recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Cavahiler** (Gürcüce: ჯავახები), çoğunlukla Gürcistan'ın Samtshe-Cavaheti bölgesinde yaşayan Gürcülerin etnik boylarından biridir. Cavahiler, Cavaheti'nin yerli halkıdır. Terminolojide Cavaheti adı, geleneksel Gürcüce –eti eki ile "Cavah" kökünden gelmektedir ve Cavahilerin yurdu anlamına gelir. Cavahiler, Gürcü dilinin Cavaheti lehçesini konuşurlar.

Tarih
-----

Cavahiler, eski zamanlardan beri güney Gürcistan'da yaşayan en eski Gürcü boylarından biridir. Cavahilerden en erken Urartu kaynaklarında, MÖ 785 yılında Urartu Kralı I. Argişti'nin notlarında "Zabakha" *veya* "Zabakhian" olarak bahsedilmektedir*. Bu, MÖ 8. yüzyılın başlarına kadar Cavahilerin kendi kendini yöneten bir boy olduğu anlamına gelebilir. Cyril Toumanoff'a göre Cavaheti, MÖ 4. veya 3. yüzyıldan itibaren İberya Krallığı'nın Tsunda Dükalığı'nın bir parçasıydı. Azize Nino, İberya'ya Cavaheti üzerinden girdi ve Kura Nehri'ni izleyerek krallığın başkenti Mtsheta'ya ulaştı ve burada Hristiyanlığı vaaz ederek İberya Krallığı'nın Hristiyanlaşmasını sağladı.*

Ermeni tarihçi Sebastialı Uhtanes (935-1000), Gürcistan Katolikosu Kyrion'un soy ağacından bahseder. Bu metnin birebir çevirisi şöyledir: Kyrion "ülke ve soy bakımından Gürcülerden, Cavahların bölgesinden geldi." Uhtanes'in, Cavaheti'nin Gürcistan'ın (İberya) bir parçası olduğuna ve Cavahilerin Gürcü olduğuna inandığına şüphe yoktur.

1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı'ndan sonra, Cavaheti bölgesinin nüfusu keskin bir şekilde azaldı. 1829'dan itibaren Rus General İvan Paskeviç'in emriyle Osmanlı İmparatorluğu'ndan 7.300 Ermeni aile (yaklaşık 58.000 kişi) Cavaheti'ye yerleştirildi. Cavaheti halkı evlerini terk etmek ve Gürcistan'ın başka bölgelerine göç etmek zorunda kaldı..

Kaynakça
--------

1. ↑  Мартиросов, Арам Георгиевич. Джавахский диалект грузинского языка. Тбилиси. Мецниереба, 1984
2. ↑  *Javakhk in the 19th century and the 1st quarter of the 20th century : a historical research*. Erevan: National Academy of Sciences of the Republic of Armenia, Institute of History. 2007. s. 36. ISBN 9994173073.
3. ↑  Джавахети[*ölü/kırık bağlantı*], Кукури Метревели. Ред.: Вахтанг Гурули; Перевод: Кетеван Джакели; Тб. 2001. ISBN 978-9941-0-3008-6, ст. 38 и сл.
4. ↑  Л. Загурский. Поездка в Ахалкалакский уезд в 1872 г. (Из VIII книги записок Кавказского отдела Императорского русского Географического общества). Тифлис, 1873, с. 65-66
Belki de dünyadaki en eski Meryem resmi, Bebek İsa'yı emzirirken tasvir edilmektedir. 3. yüzyıl, Priscilla Katakombu, Roma.
Roma, İtalya'daki Via Salaria'daki **Priscilla Katakombu**, Roma döneminde taş ocağıydı. Bu taş ocağı, 2. yüzyılın sonlarından 4. yüzyıla kadar Hristiyan mezarları için kullanılmıştır. Halk arasında inanılana göre, Konsül Manius Acilius Glabrio'nun bir Hristiyan olduğu ve Domitian'ın emirleriyle öldürüldüğü söyleniyor ve katakombun adı eşi Priscilla ile anılıyor.Tavan ve Duvarlarının bazıları güzel İncil sahneleriyle süslenmiştir.

Katakomblar Antik Roma yolu olan Via Salaria yolunda bulunan Priscilla Benedikt manastırının içinden bir girişe sahiptir. Priscilla Katakombları temelde 3 ana bölüme ayrılabilir: arenarium, büyük bir Roma villasının kriptoportiki (Latince crypta ve porticus) ve antik bir Roma ailesinin yeraltı mezarı, Acilius Glabrio.

Katakombdaki sanat eserleri
---------------------------

Özellikle önemli olan "Yunan Şapeli" (Capella Greca), Eski ve Yeni Ahit sahneleri olarak yorumlanan 3. yüzyıl fresklerini içeren kemerli kare bir oda şeklinde bulunuyor. Apsisin üstünde Son Yargı sahnesi var. Yeni ve biraz tartışmalı araştırmada geleneksel Susanna (Daniel 13) apokrif öyküsü olarak yorumlanmış sahneler aslında MS 2. yüzyılın bir Hristiyan kadının hayatından sahneler olabileceğini düşündürmektedir. Yakınında, 3. yüzyılın başlarından kalma Meryem ve Çocuk İsa ve Peygamber Yeşaya'nın sahneleri de var.

Priscilla Katakombu, üçüncü yüzyılın başlarından itibaren bilinen en eski Meryem tasvirlerini içerir. Meryem, kucağında İsa ile birlikte gösterilir. Katakomb ayrıca Meryem'e Müjde tasvirine de sahiptir.

Papa mezarları
--------------

Mezarlıkta yedi erken dönem papanın ve birçok şehidin gömüldüğü gerçeğinden dolayı, antik çağda "Katakombların Kraliçesi" olarak biliniyordu. Priscilla Katakombuna iki Papa gömüldü: Papa Marcellinus (296-304) ve Papa I. Marcellus (308-309).

Ayrıca bakınız
--------------

* Erken Hristiyan sanatı

Notlar
------

1. ↑  Vladimir Lossky, 1982 *The Meaning of Icons* ISBN 978-0-913836-99-6 page 173
2. ↑  Reardon, 2004, p. 32.

Kaynakça
--------

* Reardon, Wendy J. 2004. *The Deaths of the Popes*. Macfarland & Company, Inc. ISBN 0-7864-1527-4

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4199109-6
* LCCN: n2014050655
* VIAF: 228850799
* WorldCat: lccn-n2014050655

 |
**Programlamanın Taosu** (İngilizce: The Tao of Programming) Geoffrey James tarafından 1987 yılında yazılmış bir kitaptır. Şaka yoluyla yazma tekniği kullanılmıştır, ve klasik Taoist metinlere -örnek olarak *Tao Te Ching* ve *Zhuangzi* - benzetilmeye çalışılmıştır, bu da ciddi mesajını gizlemektedir. *Programlamanın Taosu* küçük anekdotlardan oluşan dokuz "kitap"tan oluşur:

* *Sessiz Boşluk*
* *Eski Ustalar*
* *Tasarım*
* *Kodlama*
* *Bakım*
* *Yönetim*
* *Şirket Bilgeliği*
* *Donanım ve Yazılım*
* *Sonsöz*

Kitaptaki temalar hacker ideallerini destekleyen türdendir – yöneticilerin, programcıları kendi haline bırakması; kodun az, öz ve bakımı yapılabilir olması; şirket bilgeliğinin çoğu zaman sadece bir oksimorondan fazla olduğu; ve daha böyleleri.

Geoffrey James, *Programlamanın Taosu'*na benzer iki kitap daha yazdı -- 1988'de *Programlamanın Zeni* (İngilizce: *The Zen of Programming*) ve 1989'da *Bilgisayar Kıssaları: Bilişim Çağında Aydınlanma* (İngilizce: *Computer Parables: Enlightenment in the Information Age* ). Ancak bunlar o kadar tutmamıştır.

