recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Shahba** (Arapça : شَهْبَا) Şam'ın 87 km (54 mil) güneyinde, Suriye'nin As -Suwayda Valiliği'ndeki Jabal el Dürzi'de, ancak daha önce Arabistan'ın Petraea eyaletinde bulunan bir şehirdir. Geç Antik Çağ'da Philippopolis (Arabistan'da) olarak bilinen şehir, bir Piskoposluk merkeziydi, bu da Latince bir unvan olarak kalmaya devam ediyor.

Şimdi Shahba olarak adlandırılan vaha yerleşimi, Roma imparatoru Arap Philip'in yerli mezrasıydı. Philip MS 244'te imparator olduktan sonra, kendisini küçük topluluğu bir koloni olarak yeniden inşa etmeye adadı. Yeni yapının yerini aldığı çağdaş topluluk o kadar önemsizdi ki, bir yazar kentin bakir topraklar üzerine kurulmuş sayılabileceğini ve Doğu'da kurulan Roma kentlerinin sonuncusu olduğunu belirtiyor.Şehrin adı, memleketini Roma'nın bir kopyasına dönüştürmek istediği söylenen imparatora ithafen Filipopolis (eş anlamlı bir isim) olarak değiştirildi.Yeni şehir, son derece düzenli Roma ızgara planını takip etti ve ana sütunlu Cardo maximus, merkezin yakınında sütunlu Decumanus Maximus ile dik açılarda kesişti.
1596'da Shahba, Osmanlı vergi kayıtlarında Sahba olarak göründü ve Havran Sancağı'ndaki Bani Miglad nahiyesinin bir parçasıydı.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4398436-8
* LCCN: n88059493
* NKC: ge879043
* NLI: 987007560112805171
* VIAF: 144351344
* WorldCat (LCCN): n88-059493

 |
**MERRF** ya da uzun haliyle **yırtılmış kırmızı liflerle görülen miyoklonus epilepsisi** (*Myoclonic Epilepsy with Ragged Red Fibers*), toplumda prevalansının 100,000’de 0.9 olduğu düşünülen nadir bir mitokondri ilişkili ensefalomyelopatidir.

Hastaların kas biyopsilerine trichrome boyası uygulandığında mikroskop altında düzensiz kırmızı kas fiberlerin görülmesinden dolayı bu isim verilmiştir.

İlk olarak Shoffner ve arkadaşları, mtDNA’nın tRNA-Lys geninde *(MT-TK)* keşfettikleri m.8344.A>G mutasyonunun MERRF ile ilişkili olduğunu raporlayarak, bu mutasyonun OXPHOS’da görev alan protein birimlerinin, özellikle de kompleks I oluşumunu olumsuz etkilediğini belirtmişlerdir. MERRF tanısı alan hastaların %80-90’ında görüldüğü belirtilen m.8344.A>G mutasyonu mitokondri genetiğinin geçiş özelliklerinden dolayı maternal kalıtım göstermektedir.

MERRF miyoklonik epilepsi, konuşma bozukluğu (dizartri), nistagmus, optik atrofi ve progresif ataksi ile karakterize edilmektedir. Miyopati (düzensiz/yırtılmış kırmızı liflerle) ve ilerleyici miyoklonik epilepsi, sendromun en belirgin semptomları arasındadır. Miyoklonus ise sürekli veya aralıklı olarak kendini göstermektedir. Ek olarak, çoğu kişi tonik-klonik nöbetler gösterirken bazı hastalarda atonik ve absans nöbetleri ile fokal nöbetler de belirtilmiştir.

