recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Hüseyin bin Ali el-Haşimi**, bilinen adıyla **Şerif Hüseyin** (Arapça: **الحسين بن علي الهاشمي‎**; d. 1852, İstanbul - ö. 4 Haziran 1931, Amman), 1908-1916 yılları arasında Mekke Şerifi, 1916-1924 arası Hicaz Kralı olan Arap lideri.

1852 yılında İstanbul'da doğdu. 1893 yılında yine İstanbul'a çağrıldı. 1908'de II. Abdülhamid tarafından Mekke Şerifi olarak atandı. I. Dünya Savaşı sırasında Arapların bağımsızlığı için ayaklanma başlattı ve Birleşik Krallık'tan destek gördü. 1916 yılında bağımsızlığını ilan ederek kendini Hicaz Kralı ilan etti. Arabistanlı Lawrence ile birlikte isyana önderlik etti.

Savaştan sonra kurulan İngiliz ve Fransız Manda yönetimlerini kabul etmeyerek, kendisini tüm Arap ulusunun kralı ilan etti. Versailles Antlaşması'nı kabul etmemesi nedeniyle, İngilizlerle arası açıldı. Bu sıralarda İngilizlerin desteklediği Suudi ve Vahhabi saldırılarıyla karşı karşıya kaldı. Mart 1924'te halifeliğin TBMM tarafından kaldırılmasından sonra, Mekke ve Medine'nin elinde olmasına dayanarak kendisini yeni halife ilan etti.

Bir süre sonra, Suudilerin desteklediği İhvan tarafından Taif'te yakalandı ve İngilizler tarafından Kıbrıs adasına sürgün edildi. Daha sonra oradan ayrılarak, Ürdün Kralı olan oğlu I. Abdullah'ın yanına yerleşti ve 1931'de orada öldü.

Çalışmaları
-----------

* *Muzekkarat Şerif Huseyin* (Arapça)

Kaynakça
--------

1. ↑  Avi Shlaim. *Lion of Jordan*. Penguin Books, Ltd. ISBN 978-0-14-101728-0.
2. ↑  Teitelbaum, 2001, s. 243.

Bibliyografya
-------------

* Teitelbaum, Joshua (2001). *The Rise and Fall of the Hashemite Kingdom of the Hijaz*. C. Hurst & Co. Publishers. 1-85065-460-3

|
|  |
|
| Önce gelen:**?** | **Mekke Şerifi**1908 - 1916 | Sonra gelen:**Hicaz Kralı olarak Hüseyin bin Ali** |
|
|
| Önce gelen:**Osmanlı Devleti adına V. Mehmed  Mekke Şerifi** | **Hicaz Kralı**1916 - 1924 | Sonra gelen:**Ali bin Hüseyin** |
|
|
| Önce gelen:**II. Abdülmecit** | **Gayriesmî Mekke Halifesi**3 Mart 1924 - 5 Ekim 1924 | Sonra gelen:**Sonra gelen yoktur.** |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb15598932m (data)
* GND: 121456161
* ISNI: 0000 0000 6681 1288
* LCCN: n89239090
* NLI: 987007262843805171
* VIAF: 25459409
* WorldCat: lccn-n89239090

 |
Bu madde Susan Hill tarafından yazılan roman hakkındadır. Film için Siyahlı Kadın (Film) maddesine bakınız.

***Siyahlı Kadın*** (orijinal adı: *The Women In Black*), Susan Hill tarafından yazılan roman. Birleşik Krallık'ta ilk basımı 10 Ekim 1983'te yapılmıştır. Siyahlı Kadın filmi 2012'de vizyona girmiştir. Yapı Kredi Yayınlarının 2012'de yayınladığı eseri Türkçeye Erhun Yücesoy çevirmiştir.

Konusu
------

Siyahlı Kadın, genç bir avukat olan Arthur Kipps'in başına gelenleri anlatıyor. Arthur İngiltere'nin pek de bilinmeyen bir kasabasına gönderilir yeni ölen bir müvekkilinin miras işlemlerini halletmesi gerekmektedir, Kasaba, hayattayken dışlanmış bir bayanın hayaleti ile lanetlenmiştir. Bataklıklar arasında Eel Marsh adlı bir eve gelir ve burada başı hayaletle belaya girer.Evde garip sesler gelmeye başlar ve siyahlı kadının suratı görünür.Adam daha sonra trende az daha çocuğunu kaybedecektir ama mucize ile ölmemiştir.

Film hakkında
-------------

Film 10 Şubat 2012 tarihinde CBS Films tarafından Birleşik Krallık'ta, 3 Şubat 2012'de Momentum Pictures tarafından Amerika'da ve Pinema tarafından 9 Mart 2012'de Türkiye'de dağıtılmıştır. James Watkins'in yönettiği filmde Emma Shorey, Daniel Radcliffe, Janet McTeer, ve Ciarán Hinds rol alıyor. Filmin bütçe sorumluları ise Richard Jackson, Simon Oakes, Brian Oliver. 95 dakikalık film için 15.000.000$ bütçe ayrıldı ve 127.730.736$ gişe yaptı.

Kitabın ve filmin diğer dillerde adı
------------------------------------

* *İngilizce*: The Woman in Black
* *Almanca*: Die Frau in Schwarz
* *Türkçe*: Siyahlı Kadın
* *Rusça*: Женщина в черном

Kaynakça
--------

* Yazarın İnternet Sitesinde Kitap 24 Nisan 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Amazon.com'daki İnceleme 2 Ocak 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Dış bağlantılar
---------------

* Filmin İmdb'deki incelemesi 13 Mayıs 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Kitabın Wikipedia'daki İngilizce Sayfası 6 Kasım 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Filmin Wikipedia'daki İngilizce Sayfası 17 Haziran 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Yazarın Resmi İnternet Sitesi 22 Mayıs 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Mavi Balina Oyunu** (Rusça: Синий кит), "Mavi Balina Challenge" olarak da bilinen ve birçok ülkede var olduğu iddia edilen ancak var olmayan bir internet oyunudur. İddialara göre oyun 50 bölümden oluşuyor ve son bölümde oyuncunun intihar etmesi isteniyor.

Oyun, ilk olarak 2013 yılında VKontakte isimli sosyal ağda yer alan "F57" isimli bir grup üzerinden yayılmaya başladı. Oyun sebebiyle olduğu iddia edilen ilk intihar 2015 yılında gerçekleşti. Oyunu üniversiteden uzaklaştırılan eski bir psikoloji bölümü öğrencisi olan Philipp Budeikin'in yazdığı sanılmaktadır. Oyun nedeniyle "en az 16 çocuğu intihar etmeye teşvik etmek" suçundan tutuklanan Budeikin, yaptığı açıklamada "toplumu biyolojik atıklardan temizlemek" amacıyla oyunu yaptığını iddia etmiştir. Rus Novaya gazetesine göre oyun nedeniyle gerçekleşen intiharların 130'a ulaştığı iddia edilmiştir.Charmquell adlı youtube kanalı sayesinde yanlışlığı kanıtlanmıştır.

Ayrıca bakınız
--------------

* Siber zorbalık

Kaynakça
--------

1. ↑  "Mavi Balina oyunu nedir, çocukları intihara mı sürüklüyor?". Sözcü. 11 Eylül 2017. 11 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2017.
2. ↑  "Администратор «групп смерти». Чистосердечное признание (АУДИОЗАПИСЬ)" (Rusça). Saint-Petersburg.ru. 26 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2017.
3. ↑  "Baleia Azul, o jogo suicida que preocupa o Brasil e o mundo" (Portekizce). Jb.com.br. 16 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2017.
4. 1 2 3  "Rus 'intihar oyunu' organizatörü Philipp Budeikin suçunu kabul etti". BBC Türkçe. 12 Mayıs 2017. 11 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2017.
**Theodore Vafiadis**, Osmanlı Rumu fotoğrafçı.

