam etti. 1994 yılında yayınlanan *Cross Road* albümü içerisinde yer alan iki yeni şarkıdan biri olan *Always*, Amerikan müzik listeleri'nin ilk onunda altı ay boyunca yer alarak Bon Jovi kariyerinin en başarılı single çalışması oldu. 1995 yılında yayınlanan ve grubun kariyerinin en olgun albümü olarak nitelendirilen *These Days* için çıktıkları büyük dünya turnesinin ardından bir kez daha ara verme kararı alan grup, solo projelerle geçen beş senelik aradan sonra 2000 yılında yayınlanan *Crush* ve albümde yer alan *It's My Life* şarkısı ile büyük bir geri dönüş gerçekleştirerek genç ve yeni bir hayran kitlesi edindi. 2002 yılında 11 Eylül saldırılarından ilham alan ve trajedinin yaralarını sarma temalı şarkıların yer aldığı *Bounce* albümü yayınlandı. Grup, 2005 yılında yayınlanan *Have A Nice Day* albümünde yer alan *Who Says You Can't Go Home* şarkısının Country müzik dünyasındaki başarısından sonra 2007 yılında baştan sona Country etkileşimli *Lost Highway* albümünü yayınladı. 2009 yılında ise *Lost Highway* albümünün ardından grubun rock & roll'a geri dönüş olarak nitelendirdikleri 11. stüdyo albümü *The Circle* yayınlandı. Bon Jovi bu dönemde kariyerinin en büyük turnelerine imza attı. Bon Jovi, 2008 yılının bir numaralı turnesi *Lost Highway* turnesinin ardından 2010 yılının en çok hasılat elde eden turnesi olan *The Circle* turnesi ile üç sene içinde iki kez yılın en büyük turnesini gerçekleştirerek, tarihte The Rolling Stones ve Grateful Dead ile bu başarıyı elde eden üçüncü grup olmayı başardı. 2013 yılında gerçekleştirdikleri *Because We Can* turnesi de yılın en çok hasılat yapan turnesi oldu. Fakat turne esnasında grubun 30 yıllık gitaristi Richie Sambora'nın beklenmedik ayrılışından sonra grup turneyi Kanadalı gitarist Phil X ile tamamladı. Richie Sambora'nın yer almadığı ilk Bon Jovi albümü *This House Is Not For Sale* 2016 yılında yayınlandı.

Heavy Metal ile rock ve pop arasındaki boşluğu köprü görevi görerek doldurmasıyla bilinen Bon Jovi, 90'larda MTV'nin gerçekleştirdiği MTV Unplugged serisine ilham kaynağı olmuştur. Bon Jovi, kariyeri boyunca on beş stüdyo albümü, iki derleme albüm, bir akustik albüm ve bir de konser albümü yayınladı. Tüm dünyada günümüze dek 130 milyonluk albüm satışı yakalayan grup, Kuzey Amerika, Güney Amerika, Avrupa, Asya, Afrika ve Avustralya'da çeşitli şehirlerde toplam 50 ülkede 3000 konser verdi ve 35 milyon kişi canlı performanslarını izleme şansı buldu. 2018 yılında *Rock and Roll Hall of Fame* tarafından onurlandırılan Bon Jovi, 2006 yılında İngiltere'de *UK Music Hall of Fame* tarafından onurlandırıldı ve İngiliz *Q* dergisinin 2004 yılında hazırladığı *Tüm Zamanların En Büyük Elli Grubu* sıralamasında 14. sırada yer aldı. 2004 yılında Amerikan Müzik Ödüllerinde *Yaşam Boyu Onur* ödülü, 2005 yılında ise Dünya Müzik Ödülleri'nde tüm dünyada 100 milyonu aşan albüm satışları nedeniyle *Elmas Ödülü* ile onurlandırıldı.

Grubun geçmişi
--------------

### Oluşumları

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |
| Jon Bon Jovi | Richie Sambora | Tico Torres | David Bryan |

John Bongiovi, New Jersey'de ufak kulüp ve barlarda çeşitli gruplarla birlikte konserler veriyordu. Kurduğu *Atlantic City Expressway*, *The Rest* ve *John Bongiovi and the Wild Ones* isimli grupların ömrü kısa olunca 1980 yılında New York'ta Power Station stüdyolarında kuzeni Tony Bongiovi'nin yanıda çalışmaya başladı. Haftalık 50 dolar kazanan Jon Bon Jovi stüdyoda müzisyen veya teknisyen olarak çalışmıyordu, stüdyonun temizliğinden, getir götür işlerinden ve kahve servisinden sorumluydu. Bu durumdan şikayetçi olmamakla beraber çeşitli müzisyenleri izleyip bazen onlara eşlik ediyordu. Boş zamanlarda ise şarkılar besteliyor ve kiraladığı ucuz müzisyenlerle kayıtlar yapıyordu.

John Bongiovi, 1980 ile 1983 arasında 50 tane demo kaydetti. Elindeki demo kayıtlarla plak şirketleri ile görüşüp yanıt alamayınca 1982 yılının Haziran ayında bir yaz gecesi kaydettiği "*Runaway*"'i New York'ta yerel bir radyo olan *WAPP 103.5 FM* deki bir DJ'e dinletti. Şarkıyı çok beğenen Chip Hobart ismindeki DJ, şarkıyı radyonun hazırlayacağı amatör şarkıcıların şarkılarının yer aldığı derleme albüme koymaya karar verdi. Şarkı albüme girdi, Runaway kısa sürede sadece New York ve çevresinde değil Detroit, Denver, Tampa ve Minneapolis radyolarında en çok çalınan şarkılardan biri oldu.

Plak şirketleri vakit kaybetmeden John Bongiovi adıyla, grubu olmadan menajeri olmadan ve bir plak şirketi ile anlaşması olmadan tek başına *Runaway* gibi bir hiti yaratan bu gencin peşine düştü. John Bongiovi, 1 Temmuz 1983 tarihinde *Polygram/Mercury Records* ile kontrat imzaladı. Fakat bir grubu yoktu. Runaway, Power Station stüdyolarında çeşitli müzisyenlerle beraber kaydedilmişti. John Bongiovi, ilk olarak o yıllarda "Julliard" isimli müzik okulunda eğitim almakta olan lise arkadaşı David Bryan'ı grupta çalması için ikna etti. Ardından New Jersey'deki gruplarda bas gitar çalan *Alec John Such* ile tanıştı. Alec John Such'ın vasıtasıyla *Franke & The Knockouts* isimli grupta davul çalan Tico Torres'i grupta çalmaya ikna ettiler. Grup, küçük topluluklar önünde kulüp konserleri vermeye başladı. Bu konserlerden birinde izleyiciler arasında, o sıralar bir plak şirketi ile anlaşması olan fakat albümleri hiçbir zaman çıkmayacak olan "Message" isimli grupta çalan gitarist *Richie Sambora* da bulunuyordu. Richie Sambora izlediği konserden sonra John Bongiovi'nin yanına giderek birlikte çalmayı teklifi etti. John Bongiovi neden olmasın diyerek oradan uzaklaştı fakat asıl amacı onun hakkında bilgi toplamaktı. John Bongiovi' de deneyimli bir gitarist arıyordu ve birkaç gün sonra Richie Sambora'yı arayıp beraber çalmayı önerdi. Richie Sambora ilk çalışmada grup üyelerini tatmin etmişti. Böylece gelecekte grubun Jon Bon Jovi'den sonraki en popüler elemanı olacak olan gitarist Richie Sambora gruba katılmış oldu.

Plak şirketinin tavsiyesi ile John Bongiovi ismindeki "H" harfi çıkarıldı ve Bongiovi olan soyadı da daha anlaşılır bir şekle sokularak Bon Jovi'ye dönüştürüldü. Grubun ismi olarak da "Bon Jovi"'de karar kılındı. Grubun menajerliğini ise o yıllarda *Mötley Crüe*''nun menajerliğini yürüten Doc McGhee üstlenmişti. Doc McGhee, Bon Jovi ile anlaştıktan sonra tüm enerjisini Bon Jovi'yi dünyanın en büyük gruplardan biri yapmaya adadı. Grup 1983 yazında ABD'nin doğu yakasını dolaştıkları kısa bir bar turnesine çıktı. Böylece canlı şov deneyimleri artıyor kayıt için malzeme hazırlıyorlardı. Grubun menajeri Doc McGhee Bon Jovi'nin 1983 yılının Eylül ayında New York Madison Squere Garden'da gerçekleşen ZZ Top konserinde alt grup olarak çıkmasını sağladı.

### 1984-1985:Bon Jovi ve 7800° Fahrenheit

Bon Jovi 1984.
Bon Jovi'nin kendi adını taşıyan ilk albümü 21 Ocak 1984'te yayınlandı. Single olarak yayımlanan *Runaway*, Amerikan müzik listelerinde Top 40'a girerek Bon Jovi'ye kariyerinin ilk hitini kazandırdı. Grup ABD'de *Scorpions*'ın alt grubu olarak sahneye çıktı. 11 Ağustos 1984 tarihinde MSG, Whitesnake ve Scorpions ile birlikte Japonya'da "Super Rock Festivali"ne katıldılar. Bon Jovi'nin festival kapsamında verdiği konserler beklenmedik derecede büyük ilgi gördü. Albüm Japonya'da altın plak ile ödüllendirdi Bon Jovi ise Japonya'da yılın grubu seçildi. Avrupa'da ise *Kiss*'in alt grubu olarak sahne aldılar. Grup, albüm için oldukça olumlu eleştirilerde bulunan İngiliz rock müzik dergisi *Kerrang!* tarafından yılın en iyi yeni grubu seçildi. 1984 yılının Kasım ayında turne sona erdikten sonra grup hemen yeni albüm çalışmalarına başladı. Grup ikinci albümü Philadelphia'da altı haftada kaydetti.

