**ABD Yörünge Segmenti** (**USOS**), Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesi (NASA), Avrupa Uzay Ajansı (ESA), Kanada Uzay Ajansı (CSA) ve Japonya Havacılık ve Uzay Araştırma Dairesi (JAXA) tarafından inşa edilen ve işletilen Uluslararası Uzay İstasyonu’ nun (ISS) bileşenlerine verilen isimdir. Segment halen tümü Uzay Mekiği tarafından teslim edilen on bir basınçlı bileşenden ve çeşitli dış elemanlardan oluşur.

Segment, Houston, Teksas'daki Johnson Uzay Merkezi, Oberpfaffenhofen, Almanya, Columbus Kontrol Merkezi ve Tsukuba, Japonya, Tsukuba Uzay Merkezi dahil olmak üzere dünya çapındaki çeşitli görev kontrol merkezlerinden izlenir ve kontrol edilir. Ancak temel uçuş kontrolü, yörünge istasyonunu sürdürme ve yaşam destek sistemleri için Rus Yörünge Segmenti’ne bağlıdır.

Modüller
--------

 Aralık 2022 itibarıyla ISS yapısı.
ABD Yörünge Segmenti 10 basınçlandırılmış modülden oluşur. Bunlardan yedisi yaşanabilir ve üçü büyük bağlantı noktalarına sahip bağlantı düğümleridir. Bağlantı noktaları modülleri birbirine bağlamak veya uzay araçları için rıhtımlar ve yaklaşım sağlamak için kullanılır.

### Düğümler

Düğümlerin her biri Ortak Yanaşma Mekanizmaları (CBM) adı verilen bağlantı noktaları vardır. Her üç düğümün de dış çevresinde 4 bağlantı noktası ve her iki ucunda 1 bağlantı noktası, toplam 6 bağlantı noktası vardır. Düğümlerdeki 18 bağlantı noktasına ek olarak, modüller üzerinde ek bağlantı noktaları vardır, bunların çoğu modülleri eşleştirmek için kullanılırken, kullanılmayan CBM bağlantı noktaları yeniden ikmal uzay aracı MPLM, HTV, Dragon Cargo veya Cygnus'tan birini yanaştırabilir. Soyuz, Progress, Otomatik Transfer Aracı ve eski Uzay Mekiği tarafından kullanılan tip olan CBM bağlantı noktalarını yerleştirme bağlantı noktalarına değiştiren iki PMA adaptörü vardır.

#### *Unity*

Usos basınçlı segmentinin ilk bileşeni *Unity*‘dir. *Unity'nin* arka ucunda Basınçlı Eşleştirme Adaptörü (PMA) 1 bulunur. PMA-1 *Unity'yi* Rus segmentiyle birleştirir. Unity de sancak tarafında *Quest* hava bölmesine iskele tarafında *Tranquility* ‘ye ve başucu (ing:zenith) tarafında ilgili Z1 kafesine bağlanır. *Destiny* laboratuvarı ileri uca bağlanır ve USOS'un geri kalanına gider. *Unity* ayrıca ISS'deki ekipler tarafından yemek yemek ve bazı aksama sürelerininde birlikte olmak için kullanılır. *Unity* düğümü, 6 Aralık 1998'de STS-88 tarafından istasyona teslim edildi.

#### *Harmony*

*Harmony*, USOS'un merkezi bağlantı düğümüdür. *Harmony* *Destiny* laboratuvarının kıç tarafına, *Kibo* laboratuvarının iskele tarafına ve *Columbus* laboratuvarının sancak tarafına bağlıdır. *Harmony* düğümünün nadir ve zenit portları ayrıca H-II Transfer Aracı (HTV), Dragon ve Cygnus ikmal araçları için yanaşma limanı olarak hizmet eder. *Harmony'nin* ön ucunda, ziyaret eden Uzay Mekikleri tarafından kenetleme adaptörü olarak kullanılan ve ISS'ye gelecekteki mürettebatlı görevler tarafından kullanılacak PMA-2 vardır. 18 Temmuz 2016'da SpaceX CRS-9'da NASA, Shuttle APAS-95 yerleştirme adaptörünü SpaceX Dragon 2 ve Boeing Starliner ile kullanılmak üzere NASA Docking Sistemine dönüştürmek için Uluslararası Yerleştirme Adaptörü-2'yi fırlattı. *Harmony* 23 Ekim 2007'de STS-120 göreviyle teslim edildi.

