**Arthur Holly Compton** (d. 10 Eylül 1892 - ö. 15 Mart 1962), 1927’de elektromanyetik radyasyonun parçacık doğasını gösteren Compton etkisinin keşfi ile Nobel Fizik Ödülü kazanmış Amerikalı fizikçidir. Zamanında çok dikkat çeken bir buluştur. Işığın dalga doğası o zamanlarda iyi anlaşılmış olsa da ışığın hem dalga hem parçacık olabileceği fikri kolay kabul görmemiştir. Kendisi ayrıca Manhattan Projesindeki Metallurji Laboratuvarının başı ve 1945 ile 1953 seneleri arasında St. Louis Washington Üniversitesi Rektörüdür.

1919’da Compton Ulusal Araştırma Kurulu tarafından ilk defa verilen iki burstan birini alarak yurtdışında eğitim görme fırsatı kazanmıştır. Gamma ışınlarının saçınımı ve absorpsiyonu konusunda çalışacağı Cambrigde Üniversitesi’ndeki Cavendish Laboratuvarını tercih etmiştir. Daha sonraki araştırmaları sonucunda Compton etkisini bulmuştur. X-ışınlarını kullanarak ferromanyetizmi incelemi ve bu olayın elektron spinlerinin aynı hizaya gelmesi sonucu olduğu sonucuna varmıştır, ayrıca kozmik ışınlar üzerine çalışmış ve bunların prensipte pozitif yüklü parçacıklar olduğunu keşfetmiştir.

2. Dünya Savaşı sırasında ilk nükleer silahların geliştirildiği Manhattan Projesinde anahtar rollerden birini oynamıştır. Raporları projenin başlatılmasında önemli rol oynamıştır. 1942’de Metalurji Laboratuvarının lideri konumuna gelmiştir ve sorumlulukları arasında uranyumu plutonyuma çevirecek reaktörleri üretmek ve tasarlamak, uranyum ile plutonyumu birbirinden ayıracak yolları bulmak ve bombanın tasarımını yapmak vardır. Compton Enrico Fermi’nin Chicago Pile-1 tasarımını öngörmüştür ve ilk nükleer reaktör olarak tasarım ilk defa 2 Aralık 1942’de çalıştırılmıştır. Metalurji Laboratuvarı ayrıca Oak Ridge Tennessee’deki X-10 Graphite Reaktörünün tasarlanması ve işletilmesinden de sorumludur. Plutonyum üretimi Hanford alanındaki reaktörlerde 1945'te başlamıştır.

Savaşın ardından Compton St. Louis Washington Üniversitesinde rektör olarak görev almıştır. Çalıştığı sırada üniversite resmi olarak ırk ayrımını lisans bölümlerinde sonlandırmış, ilk bayan profesörünü işe almış ve savaş emeklilerinin Amerika'ya dönmesi ile rekor sayıda öğrenci almıştır.

İlk yılları
-----------

Elias ve Otelia Catherine Compton’un oğlu Arthur Compton 10 Ekim 1892 tarihinde Wooster Ohio’da dünyaya gelmiştir. Ailesi akademik kariyer sahibi idi. Elias Arthur’un da katıldığı Wooster Üniversitesinde dekandı. Artur’un en büyük kardeşi Karl, kendisi de Wooster’a katılmıştır, fizik alanında doktorasını Princeton Üniversitesinden 1912 senesinde almış ve MIT’de 1930 ile 1948 yılları arasında başkanlık görevi almıştır. İkinci kardeşi Wilson da Wooster’a katılmış ve ekonomi alanında doktorasını Princeton’da 1916 senesinde almıştır ve Washington Eyalet Üniversitesinde 1944 ile 1951 seneleri arasında başkanlık görevi almıştır. Her üç kardeş de Alpha Tau Omega yurdunun üyesidir.

Compton ilk başlarda astronomi alanı ile ilgilenmiştir ve Halley kuyrukluyıldızının 1910 yılında fotoğrafını çekmiştir. 1913 yılı civarında yaptığı, dairesel bir tüpün içindeki suyun hareketini inceleyerek dünyanın dönüş hareketini gösterdiği bir deney yaptığından bahsetmiştir. O sene Wooster’dan lisans derecesi ile mezun olduktan sonra Princeton a girdi ve orada 1914 senesinde beşeri bilimler yüksek lisansını tamamlamıştır. Compton bundan sonra fizik alanında doktorasını Hereward L. Cooke denetiminde "X-ray yansıma yoğunluğu ve atom içinde elektronların dağılımı" konusunda tezini yazmıştır.

Arthur Compton doktorasını 1916 senesinde doktorasını aldıktan sonra Karl ve Wilson ile beraber ilk defa 3 kardeş olarak Princeton’dan mezun olan kişiler oldular. Ablaları Mary, misyoner C. Herbert Rice ile evlenip Lahore’dakki Forman Christi an College’da müdür oldu. Haziran 1916’da Wooster’dan sınıf arkadaşı Compton Betty Charity McColaskey ile evlendi. Arthur Alan ve John Joseph Compton adında iki çocukları oldu

Compton Minnesota üniversitesinde 1916-1917 yılları arasında fizik eğitmenliği yaptı. Ardından 2 sene sodyum buhar lambasını geliştirdiği Westinghouse Lamba Şirketi’nde araştırma mühendisliği görevi aldı.1. Dünya Savaşı sırasında Haberleşme Bölüğü için uçak enstrümanları geliştirdi.

