recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Yapay çim
**Yapay çim** veya **suni çim**, doğal çim gibi görünmesi için yapılmış sentetik liflerden oluşan bir yüzeydir. En çok, orijinal olarak veya normalde çim üzerinde oynanan sporlar için arenalarda kullanılır. Ancak artık konut çimlerinde ve ticari uygulamalarda da kullanılmaktadır. Yapay çim, spor gibi yoğun kullanımlara karşı dayanıklıdır ve sulama veya düzeltme gerektirmemektedir. Kubbeli, kapalı ve kısmen kapalı stadyumlar, çimlerin sağlıklı kalması için yeterli güneş ışığı almasının zorluğu nedeniyle yapay çim gerektirebilir. Bununla birlikte, yapay çimin sınırlı ömür, periyodik temizlik gereksinimleri, petrol kullanımı, dolgudan kaynaklanan zehirli kimyasallar ve artan sağlık ve güvenlik endişeleri gibi dezavantajları bulunmaktadır.

Kaynakça
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Yapay çim*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

1. ↑  Dave Brady, "It's All So Artificial: The Uncommon Ground", *Petersen's 12th Pro Football Annual, 1972.* Los Angeles: Petersen Publishing Co. 1972; pp. 62–65.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4166072-9
* LCCN: sh85131673
* NLI: 987007555930705171

 |
Nanzhuang'da Pastaai törenleri
**Saisiyat** (ya da **Saisiat**) (Çince: 賽夏), Tayvan'ın yerli halklarından, 12 Tayvan aborjinleri halkı arasında sayılan bir etnik gruptur. Bugün sayıları 4.000 - 5.000 arasında olduğu tahmin edilen Saisiyat'ların 17 klanları kalmıştır; Tayvan'daki en küçük aborjin gruplarından biridir.

Tayvan'ın batısında yaşayan Saisiyatlar, Güney ve Kuzey kolu olmak üzere iki kola ayrılırlar. Her birinin kendi şiveleri vardır. Güney kolu Miaoli ili Nanzhuang ve Shitan kasabalarına; Kuzey kolu ise Hsinchu ili Wufeng kasabasına yerleşmişlerdir.

Saisiyatların en önemli ritüeli iki yılda bir düzenlenen **Pastaai**, Cüce Ruhlar Törenleridir.

| * g
* t
* d
Tayvan aborjinleri |
| --- |
| Çin Cumhuriyeti tarafından kabul edilmiş | 

Amisler **·** 
Atayal **·** 
Bunun **·** 
Kavalan **·** 
Paiwan **·** 
Puyuma **·** 
Rukai **·** 
Saisiyatlar **·** 
Sakizaya **·** 
Seediq **·** 
Tao **·** 
Thao **·** 
Tsou **·** 
Truku
 |
| Çin Cumhuriyeti tarafından kabul edilmemiş | 

Babuza **·** 
Basay **·** 
Hoanya **·** 
Ketagalan **·** 
Luilang **·** 
Pazeh/Kaxabu **·** 
Popora **·** 
Qauqaut **·** 
Sirayalar **·** 
Taokas
 |
**Saint Helena bayrağı**, Atlas Okyanusu'nun güneyinde yer alan ve Saint Helena, Ascension ve Tristan da Cunha adalar grubunun oluşturduğu Britanya Denizaşırı Toprakları bölgesinin merkezi konumununda da olan Saint Helena adasında kullanılan bayrak. Saint Helena bayrağı günümüzdeki hâli ile 4 Ekim 1984 tarihinde kabul edilmiştir.

Bayrak mavi zemin üzerine oluşturulmuş olup, göndere çekilen bölümün sol üst köşesinde, bayrağın dörtte birini kaplayacak şekilde Birleşik Krallık bayrağı bulunmaktadır. Bayrağın dalgalanan sağ tarafında ise Saint Helena arması içerisinde yer alan kalkan gözükmektedir.

Bayrakta bulunan Saint Helena arması bir kalkandan oluşmaktadır. Armanın üçte birlik kısmını oluşturan üst kısmında heraldik açıdan sağa bakan ve adaya özgü bir kuş olan, ada bölgesinin resmî simgesi olan tel kuşu (*Charadrius sanctaehelenae*) konumlandırılmıştır. Armanın alt kısımda kalan üçte ikilik bölümde ise doğal bir görüntü resmedilmiştir. Görselde heraldik açıdan sağa doğru giden ve arkasında Aziz George'un haçının yer aldığı ve bağlı oldukları İngiltere Krallığı'na bağlılığı gösteren bayrak sallanırken, her birinde toplanmış halde duran dört kare yelken ile üç direkli gemi yer almaktadır. Kalkanda yer alan iki kahverengi kayalık ise deniz yüzeyine çıkmış bir şekilde yer almaktadır.

* Saint Helena vali forsuSaint Helena vali forsu
* Saint Helena bayrağı (1874-1985)Saint Helena bayrağı (1874-1985)
* Saint Helena armasıSaint Helena arması

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Saint Helena bayrakları*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Saint Helena bayrağı ve açıklaması 2013-01-15 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)

| * g
* t
* d
Afrika armaları |
| --- |
| Egemen devletler | 
* Angola
* Benin
* Botsvana
* Burkina Faso
* Burundi
* Cezayir
* Cibuti
* Çad
* Ekvator Ginesi
* Eritre
* Esvatini
* Etiyopya
* Fas
* Fildişi Sahili
* Gabon
* Gambiya
* Gana
* Gine
* Gine Bissau
* Güney Afrika Cumhuriyeti
* Güney Sudan
* Kamerun
* Kenya
* Komorlar
* Kongo Cumhuriyeti
* Kongo Demokratik Cumhuriyeti
* Lesotho
* Liberya
* Libya
* Madagaskar
* Malavi
* Mali
* Mauritius
* Mısır
* Moritanya
* Mozambik
* Namibya
* Nijer
* Nijerya
* Orta Afrika Cumhuriyeti
* Ruanda
* São Tomé ve Príncipe
* Senegal
* Seyşeller
* Sierra Leone
* Somali
* Sudan
* Tanzanya
* Togo
* Tunus
* Uganda
* Yeşil Burun Adaları
* Zambiya
* Zimbabve

 |
| Sınırlı tanınmışolan devletler | 
* Puntland
* Sahra Demokratik Arap Cumhuriyeti
* Somaliland

 |
| Bağımlı vediğer bölgeler | 
* Ascension
* Sepre
* Melilla
* Kanarya Adaları
* Madeira
* Mayotte
* Réunion
* Saint Helena
* Tristan da Cunha

 |
**Salic yasası** (/ˈsælɪk/ veya /ˈseɪlɪk/ ; Latince: Lex salica), **Salian yasası**, olarak da adlandırılan, MS 500 civarında ilk Frank Kralı Clovis tarafından derlenen eski Frank medeni kanunudur. Yazılı metin Latincedir  ve Eski Flemenkçe'nin bilinen en eski örneklerinden bazılarını da içerir. Erken Ortaçağ dönemi boyunca Frank hukukunun temeli olarak kalmış ve gelecekteki Avrupa hukuk sistemlerini etkilemiştir. Eski kanunun en iyi bilinen ilkesi; kadınların taht, tımar ve diğer mülklerin mirasından dışlanması ilkesidir. Salic yasaları, Frankların Kralı tarafından atanan ve yetkilendirilen bir komite tarafından tahkim edilmiştir. Altıncı ila sekizinci yüzyıllardan kalma düzinelerce el yazması ve dokuzuncu yüzyılın sonlarına kadar üç düzeltme günümüze kadar ulaşmıştır.

