**Arctic Monkeys,** 2002 yılında Sheffield'da kurulmuş bir İngiliz rock grubudur. Grup, solist Alex Turner, davulcu Matt Helders, gitarist Jamie Cook ve bas gitarist Nick O'Malley'den oluşmaktadır. Eski bas gitarist Andy Nicholson ilk albümlerinin yayınlanmasından kısa bir süre sonra 2006 yılında gruptan ayrıldı.

Arctic Monkeys, internet aracılığıyla kamuoyunun dikkatini çeken ilk gruplardan biri oldu ve yorumcular yeni grupların tanıtılması ve pazarlanmasında bir değişim olasılığını temsil ettiklerini öne sürdü. İlk albümleri *Whatever People Say I Am, That's What I'm Not* (2006) yayınlandıktan sonra eleştirmenlerden büyük övgü aldı ve Birleşik Krallık Albüm Listesi'nde zirveye yerleşerek o dönemde İngiltere liste tarihinin en hızlı satan ilk albümü oldu. Albüm 2007 Brit Ödülleri'nde En İyi İngiliz Albümü ödülünü kazandı ve o zamandan beri en iyi çıkış albümlerinden biri olarak gösterilmektedir. Grubun ikinci albümü *Favourite Worst Nightmare* (2007) de eleştirmenler tarafından beğenildi ve 2008 Brit Ödülleri'nde En İyi İngiliz Albümü ödülünü kazandı. Grup daha sonra *Humbug* (2009) ve *Suck It and See* (2011) albümlerini yayınladı; her iki albüm de ilk iki albüm kadar olmasa da eleştirmenler tarafından olumlu karşılandı.

Grubun daha geniş çaplı uluslararası ünü, dünya çapında hit olan "Do I Wanna Know?" ile desteklenen ve eleştirmenlerce beğenilen beşinci albümleri *AM*'nin (2013) başarısıyla geldi. Albüm dört *Billboard* listesinde zirveye yerleşti ve ABD'de 3 kez platin sertifika aldı.

Kuruluş
-------

2002’de İngiltere, Sheffield'lı komşu iki genç; 16 yaşındaki Alex Turner ve Jamie Cook, ailelerinden Noel hediyesi olarak gitar istediler. Arkadaşları Matt Helders çat pat davul çalıyordu. Toparlanıp amatörce müzik yapmaya başladılar. İlk konserlerini 2003 Haziranında 13 kişiye verdiler. 2004’ün sonlarında bir arkadaşları, demoları *Beneath the Boardwalk*'u İnternet sitesine koydu ve adresi arkadaşlarına gönderdi. Arkadaşları kendi arkadaşlarına, onlar da başkalarına, oradan MP3 arama motorlarına derken birden herkes onlar hakkında konuşmaya başladı. BBC radyosu ve İngilizlerin meşhur tabloid gazeteleri, şarkılarla değil, Arctic Monkeys’in birden nasıl herkesin konuşma konusu olduğuyla ilgileniyordu.

Arctic Monkeys, müziklerini İnternet'te yaymaya devam etmek istiyordu. Londra’daki meşhur Astoria’yı dolduracak kadar hayranları vardı, konserleri kapalı gişe gidiyordu. 2005 Mayısında kendi imkânlarıyla ilk EP’leri *Five Minutes With Arctic Monkeys*'ten bin tane bastılar. Röportajlarda plak firmaları için "Buraya kadar onlarsız geldik, bundan sonra neden onlara ihtiyaç duyalım ki!" demişlerdi.

