recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Subkutan enjeksiyonla çocuk felci aşısı olan bir Somalili çocuk
**İğne korkusu** ya da **tripanofobi** enjeksiyona karşı duyulan korkudur. İğne korkusu; kişinin aşı olmak ve kan vermekten kaçınmasına sebep olur. Bazen *amofobi* olarak anılır, ancak bu terim aynı zamanda keskin uçlu nesnelerden daha genel bir korkuya da atıfta bulunabilir.

Amerikalı yetişkinlerin en az %10'unun iğne korkusu olduğu tahmin edilmektedir ve hastaların tüm tıbbi tedavilerden kaçınma eğilimi nedeniyle en ciddi vakalar hiçbir zaman belgelenmediğinden gerçek sayının daha büyük olması muhtemeldir.

Çocuklarda iğne korkusu 1995 yılında %25 iken, 2012'de %65'e (1999'dan sonra doğanlar için) çıkmasını gösteren iki çalışmaya göre, iğne korkusunun yaygınlığı artmaktadır. Augusta Üniversitesi profesörü Amy Baxter, bu artışı, hatırlatma dozlarının uygulanmasındaki artışa bağlıyor.

Evrimsel temel
--------------

İğne fobisi üzerine öncü makalenin yazarı Dr. James G. Hamilton'a göre, binlerce yıl önce bıçak yaralarından ve diğer yaralanmalardan titizlikle kaçınan insanlar göz önüne alındığında, genetik olan iğne fobisi formunun insan evriminde bir temele sahip olması muhtemeldir.

Türler
------

İğne fobisi, tıbbi olarak ilgili iğnelerden/enjeksiyonlardan aşırı derecede korkma olarak tanımlansa da, çeşitli şekillerde ortaya çıkar.

Ayrıca bakınız
--------------

* Amofobi
* Fobiler listesi

Kaynakça
--------

1. 1 2  James G. Hamilton (August 1995). "Needle Phobia - A Neglected Diagnosis". *Journal of Family Practice*. **41** (2): 169-175 REVIEW. PMID 7636457.
2. 1 2  "Over half of adults unvaccinated for COVID-19 fear needles – here's what's proven to help". *The Conversation*. 11 Haziran 2021. 11 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Güney Amerika Kızılderilileriı
**Güney Amerika Kızılderilileri** (İspanyolca *Indios* «Hintler»), Güney Amerika kıtasındaki farklı dil ailelerinde toplanan yerli Kızılderili halklarıdır. Kızılderililerin baskın olduğu iki ülke Bolivya (% 55) ile Peru'dur (% 45). Beyazlar ile karışmış melez Kızılderililere Mestizo adı verilir ve Mestizolar Paraguay (% 93,3), Venezuela (% 69), Kolombiya (% 60) ve Ekvador'da (% 55) çoğunluğu oluştururken, Bolivya (% 30) ile Peru'da (% 37) ise Kızılderililerden sonra ikinci sıradadır.

En iyi bilinenleri arasında Keçuvalar, Aymaralar, Tupiler, Guaraniler ve Mapuçeler sayılabilir. Tarihteki İnka uygarlığını kuranlar Keçualardır.

Güney Amerika Kızılderili dilleri içinde en yoğun kullanılanları Keçuaca ile Aymaracadır. Paraguay'da Guaranicenin İspanyolca ile karışık kullanımı yaygındır.

Bolivya devlet başkanı Evo Morales Aymara Kızılderilisidir.

Ülkelerine göre Kızılderililer
------------------------------

* Arjantin Kızılderilileri
* Bolivya Kızılderilileri
* Brezilya Kızılderilileri
* Ekvador Kızılderilileri
* Fransız Guyanası Kızılderilileri
* Guyana Kızılderilileri
* Kolombiya Kızılderilileri
* Paraguay Kızılderilileri
* Peru Kızılderilileri
* Surinam Kızılderilileri
* Şili Kızılderilileri
* Uruguay Kızılderilileri
* Venezuela Kızılderilileri

Dış bağlantılar
---------------

* Wikimedia Commons'ta **Indigenous peoples of South America** ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX4576438
* BNF: cb119391912 (data)
* LCCN: sh85065540
* NCL: 003481463
* NKC: ph121354
* NLI: 987007545824205171
* NSK: 000634444

 |
**Gümüşçün** (*Lepisma saccharina*), Lepismatidae familyasından vücutları gümüşümsü bir renk ile kaplı olan ve evlerde yaşayan bir böcek türü.

Yetişkinlerinin boyları 12–19 mm arasındadır. Kanatları yoktur. Gümüşçünlerin dişileri günde ortalama 1-3 yumurta bırakırlar. Yumurtlamak için seçtikleri yerler yarıklar, hareketsiz nesnelerin altları, süpürgeliklerdir. Yumurtaları, ev koşullarına çok uygun 20-22 C derece ve %50-75 oranında nemde gelişirler. Yumurtadan erişkin hale gelmesi 3-4 ayı bulur. Yaşam süreleri üç yıldır.

Bütün gümüşçünler gün boyunca çatlak ve küçük aralıklarda saklanırlar. Evin her bölümünde görülebilir. Gümüşçünlerin kütüphaneler, ofisler ve arşivleri de istila etmeleri söz konusudur. Yiyecek aramak için dolaşırlar, ancak kaynağı bulduklarında ona yakın yerleşirler ve hareketleri azalır. Besin almadan ve su içmeden haftalarca yaşamını devam ettirebilir.

Kağıt zararlısı olarak da bilinirler. Bina içlerine kartonlar, kâğıtlar, koliler, duvar kâğıtları ve kitaplarla girerler. Özellikle sırlanmış kâğıtları ve duvar kâğıtları gibi yapışkanlı kâğıtları tercih ederler. Proteinli besinleri tercih ederler. Kendi türleri dahil ölü böcek kalıntıları ile beslenirler.

Türkiye'de yaşayan bir gümüşçün

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4181316-9

 |
ABD ile Meksika arasındaki San Diego-Tijuana gümrük noktası dünyanın en yoğun ikinci gümrük noktasıdır.
**Gümrük kontrol noktası** genellikle iki ülkenin sınır noktalarında yolcu ve mal geçişlerini kontrol etmek için oluşturulan yerler. Bir ülkenin sınırlarından içeri girebilmek için genellikle bir geçiş izni istenir. Gümrük kontrol noktaları sınırların belli bölgelerinde ve az sayıda noktaya yerleştirilmektedir. Kontrol noktalarındaki kontroller bir taraftan Schengen Antlaşması gibi antlaşmalar ile gevşetilirken iken, tam tersine gümrük ve göçmen hareketliliği nedeniyle de ağırlaştırılmaktadır.

Kontrol noktaları genellikle iki amaç için kurulmuştur

* İstenmeyen (suçluların, güvenliği tehdit edenlerin) kişilerin ve girişi yetkisi olmayan kişilerin geçişini önlemek için.
* Yasal olmayan, sınırlamaya tabii olan ve gümrük vergisi gerektiren ürünlerin geçişini engellemek için.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4193333-3
* LCCN: sh2006007508
* NLI: 987007537664505171

 |
**İsmail bin Yasar Nisâî**, Azerbaycan asıllı büyük İslam şairi. Azerbaycan edebiyatının Arapça dönemi zamanı yaşamış, Arapça ve Farsça şiirler yazmıştır. İsmail Medine'de doğmasına rağmen kendi halkını çok sever ve Vatanını her zaman hatırlatıyordu. İsmail'in vatan sevgisi şiirlerinden görülmektedir.