1985'in Mart ayında grubun ikinci albümü *7800° Fahrenheit* yayınlandı. Albümün yayınlanmasını takiben grup turneye ilk albümleri ile birlikte büyük bir dinleyici kitlesi edindikleri Japonya'dan başladı. Japonya ve Avrupa'da ana grup olarak sahne aldılar ve İngiltere'de düzenlenen *Donnington Monsters of Rock* festivaline katıldılar. Grubun ilk albümü için oldukça olumlu eleştirilerde bulunmuş olan İngiliz rock müzik dergisi *Kerrang!* *7800° Fahrenheit* için ilk albümün başarısız bir imitasyonu yorumunda bulundu. Derginin Jon Bon Jovi'yi yılın seks objesi olarak seçmesi üzerine bu duruma üzüldüğünü belirten Jon Bon Jovi; en iyi besteci ya da yorumcu ödülünü almayı tercih ederdim şeklinde bir beyanatta bulunmuştu. *7800° Fahrenheit* gruba ABD'deki ilk altın plağını kazandırdı. Grup ABD'de dönemin popüler gruplarından *Ratt* ile birlikte 6 aylık bir turne gerçekleştirdi. Grup o sene *Texas Jam Festivali* ve 22 Eylül 1985 tarihinde Illinois Memorial Stadyumunda Amerikalı çiftçiler yararına düzenlenen *Farm Aid* konserine de katıldı. Jon Bon Jovi ve Richie Sambora Farm Aid için *Heart Of America* şarkısını besteledi ve sahnede bu şarkıyı seslendirdiler.

### 1986-1987: *Slippery When Wet*

 Jon Bon Jovi ve Jonathan King 1987
Grup 1985 yılının Aralık ayında turne biter bitmez üçüncü albümlerinin hazırlıklarına başladı. İki orta derecede başarılı albümden sonra grup elde edecekleri büyük başarının üçüncü albümlerine bağlı olduğunu ve bu albümün ya tamam ya devam albümü olduğunu düşünüyordu. Bunun için Loverboy ile yaptığı çalışmalarla ünlü olan Kanadalı prodüktör Bruce Fairbairn ile anlaştılar ve ilk defa profesyonel bir şarkı yazarı olan Desmond Child ile beraber çalıştılar. Grup albümü Kanada'nın Vancouver şehrinde kaydetti. 18 Ağustos 1986'da *Slippery When Wet* adı altında yayınlanan grubun üçüncü albümü, Bon Jovi'nin kariyeri için bir dönüm noktasıydı. Slippery When Wet Bon Jovi'yi zirveye taşıyan albüm oldu. ABD'de Billboard 200 albüm satış listesinde sekiz hafta 1 numarada yer alan albümden yayınlanan *You Give Love a Bad Name* ve *Livin' on a Prayer* singleları da Billboard Hot 100 single listesinde 1 numaraya kadar yükselirken ilk ona giren üçüncü single *Wanted Dead Or Alive'*ın video klibi ise MTV tarihinin en uzun süre 1 numarada kalan video klibi olmayı başardı. Albümün başarısı birçok ödülü de beraberinde getirdi. *Slippery When Wet*, 1987'de Billboard dergisi tarafından yılın en çok satan albümü olarak belirlenirken, Livin' On A Prayer, *Jukebox Association Of America* tarafından yılın en çok çalınan şarkısı olarak belirlendi. Bon Jovi ise *People's Choice Ödülleri*'nde *Yılın Rock Grubu* olarak seçilirken *MTV Video Müzik Ödülleri*'nde *Livin' on a Prayer* ile *En İyi Sahne Performansı Videosu* ödülünü, *Amerikan Müzik Ödülleri*'nde de *Yılın Grubu* ödülünü kazandılar. Slippery When Wet'in yaptığı etki sonucu grubun ilk iki albümü de ABD'de platin plak ile ödüllendirilirken bu iki albümünden yayınlanmış video kliplerin yer aldığı *Breakout: Video Singles* adındaki video kaset yılın en çok satan müzik videosu olmayı başardı.

1987 yılının Ağustos ayında İngiltere'de düzenlenen *Donnington-Monsters of Rock*'a ana grup olarak katıldılar. Grubun biste söylediği *We Are an American Band* şarkısına Kiss grubunundan Gene Simmons ile Paul Stanley, Twisted Sister grubundan Dee Snider ve Iron Maiden grubundan Bruce Dickinson eşlik etti. Konser, 70.000 kişinin katılımıyla o güne kadarki en fazla katılımın gerçekleştiği *Donnington-Monsters of Rock* festivaliydi. Turne, Eylül ve Ekim ayı içerisinde gerçekleşen Avustralya, Yeni Zelanda ve Japonya konserlerinin ardından Ekim ayında Hawai'de sona erdi. Grup, turne boyunca 200 konser vermişti. Albüm yılın en çok satan albümü turne ise yılın en başarılı turnesi idi. Daha fazla kanıtlayacak bir şey olmadığını düşünen grup bir an önce geldikleri yerin tesadüf olmadığını ve Slippery When Wet'in rastlantılarla gelen bir başarı olmadığını ispat etmek için hiç dinlenmeden yeniden stüdyoya girdi.

### 1988-1990: *New Jersey*

*Slippery When Wet* albümünün ardından iki sene sonra yayımlanan grubun dördüncü albümü *New Jersey* 13 Eylül 1988'de yayınlandı. Albüm, ABD'de 4 hafta, İngiltere'de ise 2 hafta 1 numarada yer aldı. *Bad Medicine* ve *I'll Be There for You* singleları da ABD'de 1 numaraya kadar yükseldi. Bon Jovi, Ağustos 1989'da 160.000 kişinin katılımı ile gerçekleşen *Moscow Peace Festival*'da ana grup olarak sahne aldı. Motley Crue, Scorpions, Ozzy Osbourne, Skid Row ve Cinderella gibi dönemin popüler rock gruplarının yer aldığı ve Lenin Olimpiyat Stadı'nda yapılan iki günlük etkinliğin iki amacı vardı; Rus gençleri arasında hızla artış gösteren alkol ve uyuşturucu bağımlılığına dikkat çekmek ve yıllarca kapılarını Amerikan tarzı hayata kapatan Rusya'nın kapılarını Amerikan tarzı rock n roll'a açmaktı. Nitekim Rus hükûmetinin Rusya'da konser vermesi için izin verdiği ilk batılı grup Bon Jovi oldu. *New Jersey* albümü ise Sovyet Rusya'da devlete bağlı bir şirketten yayımlanan ilk yabancı albüm oldu; daha önce ne Beatles'ın ne de Rolling Stones'un albümleri Rusya'da yayınlanmamıştı.

Aynı yıl Jon Bon Jovi ve Richie Sambora *MTV Video Müzik Ödülleri*'nde sahne alarak *Livin' on a Prayer* ve *Wanted Dead or Alive* şarkılarını sadece iki akustik gitar ile çaldılar. Büyük etki yaratan performans MTV'nin düzenleyeceği *MTV Unplugged* serisine ilham kaynağı olmuştur. Jon Bon Jovi'ye göre ise bu çok büyük bir mesele değildi şarkılarını zaten akustik gitarla yazıyorlardı bu yüzden doğallıklarını bozmadan şarkılarını akustik şekilde çalabilirlerdi. Bu performansın Unplugged serisinin başlangıcına yapmış olduğu etki kadar akustik şarkıların artışının da esas kaynağı olarak gösterilmektedir.

1988 yılının Ekim ayında İrlanda'nın Dublin şehrinde başladıkları dünya turu 1990 yılının Şubat ayında Meksika'nın Monterrey şehrinde aynı gün içerisinde verdikleri iki stadyum konseri ile sona erdi. Turne boyunca 238 konser veren grubun büyük başarılara imza attığı bir buçuk yıl süren uzun dünya turnesi sonunda grup üyeleri hem bedenen, hem zihnen, hem de duygusal olarak iflasın eşiğine gelmişlerdi. Turne esnasında sık sık kavga etmişler ve kopma noktasına gelmişlerdi. Turne bittiğinde grubun geleceği belirsizdi. Grup üyeleri birbirine *hoşça kal* bile demeden beşi de farklı uçaklara binip kendi yollarına gittiler.

