recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Aydın Karahasan** (1936, Kilimli, Zonguldak - 9 Haziran 2012, Hopa, Artvin), Türk yazar, çevirmen ve ressam.

Karahasan, Hopa göçmeni Lazlardan olan Ömer Karahasan'ın çocuğu olarak Kilimli'de doğdu. 1954 yılında Güzel Sanatlar Akademisi'nde öğrenim görürken Neşet Günal ve Halil Dikmen gibi isimlerden ders aldı. Mezun olduktan sonra Paris ve Dijon'da ressam olarak çalıştı. 1962 yılında Zonguldak'a dönen Karahasan, burada sanat tarihi, resim ve Fransızca öğretmeni olarak çalıştı. Aynı zamanda müdür yardımcısı olarak çalıştığı okuldan siyasi görüşleri gerekçe gösterilerek atıldıktan sonra 1965'te illüstratör ve çevirmen olarak çalışacağı Almanya'ya gitti. 1977 yılında Dortmund ve Bochum'da sanat tarihi ve resim dersleri vermeye başladı. Yazdığı denemeler *Die Zeitung* isimli dergide yayımlandı. Vincent van Gogh üzerine yazdığı *Deha ile Çılgınlık Arasındaki Bir Ressam* isimli bir deneme kitabı vardır. 9 Haziran 2012'de Hopa'nın Azlağa köyünde kalp rahatsızlığına bağlı olarak hayatını kaybetti.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Aydın Karahasan". biyografya.com. 6 Temmuz 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ocak 2024.
2. ↑  Hasan Azaklı (21 Haziran 2012). "Bir Laz Aydın'ın Ölümü". hopa.gen.tr. 30 Mart 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ocak 2024.
3. ↑  Kemal Yalçın. "Aydın Karahasan". kemalyalcin.com. 23 Eylül 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ocak 2024.
4. ↑  "Aydın Karahasan". lazuri.com. 8 Şubat 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ocak 2024.
**John Joseph Sullivan** (d. 20 Kasım 1959), 2020-2022 yılları arasında Amerika Birleşik Devletleri'nin Rusya Büyükelçisi olarak görev yapan ve daha önce 2017-2019 yılları arasında 19. Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakan Yardımcısı olarak görev yapan Amerikalı bir avukat ve hükümet yetkilisidir. Cumhuriyetçi Parti üyesi olan Sullivan, Başkan Donald Trump'ın Dışişleri Bakanı Rex Tillerson'ı 13 Mart 2018'de görevden almasının ardından, Tillerson'ın resmi halefi Mike Pompeo yemin edene kadar, 1 Nisan 2018'den 26 Nisan 2018'e kadar Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakan Vekili olarak görev yaptı. Ancak Sullivan, 13 Mart'tan itibaren Dışişleri Bakanının tüm sorumluluklarını devraldı.

11 Ekim 2019 tarihinde Başkan Trump, Sullivan'ı ABD'nin Rusya Büyükelçisi olarak aday gösterdi. 12 Aralık 2019 tarihinde ABD Senatosu 70-22 oyla Sullivan'ın adaylığını onayladı. Sullivan, Joe Biden'ın başkanlık geçişi sırasında Rusya Büyükelçisi olarak kaldı. 4 Eylül 2022'de Sullivan, Moskova'dan ayrıldı ve emekli olacağını açıkladı. ABD'nin Rusya'daki misyon şefi yardımcısı Elizabeth Rood, kalıcı bir halef seçilinceye kadar Moskova'daki en üst düzey ABD diplomatı olarak Sullivan'ın yerini aldı. Beyaz Saray, 20 Eylül'de ABD'nin eski Ermenistan Büyükelçisi Lynne Tracy'nin göreve aday gösterildiğini açıkladı.
**Lenur Yagya Arifov** (10 Aralık 1938 - 11 Mart 2018) - Sovyet ve Ukraynalı bilim insanı, devlet adamı, Kırım Özerk Cumhuriyeti Bakanlar Kurulu Başkan Yardımcısı (1997-1998), Fizik ve Matematik Bilimleri Doktoru, Teorik Fizik Bölümü Profesörüdür.

Biyografi
---------

10 Aralık 1938'de Yalta'da doğdu. 1944'te Kırım'ın tüm Tatar nüfusu ile birlikte Özbekistan'a sürgün edilmiştir. Burada, ailesiyle birlikte Semerkant'ta yaşamıştır.

Semerkand Üniversitesi Fizik Bölümü'nden mezun olmuştur (1961). Sonrasında Özbekistan Bilimler Akademisi Nükleer Fizik Enstitüsü'nde (Taşkent) (1964) yüksek lisans eğitimini tamamlamıştır.

Çalıştığı görevler: 1964-1968 - ilk yıllar; 1968-1986 - Kıdemli Araştırma Görevlisi; 1986-1987 - Öncü Araştırma Görevlisi; 1987-1988 - Alan Teorisi Bölüm Başkanı; 1988-1992 - Alan Teorisi Laboratuvarı Başkanı. Fiziksel ve Matematik Bilimleri Doktoru (1982) ve Profesörlük.

1992'de Kırım'a dönmüştür.

Ocak 1993'ten itibaren Fizik Teorisi Bölümü Başkanlığını yapmıştır. 2005'ten itibaren Simferopol Eyalet Üniversitesi'nde aynı bölümün profesör kadrosunda çalışmıştır.

1994-1998 arasında Mesleki Alanlar Kırım Yüksek Kurulu Yardımcısı görevini üstlendi. Mart 1995'ten sonra Kırım Yüksek Sovyeti Daimi Komisyonları Başkanı oldu. Bu görevdeyken ilk olarak Parlamento etiği ve Yüksek Konsey çalışmalarının organizasyonu hakkında, sonrasında da Temmuz 1995'ten Ekim 1997'ye kadar ulusal politika ve sınır dışı edilen vatandaşların sorunları hakkında çalıştı. Haziran 1997 - Mayıs 1998 arasında ise Kırım Bakanlar Kurulu Başkan Yardımcısı görevinde bulundu.

1999-2005 yılları arasında "Millet" adlı sosyal ve politik hareketin başkanlığını üstlenmiştir.

ARC'nin Onurlu Eğitim Çalışanı unvanını 2005 yılında almıştır.

11 Mart 2018'de Simferopol'da öldü.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Taurida Ulusal VIVernadsky Üniversitesi". 1 Ocak 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Haziran 2021.
2. ↑  "В Симферополе скончался видный ученый Ленур Арифов". 1 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2021.

Dış bağlantılar
---------------

* 1 Temmuz 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* 17 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Bilim insanı ve halk figürü Lenur Arifov 70. yılını kutluyor 21 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* CiNii: DA14038599
* ISNI: 0000 0000 8248 0271
* LCCN: n80164029
* VIAF: 311411843
* WorldCat (LCCN): n80-164029

 |
**Doutzen Kroes** (d. 23 Ocak 1985, Eastermar, Frizye, Hollanda), Hollandalı manken.

Kroes, lise öğreniminin ardından, fotoğraflarını Hollanda'nın başkenti Amsterdam'daki bir model ajansına gönderdi. Profesyonel modelliğe bu adımın sonrasında başlayan Doutzen Kroes, *Time*, *Vogue* ve *Harper's Bazaar* gibi dergilerde çalışmaları yayımlandı.

Hollandalı süper model Doutzen Kroes, Victoria's Secret'ın kataloglarında ve 2005 ile 2006 yıllarındaki moda şovlarında yer aldı. L'Oréal, Gucci, Calvin Klein, Tommy Hilfiger, Escada, Dolce & Gabbana, Valentino ve Versace gibi tanınmış markalarla çalışan ünlü model, 2005'te Vogue.com okurları tarafından "Yılın Modeli" seçildi.

Mayıs 2007'de Hilary Rhoda, Caroline Trentini, Raquel Zimmermann, Saşa Pivovarova, Agyness Deyn, Coco Rocha, Jessica Stam, Chanel Iman ve Lily Donaldson ile birlikte, Amerikan Vogue'nin belirlediği yeni süper modeller içinde yer aldı. Bu süper modellerin bazılarıyla birlikte 2008 yılı Pirelli Takvimi'nde yer aldı.