#### *Tranquility*

*Tranquility düğümü*, USOS yaşam destek sistemlerini barındırır. *Tranquility* ayrıca yedi pencereli *Cupola* modülünü ve ileri bağlantı noktasında *Leonardo modülünü barındırır.* Öne bakan *Tranquility* limanı, istasyonun kafes yapısı tarafından engellenirken, arkaya bakan liman kullanım için boştur. Nadir bağlantı noktası *Cupola* tarafından kullanılırken, başucu bağlantı noktası düğüm içindeki bazı egzersiz ekipmanları tarafından kullanılır. Sancak iskelesi düğüm 1'e bağlıdır ve iskele tarafı daha önce Crew Dragon ve Boeing Starliner ile bağlantıya izin vermek için CRS-18 sırasında Uluslararası Yerleştirme Adaptörü-3 ‘ünü alacak Mekik kenetlenmesi için yedek olan PMA 3 tarafından işgal edilmiştir. *Tranquility* modülü, STS-130 *tarafından Cupola* ile birlikte Şubat 2010'da teslim edildi.

### Laboratuvarlar

#### *Destiny*

*Destiny laboratuvarı*, Amerikan yapımı laboratuvar modülüdür. Tıp, mühendislik, biyoteknoloji, fizik, malzeme bilimi ve Yer bilimleri araştırmalarında kullanılır. *Destiny* ayrıca bir yedek robotik iş istasyonunu barındırır ve teslim edilen USOS laboratuvarlarının ilkiydi. 7 Şubat 2001'de STS-98 tarafından teslim edildi *Destiny* laboratuvarı, Houston, Texas ve Huntsville, Alabama'daki görev kontrol merkezleri tarafından yönetilir.

#### *Columbus*

*Columbus*, Avrupa Uzay Ajansı tarafından yapılan laboratuvar modülüdür. Akışkanlar, biyoloji, tıp, malzeme ve yer bilimlerinde bilimsel araştırmalara ev sahipliği yapar. *Columbus* ayrıca deneyleri uzay boşluğuna maruz bırakmak için kullanılan dört harici yük yerine sahiptir. *Columbus* modülü, 7 Şubat 2008'de STS-122 tarafından ISS'ye teslim edildi Almanya'da bulunan Columbus Kontrol Merkezi *Columbus* modülünün kontrolünden sorumludur.

#### *Kibo*

USOS Uluslararası Uzay İstasyonu pencere yerleri
*Kibo* laboratuvarı, USOS'un Japon bileşenidir. *Kibo'nun* dört ana bölümü vardır: *Kibo* laboratuvarının kendisi, basınçlı bir kargo konteyneri, açıktaki bir bilim platformu ve iki robotik kol. Modül, yükleri istasyonun dışındaki robotik kollara veya astronotlara iletmek için kullanılabilen küçük bir hava kilidine sahip olması bakımından benzersizdir. Robotik kollar, laboratuvar içindeki bir iş istasyonundan kontrol edilir. Laboratuvar tıp, mühendislik, biyoteknoloji, fizik, malzeme bilimi ve Yer bilimi alanlarında araştırma yapmak için kullanılmaktadır. Lojistik konteynır, *Kibo'nun* gelen ilk parçasıydı. STS-123 tarafından Mart 2008'de teslim edildi *Kibo* laboratuvarı, Mayıs 2008'de STS-124 görevi tarafından ISS'ye teslim edildi Açık bilim tesisi, Temmuz 2009'da STS-127  Japonya, Tsukuba'daki JEM Kontrol merkezi*, Kibo* laboratuvarının tüm unsurlarının kontrolünden sorumludur.

### Diğer Modüller

#### *Quest*

 *Quest*
*Quest* Ortak Hava Kilidi ISS'nin USOS segmentinden uzay yürüyüşlerine ev sahipliği yapmak için kullanılır. İki ana bölümden oluşur: ekipman kilidi ve ekip kilidi. Ekipman kilidi, Araç Dışı Hareketlilik Birimlerinin depolandığı ve uzay yürüyüşleri için hazırlıkların yapıldığı yerdir. Uzay yürüyüşleri sırasında mürettebat kilidinin basıncı boşaltılır. *Quest* hava kilidi, Temmuz 2001'de STS-104 ekibi tarafından teslim edildi ve kuruldu.