Geçmiş
------

### *Whatever People Say I Am, That's What I'm Not* (2006)

Ana madde: Whatever People Say I Am, That's What I'm Not
Domino Records’un sonunda onları bir anlaşmayla bağlaması için "patronun firmayı kendi dairesinden yönetmesini ve amatör ruhlarını beğendik" deseler de asıl 725,000 poundluk çek ve EMI’nin albüm kayıtlarında ünlülerle çalma sözü etkili oldu. İlk single’ları *I Bet You Look Good on the Dancefloor*, 17 Ekim 2005’te yayımlandı ve çıktığı gün 38,922 adet satarak İngiltere’de bir numara oldu. İkinci single’ları *When the Sun Goes Down* (ki sitelerinde *Scummy* ismiyle yayımlamışlardı), 16 Ocak 2006’da çıktı ve 40 tane fazla, yani 38,962 tane satarak yine bir numara oldu.

Albüm kayıtları Eylül 2005’te bitmişti. 30 Ocak 2006’da çıkması planlanan albüm, yoğun talep nedeniyle bir hafta erkene alınıp 26 Ocak’ta yayımlandı. Şarkıların tümü İnternet'te çeşitli yollardan kolaylıkla bulunabilmesine rağmen *Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not* çıktığı gün 118.501, ilk haftasında da 363.735 adet satarak İngiltere tarihinin bir günde ve bir haftada en çok satan albümü rekorunu kırdı. Albüm, Amerika’da da indie bir grubun bir haftada en hızlı satan ilk albümü rekoru kırdı. Albümün ismi ise 1960’ların İngiliz filmi *Saturday Night & Sunday Morning*’den alıntıdır. Bununla birlikte, albümdeki birçok şarkının da filmi anlattığı söylenir.

İlk albümlerinden sonra fazla vakit kaybetmeden hemen 5 şarkılık EP’leri *Who the Fuck Are Arctic Monkeys*'i çıkaran grup, bu EP’yle hiçbir listede yer alamadı. Bunun altında yatan sebep EP’nin ne single ne de albüm listelerine uygun olmasıydı. Şarkıların içerdiği küfürlü sözler de radyolarda çalınmasına kısmen engel olmuştu.

Arctic Monkeys 2006'da.
Bu süre zarfında basgitaristleri Andy Nicholson’un gruptan ayrıldığı bildirildi. Ayrılma nedeni olarak da -altında başka nedenler yattığından şüphelenilse de- Amerika’ya gitmek istememesi olduğu açıklandı. Bu gelişme üzerineyse grup, Amerika turnesi için Nick O’Malley ile anlaştı. Ardından resmi olarak gruba katıldığı duyuruldu.

14 Ağustos 2006’da yayımladıkları single *Leave Before the Lights Come On*, listelerde 4. sıra gibi iyi bir yere yerleşirken, grubun 1. sırada yer alamamış ilk single’ı olarak başarısızlıkla adından söz ettirdi. Solist Turner’ın bu single’la ilgili yorumu da akıllarda kalmaya değer cinsten : "Ailemizin kara koyunu". Buna rağmen grup 2006’nın sonunda İngiltere’nin en prestijli ödülü olan Mercury Ödülü’nün sahibi oldu.

EP, albüm ve single’ların çıkış zaman aralığını kısa tutan Arctic Monkeys, üretmeyi fazlasıyla seviyordu ve bu özellikleri üzerine Jamie Cook ise sert bir dille eklemeden geçememişti: "Coldplay gibi olabileceğimizi düşünemiyorum. Kahrolası bir albümün turnesini 3 senede tamamlıyorsunuz, her gece aynı dandik şarkılar… Bazı insanlar bundan hoşlanıyor olabilir ama biz hoşlanmıyoruz."

### *Favourite Worst Nightmare* (2007)

Ana madde: AM (Arctic Monkeys albümü)
16 Nisan 2007 tarihinde *Brianstorm* adlı single’ı yayımlayan Arctic Monkeys, 23 Nisan tarihinde de *Favourite Worst Nightmare* adlı 2. stüdyo albümünü hayranlarına ulaştırdı. Albümün prodüksiyonunda James Ford ve Mike Crossey ile çalışan grup, albümün sound'unda ilk albüme göre daha hızlı ve funk parçalara imza attı. *Brianstorm* single’ı ile İngiltere listelerinde 2 numara olmayı başardılar.