1919’da Compton Ulusal Araştırma Kurulu tarafından ilk defa verilen iki burstan birini alarak yurtdışında eğitim görme fırsatı kazanmıştır. Gamma ışınlarının saçınımı ve absorpsiyonu konusunda çalışacağı Cambrigde Üniversitesi’ndeki Cavendish Laboratuvarını tercih etmiştir. Daha sonraki araştırmaları sonucunda Compton etkisini bulmuştur. X-ışınlarını kullanarak ferromanyetizmi incelemi ve bu olayın elektron spinlerinin aynı hizaya gelmesi sonucu olduğu sonucuna varmıştır, ayrıca kozmik ışınlar üzerine çalışmış ve bunların prensipte pozitif yüklü parçacıklar olduğunu keşfetmiştir.

Bir süre Compton Vaftiz Kilisesinde papaz yardımcılığı yaptı. "Bilim insanların Tanrı’nın çocuğu olduğu postulasını ortaya atan din ile tartışamaz" demiştir.

Fizik Profesörlüğü
------------------

### Compton Etkisi

Compton 1920’de Amerika’ya dönünce Wayman Crow tarafından Fizik profesörü ve St. Louis Washington Üniversitesinde Fizik bölüm başkanlığına getirildi. 1922’de serbest elektronlar tarafından saçılan daha uzun dalga boylu X-ray miktarını ve Plank ilişkisine dayanarak olarak gelen X-ışınlarından daha az enerjili olduklarını, aradaki enerji farkını elektronlara aktardıklarını buldu. Bu buluş "Compton Etkisi" veya "Compton Saçınımı" olarak bilinir ve elektromanyetik radyasyonun parçacık konseptini gösterir.

Compton 1923 yılında fotonları partikül gibi momentumlarından kaynaklanan X-ışını kaymasını, Einstein’ın 1905’te Nobel kazandığı foto-elektrik etkiyi açıklayan makalesini Physical Review’da yayınladı. Bu çalışmalar ilk olarak Max Plank tarafından 1900 senesinde, ışığın elementlerinin sadece ışığın frekansına bağlı olarak belli miktarda enerji taşıyabileceği şekilde kuantize edilmesi şeklinde kavramsallaştırılmıştır. Makalesinde Compton, dalga boyundaki kayma ile x-ışını saçınım açısı arasındaki matematiksel ilişkileri her x-ışını fotonunun bir elektron ile etkileşime girdiği kabulü ile türetmiştir. Makalesini deneysel verilerin aşağıda türetilmiş ilişki ile onaylandığını söyleyerek sonlandırmıştır.



λ
−

λ
′

=
h

/

M
e
c
(
1
−
c
o
s
a
)

{\displaystyle \lambda -\lambda '=h/Mec(1-cosa)}

{\displaystyle \lambda -\lambda '=h/Mec(1-cosa)}  
Yukarıdaki formülde, λ ilk dalga boyu, λ' yansıma sonrası dalga boyu, h Plank sabiti, Me Elektron serbest kütlesi, c Işık hızı, α Saçınım açısı *h*⁄*Mec* büyüklüğü elektronun Compton dalgaboyu olarak bilinir ve 2.43×10−12 m’e eşittir. Dalgaboyu kayması sıfır (*θ* = 0° *için)* ve iki elektron için Compton Dalgaboyu (*θ* = 180°) arasındadır.

Bazı X-ışınlarının büyük saçınım açıları ile saçınsalar dahi dalgaboylarında kayma gösterdiklerini fark etmiştir. Bu olayın gerçekleştiği her durumda foton elektron koparmayı başaramamıştır. Bu yüzden kaymanın büyüklüğü elektronun Compton Dalgaboyu ile ilişkili değil tüm atomun Compton Dalgaboyu ile ilişkilidir ki bu 10 000 kat küçük olabilir.

Compton daha sonra "Sonuçlarımı American Physical Society’e 1923’te sunduğumda hemen en ateşli şekilde tartışılan bilimsel fikir ayrılığı olmuştu ki bu benim gördüğüm en büyüğüydü" demiştir. Işığın dalga doğası iyi bir şekilde gösterilmiştir ve ikili doğası kolayca kabul görmemiştir. Söylemektedir ki krital kafes içerisinde kırınım ışığın dalga doğası ile açıklanabilmekteydi. Compton 1927’de Nobel Fizik Ödülünü kazanmıştır. Compton ve Alfred W. Simon aynı anda hem saçınan X-ışını fotonunu hem de geri tepen elektronu gözlemleyebilecek bir metot geliştirmişlerdir. Almanya’da Walther Bothe ve Hans Geiger bağımsız olarak benzer metotlar geliştirmişlerdir.