*Forbes* tarafından Temmuz 2007'de yapılan "Dünyanın En Çok Kazanan 15 Süper Modeli" listesine, 12 ayda elde ettiği 1,5 milyon dolar toplam gelirle 14. sıradan girdi. Nisan 2008'de yapılan aynı listede ise, büyük bir çıkış göstererek 6 milyon dolar toplam gelirle 5. sırada yer aldı.

Hollanda'nın kuzeyindeki Frizye'de doğmuş olan Doutzen Kroes, ana dili olan Batı Frizce için yürütülen kampanyalara da katıldı.

Victoria Secret'ta çalışan süper model mesleğinde çok başarılı olmakla birlikte 2 çocuk sahibi bir annedir. Kendisi reklamlarda ve katolog çekimlerinde boy göstermektedir.

Omrop Fryslân, 2006'da Doutzen Kroes hakkında bir belgesel çekti. Piter Claus, Milano moda haftası boyunca Kroes'i takip etti. Çekilen bu belgesel, çeşitli ödüllere layık görüldü.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Doutzen Kroes". *DNA Models*. 27 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  Blakeley, Kiri (16 Temmuz 2007). "Dünyanın En Çok Kazanan Süper Modelleri" (İngilizce). Forbes. 23 Ocak 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2008.
3. ↑  Blakeley, Kiri (30 Nisan 2008). "Dünyanın En Çok Kazanan Süper Modelleri" (İngilizce). Forbes. 23 Ekim 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Mayıs 2008.
4. ↑  "Doutzen docht mei, do ek?" (Felemenkçe). www.praatmarfrysk.nl. 7 Eylül 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2008.

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Doutzen Kroes*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* IMDb'de  Doutzen Kroes
* Fashion Model Directory'de Doutzen Kroes 30 Ağustos 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* YES Model Management'da Doutzen Kroes
* AskMen.com'da Doutzen Kroes
* 9sn'de Doutzen Kroes

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb17763364c (data)
* GND: 1038076595
* ISNI: 0000 0004 1719 4024
* VIAF: 305118859
* WorldCat: viaf-305118859

 |
**Françoise Cachin** (8 Mayıs 1936 - 5 Şubat 2011), Fransız sanat tarihçi ve küratör.

Hayatı
------

Doktor Charles Cachin ve Ginette Cachin'in çocukları olan Françoise Cachin Signac'ta dünyaya geldi. Büyükbabaları ünlü komünist politikacı Marcel Cachin ve ressam Paul Signac'tır.

Paris Üniversitesi'ne bağlı Sanat ve Arkeoloji Enstitüsü'de André Chastel ile çalıştı. Cachin, 1967'den itibaren Fransız ulusal müzelerinin küratörlüğünü yapmıştır. 1969'dan 1978'e kadar ilk olarak Palais de Tokyo'da yer alan şimdilerde ise Pompidou Merkezi'ne taşınmış olan Ulusal Modern Sanat Müzesi'nin başındaydı. 1978'de kurulması planlanan Orsay Müzesi'nin kurucu ekibine girdi. Müzenin açılış tarihi olan 1986'dan 1994'e kadar müzenin başındaydı. Edouard Manet, Paul Gauguin, Paul Cézanne ve Georges Seurat gibi ressamlar için hazırlanan sergilerde görev aldı. 1994 yılında Fransız Kültür Bakanı Jacques Toubon tarafından Fransız müzelerinin başına getirildi. Bu görevi sebebiyle aralarında Louvre Müzesi, Orsay Müzesi ve Versailles Sarayı'nın da bulunduğu 34 ulusal sanat galerisini yönetti.

Cachin, 2001 yılında emekli oldu. 2006 yılında, Jean Clear ve Roland Recht ile birlikte Louvre Abu Dabi Müzesi'nin Las Vegas çölleri gibi sunulmasına karşı olduğunu açıkladı.

Çalışmaları
-----------

* *Au-delà de l'impressionnisme*, Hermann, 1966
* *Gauguin*, Gallimard, 1989
* *L'art du XXe siècle*, Citadelles & Mazenod, 1990
* *Manet*, Chene, 1990
* *Seurat*, Gallimard, 1991
* *Manet, j'ai fait ce que j'ai vu*, Gallimard, 1994
* *La bonne et la mauvaise peinture*, André Fermigier ile birlikte, Gallimard, 1997
* *D'Eugène Delacroix au néo-impressionnisme*, Hermann, 1998
* *Des musées d'histoire pour qui pour quoi?*, Agnès Viénot, 1998
* *Signac*, Gallimard, 2000
* *Gauguin*, nouvelle édition, Flammarion, 2003

Dış bağlantılar
---------------

* Françoise Cachin, Fransa müzeleri yönetici, *L'Humanité* du 21 Temmuz 1994 11 Haziran 2005 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90358142
* BNF: cb11894742c (data)
* CiNii: DA03134433
* GND: 124915787
* ISNI: 0000 0001 2130 2305
* LCCN: n50032552
* LNB: 000031028
* NDL: 00464109
* NKC: xx0015356
* NLA: 35024521
* NLG: 259646
* NLI: 987007270814805171
* NTA: 069414629
* RERO: 02-A003067878
* RKD: 247864
* SUDOC: 026761424
* Trove: 798361
* VIAF: 44296277
* WorldCat: lccn-n50032552

 |
**Ahmet Pir Edirnevi Türbesi**, İstanbul Eyüp ilçesi Eyüp Sultan Camii yakınında feshane caddesi üzerinde olup her iki tarafı mezarlıktır. Yanında ve sağ tarafında Mehmed Vusuli Efendi ve Hubbi Hatun Türbeleri, sol tarafta Zal Mahmud Paşa Medresesi ve camii bulunmaktadır.

Mimarisi
--------

Türbe mimarisi kare planlı olup duvarları üç sıra tuğla bir sıra kesme taş ve hatıllı tuğladan inşa edilmiştir. 1957 yılında restore edilen türbenin çatı yapısı ahşaptan, cephesi taş ve tuğladan inşa edildiği gözükmektedir. Türbe tek kabir şeklinde imar edildiği ve alt üst pencereleri haricinde hacet penceresi bulunmaktadır. Mermer söveli kemer kapı üzerinde ayet yazılı olan türbe de sonraki yıllarda konulmuş tamir kitabesi bulunmaktadır. Kitabedeki yazıt:*(Tecvit müellefi karabaş ahmet efendi kabridir.)*

Hayatı
------

Edirneli Pir Ahmet Efendi Sultan II. Selim han ve Sultan III. Murat han döneminde yasamış memleketi Edirne’de ilmi faaliyet gösterdiği ve Bayramiliğin – Melami yolunda pir Alaeddin Ali Aksarayi ‘nin halifesi olduğu bilinmektedir. Pir Ahmet Edirne 1900 lü yıllarda edebiyat tarihçisi ve tercüman olan Abdulbaki Gölpınarlı’nın kendisine *vahdetin uçsuz bucaksız tellakilerini açığa vurmadan ziyade , takva ve azimet yolunu öğütlemiştir.*  Müridlerinin şeriata uymaları konusunda titizlik göstermiştir.

Edirneli Pir Ahmet Efendi Edirne’de ne kadar kaldığı hakkında tarihi kayıtlarda adı geçmemektedir. Fakat 1592 tarihinde İstanbul’da vefat ettiği bildirilmektedir.

Edirneli Pir Ahmet Efendi'nin bir ilahisi vardır. Tamam olmayan bu eser, tekkeler kapanıncaya kadar, bütün tekkelerde özel bestesiyle söylenmiştir.

Hakka giden yol bu yoldur

Cümlenin maksudu oldur

Tevhid eden gör ne kuldur

Böyle bir Allahımız var

Bilir cümlenin halini

Aşıklar verir cemâlini

Zeval ermez kemâlime

Böyle bir Allahımız var

Bir aşık ile dols olalım

Gitdi aklım ben mest olalım

Bu yolda gayet pest oldum

Böyle bir Allahımız var.

