recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Sıraselviler Caddesinde bulunan eşcinsellere yönelik gey barı Tekyön'ün logosu.
**Tekyön** veya **Kulüp Tekyön**, Beyoğlu Sıraselviler Caddesi'nde bulunan İstanbul'da gey gece kulübü. Türkiye'de son yıllarda eşcinsel hakları örgütlerinin destekleri, onur yürüyüşleri ve aktivist eylemleriyle birlikte artan gey barlar ve büyüyen gey kültürünün de etkisiyle LGBT'lerin eğlenebileceği yerlerin başında barlar, kulüpler ve sinemalar gelmektedir. Türkiye'de gey topluluğu kültüründe öne çıkan gece kulübü gece 23'ten sabah 4'e kadar açık alkollü eğlence mekanıdır.

İstanbul'da haftanın her günü açık olan kulüpte hafta içi animasyon şovlar yapılmakta olup dans şovlarına da yer verilmiştir. İstanbul'un en büyük gey kulüplerden biri olma özelliği de gösteren bara transseksüeller ve transgender görünümlüler alınmamakta olup bu özelliğiyle sadece "Gey, biseksüel" bar özelliği göstermektedir. Gey barın misafirleri arasında Hande Yener, Nilay Örnek, Bertrand Delanoë gibi kişilerde yer almıştır.

Mekanda büyük bir dans pisti, mekana ait kapalı alan arka kısmı açık bölgede Türkiye'de, kapalı alanda sigara yasağı nedeniyle bir sigara içme alanı bulunmaktadır. Tekyön'e kadın ve trans bireyler alınmamakta, bu özelliğiyle gey bar özelliği göstermektedir.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4  "Tekyön". *Nighttours.com*. 3 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2013.
2. ↑  İstanbul'daki Gay Clublar 9 Temmuz 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. *Sacit Aslan.* Yayın: *6 Ekim 2008*
3. ↑  Hakkımızda, *ClubTekyön.com* 10 Şubat 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Erişim tarihi: *8 Temmuz 2013*
4. ↑  Türkiye’nin ‘gay ikonu’ Hande Yener 27 Temmuz 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. *Kaos GL.* Yayın tarihi: *14 Kasım 2007*, Erişim tarihi: *8 Temmuz 2013*
5. ↑  Gay bar, mey bar neyimize bizim? 13 Eylül 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. *HABERTÜRK.* Yazar: *Nilay Örnek*, Yayın tarihi: *11 Mart 2010*
6. ↑  Halkın ikoncanları *Hürriyet.* Bölüm: *Tek Yön'de bir belediye başkanı*, Yayın tarihi: *10 Nisan 2009*, Kaynak yazar: *Onur Baştürk* Erişim tarihi: *8 Temmuz 2013*
7. ↑  Cuma gecesi İstanbul 6 Mayıs 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. *Habertürk, HT Kulüp.* Yazar: *Esin Öven*, Yayın tarihi: *29 Nisan 2013 Pazartesi*

Dış bağlantılar
---------------

* ClubTekYön.com
* İstanbul Bölgesindeki Gay Mekanlar26 Ocak 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Rathaus**, İsviçre, Zürih şehrinde Limmat nehrinin sağındaki yerleşim bölgesidir. Rathaus, Lindenhof, Hochschulen ve City (Zürih) ile birlikte 1. bölge olan Altstadt'ı oluşturur.

Adını bu bölgede Limmat rıhtımında bulunan Rathaus'dan (Yönetim binası) alır. Rathaus, 1803'ten bu yana Zürih kanton meclisinin toplantı binasıdır. Kanton meclisi dışında Zürih belediye meclisinin de toplantı yeridir. Bina 1694/98 yıllarında barok tarzda yapılmıştır.

Yine yakında bulunan ve bugün müze olarak hizmet gören Helmhaus 18. yüzyıldan, Zunfthäuser (lonca evleri) ise 17. ve 18. yüzyıldan kalmadır.

Bölgenin büyük kısmını Niederdorf kaplar. Burası eğlence mekanlarıyla ünlüdür. Sayısız Bar ve Restoran'ın yanı sıra çok sayıda sinema, dükkân ve kulüp de bulunur.

Niederdorf

| * g
* t
* d
Zürih ilinin bölgeleri |
| --- |
| 
* Affoltern
* Albisrieden
* Altstetten
* City
* Enge
* Escher Wyss
* Fluntern
* Friesenberg
* Gewerbeschule
* Hard
* Hirslanden
* Hirzenbach
* Hochschulen
* Höngg
* Hottingen
* Langstrasse
* Leimbach
* Lindenhof
* Mühlebach
* Oberstrass
* Oerlikon
* Rathaus
* Saatlen
* Schipfe
* Schwamendingen Mitte
* Seebach
* Seefeld
* Sihlfeld
* Unterstrass
* Weinegg
* Werd
* (Alt-)Wiedikon
* Wipkingen
* Witikon
* Wollishofen

 |
**Nicholas Saunderson** (20 Ocak 1682 – 19 Nisan 1739), kör bir İngiliz bilim insanı ve matematikçi. Saunderson, aralarında Isaac Newton, Charles Babbage ve Stephen Hawking gibi ünlü isimlerin de bulunduğu Lucasian Matematik Profesörleri arasında yer almıştır.

Yaşamı
------

Saunderson, 20 Ocak 1682'de vergi memuru John Saunderson ve Ann Saunderson'un en büyük oğlu olarak Thurlstone, Yorkshire'da dünyaya geldi. Yaklaşık bir yaşında çiçek hastalığı nedeniyle görme yetisini kaybetti, ancak bu onun Latince ve Yunanca öğrenmesine ve matematikle ilgilenmesine mani olamadı. 1707'de Cambridge'de Newton felsefesinin ilkeleri üzerine ders vermeye başladı. Kasım 1711'de, Cambridge'de Lucasian Matematik Profesörü William Whiston'ın yerine geçti. 1728'de II. George'un emriyle hukuk doktoru ünvanı verildi ve 1736'da Royal Society üyeliğine kabul edildi. 19 Nisan 1739'da iskorbüt nedeniyle hayatını kaybetti.

Etkileri
--------

Nicholas Saunderson, 18. yüzyıl yazarı Denis Diderot'un "*Körler Üzerine Mektup*" (Fr. *Lettre sur les aveugles*) adlı eserinde ölüm döşeğindeki bir kurgusal karakter olarak görünür. Bu eser, insanın bilgiyi algıdan ziyade akıl yoluyla nasıl elde edebileceğini tartışmaktadır. Saunderson'un karakteri, algısı olmayan ancak mantıksal dehası bulunan birini temsil eder. Bu kişi, Tanrı'yı anlamaya çalışmaktadır.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  Baker, Henry Frederick (1897). Lee, Sidney (Ed.). *Saunderson, Nicholas*. *Dictionary of National Biography*. **50**. Londra: Smith, Elder & Co. s. 332. 30 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2024.
2. ↑  Chisholm 1911, s. 237.
3. ↑  Diderot (2012). *Körler Üzerine Mektup*. Adnan Cemgil - Dumrul Cemgil tarafından çevrildi. İş Bankası Yayınları. ss. 34-41. ISBN 978-605-360-487-7.

**Atıf**

* Bu madde artık kamu malı olan bir yayından alınan metni içeriyor: Chisholm, Hugh, (Ed.) (1911). "Saunderson, Nicholas". *Encyclopædia Britannica*. **24** (11. bas.). Cambridge University Press. s. 237.

Dış bağlantılar
---------------

* Royal Society sitesinde Nicholas Saunderson

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 1615358753730
* BNC: 000416290
* BNE: XX1433888
* GND: 134122550
* ISNI: 0000 0000 7261 7297
* LCCN: n88085003
* NKC: mzk2009532939
* NLA: 35769179
* NLI: 987007267650905171
* NTA: 245933263
* RERO: 02-A003788283
* SNAC: w6dz0cs2
* SUDOC: 077195442
* Trove: 1078976
* VIAF: 13520055
* WorldCat: lccn-n88085003

 |
**Aqua Vega**, Türkiye'nin Ankara ili Mamak ilçesi Doğukent Bulvarı'nda bulunan Nata Vega Outlet içerisinde yer alan Avrupa'nın ikinci, Türkiye'nin ise en büyük tünel akvaryumuna sahip,halka açık akvaryumdur.