X-ışınları
----------

1923 senesinde Compton Chicago Üniversitesine  önündeki 22 yılını geçireceği fizik profesörü pozisyonunda taşınmıştır. 1925’te J.J.Thomson’un ön gördüğü şekilde 130 000 volt X-ışınının periyodik cetveldeki ilk 16 elementin polarize hallerinden saçınımını göstermiştir. Harvard Üniversitesinden William Duane’in öncülüğünde Compton’un Compton etkisi üzerine yaptığı yorum yanlış olduğunu kanıtlamak için çalışmalar yapılmıştır. Duane bir seri deney yaparak Compton’un fikrini çürütmek istemiştir fakat Compton’ın haklı olduğuna dair sonuçlar elde etmiştir. 1924'te Duane durum Compton’ın dediği gibi olduğu sonucuna varmıştır.

Compton X ışınlarının tuz içerisindeki sodyum ve klorin çekirdekleri üzerindeki etkisini incelemiştir. X ışınlarını ferromanyetizmi incelemek için kullanmış ve bu etkinin elektron spinlerinin aynı hizaya gelmesi sonucu olduğunu bulmuştur. 1926’da General Electric Lamba Departmanına danışmanlık hizmeti vermeye başlamıştır. 1934’te İngiltere'ye dönmüş ve Oxford Üniversitesinde misafir profesörlük yapmıştır. Bu sırada Wembley’de bulunan General Electric Company’nin araştırma laboratuvarındaki aktiviteler ile ilgili rapor vermesini istemiştir. Orada yapılan flüoresan lambalar konusunda araştırmaların olanakları Compton’ın merakını çekmiştir. Hazırladığı rapor Amerika’da bu lambayı geliştiren araştırma programını başlatmış.

Compton’un ilk kitabı X-ışınları ve Elektronlar 1926’da basıldı. Kitabında X-ışını kırınım desenlerinden nasıl kırınım yoğunluğunun hesaplanacağını göstermiştir. Samuel K. Allison’ın yardımı ile kitabını revize etmiş ve Teoride ve Pratikte X-Işınları olarak 1935'te yayınlamıştır. Bu çalışması sonraki 30 yıl daha standart referans olarak yerini korumuştur.

Kozmik ışınlar
--------------

1930'ların başında Compton kozmik ışınlar ile ilgilenmeye başladı. O zamanda varlıkları bilinmekte fakat kaynakları ve doğaları çok spekülatif kalmaktaydı. Varlıkları hava veya argon gazı ile dolu küresel "bomba" kapta gazın iletkenliğinin ölçülmesi ile belirlenebilmekteydi. Avrupa Hindistan, Meksika, Peru ve Avustralya’ya yaptığı geziler Compton’a farklı yükseklik ve enlemlerde kozmik ışınları ölçme fırsatı sunmuştur. Dünyanın diğer yerlerinde de ölçüm yapan gruplarla birlikte fark edilmiştir ki kozmik ışınlar kutuplarda ekvatora göre %15 daha yoğundur. Compton bunun sebebinin kozmik ışınların, Robert Milikan’ın önerdiği fotonlardan oluşmanın aksine,kısmi olarak yüklü parçacıklardan oluştuğu sonucuna varmıştır. Enlem etkisini Dünya’nın elektromanyetik alanından dolayı olduğunu düşünmüştür.

Manhattan Projesi
-----------------

Nisan 1941’de Vannevar Bush, Ulusal Savunma Araştırma Komitesi (NDRC) başkanı, Compton tarafından yönetilen özel bir komite oluşturup NDRC uranyum programı ile ilgili rapor vermelerini istemiştir. Mayıs 1941’de gönderilen Compton’un raporu uranyum-235 veya daha yeni keşfedilen plutonyum ile radyolojik silahlar, nükleer itme güçlü gemiler ve nükleer silahlar üretmenin mümkün olabileceğini öngörmüştür. Ekimde atom bombasının uygulanabilirliği ile ilgili bir rapor sunmuştur. Bu rapor için Enrico Fermi uranyum-235 için kritik kütle ile hesaplamalar için çalışmış ve bunun 20 kg ile 2 ton arasında olduğunu tahmin etmişlerdir. Ayrıca uranyum zenginleştirmenin başarı şansını Harold Urey ile tartışmış, nükleer reaktör içerisinde plutonyum üretiminin olabileceği ile alakalı Eugene Urey ile konuşmuş ve Robert Serber ile reaktör içerisinde üretilen plutonyumun uranyumdan ayrıştırılabileceğini tartışmıştır. Raporu kasım ayında gönderilmiştir ve raporda atom bombasının yapılabilir olduğunu fakat bombanın yıkıcı gücü konusunda Mark Oliphant ve İngiliz meslektaşlarından daha tutucu olduğunu belirtmiştir.