Salic yasası, hem mirası düzenleyen tüzükler gibi medeni hukukun hem de cinayet cezası gibi ceza hukukunun yazılı olarak kayıt altına alınmasını sağladı. Başlangıçta Frankların hukuku olarak tasarlanmış olmasına rağmen, Avrupa'nın çoğunda, özellikle Alman eyaletlerinde ve Orta Avrupa'daki Avusturya-Macaristan'da, Batı Avrupa'da Alçak Ülkeler, Güneydoğu Avrupa'da Balkan krallıkları ve Güney Avrupa'da İtalya ve İspanya'nın bazı bölgelerinde modern tarihe uzanan kanuni hukuk geleneği üzerinde biçimlendirici bir etkiye sahip olmuştur. Agnatik veraset kullanımı, Fransa ve İtalya gibi krallıklardaki kralların ardıllığını yönetmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Kern, H. (Ed.) (1880). *Lex Salica: The Ten Texts with the Glosses, and the Lex Emendata*. Londra: John Murray, Albemarle-Street / Trübner & Co. Ludgate Hill. .  r eksik `|soyadı1=` (yardım)
2. ↑  "Lees: Hoe het Nederlands is ontstaan". 24 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi.
3. ↑  Drew 1991.
4. ↑  *The Merovingian Kingdoms 450 - 751* (İngilizce). Routledge. 23 Haziran 2014. s. 114. ISBN 9781317871156.  Yazar `|ad1=` eksik `|soyadı1=` (yardım)

Dış bağlantılar
---------------

* *Salic yasası* ve *Latince: Bibliotheca legum regni Francorum manuscripta* yazması geleneği hakkında bilgiler 2 Şubat 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. web sitesi 2 Şubat 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Karolenj laik hukuk metinleri üzerine bir veri tabanı (Karl Ubl, Köln Üniversitesi, Almanya).

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb12295113g (data)
* GND: 4167525-3
* LCCN: n85161278
* NLI: 987007264517405171
* SUDOC: 03180344X
* VIAF: 178650747
* WorldCat (LCCN): n85-161278

 |
Mt Saint Elias NOAA 2102
**Saint Elias Dağı** ABD ve Kanada'da bulunan ve bu ülkelerin en büyük ikinci dağıdır. Alaska ve Yukon sınırları içinde yer alır. Dağ Kanada'nın en büyük dağı olan Logan Dağı'na 40 km (25 mil) mesafededir. Kanada tarafı Kluane Ulusal Parkı'nda, Amerika Birleşik Devletleri tarafı Wrangell–St. Elias Ulusal Parkı ve Koruma Bölgesi'de yer almaktadır.

"Elias" Türkiye'de Arapçadan Türkçeye geçen semavi dinlerde İlyas peygamberin İngilizcedeki karşılığıdır. Tlingitçede dağın adı "buz körfezin arkasındaki dağ" anlamına gelen *Yaas'éit'aa Shaa'*dır, ayrıca aynı dilde büyük dağ anlamında *Shaa Tléin* kullanılmıştır. Dağ Avrupalı kaşifler tarafından ilk kez 16 Temmuz 1741'de Rusya'da Vitus Bering tarafından görülmüştür.

Kaynakça
--------

* İngilizce Sayfa15 Haziran 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4737020-8
* LCCN: sh97002889
* NLI: 987007561254905171
* VIAF: 242753959

 |
|  |
| --- |
| Makale serilerinden |
| İsa |
| Tarihî İsa
* Kronoloji
* İsa'nın tarihselliği
* Mesih efsanesi teorisi
 |
| Hristiyanlıkta İsa
* Mesih
* Kristoloji
* İnciller
* Vaftizi
* Mucizeleri
* Çarmıha gerilmesi
* Dirilişi
* Yükselişi
* İkinci gelişi
* Kutsal emanetler
 |
| İslam'da İsa
* İslam'da Mesih
* İslami inançta "İncil"
* İslam'da Meryem
* İslam'da İsa
* Mehdi
* Yeşil Kubbe
 |
| Diğer bakış açıları
* Yahudilikte İsa
 |
| * g
* t
* d
 |

**İsa'nın ırkı** en azından 19. yüzyıldan beri bir tartışma konusudur. Nasıralı İsa'nın fiziksel görünüşü Hristiyanlık tarihinin başından beri dinbilimcileri tarafından tartışılmaktadır. Değişik toplumlar İsa'yı ve Kutsal Kitap'ta adı geçen diğer kişileri sanat eserlerinde kendi etnisitelerine özgü olarak belirtmişlerdir. Örneğin Batı dünyasında İsa çoğunlukla beyaz ırktanken, Afrika'da ise siyah ırktandır. Bu eserler günümüzde tarihsel anlamda doğru oldukları kabul edilmez. Laik tarihçiler ve bilim insanları arasındaki baskın olan görüş İsa'nın günümüz Orta Doğu kökenlilerin bronz tenine benzer bir kişi olduğudur. Diğerleri ise Afrika ve Hint kökenli olabileceğini belirtmektedirler. Ortodoks Hristiyanlar için ise bu soru, İsa'nın doğumunun "tanrısal maddenin vücuda gelişi" mucizesi olarak nitelenmesi nedeniyle oldukça karmaşık hâle gelmektedir.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: sh85070086
* NLI: 987007293557905171

 |
**Ömer Üründül** (d. 1950, İstanbul) Türk spor yorumcusu, köşe yazarı ve iş insanı. Spor yorumculuğu yapmakta ve *SABAH* gazetesinde köşe yazıları yazmaktadır.

Yaşamı
------

Bulgaristan göçmeni bir ailenin oğlu olarak İstanbul'da doğan Üründül, Saint Benoît Fransız Lisesine gitti. Şişli Koleji'nde liseden mezun oldu. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesinden mezun oldu.

1980 yılından beri Dünya Kupası'nın düzenli izleyicilerinden olan Üründül, 1986 Dünya Kupası'nda tanıştığı *Tercüman* gazetesinin spor müdürü aracılığıyla mesleğe başladı. 1996 yılından itibaren Avrupa Futbol Şampiyonası ve Dünya Kupası'nda TRT'nin düzenli yorumculuğunu yaptı.

Ömer Üründül, yorumculuğu gönüllü olarak yapmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 5 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2021.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 28 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ocak 2021.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 1 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ocak 2021.

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vikisöz'de ***Ömer Üründül*** ile ilgili sözleri bulabilirsiniz. |

* SABAH'taki köşesi
* Twitter'da Ömer Üründül
İakob Tsurtaveli
**İakob Tsurtaveli** (Gürcüce: იაკობ ცურტაველი; *translit*.: "iak’ob tsurt’aveli"), 5. yüzyılda yaşamış Gürcü yazar ve din adamıdır. Azize Şuşanik’i anlatan *Şuşanik’in Şehadeti* adlı hagiografik eseriyle tanınır. Tsurtaveli, Rahip İakob olarak da tanınır.

Tsurtaveli hakkındaki bilgiler, daha çok kendi eserlerine dayanır. Tsurtaveli, Gürcistan’ın Aşağı Kartli bölgesinin yöneticisi olan Prens Varsken’in sarayında Ortodoks rahip olarak görev yapıyordu. Adının bir parçası olan Tsurtaveli, Tsurtavi kasabasından olan anlamına gelir.

İakob Tsurtvali ‘nin yaşadığı dönemde kaleme daldığı *Şuşanik’in Şehadeti*, günümüze ulaşmış en önemli eseridir. Eser, Tsurtavi kasabasında, Prens Varsken’in, karısı Şuşanik’e yaptığı eziyetleri anlatır. Tsurtaveli, kaleme aldığı bu olayın hem tanığı, Azize Şuşanik’in rahibi olmasımdan dolayı hem de kahramanlarından biridir. Tsurtaveli *Şuşanik’in Şehadeti*’ni Şuşanik hayattayken yazmaya başlamış ve onun ölümünden hemen sonra tamamlamış olduğu sanılır (yaklaşık 475-482). Bu eserin günümüze ulaşmış en erken el yazması ise, 11. yüzyıla aittir. *Şuşanik’in Şehadeti*’nin bazı bölümlerinin günümüze ulaşmamış olma ihtimali de vardır. Bir hagiografi olan *Şuşanik’in Şehadeti*, küçük bir romanı andırmaktadır ve eser, Gürcü edebiyatı tarihinin başlangıcını oluşturması açısından önemlidir.