Bu single’dan sonra uzunca bir ara veren grup, 3. single'ları *Teddy Picker*’ı 3 Aralık 2007'de çıkardılar. Grup, 2. albümüyle bir kez daha Mercury’ye aday olunca bazı sanatçılar bu duruma karşı çıktı.

Uzun bir turnenin ardından, grup, 17 Aralık'ta Manchester Apollo’da yılın son konserini verdi. Bu konserin DVD olarak piyasaya 2009 Şubat ayında sürüleceği de yayıncı tarafından onaylanmıştı.

Grup, 20 Şubat 2008’de gerçekleştirilen Brit Ödülleri Töreni’nde «En İyi İngiliz Grup» ve «En İyi Albüm» ödüllerinin sahibi oldu. Ayrıca bazı haber kuruluşları, grubun 3. albümü üzerinde çalıştığı için Londra’da olduğu ve Brit Ödülleri Töreni'nde bulunmalarının nedinin bu olduğunu söyledi. Bu söylenenler dikkate alındığında, 3. albümün 2009’un başında çıkacağı düşünülüyor. Başarısını, törenden sonraki kısa röportajında bahsettiği büyükannesinin şanslı kolyesine bağlayan Alex Turner, batıl inancı yüzünden tepki toplamıştı.

Albüm hazırlıkları sürerken, grubun vokalist-gitaristi Alex Turner, boş durmadı ve kardeş grup sayılabilecek The Rascals’dan Miles Kane ile The Last Shadow Puppets adında bir grup kurdu. Albümün prodüktörü ise Arctic Monkeys’in ikinci albümündeki isim ile aynı: James Ford. Durum böyle olunca, bu yan çalışma grubunun Arctic Monkeys’e etki etmesinden korkulurken, Alex dergilere verdiği röportajda Arctic Monkeys’e hâlâ bağlı olduğunu, dağılmanın söz konusu olmadığını söylemiştir. Alex Turner’ı takiben grubun bateristi Matt Helders da Mongrel adında, üstelik grubun eski basgitaristi Andy Nicholson'la, bir yan çalışma yapacağını onayladı.

The Last Shadow Puppets ile neredeyse Arctic Monkeys kadar büyük bir başarı yakalayan Alex, gruba 2008 yazında geri geldi. Provalar birbirini izlerken Kasım-Aralık aylarında grup, yeni albüm üzerinde çalışmak amacıyla Queens Of The Stone Age'den Josh Homme ile Amerika'ya gitti. Bu sırada grubun 2007 turnesindeki son konserinin yer aldığı Arctic Monkeys At The Apollo DVD'si yayımlandı. Ayrıca konser, İngiltere ile başka ülkelerdeki bazı sinemalarda tek gecelik gösterime girdi.

### *Humbug* (2009)

Ana madde: Humbug
Arctic Monkeys, 2009'un ilk konserlerini Avustralya'da Big Day Out Festivali'nde verdi. Bu festival süresince küçük konser mekanlarında kendi konserlerini de verdiler. Bu konserlerde, 4 yeni şarkı ile 1 cover çalındı ve kısaca 3. albümün yaklaştığı söylendi. Grup, şubat ayında verdikleri bir röportajda albümün üçte ikisinin bittiğini açıkladı.

Yoğun Avustralya konserlerinden sonra Londra'ya dönen grup, albümleri üzerinde çalışmaya devam etti. Grup, turnenin ve albümün sürecini arkadaşları Mark Bull vasıtasıyla İnternet siteleri üzerinden hayranlarıyla paylaştı. Mart ayının sonunda, grup, albümün son kısmını tamamlamak için New York'a gideceklerini ve buradan sonra albümün prodüksiyona gönderileceğini açıkladı.