Compton’ın kasım ayında hazırladığı raporun son halinde plutonyumun kullanılması ile ilgili bir kısım bulunmamaktadır fakat Ernest Lawrance’ın son araştırmalarından sonra Compton plutonyum bombasının da yapılabilir olacağı konusunda ikna olmuştur. Aralık ayında Compton plutonyum projesinin başına getirilmiştir. Haziran 1943'e
kadar kontrollü zincirleme reaksiyonu gerçekleştirmeyi ve haziran 1945'e kadar da bombayı üretmiş olmayı ummuştur. Problemi aşmak için plutonyum ve nükleer reaktör tasarımları üzerine Metalurji Laboratuvarında beraber çalışacak Columbia, Princeton, California, Berkeley gibi üniversitelerden gelen farklı araştırma gruplarına sahipti. Amaçları uranyumu plutonyuma çevirecek reaktörler üretmek ve plutonyumu uranyumdan kimyasal olarak ayrıştırmanın yollarını bulmak ve ayrıca tasarlayıp atom bombasını yapmaktı.

Haziran 1942’de ABD Ordu Mühendisleri Bölümü nükleer silah programını kontrolü altına almaya başladı ve Compton’un Metallurji Laboratuvarıyla Manhattan Projesinin bir parçası oldu. O ay Compton Robert Oppenheimer’a bombanın tasarlanması sorumluluğunu verdi. Metalurji Laboratuvarlarında çalışanların geliştirdiği farklı reaktör tasarımlarından birini seçip onun doğrultusunda devam etme görevi daha önce başarılı bir reaktör yapılmamış olsa da Compton’a düştü.

İşçi anlaşmazlıklarından dolayı Red Gate Woods’daki yeni evindeki Metalurji Laboratuvarlarının inşası ertelendiğinde, Compton Chicago Pile-1, ilk nükleer reaktörü Stagg Fields’da kurmaya karar verdi. Fermi’nin direktörlüğünde 2 Aralık 1942’de ilk defa çalıştırıldı. Compton Mallinckrodt’un urantum madenini saflaştırma işini üstlenmesini ve DuPont’un Oak Ridge, Tennessee’de plutonyum yarısını inşa etmesini ayarladı.

Plutonyum programında büyük kriz Temmuz 1943'te Emilio Segre’nin grubu X-10 Grafit Reaktöründe üretilen plutonyumun yüksek miktarda plutonyum-240 içerdiğini doğruladığı zaman ortaya çıktı. Bu malzemenin kendiliğinden fisyonu plutonyumun tabanca-tipi nükleer silah olarak kullanılması olasılığını ortadan kaldırıyordu. Oppenheimer’in Los Alamos Laboratuvarı bu sorunu içine patlayan tipte nükleer silah tasarımı ile aştı. Campton Eylül 1944'te ilk reaktörün çalıştırılması esnasında Hanford alanındaydı. İlk grup uranyum çubuğu Reaktör B’ye  kasım 1944’te beslendi ve Los Alamos’a plutonyum gönderilmesi Şubat 1945'te başladı. Savaş boyunca Compton bilimsel danışman ve yönetici olmaya devam etti. 1945'te Lawrance, Oppenheimer ve Fermi ile birlikte Bilimsel Panel’de Japonya’ya karşı askeri olarak nükleer silah kullanımını önerdi. Manhattan Projesindeki hizmetlerinden ötürü Liyakat Madalyası ile ödüllendirildi.

Washington Üniversitesi'ne dönüş
--------------------------------

Savaşın ardından Compton Chicago Üniversitesindeki Charles H. Swift Seçkin Hizmet Fizik Profesörlüğü makamından istifa etmiş ve St.Louis Washington Üniversitesine geri dönüp üniversitenin 9. rektörü olarak göreve başlamıştır. Compton’ın rektörlüğü süresince üniversite resmi olarak lisans bölümlerinde ırk ayrımını sonlandırmış, ilk bayan profesörünü işe almış ve asker emeklilerinin savaştan dönmesi ile rekor sayıda öğrenci kabul etmiştir. Ünü ve ulusal bilimsel çevrelerdeki bağlantıları sayesinde üniversiteye birçok ulusal anlamda ünlenmiş bilimsel araştırmacı kazandırmıştır. Başarılarına rağmen Compton, tarihçiler tarafından ırksal ayrımı sonlandırma konusunda, Washington Üniversitesi’nin yüksek son büyük öğrenim kuruluşunun kapılarını Afrikalı Amerikalılara açmada yavaş davranmak ile suçlamışlardır.

Compton rektör olarak 1954'te emekli olmuş ve 1961’de tam zamanlı olarak emekli olana kadar Doğa Felsefesi Seçkin Hizmet Profesörlüğüne devam etmiştir. Emekliliğinde Atomic Quest adlı Manhattan Projesindeki rolünü anlatan kişisel notlarını 1956’da basmıştır.

Felsefe
-------

Compton iki aşamalı özgür irade modelini öneren sayılı bilim insanları ve felsefecilerden biridir. Diğerleri William James, Henri Poincaré, Karl Popper, Henry Margenau, ve Daniel Dennett’tir. 1931’de Compton insan özgürlüğünü kaynağı olarak kuantum belirsizliği yola çıkarak mikroskobik kuantum olaylarının makroskobik dünyaya olasılık getirdiği fikrini ortaysa atmıştır. Kendisinin, bir amfiye bağlı dinamit çubuklarının Schrödinger’in kedisi paradoksunun sonucuna bağlı olan garip mekanizmasının bulunduğu yazısı 1935’te basılmıştır.

