recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Fujitsu Toshiba IS12T**  Windows Phone işletim sistemini çalıştıran, Fujitsu Toshiba tarafından tasarlanmış ve üretilen bir mobil akıllı telefon. Windows phone 7 sürümünde çalışır. Telefon su geçirmez ve Japonya'da resmen taşıyıcı KDDI kapsamında piyasaya sürülen ilk ve tek Windows Phone'dur. Fujitsu Toshiba şirketi Toshiba IS12T'yi 26 Temmuz 2011'de duyurdu ve 11 Eylül'de perakende satışa sunuldu.

Donanım
-------

Telefon, 3.7 inç TFT dokunmatik ekranla ve su geçirmez kutuyla 3 renge sahip bir modeldir: sarı, macenta, siyah. Akıllı telefon, 1 GHz frekanslı Qualcomm MSM8655 işlemcisine, 32 gigabayt dahili belleğe ve 512 megabatsa RAM'a dayanıyor ve ayrıca 1460 mAh için bir pil ile donatılmış durumdadır. Akıllı telefonun ön kamerası yok, ancak 13.2 megapikselli bir ana kamera bulunuyor. CDMA2000 / EV-DO Rev. A veya GSM / UMTS şebekeleri üzerinde çalışabilir. Deprem uyarıları alabiliyor.

Yazılım
-------

IS12T modelinin ilk sistemi Windows phone 7 (Windows Phone 7.5 Mango) sürümüdür. Zune yazılım ile güncellenir. Metro kullanıcı arayüzü ile ana ekran, dikey olarak düzenlenmiş Canlı Karolar'dan oluşur. Fayans da biraz widget gibi davranır; verileri çeker ve bilgileri gerçek zamanlı olarak görüntüler. Yeni özelliklere Windows Phone Store uygulama mağazası ve OneDrive (SkyDrive) bulut depolaması da dahildir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 17 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Temmuz 2017.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 6 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Temmuz 2017.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 6 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Temmuz 2017.
4. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 11 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Temmuz 2017.

Dış bağlantılar
---------------

* Fujitsu Toshiba IS12T15 Ağustos 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Celal Kara** (d. 1968, Şiran), Türk savcı. 17 Aralık yolsuzluk ve rüşvet soruşturmasını başlatmış ve bir süre sonra görevinden alınmıştır.

Hayatı
------

Kara, Gümüşhane'nin Şiran ilçesinde doğdu. 1992 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdikten sonra 1996 yılında Ovacık'ta mesleğe adım attı. 10 yıl boyunca çeşitli illerde görev yaptıktan sonra 2007 yılından itibaren 6 yıl sürecek olan Beşiktaş 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin savcısı oldu. Mavi Çarşı Katliamı, Askerî casusluk ve şantaj davası ve çeşitli çete davaları dosyalarına baktı. İş adamları, bürokratlar, banka müdürü, çeşitli düzeyde kamu görevlileri ve 61. Türkiye Hükûmeti kabine üyesi dört bakan ile üç bakan çocuğunun yer aldığı 17 Aralık yolsuzluk ve rüşvet soruşturmasını yürüten savcıydı. Ancak 16 Ocak 2014 tarihli HSYK kararı ile görev yeri değiştirilerek soruşturmadan ayrılmasına sebep olundu. Ardından Hâkimler ve Savcılar Kurulu tarafından tedbiren görevden uzaklaştırıldı. Daha sonra hakkında yargılama izni verildi ve Muammer Güler ile oğlu Barış Güler'in şikayetçi olduğu davada Celal Kara hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 3 yıl hapis istemi talebinde bulunuldu.

Ağustos 2015'te hakkında yakalama kararı verilmeden önce Gürcistan üzerinden Ermenistan'a gitmiştir. Ardından Almanya'ya gitmiştir. Türkiye, Almanya'ya nota vererek şüpheli Celal Kara'nın yerinin tespit edilerek Türkiye'ye iade edilmesi talep edilmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "17 Aralık savcısı konuştu: Yüce Divan'a gitse hayatı biterdi". Cumhuriyet Gazetesi. 24 Ocak 2015. 25 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2017.
2. ↑  "17 Aralık soruşturmasının savcısı Celal Kara'nın 3 yıl hapsi istendi". Hürriyet Gazetesi. 16 Nisan 2015. 26 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2017.
3. ↑  "Zekeriya Öz ve Celal Kara'nın önce Gürcistan'a oradan da Ermenistan'a geçiş yaptığı ortaya çıktı". Hürriyet Gazetesi. 12 Ağustos 2015. 31 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2017.
4. ↑  "Zekeriya Öz ve Celal Kara için Almanya'ya ikinci nota". ntv.com.tr. 26 Eylül 2016. 31 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2017.
New York Federal Rezerv Bankası Binası
**New York Merkez Bankası** (İngilizce: Federal Reserve Bank of New York), Amerika Birleşik Devletleri'nin 12 merkez bankasından biridir. Banka, New York, New Jersey'in 12 kuzey kontluğunu, Connecticut'taki Fairfield County, Porto Riko ve ABD Virgin Adaları'nı kapsayan Federal Rezerv Sistemi İkinci Bölgesi'nden sorumludur. Federal Rezerv Bankası ile birlikte çalışmakta olup görevleri para politikasını uygulamak, finansal kurumları denetlemek ve yönetmek ve ülkenin ödeme sistemlerini korumaya yardımcı olmaktır. Merkezi, New York'ta 33 Liberty Street'te yer almaktadır.

Diğer bölgesel bankalar arasında New York Federal Rezerv Bankası ve başkanı eşit olarak ilk sırada yer almaktadır. New York Federal Rezerv Bankası, 12 bölgesel Federal Rezerv Bankası'nın en büyük, en aktif ve en etkili bankasıdır. Bankanın mevcut başkanı William C. Dudley'dir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Matt Taibbi (13 Temmuz 2009). "The Great American Bubble Machine". *Rolling Stone*. s. 6. 6 Nisan 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Temmuz 2017.
2. ↑  "About the Fed." 22 Mart 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. New York Federal Reserve Web page. Footnote upgraded/confirmed 30 Mart 2010.
3. ↑  Morgenson, Gretchen. "Arşivlenmiş kopya". *The New York Times*. 10 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2017.
4. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 24 Ağustos 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2017.

Dış bağlantılar
---------------

* Resmî site

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb129099835 (data)
* GND: 39860-3
* ISNI: 0000 0001 0016 7036
* LCCN: n50001156
* NKC: ko2010567102
* NLI: 987007493942905171
* SUDOC: 03078199X
* VIAF: 148914331
* WorldCat: lccn-n50001156

 |
Altınbeşik Mağarası
**Düdensuyu Mağarası** (*Altınbeşik Mağarası*) Antalya'nın İbradı ilçesinde bulunan mağara.

Altınbeşik Düdensuyu mağarası ilk kez 1966 yılında, bölgede Oymapınar Barajı ile ilgili yapılan araştırmalar sırasında bulunmuştur. Adını bir üst kısmında yer alan Altınbeşik tepesinden almıştır.

1966-1967 yıllarında İngiliz ve Fransız mağaracılar ile ilk denemeler yapılarak kamuoyuna tanıtılmıştır.

Mağara içinden çıkan su, yeraltından Beyşehir Gölü ile irtibatlıdır. Beyşehir Gölü'nün kuzeyindeki Mada Adası'nda bulunan bir düdene kaçan su üzerinde yapılan boya deneyi, Düdensuyu mağarasından çıkan ve Manavgat Çayı'na karışan suyu boyamış ve böylece bu yer altı ilişkisi kanıtlanmıştır.

