recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Gelibolu'da bir ayakkabı boyacısı
**Ayakkabı boyacısı** ya da kısaca **boyacı**, para karşılığında ayakkabı temizleyen, parlatan veya boyayan kişi.

Seyyar boyacılar genellikle içinde ayakkabı fırçası, bez, cila, boya gibi malzemelerin ve üzerinde ayaklığın bulunduğu bir kutu taşırlar. Bazı boyacılar ufak ayakkabı tamiratı işlerini de yaparlar.

Peru'da boyacı çocuklar
Boyacılık gelişmiş devletlerde lisanslı, sigortalı yetişkin kimseler tarafından genellikle sabit konumlarda yapılırken az gelişmiş veya gelişmekte olan ülkelerde yaygın olarak sigorta ve diğer sosyal haklardan mahrum çocuklar ve bazen de yetişkinler tarafından gerçekleştirilir.

Bazı ülkelerde erkek mesleği olarak görülür. İngilizcede bu işi yapanların ayakkabı parlatan oğlan çocuk anlamındaki "*Shoeshine boy*", İtalyancada erkek anlamındaki "ragazzo" sözcüğünü içeren "*Lustrascarpe ragazzo*" sözü ile adlandırılması erkek mesleği olarak görüldüğünü gösterir.

Türkiye’de ekonomik durumu iyi olmayan ailelerin çocuklarının yaptığı bir meslek olarak görülür. Ancak bu mesleği küçüklükten öğrenip ilerideki yıllarda da geçimini bu şekilde sağlayan kimseler görülür. 

1970'lerde Ankara'da bir ayakkabı boyacısı
Ayakkabı boyacıları yaşadıkları coğrafyaya ve bağlı oldukları kültüre göre boyama işlemi sırasında çeşitli materyaller kullanmaktadır. Türkiye'de ayakkabı boyacıları, "*boyacı sandığı*" kullanmaktadır. Ayakkabı boya sandıklarının ana gövdesi ağaç malzemeden yapılır, dış yüzeyi pirinç kaplamadır. Geçmişte İstanbul'da sedef veya kemik kakmalı sandık tiplerinin de yaygın olduğu bilinmektedir Pirinç kaplama sandıkların üstü güneş, hilal biçiminde ay, baklava ve küçük çiçekler gibi motiflerle süslenmektedir.

### Geçmişte ayakkabı boyacılığı yapmış bazı tanınmış kimseler

* Mahmoud Ahmet, Etiyopyalı şarkıcı
* Alejandro Toledo, Peru devlet başkanı
* Luiz Inácio Lula da Silva, Brezilya devlet başkanı

Kaynakça
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Ayakkabı boyacısı*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

1. 1 2  Erdal, Serhat. "Ayakkabı Boya Sandığı Görsel Belgeleme Çalışması". İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Mayıs 2011. 8 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ağustos 2020.
2. ↑  "Mahmoud Ahmed (Ethiopia)". BBC Radio. 21 Şubat 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ağustos 2020.
3. ↑  "Toledo: Shoeshine boy turned economist". BBC News, 8 Nisan 2001. 27 Ekim 2002 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ağustos 2020.
4. ↑  "Brazil braces for testing times". BBC News, 13 Ocak 2003. 19 Ocak 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ağustos 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4357131-1
* LCCN: sh85121729
* NLI: 987007538962905171

 |
**Mitogaku** (Japonca: 水戸学）Edo Dönemi'nde Hitachi Vilayeti'nin Mito Bölgesi'nde (Günümüzde Ibaraki Vilayeti'nin güneyi) başlamış araştırmalardır. Konfüçyüsçülük felsefesi çevresinde Kokugaku, Shigaku (tarih çalışmaları) ve Şintoizm'i birleştiren alandır. Ülke genelindeki beylik okullarında Mitogaku çalışmaları öğretilmiş, Aimi (Halk sevgisi) ve Keiteiarajin (İmparatora saygı, insanı sevme) felsefeleri Yoshida Shōin ve Saigō Takamori başta olmak üzere, birçok Bakumatsu vatanseverini derinden etkilemiş ve Meiji Restorasyonu'nun harekete geçirici gücü olmuştur.

Özeti
-----

Genellikle kadim Japonya geleneğini takip ettiren bir bilim olarak düşünülmüştür. 2. Mito beyi (daimyō) Tokugawa Mitsukuni'nin başlattığı tarih kitabının **Dai Nipponshi** (Büyük Japonya Tarihi) yanı sıra, **Zenkimitogaku** (Erken Mitogaku Dönemi) ve 9. Mito daimyōsu Tokugawa Nariaki'nin kurduğu Kōdōkan okulunu mekan olarak belirlediği **Kōkimitogaku**(Geç Dönem Mitogaku Çalışmaları) olarak ikiye ayrılmıştır. Ancak, erken Mitogaku dönemi ve geç dönem Mitogaku çalışmaları olarak ikiye ayrılmasının doğru olup olmadığı konusunda tartışmalar mevcuttur.

### Zenkimitogaku

Zenkimitogaku, Tokugawa Mitsukuni'nin Japon tarihini derleme projesiyle başlamıştır. Amaç, yıllıklar ve biyografilerden oluşan bir Japon tarihini (sonraki adıyla Dai Nipponshi) derlemektir. Başlangıçtaki tarih yazıcıları çoğunlukla, Hayashi Razan ekolündendi. Daimyōların yönetime başlamasından sonra 1663 yılında, Mito Tarih Ofisi Koishigawa Malikanesi'ne taşınmış; adı da Shōkōkan (Edo Dönemi'nde Hitachi Vilayeti'nde bulunan ve **Dai Nipponshi** 'yi derlemek maksadıyla kurulmuş tarih ofisi) olmuştur. 1665 yılında, Ming Hanedanlığı'nın hayatta kalan üyelerinden biri olan Zhu Zhiyu davet edilmiştir. Zhu Zhiyu, Yōmeigaku' yu (Wang Yangming Ekolü) da *Mitogaku* 'ya dahil etmiştir. Mitsukuni'nin konukseverliği sayesinde tarih yazıcılarının sayısı zamanla artmış, 1672'de 24 kişi, 1684'te 37, 1696'da 53 kişi olmuş ve sonrasında 40-50 kişi arasında sabit kalmıştır. Zenki dönemindeki Shōkōkan'ın tarih yazıcılarının büyük çoğunluğunu Mito Bölgesi'nden ziyade başka vilayetlerden gelen davetliler oluşturmakta idi. 

Ekolün en önemli amacını oluşturan **Dai Nipponshi** 'nin basımının yanı sıra; Japonca metinler- klasik şiirler gibi Kokugaku, astronomi, tarih, aritmetik, geometri, Şinto, eski el yazmaları, arkeoloji, askerlik bilimi, bibliografya gibi birçok eserin basılı nüshası bırakılmıştır.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4314803-7
* LCCN: sh85086282
* NDL: 00567725
* NLI: 987007538751705171

 |
**Ulrike Marie Meinhof** (7 Ekim 1934 - 9 Mayıs 1976), Alman radikal sol kanadın militanı ve gazeteci.

Oldenburg'da doğan Meinhof, *Baader-Meinhof Grubu* olarak da bilinen Kızıl Ordu Fraksiyonu'nun kurucularından biriydi.

İlk başlarda nükleer karşıtı hareketin bir üyesiydi ve *konkret* adlı radikal sol gazetenin editörüydü. 1961 yılında bir komünist olan Klaus Rainer Röhl ile evlendi. Bu evlilikten Bettina ve Regine adlı ikizleri oldu.

