|  |
| --- |
|  Makale serilerinden |
| **Soykırım** |
| Yerli halklar
* Zunghar Soykırımı
* Tasmanya Soykırımı
* Kaliforniya Soykırımı
* Çerkes Soykırımı
* Selknam Soykırımı
* Herero ve Nama Soykırımı
* Libya soykırımı
* Cezayir Soykırımı
 |
| Osmanlı toplu katliamları
* Rum Katliamı
* Süryani Katliamı
* Ermeni Kırımı
 |
| Sovyet
* Holodomor
* Kazakistan'da 1932-1933 yıllarında yaşanan kıtlık
* Sovyetlerin Leh Soykırımı
* Sovyetlerin Leton Soykırımı
* Ahıska Türkleri Sürgünü
* Çeçen-İnguş Sürgünü
* Kırım Tatar Sürgünü
 |
| İkinci Dünya Savaşı
* Holokost
* Porajmos
* Volin Katliamı
* Polonya'da Nazi uygulamaları
* II. Dünya Savaşı'nda Sırplara yönelik zulüm
 |
| Soğuk Savaş
* 1971 Bangladeş Soykırımı
* Doğu Timor Soykırımı
* Kamboçya Soykırımı
* Guatemala Soykırımı
* El-Enfal Operasyonu
 |
| Sömürge sonrası Afrika
* 1972 Burundi Hutularının Soykırımı
* Ruanda Soykırımı
* Birinci Kongo Savaşı sırasında Hutuların Soykırımı
* Darfur Soykırımı
 |
| Modern
* Bosna Soykırımı
* Yezîdî soykırımı
* Arakan Soykırımı
* Uygur Soykırımı
* Irak Türkmen Soykırımı
 |
| * g
* t
* d
 |

**Yerli halkların soykırımı** veya **yerleşimci soykırımı**, yerleşimci sömürgeciliği sürecinde yerli halk topluluklarının yok edilmesidir. Patrick Wolfe'a göre yerli nüfusun soykırımı özellikle yerleşimci sömürgecilik vakalarında muhtemeldir, bazı akademisyenler yerleşimci sömürgeciliğin doğası gereği soykırımcı olduğunu savunurken diğerleri soykırım teriminin geçerli olmadığını savunmaktadır.

Soykırım kavramı 20. yüzyılın ortalarında Raphael Lemkin tarafından ortaya çıkarılırken, İngiliz ve İspanyol imparatorlukları gibi çeşitli Avrupa sömürge güçlerinin genişlemesi ve daha sonra yerli topraklarda kolonilerin kurulması, Amerika, Avustralya, Afrika ve Asya'daki yerli gruplara yönelik soykırımcı şiddet eylemlerini sıklıkla içeriyordu. Lemkin'e göre, kolonizasyon kendi içinde "özünde soykırım" idi. İkinci aşamada, yeni gelenler kendi yaşam tarzlarını yerli gruba empoze eder. Belirli olayların soykırım olarak adlandırılması genellikle tartışmalıdır. David Maybury-Lewis'e göre, soykırımın emperyal ve sömürgeci biçimleri iki ana yolla hayata geçirilir; ya kaynak çıkarma ya da sömürgeci yerleşimler amacıyla sömürülebilir hale getirmek için toprakların orijinal sakinlerinden kasıtlı olarak temizlenmesi ya da yerli halkların sömürgeci veya emperyalist kaynak çıkarma projelerinde zorunlu işçi olarak çalıştırılması yoluyla.

Aralarında Lemkin'in de bulunduğu bazı bilim adamları, bazen etnokırım olarak adlandırılan kültürel soykırımın da tanınması gerektiğini savundular. Bir halk grubu varlığını sürdürebilir, ancak grup kimliğinin temeli olan kültürel ve dini uygulamalarının yasaklanmasıyla grup kimliğini sürdürmesi engelleniyorsa, bu da bir tür soykırım olarak kabul edilebilir. Bu tür bir soykırım olarak kabul edilebilecek örnekler arasında Çin Hükûmeti tarafından Tibetlilere ve Uygurlara yapılan muamele, Amerika Birleşik Devletleri vatandaşları ve Birleşik Devletler hükûmetinin ajanları tarafından Yerli Amerikalılara yapılan muamele ve Kanada hükûmeti tarafından Birinci Milletler halklarına yapılan muamele sayılabilir.

Soykırım tartışmaları
---------------------

Ana maddeler: Sömürgecilik ve Soykırım ve Soykırım tanımları
Soykırım kavramı 1944 yılında Raphael Lemkin tarafından ortaya atılmıştır:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| "| Yeni kavramlar yeni terimler gerektirir. "Soykırım" ile bir ulusun ya da etnik bir grubun yok edilmesini kastediyoruz. Yazar tarafından eski bir uygulamanın modern gelişimini ifade etmek üzere icat edilen bu yeni kelime, eski Yunanca genos (ırk, kabile) ve Latince cide (öldürme) kelimelerinden türetilmiş olup, bu haliyle tyrannicide, homicide, infanticide vb. kelimelere karşılık gelmektedir. Genel olarak soykırım, bir ulusun tüm üyelerinin toplu olarak öldürülmesi dışında, bir ulusun derhal yok edilmesi anlamına gelmez. Daha ziyade, grupların kendilerini yok etmek amacıyla ulusal grupların yaşamının temel dayanaklarını yok etmeyi amaçlayan farklı eylemlerin koordineli bir planını ifade etmek için kullanılır. Böyle bir planın hedefleri, ulusal grupların siyasi ve sosyal kurumlarının, kültürlerinin, dillerinin, milli duygularının, dinlerinin ve ekonomik varlıklarının parçalanması ve bu gruplara mensup bireylerin kişisel güvenliklerinin, özgürlüklerinin, sağlıklarının, onurlarının ve hatta hayatlarının yok edilmesi olacaktır. Soykırım, bir varlık olarak ulusal gruba yöneliktir ve söz konusu eylemler, bireysel sıfatlarıyla değil, ulusal grubun üyeleri olarak bireylere yöneliktir. | „ |
|  |

II.Dünya Savaşı ve Holokost'tan sonra, bu soykırım kavramı 1948 yılında Birleşmiş Milletler tarafından kabul edilmiştir. Lemkin'e göre soykırım geniş bir şekilde tanımlanmıştı ve ister toplu katliamlar yoluyla fiziksel olsun, ister baskı ve yerli yaşam biçimlerinin yok edilmesi yoluyla kültürel ya da psikolojik olsun, belirli bir etnik grubu yok etmeye yönelik tüm girişimleri içeriyordu.

BM'nin uluslararası hukukta kullanılan tanımı Lemkin'in tanımından daha dardır ve soykırımın "ulusal, etnik, ırksal veya dini bir grubu kısmen veya tamamen yok etmek amacıyla işlenen aşağıdaki eylemlerden herhangi biri" olarak tanımlanmaktadır:

(a) "Grup üyelerini öldürmek;"
(b) "Grubun üyelerine ciddi bedensel veya zihinsel zarar vermek;"
(c) "Grubun fiziksel olarak tamamen veya kısmen yok olmasına yol açacak yaşam koşullarını kasıtlı olarak uygulamak;"
(d) "Grup içinde doğumları önlemeye yönelik tedbirler uygulamak;"
(e) "Grubun çocuklarını zorla başka bir gruba nakletmek."

Tarihsel bir olayın soykırım olarak kabul edilip edilmeyeceğinin belirlenmesi akademik bir tartışma konusu olabilir. Tarihçiler genellikle, yerli halklara yönelik sömürgeci şiddeti doğası gereği soykırım olarak gören Lemkin'inki gibi daha geniş tanımlardan yararlanırlar.

Lemkin şöyle yazmıştır: "Soykırımın iki aşaması vardır: biri, ezilen grubun ulusal yapısının yok edilmesi; diğeri, ezenin ulusal yapısının dayatılması. Bu dayatma da, kalmasına izin verilen ezilen nüfusa ya da nüfusun uzaklaştırılması ve bölgenin ezenin kendi vatandaşları tarafından kolonileştirilmesinden sonra yalnızca bölgeye yapılabilir." (s. 501)

Örneğin, Amerika'nın sömürgeleştirilmesi örneğinde, Amerika'nın yerli halkı ilk dönemde %90'a varan oranda azalmıştır.[*daha geniş açıklama gerekli*] Yüzyıllar süren Avrupa kolonizasyonunun ardından, nüfusun ne kadarının soykırıma atfedilebileceği tartışmalıdır çünkü hastalık, hastalığın kısmen kasıtsız olarak ortaya çıkması nedeniyle bu düşüşün ana nedeni olarak kabul edilmektedir. Bazı soykırım akademisyenleri, hastalık kaynaklı nüfus düşüşlerini bir grubun diğerine yönelik soykırım saldırganlığından ayırmaktadır. Bazı akademisyenler soykırım yapma niyetinin gerekli olmadığını, çünkü bir soykırımın yerleşimcilerin, sömürge ajanlarının veya devlet ajanlarının azınlık gruplarına karşı şiddet eylemleri gerçekleştirdiği küçük çatışmaların kümülatif sonucu olabileceğini savunmaktadır. Diğerleri ise Avrupa hastalıklarının birçok Yeni Dünya nüfusu üzerindeki korkunç sonuçlarının farklı soykırım şiddeti biçimleriyle daha da kötüleştiğini ve kasıtlı ölümler ile kasıtsız ölümlerin birbirinden kolayca ayrılamayacağını savunmaktadır. Bazı akademisyenler Amerika'nın sömürgeleştirilmesini soykırım olarak değerlendirmektedir, çünkü bunun büyük ölçüde belirli etnik grupların sistematik olarak sömürülmesi, ortadan kaldırılması ve yok edilmesi yoluyla başarıldığını ve bu tür hastalıkların çoğalması için ortam ve koşullar yaratacağını savunmaktadırlar.

Tai S Edwards ve Paul Kelton tarafından 2020 yılında yapılan bir araştırmaya göre, son zamanlarda yapılan çalışmalar "sömürgecilerin yerlileri enfeksiyona karşı savunmasız hale getiren, ölüm oranlarını artıran ve nüfusun toparlanmasını engelleyen koşulların yaratılmasında sorumluluk taşıdığını göstermektedir. Bu sorumluluk, Amerika'yı insansızlaştırmak için daha kasıtlı ve doğrudan şiddet biçimleriyle kesişti... mikroplar artık Amerikan soykırımlarını inkar etmenin temeli olamaz."

Amerika'nın yerli halkları (1948 öncesi)
----------------------------------------

Ayrıca bakınız: Herem (Savaş ya da ganimet), Kategori:Kızılderili Soykırımı, Amerika'nın yerli halklarının nüfus tarihi, Amerikan kolonileri, Tarihteki soykırımlar (I. Dünya Savaşı öncesi) § Amerika ve Kızılderili Soykırımları
İlk Amerika'nın İspanya tarafından sömürgeleştirilmesi sırasında, özellikle Afro-Avrasya hastalıklarından kaynaklı salgınının yayılması sonucu sekiz milyon kadar yerli insanın öldüğü tahmin edilmektedir. Eş zamanlı olarak, Avrupalılar tarafından Amerikan yerlilerine karşı yürütülen savaşlar ve zulümler de yüz binlerce ila milyonlarca insanın ölümüyle sonuçlanmıştır. Amerikan yerlilerine kötü muamele ve öldürme, Kanada, Amerika Birleşik Devletleri, Meksika, Arjantin, Brezilya, Paraguay ve Şili'ye dönüşecek bölgeler de dahil olmak üzere Amerika'nın her bölgesinde yüzyıllar boyunca devam etmiştir. Amerika Birleşik Devletleri'nde bazı akademisyenler (aşağıda listelenen örnekler) Kızılderili Savaşları ve apaçık kader (Manifest Destiny) doktrininin soykırıma katkıda bulunduğunu belirtmekte, en önemli olaylardan biri olarak Gözyaşı Yolu gösterilmektedir. Öte yandan Tevratta yer alan Kenan halkları denen Amalekler başka olmak üzere çeşitli halklara yönelik ifadeler ve bunlara yönelik Herem uygulamaları da dini hurafeler de bu uygulamaların buralara taşınıp Hristiyanlarca Afrika ve Amerika'daki ve çeşitli sömürgedeki halkları aynı kategoride görüp muamele yapmasına zemin hazırlamış olabilir.

Buna karşılık, Oregon Üniversitesi'nden Jeffrey Ostler'in 2019 tarihli bir kitabı, soykırımın konuyla ilgili akademik çalışmalarda çoğunluk görüşü olmadığını savunuyor ve şöyle yazıyor;

> 1992'den bu yana, Amerika kıtasında topyekûn, acımasız ve yaygın bir soykırım olduğu argümanı, Yerli çalışmaları ve soykırım çalışmalarının bazı alanlarında kabul görmeye başlamıştır. Ancak bu argümanın ABD tarihi veya Amerikan Kızılderili tarihi alanındaki ana akım çalışmalar üzerinde çok az etkisi olmuştur. Akademisyenler belirli eylemlere, olaylara, dürtülere ve etkilere soykırımsal olarak işaret etmeye eskisinden daha meyillidir, ancak soykırım bu alanlardaki çalışmalarda anahtar bir kavram haline gelmemiştir.
> 
> 

Bazı akademisyenler etnik temizlik terimini daha uygun bir tanımlama olarak görmektedir. *Ethnic Cleansing: The Crime That Should Haunt America* (Etnik Temizlik: Amerika'nın Peşini Bırakmaması Gereken Suç) adlı kitabında ayrıntılı olarak anlattığı üzere, tarihçi Gary Anderson soykırımın Amerikan tarihinin hiçbir dönemine uygulanamayacağını, zira "Orta Avrupa, Kamboçya ya da Ruanda'daki olaylara benzer ölçekte kitlesel katliam politikalarının hiçbir zaman uygulanmadığını" ısrarla vurgulamakta, ancak etnik temizliğin gerçekleştiğini savunmaktadır.

### Soykırım olarak sınıflandırılması

Çalışmalarında bu tarihi soykırım bağlamında inceleyen tarihçiler ve akademisyenler arasında tarihçi Jeffrey Ostler, tarihçi David Stannard, antropolojik demograf Russell Thornton yer almaktadır. (Cherokee Nation), tarihçi Vine Deloria, Jr. (Standing Rock Dakota) ve Russell Means (Oglala Lakota) ve Ward Churchill gibi aktivistler. Stannard, *American Holocaust* adlı kitabında, Amerika kıtasındaki sömürgeleştirme olaylarını 1948 BM Cenova Soykırım Sözleşmesi'nde yazılı soykırım tanımıyla karşılaştırmakta ve şöyle yazmaktadır;

> BM dilinin ışığında -hatta bazı gevşek yapılarını bir kenara bırakırsak- on altıncı, on yedinci, on sekizinci ve on dokuzuncu yüzyıllarda Amerika'da neler yaşandığını bilmek ve bunların soykırım olduğu sonucuna varmamak mümkün değildir.
> 
> 

 Thornton savaş, şiddet ve katliamların doğrudan sonuçlarını soykırım olarak tanımlar ve bunların çoğu etnik grupların tamamını yok etme etkisine sahiptir. Siyaset bilimci Guenter Lewy, "Kızılderili nüfusundaki azalmanın yüzde 90'ı hastalıklardan kaynaklanmış olsa bile, geriye kötü muamele ve şiddetten kaynaklanan büyük bir ölü sayısı kaldığını" belirtmektedir."
Etnik çalışmalar profesörü Roxanne Dunbar-Ortiz şöyle demektedir:

> Varsayılan pozisyonun savunucuları, daha ölümcül olmasa da eşit derecede ölümcül olan diğer nedenlere rağmen hastalık nedeniyle azalmayı vurgulamaktadır. Bunu yaparken de Amerika'nın sömürgeleştirilmesinin, sadece hastalığa karşı bağışıklığı olmayan nüfusların trajik kaderi değil, planlı bir soykırım olduğunu kabul etmeyi reddetmektedirler.
> 
> 

1900 yılına gelindiğinde Amerika'daki yerli nüfusu %80'den fazla, bazı bölgelerde ise %98'e varan oranlarda azalmıştır. Sömürgeciliğin ilk yüzyılında çiçek, kızamık ve kolera gibi hastalıkların etkileri ölü sayısına büyük katkıda bulunurken, sömürgeciler tarafından Kızılderililere karşı uygulanan şiddet, yerinden edilme ve savaşlar sonraki yüzyıllarda ölü sayısına katkıda bulunmuştur. *American Philosophy: From Wounded Knee to the Present* (2015) adlı kitapta ayrıntılı olarak anlatıldığı üzere; 

> Ayrıca, yarımkürenin ortak tarihinin, her ikisi de son 500 yıldaki Avrupa istilalarının mirasının bir parçası olan soykırım ve kölelik gibi ikili trajedilerle çerçevelenmiş bir tarih olduğu da açıktır. Hem kuzey hem de güneydeki yerli halklar yerlerinden edilmiş, hastalıklardan ölmüş ve Avrupalılar tarafından kölelik, tecavüz ve savaş yoluyla öldürülmüştür. 1491 yılında batı yarımkürede yaklaşık 145 milyon insan yaşıyordu. 1691 yılına gelindiğinde Amerikan yerlilerinin nüfusu yüzde 90-95 oranında, yani yaklaşık 130 milyon kişi azalmıştı.
> 
> 

Bununla birlikte, Kolomb öncesi nüfus rakamlarını tahmin etmek, kanıtların parçalı yapısı nedeniyle zordur. Tahminler 8 ila 112 milyon arasında değişmektedir. Russel Thornton, on altıncı yüzyılın ilk yarısında "tesadüfi temas sonucu, hatta doğrudan temas olmaksızın, hastalığın bir Amerikan Kızılderili kabilesinden diğerine yayılmasıyla ortaya çıkan" feci salgın hastalıklar ve nüfus kayıpları yaşandığına dikkat çekmiştir. Thornton ayrıca, Malthus'un "nüfuslar herhangi bir teknoloji düzeyinde kendilerine sunulan gıdanın sınırlarına kadar ve ötesinde artma eğilimindedir" varsayımına dayanan daha yüksek Yerli nüfus tahminlerine de meydan okumuştur."

University College London'dan coğrafyacılara göre, Amerika kıtasının Avrupalılar tarafından sömürgeleştirilmesi, yaklaşık 55 milyon veya yerel nüfusun %90'ı gibi çok sayıda insanın ölümüne yol açmıştır, bu iklim değişikliği ve küresel soğuma ile sonuçlandı. Araştırmanın ortak yazarlarından UCL Coğrafya Profesörü Mark Maslin, büyük ölü sayısının Avrupa ekonomilerini de güçlendirdiğini belirtiyor: "Amerika kıtasının nüfusunun azalması, istemeden de olsa Avrupalıların dünyaya hükmetmesine olanak sağlamış olabilir. Bu aynı zamanda Sanayi Devrimi'ne ve Avrupalıların bu egemenliği sürdürmesine de olanak sağlamıştır."

### Amerika'nın İspanyol Hıristiyan kolonizasyonu

Ayrıca bakınız: Tainoların soykırımı, Amerika'nın İspanya tarafından sömürgeleştirilmesi ve Encomienda

16. yüzyıla ait bir Hollanda Devrimi sırasında Amerika'da İspanyol zulmünü resmeden Flaman Protestan Theodor de Bry illüstrasyonu, Las Casas' 'Brevisima relación de la destrucción de las Indias (Hint Adaları'nın Yok Edilişinin Kısa Bir Anlatımı) *adlı eserinde Dominiken rahip Bartelome de Las Casas'ın anlattığı, Hispaniola'nın fethi sırasında İspanyolların Yerli halklara yaptığı işkenceleri tasvir etmektedir. Bartolomé şöyle yazmıştır: "Ayakları neredeyse yere değecek kadar büyük, ancak alçak yapılmış bazı Gibbetler diktiler, her biri Kurtarıcımızın ve 12 Havarisinin Onuruna ve Hürmetine (küfürle söyledikleri gibi) On Üç Kişiyi taşıyacak şekilde düzenlenmişti, üzerlerinde asılı dururken onları kül etmek için bir Ateş yaktılar"*
İlk İspanyolların Amerika'yı fethi sırasında,modern çağın ilk büyük ölçekli soykırım eylemi olarak tanımlanan bir dizi olayda özellikle Afro-Avrasya hastalıklarının yayılması nedeniyle sekiz milyon kadar Yerli'nin öldüğü tahmin edilmektedir.

Karayipler'deki Tainolara yönelik vahşet ve sistematik imha eylemleri, Dominiken rahibi Bartolomé de las Casas'ı İspanyolca: Brevísima relación de la destrucción de las Indias ('Hint Adaları'nın Yok Edilişinin Kısa Bir Anlatımı') adlı kitabını yazmaya ve 1542'de yayınlamaya sevk etti; bu kitap batı dünyasında geniş yankı uyandırdı ve yazıldığı yıl İspanya Kralının tüm İspanyol topraklarında Kızılderililerin İyi Muamele Görmesi ve Korunması için Yeni Hint Adaları Kanunları adlı fermanını yayınlamaya zorlamada, Amerika'daki yerli halklara yönelik köleliğin kaldırılmasına katkıda bulundu.

Las Casas, İspanyol kolonisi Hispaniola'daki yerli nüfusun birkaç on yıl içinde 400.000'den 200'e düştüğünü yazmıştır. Yazıları, Charles Gibson'ın "İspanyol İmparatorluğu'nun zalim, bağnaz, yozlaşmış, sömürücü ve gerçekliğin ötesinde kendini beğenmiş olarak görüldüğü birikmiş propaganda ve Hispanofobi geleneği" olarak tanımladığı *İspanyol Kara Efsanesi*nin ortaya çıkmasına neden olanlar arasındaydı.

Davis, Kaliforniya Üniversitesi'nden tarihçi Andrés Reséndez, hastalık bir faktör olsa da, maruz kaldıkları sürekli köleleştirme olmasaydı Hispaniola'nın yerli nüfusunun Kara Ölüm sonrasında Avrupalılar gibi toparlanacağını ileri sürmektedir. Bu insani faktörler arasında köleliğin Hispaniola nüfusunun "en büyük katili" olduğunu ve "1492 ile 1550 yılları arasında kölelik, aşırı çalışma ve kıtlık bağlantılarının Karayipler'de çiçek, grip veya sıtmadan daha fazla yerliyi öldürdüğünü" söylemektedir."

Noble David Cook, Kara Efsane Amerika'nın fethi hakkında şunları söylemiştir: "Eski ve Yeni Dünya temasından sonraki ilk yüzyılda öldüğü bildirilen milyonlarca kişiyi öldürmek için çok az İspanyol vardı." Bunun yerine, ölü sayısının bazı tahminlere göre Kızılderili popülasyonlarında %80-90 ölüm oranına sahip çiçek hastalığı gibi hastalıklardan kaynaklandığını tahmin etmektedir Ancak tarihçi Jeffrey Ostler, İspanyol kolonizasyonunun hastalıkların yayılması için gerekli koşulları yarattığını, örneğin Hernando de Soto'nun 1539'da Güney Amerika'ya yaptığı seferin "üyelerinin çiçek ya da kızamık geçirmiş olma ihtimalinin çok düşük olduğunu dikkatli çalışmalarla ortaya koyduğunu" savunmuştur. Bunun yerine, seferin neden olduğu aksaklıklar, Amerika'da zaten mevcut olan frengi ve dizanteri ile doğu yarımküreden yeni getirilen bir hastalık olan sıtma gibi hastalıklara karşı yerli halkın savunmasızlığını artırmıştır."

Amerika'nın ilk fethi tamamlandıktan sonra İspanyollar 1503 yılında encomienda sistemini uygulamaya koydu. Teoride "encomienda", kültürel asimilasyonu ve Katolikliğe dönüşümü teşvik etmek için Yerli halk gruplarını İspanyol gözetimi altına aldı, ancak pratikte yüksek ölüm oranıyla acımasız koşullar altında yasal olarak onaylanmış zorla çalıştırma ve doğal kaynak sömürüsüne yol açtı. İspanyollar, sayılarının tükenmez olduğuna inandıkları Yerli halkları yok etmek için yola çıkmamış olsalar da, eylemleri Aravaklar gibi tüm kabilelerin yok olmasına yol açtı. Her altı ayda bir işçilerin üçte birinin öldüğü madenlerde birçok Aravak ölümcül zorla çalıştırma nedeniyle hayatını kaybetti. Tarihçi David Stannard'a göre encomienda, "Orta ve Güney Amerika'daki milyonlarca yerli halkı erken ve acı verici ölümlere sürükleyen" bir soykırım sistemiydi.

İspanyol ve Portekizlilerin Amerika'daki yerli halklara yönelik soykırımları, yerli nüfusun yaklaşık %90'ını, tarımın ve altyapının çoğunu yok etmiştir.3

Ekolog Simon Lewis ve jeolog Mark Maslin'e göre, bu soykırımların kapsamı o kadar genişti ki, orman rejenerasyonu ek karbon tutulması ile sonuçlandığı için 1550 ve 1700 yılları arasında küresel sıcaklık düşüşüne neden oldu.3

UC Riverside profesörü Clifford Trafzer'e göre, 1760'larda Gaspar de Portolà ve Junípero Serra önderliğinde Kaliforniya'yı güçlendirmek için gönderilen bir keşif gezisine ise kölelik, zorla din değiştirme ve hastalık bulaştırma yoluyla soykırım damgasını vurmuştur.

### Amerika kıtasının İngiliz sömürgeciliği

Ana madde: Amerika'nın Britanya tarafından sömürgeleştirilmesi
#### Kunduz Savaşları

On yedinci yüzyıldaki Kunduz Savaşları sırasında İrokualar diğer Mohikanlar, Huronlar, Neutral Konfederasyonu, Erielileri, Susquehannock (Conestoga),kuzey Algonkinler dahil olmak üzere birçok büyük kabile konfederasyonunu etkili bir şekilde yok etmiştir ve Irokualar tarafından uygulanan savaş tarzının aşırı acımasızlığı ve yok edici doğası, bazı tarihçilerin bu savaşları İrokua Konfederasyonu tarafından işlenen soykırım eylemleri olarak etiketlemesine neden oldu.

### Kalinago katliamı, 1626

Ana madde: Kalinago soykırımı
Kalinago katliamı, 1628 yılında İngiliz ve Fransız yerleşimciler tarafından Saint Kitts'te yaklaşık 2.000 Ada Karibinin katledilmesidir.

Karib Şefi Tegremond, St.Kitts'i işgal eden İngiliz ve Fransız yerleşimcilerin sayısının artmasından rahatsız olmaya başladı. Bu durum çatışmalara yol açtı ve diğer Ada Kariblerinin de yardımıyla yerleşimcilerin ortadan kaldırılmasını planlamaya başladı. Ancak, planı Barbe adlı bir Kızılderili kadın tarafından Thomas Warner ve Pierre Belain d'Esnambuc'a ifşa edildi. Harekete geçen İngiliz ve Fransız yerleşimciler, Karibleri sarhoş oldukları bir partiye davet ettiler. Karibler köylerine döndüklerinde, aralarında Şef Tegremond'un da bulunduğu 120 kişi uykularında öldürüldü. Ertesi gün, kalan 2,000-4,000 Karib, Bloody Point ve Bloody River bölgesine sürüldü ve burada 2,000'den fazlası katledildi, ancak 100 yerleşimci de öldürüldü. Bir Fransız, Manşinel zehirli okla vurulduktan sonra delirdi. Kalan Karibler kaçtı. Daha sonra, 1640 yılına gelindiğinde, zaten köleleştirilmemiş olanlar Dominika'ya götürüldü.

### Pekuotları yok etme girişimi, 1636-1638

Ana madde: Pekuot Savaşı
1743 tarihli bir 1638 Hartford Antlaşması İngiliz sömürgeciler Pekot Savaşı'ndan sağ kurtulan Pekotların topraklarına dönmelerini, kabile dillerini konuşmalarını veya kendilerini Pekot olarak adlandırmalarını yasaklayarak Pekot kültürel kimliğini ortadan kaldırmaya çalıştı.
Pekuot Savaşı, 1636 ile 1638 yılları arasında New England'da Pekuot kabilesi ile Massachusetts Körfezi, Plymouth ve Saybrook kolonilerindeki kolonistler ve onların Narragansett Kabilesi ve Mohegan kabilesindeki müttefiklerinden oluşan bir ittifak arasında meydana gelen silahlı bir çatışmadır.

Savaş Pekuotların kesin yenilgisiyle sonuçlandı. Connecticut ve Massachusetts kolonileri 1630'lardaki Pekuot Savaşı sırasında öldürülen düşman Kızılderililerin kelleleri ve daha sonra sadece kafa derileri için ödüller teklif etti; Connecticut 1637'de Pequot'u öldürdükleri için Moheganlara özel olarak tazminat ödedi. Savaşın sonunda yaklaşık 700 Pekot öldürülmüş ya da esir alınmıştı.

İngiliz sömürgeciler savaştan sağ kurtulan tahminen 2.500 Pekuot'a sert ve cezalandırıcı bir antlaşma dayattılar; 1638 Hartford Antlaşması Pekuot kültürel kimliğini ortadan kaldırmaya çalıştı - Pekuotların topraklarına dönmelerini, kabile dillerini konuşmalarını ve hatta kendilerini Pequot olarak adlandırmalarını yasaklayan hükümlerle - ve Pekuot Ulusunu etkili bir şekilde dağıttı, hayatta kalanların çoğu idam edildi ya da köleleştirildi ve satıldı. Yüzlerce esir köle olarak Batı Hint Adaları'na satıldı; Sonuç, Pekuot kabilesinin Güney New England'da yaşayabilir bir yönetim olarak ortadan kaldırılması ve sömürge yetkililerinin onları soyu tükenmiş olarak sınıflandırması oldu. Ancak Pekuot kabilesinin üyeleri bugün hala federal olarak tanınan bir kabile olarak yaşamaktadır.

### Narragansett halkının katliamı,1675

Ana madde: Büyük Bataklık Savaşı
Büyük Bataklık Katliamı, Kral Philip'in Savaşı sırasında New England sömürge milisleri tarafından Aralık 1675'te Narragansett kabilesine karşı gerçekleştirilmiştir. O yılın 15 Aralık günü Narraganset savaşçıları Jireh Bull Blockhouse'a saldırmış ve en az 15 kişiyi öldürmüştür. Dört gün sonra, İngiliz kolonileri Plymouth, Connecticut ve Massachusetts Körfezinden milisler Rhode Island, South Kingstown'daki ana Narragansett kasabasına yönlendirildi. Yerleşim yakıldı, sakinleri (kadınlar ve çocuklar dahil) öldürüldü ya da tahliye edildi ve kabilenin kışlık depolarının çoğu yok edildi. Kesin rakamlar bilinmemekle birlikte, en az 97 Narragansett savaşçısının ve 300 ila 1.000 savaşçı olmayan kişinin öldürüldüğüne inanılmaktadır. Katliam, katliamı hemen takip eden dönemde Narragansett kabilesi için kritik bir darbe olmuştur. Bununla birlikte, Pequotlar gibi Narragansett halkı da bugün federal olarak tanınan bir kabile olarak yaşamaya devam etmektedir.