Richie Sambora, ilerleyen yıllarda yaptığı bir demeçte grubun New Jersey turnesinin sonundaki halini şöyle anlatmıştır;

> *Geriye dönüp o zamanlara baktığımda çok kötü olayların olduğunu hatırlıyorum. Turne bittiğinde hepimiz birer yaşayan ölüye dönmüştük. Turne bittiğinde birbirimize hoşça kal bile demedik. Hepimiz farklı uçaklara bindik. Kimse umursamıyordu.*
> 
> 

### 1990-1991: Gruptaki sorunlar

New Jersey turnesinin ardından grup ilk defa yeni albüm çalışmaları için stüdyoya girmeyip ara vermeyi uygun görmüştü. Fakat bu arada Jon Bon Jovi hiç hesapta yokken *Young Guns II* filminin müziklerini hazırlamaya başladı. *Young Guns II* filminin müziklerini içeren Jon Bon Jovi'nin ilk solo albümü Blaze of Glory, 1990 yılının Temmuz ayında yayımlandı. Albümden yayınlanan ilk single *Blaze of Glory*, Amerikan müzik listelerinde bir numaraya kadar yükseldi. Jon Bon Jovi, *Blaze of Glory* şarkısı ile en iyi film müziği dalında Altın Küre Ödülü'nü, Amerikan Müzik Ödülleri'nde ise *En iyi Pop/Rock Şarkısı* ödülünü kazandı ve Grammy ile Oscar'a aday oldu.

Jon Bon Jovi'nin grubu olmadan büyük başarılara imza atması grubun dağıldığı söylentilerine sebep olmuş ve grubun geleceği hakkında soru işaretleri uyandırmıştı. Menajer Doc McGhee, 31 Aralık 1990'da Japonya'da gerçekleşecek bir yeni yıl konseri için grubu tekrar bir araya getirdi. Amerikan medyası bu konsere büyük ilgi gösterdi ve sırf Jon Bon Jovi ve Richie Sambora'nın arasındaki soğukluğu ve grubun içinde bulunduğu karışıklığı daha yakından takip edebilmek için Japonyaya kadar gittiler. Grup üyeleri bir birleri ile konuşmuyorlardı ve sahne arkasında beşi de farklı odalarda oturuyorlardı. Son olarak Jon Bon Jovi sahne alacağı Oscar ödül töreni için grubu 1991 yılının Mart ayında bir araya getirdi. Fakat ödül töreninden sonra Jon Bon Jovi para için de olsa bir daha bu saçmalığı yapmayacağım dedi ve tüm grup üyeleri kendi yollarına gitti. Jon Bon Jovi başarılı bir solo albüm ve gelen ödüllere rağmen mutlu değildi, depresyona girmişti. Ünlü olmanın hayal ettiği gibi bir şey olmadığını ve rock'n'roll yaşam tarzının kendisine zarar verecek bir yönü olduğunu anlamaya başladı. Gruptan ayrı kaldığı süre boyunca fiziksel ve duygusal olarak kendini onarmaya çalışan Jon Bon Jovi kafasını dinlemek için 1991 yazında tüm ABD'yi kapsayan bir motosiklet turuna çıktı. Daha önce gitmediği yerlere giderek değişik insanlarla tanışarak yapacağı yeni besteler için değişik ilham kaynakları aradı. Bu gezi onun içinde bulunduğu karanlık dönemden çıkmasında büyük rol oynadı.

1991'de *Netherworld* filminin müziklerini hazırlayan David Bryan Güney Amerika parazitinin sebep olduğu bir hastalık nedeniyle iki hafta boyunca hastanede yattı. Alec John Such ise geçirdiği motosiklet kazasının ardından bas tutuşundaki kritik bir sinirini zedeledi. Alec bu sebepten dolayı bas tutuşunu ve gitar çalış pozisyonunu değiştirmek zorunda kaldı. Richie Sambora ise ilk solo albümü *Stranger in This Town*'ı 1991 yılının Eylül ayında yayınladı. Blues etkilerinin oldukça fazla hissedildiği albümde davul ve klavyede Richie Sambora'nın Bon Jovi'den grup arkadaşları olan Tico Torres ve David Bryan da yer alırken *Mr. Bluesman* şarkısında ise en büyük idolü Eric Clapton çalmıştır. Sambora, 1991 yılının sonunda albümü desteklemek için kısa bir Amerika turnesine çıktı.

Grup, 1991 yılının Eylül ayında MTV Video Müzik Ödülleri tarafından yaşam boyu onur ödülü ile onurlandırıldı. Fakat Jon Bon Jovi bu fikirden hiç hoşlanmamıştı. Yıllar sonra verdiği bir demeç esnasında o gün hakkında şu yorumu yapmıştı;

> *MTV ödüllerine gittik. Bize yaşam boyu ödülünü layık görmüşlerdi. Ne yapmıştık ki? Dört tane albümümüz vardı ve birbirimizle anlaşamıyorduk bile. Fark ettim ki oraya çağrılmamızın tek nedeni reytingleri yükseltecek olmamızdı. Oraya gittik ve ben gruptakilerle oturmak istemiyordum, zaten onlar da benim yanımda durmak istemiyorlardı. İyice sinirlenmiştim. Çıkıp ödülü aldım, sahneden indim ve orada tanıdığım bir kıza verdim o ödülü. Sonra limuzine bindik ve menajerimiz bazı değişikliklerin şart olduğunu söyledi. Ben de evet, harika fikir deyip, ekledim: İlk değişiklik şu: Kovuldun*
> 
> 

Jon Bon Jovi kritik bir kararla ödül töreninden sonra grubun başarısında büyük rol oynamış olan ve grubun sekiz yıldır menajerliğini sürdüren Doc McGhee'nin işine son verdi. Grubun *McGhee Entertaintment* ile olan bağlarını tamamen kopardı. Bon Jovi'nin müziğine, kararlarına, imajına karşmayacak ve Jon Bon Jovi'den habersiz kararlar almayacak olan "*Bon Jovi Manegement*"ı kurdu. Bu tarihten itibaren kendi menajerlik sistemi ile yola devam eden Jon Bon Jovi, daha etkin bir rol oynama kararı aldı. Jon Bon Jovi, 1991 yılının Ekim ayında, kariyerine solo olarak devam etmesi ya da Hollywood'a giderek şansını oyunculukta denemesi gerektiği yönündeki baskılara aldırış etmeyerek grubu yeniden bir araya getirme kararı aldı. Grubun yüzleşip aralarındaki sorunları çözmesi ve kötü anıları silmesi tam üç ay aldı. Richie Sambora, ilerleyen yıllarda verdiği bir demeçte o günler ile ilgili olarak şu yorumda bulunmuştur;

> *New Jersey turnesinin ardından tükenmiştik. Müzik dünyasından da bir birimizden de bezmiştik ama hiçbir zaman bir birimiz için senden nefret ediyorum kelimesini kullanmadık. Hep neden sorusunu sorarak işleri yoluna koymak için çaba sarf ettik. Bu şekilde bitmeyeceğini biliyordum nasıl ve ne zaman olacağını bilmiyordum ama yeniden bir araya geleceğimiz biliyordum* 
> 
> 

### 1992-1993: Geri dönüş ve *Keep the Faith*

Bon Jovi 1992.
Son albümlerinin üzerinden dört sene geçmiş olan Bon Jovi'nin müzik dünyasından uzak kaldığı dönemde müzikal trendler radikal bir şekilde değişmişti. Alternatif Rock ve Grunge müziğin yükselişiyle birlikte bu tarz gruplar 80lerin abartılı görsel tarzını tamamen reddedip çok daha sade bir imaj sunuyorlardı. MTV ve radyoların ilgisini yeni tarza doğru kaydırdığı bu günlerde yeni albümleri için stüdyoyaya girmeye hazırlanan Jon Bon Jovi grubu bir araya getirdiğinde yaptığı konuşmada, sadece bir rock n roll grubu olacağız eğer inanıyorsanız bir Rolling Stones olabiliriz diyerek grubun yeni vizyonu bu şekilde açıkladı. Grup 1992 yılının Ocak ayında yeni albümün hazırlıklarına başladı. Prodüktörlüğünü Bob Rock'ın üstlendiği yeni albüm de önceki iki albümlerinde olduğu gibi ve Kanada'nın Vancouver şehrinde *Little Mountain Stüdyoları*'nda kaydedildi. Bon Jovi'nin beşinci albümü *Keep the Faith* 3 Kasım 1992'de satışa sunuldu. Albümün tanıtımı için MTV ve ABD'deki 130 radyo tarafından aynı anda yayınlanan bir konser gerçekleştirildi. Yarı akustik yarı elektrik ve yer yer cover şarkıların yer aldığı bu *unplugged* tadındaki konser 1993 yılında Keep the Faith: An Evening with Bon Jovi adında bir video kaset olarak yayınlanmıştır. Grup, albümün promosyonu için hem de köklere geri dönüş olması amacıyla ABD'de küçük kulüpleri kapsayan kısa bir bar turnesine çıktı. Son turnelerinin üzerinden yaklaşık üç sene geçtiği için grup biraz da ısınmak adına bu kısa turneyi gerçekleştirdi. Albümün yayınlanmasıyla birlikte grubun geçirmiş olduğu değişim şaşkınlıkla karşılandı. Jon Bon Jovi saçlarını kısaltıp yeni bir görünüm edinmişti. Grup 80'lerdeki imajı ve soundundan uzaklaşarak daha sade bir rock n roll imajıyla birlikte daha klasik bir hard rock soundu deniyordu. Piyano baladları ve uzun gitar soloları içeren epik tarzda şarkılar ve kişisel şarkı sözleriyle dikkat çeken albüm grup üyelerinin otuzlu yaşlarına gelmiş olmalarının da etkisi ile hem şarkı sözleri, hem de sound olarak o güne kadarki en olgun Bon Jovi albümüydü. Müzik medyası grubun müzikal açıdan değişimini ön plana çıkarırken magazin basını Jon Bon Jovi'nin saçlarını manşetlere taşıdı. Dünyaca ünlü haber kanalı CNN Jon Bon Jovi'nin saçlarını kestirmesini ana haber bültenine taşıdı.

