recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**İdeolojik kriz**, Tarihsel materyalizm açısından bakıldığında, üretim ilişkilerinin maddi koşulları veya ekonomik ve sosyal yapı açısından güncelliğini yitirmiş bir ideolojik üst yapıdaki değişimlerin konjonktürüdür.

Eğer ideoloji, egemen sınıfların ve siyasal iktidarın baskınlığını, yeni koşullara karşı yetersizliğini veya onunla rekabet eden alternatif ideolojilerin ortaya çıkışını haklı çıkararak gerekli asgari toplumsal uzlaşmayı sağlayan, toplumsal ilişkilerin akıcı kalmasını sağlayan etmen ise; bir üretim şeklinin krizine ve diğerine geçişine katkıda bulunan toplumsal gerilimde (sınıf mücadelesinde) bir artış üretirler.

Daha sınırlı kapsamlı krizlere ek olarak, ideolojik krizin maksimum örnekleri büyük laik krizlerle çakıştı:

* Üçüncü yüzyılın krizi sırasında Roma dininin, klasik felsefenin ve sanatının yerini Hristiyanlık, Yeni Platonculuk, Augustinusçuluk ve Orta Çağ sanatı aldı.
* On üçüncü yüzyılda Thomas Aquinas ile birlikte skolastik felsefenin krizi.
* On dördüncü yüzyılın krizi, ekonomiye, topluma ve siyasi güce ek olarak, feodal düzenin haklı yapılarının nasıl bocaladığını görecektir: John Duns Scotus ve Ockhamlı William, Rönesans'ın on beşinci yüzyılda ve on altıncı yüzyılda Reformasyon'un getireceği değişiklikleri öngörmektedir.
* Paul Hazard'ın ifadesiyle entelektüel ortamı sarsan Avrupa Vicdanının Krizi, on yedinci yüzyılın bunalımının sonu, modern bilimin kuruluşu ve Aydınlanma'nın ilerlemesiyle aynı zamana denk gelir.

Kavram, ekonomik-sosyal yapının ve siyasal-ideolojik üst yapının etkisine tabi olarak, bilim, teknoloji ve toplum arasındaki ilişkilerin kendi dinamiklerine sahip olan Bilim Devrimi ile karıştırılmamalıdır.

Kaynakça
--------

1. ↑
**Devlet Karadağ ve Boka Ulusal Kurtuluş Konseyi** (Sırp-Hırvatça: Zemaljsko antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Crne Gore i Boke) veya kısaca **ZAVNOCGB**, Yugoslavya Krallığı'na bağlı Karadağ'daki antifaşist direniş hareketinin en yüksek yönetim organı. Örgütsel olarak Yugoslavya Anti-faşist Ulusal Kurtuluş Konseyi'nin bir parçası idi.

Yugoslavya Anti-faşist Ulusal Kurtuluş Konseyi'nin ikinci toplantısında, Karadağ'daki Kurtuluş Hareketi’ni yasallaştırmak için bir karara varıldı ve Karadağ'ın devlet olarak varlığını onaylayan ve meşru otoritesini tanımlayan belgeler kabul edildi. Yürütme komitesi, Karadağ halkını kitlesel olarak Yugoslav direniş hareketine katılmaya ve faşist işgalcilere ve hainlere karşı silahlı bir mücadele başlatmaya çağırdı.

Konsey 15-16 Kasım 1943'te Kolaşin'de kuruldu. Konseyin ikinci toplantısı 16 Şubat 1944'te hareketin Yugoslavya'nın faşizm karşıtı hareketin güçlü olduğu kenti Kolaşin'de yapıldı. Konseyin 14 Temmuz 1944'teki üçüncü oturumunda, adını **Karadağ Faşist Ulusal Kurtuluş Meclisi** (**CASNO**) (Sırp-Hırvatça: *Crnogorska Antifašistička Skupština Narodnog Oslobođenja*) olarak değiştirdi. Aynı toplantıda, Federal Yugoslavya'da eşit bir birim olarak Karadağ'ın geleceği konusunda kararlar verildi. Meclis Başkanlığı seçildi ve 1941 yılında kurulan Karadağ Kurtuluş Ulusal Komitesi (eski Halk Kurtuluş Komitesi) en yüksek otorite olarak atandı. Konseyin dördüncü toplantısı 15-17 Nisan 1945'te Çetine'de yapıldı. Konsey Karadağ Anti-Faşist Meclisi'ne dönüştürüldü ve parlamentonun en yüksek otorite ve tek yasama organı olarak atandı. Sosyalist Karadağ'ın ilk lideri Blazho Jovanoviç oldu.

II. Dünya Savaşı sırasında , Karadağ Sosyalist Cumhuriyeti'nin yönetiminde görev aldı. Lideri Nikola Miljanić idi. Savaşın sonunda Karadağ Ulusal Parlamentosu'na dönüştü.

Ayrıca bakınız
--------------

* *Faşizme ölüm, halka hürriyet*

Kaynakça
--------

1. ↑  Енциклопедија Југославије (књига друга). „Југославенски лексикографски завод", Загреб 1982. година.
2. ↑  Илустрирана повијест Народноослободилачке борбе у Југославији 1941-1945. „Стварност", Загреб 1973. година.
3. 1 2  "History of Montenegrin Parliamentarism" (İngilizce). 17 Ekim 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2019.
4. ↑  Pečarić, Josip. Croats of Boka Kotorska From 1918 Until Today 4 Eylül 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2019.

| * g
* t
* d
Yugoslavya Antifaşist Ulusal Kurtuluş Konseyi |
| --- |
| Devlet organizasyonları | 

|  |  |
| --- | --- |
| Sırbistan | 
* Sırbistan Anti-faşist Ulusal Kurtuluş Meclisi (ASNOS)
* Voyvodina Anti-faşist Ulusal Kurtuluş Meclisi (ASNOAPV)
* Kosova Anti-faşist Ulusal Kurtuluş Meclisi (ASNOK)
* Sancak Anti-faşist Devlet Ulusal Kurtuluş Konseyi (ZAVNOS)

 |
| Hırvatistan | Hırvatistan Anti-faşist Devlet Ulusal Kurtuluş Konseyi (ZAVNOH) |
| Bosna-Hersek | Bosna-Hersek Anti-faşist Devlet Ulusal Kurtuluş Konseyi (ZAVNOBiH) |
| Makedonya | Makedonya Anti-faşist Ulusal Kurtuluş Meclisi (ASNOM) |
| Slovenya | Sloven Ulusal Kurtuluş Komitesi (SNOS) |
| Karadağ | Karadağ ve Boka Anti-faşist Devlet Ulusal Kurtuluş Konseyi (ZAVNOCGB) |

 |  |
**Shenyang J-16** (Çince: 歼-16) Shenyang Aircraft Corporation tarafından Çin'de üretilmiş çift koltuklu, çift jet motoruna sahip, çok amaçlı bir savaş uçağıdır.

Tanım
-----

PLAAF'ın (Ulusun Kurtuluş Hava Kuvvetleri) daha çok savunma temelli kuvvetlerini hem defansif hem de taarruz amaçlı geliştirme amacıyla çok amaçlı JH-7 hava savunma sistemlerini benimsemiştir. JH-7 bombardıman uçağının havadan havaya taarruz yeteneklerinin yetersiz olmasından dolayı PLAAF Su-30MKK isimli çok amaçlı savaş uçaklarını üretmiştir. J-16 savaş uçağının tasatımı J11-BS modelinden esinlenilmiştir ve yerli bir jet motoru olan WS-10B'yi kullanmaktadır.