İnsanların hareketlerinin direkt sebebinin şans olduğu fikrine karşı oluşan tepkilerden ötürü Compton iki aşamalı doğasına Atlantic Monthly’deki makalesiyle 1955’te açıklık getirmiştir.

Önce rastgele olası olay bulunur, ardından kişi seçme işlemi için belirleme faktörünü ekler.

Ölümü ve Mirası
---------------

Compton Berkeley Californiya’da 15 Mart 1962’de beyin kanaması sonucu ölmüştür. Wooster Ohio’daki Wooster Mezarlığına eşi ve çocukları hayattayken defnedilmiştir.

Compton 1927’de Nobel Fizik Ödülü, 1933'te Matteucci Altın Madalyası ve 1940'ta Franklin Enstitüsü’nün Benjamin Franklin Madalyası gibi hayatı boyunca birçok ödül almıştır. Adı birçok farklı biçimde anılmıştır. Aydaki Compton krateri kardeşi Karl ve kendisinin adını taşır.

St Louis Washington Üniversitesinin fizik araştırma binası onun adını taşır. Compton daha uzun, nazik ve kademeli bir hız tümseği bulmuş ve bunun adını "Holly hump" koymuştur. Bu tümsek Washington Üniversitesi kampüsünde birçok yerde kullanılmıştır.

Makaleleri
----------

* Compton, Arthur, "*A Quantum Theory of the Scattering of X-Rays by Light Elements 6 Şubat 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.*". (aip.org)

Dış bağlantılar
---------------

* Arthur Compton'un mezarı 1 Ekim 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Alsos Digital Library for Nuclear Issues
* Biyografisi Washington University in Saint Louis

| * g
* t
* d
Nobel Fizik Ödülü sahipleri |
| --- |
| 1901-1925 | 
* Wilhelm Röntgen (1901)
* Hendrik Lorentz / Pieter Zeeman (1902)
* Henri Becquerel / Pierre Curie / Marie Curie (1903)
* John William Strutt (1904)
* Philipp Lenard (1905)
* J. J. Thomson (1906)
* Albert Michelson (1907)
* Gabriel Lippmann (1908)
* Guglielmo Marconi / Ferdinand Braun (1909)
* Johannes Diderik van der Waals (1910)
* Wilhelm Wien (1911)
* Gustaf Dalén (1912)
* Heike Kamerlingh Onnes (1913)
* Max von Laue (1914)
* Lawrence Bragg / William Bragg (1915)
* Charles Barkla (1917)
* Max Planck (1918)
* Johannes Stark (1919)
* Charles Édouard Guillaume (1920)
* Albert Einstein (1921)
* Niels Bohr (1922)
* Robert A. Millikan (1923)
* Manne Siegbahn (1924)
* James Franck / Gustav Hertz (1925)

 |
| 1926-1950 | 
* Jean Perrin (1926)
* Arthur Compton / Charles Wilson (1927)
* Owen Richardson (1928)
* Louis de Broglie (1929)
* C. V. Raman (1930)
* Werner Heisenberg (1932)
* Erwin Schrödinger / Paul Dirac (1933)
* James Chadwick (1935)
* Victor Hess / Carl Anderson (1936)
* Clinton Davisson / George Thomson (1937)
* Enrico Fermi (1938)
* Ernest Lawrence (1939)
* Otto Stern (1943)
* Isidor Isaac Rabi (1944)
* Wolfgang Pauli (1945)
* Percy Bridgman (1946)
* Edward Appleton (1947)
* Patrick Blackett (1948)
* Hideki Yukava (1949)
* C. F. Powell (1950)

 |
| 1951-1975 | 
* John Cockcroft / Ernest Walton (1951)
* Felix Bloch / Edward Purcell (1952)
* Frits Zernike (1953)
* Max Born / Walther Bothe (1954)
* Willis Lamb / Polykarp Kusch (1955)
* William Shockley / John Bardeen / Walter Brattain (1956)
* Chen Ning Yang / Tsung-Dao Lee (1957)
* Pavel Çerenkov / İlya Frank / İgor Tamm (1958)
* Emilio Segrè / Owen Chamberlain (1959)
* Donald A. Glaser (1960)
* Robert Hofstadter / Rudolf Mössbauer (1961)
* Lev Landau (1962)
* Eugene Wigner / Maria Goeppert-Mayer / Hans Jensen (1963)
* Charles Townes / Nikolay Basov / Aleksandr Prohorov (1964)
* Shin'ichirō Tomonaga / Julian Schwinger / Richard Feynman (1965)
* Alfred Kastler (1966)
* Hans Bethe (1967)
* Luis Alvarez (1968)
* Murray Gell-Mann (1969)
* Hannes Alfvén / Louis Néel (1970)
* Dennis Gabor (1971)
* John Bardeen / Leon Cooper / Robert Schrieffer (1972)
* Leo Esaki / Ivar Giaever / Brian Josephson (1973)
* Martin Ryle / Antony Hewish (1974)
* Aage Niels Bohr / Ben R. Mottelson / James Rainwater (1975)