*Şuşanik’in Şehadeti* ilk kez Gürcüce olarak 1882’de basılmıştır. Daha sonra Rusça, Fransızca, İngilizce, Almanca, İspanyolca, Macarca ve İzlandaca yayımlandı. *Şuşanik’in Şehadeti* Türkçeye çevrilip 2019’da *Şuşanik* adıyla iki dilde (Türkçe ve Gürcüce) yayımlanmıştır. İakob Tsurtaveli’nin günümüze ulaşmamış başka eserlerinin de olduğu sanılmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  İakob Tsurtaveli, *Şuşanik*, 2019, İstanbul, s. 7-8, ISBN 9786058025820.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 120998483
* ISNI: 0000 0000 7310 2578
* LCCN: n99265199
* VIAF: 102333034
* WorldCat: lccn-n99265199

 |
Basamaklı sistem kullanılarak oluşturulan sayıların yazılı gösterim tekniğinde, her bir basamaktaki değerin o basamağın sağ baştan kaçıncı olduğu değeri üssü olarak kullanılarak çarpımında kullanılan değer.

Örneğin 10 sayı tabanında yazılmış "31" sayısının matematiksel açılımı: (3\*10¹) + (1\*10°)'dır.

Aynı "31" sayısı 4 tabanında yazılsaydı: (3\*4¹) + (1\*4°) ifadesinin karşılığı olup, 10luk tabandaki "13" sayısının karşılığı olacaktır.

10luk tabandaki "31" sayısının değerine ulaşmak içinse 4lük tabanda (1\*4²) + (3\*4¹) + (3\*4°)'ın değeri olan "133" yazılması gerekir.

En küçük sayı tabanı 2'dir. Teoride en büyük sayı tabanı sonsuz olsa da genelde kullanımda olan en büyük sayı tabanı 16'dır. Bilindik rakamların 10 tane olmasından dolayı 10'dan büyük sayı tabanları gösteriminde alfabenin büyük harflerini rakam olarak alınır. Örneğin 16 sayı tabanının rakamları sırayla (0,1,2,3,4,5,6,7,8,9,A,B,C,D,E,F)'tir.

Tüm insanlık tarihi boyunca 10luk sayı tabanının kullanılmasını bilim insanları, insanın ilk basit hesaplamaları iki elinin parmaklarıyla yapmış olmaya başlamasından dolayı olduğu şeklinde açıklamaktadırlar.
**Sayılabilirlik**, bir kümedeki eleman sayısıyla doğal sayılar arasında birebir eşleme kurulabilme durumu.

19. yüzyılın sonlarına kadar matematikte farklı büyüklüklerde sonsuzların olabileceğinden şüphelenilmiyordu. Ancak Alman matematikçi Georg Cantor'un reel sayıların sayılamayacağını ispatlamasının ardından matematikte farklı büyüklüklerde sonsuzlukların var olduğu anlaşıldı. Peki iki sonsuz sayıyı karşılaştırmaktan anlaşılan nedir? Diyelim ki elimizde A ve B isimli iki sonsuz küme var ve bunların eleman sayılarına sırasıyla a ve b diyelim. Eğer A kümesinden B kümesine birebir bir fonksiyon tanımlanabiliyorsa bu durumda {\displaystyle a\geq b} denir. Bu tanım Seçim Aksiyomu'nun varsayıldığı durumlarda bize sonsuz büyüklükler arasında bir doğrusal sıralama verir, yani kısaca bütün sonsuzluklar birbiriyle karşılaştırılabilir. İşte bu durumda, sayılabilirlik en küçük sonsuz büyüklüğü ifade eder, ancak bazı yazarlar sayılabilirliği aynı zamanda "ya sonlu ya da sayılabilir sonsuz olma" durumu için de kullanırlar. Süreklilik Hipotezi ise doğal sayıların kümesinin büyüklüğü ile reel sayıların kümesinin büyüklüğü arasında başka büyüklük olmadığını ifade eden aksiyomdur.

Sayılabilir kümelere örnekler:

* Doğal sayılar
* Tam sayılar
* Oranlı sayılar
* Asal sayılar

Sayılamaz kümelere örnekler:

* Gerçel sayılar
* Karmaşık sayılar
* Cantor'un kümesi
* Doğal sayıların alt kümelerinin kümesi
**Öteki-siz**, Türkçe yayımlanan bir şiir dergisidir. Öteki-siz kültür sanat ve şiir ‘derdi’ Salih Aydemir ve Derya Önder tarafından 2001 yılında yayımlanmaya başladı.

Bugüne kadar hazırlanmış 20 sayı boyunca Öteki, Güven, Öykünmenin Etiği, k. İskender’in konuk editörlüğünde "Pornografi ve Edebiyat", Metin Cengiz’in konuk editörlüğünde "Alkol ve Edebiyat", Şiir, Şiir ve Kent, İsyan konuları işlendi. Ayrıca iki sayı süren "Şiir mi, Şair mi" soruşturması, "El yazısı Şiirler", "Şair ve Yazar Kadınlar" özel sayıları gerçekleştirildi.

2004 yılı başında hazırlanan "1980’den 2004’e Edebiyat Dergileri" özel sayısı ile 24 yıllık döneme yayılmış 168 edebiyat dergisinin ilk sayıları ve konuya dair bugünden değerlendirmelere yer verildi.

Öteki-siz’in Nisan-Mayıs 2004 tarihli sayısında Haşim Hüsrevşahi’nin konuk editörlüğünde "Ülke Edebiyatları 1: İran Edebiyatı" konusu ele alındı. Ayrıca 14-24 Mayıs 2004 tarihleri arasında yurtdışından gelen İranlı yazar ve şairler ile Türk yazar ve şairlerin ortak katılımıyla Ankara ve İstanbul’da üçer günlük sürelerde "Komşu Aç Kapıyı: Türkiye-İran Edebiyat Günleri" düzenlendi. Ocak-Şubat 2005 tarihli sayısında "Okur, yazar, poetika" başlıkları işlendi… Kasım-Aralık 2005 tarihli sayısında ise Neşe Yaşın’ın konuk editörlüğü’nde "Ülke Edebiyatları 2: Kıbrıs Edebiyatı" konusu işlendi.

2006 yılında çıkarılan bir başka özel sayıda ise "Cumhuriyetten Günümüze Şiir Ödülleri/Yarışmaları" incelendi. Bu sayıda ödüller konusunda aşagıdaki şairlerin görüşlerine 
yer verildi.

Abdulkadir Budak, Adil Okay, Adnan Gül, A. Galip, Ahmet Özer, Alper Akdeniz, Alper Gencer, Alphan Akgül, Arslan Bayır, Attila Aşut, A. Uğur Olgar, Aydanur Saraç, Ayten Çolakoğlu, Bâki Ayhan T, Bedriye Korkankorkmaz, Betül Dünder, Betül Tarıman, Bülent Güldal, Burhan Gündoğan, Cafer Keklikçi, Cem Uzungüneş, Cengiz Şenol, Cenk Gündoğdu, Çiğdem Sezer, M. Demirel Babacanoğlu, Emel Güz, Emrah Altınok, Halide Yıldırım, Hamdi Özyurt, H. İhsan Sönmez, Hilmi Haşal, Hüseyin Köse, İbrahim Baştuğ, İsmail Cem Doğru, Kemal Gündüzalp, Kemal Özer, Mehmet Şah Erincik, Metin Güven, Metin Kaygalak, Metin Göz, Mehmet Altun, Mehmet Can Doğan, Metin Cengiz, Mustafa Fırat, Nesrin K. Kiraz, Nurduran Duman, Oktay Taftalı, Onur Caymaz, Osman Hakan A. Özcan Erdoğan, Özlem Tezcan Dertsiz, Özgen Seçkin, Selma Ağabeyoğlu, Seyhan Erözçelik, Seyyidhan Kömürcü, Sinan Oruçoğlu, Şeref Bilsel, Şükrü Erbaş, Tamer Öncül, Tekin Gönenç, Tezer Cem, Veysel Çolak, Volkan Hacıoğlu, Yılmaz Arslan.

