recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Kumocağı / Avarız**, Edirne il merkezinin kabaca 8 km. kuzeyinde, Avarız (Havans) Köyü'nün 2 km. güneyinde, Tunca Nehri'nin batı kıyısında yer alan bir höyüktür.

Araştırmalar
------------

Höyük, Mehmet Özdoğan tarafından saptanmış ve Avarız olarak bilim dünyasına tanıtılmıştır. Daha sonra 1994 yılında Trakya Üniversitesi'nden Burçin Erdoğu höyükte yüzey toplaması yapmıştır.

Tabakalanma
-----------

Kazı yapılmadığı için tabakalanmaya ilişkin net bulgular yoktur. Yüzey toplamalarına göre tek tabakadan oluşan bir yerleşmeden söz edilmektedir.

Buluntular
----------

Burçin Erdoğu'nun yüzey toplamalarında minik kum ve taşçık katkılı hamurlu, dışı oldukça iyi açkılı, içi ise düzeltilmiş, hafifçe açkılanmış mallara ilişkin parçalar bulunmuştur. Yüzey renkleri çoğunlukla donuk koyu renklerdir. En çok kullanılan renkler dışta siyah, içte kırmızıdır. Çanak çömlek buluntuları arasında mat beyaz boyalı parçalar da vardır. Söz konusu buluntular Anadolu ile Ege Bölgesi arasındaki kültürel bağlara işaret etmektedir. Beyaz boyalı mal örneklerine Tekirdağ Toptepe Höyüğü'nde rastlanmaktadır. Bu malın Anadolu'da bulunan örnekleri ise MÖ 4. binyıl sonlarına tarihlenmektedir. Bunlar Samsun - Bafra İkiztepe Höyüğü II. tabaka, Çorum – Alaca Alacahöyük ve Büyük Güllücek Höyük'te ele geçmiştir. Tesalya'da Arapi Magula'da benzerleri vardır. Balkanlar'da ise Karanovo IV. evre ile çağdaş görünmektedir. Diğer yandan çanak çömlek buluntularının Edirne – Havsa yakınlarındaki Tepeyanı Höyük'te yapılan yüzey toplamalarında da ele geçtiği belirtilmektedir.

Diğer buluntular arasında çok sayıda çakmak taşı alet, yassı balta, kemik bız, mablaklar, bir figürin parçası ve kemik bir idol sayılmaktadır.

Tahribat durumu
---------------

Höyükte kum ve çakıl çıkarmak için bir kum ocağı çalıştırılmaktadır. Bu çalışmalar sırasıda höyük ve dolgu yenmiştir. Günümüzde höyük tümüyle yok edilmiştir.

Dış bağlantılar
---------------

Kaynakça
--------

1. ↑  "TAY – Yerleşme Ayrıntıları". 13 Şubat 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Eylül 2012.
2. 1 2 3 4 5  "TAY –- Yerleşme Dönem Ayrıntıları". 25 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Eylül 2012.
3. ↑  Burçin Erdoğu, *Edirne İli 1995 Yılı Yüzey Araştırması* 6 Şubat 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Sh.: 275
4. ↑  "TAY Projesi, Tahribat Raporu". 21 Şubat 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Eylül 2012.
İki yarıya bölünmüş ve iki kesitli tam bir Kudret narı.
Olgunlaşmış meyve
**Kudret narı** (*Momordica charantia*), kabakgiller (Cucurbitaceae) familyasından tropik iklim bölgelerinde yetişen gıda ve ilaç olarak kullanılan bitki türü.

Yetişme bölgesi
---------------

Asya, Karayip Adalarında, Amazon havzasında, Doğu Afrika’da doğal olarak yetişir. Uzak Doğu ve Güney Amerika'da ise özellikle yetiştirilmektedir.

Yabani ve yarı yabani versiyonları, tarih öncesinde Asya'ya yayılmış ve Güneydoğu Asya'da tamamen evcilleşmiştir. Doğu Asya, Güney Asya ve Güneydoğu Asya mutfaklarında yaygın olarak kullanılmaktadır.

Görüntüsü
---------

Çin'de yetişmiş kudret narı
Sarmaşık formunda olup, yaz aylarında çiçek açar. Yelpaze şeklinde, loplu, kenarları dişli yapraklara sahiptir. Erkek veya dişi çiçekleri ayrı saplarda bulunur. Çiçekleri sarı renklidir.

Meyveler
--------

Bütün kısımları ve öz suyu çok acı olan meyve hamken yeşil, olgunlaşınca turuncu-kırmızı renkte, 10–20 cm uzunluğunda, geniş bir mekik sekline gelir. Girintili çıkıntılı ve pürtüklü bir yüzeye sahiptir. Olgunlaşınca, kabuğu geriye büküldüğünde çok sayıda, kırmızı, kahverengi veya beyaz renkli çekirdekleri ortaya çıkar. Tohumları (çekirdekleri) 7-10mm boyunda, yassı ve pütürlüdür.

Bölgesel isimlendirmeler
------------------------

Latincede *Momordica* **ısırma** anlamına gelmektedir. Filipinlerde yerel adı Ampalaya, batı ülkelerinde, acı kavun, acı kabak, Afrika hıyarı, balsam elması veya balsam armudu olarak adlandırılır.

Kaynakça
--------



|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* NLI: 987007542336905171

 |
**Umran Nazif Yiğiter** ya da **Hüseyin Umran Yiğiter** (d. 21 Mart 1915, İstanbul - ö. 28 Aralık 1964), Türk hikâyeci ve vekil.

Çocukluğu ve hayatı
-------------------

21 Mart 1915 yılında İstanbul'da doğan Umran Nazif Yiğiter'in çocukluğu, sıhhiye müdürü olan babası Dr. Nazif Bey'in yanında Anadolu kasabalarında geçti. İlk öğrenimini 1927 yılında Isparta'da; orta öğrenimini 1933 yılında İstanbul Pertevniyal Lisesi'nden mezun oldu. 1936 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. 1943 ila 1950 yılları arasında Konya ve Zonguldak'ta yargıçlık yaptı. Yargıçlıktan istifa edip İstanbul'da avukat olarak çalışmaya başladı. Ayrıca 1950'de Konya milletvekili oldu fakat 1954 seçimleri öncesi vekillikten ayrıldı. Ayrıca noterlik yaptı. 28 Aralık 1964 yılında vefat etti.

Sanatı
------

1932-33 yılları arasında ilk hikâyelerini *Varlık* dergisinde yayımlamaya başladı. Hikâyelerindeki konularını toplum ve fert düzenindeki bozukluk veya bocalamalardan seçen Yiğiter, geçmişin zamanla acılardan sıyrılmış hatıralarına sığınan insan pskilolojisi üzerinde durdu. Anadolu kasabalarındaki günlük hayatları eserlerinde yansıttı.

Eserleri
--------


|  |  |
| --- | --- |
| Hikâyeleri* "Kara Kasketli Amele" (1933)
* "İçimizden Birkaçı" (1941)
* "Yaşamak İçin" (1948)
* "Gar Saati" (1951)
* "Tepedeki Ev" (1954)
* "Aşk Üçgeni" (1962)
 | Roman* *Tango'nun Ölümü* (1942, Zonguldak, *Ocak* dergisi)
 |

Kaynakça
--------

Özel

1. ↑  "TBMM Albümü 2. Cilt (1950-1980)" (PDF). TBMM Basın ve Halkla İlişkiler Müdürlüğü. 12 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 27 Mart 2022.
2. ↑  Alangu, Tahir (1965). *Cumhuriyetten Sonra Hikâye ve Roman*. **2**. İstanbul. s. 2. OCLC 945650042.
3. ↑  Kurdakul, Şükran (Mart 1973). *Şairler ve yazarlar sözlüğü* (2. bas.). Ankara: Bilgi yayınevi. s. 414. OCLC 949406508.