Genellikle çocuklukta yavaş ilerleyen bir seyirle ortaya çıkarken, ergenlerde ölümcül bir sonuçla hızla gelişebilir. Ölüm yaşı 7 ila 79 arasında değişmekle birlikte hastaların %80'inde pozitif aile öyküsü olduğu gözlemlenmektedir.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4  Bulduk, BK (2018). *Mitokondriyal Sitopati Öntanılı Hastalarda MT-TL1 Gen Mutasyonlarının İncelenmesi*. *Yüksek Lisans Tezi*. Hacettepe Üniversitesi Kütüphaneleri Açık Erişim Birimi. s. 14. 1 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Mart 2023. KB1 bakım: göster-yazarlar (link)
2. ↑  Shoffner, J. M.; Lott, M. T.; Lezza, A. M.; Seibel, P.; Ballinger, S. W.; Wallace, D. C. (15 Haziran 1990). "Myoclonic epilepsy and ragged-red fiber disease (MERRF) is associated with a mitochondrial DNA tRNA(Lys) mutation". *Cell*. **61** (6): 931-937. doi:10.1016/0092-8674(90)90059-n. ISSN 0092-8674. PMID 2112427. 1 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Mart 2023.
3. ↑  Shoffner, J. M.; Lott, M. T.; Wallace, D. C. (1991). "MERRF: a model disease for understanding the principles of mitochondrial genetics". *Revue Neurologique*. **147** (6-7): 431-435. ISSN 0035-3787. PMID 1962048. 1 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Mart 2023.
4. 1 2 3 4 5  Lopriore, Piervito; Gomes, Fábio; Montano, Vincenzo; Siciliano, Gabriele; Mancuso, Michelangelo (30 Ekim 2022). "Mitochondrial Epilepsy, a Challenge for Neurologists". *International Journal of Molecular Sciences*. **23** (21): 13216. doi:10.3390/ijms232113216. ISSN 1422-0067. PMC 9656379 $2. PMID 36362003. 1 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Mart 2023.
13. yüzyıldan kalma bir minyatürden *Katalan Ovaları Savaşı*
**Laudaricus**, (ö. 451) önde gelen bir Hun reisi ve 5. yüzyılın ilk yarısında aktif olan bir generaldi.

*'Chronica Gallica 511'* onun Attila'nın kan hısımı olduğunu ve Katalonya Ovaları Savaşı'nda öldüğünü kaydetmiştir. Bu savaşta Hunların en büyük ve önemli zayiatı kendisiydi.

Savaşın gerçekleştiği alandan (Châlons) günümüze ulaşan tek kalıntı bir Hun kazanıdır. Tarihçi Hyun Jin Kim, bunun muhtemelen Hunların en önemli zayiatı olan Laudaricus'un cenazesi için kullanıldığını öne sürüyor.

Etimoloji
---------

M. Schönfeld, ismin Cermen kökenli olduğunu düşünüyordu, *\*Lauda reiks* (muhtemelen "ünlü kral").   Omeljan Pritsak, ismin yazar tarafından Gotikleştirildiğini ve aslının*: \*Valda* > *Velda* (< *\*Belda* > *Bleda*) olduğunu söyler.  Otto J. Maenchen-Helfen, ismin Cermen olduğunu düşünüyordu, *\*Laudareiks*.

Kaynakça
--------

1. 1 2  Maenchen-Helfen 1973.
2. 1 2 3  Pritsak 1982.
3. ↑  Kim, Hyun Jin (2015). *The Huns*. Taylor & Francis. ISBN 9781317340904. 26 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Kasım 2022.
4. 1 2  Kim, Hyun Jin (2013). *The Huns, Rome and the Birth of Europe*. Cambridge University Press. ss. 76-77. ISBN 9781107009066. 15 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Kasım 2022.
5. ↑  Maenchen-Helfen, Otto J. "The World of the Huns. Chapter IX. Language". *www.kroraina.com*. 15 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Kasım 2022.

Kaynaklar
---------

* Maenchen-Helfen, Otto J. (1973). *The World of the Huns: Studies in Their History and Culture*. University of California Press. ISBN 9780520015968.
* Pritsak, Omeljan (1982). *The Hunnic Language of the Attila Clan* (PDF). **IV**. Cambridge, Massachusetts: Harvard Ukrainian Research Institute. ISSN 0363-5570.
**II. Mansur** (**Samanî**) (*Ebu'l-Haris Mansur*), 997-999 yılları arasında hüküm süren Samanî hükümdarı. II. Nuh'un oğludur.