Altınbeşik Düden suyu mağarası iki kat üzerine yayılmıştır. Mağaraya 200 m uzunlukta bir yeraltı gölü üzerinden botla girilmektedir. Bu gölün sonunda traverten oluşumları vardır. Göl sonundan 44 m'lik dikey bir traverten oluşumu üzerinden ikinci kata çıkılmakta ve oradan 130 m uzunluğunda ince uzun sığ bir göl başlamaktadır. İkinci katın sonuna kadar küçük gölükcükler ve orta kısmında da göçük yapan çok büyük ve yüksek bir salondaki kalker blokları üzerinden 1,5 km kadar ilerlenebilmektedir. Mağaranın bu bölümü kısmen fosil durumuna geçmiştir, üst kat sağ ve sol cihetlerde bulunan yan kolların hepsi henüz araştırılmamıştır.

1985 yılında 10 kişilik bir Japon mağara grubu mağarada araştırma yapmış; 1.göl sonundaki 44 m'lik duvar önünden, memba şeklinde çıkansuya dalış yaparak sifonun arka tarafına geçtikleri ve kumsal bir zemin üzerinden birçok gölleri geçerek dağın içine doğru 3500 m ilerledikleri bildirmişlerdir.

1992'da Orta Doğu Teknik Üniversitesi su altı dalış ekibine mensup, mağara sifonlarına dalış yapan dalgıçlar, mağara içindeki yer altı gölüne dalış yapmışlar, fakat arkaya geçit veren sifonun ağzını bulamamışlardır.

Mağaradaki araştırmalar henüz bitmemiştir. Zaten mağara turizme açıldığında da bütün sistemin dolaşılması mevzubahis değildir. Düden suyu halen aktif bir sistem olduğundan, bu durumu gözetilerek turizme açılmıştır. Yağışlı günlerde Düden patlaması olmakta ve mağaradan çok büyük su çıkmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Altın Beşik". speleo. 19 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ağustos 2013.
| Soman |
| --- |
|   |
| Bulunuş |
| Bulan | Richard Kuhn |
| Bulunuş tarihi | 1944 |
| Kimyasal Özellikleri |
| Kimyasal ismi | 3-(fluoro-methyl-phosphoryl)oxy-2,2-dimethyl-butane |
| Kimyasal aile | Floridlenmiş organofosfor bileşik |
| Kimyasal formülü | C7H16FO2P |
| Kaynama noktası | 198 °C  |
| Ergime/donma noktası | −42 °C (−44 °F) |
| Buhar basıncı | 25 °C de 0.40 mmHg (53 Pa) |
| Buhar yoğunluğu (hava=1) | 6.3 |
| Suda Çözünürlük | Orta |
| 25 °C de yoğunluğu | 1.022 g/cm³ |
| Görünüm ve Renk | Safken renksiz ve kokusuz sıvı.Saf değilken sarı-kahverengi, meyvemsi kokulu. |
|

**Soman**, veya NATO kodlandırmasıyla **GD** (*O*-Pinakolil Metilfosfonofloridat) dünyada sadece kimyasal silah yapımı amacıyla kullanılan çok zehirli bir bileşiktir. Canlıların sinir sistemlerindeki asetilkolinesteraz enzimini bloke ederek işlev yapamaz hâle getirdiğinden ayrıca bir sinir ajanıdır. Kimyasal silah olarak Birleşmiş Milletler'in 687 numaralı kararınca "toplu imha silahı" olarak kategorilenmiştir. Araştırma amaçlı sınırlı miktarda üretimi yasalarca düzenlenmiş, silah amaçlı stoklanması ise tamamen yasaklanmıştır. Soman, içerisinde Tabun, Sarin ve Siklosarin'in de bulunduğu **G Serisi** sinir ajanlarının üçüncüsüdür.

Genel Özellikleri
-----------------

Soman son derece uçucu, asidik ve saf hâldeyken renksiz bir maddedir. Tamamen saf değilken genellikle sarı ile açık kahverengi arasında bir renktedir. Sarin ve Tabun'dan daha çok, Siklosarin'den ise daha az tehlikelidir.

### Alternatif İsimlendirme

* Fosfonofloridik asit, metil-1, 2, 2-trimetilpropil ester
* Pinakolil metilfosfonofloridat
* 1,2,2-Trimetilpropil metilfosfonofloridat
* Metilpinakoliloksiflorofosfin oksit
* Pinakoliloksimetilfosfonil florür
* Pinakolil metanflorofosfonat
* Metilfloropinakolilfosfonat
* Florometilpinakoliloksifosfin oksit
* Metilpinakoliloksifosfonil florid
* Pinakolil metilflorofosfonat
* 1,2,2-Trimetilpropoksiflorometilfosfin oksit

Tarihçe
-------

Soman Richard Kuhn tarafından 1944 yılında Almanya'da bulunmuştur, ve II. Dünya Savaşı'nda kullanılan son sinir ajanıdır.

Ayrıca bakınız
--------------

* Kimyasal Savaş
* Sinir Ajanları
* Kimyasal Silahlar
* Siklosarin
* Tabun
* Sarin
**Hacımusalar Höyüğü-Choma,**Antalya ili Elmalı İlçesinin 15–20 km. güneybatısında, Hacımusalar ile Beyler köyleri arasında yer alan bir höyüktür. Hacımusalar Höyük, **Beyler Höyük** olarak da bilinmektedir. Tepe, 350 x 300 metre boyutlarında olup 13 metre yüksekliktedir. 1970'li yıllarda kurutulan bir gölün kenarında, verimli bir ovada yer almaktaydı.

Kazılar
-------

Höyükte yüzey araştırmaları 1949 yılından itibaren M. S. F. Hood ve M. Mellink tarafından yürütülmüştür. Kazı çalışmaları ise 1994 yılında başlamış olup Bilkent Üniversitesi'nden İlknur Özgen başkanlığında sürdürülmüştür.

Tabakalanma
-----------

Yerleşimin Neolitik Çağ'dan Orta Bizans Dönemi'ne kadar kesintisiz olarak iskan gördüğü anlaşılmaktadır ve antik çağda adının **Khoma** olduğu belirtilmektedir. Kazılarda saptanan tabakalar Erken Tunç Çağı, Roma ve Bizans Demir Çağı'dır.

Buluntular
----------

Tepenin batı yamacındaki açmada Erken Tunç Çağı mimarisi açığa çıkarılmıştır. Bu tabakanın mimarisi Troya ve diğer Batı Anadolu Erken Tunç Çağı mimarisinde görüldüğü gibi megaron benzeri yapılardan oluşmaktadır. Bu kesimde yapılan kazılarda kırmızı ve siyah açkılı çanak çömlek parçaları ile pişmiş toprak figürler, bir mühür, ağırşaklar, tezgâh ağırlıkları ve tunç iğneler ele geçmiştir.

Höyüğün merkezinde bir Bizans kilisesi, mozaik zeminler ve duvar resimleri ortaya çıkarılmıştır. "Üç koçlu bir yapı" olarak tanımlanmaktadır ve güneyinde bir mezarlık bulunmaktadır. Kilisenin ilk halinde bile 600 metrekarelik bir yapı olduğu ortaya çıkarılmıştır. Kazı başkanı İlknur Özgen'in açıklamalarına göre, Antik Döneme ait piskoposluk listelerinde Hacımusalar'ın (Khoma) bir piskoposluk merkezi olarak gösterilmesi, bir bakıma bu bulguları desteklemektedir. Yine kazı başkanının yaptığı açıklamalara göre yerleşmenin etrafının bir surla çevrili olduğu ve oldukça iyi tahkim edildiği ortaya çıkmıştr. Ancak Bizans Dönemi'nde sur yenilenmemiştir. Bunun nedeni, yerleşmenin dini bir merkez olmasına ve bu nedenle sakinlerinin din adamlarından ibaret olabileceğine bağlanmaktadır.