1968 yılında boşanan Meinhof, Berlin'deki daha radikal solcuların arasına karıştı. Sol kanadın kullandığı sıradan mücadele araçlarının etkisizliği nedeniyle hüsrana uğrayan Meinhof, 1970 yılında Andreas Baader'in hapishaneden kaçmasına yardım etti ve daha sonra kimi soygunlarda ve sanayi siteleriyle Amerikan askeri üslerinin bombalanması eylemlerinde rol aldı. Grup Alman basını tarafından hemen "Baader-Meinhof Çetesi" olarak adlandırıldı. Meinhof şehir gerillası kavramı da dahil olmak üzere grubun ürettiği pek çok broşür ve manifesto kaleme aldı. Bunlar sıradan insanın sömürülmesi ve kapitalist sistemi suçlayan yazılardı.

1972'de Langenhagen'de yakalandığında "ön duruşmalarda" 8 yıl cezaya çarptırıldı. Kendisine ömür boyu hapis cezası veren duruşmalar sırasında 9 Mayıs 1976'da JVA Stuttgart-Stammheim'daki hücresinde "ölü bulundu". Kızıl Ordu Fraksiyonu'nun üyeleri de dahil olmak üzere pek çok insan daima, onun Alman iktidarının temsilcileri tarafından öldürüldüğünü söylediler.

2002 yılında, Meinhof'un beyninin ailesinin izni olmadan kafatasından çıkarıldığı ve üzerinde çalışmalar yapıldığı ortaya çıkarıldı. Magdeburg Üniversitesi'nden Bernhard Bogerts 1960'larda Meinhof'un beynine yapılan bir ameliyat sonucu eylemci yapıldığı gibi bir iddiada bulundu.

Kaynakça
--------

* Ulrike Meinhof - Üzgün Olmaktansa Öfkeli Olmayı Yeğlerim, Versus Kitap, Aralık 2008

Ayrıca bakınız
--------------

* Kızıl Ordu Fraksiyonu
* Andreas Baader
* Gudrun Ensslin

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Ulrike Meinhof*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Ben Ulrike, Bağırıyorum[*ölü/kırık bağlantı*]
* Baader-Meinhof araştırmacılar ve öğrenciler bilgi sitesi
* Suç Kitaplığı
* My Mother, the Terrorist (Annem, Terörist) 11 Mart 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Deutsche Welle, 14 Mart 2006)

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90086634
* BNE: XX821096
* BNF: cb12715924j (data)
* GND: 118580175
* ISNI: 0000 0003 6840 9577
* LCCN: n50019621
* LNB: 000145440
* MusicBrainz: 613e0e47-c253-48c8-94d9-88b10b191e40
* NKC: jx20050222007
* NLA: 35764999
* NLI: 987007462748805171
* NTA: 068471440
* RERO: 02-A003581053
* SELIBR: 244902
* SUDOC: 059352922
* Trove: 1077094
* VIAF: 9971951
* WorldCat: lccn-n50019621

 |
**Akhat Hafizovich Bragin** (d. 1953, Stalin, Ukraynalı SSR, SSCB - ö. 15 Ekim 1995, Donetsk, Ukrayna), Tatar kökenli bir Ukrayna Donetsk ceza otoritesi, iş insanı ve Shakhtar futbol kulübünün eski başkanı.

Biyografi
---------

Havaalanının yakınında Donetsk'in eteklerinde bir Tatar ailesinde doğdu.

Çocuk ve genç olarak Bragin futbol oynadı ve boks yapmaya bayıldı.

Donetsk'teki şarküteri birinde kasap olarak çalışmaya başladı ve burada başka bir Tatar - Rinat Akhmetov başlattı. Yavaş yavaş Borys Kolesnikov'un da çalıştığı Donetsk Merkez Pazarı'nın kontrolünü ele geçirdi.

1990'ların başında Donetsk'teki önemli finansal ve ticari çıkarları kontrol etti ve Shakhtar futbol kulübünü satın aldı.

15 Ekim 1995'te, Shakhtar ve Tavriya arasındaki futbol maçında meydana gelen patlama sonucu kardeşi ve Donetsk güvenlik görevlileriyle birlikte öldü. Resmi versiyona göre, suikast girişimi Bragin'e karşı çıkan bir suç grubu tarafından gerçekleştirildi.

Aktivite
--------

Donetsk'te bir cami inşaatının ana patronuydu. Ölümünden sonra (15 Ekim 1995), camiye onun adı verilmiştir.
**Yaşar Kutluay** (d. 1931, Silifke) Türkiye’de İslam Mezhepler Tarihi alanında çalışmalar yapmış bir ilahiyat akademisyenidir. Kutluay’ın bu alanda ilk çalışması İslamiyette İtikadi Mezheplerin Doğuşu adlı eseridir. Bu çalışmadan sonra mezheplerin tarihiyle birlikte günümüzdeki durumunu da inceleyen Tarihte ve Günümüzde İslam Mezhepleri adında bir kitap yazmıştır. Ardından da alanında ilk olan bir çalışmaya imzasını atmış ve İslam Mezhepleri ile Yahudi Mezheplerini tanıttıktan sonra iki dinin mezheplerini karşılaştırmaya tabi tutmuştur ve Theodor Herzl'den çeviri ile Siyonizm ve Türkiye isimli eseri yazmıştır. Daha başka çok eseri de bulunan ve bu arada 1961 yılında Diyanet İşleri Başkanlığı’nın reorganizasyonunda önemli görevler üstlenen Yaşar Kutluay 1961 yılında Prof. Dr. Hüseyin Atay ile birlikte Kur’an’ın Türkçe mealini hazırlayarak Kur'an'ın anlaşılmasında katkıda bulunmuştur.

Hayatı
------

Yaşar Kutluay, 1931 yılında Silifke’de doğdu. İlk ve Orta tahsilini Mersin’de tamamladıktan sonra Ankara Atatürk Lisesi’nden mezun oldu. 1949 yılında öğrenime açılmış olan Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nin ilk öğrencilerindendir. 1954 yılında bu fakültede Mezhepler Tarihi Kürsüsünde asistan olarak göreve başlamış, 1958 yılında doktorasını tamamlamıştır. 1964 yılında Doçent unvanını kazanmıştır. Arapça, İngilizce ve Farsçayı iyi bilen Yaşar Kutluay İbranice ve İtalyancayı da anlardı.

Dinlenmek amacıyla ailesiyle birlikte gittiği Silifke’nin Taşucu Beldesinde 12 Aralık 1969 günü bir balıkçı motoru ile açıldığı Akdeniz’de çıkan bir fırtına sonunda kaybolmuş ve kendisinden bir daha haber alınamamıştır. Yaşar Kutluay evliydi ve iki erkek çocuğu vardı.

Eserleri
--------

### Telif eserleri

* Diyanet İşleri Başkanlığı’nın Dergisi İslamiyette İtikadi Mezheplerin Doğuşu,
* Tarihte ve Günümüzde İslam Mezhepleri,
* İslam ve Yahudi Mezhepleri,
* Ayrıca Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Diyanet İşleri Başkanlığı Dergisi ve Haftalık Devlet Dergisinde yayınlanmış çok sayıda ilmi makalesi vardır.

### Tercümeler

* Kur’an-ı Kerim ve Türkçe Meali (Diyanet İşleri Başkanlığının yetkilendirmesiyle Prof.Dr. Hüseyin Atay ile birlikte),
* Siyonizm ve Türkiye (İbranice’den Theodor Herzl'den),
* İslam Düşüncesi ve Tarihteki Yeri (De Lacy O'Leary, Prof.Dr. Hüseyin Yurdaydın ile birlikte İngilizceden),
* İslam Felsefe Tarihi (T.J De Boer, Arapçadan),
* Sapıklarla Dinsizlerin Çeşitli Mezhepleri (Ebu Muhammed Osman bin Abdullah bin el Hasan el-Iraki el-Hanefi, Arapçadan).
* Hasan Basri’nin Kader Hakkında Halife Abdülmelik bin Mervan’a Mektubu (Lütfi Doğan ile birlikte Arapçadan)

Dış bağlantılar
---------------

* Yüksek lisans tezi-YAŞAR KUTLUAY’IN MEZHEPLER TARİHÇİLİĞİ (Ümmügülsüm ŞENTÜRK)
* Bir adam, bir kitap ve bir ölüm... - Dücane Cündioğlu 10 Ocak 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Oşnaki Kalesi** (Gürcüce: ოშნაკის ციხე; okunuşu: "oşnak'is tsih'e"), tarihsel Tao bölgesinde, bugün Yusufeli ilçesine bağlı Köprügören köyü sınırları içinde Orta Çağ'dan kalma bir kaledir.