998 yılında hükümdar olan Gazneli Mahmut'un kardeşiyle taht mücadelesi yaptığı sırada, Samanîler Horasan'ı işgal etmişti. Bu sırada tahta geçen II. Mansur, Mahmut'a işgal ettiği Horasan bölgesinin iade edilemeyeceğini bildirdi. Bunun üzerine, Sultan Mahmut, Nişabur'a yürüdü. Bu arada Mahmut, Horasan valisi Beytüzün için yardıma gelen II. Mansur ve Fâik kuvvetlerine, Maveraünnehir'e yaklaşan Karahanlılara fırsat vermek istemediğinden dolayı saldırmadı ve beklemekle yetindi. II. Mansur'a güvenmeyen Beytüzün ve Fâik, 2 Şubat 999'da kısa süren saltanatı sırasında ülkede yalnızca Maveraünnehir'in bir bölümüne hâkim olabilen II. Mansur'un yerine tahta küçük yaşta bulunan Abdülmelik bin Nûh'u çıkardılar.

Tahttan indirildikten sonra kaçan I. Mansur, komutanları tarafından yakalanarak gözlerinin oyulmasından kurtulamadı.

Kaynakça
--------

* C. E. Bosworth (1963). *The Ghaznavids: Their Empire in Afghanistan and Eastern Iran 994–1040* Edinburgh University Press, Edinburgh. OCLC 360143614 Ağustos 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* R. N. Fyre (1975). *The Cambridge History of Iran, Volume Four: From the Arab Invasion to the Saljuqs*. ISBN 0-521-20093-8
* E. Merçil (1989). *Gazneliler Devleti Tarihi*, TTK Yayınevi, Ankara, ISBN 975-16-0189-4
* E. Merçil (1987). *Simcûrîler V*, Tarih Enstitüsü Dergisi, sayı: XIII, İstanbul.
* M. Nazım (1931). *The Life and Times of Sultan Mahmud of Ghazna*, Cambridge University Press Kitabın bir kısmı30 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

### Dipnotlar

1. ↑  *Bosworth*, The Ghaznavids, s.45
2. ↑  *Merçil*, Simcûrîler V, s.129
3. ↑  *Nazım*, s.42-43
4. ↑  Büyük Larousse, *Mansur bin Nuh II* mad.
5. ↑  *Merçil*, Gazneliler, s.14

|
|  |
|
| Önce gelen:**II. Nuh** | **Samanî Emiri  Samanîler**997 - 999 | Sonra gelen:**II. Abdül Melik** |
|
**Abdullah Karmil** (d. 22 Ocak 1988, İstanbul), Türk futbolcudur. 3. Lig ekiplerinden Nevşehir Belediyespor'da forma giymektedir.

Kulüp kariyeri
--------------

Abdullah Karmil, 22 Ocak'ta İstanbul'da doğdu. Trabzonspor alt yapısından yetişti. Tüm kategorilerde oynadıktan sonra A takım kadrosuna alındı. Hugo Broos döneminde kampın yıldızlarından biriydi. Broos, Göksu Alhas, Mustafa Yumlu ve Abdullah Karmil için, "Üçünden de çok şey bekliyorum. Özel oyuncular ve Trabzonspor’un geleceği onların elinde olacak" açıklamalarında bulundu. Ancak yönetim 3 oyuncuyu da 1461 Trabzon’a göndermek istedi. Broos buna karşı çıktı ama başarılı olamadı. Abdullah bu isteği geri çevirdi ve Çorumspor'a kiralık olarak transfer oldu. Burada 1 yıl oynadıktan sonra 1461 Trabzon'a transfer oldu. 1461 Trabzon'da iki sezonda 43 maça çıktı 3 gol kaydetti. Giray Kaçar'ın kalp rahatsızlığından sonra Trabzonspor'a geri döndü. 6 Ağustos 2014 tarihinde Adanaspor ile anlaştı. Sezonu Adanaspor'da geçiren oyuncu, 2015-16 sezonu başında Alanyaspor ile anlaşsa da sezonun devre arasında, 2. Lig ekiplerinden Kartalspor'a, ertesi sezon başında ise 3. Lig ekiplerinden Çorum Belediyespor'a transfer oldu.