J-16'da gelişmiş IRST ve AESA radar sistemine sahiptir. Bu sistemler ile J-16 hedefleri daha uzaktan tespit edebilmekte ve çoklu hedef takip yeteneğine sahip olmaktadır. J-16 PL-8, PL-10 gibi havadan havaya balistik füze, süpersonik ve subsonik uçak savar füzeleri, uydu destekli bombalar, takipli füze, saldırı jammerları gibi çok çeşitli mühammatları taşıma ve kullanma kapasitesine sahiptir. 2018 yılında ise J-16 daha yeni PL-10 ve PL-15 gibi havadan havaya füze sistemleri ile donatılmıştır.

Bu modelin bazıları radar dalgalarını absorbe eden özel boyalarla kaplıdır ve bu sayede düşman hava savunma sistemlerini zayıflatmak için özel görevlerde kullanılmışlardır.

Tarih
-----

J-16'ya ilk ilk birkaç fotoğraf 2012 yılında Çinli internet sitelerinde ortaya çıkmıştır. Bazı haberlere göre J-16 sava uçağı önceki model J-11'in şasisi kullanılmış, bu şasi üzerine ise daha önce Rusya tarafından 2000 yılında Çin'e satılan Suhoy Su-300MK modeli kullanılarak yeni özellikler eklenmiştir. In April 2014, the PLAAF took delivery of a regiment of J-16s.

Çeşitleri
---------

* **J-16** : Taarruz modeli
* **J-16D**: Elektronik savaş modeli. Kanat tipi elektronik savaş podları bulunmaktadır. İlk uçuşunu Aralık 2015'te gerçekleştirmiştir..

Kaynakça
--------

1. ↑  "Shenyang J-16 (Red Eagle) Multirole Fighter / Strike Fighter". Military Factory. 16 Ocak 2014. 4 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ocak 2015.
2. 1 2  "Chinese Air Force Takes Delivery of New J-16 Strike Fighters". 11 Mayıs 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mayıs 2015.
3. ↑  "J-16 fighter jet stealth-capable, able to carry all types of Chinese air-to-surface weapons". 30 Ocak 2019. 5 Şubat 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
4. ↑  John Pike. "J-16 (Jianjiji-16 Fighter aircraft 16) / F-16". Globalsecurity.org. 5 Aralık 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Şubat 2015.
5. ↑  "Source: Chinese Navy Commissioned Copy of Russian Fighter". rusnavy.com. 19 Ocak 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Şubat 2015.
6. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 27 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Mayıs 2020.
**Eduard Pütsep** (21 Ekim 1898 - 22 Ağustos 1960), Eston güreşçi. 1920, 1924 ve 1928 Yaz Olimpiyatları'nda grekoromen güreşinde yarıştı ve 1924’te horoz sıklet bölümünde altın madalya kazanarak Estonya’nın güreşteki ilk Olimpiyat şampiyonu oldu. 1928'de grekoromende altıncı, serbest güreşte ise dokuzuncu oldu.

Pütsep, I. Dünya Savaşı sırasında güreşmeye başladı ve 1917'de Rusya Şampiyonası'nda üçüncü oldu. İlk uluslararası yarışması olan 1920 Yaz Olimpiyatları'nda, gümüş madalyayı kazanan Heikki Kähkönen'e yarı finalde yenildi. Ertesi yıl dünya şampiyonasında dördüncü oldu ve 1922'de ise gümüş madalya kazandı. 1933'teki yarışmalardan emekli oldu ve 1936 Yaz Olimpiyatları'na Letonya güreş takımının koçu olarak katıldı. II. Dünya Savaşı sırasında Finlandiya'ya taşındı ve oradaki güreşçilere koçluk yapmaya devam etti. 1977'den itibaren şerefine yıllık uluslararası güreş turnuvası Estonya'nın Võru kentinde düzenlenmiştir.

Pütsep sekiz dilde iletişim kurabiliyordu. Güreş yıllarında sessiz filmlerde rol aldı ve "Eston Chaplin" olarak adlandırıldı. 1924'te Konstantin Märska'nın yönettiği *İnnelik korterikriisi lahendus* ve 1925'te *Tšeka komissar Miroštšenko* filmlerinde oynadı.

Kaynakça
--------

1. 1 2  Eduard Pütsep 1 Şubat 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. sports-reference.com
2. 1 2  PÜTSEP, Eduard 15 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Estonya Olimpiyat Komitesi
3. 1 2  Pütsep, Eduard 29 Mart 2016 tarihinde Archive.is sitesinde arşivlendi. Eesti spordi biyograafilin leksikon

Dış bağlantılar
---------------

* Estonya Film Arşivlerinde6 Ocak 2013 tarihinde Archive.is sitesinde arşivlendi Eduard Pütsep

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 1021288772
* ISNI: 0000 0004 2339 9026
* LCCN: n2013065561
* VIAF: 232794515
* WorldCat: lccn-n2013065561

 |
Córdoba, İspanya Camii-Katedrali'nin hipostil salonu
**Mağrip mimarisi** ya da **Moresk mimari**; Endülüs, Fas ve Cezayir, Tunus ve Libya'nın olmak üzere Mağrip ülkeleri ve batı İslam dünyasında tarihsel olarak gelişen bir mimari tarzdır. Kuzey Afrika'daki Berberi kültüründen, İslam öncesi İberya'dan (Roma, Bizans ve Vizigotik) ve İslami Orta Doğu'daki sanatsal akımlardan etkileri harmanlayarak oluşan Mağrip mimarisi, nalkemer gibi özellikleri içeren bir tarz oluşturdu. *Riad* bahçeleri (simetrik dört bölümlü avlular), ahşap, sıva ve çini işçiliğinde ayrıntılı geometrik ve arabesk motifler stilin diğer özellikleri arasında yer aldı. Bu sanatsal gelişimin başlıca merkezleri, Cordoba, Kayrevan, Fes, Marakeş, Sevilla, Granada ve Tilimsan gibi bölge tarihindeki imparatorlukların ve Müslüman devletlerin başkentlerini içeriyordu.

İspanya ve Portekiz'de Müslüman egemenliğinin sona ermesinden sonra bile, İspanya'da Mağribi mimarisinin mirası, Mağribi tekniklerinden ve tasarımlarından yararlanan ve bunları Hristiyan yapılarına uyarlayan Mudéjar tarzında sürdürüldü. Özellikle 19. yüzyılda, Mağribi tarzı sık sık taklit edildi. Avrupa ve Amerika'da "Doğu"ya karşı Romantizmin ilgisinin bir parçası olarak ortaya çıkan "Neo-Mağribi" tarzı bunun örneğidir. Bunun yanı sıra Mağribi mimarisi bu dönemde inşa edilen sinagoglarda da kullanılmıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑  *L'architecture musulmane d'Occident*. Paris: Arts et métiers graphiques. 1954.
2. ↑  *A practical guide to Islamic Monuments in Morocco*. Charlottesville, VA: The Baraka Press. 1981.
3. ↑  *Fès: Joyau de la civilisation islamique*. Paris: Les Presse de l'UNESCO: Nouvelles Éditions Latines. 1982. ISBN 2723301591.
4. ↑  *Le Maroc andalou : à la découverte d'un art de vivre*. 2. Ministère des Affaires Culturelles du Royaume du Maroc & Museum With No Frontiers. 2010. ISBN 978-3902782311.
5. 1 2  Dodds, Jerrilynn D. (Ed.) (1992). *Al-Andalus: The Art of Islamic Spain*. New York: The Metropolitan Museum of Art. ISBN 0870996371.
6. ↑  *The Almoravid and Almohad Empires*. Edinburgh University Press. 2016.
7. ↑  López Guzmán, Rafael. Arquitectura mudéjar. Cátedra. 84-376-1801-0.
8. ↑  Giese (2016). "Resplendence of al-Andalus: Exchange and Transfer Processes in Mudéjar and Neo-Moorish Architecture". *Asiatische Studien – Études Asiatiques*. 70 (4): 1307-1353.
9. ↑  "Why Moorish? Synagogues and the Moorish Revival". *Museum at Eldridge Street* (İngilizce). 27 Nisan 2017. 1 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Kasım 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* NKC: ph122689