Hayatı
------

İsmail 7. yüzyıl'da Medine-i Münevvere'de dünyaya geldi. Onun ismi Ebü'l-Ferec İsfahanî'nin "Nağmeler kitabı" eserinde geçiyor. İbn-i Kuteybe kendisinin "Şairler ve şiirler" kitabında onun *Azerbaycanî* (Azerbaycanlı) olduğunu söylemiştir. İsmail Nesâî'nin Azerbaycanlı olduğunu Alman alim Karl Brokkelman ve Arap tarihçisi Ömer Farruh da [*kaynak belirtilmeli*] Fakat Arap alim Ahmed Amin ve Fars araştırmacısı Zahibullah Safa hiçbir ispatı olmadan İsmail bin Yasar'ı "Fars şairi" olarak adlandırdı. 
[*kaynak belirtilmeli*]

Azerbaycan arapşünası ve araştırmacısı Melik Mahmudov'un söylediklerine göre, "İslam Devleti'nde hakimiyete Abdü'l-Melik bin Mervan geçtiğinde İsmail bin Yasar ve Urve ez-Zübeyre ona medhiyeler yazmış ve onun taraftarları olmuşlardır.[*kaynak belirtilmeli*] Mahmudov'a göre, İsmail 685 yılında artık meşhur bir şairdi.

İsmail, Emevî hanedanlığı devrini tam yaşamıştır (muhtemelen I. Muaviye'den), ancak Abbâsîler'i görmemiştir. Ömrünün son yıllarını Halife II. Mervan'ın zamanı geçirmiş ve 749 yılında vefât etmiştir.

Kaynaklar onun iki kardeşinin ve Muhammed bin İsmail diye bir oğlunun olduğu hakkında malumatlar vardır.[*kaynak belirtilmeli*]
**Kalakukko**, bir somun ekmeğin içinde pişirilen balıklardan yapılan Savonya bölgesine özgü geleneksel bir Fin yemeğidir. Kalakukko özellikle Kuzey Savonya bölgesinin merkezi Kuopio'da popülerdir. Kuopio birçok Kalakukko fırınına ev sahipliği yapmaktadır. Şehir ayrıca her yıl düzenlenen Kalakukko pişirme yarışmasına da ev sahipliği yapmaktadır.

Kalakukko geleneksel olarak çavdar unuyla hazırlanır, ancak hamuru daha esnek hale getirmek için sıklıkla buğday eklenir. Dolgu balık, domuz eti ve domuz pastırmasından oluşur ve tuzla tatlandırılır. Kalakukko, geleneksel olarak taş fırında birkaç saat pişirildikten sonra büyük bir somun çavdar ekmeğine benzer. Doğru şekilde hazırlanırsa balığın kemikleri yumuşar, et ve balık suyu ekmeğin içinde iyice pişer. Bunun sonucunda nemli bir dolgu elde edilir.

Kaynakça
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Kalakukko*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

1. ↑  "Perjantaina klo 12.30 - Yle Uutiset Keski-Pohjanmaa". *areena.yle.fi*. 30 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Eylül 2023.
Gurkeli köyünün genel görünümü
**Gurkeli** (Gürcüce: გურკელი; *okunuşu*: "gurk'eli"), Gürcistan’ın Samtshe-Cavaheti bölgesinde, Ahaltsihe Belediyesi sınırları içinde bir köydür. Mesheti Dağı'nın güneyinde, Tsinubani Deresi'nin sol kıyısında, deniz seviyesinden 1.020 metre yükseklikte yer alır. Ahaltsihe kentine 24 km uzaklıktadır.

Gurkeli; Agara, Tsinubani, Zikilia ve Sakuneti köyleriyle birlikte Agara *temi*ni oluşturmaktadır.

Tarihçe
-------

Gurkeli, 13. yüzyılda Gurkeli ailesinin malikanesiydi ve köyün adı da bu aileden gelir.

Eski bir yerleşme olan Gurkeli, Erken ve Geç Orta Çağlarda Gürcü devletleri yönetimi altında bulunuyordu. Gürcü atabeg sülalesi Cakelilerin yönettiği Samtshe-Saatabago sınırları içindeyken köyü 16. yüzyılın son çeyreğinde Osmanlılar ele geçirdi. Osmanlı idaresinin Gurkel / Gurkil (كوركیل) olarak kaydettiği Gurkeli, 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre Ahısha livasının Azğur nahiyesine bağlıydı. Köyde ispenç vergisi vermekle yükümülü 9 hane yaşıyordu. Hane reisleri Ğvinia, Goça, Badur, Matia gibi adlar taşıyordu. Köyde buğday, arpa, çavdar, darı, mercimek, keten tohumu tarımı, şarapçılık ve arıcılık yapıldığı, sebze yetiştirildiği, koyun ve domuz beslendiği verki kayıtlarından anlaşılmaktadır.

Bieti Kilisesi'nin kalıntıları
Gurkeli, yaklaşık 250 yıl Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı’nın ardından imzalanan Edirne Antlaşması’yla Çarlık Rusyası’na bırakıldı. Böylece bu imparatorluğun bir parçası olan Gürcistan’a yeniden katılmış oldu.

Bieti Manastırı'nın bir parçası olan ve 14. yüzyılda inşa edilmiş olan Bieti Kilisesi, Gurkeli köyünün kuzeybatısında yer alır. Kilise 2006 yılında Gürcistan'ın Ulusal Öneme Sahip Taşınmaz Kültür Anıtları listesine eklenmiştir.

Nüfus
-----

2014 yılı verilerine göre köyde 155 kişi yaşıyordu.

| Yıl | Nüfus | Erkek | Kadın |
| --- | --- | --- | --- |
| 2002 | 150 | 71 | 79 |
| 2014 | 155 | 76 | 79 |

Kaynakça
--------

1. ↑  *Samshe-Cavaheti* (Gürcüce), Yazarlar (Dali Nikolaişvili, Davit Sartania, Avtandil Ucmacuridze, Lamzira Lağidze, Vaja Trapaidze, Tinatin Nanobaşvili), Tiflis, 2016, s. 79 26 Eylül 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ISBN 978-9941-0-8626-7
2. ↑  "*Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan* (Osmanlıca ve Gürcüce), (Yayımlayan) Sergi Cikia, Tiflis, 1941-1958, 3 cilt; I. cilt (1947), s. 102, II. cilt (1941), s. 105". 22 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Şubat 2021.
3. ↑  "List of Immovable Cultural Monuments" (PDF) (Gürcüce). National Agency for Cultural Heritage Preservation of Georgia. 12 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 25 Temmuz 2019.
**Humeyr** (Arapça: جبال خمير, romanize: *Cebel Humeyr*), Tunus'un kuzeybatısında bulunan dağlık bir bölgedir. Bölge, Atlas Dağları'nın batı uzantısı olup 900 ila 3.000 km²'lik bir alanı kapsamaktadır. Geniş bir orman örtüsüne sahiptir, ağaçların %70'inden fazlası mantar meşesi ve %20'si zean meşesidir. Diğer türler arasında yabani zeytin bulunur ve çalılar çoğunlukla eğrelti otlarından oluşmaktadır. Nispeten yüksek yağış nedeniyle Tunus'ta en iyi sulanan bölgedir. Kar yağışı ise yüksek rakımlarda yaygındır.

Roma döneminde, Humeyr'e Kartaca-Hippo Regius ile Simitthu ve Vaga-Tabarka olmak üzere üç önemli yoldan ulaşılmaktaydı. Orta Çağ'dan kalma yazılı kaynaklarda Humeyr'den hiç söz edilmemektedir. Humeyr, 1540'tan sonra Tabarka Cenevizlileriyle dostane ticari ilişkilere sahipti. Sadece daha modern zamanlarda hem Tunus hem de yabancı hükûmet güçlerine karşı bir direniş yeri olarak ün kazandı.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4  Talbi, M. (1986). "Khumayr". Bosworth, C. E.; van Donzel, E.; Lewis, B.; Pellat, Ch. (Ed.). *The Encyclopaedia of Islam, New Edition, Volume V: Khe–Mahi* (İngilizce). Leiden: E. J. Brill. ISBN 978-90-04-07819-2.
2. ↑  Taïeb, J. (2008). "Kroumirie". *Encyclopédie berbère*. 28-29. ss. 4294-4297. doi:10.4000/encyclopedieberbere.125. 15 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ekim 2022.