Tarihçe
-------

Oşnaki Kalesi'nin bulunduğu Oşnaki köyü, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve yerleşimi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Oşnaki Kalesi ve bugün ortadan kalkmış olan Oşnaki Kilisesi bu dönemden kalmış olmalıdır. Oşnaki, Ermenicenin etkisiyle Oşki (ოშკი) kelimesinden değişime uğramıştır.

Oşnaki Kalesi, büyük bir olasılıkla İspir bölgesinden Tao bölgesine giden vadinin Nihahi Kalesi'nden soraki ikinci kontrol noktasını teşkil ediyordu. Öte yandan kale, Kızıldere vadisine girip çıkan yollar ile Tortum'a bağlanan yolu kontrol etmek amacıyla inşa edilmiş olmalıydı.

Mimari
------

Oşnaki Kalesi, Nihahi Kalesi'nin 1,3 km kuzeydoğusunda, deniz seviyesinden 810 metre yükseklikte, Çoruh Nehri kıyısında ve Kızıldere'nin bu nehre kavuştuğu noktada inşa edilmiştir. Yaklaşık 40-50 metre yükseklik bir kayanın üzerinde yer alan kale, bir tahkimat ile bir kuleden oluşur. Kuleni ebatları 11 x 7 metre olup 1,6-1,8 metre kalınlığındaki duvarları kireçtaşı ile moloz taşlardan kireç harcı kullanılarak inşa edilmiştir. Kalenin inşa edildiği tarihten itibaren birkaç kez elden geçirildiği anlaşılmaktadır.

Kaynakça
--------

1. 1 2  *2016 Yılı Tao-Klarceti Tarihi Eserleri Araştırma Gezisi Sonuçları* (ტაო-კლარჯეთის ძეგლების 2016 წლის საკვლევი ექსპედიციების ანგარიშები), Tiflis, 2017, s. 88 17 Nisan 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ISBN 978-9941-9470-8-7
2. ↑  *Tao* (ტაო), Mamaia Pağava, Meri Tsintsadze, Maia Baramidze, Malhaz Çoharadze, Tina Şioşvili, Ramaz Halvaşi, Nugzar Mgeladze, Zaza Şaşikadze, Merab Halvaşi, Cimşer Çhvimiani, Cemal Karalidze, Batum, 2020, s. 818. 2 Aralık 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ISBN 978-9941-25-828-2
3. ↑  *Tao* (ტაო), Mamaia Pağava, Meri Tsintsadze, Maia Baramidze, Malhaz Çoharadze, Tina Şioşvili, Ramaz Halvaşi, Nugzar Mgeladze, Zaza Şaşikadze, Merab Halvaşi, Cimşer Çhvimiani, Cemal Karalidze, Batum, 2020, s. 206. 2 Aralık 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ISBN 978-9941-25-828-2
4. ↑  *Tao* (ტაო), Mamaia Pağava, Meri Tsintsadze, Maia Baramidze, Malhaz Çoharadze, Tina Şioşvili, Ramaz Halvaşi, Nugzar Mgeladze, Zaza Şaşikadze, Merab Halvaşi, Cimşer Çhvimiani, Cemal Karalidze, Batum, 2020, s. 205. 2 Aralık 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ISBN 978-9941-25-828-2
**Parehi Kalesi** (Gürcüce: პარეხის ციხე), tarihsel Şavşeti bölgesinde, günümüzde Artvin ilinin Şavşat ilçesine bağlı Taşköprü köyünde Orta Çağ'da Gürcülerden kalma kaledir. Taşköprü'nün eski adından dolayı **İphreuli Kalesi** (იფხრეულის ციხე) olarak da bilinir. Türkçe kaynaklarda **Parih Kalesi** olarak geçer.

Tarihçe
-------

Parehi Kalesi'nin bulunduğu Şavşeti, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim kale Gürcü Bagratlılar hanedanı tarafından Orta Çağ'da inşa edilmiştir. Bu bölge ve kaleyi Osmanlılar 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Kale zaman içinde büyük ölçüde yıkılmıştır. Tarihçi ve dilbilimci Nikolay Marr 1904 yılındaki gezisi sırasında "İmphreuli Kalesi" şeklinde adlandırdığı Parehi Kalesi'ni görmüş ve tanımlamıştır.

Mimari
------

Parehi Kalesi, Taşköprü köyünün 400 metre doğusunda, Bocanati (ბოჯანათი) adını taşıyan mevkiinde, hakim bir tepedeki ana kaya üzerinde inşa edilmiştir. İnşasında bölgeye özgü moloz taşlar ve kireç harcı kullanılmıştır. Yapının kulesi ile sur duvarlarının bir kısmı, kale içinde bazı yapıların kalıntıları günümüze ulaşmıştır.

Nikolay Marr’ın 1904 yılında verdiği bilgiye göre Parehi Kalesi, piramit şeklindeki bir kayanın zirvesinde yamuk dikdörtgen bir plan üzerinde inşa edilmiştir. Kalenin planı bir bakıma üzerinde yer aldığı kayanın dış hatlarına uygun hatlara sahiptir. Kalenin doğal korumaya sahip olduğu taraftaki duvarlarının kalınlığı 1 metredir. Giriş tarafı olan kuzeyde ve doğuda ise duvarlar daha kalındır. Kalenin güney ve kuzey taraftaki duvarlarının içten uzunluğu yaklaşık olarak 12 metredir. Diğer iki duvar ise daha uzun ölçülere sahiptir. Kalenin doğu ve batı duvarları 1904 yılında diğer duvarlarına göre daha iyi korunmuştu. Diğer duvarlardan daha kalın olan kuzeydoğu duvarında derin bir su kuyusu bulunuyordu ve ağzına göre kuyunun iç kısmı daha genişti. Kuyunun ağzı yarım dairesel bir biçime sahipti ve çapı yaklaşık 4 metre, derinliği 3 metreydi. Su kuyusunun iç duvarları kırmız tuğlalarla kireç harcı kullanılarak örülmüştü. Kalenin kapısı kuzey duvarında, batı duvarına daha yakın bir yerde bulunuyordu. Kalenin batı tarafında, alt terasta başka yapıların kalıntıları vardı.

Kaynakça
--------

1. 1 2  *2015 Yılı Tao-Klarceti Tarihi Eserleri Araştırma Gezisi Sonuçları* (ტაო-კლარჯეთის ძეგლების 2015 წლის საკვლევი ექსპედიციების ანგარიშები), Tiflis, 2016, s. 61. 6 Mart 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ISBN 978-9941-9123-9-9
2. 1 2 3  "Parih Kalesi - Artvin" - Türkiye Kültür Portalı
3. 1 2  Niko Mari, *Klarceti ve Şavşeti Gezi Günlükleri* (შავშეთსა და კლარჯეთში მოგზაურობის დღიურები), Batum, 2015 (Birinci basım: 1911, Petersburg, Rusça), s. 171-172. 9 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ISBN 978-9941-434-11-2
Başlığın diğer anlamları için İsmail Aydın sayfasına bakınız.

**İsmail Aydın** ya da aşık olarak **Aşık Daimi** (1 Ocak 1932, İstanbul - 17 Nisan 1983, İstanbul), halk ozanı.

Hayatı
------

1932 yılında İstanbul'da doğdu. Asıl adı İsmail Aydın'dır. Kökleri Erzincan'ın Tercan ilçesinden gelmektedir. Her iki dedesinin de saz şairi olmasının etkisiyle küçük yaşta bağlama çalmayı ve Davut Sulari'den aşıklık geleneğini öğrenmiştir.