### Fransız-Kızılderili Savaşı ve Pontiac Ayaklanması, 1754-1763

Ana maddeler: Fransız-Kızılderili Savaşı ve Pontiac Ayaklanması
12 Haziran 1755'te, Fransız-Kızılderili Savaşı sırasında, Massachusetts valisi William Shirley bir erkek Kızılderili kafa derisi için 40 Sterlin, Kızılderili kadın ya da 12 yaşından küçük çocukların kafa derileri için 20 Sterlin ödül koydu. 1756'da Pennsylvania vali yardımcısı Robert Hunter Morris, Lenni Lenape (Delaware) halkına karşı savaş ilanında "On İki Yaşından Büyük Her Erkek Kızılderili Düşmanın Kafa Derisi İçin 130 Parça Sekiz" ve "Öldürüldüklerine dair kanıt olarak gösterilen Her Kızılderili Kadının Kafa Derisi İçin 50 Parça Sekiz" teklif etmiştir." Pontiac Ayaklanması sırasında Albay Henry Bouquet, amiri Sir Jeffrey Amherst ile birlikte biyolojik savaş yoluyla düşman Kızılderililere çiçek mikrobu içeren battaniyeleri verip bu hastalığı onlara bulaştırmak için komplo kurmuştur.

### Kanada

Ana maddeler: Kanada yerlileri ve Yüksek Arktik Tehciri
Resmi olarak, Beothukların sonuncusu, Shanawdithit (yaklaşık 1801 - 6 Haziran 1829)
Suzannah Anstey (kızlık soyadı Manuel. 1832-1911), Beothuk 'Elizabeth' adlı kadının kızı ve kocası Samuel Anstey (1832-1923) Twillingate
Çatışmasız olmasa da Avrupalı Kanadalıların "İlk Milletler" denen yerli halklar ve İnuitlerle ilk etkileşimleri nispeten barışçıldı. İlk Milletler ve Métisler Kanada'daki Avrupa kolonilerinin gelişiminde, özellikle de Kuzey Amerika kürk ticareti sırasında Avrupalı "coureur des bois" ve "voyageur"'lara kıtayı keşfetmelerinde yardımcı oldukları için kritik bir rol oynadı. Ancak zaman içinde Avrupalıların İlk Milletlerle olan bu ilk etkileşimleri dostluk ve barış antlaşmalarından toprakların antlaşmalar yoluyla ellerinden alınmasına dönüşmüştür. 18. yüzyılın sonlarından itibaren Avrupalı Kanadalılar Yerli halkları Batı Kanada toplumuna asimile olmaya zorlamıştır. Bu girişimler 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında zorunlu entegrasyon ve yer değiştirmelerle doruk noktasına ulaşmıştır.

Avrupa kolonizasyonunun bir sonucu olarak, Yerli nüfusu yüzde kırk ila seksen oranında azaldı. Bu düşüş, doğal bağışıklıkları olmayan grip, kızamık ve çiçek hastalığı gibi Avrupa hastalıklarının taşınması, kürk ticareti üzerindeki çatışmalar, sömürge yetkilileri ve yerleşimcilerle çatışmalar ve Yerli topraklarının yerleşimcilere kaybedilmesi ve ardından birkaç ulusun kendi kendine yeterliliğinin çökmesi gibi çeşitli nedenlere bağlanmaktadır.

Shanawdithit'in 1829'da ölümüyle Beothukların ve Newfoundland'ın yerli halkının, salgın hastalıklar, açlık, gıda kaynaklarına erişim kaybı ve İngiliz ve Fransız balıkçılar ve tüccarlar tarafından yerlerinden edilmelerinin ardından resmen soylarının tükendiği ilan edildi. Akademisyenler Beothuk'la ilgili soykırım tanımında hemfikir değildir ve tarafların farklı siyasi gündemleri vardır. Bazı akademisyenler Beothuk'un yukarıda belirtilen unsurlar nedeniyle öldüğüne inanırken, bir başka teori de Avrupalıların onlara karşı sürekli bir soykırım kampanyası yürüttüğüdür. "Kültürel soykırım" kavramının ve bunun yerleşimci sömürgecilikle ilişkisinin daha yeni anlaşılması, modern akademisyenleri Kanada devletlerinin Yerli halkların fiziksel ve kültürel olarak yok edilmesi sürecinin üretilmesi ve meşrulaştırılmasındaki rolünün soykırımcı yönlerinin yeniden tartışılmasına yöneltmiştir. 1990'larda bazı akademisyenler, bununda soykırım olarak nitelendirilmesi gerektiğini belirtip, "Kanada Kızılderili yatılı okul sistemi"ni sömürgecilikten kaynaklanan bir soykırım süreci olarak tanıması için baskı yapmaya başladı. Bu kamusal tartışma 2008 yılında "Kanada Hakikat ve Uzlaşma Komisyonu"'nun kurulmasına yol açtı.

Kanada Kızılderili yatılı okul sistemi, 1876 yılında "Kızılderili Yasası" (Indian Act) 'nın kabul edilmesinin ardından kurulmuştur. Sistem, çocukları baskın Kanada kültürüne asimile etmek amacıyla ailelerinin ve kültürlerinin etkisinden uzaklaştırmak için tasarlanmıştır. Son okul 1996 yılında kapanmıştır. Sistemin varlığı boyunca, yerli çocukların yaklaşık %30'u veya kabaca 150.000'i ulusal düzeyde yatılı okullara yerleştirilmiş; bu öğrencilerin en az 6.000'i yatılı okullara devam ederken ölmüştür. Sistem kültürel soykırım: "Çocuğun içindeki Kızılderiliyi öldürmek" olarak tanımlanmıştır. 1960'lardan 1980'lere kadar süren ve Altmışlı Yıllar Kepçesi olarak adlandırılan bu sürecin bir kısmı soruşturulmuş ve çocuklara el konulması Yargıç Edwin Kimelman tarafından soykırım olarak nitelendirilmiştir: "Bir çocuğu kendi kültüründen aldınız ve çocuğa sahip olan aileye hiçbir [danışmanlık] yardımı yapmadan onu yabancı bir kültüre yerleştirdiniz. Bunda dramatik ve temelde yanlış olan bir şey var." Yatılı okul sisteminin bir başka yönü de, okulların Yerli olmayan erkeklerle evlenme tavsiyesine uymamayı seçen Yerli kadınlara zorla kısırlaştırma uygulamasıydı. Yerli kadınlar Kanada nüfusunun sadece %2,5'ini oluşturuyordu, ancak Kanada öjenik yasaları (Kanada Alberta Eyaleti Cinsel Kısırlaştırma Yasası gibi) kapsamında - birçoğu bilgileri veya rızaları olmadan- kısırlaştırılanların %25'ini oluşturuyordu.

Kanada'daki Yerli halklara yönelik kültürel soykırımı onaylayan resmi Kanada Hakikat ve Uzlaşma Komisyonu'nun rapor özetinin kapak sayfası. Başlık,"Honour the Truth, Reconciling for the Future" Anlamı:"Gerçeği Onurlandırmak, Gelecek için Uzlaşmak."
Hakikat ve Uzlaşma Komisyonu'nun Yönetici Özeti, devletin zorla asimilasyon yoluyla kültürel soykırım politikası izlediğini ortaya koymuştur. İfadenin muğlaklığı, fiziksel ve biyolojik soykırımın da gerçekleştiği yorumuna olanak tanımıştır. Ancak komisyon, fiziksel ve biyolojik soykırımın gerçekleştiği sonucuna varmaya yetkili değildi, zira böyle bir bulgu Kanada hükümeti için kanıtlanması zor bir yasal sorumluluk anlamına gelecekti. Sonuç olarak, Kanada hükümetinin de Yerli halklara karşı fiziksel ve biyolojik soykırım yapıp yapmadığına dair tartışma açık kalmaya devam etmektedir. Kültürel soykırım ifadesi, tarihte açıkça kabul edilmiş bir soykırım olan Holokost'tan ayırt etmek için kullanılmaktadır. Bazıları bu tanımın, kültürel yıkımla birlikte meydana gelen biyolojik ve fiziksel soykırım eylemlerini göz ardı ettiğini savunmaktadır.

Uluslararası hukuk bağlamında ele alındığında, Kanada'daki sömürgecilik Birleşmiş Milletler'in soykırım suçu tanımında yer alan her bir kritere uymaktadır. Bununla birlikte, aşağıdaki tüm fiziksel soykırım örnekleri, faillerin eylemlerinin ardındaki niyet ve genel motivasyonların gerekliliği henüz geniş çapta kabul görmediği için hala oldukça tartışmalıdır.

Kanada'nın Yerli halklara yönelik eylemleri, 1862 Kuzeybatı Pasifik çiçek hastalığı salgını gibi ölümcül hastalıkların yayılması yoluyla BM soykırım tanımının ilk örneği olan "grup üyelerinin öldürülmesi" kapsamında kategorize edilebilir. Ülkenin diğer bölgelerinden diğer örnekler arasında Saskatoon'daki donarak ölümler, Kayıp ve Öldürülen Yerli Kadınlar, Kızlar ve İki Ruhlu insanlar salgını ve Nova Scotia valisi Edward Cornwallis tarafından sunulan kafa derisi yüzme ödülleri yer almaktadır.

İkinci olarak, Hakikat ve Uzlaşma Komisyonu tarafından da teyit edildiği üzere, yatılı okul sistemi (b) ve (e)'nin açık bir örneğidir ve benzer eylemler Milenyum Kepçesi aracılığıyla günümüzde de devam etmektedir, çünkü Yerli çocuklar orantısız bir şekilde ailelerinden alınmakta ve Kanada çocuk refahı sistemi aracılığıyla genellikle farklı kültürlerden olan başkalarının bakımına verilmektedir. Dahası, rezervlerde yaşayan çocuklar sosyal hizmetler için yetersiz finansmana maruz kalmaktadır ve bu da Kanada hükümetini sorumlu tutmak amacıyla 2021'in başlarında Kanada İnsan Hakları Mahkemesince dokuzuncu uyumsuzluk kararının verilmesine yol açmıştır.

Toronto sokaklarında büyük bir protestocu kalabalığı. Kırmızı bir elbise ve Mohawk Savaşçı bayrağı kalabalığın üzerinde yükselirken görülüyor. Toronto'da BLM protestosu sırasında yürüyüşçüler MMIW (Kayıp ve Öldürülen Yerli Kadınlar) kırmızı elbisesi ve Mohawk Savaşçı Bayrağı taşıyor.(30 Mayıs 2020)
BM tanımının (c) alt bölümü: "Bir grubun fiziksel olarak tamamen veya kısmen yok olmasına yol açacak yaşam koşullarını kasten uygulamak", Yerli topluluklarda kitlesel kıtlıklara yol açan karibu ve bizonların neredeyse tamamen yok edilmesi, sosyal hizmetlerin yetersiz ve erişilemez olması nedeniyle rezerv koşullarının Yerli halkların yaşam kalitesini nasıl ihlal ettiği ve birinci dünya ülkelerindeki en iç karartıcı su kalitesine sahip olması gibi tarihi mirasları olan bir soykırım eylemidir. Kanada ayrıca toprak, su, hava ve halkların kendileri için tehdit oluşturan tehlikeli ve ölümcül ekolojik toksisiteleri Yerli bölgelerinin yakınında veya üzerinde konumlandırmaktadır. Yerli halk, son yıllarda "grup içinde doğumları önlemeye yönelik tedbirlerin dayatılması" olan (d)'yi bildirmeye devam etmektedir. Özellikle 2018 yılında Moose Jaw, Saskatchewan'da avukat Alisa Lombard tarafından temsil edilen D.D.S. vakasında olduğu gibi, Yerli halklara yönelik kısırlaştırma prosedürleri konusunda bilgilendirilmiş onamdan kaçınılması yoluyla... Yukarıda listelenenler gibi örnekler, Yerli halkların karşı karşıya kaldığı tarihsel ve güncel soykırım zararlarını protesto etmek için ülke çapında yaygın fiziksel ve sanal eylemlere yol açmıştır.

28 Temmuz 2022 tarihinde Papa Francis'in Kanada ziyareti sırasında Notre-Dame de Québec Katedralinde Papa şunları söylemiştir: *"Yerli kardeşlerimizle iyileşme ve uzlaşma sürecini düşünürken, Hıristiyan toplumu bir daha asla bir kültürün diğerlerinden üstün olduğu ya da diğerlerini zorlama yollarına başvurmanın meşru olduğu fikrinin kendisine bulaşmasına izin veremez."* Papa Francis, bir hafta süren Kanada gezisinin ardından 30 Temmuz 2022'de Roma'ya dönüş uçağında bir gazetecinin sorusuna yanıt verdi: *"Doğru, kelimeyi kullanmadım çünkü aklıma gelmedi ama soykırımı tanımladım ve soykırım olan bu iş için af diledim, bağışlanma istedim. Mesela bunu da kınadım: Çocukları alıp kültürü değiştirmek, zihniyetleri değiştirmek, gelenekleri değiştirmek, bir ırkı, diyelim ki bütün bir kültürü değiştirmek. Evet, bu teknik bir kelime, soykırım ama aklıma gelmediği için kullanmadım ama tarif ettim. Bu doğru; evet, bu bir soykırım. Evet, hepiniz sakin olun. Benim bunu söylediğimi söyleyebilirsiniz, evet, bu bir soykırımdı."*

### Meksika

Orta Meksika'da birbirini izleyen salgın hastalıkların neden olduğu yerli halkların nüfus düşüşü grafiği
#### Apaçiler

1835 yılında Meksika'nın Sonora eyaleti hükümeti Apaçiler için bir ödül koydu ve bu ödül zamanla 14 yaş ve üzeri her erkek kafa derisi için hükümet tarafından 100 peso ödenmesine dönüştü. 1837 yılında Meksika'nın Chihuahua eyaleti de Apaçi kafa derileri için savaşçı başına 100 peso, kadın başına 50 peso ve çocuk başına 25 peso olmak üzere bir ödül teklif etti.

#### Mayalar

Yucatán Kast Savaşı, sömürgecilerin Güneydoğu Meksika'daki Mayaların ortak topraklarına tecavüz etmesinden kaynaklanmıştır. Siyaset bilimci Adam Jones'a göre: "Bu vahşi ırk savaşı her iki tarafta da soykırıma varan vahşete sahne olmuş ve 200.000'e yakın kişi öldürülmüştür."

#### Yakiler

Ana maddeler: Yaki Savaşları, Yaki Ayaklanması ve Mazocoba Muharebesi
Meksika hükümetinin Yaqui kabilesinin çeşitli ayaklanmalarına verdiği yanıt, özellikle Porfirio Diaz döneminde soykırıma benzetilmiştir. Katliam nedeniyle, Yaqui kabilesinin Meksika'daki nüfusu Diaz döneminde 30.000'den 7.000'e düşmüştür. Bir kaynağa göre bu Yaquilerden en az 20.000'i Sonora'daki devlet cinayetlerinin kurbanı olmuştur. 2019'da Meksika Devlet Başkanı Andrés Manuel López Obrador yaşanan suiistimaller için özür dilemeye hazır olduğunu söylemiştir.

### Arjantin

Ana maddeler: Arjantin'in demografisi ve Arjantin yerlileri
Arjantin, 19. yüzyılın ikinci yarısında yerli halklar ve komşu devlet Şili ile çatışma pahasına toprak genişletme kampanyaları başlattı. Mapuçe halkı, Arjantin askeri güçleri tarafından atalarının topraklarından zorla çıkarıldı, ölümler ve yerinden edilmelerle sonuçlandı. 1870'lerde Başkan Julio Argentino Roca, Pampas bölgesinde yaşayan Mapuçelerin boyun eğdirilmesi, köleleştirilmesi ve soykırıma uğratılmasıyla sonuçlanan Çölün Fethi (İspanyolca: Conquista del desierto) askeri operasyonunu hayata geçirdi.

Güney Patagonya'da hem Arjantin hem de Şili yerli topraklarını ve sularını işgal etmiş ve Tierra del Fuego (Ateş Arazisi)'daki koyun çiftçileri ve işadamları tarafından uygulanan soykırımı kolaylaştırmıştır. 19. yüzyılın sonlarından itibaren, Tierra del Fuego Altına Hücum sırasında, Avrupalı yerleşimciler Arjantin ve Şili hükümetleriyle birlikte Selknamları, Yamanaları ve Manekenkleri sistematik olarak yok etmiştir. Onların yok edilmesi bugün Selknam soykırımı olarak bilinmektedir.

Arjantin ayrıca kuzeye doğru genişlemiş, örneğin Napalmi katliamında olduğu gibi soykırım olarak nitelendirilebilecek bir politikayla birçok Chaco halkını mülksüzleştirmiştir.

### Paraguay

Üçlü İttifak Savaşı (1865-1870) Brezilya İmparatorluğu tarafından, Bartolomé Mitre'nin Arjantin hükümeti ve Venancio Flores'in Uruguay hükümeti ile ittifak halinde Paraguay'a karşı başlatıldı. Brezilya, Arjantin ve Uruguay hükümetleri, "yüksek akit tarafların" Paraguay hükümetini devirmek üzere kendilerini bağladıkları gizli bir antlaşma imzaladı. Beş yıl süren savaşta Paraguay nüfusu siviller, kadınlar, çocuklar ve yaşlılar da dahil olmak üzere azaldı. Julio José Chiavenato, Amerikan Soykırımı adlı kitabında bunun "sadece öldürülecek Paraguaylı kalmadığında sona eren topyekûn bir imha savaşı" olduğunu belirtir ve Paraguay'ın yetişkin erkek nüfusunun %99,5'inin savaş sırasında öldüğü sonucuna varır. Savaştan önce yaklaşık 420.000 olan nüfustan geriye sadece 14.000 erkek ve 180.000 kadın kalmıştır.

Yazar Steven Pinker şöyle yazmıştır:

> Birçok savaş arasında (19. yüzyıl), Paraguay nüfusunun yüzde 60'ından fazlası da dahil olmak üzere 400.000 kişinin ölümüne yol açmış olabilecek Üçlü İttifak Savaşı, oransal olarak modern zamanların en yıkıcı savaşıdır.
> 
> 

### Şili

Tarihi Araucania'nın Şili ordusu tarafından sözde pasifize edilmesi, 1860'lar ile 1880'ler arasında o zamana kadar bağımsız olan Mapuçeleri mülksüzleştirdi. Önce Arauco Savaşı ve ardından Araucania'nın İşgali sırasında Mapuçe halkı ile çoğunlukla Araucania'da yaşanan uzun soluklu bir çatışma yaşandı.

### Amerika Birleşik Devletleri'nin Yerli topraklarını sömürgeleştirmesi

Ana maddeler: Manifest destiny ve ABD Topraklarının Gelişimi
Stacie Martin, Amerika Birleşik Devletleri'nin Yerli nüfusuna karşı soykırım eylemleri nedeniyle uluslararası toplum tarafından yasal olarak uyarılmadığını, ancak birçok tarihçi ve akademisyenin Mystic katliamı, Gözyaşı Yolu, Sand Creek Katliamı ve Mendocino Savaşı gibi olayları doğası gereği soykırım olarak tanımladığını belirtmektedir.

Roxanne Dunbar-Ortiz, ABD tarihinin ve miras kalan Yerli tarihsel travmasının, ABD'nin Yerli halklara karşı işlediği soykırım ele alınmadan anlaşılamayacağını belirtiyor. Sömürge döneminden Amerika Birleşik Devletleri'nin kuruluşuna kadar ve yirminci yüzyılda da devam eden bu süreç, işkence, terör, cinsel istismar, katliamlar, sistematik askeri işgaller, Kızılderili uzaklaştırma politikaları yoluyla Yerli halkların atalarının topraklarından çıkarılması, Yerli Amerikalı çocukların askeri benzeri yatılı okullara zorla gönderilmesi, tahsisat ve fesih politikasını gerektirmiştir.

Pontiac Savaşı sırasında Bouquet ve Amherst arasında teati edilen mektuplarda Amherst'in Bouquet'e Yerli halkın yok edilmesi gerektiğini yazdığı görülüyor:

"Kızılderilileri battaniyelerle aşılamanın yanı sıra bu iğrenç ırkın kökünü kazımaya hizmet edebilecek diğer tüm yöntemleri denemeniz iyi olacaktır."

Tarihçiler bunu Amherst'in soykırım niyetinin bir kanıtı ve Amerika'nın sömürgeleştirilmesi sırasında Amerikan yerlilerine karşı sıklıkla sergilenen daha geniş bir soykırım tutumunun bir parçası olarak görmektedir. 1837'de çiçek hastalığı ABD'nin kuzey ovalarını kasıp kavurduğunda, ABD Savaş Bakanı Lewis Cass 1837'de hiçbir Mandan'a (Arikaralar, Kriler ve Karaayaklar ile birlikte) çiçek aşısı yapılmamasını emretti ve bu aşılar başka bölgelerdeki diğer kabilelere yapıldı.

Amerika Birleşik Devletleri bugüne kadar herhangi bir hakikat komisyonu kurmamış ya da Yerli halkların soykırımı için bir anıt inşa etmemiştir. Batı Yakası'na toprak genişletme sırasında meydana gelen Yerli Amerikalılara yönelik tarihsel şiddeti kabul etmemekte ya da telafi etmemektedir. Smithsonian Enstitüsü gibi Amerikan müzeleri soykırıma bir bölüm ayırmamaktadır. 2013 yılında Amerikan Yerlileri Ulusal Kongresi (National Congress of American Indians) , Smithsonian Enstitüsü içinde Ulusal Amerikan Yerlileri Soykırım Müzesi için bir alan yaratılmasına dair bir karar aldı, ancak bu karar Enstitü tarafından göz ardı edildi.

#### Yerli kadınların kısırlaştırılması

Ana madde: Amerikan yerlisi kadınların kısırlaştırılması
Aile Planlaması Hizmetleri ve Nüfus Araştırma Yasası 1970 yılında kabul edilmiş ve Kızılderili Sağlık Hizmetleri aracılığıyla sağlık hizmeti alan hastaların kısırlaştırılmaları sübvanse edilmiştir. Yasanın kabul edilmesinden sonraki altı yıl içinde, çocuk doğurma yaşındaki Kızılderili kadınların tahmini %25'i kısırlaştırıldı. Prosedürlerin bazıları baskı altında veya kısırlaştırılanlar tarafından anlaşılmadan gerçekleştirilmiştir. 1977'de Kuzey Cheyenne Kızılderili Koruma Bölgesi'nin baş kabile yargıcı Marie Sanchez, Cenevre'deki Birleşmiş Milletler Yerli Hakları toplantısı'nda Kızılderili kadınların modern soykırımla eş tuttuğu istemsiz kısırlaştırmaya maruz kaldıklarını söylemiştir.

#### Kızılderili yatılı okulları

ABD Kızılderili yatılı okul sistemi, Yerli çocukları ailelerinden ayıran ve onları beyaz topluma asimile etmeye çalışan 150 yıllık bir program ve federal politikaydı. Bu uygulama 19. yüzyılın başlarında, Kızılderili Tehciri politikalarının başlangıcına denk gelecek şekilde başlamıştır. 11 Mayıs 2022 tarihinde, federal hükümetin bu sistemin oluşturulması ve sürdürülmesindeki rolünü resmi olarak kabul eden bir Federal Kızılderili Yatılı Okul Girişimi Araştırma Raporu yayınlanmıştır. Rapora göre, ABD federal hükümeti 1819 ile 1969 yılları arasında 37 eyalette 408'den fazla yatılı kurumu işletmiş veya finanse etmiştir. Birçoğu dini kurumlar tarafından işletilen toplam 431 yatılı okul tespit edilmiştir. Rapor, sistemi Yerli toplulukların kimliğini ortadan kaldırmayı ve topraklarına el koymayı amaçlayan federal bir politikanın parçası olarak tanımlamıştır. Okullarda aşırı kalabalık, yetersiz beslenme, hastalık ve yeterli sağlık hizmetinin olmaması gibi istismar da yaygındı. Rapor, 19 okulda 500'den fazla çocuk ölümünü belgeledi, ancak toplam sayının binlerce, hatta muhtemelen on binlerce olabileceği tahmin ediliyor.
53 okulda işaretlenmiş veya işaretlenmemiş mezar alanları keşfedildi. Okul sistemi kültürel bir soykırım ve ırkçı bir insandışılaştırma olarak tanımlandı.

#### Kızılderili Tehciri ve Gözyaşı Yolu

Ana maddeler: Kızılderili Tehciri ve Gözyaşı Yolu
Amerikan hükümeti, 1830 tarihli Kızılderili Tehcir Yasası'nı takiben Doğu Yakası kabilelerini Mississippi boyunca zorla yer değiştirmeye başladı. Bu tehcir, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki diğerlerinin yanı sıra Çerokiler, Krikler, Seminoleler, Çikasovlar ve Çoktavların birçok üyesini anavatanlarından bugünkü Oklahoma eyaletinin doğu kesimlerindeki Kızılderili Bölgesi'ne götürdü. Gözyaşı Yolu boyunca yaklaşık 2.500-6.000 kişi öldü.

Chalk ve Jonassohn, Cherokee kabilesinin Gözyaşı Yolu boyunca sürülmesinin bugün neredeyse kesinlikle bir soykırım eylemi olarak kabul edileceğini ileri sürmektedir. 1830 tarihli Kızılderili Kaldırma Yasası göçe yol açmıştır. Yaklaşık 2.000 Cherokee'ye ait siyah köle ile birlikte yaklaşık 17.000 Cherokee evlerinden çıkarıldı. Gözyaşı Yolu'nun bir sonucu olarak ölen insanların sayısı çeşitli şekillerde tahmin edilmiştir. Yolculuğu bir grupla birlikte yapan Amerikalı doktor ve misyoner Elizur Butler 4.000 kişinin öldüğünü tahmin etmiştir.

David Stannard ve Barbara Mann gibi tarihçiler, ordunun Çerokilerin yürüyüş rotasını Vicksburg gibi bilinen kolera salgını bölgelerinden geçecek şekilde kasıtlı olarak değiştirdiğini belirtmişlerdir. Stannard, 1830'da Başkan Andrew Jackson tarafından imzalanan Kızılderili Tehcir Yasası'nı takiben yurtlarından zorla çıkarılmaları sırasında, toplam nüfusun yaklaşık yarısı olan 8.000 Çeroki'nin öldüğünü tahmin etmektedir.

#### Amerikan Kızılderili Savaşları

Ana madde: Kızılderili Savaşları
ABD Ordusunun 150 Lakota'yı öldürdüğü ve Amerikan Kızılderili Savaşlarının sonunu getiren 1890 Wounded Knee Katliamından kalan donmuş cesetler için kazılan bir toplu mezar
Amerikan Kızılderili Savaşları sırasında Amerikan Ordusu Yerli halklara yönelik bazen soykırım olarak da değerlendirilen bir dizi katliam ve zorla yer değiştirme eylemi gerçekleştirmiştir. [*kaynak belirtilmeli*] 1864 Sand Creek Katliamı, kendi döneminde infial yaratmış olsa da, bir soykırım olarak kabul edilmiştir. Albay John Chivington, Colorado Bölgesi milislerinden oluşan 700 kişilik bir kuvvetin başında, yaklaşık üçte ikisi kadın, çocuk ve bebeklerden oluşan 70-163 barışçıl Şayenler ve Arapaholar'ı katletti. Chivington ve adamları, insan fetüsleri ve erkek ve kadın cinsel organları da dahil olmak üzere kafa derilerini ve diğer vücut parçalarını ganimet olarak aldılar. Chivington eylemlerini savunurken şunları söyledi,

> Kızılderililere sempati duyan her adama lanet olsun! ... Kızılderilileri öldürmeye geldim ve Kızılderilileri öldürmek için Tanrı'nın cenneti altında her türlü aracı kullanmanın doğru ve onurlu olduğuna inanıyorum. ... Büyük küçük herkesi öldürün ve kafa derilerini yüzün; bitler bit yapar.
> 
> — - Albay John Milton Chivington, ABD Ordusu

#### Amerika Birleşik Devletleri'nin Kaliforniya'yı satın alması

Ana maddeler: Kaliforniya Soykırımı ve Yuki Soykırımı
Ayrıca bakınız: Kuzey Amerika'nın batı kıyısının tarihi, Kaliforniya Kızılderilileri ve Kaliforniya'da zorla çalıştırma
ABD'nin Kaliforniya'yı sömürgeleştirmesi 1845 yılında Meksika-Amerika Savaşı ile ciddi bir şekilde başladı. 1848 Guadalupe Hidalgo Antlaşması ile Amerika Birleşik Devletleri'ne 525.000 mil karelik yeni bölge üzerinde hak elde edip ele geçirdi. Altına Hücum katliamına ek olarak, sömürgeciler tarafından bölgedeki Amerikan yerlilerine karşı devlet destekli çok sayıda katliam yapıldı ve birkaç etnik grubun tamamının yok olmasına neden oldu.

Mendocino Savaşı ve onu izleyen Round Valley Savaşı olarak adlandırılan bu tür bir çatışma dizisinde, Yuki halkının tamamı yok olmanın eşiğine getirildi. Daha önce 3.500 kişilik bir nüfusa sahip olan Yuki kabilesinden geriye 100'den az kişi kalmıştı. Russell Thornton'a göre, Kaliforniya'nın Kolomb öncesi nüfusuna ilişkin tahminler 300.000 kadar yüksek olabilir.

1849 yılına gelindiğinde, bir dizi salgın hastalık nedeniyle bu sayı 150.000'e düşmüştü. Ancak 1849'dan 1890'a kadar Kaliforniya'nın yerli nüfusu, esas olarak öldürmeler nedeniyle 20.000'in altına düşmüştü. 1849-1870 yılları arasında en az 4.500 Kaliforniya yerlisi öldürülürken, çok daha fazlası hastalık ve açlık nedeniyle hayatını kaybetti. 10.000 Kızılderili de kaçırıldı ve köle olarak satıldı. Kaliforniya valisi Gavin Newsom, Haziran 2019'da Kızılderili halklarının temsilcileri önünde yaptığı bir konuşmada soykırım için özür diledi. Newsom, "İşte bu bir soykırımdı. Bunu tarif etmenin başka yolu yok. Ve tarih kitaplarında bu şekilde anlatılması gerekiyor." dedi.