Dergide ayrıca öteki-siz’in ödüllerle ilgili sorularına yanıt veren bazı ödül kurumlarının yanıtları ile cumhuriyetten bugüne dek düzenlenen şiir ödülleri/yarışmalarının, ödül alan şairlerin listeleri de yer aldı.

Öteki-siz Yayınevi ise 2002 yılında yine Salih Aydemir ve Derya Önder tarafından kuruldu. Aynı yıl Ayten Mutlu (Taş Ayna), Oğuz Özdem (Cesur Acı), Enis Akın (Puşt Ahali), Fadıl Kocagöz (İs Kandilin Uçurtması), Salih Aydemir (Meriç Hanım), Sadık Akfırat (Bozuk Şiirler), Gün A. Utkan (Aleph Şiirleri) ve Derya Önder’in (Ceza Defteri) şiir kitapları basıldı.
Bir kavram olarak **öteki**, "ben" kavramıyla düşünülür ve genellikle "ben" kavramından hareketle öteki tanımlanır. Ötekinin tanımlanması sürecinde öncelikle ben kimim, öteki benim kimim oluyor soruları ön planda olur. Bu noktada ben ve öteki kavramları genellikle ontolojik bir ayrımı ifade ettiği düşünülür. Ben ve öteki kavramları birbirlerinin varoluşunu oluşturan iki mefhumu imgeler. Bu ayrım Diyalektik bir bağıntıyı anlatır. Dünyanın anlamlandırılma sürecinde ötekinin tanımlanması onun bir miktar yabancılaştırılmasını da barındırıyor. Dolayısıyla benden hareketle öteki tanımlanır veya kurgulanır. Öteki olmak farklı olmayı ortaya koyar.

Öteki kavramı ayrıca antagonizma, etnosentrizm, agonizma, benlik ve kişilik kavramlarıyla da ilişkilidir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Modernizm, Postmodernizm, Postkolonyalizm: Ben-Öteki İlişkileri ve Etnosantrizm" (PDF). Küresel İletişim Dergisi, Prof. Tuğrul İlter. 2006. 20 Ağustos 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF).
**Yeraltı hamam** veya **Abdulsalam hamamı**, 19. yüzyılda Şeki'de inşa edilmiş bir anıttır. "Yuharı Baş Devlet Tarihi-Mimarlık Koruma Alanı" topraklarında bulunur ve amacına uygun olarak kullanılmaz.

Hakkında
--------

Yeraltı hamamı 19. yüzyılda girişimci Abdulsalam tarafından yaptırılmıştır. Bina iki büyük salon ve geniş odalardan oluşmaktadır. Bir kısmı yeraltında olduğu için halk arasında "Yeraltı hamamı" olarak bilinir. Bu hamam aynı zamanda Cuma camisi ve medrese kompleksinin bir parçasıdır. 1995 yılında Şeki İlim-İyileştirme ve Üretim Müdürlüğü tarafından büyük ölçüde restore edilen hamam, şu anda amacına uygun olarak kullanılmamaktadır. Hamam, soyunma odası, ortak banyo odası, iki özel oda ve bir koridor ile sıcak ve soğuk suyu depolayan hazine adı verilen bir hazneden oluşmaktadır. Soyunma odası 70 metrekare, 7 metre genişliğinde, 10 metre uzunluğunda. Yükseklik: Soyunma alanında 12 metre, banyo alanında 8 metre. Banyo: 50 metrekare; 5 metre genişliğinde, 10 metre uzunluğunda. Odalar: Oda I alanı: 25 metrekare: genişlik 5 metre, uzunluk 5 metre. II numaralı oda alan: 7.5 metrekare; 3 metre genişliğinde, 2.5 metre uzunluğunda. Toplam alan: 89 metrekare. Duvarın kalınlığı 80 santimetredir. Bina dıştan zemin seviyesinden 4 metre aşağıdadır.

Resimler
--------

* 
* 
* 
*

Ayrıca bakınız
--------------

* Şeki Hanları Sarayı

Kaynakça
--------

1. ↑  "Historic Centre of Sheki with the Khan's Palace" (İngilizce). whc.unesco.org. 8 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mart 2020.
2. ↑  "Yeraltı hamam". sheki.mctgov.az. 3 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mart 2020.
3. 1 2  "Abdusalam (Yeraltı) hamam". sheki.heritage.org.az. 12 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mart 2020.
4. ↑  "Dünya əhəmiyyətli daşınmaz tarix və mədəniyyət abidələrinin siyahısı" (PDF). mct.gov.az. 28 Ekim 2015. 23 Ekim 2018 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mart 2020.

Dış bağlantılar
---------------

* Şeki'deki tarihi hamamların durumu/ ARB Şeki
**Yaşam Başka Yerde** (özgün adı: *Život je jinde*), Milan Kundera'nın yazdığı bir romandır.
Ana karakterin adı Jaromil'dir. Babasının ve annesinin arasındaki sorunların sonucunda annesine fazla bağlı bir çocukluk geçirir. Köpek kafalı insan vücutları çizmeye başlar, bunu fark eden annesi onu tatilde tanıştıkları bir ressamdan ders almaya ikna eder. O zamanlar daha çocuk olan Jaromil annesi ve ressamın arasındaki aşk ilişkisini sonradan anlar. Annesi de ressamın neden kendisini sevdiğini anlamamaktadır zaten.

Gençliğinde kendine uygun bir arkadaş grubu bulmaya çalışır ve kendini kalabalık içinde rahat hissettiği için ilgi ister. Eve daha az uğrar ve annesi onun için endişelenmeye başlar. Yeni arkadaşlarıyla beraber Jaromil kendini komünizmi savunmaya adar.

Yazar olaylardan çok Jaromil'in düşüncelerine ağırlık vermiştir. Sadece bir delikanlının yaptıklarını değil, komünizm yanlısı gençlerin tavırlarından da bahseder.

| * g
* t
* d
Milan Kundera'nın eserleri |
| --- |
| Romanları | *Şaka*  • *Gülünesi Aşklar*  • *Yaşam Başka Yerde*  • *Ayrılık Valsi*  • *Gülüşün ve Unutuşun Kitabı*  • *Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği*  • *Ölümsüzlük*  • *Yavaşlık*  • *Kimlik*  • *Bilmemek* |
| Kurgusal olmayan kitapları | *Roman Sanatı*  • *Saptırılmış Vasiyetler*  • *Perde* |
| Oyunları | *Jacques ve Efendisi* |
**İlhan Saygılı** (d. 24 Nisan 1967, Ünye) Türk büyükelçi.

Eğitimi
-------

Orta Doğu Teknik Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümü'nden 1989 yılında mezun olmuştur. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde 2007 yılında masterını tamamlamıştır.

Mesleki Kariyeri
----------------

1992 yılında Protokol Genel Müdür Yardımcılığı’nda Aday Meslek Memuru olarak Dışişleri Bakanlığı'nda göreve başlamış, çeşitli görevler üstlenmiş, 2001-2002 yılları arasında Dışişleri Bakanı İsmail Cem'in Özel Kalem Müdürlüğü'nde 2. Katip ve Başkatip olarak görev yapmıştır. 2008-2012 yılları arasında Frankfurt Başkonsolosu olmuştur. Balkanlar ve Orta Avrupa Genel Müdür Yardımcılığı görevinin ardından 2014-2016 yıllarında Dışişleri Bakanları Mevlüt Çavuşoğlu ve Feridun Sinirlioğlu'nun özel müşavirliği görevini yürütmüştür. 14 Kasım 2016 - 27 Mart 2021 tarihleri arasında Bern Büyükelçisi olmuştur. 2021 yılı itibarıyla Dışişleri Bakanlığı Balkanlar Genel Müdürüdür.

Özel Yaşamı
-----------

Oyuncu Ediz Hun'un kızı Bengü Hun ile evli olup, iki çocuk babasıdır.