Bununla birlikte grup, yazın yapacakları Batı Avrupa turnesi tarihlerini açıklamaya devam etti. Ayrıca eylül-ekim gibi küçük bir Kuzey Amerika turu yapacaklarını da bildirdiler. Bu iki tarih arasında, grup İngiltere'nin en önemli festivali sayılan Reading ve Leeds Festivali'nde sahne alacaklarını açıkladı.

24 Ağustos 2009'da grubun en uzun süredir beklenen 3. albümü *Humbug* çıktı. Albüm 10 şarkı içeriyordu ve Jimi Hendrix, Black Sabbath, Cream etkileşimleriyle grubun diğer tüm kayıtlarından farklıydı. Albüm, James Ford / Josj Homme ortak yapımıydı ve ilk single'ı *Crying Lightning* 17 Ağustos tarihinde çıktı.

### *Suck It and See* (2011)

Ana madde: Suck It and See
Albüm 2010-2011 yıllarında, Los Angeles'taki Sound City Stüdyoları'nda kaydedildi. Dördüncü albümlerinin çıkış parçası, 11 Nisan'da *Don't Sit Down Cause I Moved Your Chair* olurken, ardından *Brick by Brick* yayımlanmıştır.

10 Mart'ta grup albümün adını açıkladı ve 6 Haziran 2011'de albüm yayımlandı. Hayranların ve eleştirmenlerin albüme yorumu, *Humbug*'la başlayan müzikteki ağırlaşmanın ciddi bir şekilde hissedildiği şeklinde olmuş, Arctic'in eski neşeli günlerini özlettiğini belirtmişlerdir. Alex Turner bunun üzerine "Bizden kimse eski günlerimize dönmemizi beklemesin, sonuçta biz nasıl olgunlaşıyorsak müziğimiz de bizimle olgunlaşıyor." demiştir.

### *AM* (2013)

Ana madde: AM (Arctic Monkeys albümü)
26 Şubat 2012'de yeni şarkıları *R U Mine* YouTube kanallarında yayımlandı. Bu şarkı 4 Mart'ta UK Singles Chart'ta 23 numaraya yükseldi. 21 Nisan'da single'ın arka yüzünde *Electricity* isimli şarkıyı yayımladılar. 22 Mayıs 2013'te *Do I Wanna Know* isimli şarkılarını yayımladılar. 11 Ağustos 2013'te ise albümden önceki son single'ları olan *Why'd You Only Call Me When You're High?* yayımlandı.

9 Eylül 2013'te albüm çıktı ve UK Album Charts'a 1. sıradan girdi. Albüm, ilk haftasında 157 binden fazla sattı. Grup, bu albümle birlikte Merkür Ödülü'ne üçüncü kez aday gösterildi.

Alex Turner, albümü "en orijinal albüm, şimdilik" diye tanımlamıştır.

### *Tranquility Base Hotel & Casino* (2018)

Ana madde: Tranquility Base Hotel & Casino
11 Mayıs 2018'de *Tranquility Base Hotel & Casino* albümü yayımlandı.

### The Car (2022)

21 Ekim 2022 tarihinde The Car albümü yayımlandı. Albüm; Orkestra rock, lounge pop, barok pop ve funk'ın yanı sıra caz unsurlarını içeren çok çeşitli türlere sahiptir. Aynı zamanda soul müzik, elektronik müzik, glam rock, bossa nova, geleneksel pop ve vintage film müziklerinden de etkileniyor. "There'd Better Be a Mirrorball", "Body Paint" ve "I Ain't Quite Where I Think I am" promosyonda yayınlandı ve tümü UK Singles Chart'ta ilk 25 arasında zirveye ulaştı.

Kaynakça
--------

1. ↑  Laura, Barton (25 Ekim 2005). "The question: Have the Arctic Monkeys changed the music business?". *The Guardian*. 8 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Haziran 2006.
2. ↑  "The 100 Best Debut Albums of All Time". *Rolling Stone*. 22 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ocak 2023.