Ahmed Üryan gir Meydâne

Afveder bakmaz iyyâne

Terket canı yana, yane

Böyle bir Allahımız var.

Dış bağlantılar
---------------

* Eyüp Sultan Belediyesi 6 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Murcaheti Savaşı**, İmereti Krallığı ve Samtshe Atabeyliği orduları arasında 12 Ağustos 1535'te Ahılkelek'in yakınlarındaki Murcaheti kentinde gerçekleşmiş bir savaştır.

Arka planı
----------

III. Kvarkvare'nin döneminde Samtshe'deki Safevî etkisi gün geçtikçe artıyordu. Bu yüzden Osmanlılar ülkeye ve özellikle güneybatı bölgesine büyük zararlar verdi. Mesheti beyleri, Kvarkvare'nin yönetiminde Samtshe'nin kaybedileceğini fark etmişti. Bu yüzden Cakeli Hanedanını sona erdirmek ve Samtshe'yi baskın Müslüman imparatorluklardan (Osmanlılar ve Safevîler) korumak için Gürcü kralı İmeretili III. Bagrat ve Kartlili I. Luarsab (c. 1510–1565) ile ittifak kurdular.

Savaş
-----

1535'te Kral III. Bagrat, prens Rostom Gurieli ve Megrelyalı müttefiklerinin yardımıyla Mesheti'yi işgal etti. Bagrat, Ahılkelek yakınlarındaki savaşta III. Kvarkvare'nin ordusunu yendi ve Kvarkvare'yi esir aldı. Samsthe Atabegi, Gurieli'nin sakisi Isak Artumeladze tarafından yakalandı ve Bagrat'a teslim edildi. Gürcüler, Samtshe Atabeyliği'ni topraklarına kattı. Kvarkvare hapishanede öldü. Rostom, Samtshe'nin bir kısmını topraklarına kattı: uzun süredir Gurieli hanedanının ele geçirmeye çalıştığı Acara ve Lazistan Sancağı.

Sonrası
-------

Birkaç yıl sonra, Kvarkvare'nin hayatta kalan en küçük oğlu II. Kaihosro, Osmanlılardan İmereti ve Kartli kuvvetlerini Samtshe'den göndermesini istedi. Osmanlılar büyük bir istila ile intikamlarını aldı: Bagrat ve Rostom, 1543'te Karagak'ta galip geldi, ancak 1545'te Rostom'un oğlu Kaihosro'nun öldürüldüğü Sohoista Savaşında kesin bir şekilde mağlup oldular.

Samtshe, Osmanlı İmparatorluğu'nun vasali oldu. III. Kvarkvare'nin soyundan gelenler, 1628'e kadar Samtskhe-Saatabago'yu, ve 1820 yılına kadar Çıldır Eyaletine yönetti. Böylece, Gürcü bölgeleri Samtshe, Acara ve Lazeti, sonraki üç yüzyıl boyunca Osmanlı hakimiyeti altında kaldı.

Kaynakça
--------

1. ↑  Gürcistan Sovyet Ansiklopedisi, volume 10, s. 638, Tiflis, 1986
2. ↑  Bagrationi, Vakhushti (1976). Nakashidze, N.T. (Ed.). История Царства Грузинского [*History of the Kingdom of Georgia*] (PDF) (Rusça). Tiflis: Metsniereba. ss. 133-135. 22 Şubat 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 28 Aralık 2019.
3. ↑  Rayfield, Donald (2012). *Edge of Empires: A History of Georgia*. Londra: Reaktion Books. ss. 168-170. ISBN 1780230303.
4. ↑  Gürcistan Sovyet Ansiklopedisi, volume 10, page 658, Tbilisi, 1986

41°21′K 43°28′D﻿ / ﻿41.350°K 43.467°D﻿ / 41.350; 43.467
Geleneksel kıyafetlerini giymiş Hevsuriler (c. 1900)
**Hevsuriler** (Gürcüce: ხევსურები), Gürcülerin, ağırlıklı olarak Hevsureti'de yaşayan etnografik bir koludur. Hevsuriler, Kafkas Dağları'nın her iki tarafında, Aragvi ve Argun nehri havzalarında yaşarlar. Ayrıca Hevi, Ertso-Tianeti, Kaheti (Şiraki) ve Kvemo Kartli'de (Gardabani) Hevsurilerin yaşadığı bazı köyler vardır. Gürcücenin Hevsuri lehçesini konuşan Hevsuriler, geleneksel giyim, silah ve çok sesli müzik kültürlerini sürdürmektedir.

Hevsurilerden ilk kez 10. yüzyılda yazılmış el yazmalarında bahsedilmiştir. Hevsuriler, 1745'te Vahuşti'nin *Description of the Kingdom of Georgia* adlı eserinde tanımlanmıştır.

Antropolojik olarak Hevsurilerin Doğu Gürcistanlıların yüz tipine benzeyen ince yüzleri vardır. Dağlık bölgelerdeki zorlu yaşam koşulları nedeniyle, Hevsurilerin çoğu zayıftır. Genellikle renkli gözlü olan Hevsurilerin saçları sarı ile kahverengi arasında değişim göstermektedir.[*kaynak belirtilmeli*]

Kaynakça
--------

1. ↑  Большая советская энциклопедия. Гл. ред. Б. А. Введенский, 2-е изд. Т. 46. Фусе — Цуруга. 1957. 672 стр. илл. и карты; 48 л. илл. и карт.

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Hevsuriler*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* NKC: ph966152

 |
**Türkiye**, 1944'te kurulan **Uluslararası Para Fonu**na (IMF) 1947 yılında üye olmuştur.

Türkiye, ilk kez 1958’de dış borç alabilmek amacıyla IMF tarafından hazırlanan bir programı yürürlüğe koymak zorunda kalmıştır. Bu vesile ile IMF ile Türkiye arasındaki ilk stand-by anlaşması da 1 Ocak 1961 yılında yapılmıştır.

1961'den 1970'e kadar IMF ile her yıl yeni bir stand-by hayata geçirilmiş, bu stand-by anlaşmaları çoğunlukla 1 yıl dolmadan da sona ermişlerdir. Daha sonra, 18 Haziran 1980'de IMF ile ilk kez daha uzun süren bir stand-by düzenlemesi yapılmış ve bu anlaşma, 17 Haziran 1983'e kadar sürmüştür. 18. stand-by anlaşmasını 4 Şubat 2002'de imzalayan Türkiye, bu anlaşma sona ermeden hemen önce, Ocak 2005'te yeni bir stand-by anlaşması yapmıştır. Son kalan borç, Mayıs 2013'te yapılan son taksit ödenmesinin sonrasında tamamen kapatılmıştır. Türkiye 1961'den 2013'e kadarki süreçte, IMF'den toplam 50 milyar doların üzerinde kaynak kullanmıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "10 soruda IMF ile stand-by". *T24*. 21 Kasım 2008. 17 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mart 2023.
2. ↑  "About the IMF". *IMF* (İngilizce). 26 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mart 2023.
3. ↑  "Kapıyı en çok çalan üçlüdeyiz". *www.haberturk.com*. 18 Haziran 2015. 17 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mart 2023.
4. ↑  "Türkiye'nin IMF tarihi". *NTV*. 30 Eylül 2009. 17 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mart 2023.
5. ↑  "Türkiye IMF'ye son taksidi 14 Mayıs'ta ödeyecek". *BloombergHT*. 10 Mayıs 2013. 17 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mart 2023.
**Üç Yüz Aragvili** (Gürcüce: სამასი არაგველი, samasi aragveli) Gürcü tarih yazımında 1795'te Krtzanisi Muharebesi'ndeki son direnişte işgalci Kaçar ordusuna karşı Tiflis'i savunan Aragvi dağlılarıdır. Gürcü Ortodoks Kilisesi 2008'de Üç Yüz Aragvili'leri ve bu savaşta hayatını kaybedenleri şehit kabul etti.