Jon Bon Jovi, o dönemde grubun yeni müzikal yönelimi hakkında şunları söylemiştir;

> *Birileri vay be bu adamlar yeni bir şeyler deniyor diyeceklerini düşünmüştüm ama eski şarkıları çaldıktan sonra yeni şarkılara insanların tepkisiz kalması alışık olduğum bir şey değildi. Bu yüzden her gece sahneye çıkıp Keep The Faith'in iyi bir şarkı olduğunu kanıtlamaya çalıştım. Bundan beş sene önce kesinlikle Bed Of Roses ve Dry County gibi şarkılar yazamazdım bunda olgunlaşmanın etkisi büyük. Sözler bence önceki albümlerimize oranla daha iyi, hatta en iyileri. Çünkü ruhsal bir temizlenme söz konusu. Bu albümden önceki son iki buçuk yılı, kim olduğumu, içinde bulunduğum durumu düşünerek geçirdim.* 
> 
> 

Keep The Faith değişen müzikal trendlere rağmen Bon Jovi'nin müzik dünyasındaki yerini sağlamlaştırdı. ABD'de iki platin plak ile ödüllendirilen albümden yayınlanan ilk single *Keep The Faith* Billboard Mainstream Rock Tracks listesinde 1 numaraya yükselirken ikinci single *Bed Of Roses* Billboard Hot 100 single listesinde 6 hafta ilk onda yer alarak grubun kariyerinin en büyük hitlerinden biri oldu. Bon Jovi, Keep The Faith turnesi ile birlikte daha önce hiç çalmadıkları ülkelerde de konserler verdi. Grup, Keep The Faith turnesi kapsamında Tayvan, Hong Kong, Tayland, Filipinler, Singapur, Guatemala, Venezuela ve Kosta Rika'da kariyerinde ilk kez sahne alırken 13 Eylül 1993 tarihinde BJK İnönü Stadyumu'nda gerçekleşen konserle de Türkiye'deki ilk konserini gerçekleştirdi. Grup New Jersey turnesinde yaşadığı sorunları bu turnede yaşamamak için her ayakta en az 10 gün ara verip evlerine dönüp aileleriyle ve arkadaşlarıyla vakit geçirmeye özen gösterdi. Bu onların hem zihin olarak hem de ruhsal olarak zinde kalmalarına yardımcı oldu. Grup 2,5 milyon biletin satıldığı Keep the Faith turnesi boyunca 37 ülkede 177 konser vermişti.

### 1994-1995: *Cross Road* ve *These Days*

1994 yılının Ekim ayında grubun en büyük hitlerinin yer aldığı best of albümü *Cross Road* yayınlandı. Albümde yer alan iki yeni şarkı *Always* ve *Someday I'll Be Saturday Night* büyük ilgi topladı. Amerikan müzik listeleri'nin ilk onunda 6 ay boyunca yer alan *Always*, Bon Jovi'nin kariyerinin en başarılı single'ı olmayı başardı. İngiltere'de 1994 yılının en çok satan albümü olan *Cross Road*, dünya genelinde de büyük satış rakamlarına ulaşarak Bon Jovi'ye o sene Dünya Müzik Ödülleri'nde yılın en çok satan rock grubu ödülünü kazandırdı.

*Cross Road* albümünün yayınlanışından kısa bir süre sonra Bon Jovi'nin 11 yıllık bas gitaristi Alec John Such gruptan ayrıldı. Alec John Such'ın ayrılışı ile ilgili olarak, Jon Bon Jovi'nin onun bas çalışını sürekli eleştirmesinden şikayetçi olduğu ve Jon Bon Jovi'nin onun bas çalışının berbat olduğunu düşündüğü gibi medyaya yansıyan olumsuz haberlerle ilgili Jon Bon Jovi şu yorumu yapmıştır;

> *Medyaya yansıyan haberleri görünce üzüldüm çünkü biz bu tarz bir grup değiliz. Alec artık yorulmuştu ailesi ile daha fazla zaman geçirmek istiyordu. Onun yerine gruba bir bas gitarist almadık çünkü biz bir aileyiz ailede bir bireyin yeri doldurulamaz.*
> 
> 

Gruptan ayrılma nedenini diğer grup üyeleriyle arasındaki yaş farkından kaynaklandığını söyleyen Alec John Such ise ayrılışı ile ilgili bir röportajda şunları söylemişti;

> *Gruba katıldığımda 31 yaşındaydım. Grubun geri kalanından 10 yaş daha yaşlıydım.43 yaşıma gelmiştim ve artık tükenmeye başladım. Bu yaptığımız şeyi iş gibi hissetmeye başladım ve artık çalışmak istemedim. Başlangıçta bir gruba girmemin nedeni zaten çalışmak istemememdi.*
> 
> 

Alec John Such'ın yerine gruba resmi olarak yeni bir bas gitarist alınmadı. 1995'ten beri Bon Jovi albümlerinde ve konserlerinde Hugh McDonald bas gitar çalmaktadır. Alec John Such'tan sonra grup dışı bir basçıyla yola devam kararı alan Bon Jovi, 1995 yılının Nisan ayında kariyerinin en başarılı turnelerinden birine başladı. Grup Asya'dan başladığı dünya turnesi esnasında Hindistan, Güney Kore ve Endonezya'da kariyerinin ilk konserlerini verdi. Turnenin Avrupa ayağında 23, 24 ve 25 Haziran 1995 tarihlerinde Londra'da Wembley Stadyumu'nda üç gece üst üste kapalı gişe konser vererek bu stadyumda üç gece üst üste kapalı gişe konser veren ilk ve tek grup olarak tarihe geçtiler. Wembley konserlerinin biletleri beş ay önceden tükenmişti ve toplamda 216 bin bilet satılmıştı. Grubun kariyerinin zirve noktalarından olan bu Wembley konserleri filme çekildi ve "*Live From London*" adı altında VHS ve daha sonra DVD olarak satışa sunuldu.

Turne esnasında 1995 yılının Haziran ayında grubun altıncı stüdyo albümü *These Days* yayınlandı. Şarkı sözleri açısından grubun en karanlık albümü olarak nitelendirilen *These Days* birçok eleştirmene göre, grubun en keskin ve oturmuş albümüydü. *These Days* ABD'ye nazaran İngiltere'de çok daha büyük başarı yakaladı. These Days, henüz 1 haftadır 1 numarada olan Michael Jackson'ın History albümünü 1 numaradan indirerek İngiltere albüm listelerine 1 numaradan giriş yaptı ve 4 hafta 1 numaradaki yerini korudu. Albümden yayınlanan beş single'dan *This Ain't A Love Song*, *Something For The Pain*, *Lie To Me* ve *These Days* olmak üzere dördü İngiltere single listelerinde ilk ona girdi. Yılın en çok beklenen albümü olarak nitelendirildiği İngiltere'de müzik medyasının albüme gösterdiği reaksyon oldukça büyük olmuştur. İngiliz, *Q* dergisi albüme 5 yıldız vererek *These Days'*e sene sonunda hazırladığı 1995 yılının en iyi albümleri sıralamasında Blur grubunun "The Great Escape" albümünün ardından ikinci sırada yer vermiştir. Bon Jovi o sene İngiliz Hard Rock/Heavy Metal dergisi *Kerrang!*ın düzenlediği ödüllerde *Dünyanın En İyi Grubu* ödülüne laik görüldü. *BRIT Ödülleri*nde "En İyi Uluslararası Grup", *MTV Avrupa Müzik Ödülleri*nde ise "En İyi Rock Grubu", ödüllerini kazandı. Grubun 43 ülkede 126 konser verdiği dünya turnesi 1996 yılının Temmuz ayında sona erdi.

### 1997-2000: Solo çalışmalar

These Days turnesinden sonra grup bir kez daha ara verdi ama karar bu defa biliçliydi grup üyeleri arasındaki herhangi bir olumsuz ilişkiden kaynaklanmıyodu. Her elemanın kendi solo projelerine ağırlık vereceği üç senelik bir döneme girildi. İlk solo albüm, Jon Bon Jovi'den geldi. 17 Haziran 1997'de Jon Bon Jovi ikinci solo albümü *Destination Anywhere*'i yayınladı. Jon Bon Jovi tüm bu müzik çalışmaları arasına sinema projelerinide sıkıştırmayı ihmal etmedi ve çeşitli filmlerde rol aldı.

1998'de Richie Sambora da ikinci solo albümü *Undiscovered Soul*'u yayımladı. Tico Torres ise müzik dışı hobilerinde ciddi bir aşama kaydediyor sanat çevrelerinde saygıdeğer bir ressam/heykeltıraş olarak boy gösteriyordu. David Bryan'ın 1999 yılında evinde geçirdiği bir testere kazası sonucu neredeyse parmakları parçalanıyordu. Bir yıl süren terapi ve rahabilitasyonun ardından parmaklarını hareket ettirme yetisini geri kazandı klavyesine geri döndü. David Bryan bu dönemde *Ed Tv* filminin soundtrack çalışması olan grubun *Real Life* şarkısının kaydında ve klibinde yer alamamıştır. David Bryan 2000 yılında ikinci solo albümü "*Lunar Eclipse*"'i yayımladı.