Höyüğün batısında kazılan yine Bizans kilisesi ise, kaçak kazılar ve inşaat malzemesi alınması nedeniyle oldukça hasar görmüştür.

Dış bağlantılar
---------------

* Yakın plan kroki 4 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Fotoğraflar
* Kazı alanıyla ilgili fotoğraflar[*ölü/kırık bağlantı*]
* 27 Mart 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. İngilizce

Kaynakça
--------

1. ↑  "TAY – Yerleşme Ayrıntıları". 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mayıs 2012.
2. 1 2  "Current Archaeology In Turkey". 6 Temmuz 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mayıs 2012.
3. 1 2 3 4  TAY – Yerleşme Dönem Ayrıntıları
4. ↑  Bilkent Üniversitesi[*ölü/kırık bağlantı*]
5. ↑  *2010 Yılı Hacımusalar Kazısı Raporu'*[*ölü/kırık bağlantı*] Sh.: 3-4
6. ↑  "Arkeoloji Haberleri". 2 Ocak 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mayıs 2012.
7. ↑  *2010 Yılı Hacımusalar Kazısı Raporu'*[*ölü/kırık bağlantı*] Sh.: 6

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* kulturenvanteri.com: 126542

 |
**Mariánské Lázně** (Çekçe telaffuz: [ˈmarɪjaːnskɛː ˈlaːzɲɛ]; Almanca: Marienbad), Çekya'nın Karlovy Vary Bölgesi'ndeki bir kaplıca şehridir. Yeşil dağlarla çevrili kasaba, parkların ve asil evlerin oluşturduğu bir mozaiktir.

Binalarının çoğu 19. yüzyılın ikinci yarısında şehrin Altın Çağı'ndan geliyor. Birçok ünlü ve üst düzey Avrupa yöneticisi, iyileştirici karbon dioksit kaynaklarının tadını çıkarmak için geldi.

2021'de şehir, ünlü maden kaynakları ve 18. ve 19. yüzyıllarda Avrupa hamam kültürünün yükselişine dair mimari tanıklığı ile "Avrupa'nın Büyük Kaplıca Şehirleri" adı altında ulusötesi UNESCO Dünya Mirası alanının bir parçası oldu.

Tarihi
------

Marienbad ismi ilk kez 1786 yılında ortaya çıktı; 1865 yılından bu yana bir şehir oldu. Sonra şehrin ikinci döneminde ikinci bir büyüme dönemi geldi.

1870-1914 yılları arasında Friedrich Zickler, Josef Schaffer ve Arnold Heymann tarafından tasarlanan birçok yeni otel, koloni ve diğer binalar eski evlerden inşa edildi ya da yeniden inşa edildi.

1872'de kasaba, Cheb kasabası (Eger) ile demiryolu bağlantısı ve böylece bütün Avusturya-Macaristan İmparatorluğu ve diğer Avrupa'yla bir bağlantı kurdu.

Marienbad, I. Dünya Savaşı ve II. Dünya Savaşı arasında popüler bir yer olmuştur. II. Dünya Savaşı'ndan sonra, kentin etnik Alman nüfusu Potsdam anlaşmasına göre zorla sınır dışı edildi ve böylece nüfusunun çoğunluğu kasabayı boşalttı. 1948'de komünist darbeden sonra; Yabancı ziyaretçilerin çoğunun gelmesi yasaklandı. 1989'da demokrasinin dönüşünden sonra kasabayı orijinal haline getirmek için çok çaba gösterildi.

Nüfus
-----

1945'te sınırdışı edilene kadar şehrin nüfusunun çoğunluğu Almanca konuştu (bkz. Sudetenland). Bununla birlikte, günümüzde yaşayanların çoğu Çek'dir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Population of Municipalities – 1 January 2021". Czech Statistical Office. 30 Nisan 2021. 1 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  Landwehr, Andreas (24 Temmuz 2021). "'Great Spas of Europe' awarded UNESCO World Heritage status". *Deutsche Presse-Agentur*. 25 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Temmuz 2021.
3. ↑  "The Great Spa Towns of Europe". UNESCO World Heritage Centre. 24 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ağustos 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4037541-9
* LCCN: n80146312
* NKC: ge129964
* NLI: 987007562060105171
* VIAF: 143070036
* WorldCat: lccn-n80146312

 |
Washingtonia Filifera, Gaziantep
**Washingtonia Filifera** (**California fan palm** ya da yerel adıyla **Çöl Yelpaze Palmiyesi**), ana vatanı Amerika Birleşik Devletleri'nin güneybatısı ve Meksika'nın Baja California bölgesi olan, Arecaceae familyasından çiçekli tek gövdeli bitkidir. 15–20 m. uzunluğa ve 3–6 m. genişliğe kadar büyüyen, ağaca benzer bir büyüme alışkanlığına sahip, yaprak dökmeyen bir monokottur.  Sağlam, sütunlu bir gövdeye ve mumsu, yelpaze şeklinde (palmat) yapraklara sahiptir.

Kardeşi olan Washingtonia Robusta’ya göre daha kalın gövdeli ve boy oranı daha kısadır. Boyu ortalama 18 metreye kadar çıkmaktadır ve Washingtonia R.'ye göre büyüme hızı yavaştır. Yelpaze şeklindeki yaprakları taç şeklindeki kafasından açılmaktadır. Siyah ve küçük meyveleri vardır. Bahar mevsiminin sonundan yaz mevsimine kadar meyve üretmektedir. Soğukluk olarak ortalama -11 derecelere kadar dayanıklı bir palmiye türüdür.

Washingtonia Filifera, Dalyan
Washingtonia palmiyeleri iki türden oluşur. *Washingtonia Filifera* türünü *Washingtonia Robusta*’dan ayrı kıllan özellikler arasında, daha kalın gövdeli, boyu daha kısa olması ve daha yavaş büyümesi gibi kriterler yer alır. Çoğunlukla bu iki ayrı tür, aynı ağaç sanılmaktadır fakat bu yanlış bir bilgidir. Uzun ve ince olan Robusta; kalın ve kısa olan ise Filifera türüdür. Türkiye'de ılıman iklimin olduğu, başta Ege olmak üzere Akdeniz, Marmara, Güneydoğu Anadolu Bölgesi ve Karadeniz sahil şeridinde yetişmektedir. Türkiye’de peyzaj bitkisi olarak kullanılan Washingtonia Filifera en çok Ege Bölgesi'nde tercih edilmektedir. Akdeniz Bölgesi'nde ise Washingtonia Robusta tercih edilmektedir.

Yetiştirme
----------

Washingtonia Filifera siyah renkli olgunlaşmış meyve çekirdeklerinden yetişmektedir. Olgunlaşmış siyah renkli meyveleri toprağa ekilebilmektedir. Eğer hızlı yeşillendirme yapılmak istenirse su içinde veya nemli bir peçetede tohumlar çimlendirilebilmektedir.