İngilizce ve Yunanca bilmektedir.

| * g
* t
* d
Türkiye Türkiye'nin İsviçre büyükelçileri İsviçre |
| --- |
| 
* Ahmet Rüştü Demirel (1923-1924)
* Refik Birgen (1924-1925)
* Mehmet Münir Ertegün (1925-1929)
* Cemal Hüsnü Taray (1930-1936)
* Hasan Vasfi Menteş (1936-1942)
* Yakup Kadri Karaosmanoğlu (1942-1949)
* *1949-1951: İlişkiler kesildi.*
* Yakup Kadri Karaosmanoğlu (1951-1954)
* Faik Zihni Akdur (1954-1957)
* Fahrettin Kerim Gökay (1957-1960)
* Zeki Kuneralp (1960-1964)
* Adnan Kural (1964-1965)
* Nejad Kemal Kavur (1965-1966)
* Necmettin Tuncel (1966-1969)
* Cemil Vafi (1969-1972)
* Suat Bilge (1972-1979)
* Doğan Türkmen (1979-1984)
* Özdemir Yiğit (1984-1986)
* Haydar Saltık (1986-1989)
* Behiç Hazar (1989-1992)
* Aydın Yeğen (1992-1993)
* Kaya Toperi (1993)
* Ergül Bakay (1993-1995)
* Rıza Türmen (1995-1996)
* Taner Baytok (1996-1998)
* Erdal Tümer (1998-2000)
* Metin Örnekol (2000-2004)
* Alev Kılıç (2004-2009)
* Mustafa Oğuz Demiralp (2009-2010)
* Tanju Sümer (2010-2014)
* Mehmet Tuğrul Gücük (2014-2016)
* İlhan Saygılı (2016-2021)
* Ece Özbayoğlu Acarsoy (2021-)

 |
**İlhan Egemen Darendelioğlu** (1921 - 19 Kasım 1979), Sarı Basın Kartı sahibi gazeteci, yazar, tarih araştırmacısı.

Mersin'in Tarsus ilçesinin Kürkçüler köyünde 1921 yılında dünyaya geldi. İlkokulu köyünde okudu. Tarsus’ta Çukurova Ortaokulu'nu bitirdi. Adana Erkek Lisesi’nden mezun oldu. Yüksek tahsil için İstanbul’a geldi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türkoloji Bölümü'nü bitirdi. 1948’de *Yeni Bozkurt* dergisini yayımladı. 1950’de askere gitti. Askerlik görevini yedek subay olarak tamamladı. Askerlik sonrasında İstanbul’da Türkçe öğretmenliği yaptı. Basın hayatına atıldı. Bayezid’de Toprak Matbaası’nı kurdu. 1954 yılında *Toprak* isimli mecmuayı yayımlamaya başladı. Bu mecmuayı öldürüldüğü 1979 yılına kadar yayımladı. Öğrenciliğinden beri milliyetçi teşekküllerde çalışan Darendelioğlu, 1965 yılında Türkiye Komünizmle Mücadele Derneği'nin genel başkanlığına seçildi. 1969 seçimlerinde Adalet Partisi’nden İstanbul milletvekili oldu. Partide milliyetçilerin tasfiyesi üzerine, tasfiye edilenlerin Ferruh Bozbeyli başkanlığında kurdukları Demokratik Parti’nin kurucularından oldu. Bu partinin Adalet Partisi tarafından yutulması üzerine Milliyetçi Hareket Partisi’ne katıldı. MHP İstanbul il teşkilatında görev alarak faal siyasi hayatını sürdürdü. 
Değişik gazete ve dergilerde yazar olarak görev ifa eden Darendelioğlu, *Bizim Anadolu* gazetesinin başyazarlığında bulundu. 19 Kasım 1979 tarihinde yayınlamakta olduğu *Toprak* dergisinden çıkıp arabasına binerken birden fazla kişi tarafından düzenlenen suikastte çapraz ateş sonucu öldürüldü. Cenazesi doğduğu Kürkçüler köyünde toprağa verildi.

Eserleri
--------

* *Türk Milliyetçilerinin Kalemiyle Atatürk*, İstanbul: Toprak Yayınları, 1961, 88 s.
* *Türkiye'de Komünist Hareketleri I-II*, İstanbul: Toprak Yayınları, Tan Matbaası, 1961-62, 224+224 S; İkinci Baskı: Toker Yayınları, 1979, 607 Sayfa.
* *Türk Milliyetçileri Tarihinde Büyük Kavga*, İstanbul: Oymak Yayınları, 1976, 288, S
* *Pazarlar Kanlı İdi Türkiye'de ve Rusyada İki İhtilal Provası*, İstanbul: Orkun Yayınları, 1977, 239 s.
* *Komünist Nedir Komünist Kimdir ?*, İstanbul: Toprak Yayınları, 1979, 80 s.
* *Ecevit Marksist mi? Marksistlerin Maşası mı! İşte Belgeleri*, İstanbul: Toprak Dergisi Yayınları, 32 s,+2 s. Fotoğraf
* *Ecevit Marksist mi?*, İstanbul: Gül Matbaası, 1979, 128 s.
* Türkiye'de Milliyetçilik Hareketleri, İstanbul: Toker Yayınları, 1968, 384 s.
YaM-5 tanksavar mayınının ABD ordusu tarafından yayınlanmış kesiti .
**YaM-5** (tanksavar mayını 5 kiloluk) SSCB tarafından geliştirilen bir tür ahşap kasalı tahripli tanksavar mayınıdır. Çok farklı çeşitte ahşaptan çok farklı modeller üretilmiştir. Mayın basitçe dikdörtgen ahşap bir kutu ve içerisindeki patlayıcıdan oluşmaktaydı. MUV çekme fünyesi mayının yan tarafında bulunuyordu. Yeterli bir basınca marus kalan baskı tapası çökmekte ve hemen altında bulunan fünye içerisindeki iğneyi harekete geçirmekteydi. Bunun sonucunda ilk ateşleyici yanmakta ve kağıda sarılı bulunnan ana patlayıcıları ateşlemekteydi.

**YaM-10** adı altında ve YaM-5 modelinin büyütülmüş benzeri bir mayında üretilmiştir.

Ahşap kutular genellikle zeytin yeşili, gri veya beyaza boyanıyordu.

Mayınlarda genellikle tuzaklama düzeneği bulunuyordu.

Aşağı yönlü basınç mayın kapağının düşmesine buda kapağın altında bulunan ateşleyici pimin mayını patlatmasına neden olmaktaydı.

Özellikleri
-----------

|  | YaM-5 | YaM-5K | YaM-5M | YaM-5U | YaM-10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Uzunluğu | 49.53 sm | 60 cm | 49.53 sm | 50.16 sm |  |
| Eni | 19.70 sm | 17.50 sm | 19.30 sm | 19.30 sm |  |
| Boyu | 8.89 sm | 16.25 sm | 16.25 sm | 16.25 sm |  |
| Ağırlığı | 6.35 kg | 7.26 kg | 7.26 kg | 6.35 kg | 10 ila 12.25 kg |
| Patlayıcı ağırlığı | 5 kg | 7.26 ila 10 kg |
| Çalışma ağırlığı | 136 kg |

Kaynakça
--------

* *TM 5-223, Foreign Mine Warfare Equipment*
* *Pamphlet No. 30-50-1, Handbook on the Soviet Army*

Dış bağlantılar
---------------

YaM-5 kutu mayını hakkında bilgi ORDATA

Ayrıca bakınız
--------------

* Mayın
* Tanksavar mayını
* Kara mayınları listesi
| Yukarıköy, Şumnu |
| --- |
| Haritada konumu |
| Bilgiler |
| İl: | Şumnu |
| İlçe: | Şumnu |
| Nüfus: | 1.160 *(2004)* |
| Rakım: | 383 m |
| Posta kodu: | 9771 |
| Türkiye'deki telefon numaraları: | +359 5342 |
| Küresel koordinat sistemi: | 43.483 K 26.85 D |
| İl plaka kodu: | eski Ш,yeni H |
| Muhtar |
| {{{Muhtar}}} |

**Yukarıköy** (şimdiki Bulgarca ismi: Боян *Bojan*, Şumnu ilinin kuzeyinde, Deliorman bölgesinde bulunan bir Türk köyüdür.