Kariyeri
--------

Liseyi Galatasaray Lisesi'nde okudu. 1890 yılında Sirkeci Garı'nın yakınlarında fotoğraf malzemelerinin de satıldığı bir fotoğraf stüdyosu açtı. 1894 yılında ototipi yönetimini kullanmaya başladı. 1896 tarihli ticaret yıllığında Vafiadis'in stüdyosunun Sirkeci Garı'nın yakınlarındaki 1 numaralı yerde olduğu yazmaktadır. Bu mağazada Vafiadis'in çeşitli boyutlardaki kağıt, tahta ve kumaşların üzerine suluboya ve farklı foto minyatürle, renklendirilmiş agrandismanlar yaptığı bilinmektedir. Aynı yıllığa göre mağazada mobilya ve fon koleksiyonları, çinkografi tekniği için bakır, bronz, çinko üstüne ototipi klişeler, portreli, isimli ve adresli kartvizitler, taş fotolitografiler, menüler, davet biletleri ve vinyetler de yapılmaktaydı. 1895'te Vafiadis, Lumière Kardeşlere Sinematograf cihazını satın almak için başvurduysa da, o dönemde yeterli sayıda sinematograf cihazı olmadığı için bu isteği yerine getirilemedi. 

Theodore Vafiadis'in fotoğrafladığı bir Laz
1902'de Bahçekapı'da şekerci Hacı Bekir Efendi'nin sırasında 8 numaralı yerde bir mağaza daha açtı. Bu mağazada Amerika'daki kron fabrikasında üretilen fotoğraf makinelerinin yanında Fransa ve İngiltere'nin son model fotoğraf makinelerini sattı. 1905 yılındaki ticaret yıllıklarına göre, Sirkeci'deki mağazasında taş plak satmaya ve makine üretimi yapmaya başladı. Aynı yıllığa göre Korona Mağazası (Bahçekapı No:8) isimli ikinci dükkanında P.D. Békés ile ortaktı. Bu mağazada Kodak ve Agfa marka plaklar, elektrikli ziller, kimyasal ürünler, taş plak ve gramofon satımı yapıldı. Vadiadis'in Sirkeci'deki mağazası bilinmeyen bir nedenle kapandığı 1909 yılına kadar çalışmalarına devam etti. Aynı aileden Kostaki Vafiadis'in Bahçekapı'daki fotoğrafhanesi ise 1905-1922 yılları arasında faaliyet gösterdi.

Kaynakça
--------

1. ↑  M. Aydın Turan (2017). "Tarihin Kayıp Çocukları"na Dair Bir Derkenar: Muhammed Zahid Şamil" (PDF). cerkesarastirmalari.com. 21 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 13 Haziran 2022.
2. ↑  Gülderen Bölük (2010). "Başlangıcından Günümüze İstanbul'daki Fotoğrafhaneler". proquest.com. 13 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Haziran 2022.
3. ↑  Ece Yıldırım (2010). "Türk Sinemasında Fotoğraf Ve Sinema Arasındaki Teknik Ve Estetik Tema İlişkileri". proquest.com. 13 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Haziran 2022.
**Canva**, kullanıcıların sosyal medya grafikleri, sunumları, posterleri ve diğer görsel içerikleri oluşturmasına olanak tanıyan bir grafik tasarım platformudur. Web'de ve mobilde kullanılabilir ve milyonlarca resim, yazı tipi, şablon ve illüstrasyonu entegre eder.

Kullanıcılar, birçok profesyonel tasarlanmış şablon arasından seçim yapabilir, tasarımları düzenleyebilir ve sürükle ve bırak arayüzü ile kendi fotoğraflarını yükleyebilir. Platformun kullanımı ücretsizdir ve Canva Pro ve Canva for Enterprise gibi ücretli abonelikler ek işlevsellik sunar. Kullanıcılar ayrıca yazdırılacak ve gönderilecek fiziksel ürünler için ödeme yapabilir.

2019 itibarıyla, Canva en son 3.2 milyar dolarlık bir değerleme gerçekleştirdi ve 190 ülkede 20 milyondan fazla kullanıcısı var.

Tarihçe
-------

Şirket; 1 Ocak 2012'de Melanie Perkins, Cliff Obrecht ve Cameron Adams tarafından Avustralya'nın Sidney kentinde kuruldu. Canva'nın ilk yılında 750.000'den fazla kullanıcısı vardı. Sosyal medya ve teknoloji uzmanı Guy Kawasaki, şirkete Nisan 2014'te evangelist olarak katıldı. 2015 yılında işletmelere pazarlama malzemeleri üretmek için bir araç sağlayan Canva for Work piyasaya sürüldü.

2016-17 mali yılında, gelirler 6,8 milyon ABD dolarından 23,5 milyon ABD dolarına, 3,3 milyon ABD doları zararla yükseldi. 2017 yılında şirket kârlılığa ulaştı ve 294.000 ödeme yapan müşteriye sahip oldu.

Ocak 2018'de Perkins, şirketin Sequoia Capital, Blackbird Ventures ve Felicis Ventures'tan 40 milyon dolar topladığını ve 1 milyar dolar değerinde olduğunu açıkladı.

Mayıs 2019'da Canva, yaklaşık 139 milyon kullanıcı verisinin saldırıya uğradığı bir güvenlik ihlali yaşadı. Görünen veriler gerçek isimleri, kullanıcı adlarını, adresleri ve coğrafi bilgileriydi.

Canva, uygulamalarını gündelik kullanıcılar için anlaşılır hale getirirken, marka sadelik misyonuna uymak amacıyla, İngilizce ve ortak dilde yazılmış anlaşılır bir gizlilik politikasını yayınladığı için Ocak 2020'de övgü aldı.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Canva Company Profile". *Craft*. 22 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mart 2020.
2. ↑  Cook, Jordan. "Canva, now valued at $3.2 billion, launches an enterprise product". *TechCrunch*. 19 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2020.

Dış bağlantılar
---------------

Resmî site

Ayrıca bakınız
--------------

* Animaker
* Picsart
* Fotor
**Peggys Point Lighthouse** (Peggy's Cove Lighthouse olarak da bilinir) Peggys Cove, Nova Scotia'da bulunan ve ikonik Kanada imajı olan yapı. Yeni İskoçya da en çok ilgi çeken turistik atraksiyondur. Deniz feneri St.Margarets Koyunun doğu girişini gösterir ve resmi olarak Peggys Point Lighthouse ismiyle bilinir.

Peggys Cove, Kanada Sahil Güvenliği tarafından halen işletilen klasik kırmızı beyaz bir deniz feneridir. Fener Peggys Point de yaygın bir kaya çıkıntısı üzerine inşa edilmiştir. Bu fener ayrıca Atlantik Kanada olarak bilinen, Kanada'nın Atlantik Okyanusu'na kıyısı olan dört eyaletini kapsayan bölgede (Quebec, New Brunswick, Prens Edward Adası ve Yeni İskoçya) en çok fotoğraflanan ve dünyadaki fark edilebilir fenerdir.

Ziyaretçiler birçok uyarı tabelasına rağmen fener etrafında bulunan granit taşının üzerinde gezinebilir. Her yıl birkaç ziyaretçi dalgalar nedeni ile suya düşmekte ve bazıları boğulmaktadır.