Aşık Daimi, 1950 yılında İstanbul'dan ayrılarak Tercan'a yerleşmiştir. Özellikle bu yıllar, yörede duyulduğu ve sevildiği dönemdir. Aynı zamanda kendisinin de aşıklık geleneğini pekiştirmesini sağlamıştır. 1962’den sonra yeniden İstanbul'a dönen Daimi ölümüne dek orada yaşamıştır. İstanbuldayken Âşık Beyhani ile tanışmıştır. Geçmişi dolayısıyla Daimi Baba, Tercanlı Daimi gibi adlarla anıldı.

Önceleri usta malı türküler söyleyen Aşık Daimi daha sonra kendi deyişlerine ağırlık verdi. 1948 yılında "Bir seher vaktinde indim bağlara" dizesiyle başlayan ilk şiirini yazıp müziklendiren, yaşamı boyunca arşivlere yüzlerce türkü kazandıran Aşık Daimi, TRT tarafından açılan sınavı kazanarak kaşeli sanatçı olmuştur.

Özellikle yaşamının son 20 yılında birçok genç ozanı etkilemiştir. Uzun yıllar birçok sanatçı ve ozana bağlama dersleri vermiştir. Türkiye ve Avrupa'nın çeşitli kentlerinde konserler vermiş, onlarca kaset ve plak doldurmuştur. Şiirlerinde sevgi, doğa ve her türden ayrımcılığı eleştiren, insan ögesini öne çıkaran konuları işlemiştir. Kızı Yadigar Aydın Orhan tarafından hazırlanan Daimi'nin tüm şiirleri ve deyişlerinin toplandığı kitap "Aşık Daimi, Hayatı ve Eserleri" (1999) adıyla yayınlanmıştır. Sezen Aksu, Ahmet Kaya, gibi sanatçılar Aşık Daimi'nin eserlerini albümlerinde seslendirmişlerdir. Sezen Aksu; "Ne Ağlarsın Benim Zülfü Siyahım", Ahmet Kaya "Gitme turnam, gitme" adlı eserlerini başarıyla yorumlamıştır.

Aşık Daimi 17 Nisan 1983 tarihinde İstanbul'da ölmüş ve Karacaahmet Mezarlığı'na defnedilmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 15 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ağustos 2016.
2. ↑  "Gitme Turnam Gitme." 5 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi – www.youtube.com vasıtasıyla.

Dış bağlantılar
---------------

* Türküleri - Hayat hikâyesi3 Ağustos 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* -Şiirleri
AAA piller
**AAA pil** veya üçlü A pil, düşük dirençli taşınabilir elektronik cihazlarda yaygın olarak kullanılan standart kuru pil boyutundadır. Bu boyuttaki bir çinko-karbon pil, IEC tarafından "R03" olarak ANSI C18.1'e göre "24" olarak, eski JIS standardı "UM 4" olarak ve diğer üretici ve ulusal standart tanımlamaları ile bilinir.

Üçlü A pil, tek bir hücredir ve en az 0,8 mm yüksekliğindeki pozitif terminal düğmesi de dahil olmak üzere 10,5 mm çapında ve 44,5 mm uzunluğundadır. Pozitif terminalin maksimum çapı 3.8 mm; Düz negatif terminalin minimum çapı 4.3 mm'dir. Alkalin AAA pillerin ağırlığı 11.5 gram, birincil lityum piller ise yaklaşık 7.6 gram ağırlığındadır. Şarj edilebilir Nikel-metal hidrit pil (NiMH) AAA piller genelde 14-15 g ağırlığındadır.

Panasonic Eneloop AA ve AAA'da 1.2 Volt Nikel-metal hidrit pil şarj edilebilir piller

Kullanım
--------

AAA piller çoğunlukla TV uzaktan kumandaları, MP3 çalarlar ve dijital kameralar gibi küçük elektronik cihazlarda kullanılır. Aynı gerilimi gerektiren ancak daha yüksek akım çeken aygıtlar, AA pil tipi gibi daha büyük pilleri kullanmak üzere tasarlanmıştır. AA piller, AAA pillerin yaklaşık üç kat kapasitesine sahiptir. Modern elektroniğin artan verimliliği ve minyatürlüğü ile daha önce AA piller (uzaktan kumandalar ve kablosuz bilgisayar fareleri ve klavyeler) için tasarlanan birçok cihaz AAA Pil hücrelerini kabul eden modellerle değiştiriliyor.

|   | Çinko-karbon pil | Alkalin pil | Li-FeS2 | Lityum iyon pil | Nikel-kadmiyum pil | Nikel-metal hidrit pil |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| IEC ismi | R03 | LR03 | FR03 |  | KR03 | HR03 |
| ANSI/NEDA ismi | 24D | 24A | 24LF | 10440 |  |  |
| Tipik kapasite | 540 mAh | 860–1,200 mAh | 1,200 mAh | 350 mAh | 300–500 mAh | 600–1,250 mAh |
| Nominal Gerilim | 1.50 V | 1.50 V | 1.50 V | 3.6-3.7V | 1.25 V | 1.25 V |
| Şarj edilebilir | Hayır | Şarj edilebilir alkalin pil | Hayır | Evet | Evet | Evet |

Diğer yaygın adlar
------------------

* U16 (Britanya 1980 yıllar)
* Micro
* MN2400
* MX2400
* Palito (Brezilya)
* Type 286 (SSCB/Rusya)
* UM 4 (Japonya)
* #7 (Cin)
* 6135-99-117-3143 (NSN)
* R3 (Polonya)
* Kumanda pili (Türkiye)

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 15 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2017.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 6 Aralık 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2017.
3. ↑  "VARTA V4903 datasheet" (PDF). 20 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 15 Nisan 2017.
4. ↑  "Your guide to types of household batteries". michaelbluejay.com. 7 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Kasım 2014.

Ayrıca bakınız
--------------

* AAAA pil
* AA pil
* C pil
* D pil
* N pil
* Dokuz voltluk pil
* Lantern pil
* A23 pil
* CR-V3 pil
* Düğme pil

| * g
* t
* d
Taşınabilir ve düğme pil boyutları |
| --- |
| Taşınabilir küçük piller | 
* AAAA pil
* AAA pil
* AA pil
* C pil
* D pil
* N pil

 |
| Taşınabilir piller | 
* 9-volt (PP3) pil
* Lantern pil
* A23 pil
* CR-V3 pil

 |
| Düğme piller | 
* LR44 pil
* CR2032 pil

 |
**Chinbak Yeondae** veya eskiden **Halkın Reform için Yeni Partisi** (개혁국민신당, *Gaehyeok gukminsindang*) Güney Kore’de siyasi bir partidir. Eski başkan Lee Yong-Hwi, Yeni Yeoongnam Partisi'ni kurmaya çalıştı, ancak Ocak 2012'de Özgürlük ve Barış Partisi'ne katılmaya karar verdi. Özgürlük ve Barış Partisi, adını Ocak 2012'de New Yeongnam ve Özgürlük ve Barış Partisi olarak değiştirdi. Mart 2012'de parti, adını Hannara Partisi olarak değiştirdi ama Özgür Kore Partisi (Saenuri Partisi), Hannara'nın muhafazakâr seçmenleri karıştırmak için, Korecede aynı olan Saenuri Partisi'nin eski adını (Korece: "한나라당") çaldığını iddia etti. Ama, Güney Kore Ulusal Parti Komisyonu (중앙 선관위), adın yasallığını destekledi.

Seçimden sonra, Ulusal Seçim İdaresi Ofisi partiyi dağıttı. Üyeler iki partiye ayrıldı. Lee Yong-hwi 'Umut! Hannara Partisini' yarattı ve Lee Eun-young'u başkan olarak seçti. Lee Eun-young, Daegu yerel meclisinin görevli bir üyesi ve Lee Yong-hwi'nin karısı. Umut Hannara Partisi daha sonra Temmuz 2013'te ismini Yeni Siyaset Partisi (새정치국민의당) olarak değiştirdi.