 |
**Ayhan Öztoplu** (d. İzmir), Türk caz müzisyeni ve baterist.

Hayatı ve kariyeri
------------------

İzmir'de doğan Öztoplu, 8 yaşındayken davul çalmaya başladı. 13 yaşındayken İzmir Açıkhava Tiyatrosu'nda ilk konserini veren müzisyen on yedi yaşından sonra çalışmalarını İstanbul'da sürdürdü. 90'lı yıllarda Ayşegül Aldinç, İlhan İrem, Ayna gibi ünlü müzisyen ve müzik gruplarıyla çalıştı. 1993 yılından itibaren yaşamaya başladığı Berlin'de çeşitli hocalardan ders aldı ve 2000 yılında ülkeye geri döndü. Türkiye'de Tuna Ötenel, Kürşat And, Neşet Ruacan, İmer Demirer, Sibel Köse, Fatih Erkoç, Burçin Büke, Önder Focan ve daha birçok caz müzisyeniyle konserler verdi. Ayrıca kısa bir süre Sertab Erener'e eşlik etti. İstanbul Caz Festivali, Avrupa Caz Festivali, Berlin-Hamburg-Kiel-Münih-Zürih-Roterdam turneleri, Aydın Caz Festivali gibi ulusal veya uluslararası festivallerde yer aldı.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  "AYHAN ÖZTOPLU | Ankaraca'Z". *Ankara Dijital Caz Arşivi*. 10 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Mayıs 2020.
**Serdar Otel** (Türkmence: Serdar oteli), Türkmenistan'ın Avaza kentinde bulunan bir oteldir. Otel, Hazar Denizi kıyısında yer almakta olup Avaza bölgesindeki ilk beş yıldızlı oteldir.

Tarihçe
-------

Serdar Otel, Şubat 2001'de Türk inşaat şirketi Gamma İnşaat ile Türkmen şirketi Balkanneftegazstroy tarafından bir yıldan az bir sürede inşa edilmiştir.

Otel, Avaza turizm bölgesindeki ilk oteldi ve 11 Nisan 2001 tarihinde açıldı. Törene Türkmenistan cumhurbaşkanı Saparmurat Türkmenbaşı ve Türkmenistan Meclis Başkanı Sahat Muradov katıldı.

21 Temmuz 2007'de birçok yabancı inşaat firması ve yatırım şirketinin katıldığı sahil beldesi Avaza'nın geleceğinin ilk sunumu bu otelde gerçekleştirildi.

Özellikler
----------

11 katlı bina 226 konuk için tasarlanmıştır. Olanaklar arasında sağlıklı yaşam merkezi, tenis kortları, oyun alanı, iki deniz suyu yüzme havuzu, sauna, profesyonel masörler, restoran, kafe bar ve ziyafet salonu bulunmaktadır.

Otel çeşitli ulusal zirve toplantılarına, sunumlara ve uluslararası zirvelere ev sahipliği yapmıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "ЗАВТРА НА ТУРКМЕНСКОМ ПОБЕРЕЖЬЕ КАСПИЯ ОТКРОЕТСЯ НОВЫЙ ПЯТИЗВЕЗДОЧНЫЙ ОТЕЛЬ (Rusça)". 3 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Nisan 2020.
2. ↑  "НА ТУРКМЕНСКОМ ПОБЕРЕЖЬЕ КАСПИЯ ОТКРЫТ ВТОРОЙ ПЯТИЗВЕЗДОЧНЫЙ ОТЕЛЬ (Rusça)". 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Nisan 2020.
**Cazzip Project**, 2012 senesinde İstanbul'da kurulmuş trio caz-fusion grubudur. Piyanist Aslı Özer, bas gitarist Erhan Ertetik ve baterist Ertuğrul Biber tarafından kurulmuştur. 2019 senesinde Erhan Ertetik'in ayrılmasının ardından bas gitara Eren Turgut dahil olmuştur.

Müzik tarzı
-----------

Grubun kompozisyonları genelde çok bölümlü, aksak ritimlerle (odd-time) örülmüş, enstrüman sololarının ön planda olduğu, elektronik, progresif, trip-hop, caz, rock ve klasik müzik elementlerinin harmanlandığı bir müzik türüdür. Müzik kritikleri grubun müziğini, Esbjorn Svensson Trio, Hiromi Uehara, GoGo Penguin, Avishai Cohen tarzına benzetmektedir.

Kariyeri
--------

2012 senesinde Modern Müzik Akademisi'nde bir araya gelen Erhan Ertetik ve Ertuğrul Biber'e sonrasında Aslı Özer'in dahil olmasıyla bir araya gelen grup üyeleri o dönem Caz Teori ve Kompozisyon eğitimi aldıkları hocaları Güç Başar Gülle sayesinde bir araya gelmiştir. 2014 senesinde İstanbul Caz Festivali'nin düzenlediği Genc Caz yarişmasını kazanan grup 5 sene süren çalışmalarının ardından 2018 senesinde TMC etiketi ile ilk albümleri Stories yayınlanmıştır. Caz dinleyicileri tarafından oldukça ilgiyle  karşılanan album 2018'in en iyi caz albümleri arasında gösterilmiştir. Ekip Akbank Caz Festivali, XJAZZ 11 Mayıs 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Yeldeğirmeni Caz Baharı gibi festivallerinin yanı sıra 2019'da ilk önce Hollanda'da düzenlenen Amersfoort Caz Festivali'ne katılan ilk Türk caz grubu olmuş, aynı sene New York'taki Nublu'da sahne alarak uluslararası konserler verme imkânı bulmuştur.

2020 senesinin Mayıs ayında elektronik türlerden aldığı ilhamı caz formunda sundukları ve ilk teklileri olan Skyrunner isimli çalışmayı MEYPOM etiketi ile yayımlamıştır.

Elektronik Müzik
================

Elektronik Müziğe geçiş yaptıkları, Trip Hop ile elektronik dans türünü birlikte kullandıkları ve aynı zamanda ilk teklileri Skyrunner'ın devamı niteliğindeki parça **Skyrunner (Journey to Horizon)**'ı da yine MEYPOM etiketi ile Haziran 2020'de yayınlamışlardır.