Dış bağlantılar
---------------

* Programlamanın Taosu'nun bir çevirisi 11 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Programlamanın Taosu için Çince çeviri 5 Ağustos 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Programlamanın Taosu için Viyetnamca çeviri
* Programlamanın Taosu için İspanyolca çeviri 5 Temmuz 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Ersin Burak**, (d. 2 Ocak 1946, Adapazarı), Türk karikatürist ve çizgi roman sanatçısı.

Hayatı
------

Ersin Burak, 2 Ocak 1946 tarihinde Adapazarı, Düzce’de Kerim ve Fatma Burak çiftinin altıncı çocuğu olarak dünyaya geldi. Aytekin, İlhan, Aslan, Sezgin Burak ve Soner adlarında ağabeyleri var. Karikatürist Faruk Geç ise halasının oğlu. Karikatürist ressam olan abisi Sezgin Burak‘ın yanında çalışarak mesleği öğrenen Ersin Burak, 1978 yılında Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Grafik Sanatlar bölümünden mezun oldu.

Sezgin Burak'ın *Hürriyet* gazetesinde yayına başlayan Bizimkiler isimli çizgi bandının çizimlerini, ağabeyinin İtalya'ya gitmesi üzerine 1965 yılında üstlendi.

1965-1973 yılları arasında ve 1982-2001 yıllarında Bizimkiler çizgi bandını günlük, haftalık olarak çizen Burak, 1965-1980 yılları arasında da reklamcılık sektöründe grafiker, ressam ve art direktörlük yaptı. Burak, reklam ajansı dışında Hayat Mecmuası, Ayna dergisi, Pazar mecmuası, Foto-magazin ve Tarkan dergilerinde metinler resimledi ve karikatürler çizdi, öykü ve kapak ressamlığı yaptı. İlk olarak, ağabeyi Sezgin Burak tarafından çizilen *Tarkan* maceralarına resimlediği kapak ve orta sayfa çizimleriyle dikkat çekti.

1978'de *Hürriyet* gazetesinde yayınlanan belgesel çizgi romanı *Çanakkale Geçilmez*, Ersin Burak'ı sektörün ustaları arasına soktu.

1982'de Veb Ofset ile, yayını kısa sürecek haftalık çocuk dergisi Günaydın Arkadaş'ı çıkarttı. Bu dergiden sonra 1982-1 984 yıllarında yayımlanan Hürriyet Çocuk Magazin dergisini hazırladı. Yener Çakmak ile birlikte *Memo* adlı çocuk fotoromanını çekti. Tolgay Ziya ile birlikte *Memo - Kırlangıç Tepesi* (1989) adlı filmin yönetimi, Kültür Bakanlığı'na *Tuşpa'dan Van'a* adlı belgesel filmin yapımı, Dede Korkut destanlarından Bamsı Beyrek'in çizgi film haline getirilmesi gibi projelerde yer aldı.

Son dönem başarılı çizgi romanları arasında, Murat Bardakçı'nın yazdığı "Osmanlı'nın A Takımı - Cim Dallılar" (1995), Vatan Gazetesi için "Dilaveran" (2003), Posta Gazetesi'nde 1997'de ilk bölümü yayınlanan "Civanmert Kerim II" (2004) sayılabilir.

2005'te Rodeo Yayıncılık ile çalışmaya başlayan Burak'ın, Muhammed'in doğumuna kadarki süreci işlediği dört sayfalık kısa bir belgesel çizgi romanı Rodeo Strip'in 11. sayısında yayınlandı. Aynı günlerde, *Çanakkale Geçilmez* de Rodeo tarafından albüm formatında basıldı ve gerçekleştirilen organizasyon sonucu İtalyan yayıncı Sergio Bonelli Editore'nin, *Volto Nascosto* (*Gizli Yüz*) serisinde Ersin Burak çizer olarak görev aldı. Toplam 14 sayılık serinin 3 albümünü, eserin yazarı Gianfranco Manfredi'nin senaryolarıyla çizdi.

Ödülleri
--------

* 2013: Türk Çizgi Roman Okurları Ödülleri, Onur Ödülü

Kaynakça
--------

1. ↑  Yeltekin, Damla (19 Ağustos 2021). "İlyada'yı Resimleyen Sanatçı Ersin Burak". *Kaleninsesi Gazetesi*. Kalenin Sesi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2023.

Dış bağlantılar
---------------

* 27 Eylül 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Engizek Dağı**, Kahramanmaraş il merkezinin kuzeydoğusunda, Güneydoğu Torosların batı ucunu oluşturan dağ.

Kahramanmaraş'ın diğer dağları gibi, 3. zaman Alpin Orojenezi sistemi içinde kıvrımlarla oluşmuştur. Zamanla aşınmalar ile düzleşmiş, Neojen sonunda yeniden yükselmeye uğramış kıvrım ve kırıklı dağlardandır.

Batı sınırını Ceyhan Nehri belirler. Güneyinde Ahır Dağı, kuzeybatısında Berit Dağı bulunur. Doğu-batı uzanışlı dağın en yüksek yeri 2814 m'dir. Yükseklik doğuya gidildikçe azalır. İran-Turan bitki bölgesi ile Akdeniz bitki bölgesinin geçiş alanında olduğundan bitki türleri açısından zengindir.

Dağlık alanda sedir, karaçam ve meşe ormanları, dağ bozkırları ile tarım alanları bulunur. 1400–2300 m arasında dağ bozkırları hakimdir. Türkiye'de sedir ormanlarının doğu sınırı Engizek Dağı üzerindedir. Yerleşim alanları dağın eteklerinde yer alır. Aşırı otlatma alanda doğal sistem üzerindeki önemli bir baskı unsurudur.

Ceyhan Nehri'nin kolu olan Aksu Nehri Engizek Dağı'ndan doğar.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Akdeniz'in Altın Kenti" KAHRAMANMARAŞ" (PDF). kulturportali.gov.tr. Erişim tarihi: 16 Ocak 2019. [*ölü/kırık bağlantı*]
2. 1 2  "Engizek Dağları" (PDF). dogadernegi.org. 17 Ocak 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ocak 2019.
Amerika Birleşik Devletleri üzerinde Love Ranch OluşumuLove Ranch OluşumuLove Ranch Oluşumunun bulunduğu nokta, New Mexico, ABD.
**Love Ranch Oluşumu** veya **Aşk Çiftliği Oluşumu**, güney New Mexico'daki jeolojik bir oluşumdur. Muhtemelen Eosen döneminde oluşmuştur.

Açıklama
--------

Oluşum, kalkerli kırmızımsı silttaşı ve kötü boylanmalı, iri taneli arkozik kumtaşı ile arakatmanlı kayalık çakıltaşından oluşur.  Alttaki yataklar daha kaba olma eğilimindedir.  Oluşum, San Andres Dağları ve Organ Dağları'nın batı eteklerinde bulunmaktadır.  Bu oluşum, McRae Formasyonu üzerinde uyumsuz olarak yer alır ve üzerine uyumlu olarak Palm Park Formasyonu veya Rubio Peak Formasyonu gelir. 

Oluşumu, alüvyon yelpazeleri ve Laramide Rio Grande yükselmesinden aşınmış tortuların akarsu ve playa birikintileri olarak yorumlanır. Bu yükselme, en son Kretase dönemine kadar uzanıyor ve başlangıçta McRae Formasyonu yataklarının sığ bir Love Ranch havzasında biriktiği kuzeydoğuya doğru hafifçe eğildi. Tektonizm, McRae'yi Love Ranch Oluşumdan ayıran bir uyumsuzluk yaratarak belki 10 milyon yıl durakladı. Oluşumun konglomera yatakları içindeki kırıntılar, formasyonun tabanındaki Kretase volkanik kırıntılarından üst yataklarındaki Prekambriyen kırıntılarına kadar zaman içinde yükselmeden geriye doğru yatakların ilerleyen erozyonunu kaydeder. Oluşum, yükselmedeki en yüksek zemini kapladı ve daha sonra volkanik plastikler ve Mogollon-Datil volkanik alanının akışları tarafından tamamen gömüldü.