Kullanılan adlar
----------------

* **Hannara Partisi** (Hangul: 한나라당, Büyük Ulusal Parti) (Mart 2012 - Nisan 2012)
* **Umut! Hannara Partisi** (Hangul: 희망! 한나라당) (Kasım 2012 - Temmuz 2013)
* **Halkın Reform için Yeni Partisi** (Hangul: 개혁국민신당) (Temmuz 2013 - Kasım 2017)
* **Chinbak Yeondae** (Hangul: 친박연대) (Kasım 2017 - günümüz)

Kaynakça
--------

1. ↑   [*yalın URL*]

| * g
* t
* d
Güney Kore'deki siyasi partiler |
| --- |
| Ulusal Meclis'te | 

|  |  |
| --- | --- |
| Parlamento Grubu | 
* Demokratik
* Halkın Gücü Partisi
* Adalet
* Temel Gelir
* Kore Geçişi

 |
| 
* Güney Kore'de siyaset

 |

 |
Bir Suriye yazmasında Kelile ve Dimne'den betimleme; 1300-1325 civarı.
15. yüzyıl Pers el yazması Kelile ve Dimne'den.
**Kelile ve Dimne**, Sanskritçe orijinal adı Pança-Tantra (Beş İlke) olan, fabl tarzında hikâyeler barındıran kitabın Abdullah İbn Al Mukaffa tarafından çevrilmiş Arapçadaki adıdır. Orijinal metin 3. yüzyılda yaşadığı düşünülen Brahman rahibi Beydeba tarafından yazıya geçirilmiştir. Arapça eser adını ilk bölümündeki bir hikâyenin kahramanları olan iki çakaldan alır; doğrunun ve dürüstlüğün simgesi "*Kelile*" ile yanlışın ve yalanın simgesi "*Dimne*".

Kitabın Hint hükümdarı Depşelim zamanında yazıldığı düşünülmektedir. Zira eserin hükümdara sunulduğu ve kendisine bir tür nasihat niteliğinde olduğu öne sürülmüştür. Yazılış gayesi ise hükümdarın tembel üç şehzadesini adam etmektir.

Fabl türünün ilk ve en önemli örneklerinden olan eserdeki hikâyeler siyâsetten erdeme kadar birçok farklı konuyu ele almıştır. Kitapta hikâyeler Binbir Gece Masalları’nda olduğu gibi iç içe geçmiş çerçeve hikâyelerden oluşur.

‘*Dostluğun bozulması*’, ‘*Dost Kazanma*’, ‘*Savaş ve Barış*’, ‘*Zenginliklerimizin Kaybı*’ ve ‘*Tedbirsizlik ve Acele Karar Vermeye Dair*’ isimli beş bölümle, bir girişten müteşekkildir. Her bölümde bir çerçeve hikâye, onun içinde de hikâyecikler, manzum hikmetler vardır.

Sanskritçe yazılmış olan eser ilk önce Pehlevice'ye, oradan Arapça'ya ve daha sonraları da Farsça'ya çevrilmiştir. Batı dillerine olan tercümeleri bu son çeviriden yapılmıştır. Edebi otoritelerce, Ezop ve La Fontaine fabllarının, *Kelile ve Dimne*'den ilham alınarak yazıldığı öne sürülür.

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Tarihin en çok okunan kitabı Kelile ve Dimne". *Fikriyat Gazetesi*. 5 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  "KELÎLE ve DİMNE - TDV İslâm Ansiklopedisi". *TDV İslam Ansiklopedisi*. 29 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
3. 1 2  Genim, Sinan. "KELİLE VE DİMNE". *Milliyet*. 23 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb12041096c (data)
* TDVİA: kelile-ve-dimne

 |
**Hejarê Şamil** (Rusça: Гажар Шамилович Аскеров, Gazhar Shamilovich Askerov; Azerice: Əsgərov Həjar Şamil oğlu; d. 16 Temmuz 1966 Kelbecer), Kürt yazar.

Hakkında
--------

Hejarê Şamil, 16 Temmuz 1966'da Kelbecer'de Selim Esgerov ve Nazile Manafova (Esgerova)'nın oğlu olarak dünyaya geldi. 1984-1990 yılları arasında Bakü'de filoloji eğitimi aldı. Mezun olduktan sonra 1989-1991 yılları arasında Bakü'deki "Yazıcı" isimli yayınevinde çalıştı. Ardından 1991-1993 arası Azerbaycan Parlamentosu gazetesi *Heyat* muhabiri olarak görev yaptı. Yine Bakü'de 1992-1994 arası *Kurdish Voice* Amerikan bölümünün editörlüğü, 1994-1997 arası Moskova'da *Kurdistan Raport* editörlüğü ve 2000'den sonra Kürdistan Bölgesel Yönetimi'ndeki *Maxmûr* editörlüğü yaptı. 2008 yılında Ak News'in muhabiri oldu. Kazakistan'da, 2004-2010 arası *Nubar* dergisinin editör kadrosundaydı. 2005-2010 arasında Kırgızistan'da Kürtçe bölüm sorumlusu olarak radyo editörlüğü görevi yaptı. Rusça, Azerice ve Türkçe yayınlanan pek çok kitap kaleme aldı.

Şamil Sovyetler Birliği'ndeki Kürtleri anlatan çalışmalar yürütmüştür. Kürdistan Post adlı web sitesinde köşe yazarlığı yapmaktadır.

Eserleri
--------

### Kitapları

* Şerê eqilan (Güney Kürdistan, 2000, Türkçe).
* Di pêşiya de sê xal (Güney Kürdistan, 2001, Türkçe).
* Rêya ewlekariyê (Güney Kürdistan, 2000, bi hevbeşî hatiye nivisandin, Türkçe).
* Diaspora Kurda (İstanbul, Pêrî, 2005, Türkçe).
* Gulnar û Ocalan (İstanbul, Pêrî, 2005, Türkçe).
* Knyazê Îbrahim (İstanbul, Pêrî, 2007, Türkçe).
* Jiyan di rêya welatparêziyê de (Kırgızistan, 2007, Kürtçe).
* Diaspora Kurdên YKS (Kırgızistan, 2007, Rusça).
* Tenê me (Kırgızistan, 2007, Azerice).

### Çevirileri

* Kurdên Azerbaycanê (Stembol, Pêrî, 2007, Rusçadan Türkçeye).
* Kurdistana Sor (Rusça'dan Türkçeye).
* Şerefname, wek çavkaniya dîroka kurdan (Azerice'den Türkçeye)

Ayrıca İstanbul merkezli Pêrî Yayınevi'nden yayınlanan Eliyê Ebdilrehman'ın *Şer çiya de* (Türkçe: Dağlar Savaşı) adlı romanını kiril alfabesinden latinceye çevirdi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Li Sovyetistanê Yekemîn Weşanxaneya Kurdî Zengezûr - Salihê Kevirbirî" (Kürtçe). Kurdistan-post.eu. 24 Kasım 2013. 9 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mart 2020.
**Thilazori Kalesi** (Gürcüce: თხილაზორის ციხე), Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı ve eski adı Thilazori olan Zorlu köyünde Orta Çağ'dan kalma bir kaledir.

Tarihçe
-------

Thilazori Kalesi'nin bulunduğu Thilazori köyü, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarına doğru Gürcülerden ele geçirmiştir. Köydeki kilise ile Thilazori Kalesi'nin bu dönemden kaldığı, Thilazori adının Gürcü Thiladze (თხილაძე) sülalesinden geldiği tahmin edilmektedir. Thilazori köyünün bir Gürcü yerleşimi olduğu 1886 tarihli nüfus tespitinden de anlaşılmaktadır.