Teknik özellikler
-----------------

Yapımı bir yıl süren ve toplam 21 bölümden oluşan Aqua Vega, 22 Aralık 2011 tarihinde ziyarete açılan 450.000 m2 alan üzerinde kurulu Nata Vega Outlet içerisinde 5.000 m2 konuşludur. 23 Nisan 2012 tarihinde açılışı yapılan akvaryumda tatlı su ve deniz suyu akvaryumlarının yanı sıra, otuz tür sürüngen sergilenmektedir. Ayrıca Çankırı ilinde bulunan tuz mağarasından esinlenerek oluşturulmuş örnek bir tuz mağarası ziyaretçilere açıktır.

İki kattan oluşan Aqua Vega'nın ilk katında; adrenalin dünyası, cafe ve hediyelik eşya reyonları, tuz mağarası, dalış okulu, pet shop, bilet gişesi, fotoğraf çekim alanı, akvaryumlar, koi balıkları, deniz kabukları müzesi ve akvaryum restaurant yer alırken, ikinci katında tünel akvaryum, amfi alanı, aqua cafe, dokunma havuzu yer almaktadır. En büyük ve tünel akvaryumu da içine alan, akvaryum tankı 3,5 milyon litre su almaktadır. Bu akvaryumun tam olarak su ile doldurulması 15 gün sürmektedir. Akvaryumda bulunan yerel balıklar, işletmeciye ait Balıkesir iline bağlı Altınoluk, Edremit beldesinde bulunan balık tesisinden getirilmiştir.

Etkinlikler
-----------

Akvaryumun büyük tankında, özel eğitmenler eşliğinde dalış okulu bulunmakta ve 14 yaş üzeri sağlık sorunu bulunmayan kişiler için dalış eğitimi verilmektedir.

Koi balıklarının bulunduğu bölümde ise, balıklar beslenebilmektedir.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  "Aqua Vega Ziyaretçi Akınına Uğruyor". sondakika. 24 Nisan 2013. 25 Mayıs 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Mayıs 2014.
2. ↑  Özyurt, Olkan (6 Mayıs 2012). "Ankara'da köpek balığıyla yüzmek!". sabah. 25 Mayıs 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Mayıs 2014.
3. 1 2  "Ankara'da dalgıç kursu". hurriyet. 1 Aralık 2012. 8 Aralık 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Mayıs 2014.
4. ↑  "Aqua Vega Dalış Okulu". aquavega. 17 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Mayıs 2014.
5. ↑  "Koi Balıkları Dokunma Havuzu". aquavega. 7 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Mayıs 2014.

Dış bağlantılar
---------------

* Resmî site
Giuseppe Caspar Mezzofanti
**Giuseppe Caspar Mezzofanti** (17 Eylül 1774 – 15 Mart 1849) İtalyan Katolik kardinali, ünlü dilbilimci ve hiperpoliglottur. Bolonya'da doğmuştur ve eğitim görmüştür, ilahiyat eğitimini papaz olarak kutsanma yaşına ulaşmadan tamamlamıştır ve 1797 yılında kutsanmıştır. Aynı yıl, Bolonya Üniversitesi'nde Arapça profesörü olmuştur. O tarihlerde Bolonya tarafından yönetilen Cisalpine Cumhuriyeti tarafından istenen sadık ve doğru kalacağına dair törensel yemini yapmadığı için profesörlük görevini kaybetmiştir.

1803'te Bolonya enstitüsüne yardımcı kütüphaneci olarak atanmıştır ve kısa süre sonra Doğu dilleri ve Yunanca profesörü olarak görevine geri dönmüştür. Makam genel valilik tarafından 1808'de bastırılmıştır fakat 1814'te Papa VII. Pius'un restoresi zamanında eski haline getirilmiştir. Mezzofanti görevde Roma'ya 1831 yılında gitmek için Bolonya'yı terk edene kadar kalmıştır. Roma'ya gitmesinin sebebi Katolik Kilisesi'nin yönetim organı için misyonerlik faaliyetlerinin, İman Yayma Cemaati (*Congregatio de Propaganda Fide*), bir üyesi olmasıdır. 1833'te Angelo Mai'nin ardından Vatikan Kütüphanesi'nde Koruyucu-Şef olarak görev almıştır ve 1838'de *St. Onofrio al Gianicolo* piskoposluğu unvanı altında kardinal ve İman Yayma Cemaati'nde çalışma yöneticisi olmuştur.

Mezzofanti hiperpoliglot olması ile bilinir, 38 dil ve 50 lehçeyi akıcı bir şekilde konuştuğu düşünülmektedir ayrıca diğer birçok dilde az seviyelerde bilgisi vardır.

Kaynakça
--------

* Charles William Russell, *Life of the Cardinal Mezzofanti* (Londra, 1857)
* Alphons Bellesheim, *Giuseppe Cardinal Mezzofanti* (Würzburg, 1880)

Dış bağlantılar
---------------

* Biography of Mezzofanti as a polyglot 10 Ağustos 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb155108693 (data)
* GND: 118783696
* ISNI: 0000 0000 6138 175X
* LCCN: no2006072204
* NKC: jx20120220019
* NTA: 152145508
* SNAC: w6xm17z7
* SUDOC: 122887441
* VIAF: 61855730
* WorldCat: lccn-no2006072204

 |
**Kösemihaloğlu Mehmed Paşa** (ö. 1495) Osmanlı devlet adamı.

Tarihe Mihaloğulları olarak geçen ailenin Anadolu'daki Amasya kolundan Hayreddin Hızır Paşa'nın oğludur.

Faaliyetleri
------------

Fatih Sultan Mehmed döneminin etkili beylerinden olan Mehmed Paşa,Semendire Sancakbeyliğin ardından 1482'de Rumeli Beylerbeylğine getirildi.1483'te Vezirliğe tayin edilen Mehmed Paşa, 1485'te Şehzade Ahmed'in lalalığına getirildi.

1486'da Adana'ya saldıran memlük emirlerinin üzerine yürüdü.

**XVI. yüzyıla ait Osmanlı kroniği**;

"Sultan Bayezid emriyle Anatolı Beğlerbeğisi Hersek-oğlu Ahmed Beğ cümle Anatolı çerisiyle ve Rum çerisin bile koşup ve Rum Beğlerbeğisi Hızır Beğ-oğlu Muhammed Beğ bile varup Adana sınurında Özbek ve Temrez Beğ ile buluşup azim ceng ve kıtâl olup Özbek bunları girü gâfil eyleyüp üzerlerine hücum idüp Anatolı leşkeri münhezim olup Hersek-oğlunı tutup ve nice beğler belürsiz oldu" [Anonim Osmanlı Kroniği 2000: 132].

Amasya valiliğide yapan Mehmed Paşa 1487'de Mısır harbine katıldı. Şehzade Bayezid'in emriyle Torul'u (Gümüşhane) Osmanlı topraklarına katarak bölgede ticaret için güvenliği sağlamıştır.

Eserleri
--------

Devlet işlerinde son derece yetenekli olan ve hayırseverliği ile tanınan Mehmed Paşa 1495'te ölmüştür.

Amasya'da cami, medrese, imarethane ve tekkeden müteşekklil külliye, Tosya'da bedesten,İstinye'de medrese, hankâh ve imarethane yaptırmıştır.