Fosiller
--------

Oluşumda sadece, fosil bitki parçaları bulunmuştur.

Araştırma tarihi
----------------

Oluşuma ilk kez FE Kottlowski ve bir madeni para araştırmacısı tarafından 1956'da New Mexico, Las Cruces'un kuzeydoğusundaki Love Ranch'in merkezindeki pozlar için isim verildi.

Dipnotlar
---------

1. 1 2 3 4  Kottlowski et al. 1956.
2. 1 2 3  Seager 2004.
3. ↑  Seager 1989.
4. ↑  Seager, Mack & Lawton 1997.

Kaynakça
--------

* Kottlowski (1956). "Stratigraphic studies of the San Andres Mountains, New Mexicop" (PDF). *New Mexico Bureau of Mines and Mineral Resources Memoir*. **1**. 2 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 9 Eylül 2020.
* Seager (1989). "Geology beneath and around the West Potrillo basalts, Dona Ana and Luna Counties, New Mexico" (PDF). *New Mexico Geology*. **11** (3): 53-59. 2 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 9 Eylül 2020.
* Seager, William (2004). "Laramide (late Cretaceous-Eocene) tectonics of southwestern New Mexico". Mack, G.H.; Giles, K.A. (Ed.). *The geology of New Mexico. A geologic history: New Mexico Geological Society Special Volume 11*. ss. 249-270. ISBN 9781585460106.
* Seager (1 Kasım 1997). "Structural kinematics and depositional history of a Laramide uplift-basin pair in southern New Mexico: Implications for development of intraforeland basins". *GSA Bulletin*. **109** (11): 1389-1401. doi:10.1130/0016-7606(1997)109<1389:SKADHO>2.3.CO;2.
**Emsâl** (Arapça: أَمْثَال) veya tekil haliyle **Mesel** (Arapça: مَثَل) sözcüğü, aslında Arap dilindeki atasözlerini tanımlamak için kullanılan edebi bir terimdir. Arap edebiyatında, bu atasözlerinin derlendiği *Kitâbu'l-Emsâl* adlı verilen eserler telif edilmiştir. Bu nedenle aslen çoğul bir kelime olan *emsâl* tabirinin terimleşmiş şekilde kullanıldığı gözlemlenmektedir.

Mahiyeti
--------

Kadim Arap edebiyatında atasözü ve deyim kavramlarının ayırt edilmesi doğrultusunda spesifik kriterler belirlenmemiştir. Dolayısıyla eski devirlerde hem atasözleri hem de deyimler için *mesel* tabiri kullanılmıştır.

Türkçeden Arapçaya Geçen Atasözleri
-----------------------------------

Kültürler arası etkileşim sonucunda, Türk diline has bazı atasözlerinin Arap halk lehçelerine geçtiği düşünülmektedir. Örneğin; "Ayağını yorganına göre uzat" şeklindeki Türkçe atasözü, Arap halk lehçelerine "على قد لحافك مد رجليك" şeklinde geçmiş olabilir. Nitekim söz konusu atasözü, Eski Türkçede şu şekilde kullanılmaktadır: *Yogurkanda artuk aḍak kösülse üşiyür. [Yorgandan (artık) ziyâde uzatılan ayak üşür.]* Keza aynı atasözüne Kazakça gibi Türk dillerinde ve Moğalca gibi Asya dillerinde de rastlanmaktadır.

Avrupa Dillerinden Arapçaya Geçen Atasözleri
--------------------------------------------

Bazı atasözlerinin Avrupa dilleri üzerinden Arapçaya geçtiği düşünülmektedir. Örneğin; Arapçada "ليس كل ما يلمع ذهبا" *[Her parlayan altın değildir]* şeklindeki atasözü, Latincede *Non omne quod nitet aurum est [Parlayan her şey altın değildir]* şeklinde karşımıza çıkmaktadır. Söz konusu atasözü ilk kez 1175 senesinde, Fransız teolog Alanus de Insulis tarafından kullanılmış olmalıdır.

Konuyla ilgili yayınlar
-----------------------

Esat Ayyıldız. "Arapça, Türkçe ve Kazak Dillerindeki Ortak Atasözleri Üzerine Karşılaştırmalı Bir Çalışma". *International Congress of Kazakhs History, Culture and Language: Full Texts Book*. ed. Osman Kabadayı. Ankara: IKSAD Global Publishing House, 2021), 54-70.

Ebrar Ayyıldız, *Arap Dilinde Doğum ve Ölümle İlgili Deyimler*. Ankara: Sonçağ Akademi, 2021.

Kaynaklar
---------

1. ↑  Esat Ayyıldız. "Arapça, Türkçe ve Kazak Dillerindeki Ortak Atasözleri Üzerine Karşılaştırmalı Bir Çalışma". *International Congress of Kazakhs History, Culture and Language: Full Texts Book*. ed. Osman Kabadayı. Ankara: IKSAD Global Publishing House, 2021), 56-58.
2. ↑  Ebrar Ayyıldız, *Arap Dilinde Doğum ve Ölümle İlgili Deyimler*.Ankara: Sonçağ Akademi, 2021). 1.
3. ↑  Esat Ayyıldız. "Arapça, Türkçe ve Kazak Dillerindeki Ortak Atasözleri Üzerine Karşılaştırmalı Bir Çalışma". *International Congress of Kazakhs History, Culture and Language: Full Texts Book*. ed. Osman Kabadayı. Ankara: IKSAD Global Publishing House, 2021), 64.
4. ↑  Esat Ayyıldız. "Arapça, Türkçe ve Kazak Dillerindeki Ortak Atasözleri Üzerine Karşılaştırmalı Bir Çalışma". *International Congress of Kazakhs History, Culture and Language: Full Texts Book*. ed. Osman Kabadayı. Ankara: IKSAD Global Publishing House, 2021), 57.
*Guacamelee!* oyununda bir boss dövüşü
**Boss** ya da **bölüm sonu canavarı**, video oyunlarında önemli bir bilgisayar kontrollü düşmandır. Boss savaşları genellikle oyunun belirli bir bölümünün doruğunda, genellikle bir seviye veya aşama sonunda veya belirli bir hedefi korurken görülür. Bölüm sonu canavarı genellikle oyuncunun o noktaya kadar karşılaştığı rakiplerden çok daha güçlüdür ve genellikle yalnız olarak karşı karşıya kalır. Bir miniboss aynı alan veya seviyede ana canavardan daha zayıf veya daha az önemli bir canavardır. Son boss genellikle bir oyunun ana düşmanıdır ve bu karakterin yenilgisi oyuncular için ödüllendiricidir.

Örneğin, bir savaş oyununda tüm normal düşmanlar tabanca kullanırken, bölüm sonu düşmanı bir makineli tüfek kullanır. Bir boss, diğer düşmanlardan ve oyuncu karakterinden oldukça büyüktür. Bu düşmanları, yeterince hazırlıklı olmadan ve doğru dövüş yaklaşımını bilmeden yenmek zordur. Bosslar, zayıf noktalara nasıl saldırılacağı veya belirli saldırılardan kaçınmak gibi, strateji ve özel bilgileri kullanırlar.