Kalıntılar
----------

Thilazori Kalsi, köyün Menşuroğlu adlı mahallesinde, bu yerleşmenin 500 metre doğusunda yer alır. Kale tamamen yıkılmış olan Kale, ulaşılması zor bir kayanın tepesinde inşa edilmiştir. Thilazori Kalesi’nden bugüne kalan kalıntıların bir kuleye ait duvarlar olduğu tahmin edilmektedir. Kayalık tepenin alt kısmında yuvarlak formda su sarnıcının duvar kalıntıları vardır. Ayrıca üç adet, toprağa gömülü halde, geleneksel Gürcü şarabının yapımında kullanılan ve kvevri denilen şarap küplerinin parçaları tespit edilmiştir. Thilazori Kalesi, 2015 yılında bir Gürcü araştırma grubu tarafından tanımlanmıştır.

Kaynakça
--------

1. 1 2  *2015 Yılı Tao-Klarceti Tarihi Eserleri Araştırma Gezisi Sonuçları* (Gürcüce), Tiflis, 2016, s. 156. 6 Mart 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ISBN 978-9941-9123-9-9
2. ↑  Roland Topçişvili- İnga Ğutidze, *XIX. Yüzyıl ve XX. Yüzyıl Başlarındaki Rus Belgelerinde Şavşeti ve Klarceti Yer Adları*, 2019, Tiflis, s. 23, 47. 7 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ISBN 978-9941- 485-24-4.
3. ↑  "*Свод статистических данных о населении Закавказскаго края, извлеченных из посемейных списков 1886 г.* (Transkafkasya Bölgesinin Nüfusuna Dair 1886 Yılı Aile Listelerinden Edinilmiş istatistik Verilerin Özeti), Tiflis, 1893, Sıra no: 1342". 11 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Temmuz 2023.
4. ↑  *Tao-Klarceti - Tarihsel ve Kültürel Anıtlar Kataloğu* (Gürcüce), (Editör) Buba Kudava, (Yazarlar) Nestan Bagauri, Zurab Batiaşvili, İrma Beridze, Buba Kudava, Nikoloz Jğenti, Goça Saitidze, Natia Hizanişvili, Tiflis, 2018, s. 296, ISBN 978-9941-478-17-8.
Tmogvi köyü.
**Tmogvi** (Gürcüce: თმოგვი; *okunuşu*: "tmogvi"), Gürcistan'ın Samtshe-Cavaheti bölgesinde, Aspindza Belediyesi'nde bir köydür. Mtkvari Nehri'nin sağ kıyısında, deniz seviyesinden 1.260 metre yükseklikte yer alır. Aspindza kasabasına 23 km uzaklıktadır.

Tmogvi, Nakalakevi, Miraşhana ve Pia köyleriyle birlikte Nakalakevi *temi*ni oluşturmaktadır.

Tarihçe
-------

Tmogvi Kalesi'nin genel görünümü
Tmogvi Kalesi köyün eski bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Tmogvi, erken Orta Çağ'da Gürcü Krallığı ve birleşik Gürcistan Krallığı içinde bu kaleden dolayı önemli konuma sahipti. Birleşik Gürcistan Krallığı'nın zayıflaması sürecinde bağımsız devlete dönüşen ve Gürcü atabeglerin yönettiği Samtshe-Saatabago sınırları içinde yer alıyordu. Osmanlı Devleti Tmogvi'yi 1578'de bu devletten ele geçirdi.

Osmanlı idaresi sırasında "Tümeg" adı verilen Tmogvi, Rabat-i Kale-i Tümeg (رباط قلعۀ تومك) ve Ziyade Tümeg (زیادە تومك) olmak üzere iki ayrı köy olarak kaydedilmiştir. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre, kale etrafındaki yerleşme olan Tmogvi'de, Hristiyan köylülerden alınan ispenç vergisi vermekle yükümlü 63 hane, Yukarı Tmogvi'de (Ziyade Tümeg) ise 17 hane yaşıyordu. Söz konusu deftere göre Tmogvi, aynı zamanda Ahalkalak livasının üç nahiyesinden biriydi (diğerleri Akşehir ve Niyaliskur nahiyeleri) ve Tümeg olarak adlandırılan bu nahiye 22 köyden oluşuyordu. Rabat-i Kale-i Tümeg adlı yerleşme Tümeg nahiyesine, Ziyade Tümeg ise Niyaliskur nahiyesine bağlıydı.

Tmogvi, yaklaşık 250 yıl Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Edirne Antlaşması'ya Gürcistan'ı da kapsayan Rusya İmparatorluğu'nun eline geçti.

Nüfus
-----

2014 yılı verilerine göre köyde 301 kişi yaşıyordu.

| Yıl | Nüfus |
| --- | --- |
| 2002 | 359 |
| 2014 | 301 |

Kaynakça
--------

1. ↑  *Samshe-Cavaheti* (Gürcüce), Yazarlar (Dali Nikolaişvili, Davit Sartania, Avtandil Ucmacuridze, Lamzira Lağidze, Vaja Trapaidze, Tinatin Nanobaşvili), Tiflis, 2016, s. 172 26 Eylül 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ISBN 978-9941-0-8626-7]
2. ↑  "*Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan*  (Osmanlıca ve Gürcüce), (Yayımlayan) Sergi Cikia, Tiflis, 1947-1958, 3 cilt, I. cilt (1947), s. 244, 250, II. cilt (1941), s. 240, 246, III. cilt (1958), s. 360-368". 27 Nisan 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mart 2021.
**Tortum Kalesi** (Gürcüce: თორთომის ციხე), tarihsel Tao bölgesinde, günümüzde Erzurum ilinin Tortum ilçesine bağlı ve eski adı Tortum olan Tortumkale köyünde Orta Çağ'dan kalma bir kaledir.

Tarihçe
-------

Bir yerleşim olarak Tortomi veya Tortum, bugünkü kentin bulunduğu yer değildi. Tortum kentinin bulunduğu yerin eski adı Nihah veya Nihağ'dır. Nitekim F.R. Maunsell'in 1902 tarihli İngilizce "Oltu-Tortum" haritasında da bu yerleşim "Nikhagh" şeklinde yazılmıştır. Bir yerleşim olarak bugünkü Tortumkale köyü Tortum olarak adlandırılıyordu. Tortum Kalesi ve eski Tortum köyünün bulunduğu Tao, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve kaleyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Tortum Kalesi de bu dönemden kalmıştır. Nitekim kalede kilisenin bulunması da bu yapının Osmanlı döneminden önce inşa edildiğini göstermektedir. Tortum Kalesi, 1978 yılında korunması gereken kültür varlığı olarak tescil edilmiştir.

Mimari
------

Tortum Kalesi, kayalık bir tepenin üzerinde inşa edilmiş olup iç ve dış kaleden meydana gelir. Kaleden geriye yıkık halde yüksek surlar, kilise ile kale içindeki bazı yapıların yıkıntıları kalmıştır. İnşa edilmesinden sonra kalenin birkaç kez elden geçirilmiş olduğu kullanılan yapı malzemelerinden anlaşılmaktadır. İç kalenin dışında, güney tarafta yer alan Tortum Kalesi Kilisesi tek nef bir yapıdır. Kilisenin bir duvarı neredeyse tamamen sağlam kalmıştır.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  *2016 Yılı Tao-Klarceti Tarihi Eserleri Araştırma Gezisi Sonuçları* (ტაო-კლარჯეთის ძეგლების 2016 წლის საკვლევი ექსპედიციების ანგარიშები), Tiflis, 2017, s. 187. 17 Nisan 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ISBN 978-9941-9470-8-7
2. ↑  "F. R. Maunsell – "Olti-Tortum" Haritası, 1902." 21 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Temmuz 2023.
3. ↑  ""Kaleler ve Kuleler" - T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Erzurum İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü". 21 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Temmuz 2023.
4. ↑  *Tao-Klarceti - Tarihsel ve Kültürel Anıtlar* (ტაო-კლარჯეთი - ისტორიისა და კულტურის ძეგლები), (Editör) Buba Kudava, (Yazarlar) Nestan Bagauri, Zurab Batiaşvili, İrma Beridze, Buba Kudava, Nikoloz Jğenti, Goça Saitidze, Natia Hizanişvili, 2018, Tiflis, s. 73, ISBN 9789941478178.
**İzmir Borsa Sarayı**, Türkiye'nin İzmir şehrinde yer alan ve ülkenin ilk ticaret borsası olan İzmir Ticaret Borsası için 1928'de inşa edilen ve hâlâ kullanılan binadır.