Geleneği
--------

Yıldırm Bayezid'ın isteği üzerine Amasya'ya yerleşen Abdullah Mihal Gazi'nin oğlu Ali Bey'in ahvadından Kösemihaloğlu Mehmed Paşa'nın soyu Kurtoğulları, Sivas Evkaf Müdürlüğündeki 896 H. 1430 M. tarihli vakfiyedeki kayıtlara göre günümüzde Amasya ve Samsun'da devam etmektedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Sicill-i Osmani -
2. ↑  Mustafa Çağhan KESKİN ː II. BAYEZİD DÖNEMİ AMASYA ÇEVRESİNDE YEREL BİR BANİ: HIZIR PAŞA OĞLU MEHMED PAŞA 3 Nisan 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
3. ↑  İbn-i Kemal - Osmanlı Tarihi
4. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 23 Şubat 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Şubat 2016.
5. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 23 Şubat 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Şubat 2016.
6. ↑  "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 23 Şubat 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 14 Ocak 2016.
7. ↑  "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 24 Şubat 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Şubat 2016.
8. ↑   22 Aralık 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

10- Yaşar GÖKÇEK : Kösemihaloğulları (İ.Ü. Ed. Fak. Mezuniyet Tezi 1950)
**La Sola Adası** (İspanyolca: *Isla La Sola*), Güney Amerika ülkesi Venezuela'nın bağımlı bölgelerinden biridir. Ada, Karayip Denizi'nin güneydoğusunda bulunan küçük bir adadır.

Coğrafya
--------

La Sola Adası, Venezuela'nın başkenti Caracas'ın yaklaşık 370 km (230 mi) kuzeydoğusunda, Los Frailes Adaları'nın yaklaşık 20 km (12 mi) kuzeydoğusunda ve Los Testigos Adaları'nın yaklaşık 55 km (34 mi) güneydoğusunda bulunmaktadır.

Issız ada 500 metrekarelik bir alana sahip olup, en yüksek noktası 8,5 metreye ulaşmakta.

Tarihçe
-------

1938 yılında ada, Bağımlı Bölgeler'in bir parçası olarak *Ministerio del Interior y de Justicia'nın* (İçişleri ve Adalet Bakanlığı) ( 2 ) idaresine verildi.

9 Ağustos 1972'de ada, Bağımlı Bölgeler'in diğer adalarıyla birlikte millî park ( 3 ) ilan edildi ve park 18 Ağustos'ta kuruldu.

Ayrıca bakınız
--------------

* Venezuela'nın Federal Bağımlı Bölgeleri

Kaynakça
--------

Dış bağlantılar
---------------

* La Sola Adası Hakkında Arşiv
* La Sola Adası'nın konumunu gösteren Bağımlı Bölgeler haritası
**Doğu akçaağacı** Latince: Acer sempervirens L. (Sinonim: Acer orientale L.) Türkiye ve Yunanistan'a özgü olan bir akçaağaç türüdür.

Yapısı
------

Bazen ağaç bazen de çalı formunda olup 12 metreye kadar uzayabilir. Genellikle yapraklarını döker. Yaprakları 1–3 cm büyüklüğünde ve sapları 1–2 cm boyundadır. 
Yapraklar üç loblu, sığ loplu veya lopsuz olabilir. Yaprak kenarları düz veya çok az dişli olup, deri gibi sert ve tüysüz, üst yüzü yeşil, alt yüzü açık yeşildir. Çiçekler dik kurullar oluşturur. Çiçeklenme, yapraklanma ile birlikte olur. Meyveler kanatlı, yapışık ikili gruplar halinde sarkık ve iğ biçimindedir. Kanatlar 1-1,5 cm uzunlukta birbirine paralel veya dar açılıdır.

Ekolojisi
---------

Kuru orman alanlarında münferit olarak veya küçük topluluklar halinde bulunur. 100–1350 m yükseltiler arasındaki kademede rastlanır. Direnç gösterebileceği sıcaklık değerleri -15 °C ile 40 °C arasında değişir. Optimum sıcaklık şartları ortalama 14 °C ile 15 °C arasındadır. Aylık ortalama uygun sıcaklıklar bakımından alt sınır 5 °C, üst sınır ise 24 °C'dir. Mezofit olan bu ağaç türü için alt yağış sınırı 700 mm civarındadır. Kireçsiz kahverengi orman toprakları gibi hafif asit, nötr veya hafif bazik reaksiyonlu topraklarda (pH 6.5-7.5 arası) yayılış gösterir.

Türkiye'deki yayılışı
---------------------

Doğu Akdeniz elemanı olan bu bitki Türkiye'de, Batı ve Güney Anadolu'da Antalya, Muğla, Aydın ve İzmir ve Balıkesir illerinde 100–1100 metre rakım aralığında yetişir. Balıkesir ilinde Burhaniye'nin doğusundaki Büyükyaren tepe çevresinde deniz seviyesinden 750–850 metre arasında bulunur.

|  |  |
| --- | --- |
| Takson belirleyicileri | 
* Vikiveri: Q1788044
* BOLD: 254629
* EoL: 5613151
* EPPO: ACRSV
* EUNIS: 150809
* GBIF: 3768609
* GRIN: 1231
* iNaturalist: 469027
* IPNI: 781506-1
* IUCN: 193864
* NBN: NHMSYS0020083368
* NCBI: 290839
* Plant List: kew-2616440
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:781506-1
* RHS: 283
* Tropicos: 50077778
* WFO: wfo-0000515085

 |
***Monarchia*** (Monarşi) ya da ***De Monarchia*** (Monarşi Üzerine), Dante Alighieri'nin laik iktidar ile dini iktidarı ele aldığı bir incelemedir. Dante bu Latince metniyle, dönemin en ihtilaflı konularından biri hakkında görüşünü dile getirmiş oluyordu: Kutsal Roma İmparatoru'nun temsil ettiği laik otorite ile papanın temsil ettiği dini otorite. Dante'nin bu sorunla ilgili bakış açısı bilinir, çünkü şair siyasal etkinliği boyunca papa VIII. Bonifatius'un dünyevi taleplerine karşı Floransa şehir hükûmetinin özerkliğini savunmak için mücadele vermişti.

Tarih
-----

Genel kabul gören kronolojiye göre, *Monarchia* 1312-1313'te yazılmıştır.

Konu
----

Risale, üç kitaptan oluşur, ama en önemli olanı üçüncü kitaptır; Dante burada çok açık olarak papa ile imparator arasındaki ilişkiler konusunu ele alır. Öncelikle, Dante Roma Kilisesi'nin geliştirdiği teokratik iktidar kavrayışını eleştirir: 1302 tarihli papalık bildirisi *Unam sanctam* bu anlayışı onaylıyordu. Teokratik kavrayış, bütün iktidarı papaya veriyor; onun otoritesini imparatorunkinden üstün kılıyordu: Aynı zamanda bu, papanın, normal olarak laik yetki alanına giren meselelere meşru olarak müdahale edebileceği anlamına geliyordu.

Dante bu teokratik kavrayışa karşı, bir başka güçlü Kutsal Roma İmparatoru’na olan gereksinmeyi dile getirmiş ve insanoğlunun temel olarak iki hedefe yönelmesi gerektiğini belirtmiştir: Yeryüzü yaşamındaki mutluluk ile ebedi yaşama özgü mutluluk. Dante, insanların ebedi yaşamına ilişkin olguları yönetme yükümlülüğünün papaya; insanların yeryüzündeki mutluluğunu sağlama görevinin ise imparatora düştüğünü öne sürer. Dante, buradan yola çıkarak, imparatorun yönetimindeki dünya alanının, papanın yönetimindeki ruhsal/manevi alandan bağımsız olduğunu dile getirir: Papanın otoritesi, imparatorun otoritesini etkilememelidir.

Dante, hem Kutsal Roma İmparatoru'nun, hem papanın insan olduğunu, ikisinin de gücünü ve otoritesini doğrudan Tanrı’dan aldığını, birinin ötekine üstün olmadığını göstermek istiyordu.