Galeri
------

Kordon’da bulunan Washingtonia F.İzmir
Küçük bir Washingtonia F.Gaziantep
Orta Refüjde Washingtonia F. Ağaçları,Denizli
Washingtonia F. doğal yaşam alanı, Kaliforniya
Washingtonia kökü

Ayrıca bakınız
--------------

* Meksika yelpaze palmiyesi

Kaynakça
--------

1. ↑  Cornett, J. W. (1986). "The Common Name of Washingtonia filifera". *Principes*. **30** (4): 153-55.
2. 1 2  "Washingtonia Filifera | Sönmez Palmiye". *www.sonmezpalmiye.com.tr*. 18 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Kasım 2023.
3. ↑  "Washingtonia robusta H. Wendl. - Yaşam Ansiklopedisi". *eol.org*. 18 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Kasım 2023.
4. 1 2 3  "Palmiyeler Hakkında". *Palmiye Merkezi*. 18 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Kasım 2023.
**Cartagena Mülteciler Deklarasyonu** veya Cartagena Deklarasyonu mültecileri korumak için imzalanmış bağlayıcılığı olmayan, bölgesel bir belge olup 1984 yılında 10 Latin Amerika ülkesinden (Belize, Kolombiya, Kosta Rika, El Salvador, Guatemala, Honduras, Meksika, Nikaragua, Panama ve Venezuela) delegelerin katılımıyla kabul edilmiştir. Deklarasyon kabulünden beri 14 ülkenin yasalarında ve uygulamalarında kendine yer bulmuştur.

Deklarasyon Cartagena, Kolombiya'da 19 ve 22 Kasım 1984 tarihleri arasında gerçekleşen "Orta Amerika, Panama ve Meksika'daki mülteciler ve yurtsuz kişilerin uluslararası alanda korunması" konulu seminerin sonucudur. Deklarasyon "Contadora Barış ve İşbirliği Hükmü" tarafından etkilenmiş olup, bu hüküm ise 1951 Mülteci Sözleşmesi ve 1967 Protokolü tarafından yoğun olarak etkilenmiştir.

Deklarasyon sığınma hakkının ve sürekli çözümlerin önemini yeniden belirtmekte olup, mültecilerin ülkesine geri gönderilmesine şiddetle karşı çıkmaktadır.

Etkisi
------

### Genişletilmiş mülteci tanımı

1951 Sözleşmesine ve 1967 Protokolüne kıyasla Cartagena Deklarasyonu uluslararası korumaya ihtiyaç duyan mültecileri daha geniş bir çerçevede kabul eder. Deklarasyon 1951 Sözleşmesine ve 1967 Protokolüne 5 tane duruma bağlı değişebilen olay ekler. Benzer değişiklikler 1969 Mülteci Sözleşmesinde yapılmış olsa da, Caratgena Deklarasyonu bunları daha da genişletmiştir. Mülteciler:

"ülkelerinden hayatları, güvenlikleri veya özgürlükleri yaygın şiddet, dış saldırı, iç çatışma, büyük insan hakları ihlalleri veya kamu düzenini ciddi bir şekilde bozan başka durumlar yüzünden kaçmış kişilerdir"
Bu açıklama mültecilerin düşebilecekleri durumların tanımlarını hem coğrafi hem zamansal olarak genişletmiş ve yoksulluk, ekonomik küçülme, enflasyon, şiddet, hastalık, gıda güvensizliği, yetersiz beslenme ve zoraki göç gibi dolaylı etkileri kapsamı altına almıştır.

### Ülkeler arası geliştirilmiş işbirliği

Cartagena deklarasyonu Latin Amerika ülkeleri arasında süregelmekte olan forumun başlangıcıdır.1984 yılından beri deklarasyonu imzalayan devletler her on yılda bir araya gelmektedir ve anlaşmanın sınırları Karayip ülkelerini de içine alacak şekilde genişlemiştir. Devam niteliğinde üç deklarasyon daha yapılmıştır: 1994 San Jose, 2004 Meksika ve 2014 Brezilya Deklarasyonu (28 ülke ve üç özerk bölgeyi içermektedir). Başka hiçbir kıta da buna benzer bir organizasyon bulunmamaktadır

Kaynakça
--------

1. ↑  "Cartagena Declaration on Refugees | Rights in Exile Programme". refugeelegalaidinformation.org. 15 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2017.
2. 1 2  United Nations High Commissioner for Refugees. "UNHCR - Summary Conclusions on the interpretation of the extended refugee definition in the 1984 Cartagena Declaration". unhcr.org. 7 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2017.
3. ↑  "The Cartagena process: 30 years of innovation and solidarity | Forced Migration Review". fmreview.org. 7 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2017.
**Datça hurması** (***Phoenix theophrastii - Girit hurması***), ana vatanı Türkiye'nin güneybatısı ve Yunanistan’ın Girit Adası'dır. Türkiye’nin ve Avrupa’nın tek yerli palmiyesidir. Avrupa’nın ve Türkiye’nin tek palmiye ormanını oluşturmaktadır. Dünyada sadece Türkiye ve Girit Adası'nda bulunmaktadır. Ortalama uzunlukları 17 metreye kadar ulaşmaktadır. Yaprakları 2 veya 3 metre uzunluğunda olmaktadır.

Datça Hurması
Marmaris-Datça kara yolunun soğuksu virajlarının kuzeyindeki ve güneyindeki vadilerde toplu şekilde doğal yaşam alanları bulunmaktadır. Hurmalıbük, Eksera Deresi, Karaali Deresi ve Karasüleyman Deresi çokça görüldüğü yerlerdir. Derin vadilerde akan nehir yataklarının etrafında doğal yaşamlarını sürdürürler. Türkiye’ye ait bu hurma türünün nesli tükenme tehlikesi altındadır.

Vadilerde doğal yetişen Datça hurma ağaçları
Datça hurması başta Ege Bölgesi olmak üzere Akdeniz, Marmara ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde yetişebilmektedir.

Meyvesi
-------

Meyvesi yenilebilmektedir fakat hiçbir ticari değeri yoktur.

Datça hurma meyvesi

Ayrıca bakınız
--------------

* Hurma
* Palmiye

Kaynakça
--------

1. ↑  "Doğa Koruma Merkezi". *dkm.org.tr*. 20 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Kasım 2023.
2. ↑  "Phoenix theophrasti - EUFORGEN European forest genetic resources programme". *www.euforgen.org* (İngilizce). 20 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Kasım 2023.
3. ↑  Özgen, Muzaffer (12 Mart 2017). "Endemik Datça Hurması". *Datça Detay*. 20 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Kasım 2023.
4. ↑  "Bodrum Gölköy'de nesli tükenmekte olan Datça Hurmaları – Bodrumlife Dergisi". 12 Ekim 2022. 20 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Kasım 2023.
5. ↑  "Meyve kaynak". 20 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Kasım 2023.
**İnak el-Hazari**, Abbasi halifesi el-Mu'tasım’ın (MS 833-842) önde gelen Türk komutanlardan biriydi.

İsminden de anlaşılabileceği gibi, kendisi aslen bir Hazar idi ve Sellam el-Ebraş el-Hadim'in bir kölesiydi. 815 yılında Mutasım tarafından *gulam* olarak satın alınmıştır.   İlerleyen zamanlarda rütbesi arttı ve Mutasım'ın ordusunda bulunan Türk muhafızların kıdemli komutanlarından biri haline gelerek Ammuriye’nin Yağmalanması gibi çeşitli seferlere katıldı.

El-Mu'tasim komutasında Samarra’da *sahib el-şurta* olarak görev yaptı ve Halife'nin kişisel muhafızlarının komutanı oldu.  842 yılında Vasık’ın tahta çıkmasının ardından diğer bir Türk komutan Ebu Cafer Eşnas ile birlikte "hilafetin dayanak noktası" haline geldi.  Vasık onu 843/4'te Yemen valisi olarak atadı.  Eşnas’ın 844/5'teki ölümünden sonra Mısır valisi oldu, ancak Mısır’a gitmeyip Harthamah ibn el-Nadr el-Jabali'yi vekili olarak yolladı.   Yakubi’nin belirttiğine göre ayrıca Vasık döneminde Horasan, el-Sind ve Dicle valiliğine de atanmıştır. 