Peggys Cove da yapılan ilk deniz feneri 1868 yılında yapılan ve çatısında bir işaret şamandırası bulundurandı. Günbatımında bekçi, katoptrik bir mercekle büyütülmüş koyun doğusunu gösteren bir gaz lambası yakardı. Daha sonra yapı 1914'te yapılan sekiz köşeli olan şu anki fener ile değiştirildi. Yapı betonarmeden oluşmasına rağmen eski tahta deniz fenerlerinin sekiz köşeli yapısını korumuştur ve yaklaşık 15 metre yüksekliğindedir. Eski tahta fener daha sonra bekçinin yaşadığı yere dönüşmüş ve şimdiki deniz fenerinin yanında Edna Kasırgası'nda yıkılana kadar kalmıştır. Fener 1958'de otomatikleştirilmiş, o zamandan beri kırmızı ışık beyaz ışığa çevirmiş daha sonra 1970'lerin sonunda ise yeşile çevrilmiştir. Son olarak ise dünya standartlarına uygun olarak 2007'de kırmızıya çevrilmiştir.

Deniz feneri yaz aylarında ziyaretçiler tarafından kullanılması amacı ile alt katlarında bir Kanada posta ofisi bulunduruyordu. Her postanın köşesinde deniz fenerinin şeklini barındıran bir damga bulunuyordu. Buna rağmen Kanada Sahil Güvenliği posta ofisini küf artışını risk göstererek kapatmıştır. Deniz feneri neredeyse Kanada'daki tüm deniz fenerleri ile Sahil Güvenliği tarafından yapım fazlası olarak deklare edilmiştir. Yapı 29 mayıs 2012'ye kadar Kanada'daki eksi yapıları koruyan bir grup tarafından gönüllü olarak koruma altına alınması için aday gösterilmiş,fenerin yıkılması engellenmiştir. Yeni İskoçya eyaleti, yapının sahipliğini üstlenmeyi dile getirmiş ama henüz bir karara varılmamıştır.

Dipnotlar
---------

1. ↑  Rowlett, Russ. "Lighthouses of Eastern Nova Scotia" 2 Temmuz 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. The Lighthouse Directory. University of North Carolina at Chapel Hill. 2 Temmuz 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Retrieved 8 September 2008.
2. ↑  "*Peggys Cove lighthouse needs new owner*, *CBC News* Mar 26, 2012". 24 Aralık 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Temmuz 2014.
Amerika Birleşik Devletleri Donanması mensuplarına verilen hayatta kalma bıçağı kiti
**Hayatta kalma bıçağı**, genellikle kullanıcının ana ekipmanlarının çoğunu kaybettiği bir acil durumda, vahşi bir ortamda hayatta kalma amacına yönelik bıçaktır. Çoğu askeri havacılık birimi, uçaklarının düşman hatlarının gerisinde vurulması ve mürettebatın hayatta kalma, kaçış ve kurtarma işlemlerini kolaylaştırmak için araçlara ihtiyaç duyması durumunda pilotlarına bir tür hayatta kalma bıçağı verir. Hayatta kalma bıçakları, yakalama, kaplama, ağaç kesme, ağaç oymacılığı ve diğer kullanımlar için kullanılabilir. Avcılar, yürüyüşçüler ve açık hava sporu meraklıları hayatta kalma bıçaklarını kullanır. Bazı hayatta kalma bıçakları ağır ve kalındır. Diğer hayatta kalma bıçakları, daha büyük bir hayatta kalma kitinin parçası olarak ağırlıktan ve hacimden tasarruf etmek için hafiftir veya katlanır özelliğe sahiptir. İşlevleri genellikle bir av bıçağı olarak hizmet vermeyi içerir. Kibrit veya benzeri küçük eşyalar için depolama alanı olarak kullanılabilecek içi boş kulplar gibi özellikler 1980'lerde popülerlik kazanmaya başladı.

Kaynakça
--------

1. ↑  McDougall, Len (2001). *The Field & Stream Wilderness Survival Handbook*. The Lyons Press. ss. 76-90. ISBN 978-1-58574-356-8.
2. ↑  Jackson, Mark (1987). "Survival Knives". *Black Belt*. **25** (2). Active Interest Media, Inc. ss. 40-48.

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Hayatta kalma bıçağı*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Curlie'de Survival (DMOZ tabanlı)
**Nişan Beşiktaşlıyan** (Fransızca: *Nichan Béchiktachlian* ve Ermenice: Նշան Պէշիկթաշլեան), 1898 yılında İstanbul'da doğan ve 1972 yılında Paris'te vefat eden Ermeni yazar.

Yaşamı
------

Nişan Beşiktaşlıyan 1898 yılında İstanbul'un Beyoğlu, eski adıyla Pera, semtinde doğdu. İlkokula gitti fakat sonra eğitimine devam etmez. Daha sonra, Birinci Dünya Savaşı sırasında 1916-1918 yıllarında Osmanlı ordusunda askerlik görevini yerine getirir.

Gençlik yıllarında yazmaya başlar, özellikle satirik şiirler yazar ve daha sonraları İstanbul mecmualarında yazmıştır. Savaştan sonra 1919 - 1923 yıllarında tiyatro oyuncusu olarak kariyer yapar. 1923 yılında Paris'e gelir. Yazılarındaki eleştirel ve keyifli tonu sayesinde Paris'in Ermeni mikrozmununu tekrar oluşturur. Eserlerinin diğer bir yanı da tarihsel ya da incilsel romanlar içerir (*Rabbi, İsa'nın portesi*). Tebrotzassère okulunda öğretmenlik yapar.

Birkaç Ermeni yazarla beraber *Haratch* 11 Şubat 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Ermenice: Յառաջ) adlı 1925 yılında kurulan Avrupa'nın ilk Ermenice günlük gazetesinin editörlük işlerini yaparlar. 1931 yılının nisan ayında Nigoghos Sarafyan, Paylag Mikaelyan, Armen Lubin, Chavarch Nartuni, Zareh Vorpuni, Hratch Zartaryan ve Vazken Chouchanyan ile beraber Menk mecmuasının manifestosunu imzalar.

Beşiktaşlıyan neredeyse Fransa'daki Ermeni diasporasının tüm gazetelere ve mecmualara katılır, özellikle *Hayrenik*, *Zvatnots* ve *Haratch*.

Alıntılar
---------

"Eski kahramanlarımızın sıcak külleri
namuslu mirasçılarından doğsun
halkımıza yeni bir yaşam versin"

Kaynakça
--------

* *The heritage of Armenian literature*. Detroit: Wayne State University Press. 2000. ISBN 0-8143-3221-8.
* Ter-Minassian, Anahide (1997). *Histoires croisées : diaspora, Arménie, Transcaucasie, 1890-1990*. Toulouse: Éd. Parenthèses. ISBN 978-2-86364-076-0.
* Mouradian, Claire,. (2010). *Les Arméniens en France du chaos à la reconnaissance*. Toulouse: Éditions de l'Attribut. ISBN 978-2-916002-18-7.
* "MISSAKIAN Schavarch Archives". *Association pour la recherche et l'archivage de la mémoire arménienne (ARAM)* (Fransızca). 17 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Aralık 2020.
* Larousse, Éditions. "Encyclopédie Larousse en ligne - Nechan Bechiktachlian". *www.larousse.fr* (Fransızca). 18 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Aralık 2020.
* "Nichan Béchiktachlian (1898-1972)". *data.bnf.fr*. 19 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Aralık 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb15542759m (data)
* GND: 1156724287
* ISNI: 0000 0000 3362 2085
* LCCN: n2001054829
* SUDOC: 242776809
* VIAF: 47076114
* WorldCat: lccn-n2001054829

 |
**Jiayu Geçidi** (Çince: 嘉峪关; Çince: 嘉峪關; pinyin: *Jiāyù Guān*), Çin'in Kansu eyaletine bağlı Jiayuguan kentinde bulunan bir geçittir. Geçit, Jiayuguan kentinin 6 km güneybatısında, Hexi Koridoru'nun batı bölümünün en dar noktasında yer almaktadır. Ming Hanedanı Çin Seddi'nin batı ucundaki ilk sınır kalesi olup Çin Seddi'nin ana geçitlerinden biridir.

