recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Erol Mutlu**, (d. 13 Ağustos 1949, Ankara - ö. 8 Mart 2005, Ankara), Türk film yapımcısı, yönetmen, akademisyen, yazar.

Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi, Basın Yayın Meslek Okulu'nu bitiren Mutlu, 1969 yılında girdiği TRT Ankara Televizyonu'nda 13 yıl boyunca yapımcı olarak görev yaptı. 1982'de mezun olduğu okulda araştırma görevlisi olarak çalışmaya başladı. Dört yıl sonra doktorasını tamamlayıp, 1991 yılında doçent, 1996 yılında da profesör oldu. Erol Mutlu ertesi yıl İletişim Fakültesi dekanlığı görevine getirildi. Bir bursla ABD'nde çalışmalarına devam etti. Tayvan'da bir üniversitede konuk öğretim üyeliği yapan profesör Mutlu, 2004 yılında bozulan sağlığı nedeniyle son görev yeri olan Kıbrıs Doğu Akdeniz Üniversitesi'nden ayrılmak zorunda kaldı.

Medya ve toplum ilişkileri, globalleşme, iletişim kuramları ve popüler kültür gibi konularda birçok araştırma yapan Prof. Mutlu, Türkiye’de yayınlanan ilk İletişim Sözlüğü’nün de yazarı olup, eşinden 15 gün sonra kanser nedeniyle öldü.

Mutlu'nun biri derleme, beş kitabı bulunuyor.

Ödülleri
--------

* *Sporun Öyküsü*, belgesel dizi, Radyo Televizyon Muhabirleri Derneği, Cengiz Polatkan Ödülü
* *Köy Kahvesi* dizi program, 1980, Çağdaş Gazeteciler Derneği Ödülü

Kitapları
---------

* *Televizyonu Anlamak* - 1991 Ankara, Gündoğan Yayıncılık
* *İletişim Sözlüğü* - 1998 Ankara, Bilim ve Sanat Yayınları
* *Televizyon ve Toplum* - 1999 Ankara, TRT Yayınları
* *Globalleşme, Popüler Kültür ve Medya*, 2005, ISBN 975-6361-36-0
* *Kitle İletişim Kuramları*, 2005, ISBN 978-975-6361-33-7
* Televizyonda Program Yapımı - 1995 (Ankara Üniversitesi)

Kaynakça
--------

1. ↑  "kameraarkasi.org". 20 Haziran 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mart 2010.

Dış bağlantılar
---------------

* Hakkında bir anı yazısı
* SinemaTürk'te Erol Mutlu
* Bir yazısı
**Karnak**, Türk Dili'nin en eski ve değerli sözlüklerinden Divânu Lügati't-Türk'te "**قرناق** Karnak" "*Oğuz şehirlerinden biri*". şeklinde tanımlanmıştır. "*Bilād al-Guzziyya*" yani Oğuz ilinde bir Oğuz şehridir. O dönemde Siri Derya havzasında nehrin sağ yakasında biraz ileride konumlanmıştır.

Oğuz şehirleri hakkında araştırmada bulunan Rus Kazıbilimci Sergey Pavlovitch Tolstov el-İdrîsî'nin batıda Aral denizi, doğuda Taşkend ve kuzey-batıda "Murgar Dağları" (bugünkü adı: *Murgajar-tav*) arasındaki Oğuz bölgesi hakkında şu bilgileri verir:

"*Oğuz şehirleri çoktur. (Bu şehirler) şimalde (kuzeyde) ve doğuda karşı karşıya sıralanır. (Oğuzların) erişilmez dağları ve (bu dağlarda) müstahkem kurganları vardır ve beyleri buralarda saklanır, eşyaları ile yiyeceklerini muhafaza ederler (Bu beyler) bu ilin koruyucusudur.*"

Kaşgarlı Mahmud'un çizdiği harita'da "**جبل قراجق** *Cebel-i Karaçuk* dağlarının güneyinde "*Bilād al-Guzziyya*" yani Oğuz ilinde, isimleri yazılmamış üç tane yan yana işaretlenmiş şehirlerden birisi olduğu varsayılır.

Ayrıca **karnak** sözü; "**قرناق** karnak" "karnak er = *koca karınlı adam.*" veya "**قرناق ات** karnak at" "*koca karınlı at.*" gibi *koca karınlı* anlamında kullanılmıştır.

Notlar
------

1. ↑  TDK *Divanü Lugati't-Türk Veri Tabanı*[*ölü/kırık bağlantı*]
2. ↑  S.P. Tolstov, "Goroda Guzov", Sovietskaya Etnografiya Moskova 1947, sayfa 56.
3. ↑  TDK Divanü Lugati't-Türk Veri Tabanı[*ölü/kırık bağlantı*]
4. ↑  Atalay, Besim (2006). Divanü Lügati't - Türk. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi. ISBN 975-16-0405-2, Cilt I, sayfa 473.

Dış bağlantılar
---------------

* S.P. Tolstov'un Harezm keşif seferi11 Ocak 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
**Jean François de Troy** (27 Ocak 1679, Paris - 26 Ocak 1752, Roma), Fransız Rokoko ressamı ve duvar halısı tasarımcısıydı. Birçok ressamın bulunduğu bir aileden geliyordu. İlk eğitimini, portre ressamı olan babası François de Troy'dan aldı. Daha sonra İtalya'ya giderek 1699-1706 yılları arasında Roma'da kaldı. Bu dönemde birçok Kuzey İtalya kentine seyahat etti.

Kariyeri
--------

Ressam, sanat hayatındaki ilk başarısını büyük boyuttaki tarihî ve alegorik tablolarla sağladı. Bunlara örnek, Londra'daki National Gallery'de bulunan 1733 tarihli *Zaman Gerçeği Ortaya Çıkarır* isimli tablodur. de Troy daha sonraki kariyerinde ise, zarif sosyal yaşamı betimleyen daha küçük ve canlı tabloları ile bilinmeye başladı. Bu alandaki en başarılı eserleri, biraz da Antoine Watteau'nun yarattığı akımın etkisiyle çizdikleriydi. Öyle ki, *Alarm ya da Gouvernante Fidèle* isimli tablonun (Victoria and Albert Museum, Londra, 1723), aslında Watteau'ya ait olduğu 19. yüzyılda anlaşıldı. Çok yönlü bir ressam olan de Troy ayrıca, Veronese ve Rubens etkileri taşıyan renkli ve akıcı bir tarza sahip tarihî ve mitolojik tablolar da çizdi.

1724 ile 1737 yılları arasında, Versay ve Fontainebleau sarayları için siparişler aldı ve Manufacture des Gobelins tarafından üretilecek olan, yedişer parçadan oluşan ikişer setlik duvar halılarını tasarladı. 1738'de Roma'daki Fransız Akademisi'nin yöneticisi olarak atandı ve hayatının kalanını bu şehirde geçirdi. de Troy, erken yaşta ölen karısının yanı sıra yedi çocuğunu da kaybetti. 26 Ocak 1752'de Roma'da öldü

Önemli eserleri
---------------

* İstiridyeli Öğle Yemeği, (1735), Köpüklü şampanya ilk defa bu tabloda ilk defa  resmedilmiştir*İstiridyeli Öğle Yemeği*, (1735), Köpüklü şampanya ilk defa bu tabloda ilk defa resmedilmiştir
* İlanıaşk (1735)*İlanıaşk* (1735)

Kaynakça
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Jean François de Troy*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Getty Museum web sitesinde kısa biyografi

### Notlar

1. ↑  D. & P. Kladstrup, *Champagne*, s. 41, Harper Collins Publisher, ISBN 0-06-073792-1.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX888268
* BNF: cb119941646 (data)
* GND: 124274714
* ISNI: 0000 0001 1873 2996
* KulturNav: c8149c4d-7a05-4586-a4ce-ba8634ea29c2
* LCCN: n88132205
* MusicBrainz: c9bc6cd6-4095-4445-ae3c-e2d9ade9d652
* NKC: xx0161972
* NLI: 987007425287905171
* RKD: 78310
* SELIBR: 343472
* SUDOC: 06691695X
* ULAN: 500022010
* VIAF: 14779579
* WorldCat: lccn-n88132205

 |
**Ertuğrul Menteşe** Türk mimar. Türkiye’de uygulanmış ilk uydu kent projelerinden birisi olan Ataköy 1. Kısım ve 2. Kısım’ların mimarıdır. Ayrıca Modern Cumhuriyet Mimarlığı’nın en önemli uygulamalarından olan Mersin Halkevi binası’nın da mimarıdır.