Batısında Yeniköy (Visoka Poliana), kuzeyinde Dolaşma ormanları, güneyinde Baykocalar (Bajkovo), kuzey doğusunda Terbiköy (Kapitan Petko) ve doğusunda Ortamahalle (Denica) köyleri ile komşudur. Eski ismi **Piri Fâkih** (veya *Perifika*) olarak bilinmektedir. Bazı kaynaklarda Yukarıköy **Dzhivgartsi**, **Dzhivgazovo** veya **Boyan-Dzhivgartsi** olarak da geçer. 1989'daki büyük göç öncesi 320 hâne olup şimdiki nüfusu tahminen 1.160 kişidir. Kuruluş târihi 1600'lü yıllara dayanmaktadır. Büyük yangınlar sonucunda köyün beş defa yerleşim yeri değiştirilmiştir. Bugün bile Osmanlı'nın izleri hala devam etmektedir. Köyün teferruatlı tarihçesi araştırılarak 1960'lı yıllarda Ahmet Zabit tarafından yazılmış olup Şumnu Etnografya Müzesinde bulunmaktadır.

Kaynakça
--------

Kitaplar
* Bulgaristan'daki yerleşim birimleri(1878-1944): 23 Temmuz 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Bulgar Ulusal İstatistik Enstitüsü
* İlgili genel index:
* Onceki yerleşim birimi ile ilgili kayıt: 22 Ocak 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Köy ile ilgili ilk resmi kayıt bilgileri:
* Bağlı olduğu ilçe degişiklikleri: 11 Mayıs 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  4 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
***Sayın Başkan***, Miguel Angel Asturias'ın 1946'da yayımlanan diktatör romanıdır.. Orta ve Güney Amerika'nın en büyük yazarı kabul edilen Miguel Angel Asturias'ın en önemli eserlerinden olan *Sayın Başkan* (Orijinal adı: *El senor Presidente*) yazarın en büyük eseri kabul edilen Guatemala Efsaneleri'nden sonra 1946 yılında yayınladığı bu ikinci eseriyle dünya ölçüsünde bir ün kazanmış ve bu romanla 1952'de 
Fransa'da Uluslararası Roman Armağanını almıştır.

Yazarın Kendi İncelemesi
------------------------

*Benim Romanlarımda daima bir siyasi protesto terimi vardır.Güney Amerikalı diktatör prototipini çizdiğim <Sayın Başkan>adlı romanımı ele alalım.Orada çizilen bütün Latin Amerika ülkelerinde rastlanan diktatör tipidir.Bu,Hitler'ler,Mussolini'ler gibi reklam düşkünü olmayan aksine loşluğu seven,ortalarda görünmeyen bir diktatördür.Halk onu hemen hemen hiç görmez,ama tıpkı tabiat kuvvetleri gibi insansız varlığını sürekli hisseder.Daha çocukluğum sıralarında,diktatörün adından,o da evlerin en kuytu köşelerinde,ancak alçak sesle bahsedeilirdi.Bu tip başkanlar elle tutulur hiçbir eser bırakmamışlardır.Aksine,ülkelerini fakirleştirmişler,öksüzleştirmişlerdir.Bu şartlar altında yazara tek yol kalıyordu:Muhalefet...Bu yol da yazarı kaçınılmaz şekilde ya hapse ya sürgüne götürüyordu.Ben ikisini de tattım.Hatta bir ara vatansız kaldım.1954'ten 1959'a kadar nüfus cuzdanım yoktu.O sırada hukuk fakültesi dekanı olan bugünkü başkanımızın çabasıyla Guatemala pasaportu alabildim.Böyledir..Latin amerika yalnız folklordan ibaret değilidir.Ben de kitabımda bunu anlatmaya çalıştım.* 

*Latin Amerika'nın bu güç durumu,birinin çözümü diğerinden güç binlerce mesele ile karşı karşıya bulunuşundan ileri gelir.Örnek olarak önce çocuk ölümü ve cehalet meselerini verebilrim.Böyle olunca biz de romanın da politik ve sosyal gelişmeleri içinde halkın hayatını izlemesi normaldir.Edebiyatımız bu yüzden pitoresk olmaktan çıkmıştır,ve yine bize ilgi duymağa başlamıştır.*

*Benim tehlikeli kitaplar yazdığım söyleniyor.Onu bilmem.Eğer öyleyse en tehlikeli romanım Sayın Başkan'dır.Güney Amerika ülkelerinde ne zaman ihtilal havası eserse,kitapçı vitrinlerinden ilk kaldırılan kitap <Sayın Başkan> olur.Onun için bu romanı Güney Amerika'da siyasi bir Barometreye benzetirler* 

Bu konuşmalar Miguel Angel Asturias'ın 11 Ağustos 1966'da yayınlanan bir röportajından alınmıştır.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb12091773p (data)
* GND: 4336802-5
* SUDOC: 029251095
* VIAF: 205824859

 |
***Çığlık VI: Hilkat Garibeleri*** (İngilizce: *Howling VI: The Freaks*), senaryosunu Kevin Rock'ın yazıp Hope Perello'nun yönettiği 1991 tarihli Birleşik Krallık yapımı korku filmidir. *Çığlık* filminin devam bölümlerinden biridir. Video filmi olduğu için sinemalarda gösterilmeden doğrudan video olarak yayınlanmıştır.

Diğer *Çığlık* filmlerinde olduğu gibi konusu genel olarak Gary Brandner'ın yazdığı romanlara dayanan film bu romanların uyarlaması değildir. Ayrıca yazarın diğer kitabı *Howling III: Echoes* ile benzer özellikler göstermektedir. Mesela ucube gösterisine yer verilmektedir ve *Çığlık 3*'te olduğu gibi kurt adamın iyi yönleri sunulmaktadır.

Filmin başrollerinde Brendan Hughes, Bruce Payne, Michele Matheson, Sean Gregory Sullivan ve Carol Lynley vardır. Artisan Home Entertainment ve Timeless Media Group, *Howling V: The Rebirth* ile birlikte filmi DVD formatında yayınlamıştır. Türkiye'de Palermo şirketi tarafından filmin VCD'si çıkarılmış ve daha sonra Hürriyet Film Kulübü tarafından gazetenin yanında promosyon olarak verilmiştir. Türk televizyonlarında *Çığlık 6* ismiyle yayınlanmıştır.

Özet
----

Ian sempatik fakat yeri yurdu olmayan biridir. Bir gün Canton Bluff adlı çorak bir kasabaya yolu düşer. Buranın yerel kilisesinde tamir işlerini üstlenir. İnsanlarla ilişki kurmaktan çekinen Ian'ın dolunay gecesi yaklaştıkça tedirginliğinin arttığı görülmektedir. Gezici bir karnavalın sahibi olan R.B. Harker, Ian'ın bir kurt adam olduğunu anladıktan sonra onu kaçırarak karnavalında diğer hilkat garibeleriyle çalışmaya zorlar. Harker'ın vampir olduğunun anlaşılmasıyla olaylar daha karmaşık bir hâl alır.