Dış bağlantılar
---------------

* Ain Kroumir - Regional Website of the Kroumirie

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: sh2018001126

 |
*"Bogrács"* adı verilen geleneksel kazanda pişirlmiş *gulaş*.
Macaristan'da Pörkölt.
**Gulaş** (Macarca: gulyás), Macaristan'ın geleneksel yemeklerinden biridir. Genellikle dana eti, soğan, kırmızı biber ve biberden yapılır. Gulaşın kökeni, 9. yüzyılda Macar çobanların yediği bir haşlama yemeğidir. Yemeğin adı, Macarcada *"sığır güden kişi, çoban"* anlamına gelir.

9. yüzyılda Macar çobanlar, sürüleri otlatmaya götürmeden önce yola çıkarken, yanlarına taşıyabilecekleri yiyecekler alırdı. Kuşbaşı etleri soğan ve diğer tat vericilerle birlikte ağır ateşte yağı eminceye dek pişirir, daha sonra yemeği kurutur ve koyun işkembesinden yapılan tulumlarda saklardı. Kurutulmuş haldeki yiyeceğin yenilecek kadarına su katarak, yemek ya da çorba şeklinde hazırlardı.

Günümüzde *gulaş*ın vazgeçilmez baharatı kabul edilen kırmızı biber, yemeğe 18. yüzyılda eklenmeye başlandı. Klasik *"tencere gulaşı"*, soğanla kuşbaşı doğranmış sığır ya da koyun etinin domuz yağında kızartılmasıyla yapılır. Bu yemeğe tamamlayıcı olarak, sarımsak, kimyon, domates, yeşil biber ve patates de konulur.

Macaristan'a özgü bir başka yemek olan *székely gulyás* da domates, soğan, kimyon ve ekşi krema katılarak yapılan bir tür domuz ve salamura lahana haşlamasıdır. (Sauerkraut)

Ayrıca, Macaristan'da gulaş benzeri *Pörkölt* adı verilen bir yemek de yapılır. Bunlara benzer yemekler, Macaristan dışında, Kuzeydoğu İtalya'dan Karpatlar'a eski Avusturya-Macaristan İmparatorluğu ülkelerinde yaygın olarak pişirilir.

Kaynakça
--------

* Ana Britannica Genel Kültür Ansiklopedisi, Cilt 10.
* İngilizce Wikipedia 6 Mart 2008 tarihli **Gulasch** maddesi 13 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Dış bağlantılar
---------------

* Açık Dizin Projesi'nde Gulaş

Ayrıca bakınız
--------------

* Beef Stroganoff
* Pastırma

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4308194-0
* NKC: ph120622

 |
**Planck gerilimi** (VP), Planck birimleri olarak bilinen doğal birimler sisteminde gerilim birimidir.

Planck gerilimi şöyle ifade edilir:

{\displaystyle V\_{\text{P}}={\frac {E\_{\text{P}}}{q\_{\text{P}}}}={\frac {\hbar }{t\_{\text{P}}q\_{\text{P}}}}={\sqrt {\frac {c^{4}}{G4\pi \epsilon \_{0}}}}\approx } 1,04295 × 1027 V (Denklem I)
Burada:

{\displaystyle E\_{\text{P}}} ; Planck enerjisi,
{\displaystyle q\_{\text{P}}} ; Planck yükü,
{\displaystyle t\_{\text{P}}} ; Planck zamanı,
{\displaystyle \hbar } ; indirgenmiş Planck sabiti,
{\displaystyle c} ; bir vakumdaki ışık hızı,
{\displaystyle G} ; kütleçekim sabiti,
{\displaystyle \epsilon \_{0}\ } ; vakum yalıtkanlık sabiti,
{\displaystyle \pi } ; pi sayısı.

Türetimi
--------

Önce sırasıyla Planck enerjisi ve Planck yükününün ifadelerini yazalım:

{\displaystyle E\_{\text{P}}={\sqrt {\frac {\hbar c^{5}}{G}}}\quad ve\quad q\_{\text{P}}={\sqrt {4\pi \epsilon \_{0}\hbar c}}}
(Denklem I)'e göre Planck gerilimi, Planck enerjisinin Planck yüküne bölümüdür.

{\displaystyle V\_{\text{P}}={\frac {E\_{\text{P}}}{q\_{\text{P}}}}={\sqrt {\frac {\hbar c^{5}}{G{4\pi \epsilon \_{0}\hbar c}}}}={\sqrt {\frac {c^{4}}{G4\pi \epsilon \_{0}}}}}. Burada (Denklem I)'i elde ettiğimize dikkat edin.

Ayrıca bakınız
--------------

* Doğal birimler
* Planck birimleri
* Planck sabiti

| * g
* t
* d
Planck'in doğal birimleri |
| --- |
| Temel Planck birimleri | Planck zamanı  **·**  Planck uzunluğu  **·**  Planck kütlesi  **·**  Planck yükü  **·**  Planck sıcaklığı |
| Türetilen Planck birimleri | Planck enerjisi  **·**  Planck kuvveti  **·**  Planck gücü  **·**  Planck yoğunluğu  **·**  Planck açısal frekansı  **·**  Planck basıncı  **·**  Planck akımı  **·**  Planck gerilimi  **·**  Planck empedansı  **·**  Planck momentumu |
Kuzey Koreli savaş esirlerinin Kore Savaşı sırasında ABD tarafından Kuzey Kore'ye iade edilmesi.
Bir **esir değişimi** veya **esir takası**, bir çatışmada karşıt taraflar arasında esirleri serbest bırakmak için yapılan bir anlaşmadır: savaş esirleri, casuslar, rehineler, vb. Bazen, ölü bedenler de değiş tokuşta yer alır.

Cenevre Sözleşmeleri
--------------------

Cenevre Sözleşmeleri uyarınca, hastalık veya sakatlık nedeniyle savaş çabalarına katkıda bulunamayan esirler, ülkelerine geri gönderilme hakkına sahiptirler. Bu, etkilenen esirlerin sayısından bağımsızdır; alıkoyma gücü gerçek bir talebi reddedemez.

Cenevre Sözleşmesi (1929) kapsamında bu, 68 ile 74. Maddeler ve eki kapsamındadır. En büyük değişim programlarından biri, II. Dünya Savaşı sırasında bu şartlar altında Uluslararası Kızıl Haç tarafından yürütülmüştür. 1949 tarihli Üçüncü Cenevre Sözleşmesi uyarınca, 109 ile 117. Maddeler kapsamındadır.

Yugoslavya'daki İkinci Dünya Savaşı, Üçüncü Reich'ın silahlı kuvvetleri ile komünist liderliğindeki Partizanlar arasında acımasız bir mücadele gördü. Buna rağmen, iki taraf neredeyse savaşın başlangıcından itibaren esir takası müzakereleri yaptılar. Olağanüstü koşullar altında, bu ilk temaslar, işgal altındaki Avrupa'da muhtemelen tek bölge olan ve 1945 Nisanı'nın sonlarına kadar mahkumların düzenli olarak değiştirildiği ve birkaç bin kişinin hayatını kurtardığı tarafsız bir bölgenin yaratılmasına odaklanan resmi bir değişim anlaşmasına dönüştü.