Türkiye’deki önemli toplu konut projelerinin ilklerinden birisi olan Ataköy 1. Kısım ve 2. Kısım projelerinin tasarımı Ertuğrul Menteşe liderliğinde gerçekleştmiştir. Ataköy I. ve II. Kısımlar Türkiye’nin Modern Mimarlık Tarihi’nde gerek planlama açısından gerekse peyzaj ve açık alan düzenlemeleriyle, gerek de kentsel dokusunun bozulmaması nedeniyle hem mimari hem de peyzaj mimarlığının oldukça önemli uygulamalarıdırlar.

Erken Cumhuriyet döneminin en önemli uygulamaları arasından sayılan Mersin Halkevi binası, Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk yıllarındaki önemli bir devlet örgütlenmesi olan halkevi mimari tekniklerinin başarılı olarak sergilendiği bir yapıdır. Türkiye’de inşa edilmiş en büyük halkevi olan bu yapı, ayrıca ülkede ilk kez döner sahne teknolojisinin kullanıldığı mekânlardan birisi olması açısından da önemlidir. Ertuğrul Menteşe tarafından tasarlanmış olan yapı kompleksi 1944 ile 1946 yılları arasında tamamlanmıştır. Bugün halen kültür merkezi olarak kullanılmaktadır.

Projelerinden seçmeler
----------------------

* 1951: Tevfik Sırrı Gür Stadyumu, Mersin (Nezih Eldem ile birlikte)
* 1953: İstanbul Belediye Sarayı Mimari Proje Yarışması, İstanbul (1. Mansiyon Ödülü)
* 1961: Ataköy 1. Kısım, Ataköy, İstanbul
* 1946: Mersin Halkevi binası, Mersin

Kaynakça
--------

1. ↑  "Ataköy 1. ve 2. Kısım" (PDF). Docomomo Türkiye Ulusal Çalışma Grubu. 19 Aralık 2015 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Nisan 2011.
2. ↑  "Cumhuriyet'in Binaları" (PDF). TMMOB İnşaat Mühendisleri Odası, Türkiye Mühendislik Haberleri (TMH). 13 Mart 2012 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Nisan 2011.
3. ↑  "Tevfik Sırrı Gür Stadyumu Mersin'dir". YeniMimar.com. Erişim tarihi: 13 Nisan 2011. [*ölü/kırık bağlantı*]
4. ↑  "İstanbul Belediye Sarayı Mimari Proje Yarışması". Arkitera.com. 7 Mart 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Nisan 2011.
5. ↑  "Cumhuriyet Dönemi Türk Mimarlığı, 1960'lar". MimarlikMuzesi.org. 24 Mart 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Nisan 2011.
6. ↑  Semihi Vural: *Mersin Halkevi*, Mutluson yayınları, Ankara, 2007, sayfa 47, ISBN 978-9944-5853-3-0
**Karpuz** (*Citrullus lanatus*), kabakgiller (Cucurbitaceae) familyasından tek yıllık bir bitki türü.

Karpuz sözcüğü Yunancadan Türkçeye geçmiştir. Kaşgarlı Mahmut'un 1071 yılında yazdığı Dîvânü Lugati't-Türk ve Ali Şîr Nevaînin yazdığı Muhakemetü'l-Lugateyn (İki dilin yargılanması) de Karpuz sözcüğünün Türkçesi Büken olarak geçmektedir.

Bitkinin kolları toprak yüzeyinde 100 – 200 m kadar uzayabilir. Normal şartlar altında ağırlığı 1,5-2 kilo ile 6,5-7 kilo arasında değişir. Susuz tarım şartlarında kökler oldukça derine inse de sulu tarım şartlarında saçak kökler daha çok 40–50 cm derinlikte yoğunlaşır. İri top şeklindeki meyveleri ise tatlı ve suludur. Karpuz yağ ve kolesterol içermez ancak şeker içeriği yüksektir.

İklim isteği
------------

Karpuz, sıcak ve ılıman iklimde yetişir. Soğuklardan çok etkilendiği için yetişme devresinde don tehlikesi olmamalıdır. Tohum ekiminde toprak sıcaklığı 12 °C’nin üzerinde olmalıdır. Nem oranı fazla olan yerlerde hastalıklar görülebilir.

Üretim
------


| Dünya Karpuz üretimi-2012 (ton) |
| --- |
| Çin Çin | 70.000.000 |
|  Türkiye | 4.044.184 |
|  İran | 3.800.000 |
|  Brezilya | 2.079.547 |
|  Mısır | 1.874.710 |
| **Dünya toplamı** | **95.211.432** |
| *Kaynak: Birleşmiş Milletler gıda & tarım organizasyonu (FAO)*19 Haziran 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. |

Buryatia, Sibirya'da yetişen karpuz

Dünyada domatesten sonra en çok üretilen meyvedir. 2012 yılında 105,4 milyon ton karpuz elde edilmiştir. Dünyada sırasıyla; Çin 70 milyon ton, Türkiye 4 milyon ton, İran 3,8 milyon ton, Brezilya 2 milyon ton, Mısır 1,9 milyon ton ile önemli üretici ülkelerdir. Çin dünya rekoltesinin %66'sını üretir, ikinci Türkiye'nin payı %3,8 düzeyindedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "YAŞ MEYVE VE SEBZE SEKTÖR RAPORU" (PDF). TMMOB. 19 Aralık 2015 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Kasım 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* NDL: 00571557
* NKC: ph239950

 |
Taochi in a Colchis, Iberia, Albania etc. harita 1667 yılında Guillaume Sanson tarafından yapılmış
**Taokhlar** (Gürcüce: ტაოხები, *Taochebi*) Antik Çağda Anadoluda yaşamış, Greko-Romen etnografyası ile bilinen bir halktır. Taokhlar, Karadenizin dağlık bölgelerinde, Gürcistan, Ermenistan ve Türkiye'nin mevcut sınırlarında yaşamıştır. Taokhların ülkesi *çelik ve sülünlerin ülkeleri* ile çevrelenmiştir.

Ksenofon, Taokhların topraklarından geçerken düşmanlıkla karşı karşıya kalmıştır. Ksenofon, bu insanların cesur, kederli ve savaşı kaybettikten sonra köle olmamak için eşleri ve çocuklarıyla birlikte topluca intihar edecek kadar fedakar olduklarını belirtmiştir. Ksenofon (MÖ. 400), Taokhlardaki benzer bir uygulamayı söyle anlatmaktadır: "Sonra korkunç bir tören başladı: kadınlar küçük çocuklarını uçurumdan aşağıya attıktan sonra kendilerini de aşağıya attı ve erkekler de aynısını yaptı. Bu olayların tam ortasında Kaptan Stymphaluslu Aeneas kendini uçurumdan atmak için koşan cübbeli bir adamı engellemek için onu tuttu; ama adam Aeneas'ı peşinden sürükledi, ve birlikte uçurumdan aşağı uçup öldüler." (Anabasis IV.vii.13-14).

1928'de, Rus botanik Woronow bir Iris türünü *Iris taochia* olarak tanımlamıştır. Bu tür Türkiye'de bulunmuştur.