Ağustos 847'de Vasık beklenmedik bir şekilde öldüğü sırada, İtak, vezir Muhammed ibn el-Zayyat, *kadı* Ahmed ibn Abi Duwad ve bir diğer Türk general Vasif el-Turki devletin önde gelen nüfuzlu memurları idi. İbn el-Zayyat başlangıçta Vasık’ın oğlu Muhammed'i (el-Muhtadi) halife olarak önerdi, ancak yaş küçüklüğü nedeniyle onun yerine el-Mu'tasim'in başka bir oğlu, 26 yaşındaki Cafer el-Mütevekkil halife oldu.   Yeni Halife, devleti kontrol eden bu memurlar zümresini kaldırmak istiyordu.  El-Mütevekkil'in ilk hedefi, geçmişte kendisine karşı yaptığı saygısızlıklardan dolayı derin bir kin beslediği vezir İbn el-Zayyat'tı. Vezir, 22 Eylül 847'de İnak’ın ikametgahına getirildi ve burada ev hapsine alındı. Mallarına el konuldu ve işkenceyle öldürüldü.   Vezirin ölümünün ardından İnak en nüfuzlu ve güçlü olduğu dönemi yaşamıştır. Bu dönemde Mısır valisi, Halife muhafızları komutanı, hacib, vekilharç ve istihbarat başkanı (berid) rütbelerine sahipti. 

Nüfuzu fazla artıp halife ile araları bozulmaya başladığında halife Mütevekkil onu saf dışı bırakmaya karar verdi. İnak, gücünü hilafet merkezindeki Türk birliklerinden alıyordu. 848'de hacca gitmeye ikna edildi geri dönüşünde tutuklandı. Mallarına el konuldu. 849 yılında hapishanede susuzluktan öldü.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Kraemer 1989.
2. ↑  Bosworth 1991.
3. 1 2 3 4  Bearman et al. 2004.
4. 1 2 3  Kennedy 2006.

Kaynaklar
---------

* 
* 
* Gordon, Matthew (2001). *The Breaking of a Thousand Swords: A History of the Turkish Military of Samarra, A.H. 200–275/815–889 C.E.* Albany, New York: State University of New York Press. ISBN 978-0-7914-4795-6.
* Kennedy, Hugh (2006). *When Baghdad Ruled the Muslim World: The Rise and Fall of Islam's Greatest Dynasty*. Cambridge, MA: Da Capo Press. ISBN 978-0-306814808.
*
**Faruk Salgar** (d. 07 Ocak 1962, Şanlıurfa, ö. 28 Haziran 2023, Bodrum, Muğla) Klasik Türk müziği ses sanatçısı, koro şefi.

Hayatı
------

Küçük yaşlarda aile içindeki musiki icralarından etkilendi ve Türk Müziği'ne ilgi duymaya başladı. Lise öğrenimine devam ederken Süheyla Altmışdört yönetimindeki İstanbul Üniversitesi Türk Müziği Korosu'nun çalışmalarına katıldı. 1980 yılında İstanbul Teknik Ünivesitesi Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı Temel Bilimler Bölümü'ne girdi.

1981 yılında TRT'nin açtığı Stajyer Sanatçı sınavında başarılı olarak kurum içindeki kurslara katılmaya hak kazandı.

Konservatuvar ve TRT'deki eğitimi sırasında başta Alâeddin Yavaşca, Bekir Sıdkı Sezgin, Tülûn Korman, Necdet Varol, Ercüment Berker, Abdi Coşkun, Yalçın Tura, Can Etili, Nida Tüfekçi, Yücel Paşmakçı, Demirhan Altuğ, Güher Güney ve Faruk Timurtaş gibi birçok hocadan ders aldı.

1983 yılında Profesör Doktor Nevzad Atlığ yönetimindeki Devlet Klasik Türk Müziği Korosu'nun konserlerinde misafir sanatçı olarak görev yaptı.

1984 yılında ses sanatçısı unvanıyla TRT İstanbul Radyosu'nda göreve başladı.

2005 yılında TRT İstanbul Radyosu Türk Sanat Müziği Müdürlüğü, TRT Repertuar Kurulu üyeliği ve İstanbul Radyosu İcra Denetleme Kurulu Başkanlığı görevlerine atandı. Aynı yıl İstanbul Teknik Ünivesitesi Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı Ses Eğitimi bölümünde repertuvar dersleri vermeye başladı.

TRT Müzik kanalında yayınlanan Radyo Günleri adlı programın sunuculuğunu ve solistliğini yaptı. 2011-2013 yılları arasında TRT Türk Halk Müziği Müdürlüğü ve TRT Çok Sesli Müzikler Müdürlüğü görevlerini üstlendi. 2001 yılında Eyüp Musiki Vakfı Korosu'nu, 2001 yılından 2015 yılına kadar da Bakırköy Musiki Konservatuvarı Vakfı korolarını yönetti.

2018 yılında TRT İstanbul Radyosu'ndan emekli oldu. 2015 yılında Bakırköy Akademik Müzik Çalışmaları Derneği bünyesindeki İcra Heyeti, Fasıl, Bergüzar, Gülizar ve Nevbahar topluluklarında koro şefi ve derneğin yarı zamanlı konservatuvar bölümünde eğitmen olarak göreve başladığı kurumda çalışmalarını sürdürmekte olan Faruk Salgar, evli ve tanbur sanatçısı Merve Salgar'ın babasıdır.

28 Haziran 2023 Çarşamba günü, Kurban Bayramı'nın birinci günü Bodrum'da geçirdiği kalp krizi sonucu vefat etmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Müziklopedi | Müzik ansiklopedisi, Müzik terimleri, Kitap, Makale, Şiir, Fıkra, Karikatür, Duyuru, Söyleşi, Öykü, Haberler". *www.muziklopedi.org*. Erişim tarihi: 10 Ağustos 2021.
**Jean-François Roussely** (9 Ocak 1945, Belvès (Dordogne) - 11 Ocak 2023, Égly (Essonne)), Fransız üst düzey devlet görevlisi, Credit Suisse-Avrupa başkan yardımcısıdır.

Eğitimi
-------

Paris Ekonomik Bilimler ve Hukuk Fakültesi ve Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü mezunudur. Ulusal İdare Okulu'nu bitirmiştir.

Mesleki kariyeri
----------------

İçişleri Bakanlığı'nda kariyerine başlamış, Maliye ve Ekonomi Bakanlığı bütçe müdürlüğünde kariyerine devam etmiş, 1978'de Sayıştay denetçisi, 1982 yılında ise Sayıştay tetkik hakimi olmuş, 1981 yılında Bütçe Disiplini Mahkemesi ile Rekabet Komisyonu nezdinde raportörlük yapmıştır. 1982-1984 yıllarında İçişleri Bakanı Gaston Defferre'in teknik danışmanı olmuş, 1984-1985 yıllarında önce İçişleri Bakanı Gaston Defferre'in ardından İçişleri Bakanı Pierre Joxe'un kabine direktör yardımcısı, 1985-1986 yıllarında ise İçişleri Bakanı Pierre Joxe'un kabine direktörü olmuş, 1986-1988 yıllarında Meclis grup başkanları birliği nezdinde görevli olarak bulunmuş, 1988-1989 yıllarında tekrar İçişleri Bakanı Pierre Joxe'un kabine direktörü olmuş, 1989-1991 yıllarında ise Ulusal Polis Genel Müdürü, 1991-1997 yıllarında Savunma Bakanlığı idari genel sekreteri ve 1997-1998 yıllarında Savunma Bakanı Alain Richard'ın kabine direktörü olarak görev ifa etmiş, 1994 yılında Sayıştay üyesi unvanı almış, 1998-2004 yıllarında Fransa Elektrik Şirketi'nin (EDF) Genel Müdür-Başkanı olmuştur, 2004 yılında EDF'te danışmanlık yapmış, hemen ardından Credit Suisse Fransa başkanı ve Avrupa başkan yardımcısı olmuştur.
Yozgat İsyanı’nı bastırmak üzere görevlendirilen Çerkez Ethem ve Çerkez adamları İstasyon’daki karargah binası önünde Mustafa Kemal Atatürk’le (Haziran 1920)
**Kuvâ-yi Seyyâre** (Türkçe: **Seyyar Kuvvetler**, **Gezici Kuvvetler**; Osmanlıca: قواى سياره), Kurtuluş Savaşı yıllarında Çerkez Ethem önderliğinde gönüllü vatansever Çerkez ve Abhaz birliklerinden kurulan Kuvâ-yi Milliye'nin bir koludur.