Kaliforniya'da çıkarılan bir yasa, işsiz herhangi bir Kızılderilinin serseri ilan edilmesini ve ardından hizmetlerinin dört aya kadar açık artırmayla satılmasını yasal hale getiriyordu. Yasa ayrıca beyazların Kızılderili çocukları on sekiz yaşına kadar kendileri için çalışmaya zorlamalarına da izin veriyordu, ancak bunun için önce yasada "arkadaş" olarak adlandırılan birinden izin almaları gerekiyordu. Beyazlar yetişkin Kızılderilileri dağlarda avlıyor, çocuklarını kaçırıyor ve onları 50 dolar gibi düşük bir fiyata çırak olarak satıyordu. Kızılderililer, 'hiçbir Kızılderili, Siyah ya da Melez kişinin bir beyazın lehine ya da aleyhine delil sunamayacağını' belirten bir başka Kaliforniya yasası nedeniyle mahkemede şikayetçi olamıyordu. Bir çağdaş şöyle yazmıştır: "Madenciler bazen Kızılderililere karşı en acımasız davranışlardan suçludurlar... insanlığı ağlatacak ve insanları ırklarını inkâr ettirecek öyle olaylar gözümün önüne geldi ki..."Marysville ve Honey Lake kasabaları Kızılderili kafa derisi yüzenlere ödül veriyordu. Shasta City, Belediye Binasına getirilen her Kızılderili kafası için 5 dolar teklif etti; Kaliforniya Eyalet Hazinesi yerel yönetimlerin çoğuna masraflarını geri ödedi.

#### Samar boyunca yürüyüş

Ana maddeler: Filipin-Amerikan Savaşı, Balangiga Muharebesi ve ABD Kuvvetlerinin Samar Yürüyüşü
Filipin-Amerikan Savaşı sırasında, 28 Eylül 1901'de Filipin kuvvetleri Balangiga Muharebesi'nde bir ABD bölüğünü bozguna uğrattı ve neredeyse yok etti. Buna karşılık olarak ABD kuvvetleri Aralık 1901'den Şubat 1902'ye kadar süren ABD Kuvvetlerinin Samar Yürüyüşü sırasında yaygın zulüm ve katliamlar gerçekleştirdi. Çoğu kaynağa göre ABD kuvvetleri 2,000 ila 2,500 arasında Filipinli sivili öldürdü ve köylerin yakılmasını da içeren kapsamlı bir yakıp yıkma politikası uyguladı. Bazı Filipinli tarihçiler bu cinayetleri soykırım olarak nitelendirmiştir. ABD'li Tuğgeneral Jacob H. Smith askerlerine, silah taşıma yeteneğine sahip çocuklar da dahil olmak üzere "on yaşından büyük herkesi öldürmeleri" ve esir almamaları talimatını verdi. Ancak 315 ABD Deniz Piyadesinden oluşan bir taburun komutanı olan Binbaşı Littleton Waller bu emre uymayı reddetmiştir. Bazı Filipinli tarihçiler sefer sırasında öldürülenlerin sayısını 5.000 olarak tahmin ederken, diğer tahminler 50.000'e kadar çıkmaktadır, ancak daha yüksek tahminler o zamandan beri itibar görmemektedir ve artık bunların yazım hataları ve belgelerin yanlış okunmasından kaynaklandığı bilinmektedir.

#### ABD kuvvetlerinin Moro Katliamları

Ana maddeler: Moro İsyanı (1899-1913) ve Moro Krateri Katliamı
ABD kuvvetleri sadece Filipinlerde Filipin yerel halkına değil, müslüman yerel halk Morolar üzerinde de sistematik katliamlar uygulamıştır.Moro isyanı sırasında 1906'da Moro Krateri Katliamı denen olayda silahsız ABD kuvvetlerinin şiddetinden kaçan 1000 kadar Tausug ABD kuvvetlerince katledilmiştir. Mark Twain burada yapılan katliam için şöyle der: "*Nasıl bir muharebeydi?* *Bir muharebe ile benzerliği yoktur.. . Dört günlük işimizi bu aciz insanları katlederek temizledik ve tamamladık*." ABD kuvvetleri Sulu Sultanlığı, Maguindanao Sultanlığı, Lanao Sultanlığını ele geçirirken bölgedeki halka şiddet uygulamaktan ve katliamdan,imzalanan anlaşmaları ihlalden çekinmemiştir.

### Brezilya

Ana madde: Brezilya'da Yerli halklara yönelik soykırım
1900 ve 1957 yılları arasında 80'den fazla yerli kabile yok olmuştur. Bu dönemde, bir milyondan fazla nüfusun %80'i kültürsüzleştirme yani kültürel soykırım yoluyla azaltılmış[*daha geniş açıklama gerekli*] veya hastalık veya cinayet yoluyla öldürülmüştür. Modern çağda Jivarolar, Yanomamiler ve diğer kabilelerin devam eden yok edilmesiyle soykırımın gerçekleştiği de iddia edilmiştir.

### Danimarka Grönlandı

Ana maddeler: Grönland İnuitleri, Amerika'nın Danimarka kolonizasyonu ve 1953 Eskimo Tehciri
Danimarka, Vikingler sonrası 1721 yılından itibaren Grönland'a yerleşmeye başladı ve zaman içinde egemenlik alanını genişletip bütün adayı sömürgesi haline getirdi. Bölgedeki inuitleri başlangıçta pek bir sey yapmıyor gibi gözükse de kültürel soykırım uygulamaktan çekinmemiştir.20.yüzyıl da da yerliler aleyhine faaliyetlerine devam etmiştir. 1951'de yaşları 5 ile 9 arasından değişen inuit çocukları  "Grönland için rol model olacak küçük, aydın Danimarkalılar" yetiştirmek amaçlı ailelerinden alınıp bir sosyal deneye malzeme edilmişler bu çocuklara Danimarka dilinde eğitim verilip, Danimarka'da çeşitli ailelerin yanında,kimsesizler yurtlarına zorla gönderilmişler ve kendi aileleri ile görüştürülmemişlerdir.Çocuklardan bir kısmı bakımsızlık vs.nedenlerden ölmüştür. Olay 2010'da Eksperimentet adlı drama filmine konu olmuştur. Bunun yanında Danimarka-ABD ile 1953 yılında vardığı anlaşma ile Grönland Thule'de Abd'nin üs kurması kararlaştırılmış bölgedeki İnüitler zorla sürgün edilmiştir, göç ettirilenler ekonomik ve sosyal zorlukla mücadele etmek zorunda kalmıştır. Bu yönde tazminat kararı ve Cenevre'de ILO tarafından hazırlanan ve Danimarka'nın imzası olan Uluslararası Yerli Halklar Anlaşmasının 14. ve 16.3. paragrafları gereğince, Thule bölgesi yerlilerinin Thule'ye dönüşü Danimarka hükûmeti tarafından sağlanması gerekmesine rağmen bu sağlanmamıştır. Bunun yanında Danimarka 1960 ve 1970li yıllarda çoğalmalarını önlemek bağlamında pek çok çocuk yaştaki inüit kadınına istemedikleri halde hileyle gizlice veya zorla, gebelik önleyici rahim içi aletler (spiral) takmış, kısırlaştırmaya çalışmıştır.İnuit nüfusunun artışını bu sayede engellemiştir. Bu durum yıllar sonra ortaya çıkmıştır.

Afrika'nın yerli halkları (1948 öncesi)
---------------------------------------

Ana madde: Tarihteki soykırımlar (I. Dünya Savaşı öncesi)
### Afrika'da Fransız Sömürgesi

#### Cezayir

Ana madde: Cezayir'in Pasifikasyonu
Cezayir'in Fransızlar tarafından işgali sırasında ve hemen sonrasında, 1830 ile 1871 yılları arasında Cezayir'de bir dizi demografik felaket yaşandı. Demografik kriz çok şiddetli olduğu için, Cezayir Genel Hükümeti'nin istatistik ofisinde demografik ve tıbbi istatistikler başkanı olan Dr. René Ricoux, Cezayir "yerlilerinin bir bütün olarak" basit bir şekilde ortadan kalacağını öngörmüştü. Cezayir'deki demografik değişim üç aşamaya ayrılabilir: fetih döneminde neredeyse sürekli bir düşüş, 1861'de tahmini 2.7 milyondan 1871'de 2.1 milyona en ağır düşüşüne kadar ve nihayet kademeli bir artışa geçerek 1890'da üç milyon nüfus seviyesine ulaştı. Bunun nedenleri bir dizi kıtlık, hastalık ve göçten tarihçilerin [*kim?*] soykırım eylemi olduğunu savunduğu Fransız ordusunun Cezayir'i pasifize ederken kullandığı şiddet yöntemlerine ve yakıp yıkma politikasına kadar uzanmaktadır.

### Belçika

#### Kongo Bağımsız Devleti

Ana madde: Belçika sömürgeciliği altında Kongo katliamları
Belçika Kralı Leopold II döneminde Kongo Bağımsız Devleti'ndeki nüfus kaybının yüzde altmış olduğu ve 15 milyon kadar insanın öldürüldüğü tahmin edilmektedir. Kongo Bağımsız Devleti özellikle uyku hastalığı ve çiçek salgınlarından çok etkilendi.

### Alman Güney Batı Afrikası'ndaki Soykırım

Ana maddeler: Herero ve Nama Soykırımı ve Maji Maji İsyanı
Alman sömürge imparatorluğu'nun yerli Afrika halkına yönelik zulmü, kıtadaki en eski Alman yerleşimlerine kadar uzanmaktadır. Alman sömürge yetkilileri Alman Güneybatı Afrikası'nda (AGBA) bir soykırım gerçekleştirmiş ve hayatta kalanları toplama kamplarına hapsetmiştir. Ayrıca, 1885-1918 yılları arasında Togo, Alman Doğu Afrikası (ADA) ve Kamerun'daki yerli nüfusun, yakıp yıkma taktikleri nedeniyle açlıktan ölme ve işgücü olarak kullanılmak üzere zorla yer değiştirme de dahil olmak üzere çeşitli insan hakları ihlallerine maruz kaldığı bildirilmiştir.

Alman İmparatorluğu'nun AGBA'da Hererolara karşı gerçekleştirdiği eylem, Howard Ball tarafından 20. yüzyılın ilk soykırımı olarak kabul edilmektedir. Hereroların, Namaların ve Damaraların sömürge hükümetine karşı ayaklanmaya başlamasının ardından, 1904 yılında İmparator II. Wilhelm tarafından AGBA'daki Alman kuvvetlerinin başına atanan General Lothar von Trotha, Alman kuvvetlerine onları ölecekleri çöle sürme emrini verdi.  Almanya 2004 yılında soykırım için özür diledi. 

Dominik J. Schaller'e göre, 1905-1907 yılları arasında ADA'daki Tanzanya'da Maji Maji İsyanı'nı bastırmak için yürütülen askeri harekâtın bir soykırım eylemi olmadığını, zira ordunun yüz binlerce Afrikalının ölümünü amaçlamadığını savunan kişilerin [*kim?*] iddialarını ele almıştır. Schaller'e göre, Vali Gustav Adolf von Götzen'in o dönemde yaptığı açıklama  kendisini soykırım suçlamasından aklamamış, aksine Alman yönetiminin yakıp yıkma taktiğinin kıtlıkla sonuçlanacağını bildiğinin kanıtı olmuştur.  200.000 Afrikalının kıtlıktan öldüğü, bazı bölgelerin tamamen ve kalıcı olarak insan yaşamından yoksun bırakıldığı tahmin edilmektedir.

Asya'nın yerli halkları (1948 öncesi)
-------------------------------------

### Çarlık Rusyası'nın Sibirya'yı fethi

Ana madde: Rusya'nın Sibirya'yı fethi
Sibirya'da *yasak* toplayan Kozaklar (Slav kazaklar)
Rusların Sibirya'yı fethine, yerlileri vahşice ezen Rus Kazaklarının sömürgeleştirmeye karşı yerli halkın direnişi nedeniyle katliamlar eşlik etti. 1645'te Vasilii Poyarkov ve 1650'de Yerofei Khabarov gibi kişilerin elinde, Daur gibi bazı halklar Ruslar tarafından soykırım sayılacak kadar katledildi. Kamçatka'daki daha önce 20.000 güçlü nüfustan yarım yüzyıllık Kozak katliamına maruz kaldıktan sonra yalnızca 8.000'i hayatta kaldı.

1640'larda Yakutlar, Rusların Lena Nehri yakınlarındaki topraklarına ilerlemesi sırasında katliamlara maruz kaldılar. 1690'larda Kamçatka'da Koryaklar, Kamçadallar ve Çukçiler de Ruslar tarafından katliamlara maruz kalan halklardır. Ruslar yerlilerden istenilen miktarda kürk haracı (yasak) alamayınca, Kozak olan Yakutsk Valisi Piotr Golovin, yerlileri asmak için et kancaları kullandı. Lena havzasında, 40 yıl içinde Yakut nüfusunun %70'i öldürüldü ve yerlileri Yasak'ı ödemeye zorlamak için kadın ve çocuklara tecavüz ve kölelik uygulandı.

Kamçatka'da Ruslar, 1706, 1731 ve 1741'de kendi yönetimlerine karşı Itelmen ayaklanmalarını vahşice ezdiler. İtelmen'ler ilk ayaklanmada taş silahlarla donanmış ve hazırlıksızlardı, ancak ikinci seferde barutlu silahlar kullandılar.Ruslar, 1745'ten 1756'ya kadar top ve yay donanımlı Koryakları zaferlerine kadar yok etmeye çalıştıklarında ve işi imha savaşına taşıdıklarından çok daha sert bir direnişle karşılaştılar. Rus Kazakları da 1729, 1730-1731 ve 1744-1747 yıllarında Çukçileri soykırım yoluyla yok etmeye çalışırken şiddetli bir direnişle karşılaşmış ve pes etmek zorunda kalmışlardır.

Çukçiler 1729'da Rusları yendikten sonra bu sefer Rus komutan Binbaşı Dmitri Pavlutski onlara karşı savaş açtı. Çukçi kadınları ve çocukları 1730-1731 yıllarında toplu olarak katledildi ve köleleştirildi. Rus Çariçesi Yelizaveta, 1742 yılında Çukçileri ve Koryakları kendi topraklarından tamamen sürmek ve kültürlerini savaş yoluyla silmek için soykırıma uğratılmalarını emretti. Emri, yerlilerin "tamamen yok edilmesiydi" ve Pavlutskiy 1744'ten 1747'ye kadar savaşı yönetti. Çukçiler Pavlutski'yi öldürüp başını keserek harekâtı sona erdirmiş ve Rus ordusunu pes etmeye zorlamışlardır.

Ruslar da 1744 ve 1753-1754 yıllarında Koryaklara savaş açmış ve onları katletmiştir. Ruslar onları Hıristiyanlığa geçmeye zorladıktan sonra, farklı yerli halklar (Koryaklar, Çukçiler, İtelmenler ve Yukagirler) 1740'larda bu defa Rusları, topraklarından sürmek için birleştiler ve 1746'da Nizhnekamchatsk kalesine yapılan saldırıyla sonuç aldılar.

Günümüzde Kamçatka demografik ve kültürel açıdan Avrupalı bir bölgedir. Yerli Kamçatkalılar nüfusun yalnızca %2,5'ini oluşturmaktadır ve bu da 150.000 olan önceki sayıdan yaklaşık 10.000 kişiye tekabül etmektedir. Kazaklar tarafından gerçekleştirilen soykırım ve yerel vahşi yaşamı tahrip eden kürk ticareti, yerli nüfusun büyük bir kısmını yok etmiştir. Ayrıca Kazaklar, kürk için çok sayıda hayvanı katlederek yerel vahşi yaşamı da tahrip etmiştir. On sekizinci ve on dokuzuncu yüzyıllar arasında Kamçadalların %90'ı ve Vogulların yarısı öldürülmüştür. Yerli nüfusun hızlı bir şekilde soykırıma uğraması, tüm etnik grupların tamamen yok olmasına yol açmıştır. 1882 yılı itibarıyla Nikolai Iadrintsev tarafından isimlendirilebilen yaklaşık 12 grup yok edilmiştir.

Aleut adalarında, Aleutlar Rus yönetiminin ilk 20 yılında Ruslar tarafından soykırıma ve köleliğe maruz bırakılmış, Aleut kadınları ve çocukları Ruslar tarafından esir alınmış ve Aleut erkekleri katledilmiştir.

Sibirya'nın Rus kolonizasyonu ve Yerli halklara yapılan muamele, Amerika'nın Yerli halkları üzerinde olduğu gibi Yerli Sibiryalılar üzerinde de benzer olumsuz etkileri olan Amerika'nın Avrupa kolonizasyonu ile karşılaştırılmıştır. Bu ortak noktalardan biri de Yerli halkların topraklarına el konulmasıdır.

### Çarlık Rusyası Çerkes Soykırımı

Ana madde: Çerkes Soykırımı
Çerkes soykırımı,19.yy ama özellikle 1864-1870 yılları arasında Rus İmparatorluğu tarafından gerçekleştirilen 800.000 ila 1.500.000 Çerkesin sistematik toplu katliamı, etnik temizliği, zorunlu göçü ve sürgünüydü.

### Japon İmparatorluğu

#### Hokkaido'nun Kolonizasyonu

Ana maddeler: Şakuşeyn İsyanı ve Menaşi–Kunaşir İsyanı
Aynular Japonya'da, özellikle de Hokkaido'da yaşayan yerli bir halktır. Japan Today 2009 yılında yayınladığı bir haberde şunlardan bahsetmiştir:*"Birçok Aynu, Yamatolar (Wajin) (etkin baskın japon halk grubu) için köle gibi çalışmaya zorlanmış, bu da ailelerin parçalanmasına ve çiçek, kızamık, kolera ve tüberkülozun topluluklarına girmesine neden olmuştur. 1869'da yeni Meiji hükümeti Ezo'nun adını Hokkaido olarak değiştirdi ve tek taraflı olarak Japonya'ya dahil etti. Aynu dilini yasakladı, Aynu topraklarını ellerinden aldı ve somon balıkçılığını ve geyik avcılığını yasakladı."*

Roy Thomas şöyle yazmıştır: "Yerli halklara kötü muamele tüm sömürgeci güçler için ortaktır ve en kötüsü soykırıma yol açar. Ancak Japonya'nın yerli halkı Ainu, Japonlar onları ayrı bir azınlık halkı olarak resmen kabul etmeyi reddettiği için özellikle acımasız bir aldatmacanın nesnesi olmuştur."

Aynular, hem Japonya'nın hem de Rusya'nın işgal ettiği Kuril adalarının ve Sahalin'in güney yarısının yerlileri olduklarını vurgulamışlardır. 2004 yılında Rusya'nın Kamçatka Krayı bölgesinde yaşayan küçük Aynu topluluğu Vladimir Putin'e bir mektup yazarak Güney Kuril adalarının Japonya'ya verilmesi yönündeki herhangi bir hareketi yeniden gözden geçirmesi çağrısında bulunmuştur. Mektupta Japonları, Çarlık Ruslarını ve Sovyetleri Aynulara karşı işlenen cinayet ve asimilasyon gibi suçlardan sorumlu tutmuşlar ve Rusya Cumhurbaşkanı Putin'den Japonların Aynu halkına karşı işlediği soykırımı tanımasını talep etmişler, ancak Vladimir Putin bu talebi geri çevirmiştir.

#### Okinawa'nın Sömürgeleştirilmesi

Okinawalılar, Japonya'nın batısında yer alan ve aslen Ryukyu Adaları olarak bilinen adaların yerli halkıdır. İskeletleri 32.000 yıl öncesine dayanan Okinawa veya Ryukyu halkı, adalarda Ryukyu Krallığı olarak bilinen kendi krallığını da içeren uzun bir geçmişe sahiptir. Krallık, Çin ve Japonya ile 1500'lerin sonlarında başlayan ve 1860'lara kadar süren ticari ilişkiler kurmuştur.

1590'larda Japonya, Ryukyu Krallığını ele geçirmek için tüfeklerle donanmış 3.000 samuraydan oluşan bir grup göndererek Ryukyu Krallığına tabi olmak için ilk girişimini yaptı. Süresiz ele geçirme başarılamadı; ancak Ryukyu Krallığı Japonya'nın vekil kolonisi haline geldi. Sonuç olarak, ticareti sürdürmek için Çin'e kendi bağımsızlıklarını göstererek Japonlara saygı gösterdi.

1879'da Ryukyu halkının küçük bir isyanının bastırılmasının ardından Japon hükümeti (Ryukyu halkı Japonya ile tüm bağlarını koparmak için Çin'den yardım talep etmişti) Ryukyu'yu resmen Japonya'nın bir eyaleti olarak adlandırarak ve krallığı Okinawa olarak yeniden markalaştırarak cezalandırdı. Aynu'lar gibi Ryukyu'lar da kendi dillerini konuştukları için cezalandırıldılar, Japon mitleri ve efsaneleriyle özdeşleşmeye (kendi efsanelerini terk etmeye), Japon isimlerini benimsemeye ve dinlerini Japon İmparatoru etrafında yeniden yönlendirmeye zorlandılar. Anavatanlarının adı da Okinawa olarak değiştirildi. Japonya sömürgeciliğini, yerlilerin İkinci Dünya Savaşı'nın sonuna kadar Japonya tarihinde önemli bir rol oynamadığı Okinawa adalarına resmen genişletmişti.

Amerika savaşı Japonya'ya getirdiğinde ilk etkilenen bölge Okinawa Adaları olmuştur. Asker olmaya zorlanan Okinawa vatandaşlarına Amerikalıların esir almayacağı söylenmiştir. Uyarılara ek olarak, Okinawalılara hane başına bir el bombası verildi, Amerikalıların adanın kontrolünü ele geçirmesi durumunda kullanılması için saklandı ve hane halkından bir kişinin herkesi toplayıp toplu intihar için pimi çekmesi emredildi. Okinawalılara bunun herhangi bir işgali takip edecek "kaçınılmaz" işkenceden kaçınmak için olduğu söylendi. Buna ek olarak, Japon ordusu o anda orduda görev yapmayan yerlileri (kadınlar ve çocuklar dahil) evlerinden attı ve onları plajlar ve mağaralar gibi açık, korumasız alanlara zorladı. Buralar Amerikalıların adaya vardıkları ilk yerler oldu. Sonuç olarak, asker ve sivil 120,000'den fazla Okinawalı (nüfusun dörtte biri ile üçte biri arasında) öldü. Amerikalılar adayı ele geçirdi ve savaş kısa sürede sona erdi. Amerika Asya'daki ana üssünü Okinawa'dan kurdu ve Japon İmparatoru da bunu onaylayarak Amerikalıların çoğunu Japonya anakarasından çıkarmak için Okinawa'yı 25-50 yıllığına Amerika'ya verdi. Sonunda Amerikalılar 74 yıl boyunca Okinawa'da kaldılar ve adadan ayrılma belirtisi göstermediler. İşgal sırasında Okinawa yerlileri en iyi tarım arazilerini Amerikalılara vermek zorunda kaldılar ve bu arazileri bugüne kadar ellerinde tuttular.

Okinawa'da Amerikan askerlerinin kalış süresinin dolmasına ilişkin sorunlar henüz çözülmüş değil. Okinawa'nın Japonya'ya geri verilmesine rağmen Amerikan üssü hala varlığını sürdürmektedir. Okinawalıların konuyu gündeme getirmesine rağmen Japon hükümeti henüz harekete geçmemiştir. Ancak Japon hükümetinin harekete geçmeyi reddettiği tek sorun bu değildir. Okinawalılar, orijinal dillerinin Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO) tarafından tehlike altında veya ciddi tehlike altında olarak tanınmasının yanı sıra, 2008 yılında Birleşmiş Milletler (BM) komitesi tarafından Yerli halk olarak kabul edildi. BM, Okinawa'daki okullarda Okinawa tarihi ve dilinin zorunlu olarak öğretilmesini teşvik etmiştir, ancak şimdiye kadar hiçbir şey yapılmamıştır. Okinawalılar hala Aynularınkine benzer bir kültürel mücadele içindedir. Japon-Okinawalı olmalarına izin verilmemektedir, Japonca ulusal veya yasal olarak kabul edilen tek terimdir.

### Vietnamlıların Çampa'yı fethi

Ana maddeler: Nam tiến ve Çampa-Vietnam Savaşı (1471)
Çampalı ve Vietnamlıların uzun bir çatışma geçmişi vardı ve birçok savaş ekonomik tükenme nedeniyle sona erdi. Savaşların düşmanlarının ekonomilerini sadece tekrar savaşmak için yeniden inşa etmeleri yaygındı. 1471'de Çampa, Vietnam işgalinden önce bir dizi iç savaşla özellikle zayıflamıştı. Vietnamlılar Çampa'yı fethetti ve güneye yürüyüş sırasında Champa ile defalarca savaştıktan sonra topraklarına Vietnamlı göçmenleri yerleştirdi, 1471'de Çampa'nın işgali'nde Champa'yı yakıp yıktı ve nihayet 1832'de İmparator Minh Mang yönetiminde fethi tamamladı. 100.000 Çampa askerinin Vietnam garnizonunu kuşatması Vietnam'ın öfkelenmesine ve Çampa'ya saldırı emri vermesine yol açtı. 30.000 Çampalı esir alındı ve 40.000'den fazlası öldürüldü.

### Çing hanedanı

#### Çungar soykırımı

Ana madde: Çungar soykırımı
Oroi-Jalatu Katliamı, 1756. Mançu generali Zhao Hui gece vakti Çungarlara saldırdı, büyük bir katliam gerçekleştirdi.
Bazı araştırmacılar Çungar Hanlığı'nın Çing tarafından fethi sırasında (1755-1757) Çungar soykırımı sırasında Çungar (Batı Moğol) nüfusunun yaklaşık %80'inin (600.000 veya daha fazla) savaş ve hastalık kombinasyonuyla yok edildiğini tahmin etmektedir. Orada, Mançu Sekiz Sancak ve Kalka Moğolları, Çungar Oyrat Moğolları'nı yok etti. Mark Levene, son zamanlarda soykırım üzerine araştırmalar yapan bir tarihçi, Çungarların yok edilmesinin "tartışmasız on sekizinci yüzyıl soykırımının en mükemmeli" olduğunu belirtmiştir.

Turfan ve Hami vahalarındaki Zungar karşıtı Uygur isyancılar, vasal olarak Çing yönetimine boyun eğmiş ve Çungar yönetimini devirmek için Çing'den yardım talep etmişlerdi. Emin Hoca gibi Uygur liderlere Qing soyluluğu içinde unvanlar verildi ve bu Uygurlar Çungar karşıtı sefer sırasında Çing askeri güçlerinin tedarik edilmesine yardımcı oldular. Çing, Cungarlara karşı yürüttüğü seferde Hoca Emin'i kullanmış ve onu Tarım Havzası'ndaki Müslümanlara Çing'in sadece Oyratları (Çungarları) öldürmeyi amaçladığını ve Müslümanları rahat bırakacaklarını bildirmek için aracı olarak kullanmıştır, ve ayrıca onları Oyratları (Çungarlar) öldürmeye ve Çing'in yanında yer almaya ikna etmekti, zira Çing, Müslümanların Tsewang Araptan'ın ellerinde Çungar yönetimi altında yaşadıkları eski deneyimden duydukları kızgınlığı fark etmişti.

### Osmanlı İmparatorluğu'na Yönelik Soykırım İddiaları

Ana maddeler: Ermeni Kırımı, Süryani Soykırımı ve Rum Kırımı

Avrupa'nın yerli halkları (1948 öncesi)
---------------------------------------

### İsveç, Finlandiya ve Norveç'in Samiler üzerindeki soykırımı

Samiler yani diğer adıyla "Laponlar" İskandinav yarımadasının yerel halklarındandır. Yüzyıllar boyunca Sámi ve İskandinavlar arasında nispeten az temas olmuştur; Sámi'ler esas olarak kuzey Fennoskandiya'nın iç kesimlerinde (Laponya) yaşarken, İskandinavlar güney İskandinavya'da yaşamış ve yavaş yavaş Norveç kıyılarını kolonileştirmişlerdir. Bununla birilkte 18. ve özellikle 19. yüzyıldan itibaren hem Norveç hem İsveç hükümetleri kuzeyde daha agresif bir şekilde egemenlik kurmaya başlamış ve 19. yüzyıldan itibaren zorla asimilasyonu ve hristiyanlaştırmayı amaçlayan İskandinavlaştırma politikalarıyla Sámileri hedef almışlardır.

Zorunlu İskandinavlaştırma politikaları döneminden önce Norveç ve İsveç makamları Sámi'leri büyük ölçüde görmezden gelmiş ve yaşam tarzlarına fazla müdahale etmemiştir. Norveçliler 19. yüzyıldan önce ihracata dayalı bir balıkçılık endüstrisiyle uğraşmak için kuzeye doğru hareket ederek günümüz Troms ve Finnmark kıyılarını yavaş yavaş kolonileştirirken, ren geyiği çobanı Sámi'lerin yaşadığı sert ve tarıma elverişsiz iç bölgelere çok az ilgi göstermişlerdir. Güneyle yaptıkları ticarete büyük ölçüde bağımlı olan kıyıdaki Norveçlilerin aksine, iç kesimlerdeki Sámiler topraktan geçiniyordu. 19. yüzyıldan itibaren Norveçli ve İsveçli yetkililer Sámileri "uygarlaştırılması" gereken "geri kalmış" ve "ilkel" bir halk olarak görmeye başlamış, İskandinav dillerini krallıkların tek geçerli dili olarak dayatmış ve başta okullar olmak üzere pek çok ortamda Sami dili ve kültürünü etkin bir şekilde yasaklamıştır.
Özellikle Norveç bu yönde 19.yy da en çok baskı dayatan ülke oldu. İsveç ve Finlandiya taraflarında yetkililer daha az militan gözüksede Lars Levi Laestadius adlı Hristiyan Sami kökenli bir vaiz hristiyanlığı Samiler arasında yaysa da; Sami dili okullarda yasaktı ve kuzeydeki güçlü ekonomik gelişme Samilerin kültürel ve ekonomik statüsünün zayıflamasına yol açtı. Öte yandan ren geyiği yetiştiricisi Samilerin İsveçli çocuklarla bir aynı okullarda okumaları da engellenmiş yine Samiler ile İsveçlilerin kanlarının karışmasını engelleyici düzenlemelere gidilmiştir. 1827'de alınan bir kararla Norbotten'daki Samilerin miras hakları elinden alındı. 1886 ve 1898 tarihli ren geyiği otlatma yasalarının kabul edilmesiyle birlikte Sami etnik kökeni mesleğe göre tanımlanmış ve yasal olarak kurumsallaşmıştır ancak bu yasalar Samilerin ren geyiği yetiştiriciliği yönündeki ekonomik ayrıcalıklarının kaybetmesine de zemin hazırlamıştır.