#### *Leonardo*

Kalıcı Çok Amaçlı Modül (PMM) olarak da bilinen *Leonardo* modülü ISS'de depolama yeri için kullanılan modüldür. *Leonardo, Tranquility* düğümünün öne bakan tarafına bağlıdır. PMM 2011 yılının başlarında STS-133 göreviyle ISS'e teslim edildi. Başlangıçta Çok Amaçlı Lojistik Modülü (MPLM) *Leonardo*, ISS'ye kurulmadan önce uzun süre yörüngede kalacak şekilde dönüştürüldü.

#### *Cupola*

*Cupola*, *Tranquility* modülüne bağlı yedi pencereli bir modüldür. Dünya gözlemi için kullanılır ve bazı spor aletlerini barındırır. Yedi pencerenin hepsinde, istasyonu uzay enkazından korumak için pencereler kullanılmadığında kapatılan kapaklar bulunur. *Cupola, Tranquility* düğümü ile birlikte STS-130’la Şubat 2010'da teslim edildi.

#### Bigelow Genişletilebilir Etkinlik Modülü

'Bigelow Expandable Activity Module' sayfası bulunamadı
#### Basınçlı Eşleştirme Adaptörü

Basınçlı Eşleştirme Adaptörleri (PMA), ISS'nin USOS kısmında yerleştirme bağlantı noktaları olarak hizmet eder. Standart Ortak Yanaşma Mekanizmasını, Uzay Mekiği ve Rus Yörünge Segmenti tarafından kullanılan kenetlenme sistemi APAS-95'e dönüştürür. Halen PMA-1, *Unity* düğümünü *ISS'deki Zarya* modülüne bağlamak için kullanılır. Basınçlı Eşleştirme Adaptörü-2, *Harmony'nin* ön ucunda bulunurken, PMA-3 aynı düğümün başucu portunda bulunur. PMA-2 sadece birkaç kez kullanılan PMA-3'ün yedeği olduğu Mekik kenetlenme bağlantı noktasıydı. Yeni Mürettebat Ticari Programı ve Mekik filosunun emekliye ayrılmasıyla NASA PMA-2 ve PMA-3'ü NASA Kenetlenme Sistemine dönüştürmek için Uluslararası Kenetlenme Adaptörünü kurdu. IDA-1'in PMA-2 ile kenetlenmesi gerekiyordu ancak SpaceX CRS-7 fırlatma arızasında kayboldu. Böylece SpaceX CRS-9'un getirdiği ve PMA-3'e kenetlenmesi beklenen IDA-2, PMA-2'ye kaydırıldı. Kayıp IDA-1'in yerini alan IDA-3, Temmuz 2019'da SpaceX CRS-18'de fırlatıldı ve PMA-3'e yanaştı. PMA-1 ve PMA-2, Aralık 1998'de STS-88'deki *Unity düğümüyle teslim edildiler.* Üçüncü PMA 11 Ekim 2000'de STS-92 tarafından teslim edildi.

Dış elemanlar
-------------

### Entegre Kafes Yapısı

Entegre Kafes Yapısı (ing:Integrated Truss Structure(ITS), ISS'nin dışında hayati donanıma sahiptir. Kafesin her bir parçasına, parçanın iskele tarafında mı yoksa sancak tarafında mı olduğunu gösteren bir P veya S işareti ve ilgili tarafında konumunu belirten bir sayı verilir. *Kafes sisteminin kendisi, Destiny* modülündeki bağlantı noktaları ile ISS'ye bağlanan, her iki tarafta dört ve bir merkezi segment olmak üzere toplam 12 segmentten oluşur. Zenith-1 (Z1) kiriş segmenti olarak bilinen on üçüncü parça, *Unity* modülüne bağlıdır ve orijinal olarak USOS'a güç sağlamak için P6 güneş panellerini tutmak için kullanılmıştır. Z1 segmenti artık Ku- bant antenlerini barındırır ve ISS'nin dışındaki güç ve veri kabloları için yönlendirme noktası görevi yapar. Entegre Kafes Yapısı paslanmaz çelik, titanyum ve alüminyumdan yapılmıştır. Yaklaşık 110 metre uzunluğa yayılır ve dört set güneş enerjisi paneli barındırır. Her bir güneş paneli seti, toplam 16 güneş paneli için dört panel içerir. Dört panel setin her birinin ayrıca güç kaynağı ekipmanını soğutmak için ilgili soğutma sistemi ve radyatörü vardır. Entegre Kafes Yapısı ayrıca iki pompa, iki radyatör dizisi ve iki amonyak ve iki nitrojen tankı tertibatından oluşan ISS için ana soğutma sistemini barındırır. Ayrıca Entegre Kafes Yapısında bulunan birkaç yük bağlantı noktası vardır. Bu noktalar, Canadarm2 için Harici İstif Platformları, Harici Lojistik Taşıyıcılar, Alfa Manyetik Spektrometre ve Mobil Taban Sistemini barındırır. Z1 kafesi, Ekim 2000'de STS-92 görevi tarafından teslim edildi. P6 segmenti, Aralık 2000'de STS-97'de kuruldu. S0 kafesi, STS-112'yi takip eden S1 segmenti ile STS-110'da  ISS'ye teslim edildi. Kafesin P1 segmenti STS-113, tarafından ISS'ye getirildi, ardından STS-115’ te P3/P4 segmenti, ve STS-116’-da P5 segmenti geldi. S3/S4 kafes segmenti STS-117 tarafından teslim edildi, ardından S5 segmenti STS-118 tarafından teslim edildi. Kafes segmentinin son bileşeni olan S6 segmenti, STS-119 tarafından teslim edildi.