 |
| 1976-2000 | 
* Burton Richter / Samuel C. C. Ting (1976)
* Philip Anderson / Nevill Mott / John Van Vleck (1977)
* Pyotr Kapitsa / Arno Penzias / Robert Wilson (1978)
* Sheldon Glashow / Muhammed Abdüsselam / Steven Weinberg (1979)
* James Cronin / Val Fitch (1980)
* Nicolaas Bloembergen / Arthur Schawlow / Kai Siegbahn (1981)
* Kenneth Wilson (1982)
* Subrahmanyan Chandrasekhar / William Fowler (1983)
* Carlo Rubbia / Simon van der Meer (1984)
* Klaus von Klitzing (1985)
* Ernst Ruska / Gerd Binnig / Heinrich Rohrer (1986)
* Georg Bednorz / Alex Müller (1987)
* Leon Lederman / Melvin Schwartz / Jack Steinberger (1988)
* Norman Ramsey / Hans Dehmelt / Wolfgang Paul (1989)
* Jerome Friedman / Henry Kendall / Richard Taylor (1990)
* Pierre-Gilles de Gennes (1991)
* Georges Charpak (1992)
* Russell Hulse / Joseph Taylor (1993)
* Bertram Brockhouse / Clifford Shull (1994)
* Martin Perl / Frederick Reines (1995)
* David Lee / Douglas Osheroff / Robert Richardson (1996)
* Steven Chu / Claude Cohen-Tannoudji / William Phillips (1997)
* Robert Laughlin / Horst Störmer / Daniel Tsui (1998)
* Gerard 't Hooft / Martinus Veltman (1999)
* Jores Alfyorov / Herbert Kroemer / Jack Kilby (2000)

 |
| 2001-günümüz | 
* Eric Cornell / Wolfgang Ketterle / Carl Wieman (2001)
* Raymond Davis / Masatoshi Koshiba / Riccardo Giacconi (2002)
* Aleksey Abrikosov / Vitali Ginzburg / Anthony Leggett (2003)
* David Gross / David Politzer / Frank Wilczek (2004)
* Roy Glauber / John Hall / Theodor W. Hänsch (2005)
* John Mather / George Smoot (2006)
* Albert Fert / Peter Grünberg (2007)
* Yoichiro Nambu / Makoto Kobayashi / Toshihide Maskawa (2008)
* Charles Kao / Willard Boyle / George Smith (2009)
* Andre Geim / Konstantin Novoselov (2010)
* Saul Perlmutter / Adam Riess / Brian Schmidt (2011)
* David Wineland / Serge Haroche (2012)
* François Englert / Peter Higgs (2013)
* Isamu Akasaki / Hiroshi Amano / Shuji Nakamura (2014)
* Takaaki Kajita / Arthur B. McDonald (2015)
* David Thouless / Duncan Haldane / Michael Kosterlitz (2016)
* Rainer Weiss / Barry Barish / Kip Thorne (2017)
* Arthur Ashkin / Gérard Mourou / Donna Strickland (2018)
* Jim Peebles / Michel Mayor / Didier Queloz (2019)
* Roger Penrose / Reinhard Genzel / Andrea Ghez (2020)
* Giorgio Parisi / Klaus Hasselmann / Syukuro Manabe (2021)
* Alain Aspect / John Clauser / Anton Zeilinger (2022)
* Pierre Agostini / Ferenc Krausz / Anne L'Huillier (2023)

 |

| * g
* t
* d
Amerikan Fizik Topluluğu Başkanları |
| --- |
| 1899-1925 | 
* Henry Augustus Rowland (1899)
* Albert Abraham Michelson (1901)
* Arthur Gordon Webster (1903)
* Carl Barus (1905)
* Edward Leamington Nichols (1907)
* Henry Crew (1909)
* William Francis Magie (1911)
* Benjamin Osgood Peirce (1913)
* Ernest Merritt (1914)
* Robert A. Millikan (1916)
* Henry Andrews Bumstead (1918)
* Joseph Sweetman Ames (1919)
* Theodore Lyman (1921)
* Thomas Corwin Mendenhall (1923)
* Dayton Miller (1925)

 |
| 1926-1950 | 
* Karl Taylor Compton (1927)
* Henry Gale (1929)
* William Francis Gray Swann (1931)
* Paul D. Foote (1933)
* Arthur Compton (1934)
* Robert W. Wood (1935)
* Floyd K. Richtmyer (1936)
* Harrison M. Randall (1937)
* Lyman James Briggs (1938)
* John Torrence Tate, Sr. (1939)
* John Zeleny (1940)
* George Braxton Pegram (1941)
* George Walter Stewart (1941)
* Percy Williams Bridgman (1942)
* Albert Hull (1943)
* Arthur Jeffrey Dempster (1944)
* Harvey Fletcher (1945)
* Edward Condon (1946)
* Lee Alvin DuBridge (1947)
* Robert Oppenheimer (1948)
* Francis Wheeler Loomis (1949)
* Isidor Isaac Rabi (1950)