Genel
* Necatigil, Behçet (1960). *Edebiyatımızda İsimler Sözlüğü*. İstanbul: Varlık Yayınları. s. 186.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* ISNI: 0000 0003 9242 788X
* LCCN: no2015030843
* NTA: 074168398
* VIAF: 286466343
* WorldCat: lccn-no2015030843

 |
**Bilgisayar tabanlı bilişim sistemi** (*İng.* computer-based information system; kısaca CBIS) bilişim ve iletişim teknolojilerinden yararlanarak veri toplamak, depolamak, işlemek ve iletmekte kullanılan bileşenlerin oluşturduğu sosyo-teknik bütüne verilen addır. Bir bilgisayar tabanlı bilişim sistemi, donanım, yazılım, iletişim aygıtları, bilgisayar ağları, sistem kullanıcıları, teknik personel ve sisteme ilişkin yordamlardan (prosedürlerden) meydana gelmektedir. Sistem, ait olduğu toplumsal bağlam içerisinde bir ya da daha çok kullanım amacına hizmet etmektedir. İşletmeler açısından bu amaçlar arasında:

* Kurum varlıklarına ilişkin hareketlerinin kaydedilmesi ve raporlanması,
* İnteraktif ve otomatik karar desteği, ve
* İletişim ve iş birliği desteği

bulunmaktadır.

**Bilgisayar tabanlı bilişim sistemi.** Bilgisayar tabanlı bir bilişim sistemi kurum içinde yönetsel sistemin bir alt sistemidir. Sistem, kurumun çevresinden edindiği kaynaklar, bu kaynakları mal ya da hizmete dönüştüren üretim süreçleri, pazara sunulan mal ya da hizmetler hakkındaki verileri işleyerek enformasyona dönüştürür. Sisteme ayrıca kurum dışından da veri ve enformasyon gelir. Yönetim, kurum hedeflerinin, bu hedefleri gerçekleştirmek için yapılmış planların ve belirlenmiş standartların yanı sıra, sistemin sağladığı enformasyonu da kullanarak, bir fiziksel sistem olan üretim sürecine iletiler ya da kararlar biçiminde geri beslemede bulunur. Bir işletmede bulunan başlıca bilgisayar tabanlı bilişim sistemleri arasında hareket işlem sistemleri, yönetim bilişim sistemleri, karar destek sistemleri ve iletişim ve iş birliği sistemleri yer alır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Stair, R. M. ve G. W. Reynolds. (2001). *Princples of Information Systems: A Managerial Approach. 5. Basım.* S. 15. Course Technology.
2. ↑  Turban, E. D. Leidner, E. McLean ve J. Wheterbe. (2006). *Information Technology for Management: Transforming Organizations in the Digital Economy. 5. Basım.* S. 21. Wiley.
3. ↑  McLeod, R. ve G. Schell. (2001). *Management Information Systems. 8. Basım.* S. 14. Prentice Hall.
***Teşekkür Ederim Allah'ım***, Minik Dualar Grubu albümü. Albümde bulunan eserlerin söz ve besteleri Ertuğrul Erkişi’ye ait olup, müzik Yönetmeni Hakan Aykut'tur. Albümde ney, gitar, grup keman, kanun, ud, klasik kemençe, blok flüt ve balaban gibi bugüne kadar çocuk albümlerinde kullanılmayan birçok enstrüman kullanılmıştır. Minik Dualar Grubu, her biri ayrı okullarda okuyan ve farklı yaşlardaki çocuklardan oluşuyor. Grubu albüme Aslıhan Erkişi hazırladı. Türkiye'de 2006'nın ilk yarısında 285.000 adet satarak yılın ilk yarısının en çok satan üçüncü albümü olmuştur.

Parça listesi
-------------

* "Yemek Duası"
* "Teşekkür Ederim Allah'ım (Şükür Duası)"
* "Sevgili Peygamberim"
* "Uyku Duası"
* "Ehl-i Beyt Duası"
* "Tesbihat-1"
* "Anne-Baba Duası"
* "Hasta Duası"
* "Yağmur Duası"
* "Tesbihat-2"

Kaynakça
--------

1. ↑  "Fethullah Gülen popçuları solladı". *Haberturk.com*. 17 Aralık 2006. 21 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Temmuz 2020.

Dış bağlantılar
---------------

* Minik Dualar 17 Mayıs 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Kuneytire** (Arapça: قنيطرة الخراب), Suriye'nin güneybatısında bulunan, on dört ilden birisi. İlin başkenti Kuneytire kenti, Golan Tepeleri'ndeki bir vadide yer alır.

Bizans döneminden kalma yıkıntıların bulunduğu kent, 19. yüzyıla değin kervanlar için bir konaklama yeriydi. 20. yüzyılda bölgeye yerleşen Çerkeslerin kültürel merkezi haline geldi. Suriye'nin bağımsızlığını kazanmasından sonra bir Arap kenti kimliği kazandı. Altı Gün Savaşı sırasında İsrail birliklerinin eline geçti (10 Haziran 1967). Kuneytire kenti, Golan Tepeleri ve Havran bölgesinin batısını kapsayan bir bölge İsrail'in eline geçti. İşgalden sonra nüfusunun büyük çoğunluğu Suriye'nin öteki bölgelerine göç ettiğinden, tamamen terk edildi. 1970'lerin başlarında boş duran yapılar[İsrail tarafından yıkıldı. Günümüzde toplam 1.710 km2 yüzölçümüne sahip olan Kuneytire'nin yalnızca %40'ı (685 km2) Suriye'nin kontrolündedir. Nüfus; Suriye yönetimindeki kesim 69.000, İsrail yönetimindeki kesim; 38.900 (2006).

Kaynakça
--------

1. 1 2  Nijman, Jan (2020). *Geography: Realms, Regions, and Concepts* (20. bas.). Wiley. ISBN 978-1119607410.

| * g
* t
* d
Suriye'nin illeri |
| --- |
| 
* Dera
* Deyrizor
* Halep
* Hama
* Haseke
* Humus
* İdlib
* Kuneytire
* Lazkiye
* Rakka
* Rif Şam
* Süveyda
* Şam
* Tartus

 |  |
Kattegat ve Skagerrak.
**Kattegat** (Danca ve diğer dillerde kullanılır) veya *Kattegatt*, (İsveççe) İsveç ve Danimarka arasındaki bir denizdir. Danimarka'nın Jutland bölgesi; İsveç'in Skåne, Halland illeri ve Bohuslän bölgesinin bu denize kıyısı bulunmaktadır. Baltık Denizi'nin suları, Öresund Boğazı ve Danimarka'da bulunan çeşitli küçük boğazlar aracılığıyla Kattegat'a dökülür. Kattegat'ın devamında, Norveç ve İsveç kıyılarında yer alan Skagerrak yer alır.

Coğrafya
--------

1932 yılında Danimarka, İsveç ve Norveç tarafından imzalanan bir sözleşmeye göre, Kattegat ve Skagerrak arasındaki kuzeyde yer alan sınır, Danimarka'daki Skagen ile İsveç'teki Skåne ilindeki Kullen yarımadası arasında düz bir çizgi şeklindedir.

Kattegat'a dökülen başlıca akarsular Göteborg'dan denize ulaşan Göta älv ile Halland bölgesinden denize ulaşan Lagan, Nissan, Ätran ve Viskan nehirleridir. Bunun yanında Danimarka'nın Jutland bölgesinden de Gudenå Nehri denize ulaşır.

Kattegat üzerindeki en büyük adalar Samsø, Læsø ve Anholt adalarıdır. Yine denizin çevresindeki kıyılarda Kullaberg, Mölle, Skagen gibi turistik yerler bulunmaktadır. Yine günümüzde Danimarka'nın başkenti Kopenhag'ın da yer aldığı Zealand (*Sjælland*) adası ile Jutland yarımadası arasında deniz üzerinden bir köprü yapımı gündemdedir.