### Dış İstifleme Platformu

Dış İstifleme Platformları (ESP), ISS'de Yörünge Değiştirme Birimlerini (ORU) depolamak için kullanılan bir dizi platformdur. ESP'ler ORU'lara güç sağlar ancak komut ve veri işlemeye imkanı vermez. Dış İstifleme Platformu 1, *Destiny* laboratuvarının iskele tarafındadır ve Mart 2001'de STS-102 görevinde teslim edilmiştir  ESP-2, *Quest* hava kilidinin iskele tarafında bulunur ve 2005 yılında STS-114 ekibi tarafından ISS'ye getirildi  ESP-3, Starboard 3 (S3) kafes segmentindedir ve Ağustos 2007'de STS-118 de teslim edildi.

### ExPRESS lojistik taşıyıcı

 Kafes yapısı üzerinde ELC-2
ExPRESS lojistik taşıyıcıları (ELC'ler), Harici İstifleme Platformuna benzer ancak daha fazla yük taşımak üzere tasarlanmıştır. ESP'lerin aksine, ELC'ler komut ve veri işlemeye izin verir. Dışa takılı konteynerlerin, yüklerin ve jiroskopların takıldığı bir çelik ızgara yapıyı kullanırlar; ve bilimsel deneylerin aletleri buna takılabilir. Bazı ELC bileşenleri Brezilya Uzay Ajansı tarafından yapılmıştır. Alt P3 kafesinde bulunan ExPRESS Logistics Carriers 1 ve üst S3 kafeste bulunan ELC 2 Kasım 2009'da STS-129 ile teslim edildi. ELC-3, STS-134 ekibi tarafından ISS'ye getirildi ve üst P3 kafesine yerleştirildi. ELC-4, STS-133 görevi sırasında alt S3 kafes segmentine teslim edildi ve kuruldu.

### Alfa Manyetik Spektrometre 2

Alfa Manyetik Spektrometresi (AMS), S3 kafes segmentine takılmış bir parçacık fiziği deneyidir. AMS, karanlık madde ve anti-madde aramak için tasarlanmıştır. AMS'nin geliştirilmesine ve inşasına 56 farklı kurumdan ve 16 ülkeden beş yüz bilim insanı katıldı. Alfa Manyetik Spektrometresi, STS-134 ekibi tarafından teslim edildi.

### Mobil Servis Sistemi

MSS'nin bileşenleri Kanada Uzay Ajansı tarafından MDA Uzay Görevleri ile birlikte sağlandı. Mobil Taban Sistemini taşıyan Mobil Taşıyıcı NASA ile sözleşmeli olarak Northrop Grumman tarafından tasarlandı ve üretildi.

#### Canadarm2

Mobil servis sisteminin ana bileşeni, Uzay İstasyonu Uzaktan Manipülatör Sistemi (SSRMS) olarak da bilinen Canadarm2‘dir. Kol, uzay yürüyüşü sırasında astronotlar tarafından kaldırılamayan büyük ve ağır yükleri hareket ettirebilir. Kolun taşıma kapasitesi 116.000 kilogram (256.000 lb) ve 7 serbestlik derecesi vardır. Canadarm2 ayrıca konuşlandırıldığı yeri ve ucunda ne kullanıyorsa onu değiştirebilir. *Destiny* laboratuvarında, *Harmony* düğümünde, *Unity* düğümünde ve Mobil Temel Sistemde Candarm2 için kıskaç armatürleri vardır. *Zarya* modülüne bir kıskaç tertibatı takılıdır ancak bağlı veri kabloları yoktur. Bu kablolar bağlandıktan sonra, Canadarm2 kendini *Zarya'nın* dışına yerleştirebilecek ve Rus Yörünge Segmenti (ROS) civarında Araç Dışı Aktiviteyi (EVA) destekleyebilecektir. Canadarm2, 2001 yılının başlarında STS-100 ekibi tarafından monte edildi ve kuruldu.