Dış bağlantılar
---------------

* Resmî site

| * g
* t
* d
Arctic Monkeys |
| --- |
| \* **Alex Turner**
* **Jamie Cook**
* **Nick O'Malley**
* **Matt Helders**

* Andy Nicholson
 |
| Stüdyo albümleri | 
* *Whatever People Say I Am, That's What I'm Not*
* *Favourite Worst Nightmare*
* *Humbug*
* *Suck It and See*
* *AM*
* *Tranquility Base Hotel & Casino*

 |
| Diğer albümler | 
* *Beneath the Boardwalk*
* *At the Apollo*
* *Live at the Royal Albert Hall*

 |
| EP'leri | 
* *Five Minutes with Arctic Monkeys*
* *Who the Fuck Are Arctic Monkeys?*

 |
| Tekliler | 
* "I Bet You Look Good on the Dancefloor"
* "When the Sun Goes Down"
* "Leave Before the Lights Come On"
* "Brianstorm"
* "Matador"
* "Fluorescent Adolescent"
* "Teddy Picker"
* "Crying Lightning"
* "Cornerstone"
* "My Propeller"
* "Don't Sit Down 'Cause I've Moved Your Chair"
* "The Hellcat Spangled Shalalala"
* "Suck It and See"
* "Black Treacle"
* "R U Mine?"
* "Do I Wanna Know?"
* "Why'd You Only Call Me When You're High?"
* "One for the Road"
* "Arabella"
* "Snap Out of It"
* "Four Out of Five"
* "Tranquility Base Hotel & Casino"

 |
| Diğer şarkılar | 
* "Fake Tales of San Francisco"
* "The View from the Afternoon"
* "Pretty Visitors"
* "Brick by Brick"

 |
| Video albümleri | 
* *Scummy Man*

 |
| Turneler | 
* Geçmiş
* Humbug Tour
* Suck It and See Tour
* AM Tour
* Tranquility Base Hotel & Casino Tour

 |
| İlgili maddeler | 
* Diskografi
* Death Ramps
* The Last Shadow Puppets
* Mongrel
* *Submarine*

 |

| * g
* t
* d
Yılın İngiliz Albümü Brit Ödülü |
| --- |
| 1977–2000 | 
* *Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band* – The Beatles (1977)
* *Kings of the Wild Frontier* – Adam and the Ants (1982)
* *Memories* – Barbra Streisand (1983)
* *Thriller* – Michael Jackson (1984)
* *Diamond Life* – Sade (1985)
* *No Jacket Required* – Phil Collins (1986)
* *Brothers in Arms* – Dire Straits (1987)
* *...Nothing Like the Sun* – Sting (1988)
* *The First of a Million Kisses* – Fairground Attraction (1989)
* *The Raw and the Cooked* – Fine Young Cannibals (1990)
* *Listen Without Prejudice Vol. 1* – George Michael (1991)
* *Seal* – Seal (1992)
* *Diva* – Annie Lennox (1993)
* *Connected* – Stereo MC's (1994)
* *Parklife* – Blur (1995)
* *(What's the Story) Morning Glory?* – Oasis (1996)
* *Everything Must Go* – Manic Street Preachers (1997)
* *Urban Hymns* – The Verve (1998)
* *This Is My Truth Tell Me Yours* – Manic Street Preachers (1999)
* *The Man Who* – Travis (2000)