Bölüm sonu canavarları birçok video oyunu türünde yaygındır, ancak özellikle hikâye odaklı oyunlarda daha yaygındır. RPG'ler, FPS'ler, platform oyunları ve dövüş oyunları özellikle boss savaşlarıyla ilişkilendirilir. Bulmaca oyunları, kart video oyunları, spor oyunları ve simülasyon oyunlarında ise daha az yaygın olabilirler. Bir boss dövüşüne sahip ilk oyun 1975 yılında dnd idi.

Kaynakça
--------

1. ↑  Rybicki, Joe (11 Ağustos 2019). "DOOM'un Başlıca 5 Bölüm Sonu Canavarı – #1: Cyberdemon". *slayersclub.bethesda.net*. Bethesda Softworks LLC. 25 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Eylül 2019.
2. ↑  Burt, Andy (2008–4). "No More Heroes: The Killer Boss Guide". *GamePro*. vol. 235. p. 66.
3. ↑  Thompson, Clive (8 Mayıs 2006). "Who's the Boss?". *Wired*. 8 Mayıs 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Eylül 2019.
4. ↑  Schroder, Ben (15 Kasım 2006). "The Top 7... Big Bosses". *GamesRadar+*. 8 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Eylül 2019.

| * g
* t
* d
Video oyunu terimleri |
| --- |
| Video oyunu terimleri listesi |
| Nitelikler | 
* Can
* Tecrübe puanı
* Büyü
* Kritik vuruş

 |
| Karakterler | 
* Boss
* Bot
* NPC
* Oynanabilir karakter

 |
| Oyun mekanikleri | 
* İtem
	+ Envanter
* Karakter gelişimi
* Oyun arayüzü
* Portal
	+ Işınlanma
* Savaş sisi
* Görünmez duvar
* Ara sahne
* Bekleme ekranı
* Tekrar oynanabilirlik değeri
* Kayıtlı oyun
* Scripted sequence
* Parola
* Görüş hattı
* Stats
* Kalıcı ölüm
* Status effect
* Tur
* Çarpışma algılama
* Quick time event
* Random encounter
* Tank controls
* Konuşma ağacı
* Görev

 |
| görünüm | 
* Yok edilebilir Çevre
* Klonlanmış mekan
* Bölüm
* Mini-map
* Açık dünya
* Persistent world
* Prosedürel içerik üretimi

 |
| Hareket | 
* Roket zıplaması
* Strafing
* Trickjump

 |
| Modlar | 

|  |  |
| --- | --- |
| Oyuncu tipi | 
* Tekli oyuncu
* Çoklu oyuncu
* Devasa çok oyunculu

 |
| Rekabet | 
* E-spor
* Speedrun

 |
| Oyun türü | 
* Bayrak kapmaca
* Ölüm karşılaşması
* LMS
* Hayatta kalma

 |
| Oynanış türü | 
* PVE
* PVP
* Co-op

 |

 |
***Pieces of April,*** Peter Hedges tarafından yazılan ve yönetilen 2003 yapımı bir Amerikan komedi-drama filmidir. Hedges'in ilk yönetmenlik denemesi olan filmde Katie Holmes, Derek Luke, Sean Hayes, Alison Pill, Oliver Platt ve Patricia Clarkson rol alıyor. Film, April’ın (Holmes), ayrı yaşadığı ailesi için bir Şükran Günü yemeği hazırlamaya çalışırken anlatıyor.

Filmin prömiyeri 2003 Sundance Film Festivali'nde yapıldı ve çoğunlukla olumlu eleştiriler aldı. 300.000 dolarlık bir bütçeyle çekilen film dünya çapında 3.2 milyon dolar hasılat elde etti. Patricia Clarkson, filmdeki rolüyle Akademi Ödülleri ve Altın Küre Ödülleri de dahil olmak üzere En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dalında sayısız adaylık aldı ve aynı zamanda birçok küçük film ödülünde de bu unvanı kazandı.

Dış bağlantılar
---------------

* "Official website". Wayback Machine. 21 Şubat 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi.
* IMDb'de *Pieces of April*
* Rotten Tomatoes'ta *Pieces of April*

| * g
* t
* d
Peter Hedges |
| --- |
| Yönetttiği | 
* *Pieces of April* (2003)
* *Dan in Real Life* (2007)
* *The Odd Life of Timothy Green* (2012)
* *Ben Is Back* (2018)

 |
| Yazdığı | 
* *What's Eating Gilbert Grape* (1993)
* *A Map of the World* (1999)
* *About a Boy* (2002)

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4764442-4
* VIAF: 192610982

 |
**El-Haymun** (Arapça: الهائمون, anlamı: Gezginler, uluslararası literatürde *"Al-Haimoune"*; Fransızca: *Les Baliseurs du désert* ve İngilizce: *Wanderers of the Desert* / *"Çöl Gezginleri"*), Tunus'lu yazar ve yönetmen Nasır Hemir'in 1984 yapımı filmidir. 

Başrollerde Soufiane Makni, Noureddine Kasbaoui, Sonia Ichti, Hedi Daoud, Hassen Khalsi ile birlikte yönetmenin kendisi de oynamıştır.

Üçleme
------

Nasır Hemir'in "Güvercin'in kayıp kolyesi" ve "Bab'Aziz"i de içeren "Çöl Üçlemesi"nin ilk bölümüdür.

Özet
----

Bir Sufi masalı niteliğine sahip olan film, bir şiirden uyarlanmıştır. İnsanın köklerini, aşkı ve özgürlüğü arayışı anlatılır. Genç bir öğretmen, çölün sınırında kurulmuş, çocukların hiç okula gitmediği bir köye gelir. Köyde çocuklar dışında yaşlı erkekler, kadınlar ve gizemli ve güzel bir genç kız yaşamaktadır. Öğretmen kumun parıldayan dünyası ve gezginlerin Endülüs melodisi tarafından büyülenir. Film yapımcısı, özenle planlanmış, resim gibi görüntülenen çekimler ve okunan şiirlerle Arap kültürünün görkemini yansıtır.

Kaynakça
--------

* I Figli Delle Mille E Una Notte, Spietati, Niccolò Rangoni Machiavelli, 12 Gennaio 1999 (İtalyanca)
* Baliseurs du désert (Les)- El Haimoune 18 Haziran 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Maghrebdesfilms (Fransızca), Erişim Tarihi: 30 Mayıs 2022

### Dipnotlar

1. ↑  "الهائمون" 10 Mayıs 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (result: "wanderers") - Google Translator; Arabic to English, Access date: 10 May 2022
2. ↑  "Wanderers of the Desert Synopsis". Fandango. 17 Temmuz 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Temmuz 2013.
3. ↑  "We Are All Wanderers in the Desert: Nacer Khemir's Desert Trilogy". *CutPrintFilm* (İngilizce). 20 Mayıs 2015. 18 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Aralık 2017.
4. ↑  El-haimoune (1984), Cinematerial (İngilizce), Erişim Tarihi: 30 Mayıs 2022
5. ↑  Nacer Khemir - Les baliseurs du désert / El-haimoune (Wanderers of the Desert) 25 Şubat 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 6 September 2017 (İngilizce)

Dış bağlantılar
---------------

* IMDb'de *El-Haymun*
**Eisbären Berlin**, Deutsche Eishockey Liga'da oynayan bir Alman erkek profesyonel buz hokeyi takımıdır. Kulüp, 1954 yılında kurulmuş olup Berlin merkezlidir ve ana maçlarını Mercedes-Benz Arena'da oynamaktadır.

Kulüp, başlangıçta Doğu Almanya'da SC Dynamo Berlin'in buz hokeyi branşıydı. 1990 yılında Batı Almanya 1. Bundesliga'ya dahil olduktan sonra, buz hokeyi branşı bağımsız buz hokeyi kulübü EHC Dynamo Berlin oldu ve 1992'de EHC Eisbären Berlin olarak yeniden adlandırıldı.