#### Özel Amaçlı Becerikli Manipülatör

Dextre olarak da bilinen Özel Amaçlı Dexterous Manipülatör (SPDM), ISS'ye Mobil Taban Sistemine veya Canadarm2'ye bağlanabilen iki kollu bir robottur. 
Dextre, bir astronotun yapması gereken görevleri yapabilir. Bu görevler, yörünge değiştirme birimlerinin değiştirilmesini veya ORU'ların istif yerlerinden kurulacakları yere taşınmasını içerir. Dextre'yi kullanmak, belirli görevleri gerçekleştirmek için gereken hazırlık süresini azaltabilir ve astronotlara diğer görevlerin tamamlanması için daha fazla zaman ayırma yeteneği sağlayabilir. Dextre'nin birincil kıskaç fikstürü *Destiny* laboratuvarında bulunur, ancak ISS'deki herhangi bir elektrikli kıskaç fikstürüne de monte edilebilir. 600 kilogram (1.300 lb) taşıma kapasitesi ve 15 serbestlik derecesi vardır. Dextre, STS-123 tarafından ISS'ye teslim edildi.

#### Mobil Taban Sistemi

Mobil Taban Sistemi (MBS), ISS'nin Entegre Kafes Yapısı üzerine kurulu vagon benzeri bir cihazdır. 886 kilogram (1.953 lb) ağırlığında 20.954 kilogram (46.196 lb) yük taşıma kapasitesine sahiptir. MBS, Starboard 3'ten (S3) Bağlantı Noktası 3 (P3) kiriş segmentlerine hareket edebilir ve maksimum hızı 25 santimetre/saniye (0,82 ft/s) ‘dir. MBS, Canadarm2 ve Dextre için montaj olarak kullanılabilen dört PDGF'nin yanı sıra, faydalı yükleri ve Yörünge Değiştirme Birimlerini (ORU'lar) tutmak için bir Yük/Yörünge Değiştirme Birimi Konaklama Yerlerine (POA) sahiptir. MBS ayrıca, yüklerde özel bir yakalama çubuğunu tutmak için ortak bir bağlantı sistemine sahiptir. Ayrıca kendi ana bilgisayarı ve video dağıtım üniteleri ile uzaktan güç kontrol modüllerine sahiptir. MBS, Haziran 2002'de STS-111'de 

#### Gelişmiş ISS Bom Düzeneği

Gelişmiş ISS Bom Tertibatı, Canadarm2'nin erişimini genişletmek için kullanılır ve ayrıntılı inceleme yeteneği sağlar. Bomun ucunda birkaç milimetre çözünürlükte kayıt yapabilen lazerler ve kameralar var. Bom ayrıca korkuluklarla donatılmıştır, böylece STS-120'de güneş enerjisi dizilerini onarmak için yapıldığı gibi EVA'lar sırasında uzay yürüyüşçülerine yardımcı olabilir.

Önerilen modüller
-----------------

ABD Yörünge Segmentini genişletmek için önerilen çeşitli modüller vardır.

### Yerleşim Genişletme Modülleri

Yerleşim Genişletme Modülleri (HEM), Uluslararası Uzay İstasyonunun *Tranquility* modülüne bağlanmak için tasarlanmış, önerilen İngiliz yapımı modüllere atıfta bulunur. Bunlar, Bristol Üniversitesi‘nde havacılık mühendisi olan Mark Hempsell tarafından yönetilen bir mühendis ve bilim adamı konsorsiyumunca tasarlandı. (Ocak 2008 (2008-01) itibarıyla) İngiliz hükümetinin resmi desteğine sahip değildir. Eğer fon sağlanmışsa, modüllerin 2011'de piyasaya sürülmesi planlanıyordu.