Geçit, 733 metrelik bir çevre ve 33.500 m²'den fazla bir alana sahip yamuk şeklindedir. Duvarın uzunluğu 733 metre, yüksekliği ise 11 metredir. Biri geçidin doğu tarafında, diğeri batı tarafında olmak üzere iki kapısı vardır. Her kapıda bir bina bulunmaktadır. Batı kapısındaki binadaki bir tablette Çince "Jiayuguan" yazısı yazılıdır. Geçidin güney ve kuzey tarafları Çin Seddi ile bağlantılıdır. Geçidin her köşesinde bir taret bulunmaktadır. Kuzeyde, iki kapının içinde, geçidin tepesine çıkan geniş yollar vardır.

Jiayuguan, bir iç kale, bir dış kale ve bir hendek olmak üzere üç savunma hattından oluşmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Turnbull, Stephen (30 Ocak 2007). *The Great Wall of China 221 BC–1644 AD*. Osprey Publishing. s. 23. ISBN 978-1-84603-004-8. 4 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ekim 2021.
2. ↑  "The Great Wall in Gansu". 25 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ekim 2021.

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Jiayu Geçidi*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Complete Tour of JiaYuGuan Fortress Scenic Spot 7 Temmuz 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Complete Map of JiaYuGuan Fortress Scenic Spot 7 Eylül 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* A modern traveller's description of a recent visit can be found in *PASSAGE*, a publication of the Singapore Asian Civilisations Museum  4 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Yokosuka R2Y *Keiun*** (Japonca: 景雲 - Türkçe: Sirüs Bulutu), II. Dünya Savaşı'nın sonlarında Japonya'da üretilmiş bir prototip keşif uçağıydı.

Tasarımı ve Geliştirilmesi
--------------------------

Hayal kırıklığı yaratan performans tahminleri nedeniyle R1Y tasarımının iptal edilmesinden sonra Japon İmparatorluk Donanması için görevlendirilen R2Y, tek bir pervaneyi hareketlendiren birleştirilmiş (coupled) motorlara ve üç tekerli iniş takımına sahipti.

Nisan 1945'te tamamlanan prototip, ilk uçuşunu 8 Mayıs'ta yaptı ve aşırı ısınma sorunları gösterdi. Japonların dayandığı Almanlar tarafından yapılan iki DB 601 motorunun birleştirildiği ve Heinkel He 177'de kullanılan Daimler-Benz DB 606 tasarımının da kronik olarak aşırı ısınma sorunlarından ve hatta yangınlardan muzdarip olması dikkat çekicidir. Bu uçuş yapan prototip yalnızca birkaç gün sonra bir ABD hava saldırısında imha edildi ve böylece geliştirilme aşaması sonlanmış oldu.

Yokosuka R2Y Keiun montaj fabrikasında.
R2Y2, Kugisho tarafından tasarlanan R2Y1'in jet motorlu bir versiyonuydu. Keiun veya Keiun-Kai (Türkçe: "Güzel Bulut") olarak bilinen uçak, Japon İmparatorluğu'nun ana adalarının savunmasında kullanılabilecek yüksek hızlı bir jet-bombardıman uçağı/saldırı uçağı olacaktı. Jet Keiun-Kai'nin motorları, her bir kanadın altında birer tane olacak şekilde, bölmelere monte edilmiş iki adet Mitsubishi Ne-330 turbojet motoru olacaktı. Daha sonraki versiyonlar (V2 ve V3), gövdenin içine merkezi olarak monte edilmiş motorlara sahip olacaktı.

Teknik Özellikleri (R2Y1)
-------------------------

Yokosuka R2Y Keiun pistten kalkmak üzere.
### Genel Özellikleri

* Mürettebat: 2; pilot ve telsiz operatörü
* Uzunluk: 13,04 m (42 ft 9 inç)
* Kanat açıklığı: 13,99 m (45 ft 11 inç)
* Yükseklik: 4,23 m (13 ft 11 inç)
* Kanat alanı: 33,99 m2 (365,9 sq ft)
* Boş ağırlık: 6.015 kg (13,261 lb)
* Brüt ağırlık: 8.100 kg (17.857 lb)
* Maksimum kalkış ağırlığı: 9.400 kg (20.723 lb)
* Yakıt kapasitesi: 1.555 litre
* Motor: 1 × Aichi Ha-70 (birleşik) 24 silindirli sıvı soğutmalı birleştirilmiş V-12 pistonlu motor, kalkış için 2.500 kW (3.400 hp), 3.000 m'de (9.843 ft) 2.312 kW (3.100 hp)
* Pervaneler: 6 palli sabit hızlı metal pervane

### Performans

* Maksimum hız: 10.000 m'de (32.808 ft) 718,5 km/sa (446,5 mph, 388.0 kn)
* Seyir hızı: 4.000 m'de (13.123 ft) 463 km/sa (288 mph, 250 kn)
* İniş hızı: 166 km/sa (103 mph; 90 kn)
* Menzil: 3.139 km (1.950 mi, 1.695 nmi)
* Servis tavanı: 11.700 m (38.400 ft)
* Yüksekliğe ulaşma süresi: 21 dakikada 10.000 m (32.808 ft)
* Kanat yüklemesi: 238,26 kg/m2 (48,80 lb/sq ft)
* Güç/kütle: 0,3161 kW/kg (0,1923 hp/lb)
**İvet Bahar** (1957, İstanbul), Türk-Amerikalı hesaplamalı biyologdur. Halen Pittsburgh Üniversitesi'nde ordinaryüs profesör ve John K. Vries Kürsüsü başkanı olarak görev yapmaktadır.

2020 yılında ABD Ulusal Bilimler Akademisi'ne seçilen Bahar, bu unvanı elde eden ilk Türk kadını olmuştur.

Yaşamı
------

1957 yılında İstanbul'da dünyaya geldi. Boğaziçi Üniversitesi'nde lisans ve yüksek lisans yaptıktan sonra, 1987'de İstanbul Teknik Üniversitesi'nde (İTÜ) fiziksel kimya alanında doktorasını tamamladı. İTÜ ve Boğaziçi Üniversitelerinde çalıştıktan sonra, UNESCO bursuyla 2001 yılında Pittsburgh Üniversitesi'ne gitti ve burada çalışmaya başladı.

Bahar, polimer istatistiksel mekaniğinin temel teorilerini ve yöntemlerini biyomoleküler yapı ve dinamiklere uyarladı. Elastik ağ modelleri (ENM'ler) olarak modellenen proteinlerin kolektif dinamiklerini incelemek için klasik Rouse modelinin değiştirilmiş bir versiyonuna öncülük etti. Teorisi ve yöntemleri, başlangıcından bu yana sayısız teste dayandı ve moleküler biyolojide temel kavramları oluşturdu.