Tarih
-----

300 Aragvili 11 Eylül 1795'te Gürcü başkenti Tiflis yakınlarında Prens Vahtang'ın emri altında savaşan Aragvi nehri'nin yüksek kesimlerinden gelen dağlıların oluşturduğu birlikti. Şiddetli bir muharebe Krtzanisi'de başladı ve Tiflis sokaklarında devam etti sonunda Ağa Muhammed Han tarafından yönetilen Kaçar ordusuna karşı Tiflis'i savunan az sayıda birliğin komutanı Gürcü kralı II. Erekle'nin mağlubiyeti ve başkentin yağmalanması ile sonuçlandı. Gürcü kaynaklarına göre Aragvililer ölümüne savaşmaya yemin ettiler ve bu sözlerinde durdular. Birçoğu Tiflis'teki son direnişte canını feda etti ve II. Erekle'ye geri çekilme fırsatı verdiler.

Hatıraları
----------

Tiflis'te bulunan 300 Aragvili anıtı
300 Aragviliden kendisi de 1795 olaylarının bir parçası olan Prens Teymuraz'ın yazılarında ilk defa övgüyle bahsedilmiştir. 19. yüzyıl Gürcü Edebiyatı'nın önemli isimlerinden Grigol Orbeliani, İlia Çavçavadze, İakob Gogebaşvili, Vaja Pşavela, Galaktion Tabidze ve Lado Asatiani onların hatıralarına saygılarını sundular ve ulusal kahramanlar olarak tanınmalarına yardım ettiler.

1795'te ölenlerin mezar kalıntılarının gün yüzüne çıkarıldığı yere 1959'da A. Bakradze'nin tasarladığı 300 Aragvili anıtı dikildi. Yakınlardaki bir park ve Kura nehri üzerindeki bir köprüye 300 Aragvili adı verilmiştir  ve ayrıca 1956'da açılan Tiflis metro istasyonuna onların onuruna adları verilmiştir. 27 Haziran 2008'de Katolikos-Patriği II. İlia tarafından temsil edilen Gürcü Ortodoks Kilisesi'nin Kutsal Sinodu "300 Aragvili'yi, ruhban ve ruhban sınıfından olmayıp Krtzanisi Muharebesi'nde hayatını kaybedenleri" "kutsal şehitler" olarak ilan etti ve 11 Eylül anma günü olarak kabul edildi.

Kaynakça
--------

1. ↑  Rayfield, Donald (2012). *Edge of Empires: A History of Georgia*. Londra: Reaktion Books. s. 256. ISBN 1780230303.
2. ↑  Silogava, Valeri; Shengelia, Kakha (2007). *History of Georgia: From the Ancient Times Through the "Rose Revolution"*. Tiflis: Caucasus University Publishing House. s. 167. ISBN 9994086162.
3. ↑  Zhorzholiani, Tamaz (31 Ağustos 2009). "შერცხვენილი იყოს ის, ვინც ჩვენგან ცოცხალი შინ დაბრუნდეს!." [Disgrace to those of us who will return home alive!..]. *Arsenali / Kviris Palitra* (Gürcüce). 3 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Nisan 2013.
4. ↑  Andronikashvili, Lali (25 Kasım 2011). "Monument of 300 Aragveli". Tbilisi City Hall. 29 Haziran 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Nisan 2013.
5. ↑  "Subway station "300 Aragvelians"". *Tbilisi Explorer*. Tbilisi City Hall. 7 Kasım 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Nisan 2013.
6. ↑  "Holy Synod Session at Patriarchate of Georgia on 27 June 2008". Patriarchate of Georgia. 1 Temmuz 2008. Erişim tarihi: 6 Nisan 2013.
**Edadil Kadın** (Osmanlı Türkçesi: ادادل قادین‎; "Kalbin zarafeti" anlamına gelir), Sultan Abdülaziz'in üçüncü eşidir.

Edadil Kadın, Abdülaziz'e üvey kız kardeşi Adile Sultan tarafından tahta çıktıktan sonra hediye edildi.

Abdülaziz'in tahta çıkmasından sonra 1861'de Dolmabahçe Sarayı'nda evlendiler ve kendisine "Üçüncü Kadın" unvanı verildi.  Evlendikten bir yıl sonra, 14 Kasım 1862'de ilk çocuğu olan Şehzade Mahmud Celaleddin'i dünyaya getirdi.

Dört yıl sonra, 1 Aralık 1866'da  ikinci çocuğu, kızı Emine Sultan'ı  dünyaya getirdi.

Edadil, Abdülaziz'in vefatından bir yıl önce, 12 Aralık 1875'te Dolmabahçe Sarayı'nda öldü ve Divan Yolu Caddesi'ndeki Sultan II. Mahmud'un türbesine defnedildi.

Kaynakça
--------

1. ↑  *A Gyre Thro' the Orient*. Republican Book and Job Printing Office. 1869. s. 62.
2. ↑  *Anitlari ve tarihî eserleriyle Istanbul*. Yeni C̣iǧir Kitabev. 1963. s. 57.
3. ↑  *Journal of anthropology*. JSTOR. 1870. s. 119.
4. ↑  *Slavery in Turkey. The Sultan's Harem. A paper read before the Anthropological Society of London*. 1870. s. 22.
5. ↑  *The Anthropological Review: A Quarterly Journal of Anthropological Science and Literature*. Anthropological Society of London. 1870. s. 119.
6. 1 2 3  Uluçay 2011.
7. ↑  *Topkapı Sarayı Müzesi mühürler seksiyonu rehberi*. Şehir Matbaasi. 1959. s. 21.
8. ↑  Uçan 2019.
9. ↑  *19. yüzyılda şehzade olmak: Modernleşme sürecinde şehzadeler*. 2015. s. 105.
10. ↑  Sakaoğlu 2008.
**Rifat (Rıfat) Diker** (d.1944-Kırıkkale), Türk iş insanı, yüksek mühendis ve siyasetçi. TBMM 18.Dönem Ankara Milletvekili (Anavatan Partisi).

İlk ve orta eğitimini Kırıkkale'de, lise eğitimini Kabataş Erkek Lisesi'nde (1962) yatılı olarak tamamlamıştır. Üniversite öğrenimini İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ) İnşaat Fakültesi'nde tamamlayarak, İnşaat Yüksek Mühendisi unvanını almıştır.

Üniversite yıllarından itibaren inşaat sektöründe faaliyet gösteren babasının yanında iş hayatına genç yaşta atılmıştır. 1975 yılında kendi firması olan Ruto Taahhüt ve İnşaat Ltd.Şti.'yi kurmuştur. Yıllar içerisinde işlerinin büyümesi ile Türkiye'nin farklı şehirlerinde temsil hüviyeti yüksek olan işleri başarı ile tamamlamıştır. Bu işlerden en önemlileri, Cumhurbaşkanlığı Köşkü yeni Çankaya Yerleşkesi, Devlet Mezarlığı ve en kıymetli işi olarak gördüğü Anıtkabir Restorasyonu ve Anıtkabir bünyesindeki Kurtuluş Savaşı Müzesi'dir. Öte yandan Habur Sınır Kapısı, Sivas 4 Eylül Barajı başta olmak üzere beş adet baraj ve gölet, Manisa-İzmir ve Küre-Kastamonu Otoyolu, Milli Savunma Bakanlığı bünyesinde Ege Ordusu Foça Eğitim Kampı, Sinop ve İncilik'te NATO'ya ait teknik bina işleri ile İtalya'da Aviano şehrinde NATO Hava Üssü ve teknik binaları gibi önemli projelere imza atmıştır.

Taahhüt sektöründe başarılı işleri yürütürken sosyal sorumluluk çerçevesinde farklı spor kulüplerinde (VakıfBank SK- Rutospor) ve eğitim vakıflarında yöneticilik yapmıştır.