### 4. düğüm

Bir sanatçının şişme modüllü Düğüm 4 kavramı
Bağlantı Merkezi Sistemi (DHS) olarak da bilinen Düğüm 4, Düğüm Yapısal Test Parçası (STA) kullanılarak oluşturulacak ve Harmony modülünün ileri bağlantı noktasına yerleştirilmesi önerilen bir modüldü. Yapısal Test Parçası, ISS donanımının test edilmesini kolaylaştırmak için oluşturuldu ve Düğüm 1 olması amaçlandı. Ancak inşaat sırasında yapısal tasarım kusurları keşfedildi. Yapım aşamasındaki Düğüm 2 Düğüm 1 olarak yeniden adlandırıldı ve STA (eski Düğüm 1) Kennedy Uzay Merkezi'nde (KSC) depoya alındı.

2011'de NASA Düğüm 4 için 2013'ün sonlarında fırlatılmasıyla sonuçlanacak 40 aylık bir tasarım ve geliştirme çalışması düşünüyordu. Uzay Mekiği programı kullanımdan kaldırıldığından Düğüm 4'ü inşa etme ve fırlatma kararı alınmış olsaydı bir Atlas V veya Delta IV Ağır fırlatma aracı tarafından fırlatılacaktı.

### Santrifüj gösterisi

Santrifüjün insan tepkilerine, mekanik dinamik tepkilere ve etkilere göre etkilerini ve etkilerini değerlendirmek ve karakterize etmek için, Nautilus-X santrifüjünün gösterimi ISS'de test edilecektir.

Üretilirse, bu santrifuj, yapay kısmi G etkileri için yeterli ölçeğin uzayda ilk gösterimi olacaktır. Gösterici, tek bir Delta IV Heavy veya Atlas V fırlatma aracı kullanılarak gönderilecektir. Böyle bir göstericinin tam maliyeti 83 milyon ABD Doları ile 143 milyon ABD Doları arasında olacaktır.

### XBASE

Ağustos 2016'da Bigelow Aerospace, Next Space Technologies for Exploration Partnerships'in ikinci aşaması kapsamında B330'a dayalı tam boyutlu bir yer prototipi Deep Space Habitation geliştirmek için NASA ile bir anlaşma imzaladı. Bigelow, modülü Uluslararası Uzay İstasyonuna bağlayarak test etmeyi umduğundan, modül Genişletilebilir Bigelow Gelişmiş İstasyon Geliştirme (XBASE) olarak adlandırılıyor.

### Aksiyom uzayı

27 Ocak 2020'de NASA, Axiom Space'e Uluslararası Uzay İstasyonuna bağlanmak üzere üç modüle kadar fırlatma izni verdiğini duyurdu. İlk modül 2024'te fırlatılabilir; *ilk modülün şu anda Harmony* modülünün ileri bağlantı noktasına bağlanması önerilmektedir ancak bu PMA-2 ve IDA-2'nin yeniden yerleştirilmesini gerektirecektir. Axiom Space, ilk çekirdek modülüne iki adede kadar ek modül eklemeyi ve modüllerde yaşamaları için özel astronotlar göndermeyi planlıyor. ISS'nin kullanımdan kaldırılmasıyla birlikte, Axiom modülüne, hava kilidine sahip bir güç ve termal modül de dahil olmak üzere, birlikte Axiom Ticari Uzay İstasyonu olarak işlev görecek ek unsurlar eklenecektir.

Operasyon
---------

ISS’nin ABD Yörünge Segmentinin operasyonel kontrolu ABD hükümetinin uzay programının sivil bölümünü yöneten NASA tarafından gerçekleştirilir.

2000 yılında başlayan ISS operasyonunun ilk yıllarında, ABD Yörünge Segmentindeki tüm işler, NASA tarafından eğitilmiş bazı astronotların ABD dışı devlet uzay ajanslarının çalışanları olmasına rağmen, NASA astronotları tarafından ve tüm kargo ve uzay istasyonuna mürettebat nakliyesi, NASA'nın sahip olduğu uzay aracı tarafından, özellikle Uzay Mekiği tarafından gerçekleştirildi. 2000'li yılların sonundan itibaren NASA, 2012'de başlayan hizmetlerle uzay istasyonuna kargo taşımak için ticari hizmetler için sözleşme yapmaya başladı.

2020 itibarıyla, operasyonel ticari uçuşlar ISS USOS mürettebat taşımacılığını da üstleniyordu.