Ayrıca bakınız
--------------

* Diaohi

Kaynakça
--------

1. ↑  Krueger, C.G. (1826). *Xenophontos Kyrou anabasia*. Hemmerde et Schwetschke. s. 228. Erişim tarihi: 1 Nisan 2015.
2. ↑  Carleton L. Brownson, ed. "Xenophon, Anabasis, IV.7". Perseus. 7 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ekim 2017. KB1 bakım: Fazladan yazı: yazar listesi (link)
3. ↑  "A Star in the East: July 2012". timothygrove.blogspot.ro. 10 Kasım 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Nisan 2015.
4. ↑  "Iris taochia Woronow ex Grossh. is an accepted name". theplantlist.org (The Plant List). 23 Mart 2012. 7 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ocak 2016.

| * g
* t
* d
Güney Kafkas halkları |
| --- |
| Etnik gruplar | 
* Gürcüler
* Svanlar
* Zanlar
	+ Megreller
	+ Lazlar

 |
| Tarihsel | 
* Kolhisliler
	+ Bekirler
	+ Bidzerler
	+ Driller
	+ Mahelonlar
	+ Heniochiler
	+ Makronlar
	+ Marlar
	+ Mosinikler
	+ Pasinler
	+ Sanniler
	+ Sedohezler
	+ Skvitinler
	+ Tibarenler
	+ Zidritler
* İberyalılar
	+ Gugarlar
	+ Sasperler
	+ Taokhlar
* Misimianlar

 |
Atatürk Oto Sanayi Sitesi (2.Kısım-B Kapısı girişinden görünümü, Mart 2014)
**Atatürk Oto Sanayi Sitesi**, İstanbul'da Sarıyer ilçesinin Maslak mahallesi sınırları içinde yer alan bir sanayi sitesidir. Otomobil tamircileri ve bakım servislerinin konuşlandığı sanayi sitesinin yapımına, şehir içinde sayıları hızla artan ve görsel kirliliğe neden olan tamirhaneleri bir araya getirmek amacıyla 1970'li yıllarda başlanmıştır.

Organize bir sanayi alanı oluşturmak için o dönemlerde şehrin dışı olarak sayılan Maslak seçilmiş, ilk etabın ardından, 1980'lerde 2. etap, 1990'larda 3. etap tamamlanmıştır. Toplam 3 adet çarşıda 1,555 adet atölye, 282 adet dükkân hizmet vermektedir. 268,000 m² kapalı inşaat alanıyla İstanbul ve Türkiye'nin en büyük sanayi sitesidir.

İstanbul metrosunun mevcut M2 hattı 2009 yılında Atatürk Oto Sanayi Sitesi'ne kadar uzatılmıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Maslak Atatürk Oto Sanayi Sitesi". 13 Nisan 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Temmuz 2010.  (WebCite® 4 Mayıs 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Simon Brod (sağda), David Stoliar ile
**Simon Brod** (1893-1962), 1900'lü yılların ortasında İstanbul'da yaşamış Aşkenaz Yahudisi. Türkiye'de dönemin Yahudi cemaatinin önderlerindendir. Sultanahmet piyasasının önde gelen tüccarlarındandı. O yıllarda American Jewish Joint Distribution Committee ve Jewish Agency for Palestine örgütlerinde görev almıştır. İkinci Dünya Savaşı sırasında Türkiye'den transit geçerek Filistin'e gitmek isteyen Yahudi mültecilerin yardımına koşan ve aynı mülteciler tarafından efsane olarak tanımlanan bir isimdir. O dönemde İngiliz pasaport ofisinde çalışan Arthur Whitall ve Türk emniyetinde üst düzey bir görevli olan Ahmet Demir ile birlikte transit geçiş yapan göçmenlere gerekli dokümanları düzenlenmesinde yardımcı olmuştur. Adı daha çok Struma faciası ile birlikte anılmaktadır. Bu faciadan kurtulan tek kişi olan David Stoliar'ın da önce Suriye, sonra Tel Aviv'e ulaşmasını sağlamıştır.

Struma faciası
--------------

Ana madde: Struma Olayı
*Struma* Panama bandıralı bir Bulgar gemisiydi ve Rumen Yahudileri Filistin'e götürmek amacıyla bir organizasyon tarafından tutulmuştu. Rotasında ilerlerken motorlarının bozulması sonucu Türk askeri gemileri tarafından İstanbul açıklarına getirildi. *Struma* limanda polis kontrolünde 72 gün bekledi. Gemiye yiyecek teminini sadece *Simon Brod* tarafından ve Kızılay ve ülkedeki diğer yahudiler sayesinde gerçekleştirebildi. Sonunda, Şubat 1942'nin sonlarında, İngilizler ile yapılan sonuçsuz görüşmelerin neticesinde gemiye çıkılarak çapasının kesildiği ve çalışmayan motor, çalışmayan telsiz ve yetersiz yiyecek ile Karadeniz'e geri gönderildiği iddia edildi. Ertesi sabah, *SC-213*, *Struma,*yı tek torpil ile batırdı. David Stoliar isimli 19 yaşında bir genç kazadan kurtulan tek kişi oldu. Önceleri geminin bir mayına çarptığı iddia edilse de,1960'larda anlaşıldığına göre Karadeniz'e giren düşman ya da nötral gemileri imha konusunda gizli emirler almış olan *SC-213* (Sovyet denizaltı Shch-213)tarafından torpillenmişdi. *Struma*nın batırılmasından bir süre önce de *SC-213* in bir Türk gemisi olan *Çankaya* 'yı açtığı ateş ile batırdığı anlaşılacaktır.

İlgili yayınlar
---------------

Rıfat N. Bali tarafından yazılan Portraits from a Bygone Istanbul: Georg Mayer and Simon Brod isimli eser Simon Brod'un hayatını anlatmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  [*ölü/kırık bağlantı*]
2. 1 2 3  "Notorious World War II Sub Discovered, Cotton Boll Conspiracy, Sept. 27, 2010". 27 Ağustos 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ağustos 2011.
**XIX. Asır Türk Edebiyatı Tarihi**, Ahmet Hamdi Tanpınar'ın, Tanzimat Fermanı'nın 100. yıldönümü olan 1939 tarihinde yazdığı bir kitaptır.

Metot ve içerik
---------------

Tanpınar, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi bünyesinde kurulan Yeni Türk Edebiyatı Kürsüsü'nün başına getirilmiştir. Bu tarihten itibaren hazırlamaya başladığı XIX. Asır Türk Edebiyatı Tarihi'ni 1949 yılında ilk defa olarak yayımlamış bulunan Tanpınar, eserin ikinci cildini ömrü vefa etmediği için yetiştirememiştir. 1956 yılında eserini bazı değişiklik ve ilavelerle yeniden yayımlayan yazar, bu eseriyle *edebiyat tarihçiliği*nde yeni bir dönemi başlatmıştır. Kendisinden önceki edebiyat tarihçilerinden, özellikle de, Fuat Köprülü'den farklı bir metot kullanarak kendine özgü üslûbuyla eserini oluşturan yazar, önsözde de belirttiği gibi A. Thibaudet ve H. Taine'in metodlarından yararlanmıştır.

XIX. Asır Türk Edebiyatı Tarihi, Klasik Türk Edebiyatının farklı bir şekilde yorumlandığı uzunca bir "Giriş" kısmından sonra, "Garplılaşma Hareketine Umumi Bir Bakış" ismini taşıyan bölümle başlar. Burada Tanpınar, Türkiye'deki Batılılaşma hareketlerini, Lale Devri'nden başlayarak geniş bir perspektifte ve kendine özgü bakış açısıyla tahlil etmeye çalışır.