12 Eylül sonrası Anavatan Partisi'nin kuruluşunda, Turgut Özal ile olan yakınlığı münasebetiyle partinin kurucu heyetinde yer almıştır. Partinin kuruluşu aşamasında Çankaya, Güvenlik Cd. Esenlik Sk. No:11'de bulunan kendisine ait iki daireyi partiye tahsis ederek partinin kuruluşuna katkı sağlamıştır. Partinin kuruluşunu takiben yapılan ilk seçimlerde iktidar olan Anavatan Partisi'nin Şubat 1985'teki İl Kongresinde, Sn.Turgut Özal'ın daveti üzerine, tek aday olarak girdiği seçimlerde partinin Ankara İl Başkanlığı'na seçilmiştir. 1987 yılı Milletvekili Seçimlerinde (TBMM 18. dönem milletvekilleri listesi) Ankara (Çankaya) Milletvekili olarak seçilerek parlamentodaki yerini almıştır. 1989 ve 1990 yıllarında Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi (AKPM) Üyeliği [\*] yapmıştır. Milletvekilliği görevini (14 Aralık 1987 - 1 Eylül 1991) tamamladıktan sonra kendi isteği ile siyasetten ayrılarak işlerinin başına dönmüştür ve halen devam etmektedir.

[\*] 28 Haziran 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

 28 Haziran 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**İbrahim Münir Mostar** (1915, Beşiktaş - 4 Kasım 1963, Paris) Türk bürokrat ve maliyeci.

Hayatı
------

1915'te Beşiktaş'da doğdu. Babası Mehmet Lütfi, annesi Meliha. 1937'de Mekteb-i Mülkiyeyi bitirdi. 1939'da meslek hayatına Nakit İşleri Genel Müdürlüğü stajyeri olarak başladı. 1940-1950 yılları arası Maliye Müfettiş Muavini ve Maliye Müfettişi olarak çalıştı. 1953-1956 yılları arası Washington, DC Büyükelçiliğinde Maliye Müşavirliği yaptı. 1957'de Maliye Başmüfettişi; 1958'de Hazine Genel Müdürü, 1959'da Maliye Tetkik Kurulu Başkanı olarak göreviler aldı. 1960 yılında T.C Ziraat Bankası Genel Müdürü olarak atandı. 1960 Kasım ayında T.C Merkez Bankası Genel Müdürü olarak atandı ve bu görevi 1962 Ağustosa dek sürdü. 1962-1963 arası Hazine Genel Müdürlüğü ve Milletlerarası İktisadi İşbirliği Teşkilatı nezdinde Paris Türk Heyeti Baş Delegeliğinde bulundu.

4 Kasım 1963 günü ani bir rahatsızlık sonucu Paris'te iken hayatını kaybetmiştir. Naaşı 11 Kasım 1963 tarihinde Edirnekapı Şehitliğine defnedilmiştir.

Evli ve iki çocuk sahibi idi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Maliye Tetkik Kurulu Başkanları". *T.C Maliye Bakanlığı*. 30 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Aralık 2021.
2. ↑  Milliyet, "Ölüm İlanı", (10 Kasım 1963), 2.
**Roça Forte Kalesi** (galiç. Castelo da Rocha Forte), Galiçya, İspanya'nın merkezi Santiago yakınlarında bulunan yıkık bir kaledir.

Tarihi
------

Kale hakkında ilk bilgi 1253 yılına aittir ama kalenin bu tarihten önce yapıldığı düşünülmektedir. Belgeler bu kaledeki yerleşmenin daha eski olduğunu gösterir. Savunma amacına ek olarak Başpiskoposluk merkezi olarak da kullanılmıştır. 1280'de Kastilya Kralı X. Alfonso'nun eline geçmiştir.

Kale ilk defa 1318'de başlayan olaylar neticesinde kuşatıldı. Papa bu tarihte Berenquel de Landoira'yi Santiago'nun yeni başpiskoposu olarak tayin etmişti. Bölge sakinleri bu atamadan hoşnut olmadılar ve bir isyan başlattılar. Başpiskopos, müzakere bahanesiyle kaleye çağırdığı isyanın tüm liderlerini infaz ettirdi. Bu dönemde yaşanan isyanlarda kale hasar gördü ve daha sonra yeniden inşa edildi. Berenquel'in ölümünden sonra yerine Martino Fernandez geçti.

1455'te kalenin son komutanı Alvaro Sançez Davila oldu. Onun döneminde Kastilya Tacı uğruna çıkan iç savaş, Galiçya'daki durumu daha da istikrarsız hale getirdi. Bunun etkisiyle başlayan İrmandinya Savaşları'nda kale ağır hasar görerek terk edildi. 1472"de kalenin duvarları inşaat malzemesi olarak sökülmeye başlandı. Kalenin komutanı Alvaro Sançez Davila da 1489'da öldü.

Galeri
------

* 
* 
* 
* 
*

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 11 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Haziran 2015.

Dış bağlantılar
---------------

* Resmî site
**Ceneviz Sarayı**, eski isimleri ile **Palazzo del Communale** ve **Podesta Sarayı** diğer adıyla "Bereket Han", İstanbul'un Beyoğlu ilçesine bağlı Galata semtinde bulunan tarihî bir yapı.

Tarihçe
-------

Saray, Bankalar Caddesi ile Kart Çınar sokağının kesiştiği noktada bulunur. Ceneviz Sarayı veya Palazzo del Communale olarak bilinir. 1261 tarihinde Latinler İstanbul'u terk ettiğinde, Bizans yönetimi Galata'da faaliyet halinde olan İtalyan kolonilerini de bu alandan tasfiye eder. Bu bölgenin yönetimi Latin İstilası sırasında tarafsız kalan Cenevizlilere verilir.
Osmanlıların İstanbul'u fethinden önce Galata'da bulunan Ceneviz kolonisi "Podesta" adlı Cenova Cumhuriyeti tarafından atanan vali ile yönetilmektedir. Podesta isimli vali aynı zamanda Bizans İmparatorluğu'nda bulunan Cenova Cumhuriyeti elçisi niteliğinde bir görev üstlenmektedir.
1314 yılına tarihlenen Podestanın görev yaptığı ve Ceneviz kolonisinin idare merkezi olan yapı "Palazzo del Communale", Cenevizli yönetici Montani de Marinis'in sarayı olarak inşa edilmiştir. 1315'te yandığı için 1316'da yeniden inşa edilmiştir. 
19. yüzyılda Franchini Han olarak bilinen bina, zaman içinde değişime uğramıştır. Bereket Han'ın bugünkü haline gelmesi, caddenin 19. yüzyılın sonlarına doğru tramvay yolu için genişletilmesi sırasında, ön tarafının yıkılmasından kaynaklanır.
19. yüzyılda ağırlıklı olarak Fransız, İngiliz ve Alman sigorta şirketlerinin kullandığı bir yapı olmuştur. 2000'li yıllarda iş adamı Nizam Hışım tarafından satın alınan bina 2016 yılından bu yana restorasyon sebebiyle kapalıdır.

Yapının mimari özellikleri
--------------------------

Bugün Bereket Han olarak bilinen yapı, 220 metrekarelik bir taban alanına sahip olup beş katlıdır. 19. yüzyılda atlı tramvay hattı için ön cephesi yıkılan binanın yerine büro/han yapı karakteristiğinde bir cephe eklenmiştir, bu sebeple günümüzde parçalı bir görünüme sahiptir. Yapının özgün yapım tekniği tuğla ve taş almaşık örgüdür. Üst katlar, giriş katın üzerinde kemerli bir çıkma üstünde yükselir. Günümüze gelen arka cephesi rasyonel bir pencere düzenine sahiptir. Yıkılmış olan ön cephesi ise bir kemer altında birleştirilmiş parçalı pencereleriyle 14. yüzyıl Venedik yapılarına benzerlik taşımaktadır. Bunun yerine 19. yüzyılda inşa edilen yeni cephenin düzeni ise dar ve yüksek pencereleri, kat silmeleri ile dönemdaş olduğu büro yapılarının karakteristiğini taşımaktadır.

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Arşivlenmiş kopya". 14 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Şubat 2022.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 14 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 15 Şubat 2022.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 15 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Şubat 2022.
4. ↑  "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 14 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 15 Şubat 2022.

Dış bağlantılar
---------------

* kulturenvanteri.com/yer/podesta/
**Erdebil Camii** (Azerice: Ərdəbil məscidi), Azerbaycan'ın Kuba şehrinde, 113 Fetali Han Caddesi'nde bulunan 19. yüzyıldan kalma bir camidir.