### 2000-2003: *Crush* ve *Bounce*

Jon Bon Jovi ve Richie Sambora sahnede O2 Arena, Londra, 2010.
Grup, beş sene aradan sonra çıkacak ilk albümleri için 1999 yılında stüdyoya girdi. 13 Haziran 2000'de grubun yedinci stüdyo albümü  *Crush* yayınlandı. Albümde yer alan "*It's My Life*" şarkısı büyük bir ilgiye neden oldu. *It's My Life*, Bon Jovi'nin yıllar süren kariyeri boyunca eğilimlerin sürekli değişmesine rağmen müzik dünyasındaki kalıcılığının simgesi oldu. It's My Life ile grup *VH1 Ödülleri*nde yılın videosu ödülünü kazandı. Gruba "En İyi Rock Albümü" ve "En İyi Rock Şarkısı" dallarındaki kariyerinin ilk Grammy adaylıklarını getiren *Crush*, iyi bir ticari başarı elde edip Bon Jovi'ye bu dönemde genç ve yeni bir hayran kitlesi kazandırdı. Bu hayran kitlesi ilerleyen yıllarda "*Crush Generation*" (Crush Nesli) olarak adlandırılmıştır. Grup albüm sonrası geniş çaplı bir dünya turuna çıktı. Londra'nın tarihi stadı Wembley'de iki kapalı gişe konser verdiler. Bu konserlerin önemi Wembley Stadyumu yıkılmadan önceki yapılan son etkinlik ve konserler olmasıydı. Grup turnedeyken İsviçre'nin Zürih kentinde verdikleri konser *The Crush Tour* adında DVD olarak yayımlandı. 1985'ten bu yana verdiği konserlerin kayıtlarının derlendiği ve grubun kariyerinin ilk konser albümü olan One Wild Night Live 1985-2001, 2001 yılının Mayıs ayında yayımladı. Turne, New Jersey'de Giants Stadyumu'nda verilen iki kapalı gişe konserle sona erdi. VH1 bu konserleri canlı yayınladı ve o gece ABD genelinde en çok izlenen ikinci program olarak izlenme rekorları kırdı.

2001 yılının Eylül ayında grubun yeni albümleri için çalışmak üzere stüdyoya kapandığı sırada patlak veren 11 Eylül Olayları'ndan sonra Jon Bon Jovi ve Richie Sambora daha çok 11 Eylül trajedisini anlatan ve yaraları sarmak amacı taşıyan şarkılar bestelediler. Bir önceki albüm *Crush*'a yöneltilen grubun o güne kadarki en fazla pop etkileşimli albümü olduğu şeklindeki eleştirilere karşılık Richie Sambora'nın daha agresif bir gitar soundu benimsediği ve daha sert şarkılar içeren grubun sekizinci stüdyo albümü *Bounce* 23 Eylül 2002'de yayımlandı. Albüm, New Mexico'da oldukça olumsuz hava şartlarında çekilen video klibyle dikkat çeken "Everyday"'in ve grubun bir önceki albümü Crush ile elde ettiği yeni hayran kitlesinin de etkisiyle ABD'de Billboard 200 albüm satış listesine 2 numaradan giriş yaprak ABD'de grubun kariyerinin o ana kadar ki en yüksek liste girişini gerçekleştirdi. Grup, *Bounce* albümü için gerçekleştirdikleri oldukça başarılı geçen büyük dünya turnesi esnasında birçok şehirde kariyerinde ilk kez akustik ve yarı akustik yarı elektirk konserler verdi. *Londra Hyde Park*'ta 92.000 kişi önünde verdikleri tarihi konser turnenin önemli anlarındandı.

Grubun Bounce albümü için çıktıkları turnenin sona ermesinden hemen sonra 2003'ün Kasım ayında grubun eski hitlerinin akustik sürümlerinin yer aldığı This Left Feels Right yayımlandı. 2004 yılının Kasım ayında grubun yirminci yılı nedeniyle dört cd ve bir dvd'den oluşan 100,000,000 Bon Jovi Fans Can't Be Wrong adında daha önceki albümlerde kullanmadıkları şarkılardan oluşan bir kutu seti yayımlayan grup, 2004 yılında Amerikan Müzik Ödülleri'nde sahne alıp "Yaşam Boyu Onur"; 2005 yılında Dünya Müzik Ödülleri'nde de "Diamond Award" (100 milyonun üzerinde albüm satanlara verilen bir ödül) ödüllerine layık görüldü. 2005 Temmuzu'nda politikacıların dikkatini Afrika'daki yokluğa çekmek ve büyük bir bağış toplamak için düzenlenen *Live 8*'te sahne aldılar.

### 2005-2008: *Have a Nice Day* ve *Lost Highway*

Jon Bon Jovi ve Richie Sambora Dublin konseri'nde (2006).
Grubun dokuzuncu stüdyo albümü *Have a Nice Day* 19 Eylül 2005'te yayımlandı. Have A Nice Day ilk haftasında ABD'de Bon Jovi kariyeri'nin o güne kadarki en iyi ilk hafta satışını gerçekleştirerek Billboard 200'e 2 numaradan giriş yaptı ve platin plak ile ödüllendirildi. Albüm, Japonya, Almanya, Avustralya ve Kanada başta olmak üzere toplam 15 ülkede listelere 1 numaradan giriş yaparken 30 ülkede ilk onda yer aldı.

Albümden yayımlanan ikinci single "Who Says You Can't Go Home", 2007 yılında *Peoples Choice Ödülleri* 'nde *Yılın Rock Şarkısı* seçilirken gruba *Grammy* Ödülleri'nde *En İyi Country İşbirliği* ödüllerini kazandırdı ve grubu Amerikan Country müzik endüstrisinin en önemli ödülleri olan *CMT Ödülleri* ve *CMA Ödülleri* sahnelerine taşıyıp çeşitli ödüller kazandırdı. Kasım 2005-Ağustos 2006 arası süren iki milyon biletin satıldığı "Have a Nice Day Turnesi" toplamda 153 milyon dolar hasılat yaparak Rolling Stones'un *A Bigger Bang* ve Madonna'nın *Confessions Tour* turnelerinin ardından 2006 yılın en çok hasılat yapan üçüncü turnesi olmayı başardı.

Bon Jovi, 14 Kasım 2006'da daha önce Beatles, Rolling Stones, U2, Madonna ve Elvis Presley gibi efsane isimlerin yer aldığı *UK Music Hall of Fame* tarafından onurlandırıldı ve 7 Temmuz 2007'de Küresel Isınma'ya karşı mücadelede dünya insanlarını bilinçlendirmek, durumun ciddiyetini vurgulamak amacıyla düzenlenen *Live Earth*'ün New York sahnesinde yer aldılar.

Bon Jovi,*Have a Nice Day* albümünde yer alan *Who Says You Can't Go Home* şarkısının country müzik dünyasındaki başarısından sonra baştan sona Country etkileşimli bir Bon Jovi albümü yapmaya karar verdi. Jon Bon Jovi ve Richie Sambora Amerikan country müzik endüstirisinin kalbi olan Nashville'e gittiler ve bu tarz şarkılar bestelediler. *(You Want to) Make a Memory*'nin ilk single olarak yayımlandığı, grubun onuncu stüdyo albümü *Lost Highway* 19 Haziran 2007'de yayımlandı. Lost Highway ABD'de Billboard 200 listesine 1 numaradan giriş yaparak bu listeye 1 numaradan girmeyi başaran ilk Bon Jovi albümü oldu. Grup, Lost Highway albümü için turneye çıkmayı planlamamıştı fakat albümün başarısı üzerine *Have a Nice Day* turnesinin üzerinden bir yıl geçmiş olmasına rağmen yeniden turneye çıktılar. 2007 yılının Kasım ayı ile 2008 yılının Temmuz ayı arasında gerçekleşen ve grubun 2.157.675 hayranıyla buluştuğu Lost Highway turnesi 210.6 milyon dolarlık kazançla 2008 yılının en çok hasılat yapan turnesi olmayı başardı. Grubun bu turne esnasında konser verdiği Londra'da yeni inşa edilen O2 Arena'nın açılış konserinin biletleri 30 dakika içinde tükendi. 2007 Ekim ve Kasım ayları içerisinde New Jersey, Newark'ta açılan Prudential Center'da verdikleri on konser 2007 yılının en çok hasılat yapan olayı olurken ABD tarihinin en çok hasılat yapan altıncı etkinliği olmayı başarmıştır.