  

Logo
Diskografi
----------

| Yıl | Albüm | Şirket |
| --- | --- | --- |
| 2018 | Stories | TMC |
| 2020 | Skyrunner | Meypom |
| 2020 | Skyrunner (Journey to Horizon) | Meypom |

  

Kaynakça
--------

1. ↑  "Cazzip Project Bio". 15 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  "CNN Turk Roportaji". 5 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi.
3. ↑  "Jazz Dergisi Roportaji". 28 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
4. ↑  "Hurriyet Roportaji". 29 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
5. ↑  "Hurriyet Sanat Roportaji". 13 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
6. ↑  "Yekta Kopan'la Allianz Motto Muzik Roportaji". 5 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
7. ↑  "2018'in en iyi caz albümleri". 15 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
8. ↑  "Akbank Caz Festivali". 15 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
9. ↑  "Official Logo". 5 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi.
**Neşet Ruacan** (d.1948), Türk caz müzisyeni, caz gitaristi.

1958-2011 yılları arasında TRT İstanbul Radyosu'nda çalıştı; TRT Caz Orkestrası şefliği yaptı. İstanbul Bilgi Üniversitesi'nin Müzik bölümünün kurucularındandır.

Yaşamı
------

1948 yılında İstanbul’da doğdu. Babası Ethem Ruacan, kıdemli piyade albayı idi. Müzikle içli dışlı bir aile ortamında büyüdü. Müziğe mızıka çalarak başladı. On yaşında gitarla tanıştı ve Rıza Başeskioğlu’ndan klasik gitar dersi aldı. Ardından Metin Bulut’tan elektro gitar dersi almaya başladı ve 1960’lı yıllardan itibaren elektrik gitar çaldı.

Kadıköy Maarif Koleji'nde öğrenim gördü. Bu yıllarda, Arda Uskan, Selçuk Oskay ve Murat Sümen ile birlikte dönemin popüler müzisyenlerinin parçalarını çaldıkları ilk grubu olan "*Vahşi Kediler*"i kurdu. Profesyonel anlamda müzik yapmaya karar verdikten sonra Erol Büyükburç, Şerif Yüzbaşıoğlu, Yalçın Ateş ve Süheyl Denizci ile çalıştı. Günnur Perin ve Ayhan Yünkuş’un etkisiyle caz müziğe yöneldi. Barney Kessel, Jimm Hall’un albümlerini analiz ederek kendini geliştirdi. Kardeşi Nükhet Ruacan’ı da caz şarkıcısı olması için teşvik etti. Türkiye’ye gelen Eartha Kitt, Salena Jones gibi caz şarkıcılarına eşlik etti.

1970 yılında askerliğini yaptıktan sonra piyanist Emin Fındıkoğlu’ya İsveç ve Norveç’teki caz kulüplerinde çaldı. 1978’de Boston’daki Berklee Müzik Okulu'na burslu kabul edildi. Burada bir sömestr ders aldıktan sonra Juillard Akademisi’nde besteci Vincent Persichetti’den ders alma umuduyla New York’a gitti ve iki sömestr okulun özel kurslarına katıldı.

1978 yılında New York'ta Nilüfer Verdi (d. 1956) ile evlendi, 1999 yılında biten evliliklerinden Nedim Ruacan (d. 1979) adında bir oğlu vardır. 1983'te Türkiye'ye döndü.

1985′te TRT İstanbul Radyosu Caz Orkestrası’na katıldı ve 1996 yılında Süheyl Denizci den devraldığı orkestra şefliğini 2011’e kadar devam ettirdi. 1997'de Bilgi Üniversitesi'nde kurulan müzik bölümünün başkanı oldu. 2002 yılına kadar bu görevi sürdürdü. Bu arada pek çok albüme katkıda bulundu.

2012 yılında İstanbul Uluslararası Caz Festivali'nin *Yaşamboyu Başarı Ödülü* ile ödüllendirildi.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4  "Neşet Ruacan kimdir". Cazkolik.com sitesi. 16 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. 1 2  Yedig, Serhan. "Caz, yarına hazırlanan toplumlara kılavuzdur". Hürriyet gazetesi Kelebek eki, 7 Temmuz 2012. 16 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mayıs 2020.
3. ↑  "Neşet Ruacan biyografi". nardisjazz.com sitesi. 21 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi.
4. ↑  "Neşet Ruacan". Caz.iksv.org.tr sitesi. 16 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mayıs 2020.
**Tahıl ezmesi**, hafif işlenmiş tam tahıllı yiyecek türüdür. Geleneksel olarak, ısı radyasyonu altında yassı yongalara sarılmadan önce hafifçe kızartılmış ve buharlaştırılmış yulaf kabuğu (krupa) çıkarılmış ve daha sonra hafifçe kızartılmış hale getirilmiştir.

Yulaf lapası için satılan haddelenmiş yulaflar genellikle sert dış kepeği çıkarmıştır. Sık sık, ama her zaman değil, hafif pişmiş, basınçlı pişirilmiş veya başka şekilde işlenmişlerdir. Kalın haddelenmiş yulaf, büyük bütün yongalardır ve ince haddelenmiş yulaf, daha küçük, parçalanmış yongalardır. Daha fazla işlenmeden yuvarlanmış bütün yulaf, bir yulaf lapasına pişirilebilir ve eski moda yulaf olarak yenebilir, ancak daha yüksek oranda parçalanmış ve işlenmiş yulaf yulafları suyu çok daha kolay emer ve bu nedenle daha hızlı bir yulaf lapası yaparlar, bu nedenle bazen "hızlı" "veya" hazır "yulaf olarak adlandırılırlar.

Yulaf lapasının yanı sıra, yulaf ezmesi en çok granola ve müslideki ana maddedir. Ayrıca, pişirildiğinde, et suyu gibi kalın bir sıvı haline gelen un halinde işlenebilirler. Daha ince yulaf ezmesi tozu genellikle bebek maması olarak kullanılır.

Tahıl ezmesi daha fazla ısıtma veya pişirme yapılmadan yenilebilir: yulaf, su veya meyve suyu gibi su bazlı bir sıvıya 1-6 saat boyunca batırılır. Suda bekletme süresi şekil, büyüklük ve ön işleme tekniğine, zaman ve ısıtma için harcanan enerjiden, tadını korumaktan ve pişirme sırasında yok edilen besin değerlerinden tasarruf etmeye bağlıdır.

Geleneksel olarak, yulaf kabuğu çıkarılmış tane yulaf ezmesi, kahvaltılık gevrek ve yulaf lapası yapmak için pişirilebildiği gibi, bir mısır gevreği olarak kullanılabilecek bir kepekli yulafdır. Haddelenmiş yulaflar granola, müsli, yulaflı kurabiye, yulaflı kek ve yulaf macununda kullanılır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 11 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Nisan 2019.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 23 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 16 Nisan 2019.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 16 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Nisan 2019.
4. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 16 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Nisan 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4158727-3

 |
**Pilies Caddesi** (Türkçe: Kale Caddesi), Litvanca: *Pilies gatvė*, Litvanya'nın başkenti Vilnius'a bağlı Eski Şehir'deki ana caddelerinden biridir. Katedral Meydanı'ndan Belediye Meydanı'na uzanan, etrafındaki diğer caddelere göre kısa bir caddedir.