Etimoloji
---------

*Den Store Danske Encyklopædi* ve *Nudansk Ordbog* adlı kaynaklara göre, Kattegat adı, Felemenkçeden gelmekte olup, *Kat* (kedi) ve *Gat* (delik) sözcüklerinden gelmektedir. Bu isimler Orta Çağ sonlarında kullanılan denizcilik jargonundan gelmektedir. Hansa Birliği ticaret filolarının kaptanları, bu denizin oldukça dar olduğunu iddia ederek, boğazın çok dar bir deliğe benzediğini ve bir kedinin bile buradan zor geçeceğini belirterek bu adı verdiler. Bu bağlamda sığ ve dar olan denizin bir noktasında geçilebilecek yer genişliği 3.84 kilometreye kadar düşmektedir.

Skagerrak ve Kattegat'ın eski dönemlerdeki ortak adı *Norveç Denizi* veya *Jutland Denizi* şeklindedir. Ayrıca Danimarka'nın başkenti Kopenhag'daki Kattesundet sokağı da adını bu nehir ile aynı kökten almıştır.

Ayrıca bakınız
--------------

* Türk Boğazları

Kaynakça
--------

1. ↑  Convention No 3210 25 Şubat 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. League of Nations Treaty Series 199, 1933. Retrieved 15 April 2008.
2. ↑  *Den Store Danske Encyklopædi* (2004), CD-rom edition, Copenhagen: Gyldendal, entry *Kattegat*.
3. 1 2  *Nudansk Ordbog* (1993), 15th edition, 2nd reprint, Copenhagen: Politikens Forlag, entry *Kattegat*.

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb152979069 (data)
* GND: 4030039-0
* LCCN: sh85071752
* NLI: 987007541182805171
* VIAF: 239874587

 |
**Bilhah** (İbranice: בִּלְהָה‎, romanize: *Bīlhạh*), Yaratılış Kitabına göre Rahel'in hizmetçisi ve Yakup'tan Dan ve Naftali isimleri çocukları dünyaya getiren İbrani kadındır.

Ölü Deniz parşömenlerinin bir parçası olan Naftali Ahitine göre Bilhah ve Zilpa'nın babasının adı *Ahiyot*'tur (*Anlam: kızkardeşler*). Rahel ve Lea'nın babası Lavan, Ahiyot'u kölelikten kurtarmış ve ona Hanna isimli bir kadın vermiştir. Hanna, Bilhah, ve Zilpa'nın annesidir. Bazı Talmudik kaynaklara göre ise Bilhah ve Zilpa Lavan'ın kızları dolayısıyla Lea ve Rahel'in yarı kardeşleridir.

Raşi'ye göre, Yakup yatağını en sevdiği eşi olan Rahel'in çadırında kurdu. Rahel ölünce, Yakup'un Rahel'e olan bağlılığından dolayı yatağını Rahel'in hizmetçisi Bilhah'ın yanına koydu. Fakat, Lea'nın en büyük oğlu Reuven bu hareketi annesi ve Yakup'un ilk eşi Lea'ya yapılan bir saygısızlık olarak gördü ve Yakup'un yatağını annesinin yatağının yanına çekti. Yakup'un özel hayatına karışıldığı için Tora bunu zinayla eş değer tutar ve böylece Reuven çifte miras hakkını elinde bulunduran ilk-doğan hakkından da olmuş oldu. Bilhah'ın Tiberya'daki Analar Mezarlığında gömüldüğüne inanılır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Midrash Raba, Genesis 74:13
2. ↑  "Yaratılış 35:22". 20 Temmuz 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2021.
3. ↑  "Yaratılış 49:3-4". 16 Mayıs 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2021.
4. ↑  "Yasa Tekrarı 21:17". 21 Ağustos 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2021.

|  |
| --- |
| **Sırasıyla Yakup'un eşleri ve oğulları (K = Kız çocuğu)** |
| **Lea** | Reuben (1) | Şimon (2) | Levi (3) | Yehuda (4) | İssakar (9) | Zebulun (10) | Dina (K) |
| **Rahel** | Yosef (11) | Benyamin (12) |
| **Bila (Rahel'in hizmetçisi)** | Dan (5) | Naftali (6) |
| **Zilpa (Lea'nın hizmetçisi)** | Gad (7) | Aşer (8) |



|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 1083286250
* VIAF: 453145601906501320009

 |
***Boris Godunov*** (Rusça: **Борис Годунов**, orijinal yazım **Борисъ Годуновъ**, *Borís Godunóv*) Modest Mussorgsky'nin bir operasıdır. Bu opera 1868 ve 1873 yılları arasında Sankt-Peterburg, Rusya'da bestelenmiştir. Mussorgsky'ın tek tamamlanmış operasıdır. Aynı zamanda onun şaheseri yani sanatının doruk noktası olduğu düşünülür.

Konusunu tarihi Rus hükümdarı Boris Godunov'dan almaktadır. Godunov, 1598 ve 1613 yıllarında ortaya çıkan ülkenin politik ayaklanma aşamasında çar olarak saltanat sürmüştür. Rusça olan bu libretto bestecisi tarafından yazılmıştır. Birinci versiyon icin Aleksandr Puşkin, *Boris Godunov* oyunu için hazırlanan dramatik kronoloji esas alınmıştır. 1872'de revize edilmiş versiyonunun uyarlanması ise Nikolay Karamzin'in *Rus Devleti'nin Tarihi (История государства Российского)* eserinden yapılmıştır.

*Boris Godunov*, kompleks yaratıcı tarihi ve en zengin alternatif versiyonu bulunması ile diğer büyük operalar arasından ayrılır. Aynı zamanda Giuseppe Verdi'nin *Don Carlos* (1867) eseri de ayni konunun değişik şekilde islenişi ile ortaya çıkan birçok versiyonu olması özelliği paylaşır. Besteci iki genel versiyon üretmiştir. 1869'da üretilen orijinal versiyon İmparatorluk Tiyatroları tarafından reddedilmiştir. 1872'de revize edilmiş bir versiyonu üretilmiştir. Bunun canlı performansı ilk kez Saint Petersburg'da 1874 senesinde verilmiştir. Bu versiyonlar iki farklı ideolojik fikir oluşturmaktadır, bu bir tek planın aynı iki varyasyonu değildir.

*Boris Godunov* eserinin bestecisi tarafından bırakılan iki formuda nadiren canlı performansa dökülmüştür. Çoğu kez konuda kesintilere gidilmiş, tekrar bestelenmiş, tekrar orkestra uyarlaması yapılmış, orijinal ve revize edilmiş iki metin başka bir dilde birleştirmiştir. Buna rağmen bu versiyonlar 10 yıllık bir süreyle sahnede kalmıştır. Mussorgsky'nin özgün harmonik tarzı ve orkestra uyarlamasına değer verilmektedir. Diğer eller tarafından yapılan revizyonların modası geçmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Calvocoressi, Abraham (1974: syf. 98, 138)
2. ↑  Brown (1986: syf. 31)
3. ↑  Taruskin (1993: syf. 202)
4. ↑  Taruskin (1993: syf. 204)
5. ↑  Emerson (1988: syf.237)
6. ↑  Oldani (1982: syf. 7)

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 300112793
* LCCN: no98100010
* MusicBrainz work: 6b77915a-4e7a-43d2-88e7-7d3a5a303885
* VIAF: 179653649
* WorldCat (LCCN): no98-100010

 |
**Bayağı su samuru** (*Lutra lutra*), sansargiller familyasından, nehir ve göl kıyılarında yaşayan etçil bir memeli. Su kenarlarında kazdığı çukurlarda yaşar. Yuvası karada olmakla beraber girişi su altındandır. İçini kuru yaprak ve yosunlarla döşer. Ayrıca havalandırma deliği de bırakır.