Oyuncu kadrosu
--------------

* Brendan Hughes - Ian
* Michele Matheson - Elizabeth
* Sean Gregory Sullivan - Winston
* Antonio Fargas - Bellamey
* Carol Lynley - Bayan Eddington
* Jered Barclay - Dewey
* Bruce Payne - R.B. Harker
* Gary Cervantes - Şerif Fuller
* Christopher Morley - Carl/Carlotta
* Deep Roy - Toones
* Randy Pelish - Pruitt
* Ben Kronen - Hank
* John A. Neris - Earl Bartlett
* Al White - Carny Worker
* Jeremy West - Lester

Dış bağlantılar
---------------

* IMDb'de *Çığlık VI: Hilkat Garibeleri*
* AllMovie'de *Çığlık VI: Hilkat Garibeleri*
* Rotten Tomatoes'ta *Çığlık VI: Hilkat Garibeleri*
* Craptastic Movies Eleştirisi

Kaynakça
--------

1. ↑  "Ekran". Milliyet gazetesi. 22 Mart 1997. s. 32.

| * g
* t
* d
*Çığlık* serisi |
| --- |
| Romanlar | *The Howling* • *The Howling II* • *The Howling III: Echoes* |
| Filmler | *Çığlık* • *Çığlık 2: Kızkardeşin Bir Dişi Kurt* • *Çığlık 3* • *Howling IV: The Original Nightmare* • *Howling V: The Rebirth* • *Çığlık VI: Hilkat Garibeleri* • *Çığlık VII: Kadının Sırrı* |
***Yakub Çelebi'nin Öyküsü*** (Katalanca: *Història de Jacob Xalabín*), 15. yüzyılın başlarında yazılmış anonim bir öyküdür.

Eserin tek özgün nüshası Fransa Devlet Kütüphanesi'nde muhafaza edilen "Fonds espagnol n° 475" kayıtlı el yazmasıdır.

*Yakub Çelebi'nin Öyküsü*, I. Murad'ın oğlu olan Osmanlı şehzadesi Yakub Çelebi'nin hayatını konu alır. Romans türünde Katalanca kaleme alınmış bu eser, saray entrikaları sonucu Yakub Çelebi ve dostu Ali Paşa'nın 1387 yılında Bursa'dan ayrılarak Batı Anadolu'da yaşadıkları maceraları anlatır. Eserin son üç bölümü Yakub Çelebi'nin I. Kosova Savaşı'na iştirakiyle savaşın ayrıntılı bir tasvirini içerir. Anlatı, Yakub Çelebi'nin muharebenin ardından üvey kardeşi Bayezid Bey tarafından katli ve tahta geçişi ile son bulur.

Kaynakça
--------

* Anonim, *Yakub Çelebi'nin Öyküsü*, (Çev.: Mehmet Sait Şener) (Önsöz ve Notlar: Juan Carlos Bayo), İletişim Yayınları, İstanbul, 2015. ISBN 978-975-05-1750-1
**Sahra Demokratik Arap Cumhuriyeti bayrağı**, Afrika kıtasında bulunan ve tüm Batı Sahra'da egemenliğini ilan eden ancak kısmen tanınan **Sahra Demokratik Arap Cumhuriyeti**'nde bağımsızlığın ilan edildiği 27 Şubat 1976 tarihinde göndere çekilerek kullanılmaya başlanmıştır.

Bayrakta Pan-Arap renklerinin etkisi görülmekte olup, bayrak üç eşit yatay şerit oluşturan siyah, beyaz ve yeşilin yanı sıra bayrağın göndere çekilen tarafta bulunan ve dikey olarak konumlandırılmış ikizkenar üçgenden oluşmaktadır. Bayrağın ortasında bulunan yatay beyaz şeritin üzerinde ise kırmızı ay ve yıldız bulunmaktadır.
Bayrak üzerinde bulunan siyah renk ölümü sembolize ederken, beyaz renk barışı, yeşil renk ise hayatı temsil etmektedir. Bayrağın orta kısmında bulunan ay ve yıldız ise İslamiyet'i sembolize etmektedir.

Birçok kaynakta bayrakta bulunan dikey üçgenin dalgalanan tarafta bulunduğu ve bunun da Arapça yazım şeklinin sağdan sola doğru olduğu için bu şekilde konumlandırıldığı ifade edilmektedir.

Sahra Demokratik Arap Cumhuriyeti bayrağı, tanınan ve bağımsız ülkeler olan Paraguay bayrağı ile Suudi Arabistan bayrağı ile birlikte farklı bir ön ve arka yüze sahip olan ülke bayrağından bir tanesidir.

Galeri
------

* SDAC bayrağı (tersyüz edilmiş şekli)SDAC bayrağı (tersyüz edilmiş şekli)

Kaynakça
--------

1. ↑  Devlet Başkanlığı makamı protokol bölümü (Haziran 1987)
2. ↑   30 Temmuz 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Sahra DAC bayrağı

Dış bağlantılar
---------------

* Sahra Demokratik Arap Cumhuriyeti bayrağı ve açıklaması30 Temmuz 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)

| * g
* t
* d
Afrika bayrakları |
| --- |
| Egemen devletler | 
* Angola
* Benin
* Botsvana
* Burkina Faso
* Burundi
* Cezayir
* Cibuti
* Çad
* Ekvator Ginesi
* Eritre
* Esvatini
* Etiyopya
* Fas
* Fildişi Sahili
* Gabon
* Gambiya
* Gana
* Gine
* Gine Bissau
* Güney Afrika Cumhuriyeti
* Güney Sudan
* Kamerun
* Kenya
* Komorlar
* Kongo Cumhuriyeti
* Kongo Demokratik Cumhuriyeti
* Lesotho
* Liberya
* Libya
* Madagaskar
* Malavi
* Mali
* Mauritius
* Mısır
* Moritanya
* Mozambik
* Namibya
* Nijer
* Nijerya
* Orta Afrika Cumhuriyeti
* Ruanda
* São Tomé ve Príncipe
* Senegal
* Seyşeller
* Sierra Leone
* Somali
* Sudan
* Tanzanya
* Togo
* Tunus
* Uganda
* Yeşil Burun Adaları
* Zambiya
* Zimbabve

 |
| Sınırlı tanınmışolan devletler | 
* Puntland
* Sahra Demokratik Arap Cumhuriyeti
* Somaliland

 |
| Bağımlı vediğer bölgeler | 
* Ascension
* Sepre
* Melilla
* Kanarya Adaları
* Madeira
* Mayotte
* Réunion
* Saint Helena
* Tristan da Cunha

 |
**Zabelle C. Boyajian** (Ermenice: Զապել Պոյաճեան, Diyarbakır, 1873 - 26 Ocak 1957) Ermeni ressam, yazar ve çevirmendi.

Biyografi
---------

Zabelle 1878 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nun Diyarbekir Vilayetinde doğdu. Babası Thomas Boyajian ve annesi Catherine Rogers, İngiliz şair Samuel Rogers soyundan gelmektedir. Babasının Hamidiye Katliamları sırasında öldürülmesinden sonra Boyajian, annesi ve erkek kardeşi Henry, 1895'te Londra'ya taşındı ve burada Slade Güzel Sanatlar Okulu'na kaydoldu. Ayrıca kendi kitaplarını yazmaya ve resimler çizmeye başladı. İlk romanı *Yestere: Bir Hayatın Romantizmi, Bitlis* Sason'daki katliamlarla ilgili, Varteni mahlasıyla yayımlandı (Londra, 1901). Ermeni romancı Raffi'nin karısı Anna Raffi ve Raffi'nin ölümünden sonra Londra'ya taşınan iki oğlu Aram ve Arshak ile çok yakındı. Boyajian, Raffi'nin romanlarından alıntıları *Ararat* dergisinde periyodik olarak tercüme etti ve yayınladı ve çalışmalarını onurlandırmak için çeşitli okuma etkinlikleri düzenledi. 1916'da Vikont James Bryce tarafından tanıtılan ve Alice Stone Blackwell'in çevirisinde birkaç şiirin yer aldığı *Ermeni Efsaneleri ve Şiirleri* (1916) antolojisini derleyip tercüme etti. Çok sayıda ülkeye seyahat etti ve 1938'de Yunanistan ile ilgili seyahat notlarını ve illüstrasyonlarını *Kalem ve Palet* kitabında yayınladı. 1948'de Avetik İsahakyan'ın epik şiiri *Abu Lala Mahari'yi* tercüme etti ve yayınladı. Boyajian ayrıca Shakespeare, Byron, Euripides, Michael Arlen, Raffi ve Avetik İsahakyan üzerine yazılar ve İngiliz ve Ermeni edebiyatı üzerine karşılaştırmalı eserler yazdı.