Eserde daha sonra, "XIX. Asrın İlk Yarısında Türk Edebiyatı", "Tanzimat Seneleri", "Yeniliğin Üç Büyük Muharriri", "Şinasi'den Sonra Yeni Osmanlılar Cemiyeti", "Şinasi'den Sonra Nevilerin Gelişmesi 1851-1885 Yılları Arası", "Şinasi'nin Yanı Başında Ziya Paşa", "Şinasi'den Sonra Namık Kemal", "Namık Kemal'in Yanı Başında Ahmed Midhat Efendi", "Namık Kemal'den Sonra Recaizade Mahmud Ekrem Bey", "Namık Kemal'den Sonra Abdülhak Hamid", "Eski ile Yeninin Arasında Muallim Naci Efendi" ismini taşıyan başlıklar altında, XIX.uncu asrın Türk Edebiyatı bütün yönleriyle okuyucuya tanıtılmaya çalışılır.

Hakkında diğer
--------------

Yazıldığı dönemden bugüne kadar hemen bütün edebiyat tarihçilerini derinden etkilemiş olan XIX. Asır Türk Edebiyatı Tarihi, 2012 yılında Prof. Dr. Abdullah Uçman'ın editörlüğünde Dergâh Yayınları tarafından tekrar basıldı ve bazı düzeltmelerle okuyucunun beğenisine sunuldu.
**Simon Kuper** (d. 15 Ekim 1969; Kampala), Britanyalı yazar. Futbol hakkındaki yapıtlarını antropolojik açıdan oluşturmaktadır.

15 Ekim 1969'da Uganda'da doğan Kuper, Güney Afrikalı ailesiyle birlikte antropoloji dalında akademisyen olan babasının Leiden Üniversitesi'nde çalışmaya başlamasıyla Hollanda'nın Leiden şehrine yerleşti. Daha sonraları Stanford, Kaliforniya, Berlin ve Londra gibi şehirlerde yaşayan ve amatör olarak futbol oynayan Kuper, Oxford Üniversitesi'nde "Tarih" ve "Almanca" eğitimi aldı.

Yaşadığı ülkelerde futbol oynarken, çeşitli dergi ve gazetelere futbolla ilgili makaleler yazdı. Bir gün aklına futbolla ilgili bir kitap yazmak geldi ve bunun için dokuz ay süren bir seyahate çıkan Kuper, birçok ülkeden birçok teknik direktör ve futbolcuyla görüştü. Görüşmelerini hikâyelere dönüştürüp 1994 yılında İngiltere'de *Futbol Asla Sadece Futbol Değildir* (*Football Against the Enemy*) adlı kitabını yayımladı. Bu kitapla İngiltere'de yılın en iyi spor kitabı ödülünü kazandı.

Ajax taraftarı olduğunu dile getiren Kuper, 2003'te *Ajax-Hollandalılar ve Savaş* (*Ajax, the Dutch, the War: Football in Europe during the Second World War*) adlı kitabını yayınladı. 2009 yılında Stefan Szymanski ile birlikte *Futbolun Şifreleri* (*Soccernomics*) adlı kitabı piyasaya sürdü. 2012 Haziran'da *Futbol Adamları* kitabı Türkiye'de de yayımlandı.

Kaynakça
--------

1. ↑  Kendi makalesinde bunu belirtmiştir: ‘De Teloorgang’, Vrij Nederland, nr. 23, 7 Haziran 2008. Sayfa 24.

Dış bağlantılar
---------------

* Simon Kuper lecture review: The Transformation of the Netherlands[*ölü/kırık bağlantı*] by Danya Chaikel. Lecture given in Maastricht, the Netherlands on 17 October 2006.
* Simon Kuper short biography 16 Temmuz 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. in Financial Times web site

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 99049707
* BNF: cb14554517p (data)
* CANTIC: a10864726
* CiNii: DA12871727
* GND: 172783259
* ISNI: 0000 0001 1871 3939
* LCCN: nr96023228
* NDL: 00836603
* NKC: mzk2004248926
* NLG: 80201
* NLI: 987007264038805171
* NLK: KAC200409903
* NTA: 123685001
* RERO: 02-A009504967
* SUDOC: 11080760X
* Trove: 914809
* VIAF: 39276410
* WorldCat: lccn-nr96023228

 |
**İnkılap ve Kadro**, Şevket Süreyya Aydemir tarafından 15 Ocak 1931'de, Türk Ocakları Merkez Heyeti binasında verilen bir konferanstan yola çıkarak 1932'de yayınladığı kitap.

Kitap 1932 yılında Ahmet Halit Kitabevi tarafından basılmıştır. Yazar, kitabında Türkiye'nin içinden geçtiği devrim sürecini ele almış, devrime belirli bir teori etrafında şekillenecek olan ideolojinin yaratılması gerektiğini fakat Türkiye de bunu sağlayabilecek bir fikriyatın oluşmadığı için 1932 yılında kendisinin öncülüğünde kurulan Kadro Dergisi etrafında toplanan aydınların savunduğu fikirlerin belirli bir tertip ve terkip esasıyla düzenleyeceği bu ideolojinin -ki bunun adı 'Kemalizm'dir- bu düzen çerçevesinde Türkiye'nin yeniden şekilleneceğini belirtmiştir.

Kitabın ikinci baskısı, 1968 yılında Bilgi Yayınevi tarafından yapılmıştır. Yazar, ikinci baskıya oldukça uzun bir önsöz ilave etmiş, o dönem hakim olan Yön hareketi ile şekillenen Kemalist çizgiyi ve Sol hareketi Türkiye'de devrimin yarım kaldığına dair uyarmıştır.

Yazar, kitabında marksizmi ve tarihsel materyalizmi karşılaştırmıştır. Kadro Dergisi'nde sıkça gündeme getirilen bu konu üzerinde oldukça durmuştur. Ulusal kurtuluş mücadelesinin üzerinde durarak Marx'ın fikirlerinin 19.yüzyıl için geçerli olduğunu 20.yüzyıl için ise tarihsel materyalizmin geçerli olduğunu savunan yazar, ancak ulusal kurtuluş mücadelesi veren toplumların kapitalizm ve sosyalizm arasında kaldıklarını fakat bu toplumların daha önce kapitalist topluluklar tarafından sömürüldüğünü bunun için bu toplumlarda Marx'ın öne sürdüğü gibi sınıfsal farklılıkların olmadığını ancak sosyalist yapıya geçemeyecek kadar da geri oldukları için bu toplumların önce kapitalistleşmeleri gerektiğini fakat sosyalist anlayışa yöneldikleri takdirde sorunlarla karşılaşacaklarını analiz eden Şevket Süreyya Aydemir, bu durumun engelenmesinin ancak yarı kapitalist yarı sosyalist yani devletçi bir ideoloji ile yönetildikleri takdirde varlıklarını sürdürebileceklerini savunmuştur.

| * g
* t
* d
**Şevket Süreyya Aydemir** |
| --- |
| Biyografi | *Tek Adam* • *İkinci Adam* • *Enver Paşa* • *Menderes'in Dramı?* • *Suyu Arayan Adam* (Otobiyografi) |
| İnceleme/makale | *İnkılap ve Kadro* • *Lenin ve Leninizm* • *Cihan İktisadiyatında Türkiye* • *İktisat Mücadelesinde Köy Muallimi* • *Halk İçin İktisat Bilgisi* • *Türkiye Ekonomisi* • *İhtilalin Mantığı ve 27 Mayıs İhtilali* • *Kırmızı Mektuplar ve Son Yazılar* • *Lider ve Demagog* |
| Roman | *Toprak Uyanırsa* • *Kahramanlar Doğmalıydı* |
| Konular | *Türkiye Komünist Partisi (1920)* • *Doğu Emekçileri Komünist Üniversitesi* • *Sultan Galiyev* • *Birinci Doğu Halkları Kurultayı* • *1927 Tevkifatı* • *Kadro dergisi* • *Kadrocular* • *Yön dergisi* |
| Kavramlar | *Kemalizm* • *Devletçilik* • *Ulusal komünizm* • *Otarşi* • *Kadrocular* • *Planlı ekonomi* • *Korumacılık* • *Turancılık* |
**Jama Pekel** (Cehennem Mağrası) olarak bilinir. Pekel Mağarası Slovenya'daki Šempeter v Savinjski dolini yakınındaki karstik bir mağaradır. Pekel slovencede cehennem anlamına gelir. Girişin yakınındaki kaya şeytanın görüntüsüne benzer.