Kişisel yaşamı
--------------

2001 yılından bu yana ABD'nin Pittsburgh kentinde yaşamaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Ivet Bahar, PhD | Regenerative Medicine at the McGowan Institute" (İngilizce). 30 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Haziran 2021.
2. ↑  "2020 NAS Election". *www.nasonline.org*. 28 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Haziran 2021.
3. ↑  "Dr. Ivet Bahar has been elected a member of The National Academy of Sciences". 13 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Haziran 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 1135154961
* ISNI: 0000 0000 4923 4298
* LCCN: no2006026553
* NKC: xx0265641
* NLI: 987007357241805171
* ORCID: 0000-0001-9959-4176
* SUDOC: 102146047
* VIAF: 46511270
* WorldCat: lccn-no2006026553

 |
**Yapracık**, Ankara ilinin Etimesgut ilçesine bağlı bir mahalledir. Yapracık mahallesi Bağlıca, Alacaatlı, Dodurga ve Çayyolu ile sınırdır. Çayyolu yaşamkent arazisinin yarısı yapracık mahallesinin arazisidir diğer yarısı ise Alacaatlı mahallesinin arazisidir. Mahallenin kuzeybatısında Bağlıca, batısında Yaşamkent ve Alacaatlı, güneybatısında Dodurga ve İncek, güneyinde Aşağıyurtçu ve Yukarıyurtçu mahalleleri yer almaktadır.

Coğrafya
--------

Güzel ve geniş bir arazisi vardır. Yapracık mahallesi yüksek olduğundan buradan tüm Ankara'ya kuşbakışı bakarsınız ve Çayyolu'nun tamamı ayaklarınızın altındadır. Arazisinin bir kısmı Yaşamkent içinde yer almaktadır. Arazisi çok kıymetlidir ve değerlenmeye 1970'li yılların başında başlamıştır. Yeraltı su kaynakları çok güçlüdür. Mahallede piknik alanları yaygın olup mahallenin ünlü Meşe Dağı 1242 metre yüksekliğindedir. Meşe Dağının güney yamacında yerleşkesi vardır. Ankara'nın batısında Eskişehir yolu üzerindedir. Eskişehir yoluna uzaklığı 1 km'dir.merkeze 20 km uzaklıktadır.

Nüfus
-----

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- |
| 2023 | 7274 |
| 2019 | 6413 |
| 2014 | 4000 |

Dış bağlantılar
---------------

Kaynakça
--------



| * g
* t
* d
Etimesgut mahalleleri |
| --- |
| Mahalleler | 
* 30 Ağustos
* Ahi Mesut
* Alsancak
* Altay
* Aşağıyurtçu
* Atakent
* Atayurt
* Ayyıldız
* Bağlıca
* Bahçekapı
* Balıkuyumcu
* Devlet
* Elvan
* Erler
* Eryaman
* Etiler
* Fatih Sultan
* Fevziye
* Göksu
* Güzelkent
* İstasyon
* Kazım Karabekir
* Oğuzlar
* Orhun
* Piyade
* Süvari
* Şehit Osman Avcı
* Şehitali
* Şeker
* Şeyh Şamil
* Topçu
* Tunahan
* Turkuaz
* Yapracık
* Yavuz Selim
* Yeni Bağlıca
* Yeşilova
* Yukarıyurtçu

 |
| Semtler | 
* Elvan
* Eryaman
* Bağlıca
* Yapracık

 |
**Rafael Manas** (d. 1710/1720 - ö. 27 Ocak 1780), Osmanlı Ermenisi ressam.

Hayatı
------

1710-1720 yılları arasında doğduğu düşünülen Rafael Manas kayıtlara göre 27 Ocak 1780 tarihinde ölmüştür. Gençken İtalya’da sanat eğitimi almış ve Sultan I. Mahmud (1754- 1757), Sultan III. Osman (1754-1757) ve Sultan III. Mustafa dönemlerinde (1757-1774) saray ressamı olarak çalışmıştır. Ayrıca mimar olduğundan bahsedilse de bu konuda kesin bir veri yoktur.

Eserleri
--------

Bugün Topkapı Sarayı Müzesi’nde ve çeşitli özel koleksiyonlarda Rafael imzalı çeşitli kadın ve erkek portreleri bulunmaktadır. Yine onun yaptığı düşünülen 1758 tarihli dini içerikli -bugün yerinde bulunmayan- yağlıboya bir resmin Balat Ermeni Kilisesi duvarında yer aldığından söz edilir. Ayrıca, Levni’nin yaptığı *Kebir Musavver Silsilename*’ye eklenen Sultan I. Mahmud, Sultan III. Osman, Sultan III. Mustafa ve Sultan I. Abdülhamid portrelerinin de Rafael ya da öğrencileri tarafından yapıldığı düşünülmektedir. Rafael Manas 1780 tarihinde öldüğüne göre ona atfedilen bazı portreler muhtemelen oğlu Manas Manas tarafından gerçekleştirilmiştir. Bu konuda Giambatista Toderini bilgiler vermiştir. 1785 yılında, Manas’ın atölyesini ziyaret eden Toderini, Kantemiroğlu’nun Osmanlı tarihiyle ilgili kitabında kullanılan padişah portreleri konusunda bilgi edinmek amacıyla Manas Manas’a başvurmuştur. Bu ziyareti sırasında Türk bir ressam tarafından yapılmış manzara tablosu gördüğünden de bahsetmiş ve onların insan resmi yapmasını iyi bilmediklerini belirtmiştir. Ayrıca Manas’ın Sultan I. Abdülhamid’in (1774-1789) tam boy portresini yaptığını belirtmiştir. Bu aktarıma göre Sultan Abdülhamid dönemi, Rafael Manas’ın yaşlılık yıllarıdır ve oğlu Manas Manas onun etkinliklerini sürdürmektedir. Rafael ve oğlu Manas, resimli el yazma üretiminin azaldığı yıllarda, gerek tempera, gerekse tuval üzerine yağlıboya ya da suluboya ile yaptığı portrelerde, malzeme, boyut ve kompozisyon açısından Avrupa resminin özelliklerini yansıtan eserleriyle Osmanlı resim sanatında tuval resimlerini başlatan öncü ressamlar arasında yer almışlardır. D’Ohsson’nın Rafael’i dönemin Rafaello'su olarak tanımlaması yaşadığı çağda -hem üretken hem de saray çevresinde etkin bir ressam olarak- İstanbul’da ününün yayıldığını göstermektedir.

Kaynakça
--------

* Nurten, Küçükhasköylü (Haziran 2011). "Osmanlı Sarayında Ermeni Ressamlar: Manas Ailesi". *Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi*. **28** (1). ss. 165-182. [*ölü/kırık bağlantı*] *Metin genel olarak kaynaktan alınmış olup, kaynak CC-BY 4.0 lisansıyla lisanslanmıştır9 Ağustos 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..*
**Şanghay Uluslararası Film Festivali** (Çince: 上海国际电影节, Fransızca: Festival international du film de Shanghai), kısaltılmış olarak **SIFF**, Tokyo Uluslararası Film Festivali ile birlikte Doğu Asya'nın en büyük film festivallerinden birisidir.

İlk festival 7-14 Ekim 1993 tarihleri arasında yapılmış olup, 2001 yılına kadar böyle devam etmiştir. 2003 yılında SARS salgını nedeniyle festival gerçekleşememiştir. Festival, 1993 yılından bu yana A kategorisi mensubu bir Uluslararası film festivali haline gelmiştir. SIFF, Shanghai Municipal Administration of Culture, Radio, Film & TV ve Shanghai Media & Entertainment Group şirketleri tarafından organize edilmektedir. Verilen ödüllerin başında "Altın Kadeh" Ödülü (Çince: 金爵; pinyin: *Jin Jue*) gelmektedir.

14. Şanghay Uluslararası Film Festivali 11-19 Haziran 2011 tarihleri arasında gerçekleşti ve Amerikalı yönetmen Barry Levinson festivale başkanlık yapmıştır.