Vilnius'ta pazar tüccarları tarafından halk sanatçılarının mallarını satmak için kullanılan çeşitli yerler içerisinde Pilies Caddesi en popüler olanıdır. Cadde genellikle yoğun olduğu ve Belediye Binası'nda sıkça gerçekleştirilen siyasi veya kültürel olaylar nedeniyle işlek bir caddir. Pazar hediyelik eşya arayanlar arasında da popülerdir. Hediyelik eşya dükkanlarında sıklıkla kehribar takılar ve keten giysiler yer alır. Cadde, Litvanya'nın dört köşesinden halk sanatçılarının ürünlerini sergilemek ve satmak için burada toplandığı Kaziukas Fuarı ile de bilinir.

Cadde, Didžioji Caddesi ile birlikte 1598'den beri Didžioji Pilies Caddesi olarak adlandırılmaktaydı. Litvanya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti döneminde Pilies ve Aušros Vartų caddesi ile birlikte Sovyet yazar Maksim Gorki'nin adı verilmişti. Günümüzde Didžioji Caddesi'nden ayrılmıştır.

Vilnius Üniversitesi'nin merkezi Pilies Caddesi ile Üniversite Caddesi arasındadır. Ayrıca 16 Şubat 1918 günü saat Litvanya Konseyi'nin yirmi üyesi bu caddede yer alan Litvanya Savaş Mağdurlarını Destekleme Komitesi ofisinde bir araya gelmiş ve Litvanya Bağımsızlık Yasası'nı imzalamışlardır. Bina o tarihten itibaren İmzacılar Evi (Litvanca: *Signatarų namai*) olarak adlandırılmıştır ve günümüzde bir müzedir.

Galeri
------

* Sokak resim, hediyelik eşya, el sanatları satıcıları arasında popülerdir.Sokak resim, hediyelik eşya, el sanatları satıcıları arasında popülerdir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Pilies Street". *vilnius-tourism.lt* (İngilizce). 1 Eylül 2011. 7 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2020.
2. ↑  "Pilies Street (Castle Street)". *vilnius.com*. 4 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2020.
3. ↑  Vladas Drėma. Dingęs Vilnius. Vilnius: Versus Aureus, 2013. ISBN 978-9955-34-401-8.
4. ↑  Antanas Rimvydas Čaplinskas. Didžioji gatvė. Valdovų kelias. Vilniaus gatvių istorija. Vilnius: Charibdė, 2011. ISBN 978-9955-379-38-8.
5. ↑  A.Juškevičius, J.Maceika. Vilnius ir jo apylinkės. (1937 m.), perleista Vilnius: Mintis, 1991. ISBN 5-417-00366-2.
6. ↑  "Didžioji gatvė" (Litvanca). Vilnius21.lt. 5 Nisan 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2020.
7. ↑  Skirius, Juozas (2002). "Lietuvos nepriklausomybės akto paskelbimas". *Gimtoji istorija. Nuo 7 iki 12 klasės* (Litvanca). Vilnius: Elektroninės leidybos namai. ISBN 9986-9216-9-4. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* VIAF: 261405805
* WorldCat: lccn-n2015023496

 |
**Yüz Üye Meclisi** (Katalanca'da Consell de Cent) Barselona'nın XII ve XVIII yüzyılları arasında kullanılan Belediye Meclis'i binasıdır. Meclis adını, "yeminliler" olarak da adlandırılan, meclisin ve bakanların aldığı kararları takip ve teftiş eden yüz vatandaştan almaktadır. Bu vatandaşların sayısı başlarda yüz kişiden ibaret olsa da zamanla bu sayı artmıştır.

Tarihçesi
---------

Aragon eyaletinin kentlerinden olan Jaca, 1238'den itibaren "Yüz Üye Meclisi" tarafından yönetilmeye başlanmıştır. 11 sene sonra, Kral Jaime I (Namı diğer Fatih) bu meclisi tanıyıp yasama faaliyetlerini kanunlarla güvenceye almıştır.

1249'da Kral Jaime, 4 üyeden ve her birine yardımcı olacak 8 danışmadan oluşan bir kurul ve Probi Homines(Liderler) meclisini oluşturdu (ancak dokuz yol sonra bu danışmanların sayısı 8'den 1'e düşürecekti). 200 üyeden oluşan bu meclisin tüm üyeleri ma jor (Katalanca'da zengin tüccarların oluşturduğu topluluğa verilen isim) üyesiydi.

Kaynakça
--------


|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 10199434-5
* LCCN: n79034886
* NLI: 987007456885705171
* VIAF: 127701155
* WorldCat: lccn-n79034886

 |
**Hademe**, ofis, hastane, okul ve konut gibi binaları temizleyen ve koruyan bir personeldir. Temizlik modern zamanda en yaygın hizmetlerden biridir. Hademe ve bina temizleyicileri tarafından yapılan işlerin çoğu iç mekanda olsa da bazen dışarıda da olabiliyor. Genel hademe görevleri genellikle zemin, pencere, mutfak, lavabo, asansör temizliği içerir. ABD ve Avrupa ülkelerinde hademe gibi çalışanların %23'ü göçmenlerden oluşuyordu.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Janitors and Building Cleaners : Occupational Outlook Handbook : U.S. Bureau of Labor Statistics". *www.bls.gov*. 25 Nisan 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  "Immigration Reform: There's Always An Excuse". *CleanLink*. 24 Ocak 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi.

Ayrıca bakınız
--------------

* Concierge
* Temizlikçi
* Çamaşırcı kadın
* Baca temizleyicisi
* Kat hizmetleri
* Kahya
* Hizmetçi

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4159266-9
* LCCN: sh85069345
* NARA: 10636481
* NLI: 987007529243805171

 |
**Burhan Bıçaklar** (9 Haziran 1945, İstanbul), eski Türk futbolcudur.

Kariyeri
--------

Profesyonel futbol kariyerine 1967 yılında MKE Kırıkkalespor'da başladı. Kariyerinin sonuna kadar bu kulüpte forma giydi. Takım kaptanlığı yaptı. Kırıkkalespor ile 1973-74 sezonunda 3. Lig ve 1977-78 sezonunda 2. Lig şampiyonluğu yaşadı. 1978 Gençlik ve Spor Bakanlığı Kupası'nda da takımıyla kupayı kazanma başarısı gösterdi.

1979 yılında futbolu bıraktı. Ancak lisansı 1981 yılına kadar kulüp tarafından yenilendi. Futbolu bıraktıktan sonra 1981 yılında Düzcespor ile oynanan maçta ilk on bir de forma giydi.

Başarıları
----------

MKE Kırıkkalespor
* **1. Lig**

*Şampiyonluk (1)*: 1977-78
*Üçüncülük (1)*: 1975-76
* **3. Lig**

*Şampiyonluk (2)*: 1973-74
*İkincilik (3)*: 1968-69, 1972-73
* **Gençlik ve Spor Bakanlığı Kupası**

*Şampiyonluk (1)*: 1978

Kaynakça
--------

1. ↑  Eşmebaşı, Halil (18 Ekim 2019). "Burhan Bıçaklar kimdir". *Kalehaber.net*. 19 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Haziran 2020.

Dış bağlantılar
---------------

* Mackolik.com'da Burhan Bıçaklar
Riksdagshuset'in batıdan görünümü Riksdagshuset'in batıdan görünümü
**Parlamento Binası** (İsveççe: Riksdagshusett), İsveç Parlamentosu Riksdag'ın merkezidir. Stockholm'ün merkezindeki *Gamla stan* (eski şehir) bölgesinde, Helgeandsholmen'in (ada) neredeyse yarısında yer almaktadır.