Millî takım kariyeri
--------------------

Abdullah Karmil Türk millî formasını ilk kez 2006 yılında sırtına geçirdi. İlk kez U-18 takımında görev yapan Abdullah, U-18'de 8 U-19'da ise 6 kez forma giydi. Abdullah 2009 yılında ise U-21 takımına çağrıldı ve 5 kez forma giydi.

Kaynakça
--------

1. ↑  Abdullah Karmil formayı kaptı[*ölü/kırık bağlantı*]

Dış bağlantılar
---------------

* TFF.org'da Abdullah Karmil
* Transfermarkt.com.tr'de Abdullah Karmil
* Mackolik.com'da Abdullah Karmil
***Seçmeler*** (Çince: 論語; pinyin: *Lúnyǔ*), Çinli filozof Konfüçyüs ve çağdaşlarına atfedilen, geleneksel olarak Konfüçyüs'ün takipçileri tarafından derlendiğine ve yazıldığına inanılan geniş bir söz ve fikir koleksiyonundan oluşan eski bir Çin kitabıdır. Savaşan Devletler Çağı'nda yazıldığına inanılıyor ve Han hanedanlığının ortalarında son halini aldı. Erken Han hanedanı tarafından, *Seçmeler* sadece Beş Klasik üzerine bir yorum olarak kabul edildi, ancak 'kitabın statüsü, bu hanedanın sonunda Konfüçyüsçülüğün ana metinlerinden biri haline geldi.

Geç Song Hanedanı döneminde kitabın bir felsefe çalışması olarak önemi daha eski Beş Klasik'ten daha fazla arttı ve Dört Kitap'tan biri olarak kabul edildi. *Seçmeler*, son 2000 yıldır Çin'de en çok okunan ve üzerinde çalışılan kitaplardan biri olmuştur ve bugün Çin ve Doğu Asya düşünce ve değerleri üzerinde önemli bir etkiye sahip olmaya devam etmektedir.

Konfüçyüs, bir ülkenin refahının, ulusun liderliğinden başlayarak, halkının ahlaki gelişimine bağlı olduğuna inanıyordu. Bireylerin ren aracılığıyla her şeyi kapsayan bir erdem duygusu geliştirmeye başlayabileceklerine ve ren geliştirmenin en temel adımının ebeveynlerine ve büyük kardeşlerine bağlılık olduğuna inanıyordu. Kişinin bireysel arzularının bastırılmasına gerek olmadığını, insanların başkalarına saygılarını ve toplumdaki sorumlu rollerini gösterebilecekleri ritüeller ve uygunluk biçimleri aracılığıyla arzularını uzlaştırmak için eğitilmesi gerektiğini öğretti.

Konfüçyüs, bir yöneticinin erdem duygusunun, liderlik için birincil ön koşulu olduğunu öğretti. Öğrencilerini eğitmedeki birincil amacı, kendilerini yerçekimi ile taşıyacak, doğru konuşan ve her şeyde mükemmel bir bütünlük sergileyen, etik açıdan iyi yetiştirilmiş erkekler yetiştirmekti.

Konuyla ilgili yayınlar
-----------------------

* Van Norden, Bryan W. *Confucius and the Analects : New Essays*. Oxford University Press, 2001. 0195350820.

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Seçmeler*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Bilingual excerpts and children's audio in Chinese and Japanese. 24 Kasım 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Chinese-English bilingual text (Legge's translation) 9 Kasım 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. with links to Zhu Xi's commentary, at Chinese Text Project.
* English translation by A. Charles Muller, with Chinese text. 12 Kasım 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* English translation at Confucius.org, one page per verse. 16 Temmuz 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* English translation at MIT Classics 29 Haziran 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Latin translation (Zottoli, 1879)
* Legge's English translation from the University of Adelaide Library (no section numbers)
* Multilingual edition of the *Analects* in Chinese, English and French 25 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Translations of the *Analects* in over 20 languages, with footnotes. 9 Ağustos 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Elena Pavlovna** (Rusça : *Великая Княжна Елена Павловна* ; 24 Aralık 1784 [OS 13 Aralık] - 24 Eylül 1803) Rusya İmparatoru I. Paul'ün kızı olarak Rusya'nın büyük düşesi olarak doğdu ve daha sonra Prens Frederick Louis'in(1778-1819) karısı olarak Mecklenburg'un Prensesi oldu.

