**Necdet Remzi Atak** (5 Şubat 1911, Edirne - 5 Ağustos 1972, Ankara), Türk kemancı, keman eğitimcisi.

Cumhuriyet döneminin önemli solist ve eğitimcilerindendir. 1931 yılından itibaren Musiki Muallim Mektebi ve Ankara Devlet Konservatuvarı'ndaki çalışmaları ile Türkiye'de keman eğitimini sürdürecek kemancılar yetiştirmiştir. Türkiye'nin ilk piyano virtüözlerinden Ferhunde Erkin'in kardeşidir.

Yaşamı
------

1911 yılında, babasının o sırada görevli olduğu Edirne'de doğdu. Babası kurmay subay Ali Remzi Bey (Yiğitgüden), annesi Nazmiye Hanım'dır. Anne tarafı Çerkes kökenli, baba tarafı Girit Türkleri'ndendir. Ali Remzi Bey, müzik ve sanatı seven biriydi; ud, keman ve kanun çalardı. Necdet Remzi ve ondan bir buçuk yaş büyük kız kardeşi Ferhunde (Erkin)'deki müzik yeteneğini erken yaşta fark etti ve görevli olarak gittiği her yerde çocuklarına müzik dersleri aldırdı.

İlk konserini kardeşi Ferhunde ile birlikte Bandırma'da verdi. I. Dünya Savaşı'ndan sonra işgal yıllarında İstanbul'da yaşayan Macar kemancı Karl Berger'den keman dersleri aldı. 20 Mart 1920'de Galatasaray Lisesi'nde verdiği konserin ardından repertuvarını genişleterek konserlere devam etti. 1924-1928 arasında Robert Kolej'de yatılı olarak okudu. 1923-1924'te Ferhunde Erkin ile birlikte Edremit, Ayvalık ve İzmir'de bir seri konser verdi. İki kardeş 1926'da TBMM başkanı Kazım Bey'in himayesinde ülkenin yeni başkenti Ankara'da düzenlenen bir konserde cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk'ün huzurunda çaldılar.

Ablası Ferhunde Remzi ile birlikte 1928'de Almanya'dan bir burs alarak eğitimlerini tamamlamak üzere Leipzig'e giden Necdet Remzi Bey, Alman sanatçı Hans Basserman'ın öğrencisi oldu. Konservatuvar orkestrasına birinci kemancı olarak girdi ve Gewandhaus Orkestrası'nda yedek kemancı oldu. İki yılda diploma alma hakkı kazanan Necdet Remzi ve Ferhunde Remzi, yedi ay kadar daha Almanya'da kaldıktan sonra yurda döndü.

Yurda döndükten sonra İsmet İnönü'nün müdür Zeki Üngör'e emri ile 1931 yılının Nisan ayında Musiki Muallim Mektebi'nde ablası Ferhunde piyano öğretmeni, kendisi ise keman öğretmeni olarak göreve başladı. İlhan Özsoy, Ruşen Güneş, Koral Çalgan, Gürer Aykal, Erdoğan Çaplı, Süheyl Petek, Nejat Başeğmezler, Hazar Alapınar yetiştirdiği öğrenciler arasındadır.
6 Mayıs 1970'te sanat hayatının 50. Yılı sebebiyle bir konser verdi.

Atak, 5 Ağustos 1972'de Ankara'da öldü.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Ölüm ilanı". Milliyet gazetesi, 8 Ağustos 1972. 24 Nisan 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Şubat 2020.
2. 1 2  "Necdet Remzi Atak / Leipzig Gewandhaus'a giriş sınavımı Bruno Walter yapmıştı". Muziksoylesileri.net sitesi, 10.01.2019. Erişim tarihi: 18 Şubat 2019.
3. ↑  Çağlar, Behçet Kemal. "Necdet Remzi Atak'ı Kaybettik" (PDF). 22 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 18 Şubat 2020.
4. ↑  Paşaoğlu, Sibel. "Toplumsal Cinsiyet Bağlamında Bir Kadının Portresi:Yeni Cumhuriyetin Rol-Modellerinden Piyanist ve Pedagog Ferhunde Erkin". Marmara Üniversitesi Kadın ve Toplumsal Cinsiyet Araştırmaları Dergisi, Cilt 2, Sayı 1, Yıl 2018. 18 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Şubat 2020.
5. ↑  Ali, Filiz. "Hocaların hocası Erkin'in ardından". Milliyet gazetesi, 14 Temmuz 2007. 18 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Şubat 2020.
6. ↑  "Ferhunde Erkin Onur Günü Konuşmaları". Ferhunde Erkin Onur Günü Konuşmaları, Kâmuran Gündemir, Koral Çalgan, Suna Kan'ın konuşması, 28 Mart 1991, Sanat Kurumu. 6 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Şubat 2020.
7. ↑  Birkan, Üner. "Necdet Remzi Atak anıldı" (PDF). 15 Nisan 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Şubat 2020.
8. ↑  Kurtaslan, Zafer. "Türk Keman Okulunun Oluşum Süreci ve Temsilcileri". Selçuk Üniversiesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Sayı 26, Yıl 2009. 6 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Şubat 2020.
9. ↑  "Necdet Remzi Atak 50. Sanat Yılında" (PDF). Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası Jübile Konserleri Kitapçığı, 6 Mayıs 1970. 22 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 18 Şubat 2020.