Uzun silindirik gövdeli, yassı kafalı, uzun bıyıklı, küçük kulaklıdır. Ayakları kısa, beş parmaklı ve kısmen perdelidir. Çoğunun rengi koyu kahverengidir. Su geçirmeyen sık tüylü postları kürkçülükte kıymetlidir. Suda ustalıkla yüzer. Balık, kurbağa avlar. Kuş, yumurta ve fare de yer. Özel eğitilmiş köpeklerle avlanılır. Suya dalarken burun ve kulak deliklerini kapatır. Yassı kuyruğunu dümen olarak kullanır. Kuyrukla beraber 1,5 metre boy ve 15 kg ağırlıkta olanları vardır. Kuyruk altı bezlerinde yağlı ve kokulu bir madde ifraz eder.

Su samurlarının çok çeşitleri varsa da aralarındaki fark çok azdır. Bazı ülkelerde balıkçılar tarafından ehlileştirilerek balık avında kullanılır. Çoğunlukla yalnız dolaşır ve gece avlanır. Oynamayı ve suda sırtüstü yüzmeyi çok sever.

Amerika'nın kuzey okyanus kıyılarında yaşayan deniz samurunun (Lutax lutris) derisi gayet makbul ve kıymetlidir. Çok avlanıldığından nesli tükenme tehlikesi geçirmektedir. Kanunlarla korunmaya çalışılmaktadır. Gerçek bir su hayvanıdır. Suda yavrular, suda uyur ve suda beslenir. Karaya seyrek çıkar. Uzunluğu 120 ve kuyruğu 30 cm'dir. Ağırlığı 40 kg'ı bulur. Kıymetli kürkü koyu boz renktedir. Çoğunlukla denizkestanesi, midye, istiridye, mürekkepbalığı ve salyangozlarla beslenir. Rahatça 30 metre derine dalar. Suyun yüzüne çıkınca sırtüstü yatarak avını midesinin üstüne koyar. Göğsüne yerleştirdiği yassı bir taşa vurarak kabuklarını kırar. Araç kullanabilen nadir hayvanlardandır.

Her yıl tek bir yavru yavrular. Sırtüstü yüzerken yavrusunu emzirir. Avlanacağı zaman yavruyu yosunlar arasında gizler. Günümüzde nesli tükenme tehlikesiyle karşı karşıyadır.

Familyası
---------

Sansargiller (Mustelidae).

Yaşadığı yerler
---------------

Avrasya ve Kuzey Afrika'da ağaçlı su kenarlarında. Amerika'ya mahsus türler de vardır.

Özellikleri
-----------

Boyu 80, kuyruğu 45 cm'dir. Postu genellikle siyah, beyaz ve koyu kahverengidir. Parmak araları perdelidir. İyi yüzer. Ömrü: 12 yıl kadardır.

Çeşitleri
---------

Avrupa su samuru, Kanada su samuru, Brezilya su samuru, Hint su samuru, tırnaksı su samuru, küçük tırnaklı su samuru, deniz samuru

Kaynakça
--------

1. ↑  Roos, A.; Loy, A.; de Silva, P.; Hajkova, P.; Zemanová, B. (2015). "*Lutra lutra*". *The IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN. **2015**: e.T12419A21935287. doi:10.2305/IUCN.UK.2015-2.RLTS.T12419A21935287.en. 24 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Eylül 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb124527299 (data)
* GND: 4154479-1
* LCCN: sh85079031
* NKC: ph116640
* NLI: 987007538662305171

 |
Tavaif-i Mülûk devletçikleri
El Cid heykeli
**Tavaif-i Mülûk**; **Mülûkü't Tavaif** ya da **Tayfa** (Arapça: ملوك الطوائف) Endülüs Emevi Devleti'nin 1031 yılında çökmesi üzerinde İber yarımadasında kurulmuş ve 1031-1090 yılları arasında hüküm süren Müslüman emirlikler için kullanılan tabirdir.

İfade
-----

Arapça'da fırka, grup anlamında kullanılan *tâife* ve hükümdar, yönetici anlamında kullanılan *melîk* sözcüklerinin çoğul halleriyle oluşmuş bir ifadedir. Hükümdarlar grubu, devletler topluluğu gibi bir anlam içeren sözcük siyasi olarak merkezi idare yapısını kaybetmiş Endülüs bölgesinin o dönemini ifade etmek için kullanılmıştır.

Ortaya çıkışı
-------------

1080 yılında Tavaif-i Mülûk
Endülüs Emevi Devletinin son halifesi olan III. Hişam 1031 yılında meliklikten ve hilafetten feragat ettiğinde Endülüs toprakları çok sayıda bağımsız devletçiklere bölündü. Bu devletçikler hem kendi aralarında çarpışmaya başladılar, hem de İspanya'nın Hristiyan devletçiklerinin de saldırılarıyla karşı karşıya kaldılar. Bazı tavfa devletleri para karşılığı Hristiyan şövalyeleri de ordularında kullandılar. Örneğin El Cid (Arapça'daki El-Seyid adından gelir) adıyla tanınan Rodrigo Díaz de Vivar bunların en ünlüleri arasında yer alır. Bu karmaşık durum Reconquista'yı hızlandırdı ve İspanya'da İslam'ın varlığını zayıflattı.

1085-1090 yıllarında Kuzey Afrika'dan gelen Murabıtlar Tayfa devletlerini yıkarak İber yarımadasındaki Müslümanları tekrar bir bayrak altında toplamayı başardılar. Caferiye Sarayı (Aljaferia) bu dönemin önemli bir eseridir.

Bazı emirlikler
---------------

* Algeciras Emirliği
* Almeria Emirliği
* Badajoz Emirliği
* Kurtuba Emirliği

Kaynakça
--------
Başlığın diğer anlamları için Kuleli sayfasına bakınız.
**Kuleli Olayı** ya da **Kuleli Vakası**, Osmanlı İmparatorluğu'nda gerçekleşen, Türk siyasi tarihi içinde ilk kurulan siyasi parti niteliğindeki Fedâiler Cemiyeti tarafından planlanan, 14 Eylül 1859 günü bir ihbar sonucu ortaya çıkartılan, amacı Abdülmecid'i devirip Abdülaziz'i yerine tahta geçirmek olan başarısız bir darbe girişimidir.

Devletin yönetimini beğenmeyen bir kısım askeri erkanla, mülkiye memurları ve ulemadan bazı kişiler bir araya gelerek 1859 yılı başlarında Fedâiler Cemiyeti adı altında gizli bir cemiyet kurdular. Üyeleri şunlardı; askerî erkândan Bâb-ı Seraskerî Dâr-ı Şûrâ Reisi Hüseyin Dâim Paşa, Arnavut Câferdem Paşa, Tophâne müftüsü Bekir Efendi, İmalât Meclisi âzasından Binbaşı Râsim Efendi, Tophane kâtiplerinden Ârif Bey, Süleymaniyeli Şeyh Ahmed Efendi, Fâtih Medresesi hocalarından Nasûhî Efendi, Hezargradlı Şeyh Feyzullah Efendi ile Tophâne müşirliğine mensup yaklaşık yirmi beş kişi. Dernek, Padişah Abdülmecid'i öldürerek, şeriata daha uygun bir hükûmet kurmayı amaçlıyordu.