Açıklama
--------

Mağara 1.159 metre uzunluğundadır ve bu mağaranın iki kısmı vardır. Peklenščica deresi Mağaranın alt kısmında akar. Slovenya'nın sifon dışında patlayan en yüksek erişebilirliği olan şelalesidir. mağaranın üst kısmı kuru ama Mağara oluşumları ile doludur.

Tarihçe
-------

Mağara 3 milyondan fazla yaşında. Mağaradaki Neandertal kemikleri ve bulgular bu mağaranın Avrupa'nın bu erken sakinleri tarafından bir barınak olarak kullanıldığını kanıtlıyor. Mağara halk için 1860 yılında ilk ahşap köprü yapıldığı zaman açıldı. 1972 yılından bu yana mağara yerel turizm derneği tarafından yönetilmektedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Slovenian Tourist Office site". 18 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Eylül 2009.
2. ↑  "Šempeter Tourist Association site". 26 Ekim 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Eylül 2009.

Kaynakça
--------

* Kuhar, Ivo, 1974: Kraška jama Pekel. *Savinjski zbornik*. 344-350
* İngilizce Vikipedi Maddesi
**Sos Höyük**, Erzurum il merkezinin 24 km kuzeydoğusunda, Pasinler ilçesinin 13 km batısında yer alan bir höyüktür. Yakınındaki Yiğittaşı Köyü'nün eski adının Sos olmasından, arkeoloji literatüründe bu adla geçmektedir. Aras Nehri'nin bir kolu olan Çökender Deresi'nin hemen güney kıyısındadır. Tepe olarak 270 x 150 metre boyutlarında 1,2 hektarlık bir alanı kaplamakta olup 20 metre yüksekliktedir.

Kazılar
-------

Höyük, Erzurum Ovası'ndaki Karaz Höyük, Güzelova Höyük ve Pulur Höyük kazıları sırasında, kazı ekibinin dikkatini çekmiştir. Daha sonra 1987 yılında Erzurum Üniversitesi ve Atatürk Üniversitesi tarafından ortak bir projeyle bir mevsimlik kazı yapılmıştır. Ancak bu konuda bir yayın yoktur. Esas kazılar Antonio Sagona başkanlığında 1994 – 2000 yıllarında kazılar yapılmıştır.

Tabakalanma
-----------

Antonio Sagona'nın çalışmalarında ortaya çıkan tabakalanma yeniden eskiye şu şekilde ifade edilmektedir.

* I. tabaka Orta Çağ (MS 1.110 – 1.300)
* II. tabaka Demir Çağı - Ahameniş sonrası (MÖ 1.000 – 200)

* IIA Erken Demir Çağı (MÖ 1.000 – 800/750)
* IIB Geç Demir Çağı (MÖ 800/750 – 300)

* III. tabaka Geç Tunç Çağı (MÖ 1.500 - .1000)
* IV. tabaka Orta Tunç Çağı (MÖ 2.200 – 1.500)
* V. tabaka Erken Tunç Çağı ve Geç Kalkolitik Çağ

En alt tabakada dört yapı katı belirlenmiştir. Bunlar, Vb – Vd yapı katları Erken Tunç Çağı'na (MÖ 3.000 – 2.000) ve Va Geç Kalkolitik Çağ'a (MÖ 3.500 – 3.000) tarihlenmektedir.

Tahribat durumu
---------------

Höyüğün kuzey kesimi dışında çevresi köy evleriyle kaplıdır. Buralardan toprak çekilmesi ve bunun yol açtığı erozyon sonucu bu kesimlerde tahribat vardır.

Değerlendirme
-------------

Erzurum çevresinde Geç Kalkolitik Çağ'dan beri iskan edilen önemli merkezlerden biridir. Diğerleri Karaz Höyük, Pulur Höyük ve Güzelova Höyük'tür. Geç Kalkolitik Çağ'dan Tunç Çağı'na uzanan kesintisiz süregiden bir kültürü temsil eden bu yerleşimlerde, bölgenin iklim yapısının bir gereği olarak ağırlıklı olarak hayvancılık yapıldığı, uygun mevsimde de tarımsal faaliyetlere yönelindiği anlaşılmaktadır.

Sos Höyük ve Büyüktepe Höyük kazılarından elde edilen buluntular, Erzurum – Bayburt bölgesi için Geç Tunç Çağı – Demir Çağı tarihlendirmesi için veriler sunmuştur. Sos Höyük son dönem kazı başkanı Antonio Sagona söz konusu bölge için Geç Tunç Çağı için MÖ 1.500 – 1.000, Erken Demir Çağı için MÖ 1.000 – 800/750 ve Geç Demir Çağı için MÖ 800/750 – 300 tarihlerini öngörmektedir.

Dış bağlantılar
---------------

* Yakın plan kroki
* Fotoğraflar

Kaynakça
--------

1. 1 2  TAY – Yerleşme Ayrıntıları
2. 1 2 3 4  "TAY – Yerleşme Dönem Ayrıntıları". 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Mart 2012.
3. 1 2  Hanifi Biber, *Urartu Silahları: Kılıç, Hançer ve Bıçaklar* – Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Arkeoloji Anabilim Dalı / Doktora Tezi – Sh.: 9
4. ↑  Süleyman Çiğdem, Birol Can, *Erzurum Müzesi'nde Bulunan Tarım Aletleri Işığında Geç Kalkolitik ve Tunç Çağlarında Bölgedeki Tarımsal Aktiviteler* 3 Haziran 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. - Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi Anadolu, (2005) Sayı 29, Sh.: 14
Metro planı
**Minsk metrosu** (Belarusça: Мінскае метро, Rusça: Минское метро) Belarus'un başkenti Minsk'te çalışan hızlı-taşıma sistemidir. 1984 yılında açılan Minsk metrosu, 3 hat ve 33 metro istasyonundan oluşmaktadır. Toplam uzunluğu 40,8 kilometredir. 2014'teki istatistiklere göre günlük yolcu sayısı 872.700'dür. Minsk metrosu devlet tarafından çalıştırılmaktadır. 1984'te açılarak SSCB'de açılan dokuzuncu metro ağı olmuştur. Sovyetler Birliği'nin çöküşünün ardından Minsk metrosunda inşaat çalışmaları devam etmiştir. Minsk şehrinin toprağının kuru olması nedeniyle metro çok derine yapılmamıştır. Bazı istasyonlarda Sovyet temaları kullanılmışken, bazı istasyonlarda ise Belarus'un milli temaları kullanılmıştır. Son yıllarda istasyonlarda yüksek-teknoloji kullanılmıştır.