İzmir'in 15 Mayıs 1919 tarihinde Yunanistan işgaline uğramasının ardından, Çerkez Ethem ve ağabeyi Yüzbaşı Tevfik gibi komutanlar tarafından örgütlenmiştir. Çerkez Ethem aynı yıl Salihli Cephesi'ni kurmuş ve kendini cephe komutanı ilan etmiştir. Emrindeki kuvvetlere de Kuva-yi Seyyare adını vermiştir.

İlk zamanlarda iç ayaklanmaları bastırma görevi de üstlenmiştir. Anzavur Ayaklanması, Düzce Ayaklanması, Adapazarı Ayaklanması, Yozgat Ayaklanması ve Kuva-yi İnzibatiye'ye karşı, Ali Fuat Paşa'nın Ankara'dan gönderdiği 20. Kolordu birlikleri ile takviye edilen Çerkez Ethem komutasındaki Kuva-yi Seyyare başarılı olmuş ve ayaklanmayı bastırmıştır. Bu arada Çerkez Ethem, çok sayıda kanunsuz uygulamaya kalkışmıştır. Bu kanunsuz ve keyfi uygulamalara, vatanın işgalden kurtarılması uğruna göz yumulmasını takdir edilememiştir. Çerkez Ethem düzenli ordu emrine girmeyi kabul etmeyerek TBMM Hükûmeti'ne isyan etmiştir.
2023'te Marape
**James Marape** (d. 24 Nisan 1971) Papua Yeni Gineli bir politikacı ve Papua Yeni Gine'nin sekizinci Başbakanı. Temmuz 2007'den bu yana Papua Yeni Gine Ulusal Parlamentosu'nun bir üyesidir ve Hela eyaletindeki yaylalardaki Tari-Pori Açık seçmenlerini temsil eder.

30 Mayıs 2019'da Ulusal Parlamento tarafından Papua Yeni Gine'nin sekizinci Başbakanı olarak aday gösterildi, seçildi ve yemin etti.

Gençliği ve özel hayatı
-----------------------

James Marape, ülkenin en büyük kabilelerinden ve etnik gruplarından biri olan Huli halkının bir üyesi ve lideridir. Marape'nin babası bir Yedinci Gün Adventistleri papazıydı ve Marape kiliseyle özdeşleşmiştir.

Marape, PNG yaylalarında Minj İlkokulu ve Kabiufa Adventist Ortaokulu'na gitti. 1993 yılında Papua Yeni Gine Üniversitesi'nden lisans derecesi ve 2000 yılında Çevre Bilimleri Yüksek Lisans derecesi ile mezun oldu. 2001-2006 yılları arasında Personel Yönetimi Bölümü'nde Politika Sekreter Yardımcısı olarak görev yaptı.

Marape, aslen Doğu Sepik Eyaletinden gelen Rachael Marape ile evlidir. Çiftin altı çocuğu vardır.

Siyasi kariyeri
---------------

Tari-Pori Bölgesi'nde 2012 seçimlerinde tekrar seçildi. Daha sonra O’Neill Hükûmeti altında Maliye Bakanı olarak atandı.

2017 seçimlerinde Halk Ulusal Kongresi'ni temsilen yeniden seçildi.

11 Nisan 2019'da Maliye Bakanı olarak istifa etti, ancak Ulusal Halk Kongresi ve Hükûmet üyesi olarak kaldı. Ancak, 29 Nisan 2019'da partiden istifa etti. Sam Basil, 18 Nisan 2019'da Maliye Bakanı olarak atandı.

Mayıs 2019’un başlarında, Peter O'Neill’ı Başbakan olarak değiştirmesi için alternatif hükûmette potansiyel bir aday olarak seçildi. Peter O'Neill 29 Mayıs'ta istifa etti. Marape daha sonra 30 Mayıs 2019'da Başbakan seçildi ve o gün sonra yemin edildi.

Yemin edildiğinde Marape, ülkesinin dünyadaki "en zengin siyah Hristiyan milleti" olmasını istediğini söyledi.

Kaynakça
--------

1. ↑  Auka-Salmang, Grace (30 Mayıs 2019). "Marape Sworn In As Country's 8th PM". *Papua New Guinea Post-Courier*. 1 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2019.
2. ↑  Armbruster, Stefan (31 Mayıs 2019). "Who is James Marape, 8th PM of PNG?". *Special Broadcasting Service*. 1 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Haziran 2019.
3. ↑  "Marape is the Happiest Dad". *postcourier.com.pg*. PNG Post-Courier Online. 17 Temmuz 2012. 1 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Temmuz 2012. Re-elected for a second term, Tari-Pori MP James Marape slipped into Port Moresby after being declared at 2pm in Tari.
4. ↑  Lyons, Kate (30 Mayıs 2019). "Papua New Guinea MPs elect James Marape to be next prime minister". *The Guardian* (İngilizce). ISSN 0261-3077. 30 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Mayıs 2019.
5. ↑  Papua New Guinea sets audacious goal to become 'richest black Christian nation 15 Temmuz 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. The National Retrieved July 15, 2019

  


| Hükûmet görevi |
| --- |
| Önce gelenPeter O'Neill | **Papua Yeni Gine Başbakanı**2019–günümüz | **Görevde** |
|
**Gnaeus Manlius Cincinnatus**, MÖ 480'de Marcus Fabius Vibulanus ile birlikte elinde tuttuğu konsüllük makamına gelen patrici *gens Manlia*{'}nın ilk üyesiydi. Babasının adı Publius'tu.

O yıl Roma, Veiileri Roma'nın gücünü kırma umuduyla savaşmaya teşvik eden iç çekişmelerle uğraştı. Diğer Etrüsk şehirlerinden birlikler tarafından desteklendiler.

Yakın geçmişte askerlerin disiplinsiz davranışlarının farkında olan konsüller, Etrüsk atlılarının tekrarlanan provokasyonları savaşın başlamasını kaçınılmaz kılana kadar adamlarını çatışmadan uzak tuttular. Konsül Fabius, savaş emrini vermeden önce, düşmanla çarpışmaya en hevesli askerleri muzaffer dönmeye yemin etmeye zorladı. Çatışma başladıktan sonra, Romalı komutanlar, özellikle konsülün kardeşi Quintus Fabius öldürüldükten sonra, büyük bir güçle savaştılar. Ordunun karşı kanadına liderlik eden Manlius tehlikeli bir şekilde yaralandı ve hattan çekilmek zorunda kaldı. Adamları kargaşa içinde geri çekilmeye başladığında, Manlius'un meslektaşı Fabius onların katledilmesini önlemek ve liderlerinin ölmediği konusunda onlara güvence vermek için geldi. Manlius, kendisi görünüp askerlere güvence verebildi.