Ayrıca bakınız
--------------

* Dante

Notlar
------

Dış bağlantılar
---------------

* Online metin (Latince aslı)
* Online metin (İtalyanca çevirisi)7 Mayıs 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Online metin (İngilizce çeviri)12 Temmuz 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Dante Alighieri (1265 - 1321)** |
| **Latince yapıtları**: *De vulgari eloquentia* - *Monarchia* - *Eclogae* - *Epistulae* - *Quaestio de aqua et terra* |
| **İtalyanca yapıtları**: *Vita Nuova* - *Le Rime* - *Convivio* |
| **İlahi Komedya**: *Cehennem* - *Araf* - *Cennet*  |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb135058941 (data)
* GND: 4136562-8
* LCCN: n86132316
* NLI: 987007599737005171
* SUDOC: 05018783X
* VIAF: 1146708017800840112
* WorldCat (LCCN): n86-132316

 |
22 Nisan 1921'de Christiania'da (şimdi Oslo) İngiliz ve Norveç hükûmetleri arasında, Norveç vatandaşları ile Mısır'daki mahkeme sistemi arasındaki yasal ilişkileri düzenlemek amacıyla bir anlaşma imzalandı.Kanun hükümleri gerektirmediğinden dolayı bu anlaşma için onaylar değiştirilmedi ve 28 Mayıs 1921'de Birleşmiş Milletler Antlaşması ile yürürlüğe girdi.

Arkaplanı
---------

Kapitülasyonlar sistemi, Batı baskısı sonucunda Osmanlı İmparatorluğu'nun ve diğer bazı Orta Doğu ülkelerinin hukuk sistemine dahil edilmiştir. Bu sistem, bir yabancı vatandaşın bir suçla itham edilmesi halinde, yerel hukuk sistemi tarafından yargılanmamasını, ancak ülkesinin yasalarına uygun olarak yabancı hakimlerden oluşan özel bir mahkeme tarafından yargılanmasını öngörmektedir.

Kapitülasyonlar sistemi, 1882'den itibaren İngiliz yönetimi altında olan Mısır'da da hüküm sürdü. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra, Mısır'daki İngiliz makamlarına kendi yasal sistemi üzerinde kontrol konularında, Mısır hükûmetine daha fazla hareket özgürlüğü verilmesi yönünde baskı uygulandı. Böylece, İngiliz hükûmeti bazı yasal düzenlemeleri değiştirmeyi kabul etti.

Antlaşma Şartları
-----------------

Madde 1'de, Norveç hükûmeti, İngiliz sistemi altındaki korumaları karşılığında Mısır vatandaşlarına tüm ayrıcalıklarından vazgeçti. Madde 2'de Mısır'daki Norveç konsolosluk mahkemelerinin kaldırılması için şart koşuldu. Madde 3'te Mısır'daki Norveç vatandaşlarının İngiliz vatandaşlarıyla aynı ayrıcalıklara sahip olmaları şart koşuldu. Madde 4'te Norveç konsolosluk temsilcilerinin diplomatik ayrıcalıklarını eskisi gibi korunması şart koşuldu. Madde 5'te ise yeni düzenlemeler kapsamında hangi İngiliz-Norveç antlaşmalarının geçerli kalacağı belirlenmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  *League of Nations Treaty Series, vol. 5, sayfa. 34-37*.
2. ↑  "League of Nations Treaty Series". 10 Haziran 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi.

| * g
* t
* d
I. Dünya Savaşı antlaşmaları |
| --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Savaş sırası | 
* Boğazlar
* Sykes-Picot
* Saint-Jean-de-Maurienne
* Fransız-Ermeni
* Şam
* Londra
* Brest-Litovsk
* Batum

 |

 |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Paris Barış Konferansı | 
* Versay Barış Antlaşması
* Saint-Germain-en-Laye
* Neuilly-sur-Seine
* Trianon
* Sevr

 |

 |
| Savaş sonrası | 

|  |
| --- |
| 
* Rapallo (1920)
* Tartu (Estonya-Rusya)
* Varşova
* Riga (1920)
* Suwałki
* Tartu (Finlandiya-Rusya)
* Gümrü
* Moskova
* Riga (1921)
* Kilikya
* Ankara
* Kars
* Lozan
* ABD-Avusturya
* Rapallo (1922)

 |
| Montrö | 
* Montrö Boğazlar Sözleşmesi
* Montrö Kapitülasyonlar Sözleşmesi

 |
| İngiliz (Mısır) | 
* Danimarka
* İsveç
* Norveç
* Portekiz
* Yunanistan

 |

 |
| 
* Wilson İlkeleri
* Osmanlı İmparatorluğu'nun parçalanması

 |
**Ziya Nebioğlu** (d. 1915, Güneyköy, Afyonkarahisar - ö.1975, İzmir), Türk mimar ve turizm işletmecisidir. İzmir ve Ege Bölgesi'nde birçok ev, tatil köyü, okul ve sinema binasının mimarisini, inşasını ve işletmesini üstlenmiştir. Türkiye'nin ilk tatil köyü olan Nebioğlu Tatil Köyü'nün kurucusudur.

Hayatı
------

Nebioğlu, 1915 yılında Afyon'un Güneyköy köyünde doğdu. Babası kahve ve tütün tüccarı Mehmet, annesi Hatice Nebioğlu'dur. Kardeşleri, Nebioğlu Yayınevi'nin kurucusu Osman ve akademisyenlik ile öğretmenlik yapmış olan Orhan Nebioğlu'dur. İlkokul ve ortaokulu Afyon'da bitirmiştir, ardından liseyi, babasının tüccarlık işini taşıdığı İzmir'de Şirinyer Amerikan Koleji'nde tamamlamıştır. Babasının, onun kendisi gibi ticaretle uğraşmasını ve Almanya'da eğitim görmesini isterken Ziya Nebioğlu, Amerika'da mimarlık eğitimi görmek istemiştir. Böylelikle üniversiteyi Amerika'da okumuştur ve lisansını 1943 yılında Florida Üniversitesi'nde mimarlık alanında tamamlamıştır. 1948 yılına dek Florida'da yaşamış ve burada tasarım, uygulama ve eğitim alanlarında çalışmıştır. 1948 yılında eşi ve çocuklarıyla İzmir'e geri dönmüştür ve orada bir mimarlık bürosu açmıştır.

Nebioğlu, İzmir'de Karşıyaka, Alsancak ve Göztepe semtlerinde, Aydın'da Söke'de çok sayıda bahçeli konut, aile apartmanları, okul ve sinema binaları inşa etmiştir. Türkiye'nin ilk resmi tatil köyü olan, Çeşmealtı'ndaki Nebioğlu Tatil Köyünün kurucusu ve mimarıdır. Tatil köyünü 1965 yılında inşa etmeye başlamış ve 1969 yılında açılışını gerçekleştirmiştir. Bu tatil köyü, 1970'li yıllardaki birçok Türk filmine sahne olmuştur. Otelin mimarisi, Amerikan mimar Frank Lloyd Wright'ın projelerinden esinlenerek yapılmıştır. 2005 yılında bir yatırım firması tarafından satın alınan otelin 30 adet bungalovu ve tesisi tümüyle yıkılmış, günümüzde sadece 3 bungalov ayakta kalabilmiştir.

Nebioğlu, ayrıca TÜSİAD kurucu üyesi; Betontaş, Çimentaş ve Metaş'ın kurucu başkanı olan İzmirli iş insanı ve sanayici Raşit Özsaruhan'ın evinin mimarıdır. Bu ev, 2011 yılında yıkılmıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Merkezi, Arkitera Mimarlık. "Ziya Nebioğlu". *Arkitera.com*. 12 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ağustos 2023.
2. ↑  "Taşpınar dergisi - 9. sayı" (PDF). Afyon Belediyesi. Aralık 2012. 22 Ekim 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ağustos 2023.
3. ↑  Merkezi, Arkitera Mimarlık. "Nebioğlu Turistik Tesisleri". *Arkitera.com*. 18 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ağustos 2023.
4. ↑  Merkezi, Arkitera Mimarlık. "Özsaruhan Evi". *Arkitera.com*. 24 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ağustos 2023.
Charles George Gordon
**Gordon Paşa** (İngilizce: *Charles George Gordon*, lakabı **Çinli Gordon** olarak da bilinir, 28 Ocak 1833-26 Ocak 1885), Sudanlı milliyetçilere karşı Hartum'u savunmada gösterdiği cesaret nedeniyle ulusal kahraman olarak görülen İngiliz general.