Richie Sambora ve Jon Bon Jovi 2009 Tribeca Film Festivalinde.
### 2009-2010-2011:The Circle & Greatest Hits

Jon Bon Jovi ve Richie Sambora 2009 yılının Haziran ayında şarkı sözü yazarları ve bestecilerin onurlandırıldığı *Songwriters Hall Of Fame* tarafından ödüllendirildiler. Grubun, 25. yılına ithafen hazırlanan *When We Were Beautiful* isimli belgesel ve 197 sayfalık kitap ile birlikte country denemesi Lost Highway albümünün ardından grubun rock & roll'a geri dönüş olarak nitelendirdikleri 11. stüdyo albümü *The Circle* Kasım ayı içerisinde yayımlandı ve ABD'de Billboard 200 albüm satış listesine 1 numaradan giriş yaptı. The Circle albümü için çıktıkları 146 konserlik dünya turnesi ile grup Keep The Faith ve These Days turnelerinden beri kariyerinin en geniş kapsamlı dünya turnelerinden birini gerçekleştirdi. Grup turne esnasında Londrada O2 Arenada 12 gece kapalı gişe konser verirken New Jersey'de yeni inşa edilen New Meadowlands stadının açılışını verdiği 4 konserle gerçekleştirdi. 2010 yılının ekim ayında *The Circle Tour: Live From New Jersey* adı altında grubun New Jersey New Meadowlands Stadında verdiği konser ABD'de sinemalarda gösterime girdi. The Circle turnesi $146.507.388 hasılat ve toplam 1.591.154 bilet satışı ile 2010 yılının en çok hasılat yapan turnesi oldu ve böylece grup 2008 yılının bir numaralı turnesi Lost Highway turnesinin ardından üç sene içinde iki kez yılın en büyük turnesini gerçekleştirerek, tarihteki Rolling Stones ve Gretaful Dead ile bu başarıyı elde eden üçüncü grup olmayı başardı.

İki cd'den oluşan ve grubun kariyerinin en büyük hitlerinin yanı sıra bu albüm için yazılmış dört yeni şarkıyı içeren Greatest Hits albümü 2010 yılının Ekim ayında yayımlandı. Grup Kasım ayı içinde MTV Avrupa Müzik Ödülleri tarafından "*Global Icon*" ödülü ile onurlandırıldı. Bon Jovi, 2011 Avrupa turu kapsamında 8 Temmuz 2011'de Türk Telekom Stadyumu'nda gerçekleşen ilk büyük konser etkinliği ile 40 bin kişiye unutulmaz bir konser verdi. Konserde, Bon Jovi'ye ön grup olarak Redd eşlik etti. Grup 2011 turnesi ile 68 kapalı gişe konser, 1.851.385 bilet satışı ve 192.947.951 hasılat ile 2011 yılının en çok hasılat yapan ikinci turnesinin sahibi olmayı başardı. Grup 2010-2011 yıllarını kapsayan tüm turne boyunca 146 konser verdi ve toplamda 3.705.757 bilet satılıp 375.138.461 milyon dolar hasılat elde edildi.

### 2012-2013: What About Now? ve Richie Sambora'nın Gruptan Ayrılışı

Richie Sambora Fender Telecaster gitarı ile
Greatest Hits turnesinin ardından grup, yeni bir albüm için 2012 yazından itibaren stüdyoya girdi. California ve New Jersey'deki kayıt sürecinin ardından What About Now 11 Mart 2013'te Island Records tarafından satışa sunuldu. Albüm başta Amerikan Billboard listeleri olmak üzere birçok ülkede listelere 1 numaradan giriş yaptı. Grup albümden yayınlanan ilk single olan Because We Can'in adını taşıyan ve 101 konserden oluşan Because We Can Turnesi için 2013 yılının Şubat ayında Kuzey Amerika'dan turneye başladı. Ancak Richie Sambora henüz turnenin başında Nisan ayında kişisel sorunları nedeni ile kızına ve kendi işlerine daha fazla vakit ayırabilme gerekçesi ile turnenin geri kalan konserlerine katılmayacağını açıkladı. Richie Sambora'nın turneye devam etmeme kararı ile ilgili tatmin edici bir açıklama gerek Richie Sambora gerek Jon Bon Jovi tarafından yapılmadı. Jon Bon Jovi, Richie Sambora'nın ayrılışı ile ilgili olarak bir programda şöyle bir beyanatta bulunmuşttu.

> *Richie bunu beni incitmek için veya David ya da Tico'yu incitmek için yapmadı, kişisel nedenlerle yaptı. O kovulmadı kapı her zaman açık*
> 
> 

Turne boyunca Richie Sambora yerine sahnede gitarda gruba Phil X eşlik etti. Richie Sambora'nın olmamasına rağmen turne büyük ticari başarı elde ederek 2013 yılının en çok hasılat yapan turnesi olmayı başardı.

### 2015-2019: Burning Bridges ve This House Is Not for Sale

Bon Jovi, Madison Squere Garden 2017
31 Temmuz 2015'te Bon Jovi, "*We Don't Run*" ve "*Saturday Night Gave Me Sunday Morning*" adlı iki single yayınladı. Yeni albümün yeni şarkıların yanı sıra daha önce yayınlanmamış ve tamamlanmamış şarkılardan oluşacağı ve Bon Jovi'nin 32 yıllık plak şirketi Mercury Records tarafından yayınlanan son albümü olacağı açıklandıktan sonra 31 Ağustos 2015 tarihinde  *Burning Bridges*  yayınlandı. Jon Bon Jovi'ye göre albüm, "daha önce yaptıkları fakat tamamlanmış şarkılar ve We Don't Run gibi birkaç yeni şarkı ile bir "hayran albümü" görevi görüyordu.

Richie Sambora'nın ayrılışından sonra yayınlanan ilk Bon Jovi albümü olan *This House Is Not For Sale* Kasım 2016'da yayınlandı. Albümde gitar kayıtları, Richie Sambora'nın ayrılışından itibaren konserlerde grupla beraber çalan Kanadalı gitarist Phil X tarafından çalındı. Albüm aynı zamanda Hugh McDonald ve Phil X'in resmi üye olarak yer aldıkları ilk Bon Jovi albümüydü. Hugh Mc Donald 1995 tarihinde yayınlanan These Days albümünden beri Bon Jovi albümlerinde bass gitarları çalmaktaydı ancak ilk defa bu albümde resmi bir grup üyesi olarak yer aldı. Bu albüm de ABD'de Billboard 200 listesine bir numaradan giriş yaptı. Albümü, 16 Aralık 2016'da yayınlanan üçüncü canlı albümleri This House Is Not for Sale – Live from the London Palladium izledi. Kasım 2016'da Island Records ve Universal Music, Bon Jovi'nin tüm stüdyo albümlerini plak formatında yeniden düzenlenmiş versiyonlarda yayınladı; bu albümler, ilk albüm Bon Jovi'den (1984) What About Now'a (2013) kadar olan 32 yıllık kariyerlerini kapsıyordu. 10 Şubat 2017'de ise Bon Jovi: The Albums adlı 25 LP'lik bir kutu seti yayınlandı. Bu sette Bon Jovi'nin 13 stüdyo albümü, Burning Bridges (2015) derlemesi, iki Jon Bon Jovi solo albümü (Blaze of Glory ve Destination Anywhere) de plak formatında yer almaktadır. 13 Aralık 2017'de, Bon Jovi'nin hayran oylamasını 1,1 milyondan fazla oyla kazandıktan sonra 2018'de Rock and Roll Hall Of Fame'e alınacağı açıklandı. Jon Bon Jovi, grubun eski üyeleri Richie Sambora ve Alec John Such'ı da Rock and Roll Hall of Fame törenine grupla birlikte katılmaya davet etti.

### 2020 ve Sonrası

9 Mart 2019'da Jon Bon Jovi, sosyal medya aracılığıyla grubun 2020'nin başlarında piyasaya sürülecek olan on beşinci stüdyo albümünü kaydetmek için stüdyoya geri döndüğünü duyurdu. Ağustos 2019'da albümün adının 2020 olacağını duyurdu. Çıkış tarihi 15 Mayıs 2020 olarak planlandı. Bon Jovi: 2020 Turu, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki arenalardaki tarihlerle birlikte 15 Ocak 2020'de resmi olarak duyuruldu. Biletler 14 Ocak 2020 saat 10.00'da halka satışa sunuldu. Satılan her bilette Bon Jovi 2020 albümünün bir kopyası vardı. Ancak Jon Bon Jovi, 20 Nisan 2020'de Howard Stern ile yaptığı röportajda albümün çıkış tarihinin ve turnenin COVID-19 salgını nedeniyle ertelendiğini duyurdu. Bilet sahiplerine para iadesi yapıldı. COVID-19 salgını ve George Floyd protestolarından ilham alan şarkılar içeren albüm ise Ekim ayında piyasaya sürüldü.

2022'de Rusya'nın Ukrayna'yı işgali sırasında, Ukrayna'nın Odesa kentinde yaşayan bir davulcunun Bon Jovi'nin "It's My Life" şarkısını çalarken Rus saldırısına hazırlandığı viral bir video ortaya çıktı. Jon Bon Jovi bu videoyu destekledi ve "Bu, direnenler için... Odessa, Ukrayna. #SlavaUkraini" yorumuyla takipçileriyle paylaştı. 5 Haziran 2022'de grubun kurucu üyelerinden Alec John Such'un ölümü Jon Bon Jovi tarafından duyuruldu. Daha sonra Alec John Such'ın kalp krizinden öldüğü ortaya çıktı. Şubat 2023'te eski gitarist Richie Sambora, gruba potansiyel olarak yeniden katılma konusunda görüşmelerde bulunduğunu belirtti.