1900-1950 arası ise baskılar inanılmaz boyutlara ulaştı.Samilerin geçim ve yaşam kaynağı Ren geyiklerinin İsveçlilerce kaçak avlanmasına İsvec hükümeti göz yummuştur. Öte yandan İsveç'te ren geyiği otlatma politikasıyla ren geyiği olmayan Samiler resmi statülerini kaybetmekle kalmamış, 1901 tarihli İsim Yasası birçok Samiyi soyadlarını İsveççe olanlarla değiştirmeye zorlamıştır. Dahası, kadınlar ve çocuklar nüfus sayımında kocalarının uyruğunu alırken, Sami ile evlenen kadınların ve çocuklarının yerli kimliği, çok seviyeli ırksal sınıflandırmayı desteklemek için öjenik kan fraksiyonları kullanılarak hesaplandı. Etnik köken ayrımının bir sonucu olarak resmi Sami sayısı 20,000 ren geyiği sahibine düşürülmüştür, ancak ülkede bunun üç katı kadar Sami yaşıyor olabilir. Norveçte ise Finnmark'ta tarım için devlet arazisi satın almak ya da kiralamak isteyen herkes Norveç dilini bildiğini kanıtlamak ve Norveççe bir isimle kayıt yaptırmak zorundaydı. Bu durum kısmen 1920'lerde Sami halkının yerinden edilmesine neden olmuş, bu da yerel Sami grupları arasındaki uçurumu arttırmış (bugün hala mevcut olan bir durum) ve bazen iç Sami etnik çatışması niteliği taşımıştır. Zorla yerinden edilmenin bir başka örneği de 1919 ve 1920 yılları arasında Norveç ve İsveç'te yaşanmıştır. Bu konu, Sámi yazar Elin Anna Labba'ca haberleştirilip 2023 yılında *The Rocks Will Echo Our Sorrow: The Forced Displacement of the Northern Sámi*. adıyla İngilizceye çevrilmiştir. 1913'ten 1920'ye kadar İsveç ırk ayrımcılığı siyasi hareketi, yaşayan insanlardan ve mezarlardan araştırma materyali toplayan ırk temelli bir biyoloji enstitüsü kurdu. Tarih boyunca İsveçli yerleşimciler, toprak ve su hakları, vergi muafiyetleri ve askeri muafiyetler gibi teşviklerle kuzey bölgelerine taşınmaya teşvik edildi, bu da Sami bölgelerindeki popülasyonu bozmak içindi. Dahası İsveç başta olmak üzere Norveç ve Finlandiya'da mezarları bile izinsiz açılıp kafatasları dahi ırksal incelemeye konu edilen Samiler İskandinav ırkının kanını bozan ve İskandinavya'da akıl hastalığının nedeni olan genleri taşıyan hatta alkolizmin sorumlusu aşağılık bir ırk olarak görülmüştür. Öte yandan öjenik teoriler İsveçte 1934 ve 1941 kısırlaştırma yasalarının çıkarılmasına neden olmuştur, 1970e kadar yaklaşık 63.000 kadar içerinde Samilerinde olduğu pek çok kadın İsveç'te akıl hastalığı vs. gerekçelerle kısırlaştırmıştır. Bunların ne kadarının Sami olduğu bilinmemektedir, zira biolojik kayıtlar ırksal bir ayrım yapılmadan kayıt altına alınmıştır. Norveç parlamentosu, en iyi ve en kullanışlı arazilerin Norveçli yerleşimcilere tahsis edilmesi için "yerli kanun arazisi" yasa tasarısını kabul etti. Bir diğer etken de Alman ordusunun 1944-45 yıllarında kuzey Finlandiya ve kuzey Norveç'te ağır savaş yıkımı ile sonuçlanan ve mevcut tüm evleri ya da "kota "ları ve Sami kültürünün görünür izlerini yok eden yakıp yakma stratejisiydi. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra baskı hafiflemiş olsa da, 1970'lerde Sámi halkının inşa etmesine izin verilen evlerin büyüklüğünü sınırlayan yasa gibi miraslar yakın zamana kadar varlığını sürdürmüştür.

1977 sonrası ise Samiler yönünden olumlu gelişmeler yaşanmaya başlamıştır. 1977'te İsveçte etnik azınlık olarak tanınmıştır. 1982 yılında Samerättsutredningen (Sami Hakları Soruşturması) adı verilen resmi bir soruşturma başlatıldı. Soruşturma 1989 yılında tamamlandı ve önerilerden biri de İsveç'te halk tarafından seçilen bir Sami kurumu kurulmasıydı. O dönemde Finlandiya'da 1973'ten beri bir Sami kurumu vardı ve Norveç de 1989'da Sami Parlamentosunu açmıştı. İsveç'teki Sami Parlamentosu ise 1993 yılında açılmıştır. 2021 yılında ise İsveçte bu yönde Hakikat ve uzlaşma komisyonu gündeme geldi. Finlandiya'da ise Sanna Marin bu yönde bir reform programı yapmak istese de istediği başarıya ulaşamadı. Bununla birlikte 19.yy başından başlayarak yaptığı zorla kültürel asimilasyon nedeniyle Fin kökenli etnik azınlık olan Tornedalyalılar ile ilgili İsveç'te bir Hakikat ve Uzlaşma Komisyonu kurulup bu yönde komisyondan özür dileme, reform tavsiye kararı çıksa da yerel halk Samiler için bu ülkede böyle bir özür dileme kararı ve Hakikat komisyonu kurulması hali hala tam olarak gerçekleştirilebilmiş değildir. Yine kendi bölgelerinde doğal yaşamı tehdit eden ve ekonomik olarak yaşam ve geçim kaynakları ren geyiği yetiştirmelerine engel çıkaran rüzgar ve hidro elektrik santral projeleri nedeniyle Sami halkının İsveç ve Norveçle sorunları halen devam etmektedir.

### Yunanistan'a Yönelik Soykırım İddiaları

Ana maddeler: Tripoliçe Katliamı, Yunan Bağımsızlık Savaşı sırasında katliamlar, Türk Kurtuluş Savaşı sırasında katliamlar § Yunanların Türk katliamları ve Çam Arnavutlarının sürgün edilmesi

Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği
--------------------------------------

### Holodomor

Ana madde: Holodomor
Kıtlık kurbanları. Kharkov bölgesi, 1933. Fotoğraf Kardinal Theodor Innicir'in koleksiyonundan (Viyana Piskoposluk Arşivi). Fotoğraf A. Wienerberger tarafından çekilmiştir.
Holodomor ("açlıktan ölüm") olarak da adlandırılan Ukrayna soykırımı, Sovyetler Birliği'nin çevresel faktörlerle birlikte etnik Ukrayna nüfusuna karşı kasten neden olduğu bir kıtlıktı. Holodomor terimi, dış yardımın reddedilmesi, gıdaya el konulması ve nüfusun hareketinin kısıtlanması gibi kıtlığın kasıtlı yönlerini vurgulamaktadır.

Ölü sayısına ilişkin tahminler değişiklik göstermektedir. Daha yüksek tahminler, kıtlık nedeniyle ölen etnik Ukraynalıların sayısını 12 milyona kadar çıkarmaktadır, diğerleri ise bu sayıyı 3.3 ve 7,5 milyon ölü olarak tahmin etmektedir. 2006 yılından bu yana Holodomor, Ukrayna ve diğer 15 ülke tarafından Sovyet hükümeti tarafından Ukrayna halkına karşı gerçekleştirilen bir soykırım olarak kabul edilmektedir.

### Nüfus transferleri

Ana madde: Sovyetler Birliği'nde sürgünler
Nüfus transferi, 1930'lar ve 1950'ler arasında insanların kitlesel olarak sürgün edilmesiydi (*bkz: Kazakistan'da 1932-1933 yıllarında yaşanan kıtlık*). Sürgünler şu şekilde sınıflandırılabilir: "işçilerin düşmanı" olarak görülen insanların sürgün edilmesi, tüm ulusların sürgün edilmesi, işgücü transferi ve etnik olarak "temizlenmiş" bölgeleri doldurmak için zıt yönlerde organize göçler. Çoğu durumda, bu göçlerin varış noktaları uzak ve seyrek nüfuslu bölgeler olmuştur. Zorunlu iç göçlerin tamamının en az 6 milyon insanı etkilediği tahmin edilmektedir. Bu toplamın 1,0 milyon köylü ve etnik azınlık 1932-1939 yılları arasında sınır dışı edilirken, yaklaşık 3,5 milyon etnik azınlık 1940-1952 yılları arasında yeniden yerleştirilmiştir.

#### Mercimek Operasyonu

Ana madde: Çeçen-İnguş Sürgünü
Bu operasyon Sovyetler tarafından Vaynah nüfusunun (Çeçenistan ve İnguşetya) Kuzey Kafkasya'dan Orta Asya'ya sürülmesiydi. Sürgün 650.000'den fazla insanı kapsadı ve Çeçen-İnguşetya Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin tamamen ortadan kalkmasına neden oldu. Toplama, nakil ve sürgünün ilk yıllarında on binlerce Çeçen ve İnguş öldü ya da öldürüldü. 2004 yılında Avrupa Parlamentosu bu zorunlu sürgünü bir soykırım eylemi olarak sınıflandırdı.

#### Priboi Operasyonu

Ana madde: Mart Sürgünü
Priboi Operasyonu, 25-28 Mart 1949 tarihlerinde Sovyetler tarafından Baltık ülkelerinde gerçekleştirilen toplu sürgünün kod adıydı. "Halk düşmanı" olarak nitelendirilen yaklaşık 90,000 Estonyalı, Letonyalı ve Litvanyalı Sovyetler Birliği'nin elverişsiz bölgelerine sürülmüştür. Sürgünlerin sonucu olarak, Sibirya'daki sürgünün ilk yıllarında, Sovyet makamlarının ihmal ya da öngörüsüzlük nedeniyle yeterli giysi ya da barınma sağlayamaması nedeniyle, sürgün edilenlerin ölüm oranı toplamın yüzde 15'ine ulaştı. Bazıları bu operasyonu soykırım olarak değerlendirmektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi operasyonun insanlığa karşı suç teşkil ettiğine hükmetmiştir.

Britanya İmparatorluğu (1945 öncesi)
------------------------------------

Belfast'taki "İrlanda'nın Holokostu" duvar resmi.
İrlanda'da The Great Famine döneminde İngiliz hükümetinin politikası tartışmalı olmaya devam etmektedir.
Ana madde: Britanya İmparatorluğu
Amerika Birleşik Devletleri, Avustralya, Yeni Zelanda ve Kanada gibi yerlerde yerleşimci sömürgeciliği İngilizler tarafından yürütülmüştür. Yerleşim için cazip görülen yabancı topraklar ""kimsenin olmayan toprak" olarak ilan edildi. Yerli halk bu nedenle İngilizlerin gözünde herhangi bir egemenlik veya mülkiyet hakkından mahrum bırakıldı. Bu durum, İngiliz yerleşimcilerin yaşadığı koloniler oluşturmak için işgali ve yerli toprakların şiddet yoluyla ele geçirilmesini haklı çıkardı. Bu tür bir kolonileşme genellikle savaş, yeni ortaya çıkan hastalıklar, kolonicilerin katliamları ve zorla asimilasyon girişimleri nedeniyle Yerli nüfusta büyük bir azalmaya neden oldu. Britanya ve Avrupa'dan gelen yerleşimcilerin sayısı hızla arttı ve tamamen yeni toplumlar yarattılar. Yerli nüfus kendi ülkelerinde ezilen bir azınlık haline geldi. Avustralya sınır savaşları ve Amerikan Kızılderili Savaşları'nda olduğu gibi, kolonilerin Yerli topraklarına kademeli olarak şiddetle yayılması yüzyıllarca sürebilirdi.

Fetihten sonra esas olarak bulaşıcı hastalıkların ortaya çıkmasıyla yaygın bir nüfus düşüşü yaşanmıştır. Avustralya Aborjinlerinin sayısı İngiliz kolonizasyonundan sonra %84 oranında azalmıştır. Yeni Zelanda'daki Maori nüfusu en yüksek noktasından %57'lik bir düşüş yaşamıştır. Kanada'da, Britanya Kolumbiyası'ndaki İlk Milletler nüfusu %75 oranında azalmıştır. Hayatta kalan Yerli gruplar, yeni sömürge toplumları tarafından ırk temelli ciddi ayrımcılığa maruz kalmaya devam etmiştir. Aborijin çocuklar, Çalınmış Nesiller, Avustralya hükümeti tarafından el konulmuş ve 20. yüzyılın büyük bir kısmında zorla asimilasyon ve çocuk istismarına maruz bırakılmıştır. Aborjin Avustralyalılara ancak 1962 yılında bazı eyaletlerde oy kullanma hakkı tanınmıştır.

Benzer şekilde, Kanada hükümeti, İlk Millet çocuklarının hapsedildiği ve istismar edildiği yatılı okullardaki rolü de dahil olmak üzere, İlk Uluslara yönelik tarihsel "ırksal ve kültürel üstünlük tutumları" ve "baskıları" için özür dilemiştir. Kanada, işlerin göçmenler tarafından çalınması ve Büyük Buhran'ın kışkırttığı yoksulluk yaşamları korkusu sırasında Alberta'daki Yerli halkları tarihsel olarak zorunlu kısırlaştırması nedeniyle soykırımla suçlanmıştır.

Nüfusun büyük ölçüde azalmasının bir soykırım örneği olarak kabul edilip edilemeyeceği tartışmalı bir konu olmuş ve akademisyenler sürecin bir bütün olarak mı yoksa belirli dönemler ve yerel süreçlerin mi yasal tanım kapsamında değerlendirileceğini tartışmışlardır. "Soykırım" teriminin yaratıcısı Raphael Lemkin, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Amerikan Yerlileri'nin İngiliz ve daha sonra İngiliz sömürgeciler tarafından sömürgeci bir şekilde değiştirilmesini soykırımın tarihsel örneklerinden biri olarak değerlendirmiştir. Tarihçi Niall Ferguson, Tazmanya'daki vakaya şu şekilde değinmiştir: "Britanya İmparatorluğu tarihindeki tüm bölümlerin en şok edici olanlarından birinde, Van Diemen's Land'deki Aborjinler avlandı, hapsedildi ve nihayetinde yok edildi: şimdi aşırı kullanılan 'soykırım' terimini gerçekten hak eden bir olay. ", ve İrlanda ve Kuzey Amerika'dan İngilizler tarafından etnik temizliğe maruz kalan bölgeler olarak bahsetmektedir. Tazmanya soykırımında yerel halkın tamamı ve dahası pek çok hayvan türü katledilmiş,soyları tüketilmiştir. Soykırım Araştırmaları Dergisi'nde (Journal of Genocide Research) Patrick Wolfe'a göre, İngilizlerin "yerli halkları sınırda katletmesi" bir soykırım teşkil etmektedir.

İrlanda'nın Cromwell tarafından fethi (1649-1653)'ne eşlik eden çok sayıda katliam ve yaygın açlık, bunun bir soykırım olarak adlandırılmasına yol açmıştır; yüz binlerce İrlandalı sivil ölmüş ve yaklaşık 50.000 İrlandalı, senetli kölelikle satılmıştır. Bir yazarın ifadesiyle, "Nüfusun yüzde 40'ından fazlasının kaybedilmesi, ırksal ve dini nefrete dayalı bilinçli bir yok etme planını akla getirebilir ki bu da başka koşullarda ve zamanlarda haklı olarak soykırım olarak adlandırılırdı. Cromwell'in İrlanda'daki ölümcül seferi, İrlandalı Katoliklere karşı kendisinin de açıkça ifade ettiği patolojik (karakter temelli) bir nefretten besleniyordu."

İrlanda Plantasyonları, yerli İrlandalıları adanın en iyi topraklarından sürme ve buralara sadık İngiliz Protestanları yerleştirme girişimleriydi; bunlar da soykırım olarak tanımlanmıştır. Büyük Kıtlık (1845-1850) da İngiliz politikasından sorumlu tutulmuş ve soykırım olarak adlandırılmıştır. Indian Country Today dijital platform gazetesinde yazan Christina Rose, İrlanda ve Amerikan yerlilerinin mülksüzleştirme ve soykırım deneyimleri arasında paralellikler kurmuş; Katie Kane ise Sand Creek Katliamını,Drogheda katliamı ile karşılaştırmıştır. R. Barry O'Brien 1641 İrlanda İsyanı'nı Kızılderili Savaşları ile karşılaştırmış ve şöyle yazmıştır: "Ardından gelen savaş... Amerika'daki ilk yerleşimcilerin yerli kabilelerle yürüttüğü savaşa benziyordu. Yerlilere hiçbir şekilde merhamet gösterilmiyor, hiçbir ihanet onursuzluk olarak görülmüyor, esirlere hiçbir kişisel işkence ve hakaretten kaçınılmıyordu. İrlandalıların katledilmesi kelimenin tam anlamıyla vahşi hayvanların katledilmesi olarak görülüyordu. Sadece erkekler değil, İngilizlerin eline düşen kadınlar ve çocuklar bile parçalanarak öldürülüyordu. Yıllar geçtikçe, tüm İrlanda'nın büyük bir bölümünde, insanların geçimini sağlayan her türlü araç yok edildi, teslim olan esirlere hiçbir şey verilmedi ve tüm nüfus ustaca ve istikrarlı bir şekilde açlıktan öldürüldü." Avrupa'nın Amerika'yı sömürgeleştirmesine benzer şekilde, Britanya İmparatorluğu'ndaki ölü sayısının 150 milyona kadar çıktığı tahmin edilmektedir.

### Avustralya'nın Kolonizasyonu

Daha fazla bilgi: Avustralya soykırım tartışması, Çalınmış Nesiller § Soykırım tartışması, Avustralya yerlilerine yönelik katliamların listesi, Avustralya sınır savaşları ve Tazmanya'nın İngiliz kolonizasyonu
Aborijin Tazmanyalıların sözde yokoluşu, Lemkin, çoğu karşılaştırmalı soykırım akademisyeni ve analizlerini daha önce yayınlanmış tarihlere dayandıran Robert Hughes, Ward Churchill, Leo Kuper ve Jared Diamond dahil olmak üzere birçok genel tarihçi tarafından klasik bir yakın soykırım vakası olarak kabul edilmektedir.

Raymond Evans'a göre, 1824 ile 1908 yılları arasında Queensland'deki beyaz yerleşimciler ve Yerli Atlı Polis, haşarat olarak görülen ve hatta bazen spor için avlanan 10.000'den fazla Aborijini öldürmüştür.

1788'de İngiltere'nin Avustralya'yı sömürgeleştirmesinin başlangıcı olan Birinci Filo gelmeden önce, Aborijin nüfusu tarihçiler tarafından yaklaşık 500.000 kişi olarak tahmin ediliyordu; 1900'e gelindiğinde bu sayı 50.000'in altına düşmüştü. Çoğu, sömürgeleştirmeye eşlik eden bulaşıcı hastalıklar nedeniyle ölürken, Avustralya sınır savaşları sırasında İngiliz yerleşimciler ve sömürge yetkilileri tarafından katliamlar, toplu zehirlemeler ve diğer eylemler yoluyla 20.000 kadar kişi öldürüldü.

Avustralyalı bir soykırım tarihçisi olan Ben Kiernan, 2007 yılında yazdığı *Blood and Soil: A World History of Genocide and Extermination from Sparta to Darfur* adlı kavram ve uygulama tarihinde, sömürgeleştirmenin ilk yüzyılındaki Avustralya kanıtlarını bir soykırım örneği olarak ele almaktadır. Avustralya'nın Aborijin ve Torres Boğazı Adalıları kökenli çocukları ailelerinden ayırma uygulaması soykırım olarak nitelendirilmiştir. "Çalınan nesiller"in kaderini inceleyen 1997 tarihli *Bringing Them Home* raporu, Aborijin çocukların ailelerinden zorla ayrılmasının bir soykırım eylemi teşkil ettiği sonucuna varmıştır. 1990'larda Queensland eyaleti de dahil olmak üzere bir dizi Avustralya devlet kurumu, Aborijin çocukların zorla ayrılmasına ilişkin politikaları nedeniyle özür dilemiştir. Avustralya devletine yöneltilen bir diğer suçlama da Aborijinlere verilen tıbbi hizmetlerin, Depo Provera ve tüp ligasyonu (tüp bağlama) kullanımı da dahil olmak üzere, Aborijin kadınlara bilgileri veya rızaları olmaksızın doğum kontrol tedavisi uygulamak için kullanılmasıdır. Hem zorla evlat edinme hem de zorla doğum kontrolü BM soykırım sözleşmesi hükümleri kapsamına girecektir. Aralarında tarihçiler Geoffrey Blainey ve Keith Windschuttle ile siyaset bilimci Kenneth Minogue'un da bulunduğu bazı Avustralyalı akademisyenler, Avustralya Aborijin politikasının soykırıma yönelik olduğu görüşünü reddetmektedir.

### İngiliz Hindistan'ında Kıtlıklar

Ayrıca bakınız: İngiliz yönetimi sırasında Hindistan'daki büyük kıtlıkların zaman çizelgesi ve Hindistan'daki katliamların listesi
Geç Viktorya Dönemi Holokostları: El Niño Kıtlıkları ve Üçüncü Dünyanın Oluşumu, Mike Davis tarafından yazılan ve politik ekonomi ile küresel iklim modelleri, özellikle de El Niño-Güney Salınımı (ENSO) arasındaki bağlantı hakkında bir kitaptır. Davis, ENSO dönemlerini farklı zaman dilimlerinde ve ülkeler arasında karşılaştırarak sömürgeciliğin ve kapitalizmin etkilerini ve özellikle kıtlıkla olan ilişkisini araştırmaktadır. Davis'e göre "Milyonlarca insan 'modern dünya sisteminin' dışında değil, tam da bu sistemin ekonomik ve siyasi yapılarına zorla dahil edilme sürecinde öldü. Liberal Kapitalizmin altın çağında öldüler; gerçekten de birçoğu Smith, Bentham ve Mill'in kutsal ilkelerinin teolojik uygulamasıyla öldürüldü."

1876-78 Büyük Kıtlığı'nın Kurbanları
Davis, İngiliz Raj'ı döneminde Hindistan'da yaşanan kıtlıkları "sömürgeci soykırım" olarak nitelendirmektedir. Aralarında Niall Ferguson'un da bulunduğu bazı akademisyenler bu yargıya itiraz ederken, Adam Jones'un da aralarında bulunduğu diğerleri bu yargıyı onaylamıştır.

Kongo ve Putumayo'da Kauçuk Patlaması
-------------------------------------

Ayrıca bakınız: Kongo Bağımsız Devleti'ndeki zulümler ve Putumayo soykırımı
Peru'nun Putumayo bölgesindeki kauçuk patlaması sırasında köleleştirilen Amazon yerlileri
1879'dan 1912'ye kadar Dünya bir kauçuk patlaması yaşadı. Kauçuk fiyatları hızla yükseldi ve Güney Amerika ve Orta Afrika'daki yağmur ormanı bölgelerinden kauçuk çıkarmak giderek daha karlı hale geldi. Kauçuk çıkarımı emek yoğun bir işti ve büyük bir işgücüne duyulan ihtiyaç Brezilya, Peru, Ekvador ve Kolombiya ile Kongo'daki yerli nüfus üzerinde önemli bir olumsuz etki yarattı. Plantasyonların sahipleri ya da kauçuk baronları zengindi, ancak kauçuk toplayanlar çok az kazanıyordu, çünkü karlı olmak için büyük miktarda kauçuk gerekiyordu. Kauçuk baronları tüm oradaki yerli halkı topluyor ve onları ağaçlardan kauçuk çıkarmaya zorluyordu. Kölelik ve ağır insan hakları ihlalleri yaygındı ve bazı bölgelerde yerli nüfusunun %90'ı yok edildi. Bir plantasyon 50.000 yerli ile başlamıştı ve cinayetler ortaya çıktığında sadece 8.000 kişi hayatta kalmıştı. Bu kauçuk plantasyonları, Güneydoğu Asya'daki kauçuk plantasyonlarının daha etkili hale gelmesiyle gerileyen Brezilya kauçuk pazarının bir parçasıydı.

1910-1911 yılları arasında İngiliz konsolosu olarak Peru'nun Putumayo bölgesini gezen İrlandalı Roger Casement, yerli Kızılderililere yönelik kötü muamele, kölelik, cinayet ve işkence için dipçik kullanımını belgelemiştir: "Şu anda Peru Amazon Şirketi'nde çalışan pek çok kişiye isnat edilen suçlar, cinayet, tecavüz ve sürekli kırbaçlama dahil olmak üzere en iğrenç türdendir."

Günümüzdeki Örnekleri
---------------------

Yerli kabilelerin soykırımı modern dünyada halen devam eden bir olgudur; Brezilya'da Jivaroların, Yanomamilerin ve diğer kabilelerin nüfusunun azaltılması soykırım olarak tanımlanmıştır. Afganistan, Bangladeş, Pakistan, Sri Lanka, Myanmar  ve Hindistan'da azınlık topluluklarına karşı çok sayıda ayaklanma vakası belgelenmiştir. Paraguay ayrıca, davası Amerikalılar Arası İnsan Hakları Komisyonu'na taşınan Achelere karşı bir soykırım yürütmekle suçlanmıştır. Komisyon, soykırımın devlet tarafından işlenmediğine dair geçici bir karar vermiş ancak "Paraguay topraklarının uzak bölgelerinde özel kişiler tarafından gerçekleştirilebilecek olası suiistimaller" konusundaki endişelerini dile getirmiştir. Irak'taki Yezidi soykırımı büyük endişe kaynağı olmaya devam etmektedir.

### Assam, Hindistan

Ana madde: Nellie katliamı
Assam'ın Bengalce konuşan azınlığı 1983 yılında Assam'ın yerli halkı tarafından hedef alınmış ve sadece o yıl 2000 ila 10.000 kişinin ölümüne yol açmıştır. Daha büyük Assam Hareketinin ve bölgede Bengalce konuşan insanlara karşı uzun süredir devam eden nefretin bir parçası olan bu cinayetler, doğası gereği soykırım olarak nitelendirilmiştir. Assam halkı Bengalce konuşan insanların göçmen olduğunu iddia etse de, iddiayı destekleyecek herhangi bir kanıt bulunamamıştır. Bölgede Bengalce konuşan insanlara yönelik ayrımcılık günümüze kadar devam etmektedir. Matia (Goalpara) Gözaltı Merkezi, Assam'da Bengalce konuştuğu iddia edilen göçmenleri yakalamak ve gözaltına almak için 2018 yılında kurulmuştur. O zamandan beri bölgede Bengalce konuşanlara yönelik büyük baskılar başlamıştır. Assam'da Bengalce konuşan 4 milyondan fazla kişi vatandaşlıktan çıkarılmakla tehdit edildi.

### Bangladeş

Ayrıca bakınız: Chittagong Tepesi Toprakları Çatışması
Uluslararası Af Örgütü ve Reference Services Review'a göre, Chittagong Tepesi Topraklarında yaşayan yerli Chakma halkının 1970'ler ile 1990'lar arasında soykırıma varan şiddete maruz kaldığı iddia edilmektedir. Nüfusları, 1975 yılında bir askeri darbenin ardından ülkenin kontrolünü ele geçiren ve 1975-1981 yılları arasında hüküm süren diktatör Tümgeneral Ziyaur Rahman tarafından başlatılan askeri yönetimden bu yana azalmaktaydı. Daha sonra, 1982'den 1990'a kadar hüküm süren halefi Korgeneral HM Erşad onun halefi oldu. Buna karşılık, 
M.N. Larma (1983'te öldürüldü) liderliğindeki Yerli Chakma isyancıları 1977'de bölgede bir isyan başlattı. Bangladeş hükümeti bölgeye yüz binlerce Bengalli yerleştirmişti ve bu Bengalliler şu anda bölge nüfusunun çoğunluğunu oluşturmaktadır. 11 Eylül 1996'da Yerli isyancıların 28 ila 30 Bengalli oduncuyu kaçırıp öldürdüğü bildirildi. Ülkede demokrasi yeniden tesis edildikten sonra, 1996 yılında Bangladeş Avami Birliği'nden yeni seçilen Ulusun Babası Şeyh Muciburrahman'ın kızı başbakan Şeyh Hasina Vecid, ve Yerli isyancıların temsilcileriyle yeni görüşmeler başladı. 2 Aralık 1997'de Hükümet ve Yerli halk arasında bir Chittagong Tepesi Toprakları Barış Anlaşması imzalanarak 20 yıldır süren isyan ve bölgedeki tüm düşmanlıklar sona erdi.

### Brezilya

Ana maddeler: Brezilya'da insan hakları ve Brezilya'da yerli halkların soykırımı
Belem'deki Vale do Javari'den yerel halktan protestocular
1950'lerin sonlarından 1968'e kadar Brezilya devleti, Yerli halklarını, topluluklarını entegre etmek, pasifize etmek ve kültürleştirmek için şiddetli girişimlere maruz bıraktı. 1967 yılında savcı Jader de Figueiredo Correia, Figueiredo Raporu'nu dönemin diktatörlüğüne sundu. Yedi bin sayfadan oluşan rapor 2013 yılına kadar yayınlanmadı. Rapor, Brezilya'nın yerli halklarına karşı işlenen toplu katliam, işkence, bakteriyolojik ve kimyasal savaş, rapor edilen kölelik ve cinsel istismar gibi soykırım suçlarını belgelemektedir. Yeniden keşfedilen belgeler, 1947-1988 yılları arasında meydana gelen insan hakları ihlallerini soruşturmakla görevlendirilen Ulusal Hakikat Komisyonu tarafından incelenmektedir. Figueiredo Raporuna göre, Yerli Koruma Servisi'nin (IPS)'nın adının aksine Yerli halkı köleleştirdiğini, çocuklara işkence yaptığını ve topraklarını çaldığını ortaya koyuyor. Hakikat Komisyonu, Maranhão'daki kabilelerin tamamının ortadan kaldırıldığını ve Mato Grosso'da 30 Cinturão Largo yerlilerine yapılan bir saldırıdan sadece iki kişinin kurtulduğunu değerlendirmektedir. Raporda ayrıca toprak sahiplerinin ve IPS üyelerinin izole köylere girdiği ve kasıtlı olarak çiçek hastalığı bulaştırdığı belirtilmektedir. Raporda suçlanan 134 kişiden bugüne kadar devlet tek bir kişiyi bile yargılamamıştır, zira diktatörlüğün sonunda çıkarılan Af Yasası o dönemde meydana gelen ihlallerin yargılanmasına izin vermemektedir. Raporda toplu katliam, tecavüz ve işkence vakaları da detaylandırılırken Figueiredo, IPS'nin eylemlerinin Yerli halkları yok olma tehlikesiyle karşı karşıya bıraktığını belirtti. Raporun yayınlanmasının ardından devlet IPS'yi lağvetti. Kızıl Haç, IPS'nin değiştirilmesinden sonra etnik temizlik yapıldığına dair başka iddiaların ortaya atılması üzerine bir soruşturma başlattı.