Maskoŭskaja hat
---------------

* Plošča Jakuba KolasaPlošča Jakuba Kolasa
* Akademija navukAkademija navuk
* Park ČaliuskincaŭPark Čaliuskincaŭ
* MaskoŭskajaMaskoŭskaja
* UschodUschod
* Barysaŭski traktBarysaŭski trakt
* UruččaUručča

Aŭtazavodskaja hat
------------------

* Kamiennaja HorkaKamiennaja Horka
* KuncaŭščynaKuncaŭščyna
* SpartyŭnajaSpartyŭnaja
* PuškinskajaPuškinskaja
* MaladziožnajaMaladziožnaja
* FrunzienskajaFrunzienskaja

Kaynakça
--------

1. ↑  Pons, Silvio (2020). *The Cambridge history of communism*. Cambridge, Birleşik Krallık: Cambridge University Press. ISBN 978-1316634578.
Başlığın diğer anlamları için Maltepe sayfasına bakınız.

| * g
* t
* d
Bizans-Osmanlı savaşları |
| --- |
| 
* Kulacahisar'ın Fethi
* Bafeus
* Dimbos
* Küçük Asya Katalan Seferi
* Bursa
* Pelekanon
* Nikea
* İzmit
* 1. Gelibolu
* 2. Gelibolu
* Edirne
* Selanik
* Alaşehir
* 1. İstanbul
* 2. İstanbul
* 3. İstanbul
* 4. İstanbul
* Selanik
* 5. İstanbul
* Trabzon
* Kırım
* Vonitsa

 |

**Pelekanon Muharebesi** (veya diğer ismiyle **Maltepe Meydan Muharebesi**), Osmanlıların Kocaeli Yarımadasındaki fetihleri ve İznik'i kuşatmaları sebebiyle 10-11 Haziran 1329 tarihinde Bizans imparatoru III. Andronikos ile Osmanlı hükümdarı Orhan Bey arasında yapılan muharebe. Muharebe, Osmanlıların zaferiyle sonuçlandı ve o güne kadar dikkat çekmeyen Osmanlılar ön plana çıktı.

Savaş
-----

Türklerin Kocaeli yarımadasındaki kaleleri alarak Boğaz'a inmeleri Bizans İmparatorluğu'nu telaşa düşürmüştü. Osmanlı Beyliği tarafından alınan kaleleri geri almak ve kuşatma altındaki İznik' i kurtarmak için Bizans imparatoru III. Andronikos gizlice hazırlıkta bulunarak Rumeli' den getirttiği iki bin kişilik kuvvete İstanbul ve etrafından katılan kuvvetlerle birlikte Anadolu yakasına Üsküdar' a geçti. İmparator 1329 Mayıs'ında Orhan Bey' nin üzerine yürüyüp kendisine sahilde Flokren (Darıca ile Tuzla arasında bulunuyor.)kasabasını karargâh yaptı. Bunu haber alan Orhan Gazi İznik kuşatmasına bir miktar asker bırakarak sekiz bin mevcutlu kuvvetlerinin başında olarak Pelekanon (Darıca ile Eskihisar arasında) mevkiinde bizzat İmparator'un kumandasındaki Bizans kuvvetleriyle çarpıştı.

Akşama kadar süren muharebenin devam etmesini tehlikeli gören İmparator'un ordugahına döndüğü sırada Orhan Gazi'nin taarruza geçmesi üzerine Bizans ordusunda panik oluştu. Bu esnada yaralanan İmparator deniz yolu ile İstanbul'a döndü, ordusunun çoğu kaçamadı ve imha edildi.

Sonuç
-----

Orhan Gazi bu zaferden sonra aynı sene içinde tekrar İznik üzerine döndü. Artık kendisine yardım imkânı görmeyen İznik kumandanı bazı şartlarla teslim oldu.

Kaynakça
--------

1. 1 2  Bartusis, *The Late Byzantine Army*, p. 91 "In June 1329 he [Andronicus III] and Kantakouzenos led a major expedition into Asia with 2,000 soldiers from Constantinople, and something less than this number from Thrace. At Pelekanos their army encountered the forces of Orhan, Osman's son and successor, encamped with about 8,000 men."
2. ↑  Treadgold, p.761.
3. 1 2 3  Osmanlı Tarihi, I. Cilt, 10. baskı, sf: 119,120, Türk Tarih Kurumu Yayınları-2011, Ord. Prof. İsmail Hakkı Uzunçarşılı

* Bartusis, Marc C. *The Late Byzantine Army: Arms and Society, 1204–1453*, University of Pennsylvania Press, 1997.
* Treadgold, W. *A History of the Byzantine State and Society*. Stanford University Press, 1997.
Jörg Lanz von Liebenfels
**Adolf Josef Lanz** (d. 19 Temmuz 1874, Penzing – ö. 22 Nisan 1954), **Jörg Lanz** olarak da bilinen ve kendisini **Lanz von Liebenfels** olarak tanımlayan Avusturyalı bir yayıncı ve gazeteci. Aynı zamanda eski bir rahip olan von Liebenfels, antisemitik ve Völkisch Hareketi teorilerini yayınladı. *Ostara* dergisinin de kurucusudur. Kendisi önceleri Heiligenkreuz manastırında yaşayan bir keşişti.

Almanya'da Nazi ideolojisinin gelişiminde en büyük rollerden biri, Jörg Lanz von Liebenfels'e aitti. Lanz, Cermen neopaganizmi düşüncesine şiddetle inanıyordu. Sonradan Nazi Partisi'nin sembolü haline gelecek olan gamalı haç sembolünü, eski paganist kaynaklardan bulup kullanan ilk kişidir. Lanz'ın kurduğu Ordo Novi Templi adlı örgüt, kendini tamamen İskandinav paganizminin yeniden doğuşuna adamıştı. Lanz, İskandinav tanrılarından biri olan Wotan'a taptığını açıkça ilan etmişti. Ona göre Cermen neopaganizmi, Alman halkının özgün diniydi ve Almanlar ancak bu dine dönmekle kurtulabilirlerdi. Bu nedenle Nazi ideolojisi, Lanz ve benzeri neo-paganist ideologların açtığı yolda gelişti.

Kaynakça
--------

1. ↑  Isai Symens (2015), *Mystiek Antisemitisme - Waar Sprookjes en Wetenschap elkaar ontmoeten* (Mystiek Antisemitisme bas.), 4900 Lacross Rd, North Charleston, SC 29406, United States: IPGS Publishing, ISBN 9781514184752, 1514184753, 11 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 6 Mayıs 2016

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb12394874j (data)
* GND: 118569635
* ISNI: 0000 0003 6851 4369
* LCCN: n85163914
* NKC: jn20000701006
* NLA: 35972032
* NLI: 987007264248205171
* NTA: 069149062
* SUDOC: 033041997
* Trove: 1168683
* VIAF: 22933605
* WorldCat: lccn-n85163914

 |
**Kanada Kızılderili Hükûmetleri listesi**, Kanada'da yaşayan Kanada Kızılderililerinin yasal olarak resmen tanınan Kanada Kızılderili hükûmetleri'nin kısmî listesidir. Şu an için 630 kabile hükûmeti yasal olarak tanınmaktadır ve bunların kabaca yarısı Ontario ile Britanya Kolumbiyası eyaletlerinde bulunmaktadır. Bu hükûmetlerden her biri Kanada Hükûmeti tarafından ayrı ayrı muhatap alınır ve bunlar genelde daha üst bir grupta "yasal" olarak toplanmazlar. Her birinin kendi yasal konumları ve yasaya bağlı hakları vardır. Bunlar *band* denilen tek bir kabileden oluşabileceği gibi *regional band* denilen birkaç kabile birliği olarak da idari yapılanma gösterebilirler.

