**Hüsnü Arkan,** (d. 1958, Kınık, İzmir), Türk söz yazarı, besteci, yazar ve Ezginin Günlüğü grubunun eski solistidir.

Yaşamı
------

1958 yılında İzmir’in Kınık ilçesinde doğdu. 1975 yılında Bergama Lisesi'nden mezun oldu. Ankara Devlet Mühendislik ve Mimarlık Yüksek Okulu'nda üç yıl mimarlık okuduktan sonra Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu.

1985’te, hakkında kesinleşen hapis cezası nedeniyle yurt dışına çıktı. Bir yıl Atina’da, beş yıl Hollanda’da ve iki yıl Köln’de yaşadı. 1987 yılında Amsterdam’da arkadaşlarıyla *Hezarfen* adlı müzik grubunu kurup Avrupa’nın birçok kentinde kendi şarkılarını seslendirdi. 1991’de Şanar Yurdatapan’ın düzenlemeleriyle; *Bir Yalnızlık Ezgisi* başlıklı ilk solo albümünü çıkardı. Kendi şarkılarından oluşan bu albümde, şarkı sözlerinin yanı sıra, Nâzım Hikmet, Cahit Sıtkı Tarancı, Can Yücel, Ülkü Tamer, Muzaffer Erdost ve Louis Aragon’un dizelerine de yer verdi.

1993 yılında Türkiye'ye dönen Hüsnü Arkan, Emin İgüs'ten sonra 1993'te İstavrit albümüyle vokalist, söz yazarı ve besteci olarak Ezginin Günlüğü'ne katıldı. Nadir Göktürk ile birlikte 1993'ten bu yana çıkan Ezginin Günlüğü albümlerinin mimarlarından oldu. Grubun on bir albümüne şarkıları ve sesiyle katkıda bulundu.

2010 yılında Ezginin Günlüğü grubundan ayrıldı. Ardından 13 Ocak 2011'de *Solo* başlıklı ikinci albümünü, 4 Mart 2013'te Yalnız Değiliz başlıklı üçüncü albümünü ve 19 Ekim 2015 tarihinde Kırık Hava başlığını taşıyan dördüncü albümü yayımlandı. Albümleri haricinde *Beş Mayıs* (2011), Tutuşsun (2017, Konuk: Erkan Oğur), *Cam Güzelleri* (2019), *Fikrim Yok* (2019, Konuk: Erkan Oğur), *Hatırla* (2019), *Güvercin* (2019, Konuk: Kardeş Türküler) ve *Eyvallah* (2020, Konuk: Zuhal Olcay) isimli tekli çalışmalarda yapmıştır.

Müzik yanında edebiyat çalışmalarını da sürdüren Hüsnü Arkan’ın ilk romanı *Ölü Kelebeklerin Dansı* 1998 yılında yayımlandı. Bu kitabı *Menekşeler Atlar Oburlar*, *Uzun Bir Yolculuğun Bittiği Yer* (2005), *Hiçe Doğru* (Şiir, 2005), *Uyku* (2008), *Mino’nun Siyah Gülü* (2011) izledi. 2014’te yayımlanan *Hırsız ve Burjuva* başlıklı romanıyla 44. Orhan Kemal Roman Armağanı’nı kazandı ve aynı yıl son şiir kitabı *Naş* yayımlandı. Son olarak *Gülhisarlı Terziler* (2017) başlıklı romanı yayımlandı.

Hüsnü Arkan, 2016 yılında İstanbul'dan Foça'ya taşındı ve bu tarihten beri orada yaşıyor.

Kaynakça
--------

1. ↑  ""Ya Don Kişot gibi bakarsınız hayata; ya da Sana Panza"". *Güneş Dermenci*. Güneşin Enerjisi Wordpress. 7 Mart 2014. 12 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ekim 2023.
2. ↑  "Aşk özgürlükle de yakın akrabadır". *Ayşen Güven*. Evrensel.net. 1 Kasım 2015. 12 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ekim 2023.
3. 1 2  "Hüsnü Arkan'ın kişisel internet adresi". Hüsnü Arkan. 2 Aralık 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi.
4. ↑  "Yazmaya Orhan Kemal'le başladım". *Ezgi Görgü*. Evrensel.net. 2 Haziran 2015. 12 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ekim 2023.
5. ↑  "Ben Kaçar 2. Bölüm". *Allianz Otto Müzik*. YouTube. 28 Temmuz 2022. 28 Temmuz 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ekim 2023.

Dış bağlantılar
---------------

* Resmî site
* Hüsnü Arkan'ın YouTube kanalı
* Hüsnü Arkan'ın X hesabı

| * g
* t
* d
Orhan Kemal Roman Armağanı |
| --- |
| 1972 - 1989 | Yılmaz Güney (1972) · Çetin Altan (1973) · Sevgi Soysal (1974) · Erdal Öz (1975) · Vedat Türkali (1976) · Hasan İzzettin Dinamo (1977) · Fakir Baykurt (1978) · Mehmet Başaran (1979) · Adalet Ağaoğlu (1980) · *verilmedi* (1981) · Rıfat Ilgaz (1982) · Orhan Pamuk (1983) · Tarık Dursun K. (1984) · Mehmet Eroğlu (1985) · Yaşar Kemal (1986) · Şemsettin Ünlü (1987) · Ahmet Yurdakul (1988) · Samim Kocagöz (1989) |
| 1990 - 2009 | Demir Özlü (1990) · Peride Celal (1991) · Talip Apaydın (1992) · Tahsin Yücel (1993) · Faik Baysal (1994) · Necati Cumalı (1995) · Erendiz Atasü (1996) · Yıldırım Keskin (1997) · Kemal Bekir (1998) · Ahmet Karcılılar (1999) · Oktay Akbal (2000) · Oya Baydar (2001) · Selim İleri (2002) · Erhan Bener (2003) · İnci Aral (2004) · Adnan Binyazar (2005) · Hasan Ali Toptaş (2006) · Hıfzı Topuz (2007) · Ayşegül Devecioğlu (2008) · Zülfü Livaneli (2009) |
| 2010 - | Hidayet Karakuş (2010) · Kâmuran Şipal (2011) · Yiğit Bener (2012) · Hasan Özkılıç (2013) · Hamdi Koç (2014) · Hüsnü Arkan (2015) · İbrahim Yıldırım (2016) · Gürsel Korat (2017) · Seray Şahiner (2018) · Faruk Duman (2019) · Ayhan Geçgin (2020) · Herkül Millas (2021) · Burhan Sönmez (2022) · Kemal Varol (2023) |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 144054337
* LCCN: no2012019845
* MusicBrainz: 3a4e14c0-148c-458a-bbfd-4b77e2029eb1
* NTA: 180955543
* VIAF: 170425302
* WorldCat: lccn-no2012019845

 |