Mimari
------

Bina kompleksi Aron Johansson tarafından Neoklasik tarzda, ortalanmış bir Barok Revival tarzı cephe bölümü ile tasarlandı. 1897 ve 1905 yılları arasında Parlamento Binası inşa edildi.

1889'da, Johansson'ın kazandığı yeni Parlamento binası için bir tasarım seçmek için bir yarışma düzenlendi. Açıldıktan sonra Riddarholmen'deki (ada) Eski Riksdag Binasının (*Gamla Riksdagshuset*) yerini aldı.

Toplantı Salonu genişlemesi
İki meclisli Riksdag'ın yerine 1971'de tek meclisli bir yasama meclisi getirildikten ve banka taşındıktan sonra, bankayı barındıran bina yeni Meclis Salonu'na ev sahipliği yapmak üzere yeniden inşa edildi. İnşaat sırasında Parlamento, Stockholm'ün merkezinde, Sergels Torg'un güneyinde yeni inşa edilen Kulturhuset'te (Kültür Evi) geçici binalara taşındı.

Right Livelihood Ödülü
----------------------

Parlamento Binası'ndaki bir törenle alıcılara Right Livelihood Ödülü verildi. Ödül, 1980'de "bugün karşılaştığımız en acil sorunlara pratik ve örnek cevaplar sunanları" onurlandırmak ve desteklemek için oluşturuldu. Halen 62 ülkeden toplam 149 ödül verilmiştir.

Ayrıca bakınız
--------------

* Stockholm Mimarisi

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  Virtualtourist.com: Riksdagen—Swedish Parliament House 3 Nisan 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. accessed 7.27.2013
2. ↑  Right Livelihood Award.org: "The Award Ceremony in the Swedish Parliament" 1 Ağustos 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. accessed 7.27.2013
3. ↑  Right Livelihood Award.org: "About the Right Livelihood Award" 1 Ağustos 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. accessed 7.27.2013
Sokağa çıkma yasağı sırasında Galatasaray Meydanı ve İstiklal Caddesi, 30 Mayıs 2020
**Sokağa çıkma yasağı**, belirli düzenlemelerin geçerli olduğu bir zamanı belirten bir emirdir. Tipik olarak, bireylerin evlerine dönmeleri ve burada kalmaları gereken zamanı ifade eder. Böyle bir emir kamu makamları tarafından verilebileceği gibi evde yaşayanlara bir evin sahibi tarafından da verilebilir. Örneğin, au pair gibi, akşamları ev sahibi ailenin evine ne zaman dönmeleri gerektiğini düzenleyen bir sokağa çıkma yasağı verilir.

Sokağa çıkma yasakları sıkıyönetimde kullanılan bir denetim unsurudur; ancak savaş, pandemi, afet veya kriz durumunda kamu güvenliği için sokağa çıkma yasakları da uygulanabilir.

Ülkelerine göre sokağa çıkma yasakları
--------------------------------------

### Türkiye

Türkiye'de COVID-19 pandemisi önlemleri kapsamında 21 Mart 2020 itibarıyla 65 yaş üzeri vatandaşların sokağa çıkması yasaklanmıştır. Daha sonra, 3 Nisan itibarıyla yasak 20 yaş altına da uygulanacak biçimde genişletilmiştir. 10 Nisan'da ise 30 büyükşehir ve Zonguldak için 48 saat sokağa çıkma yasağı ilan edilmiştir. Haftasonu yasakları bir süre devam etmiştir. Ramazan Bayramı ve arefesinin olduğu 23 ila 26 Mayıs arasında ise tüm yurtta sokağa çıkma yasağı ilan edilmiştir. Yazın kısıtlamalar kaldırılmış, 20 Kasım 2020 itibarıyla yeniden yürürlüğe konmuştur.

Pandemi döneminde, ilk olarak 65 yaş üzerine ilan edilen sokağa çıkma yasağı yaş ayrımcılığı ve insan hakları ihlali tartışması yaratmıştır. Ancak 12 Haziran 2020 tarihinde Anayasa Mahkemesi, iç hukuk yollarının tüketilmemesi nedeniyle bunun bir hak ihlali olduğunu kabul etmemiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 7 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Eylül 2020.
2. ↑   [*yalın URL*]
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 23 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Eylül 2020.
4. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 13 Kasım 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Eylül 2020.
5. ↑  "65 yaş ve üzeri vatandaşlara sokağa çıkma yasağı". 22 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
6. ↑  "20 yaş altına sokağa çıkma yasağı". 6 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
7. ↑  "31 il için 48 saat sokağa çıkma yasağı". 13 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
8. ↑  "Bayramda sokağa çıkma yasağı kaç gün? Arefe ve bayramda sokağa çıkmak yasak mı?". Sözcü Gazetesi. 19 Mayıs 2020. 25 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Şubat 2022.
9. ↑  "20-21 Kasım sokağa çıkma yasağı". 24 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
10. ↑  "Yaşam hakkının korunması mı, insan hakları ihalali mi". 19 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
11. ↑  "Fatih Altaylı isyan etti". 19 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
12. ↑  "65+ Yaşlı Hakları Derneği: 65 yaş yasağı hak ihlalidir". 8 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
13. ↑  "65 yaş üstü kişiere sokağa çıkma yasağı". 31 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.

Ayrıca bakınız
--------------

* Yasadışı montaj
* Olağanüstü hâl
* Toplantı ve gösteri özgürlüğü

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4613186-3

 |
***Türklük Sözleşmesi***, Barış Ünlü'nün Dipnot Yayınları'ndan çıkan 2018 tarihli kitabıdır.

Barış Ünlü eserde Türk ulusal gerçekliğinin, maddeleri yazılı olmayan ama Türkler tarafından içselleştirilen bir sözleşme tarafından yapılandırıldığını öne sürer. "Dolayısıyla Türklük belli görme, duyma, bilme, ilgilenme duygulanma hâlleri olduğu kadar, aynı zamanda belli görmeme, duymama, bilmeme, ilgilenmeme, duygulanmama hâlleridir."

Bu yapılanmayı pozitif ve negatif imtiyazlar olarak tarif eden Ünlü, sınıflar-üstü, ideolojiler-üstü Türklük hâlinin yapısını ortaya koyar, Ermeniler ve Kürtlerin durumundan örnekler vererek açıklar.

Birçok farklı özelliğin bileşiminden oluşan bireylerin tepki ve tepkisizlik durumlarını ele alan kitapta "Beyazlık Üzerine Düşünmek", "Müslümanlık Sözleşmesi", "Türklük Sözleşmesi’ne Geçiş", "Türklük İmtiyazları", "Türklük Performansları", "Türklük Halleri" ve "Türklük Krizi" bölümleri yer alır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Türk milliyetçiliğinin apolitik ve asosyolojik bir eleştirisi olarak Türklük Sözleşmesi\*". 31 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ağustos 2020.
2. ↑  ^Türklük Sözleşmesi ve Muhatabı Değiştirmek 25 Eylül 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
3. ↑  "Bir sözleşme olarak 'Türklük halleri'". 16 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ağustos 2020.
4. ↑  Barış Ünlü'den 'Türklük Sözleşmesi'
**Karoline Edtstadler** (d. 28 Mart 1981), Avusturyalı hukukçu ve politikacı. 18 Aralık 2017- 3 Haziran 2019 arasında İçişleri Bakanlığında devlet sekreteri olarak görev yaptı.