Etrüskler, Roma kampına saldırmak için çatışmadaki durgunluktan yararlanarak yedek kuvvetlerin savunmasını aştı. Ancak saldırının haberi konsüllere ulaştı ve Manlius adamlarını Etrüsklerin etrafını sararak kampın çıkışlarının etrafına yerleştirdi. Kaçma umutları kalmayan işgalciler, konsülün konumuna saldırdılar ve bir dizi ok saldırısı püskürtüldükten sonra, son bir saldırı, ölümcül şekilde yaralanan Manlius'u alt etti. Roma birlikleri yeniden paniğe kapılmaya başladı, ancak düşmüş konsülün subaylarından biri onun cesedini hareket ettirdi ve Etrüsklerin kaçmaları için bir yol açarak kaçarlarken Fabius'un onları ezmesine izin verdi.

Savaş Fabius için büyük bir zafer olsa da, erkek kardeşinin ve meslektaşının kaybı ağır bir darbe oldu ve Senato tarafından sunulan bir zaferin onurunu geri çevirdi.

Fabius, erkek kardeşinin ve Manlius'un cenazelerinde övgüde bulundu.

Kaynakça
--------

1. ↑  Titus Livius, *Ab Urbe Condita*, ii. 43.
2. ↑  *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, William Smith, Editor
3. ↑  Titus Livius, *Ab Urbe Condita*, ii. 45, 46.
4. ↑  Titus Livius, *Ab Urbe Condita*, ii. 46, 47.
5. 1 2 3  Titus Livius, *Ab Urbe Condita*, ii. 47.
6. ↑  Dionysius of Halicarnassus, *Romaike Archaiologia*, ix. 5, 6, 11, 12.
7. ↑  Paulus Orosius, *Historiarum Adversum Paganos Libri VII* ii. 5.
 This article incorporates text from a publication now in the public domain: Smith, William, ed. (1870). "Manlius". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 2. p. 920.
Diluvial teraslar Katun Nehri Altay Bölgesi, Altay Cumhuriyeti
Kuray Nehri, Altay, Rusya
**Dilivium**, bir jeoloji terimidir. Sel ve taşkın sularının yüzeysel akışı sırasında bünyesinde taşıdığı kil ve benzeri alüvyonları yavaş ve istikrarlı bir şekilde biriktirmesiyle oluşan kayaçlardır. Bu terim eskiden Nuh tufanının neden olduğu sanılan kaya kil katmanlarına verilirdi.

20. yüzyılın sonlarında Rus coğrafyacı Alexei Rudoy dilivium terimini Altay havzası dağlar asındaki Buzul Çağı dev buzul barajı göllerinin katastrofik patlamaları sonucu oluşan katmanların tanımı için önermiştir. Bu göllerin en genişleri, Chuya ve Kuray, yüzlerce kilometre su hacmine sahipti ve bunların zirve hidrografi akış hızındaki tahliye oranı, Kuzey Amerika’daki meşhur Pleistosen Lake Missoula selinin azami oranlarını aşmıştır.

Altay bölgesi sel yatakları
---------------------------

Güney Sibirya ve Kuzey Moğolistan’daki neredeyse tüm dağlar arası çöküntüler Pleistosen Buzul Çağları sürecinde buzul baraj göllerine ev sahipliği yapmıştır. İklim değişiklikleri ve buz barajlarının hidrostatik değişiklikleri, havza göllerinin tekrarlanan boşaltım ve dolguları tarafından takip edilmiştir. Göller taşkın karakterine sahiptir. İklim koşullarına uygun olarak, buzullar baraj deformasyonları ve göl taşkınlarından hemen sonra tekrar ana drenaj vadilerinin içinde akacak ve havzalar baraj haline gelecektir.

Taşkınlar saniyede milyonlarca metreküpe ulaşıyorken, göllerin en büyükleri (Chuya, Kuray, Darkhat ve diğer göller) yüzlerce kilometre küplere kadar hacme ulaşmıştır. Bu seller art arda yeni tortu yatakları inşa ederek drenaj vadilerine dönüşmüştür. Bu olaylar 23-7 bin yıl önceki Chuya ve Katun Nehri vadilerindeki büyük ölçekli sellerin oluşumunu kanıtlar. O dönemde en az beş büyük ölçekli sel olayı vardır. Muazzam su kütleleri Batı Sibirya’nın güneyine doğru aynı anda ve defalarca boşalmıştır. Altay havzalarının dışındaki toplam su hacmi sadece 10 bin kilometre küp suya ulaşabilmiştir. Bazı periyotlarla, Güney Sibirya’nın havzalarının tümü, Kuzeye yaklaşık 60 bin kilometreküp sel suyu iletebiliyordu.

Kaynakça
--------

1. 1 2  Nijman, Jan (2020). *Geography: Realms, Regions, and Concepts* (20. bas.). Wiley. ISBN 978-1119607410.
**Marco Polo'nun Gezileri**, 13. yüzyılda İtalyan gezgin Marco Polo'nun 1276 - 1291 yılları arasında uzak doğuda yaptığı gezileri ve Kubilay Han'ın yanında geçirdiği yılları içeren, Rustichello da Pisa tarafından derlenen gezi kitabıdır.

Kitap, yazarın 1298 ile 1299 yılları arasında bir Ceneviz hapishanesinde kaldığı esnada Rustichello da Pisa adlı dostuna anlattığı ve dikte ettirdiği serüvenleri içerir. Kitap, ilk yayınlandığı 1300'lü yıllarda kömür, petrol ve kâğıt para gibi nesneler ile Pamir, Japonya, Endonezya gibi ülkelerin Avrupa'da ilk defa duyuluyor olmasıyla da oldukça meşhur olmuştur.

Kitaptaki ülke ve bölgeler
--------------------------

Marco Polo'nun gezi yolları.
Hanbalık'a gidiş: Venedik → Hayfa → Anadolu → Gürcistan → *Hazar Gölü* → Hürmüz → Kaşgar → Yarkent → Hotan → Yutien (Keriye) → *Lop Nur Çölü* → Dunhuang → Karahoca → Ganzhou → Hanbalık
  
Hanbalık'tan dönüş: Hanbalık → Quanzhou → Sumatra → *Bengal körfezi* → Seylan → Coromandel → İran → Trabzon → İstanbul → Venedik

Türkçe baskılar
---------------

Konuyla ilgili yayınlar
-----------------------

* Richard J. Walsh, *Marco Polo'nun Keşif ve Maceraları* (1961)
* Milton Rugaft, *Marco Polo: Doğu ve Batı Kaynaklarında Çin Seyahati* (2003)

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb13592024s (data)
* GND: 4284152-5
* LCCN: n83220339
* NDL: 00946266
* NLI: 987007520704805171
* SUDOC: 028080947
* VIAF: 184276963
* WorldCat (LCCN): n83-220339

 |
**Sefdinir**, pnömoni, orta kulak iltihabı, boğaz ağrısı ve selüliti tedavi etmek için kullanılan bir antibiyotiktir. Pnömoni, otitis media ve strep boğaz için daha az tercih edilen bir seçenek olup, penisiline şiddetli alerjisi olanlarda kullanılabilir. Ağızdan alınır.

Yaygın yan etkiler ishal, mide bulantısı ve deri döküntüsüdür. Ciddi yan etkiler *Clostridioides difficile* enfeksiyonu, anafilaksi ve Stevens-Johnson sendromunu içerebilir. Hamilelik ve emzirme döneminde kullanımının güvenli olduğuna inanılmaktadır, ancak iyi çalışılmamıştır. Üçüncü kuşak bir sefalosporindir ve bir bakterinin hücre duvarı yapma yeteneğine müdahale ederek ölümüyle sonuçlanır.