Ayrıca bakınız
--------------

* Suçlu iadesi
* Arap-Bizans esir değişimleri
* İsrail esir değişimleri listesi
* İnsani değişim

Kaynakça
--------

1. ↑  "Yielding Prisoners, Israel Receives 2 Dead Soldiers". *New York Times*. 17 Temmuz 2008. 8 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mayıs 2018.
2. ↑  *Geneva Convention*. 2 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Mayıs 2022.
3. ↑  "Former POW pays tribute to the French, Red Cross". New Jersey Jewish News. 18 Kasım 2008. 14 Eylül 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mayıs 2018.
4. ↑  Gaj Trifković, *"Making Deals with the Enemy: Partisan-German Contacts and Prisoner Exchanges in Yugoslavia, 1941–1945"* in: Global War Studies 01/2013; 10(2):6–37.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4212450-5
* NKC: ph590385

 |
**Hortokop Kalesi** Türkiye'de Trabzon'un güneyinde günümüz Maçka ilçesinden yaklaşık olarak 5 km uzaklıktaki Aşağıköy'de bulunan tarihi bir kaledir. Kale yüksek bir konuma inşa edilmiştir. Son derece eski bir yapıdır. Çapı 60 metredir ve dairesele yakın bir dizayna sahiptir. Döneminde kalenin dışında dokuz yuvarlak kulesi bulunuyordu. Kalenin duvarları bugün 1–2 m yüksekliğe kadar korunmuştur. En son benzeri I. Valentinianus ve Valens döneminde yapılan çan tipi formlu kalelerdir. Bu yapıdan yalnızca III. yüzyıla ait tek bir sikke bulunmaktadır. Hortokop Kale toponimi ve çevresinde Maçka'nın kuzeyinde mevcut Hortokobuzir, Hortokobu-Vaseti ve Hortokobubala toponimleri Prokopius tarafından bahsedilen Okenit Lazlarının sınırında bulunan Harton Kalesini anımsatıyor. Antik çağda yerliler tarafından yaptırılan ve daha sonra bakımsızlıktan harabeye dönüşen Harton Kalesi, Justinianus tarafından yeniden inşa edilmiş ve buraya bir garnizon yerleştirilmiştir. Bununla birlikte, önemli sayıda tarihçi, Harton'un Çoruh'dan Çaneti'ye ve Of'dan Bayburt'a giden yolların kavşağında bulunan Hart/Ğarti Kalesi'ne tekabül etmesi gerektiğini düşünüyor. Esasen Hortokop Kalesi'nin Notitia Dignitatum'daki Ghaszanenica olduğunu göz ardı etmiyoruz, özellikle onun yanında bulunan tüm garnizonlar hinterlanddadır ve bir tanesi Cohors Miliaria Germanorum'un kamp kurduğu ve Prokopius tarafından Sisilisson şeklinde kaydedilen Sisila Kalesidir.

Kaynakça
--------

* ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ. 2014, გვ. 31-34 ISBN 978-9941-0-6458-6.
**John Buchan, 1. Baron Tweedsmuir** GCMG GCVO CH KStJ PC DL ( /ˈbʌxən/ ; d. 26 Ağustos 1875 - ö. 11 Şubat 1940), Kanada Konfederasyonu'ndan bu yana 15'inci olan Kanada Genel Valisi olarak görev yapan İskoç bir romancı, tarihçi ve Birlikçi politikacıydı.

Kısa bir hukuk kariyerinin ardından Buchan, aynı zamanda yazarlık kariyerine ve siyasi ve diplomatik kariyerine başladı ve Güney Afrika'daki çeşitli kolonilerin yöneticilerinin özel sekreteri olarak hizmet etti. Sonunda Birinci Dünya Savaşı sırasında İngilizlerin savaş çabaları için propaganda yazdı. 1927'de Birleşik İskoç Üniversiteleri'nden Parlamento Üyesi seçildi, ancak zamanının çoğunu yazarlık kariyerine, özellikle de *Otuz Dokuz Basamak* ve diğer macera kurgularını yazmaya harcadı.

1935 yılında Kral George V, Başbakan RB Bennett'in tavsiyesi üzerine Buchan'ı Bessborough Kontu'nun yerine Kanada Genel Valisi olarak atadı ve bu amaçla Buchan rütbeye yükseltildi. 1940'taki ölümüne kadar bu görevi sürdürdü. Buchan okuryazarlık ve Kanada kültürünün gelişimi konusunda heyecanlıydı ve külleri Birleşik Krallık'a iade edilmeden önce Kanada'da bir devlet cenazesi düzenlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90063701
* BNE: XX867911
* BNF: cb118944327 (data)
* CANTIC: a1045231x
* GND: 11863805X
* ISNI: 0000 0001 2137 1562
* LCCN: n79045167
* LNB: 000189387
* MusicBrainz: c7677deb-0097-4aa9-962c-ce261e6eb5cd
* NDL: 00434692
* NKC: xx0001144
* NLA: 35023294
* NLG: 227701
* NLI: 987007259388205171
* NLK: KAC199603808
* NSK: 000250165
* NTA: 068871295
* RERO: 02-A003053604
* SNAC: w6j67fwj
* SUDOC: 026757974
* Trove: 797263
* VIAF: 66464527
* WorldCat: lccn-n79045167

 |
Oldukça büyük bir granuloma pyogenicum
**Granuloma pyogenicum (Piyojenik granülom; Lobuler kapiller hemangioma),** deride ve ağızda mukozasında (özellikle dişetinde), kalınca bir sapı olan yuvarlakça, kırmızı renkli, yüzeyleri genellikle ülserli (kanayan) oluşumlardır. Ansızın ortaya çıkar ve özellikle travma sonrasında hızla büyürler; bu özellik, hastalarda kanser korkusuna neden olur. Mikroskopla yapılan incelemelerde, klasik kapiller hemangioma yapısına ek olarak, granülasyon dokusunu andıracak biçimde ödem, nötrofil polimorflar, makrofajlar ve lenfositler saptanır. Tedavisi cerrahi yöntemlerle çıkarılmasıdır; yineleme olabilmektedir.

Gebelerde görülen tipi "*granuloma gravidarum*" olarak tanımlanır.

Kaynakça
--------

1. 1 2  Tahsinoğlu M, Çöloğlu AS, Erseven G. Dişhekimleri için Genel Patoloji, Altın Matbaacılık, İstanbul, 1981
2. ↑  Goljan EF. Rapid Review Pathology. 5th edt. Elsevier, Philadelphia, 2019
3. 1 2  Kumar V, Abbas AK, Aster JC. Robbins and Cotran Pathologic Basis of Disease. 9th edt. Elsevier Saunders, Philadelphia, 2015
Başlığın diğer anlamları için Gram (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Gram-negatif olan *Brucella* bir ¨kokobasil¨ türüdür. (Resim: Dr.Larry Stauffer/2002)
**Gram-negatif** bakteriler Gram boyama prosedürü sırasında kristal viyole boyasını tutmayan bakterilerdir. Gram-pozitif bakteriler, alkolle yıkandıktan sonra mavi rengi tutmaya devam ederlerken, Gram-negatif bakteriler mavi rengi kaybederler. Gram boyama testinde kristal viyoleden sonra bir karşı boya eklenir. Bu boya Gram-negatif bakterileri kırmızı-pembe renge boyar. Bu test, hücre duvarlarının türüne göre çok farklı olan iki bakteri tipini ayırmakta son derece faydalıdır.

Gram-negatif bakterilerin pek çoğu patojendir. Yani, insanlarda hastalık yapma yetisine sahiplerdir. Bu hastalık yapma yetisi, Gram-negatif hücre duvarının bazı özelliklerinden, isim vermek gerekirse LPS (lipopolisakkarit) içeriğinden kaynaklanmaktadır. LPS'ler endotoksinlerdir.