### Etkileşimler ve Müzikal Tarz

Grubun kurucusu ve solisti Jon Bon Jovi'nin en büyük iki idolü kendisi gibi New Jersey'li olan Bruce Springsteen ve *Southside Johnny* dir. Bunların dışında Bob Dylan, Frank Sinatra, Elvis Presley, Beatles, Rolling Stones, The Animals, Aerosmith ve Thin Lizzy gençliğinde etkilendiği ve müzikal gelişiminin oluşmasında rol oynayan şarkıcılar ve gruplardır.

Jon Bon Jovi, gençlik yıllarındaki müzikal etkileşimleri ile ilgili şöyle bir beyanatta bulunmuştur;

> *Hiçbir zaman* Led Zeppelin *ya da* Kiss *gibi olmak istemedim çünkü onlar çok büyüktü. Asbury Park bizim arka bahçemize çok yakındı. Ben de 13 veya 14 yaşlarındaydım. Orada çalınan, oradan çıkıp dünyayı etkileyen adamların müziğine karşı koyamazdınız. Bir zamanlar Seattle neyse, o zamanlar Asbury Park oydu.*
> 
> 

Asbury Park, Buruce Springsteen'in "*Greetings From The Asbury Park*" albümüne ve Southside Johnny'nin "*Southside Johnny & The Asbury Jukes*" grubuna ilham kaynağı olmuş ve daha birçok ismi ortaya çıkartan New Jersey'de efsanevi bir gece kulübüdür.

Grupta yapılan bestelerde ve şarkı sözü yazımında Jon Bon Jovi ile birlikte ağırlığı en fazla olan Richie Sambora'nın ise en büyük idolü Eric Clapton'dır. Eric Clapton, Led Zeppelin ve Aerosmith şarkları ile gitar çalmayı öğrendiğini belirten Richie Sambora'nın en büyük ilham kaynakları arasında Jimmy Page ve Brian May de yer almaktadır.

Grup üyelerinin doğup büyüdüğü ve yaşadığı şehir olan New Jersey, işçi sınıfının yaşadığı bir sanayi şehri idi. Bon Jovi'nin şarkı sözlerinde de tıpkı Bruce Springsteen'in şarkı sözlerin de olduğu gibi işçi sınıfı ile ilgili ya da hikâye anlatımlı sözlerden farklı ve uzak olduğu görülmez. İşsiz kaldığı için gitarını satmak zorunda kalan Tommy ve onun için restoranda çalışan Gina'nın hayata tutunma hikâyelerini anlatan "*Livin On A Prayer*" ile yine iki sevgilinin hayat mücadelesini anlatan "*Born To Be My Baby*" ve üç arkadaşın maceralarını anlatan "*Blood On Blood*" şarkılarının sözleri bu ekolü yansıtmaktadır.

New Jersey rock n roll'u ile Hard Rock elementlerini birleştiren, rock n roll, blues, country ve pop öğelerini bir arada barındıran grubun, müzikal tarzlarının katagorize edilmesinden hoşlanmadıklarını belirten Jon Bon Jovi "*biz sadece rock n roll yapıyoruz ne yazarsam yazayım bu sounda bağlıyım*" diyerek yanıt vermiştir.

Ödüller
-------


|  |  |
| --- | --- |
| * **1984** Kerrang Magazin Ödülleri – Yılın En İyi Yeni Grubu
* **1987** MTV Video Müzik Ödülleri – En İyi Sahne Performansı Videosu: "*Livin' on a Prayer*"
* **1987** People's Choice Ödülleri – Yılın En İyi Rock Grubu
* **1988** Amerikan Müzik Ödülleri – En İyi Pop/Rock Grubu
* **1990** Smash Hits Ödülleri – En İyi Rock
* **1991** Amerikan Müzik Ödülleri – En İyi Pop/Rock Erkek Vokal: Jon Bon Jovi
* **1991** Amerikan Müzik Ödülleri – En İyi Pop/Rock Şarkısı: "*Blaze of Glory*"
* **1991** Altın Küre Ödülleri – En İyi Film Müziği "*Blaze of Glory*"
* **1991** ASCAP Ödülleri – En İyi Film Müziği "*Blaze of Glory*"
* **1991** MTV Video Müzik Ödülleri – *Video Vanguard* (Onur Ödülü)
* **1993** Echo Ödülleri: – En İyi Hard Rock Grubu
* **1995** Dünya Müzik Ödülleri – Yılın En Çok Satan Rock Grubu
* **1995** MTV Avrupa Müzik Ödülleri – En İyi Rock Grubu
* **1995** Smash Hits Ödülleri – En İyi Rock Grubu
* **1995** Kerrang Magazine Ödülleri – En İyi Grup
* **1995** Kerrang Magazine Ödülleri – En İyi Albüm: "*These Days*"
* **1995** Kerrang Magazine Ödülleri – En İyi Sahne Performansı
* **1995** Kerrang Magazine Ödülleri – En İyi Klip: "*Something for the Pain*"
* **1996** BRIT Ödülleri – En İyi Uluslararası Grup
* **1996** Echo Ödülleri – En İyi Rock Grubu
 | * **1997** MTV Avrupa Müzik Ödülleri – En İyi Erkek Vokalist: "Jon Bon Jovi"
* **1998** BRIT Ödülleri – En İyi Uluslararası Erkek Vokalist: "Jon Bon Jovi"
* **1998** Echo Ödülleri – En İyi Erkek Vokalist: "Jon Bon Jovi"
* **2000** My Vh1 Ödülleri – Yılın Videosu: "*It's My Life*"
* **2001** Echo Ödülleri – En İyi Rock Grubu
* **2001** Vh1 Ödülleri – En İyi Canlı Performans
* **2002** MTV Asya Müzik Ödülleri – En İyi Rock Grubu
* **2004** Amerikan Müzik Ödülleri – Yaşam Boyu Onur Ödülü
* **2005** Dünya Müzik Ödülleri – "*Diamond Award*": (100 Milyonluk Albüm Satışı İçin)
* **2006** UK Hall of Fame – "*Onur Ödülü*"
* **2006** CMT Ödülleri – Yılın Videosu: "*Who Says You Cant Go Home*"
* **2007** People's Choice Ödülleri – Yılın Rock Şarkısı: "*Who Says You Cant Go Home*"
* **2007** Grammy Ödülleri – En İyi Country Düeti Bon Jovi/Jennifer Nettles: "*Who Says You Cant Go Home*"
* **2007** Bambi Ödülleri – En İyi Uluslararası Grup
* **2008** CMT Ödülleri – En İyi Düet Videosu Bon Jovi/LeAnn Rimes: "*Till We Ain't Strangers Anymore*"
* **2009** Songwriters Hall Of Fame – "*Onur Ödülü*"
* **2010** Mtv Avrupa Müzik Ödülleri – "*Global Icon Ödülü*"
* **2018** Rock n Roll Hall of Fame – "*Onur Ödülü*"
 |

Üyeler
------

* Jon Bon Jovi (asıl adı *John Francis Bongiovi*) - Vokal
* Richie Sambora (asıl adı Richard Stephan Sambora) - Gitar (1983 - 2013)
* Tico Torres (asıl adı Hector Torres) - Davul
* David Bryan(asıl adı David Bryan Rashbaum) - Klavye
* Alec John Such - Bas gitar (1983 - 1994)
* Hugh McDonald - Bas gitar (1995 -)
* Phil X - Gitar (2013 -)

Diskografi
----------

Ana madde: Bon Jovi diskografisi
### Stüdyo albümleri

* Bon Jovi
* 7800° Fahrenheit
* Slippery When Wet
* New Jersey
* Keep the Faith
* These Days
* Crush
* Bounce
* Have a Nice Day
* Lost Highway
* The Circle
* What About Now
* Burning Bridges
* This House Is Not For Sale
* 2020

### Derleme ve Konser Albümleri

* Cross Road
* One Wild Night Live 1985-2001
* This Left Feels Right
* 100,000,000 Bon Jovi Fans Can't Be Wrong
* Greatest Hits
* This House Is Not for Sale – Live from the London Palladium

### Solo albümler

* Blaze of Glory – Jon Bon Jovi
* Stranger in This Town – Richie Sambora
* Destination Anywhere – Jon Bon Jovi
* Lunar Eclipse - David Bryan
* Undiscovered Soul – Richie Sambora
* Aftermath of the Lowdown - Richie Sambora

### DVD ve Videolar

* Breakout: Video Singles
* Slippery When Wet: The Videos
* New Jersey: The Videos
* Access All Areas: A Rock & Roll Odyssey
* Keep the Faith: An Evening with Bon Jovi
* Keep the Faith: The Videos
* Cross Road: The Videos
* Live From London
* The Crush Tour
* This Left Feels Right Live
* Lost Highway: The Concert
* Live at Madison Square Garden