Erken dönem
-----------

Rusya Büyük Düşesi Elena Pavlovna Romanova, Rus İmparatorluğu'ndaki Saint Petersburg'da, l. Pavel’in(1754-1801 ) dördüncü çocuğu ve ikinci kızı olarak dünyaya geldi. Elena, dokuz kardeşi arasında ablası Alexandra Pavlovna'ya (1783-1801) en yakın olanıydı. İlk yıllarda babaannesi Büyük Katerina'in gözetiminde evde özel olarak eğitim gördü.(1729-1796). Eğitimi ağırlıklı olarak güzel sanatlar, edebiyat ve müzik üzerine yoğunlaştı .

Schwerin'de evlilik ve yaşam
----------------------------

**Evlilik**

1798'de Elena Pavlovna ve Mecklenburg-Schwerin Dükalığı'nın varisi, Mecklenburg-Schwerin Dükü I. Frederick Francis'in en büyük oğlu Prens Frederick Louis ile(1778-1819) evliliği hakkında müzakereler yapıldı. Resmi nişan 5 Mayıs 1799'da kutlandı ve 23 Ekim 1799'da Saint Petersbourg yakınlarındaki Great Gatchina Sarayı'nda evlendiler.

Rusya Büyük Düşesi Elena Pavlovna Josef Grassi(1802)
**Schwerin'de Yaşam**

Elena Pavlovna, kocasıyla birlikte Schwerin'e taşındı ve orada mutlu bir evlilik hayatı sürdü. 15 Eylül 1800'de, dükalığın tahtını miras alacak olan ilk oğlu Paul Frederick'i doğurdu. Adını dedelerinden almıştır. 16 Mart 1801'de Elena Pavlovna'nın kız kardeşi Avusturya Arşidüşesi Alexandra Pavlovna Buda'da doğum sırasında öldü. Sadece sekiz gün sonra babası suikasta kurban gitti. 31 Mart 1803'te, daha sonra Saxe-Altenburg düşesi olacak olan büyükannelerinin adını taşıyan Marie Louise adında bir kızı oldu.

Ölüm
----

Eylül 1803'te Elena Pavlovna ağır bir şekilde hastalandı ve 24 Eylül'de aniden öldü. Ludwigslust'taki Helena Paulovna Mozolesi'ne gömüldü. Eşi Frederick Louis iki kez yeniden evlendi ve daha fazla çocuğu oldu, ancak babası ondan uzun yaşadığı için asla tahta geçemedi.

Helena Paulovna Mozolesi, Elena Pavlovna'nın Almanya'nın Ludwigslust kentindeki dinlenme yeri .

Kaynakça
--------



|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 122940636
* VIAF: 74747016
* WorldCat: viaf-74747016

 |
**Île Perrot** (French pronunciation:  il pɛʁo] ), Kanada'nın Quebec eyaletindeki Montreal adasının batısında bir adadır. Hochelaga Takımadaları'nın bir parçası olan ada, Saint-Louis Gölü ile Lac des Deux-Montagnes arasında yer alır. Ada, 28 Ekim 1672'de New France'ın Intendant Talon'u tarafından kurucusu François-Marie Perrot'a, o zamanki Montreal Valisi'ne verilmiştir.

Île Perrot'un dört belediyesi bulunur. Île Perrot'un dört belediyesinden birinde yaklaşık 38.000 kişi yaşıyor.