Eisbären, 2020-21 sezonu itibarıyla sekiz DEL şampiyonluğuyla DEL şampiyonluğunu diğer takımlardan daha fazla kazandı. 2008'de Almanya buz hokeyi kupasını ve 2010'da Avrupa Kupası'nı kazandılar. Yeniden birleşmeden önce takım, SC Dynamo Berlin olarak 15 kez Doğu Almanya buz hokeyi şampiyonluğunu kazandı.

Kaynakça
--------

1. ↑  "History: All Teams". Eisbären Berlin. 27 Mayıs 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Kasım 2023.

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Eisbären Berlin*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Resmî site (Almanca)

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 2172912-8
* NKC: mzk2012710053
* VIAF: 236105723
* WorldCat: viaf-236105723

 |
Edouard Isidore Buguet'in çektiği sahte ruh fotoğrafı
**Édouard Isidore Buguet** (1840–1901), Fransız medyum ve ruh fotoğrafçısıdır.
Buguet, 1870'lerin başlarında maneviyatçılar arasında bir "sansasyon" haline geldi. Hatta kendi stüdyosunu kurması için borç para bile aldı. Haziran 1875'te, Paris'teki bir polis operasyonu, Buguet'in fotoğraf plakalarının üzerlerinde önceden pozlanmış görüntüler olduğunu keşfetti. Teşhirden sonra, Buguet mahkemede fotoğraflarının sahte olduğunu kabul etti. Hüküm giydi ve bir yıl hapis yattı. Sihirbaz Harry Houdini'ye göre, polis Buguet'in stüdyosunda figürler ve oyuncak bebek kafaları keşfetti. Bunları "ruh" ekstraları olarak kullanmıştı. Houdini, Buguet'in bir sahtekarlık olduğu ortaya çıkmasına ve itiraf etmesine rağmen, bazı ruhçuların hala onun ruh fotoğraflarının gerçek olduğu konusunda ısrar ettiğini kaydetti.

İngiliz medyası Stainton Moses, Mayıs 1875'te Human Nature için bir makalede Buguet'i desteklemişti. Aynı yıl içinde Buguet ifşa olduktan sonra, Musa, Buguet'in hala gerçek bir medyum olduğu ve sahte bir itirafta bulunması için kendisine rüşvet verildiği konusunda ısrar etti. Vaka, araştırmacılar tarafından sahtekarlık kanıtlarına inanmaya istekli ve kabul etmeyi reddeden maneviyatçıların bir örneği olarak gösterildi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Harry Houdini". 4 Şubat 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  "William Stainton Moses". 3 Nisan 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb15590841c (data)
* GND: 1034071815
* ISNI: 0000 0004 1809 9707
* PIC: 284096
* VIAF: 27385915
* WorldCat: viaf-27385915

 |
**Düşük karbon ekonomisi**, düşük karbonlu ekonomi veya karbondan arındırılmış ekonomi, düşük düzeyde sera gazı emisyonu üreten enerji kaynaklarına dayalı bir ekonomidir. İnsan faaliyetlerinden kaynaklanan sera gazı emisyonları, 20. yüzyılın ortalarından beri gözlemlenen iklim değişikliğinin baskın nedenidir. Devam eden sera gazı emisyonu, insanlar ve ekosistemler için şiddetli, yaygın ve geri döndürülemez etkilerin olasılığını artırarak dünya çapında uzun süreli değişikliklere neden olacaktır. Küresel ölçekte düşük karbonlu bir ekonomiye geçiş, hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkeler için önemli faydalar sağlayabilir. Dünyanın dört bir yanındaki birçok ülke, düşük emisyonlu geliştirme stratejileri tasarlıyor ve uyguluyor. Bu stratejiler, uzun vadeli sera gazı emisyonlarını azaltırken ve iklim değişikliğinin etkilerine karşı dayanıklılığı artırırken sosyal, ekonomik ve çevresel kalkınma hedeflerine ulaşmayı amaçlıyor.

Bu nedenle, küresel olarak uygulanan düşük karbonlu ekonomiler, daha gelişmiş, sıfır karbonlu ekonominin habercisi olarak önerilmektedir. GeGaLo jeopolitik kazanç ve kayıp endeksi, dünyanın tamamen yenilenebilir enerji kaynaklarına geçmesi durumunda 156 ülkenin jeopolitik konumunun nasıl değişebileceğini değerlendiriyor. Eski fosil yakıt ihracatçılarının güç kaybetmesi, eski fosil yakıt ithalatçılarının ve yenilenebilir enerji kaynakları açısından zengin ülkelerin konumlarının güçlenmesi bekleniyor.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Quality Assurance in Higher Education Institutions in India". *International Centre of Economics, Humanities and Management (ICEHM) May 29-30, 2015 London (UK)*. International Centre of Economics, Humanities and Management. 29 Mayıs 2015. doi:10.15242/icehm.ed0515562.
2. 1 2  Intergovernmental Panel on Climate Change (26 Ocak 2015). *Climate Change 2014: Mitigation of Climate Change*. Cambridge University Press. ISBN 978-1-107-05821-7.
3. ↑  Ko, Chae-myŏng (2018). *Green infrastructure financing: institutional investors, PPPs and bankable projects*. 1st edition 2018. Cham, Switzerland: Palgrave Macmillan. ISBN 978-3-319-71769-2.
4. ↑  Author, Not Given (1 Mart 2014). "LEDS GP Success Story: Fostering Coordinated LEDS Support in Kenya (Fact Sheet)".
5. ↑  Overland, Indra; Bazilian, Morgan; Ilimbek Uulu, Talgat; Vakulchuk, Roman; Westphal, Kirsten (Kasım 2019). "The GeGaLo index: Geopolitical gains and losses after energy transition". *Energy Strategy Reviews* (İngilizce). **26**: 100406. doi:10.1016/j.esr.2019.100406. 26 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Haziran 2023.
***Konstantin'in Vaftizi,*** İtalyan Rönesans sanatçısı Raphael'in asistanları tarafından yapılmış bir tablodur. Büyük olasılıkla 1517 ile 1524 yılları arasında Gianfrancesco Penni tarafından yapılmıştır.

Ustanın 1520'deki ölümünden sonra Penni, Raphael'in atölyesinin diğer üyeleriyle birlikte çalışarak Vatikan'daki Apostolik Sarayı'ndaki şu anda Stanze di Raffaello olarak bilinen odaları fresklerle süsleme işini tamamladılar. *Konstantin Vaftizi,* *Sala di Costantino'da* ("Konstantin Salonu") yer almaktadır. Resimde İmparator Büyük Konstantin, St John Lateran Vaftizhanesinde Papa I. Sylvester tarafından kutsanmak için diz çökmüş halde tasvir edilmiştir. Ressam, Sylvester'a, VI. Hadrianus'un papalığı sırasında çalışmaların kesintiye uğramasının ardından fresklerin bitirilmesini emreden Papa VII. Clement'in özelliklerini vermiştir.

Kalabalık sahne, Yüksek Rönesans'a özgü kontrol ve dinginliği sağlamaya çalışırken, karmaşıklık ve uyumsuzluğa yönelik Maniyerist eğilimi göstermektedir.

Referanslar
-----------

* Mv.vatican.va'da Konstantin Vaftizi
***Das Deutsche Mädel*** (*Alman Kızı*), kızları, özellikle de Alman Kızları Ligi üyelerini hedefleyen bir Nazi propagandası dergisiydi. Aslında, Ligin resmi organıydı. Dergi 1933-1942 yılları arasında aylık olarak yayımlanmıştır.