Kaynakça
--------

1. ↑
2. ↑  "Jon Bon Jovi Make Billboard's New Power List". 29 Ocak 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2009.
3. ↑  "Bon Jovi | Biography & History". *AllMusic* (İngilizce). 13 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Haziran 2021.
4. ↑  "Grubun Grammy ödülleri hakkında". 23 Temmuz 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ekim 2008.
5. ↑  Gary Graff (6 Kasım 2010). "Grubun 130 milyonluk albüm satışı". The Oakland Press. 18 Ekim 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Kasım 2010.
6. ↑  "Grubun 120 milyonluk albüm satışı, Grammy ödülleri ve konserleri hakkında". 23 Temmuz 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ekim 2008.
7. ↑  "BON-JOVI-WHEN-WE-WERE-BEAUTIFUL--Documentary-Celebrates-Bands-25-Year-Career". 1 Haziran 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Nisan 2009.
8. 1 2  "Bon Jovi to enter UK Hall of Fame". *BBC News*. British Broadcasting Corporation. 16 Ekim 2006. 9 Kasım 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Haziran 2009.
9. ↑  Q: Which is biggest band of all time? A: And readers say... 8 Aralık 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
10. ↑  "Bon Jovi honoured at American Music Awards". 3 Kasım 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mayıs 2009.
11. ↑  DÜNYA MÜZİK ÖDÜLLERİ SAHİPLERİNİ BULDU[*ölü/kırık bağlantı*]
12. ↑  "Song On Song Top 100: Wanted Dead Or Alive". bbc. 22 Ağustos 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Temmuz 2012.
13. ↑  "billboard.com 1987 yılının en çok satan albümleri". 10 Ağustos 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Haziran 2007.
14. ↑  "1988 People's Choice Ödülleri". 20 Şubat 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ekim 2008.
15. ↑  "1987 MTV Video Müzik Ödülleri". 22 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ekim 2008.
16. ↑  "1987 Amerikan Müzik Ödülleri". 21 Temmuz 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ekim 2008.
17. ↑  "1987 Donnington Monsters Of Rock Festivali". 6 Ekim 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ekim 2008.
18. ↑  "1989 Moskova konseri ve Mtv Video Müzik Ödülleri Performansı". 6 Ekim 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ekim 2008.
19. ↑  "1987". allmusic.com. 11 Aralık 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Temmuz 2011.
20. ↑  "all movie.com internet sayfası". 26 Nisan 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Haziran 2007.
21. ↑  "1990 Amerikan Müzik Ödülleri". 8 Temmuz 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ekim 2008.
22. ↑  "BON JOVI: past, present & future". netmusiccountdown. 11 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2012.
23. ↑  "BON JOVI: past, present & future". netmusiccountdown. 11 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2012.
24. ↑  "Bon Jovi discography". 30 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Haziran 2012.
25. ↑  "History Catches Up With Sony Music". NYTimes. 8 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2012.
26. ↑  "Chart Stats - Bon Jovi - These Days". www.chartstats.com. 22 Temmuz 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ağustos 2011.
27. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 11 Temmuz 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Aralık 2008.
28. ↑   [*ölü/kırık bağlantı*]
29. ↑  "Bon Jovi join songwriting elite". 21 Haziran 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2009.
30. ↑  "Bon Jovi – Timeline". Facebook. 26 Şubat 2022 tarihinde kaynağındanSınırlı deneme süresince özgürce erişilebilir, normalde ise abonelik gereklidir arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Kasım 2016.
31. ↑  "Bon Jovi Is Re-Releasing Its Entire Catalog (Plus Rarities) in a Vinyl Box Set". *Billboard*. 30 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ocak 2024.
32. ↑  "Pre-order Bon Jovi's 17-Album Vinyl Box Set Now! – BonJovi.com". *www.bonjovi.com*. 8 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Nisan 2017.
33. ↑  "Class of 2018 Inductees". Rock and Roll Hall of Fame. 13 Aralık 2017. 13 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Aralık 2017.
34. ↑  Jordan, Chris (7 Aralık 2017). "A million reasons why Bon Jovi might head to the Rock and Roll Hall of Fame". *USA Today*. 14 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Aralık 2017.
35. ↑  Melas, Chloe. "Bon Jovi will be back on the road with a new tour". *CNN*. 7 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ocak 2022.
36. ↑  "JBJ Statement on Sirius Bon Jovi Radio About Alec's Passing". *www.instagram.com*. 27 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Haziran 2022.
37. ↑  Robinson, Ellie (18 Şubat 2023). "Richie Sambora in talks to return to Bon Jovi". *NME*. 18 Şubat 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mart 2022.
38. ↑  "Influences - About". 29 Temmuz 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2012.
39. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 8 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2012.

Dış bağlantılar
---------------

* Bon Jovi Resmi Web Sitesi 4 Ekim 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Bon Jovi Turkey Fan Club

| * g
* t
* d
Bon Jovi |
| --- |
| **Jon Bon Jovi**
* **Tico Torres**
* **David Bryan**
* **Hugh McDonald**
* **Phil X**

* Richie Sambora
* Alec John Such
* Dave Sabo
 |
| Stüdyo albümleri | *Bon Jovi* **·**  *7800° Fahrenheit* **·**  *Slippery When Wet* **·**  *New Jersey* **·**  *Keep the Faith* **·**  *These Days* **·**  *Crush* **·**  *Bounce* **·**  *Have a Nice Day* **·**  *Lost Highway* **·**  *The Circle* **·**  *What About Now* **·** *Burning Bridges* **·**  *This House Is Not For Sale* **·**  *2020* |
| Derleme albümleri | *Cross Road* **·**  *Tokyo Road: Best of Bon Jovi* **·**  *This Left Feels Right* **·**  *100,000,000 Bon Jovi Fans Can't Be Wrong* **·**  Greatest Hits  |
| Konser albümleri | *One Wild Night: Live 1985-2001* **·**  *This House Is Not for Sale – Live from the London Palladium*  |
| Solo albümleri | *Blaze of Glory* **·**  *Stranger in This Town* **·**  *Destination Anywhere* **·**  *Undiscovered Soul* **·**  *Aftermath of the Lowdown*  |
| Tekliler | 

"Runaway" **·**  
"She Don't Know Me" **·**  
"In and Out of Love" **·**  
"The Hardest Part Is the Night" **·**  
"Only Lonely" **·**  
"Silent Night" **·**  
"You Give Love a Bad Name" **·**  
"Livin' on a Prayer" **·**  
"Wanted Dead or Alive" **·**  
"Never Say Goodbye" **·**  
"Bad Medicine" **·**  
"Born to Be My Baby" **·**  
"I'll Be There for You" **·**  
"Lay Your Hands on Me" **·**  
"Living in Sin" **·**  
"Keep the Faith" **·**  
"Bed of Roses" **·**  
"In These Arms" **·**  
"I'll Sleep When I'm Dead" **·**  
"I Believe" **·**  
"Dry County" **·**  
"Always" **·**  
"Please Come Home for Christmas" **·**  
"Someday I'll Be Saturday Night" **·**  
"This Ain't a Love Song" **·**  
"Something for the Pain" **·**  
"Lie to Me (Bon Jovi şarkısı)" **·**  
"These Days" **·**  
"Hey God" **·**  
"Real Life" **·**  
"It's My Life" **·**  
"Say It Isn't So" **·**  
"Thank You for Loving Me" **·**  
"One Wild Night" **·**  
"Everyday" **·**  
"Misunderstood" **·**  
"All About Lovin' You" **·**  
"Have A Nice Day" **·**  
"Who Says You Can't Go Home" **·**  
"Welcome To Wherever You Are" **·**  
"(You Want to) Make a Memory" **·**  
"Lost Highway" **·**  
"Till We Ain't Strangers Anymore" **·**  
"Whole Lot of Leavin'" **·** 
"We Weren't Born to Follow" **·** 
"What Do You Got?" **·** 
"Because We Can" **·** 
"What About Now" **·** 
"We Don't Run" **·** 
"This House Is Not for Sale" **·** 
"Unbroken" **·** 
"Lmitless" **·** 
 |
| Diğer | Diskografi |

| * g
* t
* d
Amerikan Müzik Liyakat Ödülü |
| --- |
| 
* Bing Crosby (1974)
* Berry Gordy (1975)
* Irving Berlin (1976)
* Johnny Cash (1977)
* Ella Fitzgerald (1978)
* Perry Como (1979)
* Benny Goodman (1980)
* Chuck Berry (1981)
* Stevie Wonder (1982)
* Kenny Rogers (1983)
* Michael Jackson (1984)
* Loretta Lynn (1985)
* Paul McCartney (1986)
* Elvis Presley (1987)
* The Beach Boys (1988)
* Willie Nelson (1989)
* Neil Diamond (1990)
* Merle Haggard (1991)
* James Brown (1992)
* Bill Graham (1993)
* Whitney Houston (1994)
* Prince (1995)
* Tammy Wynette (1996)
* Little Richard (1997)
* Frank Sinatra (1998)
* Billy Joel (1999)
* Gloria Estefan (2000)
* Janet Jackson (2001)
* Garth Brooks (2002)
* Alabama (2003)
* Bon Jovi (2004)
* Annie Lennox (2008)
* Sting (2016)

 |

| * g
* t
* d
Küresel İkon MTV Avrupa Müzik Ödülü |
| --- |
| 
* Bon Jovi (2010)
* Queen (2011)
* Whitney Houston (2012)
* Eminem (2013)
* Ozzy Osbourne (2014)
* Duran Duran (2015)
* Green Day (2016)
* U2 (2017)
* Janet Jackson (2018)
* Liam Gallagher (2019)

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb13902067w (data)
* GND: 5232504-0
* ISNI: 0000 0001 2284 5424
* LCCN: n88615903
* MusicBrainz: 5dcdb5eb-cb72-4e6e-9e63-b7bace604965
* NDL: 00650571
* NKC: ko2004251305
* NLA: 35199349
* NLI: 987007370415905171
* VIAF: 121021571
* WorldCat: lccn-n88615903

 |