Özellikleri
-----------

1. Hücre duvarlarında gram-pozitiflere oranla daha ince peptidoglikan vardır.
2. Peptidoglikan tabakasının dışında başka bir lipopolisakkarit zar vardır. (Lipopolisakkarit tabaka; lipid A, polisakkarit çekirdekler ve O antijeni içerir. Ayrıca, bu lipopolisakkarit tabaka mikroorganizmaya toksik etki kazandırır.)
3. Dış zarda, belli molekülleri geçiren ¨Porin¨ler vardır.
4. Peptidoglikan tabakası ve dış zar arasında periplazmik boşluk denen bir boşluk vardır.
5. S-katmanı peptidoglikana değil, dış zara bağlıdır.
6. Flagella (eğer varsa) iki değil dört halkalıdır.
7. Teikoik asit veya lipoteikoik asit yoktur.
8. Sitoplazmik zar

Bazı gram-negatif bakteri türleri
---------------------------------

Proteobacteria türleri arasında önemli olanlar: *Escherichia coli*, *Salmonella*, v.b.Enterobacteriaceae, *Pseudomonas*, *Moraxella*, *Helicobacter*, *Stenotrophomonas*, *Legionella* .

Tıbbi açıdan anlamlı Kok (Bakteri) türleri arasında bel soğukluğu etmeni Neisseria gonorrhoeae, menenjit etmeni Neisseria meningitidis ve solunum sisteminde enfeksiyon yapan Moraxella catarrhalis sayılabilir.

Tıbbi açıdan anlamlı basil türleri birkaç gruba ayrılırlar. Solunum sistemini etkileyenler: *Hemophilus influenzae*, *Klebsiella pneumoniae*, *Legionella pneumophila*, *Pseudomonas aeruginosa*. İdrar yollarını etkileyenler: *Escherichia coli*, *Proteus mirabilis*, *Enterobacter cloacae*, *Serratia marcescens*. Sindirim sistemini etkileyenler: *Helicobacter pylori*, *Salmonella enteritidis*, *Salmonella typhi'.*

Ayrıca bakınız
--------------

* Gram boyama
* Gram-pozitif

Kaynakça
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb120391204 (data)
* GND: 4158020-5
* LCCN: sh85056256
* NKC: ph258172
* NLI: 987007535903005171

 |
**Uruguay arması** Uruguay'ın 1829 yılından bu yana resmî olarak kullandığı ve 1906 yılında son halini alan armadır.

Armanın en üstünde Mayıs Güneşi bulunur. Ortada elips şeklinde bir kalkan bulunur. Bu elips dört çeyreğe bölünmüştür. Sol üst çeyrekte eşitlik ve adaletin sembolü olan mavi zemin üzerine altın bir terazi bulunmaktadır. Sağ üst çeyrek, bir güç sembolü olarak gümüş bir arka plan üzerinde kalesiyle birlikte Montevido Tepesini içerir. Sol altta yine gümüş zemin üzerinde özgürlüğü simgeleyen dört nala koşan siyah bir at vardır. Sağ alt çeyrekte bolluğun sembolü olarak mavi zemin üzerine altın bir öküz bulunur. Bu elipsin çevresini mavi bir kurdele ile bağlanmış defne tacı çevreler.

Tarihi armalar
--------------

* Doğu Bölgeler arması(1815-1817) Doğu Bölgeler arması(1815-1817)
* Doğu Bölgeler Cumhuriyeti arması (1817) Doğu Bölgeler Cumhuriyeti arması (1817)
* Uruguay arması (1829-1906)Uruguay arması (1829-1906)

Ayrıca bakınız
--------------

* Uruguay bayrağı

Kaynakça
--------

1. ↑  "Uruguay". *www.crwflags.com*. Erişim tarihi: 2023-10-15. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)

| * g
* t
* d
Güney Amerika armaları |
| --- |
| Egemen devletler | 
* Arjantin
* Bolivya
* Brezilya
* Ekvador
* Guyana
* Kolombiya
* Paraguay
* Peru
* Surinam
* Şili
* Trinidad ve Tobago
* Uruguay
* Venezuela

 |
| Bağımlı vediğer bölgeler | 
* Aruba
* Bonaire
* Falkland Adaları
* Fransız Guyanası
* Güney Georgia ve Güney Sandwich Adaları

 |
**Maria Krystyna Janina Skarbek**, **Christine Granville** olarak da bilinir, İkinci Dünya savaşi sırasında İngiliz Özel Harekat İdaresinin (SOE) Polonyalı bir ajanıydı. Nazi işgali altındaki Polonya ve Fransa'daki istihbarat ve düzensiz savaş görevlerindeki cesur başarılarıyla ünlendi. 2012 yılında kendisini Skarbek'i tanıyan ve hâlâ hayatta olan birkaç kişiden biri olarak tanımlayan gazeteci Alistair Horne, onu "cesurların en cesuru" olarak nitelendirdi.

Temmuz 1940'ta SOE'nin kurulmasından aylar önce bir İngiliz ajanı oldu. İngilizlerin sahada görev yapan ilk kadın ajanıydı ve Britanya'nın tüm savaş zamanı kadın ajanları arasında en uzun süre hizmet veren kişiydi. Onun becerikliliği ve başarısı, örgütün Nazi işgali altındaki ülkelerde ajan olarak daha fazla kadını işe alma kararını etkilemesiyle ilişkilendirildi. 1941'de, Aralık 1946'da İngiliz vatandaşı olarak vatandaşlığa kabul edildikten sonra yasal olarak benimsediği bir ad olan Christine Granville takma adını kullanmaya başladı.

Skarbek'in en ünlü başarısı, SOE ajanları Francis Cammaerts ve Xan Fielding'in idam edilmelerinden saatler önce bir Alman hapishanesinden serbest bırakılmasını sağlamaktı. Bunu, Fransa'nın Digne-les-Bains kentindeki Gestapo komutanıyla (büyük bir kişisel risk altında) görüşerek, ona bir İngiliz ajanı olduğunu söyleyerek ve onu tehditler, yalanlar ve KİT'i serbest bırakması için iki milyon frank rüşvetle ikna eder. Olay, İngiliz televizyon dizisi *Wish Me Luck'ın son bölümünde kurgulanmıştır.*

Kaynakça
--------

1. 1 2  Mulley 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 12102783X
* ISNI: 0000 0004 3984 4454
* LCCN: n99038221
* NKC: pna2016933950
* NLI: 987007358517805171
* SUDOC: 159742404
* VIAF: 22986838
* WorldCat: lccn-n99038221

 |
**Kerim Aydın Erdem** (24 Eylül 1934; Yeşilyuva, Acıpayam - 11 Eylül 2004, Ankara), Türk bürokrat, şair ve yazar.

Hayatı
------

1934 yılında Denizli’de doğan, Emekli Vali Muzaffer Erdem'in ağabeyidir. Kerim Aydın Erdem Denizli Lisesi’ni bitirmiştir. Daha sonra Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Basın Yayın Yüksek Okulu Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Bölümünü okumuştur. 3 Aralık 1964 tarihinde TRT'ye metin yazarı olarak girmiş, 30 yıl çalıştığı bu kurumda; Ankara Radyosu metin yazarlığı, prodüktörlük, şef prodüktörlük, program müdür yardımcılığı, program müdürlüğü, personel dairesi başkan yardımcılığı, radyo programları yapım ve yayın dairesi başkanlığı, inceleme ve araştırma kurulu üyeliği, Erzurum bölge müdürlüğü uzmanlığı yaptıktan sonra, 10 Temmuz 1989-10 Temmuz 1993 tarihleri arasında TRT Genel Müdürlüğü yapmıştır.

Kerim Aydın Erdem, TRT’de çalıştığı yıllarda "Günaydın", "Ocakbaşı", "Ruh Sağlığımız", "Dostlar Kıraathanesi", "Birlikte Düşünelim", "Çağdaş Türk Şiiri" gibi programları yaparak, değişik programları sunmuştur. Genel müdürlük yaptığı zaman TRT-3, TRT-4, TRT İNT, TRT AVRASYA, TRT GAP gibi kanalları hizmete açarak TRT’nin hizmet ağının yurt içi ve dışında daha geniş kitlelere ulaşmasını sağlamış, Telegün adıyla Teletekst yayınlarını başlatmıştır.