Bir ressam olarak Boyajian, 1910 ve 1912 yıllarında Londra'da, 1920'de Almanya'da, 1928'de Mısır'da, 1940-50 yılları arasında Fransa, İtalya ve Belçika'da kişisel sergilerini açtı.

Boyajian 26 Ocak 1957'de Londra'da öldü.

Kitapları
---------

* *Ermeni Efsaneleri ve Şiirleri.* Trans. ZC Boyacıyan. New York: Columbia University Press, 1. baskı, 1916.
* *Gılgamış: Ebedi Görevin Bir Rüyası.* Londra: George W. Jones, 1924.
* *Kalem ve Palet ile Yunanistan'da.* Londra: JM Dent & Sons, 1938

Kaynakça
--------

1. Zoryan Institute Archives. *Zabelle C. Boyajian Papers* [1] Archived 2013-12-03 at the Wayback Machine. Retrieved on April 8, 2012.
2. **^** T. D. Khorshidian, "On the Centennial of Zabelle C. Boyajian's Birth" (in Armenian) [2]. Retrieved on April 8, 2012.
3. **^** A. A. Bedikian, "The Poet and Artist: A Profile of Zabelle Boyajian" *Ararat Magazine* Vol. 1, No. 3, Summer 1960 [3] Archived 2010-09-26 at the Wayback Machine. Retrieved on April 13, 2012.
4. **^** Khatchatur I. Pilikian, *95th Anniversary of Zabelle Boyajian's Armenian Legends and Poems* [4]. Retrieved on April 8, 2012

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb16167648r (data)
* GND: 1089638396
* ISNI: 0000 0000 7326 0365
* LCCN: nr95039528
* NLG: 229640
* NLI: 987007391233705171
* NTA: 222464399
* Trove: 795167
* VIAF: 41733729
* WorldCat: lccn-nr95039528

 |
***Yaşamın Üç Yüzü***, Yasmina Reza'nın yazmış olduğu tiyatro oyunudur. Türkiye'de ilk kez 2002/2003 yılında Tiyatro Stüdyosu tarafından sahnelenmiştir.

Oyunun konusu
-------------

Yaşamın Üç Yüzü, insan - insan, insan - toplum ilişkilerini sorgulayan bir oyundur. Bu arayış ve sorgulamalar sonunda varılan nokta ise bir anlamsızlıklar yumağından oluşan bir mutsuzluklar bütünüdür. Oyunda bu sorgulama iki evli çiftin yaşamına girilerek irdelenmek istenir. Önce birinci çiftin sonra onlar akşam yemeğine gelen ancak davet gününü şaşıran ikinci çiftin kendi içlerinde yaşadıkları, sonra da çiftler arasında yaşananlar sahneye getirilir ve aynı durum en baştan alınarak üç kez yinelenir.

Oyunun künyesi
--------------

* Yazan: Yasmina Reza
* Çeviri: Çetin İpekkaya
* Yöneten: Ahmet Levendoğlu
* Sahne Tasarımı: Hakan Dündar
* Işık Tasarımı: Kemal Yiğitcan
* Yardımcı Yönetmen: Özgür Erkekli
* Yönetmen Yardımcısı: Serda Kondeler Aktuna - Bilge Seçkin
* Yapım Yardımcıları: Murat Kılıç/Erdem Ergüney
* Sahne Ekibi: Umut kurç - Celil Göde

Oynayanlar
----------

* Henri: Ömer Çolakoğlu
* Sonia: Mehlika Balkan
* Hubert Finidori: Mutlu Güney
* Ines Finidori: Yasemin Alkaya

Dış bağlantılar
---------------

* tiyatrom.com 24 Aralık 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Çin klasik metinleri** (Çince: 中國古典典籍; pinyin: *Zhōngguó gǔdiǎn diǎnjí*), **kanonik metinler** veya basitçe **dianji** (典籍), MÖ 221'de Çin Hanedanı'nın imparatorluk birleşmesinden önce ortaya çıkan Çin metinleridir. Özellikle de Neokonfüçyüsçü geleneğin *Dört Kitap ve Beş Klasik* eserine atıfta bulunur. Bu Çin öncesi metinlerin tümü klasik Çince ile yazılmıştır. Her üç kanon da toplu olarak klasikler olarak bilinir.

Klasik Çin metinleri terimi, yerel Çince ile yazılmış metinlere atıfta bulunmak için geniş bir şekilde kullanılabilir veya son imparatorluk hanedanı olan Çing'in 1912'de düşüşüne kadar geçerli olan klasik Çince ile yazılmış metinlere atıfta bulunmak için dar bir şekilde kullanılabilir. Bu metinler arasında shi (史, "tarihi eserler"), zi (子, "Konfüçyüsçü dışındaki düşünce okullarına ait felsefi eserler, ancak aynı zamanda tarım, tıp, matematik, astronomi, kehanet, sanat eleştirisi ve diğer çeşitli yazılar") ve ji (集, edebi eserler) ve ayrıca jing (Çin tıbbı) bulunmaktadır.

Ming ve Çing hanedanlarında, *Dört Kitap ve Beş Klasik*, imparatorluk sınavlarına girmek isteyen ve devlet memuru olmak için bu sınavları geçmek zorunda olan Konfüçyüsçü alimler tarafından zorunlu olarak çalışılan konulardı. Herhangi bir siyasi tartışma bu arka plana yapılan atıflarla doluydu ve bunları ezberlemeden edebiyatçı olunamazdı. Genellikle çocuklar önce *Üç Karakter Klasiği* ve *Yüz Aile Soyadları* eserlerindeki Çince karakterlerini ezberlediler ve ardından diğer klasikleri ezberlemeye devam ettiler. Bu nedenle okuryazar elit, ortak bir kültürü ve değerler dizisini paylaştı.

Kaynakça
--------

1. ↑  Voorst, Robert E. Van (2007). *Anthology of World Scriptures*. Cengage Learning. s. 140. ISBN 978-0-495-50387-3.

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Çin klasikleri*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Chinese Text Project 27 Mart 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (English 27 Mart 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Chinese 24 Eylül 2015 tarihinde at Archive-It sitesinde arşivlendi) (Chinese philosophy texts in classical Chinese with English and modern Chinese translations)
* The Canonical Books of Confucianism 2 Şubat 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. David K. Jordan
* Relevant Electronic Resources for Chinese Classical Studies

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: sh85024259
* NLI: 987007285628805171

 |
**Yanmar Co. Ltd.** (Japonca: ヤンマー株式会社, romanize: *Yanmā Kabushiki-Gaisha*), Japonya merkezli bir makine üreticisidir. Şirket, Mart 1912 tarihinde Magokichi Yamaoka tarafından Yamaoka Hatsudoki Seisakusho adıyla kurulmuş olup dizel motor, iş makineleri ve tarım makineleri üretimi yapmaktadır. Şirketin merkezi Osaka'nın Kita semtinde yer almaktadır.

Yanmar, açık deniz gemileri, gezi tekneleri, inşaat ekipmanları, tarım ekipmanları ve jeneratör setleri dahil olmak üzere çok çeşitli uygulamalarda kullanılan motorları üretmekte ve satmaktadır. Aynı zamanda, bir dizi uzaktan izleme hizmeti sağlamanın yanı sıra, iklim kontrol sistemleri ve su ürünleri yetiştiriciliği sistemlerinin üretimini ve satışını gerçekleştirmektedir.

Galeri
------

* Yanmar 2GM20 deniz dizel motoruYanmar 2GM20 deniz dizel motoru
* Yanmar paletli damperYanmar paletli damper

Kaynakça
--------

1. ↑  *World Engine Digest*. John Martin Publications. 1980. ISBN 9780906237151.
2. ↑  "Yanmar USA". *Yanmar USA* (İngilizce). 4 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ekim 2022.

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Yanmar*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Resmî site

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* ISNI: 0000 0004 0474 6184

 |