* Notre-Dame-de-l'Île-Perrot
* Pincourt
* Terrasse Vaudreuil
* L'Île-Perrot

Montérégie bölgesinin Vaudreuil-Soulanges Bölge İlçe Belediyesi'nin bir parçasıdır. Bu, Montreal'in kendi 514 alan kodunu kullanan tek ada dışı banliyö bölgesidir ve diğerleri 450'ye tahsis edilmiştir. Ada, Galipeault Köprüsü üzerinden Montreal'in Batı Adası'ndaki Sainte-Anne-de-Bellevue'ye bağlıdır.

Bitki örtüsü
------------

Adanın bir kısmı, son yıllarda konut geliştirmeleri önemli yol kat etmiş olsa da, ormanlık kalıyor. Amerikan kayını , şeker akçaağacı, kırmızı akçaağaç, kuzey kızıl meşesi, beyaz dişbudak ve Amerikan ıhlamur gibi yaprak döken ağaçlar hakimdir. Bitki örtüsü, toprağın doğasından beklenenden daha bereketlidir ve çok çeşitli kır çiçekleri içerir.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* MusicBrainz: c3755035-3089-4277-8414-b080b2977377
* VIAF: 152391619

 |
**Mihail Mihailoviç Dostoyevski** (Rusça: Михаи́л Миха́йлович Достое́вский ) (25 Kasım 1820 - 22 Temmuz 1864) bir Rus öykü yazarı, yayıncı, Edebiyat eleştirmeni ve Fyodor Dostoyevski'nin ağabeyi idi.İkisi, yaşları arasında bir yıldan azdı ve çocukluklarını birlikte geçirdiler.

Hayatı
------

Mihail Dostoyevski, 25 Kasım 1820'de babasının Mariinsky Hastanesinde cerrah olduğu Moskova'da doğdu. Mihail ev eğitimi aldı. Dokuz yaşında şiir yazmaya başladı.1834 yılında gönderildiği yatılı okulun L. Chermak arasında 1837 yılına kadar kaldı. Sonra babası onu ve küçük kardeşi Fyodor'u Saint Petersburg'a götürdü. Petersburg Mühendislik Akademisi'ne girmeyi planlamıştı, ancak tıbbi muayenelerden sonra bir tüketici teşhisi aldığı için kabul edilmedi.1849'da Petrashevsky Çemberine bağlantısı nedeniyle kardeşi ile birlikte tutuklandı.

1861'de *Vremya* (Rusça: Время dergisine başladı. Aydınlatılmış. *Zaman*) Mihail Dostoyevski, tarafsız, bağlantısız, sürdürülebilir ve hiçbir otoriteye boyun eğmeyerek taze, bağımsız bir yayın oluşturmak istedi. Aynı zamanda, sıradan insanlara hitap eder ve yaşamlarını ve yaşam ilkelerini incelemeye ilham verir. Mihail Dostoyevski, Rus toplumundaki bütün kusurların "kayıtsız" kozmopolitizmden geldiğine ikna oldu.

*Vremya*, yaklaşık 4000 abonesiyle 1860'ların başında en popüler dergilerden biri oldu.Resmen Mihail yayıncı ve editördü, ancak editoryal çalışma çoğunlukla aynı anda köşe yazarı, eleştirmen, denemeci ve yazar olarak çalışan Fyodor Dostoyevski tarafından yapıldı.*Vremya*, 1863 yılının Nisan ayında Nikolay Strakhov'un makalelerinden birini yayınladığı için yasaklandı. 1864 yılında Mihail Dostoyevski, *Epokha* (*Epoch*) dergisini *kurdu*. Yeni derginin ihtiyaç duyduğu ve karaciğer rahatsızlığından muzdarip mali yükümlülükler yükünü zorlayan Mihail, 19 Temmuz 1864'te Saint Petersburg'da, sansür tarafından önemli bir makalenin reddedildiğini duyduktan sonra çöktü.Üç gün sonra, 43 yaşında öldü.

Fyodor Dostoyevski, kardeşini ısrarcı, çalışkan ve enerjik bir adam, "Avrupa dilleri ve edebiyatını bilen biri" ve kendi yazılarının sert bir eleştirmeni olarak anıyordu. Fyodor Dostoyevski'ye göre, Mihail kendisini başarılı bir yazar olarak görmedi ve bu nedenle kurgu yazmayı bıraktı ve yayıncılık faaliyetlerine yoğunlaştı.