Bir topçu subayının oğluydu. 1852'de teğmen rütbesiyle Kraliyet İstihkam birliklerinde görevlendirildi. Kırım Savaşı sırasında, Sivastopol çevresindeki kuşatma siperlerinde gösterdiği cesaretle adını duyurdu. 1859'da yüzbaşılığa yükseltildi. Ertesi yıl İngiltere'nin Çin'e karşı giriştiği II. Afyon Savaşı'na (1856-60) gönüllü olarak katıldı. Pekin'in işgaliyle (Ekim 1860) sonuçlanan askerî harekâtta da görev alan Gordon, Çin imparatorunun yazlık sarayının yakılmasını bizzat yönetti. Gordon'un komutasındaki istihkam birliği Mayıs 1862'deki Taiping Ayaklanması'nın ardından güvenliği tehlikeye düşen Avrupalıların Şangay'daki ticaret merkezinin savunmasını güçlendirmekle görevlendirildi. Gordon, bir yıl sonra Şangay kentini savunmak üzere toplanan 3,500 kişilik bir köylü birliğinin başına geçti. Komutasındaki birlikler 18 ay boyunca ayaklanmayı bastırmada önemli rol oynadılar. Ocak 1865'te İngiltere'ye dönen Gordon beş yıl boyunca Kent'e bağlı Gravesend'de bulunan istihkam birliğine komuta etti.

Avrupalılara ülke yönetiminde önemli görevler veren Mısır hidivi İsmail Paşa, Gordon'u Sudan'ın el-İstivaiye bölgesine vali olarak atadı. Gordon, bu görevde bulunduğu Nisan 1874-Aralık 1876 arasında Yukarı Nil'in haritasını çıkardı. Bugün Uganda'nın bulunduğu yere kadar ırmak boyunca bir dizi karakol kurdurdu. Ardından İngiltere'ye dönen Gordon, kısa süre orada kaldıktan sonra, Sudan genel valisi olarak yeniden hidivin hizmetinde çalışmaya başladı. Bu görevi sırasında ayaklanmaları bastırıp köle ticaretini engelleyerek geniş bir bölgeyi denetimi altına aldı. Ama sağlığının bozulması üzerine 1880'de görevden ayrılarak İngiltere'ye döndü. Sonraki iki yıl boyunca Hindistan, Çin, Mauritius Adası ve Güney Afrika'daki Kap Kolonisi'nde çeşitli görevlerde bulundu.

Bu sırada Sudan'da Muhammed Ahmed (Mehdi) yönetiminde bir ayaklanma başlamıştı.Gordon 1884'te Mısır birliklerini ayaklanmacıların tehdidi altındaki Hartum'dan çıkarmakla görevlendirildi. Yeniden genel valiliğe getirilen Gordon'un şubatta Hartum'a ulaşmasından bir ay sonra kent Mehdi'ye bağlı güçlerce kuşatıldı. 26 Ocak 1885'te kente giren ayaklanmacılar Gordon'u ve askerlerini öldürdüler. Gordon'un öldürülmesi İngiltere'de büyük tepkilere yol açtı. İngiliz kamuoyu hükûmet yetkililerini kuşatmanın kaldırılması için gerekli yardımı göndermemekle suçladı.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90250517
* BNE: XX955932
* BNF: cb13176475n (data)
* CiNii: DA0407657X
* GND: 118696483
* ISNI: 0000 0001 2281 3780
* LCCN: n50035236
* NDL: 00620748
* NKC: xx0141418
* NLA: 35135010
* NLG: 228061
* NLI: 987007261947205171
* NTA: 070513694
* RERO: 02-A003308964
* SELIBR: 243561
* SNAC: w6qz2mbp
* SUDOC: 035244666
* Trove: 837374
* ULAN: 500258923
* VIAF: 69070194
* WorldCat: lccn-n50035236

 |
**Gülten Savaşçı** (1 Aralık 1943, Reşadiye, Tokat) Türk devrimci ve Mahir Çayan'ın eski eşi.

Gülten Savaşçı, orta hâlli bir ailenin iki çocuğundan biri olarak 1 Aralık 1943 tarihinde Tokat'ın Reşadiye ilçesinde doğdu.

1962'de Ankara Kız Lisesi'ni bitirdi. Lise döneminde atletizm ile ilgilenen Savaşçı, 1962 ve 1966 yılları arasında Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Fizik Bölümünde okudu. Bu dönemde Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Öğrenci Birliği Başkanlığı yaptı. Türkiye İşçi Partisi'nde siyasi faaliyetler içerinde yer alan Savaşçı, aynı üniversitede Fizik Bölümü doçenti olan Doç. Dr. Burhan Cahit Ünal'ın asistanlığını yaptı.

Savaşçı, bu dönemde Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Fikir Kulübü başkanı Mahir Çayan ile tanıştı. 1968'de Fizik doktorası yapmak üzere Paris'e gitti. Çift aynı yıl içinde nişanlandı ve 12 Ağustos 1970 Çarşamba günü Ankara'da evlendiler. Evlilik töreninin hemen ardından Gülten Savaşçı, yeniden Paris'e gitti.

Mahir Çayan'ın kurucusu olduğu Türkiye Halk Kurtuluş Partisi-Cephesi örgütlenmesine maddi, manevi katkıda bulunan Gülten Savaşçı'nın ağabeyi Hava Yüzbaşı Orhan Savaşçı da, THKP-C'de aktif olarak yer alıyordu. Türkiye'ye döndükten sonra tutuklandı ve yargılandı. 30 Mart 1972'de eşi Mahir Çayan ve dokuz arkadaşı Tokat ili Reşadiye ilçesinin Kızıldere köyünde öldürüldü.

Bu süreçte devrimci hareketlerle bağlantılarını devam ettiren Gülten Savaşçı'nın Filistin Demokratik Halk Kurtuluş Cephesi'nin bazı üyeleriyle bağlantıları vardı. 19 Aralık 1973'te bazı arkadaşlarıyla Paris'te yakalandı ve tutuklandı. 1974 yılının Haziran ayında serbest bırakıldı.

Gerardi Alessandro ile 13 Mart 1984'te İtalya'da evlenen Gülten Savaşçı halen yurt dışında yaşıyor.

Kaynaklar
---------

Turhan Feyizoğlu (2011) Mahir - On'ların Öyküsü, Alfa Yayıncılık, ISBN 9786051063690.
Bir anlatı tekniği olarak **geriye dönüş** (İng.: *Flashback*), anlatımın mevcut sahneyi zamansal bir devamlılık olmadan kesip geçmiş bir zamana dönmesidir. Geçmişe dönüşler, genellikle ana hikâyenin arka planını doldurmak, tutarsızlıkları engellemek ya da yeni bir hikâye akışı kazanmak için yapılır. Geriye dönüş tekniğinin aksine zaman atlaması tekniğinde gelecekte yaşanacak olaylar ortaya çıkarılır, veya îmâ edilir. Hem geriye dönüş hem de zaman atlaması tekniği; karakter gelişimini sağlamak, tutarlı hikâyeler oluşturmak ve yeni hikâye yapıları oluşturmak için kullanılan tekniklerdir. Anlatı tekniklerinde; i**çsel geriye dönüş**, daha önce anlatıda geçen bir olaya dönmek iken **dışsal geriye dönüş** ise daha önce anlatıda olmayan bir olaya dönmek anlamına gelmektedir.