Tarihi
------

Erdebil Camii, Fetali Han, Erdebil ve Şah İsmail Hatai caddelerinin kesiştiği noktada yer almaktadır. Cami 1894–1895'te inşa edilmiştir. Büyük bir odadan oluşan caminin binası tamamen tuğladan inşa edilmiştir. Caminin iç kısmının toplam alanı 13x15 metredir. Yapı 4 kenarlı prizma şeklinde olup, 9 pencere ve 1 kapıya sahiptir. Tavan dikdörtgendir ve ahşaptan yapılmıştır. Tavan 4 ahşap sütun üzerine oturmaktadır. Harim, her sırada 2 sütun olmak üzere iki sıra sütunla üç bölüme ayrılmıştır. Sunağın yüksekliği 2,5 metredir. Minber dokuz basamaklı olup çam ağacından yapılmıştır. Caminin kadınlar bölümü ikinci katta yer almaktadır ve alanı 3x15 metredir. Caminin yerden kubbeye kadar olan yüksekliği 12 metredir. Azerbaycan SSC'nin kurulmasından sonra cami depo ve arşiv binası olarak kullanılmıştır. 1980'lerde, bir elektrik hattı kazası sonucu bir cami binası alev almıştır. Azerbaycan bağımsızlığını kazandıktan sonra cami onarılmış, daha sonra insanlar, abdest için ayrı bir yer olan yardımcı odalar inşa edilmiş ve caminin çevresine bir çit örülmüştür. Cami ibadete açıktır.

Ayrıca bakınız
--------------

* Hacı Cafer Camii

Kaynakça
--------

1. ↑  İlqar Balakişiyev. "Qubanın tarixi məscidləri" (Azerice). shahdagpeoples.az. 20 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Mart 2022.
2. ↑  "Qubanın XIX əsr abidələri" (Azerice). anl.az. 20 Kasım 2013. 30 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Mart 2022.
3. ↑  "Qubanın tarixi abidələri" (Azerice). zeka.az. 25 Temmuz 2011. 18 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Mart 2022.
**Arif Tebrizi** (Azerice: Arif Təbrizi; 18. yüzyıl – 1805), ağırlıklı olarak gazel yazan Azerbaycanlı bir şairdi.

Hayatı
------

Şairin doğum tarihi bilinmemekltir. Onun Tebriz şehrinde doğduğu, yaşamının büyük bir bölümünü orada geçirdiği bilinmektedir. Gazellerinde ıstırap, hasret ve hüzün temalı motiflere özel bir önem verilir. Eserlerinden bazıları araştırmacı Mirza Heseyn Efendi Gayıbov'un "Azerbaycan'daki ünlü şairlerin şiirleri koleksiyonu" adlı kitap koleksiyonunda toplanmıştır. Arif Tebrizi 1805'te vefat etmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Тураев 1988, s. 501.
2. ↑  Babayev 1993, s. 13.

Bibliografi
-----------

* Тураев, С. В (1988). *История всемирной литературы - Литература XVIII в*. ИМЛИ им. А. М. Горького.
* Babayev, A. M. (1993). *Azərbaycan klassik ədəbiyyatında işlədilən adların və terminlərin şərhi*. Maarif. 7 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Kasım 2022.
**Hüseyin Paşa** ya da **Bodur Hüseyin Paşa** (ö. 1571); Bosna, Diyarbakır, Mısır, Bağdat ve Şam beylerleyliği ile vezirlik görevlerinde bulunmuş Osmanlı devlet adamı.

Hayatı
------

Karadağ’ın Taşlıca yerleşimine bağlı Boljanići köyünde doğmuştur. Büyük ağabeyi Sinan’ın, Sokullu Mehmed Paşa’nın kızıyla evli olması nedeniyle genç yaşta Sokullu tarafından Enderûn’a yerleştirildi.

1567-1569 yılları arasında Hersek sancakbeyliği yaptıktan sonra 1569’da Bosna beylerbeyi oldu. 1572’de Diyarbekir beylerbeyliği görevine getirildi. Daha sonra 1573’ de vezirlikle Mısır Beylerbeyi atandı. 18 ay kadar bu görevde kalan Hüseyin Paşa, Mısır askerlerinin çıkardığı karışıklıkları önleyemedi. Bu nedenle Ekim 1574’de görevinden azledilmesi üzerine İstanbul’a döndü.

1578 yılı kayıtlarında Dinaver beyi Solak Hüseyin üzerine yapılacak sefere serdar tayin edildiğinde Bağdat beylerbeyi olarak görülen Hüseyin Paşa, 14 Kasım 1580’de Şam beylerbeyliğine tayin edildi. 1585'te ikinci defa Bağdat beylerbeyi olarak atandı. 1594'te de ikinci defa Bosna beylerbeyi olarak atandı. Birkaç ay içinde emekliye ayrıldıktan sonra 1595'te öldü.

Eserleri
--------

Taşlıca’da 1573-1594 yılları arasında inşa ettirdiği ve kendi adıyla anılan Hüseyin Paşa Cami bulunmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Gülcü, E. "XVI. Yüzyılın İkinci Yarısında Bağdat Vilayeti’nde Meydana Gelen İsyanlar Ve Eşkıyalık Hareketleri", A. Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi [TAED], Sayı:57, Yıl:2016. URL:  15 Aralık 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Erişim: 2018-06-16
2. ↑  Çakar, E. "XVI. Yüzyılda Şam Beylerbeyiliğinin İdarî Taksimatı ", Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt:13, Sayı:1, Yıl:2003. URL:  31 Mayıs 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Erişim: 2018-06-16
**Yanan Köprü,** Özgün Adıyla The Burning Bridge John Flanagan tarafından yazılmıştır. İlk İngilizce baskısı 5 Mayıs 2005'te çıkmıştır.

Karakterler
-----------

**Will**: Araluen Krallığı'ndaki Redmont Eylati'nde, Baron Arald'ın koruması altına büyüyen ufak tefek, çelimsiz bir yetim olan Will, yetimhanede şövalyelik hayalleri kurarken, kendini Orman Muhafızı Halt'ın çırağı olarak bulur.

**Halt**: Gelmiş geçmiş en iyi Orman Muhafızlarından biri olan Halt, gölge gibi sessizce hareket edebilir, yayı ve oku kusursuz kullanır. (Halt, yıllar önce Morgarath'ın ordusunun yenilmesinde de büyük pay sahibi.)

**Horace**: Yetimhanede yetişen iriyarı bir çocuktur. Başta Will ile anlaşamasa da sonradan iyi dost olurlar. Savaş Okulu'na kabul edilen Horace, kusursuz kılıç kullanır

**Gilan**: Halt'ın eski çırağı. Esprili ve çok becerikli bir Orman Muhafızı.

**Kral Duncan**: Araluen'in Kralı ve gözüpek savaşçı.

**Evanlyn**: Kral Duncan'ın kızı Prenses Cassandra, Hayatta kalabilmek için hizmetçisi olan Evanlyn kılığına girmiştir.

**Crowley**: Orman Muhafızları komutanı.

**Ragnak**: Skandiyalı kontların en kıdemlisi; Yüce Kont'u Ragnak, Kral Duncanı ve tüm kraliyet ailesini öldürmeye yeminli.

**Baron** **Arald**: Redmont Eyaleti'nin lordu. Adil bir yönetici ve cesur bir savaşçı.

**Sör** **Rodney**: Savaş Okulu'nun başkanı ve savaş sanatlarının ustası.

**Wargal**: Yüzleri insanı andıran, tıknaz, şekilsiz varlıklar. Hayvan gibi uzun kaba burunları ve sivri dişleri vardır.

**Erak**: Skandiyalı kuvvetlerden birine komuta eden Erak, Will ve Evanlyn'i esir almış olsa da ikisine de sempati duymaktadır.