Kuzey Kanada
------------

Ana madde: Kuzey Kanada Yerlileri
### Kuzeybatı Toprakları

Ana madde: Kuzeybatı Toprakları Kızılderilileri

|
|  |
|  |
|

### Yukon

Ana madde: Yukon Kızılderilileri

|
|  |
|  |
|

Alberta
-------

Ana madde: Alberta Kızılderilileri

|
|  |
|  |
|

Atlantik Kanadası
-----------------

Ana madde: Atlantik Kanadası Kızılderilileri
### Newfoundland ve Labrador

* Miawpukek First Nation
* Mushuau Innu First Nation
* Sheshatshiu Innu First Nation

### New Brunswick

Ana madde: New Brunswick Kızılderilileri

|
|  |
|  |
|

### Prens Edward Adası

* Abegweit First Nation
* Lennox Island First Nation

### Yeni İskoçya

|
|  |
|  |
|

Britanya Kolumbiyası
--------------------

Ana madde: Britanya Kolumbiyası Kızılderilileri

|
|  |
|  |
|

Manitoba
--------

Ana madde: Manitoba Kızılderilileri

|
|  |
|  |
|

Ontario
-------

Ana madde: Ontario Kızılderilileri

|
|  |
|  |
|

Québec
------

Ana madde: Quebec Kıızlderilileri

|
|  |
|  |
|

Saskatchewan
------------

Ana madde: Saskatchewan Kızılderilileri

|
|  |
|  |
|

Kaynakça
--------

1. ↑  "Gateway to Aboriginal Heritage". *Canadian Museum of Civilization Corporation*. 4 Kasım 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Aralık 2012.
2. ↑  "Assembly of First Nations - The Story". *The Assembly of First Nations*. 12 Aralık 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Aralık 2012.
3. ↑  "Consolidated Statement of Revenue and Expenses" (PDF). *AFN Executive Committee Reports*. 3 Ağustos 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 11 Aralık 2012.
4. ↑  "Description of the AFN". *The Assembly of First Nations*. 12 Aralık 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2010.
5. ↑  "Assembly of First Nations – The Story". *The Assembly of First Nations*. 12 Aralık 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ekim 2009.
**Susan "Sue" Sylvester**, Fox'un müzikal komedi-drama dizisi *Glee*'de yer alan kurgusal karakterdir. Karakter, Jane Lynch tarafından canlandırılmaktadır ve *Glee*'de 19 Mayıs 2009'da ilk kez yayınlanan pilot bölümden beridir yer almaktadır. Sue, dizinin yaratıcıları olan Ryan Murphy, Brad Falchuk ve Ian Brennan tarafından yaratıldı. Dizide Sue, şovun çekildiği Lima, Ohio'daki William McKinley Lisesi'nde amigo takımı koçu ve hem öğrencilere ve hem öğretim üyelerine acımasız bir zorbadır. Okulun glee kulübüyle koçu olduğu amigo takımının okulun sınırlı finansmanı için yarıştığından özellikle sık sık glee kulübü yöneticisi Will Schuester (Matthew Morrison) ile tartışmaktadır. Sue Sylvester, dizinin ana antagonistidir.

Sue'nun aslında yinelenen bir karakter olması amaçlanmıştı. Lynch, American Broadcasting Company için çekilen Damon Wayans pilot bölümünün suya düşmesiyle *Glee*'de ana role terfi etti.. Karakter, eleştirmenler tarafından övüldü. *Los Angeles Times* yazarı Mary McNamara, ""Lynch tek başına *Glee*'yi izlenesi yapıyor." derken *Entertainment Weekly*'den Ken Tucker, "Şimdiye kadar bir televizyon dizisindeki en iyi Broadway müzikali kötüsü" yorumunda bulundu. 16 Ocak 2011'de dizideki oyunculuğuyla Altın Küre Ödülleri'nde En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dalında ödül kazandı ve Sue Sylvester rolüyle Primetime Emmy Ödülleri'nde Komedi Dizilerinde En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu kategorisinde ödül kazandı.

Kaynakça
--------

1. ↑  Itzkoff, David (18 Mayıs 2009). "Jane Lynch Brings Her Inner Mean Girl to 'Glee'". *The New York Times*. The New York Times Company. 29 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2009.

| * g
* t
* d
*Glee* |
| --- |
| Kategori **·**  Ödüller ve adaylıklar |
| Bölümler | 1. sezon **·**  2. sezon **·**  3. sezon **·**  4. sezon |
| Karakterler | Artie Abrams **·**  Blaine Anderson **·**  Rachel Berry **·**  Mike Chang **·**  Tina Cohen-Chang **·**  Sam Evans **·**  Quinn Fabray **·**  Finn Hudson **·**  Burt Hummel **·**  Kurt Hummel **·**  Mercedes Jones **·**  Santana Lopez **·**  Brittany Pierce **·**  Emma Pillsbury **·**  Noah Puckerman **·**  Terri Schuester **·**  Will Schuester **·**  Sue Sylvester **·**  Lauren Zizes |
| Ekip | Ryan Murphy **·**  Brad Falchuk **·**  Ian Brennan |
| Diskografi | 1. sezon şarkıları **·**  2. sezon şarkıları |
| Bağlantılı maddeler | *Don't Stop Believin'* **·**  *The Glee Project* **·**  "Viewing Party" **·**  "See the USA in Your Chevrolet" **·**  "How Do You Solve a Problem Like Roberta?" **·**  "Elementary School Musical" |
**Sosyal yatırım vakfı**, belli bir coğrafi bölgede çok sayıda bağışçının bir araya gelerek yerel ihtiyaçların karşılanması amacıyla fon dağıttığı yeni bir vakıf modelidir. Bu modelin en önemli avantajı çok sayıda bağışçıyı tek bir vakıf altında toplayarak vakfın yürütülmesi için gereken idari ve mali idari sorumlulukların paylaşılması ve böylece bağış yapmanın kolaylaştırılmasıdır. Sosyal yatırım vakıfları proje yapmamakta başta sivil toplum kuruluşlarından olmak üzere gelen taleplere finansman sağlamaktadır. Bu özellikleriyle sivil toplumun gelişimine de katkıda bulunmaktadırlar.

Tüm dünyada 1400 kadar sosyal yatırım vakfı bulunmaktadır. Bunların yaklaşık yarısı ABD'de yerleşiktir. Kanada, Meksika ve Almanya sosyal yatırım vakıflarının çok sayıda bulunduğu diğer ülkelerdir.

Türkiye’nin ilk sosyal yatırım vakfı Türkiye Üçüncü Sektör Vakfı danışmanlığında Haziran 2008'de kurulan Bolu Bağışçılar Vakfı’dır.

Kaynakça
--------

1. ↑  TÜSEV web sitesi
2. ↑  Community Foundation Global Status Report

* TÜSEV web sitesi25 Temmuz 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Community Foundation Global Status Report

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Sosyal yatırım vakfı*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* TÜSEV web sitesi25 Temmuz 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Bolu Bağışçılar Vakfı web sitesi 11 Şubat 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Transatlantic Community Foundation Network web sitesi
**Mire Dejuan Chatman** (d. 24 Ekim 1978, Garland), oyun kurucu mevkiinde oynayan Amerikalı basketbolcu.

Kariyeri
--------

1.87 m boyundaki oyuncu Texas Pan American Üniversitesi mezundur. BK Ventspils ve Pau Orthez takımları ile Avrupa Ligleri EuroLeague ve ULEB Kupası'nda oynadı. 2002-03 ve 2003-04 sezonlarında Ventpils ile Letonya Ligi şampiyonluğu yaşadı ve All-Star maçında Smaç Yarışması şampiyonu oldu. Pas ve asist yeteneği iyi olan oyuncu, Euroleague 2004-05 sezonunu maç başına 6.2 asist ile lider kapadı. 2006 sezonunda Dinamo Moskva ile ULEB Cup şampiyonluğu yaşadı. Daha sonraki sezonlarda ise sırasıyla İtalya'nın Lottomatica Roma ve Rusya'nın Triumph Lyubertsy takımlarında forma giydi.

17 Temmuz 2008'de Türkiye Basketbol Ligi takımlarından Beşiktaş Cola Turka ile 2 yıllık sözleşme imzaladı. Forma giydiği dönemde Türkiye Basketbol Ligi'nin en iyi oyun kuruculardan birisiydi. Doping kullanması yüzünden kadro dışı bırakıldı ve 5 Ocak 2011 tarihinde Ergin Ataman tarafından geri takıma alındı. Mayıs 2011'de ile Pınar Karşıyaka takımı ile anlaştı. Pınar Karşıyaka'da bir sene kaldı.