Filmlerde geriye dönüş tekniği, genellikle bir belirsizliği çözmek için karakterin yaşamış olduğu bir olayı göstermek veya tasvir etmek amacıyla kullanılır. Geriye dönüş özellikle kara film ve melodram için çok önemlidir. Filmlerde ve televizyonda, izleyiciyi gösterilen sahnenin bir geri dönüş veya sıçrama olduğu konusunda uyarmak için çeşitli kamera teknikleri, düzenleme yaklaşımları veya özel efektler kullanılabilir; örneğin, görüntünün kenarları kasıtlı olarak bulanıklaştırılabilir, görüntü sarsıcı veya dalgalı olabilir veya sahneler olağandışı renklendirme veya renkli bir filmse tek renkli geriye dönüş sahnesi kullanılabilir. Sahne soluklaşabilir veya kaybolabilir, genellikle kamera karakterin yüzüne odaklanır ve genelde karakterin bizzat mevcut zamanki halindeki dış sesi anlatıcı olarak seçilir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Pavis, Shantz (1998). *Dictionary of the Theatre: Terms, Concepts, and Analysis*. University of Toronto Press. s. 151. ISBN 0802081630.
2. ↑  Kenny (2004). *Teaching Tv Production in a Digital World: Integrating Media Literacy*. Libraries Unltd Incorporated. s. 163. ISBN 1591581990.
3. ↑  "flash-forward". *thefreedictionary.com*. 18 Eylül 2004 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Mayıs 2018.
4. ↑  Jung (2010). *Narrating Violence in Post-9/11 Action Cinema: Terrorist Narratives, Cinematic Narration, and Referentiality*. VS Verlag für Sozialwissenschaften. s. 67. ISBN 3531926020.
5. 1 2 3  Hayward, Susan. "Flashback" in *Cinema Studies: The Key Concepts* (Third Edition). Routledge, 2006. p. 153-160
**Thomas Morley** (d. 1557 veya 1558 – ö. Ekim 1602) İngiliz bestecisi, organist ve teorisyen.

Morley, Elizabet döneminin en ünlü din dışı eser bestecisi ve İngiliz madrigal okulunun önde gelen temsilcisidir. Lokal kathedralllerde şarkı söyleyerek müziğe başlamış ve 1583'te koro şefi olmuştur. Shakespeare ile aynı mahallede oturmasına ve bazı şarkılarına Shakespeare oyunlarında rastlanmasına rağmen ikisi arasında herhangi bir iletişime dair bir kanıt yoktur. Ayrıca kesin tarihi bilinmemekle birlikte William Byrd'dan da dersler almıştır. Nitekim ilk eserleri byrd etkisi taşır.

Yazdığı madrigaller dönemindeki diğer bestecilerin eserlerine göre daha çok duygusal renk ve çeşitlilik gösterir ve bugün de seslendirilirler. Madrigalleri genellikle hafif, kolay söylenebilir ve hareketli eserlerdir. Özellikle *Now is the month of maying* isimli madrigali iyi bilinir. Madrigal dışında enstrümantal ve klavye için de eserler bestelemiştir.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 98052057
* BNE: XX1124514
* BNF: cb138977233 (data)
* CiNii: DA02158083
* GND: 119063891
* ISNI: 0000 0001 0918 1635
* LCCN: n79081242
* MusicBrainz: a913ed8a-d348-4364-aae2-28f661b921dd
* NDL: 01153209
* NKC: xx0022877
* NLI: 987007313766605171
* NTA: 072721073
* SELIBR: 276319
* SNAC: w6bc4041
* SUDOC: 15608693X
* Trove: 926089
* VIAF: 77117535
* WorldCat: lccn-n79081242

 |
**İşad**, eski Türklerdeki yüksek rütbeli komutanları tanımlamak için kullanılan terimdir. (Örneğin Böri Şad) Bu kavram ayrıca Araplar tarafından Hazar Türklerinin komutanlarını tanımlamak için Kağan Beg biçiminde kullanılmıştır. Bu unvana en çok, eski Türk yazıtlarında ve Bugut Yazıtı'nda rastlanmaktadır. Unvanın Türklerdeki bilinen ilk kullanıcısı Göktürklerin kurucusu Bumin Kağan'ın babası Bilge Şad'dır.

Eski Türklerde şadlar kağanın soyundan gelirdi. Ordu komutanları olan şadların üstünde de Köl İç Çor ve Apa Tarkan gibi tecrübeli ve büyük komutanlar bulunuyordu ve bunlar da yine hükümdar çocukları idiler. Şad unvanı, askerî unvanın yanında idari bir anlam da taşımıştır. Eski Türklerde şad, devlet yönetiminde yabgudan sonra gelen rütbedir. Göktürk Yazıtları'nda geçen şadapıt (şadlar) ifadesi ise bu unvanın çoğuludur. Karahanlılar, şad terimi yerine "ilig han" kelimesini kullanmışlardır. Kimi zaman şad unvanına çeşitli eklentiler yapılarak yeni unvanlar oluşturulmuştur. (Nadulu şad gibi.)

Unvanın Türkçe olup olmadığı tartışmalıdır. Alman Türkolog Annemarie von Gabain'e göre, "Şad, Tigin, Tarkan gibi unvanların tanımadığımız Orta Asya dillerinden, özellikle Orta İran dillerinden gelmiş olabilirler" diye belirtilmiştir.

Yayınlar
--------

* Douglas M. Dunlop. *The History of the Jewish Khazars,* Princeton, N.J.: Princeton University Press, 1954.
* Peter B. Golden. *Khazar Studies: An Historio-Philological Inquiry into the Origins of the Khazars.* Budapest: Akadémiai Kiadó, 1980.
* Norman Golb and Omeljan Pritsak, *Khazarian Hebrew Documents of the Tenth Century.* Ithaca: Cornell Univ. Yayınları, 1982.

Kaynakça
--------

1. ↑  Brook, K. Alan (2006), *The Jews of Khazaria.*, II. Baskı, Rowman & Littlefield Yayıncılık.
2. ↑  Çağatay, Saadet (1978), Türk Lehçeleri Üzerine Denemeler, Ankara Üniv. Basımevi, s. 315.
3. ↑  "Göktürk Devleti". 8 Şubat 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Şubat 2016.
4. ↑  Ögel, Bahaddin (1988), "Türk Kültürünün Gelişme Çağları", 3. baskı, s. 646, İstanbul.
5. 1 2  Ögel, Bahaddin (1963), "Über die Alttürkische Schad (Sü-Baschı) Würde", Central Asiatic Journal, 8/1, Wiesbaden, s.27-42.
6. ↑  Tarih: Türk Dünyası Tarih ve Kültür Dergisi, S. 181-189, Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı, 2002, s.46
7. ↑  a.g.e. s.30.
8. ↑  Gabain, A. von (1988), Eski Türkçenin Grameri, TDK Yay. s.42, Ankara.
**Mayasız ekmek,** maya gibi kabartıcı maddeler kullanılmadan hazırlanan çok çeşitli ekmeklerden biridir. Mayasız ekmekler genellikle yassı ekmeklerdir, ancak tüm yassı ekmekler mayasız değildir. Tortilla ve roti gibi mayasız ekmekler sırasıyla Orta Amerika ve Güney Asya'da temel gıdalardır. Mayasız sakramental ekmek, Hristiyan ayini ve Efkaristiya teolojisinde önemli bir rol oynar.

Dini önemi
----------

Mayasız ekmek Yahudilik ve Hristiyanlıkta önemli bir yere sahiptir. Yahudiler ve Hristiyanlar Mısır'dan Çıkış 12:18'de emredildiği gibi sırasıyla Fısıh ve Efkaristiya sırasında Matsa gibi mayasız ekmekler tüketirler. Tevrat'ta böyle talimat verilir:

15"Yedi gün mayasız ekmek yiyeceksiniz. İlk gün evlerinizden mayayı kaldıracaksınız. Kim bu yedi gün içinde mayalı bir şey yerse, İsrail'den atılacaktır. 16Birinci ve yedinci günler kutsal toplantı yapacaksınız. O günler hiçbir iş yapılmayacak. Herkes yalnız kendi yiyeceğini hazırlayacak. 17Mayasız Ekmek Bayramı'nı kutlayacaksınız, çünkü sizi ordular halinde o gün Mısır'dan çıkardım. Bu günü kalıcı bir kural olarak kuşaklarınız boyunca kutlayacaksınız. 18Birinci ayın on dördüncü gününün akşamından yirmi birinci gününün akşamına kadar mayasız ekmek yiyeceksiniz. 19Evlerinizde yedi gün maya bulunmayacak. Mayalı bir şey yiyen yerli yabancı herkes İsrail topluluğundan atılacaktır. 20Mayalı bir şey yemeyeceksiniz. Yaşadığınız her yerde mayasız ekmek yiyeceksiniz."