 |
| 1951-1975 | 
* Charles Christian Lauritsen (1951)
* John H. van Vleck (1952)
* Enrico Fermi (1953)
* H. Bethe (1954)
* Raymond Thayer Birge (1955)
* E. Wigner (1956)
* Henry DeWolf Smyth (1957)
* Jesse Beams (1958)
* George Uhlenbeck (1959)
* Victor Weisskopf (1960)
* Frederick Seitz (1961)
* William V. Houston (1962)
* John Harry Williams (1963)
* Robert Bacher (1964)
* Felix Bloch (1965)
* John Archibald Wheeler (1966)
* Charles Hard Townes (1967)
* John Bardeen (1968)
* Luis Alvarez (1969)
* Edward Mills Purcell (1970)
* Robert Serber (1971)
* Philip M. Morse (1972)
* Joseph Edward Mayer (1973)
* Wolfgang K. H. Panofsky (1974)
* Chien-Shiung Wu (1975)

 |
| 1976-2000 | 
* William A. Fowler (1976)
* George Pake (1977)
* Norman Foster Ramsey (1978)
* Lewis M. Branscomb (1979)
* Herman Feshbach (1980)
* Arthur Leonard Schawlow (1981)
* Maurice Goldhaber (1982)
* Robert Marshak (1983)
* Mildred Dresselhaus (1984)
* Robert R. Wilson (1985)
* Sidney Drell (1986)
* Val Logsdon Fitch (1987)
* James A. Krumhansl (1989)
* Eugen Merzbacher (1990)
* Nicolaas Bloembergen (1991)
* Ernest M. Henley (1992)
* Donald N. Langenberg (1993)
* Burton Richter (1994)
* C. Kumar Patel (1995)
* Robert Schrieffer (1996)
* D. Allan Bromley (1997)
* Andrew Sessler (1998)
* Jerome I. Friedman (1999)
* James S. Langer (2000)

 |
| 2001- | 
* George Trilling (2001)
* William Brinkman (2002)
* Myriam Sarachik (2003)
* Helen Quinn (2004)
* Marvin Cohen (2005)
* John Hopfield (2006)
* Leo Kadanoff (2007)
* Arthur Bienenstock (2008)
* Cherry A. Murray (2009)
* Curtis Callan (2010)
* Barry Barish (2011)
* Robert L. Byer (2012)
* Michael Turner (2013)
* Malcolm R. Beasley (2014)
* Sam Aronson (2015)
* Homer Neal (2016)
* Laura Greene (2017)
* Roger Falcone (2018)
* David J. Gross (2019)
* Philip H. Bucksbaum (2020)
* Sylvester James Gates Jr. (2021)
* Frances Hellman (2022)
* Robert Rosner (2023)

 |

| * g
* t
* d
Manhattan Projesi |
| --- |
| Zaman çizelgesi |
| Mekân ve tesisler | 
* Ames
* Berkeley
* Chicago
* Dayton
* Hanford
* Inyokern
* Los Alamos
* Montreal
* New York
* Oak Ridge
* Salt Wells Pilot Tesisi
* Trinity
* Wendover
* Ağır su sahaları

 | Nagazaki'ye atılan "Fat Man" bombasından yükselen mantar bulutu, 9 Ağustos 1945. |
| Yöneticiler | 
* Vannevar Bush
* Arthur Compton
* James Bryant Conant
* Priscilla Duffield
* Thomas Farrell
* Leslie Groves
* John Lansdale
* Ernest Lawrence
* James Marshall
* Franklin Matthias
* Dorothy McKibbin
* Kenneth Nichols
* Robert Oppenheimer
* Deak Parsons
* William Purnell
* Frank Spedding
* Charles Thomas
* Paul Tibbets
* Bud Uanna
* Harold Urey
* Stafford Warren
* Ed Westcott
* Roscoe Wilson

 |
| Bilim insanları | 
* Luis Alvarez
* Robert Fox Bacher
* Hans Bethe
* Aage Bohr
* Niels Bohr
* Norris Bradbury
* James Chadwick
* John Cockcroft
* Charles Critchfield
* Harry Daghlian
* John Ray Dunning
* Enrico Fermi
* Richard Feynman
* Val Fitch
* James Franck
* Klaus Fuchs
* Maria Goeppert-Mayer
* George Kistiakovski
* George Koval
* Willard Libby
* Edwin McMillan
* Mark Oliphant
* George B. Pegram
* Norman Ramsey
* Isidor Isaac Rabi
* James Rainwater
* Bruno Rossi
* Glenn Seaborg
* Emilio Segrè
* Louis Slotin
* Henry DeWolf Smyth
* Leó Szilárd
* Edward Teller
* Stanislav Ulam
* John von Neumann
* John Wheeler
* Eugene Wigner
* Robert Wilson
* Leona Woods
* Chien-Shiung Wu