Ödüller
-------

* **Rekabet**
	+ Altın Kadeh
	+ Jüri Özel Ödülü
	+ En İyi Kadın Oyuncu
	+ En İyi Erkek Oyuncu
	+ En İyi Yönetmen
	+ En İyi Senaryo
	+ En İyi Müzik
	+ En İyi Sinematografi
* **Uluslararası Öğrenci Kısaları Ödülleri**
	+ En İyi Film Ödülü
	+ En İyi Yönetmen Ödülü
	+ En İyi Animasyon Ödülü
	+ En Yaratıcı Fikir Ödülü
	+ Jüri Özel Ödülü

Kaynakça
--------

1. ↑  Chris Berry. "10 Yaşındaki Genç: Şanghay Uluslararası Film Festivali". *Sense of Cinema*. 30 Mayıs 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2008.
2. ↑  "14. SIFF hakkında". Siff.com. 27 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Mart 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* VIAF: 134317744

 |
Girodet'in otoportresi
**Anne-Louis Girodet-Trioson** (29 Ocak 1767, Montargis - 9 Aralık 1824, Paris), bilinen adıyla **Girodet**, Fransız ressamdır. Resimlerinde erotizm sanatına yer vermiş, romantizm akımının öncülerinden olmuştur. Kendine özgü çizgileriyle ve Bonapart Hanedanı üyelerinin resimleriyle bilinmektedir.

Hayatı ve kariyeri
------------------

Girodet, 29 Ocak 1767'de Loiret ilinde bulunan bir komün olan Montargis'te doğdu. Ebeveynlerini küçük yaşta kaybetti. Benoît-François Trioson isimli bir doktor onu evlat edindi. Hayatları boyunca çok yakın oldular ve Girodet, 1812'de Trioson soyadını aldı.

1789-1793 tarihleri arasında İtalya'da yaşadı. Fransa'ya geri döndüğünde Bonaparte ailesinin birçok ferdinin portresini çizdi. 1806 yılında *Scène de déluge* isimli eserini sergiledi. 9 Aralık 1824'te Paris'te öldü.

Kaynakça
--------

1. ↑  "ARC :: Anne-Louis Girodet de Roucy-Triosson :: Page 1 of 1". *web.archive.org*. 22 Haziran 2003. 8 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mart 2022.
2. ↑  "Girodet: Romantic Rebel". *archive.artic.edu*. 28 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mart 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX1531433
* BNF: cb11958576f (data)
* CANTIC: a11099768
* DSI: 1451
* GND: 118817310
* ISNI: 0000 0001 1753 4058
* KulturNav: 1e764a4f-85bb-4b51-9b44-a5469d7bf240
* LCCN: n84058477
* Léonore tanımlayıcısı LH//1151/52 geçerli değil.
* MusicBrainz: 06425467-2f18-407d-8f6a-9a56faaa7474
* NKC: jx20051114002
* NLA: 35063972
* NLG: 207529
* NLI: 987007605032405171
* NTA: 072919752
* RKD: 31961
* SNAC: w63b6kvq
* SUDOC: 027574881
* Trove: 816031
* ULAN: 500115482
* VIAF: 27073449
* WorldCat: lccn-n84058477

 |
Mikerinos ve eşi Khamerernebty II
**Mikerinos** (ya da *Menkaure* - ya da Latince: *Mycerinus*) Mısır'ın dördüncü hanedanı döneminde (MÖ 2620 - MÖ 2480) bir firavun idi. 3. ve Giza'nın en küçük piramidi olan Mikerinos Piramidi O'nun döneminde yapıldı. Başlıca kraliçesi Khamerernebty II idi.

Bazı yazarlar dönemini; MÖ 2532 - MÖ 2505 olduğunu önerirler; çünkü öldüğü dönemde heykellerinin bitmemiş olduğunu varsayarlar. İsminin manası; "Ra'nın ruhları sonsuzdur" idi; Mikerinos'dan önceki firavun Khafra idi.

Herodot'a göre; Mikerinos Keops'un oğlu idi; ve babasının döneminde antik Mısır'ın acılarına sebebiyet verdiğini öngörmüştü. Herodot; Mikerinos'un da şansızlıklarla yaşadığını anlattı; kızı ondan önce ölmüştü ve tahtadan bir boğa içinde tutuldu. Buto'nun kahini 6 yıl boyunca hükümdar olacağını öngörmüştü; ancak 12 yıl boyunca hüküm sürmüştü. Ancak; günümüzdeki diğer araştırmalar; Keops'un değil de; Keops'un oğlu Khafra'nın oğlu olduğunu öngördüler.

Kaynakça
--------

1. ↑  Bierbrier, M. L. (2008). *Historical dictionary of ancient Egypt* (2. bas.). Lanham, Md.: Scarecrow Press. ISBN 978-0810857940.
2. 1 2  Goldschmidt, Arthur (2013). *Historical dictionary of Egypt* (4. bas.). Lanham: Rowman & Littlefield Publishers. ISBN 978-0810861893.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 12315815X
* ISNI: 0000 0000 3755 2563
* LCCN: n99014132
* NKC: mzk2006337380
* VIAF: 16553808
* WorldCat: lccn-n99014132

 |
Slane Kalesi
**Slane Castle** (Türkçe:Slane Kalesi) İrlanda, County Meath'deki Slane köyünde bulunan bir kaledir.Kale 1700'lerden beri the Conyngham Marquessate'in aile evidir. ve düzenli olarak kale zemininde müzik konserleri verilmektedir.

Tarihi
------

Boyne vadisinde ve Boyne Nehri'ne yüksekten bakan, nehrin sadece birkaç mil yukarısında ünlü Battle of the Boyne savaşının yapıldığı bir yerde bulunur.Slane Castle'ın mevcut formu William Burton Conyngham yönetiminde ilk yeğeni Marquess Conyngham ile birlikte yeniden inşa edildi.

Yeniden inşa edilmesi 1785'in öncesine uzanıyor.Ve ana hatları James Gandon, James Wyatt ve Francis Johnston çalışmalarından oluşmaktadır.Francis Johnston the Mill Hill'deki gotik kale kapılarının sorumlusudur.

The Conynghams'lar esasında asil bir İskoç ailesidir.Ve ilk kez İrlanda'da County Donegal'e yerleşmişlerdir.the Conynghams ve the Slane Estate arasındaki aktif ilişki, mülkün the Williamite Confiscations ailesi tarafından 1071'de satın alınmasından 300 yıl öncesine kadar dayanır.

Slane bundan önce Flemingler tarafından ele geçirilmişti.Aristokratik Anglo-Norman Katolikler arazilerini İngiltere kralı 2.James yanlıları(ing:Jacobites) ile doldurdurlar.Unvanı Longford Vikontu olan Christopher Fleming, Slane'in 17. ve en son Fleming Lordu oldu.8th Marquess Conyngham the Conyngham ailesinin gelecekteki önde geleni ve Slane Kalesi sakinidir.

1991'de, Kale'de çıkan yangın ağır hasara yol açtı.Binayı ve Boyne nehrine bakan doğu yüzünün içerisinin tamamını tahrip etti.2001 senesindeki geniş kapsamlı 10 yıllık restorasyon ile Slane Kalesinin kapıları bir kez daha açıldı.

Slane Kalesi, Co. Meath, İrlanda
Ana madde: Slane Konserleri
1981'den beri çoğu Ağustos ayında Slane Kalesinin zemini rock konserlerine ev sahipliği yapıyor.Doğal amfitiyatrosu 100.000 kişilik bir kapasiteye sahiptir.2004 yılında popun süper yıldızı Madonna İrlanda'daki ilk müzik konserini Slane Kalesinde 60.000 insana rüzgarlı bir havada 3 saatliğine verdi.

Ayrıca bakınız
--------------

* Çağdaş amfitiyatroların listesi

Kaynakça
--------

1. ↑  "Slane Kalesi Tarihi". 27 Eylül 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2010.
2. ↑  "Christopher Fleming, Viscount Longford". 9 Şubat 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2010.