Katolik Kilise içindeki Latin Kilisesinin Kanon Yasası, Ev sahibi ve birlik ekmeği için maya kullanılmamasını zorunlu kılar. Bazı Protestan kiliseleri Latin Katolik uygulamasını takip etme eğilimindeyken, diğerleri kendi mezheplerinin geleneklerine veya yerel kullanımlarına bağlı olarak mayasız ekmek veya sıradan (mayalı) ekmek kullanırlar.[*kaynak belirtilmeli*]

Öte yandan, çoğu Doğu Kilisesi Efkaristiya'da mayasız ekmek (Yunanca : *azymos artos*) kullanımını açıkça yasaklıyor. Doğu Hristiyanları mayasız ekmeği Eski Ahit'le ilişkilendirir ve Mesih'in kanındaki Yeni Antlaşma'nın sembolü olarak yalnızca mayalı ekmeğe izin verirler. Aslında bu kullanım, Doğu ve Batı kiliseleri arasındaki 1054 Büyük Bölünmesinin geleneksel olarak (Petrus'un önceliği ve İznik İnancındaki *filioque* meseleleri ile birlikte) nedenleri olarak kabul edilen üç çekişme noktasından biridir.

Kaynakça
--------

1. ↑  *The Orthodox Church*, Londra: Penguin Books, 1964, s. 66, ISBN 0-14-020592-6  Birden fazla yazar-name-list parameters kullanıldı (yardım); Yazar `|ad1=` eksik `|soyadı1=` (yardım)
**Sapancalı Hakkı Bey**, (1882-1937) Osmanlı Asker ve siyaset adamı.

Hayatı
------

### Ailesi ve ilk yılları

Kökeni Halepli bir Türkmen ailesine dayanmaktadır. Ailesi göç ederek Sapanca’ya yerleşmiştir. Hakkı Bey, 1882’de Sapanca’da dünyaya gelmiştir. Babasının vefatından sonra annesi iki oğlu ve iki kızıyla birlikte İstanbul’a göç ederek Cihangir semtine yerleşmiştir. Hakkı Bey sırasıyla Beşiktaş Askerî Rüştiyesi, Edirne Askerî İdadisi ve Mekteb-i Harbiye'ye gitmiştir. 1 Eylül 1903'te merkezi Selanik olan 3. Ordu’ya teğmen olarak tayin edilmiştir. Bölgede etkin olan İttihat ve Terakki'nin önde gelenleriyle tanışmış, onların vasıtasıyla cemiyete girmiştir. Mesai arkadaşı Ömer Naci Bey onun Cemiyete girişine aracılık etmiştir. Bu sırada kışladaki görevi Selanik’ten İşkodra’ya nakledilmiştir. Yeni görev yerinde Kazım Bey ile birlikte İttihat ve Terakki’nin şubesini açmış ve cemiyete üye kaydetmeye başlamıştır. Siyasi faaliyetlerinin İstanbul’da duyulması üzerine hakkında yakalama kararı çıkınca Karadağ’a firar etmiş ve bir yıl kadar orada kalmıştır. II. Meşrutiyet'in ilanı ile birlikte Selanik’e gelmiştir.

### Siyasal hayatı

Selanik Redif Taburu'nda bir süre daha hizmet ettikten sonra askerlikten ayrılmıştır. Subaylıktan ayrıldıktan sonra Selanik’te, İttihat ve Terakki’nin İşkodra Şubesi Kâtib-i Mesulu sıfatıyla Cemiyette çalışmıştır. Bâb-ı Âli Baskını'nda aktif rol üstlenenlerden biri olan Hakkı Bey, Enver Bey'e hazırlıkların tamamlandığını bildiren ve baskının başlamasını sağlayan kişidir. Trablusgarp Savaşı, Balkan Savaşları ve I. Dünya Savaşı sırasında İttihat ve Terakki’nin gizli örgütü olan Teşkilat-ı Mahsusa adına Trablusgarp, Balkanlar, İran, Suriye ve Filistin’de görev yapmıştır. Hakkı Bey, Birinci Dünya Savaşı öncesinde ticarete de başlamış, savaş sırasında da faaliyetlerini devam ettirmiştir. Hatta Romanya ile dış ticaret yaparken adı bazı yolsuzluk ve casusluk faaliyetlerine de karışmıştır.

Mondros Mütarekesi'nden sonra siyasetle de ilgilenmiştir. Meclis-i Mebûsan için yapılan 1919 seçimlerinde aday olmuş ve 6. dönem İzmit mebusu seçilmiştir. Mütarekenin karışık siyasi ortamında bir müddet yurt dışında kalmışsa da zaferden sonra yurda dönmüştür. Eski İttihatçı arkadaşı İhsan Bey’in Bahriye vekilliği sırasında Hakkı Bey’in adı cumhuriyet tarihinin ilk siyasi yolsuzluk davasına karışmıştır. İhsan Bey, Yavuz Zırhlısı'nın onarımı için havuz alımı sırasında bir Fransız şirketinden rüşvet aldığı iddiasıyla Yüce Divan'da yargılanmıştır. İhsan Bey ile birlikte yargılananların arasında şirket temsilcilerinden Hakkı Bey de vardı, dava sonucu bir yıl ağır hapis ve memuriyetten men cezası almıştır. Hakkı Bey, 1937’de İstanbul’daki evinde vefat etmiştir.

Kaynakça
--------

Özel

1. ↑  Toprak 2020, s. 1135.
2. 1 2 3  Toprak 2020, s. 1136.
3. ↑  Kuyaş 2013, ss. 26-35.
4. ↑  Toprak 2020, s. 1147.

Genel
* Toprak, Seydi Vakkas (2020). *Teşkilat-ı Mahsusa Komitacılığından İzmit Mebusluğuna: Sapancalı Hakki Bey* (PDF). Kocaeli Tarihi Sempozyumu.
* Kuyaş, Ahmet (Ocak 2013). "Bâb-ı Âli Baskını: 100. Yıl". *NTV Tarih*, *48*. ISSN 1308-7878.
Panama Cumhuriyeti bayrağı.
**Panama arması**, Orta Amerika'da yer alan Panama'nın resmî devlet armasıdır.

Armanın merkezinde yer alan kalkan ikişer tane üst ve alt bölümde bir bütün olarak da orta bölümde yer almak üzere beşe bölünmüş durumda bulunmaktadır. Kalkanın üst kısmında yer alan iki bölümden ilkinde ülkenin Kolombiya ve İspanya'dan şiddetli bir şekilde ayrılmasını simgeleyen beyaz zemin üzerine çapraz bir şekilde konumlandırılmış silah ve kılıç bulunmaktadır. Üstte yer alan kırmızı zemine sahip diğer bölümde ise Panama Kanalı yapımı esnasında gerçekleştirilen çalışmalara istinaden çapraz bir şekilde çapa ve kürek konumlandırılmıştır. Kalkanın alt kısmında yer alan bölümlerden ilkinde mavi zemin üzerine konumlandırılmış ve zenginliği ifade eden altın sarısı bereket boynuzu yer almakta olup, diğer bölümde ise beyaz zemin üzerine konumlandırılmış ve ülke içi ulaşımı simgeleyen açık kanatları bulunan altın sarısı tekerlek yer almaktadır. Kalkanın orta bölümünde ise bir bütün olarak gün doğumu ve gün batımı ile birlikte Panama kanalı görüntülenmektedir. Kalkanın üst kısmında yer alan ve ülkenin bağımsızlığını kabul eden ilk ülke olan ABD'yi simgeleyen gümüş kartal ise gagasında beyaz logo bandı tutmaktadır. Üzerinde latince olarak devlet sloganı olan ve Panama kanalının tüm dünya tarafından kullanılmasına atfen söylenen *Pro Mundi Beneficio* (Türkçe:*Dünyanın refahı için*) sloganı yazmakta olup, bandın sol ve sağ tarafları kalkanın üst bölümü üzerine konumlandırılmıştır. Kalkanın hemen arka tarafında sağda ve solda ikişer adet olmak üzere çapraz olarak konumlandırılan mızraklar dökümlü Panama bayrağı ile gösterilmiştir. Armanın üst bölümünde yer alan on adet yıldız ise ülkedeki on adet ili temsil etmektedir.