2010 yılında NASA, ABD Yörünge Segmentinde sınırlı miktarda uzay ve astronot zamanı ticari kullanıma açmaya başladı. 2005'te ABD Kongresi, birkaç ABD Ulusal Laboratuvarından birinin ISS'de bulunmasına ve burada ticari araştırmalar yapılabilleciğine izin verdi. Laboratuvarı işletmek için Uzayda Bilim Geliştirme Merkezi (ing: Center for the Advancement of Science in Space(CASIS)) kuruldu. Eylül 2009'da Nanoracks yörüngedeki laboratuvar alanını kullanmak için NASA ile ilk sözleşmeyi imzaladı ve Nisan 2010'da Uzay İstasyonunda ilk laboratuvarını kurdu. Diğer şirketler bunu izledi, ancak ISS'deki ticari alan ve ticari deneyler her zaman sınırlı olmuştur, çoğu yörünge segmenti alanı ve deneyler NASA tarafından doğrudan kullanım için ayrılmıştır.

USOS'ta ISS Ulusal Laboratuvarı'nı kullanan ticari şirketler tarafından ödenecek fiyatlar, 2010'dan 2021'in başlarına kadar büyük ölçüde sübvanse edildi. Mart 2021'den başlayarak, sübvansiyon kaldırıldı ve NASA tarafından fiyatlar "NASA kaynaklarının değeri için tam geri ödeme"ye yakın olacak şekilde yükseltildi.

NASA, 2019'dan başlayarak bir "Ticari ve Pazarlama Fiyatlandırma Politikası" yayınladı. USOS'ta sunulan hizmetler için tarihsel fiyatlar ve mevcut fiyatlar şunlardır:

| NASA tarafından sağlanan Hizmet | 2010−2019 fiyatı | 2019−2020 fiyatı | 2021-şimdiki fiyat | Yorumlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ISS'ye kargo taşımacılığı (ABD$/kg) |  | US$3.000
 | US$20,000
 |  |
| ISS'den Dünya'ya kargo taşımacılığı (ABD$/kg) |  | US$6.000
 | US$40,000
 |  |
| Mürettebat üyesi zamanı (ABD$/saat) |  | US$17,500
 | US$130,000
 |  |
| Özel astronot mürettebatı malzemeleri (ABD$/gün) | Yok | Yok | US$22,500
 |  |
| Özel astronot yaşam desteği (ABD$/gün) | Yok | Yok | US$11,250
 |  |
| istifleme (Günlük CTBE başına US$) |  | US$105
 |  |  |
| Güç (ABD$/kWh) |  | US$42
 |  |  |
| Veri indirme bağlantısı (ABD$/GB) |  | US$50
 |  |  |
| çöp atma (ABD$/kg) |  | US$3.000
 | US$20,000
 |  |

Ayrıca bakınız
--------------

* NASA X-38, mürettebat dönüş aracını iptal etti
* NASA HL-20 / Dream Chaser önerilen mürettebat dönüş aracı
* Rus Yörünge Segmenti