Kumanda ettiği birliklerden taraftar toplanması amacıyla propaganda yapılırken, bu gizli örgütten haberdar olan Mirliva Hasan Paşa olayı Saraya ihbar etti. Dernek üyeleri, 14 Eylül 1859 tarihinde İstanbul'da Tophane'de Kılıç Ali Paşa Camii'nde toplantı halinde iken basıldı. Çoğu yakalanarak, Çengelköy'deki Kuleli kışlasında gözaltına alınmıştır. Soruşturma ve yargılama burada yapıldığından, olay Kuleli Vakası adıyla tarihe geçmiştir. Gizli örgütün üyelerinin yüksek rütbeli subaylar, ulema ve gençler gibi farklı toplumsal kesimlerden olması ve yargılamaların kapalı yapılması nedeniyle örgütün ideolojisi hakkında kesin bir işaret bulunamamıştır. Tanzimat Fermanı ile gelen yeni uygulamaların toplumun bazı kesimlerinde yarattığı memnuniyetsizlik, savaşlardan dolayı devletin malî durumunun sarsılması, toplumun yüksek tabakasında görülen, batı taklitçiliğinin doğurduğu lüks yaşama özentisine duyulan tepkiler, darbe girişiminin ana sebepleri arasında gösterilmektedir. Tarihçiler tarafından Islahat Fermanı'na karşı bir tepki olarak kabul edilmiştir.

Kaynakça
--------

Özel;

1. ↑   27 Mayıs 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. "TBMM siyasi partiler"
2. ↑   23 Eylül 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Türkiye Diyanet Vakfı
3. ↑  Bardakçı, Murat (3 Ağustos 1997). "88 yıl geçti kafa yine o kafa". hurriyet.com.tr. 31 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2013.

Genel;
1. Türkiye'de Çağdaşlaşma, Niyazi Berkes, Yapı Kredi Yayınları, 2002, 598 s. ISBN 975-08-0434-1 (1. Baskı 1973)
***Kulis***, Agop Ayvaz tarafından 1946-1996 yılları arasında hiç kesintiye uğramadan İstanbul’da yayımlanmış Ermenice tiyatro dergisi.

Türkiye’de yayımlanan ilk Ermenice tiyatro dergisidir ve en uzun soluklu tiyatro yayınıdır. Dergide, Türkiye’deki Ermeni tiyatro gruplarının ve Türk tiyatrosunu anlatan yazılar ve eleştiriler yayımlanmıştır. Uluslararası bir abone kitlesine sahip olduğu için dergi, Türk tiyatrosunun dünyaya tanıtılmasına katkı sağlamıştır.

Tiyatrocu Agop Ayvaz, dergiyi 1946 yılında iki arkadaşı ile birlikte haftalık olarak çıkarmaya başladı. O yıl, Ermenice oyun yasağının kalkması ve birçok yeni Ermeni tiyatrosunun ortaya çıkması sonucu, haber yayınlama olanağı arttı. Kısa bir süre sonra 15 günde bir 28 sayfa olarak yayınlanmaya başladı. 1947’de ortaklarının ayrılmasından sonra derginin yayımını tek başına Agop Ayvaz yürüttü. Derginin satışını arttırmak için Suriye, Mısır, Irak, İran, ABD ve Kanada gibi ülkelerden abonelikler sağlandı.

Başlangıçta *Varol Matbaası*’nda basılan dergi, 1948’den itibaren Agop Ayvaz’ın bir arkadaşı ile birlikte kurdukları *Mavi Boncuk* Matbası’nda basıldı. 1955 yılındaki 6-7 Eylül Olayları'nda Kulis’in basıldığı matbaa da zarar gördü. Dergi, 1963’ten itibaren Agop Ayvaz’ın Cağaloğlu’nda kurduğu *Kulis Matbaası*’nda basıldı.

Kulis, 1950 sonlarından itibaren *İstanbul Tiyatrosu* ile kurulan bir ortaklık sonucu Türkçe olarak da yayımlandı; ortaklığın bitmesi ile 1963'te Türkçe yayın sona erdi.

Agop Ayvaz, 1990 yılında işi oğluna bırakıp kendisini emekliye ayırdı; o yıl matbaa Topkapı’ya taşındı.

Dergi, 1996’da abonelerin azalması nedeniyle kapandı.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Tiyatro, Agop Ayvaz'ı uğurladı". NTVmsnbc.com sitesi. 5 Ekim 2006. 27 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2012.
2. ↑  Erdem, Emre (1 Nisan 2010). "Tarihin Sessiz Ölümü". Referans Gazetesi. 27 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2012.
3. 1 2 3 4 5  Sekmeç, Ali Can (2006). "Bir Dergiye Ömrünü Verdi". Chronicle Dergisi, sayı 6. 25 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2012.
Bayer'in resim sensörünün piksel dizisindeki renk filtrelerinin düzenlemesi
Bryce Bayer'in Bayer örnek filtresi mozaiklindeki 1976 patentinin baş sayfası, luminance-duyarlığık terminolojisini ve chrominance-duyarlık öğelerini gösteriyor
**Bayer filtre** fotosensörlerin kare ızgarasındki RGB renk filtrelerini sıraya koymak için bir mozaikli renk filtresi dizisidir. Bryce E. Bayer tarafından geliştirilmiş ve 1976 yılında 3,971,065 patent numarası ile tescil edilmiştir.

Fotoğraf veya video dijital algılayıcılarında kullanım alanı bulan yöntem dahilinde, 3 ana renk için filtrasyon yoluyla sensöre gelen fotonlar için tanımlama yapılmış olur. Sonrasında enterpolasyon tekniği ile analog kaynaklı değerler (fotonlar) için dijital olarak renk kodlamaları yapılarak nihayi imajın oluşması sağlanır. Bayer renk filtresinde, her 1 kırmızı ve her 1 mavi için 2 adet yeşil hücre tasnif edilmiştir. Yeşil renge ağırlık verilmesinin nedeni insan gözünün yeşilin de yer aldığı dalga boyuna daha hassas olmasındandır.

Bayer filtresi üzerinden algılayıcıya ulaşan fotonlardan oluşan ham imaj verisine *Bayer desen imajı* adı verilir. İmaj verisi bu haliye fotoğraf oluşturmamaktadır ve insan gözü bu veriyi fotoğraf olarak algılayamaz. Söz konusu verinin fotoğraf haline dönüştürülmesi için demozaik algoritmaları kullanımak suretiyle enterpolasyon yapılması aşamalarından geçilir. Yani algılanan her bir renk hücresi için çeşitli algoritma teknikleri uygulanarak komşu hücrelerdeki renkler *tahmin edilir* ve nihayi imaj datası oluşturulur.

Günümüzde Faveon sensör mimarisi kullanan dijital fotoğraf makineleri dışında birçok üretici firma tarafından pazar sunulan DSLR CMOS ve CCD algılayıcılarda Bayer renk filtresi teknolojisi kullanılmaktadır.

Notlar
------

Dış bağlantılar
---------------

* Understanding Digital Sensors7 Temmuz 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* RGB "Bayer" Color and MicroLenses22 Temmuz 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Burak Yacan Yüksel** (9 Mart 1992), eski Türk basketbolcudur. 2015 yılında geçirdiği sakatlık nedeniyle jübile yapmıştır.

Basketbol kariyeri
------------------

### Kulüp kariyeri

Anadolu Efes altyapısından yetişen oyuncu, Anadolu Efes'in Türkiye Basketbol 2. Ligi'ndeki pilot takımı Pertevniyal'de forma giydi. 2010-11 sezonunda ilk kez o zamanki adıyla Efes Pilsen forması ile Türkiye Basketbol Ligi'nde oynadı. Efes Pilsen'in, Oyak Renault’yu 101-54 yendiği maçta 2 sayı attı.
Efes Pilsen'in deplasmanda Antalya Büyükşehir Belediyespor'u 90-62 yendiği müsabakada ise yaklaşık 3 dakika oyuna dahil oldu ve maçı 3 sayı, 1 ribaund ile tamamladı. Anadolu Efes'in sözleşmesini feshetmesinden sonra Aliağa Petkim, Best Balıkesir ve Melikşah Üniversitesi Basketbol takımlarında oynamıştır.

### Millî takım kariyeri

Birçok kez Türkiye forması ile genç millî takımlarda oynadı.