Ayrıca bakınız
--------------

* Panama bayrağı

Dış bağlantılar
---------------

* Panama arması hakkında bilgiler 10 Aralık 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Almanca/İngilizce)

| * g
* t
* d
Kuzey Amerika armaları |
| --- |
| Egemen devletler | 
* Antigua ve Barbuda
* Amerika Birleşik Devletleri
* Bahamalar
* Barbados
* Belize
* Dominika
* Dominik Cumhuriyeti
* El Salvador
* Grenada
* Guatemala
* Haiti
* Honduras
* Jamaika
* Kanada
* Kosta Rika
* Küba
* Meksika
* Nikaragua
* Panama
* Saint Kitts ve Nevis
* Saint Lucia
* Saint Vincent ve Grenadinler
* Trinidad ve Tobago

 |
| Bağımlı vediğer bölgeler | 
* Amerika Birleşik Devletleri Virjin Adaları
* Anguilla
* Aruba
* Bermuda
* Bonaire
* Britanya Virjin Adaları
* Cayman Adaları
* Curaçao
* Grönland
* Guadeloupe
* Martinik
* Montserrat
* Navassa Adası
* Porto Riko
* Saint Barthélemy
* Saint Martin
* Saint Pierre ve Miquelon
* Saba
* Sint Eustatius
* Sint Maarten
* Turks ve Caicos Adaları

 |

| * g
* t
* d
Orta Amerika armaları |
| --- |
| Egemen devletler | 
* Belize
* El Salvador
* Guatemala
* Honduras
* Kosta Rika
* Nikaragua
* Panama

 | Orta Amerika Haritası |
**Burundi Krallığı**, Afrika kıtasının doğusunda 15.yy ile 20.yy ortalarına kadar belli dönemlerde statüsü değişmiş olan ve günümüzde Burundi Cumhuriyeti'nin kurulu olduğu topraklar üzerinde hakimiyet sürmüş krallık.

Her ne kadar 15. yüzyıldan itibaren bölge üzerinde hakimiyet kurulmuş olsa da, ilk olarak I. Ntare Rushatsi krallığı döneminde devlet yapısı içerisine bürünmüştür. Hükümdarların büyük bir oranda Tutsi etnik grubundan olan krallık, tarihi Urundi bölgesinde var olmuş, 19.yy sonlarında batılı ülkelerin Afrika'da oluşturduğu sömürge sistemlerinin bir parçası olarak Almanya'nın sömürge ülkesi konumuna getirilerek, Alman Doğu Afrikası sömürge sistemine entegre edilmiştir. Alman İmparatorluğu bölge üzerinde *dolaylı yönetim* sistemini uygulamış, bu kapsamda var olan yapıyı büyük çoğunlukla koruyarak kralları görevi başında bırakmış, kendilerinden sadece Alman egemenliğini kabul etmeleri talep edilmiştir.

Belçika orduları I.Dünya Savaşı'nın devam ettiği bir dönemde Almanları herhangi bir direniş ile karşılaşmadan bölgeden uzaklaştırarak Ruanda ve Burundi'yi işgal etmişlerdir. I.Dünya Savaşı'nın sona ermesi ile birlikte Burundi Krallığı ve Ruanda Krallığı'nın *Ruanda-Urundi* adı altında tümüyle Milletler Cemiyeti manda bölgesi olarak Belçika'ya bağlanmıştır. 1925 yılında bölge manda yönetim statüsüne bağlı kalınmak şartı ile Belçika Kongosu'nun yedinci ili olarak bu koloni bölgesinden yönetilmeye başlanmıştır. Yönetimi ele alması ile birlikte bir önceki Almanya sömürge döneminin aksine varlığını tüm alanlarda kesin bir şekilde hissettiren Belçika sömürge yönetimi, 1933 yılından itibaren ırk ayrımını devreye almış, belirlenen dış özellikler ile birlikte yaşam biçimlerine göre ırklara ayırdığı halka kimlik kartlarını da buna göre dağıtarak yapay olarak farklı sınıflar yaratmıştır. 1946 yılında Milletler Cemiyeti'nin manda yönetimi sonlandırılarak bölge yine Belçika idaresinde Birleşmiş Milletler Güvenli Bölge ilan edilmiştir.

21 Aralık 1961 yılında kazanılan özerkliği, 1962 yılında bağımsızlığın kazanılması takip etmiş ve krallık Ruanda-Urundi bölgesinden ayrılarak bağımsız Burundi Krallığı'nı oluşturmuştur.

1966 yılında monarşinin de kaldırılması ile günümüzde de varlığını sürdüren ardıl devleti Burundi Cumhuriyeti kurulmuştur.

Ayrıca bakınız
--------------

* Burundi Cumhuriyeti

Kaynakça
--------

1. ↑  Helmut Strizek: Geschenkte Kolonien – Ruanda und Burundi unter deutscher Herrschaft. Ch. Links Verlag, Berlin 2006
2. ↑  Winfried Speitkamp: Deutsche Kolonialgeschichte. Reclam, Stuttgart 2005 Sayfa

Dış bağlantılar
---------------

* Burundi Krallığı hakkında bilgi
* Bölgedeki etnik gruplar hakkında bilgi
**Bedros Cezveciyan** (d. 1839, Balat - ö. 1882, İstanbul), Osmanlı Ermenisi olan bir matbaacıdır. Reşad Ekrem Koçu'nun *İstanbul Ansiklopedisi*'nde maddesi bulunmaktadır.

Hayatı
------

Arşaguhi Teotig'in babasıyken Teotig'in kayınpederidir. Eğitimine Fener'de başladı ve daha sonra Üsküdar'da Cemaran Mektebi'nde devam etti. Gazeteci Garabed Üticiyan Paris dönüşünde onu *Masis*'in matbaasında mürettip olarak işe aldı. Bir aralık ustabaşı olarak Takvimhane adını taşıyan devlet matbaasında çalıştı. Mahsure adlı vapur şirketinin biletlerini basma imtiyazını almıştı ve Yusuf Han'da küçük bir matbaa kurmuştu. İşleri ilerlettikten sonra da Ermenice çıkan *Horizon* (Ufuk) ve *Tadron* (Tiyatro) adlı haftalık gazeteleri bastı. Matbaasında çeşitli Ermenice eserler dışında Ermeni harfli Türkçe yayınlar da neşretti. Matbaasını çırağı ve akrabası olan Nişan Berberyan'a bıraktı.

1870'te matbaasında Ermeni harfli Türkçe olan *Hikâye-i Tayyar-zade*, *Tahir ile Zöhre'nin Hikayesi ve Türküleri*; 1872'de *Hikâye-i Aşık Kurbanî*, *Dü Ferzendan ve Namani Zeycan u Esman - Türküler ile Beraber* ve 1874'te *Hikâye-i Tayyarzade* gibi halk anlatılarını işleyen eserler de basmıştı.

Kaynakça
--------

1. ↑  Pamukciyan, Kevork (2003). *Biyografileriyle Ermeniler*. İstanbul: Aras Yayıncılık. s. 147.
2. ↑  Günil Özlem Ayaydın Cebe, "19. Yüzyılda Osmanlı Toplumu ve Basılı Türkçe Edebiyat: Etkileşimler, Değişimler ve Çeşitlilik, Yayımlanmış Doktora Tezi, Ankara: Bilkent Üniversitesi Ekonomi ve Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2009: 212-213.