**Slagor**: Kurt Dişi gemisinin Skandiyalı kaptanı. Erak, ondan hiç hoşlanmıyor.

Hikaye
------

Orman Muhafızı Halt'un eski çırağı Gilan ile özel bir göreve katılan Will ve Horace, geçtikleri her yerin boşaltılmış olduğunu görürler. Morgarth'ın krallık ordusu için planladıkları, hayalgüçlerinin çok ötesindedir. Yaklaşan felaketin önlenmesi yalnızca Will ve Horace'a bağlıdır.
**Guria Cumhuriyeti**, Batı Gürcistan'daki Guria bölgesinde Rus İmparatorluğu'na ayaklanan halkın kurduğu bir devlettir. 1902'de arazi otlatma hakları üzerine çıkan isyanlarla başlayan ayaklanma hareketinin geçmişi on yıllar öncesine dayanmaktadır. Vergilendirme, arazi mülkiyeti ve ekonomik faktörler de dahil olmak üzere büyük ölçüde köylü nüfusunun karşı karşıya kaldığı sorunlar isyanları başlatmıştı. Gürcü sosyal demokratlarının çabalarıyla ivme kazanan ayaklanmalar, 1905'teki Rus Devrimi sırasında daha da kuvvetlenmiştir. Rus İmparatorluğu makamları, ezici askeri güç kullandıkları 1906 yılına kadar bölgenin kontrolünü yeniden ele geçiremediler.

Guria Cumhuriyeti varlığı boyunca özerk bir bölge olmuştur. Konuların görüşüldüğü ve tartışıldığı köylü meclislerinden oluşan kendi hükûmet sistemi vardı. Yargı sisteminde ise mahkemeye katılanlar verilecek cezaya oy verebiliyordu. İmparatorluk yönetimden kopulmuş olmasına rağmen, bu hareket Rus karşıtı değildi ve gerçekten de İmparatorluğun içinde kalma arzusu dile getirilmekteydi. Hareketin liderlerinin çoğu, 1918'den 1921'e kadar var olan Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nde önemli roller oynamıştır.
**Hamdi Rıza Çaydam** (1904, Selânik - 1975, İstanbul), Türk roman ve öykü yazarıdır. Cumhuriyet neslinin asker muharrirlerindendir.

1904'te Selânik'te doğdu. Küçük yaşlarda babasının görevi nedeniyle Anadolu'ya geldi. Konya Askeri Ortaokulu'nda, Kuleli Askeri Lisesi'nde okudu. Harbiye'den mezun olduktan sonra kıtaya çıktı.

Milli Savaş'ta (Kurtuluş Savaşı) Ankara'da Küçük Subay namzedi talimgahında iken Milli Ordu'da görev almasından dolayı kendisine kırmızı şeritli İstiklâl Madalyası verildi.

Meslek hayatı boyunca memleketin dört yanında görev yaptıktan sonra Tuğgeneral rütbesiyle emekliye ayrıldı. 1975'te İstanbul'da öldü.

Eserler
-------

### Romanlar

* **Ateş Kamçıları: Inkılâp Yayınları, Aydınlık Basımevi, İstanbul 1938**

Asker kökenli yazar mesleğindeki gözlem ve tecrübelerini eserine yansıtır. Asteğmen Bozan özelinde Birinci Dünya savaşı ve hemen sonrası işgal yıllarında bağımsızlık savaşı veren Türk insanını anlatır.

* **Subay Kalbi Aydınlık Basımevi, İstanbul 1940**

Hamdi Rıza Çaydam’ın kadın-erkek ilişkisi üzerine geliştirilmiş romanı Subay Kalbi, İstanbul’daki tahsili sonrası Kafkaslarda, çöllerde savaşarak yıllarını geçirmiş Yüzbaşı Rubil’in Antalya’ya görevlendirilmesiyle başlar. Geriye dönüşlerle Milli Mücadele günleri sayfalarda yer bulur. Romanda ayrıca orduevinde düzenlenen eğlencelerden de bahsedilir.

### Öyküler

* **Kuyunun İtirafı:** **Öykü, Yürüyüş Mecmuası, 5. Sayı, 5 Kasım 1941**
* **Şamandıra:** **Öykü Kitabı, Kanaat Basımevi, Ankara 1946**

**Dorlion Yayınları, Temmuz 2021**

Hamdi Rıza Çaydam Şamandıra’da; arka fonunda Çanakkale ve Kurtuluş Savaşları ya da Cumhuriyet günlerinin bulunduğu zorlu mücadelelerin portrelerini sunar. Onun insanları mütevazı, belli bir mizah duygusuna sahip, ancak korkusuz ve kahraman ruhludur. Kimi nefer, kimi komutan, kimi ise öğretmendir. Üslubu realist, canlı ve samimidir.
Kitapta yer alan öyküler: Şamandıra, Bir Öğretmen Anlattı, Adaş, Delibaş, Tavaslı Mehmet, Çarpık, Koca Memiş, Otomatik Hasan, Babam, Bedo, Baba Torik, Yatırın Tokmağı, Aydın Uşağı'dır.

### Makaleler

* **Askeri Roman: Yürüyüş Mecmuası, 2. Sayı, 5 Ağustos 1941**
* **Askeri Roman: Yürüyüş Mecmuası, 3. Sayı, 5 Eylül 1941**
* **Dil Bayramı Münasebetile: Yürüyüş Mecmuası, 4. Sayı, 5 Ekim 1941**
* **Tenkit ve Münekkit: Yürüyüş Mecmuası, 6. Sayı, 25 Aralık 1941**

### Şiirler

**Vatan: Ulus Gazetesi, 14 Eylül 1949**

Kaynakça
--------

1. ↑  ÇAYDAM, Hamdi Rıza: Ateş Kamçıları, Inkılâp Yayınları, Aydınlık Basımevi, İstanbul 1938
2. ↑  SAĞLAM, M. Halil: Türk Romanında Din ve İnanç Algısı (1934-1938), Doktora Tezi, Diyarbakır 2016
3. ↑  ÇAYDAM, Hamdi Rıza: Subay Kalbi Aydınlık Basımevi, İstanbul 1940
4. ↑  KARAGÜLLE, Fırat: Cumhuriyet Dönemi Türk Romanında Anadolu'nun Sosyal ve Siyasî Hayatı (1923-1940), Doktora Tezi, İstanbul 2012
5. ↑  GÖKŞEN, Erol: Erken Cumhuriyet Dönemi Türk Romanında Eğlence Hayatına İktidar Odaklı Bakış
6. ↑  ÇAYDAM, Hamdi Rıza: Şamandıra, Kanaat Basımevi, Ankara 1946
7. ↑  ÇAYDAM, Hamdi Rıza: Şamandıra, Dorlion Yayınları, Temmuz 2021
**Castello Barbarossa** (Türkçe: Barbaros Kalesi) İtalya'nın Capri adasındaki Anacapri komününde bulunan bir arkeolojik kalıntı ve ornitoloji merkezidir. İsmini Barbaros Hayreddin'in 1535'te yaptığı seferden ve 1544'te yıkmasından sonra almıştır. Yapılış tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte, muhtemelen dokuzuncu yüzyılın sonlarına doğrudur. Şimdi harap durumda olan yapı, 1898'den itibaren İsveçli psikiyatrist Axel Munthe'ye aitti. Botanik özellikleri ile ilgi çekici bir yer olan bölge, adanın ornitoloji merkezine ev sahipliği yapmaktadır.

Capri adası on beşinci yüzyılda Müslüman korsanların saldırılarına maruz kaldı. Bunun sonucu olarak, yerli nüfus kaleyi genellikle bir sığınak olarak kullandı. Ancak Barbaros Hayreddin ve Turgut Reis'in 1535'te yaptıkları baskınlardan sonra kale 1544'te yıkılmış ve kaleye sığınanlar kaçırılmış veya soyulmuştu. Kale adını kurucusundan değil, bu baskınlar sonucu almıştır. Anjoular kaleyi yeniden inşa etmeye çalıştılar ancak Napolililerin çok az inşaat tecrübesi olduğu için başarılı olamadılar. Bu nedenle hiçbir zaman yeniden inşa edilmeyen kaleye bakma görevi Anacapri sakinlerine düştü.