### Çin

#### Tibet

Ana madde: Tibet'te insan hakları
Ayrıca bakınız: Çin emperyalizmi, Tibet tarihi (1950'den günümüze), Tibet'in Sinikleştirilmesi, Tibet bağımsızlık hareketi ve Tibet'in egemenliği tartışması
5 Haziran 1959 tarihinde, Hindistan Yüksek Mahkemesi Kıdemli Avukatı Shri Purshottam Trikamdas, Uluslararası Hukukçular Komisyonu'na (bir STKdır) Tibet hakkında bir rapor sunmuştur:

> 
> "*Yukarıda belirtilen olgulardan aşağıdaki sonuçlar çıkarılabilir: ... (e) Bu Komite tarafından ve diğer kaynaklardan elde edilen tüm bu kanıtları incelemek ve uygun önlemleri almak ve özellikle Soykırım suçunun - zaten güçlü bir karine var - oluşup oluşmadığını belirlemek ve bu durumda, bu eylemlerin bastırılması ve uygun telafi için 1948 Soykırım Sözleşmesi ve Birleşmiş Milletler Şartı tarafından öngörülen eylemleri harekete geçirmek;*"
> 
> 

Birleşik Krallık Tibet Derneği'ne göre, "Toplamda bir milyondan fazla Tibetli, yani nüfusun beşte biri, Kültür Devrimi'nin sonuna kadar Çin işgalinin bir sonucu olarak ölmüştür."

#### Sincan

Ana maddeler: Çin Komünist Partisi'nin din karşıtı kampanyaları, Doğu Türkistan bağımsızlık hareketi, Çin'de din özgürlüğü, Sincan Uygur Özerk Bölgesi tarihi, Çin'de insan hakları §  Uygurlar, Sincan'ın Çin Halk Cumhuriyeti'ne dahil edilmesi, Çin'de İslam §  Çin Halk Cumhuriyeti, Çin'de İslamofobi, Çin'de ırkçılık, Çin'de ayrılma, Uygur soykırımı, Sincan çatışması ve Sincan toplama kampları
Çin hükümeti, Çin Halk Cumhuriyeti'nin Sincan Uygur Özerk Bölgesi (XUAR) içinde ve çevresinde yerli Uygur halkına ve diğer etnik ve dini azınlıklara karşı sıklıkla soykırım olarak nitelendirilen bir dizi insan hakları ihlali gerçekleştirmekle suçlanmaktadır. 2014 yılından bu yana, Çin hükümeti, Çin Komünist Partisi (ÇKP) genel sekreteri Xi Jinping'in yönetimi sırasında Çin Komünist Partisi'nin (ÇKP) yönetimi altında, Dünya Savaşı ve Holokost'tan bu yana etnik ve dini azınlıkların en büyük ölçekli gözaltısı haline gelen bir milyondan fazla Müslümanın (çoğu Uygur) herhangi bir yasal süreç olmaksızın gizli toplama kamplarında hapsedilmesine yol açan politikalar izlemiştir. Politikayı eleştirenler bunu zorla asimilasyon olarak tanımlamış ve ayrıca etnosit veya kültürel soykırım olarak adlandırmışlardır ve bazı hükümetler, aktivistler, bağımsız STK'lar, insan hakları uzmanları, akademisyenler, hükümet yetkilileri, bağımsız araştırmacılar ve Sürgündeki Doğu Türkistan Hükümeti bunu bir soykırım olarak adlandırmıştır.  Eleştirmenler özellikle Uygurların devlet destekli toplama kamplarında toplanmasına, Uygur dini uygulamalarının bastırılmasına, ağır kötü muameleye, siyasi endoktrinasyona, and extensive evidence ve zorla kısırlaştırma, zorla doğum kontrolü, ve kürtaj dahil olmak üzere insan hakları ihlallerine ilişkin kapsamlı kanıtlara dikkat çekmiştir. Çinli yetkililer Sincan'daki doğum oranlarının 2018'de neredeyse üçte bir oranında düştüğünü belirten raporları doğrulamış, ancak zorla kısırlaştırma ve soykırım raporlarını reddetmiştir.

#### İç Moğolistan

Ayrıca bakınız: İç Moğolistan olayı ve İç Moğolistan Halk Partisi
1966 yılında Mao Zedong, Moğol Ulanhu liderliğindeki İç Moğol Halk Partisi'ni (IMPP) "anavatan Çin'i bölmeyi amaçlayan siyasi bir hareket" olarak suçladı. Bu suçlama Moğol elitini ortadan kaldırmak ve Moğol soykırımını başlatmak için kullanıldı. Kültür Devrimi sırasında Moğol kayıplarının sayısı 16.222 (Çin hükümeti) ile 50.000 (bağımsız araştırma) arasında tahmin edilmektedir. İç Moğolistan Komünist Parti Komitesi Ofisi 1989 yılında hapsedilen Moğolların toplam sayısının 480.000 olduğunu belirten istatistikler yayınlamıştır. Yurtdışında yapılan bağımsız araştırmalar yaklaşık yarım milyon tutuklunun ve 100.000 ölümün olduğunu tahmin etmektedir. Gecikmeli ölümler (hapse girdikten sonra eve dönen) de dahil edildiğinde 300.000 kayıp olduğu tahmin edilmektedir. Kültür devrimi Moğollara işkence, aşağılama ve soykırıma neden olan köylüler arasında kökleşti. ÇKP'nin Çin propaganda ekipleri dışarıdan İç Moğolistan'a geldi ve 1970'lerde büyük zulümler gerçekleştirdi. ÇKP ayrıca Moğollara kürtajı dayattı.

### Kolombiya

Kolombiya'da uzun süredir devam eden çatışmalarda Awálar, Wayuular, Pijaolar ve Paezler gibi çeşitli yerel halk; sağcı paramiliterler, solcu gerillalar ve Kolombiya ordusu tarafından yoğun şiddete maruz kalmıştır. Uyuşturucu kartelleri, uluslararası kaynak çıkarma şirketleri ve ordu da Yerli grupları kendi bölgelerinden çıkmaya zorlamak için şiddet kullanmıştır.Kolombiya Ulusal Yerli Örgütü şiddetin soykırım niteliğinde olduğunu savunurken, diğerleri uluslararası hukukun gerektirdiği şekilde bir "soykırım kastı" olup olmadığını sorgulamaktadır.

### Demokratik Kongo Cumhuriyeti

Ana madde: Effacer le Tableau
Demokratik Kongo Cumhuriyeti'nde yerli Mbutiler (Bambutiler), Leseler ve Iturilere yönelik soykırım şiddetinin on yıllardır yaygın olduğu bildirilmektedir. Kongo İç Savaşı (1998-2003) sırasında Pigmeler, onları insan altı olarak gören çatışmanın her iki tarafı tarafından avlanmış ve yenmiştir. Mbuti Pigmelerinin temsilcisi Sinafasi Makelo, BM Güvenlik Konseyi'nden yamyamlığın insanlığa karşı bir suç ve soykırım eylemi olarak tanınmasını istemiştir. Uluslararası Azınlık Hakları Grubu tarafından hazırlanan bir rapora göre, toplu katliamlar, yamyamlık ve tecavüze dair kanıtlar bulunmaktadır. Bu olayları bir imha kampanyası olarak nitelendiren rapor, şiddetin çoğunu Bambutilerin sahip olduğu özel güçlerle ilgili inançlara bağlamıştır. Ituri bölgesinde isyancı güçler "Effacer le Tableau" (geçmişi temizlemek/tahtayı temizlemek) kod adlı bir operasyon yürütmüştür. Tanıklara göre operasyonun amacı ormanı bambutili pigmelerden temizlemekti.

### Doğu Timor

Ana madde: Doğu Timor soykırımı
Ayrıca bakınız: Doğu Timor Tarihi §  Endonezya istilası ve ilhakı ve Endonezya'nın Doğu Timor'u işgali
Endonezya, daha önce Portekiz sömürgesi olan Doğu Timor'u 1975 yılında işgal etti. İşgalin ardından Endonezya hükümeti bölgedeki etnik protestoları ve silahlı direnişi bastırmak amacıyla baskıcı askeri politikalar uyguladı. Endonezya'nın diğer bölgelerinden insanların bölgeye yerleşmesi teşvik edildi. 1975-1993 yılları arasında meydana gelen şiddet olaylarında 120.000 ila 200.000 kişi hayatını kaybetti. Baskı, 1991 yılında Dili'deki bir protestonun Endonezya güçleri tarafından dağıtılması ve 250'den fazla kişinin öldürülmesi ve yüzlercesinin de kaybolmasıyla uluslararası kamuoyunun dikkatini çekti. Santa Cruz katliamı olarak bilinen bu olay, uluslararası kamuoyunun dikkatini önemli ölçüde konuya çekmiştir (1996 Nobel Barış Ödülü'nün Katolik Piskopos Carlos Belo ve direniş lideri José Ramos-Horta'ya verilmesiyle birlikte bu olayın altı çizilmiştir).

Uluslararası tepkinin ardından Endonezya hükümeti, Doğu Timor'daki bağımsızlık yanlısı aktivistleri taciz etmeye ve öldürmeye devam eden bir dizi paramiliter grup örgütlemeye başladı. Aynı zamanda, Endonezya hükümeti bölgedeki nüfusun yeniden yerleştirilmesi çabalarını önemli ölçüde arttırdı ve Doğu Timorlu topluluklar tarafından kullanılan altyapı ve çevrenin tahribatını yoğunlaştırdı. Bu politikaya tepki olarak, 1999 yılında Doğu Timor'un bağımsızlığı için halk tarafından yapılan oylamayı izlemek üzere Doğu Timor'a uluslararası bir müdahale gücü konuşlandırıldı. Oylama büyük ölçüde bağımsızlık lehine sonuçlandı ve Endonezya güçleri geri çekildi, ancak paramiliter güçler birkaç yıl boyunca misilleme saldırıları düzenlemeye devam etti. Endonezya işgaline ilişkin bir BM Raporu, Endonezya hükümeti ve tüm çatışma tarafından onaylanan açlık, tahrip edici ve napalm kullanımı, işkence, tecavüz, cinsel kölelik, kayıplar, halka açık infazlar ve yargısız infazlar tespit etti. Sonuç olarak, Doğu Timor nüfusu 1975'teki orijinal büyüklüğünün üçte birine gerilemiştir.

### Guatemala

Ana madde: Guatemala soykırımı
Guatemala İç Savaşı (1960-1996) sırasında devlet güçleri Mayalara karşı şiddetli zulümler gerçekleştirdi. Hükümet onları komünist isyancılarla aynı safta görüyordu. Guatemala silahlı kuvvetleri soykırım olarak nitelendirilen üç politika yürüttü.

Birincisi, Maya erkek çocuklarının zorla askere alınması ve bazen kendi köylerine karşı katliamlara katılmaya zorlanmaları da dahil olmak üzere toplu katliamların da eşlik ettiği yakıp yıkma taktiğiydı. İkincisi, hayatta kalan ve ordudan kaçanları avlamak ve yok etmekti; üçüncüsü ise hayatta kalanların zorla "yeniden eğitim merkezlerine" yerleştirilmesi ve dağlara kaçanların sürekli takip edilmesiydi.

Silahlı kuvvetler kadın ve çocuklara soykırım amaçlı tecavüzü kasıtlı bir taktik olarak kullanmıştır. Çocuklar duvarlara vurularak ya da üzerlerine atılan yetişkin bir cesedin ağırlığıyla ezilecekleri toplu mezarlara canlı canlı atılarak öldürüldü. Guatemala İç Savaşı sırasında çoğu Mayalı olmak üzere tahminen 200.000 kişi kayboldu.

1996 yılında imzalanan barış anlaşmasının ardından, yaşanan vahşetin hukuki sorumluluğunun belirlenmesi ve kayıpların bulunup kimliklerinin tespit edilmesi için hukuki bir süreç başlatıldı. 2013 yılında eski devlet başkanı Efraín Ríos Montt soykırım ve insanlığa karşı suç işlemekten mahkum edildi. Kendisi 80 yıl hapis cezasına çarptırıldı. ancak Guatemala Anayasa Mahkemesi sadece on gün sonra mahkumiyet kararını bozdu.

### Irak'ta Yezidi ve Irak Türkmen soykırımları

Ana maddeler: Yezîdî Soykırımı ve Irak Türkmen Soykırımı
Ayrıca bakınız: İslam Devleti kontrolündeki topraklarda insan hakları
Yezidiler, Orta Doğu'da kendi tek tanrılı dinlerini uygulayan yerli bir azınlık grubudur. Irak'taki İslamcı aşırılık yanlıları tarafından (en son IŞİD tarafından, ancak diğer İslamcı gruplar da geçmişte Yezidilere karşı şiddet eylemleri gerçekleştirmiştir) sık sık damgalanmış ve şiddete hedef olmuşlardır; birçok araştırma, araştırmacıların Irak'taki Yezidi topluluğuna karşı toplu katliamlar ve tecavüz de dahil olmak üzere soykırım eylemleri gerçekleştirildiği sonucuna varmasına yol açmıştır.

Yezidilere yönelik şiddet eylemleri yüzyıllardır belgelenmekle birlikte, son zamanlarda Yezidilere yönelik şiddet eylemleri arasında 2007 Yezidi topluluklarının bombalanması ve Ağustos 2014 Sincar katliamı gibi ölümcül terör saldırıları yer almaktadır. Yezidi kadın ve kız çocukları, IŞİD'in Yezidilere yönelik soykırımının yaşandığı son olaylar sırasında IŞİD teröristleri tarafından sıklıkla seks kölesi olarak tutulmuş ve köle ticaretine maruz bırakılmıştır. Bu durum 500,000'den fazla Yezidinin Irak'tan zorla göç ettirilmesiyle sonuçlanmıştır. Sadece 2014 yılında 5000 Yezidi öldürüldü, ancak o yıldan çok daha önce Yezidilere karşı soykırım uygulanmaya başlanmıştı. Günümüzde de devam etmektedir. Şubat 2021'de IŞİD tarafından öldürülen 104 Yezidinin kalıntıları bulunmuş ve toprağa verilmiştir.

Bunun yanında İşid özellikle Şii kökenli Irak Türkmenleri başta olmak üzere Türkmenler üzerinde de katliam, öldürme, seks köleliği gibi yöntemlerle soykırım uygulamıştır.

### Endonezya

Ayrıca bakınız: Papua sorunu ve Endonezya'da insan hakları
Bağımsızlığından 1960'ların sonuna kadar Endonezya hükümeti, Hollanda'nın kontrolünde kalan Yeni Gine adasının batı yarısının kontrolünü ele geçirmeye çalıştı. Nihayet bölgenin uluslararası alanda tanınan kontrolünü sağladığında, Endonezya hükümeti ile Özgür Papua Hareketi arasında çeşitli çatışmalar meydana geldi. Endonezya hükümeti 1970'lerde örgütü bastırmayı amaçlayan ve 1980'lerin ortalarında yüksek seviyelere ulaşan bir dizi önlem almaya başladı.

Bunun sonucunda ortaya çıkan insan hakları ihlalleri arasında yargısız infazlar, işkence, kayıplar, tecavüz ve eyalet genelinde Yerli halka yönelik tacizler yer aldı. Yale Hukuk Fakültesi'ndeki "Allard K.Lowenstein Uluslararası İnsan Hakları Kliniği" tarafından hazırlanan 2004 tarihli bir rapor, hem kitlesel şiddeti hem de çoğunlukla Balili ve Javalı aileleri bölgeye yerleşmeye teşvik eden göç politikalarını "Endonezya hükümetinin 1948 Soykırım Suçunun Önlenmesi ve Cezalandırılması Sözleşmesi'ni ihlal ederek Batı Papualıları yok etmek amacıyla yasaklanmış eylemlerde bulunduğuna dair" güçlü kanıtlar olarak tanımlamıştır.

Bölgedeki Yerli halka yönelik soykırım, ABD dışındaki Yerli halkın ABD dışındaki çevresel yıkım nedeniyle çok uluslu bir şirkete karşı karar almak için dilekçe verdiği ilk davalardan biri olan ABD'deki Beanal v. Freeport davasındaki iddiaların kilit noktasıydı. Bir Yerli lider olan dilekçe sahibi, madencilik şirketi Freeport-McMoRan'ın "bir yerli halkın kültürünün kasıtlı, planlı ve yapmacık bir şekilde yok edilmesiyle sonuçlanan" çevresel yıkım yoluyla soykırım işlediğini iddia ederken, mahkeme soykırımın yalnızca bir Yerli halkın yok edilmesiyle ilgili olduğunu ve Yerli halkın kültürünün yok edilmesi için geçerli olmadığını tespit etti; ancak mahkeme dilekçe sahiplerine ek bir taleple başvurularını değiştirme fırsatını açık bıraktı.

### Myanmar/Burma

insanlar, çoğunlukla çocuklar, yere çömelmişArakan Eyaletinde yerinden edilmiş Rohingyalar (Arakanlar) 
Ana maddeler: Myanmar'da iç çatışma, Myanmar'da Müslümanlara zulüm, Arakan İsyanı ve Arakan soykırımı
Myanmar'da (Burma) Askeri Cunta ile isyancılar arasında uzun süredir devam eden iç savaş, bazıları isyancılarla müttefik olan yerli Karen halkına karşı yaygın zulümlere yol açmıştır. Bu zulümler soykırım olarak nitelendirilmiştir. Burmalı General Maung Hla, Karenlerin bir gün sadece "bir müzede" var olacağını belirtmiştir. Hükümet, Kuzey bölgesinde 50 tabur konuşlandırarak Karen köylerine sistematik olarak havan topu, makineli tüfek ateşi ve kara mayınlarıyla saldırmıştır. En az 446,000 Karen ordu tarafından evlerinden edilmiştir. Karenlerin ayrıca zorla çalıştırma, soykırıma varan tecavüz, çocuk işçiliği ve çocuk askerlerin askere alınmasına maruz kaldığı bildirilmektedir.

Öte yandan müslüman Rohingyalar (Arakanlılar) da zulme, toplu katliamlara, soykırıma varan toplu tecavüzlere ve zorla yerinden edilmeye maruz kalmıştır. Myanmar ordusu köylerini yakmış ve onları ülkeden kaçmaya zorlamıştır. Birçok soykırım kurbanının kalıntılarını içeren toplu mezarlar keşfedildi. 2017 yılına gelindiğinde 700,000'den fazla Rohingyalı Bangladeş'e kaçtı ve Bangladeş hükümeti onlara kucak açtığı için övüldü.

### Paraguay

Ana madde: Paraguay'da Yerli halklara yönelik soykırım
2002 yılında, ağırlıklı olarak Paraguay'ın Chaco bölgesinde yaşayan 17 Yerli kabilesinin sayısının 86,000 olduğu tahmin edilmektedir. General Alfredo Stroessner'in askeri diktatörlüğünün hüküm sürdüğü 1954-1989 yılları arasında Paraguay'ın yerli nüfusu, ülke tarihinin hiçbir döneminde olmadığı kadar toprak kaybına ve insan hakları ihlallerine maruz kaldı. 1970'in başlarında uluslararası gruplar devletin Aché soykırımında suç ortağı olduğunu iddia etmiş, adam kaçırma, çocuk satışı, ilaç ve gıda alıkoyma, kölelik ve işkence gibi suçlamalar yöneltmiştir.

1960'lar ve 1970'ler boyunca Aché halkının %85'i, kereste endüstrisi, madencilik, çiftçilik ve çiftlik sahiplerine yer açmak için genellikle machete ile kesilerek öldürülmüştür. Jérémie Gilbert'e göre Paraguay'daki durum, soykırımın gerçekleştiği iddiasını desteklemek üzere "özel kasıt" göstermek için gereken kanıtı sağlamanın zor olduğunu kanıtlamıştır. Kültürel grupları artık yok olmuş olarak görülen Aché'ler, topraklarının doğal kaynaklar için ulusötesi şirketler tarafından araştırılmasını teşvik eden devletin kalkınmasının kurbanı oldular. Gilbert, planlı ve gönüllü bir yıkım gerçekleşmiş olmasına rağmen, devlet tarafından Aché'yi yok etme niyetinin olmadığı, yaşananların kalkınmadan kaynaklandığı ve kasıtlı bir eylem olmadığı sonucuna varmıştır.

### Peru

Ana madde: Peru'da zorla kısırlaştırma
1996 ve 2000 yılları arasında, Başkan Alberto Fujimori'nin liderliğinde, Peru hükümeti yaklaşık 300.000 Perulu kadına zorla kısırlaştırma uyguladı. Devlet, bireylerin bilgilendirilmiş rızası olmaksızın tüp ligasyonu ve vazektomi yapmak için rüşvet, tehdit ve aldatıcı taktikler kullanarak özellikle kırsal, yoksul ve yerli nüfusu hedef almıştır.

### Sri Lanka

Ana madde: Sri Lanka İç Savaşı'nın son aşamalarında işlenen savaş suçları
1958'deki Tamil karşıtı pogrom ve Sri Lanka İç Savaşı sırasında Sri Lanka Tamillerine yönelik baskılar Birleşmiş Milletler tarafından soykırım niteliğinde olarak tanımlanmıştır. Sri Lankalı çeteler 1958'de binlerce Tamil insanını vahşice katletmiş ve yıllar içinde bir dizi soykırım başlatarak sonunda 1983'te bir iç savaşa yol açmıştır. 2009 yılında iç savaşın sona ermesinden bu yana Sri Lanka devleti, sivil hedefleri bombalayarak, ağır silahlar kullanarak, Sri Lanka Tamillerini kaçırıp öldürerek ve cinsel şiddet uygulayarak insan haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle küresel düzeyde pek çok eleştiriye maruz kalmıştır.

İnsan Hakları İzleme Örgütü, Aralık 2009'da Sri Lanka hükümetini uluslararası hukuk çerçevesinde soykırımla suçlayan ilk kuruluş olmuştur. Önde gelen Amerikalı uluslararası hukuk uzmanı Profesör Francis A. Boyle, BM Genel Sekreteri Ban Ki-Moon ile acil bir toplantı düzenleyerek, insanlığa karşı işlenen suçlar, Tamillere yönelik soykırım ve uluslararası toplumun Sri Lanka'daki Tamil sivillerin katledilmesini durdurmadaki başarısızlığına dair kanıtlar sunarak Tamil soykırımını durdurma çağrısında bulundu. Şubat 2020'de ABD Dışişleri Bakanlığı ve ABD Dışişleri Bakanı Mike Pompeo, Sri Lanka Ordusunun mevcut komutanı General Shavendra Silva'nın, komuta sorumluluğu yoluyla dahil olduğu Sri Lanka ordusunun 53. tümeni tarafından işlenen savaş suçları nedeniyle ABD'ye girişinin yasaklandığını açıkladı.

### Ruanda

Ana madde: Ruanda Soykırımı
Ruanda Soykırımı, Ruanda'da 1994 yılında bir Hutu olan devlet başkanı Juvénal Habyarimana'nın uçağı düşürülmüştür. Zaten ülkede çoğunluk durumdaki Hutular ve azınlık olan Tutsiler arasında var olan çatışma ve gerilimleri bu olay iyice arttırmış ve neticede böyle bir katliama hazırlık yapan aşırı uç Hutular Tutsilere ve kendilerine karşı çıkan ılımlı Hutulara saldırmıştır; yaklaşık yüz gün içinde yerel halklardan içlerinde çocuk,,kadınların olduğu 800.000 Tutsi ve ılımlı Hutu, aşırı uç Hutular (Interahamwe) tarafından öldürülmüştür. Katliam, Tutsi destekli isyancı Ruanda Vatansever Cephesi lideri Paul Kagame'ye bağlı güçlerce, Hutu ağırlıklı hükûmetin düşürülmesi ile son bulmuş ancak bu defada yönetimden güç alan Tutsilerin öç bahanesiyle saldırması sonucu yüzbinlerce Hutu, komşu Zaire'ye (Kongo Cumhuriyetine) sığınmıştır. Bu soykırım ve failllerin cezalandırılmasına yönelik Ruanda Uluslararası Ceza Mahkemesi kurulmuştur. Yine Ruanda'da halk mahkemeleri kurulmuştur. Fransa bu iki etnik grup arasında varolan gerilimi başından sonuna kadar körüklemek ve başlangıçta Hutuları, Tutsilere karşı destekleyip soykırıma ortak olmakla ayrıca suçlanmıştır.

### Bosna Hersek

Ana madde: Srebrenitsa Soykırımı
Temmuz 1995 Srebrenitsa katliamının ana olaylarının gerçekleştiği Potocari, Bosna Hersek'te mezardan çıkarılan bir toplu mezar. Temmuz 2007
Srebrenitsa soykırımı, Temmuz 1995'te Srebrenitsa bölgesinde yaklaşık 8.000 etnik Bosnalı Müslümanın (Boşnak yerel halkın), Bosnalı Sırplar tarafından öldürülmesinden oluşuyordu. Bu katliam, daha önce Birleşmiş Milletler tarafından "güvenli" ilan edilen bir bölgede gerçekleşmiştir. Sözde Bosnalı Müslümanların ortadan kaldırılması amaçlanmış olsa da, katliam kasabanın etnik olarak temizlenmesi amacıyla çocukların, gençlerin ve yaşlıların öldürülmesini de içermiştir.

Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi (ICTY), Bosnalı Sırp Yönetimi eski başkanı Radovan Karadžić'i kınarken Srebrenitsa'daki olayları soykırım eylemi olarak sınıflandırdı. O dönem mahkemeye başkanlık eden Theodor Meron şunları söylemiştir:

> Müslüman nüfusun bir bölümünü ortadan kaldırmayı amaçlayan Bosnalı Sırp savaşçılar soykırıma girişti. Srebrenitsa'da yaşayan ve genel olarak Müslüman ormanlar arasında özellikle sembolik bir grup olan kırk bin Müslüman ormanı yok edilmek üzere seçtiler. Asker ya da sivil, genç ya da yaşlı tüm esirlerin eşyalarını ve kimliklerini aldılar; onları sadece kimliklerinden dolayı kasıtlı ve metodik olarak ortadan kaldırdılar
> 
> 

.

### Darfur

Ana maddeler: Darfur Soykırımı ve 2023 Masalit Soykırımı
### İsrail

Ana madde: Filistin Soykırımı suçlamaları

Ayrıca bakınız
--------------

Ayrıca bakınız: Soykırım çalışmalarının ana hatları

* Sömürgecilik ve soykırım
* Kültürel soykırım
* Yerli halklara yönelik zulümlerin inkârı
* Etnik temizlik
* Etnosid
* Soykırımın inkârı
* Soykırımın meşrulaştırılması
* Soykırımı tanıma politikası
* Tarihteki soykırımlar
* Etnik temizlik kampanyalarının listesi
* Sömürgeciliği konu alan filmlerin listesi
* Soykırımların listesi

Notlar
------

1. ↑  Yerli halkların sıklıkla karşılaştığı soykırım türü için önerilen diğer isimler arasında "yapısal soykırım" ve "sistemik soykırım" yer almaktadır.
2. ↑  Yerli halklar, tarihsel ve mevcut toprakları sömürgeci genişleme veya sömürgeci bir güç gibi baskın bir grup veya bir devlet oluşumu tarafından işgal edilen insanlar olarak tanımlanmaktadır.
3. ↑  "Medenileşmemiş uluslara karşı yapılan tüm savaşlarda olduğu gibi bu savaşta da düşman halkın mal ve mülklerine sistematik olarak zarar verilmesi kaçınılmazdı. Köylerin ve yiyecek kaynaklarının yakılması gibi ekonomik değerlerin yok edilmesi barbarca görünebilir. Ancak bir yandan Afrikalı zencilerin barakalarının ne kadar kısa sürede yeniden inşa edildiği ve tropik doğanın bereketli büyümesinin yeni tarla ürünlerine yol açtığı, diğer yandan da düşmanın boyun eğdirilmesinin ancak böyle bir yöntemle mümkün olduğu düşünülürse, o zaman bu "zorunluluğa" ('dira necessitas'a) daha olumlu bakılacaktır."
4. ↑  Nizhnekamchatsk: Kamçatka yarımadasının Pasifik okyanusuna dönük doğu tarafında bulunan bugün terk edilmiş neticede büyük ölçüde kalıntıları da doğada silinmiş kasaba ve ahşap kaledir.