Kaynakça
--------

1. ↑  Avcı, Murat (29 Aralık 2010). "Efes ikiye katladı". Milliyet. 3 Ocak 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ağustos 2011.
2. ↑  "Burak Yacan Yüksel: 2010-2011 Efes Pilsen". TBLStat.net. 13 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ağustos 2011.
3. ↑  "Burak Yacan Yüksel ile 3 Dakika". altyapibasket.com. 22 Ocak 2011. 27 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ağustos 2011.

Dış bağlantılar
---------------

* TBLStat.net Oyuncu Profili 21 Ekim 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Triptofan (Trp, W)** proteinleri oluşturan 20 aminoasitten biridir. Genetik kodu UGG'dir. Nonpolar bir aminoasittir. İndol halkası içerir. Esansiyel bir aminoasittir. Glukojenik ve ketojenik aminoasittir. Piruvat ve asetil KoA üzerinden yıkılır. Yapısında bulunan indol halkası çeşitli bileşiklerin yapısına katılır. Bunlar serotonin ve melatonindir. Karaciğerde triptofan yıkımı ile nikotinik asit sentezlenir.

Bu yazıda ya da bilimsel makalelerde Triptofan L- ya da D- olarak hiçbir ön ek almayarak sadece Triptofan diye bahsedilmişse, burada bahsi geçen L-Triptofan’dır.

Doğada Bulunuşu
---------------

Triptofan, insan vücudunda sentezlenemediği için, esansiyel aminoasitler sınıfına girer. Bu yüzden bu aminoasidin beslenme yoluyla dışarıdan vücuda alınması gerekmektedir. Örneğin; soya fasülyesi, inek sütü, soyulmamış pirinç, bezelye, ceviz, mısır, muz ve daha birçok besin maddesiyle vücuda alınabilir. Besinlerdeki miktarı besinden besine değişiklik göstermektedir. Yukarıda sayılan besinlerde yapısında en çok Triptofan aminoasidini ihtiva eden besin soya fasülyesidir. Ayrıca hindi etinde de %90 oranında triptofan olduğu bilinmektedir fakat besin yoluyla (örneğin çikolata) çok miktarda alınsa bile sonucunda üretilen serotoninin mutluluk vesaire gibi etkileri bulunmamaktadır.

Bu aminoasit besinlerde serbest olarak bulunmamaktadır. Besinlerin yapısındaki proteinlerin yapısında bulunmaktadır. Proteinlerin sindirilmesiyle serbest hale gelen Triptofan vücut için gerekli proteinlerin sentezi sırasında kullanılmaktadır.

Yetişkin bir insanın vücudunun her kilosu için günlük Triptofan ihtiyacı kullanıma bağlı olunarak yaklaşık 3,6 mg ve 6 mg arasında değiştiği tahmin edilmektedir.

Dış bağlantılar
---------------

* Beslenme Destegi2 Mart 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Wikipedia Triptofanın Almanca versiyonu 15.10.2015 sürümünden". 12 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2015.
2. ↑ . R. Young, A. E. El-Khoury: Human amino acid requirements: A re-evaluation In: The United Nations University Press - Food and Nutrition Bulletin 17(3); Sept 1996

| * g
* t
* d
Amino asitler |
| --- |
| Ala • Arg • Asn • Asp • Cys • Gln • Glu • Gly • His • Ile • Leu • Lys • Met • Phe • Pro • Pyl• Sec• Ser • Thr • Trp • Tyr • Val |


|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb122624834 (data)
* LCCN: sh86000850
* NDL: 00573319
* NKC: ph126775
* NLI: 987007539178205171

 |
**Baki Erdoğan** (1964; İmranlı, Sivas - 22 Ağustos 1993, Aydın), DHKP-C üyesi olduğu iddia edilen işkence kurbanıdır. DHKP-C'nin Ege ve Akdeniz sorumlusu olduğu gerekçesiyle 22 Ağustos 1993 yılında Aydın'da gözaltına alındı ve gözaltında hayatını kaybetti. Sanık polisler İbrahim Türedi, Ayhan Erdal, Abdurrahman Çetinkaya, Cahit Sandıkçı, Ali Kumal ve Necmettin Aydın Kaya, Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından, "işkence ile ölüme sebebiyet vermek" suçundan beş yıl altı ay yirmişer gün ağır hapis cezasına çarptırıldılar.

Mahkeme kararını açıkladığında salonda arbede çıktı. İzleyici bölümündeki sivil polislerin sözlü ve fiili saldırısına maruz kaldıklarını iddia eden on avukat, üç gazeteci ve dört insan hakları aktivisti şikâyetçi oldu. Aralarında Baki Erdoğan’ın ölümünden dolayı ceza alan Ali Kumal’ın da bulunduğu yedi polisin ‘müessir fiil, tehdit ve hakaret’ iddiasıyla Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nde yargılandığı dava, 2 Nisan 2001’de bitti. Sanıklar kamuoyunda "Rahşan Ecevit Affı" olarak bilinen 4616 sayılı yasadan yararlandılar ve 'hükmün ertelenmesi' kararı verildi. Mağdurlardan avukat Murat Çelik davayı Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne taşıdı. Türkiye'den mahkeme görüntülerini talep eden AİHM, 27 Mayıs 2010’da, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin, işkence yasağını düzenleyen üçüncü maddesinin ihlal edildiği sonucuna vararak, Türkiye’yi Çelik’e 9 bin avro tazminat ödemeye mahkûm etti.

Kaynakça
--------

1. ↑  Dünya Gazetesi.com.tr[*ölü/kırık bağlantı*]
2. 1 2  "Radikal.com.tr". 13 Nisan 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Temmuz 2010.
**Ura**; güney Anadolu'da, Akdeniz kıyısında, Geç Bronz Çağı'nda ve Demir Çağında var olmuş, o dönemlerin çok önemli bir limanıdır. 
Muhtemelen modern Mersin ilinde, Silifke'nin yakınlarında, ya da Gilindere'nin (Aydıncık) batısında bulunuyordu.

Geç Bronz Çağı'nda Tarhuntassa'ya bağlıydı. Yeni Babil kralı Neriglissar'dan kalan belgelere göre; Pirundu kralı Appuashu'nun başkenti idi. Pirundu; Yeni Asur döneminde Hilakku olarak anılan krallığın, daha sonra Yeni Babil dönemindeki adıydı.

Ura, Geç Bronz Çağı'nda, Hitit İmparatorluğu'na Ugarit yoluyla Mısır ve Kenan ülkelerinden getirilen tahılın giriş limanıydı. Hitit İmparatorluğunun sorunlu zamanlarında Ura limanının açık olması ve denetlenmesi Hitit için yaşamsal öneme sahipti.

Bu bölgede yoğun olarak yaşayan Luviler'in dilinde "ura" sözcüğü ; "büyük" anlamına geliyordu. Bu liman gerçekten büyük olmalıydı.

Ura'nın MÖ 8. yüzyılda Helen kolonyalistlerin doğu Akdeniz'de kurdukları kentlerden biri olan Soli (daha sonra Pompeipolis) ile aynı kent olduğu düşünülüyor.