Kerim Aydın Erdem yakalandığı kanser hastalığından dolayı, 11 Eylül 2004’te Ankara’da Fatih Üniversitesi Hastanesinde vefat etmiş, naaşı 14 Eylül 2004 günü Denizli Delikliçınar Yeni Camii'nde öğleyin kılınan cenaze namazından sonra Asrî Mezarlık’ta toprağa verilmiştir. Kerim Aydın Erdem, evli ve iki çocuk babasıydı.

Kerim Aydın Erdem, başta şiir olmak üzere, hikâye, oyun ve masal türlerinde değişik gazete ve dergilerde yazılar yazmıştır.

Bazı eserleri
-------------

* Çoban Ateşi Gözlerin, (şiir), Neşriyat Yay. Ankara, 1962.
* Döner Dolaplarda, (şiir), Bütün Türkiye Yayınevi, Ankara, 1968.
* Kırlangıç Ormanı, (şiir), Antoloji Yayınları, Ankara, 1981.
* Sevgi Üstüne, (şiir), Günce Yayıncılık, Ankara, 2000.
* Gecenin Bir Saatinde, (hikâye), Günce Yayıncılık, Ankara, 1999.
* Keloğlan ile Anası: (masal), Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara, 1977.
* Keloğlan Dizisi: (masal), Açıl Susam Açıl, Büyülü Değirmen, Hiç Almak, Altın Yumurtlayan Tavuk, Sözden Anlayan Tavşan, Hakanın Kızı, Saray Güzeli, Baltayı Yutan Kabak, Gaffar Usta, Kırk Haramiler, Günce Yayıncılık, Ankara, 2000.
* 27 Mayıs (Antoloji, A.T.Büyükkutu ile birlikte), Ankara, 1960.
Çift etkili üçlü genleşmeli deniz motoru Yüksek basınçlı buhar (kırmızı) üç kademeden geçer ve kondensöre düşük basınçlı buhar (mavi) olarak boşaltılır
Üçlü genleşmeli bileşik buhar motorunun kesiti, 1888
*Robey* yatay *çapraz bileşik* buhar motoru   
Küçük yüksek basınçlı silindir (solda) ve büyük düşük basınçlı silindir (sağda)
**Bileşik buhar motoru** ünitesi, buharın iki veya daha fazla aşamada genleştiği bir tür buhar motorudur. Bileşik bir motor için tipik bir düzenleme, buharın önce yüksek basınçlı bir silindirde genleşmesi, daha sonra ısısının ve basıncının azalmasının ardından doğrudan bir veya daha fazla büyük hacimli düşük basınçlı silindirlere geçmesidir. Çoklu genleşmeli motorlar, buhardan daha fazla enerji elde etmek için giderek daha düşük basınçlı ek silindirler kullanır.

1781'de icat edilen bu teknik ilk olarak 1804'te bir Cornish kiriş motorunda kullanıldı. 1850 civarında, bileşik motorlar ilk olarak Lancashire tekstil fabrikalarına tanıtıldı.

Kaynakça
--------

1. ↑  van Riemsdijk, John (1970), "The Compound locomotive, Parts 1, 2, 3", *Transactions of the Newcomen Society*, *2*
2. ↑  Van Riemsdijk, Compound Locomotives.
3. ↑  Hills (1989).

Dış bağlantılar
---------------

* Bolton Buhar Müzesi'nde Northern Mill Motor Derneği 10 Mayıs 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**True gagalı balinası** veya **True iki dişli balinası** (*Mesoplodon mirus*), gagalı balinagiller (Ziphiidae) familyasından iki dişli balina (*Mesoplodon*) cinsine ait bir balina türü. Adı, bu balina türünü ilk tarif eden zoolog Frederick William True tarafından verilmiştir.

Yayılım
-------

True gagalı balinasının yayılımı
True gagalı balinasının yayılımı ikiye bölünüktür; Atlantik Okyanusu'nun kuzeyinde ve Hint Okyanusu'nun güneyinde yaşarlar. Hint okyanusunda yaşayan popülasyon ancak 1959 yılında bulunmuştur. Dünyanın başka yerlerinde de henüz bulunmamış popülasyonlar olduğu tahmin edilir.

Özellikleri
-----------

Boyları 5,3 metreye ve ağırlıkları 1,5 tona kadar ulaşır ve böylece iki dişli balina cinsinin büyük türlerinden biridir. Vücudu uzun, gri renktir ve gözlerin etrafında koyu bir halka olur. Uzun ağızları vardır, erkeklerin ayrıca iki azman dişi dıştan görünür. Sırt yüzgeçleri gayet küçük ve yuvarlakımsı olur, ve sırtın arka kısmında yer alır.

Yaşam şekli
-----------

True gagalı balinası açık denizde yaşar ve çok nadir kıyılara yaklaşır. Bütün diğer gagalı balinagiller gibi onlar da büyük derinliklerde avladıkları kafadan bacaklılar ile beslenir. Sosyal davranışları hakkında bilgi yoktur.

Kitaplar
--------

* Rüdiger Wandrey: *Die Wale und Robben der Welt*. Franckh-Kosmos Verlags GmbH, 1997, ISBN 3-440-07047-6

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Mesoplodon mirus*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* NLI: 987007553525305171

 |
**Serdar Yıldırım** (d. 2001, Sakarya), Türk başpehlivan.

Güreş kariyeri
--------------

2001 yılında Sakarya'da dünyaya geldi. Alt boylardan, başpehlivanlığa kadar tüm boylarda dereceleri olan Serdar Yıldırım 2021 yılında Serdar, Kumluca'da 1.olarak Büyük Orta boya yükselmiş, aynı yıl Kırkpınar'da Büyük Orta boyda 3. olarak Başaltına yükselmiş. 2022 yılında 661. Kırkpınar Yağlı Güreşlerinde başaltı boyunda üçüncü olarak başpehlivanlığa yükseldi. 20 yaşında başpehlivan olan güreşçi en genç başpehlivan unvanı elde ettiği gibi aynı zamanda 21. yüzyılda doğan ilk başpehlivan olmuştur. Uzun yıllar Sakaraya BŞB Spor kulübünde mücadele eden Serdar 2023 yılından itibaren Ankara BŞB ASKİ güreş takımında mücadele etmektedir.

Başpehlivanlığa yükseldiği 2022 yılında 26. Sancaktepe Yağlı Güreşlerinde 2. olarak ilk kez kürsü yaptı. Aynı yıl 26. Kula Yağlı Güreşlerinde de üçüncü olarak kürsüye çıktı.

2023 yılında 56. Akyazı Akbalık Yağlı Güreşlerinde birinci olarak ilk başpehlivanlığını kazandı.