Dış bağlantılar
---------------

* Resmi Slane Castle Websitesi12 Mart 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.


|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 5092527-1
* MusicBrainz: d93a271e-9822-4d62-a277-4aedc13deaea
* VIAF: 146141617
* WorldCat: viaf-146141617

 |
Friedrich Wilhelm SchindlerFriedrich Wilhelm Schindler
Elektra Bregenz
**Elektra Bregenz**, 1898 yılında Friedrich Wilhelm Schindler tarafından Bregenz'de kuruldu.

1948'de şirket, fırının termostatik sıcaklık kontrollü ilk elektrikli sobasını piyasaya sürdü ve 1950'de buzdolapları üretimine başladı. 1965 yılında Elektra Bregenz, Asea Brown Boveri grubuna dahil edildi.

1972'de şirket devlet ödülünü aldı ve o zamandan beri ticari işlemlerde federal armayı kullanmasına izin verildi. 1981 yılında şirketin 456 çalışanı vardı ve 620 milyon şilin (yaklaşık 47 milyon Euro) ciro elde etti. 1985 yılında, Schwaz'daki Tirolia fabrikaları Elektra Bregenz tarafından devralındı ve yer Vorarlberg'den Tirol'e taşındı.

1990 civarında Avusturya Email AG, Elektra Bregenz'den elektrikli sıcak su teknolojisini (marka adı: EHT) devraldı ve sıcak su depolama tankı temel modellerine iyi bilinen tip ve marka adı EHT'yi verdi.

2002 yılında şirket, Türk Arçelik grubu tarafından devralındı. 2003 yılında şirket Viyana'ya taşındı, Avusturya'daki üretim tamamen durduruldu ve diğer Arçelik üretim tesislerine taşındı.

1. ↑  "Arçelik". 13 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Mart 2022.
**Dmitriy İvanoviç Pavlutskiy** (Rusça: Дмитрий Иванович Павлуцкий, ö. 21 Mart 1747), en çok yerli Çukçi halkına karşı yürüttüğü seferlerle tanınan bir Rus kutup kaşifi ve Çukotka'daki askeri seferlerin lideriydi.

1641 gibi erken bir tarihte, Rus kaşifler Çukçi ile temasa geçti. Ruslar, Kuzey Amerika'ya ulaşarak kazanılan potansiyel zenginliğin öğrenildiği 17. yüzyılın sonlarına kadar bölgeye çok az ilgi gösterdi. Bununla birlikte, Bering Boğazı'na yapılan seferler, bölgede yaşayan yerli halklar tarafından sıklıkla saldırıya uğradı.

1725'te Büyük Çar Peter, Çukçi'yi fethetmek için bir Rus askeri seferi emri verdi, ancak sefer başarısız oldu ve komutanı Binbaşı Afanasiy Şestakov (Афанасий Шестаков), Mart 1730'da Paren Nehri yakınında öldürüldü. 1731'de başka bir sefer emri verildi, bu kez Çukçilerden korkan Binbaşı Pavlutskiy önderliğinde acımasız cezalandırıcı seferlerinde toptan katliam, köylerin yakılması, ren geyiği sürme ve kadın ve çocukları yakalama gibi yıkıcı taktikler kullanıldı. Çuvanlar, Koryaklar ve Yukagirler sonunda Rus İmparatorluğu'na sadakat sözü verdiler ve Çukçi'ye karşı koruma istediler.

12 Mart 1747'de 500 Çukçi savaşçısından oluşan bir grup, Rusların Anadyrsk kampına baskın düzenledi. Pavlutskiy'in 96 Kazak ve 35 Koryak müttefikinden oluşan 131 kişilik alayı, Markovo yerleşimi yakınlarında Çukçileri yakalayarak peşine düştü. Pavlutskiy, takviye kuvvetleri olmamasına rağmen bir saldırı emri verdi ve sayıca az olan alayı, Küçük Bighorn Savaşı'nı anımsatan bir savaşta yenildi. Demir zincir zırhı giyen Pavlutskiy, sahadan yaralanmadan kaçmayı başardı, ancak yakındaki küçük bir tepede (şimdiki adı Major's Hill) kuşatıldı ve öldürüldü. Kafasının kesildiği ve daha sonra yıllarca Çukçi tarafından tutulduğu bildirildi. Pavlutsky'nin cesedi Yakutsk'a gömüldü.

1750'de Çukçi'yi fethetmenin zor olacağı anlaşılmıştı. Saint Petersburg taktik değiştirdi ve 1778'de onlarla resmi barış yaptı. Çukçiler, Ruslarla barışçıl ticarete girdi ve 1788'den başlayarak aşağı Kolyma'da yıllık bir ticaret fuarı düzenlendi. Rus İmparatorluğu, 18. yüzyılın sonlarına doğru tüm Sibirya'ya boyun eğdirildiğini ilan etmesine rağmen, Çukçiler, 1917'deki Rus Devrimi sonrasına kadar Rus derebeyliğini kabul etmeyi reddettiler.

Ayrıca bakınız
--------------

* Rusya'nın Sibirya'yı fethi:  15 Mart 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4  "Chukotka as a Part of Russia". Russian government. 25 Mart 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2009.
2. 1 2 3  "Major Pavlutskii: From History to Folklore". *Slavic and East European Folklore Association Journal*. **7** (1): 3-21. Bahar 2002. 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Temmuz 2009.  Birden fazla yazar-name-list parameters kullanıldı (yardım); Yazar `|ad1=` eksik `|soyadı1=` (yardım)
3. 1 2 3  "To the Little Bighorn and Anadyrsk". *Empires Apart: A History of American and Russian Imperialism*. New York, NY: Pegasus Books. 2010. ISBN 9781605981062.  Yazar `|ad1=` eksik `|soyadı1=` (yardım)
Zlatograd (Darıdere)Harita
**Darıdere** (Bulgarca: Златоград **Zlatograd**), Bulgaristan'ın güney orta kesiminde bulunan Smolyan ilinde bir kasabadır. Aynı adı taşıyan Darıdere Belediyesi'nin idari merkezidir. Darıdere’nin yüzölçümü 172 km² ’dir, nüfusu ise 12.321 kişiden oluşmaktadır.

Smolyan il merkezine 60 km uzaklıktadır. Yunan sınırı kasabaya 5 km uzaklıktadır. Sınır ötesi Darıdere- İskeçe (Yunanistan) yolu 15 Ocak 2010'da açılmıştır.

Tarihi
------

Bölge 1867-1912 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu döneminde Darıdere olarak bilinen Edirne Vilayetine bağlı Gümülcine Osmanlı Sancağına bağlı bir ilçe olmuştur. Kasabada çok sayıda eski binanın 19. yüzyıla ait iki Ortodoks kilisesi ve bir cami ile karakteristik Osmanlı dönemi mimarisini andıran eserler bulunmaktadır.

Coğrafya
--------

Darıdere, genel olarak Rodop dağlarının doğu ve orta arasındaki bir vadide yer almaktadır.

Bölgenin ikilimi geçici Akdeniz iklimi bölgesine görülen iklim türünü barındırmaktadır. Mineral kaynaklar kurşun-çinko cevheri içermektedir.

Belediye arazisinden 98,1 km uzunluğundaki Varbitsa nehri ile geçmekte olup, havzası 1202,8 km'dir. Nedelinska ve Kushlenska nehirleri, Varbitsa'nın kollarıdır. Orman 144.60 km²'lik bir alanı kaplamaktadır. Kayın, gürgen, meşe, huş ve kızılcık gibi türler çoğunlukla geniş yapraklı ağaçlar bulunmaktadır. Ve yaygın olarak bulunan iğne yapraklı ağaçlar ladin, köknar ağacı, beyaz ve karaçamdır. Tarım alanı 25 km²'lik alanı kaplar ve ekilebilir alan 12 km²'dir. Bölgede yetiştirilen türler tütün, patates, sebze ve çilektir.