Kaynakça
--------

### Atıflar

1. 1 2  Wolfe, Patrick (2006). "Settler colonialism and the elimination of the native". *Journal of Genocide Research*. **8** (4): 387-409. doi:10.1080/14623520601056240.
2. ↑  Browning, Christopher R. (2022). "Concepts of Holocaust and Genocide, and the Issue of Settler Colonialism". *The Journal of Holocaust Research*. **36** (1): 30-38. doi:10.1080/25785648.2021.2012985. ISSN 2578-5648. 28 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2022.
3. 1 2  Maybury-Lewis 2002.
4. ↑  Short, Damien (2016). *Redefining Genocide: Settler Colonialism, Social Death and Ecocide* (İngilizce). Bloomsbury Publishing. s. 69. ISBN 978-1-84813-546-8. 16 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Haziran 2022.
5. 1 2  Sousa, Ashley (2016). "Ethnic Cleansing and the Indian: The Crime That Should Haunt America by Gary Clayton Anderson". *Journal of Southern History*. **82** (1): 135-136. doi:10.1353/soh.2016.0023. ISSN 2325-6893.
6. ↑  Jones 2010.
7. ↑  Forge 2012.
8. 1 2  Moses 2004.
9. ↑  Hitchcock & Koperski 2008.
10. ↑  Maybury-Lewis 2002, s. 48.
11. ↑  Mehta 2008.
12. ↑  Attar 2010.
13. ↑  Sautman 2003.
14. ↑  presidency.ucsb.edu. "President Carter on the AIRFA". 11 Mart 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ağustos 2006.
15. ↑  Lemkin 2008, s. 79.
16. ↑  Lemkin 2008, s. 79 "'Soykırım' ile bir etnik grubun yok edilmesini kastediyoruz ... Genel olarak soykırım, bir ulusun tüm üyelerinin toplu olarak öldürülmesi dışında, bir ulusun derhal yok edilmesi anlamına gelmez. Daha ziyade, grupların kendilerini yok etmek amacıyla, ulusal grupların yaşamının temel dayanaklarını yok etmeyi amaçlayan farklı eylemlerin koordineli bir planını ifade etmek için kullanılır. Böyle bir planın hedefleri, ulusal grupların siyasi ve sosyal kurumlarının, kültürlerinin, dillerinin, milli duygularının, dinlerinin ve ekonomik varlıklarının parçalanması ve bu gruplara mensup bireylerin kişisel güvenliklerinin, özgürlüklerinin, sağlıklarının, onurlarının ve hatta hayatlarının yok edilmesi olacaktır."
17. ↑  Soykırım Suçunun Önlenmesi ve Cezalandırılması Sözleşmesi, Madde 2
18. ↑  Mcdonnell, Michael A.; Moses, A. Dirk (December 2005). "Raphael Lemkin as historian of genocide in the Americas". *Journal of Genocide Research*. **7** (4): 501-29. doi:10.1080/14623520500349951. 4 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Kasım 2023.
19. 1 2  Henderson, Donald A.; Inglesby, T. V.; Bartlett, J. G.; Ascher, M. S.; Eitzen, E.; Jahrling, P. B.; Hauer, J.; Layton, M.; McDade, J.; Osterholm, M. T.; O'Toole, T.; Parker, G.; Perl, T.; Russell, P. K.; Tonat, K. (1999). "Smallpox as a Biological Weapon. Medical and Public Health Management". *JAMA*. **281** (22): 2127-2137. doi:10.1001/jama.281.22.2127. PMID 10367824.
20. ↑  Edwards & Kelton 2020, s. 66.
21. ↑  Grenke 2005, s. 199"Bununla birlikte, Yerlileri yok eden hastalıklar çoğunlukla doğal temastan kaynaklanmıştır. Bu Yerli halklar büyük ölçüde zayıflamıştı ve sonuç olarak Avrupalılara daha az direnebildiler. Bununla birlikte, soykırımların kaynağı nadiren hastalıkların kendisi ya da soykırım araçlarının neden olduğu ölümlerin kaynağı değildi. Soykırımlara bir grubun diğerine yönelik saldırgan eylemleri neden olmuştur."
22. ↑  Maybury-Lewis 2002, s. 45.
23. ↑  Cave 2008, s. 273-74.
24. ↑  Barkan 2003.
25. ↑  Stannard 1993, s. xii.
26. ↑  Ostler, Jeffrey (2019). *Surviving Genocide: Native Nations and the United States from the American Revolution to Bleeding Kansas*. Yale University Press. ss. 13-17, 381. ISBN 9780300245264. 12 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Mart 2021.
27. ↑  Resendez, Andres (2016). *The Other Slavery: The Uncovered Story of Indian Enslavement in America*. Houghton Mifflin. ss. 216-217.
28. ↑  Edwards & Kelton 2020, ss. 54-55.
29. 1 2  "La catastrophe démographique" [The Demographic Catastrophe]. *L'Histoire* (Fransızca) (322): 17. July–August 2007.
30. ↑  Wilson, James (1998). *The Earth Shall Weep: A History of Native America* (İngilizce). Grove Press. s. 49. ISBN 978-0-8021-3680-0. 16 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mart 2023.
31. ↑  Avrupalı özellikle ilk gelen İspanyollara göre bu milletler Nuh'un Milletler Tablosu'na göre Ham'ın oğlu Kenan'ın soyundan gelmedir. Bu milletler Yafet soyundan (Avrupalılarında bu soydan geldiğine inanılır) ve Şem (Sam) soyundan geleceklere köle olacak Tekvin 9:18-27 veya hereme yani soykırıma uğrayacak ırk 1 Samuel 15:3;Tesniye 20:17;Yeşu 3:10 aynı zamanda Hristiyanlık karşıtı putperestliğe mensup yoldan sapan kişiler, kafirler, sapıklardır.
32. ↑  Grenke, Arthur, *God, greed, and genocide: the Holocaust through the centuries*, New Academia Publishing, 2005, pp. 17-18.
33. ↑  Ostler, Jeffrey (28 Mayıs 2019). *Surviving Genocide*. Yale University Press. doi:10.2307/j.ctvgc629z. ISBN 978-0-300-24526-4.
34. 1 2  Ostler, Jeffrey (2009). *Surviving Genocide: Native Nations and the United States from the American Revolution to Bleeding Kansas*. Yale University Press. s. 13.
35. ↑  Stannard 1993.
36. ↑  Thornton 1987.
37. ↑  Thornton 1987, ss. 104-13.
38. ↑  Lewy, Guenter (2007). "Were American Indians the Victims of Genocide?". *History News Network*. 2 Mart 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ağustos 2013.
39. ↑  *An Indigenous Peoples' History of the United States*; Roxanne Dunbar-Ortiz; *Beacon Press*; 2014; Pgs. 41–42
40. 1 2  Aufderheide, Rodríguez-Martín & Langsjoen (1998), s. 205; Aufderheide, Arthur C.; Rodriguez-Martin, Conrado; Langsjoen, Odin (13 Mayıs 1998). *The Cambridge Encyclopedia of Human Paleopathology*. Cambridge University Press. ISBN 9780521552035. Archived from the original on 5 Aralık 2022. Erişim tarihi: 30 Haziran 2016. KB1 bakım: BOT: esas-url durumu bilinmeyen (link)
41. ↑  McKenna, Erin, and Scott L. Pratt. 2015. *American Philosophy: From Wounded Knee to the Present*. Bloomsbury. p. 375.
42. ↑  Denevan, William M. (Ed.) (1992). *The Native population of the Americas in 1492* (2. bas.). Madison, Wis: University of Wisconsin Press. ISBN 978-0-299-13434-1.
43. ↑  Thomas Michael Swensen (2015). "Of Subjection and Sovereignty: Alaska Native Corporations and Tribal Governments in the Twenty-First Century". *Wíčazo Ša Review*. **30** (1): 100. doi:10.5749/wicazosareview.30.1.0100. ISSN 0749-6427.
44. ↑  Thornton, Russell; Stannard, David E. (1994). "American Holocaust: Columbus and the Conquest of the New World". *The Journal of American History*. **80** (4): 1428. doi:10.2307/2080617. JSTOR 2080617. 14 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Kasım 2023.
45. ↑  Hadden, John (6 Şubat 2019). "'Little Ice Age' caused by death of 55-million Indigenous people after colonization: study - National". *Global News*. 24 Ağustos 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ağustos 2023.
46. ↑  Koch, Alexander; Brierley, Chris; Maslin, Mark M.; Lewis, Simon L. (2019). "Earth system impacts of the European arrival and Great Dying in the Americas after 1492". *Quaternary Science Reviews*. **207**: 13-36. Bibcode:2019QSRv..207...13K. doi:10.1016/j.quascirev.2018.12.004 Özgürce erişilebilir.
47. ↑  Kent, Lauren (1 Şubat 2019). "European colonizers killed so many Native Americans that it changed the global climate, researchers say". *CNN*. 13 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Şubat 2019.
48. ↑  Las Casas, Bartolomé (1992). *A Short Account of the Destruction of the Indies*. London, England: Penguin Classics. s. 9.
49. ↑  Forsythe 2009, s. 297.
50. ↑  Juang, Baker & Shannon 2008, s. 510.
51. ↑  Gibson, Charles. "The Colonial Period in Latin American History". *Hathi Trust*. Service Center for Teachers of History. 7 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Kasım 2019.
52. ↑  Maybury-Lewis 2002, s. 44.
53. ↑  Trever, David (13 Mayıs 2016). "The new book 'The Other Slavery' will make you rethink American history". *Los Angeles Times*. 20 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
54. ↑  Reséndez, Andrés (2016). *The Other Slavery: The Uncovered Story of Indian Enslavement in America*. Houghton Mifflin Harcourt. s. 17. ISBN 978-0547640983. 14 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ekim 2020.
55. ↑  Cook, Noble David (13 Şubat 1998). *Born to Die: Disease and New World Conquest, 1492–1650*. Cambridge University Press. ss. 9-14. ISBN 978-0-521-62730-6. 29 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Haziran 2016.
56. ↑  Minster, Christopher (10 Eylül 2018). "Spain's American Colonies and the Encomienda System". *ThoughtCo*. 17 Şubat 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Şubat 2019.
57. ↑  Grenke 2005, s. 200.
58. ↑  Hickel, Jason (2018). *The Divide: A Brief Guide to Global Inequality and its Solutions*. Windmill Books. s. 70. ISBN 978-1786090034.
59. ↑  Stannard 1993, s. 139.
60. 1 2  Driscoll, Mark W. (2020). *The Whites are Enemies of Heaven: Climate Caucasianism and Asian Ecological Protection*. Durham: Duke University Press. ISBN 978-1-4780-1121-7.
61. ↑  Trafzer 1999, ss. 1–35..
62. ↑  Blick, Jeremy P. (3 Ağustos 2010). "The Iroquois practice of genocidal warfare (1534-1787)". *Journal of Genocide Research*. **3** (3): 405-429. doi:10.1080/14623520120097215. 16 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2022.
63. ↑  *Histoire Generale des Antilles...* [*General History of the Antilles...*] (Fransızca). **I**. Paris: Jolly. 1667. ss. 5-6.
64. ↑  Hubbard, Vincent (2002). *A History of St. Kitts*. Macmillan Caribbean. ss. 17-18. ISBN 9780333747605.
65. 1 2 3  Piecuch, Jim. "Hartford, Treaty of." *The Encyclopedia of North American Colonial Conflicts to 1775*: *A Political, Social, and Military History*, edited by Spencer C. Tucker, et al. vol. 1, ABC-CLIO, 2008, p. 375. *Gale eBooks*. Accessed 17 Aug. 2023.
66. ↑  Dunbar-Ortiz, Roxanne (2014). *An Indigenous Peoples' History of the United States*. Beacon Press. s. 64. ISBN 978-0-8070-0040-3.
67. ↑  Tucker, Spencer C. (2011). *The Encyclopedia of North American Indian Wars, 1607–1890*. ABC-CLIO, LLC. s. 708. ISBN 978-1851096978.
68. ↑  John Winthrop, *Journal of John Winthrop*. ed. Dunn, Savage, Yeandle (Cambridge, MA: Harvard University Press, 1996), 228.
69. ↑  Lion Gardiner, "Relation of the Pequot Warres", in *History of the Pequot War: The Contemporary Accounts of Mason, Underhill, Vincent, and Gardiner* (Cleveland, 1897), p. 138; Ethel Boissevain, "Whatever Became of the New England Indians Shipped to Bermuda to be Sold as Slaves," *Man in the Northwest* 11 (Spring 1981), pp. 103–114; Karen O. Kupperman, *Providence Island, 1630–1641: The Other Puritan Colony* (Cambridge, MA: Harvard University Press, 1993), p. 172
70. ↑  Mashantucket Pequot Tribal Nation. "Tribal History". *The Mashantucket (Western) Pequot Tribal Nation*. 21 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ağustos 2020.
71. ↑  Gott, Richard (2004). *Cuba: A new history*. Yale University Press. p. 32.
72. ↑  "Flintlock and Tomahawk—New England in King Philip's War" by Douglas Edward Leach, New York: MacMillan, 1958, pg. 130–132
73. ↑  Tribe, Narragansett. "Narragansett History". *Narragansett Indian Nation Website*. 24 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Aralık 2020.
74. 1 2  "Scalping, Torture, and Mutilation by Indians". Blue Corn Comics. 31 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Temmuz 2016.
75. ↑  Sonneborn, Liz (14 Mayıs 2014). *Chronology of American Indian History*. Infobase. s. 88. ISBN 9781438109848. 2 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Temmuz 2016.
76. ↑  "Declaration of War". *simpson.edu*. 7 Şubat 2014. 7 Şubat 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi.
77. ↑  Calloway, Collin G. (2007). *The Scratch of a Pen: 1763 and the Transformation of North America (Pivotal Moments in American History)*. Oxford University Press. s. 73. ISBN 978-0195331271.
78. ↑  Preston, David L. (2009). *The Texture of Contact: European and Indian Settler Communities on the Frontiers of Iroquoia, 1667–1783*. University of Nebraska Press. ss. 43-44. ISBN 978-0-8032-2549-7. 16 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Şubat 2019.
79. ↑  Miller, J.R. (2009). *Compact, Contract, Covenant: Aboriginal Treaty-Making in Canada*. University of Toronto Press. s. 34. ISBN 978-1-4426-9227-5. 16 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Şubat 2019.
80. ↑  Williams, L. (2021). *Indigenous Intergenerational Resilience: Confronting Cultural and Ecological Crisis*. Routledge Studies in Indigenous Peoples and Policy. Routledge, Taylor & Francis. s. 51. ISBN 978-1-000-47233-2. 23 Şubat 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Şubat 2023.
81. ↑  Turner, N. J. (2020). *Plants, People, and Places: The Roles of Ethnobotany and Ethnoecology in Indigenous Peoples' Land Rights in Canada and Beyond*. McGill-Queen's Indigenous and Northern Studies. McGill-Queen's University Press. s. 14. ISBN 978-0-2280-0317-5. 23 Şubat 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Şubat 2023.
82. ↑  Asch, Michael (1997). *Aboriginal and Treaty Rights in Canada: Essays on Law, Equity, and Respect for Difference*. UBC Press. s. 28. ISBN 978-0-7748-0581-0.
83. ↑  Kirmayer, Laurence J.; Guthrie, Gail Valaskakis (2009). *Healing Traditions: The Mental Health of Aboriginal Peoples in Canada*. UBC Press. s. 9. ISBN 978-0-7748-5863-2.
84. ↑  Marshall, Ingeborg (1998). *A History and Ethnography of the Beothuk*. McGill-Queen's University Press. s. 442. ISBN 978-0-7735-1774-5. 16 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Şubat 2023.
85. ↑  Wilson, Donna M; Northcott, Herbert C (2008). *Dying and Death in Canada*. University of Toronto Press. ss. 25-27. ISBN 978-1-55111-873-4.
86. ↑  True Peters, Stephanie (2005). *Smallpox in the New World*. Marshall Cavendish. s. 39. ISBN 978-0-7614-1637-1.
87. ↑  Laidlaw, Z.; Lester, Alan (2015). *Indigenous Communities and Settler Colonialism: Land Holding, Loss and Survival in an Interconnected World*. Springer. s. 150. ISBN 978-1-137-45236-8. 16 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Şubat 2023.
88. ↑  Ray, Arthur J. (2005). *I Have Lived Here Since The World Began*. Key Porter Books. s. 244. ISBN 978-1-55263-633-6.
89. ↑  Newfoundland, Memorial University of. "Department of Religious Studies". *Memorial University of Newfoundland* (İngilizce). 10 Nisan 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2019.
90. ↑  Rubinstein, W.D. (2004). "Genocide and Historical Debate: William D. Rubinstein Ascribes the Bitterness of Historians' Arguments to the Lack of an Agreed Definition and to Political Agendas". *History Today*. **54**. 31 Ocak 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Şubat 2019.
91. ↑  Knowles, R.P.; Tomplins, J.; Worthen, W.B. (2003). *Modern Drama: Defining the Field*. University of Toronto Press. ss. 169. ISBN 978-0-8020-8621-1.
92. ↑  Woolford, Andrew; Thomas, Jasmine (2011). "Genocide of Canadian First Nations". Totten, Samuel; Hitchcock, Robert (Ed.). *Genocide of Indigenous Peoples: A Critical Bibliographic Review*. Transaction Publishers. ss. 61-87.
93. ↑  Annett, K. (2001). *Hidden From History: The Untold Story of the Genocide of Aboriginal Peoples by the Church and State in Canada* (PDF). The Truth Commission into the Genocide in Canada. 9 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 25 Mart 2017.
94. ↑  Woolford, Andrew; Benvenuto, Jeff (2 Ekim 2015). "Canada and colonial genocide". *Journal of Genocide Research*. **17** (4): 373-390. doi:10.1080/14623528.2015.1096580 Özgürce erişilebilir. ISSN 1462-3528.
95. 1 2  MacDonald, D. B. (2015). "Canada's history wars: Indigenous genocide and public memory in the United States, Australia, and Canada". *Journal of Genocide Research*. **17** (4): 411-431. doi:10.1080/14623528.2015.1096583.
96. 1 2  Woolford, Andrew; Benvenuto, Jeff (2015). "Canada and colonial genocide". *Journal of Genocide Research*. **17** (4): 373-390. doi:10.1080/14623528.2015.1096580 Özgürce erişilebilir.
97. ↑  "Canada's Residential Schools: The History, Part 1 Origins to 1939 – Final Report of the Truth and Reconciliation Commission of Canada" (PDF). *National Centre for Truth and Reconciliation*. Truth and Reconciliation Commission of Canada. 2015. 5 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 1 Temmuz 2016.
98. ↑  Rheault, D'Arcy (2011). "Solving the "Indian Problem": Assimilation Laws, Practices & Indian Residential Schools" (PDF). *Ontario Métis Family Records Centre*. 11 Haziran 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 29 Haziran 2016.
99. ↑  "Residential School History: A Legacy of Shame" (PDF). Wabano Centre for Aboriginal Health. 2000. 3 Aralık 2015 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Haziran 2016.
100. ↑  Tasker, John Paul (29 Mayıs 2015). "Residential schools findings point to 'cultural genocide,' commission chair says". CBC. 18 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2016.
101. ↑  "The Residential School System". *Indigenous Foundations*. UBC First Nations and Indigenous Studies. 27 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Haziran 2016.
102. ↑  Luxen, Micah (24 Haziran 2016). "Survivors of Canada's 'cultural genocide' still healing". BBC. 25 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Haziran 2016.
103. ↑  "First Steps With First Nations" (PDF). Brethren in Christ Canada. April 2012. 17 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Haziran 2016.
104. ↑  *Genocide*; Szumski, Bonnie; Greenhaven Press; 2001; Pgs. 155-8
105. ↑  Pegoraro, L. (2015). Second-rate victims: the forced sterilization of Indigenous peoples in the USA and Canada. Settler Colonial Studies, 5(2), 161–173.
106. ↑  "Honouring the Truth, Reconciling for the Future – Summary of the Final Report of the Truth and Reconciliation Commission of Canada" (PDF). Truth and Reconciliation Commission of Canada. 31 Mayıs 2015. 6 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Haziran 2016.
107. ↑  Woolford, Andrew; Benvenuto, Jeff (2 Ekim 2015). "Canada and colonial genocide". *Journal of Genocide Research*. **17** (4): 373-390. doi:10.1080/14623528.2015.1096580 Özgürce erişilebilir. ISSN 1462-3528.
108. ↑  Mahoney, Kathleen (3 Nisan 2019). "Indigenous Legal Principles: A Reparation Path for Canada's Cultural Genocide". *American Review of Canadian Studies*. **49** (2): 207-230. doi:10.1080/02722011.2019.1626099. ISSN 0272-2011. 12 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Şubat 2021.
109. ↑  Campbell, Meagan (8 Nisan 2016). "New light on Saskatoon's 'starlight tours'". *Macleans.ca* (İngilizce). 3 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Şubat 2021.
110. ↑  Özsu, Umut (2 Ocak 2020). "Genocide as Fact and Form". *Journal of Genocide Research* (İngilizce). **22** (1): 62-71. doi:10.1080/14623528.2019.1682283. ISSN 1462-3528. 13 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Şubat 2021.
111. ↑  Rutgers, Julia-Simone (29 Ekim 2019). "Halifax task force to make recommendations as talks on Edward Cornwallis and commemorating Mi'kmaq history come to close". *The Toronto Star*.
112. ↑  Cadwell, J.; Sihna, V. (7 Şubat 2020). "(Re) Conceptualizing Neglect: Considering the Overrepresentation of Indigenous Children in Child Welfare Systems in Canada". *Child Indicators Research*. **13** (2): 481-512. doi:10.1007/s12187-019-09676-w – SpringerLink vasıtasıyla.
113. ↑  "Canada accused of continued short-changing of First Nations kids, despite order to stop". *Global News* (İngilizce). 21 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Şubat 2021.
114. ↑  "Kivallirmiut (Caribou Inuit): The Canadian Encyclopedia". *www.thecanadianencyclopedia.ca*. 4 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Şubat 2021.
115. ↑  Wildcat, Matthew (2 Ekim 2015). "Fearing social and cultural death: genocide and elimination in settler colonial Canada—an Indigenous perspective". *Journal of Genocide Research* (İngilizce). **17** (4): 391-409. doi:10.1080/14623528.2015.1096579. ISSN 1462-3528. 31 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Şubat 2021.
116. ↑  Lucier, Kayla J.; Schuster-Wallace, Corinne J.; Skead, Derek; Skead, Kathleen; Dickson-Anderson, Sarah E. (13 Kasım 2020). "Is there anything good about a water advisory?: an exploration of the consequences of drinking water advisories in an indigenous community". *BMC Public Health*. **20** (1): 1704. doi:10.1186/s12889-020-09825-9 Özgürce erişilebilir. ISSN 1471-2458. PMC 7666524 $2. PMID 33187509.
117. ↑  Bracken, Amber (28 Ocak 2019). "A Battle to Protect Indigenous Land From a Pipeline Plan". *The New York Times*.
118. ↑  Kirkup, K. (7 Ağustos 2019). "Committee 'deeply disturbed' by reports of coerced, forced sterilization in Canada". *Waterloo Region Record*.
119. ↑  Presley, Rachel (2020). "Embodied Liminality and Gendered State Violence: Activist Expression in the MMIW Movement". *Journal of International Women's Studies*. **21** (7): 91+. 15 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Eylül 2022.
120. ↑  Raynauld, Vincent; Richez, Emmanuelle; Boudreau Morris, Katie (3 Nisan 2018). "Canada is #IdleNoMore: exploring dynamics of Indigenous political and civic protest in the Twitterverse". *Information, Communication & Society* (İngilizce). **21** (4): 626-642. doi:10.1080/1369118X.2017.1301522 Özgürce erişilebilir. ISSN 1369-118X.
121. ↑  "Pope Francis acknowledges 'sexual abuse of minors and vulnerable people' for first time on Canadian trip". *thestar.com* (İngilizce). 28 Temmuz 2022. 29 Temmuz 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2022.
122. ↑  EWTN. "Pope Francis' In-flight Press Conference from Canada: Full Text". *ACI Africa* (İngilizce). 30 Temmuz 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Temmuz 2022.
123. 1 2  Haley, James L. (1981). *Apaches: A History and Culture Portrait*. University of Oklahoma Press. s. 51. ISBN 0806129786. 8 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mayıs 2021.
124. ↑  History Of The North Mexican States And Texas, Vol. II 1801-1889, San Francisco, The History Company, Publishers,1889, Chapter 24
125. ↑  Terry Rugeley, *Yucatan's Maya Peasantry and the Origins of the Caste War* (San Antonio, 1996)
126. ↑  Robins, Nicholas A. (2009). Jones, Adam (Ed.). *Genocides by the Oppressed: Subaltern Genocide in Theory and Practice*. Indiana University Press. s. 50. ISBN 978-0-253-35309-2.
127. ↑  Yaquis: The Story of a People's War and a Genocide in Mexico Paco Ignacio II
128. ↑
129. ↑  "Paco Ignacio Taibo II, documenta el brutal genocidio yaqui en nuestro país" (İspanyolca). 27 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2018.
130. ↑  "Mexico president wants no beef with Spain, hints at other apology requests". *Reuters*. 26 Mart 2019. 2 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
131. ↑  Pérez, Pilar (2016). *Archivos del silencio. Estado, indígenas y violencia en Patagonia central, 1878–1941* [*Archives of Silence: State, Indigenous people and Violence in Central Patagonia, 1878–1941*] (İspanyolca). Buenos Aires: Prometeo.
132. ↑  Carroll, Rory; correspondent, Latin America (13 Ocak 2011). "Argentinian founding father recast as genocidal murderer". *The Guardian* (İngilizce). ISSN 0261-3077. 22 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mart 2023.
133. ↑  Delrio, Walter; Lenton, Diana; Musante, Marcelo; Nagy, Marino (1 Ağustos 2010). "Discussing Indigenous Genocide in Argentina: Past, Present, and Consequences of Argentinean State Policies toward Native Peoples". *Genocide Studies and Prevention*. **5** (2): 138-159. doi:10.3138/gsp.5.2.138. hdl:11336/58381. ISSN 1911-0359. 8 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Kasım 2023.
134. ↑  Harambour, Alberto (2016). *Un viaje a las colonias. Memorias de un ovejero escocés en Malvinas, Patagonia y Tierra del Fuego (1878–1898)* [*A trip to the colonies: Memoirs of a Scottish Shepherd in Malvinas, Patagonia and Tierra del Fuego (1878–1898)*] (İspanyolca). Santiago: DIBAM-Centro de Investigaciones Diego Barros Arana.
135. ↑  Youkee, Mat (3 Mayıs 2022). "'We were told our brothers were dead': Chile's lost tribe reclaims identity". *The Guardian* (İngilizce). ISSN 0261-3077. 27 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mart 2023.
136. ↑  Martínez Sarasola, Carlos (2013). *Nuestros paisanos los indios, Vida, historia y destino de las comunidades indígenas en la Argentina* [*Our countrymen the Indians: Life, history and destiny of the Indigenous communities in Argentina*] (İspanyolca). Buenos Aires: Del Nuevo Extremo.
137. ↑  Chiavenatto,Julio José. *Genocídio Americano: A Guerra do Paraguai,* Editora Brasiliense, SP. Brasil, 1979, page 170
138. ↑  Pinker, Steven (2011). *Better Angels of Our Nature: Why Violence Has Declined*. Londra: Penguin Books. s. 161. ISBN 978-0-14-312201-2.
139. ↑  Martin 2004, ss. 740–46.
140. ↑  Dunbar-Ortiz, Roxanne (12 Mayıs 2016). "Yes, Native Americans Were the Victims of Genocide". *History News Network*. 3 Kasım 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi.
141. ↑  King, J. C. H. (2016). *Blood and Land: The Story of Native North America*. Penguin UK. s. 73. ISBN 9781846148088.
142. ↑  Jones, David S. (2004). *Rationalizing Epidemics*. Harvard University Press. s. 97. ISBN 978-0674013056.
143. ↑  McConnel, Michael N. (1997). *A Country Between: The Upper Ohio Valley and Its Peoples, 1724-1774*. University of Nebraska Press. s. 195.
144. ↑  Fenn, Elizabeth A. (2000). "Biological Warfare in Eighteenth-Century North America: Beyond Jeffery Amherst". *The Journal of American History*. **86** (4): 1552-1580. doi:10.2307/2567577. JSTOR 2567577. PMID 18271127. 3 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi.
145. ↑  d'Errico, Peter. "Amherst and Smallpox". *people.umass.edu*. 16 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Nisan 2015.
146. ↑  Kotar, S.L.; Gessler, J.E. (2013). *Smallpox: A History*. McFarland. s. 111. ISBN 9780786493272.
147. ↑  Washburn, Kevin K. (February 2006). "American Indians, Crime, and the Law". *Michigan Law Review*. **104**: 709, 735.
148. ↑  Valencia-Weber, Gloria (January 2003). "The Supreme Court's Indian Law Decisions: Deviations from Constitutional Principles and the Crafting of Judicial Smallpox Blankets". *University of Pennsylvania Journal of Constitutional Law*. **5**: 405, 408-09.
149. 1 2 3 4  d'Errico, Peter (10 Ocak 2017). "Native American Genocide or Holocaust?". *Indian Country Today*. 24 Mart 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi.
150. 1 2  Theobald, Brianna (28 Kasım 2019). "A 1970 Law Led to the Mass Sterilization of Native American Women. That History Still Matters". *Time*. 26 Nisan 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi.
151. 1 2  "U.S. report identifies burial sites linked to boarding schools for Native Americans". *NPR*. 11 Mayıs 2022. 14 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ocak 2023.
152. 1 2 3 4  "U.S. confronts 'cultural genocide' in Native American boarding school probe". *Reuters*. 18 Mayıs 2022. 20 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi.
153. 1 2  "US boarding school investigative report released". *Indian Country Today*. 11 Mayıs 2022. 14 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ocak 2023.
154. ↑  Baird 1973.
155. ↑  Grenke 2005, s. 161.
156. ↑  Carter (III), Samuel (1976). *Cherokee sunset: A nation betrayed: a narrative of travail and triumph, persecution and exile*. New York: Doubleday. s. 232.
157. ↑  
	* Prucha, Francis Paul (1 Ocak 1995). *The Great Father: The United States Government and the American Indians*. University of Nebraska Press. s. 241 note 58. ISBN 978-0-8032-8734-1. 20 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Eylül 2016.
	* Ehle, John (1988). *Trials of Tears: The Rise and Fall of the Cherokee Nation*. Doubleday. ss. 390-92. ISBN 978-0-385-23954-7. 10 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Eylül 2016.
	* Thornton, Russel (1 Haziran 1992). "Demography of the Trail of Tears". Anderson, William L. (Ed.). *Cherokee Removal: Before and After*. University of Georgia Press. ss. 75-93. ISBN 978-0-8203-1482-2. 29 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Eylül 2016.
158. 1 2  Stannard 1993, s. 124.
159. ↑  Mann 2009.
160. ↑  United States Congress Joint Committee on the Conduct of the War, 1865 (testimonies and report)
161. ↑  Brown, Dee (2001). "War Comes to the Cheyenne". *Bury my heart at Wounded Knee*. Macmillan. ss. 86-87. ISBN 978-0-8050-6634-0.
162. ↑  Erin Blackmore (16 Kasım 2017), *California’s Little-Known Genocide*, History Chanel, 10 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 17 Kasım 2023
163. ↑  Thornton 1987, ss. 107–109.
164. ↑  "Minorities During the Gold Rush". California Secretary of State. 1 Şubat 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi.
165. ↑  Pritzker, Barry (2000). *A Native American Encyclopedia: History, Culture, and Peoples*. Oxford University Press. s. 114.
166. ↑  Cowan, Jill (19 Haziran 2019). "'It's Called Genocide': Newsom Apologizes to the State's Native Americans". *The New York Times*. 6 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Haziran 2019.
167. ↑  "William Swain Letter - Written from "The Diggings" in California". *New Perspectives on the West*. PBS. 14 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi.
168. ↑  Couttie, Bob (2004). *Hang the Dogs: The True Tragic History of the Balangiga Massacre*. New Day Publishers. ISBN 978-971-10-1124-6. 16 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Temmuz 2022.
169. ↑  Bruno, Thomas A. (2011). "The Violent End of Insurgency on Samar 1901–1902". *Army History*. **79** (Spring 2011): 30-46. JSTOR 26296824.
170. ↑  Bartrop, P.R.; Jacobs, S.L. (2014). *Modern Genocide: The Definitive Resource and Document Collection [4 volumes]: The Definitive Resource and Document Collection*. ABC-CLIO. s. 1983. ISBN 978-1-61069-364-6. 16 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Temmuz 2022.
171. ↑  The statement from Scott comes from: 
Gedacht, Joshua. "Mohammedan Religion Made It Necessary to Fire:" Massacres on the American Imperial Frontier from South Dakota to the Southern Philippines". In *Colonial Crucible: Empire in the Making of the Modern American State*. Edited by Alfred W. McCoy and Francisco A. Scarano. Madison, WI: University of Wisconsin Press, 2009, pp. 397-409.
Information on the use of craters as sites of refuge during Spanish attacks can be found in:
Warren, James Francis. *The Sulu Zone, 1768-1898: The Dynamics of External Trade, Slavery, and Ethnicity in the Transformation of a Southeast Asian Maritime State*, 2nd ed. Singapore: NUS Press, 2007.
172. ↑  *Swish of the Kris, the Story of the Moros*. October 2010. ISBN 9780615382425.
173. ↑  *Comments on the Moro Massacre*. 20 Temmuz 2017. ISBN 9788026878148.
174. ↑  Hinton 2002, s. 57.
175. 1 2  Churchill 2000, s. 433.
176. 1 2  Scherrer 2003, s. 294.
177. ↑  *Ailelerinden koparılıp Danimarka'ya götürülen "sosyal deney" mağdurları konuştu*, Independent Türkçe, 17 Ocak 2022, 18 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 18 Kasım 2023
178. ↑  Hoeg, Kirstine (2019), *Forced assimilation of Indigenous children: The case of the Danish-Greenlandic experiment* (PDF), Malmö University, 18 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF), erişim tarihi: 18 Kasım 2023
179. ↑  Batı Tarihinde İnsanlık Suçları, Sefa M. Yürükel, ISBN 975-92002-0-1, sf: 89
180. ↑   21 Ağustos 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. "The Danish Supreme Court’s comments"
181. ↑  Hivert, Anne-Françoise (14 Temmuz 2022). "Denmark investigates Greenland forced IUD fitting scandal". *Le Monde*. 6 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Kasım 2022.
182. ↑  Veirum, Thomas Munk (10 Mayıs 2022). "Politiker: Spiral-kampagne var folkemord" [Politician: Spiral campaign was genocide]. *Sermitsiaq* (Danca). 6 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Kasım 2022.
183. ↑  The figurative demography of Algeria, Paris, Masson, 1880.
184. ↑  Kamel Kateb, Europeans, "Indigenes" and Jews in Algeria (1830–1962), Paris, Ined / Puf, 2001.
185. ↑  Taithe, Bertrand (15 Aralık 2010). "La famine de 1866–1868: anatomie d'une catastrophe et construction médiatique d'un événement" [The famine of 1866–1868: anatomy of a catastrophe and media construction of an event]. *Revue d'histoire du XIXe siècle. Société d'histoire de la révolution de 1848 et des révolutions du XIXe siècle* (Fransızca) (41): 113-127. doi:10.4000/rh19.4051. ISSN 1265-1354. 31 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2019.
186. ↑  Kiernan 2007, s. 374.
187. ↑  Hinton 2002, s. 47.
188. ↑  Fage, John D. (1982). *The Cambridge history of Africa: From the earliest times to c. 500 BC*. Cambridge University Press. s. 748. ISBN 0-521-22803-4. 2 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
189. ↑  Ball 2011, s. 17.
190. ↑  Sarkin-Hughes 2011, s. 3.
191. ↑  Weiser 2008, s. 24.
192. ↑  Meldrum 2004.
193. ↑  Schaller 2010, ss. 309–310.
194. ↑  Fage, J. D.; Oliver, R. (Ed.) (1986). *The Cambridge History of Africa*.
195. ↑  Hull 2003, s. 161.
196. ↑  Sarkin-Hughes 2011, s. 104.
197. ↑  Bisher 2006 5 Mayıs 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. p. 6. 4 Haziran 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
198. ↑  Levene 2005 15 Mayıs 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. p. 294.
199. ↑  "The Amur's siren song". *The Economist* (From the print edition: Christmas Specials bas.). 17 Aralık 2009. 11 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ağustos 2014.
200. ↑  Black 2008 17 Haziran 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
201. ↑  Forsyth (1994), ss. 145–146.
202. ↑  Forsyth (1994), s. 146.
203. ↑  Forsyth (1994), s. 147.
204. ↑  "Condé Nast's Traveler". *Condé Nast Traveler*. Cilt 36. 2001. s. 280. 16 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi.
205. ↑  *International Work Group for Indigenous Affairs Yearbook 1992*. International Work Group for Indigenous Affairs. 1992. s. 46. 8 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi.
206. ↑  Mote, Victor L. (1998). *Siberia: Worlds Apart*. Avalon Publishing. s. 44. ISBN 9780813312989. 3 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi.
207. ↑  Etkind, Alexander (2013). *Internal Colonization: Russia's Imperial Experience*. Wiley. s. 78. ISBN 9780745673547. 24 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi.
208. ↑  Jack, Zachary Michael (2008). *Inside the Ropes: Sportswriters Get Their Game On*. U of Nebraska Press. s. 388. ISBN 978-0803219076. 29 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi.
209. ↑  Forsyth (1994), s. 151.
210. ↑  Batalden & Batalden (1997), s. 36.
211. ↑  Richmond, Walter (9 Nisan 2013). Rutgers University Press (Ed.). *The Circassian Genocide* (İngilizce).
212. ↑  {Kafkas Vakfı Yayınları, (Ed.) (2006). google.com.pe/books?id=ulyXMQAACAAJ&redir\_esc=y *Geçmişten günümüze Kafkasların trajedisi: uluslararası konferans, 21 Mayıs 2005* `|url=` değerini kontrol edin (yardım).
213. ↑  "UNPO: The Circassian Genocide". *unpo.org*. 13 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ekim 2020.
214. ↑  Eagle (20 Aralık 2012). "Çağdaş Gürcü Kamu Düşüncesinde Çerkes Halkının Trajedisinin Kapsamı (19. yüzyılın son yarısı)". *Justice For North Caucasus* (İngilizce). 19 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ekim 2020.