Der Pimpf'in Hitler Gençliği için tasarlanan macera yöneliminden farklı olarak, Das deutsche Mädel yürüyüş yapmayı, yaralılarla ilgilenmeyi, fabrikalarda sıkı çalışmayı ve anneliğe hazırlanmayı teşvik etti. Öte yandan, biraz propaganda içeren kadın dergisi NS-Frauen-Warte'nin aksine, güçlü ve aktif Alman kadınına çok daha fazla vurgu yaptı; sağlık, eğitim, hizmet ve sporun hepsi yer aldı ve tasvir edilen ünlü kadınlar arasında doktorlar, sporcular, şairler ve pilotlar vardı.

Jutta Rüdiger'in Alman Kızları Ligi'e liderlik etmek üzere atandığında yaptığı bir konuşmayı anlatan, Jungmädelbund'a yeni katılan kızlara Almanya'daki görevlerini anlatan ve genç kızlar'ın ölmüş bir babanın oğluna verdiği sözün yerine getirilmesini sağlamıştı.

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Magazines". *BDM History*. 16 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Haziran 2015.
2. ↑  Kate Lacey (1996). *Feminine Frequencies: Gender, German Radio, and the Public Sphere, 1923-1945*. University of Michigan Press. s. 122. ISBN 0-472-06616-1.
3. ↑  Gill James (21 Aralık 2011). "Das Deutsche Mädel 1933-1942". *The House on Schellberg Street*. 16 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Haziran 2015.
4. ↑
5. ↑  "The Tasks of the BDM in the Year 1938 21 Kasım 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi."
6. ↑  "You Have the Best Examples 2 Ocak 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi."
7. ↑  "Because Father Had Promised 20 Temmuz 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi."

Dış bağlantılar
---------------

* "Das deutsche Mädel"den malzeme 20 Temmuz 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Gregor Piatigorsky** (Rusca: Григорий Павлович Пятигорский; 17 Nisan 1903, Ekaterinoslav - 6 Ağustos 1976), Rus çellist.

Çocuk yaşta keman ve piyano eğitimi alarak müzik eğitimine başlayan Piatigorsky, daha sonra viyolonseli görüp ve sesini duyunca bir çellist olmaya karar verdi. Daha sonra Moskova konservatuvarını kazanan Piatigorsky, bir süre kafelerde çalarak ailesine para kazandırdı. 13 yaşındayken Ekim Devrimi'nden kısa bir süre sonra Lenin Kuvartet'de çalmaya başladı. 15 yaşında baş çellist olarak Bolşoy Tiyatrosu'na girdi. Rus otoriteleri onun çalışmalarına destek vermediği ve yolculuğa çıkmasına izin vermedikleri için bir grup sanatçı ile trene binerek Polonya'ya kaçtı. Ama sınıra ulaştıklarında muhafızlar onlara ateş etmeye başladı. Piatigorsky bu çatışmadan yaralı olarak kurtuldu ama çellosu gasp edildi.

18 yaşında Berlin ve Leipzig'de kısa bir süre okudu. Bir trio grubuyla Rus kafelerinde çaldı. Onun yeteneğini fark eden cafe sahibi Wilhelm Furtwängler sayesinde Berlin Filarmoni Orkestrası'na baş çellist olarak girdi. 1929 yılında ilk kez Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti ve orada şef Leopold Stokowski yönetimindeki Philadelphia Orchestra'nda ve şef Willem Mengelberg yönetimindeki New York Filarmoni Orkestrası'nda çaldı. Amerika'da çok mutlu olan Piatigorsky 1942 yılında ABD vatandaşı oldu. Arthur Rubinstein ve William Primrose'la birlikte birlikte oluşturdukları trio ile kayıtlar yaptılar. 1941'den 1949'a kadar Philadelphia'da Curtis Institute of Music çello bölümünü yönetti. Aynı zamanda ölümüne dek Tanglewood, Boston Üniversitesi ve Southern California Üniversitesi'nde hocalık yaptı. İki Stradivarius çello sahibi olan Piatigorsky, Los Angeles'deki Westwood Village Memorial Park mezarlığı'na gömüldü.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 3032807
* BNE: XX854533
* BNF: cb13898456g (data)
* CiNii: DA05063110
* GND: 118594168
* ISNI: 0000 0001 0896 4371
* LCCN: n81081002
* MusicBrainz: 98af165c-cdf5-4033-8c72-c0189d46cdd1
* NDL: 00452760
* NKC: mzk2010598076
* NLI: 987007312995205171
* NLK: KAC199621657
* NTA: 072617160
* SELIBR: 306504
* SNAC: w6q24ddw
* SUDOC: 085188980
* Trove: 1051095
* VIAF: 46947379
* WorldCat: lccn-n81081002

 |
**Hans Kamstrup Vogt** (1 Haziran 1903 - 25 Eylül 1986) Gürcüce başta olmak üzere Kafkas dillerinde uzmanlaşmış Norveçli dilbilimcidir. Ayrıca bir Ubıhça sözlüğün yazarı ve 1964-69 yılları arasındaki Oslo Üniversitesi rektörüdür.

Başarıları
----------

1937'de Norveç Bilim ve Edebiyat Akademisi, 1957'de Danimarka Kraliyet Akademisi ve 1971'de Norveç Dil ve Edebiyat Akademisi'ne kabul edildi. Amerika Dil Derneği, Societas Caucasologica Europaea ve Gürcistan Diller Akademisi'nin onursal üyesiydi. Tiflis Üniversitesi'nden fahri doktorluk unvanı verilen Vogt, 1967'de Nansen Madalyası kazandı. Aziz Olav Nişanı (1966) ve Légion d'honneur nişanlarının sahibidir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 16 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mart 2021.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 15 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mart 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* ISNI: 0000 0001 1027 1451
* KulturNav: 9f023aeb-4045-4743-afe4-fc09bf112e21
* LCCN: n85247267
* NLI: 987007275837205171
* NTA: 125030746
* SUDOC: 030124883
* VIAF: 54669899
* WorldCat: lccn-n85247267

 |
**Joe Michael Valachi** (d. 22 Eylül 1904, New York - ö. 3 Nisan 1971, El Paso, Teksas, ABD), Lucky Luciano çetesine ilişkin itiraflarıyla tanınan Amerikalı gangster.

Kariyeri
--------

1930'lardan 1950'lere değin daha çok kumar gelirlerinden pay alan, düşük rütbeli bir çete mensubuydu. 1959'da uyuşturucu suçundan 15 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Haziran 1962'de Atlanta, Georgia'daki federal cezaevinde, polise muhbirlik yaptığı gerekçesiyle, birlikte kaldığı gangster liderlerinden Vito Genovese'den ölüm tehdidi aldı. Bunun üzerine paniğe kapılarak, kendisini öldürecek kişi olduğunu sandığı bir mahkûmu öldürdü. Yanlış yaptığını anlayınca, pişmanlık duygusuyla her şeyi ABD Uyuşturucu ve Tehlikeli İlaçlar Bürosu'na, Federal Soruştuma Bürosu'na (FBI) Adalet Bakanlığı'na ve John L. McClellan'ın başkanlık ettiği ABD Senato Daimi Soruşturma Alt Komitesi'ne anlattı. Böylece Cosa Nostra (*Bizim Davamız*) olarak tanımladığı suç çetesinin gelişimini, üyelerini ve iç işleyişini açıklayan ilk çete üyesi oldu. O dönemde ABD adalet bakanı olan Robert Kennedy, Valachi'nin tanıklığını ABD'de örgütlü suç ve dolandırıcılığa karşı mücadelede en büyük istihbarat kaynağı olarak nitelendirdi.

Sonraki yıllarda örgütlü suçlarla ilgili sorgulama, iddianame ve mahkûmiyetler birbirini izledi. 1971'de La Tuna Federal Islah Kurumu'nda kalp krizi geçirerek öldü.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 30 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Mayıs 2020.