Kaynakça
--------

1. ↑  *Itinerari storici e monumentali di Capri ed Anacapri* (İtalyanca). La Conchiglia. 2002. ss. 206, 208, 210. ISBN 8886443528.
2. ↑  *The boy travellers in southern Europe: adventures of two youths in a journey through Italy, southern France, and Spain, with visits to Gibraltar and the islands of Sicily and Malta*. Public domain. Harpers. 1893. ss. 37-. Erişim tarihi: 7 Temmuz 2012.
3. ↑  *The National geographic magazine*. Public domain. National Geographic Society. 1920. ss. 226-. Erişim tarihi: 7 Temmuz 2012.
4. ↑  Oebalus (2006), p. 176.
**Erol Oral** (d. 1944, Pasinler , Erzurum) Türk rektör.

Eğitimi
-------

1966 yılında Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi'nden mezun olmuştur. 1969 yılında Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi'nde doktorasını tamamlamıştır. 1970 yılında Atatürk Üniversitesi tarafından 2 yıl süre ile ABD'ye gönderilmiştir. Güney Dakota Eyalet Üniversitesi'nde de ikinci defa yapmış olduğu yüksek lisans çalışmasını 1972 yılında tamamlamıştır.

Yurtdışı Çalışmaları
--------------------

1977 yılında Hollanda Hükûmeti'nden aldı bir araştırma bursu ile 4 ay süre ile Hollanda'da bilimsel çalışmalarını sürdürmüştür. 1980 yılında Alexander Von Humboldt araştırma bursu kazanarak 1,5 yıl Münih Teknik Üniversitesi'nde araştırmalarını sürdürmüştür. Aynı araştırma bursu ile 1983 yılında ikinci defa ve 4 ay süre ile aynı üniversitede çalışmalarına devam etmiştir.

Akademik Kariyeri
-----------------

1974 yılında Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi'nde doçentlik unvanı almıştır. 1980 yılında Atatürk Üniversitesi'nde profesör olmuştur. 1985-1992 yıllarında Atatürk Üniversitesi Mühendislik Fakültesi dekanı olmuştur. 1992-2000 yılları arasında Atatürk Üniversitesi Rektörlüğü görevini üstlenmiştir. 16 Nisan 2001 tarihinde Atatürk Üniversitesinden kendi isteğiyle emekliye ayrıldıktan sonra, Bişkek'teki Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi'nde üç ay süre ile rektör danışmanlığı görevinde bulunmuştur. ardından Bakü Kafkas Üniversitesi Rektörü olarak 4 yıl görev yapmıştır. 2006-2009 yıllarında Atatürk-Alatoo Üniversitesi rektörlüğü yapmıştır. 2009-2014 yılları arasında ise Turgut Özal Üniversitesi rektörü olmuştur.

Siyasi Kariyeri
---------------

2001 yılında Adalet ve Kalkınma Partisi'nin kurucu üyeleri arasında yer almıştır.

İyi derecede İngilizce ve orta derecede Almanca yabancı dillerini bilmektedir. Evli ve iki çocuk sahibidir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Atatürk Üniversitesi resmi internet sitesindeki özgeçmişi
2. ↑  "Emekli Rektörün Mutlu Günü". 15 Mart 2014. 17 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Aralık 2020.
3. ↑  "Adalet ve Kalkınma Partisi kuruldu". 14 Ağustos 2001. 26 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Aralık 2020.
4. ↑  "Adalet ve Kalkınma Partisi internet sitesindeki özgeçmişi". 17 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Aralık 2020.

| * g
* t
* d
Atatürk Üniversitesi rektörleri |
| --- |
| 
* Ahmet Özel (1957-1958)
* İsfendiyar Esat Kadester (1958-1959)
* Sabahattin Özbek (1959-1960)
* Bekir Sıtkı Baykal (1960-1961)
* İbrahim Karaca (1961)
* Eyüp Hızalan (1961-1964)
* Muharrem Köksal (1964)
* Osman Okyar (1964-1967)
* Ali Ertuğrul (1967)
* Reşit Sönmez (1967-1969)
* Kemal Bıyıkoğlu (1969-1976)
* Hurşit Ertuğrul (1976-1992)
* Erol Oral (1992-2000)
* Yaşar Sütbeyaz (2000-2008)
* Hikmet Koçak (2008-2016)
* Ömer Çomaklı (2016-)

 |
**Sopiko Çiaureli** (Gürcüce: სოფიკო ჭიაურელი) (d. 21 Mayıs 1937 – ö. 2 Mart 2008, Tiflis), Gürcü Sovyet sinema ve tiyatro oyuncusu. Özellikle, Gürcü yönetmen Tengiz Abuladze ve Tiflisli Ermeni yönetmen Sergei Parajanov’un filmlerindeki rolleriyle ünlendi. Çiaureli’nin oynadığı filmler, Uluslararası İstanbul Film Festivali’nde de gösterildi. Çiaureli, Sovyetler döneminde uluslararası festivallerde yedi kez "en iyi kadın oyuncu" seçilen tek sinema oyuncusuydu.

Yetiştiği ortam
---------------

Sopiko Çiaureli, efsanevi oyuncu Veriko Ancaparidze ve yönetmen Miheil Çiaureli’nin kızı olarak Tiflis’te doğdu. Otar ve Tamaz adında iki kardeşi vardı. Çiaureli, sinema yönetmeni Giorgi Danelia’nin teyzesinin kızıydı. Çiaureli iki kez evlendi. Birinci evliliğini ünlü yönetmen Giorgi Şengelaia ile yaptı. Daha sonra Kote Maharadze ile evlendi. Ağır bir hastalığın ardından 2 Mart 2008’de yaşamını yitirdi. Tiflis’teki Gürcistan Ulusal Kahramanlar Mezarlığı'nda toprağa verildi.

Tiyatro oyunları
----------------

Çiaureli, 1960 yılında Moskova Devlet Sinematografi Enstitüsü’nü bitirdi. 1960-64 arasında ve 1968’den itibaren Tiflis’te Marcanişvili Tiyatrosu’nda oynadı. 1964-68 arasında ise ünlü Rustaveli Tiyatrosu’nda sahneye çaktı.

Filmleri
--------

Sopiko Çiaureli, ilk kez sinema yönetmeni Rezo Çheidze’nin *Bizim Avlu* adlı filmde oynadı. Daha sonra *Sayat Nova*, *Dilek Ağacı*, *Surami Kalesi Efsanesi*, *Âşık Garip*, *Data Tutaşhia* gibi filmlerde oynadı. *Âşık Garip* ve *Dilek Ağacı* filmleri İstanbul Festivali’nde de gösterildi.

* *Bizim Avlu* / *Çveni Ezo*, Yön. Rezo Çheidze
* *Enguri Kıyılarında* / *Enguris Napirebze*
* *Bir Kızın Hikâyesi* / *Ambavi Erti Kalişvilisa*, Yön. Miheil Çiaureli
* Dilek Ağacı / *Natvris He*, Yön. Tengiz Abuladze
* *Âşık G*arip / *Aşik Kerib*, Yön. Sergei Paracanov
* *Dert Etme* / *Ar İdardo*, Yön. Giorgi Danelia
* *Data Tutaşhia*, Yön. Giga Lortkipanidze

Ödülleri
--------

* Uluslararası film festivallerinde en iyi kadın oyuncu (1957, 1965, 1966, 1972, 1973, 1976, 1978, 1992)
* Gürcistan halk sanatçısı (1976)
* Ermenistan halk sanatçısı (1979)
* Locarno Uluslararası Film Festivali En İyi Kadın Oyuncu (1965)
* Sovyetler Birliği Devlet Ödülü (18980)
* Şota Rustaveli Ödülü (1998)

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX4861191
* BNF: cb15543713j (data)
* GND: 1048667472
* ISNI: 0000 0000 8385 0756
* LCCN: n82090862
* NKC: mub2010599769
* NLK: KAC2020O2873
* NTA: 124532217
* SUDOC: 135580633
* VIAF: 56923979
* WorldCat: lccn-n82090862

 |