 |
| 2001–günümüz | 
* *Parachutes* – Coldplay (2001)
* *No Angel* – Dido (2002)
* *A Rush of Blood to the Head* – Coldplay (2003)
* *Permission to Land* – The Darkness (2004)
* *Hopes and Fears* – Keane (2005)
* *X&Y* – Coldplay (2006)
* *Whatever People Say I Am, That's What I'm Not* – Arctic Monkeys (2007)
* *Favourite Worst Nightmare* – Arctic Monkeys (2008)
* *Rockferry* – Duffy (2009)
* *Lungs* – Florence and the Machine (2010)
* *Sigh No More* – Mumford & Sons (2011)
* *21* – Adele (2012)
* *Our Version of Events* – Emeli Sandé (2013)
* *AM* – Arctic Monkeys (2014)
* *x* – Ed Sheeran (2015)
* *25* – Adele (2016)
* *Blackstar* – David Bowie (2017)
* *Gang Signs & Prayer* – Stormzy (2018)
* *A Brief Inquiry into Online Relationships* – The 1975 (2019)
* *Psychodrama* – Dave (2020)
* *Future Nostalgia* – Dua Lipa (2021)
* *30* – Adele (2022)
* *Harry's House* – Harry Styles (2023)

 |

| * g
* t
* d
En İyi İngiliz Grup Brit Ödülü |
| --- |
| 
* The Beatles (1977)
* The Police (1982)
* Dire Straits (1983)
* Culture Club (1984)
* Wham! (1985)
* Dire Straits (1986)
* Five Star (1987)
* Pet Shop Boys (1988)
* Erasure (1989)
* Fine Young Cannibals (1990)
* The Cure (1991)
* The KLF and Simply Red (1992)
* Simply Red (1993)
* Stereo MC's (1994)
* Blur (1995)
* Oasis (1996)
* Manic Street Preachers (1997)
* The Verve (1998)
* Manic Street Preachers (1999)
* Travis (2000)
* Coldplay (2001)
* Travis (2002)
* Coldplay (2003)
* The Darkness (2004)
* Franz Ferdinand (2005)
* Kaiser Chiefs (2006)
* Arctic Monkeys (2007)
* Arctic Monkeys (2008)
* Elbow (2009)
* Kasabian (2010)
* Take That (2011)
* Coldplay (2012)
* Mumford & Sons (2013)
* Arctic Monkeys (2014)
* Royal Blood (2015)
* Coldplay (2016)
* The 1975 (2017)
* Gorillaz (2018)
* The 1975 (2019)
* Foals (2020)
* Little Mix (2021)
* Wolf Alice (2022)
* Wet Leg (2023)

 |

| * g
* t
* d
En İyi Yeni Sanatçı Brit Ödülü |
| --- |
| 
* Graham Parker / Julie Covington (1977)
* The Human League (1982)
* Yazoo (1983)
* Paul Young (1984)
* Frankie Goes to Hollywood (1985)
* Go West (1986)
* The Housemartins (1987)
* Wet Wet Wet (1988)
* Bros (1989)
* Lisa Stansfield (1990)
* Betty Boo (1991)
* Beverley Craven (1992)
* Tasmin Archer (1993)
* Gabrielle (1994)
* Oasis (1995)
* Supergrass (1996)
* Kula Shaker (1997)
* Stereophonics (1998)
* Belle and Sebastian (1999)
* S Club 7 (2000)
* A1 (2001)
* Blue (2002)
* Will Young (2003)
* Busted (2004)
* Keane (2005)
* Arctic Monkeys (2006)
* The Fratellis (2007)
* Mika (2008)
* Duffy (2009)
* JLS (2010)
* Tinie Tempah (2011)
* Ed Sheeran (2012)
* Ben Howard (2013)
* Bastille (2014)
* Sam Smith (2015)
* Catfish and the Bottlemen (2016)
* Rag'n'Bone Man (2017)
* Dua Lipa (2018)
* Tom Walker (2019)
* Lewis Capaldi (2020)
* Arlo Parks (2021)
* Little Simz (2022)
* Wet Leg (2023)

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 7064958
* BNF: cb15521422s (data)
* GND: 10180024-1
* ISNI: 0000 0001 2270 850X
* LCCN: no2005114762
* MusicBrainz: ada7a83c-e3e1-40f1-93f9-3e73dbc9298a
* NKC: xx0045380
* NLI: 987007410233805171
* SUDOC: 156403390
* VIAF: 134119526
* WorldCat: lccn-no2005114762

 |