Dış bağlantılar
---------------

* Seize The Night: Joseph Valachi
* Joseph Valachi25 Ekim 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. at Find a Grave
* The Dying of the Light: The Joseph Valachi Story by Thomas L. Jones

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* ISNI: 0000 0000 5565 4387
* LCCN: n91101116
* NARA: 10679502
* NKC: jn20000701877
* NLI: 987007516498905171
* SUDOC: 254614078
* VIAF: 33642845
* WorldCat: lccn-n91101116

 |
**Çinaçor Buzulu**, Tatos Dağları zirvelerinde, Rize-Erzurum il sınırında bulunan sirk buzulu. 3400–3200 m yükseklikleri arasında uzanan buzulun uzunluğu 450 m'dir.

Buzul ilk olarak 1931 yılında L. Krenek tarafından keşfedilmiştir. Tatos zirvesinin (3550 m) yakınında, Çoruh Nehri havzasında, su bölümü çizgisi güneyindedir. Dağın güneyi Erzurum, kuzeyi Rize topraklarındadır. Buzul İspir ilçesinin Çatakkaya (Çinaçor) köyü sınırlarındadır.

Çinaçor Buzulu, KD’ ya bakan yamaçlarda, yüksek sırtlar ile çevrili bir sirkin içinde yer alır. Bölge Pleistosen döneminde yoğun buzullaşmaya uğramış, buzul sonrası dönemde buzullar ortadan kalkmıştır. Çinaçor Buzulu ve diğerleri bu buzullardan günümüze kalan parçalardandır.

Buzul yüzeyi kar ve moloz örtüsü ile kaplıdır. Buzulun sırtlara dayanan üst kesimi kar örtüsü altındadır. Kalan kısmı ise bir kısmı birkaç metreye varan kaya parçaları ile kaplıdır. Çinaçor'un buzul çağında 5 km uzunluğa sahip olduğu düşünülmektedir. Buzul dilinin bittiği alanda üzerinde kar ve buz bulunan bir moren set gölü bulunur. Buzulun ilk keşfedildiği 1931 yılında bu gölden bahsedilmemiştir. Gölün buzulun erimeye başlaması ile son 50 yılda oluştuğu görülmektedir.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4  Gürgen, Gürcan (2016). "Çinaçor Buzulu (Tatos Dağları)" (PDF). COĞRAFİ BİLİMLER DERGİSİ. 2 Haziran 2018 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Şubat 2019.
**Yevgeni Mravinski** (Rusça: Евге́ний Алекса́ндрович Мрави́нский) (d. 4 Haziran 1903 - ö. 19 Ocak 1988), Sovyet/Rus orkestra şefi.

Mravinski 1903 yılında Sankt-Peterburg'da doğdu. Halası Yevgeniya Mravina sopranoydu. Babası 1918'de öldü ve aynı yıl Mariinsky Tiyatrosu'nun sahne arkasında çalışmaya başladı. Leningrad Konservatuvarı'nda müzik okumadan önce Leningrad'da üniversiteye gitti ve biyoloji okudu. 1923'ten 1931'e kadar bale çalıştırıcısı olarak çalıştı. Seyirci karşısına ilk 1929'da çıkan Mravinski 1930'lara doğru Kirov Balesi'nde ve Bolşoy Operası'nı yönetti. 1938'in yılının Eylül ayında Moskova'da sendika üyeleri arasında yapılan şeflik yarışmasını kazandı. Mravinski 1988 
yılında Leningrad'da (bugünkü Sankt Petersburg) öldü.

Dış bağlantılar
---------------

* Hızlan, Doğan. *Tüm zamanların en iyi 20 orkestra şefi*. Hürriyet. 24 Nisan 2011. 4 Kasım 2011 tarihinde erişildi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX891334
* BNF: cb12407913n (data)
* CiNii: DA05376229
* GND: 119385805
* ISNI: 0000 0001 0872 2639
* LCCN: n82246147
* MusicBrainz: 1b19de02-6bf4-443b-9b8e-5ae9337b94c1
* NDL: 00709265
* NKC: mzk2003183235
* NLI: 987007431566805171
* NLK: KAC201108519
* NTA: 071462244
* SELIBR: 269071
* SNAC: w6df7gvp
* SUDOC: 076547078
* Trove: 1036356
* VIAF: 14858306
* WorldCat: lccn-n82246147

 |
**Berta Karlik** (24 Ocak 1904, Viyana, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu - 4 Şubat 1990, Viyana, Avusturya), Avusturyalı fizikçi. Viyana Üniversitesi'nde çalıştı ve sonunda enstitüdeki ilk kadın profesör oldu. Ernst Foyn ile çalışırken deniz suyunun radyoaktivitesi hakkında bir makale yayımladı. 85 atom numaralı astatin elementinin doğal bozunma süreçlerinin bir ürünü olduğunu keşfetti. Element ilk olarak 1940 yılında Dale R. Corson, K.R. MacKenzie ve Emilio Segrè tarafından sentezlendi. Boşuna birkaç bilim insanı radyoaktif minerallerde aradı.

Berta Karlik, Viyana'da üst sınıf bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi ve ilkokul eğitimini evde aldı. Evdeki eğitimi sırasında piyano çalmayı, Fransızca, Felemenkçe ve İngilizce konuşmayı ve yazmayı öğrendi. 1919'dan 1923'e kadar Reform-Realgymnasium'a devam etti ve 1923'te mezun olduktan sonra doktora derecesini 1928'de Viyana Üniversitesi Felsefe Fakültesinden aldı.

Berta Karlik, 1956'da Viyana Üniversitesi'nde profesör ("ordentliche Professur") olan ilk kadındı. 1973'te emekli oldu; ancak 1990'da ölümüne kadar enstitüde çalıştı.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb10907478f (data)
* CiNii: DA08911704
* GND: 134087283
* ISNI: 0000 0001 1643 3466
* LCCN: n86856270
* MGP: 181114
* NTA: 132286300
* RERO: 02-A003442738
* SUDOC: 165265442
* VIAF: 311175721
* WorldCat (LCCN): n86-856270

 |
Lairig Leacach çiftlik işleri barakası, Lochaber, İskoçya
**Çiftlik işleri barakası**, genellikle kilitli olmayan, herkesin ücretsiz olarak kullanabileceği temel barınaktır. Aynı zamanda bahçıvan veya mülkteki diğer çalışanlar için kullanılan temel barınma terimiydi. Çiftlik işleri barakalarına İskoçya, Kuzey İngiltere, Kuzey İrlanda, Galler ve Man Adası'nın dağlık sapa bölgelerinde rastlanmaktadır. Özellikle Kuzey İskoçya'da yaygın olan bu yapıların benzerlerine dünyanın diğer yerlerinde de rastlanır (örnek vermek gerekirse İskandinav ülkelerindeki ıssız kulübeler). Çiftlik işleri barakası, Lewis Adası'nda yarı yasal içki deposu olarak kullanılmıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Erdoğan Tekin. "Metal Bilim ve Gereçbilim Türkçe-İngilizce Karşılıklar Sözcüğü" (PDF). erdemir.com.tr. 29 Mart 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ocak 2020.
2. ↑  "bothy". tureng.com. 22 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ocak 2020.
**Tiyatro Greyfurt**, 2002 yılında birkaç sanatçının önderliğinde kurulan Lili Entertainment’ın tiyatro alanındaki markasıdır. Grup, ilk oyunları "Katakulli"yi, ardından da "Menan Cinleri"ni sergiledi. Bu oyunları 2005 yılında "Çanakkale Mahşeri", 2006 yılında da "Mevlana Güneşe Uçan Kanatlar" oyunu takip etti. Sanat yönetmenliğini Mahmud Tahsin’in yaptığı Tiyatro Greyfurt, kendi içinde kurduğu Greyfurt Atölye ile yıllar içinde birçok yönetmen, oyuncu ve yazar yetiştirdi. Ekip bugüne kadar toplamda 1500’e yakın sahne aldı, 700 bine yakın seyirciye ulaştı.