Eserleri
--------

1840'larda Mikhail Dostoyevski'nin kısa öyküleri *Anavatan Notlarında* yayımlandı:

* *Bir Kız* (Дочка; 1848)
* *Bay Svetelkin* (Господин Светелкин; 1848)
* *Serçe* (Воробей; 1848)
* *İki Yaşlı Adam* (Два старичка; 1849)
* *Elli Yıl* (Пятьдесят лет; 1850)
* *Yaşlı ve Genç* (Старшая и меньшая, 1851)

Goethe'nin *Reineke Fuchs'u* ve Schiller'in *Don Carlos'u da* dahil olmak üzere birçok Avrupa edebiyatı klasiğini çevirdi.

* 

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 124109438
* ISNI: 0000 0000 8145 061X
* LCCN: no2001096767
* NLI: 987007307857205171
* NTA: 188047913
* RERO: 02-A025313810
* VIAF: 64931496
* WorldCat: lccn-no2001096767

 |
**Şam'ın Zaptı**, 1516-1517 Osmanlı-Memlûk Savaşında evre.

24 Ağustos 1516'da Kansu Gavri komutasındaki Memlûk ordusunu Mercidâbık Muharebesi'nde ağır bir yenilgiye uğratan Yavuz Sultan Selim komutasındaki Osmanlı ordusu ileri harekâtını sürdürerek 27 Eylül 1516 tarihinde Şam'ın dış mahallelerine, 3 Ekim'de ise merkezine girdi.

Harekat ve Şam'da Osmanlı idaresinin kurulması
----------------------------------------------

Osmanlı-Memlûk Savaşına dair tasvirî bir gravür
Yavuz Sultan Selim komutasındaki Osmanlı ordusu 15 Eylül 1516 tarihinde Halep'ten ayrılarak Şam'a doğru ilerledi. 19 Eylül'de Hama'yı, 21 Eylül'de de Humus'u teslim alan Osmanlı ordusu, Memlûk Beylerinin Mercidabık Muharebesi'nde ölen Kansu Gavri'nin yerine yeni Sultan belirlemek üzere Şam'da yaptıkları toplantının sonuçsuz dağılıp Beylerin de 22 Eylül'de Kahire'ye gitmelerini bekledi.

Ardından ileri harekâtını sürdüren Osmanlı ordusu Eylül sonlarına doğru Şam'ın dış mahallelerinden Mastaba'ya girdi. Şam'daki Memlûk Emiri Nâsireddîn, Osmanlı tarafına geçmiş Hayır Bey'in telkiniyle teslim oldu. 3 Ekim 1516'da ise Osmanlı ordusu Şam'ın merkezine girdi. Kasr-ı Ablak'ta Suriye'deki muhtelif Memlûk kalelerinin komutanları, Arap emirleri ve Lübnan'daki Dürzîler Yavuz Sultan Selim'e tâbiyetlerini sundular. Selim; Trablusşam'a İskenderpaşazade Mustafa Bey'i, Kudüs'e Evrenosoğlu'nu ve Safed'e Mustansıroğlu'nu sancakbeyi olarak tayin etti. Dürzîlerin başına ise İbn el-Hanaş'ı atadı. Ayrıca, İsabeyzade Mehmed Bey'i 2.000 süvariyle Gazze üzerine gönderdi.

1516-1517 kışı boyunca iki buçuk ay Şam'da kaldı ve Osmanlı idaresini tesis ettiği gibi (başta Şeyh Muhyiddin İbnü'l-Arabî türbesi olmak üzere) harap eserleri onarttı.