Kişisel hayatı
--------------

Karoline Edtstadler, Salzburg eyalet eyalet parlamentosu eski direktörü Karl W. Edtstadler'in kızıdır. Salzburg-Umgebung bölgesindeki Elixhausen'de büyüdü. Elixhausen'deki ilkokulda okudu ve Salzburg Güzel Sanatlar Gramer Okulu'na devam etti. Edtstadler, Salzburg Üniversitesi'nde hukuk okudu ve 2004'te bir magister derecesi ile mezun oldu. Mondsee ve Salzburg Bölge Mahkemesinde staj yaptı. 2006'da Linz yüksek bölge mahkemesinde yargıç adayı oldu ve 2008'de Salzburg bölge mahkemesinde yargıç oldu. 2010 yılında, İçişleri Bakanı Maria Fekter'in iltica politikasına karşı yapılan bir gösteride bir polis memurunu yaralamakla suçlanan üst düzey iki erkek kardeşine nispeten ağır cezalar verdi. Yüksek bölgesel Linz mahkemesi, savcı bile cezaların çok ağır olduğunu düşündüğü için kararları önemli noktalarda tersine çevirdi. Bölgesel mahkeme başkanı Hans Rathgeb, Edtstadler'in mahkemedeki çalışmalarına "Çok hedef odaklı ve deneyimli bir yargıçtı" diyerek övgüde bulundu.

Karoline Edtstadler'in bir oğlu vardır ve Salzburg'da yaşamaktadır.

Siyasi Kariyeri
---------------

2004-2006 yılları arasında ÖVP adına Henndorf am Wallersee'de Konsey Üyesi olarak görev yaptı. Ekim 2011'de Adalet Bakanlığının IV. Bölümüne (Ceza Hukuku) geçti. 2014'ten itibaren, ceza hukuku ve genç suçlularla ilgili ceza hukuku reformunda yer alan Adalet Bakanı Wolfgang Brandstetter kabinesinde kişisel bir uzmandı. 2015 yılının başlarında, Viyana Yolsuzluk Savcılığı'nda Kıdemli Savcı oldu ve Adalet Bakanlığına atandı. Mayıs 2016'dan itibaren Strazburg'daki Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nde (AİHM) yasal çalışandı.

18 Aralık 2017-3 Haziran 2019 arasında Avusturya İçişleri Bakanlığı'nda devlet sekreterliği görevini üstlendi.

Kaynakça
--------

1. ↑  Interior Ministry of Austria. "Herbert Kickl". 3 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Aralık 2017.
2. 1 2 3 4 5 6 7  "Salzburgerin Edtstadler neue Staatssekretärin" (Almanca). 16 Aralık 2017. 21 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Haziran 2018.
3. 1 2 3  "Karoline Edtstadler: Salzburger Richterin als Staatssekretärin im Innenministerium". *www.kleinezeitung.at* (Almanca). 21 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Haziran 2018.
4. 1 2  Nachrichten, Salzburger. "Karoline Edtstadler - Salzburgerin ist ÖVP-Staatssekretärin im Innenministerium" (Almanca). 21 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Haziran 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 1231314362
* VIAF: 6092161882046634100006

 |
**Structure and Interpretation of Computer Programs** (Bilgisayar Programlarının Yapısı ve Yorumlanması) (kısaca SICP), Massachusetts Teknoloji Enstitüsü profesörleri Harold Abelson ve Gerald Jay Sussman'ın Julie Sussman ile birlikte hazırladığı bir bilgisayar bilimleri ders kitabıdır. Hacker kültüründe Sihirbaz Kitabı olarak bilinir. Özyineleme, soyutlama, modülerlik ve programlama dili tasarımı ve uygulaması dahil olmak üzere bilgisayar programlamanın temel ilkelerini öğretir.

MIT Press ilk baskısını 1985'te ve ikinci baskısını 1996'da yayınladı. Eskiden MIT'nin elektrik mühendisliği ve bilgisayar bilimlerine giriş dersi için ders kitabı olarak kullanıldı. SICP, belirli sorunları çözmek için genel kalıpları keşfetmeye ve bu kalıpları kullanan yazılım sistemleri oluşturmaya odaklanan bir kitaptır.

İçerik
------

Kitap, bilgisayar bilimi kavramlarını Lisp'in bir lehçesi olan Scheme kullanarak anlatıyor. Ayrıca, Lisp yorumlayıcılarını ve derleyicilerini uygulamak için sanal bir kayıt makinesi ve çevirici kullanır.

Karakterler
-----------

Kitapta birkaç kurgusal karakter bulunmaktadır. Bunlar:

* Alyssa P. Hacker, bir Lisp korsanı
* Ben Bitdiddle, bir donanım uzmanı
* Cy D. Fect, "yenilenmiş bir C programcısı"
* Eva Lu Ator, bir değerlendirici
* Lem E. Tweakit, öfkeli bir kullanıcı
* Louis Reasoner, rahat bir akılcı

Kaynakça
--------

1. ↑  "Wizard Book", The New Hacker's Dictionary (2nd ed.), 1993
2. ↑  Harvey, B (2011), "Why SICP matters?", The 150th anniversary of MIT, Boston Globe.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 8 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ağustos 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* VIAF: 4605152503094110800000

 |
**Sergio Giavanni Kitchens** (d. 14 Temmuz 1993), bilinen sahne adıyla **Gunna**. Amerikalı rapçi, şarkıcı ve şarkı sözü yazarı. Young Thug ve Lil Baby ile yaptığı çalışmalarla adından söz ettiren Sanatçı, Young Thug'ın plak şirketi ve aynı zamanda 300 Entertainment ve Atlantic Records'un alt-label'ı olan YSL Records ile anlaşma imzalamıştır. İlk stüdyo albümünü 2019 Şubat ayında *Drip or Drown 2* ile piyasaya sunmuştur.

Diskografi
----------

### Stüdyo Albümleri

* *Drip or Drown 2* (2019)
* *WUNNA* (2020)

### EP'leri

* Drip or Drown (2017)

### Mixtape'leri

* *Hard Body* (2013) (Yung Gunna olarak)
* *Drip Season* (2016)
* *Drip Season 2* (2017)
* *Drip Season 3* (2018)
* *Drip Harder* (2018) (Lil Baby ile)
* DS4EVER (2022)

Kaynakça
--------

1. ↑   2 Kasım 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Mayıs 2020
2. ↑   Erişim tarihi: 2 Mayıs 2020

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: no2019013417
* MusicBrainz: 100b8734-f4f0-4536-9960-47f7c59d1b4c
* VIAF: 54154921337363592839
* WorldCat (LCCN): no2019-013417

 |
Kek yapımına ait bir video gösterimiş. eritilmiş çikolata kaplaması.
**Lolipop çikolata** lolipop şeklinde tasarlanmış bir çikolata ve kek şeklidir. Kek kırıntıları, glasaj şekeri veya çikolata ile karıştırılır ve küçük küreler veya küpler halinde oluşturulur. Bazen farklı hayvan figürleri (örneğin, ) ve diğer şekiller de olabilir.