Darıdere ilçesine 8 km, Erma Nehri Köyüne köyüne 5 km mesafede "Erma Reka" adında bir atık göleti bulunmaktadır. Belediye yer altı kaynakları bakımından zengindir. Erma Nehri çevresinde jeotermal sıcak maden suyu yatağı bulunmaktadır.

Tescil
------

Antarktika, Güney Shetland Adaları'ndaki Livingston Adası'ndaki Zlatograd Kayası adını bu şehirden almıştır.

Dış Bağlantılar
---------------

 17 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

 26 Şubat 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Pasmaklı Raporu Nisan 2016" (PDF). 17 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
2. ↑  "Varbitsa River". 2 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi.
3. ↑  "Erma Reka". 13 Eylül 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* NKC: ge1157505
* NLI: 987007565063205171

 |
**Soytarı** veya **saray soytarısı**, kraliyet saraylarında konukları veya hükümdarı eğlendirmek için görevlendirilen saray üyesidir. Soytarılar, aynı zamanda panayırlarda ve halk pazarlarında halkı eğlendiren gezici sanatçılardır.

Post-klasik ve Rönesans dönemlerinde, soytarıların genellikle parlak renkli kıyafetler ve rengarenk desenli eksantrik şapkalar giydikleri düşünülürdü.

Soyarılar çok çeşitli becerilerle kişileri eğlendiriyorlardı. Şarkı söylemek, ve hikaye anlatmak yaptıkları başlıca gösteriydi. Aynı zamanda akrobasi, hokkabazlık, çeşitli şakalar (kelime oyunları, taklit gibi) ve sihir numaraları da yapıyorlardı.

Tarih
-----

Antik Roma’da, profesyonel soytarılara balatro deniyordu. Balatrolara yaptıkları şakalar karşılığında para ödeniyordu ve zenginler eğlenmek için genellikle onları masalarına çağırıyordu.

Aztekler ve Çinliler gibi diğer kültürlerde de soytarıya benzer kültürel ögeler bulunmaktaydı.

İngiliz kraliyet tarihi boyunca pek çok kraliyet sarayında eğlence ile görevli kişiler istihdam edildi ve çoğu zaman bu kişiler profesyonel olarak görev yaptı. Bunlar "licensed fools" olarak adlandırıldı. Soytarı Toplulukları veya göçebe eğlence grupları, genellikle akrobasi ve hokkabazlık yapmak için işe alınırdı.

İngiltere Kralı VIII. Henry, Will Sommers adında bir soytarıyı işe almıştı. Kızı Mary’nin Jane Foole adında bir soytarısı vardı.

### Geleneğin sona ermesi

Restorasyon’dan sonra II. Charles saray soytarılığı geleneğini yeniden canlandırmadı, ancak tiyatroyu ve müzik salonu eğlencelerini büyük ölçüde himaye etti. Özellikle de Thomas Killigrew'un çalışmalarını destekledi.

18. yüzyılda Rusya, İspanya ve Almanya dışında soytarıları geleneği sona ermişti. Fransa ve İtalya’da gezici soytarı grupları, *commedia dell'arte* adlı tiyatroda oyunlar sergilediler. Fransa'da saray soytarısı geleneği Fransız Devrimi ile sona erdi.

Kaynakça
--------

1. ↑  Horace Sat. i. 2. 2. (cited by Allen)
2. ↑  *Notes and Queries: A Medium of Inter-Communication for Literary Men, Artists, Antiquaries, Genealogists, Etc* (İngilizce). Bell. 1868. 5 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Şubat 2024.
3. ↑  "Jester". *Encyclopædia Britannica*. 2 Ocak 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Haziran 2012.
4. ↑  Otto, Beatrice (2001). *Fools Are Everywhere: The Court Jester Around the World*. Chicago: University of Chicago Press. ISBN 978-0226640914.
5. ↑  Kelly, Debra (26 Aralık 2020). "What It Was Really Like To Be A Court Jester - Grunge". *Grunge.com* (İngilizce). 7 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2022.
6. ↑  Westfahl, Gary (21 Nisan 2015). *A Day in a Working Life: 300 Trades and Professions through History [3 volumes]: 300 Trades and Professions through History* (İngilizce). ABC-CLIO. ISBN 978-1-61069-403-2. 5 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Şubat 2024.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4041238-6
* LCCN: sh85050348
* LNB: 000060571
* NKC: ph391065
* NLI: 987007543329205171

 |
Arundel ve Sagekarsa Adalarında Japonlara Karşı Operasyonlar, John Bushemi, 1943.
**Kohinggo Adası** ya da **Arundel Adası,** Okyanusya ülkesi Solomon Adaları'na bağlı bir adadır.

Ada, ülkenin Batı Bölgesi'ndeki Yeni Georgia Takımadaları'nın bir adasıdır. Ada yerliler tarafından *Kohinggo* ya da *Ndokulu o*larak ifade edilirken, batı dünyasında *Arundel* ismi ile de anılmaktadır.

Coğrafya
--------

Kohinggo Adası, Batı Bölgesi'ndeki Kolombangara Adası ve Yeni Georgia Adaları arasında yer almaktadır.

Savaş zamanı geçmişi
--------------------

İkinci Dünya Savaşı sırasında Arundel'e askerî operasyonlar
Adanın Yeni Georgia Ada Grubu'ndaki konumu
27 Ağustos 1943'te adaya Amerikan kuvvetleri saldırdı. Japonya, ada için yapılan çatışmalarda 345 kişiyi kaybederken, 500 kişi de yaralandı. Sonunda General Sasaki, 20-21 Eylül 1943'te Arundel ve Ghizo Adası'dan çekildi  Kolombangara, Amerika'nın Vella Lavella'yı işgaliyle çoktan kurtarılmıştı ve eylül ayının sonunda Japonlar, Yeni Georgia adalarındaki son üslerini tahliye etmeye başladı.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arundel Island strait". Geoview. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2018. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link) [*ölü/kırık bağlantı*]
2. ↑  "Arundel Island". Pacific Wrecks. 4 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2018.
3. ↑  "Battle of Arundel Island, 27 August-20 September 1943". History of War. 4 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2018.
Belvedere Sarayı
**Belvedere Sarayı**, Avusturya'nın başkenti Viyana'nın Landstrasse ilçesinde iki parçadan oluşan barok stilde bir saraydır.

Belvedere Sarayı, 1668-1745 yıllarında Savoy Prensi Eugen emri ile mimar Johann Lucas von Hildebrandt'a yaptırılmıştır. Yukarı ve Aşağı Belvedere Sarayı olarak iki parçadan oluşan barok yapılar birbirine çok geniş ve gözalıcı bir bahçe ile bağlıdır. Landstrasse'de bugün Avusturya Belverede Galerisi olarak kullanılan yapılarda çok önemli tarihi tablolar da vardır.

Yukarı Belvedere Sarayı'nın en önemli özelliği ise 15 Mayıs 1955'te Avusturya'nın II. Dünya Savaşı'ndan sonra özgürlüğüne kavuştuğu anlaşmanın burada imzalanmış olmasıdır.

Dış bağlantılar
---------------

* Belvedere Sarayı 31 Mayıs 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Almanca)

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4194500-1
* ISNI: 0000 0001 2259 9294
* LCCN: sh2008001283
* NKC: ntk20211110209
* NLI: 987007287922405171
* RERO: 02-A016376076
* VIAF: 237302876

 |