2012 Ağustos'unda UNICS Kazan takımı ile bir yıllık sözleşme imzaladı.

Kaynakça
--------

1. ↑  УНИКС подписал Четмэна 14 Ağustos 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Rusça)

Dış bağlantılar
---------------

* Euroleague.net Profili4 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* TBLStat.net Oyuncu Profili 8 Kasım 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Anton Hanak** (22 Mart 1875, Brno - 7 Ocak 1934, Viyana), 20. yüzyıl başlarında Avusturya-Macaristan'daki en tanınmış heykeltıraşları arasında yer alan sanatçıdır.

22 Mart 1875 tarihinde Avusturya-Macaristan İmparatorluğu’ndaki Brno şehrinde dünyaya gelen Anton Hanak, 1889 ile 1893 yılları arasından Viyana’da ahşap heykeltıraşlık eğitimi aldı. Viyana Güzel Sanatlar Akademisi’nde Profesör Edmund Hellmer’in yanında eğitim almaya başladı. 1908 yılından itibaren Viyana Uygulamalı Sanat Okulu’nda öğretim görevlisi olarak çalışmaya başladı. Birçok şehirde heykeli bulunan Anton Hanak, aynı zamanda Ankara’daki Güvenpark'ta bulunan Güvenpark Anıtı’nı Clemens Holzmeister ile birlikte çalışırken 7 Ocak 1934 tarihinde Viyana’da kalp krizinden öldü.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Anton Hanak". Goethe Institut. 3 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Nisan 2011.

Dış bağlantılar
---------------

* Anton Hanak Müzesi

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb131830871 (data)
* GND: 118701312
* ISNI: 0000 0000 6678 7070
* LCCN: n84188565
* NKC: mzk200319864
* NLI: 987007271096005171
* NTA: 119990407
* RKD: 251515
* SELIBR: 210003
* SNAC: w6mp5v67
* SUDOC: 035343192
* ULAN: 500054670
* VIAF: 72188567
* WorldCat: lccn-n84188565

 |
**Mireler** ya da **Moiralar** -İngilizcede Fate'ler olarak bilinir-, Yunan mitolojisinde yazgının beyaz entariler içinde vücut bulmuş halleridir (Roma'daki eşdeğeri, örtmeceli "merhametliler" anlamında Parcae ya da **Fata'dır**; Cermenik **Nornlarla** da karşılaştırılabilir). Sayıları üçte sabitlenmiştir: Clotho (döndüren), Lachesis (bölüştüren) ve Atropos (kaçınılmaz olan).

Her ölümlünün metaforik *yaşam ipliğini* doğumdan ölüme onlar kontrol etmişlerdir. Bağımsızdılar, zorunluluğun en tepesinden yazgıyı yönetmiş ve sonsuz yasalar tarafından her canlıya yasanmış olan yazgının engelsiz gerçekleşmesini izlemişlerdir. Tanrılar ve insanlar onlara boyun eğmek zorundaydı. Zeus bu durumda iki farklı biçimde tasvir edilmiştir: onları yönetebilecek tek kişi olarak (Zeus Moiragetes) ya da yazgının Mirelere bağlı olan bir başka vücut bulmuş hali olarak. Homerik şiirlerde, *Moira* ya da *Aisa* yaşamın sınırı ve ömrün sonuyla ilişkili olarak ortaya çıkar, Zeus da yazgıya kılavuzluk eden olarak görülür. Hesiodos'un Theogonia'sında **Üç Mire** kişileştirilmiştir ve tanrıların ötesindedir. Daha sonraysa tanrısal düzen ve yasanın vücut bulmuş hali olan Zeus ve Themis'in kızları olmuşlardır. Platon'un *Devlet*'inde Üç Mire, Ananke'nin (zorunluluk) kızıdır.

Dış bağlantılar
---------------

* Mirelerin Yorumu, *Metheus, 2013*

Kaynakça
--------

1. ↑  Mirelerin Yorumu 25 Nisan 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. *Metheus, 2013*
2. ↑  "Theoi project: Moirae and the Throne of Zeus". Theoi.com. 18 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ocak 2013.
3. ↑  Hesiod, *Theogonia* 221–225. "Also Night (Nyx) bare the destinies (Moirai), and ruthless avenging Fates (Keres), who give men at their birth both evil and good to have, and they pursue the transgressions of men and gods... until they punish the sinner with a sore penalty." online *The Theogony of Hesiod. Transl. Hugh Evelyn White* (1914) 221–225 9 Ocak 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
4. ↑  *Plato, Republic 617c (trans. Shorey) (Greek philosopher C4th B.C.)*: Theoi Project - Ananke 23 Mayıs 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 118932098
* SUDOC: 236899864
* VIAF: 64806680
* WorldCat: viaf-64806680

 |
**Sugamo Hapishanesi** (Kyūjitai: 巢鴨拘置所, Shinjitai: 巣鴨拘置所, *Sugamo Kōchi-sho*), Japonya’nın başkenti Tokyo’da Ikebukuro semtinde bulunan hapishane.

Sugamo Hapishanesi, 1949

Tarihçe
-------

Sugamo Hapishanesi (1945 yılı)
1971'de yıkılan Sugamo Hapishanesi'nin arazisinde 1978'de inşa edilen Sunshine City
Sugamo Hapishanesi 1920’li yıllarda siyasi mahkûmlar için inşa edildi. Özellikle 1930 ve 40’lı yıllardaki Güvenlik Koruma Yasası (治安維持法; *Chianiji Hou*) kapsamında tutuklanan komünist, solcu ve diğer muhalifler bu cezaevinde tutulmuşlardır.

### II. Dünya Savaşı dönemi

Savaş döneminde ele geçirilen Müttefik ajanları ve önde gelen savaş esirleri burada tutuklu kalmıştır. Bunlardan en bilineni Sovyetler Birliği ajanı Richard Sorge ve ekibidir. Savaş sırasında Tokyo’nun ağır bombardıman altında yerle bir olmasına rağmen Sugamo bombardımandan etkilenmemiştir.

### Savaştan sonra

Japonya’nın kayıtsız şartsız teslim olmasından sonra adaya çıkan ABD işgal kuvvetleri hapishaneyi devralarak siyasi mahkûmları serbest bırakmışlardır. Sugamo Hapishanesi bu dönemde Uzak Doğu Uluslararası Askerî Ceza Mahkemesinde yargılanmayı bekleyen savaş suçlusu sanıklarını misafir etti. Suçlu bulunan 7 savaş dönemi Japon liderin idamı da burada gerçekleşti. Hapishanenin denetimi için toplamda 2500 ABD askeri personeli görev yapacak ve 1945-1952 yılları arasında 2000 Japon savaş suçlusu burada kaldı

### Japon denetimi

1952 yılında işgal yönetimi sona erince hapishane Japon hükümetinin denetimine geçti. Bu zamana kadar zaten bütün savaş suçluları afla salıverildi. Davanın ardından hapishanede adi suçlulara açıldı. 1971 yılında ise hapishane bakımsızlıktan dolayı kapatıldı.

### Yıkımı

Hapishane yıkılarak 1978 yılında yerine döneminin Japonya’daki en uzun binası olan Sunshine 60 binası yapıldı. Hapishaneden geriye kalan ise üzerinde "*Sonsuz Barış için Dua Et*" yazılı bir kaya parçasıdır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Savaş döneminde Komintern için Japonya’da faaliyet gösteren Richard Sorge, Hotsumi Ozaki gibi Sovyet ajanları 7 Kasım 1944 günü Sugamo Hapishanesinde idam edildi.
2. ↑  Bu dönemde hapishanede salıverilen en önemli kişilerden birisi de Japon Komünist Partisi lideri Kyuichi Tokuda’dır.

Konuyla ilgili eser
-------------------

* Ginn, John L. (1992). *Sugamo Prison, Tokyo: An Account of the Trial and Sentencing of Japanese War Criminals in 1948*, by a U.S. Participant. McFarland. ISBN 0-89950-739-5

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: n82163124
* NDL: 01161466
* VIAF: 137235177
* WorldCat: lccn-n82163124

 |