215. 1 2  Fogarty, Philippa (6 Haziran 2008). "Recognition at last for Japan's Ainu". BBC. 8 Kasım 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Haziran 2008.
216. ↑  "Tokyo's thriving Ainu community keeps traditional culture alive". *Japan Today*. 1 Mart 2009. 4 Kasım 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi.
217. ↑  Thomas, Roy (1989). *Japan: The Blighted Blossom*. I.B. Tauris. s. 227. ISBN 9781850431251. 13 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
218. ↑  McCarthy, Terry (22 Eylül 1992). "Ainu people lay ancient claim to Kurile Islands: The hunters and fishers who lost their land to the Russians and Japanese are gaining the confidence to demand their rights". *The Independent*. 25 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Kasım 2017.
219. ↑  "Tragediya Aynov – Tragediya rossiyskogo dal'nego Vostoka" Трагедия Айнов – Трагедия российского дальнего Востока [The Tragedy of the Ainu - The Tragedy of the Russian Far East]. *Kamtime.ru* (Rusça). 27 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Kasım 2013.
220. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Rabson, Steve (2014). *Resistant Islands: Okinawa confronts Japan and the United States*. Rowman & Littlefield Publishers Inc. s. 7. ISBN 978-1-4422-1562-7.
221. ↑  Pearson, Richard (2013). *Ancient Ryukyu: An Archaeological Study of Island Communities*. University of Hawai'i Press. s. 10. ISBN 978-0-8248-3712-9.
222. 1 2  Akamine, Mamoru (2017). *The Ryukyu Kingdom: Corner Stone of East Asia*. University of Hawai'i Press. s. 145. ISBN 9780824855178.
223. 1 2 3 4 5 6  Allen, Matthew (2002). *Identity and Resistance in Okinawa*. Rowman & Littlefield Publishers, INC. s. 36. ISBN 0-7425-1714-4.
224. ↑  Hein, Laura Elizabeth (2003). *Islands of Discontent: Okinawan Responses to Japanese and American Power*. Asia/Pacific/Perspectives. Rowman & Littlefield. ss. 1-23.
225. ↑  Moseley, Alexander (2002). *A philosophy of war*. New York: Algora Pub. ISBN 0-87586-183-0. OCLC 50296813.
226. ↑  Maspero, Georges (2002). *The Champa Kingdom: the history of an extinct Vietnamese culture*. Walter E. J. Tips. Bangkok, Thailand: White Lotus Press. ISBN 974-7534-99-1. OCLC 49621097.
227. ↑  Clarke, Michael Edmund (2004). *In the Eye of Power: China and Xinjiang from the Qing Conquest to the "New Great Game "for Central Asia, 1759 - 2004* (PDF) (PhD tez). Brisbane: Griffith University. s. 37. 6 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
228. ↑  "Dr. Mark Levene". *Southampton University*. 16 Aralık 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Şubat 2009.
229. ↑  Moses, A. Dirk (2008). *Empire, Colony, Genocide: Conquest, Occupation, and Subaltern Resistance in World History*. Berghahn Books. s. 188. ISBN 978-1845454524. 2 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
230. ↑  Kim, Kwangmin (2008). *Saintly Brokers: Uyghur Muslims, Trade, and the Making of Qing Central Asia, 1696-1814* (Tez). University of California. ss. 49, 134, 308. ISBN 9781109101263.
231. ↑  Kim, Kwangmin (2008). *Saintly Brokers: Uyghur Muslims, Trade, and the Making of Qing Central Asia, 1696-1814* (Tez). University of California. s. 139. ISBN 9781109101263.
232. ↑  Mathisen, Stein R. (2004). "Ethnic Identities in Global and Local Discourses: Contested Narratives of Sámi Ethnic Heritage". Kupiainen, Jari; Sevänen, Erkki; Stotesbury, John A. (Ed.). *Cultural Identity in Transition: Contemporary Conditions, Practices and Politics of a Global Phenomenon*. Atlantic.
233. ↑  Jahreskog, Birgitta (2009). *The Sami national minority in Sweden*. Rättsfonden. ISBN 978-0-391-02687-2.
234. 1 2 3 4 5  Marttinen, Terry-Lee Marie (2015), *Scandinavian Anthropology, Eugenics, And The Post-Colonial Geneticization Of Sami Culture*, **34** (1), Acta Historiae Medicinae Stomatologiae Pharmaciae Medicinae Veterinariae, s. 68-85, 20 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 20 Kasım 2023
235. ↑  Kivst R. The racist legacy in modern Swedish Saami policy. Can J Native Stud 1994; 14(2): 203-220.
236. ↑  Lindqvist J. Reindeer herding: a traditional indigenous livelihood. Maquiarie J Int'! &Comp Ent! L 2009; 6: 83
237. ↑  "The Rocks Will Echo Our Sorrow". *University of Minnesota Press*. 3 Eylül 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Eylül 2023.
238. ↑  Woodard, Káre (Kimmi). "The Sami vs. Outsiders". *University of Texas*. 11 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Eylül 2017.
239. ↑  Andresen A. In the wake of the Kautokeino event: changing perceptions of insanity and the Sami 152-1965. Acta Borealia 2007; 24 (2): 130-142.
240. ↑  "sametinget.se". 20 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Kasım 2023.
241. ↑  Altuntaş, Atilla (4 Kasım 2021), *İsveç, SAMİ halkının uğradığı adaletsizlikler için komisyon kurdu*, isveçgundemi.com, 20 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 20 Kasım 2023
242. ↑  *Finlandiya: Sanna Marin'in yerli Lapon halkına yönelik insan hakkı reformları başarısız oldu*, Euronews, 24 Şubat 2023, 20 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 20 Kasım 2023
243. ↑  *İsveç'ten Tornedalya toplumundan tarihi ihlaller için özür dilemesi talep edildi*, Euronews, 16 Kasım 2023, 21 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 21 Kasım 2023
244. ↑  *Norveç'te yerli Sami halkı aktivistleri maliye bakanlığı önünde rüzgar türbinlerini protesto etti*, Euronews, 28 Şubat 2023, 20 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 20 Kasım 2023
245. ↑  Engerman, David C. (30 Haziran 2009). Harvard University Press (Ed.). *Modernisation from the Other Shore: American Intellectuals and the Romance of Russian Development* (İngilizce).
246. ↑  Davies, R.; Wheatcroft, S. (13 Ocak 2016). Springer (Ed.). *The Years of Hunger: Sovyet Tarımı, 1931-1933* (İngilizce). 21 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Kasım 2023.
247. ↑  Getty, J (2000). com/magazine/archive/2000/03/the-future-did-not-work/378081/ "The Future Did Not Work" `|url=` değerini kontrol edin (yardım). Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
248. ↑  Rosefielde 1983.
249. ↑  Snyder 2010, s. 53.
250. ↑  Marples, David (2007). *Heroes and Villains: Creating National History in Contemporary Ukraine*. s. 50.
251. ↑  "Arşivlenmiş kopya". *zakon.rada.gov.ua*. 24 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ekim 2020.
252. ↑  "International Recognition of the Holodomor - News - Holodomor". *www.holodomoreducation.org*. 31 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ekim 2020.
253. ↑  Poli?an, P. M. (1 Ocak 2004). Central European University Press (Ed.). *Against Their Will: The History and Geography of Forced Migrations in the USSR* (İngilizce).
254. ↑  Rousso, Henry; Golsan, Richard Joseph (1 Ocak 2004). U of Nebraska Press (Ed.). *Stalinism and Nazism: History and Memory Compared* (İngilizce). [*ölü/kırık bağlantı*]
255. ↑  "After 73 years, the memory of Stalin's deportation of Chechens and Ingush still haunts-the-survivors/". *OC Media* (İngilizce). 4 Temmuz 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ekim 2020.
256. ↑  "UNPO: Chechnya: European Parliament recognises the genocide of Chechen People in 1944". *www.unpo.org*. 24 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ekim 2020.
257. ↑  Mertelsmann, Olaf; Rahi-Tamm, Aigi (2009). *Soviet mass violence in Estonia revisited*. Journal of Genocide Research.
258. ↑  Rummel, R. J. (1996). Transaction Publishers (Ed.). *Lethal Politics: Soviet Genocides and Mass Murders Since 1917*. 4 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Kasım 2023.  Bilinmeyen parametre `|lingua=` görmezden gelindi (yardım)
259. ↑  "KOLK AND KISLYIY v. ESTONIA". 19 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi.
260. ↑  "Settler Colonialism – Anthropology – Oxford Bibliographies – obo". *www.oxfordbibliographies.com* (İngilizce). 15 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2019.
261. ↑  "pp. 390–391" (PDF). 13 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 4 Ocak 2017.
262. ↑  Wolfe, Patrick (1 Aralık 2006). "Settler colonialism and the elimination of the native". *Journal of Genocide Research*. **8** (4): 387-409. doi:10.1080/14623520601056240 Özgürce erişilebilir. ISSN 1462-3528.
263. ↑  "Aboriginal population in Australia". 4 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ocak 2017.
264. ↑  "Māori Population Decline". *New Zealand Wars* (İngilizce). 18 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2019.
265. ↑  "Indigenous Peoples in Canada". 14 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ocak 2017.
266. ↑   4 Ocak 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. pp. 11–12
267. ↑  "AEC redirection page". *Australian Electoral Commission* (İngilizce). 18 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2019. In March 1962 the Commonwealth Electoral Act was amended to provide that Indigenous people could enrol to vote in federal elections if they wished. Unlike other Australians it was not compulsory for them to enrol. It was also an offence for anyone to use undue influence or pressure to induce them to enrol. Once they enrolled, however, voting was compulsory. In 1962 the right to vote in state/territory elections was also extended to Indigenous people in the Northern Territory and Western Australia.
268. ↑  "Status of Reconciliation" (PDF). 4 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 16 Ekim 2019.
269. ↑  "Sterilization of indigenous women an act of genocide, new book says". *CBC*. 27 Ağustos 2015. 28 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2019.
270. ↑  McDonnell, M. A.; Moses, A. D. (2005). "Raphael Lemkin as historian of genocide in the Americas". *Journal of Genocide Research*. **7** (4): 501-529. doi:10.1080/14623520500349951.
271. ↑  Ferguson, Niall (2003). *Empire: how Britain made the modern world*. 2003, Part 2. Allen Lane. s. 111.
272. ↑  "What did the British Empire ever do for Ireland: ThePost.ie". *www.tcd.ie*. 16 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2019.
273. ↑  "Settler colonialism and the elimination of the native" (PDF). 13 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 16 Ekim 2019.
274. ↑  "How many died during Cromwell's campaign?". 12 Mart 2013. 11 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Kasım 2020.
275. ↑  Daly, Susan. "Irish Famine 'Tribunal' to probe if it was crime against humanity". *TheJournal.ie*. 7 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Kasım 2020.
276. ↑  "Letter to Editor: Our Famine genocide not suitable for 'Spud' satire". *Irish Examiner*. 27 Ağustos 2019. 1 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Kasım 2020.
277. ↑  Gosling, Tony (17 Ocak 2019). "What the 'Irish famine' genocide teaches us about Palestine". 4 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Kasım 2020.
278. ↑  "10 Stunning Similarities Between Irish and Native Historic Experiences". *IndianCountryToday.com*. 12 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Kasım 2020.
279. ↑  *Civilization & Violence: Islam, the West, and the Rest*. Xlibris Corporation. 5 Mart 2014. ISBN 9781493120246. 3 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2021.
280. ↑  Colley, Linda (1986). "The Politics of Eighteenth-Century British History". *Journal of British Studies*. **25** (4): 359-379. doi:10.1086/385871. JSTOR 175562.
281. ↑  Henry Reynolds, 'Genocide in Tasmania?', in A. Dirk Moses (ed.) *Genocide and settler society: frontier violence and stolen Indigenous children in Australian history,* Berghahn Books, 2004 p.128.
282. ↑  Tatz 2006, s. 125.
283. ↑  Kiernan, Ben (2002). "Cover-up and Denial of Genocide: Australia, the USA, East Timor, and the Aborigines". *Critical Asian Studies*. **34** (2): 163-192. doi:10.1080/14672710220146197.
284. ↑  Kiernan 2007, ss. 249-309.
285. ↑  Tatz 2006.
286. ↑  Tatz 2006, s. 128.
287. ↑  Tatz 2006, ss. 130-31.
288. ↑  Tatz 2006, s. 127.
289. ↑  Tatz 2006, ss. 130-134.
290. ↑  "The World History Association Book Prize Past Winners". 11 Aralık 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi.
291. ↑  Jones, Adam (16 Aralık 2016). "Chapter 2: State and Empire". *Genocide: A Comprehensive Introduction* (İngilizce). Routledge. ISBN 9781317533856. 2 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ekim 2020.
292. ↑  Powell, Christopher (15 Haziran 2011). *Barbaric Civilization: A Critical Sociology of Genocide* (İngilizce). McGill-Queen's University Press. ss. 238-245. ISBN 9780773585560. 3 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ekim 2020.
293. ↑  "Why do they hide?". Survival International. 31 Temmuz 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2013.
294. ↑  "Horrific treatment of Amazon Indians exposed 100 years ago today". Survival International. 31 Temmuz 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2013.
295. ↑  Kumar, Ruchi (1 Ocak 2017). "The decline of Afghanistan's Hindu and Sikh communities". Al Jazeera. 4 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2021.
296. ↑  Chowdury, G. R. (March 1992). "Unnatural Disasters: Pogroms have killed thousands of Bangladeshi minorities; millions more are refugees in India". *Cultural Survival Quarterly Magazine*. Cultural Survival. 20 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2021.
297. ↑  "Decoding why minorities in Bangladesh and Pakistan continue to face persecution". *Firstpost*. 16 Ekim 2021. 20 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2021.
298. ↑  Roche, Elizabeth (19 Ocak 2016). "Slow genocide of minorities in Pakistan: Farahnaz Ispahani". *Mint*. 20 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2021.
299. ↑  Mirza, Jaffer A. (16 Mart 2020). "Religious Minorities in 'Naya Pakistan'". *The Diplomat*. 19 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2021.
300. ↑  *The Tamil Genocide by Sri Lanka: The Global Failure to Protect Tamil Rights Under International Law*. Clarity Press. 20 Nisan 2010. 31 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Kasım 2013.
301. ↑  "Myanmar's military accused of genocide in damning UN report". *The Guardian*. 27 Ağustos 2018. 10 Temmuz 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2022.
302. ↑  Desai, Akshayakumar Ramanlal; D'Costa, Wilfred (1994). *State and Repressive Culture: A Case Study of Gujarat*. Popular Prakashan. s. 99. ISBN 978-81-7154-702-9.
303. ↑  Purushotham, Sunil. "Internal Violence: The "Police Action" in Hyderabad - CSSH". 11 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2022.
304. ↑  "Report on Godhra riots". *www.sabrang.com*. Concerned Citizens Tribunal Report. 15 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Temmuz 2017.
305. ↑  Jaffrelot, Christophe (July 2003). "Communal Riots in Gujarat: The State at Risk?" (PDF). *Heidelberg Papers in South Asian and Comparative Politics*: 16. 4 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 5 Kasım 2013.
306. ↑  Kazi, Seema. *Gender and Militarization in Kashmir*. *Oxford Islamic Studies Online*. Oxford University Press. 13 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2022. Sordid and gruesome as the militant record of violence against Kashmiri women and civilians is, it does not compare with the scale and depth of abuse by Indian State forces for which justice has yet to be done.
307. ↑  Pillalamarri, Akhilesh. "India's Anti-Sikh Riots, 30 Years On". *The Diplomat*. 10 Temmuz 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2016.
308. ↑  Quigley 2006, s. 125.
309. ↑  Arraf, Jane (7 Ağustos 2014). "Islamic State persecution of Yazidi minority amounts to genocide, UN says". *The Christian Science Monitor*. 8 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ağustos 2014.
310. ↑  Genesis of nellie massacre and assam agitation 22 Temmuz 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Indilens news team, Retrieved 10 November 2015.
311. ↑  Gogoi, Suraj (18 Şubat 2022). "India Still Has Lessons to Learn 39 Years After Assam's Nellie Massacre". *TheQuint*. 2 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2022.
312. ↑  Khalid, Saif. "'We're sons of the soil, don't call us Bangladeshis'". *Al Jazeera*. 2 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2022.
313. ↑  Kalita, Prabin (8 Eylül 2019). "Centre funding country's biggest foreigner detention centre in Assam". *The Times of India* (İngilizce). 15 Kasım 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Eylül 2019.
314. ↑  "India's Immigration Crackdown Could Make Millions Stateless". *Time*. 2 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2022.
315. ↑  "India's Anti-Immigrant Crackdown Has Torn Apart Families and Locked Up Hundreds". *Time*. 2 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2022.
316. ↑  Zaman, Rokibuz. "'Broken our hearts': Assam madrasa demolitions have left Bengali-origin Muslims feeling besieged". *Scroll.in*. 2 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2022.
317. ↑  "Hidden Bangladesh: Violence and Brutality in the Chittagong Hill Tracts". *www.amnesty.org.uk*. 18 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ekim 2021.
318. ↑  Gray, Richard A. (1 Ocak 1994). "Genocide in the Chittagong Hill tracts of Bangladesh". *Reference Services Review*. **22** (4): 59-79. doi:10.1108/eb049231. ISSN 0090-7324.
319. ↑  Sattar, Maher (24 Haziran 2015). "Bangladesh indigenous ban 'worse than apartheid'". *Al Jazeera* (İngilizce). 8 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Kasım 2021.
320. ↑  "Attacks Continue on Indigenous People in the Chittagong Hill Tracts". *Cultural Survival*. December 1987. 28 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ekim 2021.
321. ↑  "Refworld". 12 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Kasım 2021.
322. ↑  Majumder, Shantanu (2012). "Parbatya Chattagram Jana-Samhati Samiti". Islam, Sirajul; Jamal, Ahmed A. (Ed.). *Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh* (Second bas.). Asiatic Society of Bangladesh. 20 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Kasım 2021.
323. ↑  "By Executing CHT Peace Accord Bangladesh Entered A Glorious Chapter Of Peace Implementation - 2009". Legalcounselbd.com. 2 Aralık 2020. 8 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Aralık 2021.
324. ↑  Watts 2013.
325. ↑  Garfield 2001, s. 143.
326. ↑  Warren 2001, s. 84.
327. ↑  Trikamdas, Shri Purshottam. Tibet – Summary of a Report on Tibet. International Commission of Jurists. 2 Nisan 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi.
328. ↑  White, David (2002). *Himalayan Tragedy: The Story of Tibet's Panchen Lamas*. Tibet Society of the UK. s. 98. ISBN 978-0-9542179-0-7. 17 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Eylül 2016.
329. ↑  "Uyghur American Association holds rally in US to raise awareness about Muslim genocide in China". *Hindustan Times*. 3 Ekim 2020. 28 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Nisan 2021.
330. ↑  Allen-Ebrahimian, Bethany (10 Şubat 2021). "Norway's youth parties call for end to China free trade talks". *Axios*. 10 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Nisan 2021. ...[O]pposition to China's Uyghur genocide is gaining momentum in Norway, where some politicians are fearful of jeopardizing ties with Beijing.
331. 1 2  "Uighurs: 'Credible case' China carrying out genocide". *BBC News*. 8 Şubat 2021. 31 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2021.
332. ↑  Davidson, Helen (18 Eylül 2020). "Clues to scale of Xinjiang labour operation emerge as China defends camps". *The Guardian*. 6 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
333. ↑  "One million Muslim Uighurs held in secret China camps: UN panel". Al Jazeera. 10 Ağustos 2018. 31 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
334. ↑  Welch, Dylan; Hui, Echo; Hutcheon, Stephen (24 Kasım 2019). "The China Cables: Leak reveals the scale of Beijing's repressive control over Xinjiang". ABC News (Australia). 27 Kasım 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
335. ↑  Mourenza, Andrés (31 Ocak 2021). "Los exiliados uigures en Turquía temen la larga mano china" [Uyghur exiles in Turkey fear the long Chinese hand]. *El País* (İspanyolca). 23 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
336. ↑  Child, David (27 Ocak 2021). "Holocaust Memorial Day: Jewish figures condemn Uighur persecution". Al Jazeera. 31 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
337. ↑  "Trump signs bill pressuring China over Uighur Muslim crackdown". *The Daily Star (Lebanon)*. 28 Haziran 2020. 12 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
338. ↑  Stroup, David R. (19 Kasım 2019). "Why Xi Jinping's Xinjiang policy is a major change in China's ethnic politics". *The Washington Post*. 20 Kasım 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Kasım 2019.
339. ↑  "UN: Unprecedented Joint Call for China to End Xinjiang Abuses". Human Rights Watch. 10 Temmuz 2019. 17 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2020.
340. ↑  McNeill, Sophie (14 Temmuz 2019). "The Missing: The families torn apart by China's campaign of cultural genocide". *ABC News (Australia)*. 27 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Nisan 2021. It appears to be the largest imprisonment of people on the basis of religion since the Holocaust.
341. ↑  Rajagopalan, Megha; Killing, Alison (3 Aralık 2020). "Inside A Xinjiang Detention Camp". *BuzzFeed News*. 5 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. This massive detention center, the size of 13 football fields, is a cog in the largest-scale detention of ethnic and religious minorities in the world since World War II, in which 1 million or more Muslims, including Uighurs, Kazakhs, and others, have been rounded up and detained in China's western region of Xinjiang
342. ↑  "'Cultural genocide': China separating thousands of Muslim children from parents for 'thought education'". *The Independent*. 5 Temmuz 2019. 22 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2020.
343. ↑  "'Cultural genocide' for repressed minority of Uighurs". *The Times*. 17 Aralık 2019. 25 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2020.
344. ↑  "China's Oppression of the Uighurs 'The Equivalent of Cultural Genocide'". *Der Spiegel*. 28 Kasım 2019. 21 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2020.
345. ↑  "Fear and oppression in Xinjiang: China's war on Uighur culture". *Financial Times*. 12 Eylül 2019. 14 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2020.
346. ↑  Finnegan, Ciara (2020). "The Uyghur Minority in China: A Case Study of Cultural Genocide, Minority Rights and the Insufficiency of the International Legal Framework in Preventing State-Imposed Extinction". *Laws*. **9**: 1. doi:10.3390/laws9010001 Özgürce erişilebilir.
347. ↑  Fallon, Joseph E. (Yaz 2019). "China's crime against Uyghurs is a form of genocide". *Fourth World Journal*. **18** (1): 76-88. 1 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2020.
348. ↑
349. ↑  "Menendez, Cornyn Introduce Bipartisan Resolution to Designate Uyghur Human Rights Abuses by China as Genocide". United States Senate Committee on Foreign Relations. 27 Ekim 2020. 26 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2020.
350. ↑  "Blackburn Responds to Offensive Comments by Chinese State Media". U.S. Senator Marsha Blackburn of Tennessee. 3 Aralık 2020. 13 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2020.
351. ↑  Alecci, Scilla (14 Ekim 2020). "British lawmakers call for sanctions over Uighur human rights abuses". International Consortium of Investigative Journalists. 5 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2020.
352. ↑  "Committee News Release - October 21, 2020 - SDIR (43-2)". House of Commons of Canada. 21 Ekim 2020. 24 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2020.
353. ↑
354. ↑  Shesgreen, Dierdre (2 Nisan 2021). "The US says China is committing genocide against the Uyghurs. Here's some of the most chilling evidence". *USA Today*. 14 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Nisan 2021.
355. ↑  Danilova, Maria (27 Kasım 2018). "Woman describes torture, beatings in Chinese detention camp". *Associated Press*. 13 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2019.
356. ↑  Stewart, Phil (4 Mayıs 2019). "China putting minority Muslims in 'concentration camps,' U.S. says". *Reuters*. 8 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2019.
357. ↑
358. ↑  Congressional Research Service (18 Haziran 2019). "Uyghurs in China" (PDF). *Congressional Research Service*. 18 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 2 Aralık 2019.
359. ↑  Blackwell, Tom (25 Eylül 2019). "Canadian went to China to debunk reports of anti-Muslim repression, but was 'shocked' by treatment of Uyghurs". *National Post*. 26 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2019.
360. ↑
361. ↑  "Muslim minority in China's Xinjiang face 'political indoctrination': Human Rights Watch". *Reuters*. 9 Eylül 2018. 9 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2020.
362. ↑  "Responsibility of States under International Law to Uyghurs and other Turkic Muslims in Xinjiang, China" (PDF). Bar Human Rights Committee. 21 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 18 Aralık 2020.
363. ↑  Falconer, Rebecca (9 Mart 2021). "Report: "Clear evidence" China is committing genocide against Uyghurs". *Axios*. 28 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Nisan 2021.
364. ↑  Vanderklippe, Nathan (9 Mart 2011). "Lawsuit against Xinjiang researcher marks new effort to silence critics of China's treatment of Uyghurs". *The Globe and Mail*. 11 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Nisan 2021.
365. ↑  Samuel, Sigal (10 Mart 2021). "China's genocide against the Uyghurs, in 4 disturbing charts". *Vox*. 15 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Nisan 2021.
366. ↑  "China Forces Birth Control on Uighurs to Suppress Population". *Voice of America*. 23 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
367. ↑  "China: Uighur women reportedly sterilized in attempt to suppress population". *Deutsche Welle*. 1 Temmuz 2020. 16 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mart 2021.
368. ↑  Enos, Olivia; Kim, Yujin (29 Ağustos 2019). "China's Forced Sterilization of Uighur Women Is Cultural Genocide". The Heritage Foundation. 2 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2019.
369. ↑  "China 'using birth control' to suppress Uighurs". *BBC News*. 29 Haziran 2020. 29 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Temmuz 2020.
370. ↑
371. ↑  Ivan Watson, Rebecca Wright and Ben Westcott (21 Eylül 2020). "Xinjiang government confirms huge birth rate drop but denies forced sterilization of women". *CNN*. 27 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2020.
372. 1 2 3  Yang Haiying (21 Temmuz 2008). "Mongolian Genocide by Communist China during the Cultural Revolution in Inner Mongolia". *Southern Mongolia Human Rights Information Center (SMHRIC)*. 13 Şubat 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi.
373. 1 2 3 4 5 6  Yang Haiying (2017). *Genocide on the Mongolian Steppe: First-hand Accounts of Genocide in Southern Mongolia during the Chinese Cultural Revolution, Vol. I* (PDF). Iwanami Shoten, Tokyo, 2009. IN: Xlibris, 2017. ISBN 9781543429848. 24 Ocak 2021 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
374. 1 2 3 4 5  Yang Haiying (1 Mart 2017). "The Truth about the Mongolian Genocide during the Chinese Cultural Revolution". *Shizuoka University Repository*. 28 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi.
375. ↑  Jackson 2009.
376. ↑  Jackson 2002.
377. ↑  "Update 2011 – Colombia". Iwgia.org. 2 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2013.
378. ↑  Pedro García Hierro. 2008. Colombia: The Case of the Naya. IWGIA Report 2  12 Ekim 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
379. ↑  United Nations High Commissioner for Refugees (18 Ekim 2012). "UNHCR report on Indigenous peoples in Colombia". Unhcr.org. 12 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2013.
380. ↑  "Situation of Human Rights of Indigenous Peoples in Colombia". Hrbrief.org. 16 Mart 2013. 2 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2013.
381. ↑  Brandon Barrett (27 Nisan 2012). "Indigenous leader accuses Colombian govt of genocide Colombia News". Colombiareports.co. 12 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2013.
382. ↑  Altshuler 2011, s. 636.
383. ↑  BBC News 2003.
384. ↑  "DR Congo Pygmies 'exterminated'". *BBC News*. 6 Temmuz 2004. 1 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2013.
385. ↑  "Pygmies today in Africa". Irinnews.org. 17 Kasım 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2013.
386. ↑  Peta, Basildon. "Rebels 'eating Pygmies' as mass slaughter continues in Congo despite peace agreement". *The Independent*. 26 Aralık 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Kasım 2017.
387. 1 2  Hitchcock & Koperski 2008, s. 589.
388. ↑  Dunn, James (2009). "Genocide in East Timor". Totten, Samuel; Parsons, William S. (Ed.). *Centuries of Genocide: Essays and Eyewitness Accounts*. New York: Routledge.
389. ↑  Cotton, James (2000). "The Emergence of an Independent East Timor: National and Regional Challenges". *Contemporary Southeast Asia*. **22** (1): 1-22. doi:10.1355/CS22-1A. 1 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Aralık 2021.
390. ↑  Powell, Sian (19 Ocak 2006). "UN verdict on East Timor". *The Australian*. 12 Mayıs 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi.
391. ↑  Sanford 2008, s. 545.
392. ↑  Franco 2013, s. 80.
393. ↑  Will Grant (11 Mayıs 2013). "BBC News – Guatemala's Rios Montt found guilty of genocide". BBC. 31 Ağustos 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2013.
394. ↑  "Guatemala's top court annuls Rios Montt genocide conviction". Reuters. 20 Mayıs 2013. 16 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi.
395. ↑  "Ríos Montt genocide case collapses". *The Guardian*. 20 Mayıs 2013. 3 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Aralık 2016.
396. ↑  "Iraq/Yazidi". *gsp.yale.edu*. 29 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ekim 2020.
397. ↑  "Six years after genocide, international community must prioritize justice for Yazidi community". *UN News*. 3 Ağustos 2020. 30 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ekim 2020.
398. ↑  "ISIS Terror: One Yazidi's Battle to Chronicle the Death of a People". MSNBC. 23 Kasım 2015. 16 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mart 2016.
399. ↑  Denkinger J.K.; Windthorst P.; El Sount C.R.-O.; Blume M.; Sedik H.; Kizilhan J.I.; Gibbons N.; Pham P.; Hillebrecht J.; Ateia N.; Nikendei C.; Zipfel S.; Junne F. (2017). "The 2014 Yazidi genocide and its effect on Yazidi diaspora". *The Lancet*. **390** (10106): 1946. doi:10.1016/S0140-6736(17)32701-0 Özgürce erişilebilir. PMID 29115224.
400. ↑  "Remains of 104 Yazidis killed by ISIL laid to rest in Iraq". Al Jazeera. 7 Şubat 2021. 6 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Aralık 2021.
401. ↑  "IŞİD'ın Irak'ta Türkmen Coğrafyasındaki Katliamları". *21yyte.org*. 12 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ekim 2023.
402. ↑  "Iraqi MP: ISIS killed hundreds and displaced thousands of Turkmens". *Daily Sabah*. 28 Temmuz 2015. 14 Şubat 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Şubat 2023.
403. ↑  "ISIS genocide of Yezidis and Christians - Department of Information Technology, KRG". *us.gov.krd* (İngilizce). 25 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Şubat 2023.
404. ↑  Vickers 2013, s. 142.
405. ↑  Premdas 1985, ss. 1056–1058.
406. ↑  Anderson, Kjell (1 Ekim 2015). "Colonialism and Cold Genocide: The Case of West Papua". *Genocide Studies and Prevention*. **9** (2): 9-25. doi:10.5038/1911-9933.9.2.1270 Özgürce erişilebilir. ISSN 1911-0359. 4 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Kasım 2023.
407. ↑  Lowenstein Clinic report 2004, s. 71.
408. ↑  Lowenstein Clinic report 2004, s. 75.
409. ↑  Khokhryakova 1998, s. 475.
410. 1 2  Milbrandt 2012.
411. ↑  "KNU President Saw Tamla Baw says peace needs a 1,000 more steps « Karen News". Karennews.org. 2 Şubat 2012. 10 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2013.
412. ↑  Rogers 2004.
413. ↑  "Burma". World Without Genocide. 9 Kasım 2010. 9 Ağustos 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2013.
414. ↑  "Bangladesh to build one of world's largest refugee camps for 800,000 Rohingya". *The Guardian* (İngilizce). Agence France Presse. 5 Ekim 2017. ISSN 0261-3077. 4 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2019.
415. ↑  "Myanmar villages burn as Rakhine unrest rages". *www.thesundaily.my* (İngilizce). 16 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2019.
416. ↑  MRGI 2007, s. MRGI.
417. ↑  Gilbert 2006, s. 118.
418. ↑  Hitchcock & Koperski 2008, ss. 592–3.
419. ↑  "Analysis | Peru's government forcibly sterilized Indigenous women from 1996 to 2001, the women say. Why?". *The Washington Post* (İngilizce). ISSN 0190-8286. 3 Şubat 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mart 2023.
420. ↑  "Justice for Genocide: Sri Lanka's Genocide Against Tamils" (PDF). 24 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 8 Kasım 2021.
421. ↑  "Genocide against the Tamil People" (PDF). 28 Nisan 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Aralık 2021.
422. ↑  Liberation Tigers of Tamil Eelam Backgrounder 26 Mayıs 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Council on Foreign Relations - 21 July 2008
423. ↑  Gargan, Edward (2 Mayıs 1993). "Suicide Bomber Kills President of Sri Lanka". *The New York Times*. 8 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Kasım 2021.
424. ↑  "A Decade Without Justice for Sri Lanka's Tamils". *The Diplomat* (İngilizce). 8 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mayıs 2020.
425. ↑  "The Tamil Genocide by Sri Lanka". 31 Ekim 2018. 8 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Kasım 2021.
426. ↑  Boyle, Francis Anthony (2009). *The Tamil Genocide by Sri Lanka: The Global Failure to Protect Tamil Rights Under International Law*. ISBN 978-0932863706. 28 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Kasım 2021.
427. ↑  "Public Designation, Due to Gross Violations of Human Rights, of Shavendra Silva of Sri Lanka Under Section 7031(c) of the Department of State, Foreign Operations, and Related Programs Appropriations Act". 12 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Kasım 2021.
428. ↑  Pehlivanoğlu Işıl. Assia Djebar'ın L'amour, la Fantasia ve la Disparition de la Langue Française Başlıklı Romanlarında Sömürgecilik Ekseninde Dil ve Kimlik. T.C. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Batı Dilleri ve Edebiyatları (Fransız Dili ve Edebiyatı) Anabilim Dalı. 2010. URL: 8 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Erişim tarihi: 2011-12-31. (Archived by WebCite® at )
429. ↑  "Srebrenica Video Vindicates Long Pursuit by Serb Activist" (İngilizce). ISSN 0190-8286. 26 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ekim 2020.
430. ↑  ICTY (2004). *Address by ICTY President Theodor Meron, at Potocari Memorial Cemetery*.