Performansı
-----------

| Yıl | Katılım | Birincilik | İkincilik | Üçüncülük | Kırkpınar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **2022** | 20 | - | 1 | 1 | Başaltı 3. |
| **2023** | 5 | 1 | - | - |  |

Başarıları
----------

* 2021 Kumluca, Küçük Orta Büyük 1.liği
* 2021 Kırkpınar, Büyük Orta 3.lüğü
* 2022 Kırkpınar, Başaltı 3.lüğü

**Başpehlivanlık**

56. Akyazı Akbalık Yağlı Güreşleri

Özel Yaşamı
-----------

Güreşe çok erken yaşlarda başladığını ifade eden Yıldırım, "Benim güreşle tanışma serüvenim 5-6 yaşlarından itibaren başladı. Ailemin ve hocamın teşvik etmesi güreşe başlamam noktasında çok önemli rol oynamıştır. Elbette benim de çok sevdiğim yapmak istediğim bir spordu. Küçük yaştan itibaren başladığım ve bana çok şey katan güreş sporunda, şükürler olsun ki 20 yaşımda en genç başpehlivan unvanı elde ettim" dedi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "26. Geleneksel Sancaktepe Yağlı Güreşleri". 6 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Haziran 2023.
2. ↑  "Tarihi Akyazı Akbalık Yağlı Güreşleri'nde başpehlivan Serdar Yıldırım oldu". 6 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Haziran 2023.
3. ↑  "20 yaşında en genç başpehlivan unvanını kazandı Sporcu Serdar Yıldırım: "Gelecek yıl altın kemer için mücadele vereceğim". 6 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Haziran 2023.
**Pero** **de Sintra**, **Pedro da Cintra** veya **Pedro da Sintra** olarak da bilinen Pedro de Sintra, Portekizli bir kaşifti. Batı Afrika kıyılarını keşfeden ilk Avrupalılar arasındaydı. 1462 yılı dolaylarında keşif gezisi şimdiki Sierra Leone'ye ulaştı ve buraya adını verdi. Profesör C. Magbaily Fyle'a göre bu muhtemelen tarihçilerin yanlış yorumlanması olabilir; Sintra'nın keşif gezisinin Sierra Leone kıyılarına ulaştığı 1462 yılından önce Serra Lyoa'dan bahsedildiğine yönelik kanıtlar var. Bu da Sierra Leone adını veren kişinin hâlâ bilinmediğini gösteriyor. Bununla birlikte, eğer de Sintra bölgeye ad verdiyse, bu adı bölgedeki yer şekillerinden mi yoksa iklimden dolayı mı verdiği belli değildir. Bazılarına göre kıyı bölgeleri aslan dişlerine benzerken, bazılarına göre fırtınanın aslan kükremesine benzediği öne sürülüyor. On altıncı yüzyıl İngiliz denizcileri, daha sonra 17. yüzyılda Sierra Leone'ye dönüşen bölgeyi Sierra Leoa olarak adlandırdı. İngilizler, bölge sömürgeleştirilmeden önce, 1787'de resmi olarak Sierra Leone adını benimsediler.

De Sintra yolculuğuna Sierra Leone'den Benin Krallığı'nın geliştiği çağdaş Nijerya'ya yaptığı keşif gezisiyle devam etti. Benin sokaklarını geniş ve temiz olarak betimledi; Avrupa'da karşılaştığı hiçbir şeye benzemiyordu. Ayrıca insanları iyi giyimli olarak betimledi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Pedro de Sintra". *Encyclopædia Britannica*. 9 Kasım 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 March 2018.
2. ↑  "Pedro da Çintra did not name Sierra Leone: An Exploration into available evidence". *Concord Times*. 22 June 2015. 6 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 March 2018.  Birden fazla yazar-name-list parameters kullanıldı (yardım); Yazar `|ad1=` eksik `|soyadı1=` (yardım)
3. 1 2  "Sierra Leone - Background". *Visit Sierra Leone*. 6 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 March 2018.
4. ↑  "Amistad and Education in The African Diaspora: The First in the Annual Amistad Lecture Series, CCSU". *Africa Update*. **XI** (1). 2004. 13 Mayıs 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 March 2018.  Birden fazla yazar-name-list parameters kullanıldı (yardım); Yazar `|ad1=` eksik `|soyadı1=` (yardım)

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX1220845
* BNF: cb13482574b (data)
* GND: 118944266
* ISNI: 0000 0000 6631 7343
* LCCN: n85307025
* NLI: 987007277588905171
* SUDOC: 067061192
* VIAF: 79147421
* WorldCat: lccn-n85307025

 |
**Kızılkuyu Yaban Hayatı Geliştirme Sahası**, genellikle güneyden kuzeye doğru yükselen kireçtaşı tabakalarının kapladığı taşlık tepelerden oluşur. Bu tepeler arasında, sahanın güneyine doğru uzanan mevsimsel dereler, kısmen alüvyal çöküntü ovalarını oluşturur. Kireçtaşlı tepeler, ince bir toprak örtüsü ve sınırlı miktarda otsu bitkilerle kaplıdır.

Şanlıurfa Merkez Kızılkuyu Yaban Hayatı Geliştirme Sahası, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde kendine özgü bitki coğrafyası ve florasıyla dikkat çeken bir alanda yer almaktadır. Bölgenin bitki örtüsü ve bitki türleri, bölgenin iklim ve jeolojik koşullarıyla uyumlu şekilde evrimleşmiştir. Sahada, kireçtaşlı tepelerin karakteristik bitki örtüsü ve florası gözlemlenebilir.

Bu saha, endemik bitki türlerine ev sahipliği yapabilir ve bölgenin biyolojik çeşitliliğini destekleyen önemli bir habitat olarak işlev görebilir. Aynı zamanda, bu benzersiz bitki örtüsü ve florası, ekolojik dengeyi koruyan ve yerel ekosistemin sürdürülebilirliğine katkıda bulunan bir rol oynamaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "KIZILKUYU YABAN HAYATI GELİŞTİRME SAHASI (ŞANLIURFA)". *bolge3.tarimorman.gov.tr*. 27 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2023-09-28.
**Gerlachovský štít** (Bu ses hakkındaSlovakça telaffuz (yardım·bilgi), Türkçe çevirisi *Gerlachov Zirvesi*, Almanca: *Gerlsdorfer Spitze*, Macarca: *Gerlachfalvi-csúcs*), Slovakya'nın Yukarı Tatras bölgesinde ve Karpat Dağları'nda bulunan en yüksek zirvedir. Rakımı genellikle deniz seviyesinden 2654,4 metre olarak listelenir. Kütlelerin piramidal şekli, devasa bir sirk tarafından belirginleştirilir. Görece düşük rakımına rağmen, Gerlachovský štít, vadiden yaklaşık 2.000 metre yüksekliğe sahip dik bir yükselme sunar.

Geçmişte uzaktan bakıldığında sıradan bir dağ olarak yanlış anlaşılan Gerlachovský štít, daha sonra Orta Avrupa uluslarının yöneticileri ve halkları gözünde sembolik bir rol oynamıştır. 19. ve 20. yüzyılın ortaları arasında dört farklı isme ve altı kez isim değişikliğine sahip olmuştur. Jeopolitik değişiklikler nedeniyle, 20. yüzyılın ilk üç on yılı içinde Macaristan Krallığı'nın, Çekoslovakya'nın ve sonrasında Slovakya'nın en yüksek dağı olmayı başarmıştır.

3D Gerlachovský štít
Gerlachovský štít, jeoloji ve ekoloji açısından Yüksek Tatras'ın geri kalanıyla ortak özelliklere sahiptir, ancak biyologlar için önemli bir çevre sunar çünkü Münih, Salzburg ve Viyana'yı yaklaşık olarak birleştiren paralelin kuzeyindeki Avrupa'nın en yüksek noktasıdır. Doğu Bloku'nun getirdiği seyahat kısıtlamaları nedeniyle, dağ özellikle Çekler, Doğu Almanlar, Macarlar, Polonyalılar ve Slovaklar tarafından tırmanmaları için mevcut en yüksek nokta olarak değerlendirilmiştir. Yerel otoriteler son zamanlarda zirveye erişimi kısıtlamış olsa da hala ziyaretçilerin ilgisini çekmektedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Europe Ultra-Prominences". Peaklist.org. 13 Ocak 2005 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2023.
2. ↑  *Gerlachovsky Stit*, 1 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 30 Mayıs 2023
3. ↑  "Menu on the left – Gerlachovský štít" (Slovakça). tatry.nfo.sk. n.d. 10 Ağustos 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2023.