Tarihçe
-------

İzmir Ticaret Borsası, 1891'de kurulmuştu. İzmir'in işgale uğradığı 1919'a kadar bugün İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün bulunduğu binada, işgalden sonra çeşitli farklı binalarda hizmet verdi. 1926'da Borsa Reisi Filibelizade Ferit Bey'in önderliğinde borsa için özel bir binanın yapımı başlatıldı. Borsa Sarayı'nın temeli, belediyenin tahsis ettiği arazi üzerinde 25 Kasım 1926'da atıldı. Yapımı, İzmirli mimar Tahsin Sermet Bey ve Hüseyin Mazlum tarafından gerçekleştirildi. Birinci Ulusal Mimarlık Akımı'nın özelliklerini yansıtan bir yapı inşa edildi. İnşaat 11 Haziran 1928'de tamamlandı. Bina tamamlandığında kapısı üstüne eski harflerle (o günkü alfabeyle) "Borsa Sarayı 1928" yazan bir kitabe yerleştirildi. İstanbul'da heykeltıraş Azizzade Mustafa'ya Gazi Mustafa Kemal Paşa'nın mermerden bir büstü yaptırıldı ve binanın girişine yerleştirildi. Açılış, 23 Temmuz 1928'de gerçekleşti. İkinci Meşrutiyet'in ilanının yıl dönümü olması nedeniyle 23 Temmuz tarihi özellikle seçilmişti.

Mimari
------

Neoklasik tarzda inşa edilen bina, üç katlıdır. Binanın bir kısmında bodrum da mevcuttur. Binanın çatısında bir büyük, iki küçük kubbe vardır. Giriş holü mermerle kaplıdır ve üçlü merdivene açılır.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  "İzmir'in yıllara meydan okuyan yapısı: Borsa Binası". *İzmir Kültür ve Turizm Dergisi*. 28 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2018.
2. 1 2  "Tarihçe". İzmir Ticaret Borsası. 24 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2011.
3. 1 2  Kurşun, Hasan. "İzmir Borsa Sarayı". Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi. 4 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2018.
4. 1 2  "Dünden bugüne İzmir Borsası". *Ege Meclisi*. 24 Ocak 2016. 4 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2018.
5. ↑  Aslanoğlu, İnci (Eylül 2010), *Erken Cumhuriyet Dönemi Mimarlığı 1923-1938*, İstanbul: Bilge Kültür Sanat, ss. 263-264, ISBN 9786055506100

 Wikimedia Commons'ta **Stock Exchange Palace, İzmir** ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur
Roma mitolojisinde **Tranquillitas**, huzur, güvenlik, sakinlik ve barışın tanrıçası ve kişileştirilmesiydi. Tranquillitas, Annona (Mısır'dan mısır hasadının tanrıçası) ve Securitas ile ilişkili görünüyordu ve bu da Roma İmparatorluğu'nun barışçıl güvenliğine atıfta bulunuyordu. Roma bağlamında, Tranquilitas'ın özellikleri Via Romana'nın (Roma Yolu) kalbindeki değerleri yansıtıyordu ve Roma Cumhuriyeti'ne dünyayı fethetmek ve uygarlaştırmak için ahlaki güç veren nitelikler olduğu düşünülüyordu.

Tranquillitas genellikle tahıl arzı, bir dümen ve tahıl kulakları ve bazen bir modius veya bir pruva, bazen bir pilaster'e yaslanan bir ilişkiyi ima eden niteliklerle tasvir edilir. (dekoratif sütun). Modius, tahıl / mısırı ölçmek için kullanılan bir ölçüm cihazıydı. Hem dümen hem de pruva, tahıl hasadını Akdeniz'den Mısır'dan Roma'ya getiren gemilere atıfta bulunuyordu. Bu bağlamda, Tranquillitas aynı zamanda sakin havanın tanrıçası gibi görünüyordu (sakin hava tahıl hasadının taşınması için çok önemli). Hatta kesinlikle hiçbir şey yapmamanın tanrıçası "Tranquillitas Vacuna" varmış gibi görünüyor.

Bazı tasvirlerde (Roma sikkeleri ) Tranquillitas, Roma askerinin dayattığı / sağladığı sükunete atıfta bulunan, Romalı askerler için verilen standart pilumun öncüsü olan bir tören mızrağı (mızrak) olan pura'yı tutarken tasvir edilmiştir; ya da belki de sık sık iç savaşlara karışan Roma Orduları için sakin bir dönem öneriyordu. Öte yandan Tranquillitas uzanmış elinde bir tür hayvan tutuyor. Uzmanların çoğu, İmparatorluk döneminde tüm Roma Lejyoner Ordularının yanı sıra Daçyalılar ve Partlar tarafından askeri sancaklarla (sancaklar) ilişkili bir sembol olan bir Roma Ejderhası ("draco") olduğuna inanıyor. Yine, bu Roma ordusunun koruması, sadakati ve yiğitliğinin sağladığı huzurun bir referansı olacaktır.

Tranquillitas'ın elinde tutulan hayvanın bir ejderha değil, daha ziyade bir oğlak burcu olduğu ve Mısır'ın tahıl hasadının Akdeniz üzerinden Roma'ya taşınması temasıyla bağlantılı olduğu konusunda muhalif bir görüş var. Oğlak burcu, mitolojide Pan'ın bir tezahürü olduğu söylenen, belirgin boynuzlu bir keçinin ön kısmı ve balığın kuyruğunda sonlanan arka kısmı ile muhteşem bir hayvandır. Efsaneye göre, Pan'ın oğlak burcuna dönüşmesindeki amaç Typhon'un gazabından kaçmaktı - ve dönüşme olayı Pan kendini nehre atarken gerçekleşti. Oğlak burcu, Roma sikkelerinde bir dümenle birlikte tasvir edildi ve yine tahılın Roma'ya taşınmasında çok kritik olan deniz taşımacılığına bağlanıyordu.

Ayrıca bakınız
--------------

* Roma tanrılarının listesi
Eski İnanan kilisesi örneği
Patrik Nikon haçı
**Eski İnananlar**, Rus Ortodoks Kilisesi tarihinin Eski İnananları ya da Eski Ritüelcileri (Rusça: староверы veya старообрядцы, starovyery veya staroobryadtsy), 1652 ve 1666 arasında Moskova Patriği Nikon tarafından yapılan kilise reformlarına karşı protesto olarak resmi Rus Ortodoks Kilisesi'nden 1666 sonrasında ayrılan topluluk. Eski İnananlar Rus Ortodoks Kilisesi'nin bu reformlarından önceki dini uygulamalarını devam ettirmektedir.

Woodburn, Oregon'da Eski İnananlar.

Kökeni
------

1652 yılında, Patrik Nikon (1652-1658 arası Rus Ortodoks Kilisesi Patriği) Rus ve Rum Ortodoks Kiliseleri uygulamaları arasında uyum sağlanması amacıyla ritüelsel ve metinsel bir dizi revizyonlar tanıttı. Nikon, Rusça ve Rumca ayinler ve metinler arasındaki farklılıkları ortadan kaldırmak için zamanında Rumlara ait olan ayinlerin Ruslara uygulanmasını emretti. Bunu yaparken, Nikon din adamlarıyla bir konsey toplamadan hareket etti. Bu revizyonların uygulanmasına karşı çıkanlar aforoz edildi. Mevcut ayinleri devam ettirmek isteyenler 17. yüzyılın sonundan 20. yüzyılın başlarına kadar "Schismatics" (Rusça: раскольники raskol'niki) (Türkçe: bölünmüşler, hizip) olarak bilindi. Bu isim II. Katerina döneminde ortaya atıldı. Yeni ayin uygulamalarını benimseyenler kendilerine Pravoslavnye (Rusça: Православные - Türkçe: doğruya inananlar) demeye başladılar.