2008 yılında New York’a taşınan Tiyatro Greyfurt, çalışmalarına burada devam etmeye başladı. Sahne sanatları üzerine çalışmalar yapan grup, 2010 yılında Türkiye’ye dönerek Lili Entertainment’i kurdu.

Grubun resmi sitesi .

Dış bağlantılar
---------------

* Greyfurt sadece meyve adı değil 16 Temmuz 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Kadınlara sahne tozu yutturdular 1 Eylül 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Sahne Başarılarını Sertifikalarıyla Taçlandırdılar 7 Temmuz 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Haim Ben-Asher** (Hebrew **Haim Finkel**, 10 Temmuz 1904; 14 Temmuz 1998), 1949-1955 yılları arasında Mapai için Knesset üyesi olarak görev yapan İsrailli siyasetçidir.

Biyografi
---------

Rusya İmparatorluğu'nda Odessa'da (bugün Ukrayna'da ) doğan Ben-Asher, bir cheder de okudu. 1924'te Zorunlu Filistin'e aliyah yaptı ve İbrani Üniversitesi'nde okudu. Şehirdeki Ein Harod müfrezesinin bir üyesi, 1928'de kibbutz Givat Brenner'in kurucuları arasındaydı, ancak daha sonra HaKibbutz HaMeuhad hareketindeki bölünmeden sonra Netzer Sereni'ye taşındı. Ayrıca Almanya ve Polonya'da HeHalutz hareketinin temsilcisi olarak çalıştı. II.Dünya Savaşı sırasında Yahudi Tugayına katıldı. Ordudayken *The Soldier* gazetesinin ve Jewish Bridage'ın dergisi *HaMa'avak'ın editörlüğünü yaptı.*

Mapai'nin merkez komitesinin bir üyesi, 1949'daki ilk Knesset seçimlerinde parti listesinde bir sandalye kazandı. 1951'de yeniden seçildi, ancak 1955 seçimlerinde sandalyesini kaybetti. 1959'da *Dünün Gelecek Dünyası* adlı bir kitap yayınladı. Ben-Asher ayrıca Beit Berl Akademik Koleji'nin direktörü olarak görev yaptı.

1998 yılında 94 yaşında öldü.

Dış bağlantılar
---------------

* Haim Ben-Asher'in kişisel belgeleri Kudüs'teki Merkez Siyonist Arşivlerinde tutulmaktadır 8 Şubat 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Kayıt grubunun notasyonu A292'dir.
* Haim Ben-Asher

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* ISNI: 0000 0000 7331 4095
* LCCN: no2007152689
* NLI: 987007302643205171
* VIAF: 97480484
* WorldCat: lccn-no2007152689

 |
**Azîmî** (Ebû Abdillâh Muhammed b. Alî b. Muhammed el-Azîmî et-Tenûhî) (Arapça: العظيمي) (d. 1090-91, Halep - ö. 1160-61), Selçuklu tarihçisi.

1090-91 yılında Halep'te doğdu. Araplar’ın Tenûh kabilesine mensuptur. Bütün aile fertleriyle birlikte genellikle Halep’te ikamet ettiği anlaşılan Azîmî, devrin ileri gelen ve bilhassa Haçlılar’a karşı başarılı mücadelelerde bulunan İlgazi Bey, Aksungur el-Porsuki, Seyfeddin Savar gibi Selçuklu emîrleri için methiyeler kaleme almıştır.

Eserleri
--------

* Târîḫu’l-ʿAẓîmî
* el-Muvaṣṣal ʿale’l-aṣli’l-Mevṣıl
* Târîḫu Ḥaleb
* Kitâbü’s̱-S̱emere

Azîmî’nin bunlar dışında Sîretü’l-Ferenc ve Teẕyîl ʿalâ Târîḫi’l-Ḳalânisî adlı eserleri olduğu da kaynaklarda belirtilmektedir.

Kaynakça
--------

1. 1 2  Sevim, Ali (1991). "Azîmî". *TDV İslâm Ansiklopedisi*. **4**. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı. s. 330-331. 19 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ekim 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 1057548774
* TDVİA: azimi
* VIAF: 310582691

 |
**Kemal Ahmet** (d. 1904, İstanbul-ö. 1934, İstanbul), Türk gazeteci, yazar.

1930'lu yıllarda gazetecilik yaptı, iktisadi konularda yazdı ve bir süre Yarın gazetesinin yazı işlerinin yönetimini üstlendi. Tek edebî eseri olan *Sokak'ta Harp Var*'da (1932), 1930'lu yıllarda yaşanan ekonomik buhranın İstanbul sokaklarındaki yoksul insanların hayatlarını etkileyişini işledi. 39 yaşında veremden hayatını kaybetti.

Yaşamı
------

1904 yılında İstanbul’da dünyaya geldi. Babası Aksaray Koska Medresesi Müderrisi Ahmet Rıdvan Efendi'dir. Annesini küçük yaşta kaybetti. İlk ve orta öğretimini bitirdikten sonra Ticaret Mekteb-i Alisi'nde öğrenim gördü. 22 yaşında iken gazeteciliğe başladı.*Taninci Muhittin*"' olarak bilinen Muhittin Birgen'in çıkardığı *Halk* gazetesinde, Cumhuriyet'te ve ardından Serbest Fırka'nın yayın organı Yarın gazetesinde çalıştı. Yarın gazetesinde bir süre ekonomi muhabirliği yaptıktan sonra yazı işleri müdürlüğünü üstlendi ve gazete kapatılınca gazetenin diğer yazarlarıyla birlikte tutuklandı.

Haber gazetesinde, "*Çulsuz Adam*" imzasıyla köşe yazıları yazdı. Yazılarında yoksul halkın çektiklerini yansıtmaya başlayınca "komünist" olarak tanındı. Yazılarında "*S.O.P.*" ve *Kara Kemal*" imzasını da kullanmıştır.

Tek edebî eseri olan *Sokak'ta Harp Var*'da (1932), 1930'lu yıllarda yaşanan ekonomik buhranın İstanbul sokaklarındaki yoksul insanların hayatlarını etkileyişini işledi. O dönme Akşam gazetesinde *Orhan Selim* müstear adıyla yazılar yazan Nâzım Hikmet eseri sosyal realizm bakımından yılın en önemli romanı olarak değerlendirdi. Roman, 1970 yılında Hüseyin Avni Şanda tarafından yayına hazırlanarak ikinci baskısını yapmış; Mart 2018'de yeniden basılmıştır.

Çok sağlıksız koşullarda çalışarak gazeteciliği sürdüren Kemal Ahmet vereme yakalandı. 1934 yılında Cerrahpaşa Hastanesi’nde verem hastalığından dolayı hayatını kaybetti. Ölümünden sonra Yarım Ay (dergi) dergisinde "Kemal Ahmet" ile ilgili özel bir bölüm hazırlanmıştır. Ahmet Cevat yazarın *Ağlayan Nar ile Gülen Ayva* adlı öyküsünü bir kitapçık olarak yayımladı. Yazarın ölümünden sonra Nazım ölümünden onun hatırasını yüceltmek için "Kemal Ahmet" başlıklı şiirini yazıp Yarım Ay dergisinde yayımlamıştır.

Eserleri
--------

*Sokakta Harp Var* (1932, Numune Matbaası)

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Kemal Ahmet Olayı". Nazimhikmetran.biz sitesi. 2 Kasım 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Haziran 2021.
2. 1 2 3 4  Karalar, Tamer. "Sokakta Harp Var!". Bianet.org sitesi, 7 Nisan 2018. 7 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Haziran 2021.
3. 1 2  Tonga, Necati. "Kemal Ahmet". *teis.yesevi.edu.tr*. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. 15 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Mayıs 2021.