Dış bağlantılar
---------------

* Yörünge Bilimleri uzay uçağı kavramı 15 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "International Space Station : Zvezda Service Module Overview". 12 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ocak 2020.
2. 1 2  "STS-88 Press Kit". NASA. 22 Aralık 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2012.
3. ↑  "STS-120 Press Kit" (PDF). NASA. 24 Eylül 2015 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2012.
4. ↑  "Node 3: a complex architecture". Thales Alenia. 5 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Şubat 2012.
5. 1 2  "STS-130 Press Kit" (PDF). NASA. 14 Nisan 2010 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2012.
6. ↑  "STS-98 Press Kit". NASA. 20 Kasım 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2012.
7. ↑  "Columbus Laboratory". European Space Agency. 8 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2012.
8. ↑  "STS-122 Press Kit" (PDF). NASA. 14 Ağustos 2015 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2012.
9. ↑  "Kibo Laboratory". JAXA. 13 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2012.
10. 1 2  "STS-123 Press Kit" (PDF). NASA. 4 Nisan 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2012.
11. ↑  "STS-124 Press Kit" (PDF). NASA. 4 Nisan 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2012.
12. ↑  "STS-127 Press Kit" (PDF). NASA. 4 Nisan 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2012.
13. ↑  "STS-104 Press Kit". NASA. 22 Aralık 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2012.
14. ↑  Pressurized Mating Adapter
15. 1 2  "STS-92 Press Kit". NASA. 24 Mart 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2012.
16. ↑  "Integrated Truss Structure". Boeing. 2 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Şubat 2012.
17. ↑  "Space Station Assembly - Integrated Truss Structure". NASA. 7 Aralık 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Şubat 2012.
18. ↑  "STS-97 Press Kit". NASA. 3 Mayıs 2001 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2012.
19. ↑  "STS-110 Press Kit" (PDF). NASA. 30 Ekim 2005 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2012.
20. ↑  "STS-112 Press Kit" (PDF). NASA. 25 Şubat 2007 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2012.
21. ↑  "STS-113 Press Kit" (PDF). NASA. 28 Eylül 2011 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2012.
22. ↑  "STS-115 Press Kit" (PDF). NASA. 16 Nisan 2011 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2012.
23. ↑  "STS-116 Press Kit" (PDF). NASA. 4 Ocak 2007 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2012.
24. ↑  "STS-117 Press Kit" (PDF). NASA. 25 Şubat 2007 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2012.
25. 1 2  "STS-118 Press Kit" (PDF). NASA. 4 Aralık 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2012.
26. ↑  "STS-119 Press Kit" (PDF). NASA. 4 Aralık 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2012.
27. ↑  "STS-102 Press Kit". NASA. 6 Kasım 2001 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2012.
28. ↑  "STS-114 Press Kit" (PDF). NASA. 16 Nisan 2011 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2012.
29. ↑  "Archived copy". 27 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mart 2019.
30. ↑  "STS-129 Press Kit" (PDF). NASA. 27 Mart 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2012.
31. 1 2  "STS-134 Press Kit" (PDF). NASA. 4 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2017.
32. ↑  "STS-133 Press Kit" (PDF). NASA. 29 Kasım 2010 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2012.
33. 1 2  "The Mobile Servicing System". Canadian Space Agency. 26 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Şubat 2012.
34. ↑  "STS-100 Press Kit". NASA. 13 Nisan 2001 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2012.
35. ↑  "Mobile Base System - Backgrounder". Canadian Space Agency. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Şubat 2012.
36. ↑  "Mobile Base System - MBS Design". Canadian Space Agency. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Şubat 2012.
37. ↑  "STS-111 Press Kit" (PDF). NASA. 6 Nisan 2003 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2012.
38. ↑  Hsu. "Space Station Modules Proposed by UK Scientists". *Space.com*. 21 Nisan 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ocak 2008.
39. ↑  "Space Station User's Guide". SpaceRef. 16 Aralık 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2013.
40. 1 2  "Soyuz TMA-19 relocated as ISS managers discuss Node 4 addition". *NasaSpaceflight.com*. 4 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mart 2011.
41. ↑  "Nautilus-X Multi-Mission Space Exploration Vehicle". 26 Ocak 2011. 4 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mart 2011.
42. ↑  "NextSTEP Partners Develop Ground Prototypes to Expand our Knowledge of Deep Space Habitats". NASA. 9 Ağustos 2016. 10 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Nisan 2017.
43. ↑  "Hotel billionaire Robert Bigelow is about to launch a new spaceflight company". *Business Insider*. 16 Şubat 2018. 11 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ekim 2018.
44. ↑  "NASA selects Axiom Space to build commercial space station module". *SpaceNews.com* (İngilizce). 28 Ocak 2020. Erişim tarihi: 14 Şubat 2020.
45. ↑  "Axiom Space - Axiom Commercial Space Station". *Axiomspace Jan2020* (İngilizce). 6 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Şubat 2020.
46. ↑  Liston (2 Kasım 2000). "Upward Bound: Tales of Space Station Alpha". *Time*. 2 Nisan 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2008.
47. ↑  Amos, Jonathan (22 Mayıs 2012). "Nasa chief hails new era in space". *BBC News*. 22 Mayıs 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mart 2021.
48. ↑  Burghardt (17 Kasım 2020). "Crew Dragon Resilience successfully docks, expands ISS crew to seven". *NASASpaceFlight.com*. 27 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mart 2021.
49. ↑  "Nanoracks Is Making Space Science Affordable For Everyone". *Forbes*. 21 Kasım 2011. 20 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Şubat 2013.
50. 1 2 3 4 5 6  Foust (4 Mart 2021). "NASA hikes prices for commercial ISS users". *SpaceNews*. Erişim tarihi: 5 Mart 2021.
51. 1 2 3 4 5  "Commercial and Marketing Pricing Policy". *nasa.gov*. 7 Haziran 2019. 1 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
52. 1 2  "Commercial and Marketing Pricing Policy". *nasa.gov*. 5 Mart 2021. 1 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mart 2021.