Patrik Nikon'un Reformları
--------------------------

17. yüzyılın ortalarında Moskova Patriği Nikon`da dahil olmak üzere Rus Kilisesi yetkilileri, çağdaş Rus ve Rum kullanımları arasındaki ayrımları fark etmişti. Rus Ortodoks Kilisesinin beceriksiz basmakalıp hatalarının bir sonucu olarak, ayinlerini ve önemli ölçüde Rum orijinallerinden saparak kendi dini kitaplarını geliştirdikleri sonucuna varmışlardı. Böylece, Rus Ortodoks Kilisesi diğer Ortodoks kiliseleriyle uyumsuz hale gelmişti. Nikon, Rus Çarlığı, Lehistan-Litvanya ve diğer Slav milletlerinde aynı ayin tipinin kullanılmasını istiyordu.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb11963564f (data)
* GND: 4176972-7
* LCCN: sh85111482
* LNB: 000074478
* NDL: 00577673
* NKC: ph116267
* NLI: 987007563111705171

 |
**Cebrail Yamadayev** (16 Haziran 1970 - 5 Mart 2003) Birinci Çeçen Savaşı sırasında bir Çeçen ayrılıkçı birliklerinin komutanıydı. 1999 yılında İkinci Çeçen Savaşı'nın patlak verdiği sırasında kardeşleri Ruslan ve Sulim ile taraf değiştirdi ve ardından Rus özel kuvvetler biriminin Vostok komutanı oldu. Yamadayev Mart 2003'te bir bomba saldırısı sonucu öldürüldü.

Biyografi
---------

Birinci Çeçen Savaşı sırasında Yamadayev kardeşler, Rus birliklerine karşı savaştı ve saha komutanları olarak büyük etkiye sahip oldular. Cebrail, İçkerya Çeçen Cumhuriyeti'nin ayrılıkçı güçlerinde Tuğgeneral rütbesine kadar yükseldi.

1999'da Çeçenistan'da ikinci savaş patlak verdiğinde Yamadayev kardeşler gönüllü olarak Moskova'nın tarafına geçtiler.

Ayrıca Çeçenistan askerî komutan yardımcılığı görevinde bulunmuştur. Gerillalar, ona Rusçada "kurbağa" anlamına gelen "Chaba" adını takmışlardır.

Suikast
-------

5 Mart 2003'te Cebrail Yamadayev, üç korumasıyla birlikte Dişne-Vedeno köyünde bulunan kendi evinde, dağlarda süren iki günlük bir operasyondan döndükten sonra üzerinde uyuduğu kanepenin altına yerleştirilen bombanın infilak ettirilmesiyle öldürüldü. Patlamanın kuvveti Yamadayev'in bulunduğu evi neredeyse yok etmiştir.

Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Cebrail'e ölümünden sonra bir madalya ve Rusya Federasyonu Kahramanı unvanı verirken, Cebrail'in komutasını kardeşi Sulim devraldı (2003 sonbaharında Rus askerî istihbaratı GRU'ya bağlı bir Spetsnaz taburu olan Vostok'a yükseltildi.).

İsyancı lider Abdülhalim Sadulayev'in 2006 yılında yaptığı açıklamaya göre Cebrail Yamadayev'in öldürülmesinin arkasında Moskova yanlısı Çeçen lider Ramazan Kadirov ve babası Ahmet'in parmağı vardı. Kardeşi Sulim daha sonra Cebrail'in cinayetine karışan dört korumayı öldürmüştür. Mayıs 2008'de, olaydan yaklaşık altı ay sonra ortadan kaybolan ve meslektaşları tarafından suikastta yer aldığı şüphesiyle infaz edildiği varsayılan eski bir Vostok subayı (müfreze lideri) Vaharsolt Zakayev'e ait kalıntılar, Gudermes'in kenar mahallelerinde bulundu.

Ayrıca bakınız
--------------

* Ruslan Yamadayev
* Sulim Yamadayev

Kaynakça
--------

1. ↑  "Cleanups", from Chechnya to Ingushetia". 9 Haziran 2003. 29 Eylül 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  "Kadirov is Behind the Murders of Yamadayev Brothers!". *Waynakh Online* (İngilizce). 2 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ekim 2020.
3. ↑  "SADULAEV: THE RUSSIANS ARE LOSING". 29 Ekim 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ekim 2020.
4. ↑  "Prague Watchdog - Crisis in Chechnya - A parade of corpses before the decisive battle". *www.watchdog.cz*. 26 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ekim 2020.
**Mehmet Ergün Turan** (d. 1967, İstanbul) Türk inşaat mühendisi ve siyasetçidir. 2019 ve 2024 seçimlerinde İstanbul ili Fatih ilçesinin belediye başkanı olarak seçilmiştir.

Hayatı ve kariyeri
------------------

1967 senesinde İstanbul'da doğdu. Köken olarak Trabzonlu bir aileye mensuptur. İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümünü bitirdi. İnşaat sektöründe çeşitli projelerde çalışmalar yürüttü. 1999-2005 seneleri arasında Güngören Belediyesi Teknik Başkan Yardımcılığı, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Meclisi İmar Komisyonu Üyeliği ve Başkanlığı ile İBB Encümen Üyeliği görevlerinde bulundu. 2007-2009 seneleri arasında İstanbul Büyükşehir Belediyesi Meclisinde 2. başkanvekili olarak görev aldı. 2009-2014 seneleri arasında da partisi olan AKP'nin İBB meclisi grup başkanvekilliği görevinde bulundu. Ardından TOKİ başkanlığına getirildi. Konut ve millet bahçeleri inşası için kurulan projeleri yürüttü. 2018 senesinde belediye başkanlığına aday olmak için görevini bıraktı. 2019 Türkiye yerel seçimlerinde Fatih belediye başkanlığına seçilen Turan evlidir ve dört çocuk sahibidir.

### İBB adaylığı hakkında iddialar

2024 yılında gerçekleştirilecek yerel seçimlerde partisinin olası İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan adayları arasında öne çıktı. Temayül yoklamasında Adil Karaismailoğlu, Mehmet Tevfik Göksu ve Murat Kurum ile birlikte öne çıkan isimler arasında yer aldı. Mevcut belediye başkanı Ekrem İmamoğlu ile hemşehri olması sebebiyle de öne çıkmaktadır.

7 Ocak 2024 tarihinde eski Çevre Bakanı Murat Kurum, AK Parti Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından İBB adayı ilan edilirken Ergün Turan da Fatih ilçesi için ikinci kez aday ilan edildi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Fatih Altaylı: CHP bu kafa ile devam ederse, Ergün Turan profilinde bir aday İstanbul'u alır gider". *T24*. 25 Aralık 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Aralık 2023.
2. ↑  "T.C. Fatih Belediyesi". 25 Aralık 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Aralık 2023.
3. ↑  Arslan, Bişar (20 Aralık 2023). "AKP'de İstanbul için yapılan temayül yoklamasından dört isim çıktı". *Tele1*. 25 Aralık 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Aralık 2023.
4. ↑  "AK Parti, İstanbul'da İmamoğlu'nun karşısına o ismi çıkartacak! Şimdi Eko düşünsün - Yeni Akit". *www.yeniakit.com.tr*. 25 Aralık 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Aralık 2023.

| * g
* t
* d
Fatih belediye başkanları |
| --- |
| 
* Yetkin Gündüz (1984-1989)
* Yusuf Günaydın (1989-1994)
* Sadettin Tantan (1994-1999)
* Eşref Albayrak (1999-2004)
* Mustafa Demir (2004-2018)
* Hasan Suver (2018-2019)
* Mehmet Ergün Turan (2019-günümüz)

 |