### Kitap ve makaleler

* Allard K. Lowenstein International Human Rights Clinic, Yale Law School (2004). "Indonesian Human Rights Abuses in West Papua: Application of the Law of Genocide to the History of Indonesian Control" (PDF). 25 Ağustos 2013 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Eylül 2013.
* Altshuler, Alex (2011). Penuel, K. Bradley; Statler, Matt (Ed.). *Encyclopedia of Disaster Relief*. SAGE. ISBN 978-1412971010.
* Arens, Jenneke (2010). "Genocide in the Chittagong Hills Tracts, Bangladesh". Totten, Samuel; Hitchcock, Robert K. (Ed.). *Genocide of Indigenous Peoples*. Transaction. ss. 117-142. ISBN 978-1412814959.
* Attar, Samar (2010). *Debunking the Myths of Colonization: The Arabs and Europe*. University Press Of America. ISBN 978-0761850380.
* Aufderheide, Arthur C.; Rodríguez-Martín, Conrado; Langsjoen, Odin, (Ed.) (1998). *The Cambridge encyclopedia of human paleopathology*. Cambridge University Press. ISBN 0-521-55203-6. 16 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Haziran 2016.
* Batalden, Stephen K.; Batalden, Sandra L. (1997). *The Newly Independent States of Eurasia: Handbook of Former Soviet Republics* (revised bas.). Greenwood Publishing Group. ISBN 978-0897749404. 12 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2014.
* Bischoping, K.; Fingerhut, N. (1996). "Border Lines: Indigenous Peoples in Genocide Studies". *Canadian Review of Sociology*. **33** (4): 481-506. doi:10.1111/j.1755-618x.1996.tb00958.x.
* Bisher, Jamie (2006). *White Terror: Cossack Warlords of the Trans-Siberian*. Routledge. ISBN 978-1135765958. 18 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2014.
* Bisher, Jamie (2006). *White Terror: Cossack Warlords of the Trans-Siberian*. Routledge. ISBN 978-1135765965. 25 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2014.
* Black, Jeremy (2008). *War and the World: Military Power and the Fate of Continents, 1450-2000*. Yale University Press. ISBN 978-0300147698. 7 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2014.
* Bobrick, Benson (15 Aralık 2002). "How the East Was Won". *The New York Times*. 24 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mayıs 2014.
* Brown, Thomas (2006). "Did the U.S. Army Distribute Smallpox Blankets to Indians? Fabrication and Falsification in Ward Churchill's Genocide Rhetoric". *University of Michigan*. hdl:2027/spo.5240451.0001.009.
* "DR Congo Pygmies appeal to UN". *BBC News*. 23 Mayıs 2003. 13 Aralık 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2013.
* Barkan, Elazar (2003). "Genocide of indigenous peoples". *The Specter of Genocide: Mass Murder in Historical Perspective*. Cambridge University Press. ss. 117-140. ISBN 978-0521527507.
* Ball, Howard (2011). "Early 20th-Century "Genocides"". *Genocide: a reference handbook*Ücretsiz kayıt gerekli. ABC-CLIO. ISBN 978-1-59884-488-7.
* Baird, David (1973). "The Choctaws Meet the Americans, 1783 to 1843". *The Choctaw People*. United States: Indian Tribal Series. s. 36. LCCN 73-80708.
* Begovich, Milica (2007). DeRouen, Karl R.; Heo, Uk (Ed.). *Civil Wars of the World*. ABC-CLIO. ISBN 978-1851099191.
* Byrd, Jodi A. (2011). *The Transit of Empire: Indigenous Critiques of Colonialism*. University of Minnesota Press. ISBN 978-0816676408.
* Cave, Alfred A. (2008). "Genocide in the Americas". Stone, Dan (Ed.). *The Historiography of Genocide*Sınırlı deneme süresince özgürce erişilebilir, normalde ise abonelik gereklidir. Palgrave Macmillan. ss. 273-296. ISBN 9781403992192.
* Chakma, Kabita; Hill, Glen (2013). "Indigenous Women and Culture in the Colonized Chittagong Hills Tracts of Bangladesh". Kamala Visweswaran (Ed.). *Everyday Occupations: Experiencing Militarism in South Asia and the Middle East*. University of Pennsylvania Press. ss. 132-157. ISBN 978-0812244878.
* Churchill, Ward (2000). Charny, Israel W. (Ed.). *Encyclopedia of Genocide*. ABC-CLIO. ISBN 978-0874369281.
* Edwards, Tai S.; Kelton, Paul (2020). "Germs, Genocides, and America's Indigenous Peoples". *Journal of American History*. **107** (1): 52-76. doi:10.1093/jahist/jaaa008 Özgürce erişilebilir. ISSN 0021-8723.
* Etkind, Alexander (2013). *Internal Colonization: Russia's Imperial Experience*. John Wiley & Sons. ISBN 978-0745673547. 17 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2014.
* Forsyth, James (1994). *A History of the Peoples of Siberia: Russia's North Asian Colony 1581-1990* (illustrated, reprint, revised bas.). Cambridge University Press. ISBN 978-0521477710. 27 Haziran 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2014.
* Forsythe, David P. (2009). *Encyclopedia of Human Rights*. **4**. Oxford University Press. ISBN 978-0195334029.
* Forge, John (2012). *Designed to Kill: The Case Against Weapons Research*. Springer. ISBN 978-9400757356.
* Franco, Jean (2013). *Cruel Modernity*. Duke University Press. ISBN 978-0822354567.
* Gigoux, Carlos; Samson, Colin (2011). Turner, Bryan S. (Ed.). *The Routledge International Handbook of Globalization Studies*. Routledge. ISBN 978-0415686082.
* Gilbert, Jérémie (2006). *Indigenous Peoples' Land Rights Under International Law: From Victims to Actors*. Transnational. ISBN 978-1571053695.
* Gump, James O. (1994). *The Dust Rose Like Smoke: The Subjugation of the Zulu and the Sioux*Ücretsiz kayıt gerekli. University of Nebraska Press. ISBN 978-0803270596.
* Grenke, Arthur (2005). *God, Greed, and Genocide: The Holocaust Through the Centuries*. New Academia Publishing. ISBN 978-0976704201.
* Hull, Isabel V. (2003). Gellately, Robert; Kiernan, Ben (Ed.). *The Specter of Genocide: Mass Murder in Historical Perspective*Ücretsiz kayıt gerekli. Cambridge University Press. ISBN 978-0521527507.
* Hitchcock, Robert K.; Koperski, Thomas E. (2008). "Genocides against Indigenous peoples". Stone, Dan (Ed.). *The Historiography of Genocide*Sınırlı deneme süresince özgürce erişilebilir, normalde ise abonelik gereklidir. Palgrave Macmillan. ss. 577-618. ISBN 9781403992192.
* Hinton, Alexander L. (2002). *Annihilating Difference: The Anthropology of Genocide*. University of California Press. ISBN 978-0520230293.
* Jack, Zachary Michael, (Ed.) (2008). *Inside the Ropes: Sportswriters Get Their Game On*. University of Nebraska Press. ISBN 978-0803219076. 5 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2014.
* Jackson, Jean E. (2009). *The Awá of Southern Colombia: a "Perfect Storm" of Violence* (PDF). Report to the AAA Committee for Human Rights. [*ölü/kırık bağlantı*]
* Jackson, Jean E. (2002). "Caught in the Crossfire: Colombia's indigenous peoples during the 1990s." (PDF). Maybury-Lewis, David (Ed.). *Identities in Conflict: Indigenous peoples and Latin American States*. Harvard University Press. ss. 107-134.
* Juang, Richard; Baker, Josiah; Shannon, Matthew (2008). Juang, Richard M.; Morrissette, Noelle (Ed.). *Africa and the Americas: Culture, Politics, and History*. ABC-CLIO. ISBN 978-1851094417.
* Jones, Adam (2010). "3. Genocides of Indigenous Peoples". *Genocide: A Comprehensive Introduction* (2. bas.). Routledge. ISBN 978-0415486187.
* Jonassohn, Kurt; Björnson, Karin Solveig (1998). *Genocide and Gross Human Rights Violations: In Comparative Perspective*. Transaction Publishers. ISBN 978-1560003144.
* Kang, Hyeok hweon. Shiau, Jeffrey (Ed.). "Big Heads and Buddhist Demons:The Korean Military Revolution and Northern Expeditions of 1654 and 1658" (PDF). *Emory Endeavors in World History* (2013 bas.). 4: Transnational Encounters in Asia: 1-22. 15 Ocak 2014 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mart 2014.
* Khokhryakova, Anastasia (1998). "Beanal v. Freeport-McMoRan, Inc: Liability of a Private Actor for an International Environmental Tort under the Alien Tort Claims Act". *Colorado Journal of International Environmental Law and Policy*. **9**: 463-493.
* Kiernan, Ben (2007). *Blood and Soil: A World History of Genocide and Extermination from Sparta to Darfur*Ücretsiz kayıt gerekli. Yale University Press. ISBN 978-0-300-10098-3.
* Kim, Kwangmin (2008). *Saintly Brokers: Uyghur Muslims, Trade, and the Making of Qing Central Asia, 1696–1814* (PhD). University of California, Berkeley. ISBN 978-1109101263. 4 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mart 2014.
* Lemkin, Raphael (2008). *Axis Rule in Occupied Europe: laws of occupation, analysis of government, proposals for redress*. Clark, NJ: The Lawbook Exchange. ISBN 978-1584779018.
* Levene, Mark (2005). *Genocide in the Age of the Nation State: Meaning of Genocide v. 1: The Meaning of Genocide*. I. B. Tauris. ISBN 978-1850437529.
* Levene, Mark (2005). *Genocide in the Age of the Nation State: Volume 2: The Rise of the West and the Coming of Genocide*. I. B. Tauris. ISBN 978-0857712899. 12 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2014.
* Liu, Tao Tao; Faure, David (1996). *Unity and Diversity: Local Cultures and Identities in China*. Hong Kong University Press. ISBN 978-9622094024. 21 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mart 2014.
* Mann, Barbara Alice (2009). *The Tainted Gift: The Disease Method of Frontier Expansion*. ABC-CLIO.
* Martin, Stacie E. (2004). "Native Americans". Shelton, Dinah (Ed.). *Encyclopedia of Genocide and Crimes against Humanity*. Macmillan Library Reference. ss. 740-746.
* Meldrum, Andrew (16 Ağustos 2004). "German minister says sorry for genocide in Namibia". *The Guardian*. 4 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Aralık 2016.
* Mey, Wolfgang, (Ed.) (1984). *Genocide in the Chittagong Hill Tracts, Bangladesh*. Kopenhag: International Work Group for Indigenous Affairs.
* Milbrandt, Jay (2012). "Tracking Genocide: Persecution of the Karen in Burma". *Texas International Law Journal*. SSRN 2047186 $2.
* Moshin, A. (2003). *The Chittagong Hill Tracts, Bangladesh: On the Difficult Road to Peace*. Boulder, Col.: Lynne Rienner Publishers.
* Mote, Victor L. (1998). *Siberia: worlds Apart*. Westview series on the post-Soviet republics (illustrated bas.). Westview Press. ISBN 978-0813312989. 9 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2014.
* Madley, Benjamin (2004). "Patterns of frontier genocide 1803–1910: the Aboriginal Tasmanians, the Yuki of California, and the Herero of Namibia" (PDF). *Journal of Genocide Research*. **6** (2): 167-192. doi:10.1080/1462352042000225930. 26 Haziran 2013 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ağustos 2013.
* Mehta, Vinod (2008). *Talking to 'The devil'*. Outlook.
* Moses, A. Dirk (2004). Moses, A. Dirk (Ed.). *Genocide and Settler Society: Frontier Violence and Stolen Indigenous Children in Australian History*. Berghahn Books. ISBN 978-1571814104.
* Maybury-Lewis, David (2002). "Genocide against Indigenous peoples". *Annihilating Difference: The Anthropology of Genocide*. University of California Press. ISBN 978-0520230293.
* MRGI (2007). "World Directory of Minorities and Indigenous Peoples - Paraguay: Overview". *Minority Rights Group International*. 20 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ağustos 2013.
* Nunpa, Chris Mato (2009). "A Sweet-Smelling Sacrifice". Jacobs, Steven L. (Ed.). *Confronting Genocide: Judaism, Christianity, Islam*. Lexington Books. ISBN 978-0739135891.
* O'Brien, Sharon (2004). "The Chittagong Hill Tracts". Shelton, Dinah (Ed.). *Encyclopedia of Genocide and Crimes against Humanity*. Macmillan Library Reference. ss. 176-177.
* Premdas, Ralph R. (1985). "The Organisasi Papua Merdeka in Irian Jaya: Continuity and Change in Papua New Guinea's Relations with Indonesia". *Asian Survey*. **25** (10): 1055-1074. doi:10.2307/2644181. JSTOR 2644181.
* Garfield, Seth (2001). *Indigenous Struggle at the Heart of Brazil: State Policy, Frontier Expansion and the Xavante Indians, 1937-1988*. Duke University Press. s. 143. ISBN 978-0822326656.
* Quigley, John B. (2006). *The Genocide Convention: An International Law Analysis*. Ashgate. ISBN 978-0754647300.
* Reynolds, Henry (2004). "Genocide in Tasmania?". Moses, A. Dirk (Ed.). *Genocide and Settler Society: Frontier Violence and Stolen Indigenous Children in Australian History*. Berghahn Books. ISBN 978-1571814104.
* Resendez, Andres (2016). *The Other Slavery: The Uncovered Story of Indian Enslavement in America*. Houghton Mifflin Harcourt. s. 448. ISBN 978-0544602670.
* Roy, Rajkumari (2000). *Land Rights of the Indigenous Peoples of the Chittagong Hill Tracts, Bangladesh*. Kopenhag: International Work Group for Indigenous Affairs.
* Rogers, Benedict (2004). *A Land without Evil: Stopping the Genocide of Burma's Karen People*. Monarch Books.
* Rosenbaum, Alan S. (2018). *Is the Holocaust unique?: perspectives on comparative genocide*. Routledge. ISBN 978-0-8133-3686-2.
* Sautman, Barry (2003). "Cultural genocide and Tibet" (PDF). *Texas International Law Journal*. **38** (173–240). 7 Nisan 2014 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ağustos 2013.
* Sanford, Victoria (2008). "¡Si hubo genocidio en Guatemala! Yes! There was genocide in Guatemala". Stone, Dan (Ed.). *The Historiography of Genocide*Sınırlı deneme süresince özgürce erişilebilir, normalde ise abonelik gereklidir. Palgrave Macmillan. ss. 543-571. ISBN 978-0230279551.
* Smithers, Gregory D. (2013). Bloxham, Donald; Moses, A. Dirk (Ed.). *The Oxford Handbook of Genocide Studies*. Oxford University Press. ISBN 978-0199677917.
* Scherrer, Christian P. (2003). *Ethnicity Nationalism and Violence: Conflict Management, Human Rights and Multilateral Regimes*. Ashgate. ISBN 978-0754609568.
* Sarkin-Hughes, Jeremy (2011). *Germany's Genocide of the Herero: Kaiser Wilhelm II, His General, His Settlers, His Soldiers*. Boydell & Brewer. ISBN 978-1847010322.
* Schaller, Dominik J. (2010). "13". Moses, A. Dirk (Ed.). *Empire, Colony, Genocide: Conquest, Occupation, and Subaltern Resistance in World History*. Berghahn Books. ISBN 978-1845457198.
* Stephan, John J. (1996). *The Russian Far East: A History* (illustrated, reprint bas.). Stanford University Press. ISBN 978-0804727013. 17 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2014.
* Stannard, David E. (1993). *American Holocaust: The Conquest of the New World*. Oxford University Press, USA. ISBN 978-0-19-508557-0.
* Tatz, Colin (2006). "8. Confronting Australian Genocide". Maaka, Roger; Andersen, Chris (Ed.). *The Indigenous Experience: Global Perspectives*. Canadian Scholars Press. ISBN 978-1551303000.
* Thornton, Russel (1987). *American Indian Holocaust and Survival: ˜a Population History Since 1492*. Norman: University of Oklahoma Press. ISBN 978-0-8061-2074-4.
* Trafzer, Clifford E. (1999). "Introduction". Trafzer, Clifford E.; Hyer, Joel R. (Ed.). *Exterminate Them: Written Accounts of the Murder, Rape, and Enslavement of Native Americans During the California Goldrush*. Michigan State University. ISBN 978-0870135019.
* Totten, Samuel; Bartrop, Paul Robert (2007). *Dictionary of Genocide: A-L*. Greenwood Publishing Group. ISBN 978-0313329678.
* Trever, David. "The new book 'The Other Slavery' will make you rethink American history". *Los Angeles Times*. 20 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
* Vickers, Adrian (2013). *A History of Modern Indonesia*. Cambridge University Press. ISBN 978-1-107-01947-8. 3 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Eylül 2013.
* Warren, Jonathan W. (2001). *Racial Revolutions: Antiracism and Indian Resurgence in Brazil*Ücretsiz kayıt gerekli. Duke University Press. s. 84. ISBN 978-0822327417.
* Watts, Jonathan; Rocha, Jan (19 Mayıs 2013). "Brazil's 'lost report' into genocide surfaces after 40 years". *The Guardian*. 25 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Aralık 2016.
* Weiser, Martin (2008). *The Herero War – the First Genocide of the 20th Century?*. GRIN Verlag. ISBN 978-3638946285.
* Wood, Alan (2011). *Russia's Frozen Frontier: A History of Siberia and the Russian Far East 1581 - 1991* (illustrated bas.). A&C Black. ISBN 978-0340971246. 16 Ağustos 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2014.
* *Condé Nast's Traveler, Volume 36*. 2001. 9 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2014.
* *Yearbook*. International Work Group for Indigenous Affairs. 1992. 9 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2014.

Ek Okumalar
-----------

Ana madde: Soykırım Çalışmalarına İlişkin Bibliografya
* Crook, Martin; Short, Damien; South, Nigel (August 2018). "Ecocide, genocide, capitalism and colonialism: Consequences for indigenous peoples and glocal ecosystems environments" (PDF). *Theoretical Criminology*. SAGE Publications. **22** (3): 298-317. doi:10.1177/1362480618787176. ISSN 1362-4806.
* Hinton, Alexander Laban; Woolford, Andrew; Benvenuto, Jeff, (Ed.) (2014). *Colonial Genocide in Indigenous North America*. Durham, North Carolina: Duke University Press. ISBN 978-0-8223-7614-9. Erişim tarihi: 17 Aralık 2021 – Google Books vasıtasıyla.
* Hitchcock, Robert K.; Totten, Samuel (2011). *Genocide of Indigenous Peoples: A Critical Bibliographic Review*. Piscataway, New Jersey: Transaction Publishers. ISBN 978-1-41284-455-0. Erişim tarihi: 17 Aralık 2021 – Google Books vasıtasıyla.
* Kingston, Lindsey (January 2015). "The Destruction of Identity: Cultural Genocide and Indigenous Peoples". *Journal of Human Rights*. Routledge. **14** (1): 63-83. doi:10.1080/14754835.2014.886951. ISSN 1475-4835.
* Kühne, Thomas (September 2013). "Colonialism and the Holocaust: continuities, causations, and complexities". *Journal of Genocide Research*. Routledge. **15** (3): 339-362. doi:10.1080/14623528.2013.821229.
* Mcdonnell, Michael A. & Moses, A. Dirk (2005) Raphael Lemkin as historian of genocide in the Americas, *Journal of Genocide Research*, 7:4, 501-529, DOI: 10.1080/14623520500349951
* Moses, A. D. (Ed.). (2008). *Empire, Colony, Genocide: Conquest, Occupation, and Subaltern Resistance in World History*. Berghahn Books.
	+ Adas, Michael (2009). "Reviewed work: Empire, Colony, Genocide: Conquest, Occupation, and Subaltern Resistance in World History, A. Dirk Moses". *The International History Review*. **31** (4): 860-862. JSTOR 40647058.
	+ Melson, Robert (2009). "Reviewed work: Empire, Colony, Genocide: Conquest, Occupation, and Subaltern Resistance in World History, A. Dirk Moses". *Journal of World History*. **20** (3): 463-466. doi:10.1353/jwh.0.0062. JSTOR 40542813.
* Moses, Dirk; Stone, Dan, (Ed.) (2013). *Colonialism and Genocide*. Londra: Routledge. ISBN 978-1-317-99753-5. Erişim tarihi: 17 Aralık 2021 – Google Books vasıtasıyla.
* Short, Damien (November 2010). "Cultural genocide and indigenous peoples: a sociological approach". *The International Journal of Human Rights*. Routledge. **14** (6): 833-848. doi:10.1080/13642987.2010.512126. ISSN 1364-2987.
* Short, Damien (2016). *Redefining Genocide: Settler Colonialism, Social Death and Ecocide*. Londra: Zed Books. ISBN 978-1-78360-170-7. Erişim tarihi: 17 Aralık 2021 – Google Books vasıtasıyla.
* Wolfe, Patrick (December 2006). "Settler colonialism and the elimination of the native". *Journal of Genocide Research*. Routledge. **8** (4): 387-409. doi:10.1080/14623520601056240 Özgürce erişilebilir.