 |
| Operasyonlar | 
* Alsos Görevi
* Hiroşima ve Nagasaki'ye atom bombası saldırısı
* Crossroads Harekâtı
* Peppermint Harekâtı
* Alberta Projesi
* Silverplate
* 509. Karma Grubu
* *Enola Gay*
* *Bockscar*
* *The Great Artiste*

 |
| Silahlar | 
* Fat Man
* Little Boy
* Pumpkin Bombası
* Thin Man

 |
| İlgili konular | 
* 1946 Atom Enerjisi Yasası
* Bizmut fosfat süreci
* Britanya'nın katkısı
* Calutron Girls
* Chicago Pile-1
* Şeytan çekirdeği
* Einstein-Szilárd mektubu
* Geçici Komite
* *Los Alamos Primer*
* Oppenheimer güvenlik duruşması
* Plütonyum
* Quebec Anlaşması
* RaLa Deneyi
* S-1 Yürütme Komitesi
* S-50 Projesi
* Smyth Raporu
* Uranyum
* X-10 Grafit Reaktörü

 |
| Kategori Manhattan Projesi |

| * g
* t
* d
Matteucci Madalyası |
| --- |
| 1851 - 1900 | 
* Hermann Helmholtz (1868)
* Henri Victor Regnault (1875)
* William Thomson, 1st Baron Kelvin (1876)
* Gustav Kirchhoff (1877)
* Gustav Wiedemann (1878)
* Wilhelm Weber (1879)
* Antonio Pacinotti (1880)
* Emilio Villari (1881)
* Augusto Righi (1882)
* Thomas Edison (1887)
* Heinrich Rudolph Hertz (1888)
* John Strutt, 3rd Baron Rayleigh (1894)
* Henry Augustus Rowland (1895)
* Wilhelm Conrad Röntgen / Philipp Lenard (1896)

 |
| 1901 - 1950 | 
* Guglielmo Marconi (1901)
* Albert A. Michelson (1903)
* Marie Curie / Pierre Curie (1904)
* Henri Poincaré (1905)
* James Dewar (1906)
* William Ramsay (1907)
* Antonio Garbasso (1908)
* Orso Mario Corbino (1909)
* Heike Kamerlingh Onnes (1910)
* Jean Perrin (1911)
* Pieter Zeeman (1912)
* Ernest Rutherford (1913)
* Max von Laue (1914)
* Johannes Stark (1915)
* William Henry Bragg / Lawrence Bragg (1915)
* Antonino Lo Surdo (1917)
* Robert W. Wood (1918)
* Henry Gwyn-Jeffreys Moseley (1919)
* Albert Einstein (1921)
* Niels Bohr (1923)
* Arnold Sommerfeld (1924)
* Robert Andrews Millikan (1925)
* Enrico Fermi (1926)
* Erwin Schrödinger (1927)
* Venkata Raman Chandrasekhara (1928)
* Werner Heisenberg (1929)
* Arthur Compton (1930)
* Franco Rasetti (1931)
* Frédéric Joliot / Irène Joliot-Curie (1932)

 |
| 1951 - 2000 | 
* Wolfgang Pauli (1956)
* Bruno Touschek (1975)
* Abdus Salam (1978)
* Luciano Maiani (1979)
* Giancarlo Wick (1980)
* Rudolf Peierls (1982)
* Hendrik Casimir (1985)
* Pierre-Gilles De Gennes (1987)
* Lev Okun (1988)
* Freeman Dyson (1989)
* Jack Steinberger (1990)
* Bruno Rossi (1991)
* Anatole Abragam (1992)
* John Archibald Wheeler (1993)
* Claude Cohen-Tannoudji (1994)
* Tsung-Dao Lee (1995)
* Wolfgang K.H. Panofsky (1996)
* Oreste Piccioni (1998)

 |
| 2001 - | 
* Theodor W. Hänsch (2001)
* Nicola Cabibbo (2002)
* Manuel Cardona (2003)
* David Ruelle (2004)
* John Iliopoulos (2005)
* Giorgio Bellettini (2006)
* Adalberto Giazotto (2016)
* Marco Tavani (2017)
* Gianluigi Fogli (2018)
* Federico Capasso (2019)
* Massimo Inguscio (2020)
* Amos Maritan (2021)
* Jocelyn Bell Burnell (2022)

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90594899
* BNF: cb12375755t (data)
* CANTIC: a10988506
* CiNii: DA02472496
* GND: 118676695
* ISNI: 0000 0001 0900 716X
* LCCN: n50030032
* MGP: 227645
* NARA: 10583130
* NDL: 00520816
* NKC: ola2002159001
* NLA: 35030229
* NLI: 987007279613305171
* NSK: 000341795
* NTA: 070409900
* RERO: 02-A003123579
* SNAC: w6ww7gdp
* SUDOC: 069804451
* Trove: 803317
* VIAF: 51769421
* WorldCat: lccn-n50030032

 |