Kaynakça
--------

1. 1 2  Trevor Bryce, The Peoples and Places of Ancient Western Asia,Routledge, Oxon, 2011, sayfa.746,
2. ↑  Trevor Bryce, The Kingdom of Hittites, Oxford Univercitiy Press, New York, 2005, sayfa 331,
3. ↑  Emmanuel Laroche, Dictionaire de la Langue Louvites, sayfa .102
4. ↑  Trevor Bryce, The Peoples and Places of Ancient Western Asia,Routledge, Oxon, 2011, sayfa.662,

Kaynakça
--------

Trevor Bryce, The Peoples and Places of Ancient Western Asia,Routledge, Oxon, 2011, ISBN 978-0-415-69261-8

Trevor Bryce, The Kingdom of Hittites,Oxford Univercity Press, New York,2005, ISBN 978-0-19-928132-9
**Tayland Körfezi** eskiden **Siyam Körfezi**, Güney Çin Denizi'nde girinti. Güneybatıdan kuzeye kadar Tayland'ın, kuzeydoğuda Vietnam'ın güney kesimi ile Kamboçya'nın kıyısını oluşturur. 320.000 km²'lik bir alan kaplar. Körfez kıyıları Vietnam'daki Bai Bung Burnu'ndan başlayıp, Malezya sahilindeki Kota Bharu'da biter. Tayland kesimindeki Bangkok, Pattani, Songkhla, Pak Phanang ve Chanthaburi, Kamboçya'nın Ream, Kampot ve Keb ile Vietnam'ın Rach Gia körfezdeki büyük limanlardır. Mercan resifleri nedeniyle dalış turizmi için önemli mekanları barındırır.

Tayland körfezi ülkenin önemli turizm merkezlerine ev sahipliği yapmaktadır. Körfez kıyısında bulunan Pattaya Tayland'ın en turistik şehirlerinden birisidir. Körfezin kuzeyinde bulunan Ko Samet ve Ko Chang adaları diğer önemli turizm markezlerindendir.

Tayland körfezinin güney kısmında ise Samui takımadaları bulunmaktadır. Ülkenin en ünlü turizm merkezlerinden olan bu adaların en büyüğü Ko Samui adasıdır. Full Moon Party ile meşhur olan Ko Pha Ngan ikinci en büyük adadır. Tayland'ın en ünlü dalış merkezlerinden olan Ko Tao ise en küçük olan adadır. Ayrıca bu bölgede Ang Thong Deniz Millî Parkı da bulunmaktadır

Coğrafya
--------

### Koylar

Tayland
* Bay of Bangkok
* Prachuap Bay
* Ao Manao
* Sattahip Bay
* Bandon Bay

Kamboçya
* Bay of Kompong Som (Chhak Kompong Som)
* Veal Rinh Bay
* Kep Bay
* Chhak Koh Kong

Vietnam
* Vinh Thuan Yen
* Vinh Ba Hon
* Vinh Hon Chong

### Adalar

* Ko Chang
* Ko Mak
* Ko Kut
* Ko Samui
* Ko Pha Ngan
* Ko Tao
* Ko Phaluai
* Ko Sichang
* Ko Lan
* Ko Phai
* Ko Khram
* Ko Samae San
* Ko Samet
* Ko Rang
* Ko Khangkhao
* Ko Man Nok
* Ko Wai
* Ko Phi
* Ko Kham
* Ko Sai
* Ko Kra
* Ko Losin
* Phú Quốc
* Thổ Chu Adaları
* Hà Tiên Adaları
* Bà Lụa Adaları
* Nam Du Islands
* Koh Kong
* Koh Rong
* Koh Sdach
* Koh Rong Sanloem
* Koh Puos
* Koh Dek Koul
* Koh Russei
* Koh Ta Kiev
* Koh Preab
* Koh Thmei
* Koh Seh
* Koh Ach Seh
* Koh Tonsay
* Koh Tang
* Koh Pring
* Koh Poulo Wai

Ayrıca bakınız
--------------

* Ayrık deniz
* İç deniz
* Türkiye'deki körfezler listesi

Kaynakça
--------

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4059675-8
* LCCN: sh85134453
* NARA: 10038136
* NKC: ge695331
* NLI: 987007531874305171
* SUDOC: 174964803
* VIAF: 240799671
* WorldCat: viaf-240799671

 |
Tokyo Körfezi'nde (Eskiden Edo Körfezi olarak bilinen) Birleşik Devletler Donanması'ndan USS Vincennes ve tanınmayan bir Amerikan donanma görevlisi. Çizim, o dönemin bir Japon sanatçısı tarafından yapılmıştır.
**Uraga Kanalı** (浦賀水道, *Uraga Suidō*), Tokyo Körfezi'ni Sagami Körfezi'ne bağlayan bir su yoludur. Tokyo, Yokohama ve Chiba'dan kalkarak Büyük Okyanus ve ötesine giden gemiler için önemli bir kanaldır.

Coğrafya
--------

Mavi olarak gösterilen yer Uraga Kanalı'dır. Tokyo Körfezi, dar bir algılayışla pembe kısımdır; geniş bir algılayışla mavi ve pembe kısmı kapsar.
Uraga Kanalı, Tokyo Körfezi'nin (eskiden Edo Körfezi olarak bilinirdir, 1868'e kadar) güney ucundadır.

Tokyo Körfezi, batıdan Miura Yarımadası (Kanagawa ili), doğudan Bōsō Yarımadası (Chiba ili) ile çevrilmiştir. Bu alan yaklaşık 922 km2 büyüklüğündedir. Tokyo Körfezi'nin, geniş bir algıyla, Uraga Kanalı'nı da içerdiği algılanabilir; ve körfezin toplam alanı bu sefer 1320 km2 olur.

Uraga semti, Miura Yarımadası'ndaki kanalın kuzey ucundadır. Edo Körfezi'ne girişteki stratejik bölgesi nedeniyle, Uraga sıklıkla Japonya ve yabancı gemilerin arasındaki ilk bağlantı noktası olmuştur.

En dar yerinde, Kannonzaki ve Futtsu Misaki arasında kanalın genişliği 6 km'dir. Edo Dönemi'nin sonlarında, Bōsō Yarımadası ve Miura Yarımadası üzerinden 12 top bataryasıyla yabancı gemilere karşı savunulmuştur.

Tarih
-----

1846'da, Birleşik Devletler donanmasından Deniz Albayı James Biddle, iki savaş gemisi USS Columbus ve USS Vincennes'i Uraga Kanalı'na, Tokyo Körfezi'nin girişine demirlemiştir. Bu, Japonya'yı Birleşik Devletler ile ticarete açma isteğini başarısız bir uğraşa dönüştüren bir adımdı.

14 Temmuz 1853'te Commodore Matthew Calbraith Perry, kanalın girişindeki Kurihama'daki (şimdi Kanagawa ili içerisindeki Yokosuka'nın bir semti) Uraga'nın yakınlarında bulunan, Japonların "Kuro Fune" (Siyah Gemi) olarak adlandırdıkları filonun demirini atmıştır. 1854'te Perry'in filosunun dönüşünde gemiler, şimdi Yokohama şehrinin durduğu yerde, Edo'ya daha yakın demirlemek için Uraga'dan geçmiştir.

Kaynakça
--------

* 

1. ↑  "Perry Ceremony Today; Japanese and U. S. Officials to Mark 100th Anniversary." *New York Times.* July 14, 1953,
2. ↑  Sewall, John. (1905). *The Logbook of the Captain's Clerk: Adventures in the China Seas,* pp. xxxiv-xxxv, xlix, lvi.
3. ↑  Sewall, John S. (1905). *The Logbook of the Captain's Clerk: Adventures in the China Seas,* pp. 167-195; Cullen, L.M. (2003). *A History of Japan, 1582-1941: Internal and External Worlds,* p. 178.
4. ↑  Sewall, p. 243-264.
**Kumluktepe Höyüğü**, Kayseri il merkezinin güneybatısında, İncesu İlçe merkezinin 1,5 km. kuzeydoğusunda, Kayseri – Niğde demiryolunun güneyinde, İncesu tren istasyonunun 250 metre güneyinde yer alan bir höyüktür. Tepe, yaklaşık 150 metre çapında ve 5 metre yüksekliktedir. Yerleşme bazı yayınlarda **İncesu Höyüğü** ve **Kumtepe Höyüğü** olarak geçmektedir.

Araştırmalar
------------

Höyükte 1963 yılında Pasquare, 1964 ve 1967 yıllarında İ. A. Todd tarafından araştırmalar yapılmıştır. Daha sonra 1990 yılında Sachihiro Omura başkanlığındaki Japon ekip tarafından incelenmiştir.