1979 yılında patenti alınmış ve 1991 yılında tıbbi kullanım için onaylanmıştır. Jenerik ilaç olarak mevcuttur.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4 5 6 7  "Cefdinir Monograph for Professionals". *Drugs.com* (İngilizce). American Society of Health-System Pharmacists. 10 Ocak 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mart 2019.
2. ↑  "Cefdinir Use During Pregnancy". *Drugs.com* (İngilizce). 18 Eylül 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mart 2019.
3. ↑  *Analogue-based Drug Discovery* (İngilizce). John Wiley & Sons. 2006. s. 49X. ISBN 9783527607495.

Dış bağlantılar
---------------

* "Cefdinir". *Drug Information Portal*. U.S. National Library of Medicine. 28 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
**Ramiz Ongun** (d. 17 Mart 1947, Kozan, Adana) Türk veteriner, ekonomist, bürokrat ve siyasetçi.

İlk yılları ve kariyeri
-----------------------

Ramiz Ongun, 17 Mart 1947'de Adana'nın Kozan ilçesinin Kale köyünde doğdu. Burada ilkokul, ortaokul ve lise eğitimini tamamladı. Bursa İktisadi-Ticari İlimler Akademisi İktisat Bölümü'nde eğitim gördü. Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi'nden mezun oldu. 12 Eylül 1980 askeri darbesinin ardından da Türkeş emriyle yurt dışına çıktı. Bu sırada Almanya'da üniversiteden sınıf arkadaşı olan Nesrin Hanım ile evlendi. Evli ve ikisi kız, biri erkek üç çocuk babasıdır. Almanca bilmektedir.

Siyasi kariyeri
---------------

Alparslan Türkeş ile tanıştıktan sonra Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi'ne katıldı. Ayrıca Ülkü Ocakları Genel Başkanlığı, Gümrük Kontrolörleri Kurulu Başkanlığı, MHP Gençlik Kolları Genel Başkanlığı, MHP Genel İdare Kurulu Üyeliği ve Ülkücü-İşçiler Genel Başkan Müşavirliği görevlerinde bulundu. 1989 yılında da Türkiye'ye döndü. 1992 yılında da Türk Ocakları Merkez Yönetim Kurulu Üyesi oldu. Daha sonra siyasi çalışmalarını Anavatan Partisi'nde sürdürdü.

12 Eylül 1980 darbesi sonrasında MHP ve Yan Kuruluşlar hakkında açılan davadan yargılandı. Sonrasında beraat etti. MHP'de üç kez genel başkanlığa aday oldu ancak seçilemedi.

9 Mart 2020 tarihinde Ali Babacan tarafından kurulan Demokrasi ve Atılım Partisi'nin kurucu üyeleri arasında yer aldı. Partinin Genel Başkan Başdanışmanı görevini yürütmektedir.

22 Temmuz 2023'te Ramiz Ongun, DEVA Partisi'nden istifa ettiğini açıkladı. Twitter hesabından yaptığı bir açıklamayla istifasını duyuran Ongun, 'liyakatsiz' bir yönetim anlayışı olduğunu ifade etti.

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Ramiz Ongun kimdir? - Yeni Akit". *www.yeniakit.com.tr*. 5 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Temmuz 2023.
2. ↑  "biyografi.net: Ramiz Ongun biyografisi burada; ünlülerin biyografileri burada". *www.biyografi.net*. 5 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Temmuz 2023.
3. ↑  "Ali Babacan parti dilekçesini İçişleri Bakanlığı'na verdi". Haber Türk. 9 Mart 2020. 9 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mart 2020.

Dış Bağlantılar
---------------

* Twitter'da Ramiz Ongun
**Kamulianai** (Grekçe: Καμουλιαναί, Latince: Camulianae), Kapadokya'nın kuzeyinde, günümüzde Kayseri şehrinin kurulu olduğu yerde bulunan antik kent. Hac yeri olarak önem kazanan yerleşim yeri Iustinianopolis adıyla bir kasaba olarak kurulmuş, 553 yılından 13. yüzyıla dek piskoposluk merkezi olmuştur.

Kamulianai ikonası
------------------

Bir kadının su kuyusunda kuru halde bulduğuna inanılan ahiropoiita nitelikteki İsa tasviri ile bilinen şehir aynı zamanda ikonaların şehrin koruyucu olarak görülerek kuşatma zamanlarında şehirde ve surlarda dolaştırılma âdetinin ilk kez uygulandığı yerdir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Strobel, Karl. "Camulianae". brill.nl. 13 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Temmuz 2017.
2. ↑  Spieser, Jean-Michel (2014), "İmparatorluk ve Hıristiyan Sanatı: Benzerlik ve Farklılıklar", Morrisson, Cécile (Ed.), *Bizans Dünyası*, Aslı Bilge, çev. İstanbul: Ayrıntı Yayınları, s. 315, ISBN 9789755398235
**Nibu Dağı** veyâ **Nevo Dağı** (Arapça: جبل نيبو, İbranice: הַר נְבוֹ), Ürdün'ün Medeba ilinde yer alan dağ. Deniz seviyesinden yüksekliği yaklaşık 817 m (2.680 ft 5+1⁄2 in) olup, parçası olduğu Avarim Dağlarının en yüksek noktasıdır. Tanah’ta, Vadedilmiş Toprakların Musa’ya gösterildiği yer olarak geçmektedir.

İbrahimî dinlerdeki yeri
------------------------

Tanah’ın Tesniye kitabında, Musa Peygamber’in Pisga Dağı’na çıktığı ve oradan Vadedilmiş Toprakların tamâmının kendisine gösterildiği anlatılır. Daha sonra Musa’ya Vadedilmiş Topraklara girmenin kendisine nasip edilmediği bildirilir. Bu vahiyden bir süre sonra Musa, Moav’da vefat eder ve defnedilir. İbranice *pisga* (פסגה) kelimesi "doruk" anlamına gelmektedir. Katolik Ansiklopedisi'ne göre Pisga, Avarim Dağlarının kuzey kısmı olup, Nibu Dağı, Pisga Dağlarının en yüksek parçasıdır.

Hristiyan geleneğine göre, Musa, bu dağda gömülüdür, fakat kabrinin yeri bilinmemektedir. Günümüzde, Tesniye 34:1’de geçen "pisga"nın özel bir dağ adı mı yoksa Nibu'nun *zirvesi* (פסגה) mi olduğu, Nibu olarak bilinen dağın Tanah'ta geçen Nibu olup olmadığı, üzerinde kesin bir kanıya varılamamış ihtilaflı bir meseledir. 2. Makkabiler’de yazıldığına göre, Yeremya, Ahit Sandığı’nı, Musa Peygamber’e Vadedilmiş Toprakların gösterildiği dağdaki bir mağaraya sakladı. Ancak, *Makkabiler* kitabında, söz konusu dağın neresi olduğu bildirilmemektedir. Tesniye 34'ten, o dağın Nibu olduğu anlaşılmaktadır.

* 
*

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  "Tanah, Tesniye, 34". 27 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2016.
2. ↑  *The Catholic Encyclopedia*, 1907, "Abarim", Robert Appleton Company, 1907; s. 6
3. ↑  Tanah, Tesniye, 34:6 27 Eylül 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
4. ↑  2. Makkabiler, 2:4-5 7 Nisan 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb15016954x (data)
* GND: 4288691-0
* LCCN: sh98006016
* NLI: 987007546933905171
* SUDOC: 130527564
* VIAF: 315150210

 |