Lolipop çikolata, 2009 ve 2011 yılları arasında popülerlik gösterdi. Bakerella'nın "Cake Pop" adlı bir kitabı New York Times'ın en çok satanlar listesinde yer aldı. Ürünü başarılı bir işletme haline getiren ilk kişilerden biri Lerida Mojica'nın ve NY Cake Pops, LLC şirketi şirketinin bir kurucusu idi. Bunlar birçok fırın ve markette bulunabilir.

Lolipop çikolata, geleneksel bir kekin pişirilmesinde kullanılan malzemelerin birçoğunu kullanır ve herhangi bir tadın keklerinden yapılabilir.

Çevrimiçi olarak bulunan birçok tarif, sıfırdan bir kek hamuru yerine kek karışımı kullanır. Daha uygun olsa da, mutlaka aynı sonucu vermez. Sıfırdan elde edilen kek tarifleri, mağaza yapımı karışımlardan daha yoğun olma eğiliminde olan ve Ozmoözellikle ev yapımı donma ile karıştırıldıktan sonra daha iyi performans gösteren kek verir. Daha yoğun olan kek daha katıdır, bu sayede çikolatalı topların şekillendirilmesi ve çubukların takılması daha kolaydır. Mağazadan satın alınan karışım çok sertleşmeyen hafif bir kek verir ve çubuklar takıldıktan sonra kayma eğiliminde olur.

Kek bir kez pişirildiğinde veya mevcut bir kekin artıkları toplandığında, parçalar halinde parçalanır. Bu kırıntılar bir glasaj kabına karıştırılır ve elde edilen karışım toplar, küpler veya başka şekillerde biçimlendirilir. Her top, eritilmiş çikolatanın içine batırılmış bir lolipop çubuğuna tutturulur ve buzdolabında soğumaya konur. Karışım katılaşınca sert bir kabuk oluşturmak için eritilmiş çikolatanın içine batırılır ve serpilir veya dekoratif şekerler ile süslenir. Lolipop, katılaşma işlemini hızlandırmak için dondurulabilir.

Bunu yapmak çoğu zaman pastayı istenen bir formda biçimlendirmek ve süslemek için harcanır. Küreler gibi basit şekiller eller tarafından kalıplanabilir, ancak karmaşık şekiller araç gerektirir. Silikon kalıp tepsisi ve çerez kesiciler, kek kalıbını şekillendirmede kullanılan popüler araçlardır..

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 4 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mayıs 2019.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 28 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mayıs 2019.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 24 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mayıs 2019.
4. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 24 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mayıs 2019.
5. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 24 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mayıs 2019.

Ayrıca bakınız
--------------

* Dango
Transdinyester Komünist Partisi (2003) ile karıştırılmamalıdır.
**Transdinyester Komünist Partisi** (Rusça: Коммунистическая партия Приднестровья) veya kısaca **KPP**; Moldova'dan tek taraflı bağımsızlık ilan eden Transdinyester'de Vladimir Gavrilchenko liderliğindeki komünist parti. Devlet medyasında 2003 yılında kurulan aynı isimdeki Transdinyester Komünist Partisi'ne (PCP) göre daha "muhafazakâr" bir komünist parti olarak tanımlandı.

Hakkında
--------

Transdinyester Komünist Partisi, Rusya'daki gruplarla yakın ilişki içerisindedir. Oleg Shenin liderliğindeki 2001 yılında kurulan Sovyetler Birliği Komünist Partisi'ne bağlıydı. Parti kısaltması Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin Rusça kısaltması olan KPSS'ye atıfta bulunur.

Partinin Transdinyester Yüksek Sovyeti'nde hiçbir temsili yoktu. Transdinyester'in Moldova'dan bağımsızlığını destekledi ve Cumhurbaşkanı Igor Smirnov'un yönetimine karşı çıktı. 10 Aralık 2006'daki cumhurbaşkanlığı seçimleri için adayı bulunmamakla birlikte, oyların %8,1'ini kazanan rakip Transdinyester Komünist Partisi'nin adayı Nadezhda Bondarenko'ya destek verdi.

2011 cumhurbaşkanlığı seçimleri sırasında Vladimir Gavrilchenko aday olmadı, bunun yerine Igor Smirnov'a desteği verdiğini açıkladı. Ayrıca 20 farklı kamu kuruluşunu ve sivil sendikayı bir araya getiren başkanlık yanlısı Halk Birliği'ne girdi. İlk turun sonuçlarının 12 Aralık 2011'de açıklanmasının ardından cumhurbaşkanı Igor Smirnov'un seçimleri kaybettiği ve halk destekçilerinin özel toplantısında Vladimir Gavrilchenko'nun diğer taraftarlarla birlikte ortaya çıktığı ve seçimlerin sonuçlarını geçersiz kılmaya çağırdığı ortaya çıktı. Merkez Seçimler Komisyonu'nun yapısını değiştirdi ve Smirnov’a iktidarda kalma yeteneği vermek için Transdinyester'de acil durum hali sundu. Vladimir Gavrilchenko 11 Mart 2013 tarihinde öldü. Ölümünden sonra üyelerinin çoğunluğu rakip Transdinyester Komünist Partisi'ne geçti ve parti dağıldı.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Halk Birliği Özel Kongresi". 4 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Nisan 2019.
2. ↑  "Smirnov, Transdinyester'de acil durum durumunu tanıtmak istiyor". 13 Temmuz 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Nisan 2019.
3. ↑  "Transdinyester, Vladimir Gavrilchenko'ya son saygı duyuyor - Yeni Bölge Haber Ajansı'nın Makalesi". 20 Aralık 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Nisan 2019.
**Giuli Çoheli** (Rusça: Гюлли Николаевна Чохели, Gürcüce: გიული ჩოხელი; 2 Şubat 1935, Tiflis, Gürcistan SSC) Sovyet ve Gürcü pop şarkıcısı. Gürcistan SSC'nin Merit Sanatçısıdır (1967).

Biyografi
---------

12 Şubat 1935'te Tiflis'te doğdu. Annesi Gürcü Halk Sanatçısı Yelena Chokheli'dir.

Şarkı söylemeye Tiflis Devlet Konservatuvarı'nda okurken başladı. 1953'ten beri, Filarmoni'nin vokal üçlüsünde profesyonel sahnede şarkıcılık yapmaktadır.

50'li yılların sonlarında Oleg Lundstrem, Konstantin Orbelyan ve Yuri Saulsky orkestralarında çalıştı. Repertuarının temeli, o zamanlar dünya halklarının şarkılarıydı. 1961'den beri Eddie Rosner'ın solo konserleri ve büyük orkestrası ile sahne alıyor. Önde gelen Sovyet caz şarkıcılarından biridir.

Sopot Uluslararası Şarkı Festivali 1967'de birincilik ödülü sahibidir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Поёт Гюлли Чохели[*ölü/kırık bağlantı*]
2. ↑  "О Гюлли Чохели". 10 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ekim 2020.
3. 1 2  "Гюлли Чохели. Биография". 16 Şubat 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ekim 2020.
4. ↑  "გიული ჩოხელი გადაცემაში წითელი ზონა". 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ekim 2020.
5. ↑  Гюлли пела последней[*ölü/kırık bağlantı*]

Dış bağlantılar
---------------

* last.fm'de Giuli Çoheli (Rusça)

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* ISNI: 0000 0000 6854 8823
* MusicBrainz: 4b26d3ef-e986-4f26-a8f3-de91d7c32ccf
* NKC: xx0102042
* VIAF: 96952717

 |