Tabakalanma
-----------

Yüzey toplamalarına dayanılarak höyükte Neolitik Çağ, Erken Tunç Çağı II. evre ve geç dönem tabakalarının olduğu ileri sürülmektedir.

Buluntular
----------

Neolitik Çağ çanak çömleği içinde iki mal grubu belirlenmiştir. Bir mal grubu "Koyu Yüzlü Açkılı" maldır. Bu mal grubundan ele geçen az sayıdaki dar ağızlı kase ve çömleklerin Doğu Çatalhöyük ve Yumuktepe Erken Neolitik Çağ buluntularına benzediği belirtilmektedir. İkinci mal grubu ise kaba, açık kahverengi yüzey renkli mal grubudur. Bu mal grubu, ilk gruptakilerden daha az sayıda buluntu vermiştir.

Todd'un yüzey araştırmalarında toplanan 1.925 adet yontmataş malzemenin 1.347 adeti yongadır. Kazıyıcılar, deliciler, dilgiler, az sayıda çekirdek ve 13 tane saplı, baskı düzenli okucu vardır. Az sayıda çakmak taşı alet bulunmakla birlikte ağırlıklı olarak kullanılan hammadde obsidiyendir.

Dış bağlantılar
---------------

* Yakın plan kroki ve buluntu profilleri
* Fotoğraflar

Kaynakça
--------

1. 1 2  TAY – Yerleşme Ayrıntıları
2. 1 2 3 4 5  "TAY –- Yerleşme Dönem Ayrıntıları". 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Kasım 2012.
**The Commons**, ABD’nin Indiana eyaletinin Indianapolis şehrinden 72 kilometre uzaklıktaki Columbus kasabasında bulunan bir kamu binasıdır. Columbus kasabasında, The Commons binasına ek olarak, modern mimarlık alanında önemli eserler vermiş uluslararası mimarlık firmalarının tasarladığı, ellinin üzerinde modern yapı da yer almaktadır.

Tarihçe
-------

Modern mimarlığa son derece ilgi duyan ve Cummings Enginer Company adlı firmanın genel müdürü olan J. Irwin Miller yaşadığı Commons kasabasında kaliteli mimarlık eserlerinin inşa edilmesi konusunda oldukça istekliydi. Bu amaçla burada ilk olarak 1937 yılında Elliel Saarinen bir kilise inşa etmek için teklif aldı.

Zaman içinde bu bireysel çabanın kurumsallaşması için Cummings Engine Vakfı adlı bir vakıf kuruldu. 1954 yılında kurulan bu vakfın en önemli amacı, vakfın seçilmiş mimarlar listesinde olan mimarların tasarladığı eserler için mimarlara telif hakkı ödenmesidir. Bu vakfın kurulmasından sonra Harry Weese, Richard Meier, I. M. Pei, SOM ve Venturi & Rauch gibi önde gelen mimarlar veya mimarlık firmaları Columbus kasabasında tasarımlar gerçekleştirmişlerdir.

Cam ile kaplanmış The Commons, 1973 yılında mimar Cesar Pelli tarafından tasarlanmıştır. Yapı iki katlı olup, kasabanın merkezinde yer almaktadır. İki katlı toplanma alanına ek olarak bir oyun alanı, performans sahnesi, sergi bölümleri, kafeterya ve oturma alanları da yer almaktadır.

1994 yılının Pritzker Mimarlık Ödülü töreni The Commons binasında gerçekleşmiştir. Törene belediye başkanının yanı sıra Fransa Kültür Bakanı, Fransa Altyapılar Bakanlığı Mimarlık Bölümü Müdürü ve Pritzker Mimarlık Ödülü organizatörleri katılmışlardır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "The Commons". School of Architecture University of Waterloo. 25 Eylül 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mart 2010.
2. ↑  "The Commons, Columbus, lndiana". Pritzkerprize.com. 24 Kasım 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mart 2010.
**Bilgisayar Mühendisliği Öğrencileri Kongresi** (**BİLMÖK**) Türkiye'nin en büyük ulusal öğrenci kongresidir. BİLMÖK'ün amacı Bilgisayar Mühendisliği bölümünde okuyan öğrenciler başta olmak üzere akademisyenleri, alanında uzman konuşmacıları ve bilişim sektörü çalışanlarını bir araya getirip geniş bir bilgi havuzunun oluşturulmasıdır. 2005 yılından beri her yıl farklı bir üniversitede yapılmaktadır. Kongre mesleğe ilgili ve üniversitelerinde bu alandaki örgütlenme ve organizasyon konusunda aktif faaliyet gösteren, gelişmeleri yakından takip ederek sadece bir "yazılım işçisi"nden çok, fikir üreten ve çözüm sunan katılımcıların çalışmalarıyla ve geleceğe dair önemli adımların atıldığı, fikir-bilgi paylaşımlarının yapıldığı internet ortamında tartışma forumları ile hayata geçirilir. Bunun yanında, ileride meslektaş olacak gençlerin bir araya gelmelerini sağlayarak sosyal bir altyapı da hazırlar. Bilmök organizasyon yapısı ve çalışmaları bir yönetmelik ile belirlenmiş olup, yürütme kurulunun önerileriyle, ev sahibi üniversitenin organizasyon komitesi tarafından hayata geçirilir. Yürütme kurulu, kongre esnasında resmi katılımcılar tarafından seçilir.

En son 13-15 Mayıs 2022 tarihinde Konya Teknik Üniversitesi'nde düzenlenen kongre 2023 yılında Üsküdar Üniversitesi tarafından düzenlenecektir.

Üsküdar Üniversitesi'nin düzenleyeceği kongre aynı zamanda BİLMÖK'ün 19. yılı olacaktır.

Kongrenin gerçekleştirildiği tarih ve yerler
--------------------------------------------

* 18. Kongre 13-15 Mayıs 2022 / Konya Teknik Üniversitesi
* 17. Kongre 20-28 Mart 2021 (Online) / Konya Teknik Üniversitesi
* 16. Kongre 20-23 Şubat 2020 / Yeditepe Üniversitesi
* 15. Kongre 1-3 Mart 2019 / Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi
* 14. Kongre 9-11 Mart 2018 / Yeditepe Üniversitesi
* 13. Kongre 3-5 Mart 2017 / Selçuk Üniversitesi
* 12. Kongre 4-6 Mart 2016 / Harran Üniversitesi
* 11. Kongre 6-8 Mart 2015 / Ankara Üniversitesi
* 10. Kongre 10 Mart 2014 / İstanbul Teknik Üniversitesi
* 9. Kongre 16-18 Mart 2013 / Kocaeli Üniversitesi
* 8. Kongre 3-4 Mart 2012 / Ege Üniversitesi
* 7. Kongre 25-27 Şubat 2011 / Yeditepe Üniversitesi
* 6. Kongre 26-28 Şubat 2010 / Selçuk Üniversitesi
* 5. Kongre 27 Şubat-1 Mart 2009 / Orta Doğu Teknik Üniversitesi
* 4. Kongre 29 Şubat-2 Mart 2008 / Yıldız Teknik Üniversitesi
* 3. Kongre 12-15 Nisan 2007 / Osmangazi Üniversitesi
* 2. Kongre 8-11 Mayıs 2006 / Erciyes Üniversitesi
* 1. Kongre 26-29 Mayıs 2005 / Osmangazi Üniversitesi

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 9 Mart 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Eylül 2014.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 7 Mart 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Eylül 2014.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 22 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mayıs 2022.
4. ↑  Resmî site

Dış bağlantılar
---------------

* Kongre ana sayfası 22 Ekim 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* BİLMÖK Twitter Hesabı 4 Ocak 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* 4 Mart 2016 Bilgisayar Mühendisliği Öğrencileri Kongresi Etkinlik Detayı