Dış bağlantılar
---------------

* Zirveden QTVR 360 derece panorama 23 Şubat 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Yüksek Tatras'taki zirvelerin ayrıntılı açıklamaları (Slovakça)
* Alanın haritası 30 Ekim 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* VIAF: 919156565685423500002

 |
**Prematüre ventriküler kasılma** (**PVC**), kalp atışının sinoatriyal düğüm yerine ventriküllerdeki Purkinje lifleri tarafından başlatıldığı yaygın bir olaydır. PVC'ler hiçbir belirtiye neden olmayabilir veya "atlanan kalp atışı" olarak algılanabilir veya göğüste çarpıntı olarak hissedilebilir. PVC'ler genellikle herhangi bir tehlike oluşturmaz.

Elektrokardiyogram (EKG) tarafından tespit edilen kalbin elektriksel olayları, PVC'nin normal kalp atışından kolayca ayırt edilmesini sağlar. Bununla birlikte, çok sık görülen PVC'ler altta yatan bir kalp rahatsızlığının (aritmojenik sağ ventriküler kardiyomiyopati gibi) belirtisi olabilir. Ayrıca, çok sık görülen (tüm kalp atışlarının %20'sinden fazlası) PVC'ler, kalp kasının daha az etkili hale geldiği ve kalp yetmezliği semptomlarının gelişebildiği aritminin neden olduğu kardiyomiyopati için bir risk faktörü olarak kabul edilir. Bu nedenle sık PVC'si olan kişilerde kalp ultrasonu önerilir.

PVC'ler sık veya sıkıntılı ise ilaç (beta blokerler veya bazı kalsiyum kanal blokerleri) kullanılabilir. Dilate kardiyomiyopatili kişilerde çok sık görülen PVC'ler radyofrekans ablasyonu ile tedavi edilebilir.

Kaynakça
--------

1. 1 2  De Marco, T (20 Ağustos 2019). "Premature Ventricular Contractions". *Circulation*. **140** (8): 624-26. doi:10.1161/CIRCULATIONAHA.119.040015. PMID 31424993.  Birden fazla yazar-name-list parameters kullanıldı (yardım); Yazar `|ad1=` eksik `|soyadı1=` (yardım)
2. 1 2  Yarmohammadi, H.; Alraies, M. C.; Adkisson, W. O. (1 Temmuz 2016). "Premature ventricular contractions: Reassure or refer?". *Cleveland Clinic Journal of Medicine*. **83** (7): 524-30. doi:10.3949/ccjm.83a.15090. PMID 27399865.  Birden fazla yazar-name-list parameters kullanıldı (yardım); Yazar `|ad1=` eksik `|soyadı1=` (yardım)
**Hayalet sülük** (*Selenochlamys ysbryda*), Galler'de bulunan ve 2006 yılına kadar bilim tarafından bilinmeyen bir sülük türüdür. Hayalet sülüğün gözleri yoktur, rengi saf beyazdır ve yer altında yaşar. Birçok sülüğün aksine, hayalet sülük geceleri avlanan bir etoburdur. Kılıç şeklindeki dişleri yardımıyla geceleri solucanlarla beslenmektedir.

Hayalet Sülük'ün dişleri.
Sülüğe kısmen Galce bilimsel (ilk Galce adlandırma) bir ad verilmiştir, Galce'de hayalet anlamına gelen ysbryd, sülüğün açık beyaz görüntüsünü ve geceleri avlanan doğasını tanımlayıcı olarak. Bu isimlendirme cins isminin daha çok "Hayalet sülük" olarak kullanılmasına sebep olmuştur. Bu tür sülükler daha çok Türkiye ve Gürcistan'da rastlanmaktadır. Bill Symondson, Cardiff Üniversitesi'nden bir ekolog, sülüğün ilk olarak Birleşmiş Krallık'a yabancı olan, mağara sistemlerinde geliştiği fikrini öne sürmüştür ve muhtemelen Galler'e bitki saksısıyla gelmiştir.

Hayalet sülüğün kökeni ve Büyük Britanya'ya nasıl geldiği hâlâ bilinmemektedir. Hayalet sülük, 26 Ekim 2006'da Caerphilly'da bir örneğinin fotoğraflanması ile keşfedilene kadar Avrupa'da henüz bilinmiyordu. Bir sene sonra bir hayalet sülük, Cardiff, Galler'de bir bahçıvan tarafından evinin yakınında bulunmuş ve Galler Ulusal Müzesi'nin dikkatini çekmiştir. Ek olarak hayalet sülükler, Swansea, Galler yakınında yer alan Goreinon'da bulunmaktadır. Sülüğün insanlara zararı yoktur, ancak Güney Galler çevresine yayılması ile birlikte zararlı bir tür haline gelmemesi için izlenmektedir.

Tür hakkında bilimsel bir tanımlama Journal of Conchology'nin 39. sayısının 537-552 sayfaları arasında bulunabilir.

Notlar
------

1. **^** 'Ghost slug' is a mystery - New species of slug surfaces in the UK, National Museum of Wales. Yayımlanma 10 Temmuz 2008. Erişim 11 Temmuz, 2008.
2. **^** Worm-eating slug found in garden (**video**) 11 Ekim 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. BBC News. Yayımlanma 10 Temmuz 2008. Erişim 10 Temmuz 2008.
3. **^** Albino snail? (**photos**), The petsnails.co.uk19 Ekim 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. forums. Yayımlanma 29 Ekim 2006. Erişim 15 Temmuz 2008.

Dış bağlantılar
---------------

* Galler Ulusal Müzesi Tanıtımı
* National Museum page calling for help in identifying and monitoring Ysbryda.
* Dr Bill Symondson's home page at Cardiff University 30 Ocak 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Jean Sainteny** doğduğundaki isim Jean Roger (d. 29 Mayıs 1907, Vésinet, Yvelines - ö. 25 Şubat 1978, Paris), Fransız siyasetçidir.

Lise eğitimi tamamladıktan sonra 1929'da Çinhindi Bankası'nda çalışmaya başlamış, 1932'da bir sigorta şirketi kurmak amacıyla Fransa'ya dönmüştür. "Ejderha" lakabıyla Direniş Hareketi'nde yer almış, Normandiya Çıkarması'nın mimarlarından olmuştur. 1959-1962 yıllarında Turizmden sorumlu Genel Komiser olarak görev yapmıştır. 1962'de Seine milletvekili seçilmiş, 2. Georges Pompidou Hükümeti'nde Gazilerden sorumlu Bakan olarak görev yapmıştır.

1967-1972 yıllarında Air France'ın yöneticileri arasında yer almıştır. Yine 1967'de Uluslararası Kamu Yönetimi Enstitüsü yöneticiliğini üstlenmiş, 1969'da Genel Hava Ofisi'nin ve 1970'te ise Fransa Çevre ve Doğa Fonları'nın kurucu başkanı olmuştur. 1968'de, daha sonradan Vincennes ormanı pagodasının oluşturulmasına yol açmış olan, Uluslararası Budist Enstitüsü'nü kurmuştur.

1968'de Charles de Gaulle tarafından Fransa Anayasa Konseyi üyeliğine atanmış ve görev süresinin dolduğu 1977'ye dek bu görevi sürdürmüştür.

Görevleri
---------

**Meclis**

* 6 Aralık 1962 - 6 Ocak 1963: Seine 2. seçim çevresi milletvekili

**Hükûmet**

* 6 Aralık 1962 - 8 Ocak 1966: Gaziler ve Savaş Mağdurları Bakanı

**Anayasa Konseyi**

* 5 Mart 1968 - 4 Mart 1977: Anayasa Konseyi üyesi

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb12475868m (data)
* ISNI: 0000 0000 6649 9618
* LCCN: no99054522
* NKC: xx0284083
* NLI: 987007293120405171
* NTA: 153583576
* SUDOC: 033954364
* Trove: 1495899
* VIAF: 76416511
* WorldCat: lccn-no99054522

 |