Diplomasi faaliyetleri
----------------------

Memlük Devleti'nin başına Sultan Tomanbay'ın getirildiğinin öğrenilmesi üzerine, Yavuz Sultan Selim Şam'dan gönderdiği elçilerle Tomanbay'a bir *Nâme-i Hümâyûn* ileterek, hutbenin Selim adına okunması ve sikkenin Selim nâmına okunması ile Memlûk Sultanının Osmanlıalra tâbiyeti kabul etmesi koşullarıyla tahtında kalabileceği bildirildi, boş yere Müslüman kanı dökülmesine meydan verilmemesi tavsiye edildi ve ibret misali olarak da bir önceki Sultan Kansu Gavri'nin uğradığı âkıbetten bahsedildi. Osmanlı elçilerinin Kahire'de huzura çıktıktan sonra öldürülmeleri ise savaşın sürdürülmesini kaçınılmaz hale getirdi. Bunun üzerine, Yavuz Sultan Selim ordusunun başında 15 Aralık 1516'da Kahire'ye doğru yeniden harekete geçti.

Ayrıca bakınız
--------------

* Han Yunus Muharebesi
* Ridaniye Muharebesi

Kaynakça
--------

1. ↑  "Büyük Osmanlı Tarihi", Joseph von Hammer, c.4, s.213-214
2. ↑  "İslam Ansiklopedisi, "Şam" maddesi, Türk Diyanet Vakfı, İstanbul (2010), c.38, s.315". 27 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Kasım 2022.
3. ↑  "Büyük Osmanlı Tarihi", Joseph von Hammer, c.4, s.214-215
4. ↑  İzahlı Osmanlı Tarihi Kronolojisi", İsmail Hami Danişmend, c.2, s.31
Amerikan Bağımsızlık Bildirisi oylaması sırasında kongre, Robert Edge Pine
Amerikan Bağımsızlık Bildirisi'nin imzalandığı toplantı salonu, Philadelphia
**İkinci Kıta Kongresi**, On Üç Koloni'den delegelerin yer aldığı ve Philadelphia'da 1775 yazında Amerikan Bağımsızlık Savaşı'nın başlangıcının ardından toplanan kongredir. Philadelphia'da 5 Eylül 1774 ile 26 Ekim 1774 tarihleri arasında toplanan Birinci Kıta Kongresi'ni takip etmiştir. Kongre sırasında sömürgelerin yürüttüğü savaş idare edilmiş ve 4 Temmuz 1776'da Amerikan Bağımsızlık Bildirisi'nin yayınlanmasıyla adım adım bağımsızlığa yönelim gerçekleşmiştir. Ordu yönetmesi, strateji belirlemesi, diplomat ataması ve resmî antlaşmalar imzalamasıyla kongre *de facto* olarak ulusal hükûmet görevi görmüştür.

Kongre 10 Mayıs 1775'te toplandığında Birinci Kıta Kongresi'nin yeniden bir araya gelmiş hali niteliğindeydi. İlk kongreye katılan 56 delegenin çoğu İkinci Kıta Kongresi'nde yer almıştı. Kongre sırasında aynı başkan (Peyton Randolph) ve yazman (Charles Thompson) seçilmişti. Önemli yeni katılımcılar arasında ise Pennsylvania'dan Benjamin Franklin ve Massachusetts'ten John Hancock yer alıyordu.

İki hafta içerisinde Randolph Burgesses Meclisi'ne başkanlık yapmak üzere Virginia'ya geri dönmüş ve yeri birkaç hafta sonra kongreye katılan, Virginia delegasyonundan Thomas Jefferson ile doldurulmuştur. Henry Middleton Randolph'un yerine geçmek üzere seçilmiş olsa da bu görevi kabul etmemiştir. 24 Mayıs'ta Hancock kongre başkanlığı
görevine seçilmiştir.

On Üç Koloni arasında on iki koloninin delegeleri kongrede bulundular. Georgia ilk kongreye katılmamış ve İkinci Kıta Kongresi'ne başlangıçta bir delege göndermemişti. 4 Temmuz 1775'te ise devrimci Georgialılar Amerikan Devrimi'ne nasıl bir tepki vereceklerini kararlaştırmak üzere yerli bir kongre oluşturdular ve 8 Temmuz'da Kıta Kongresi'ne delege gönderme kararı verdiler. Delegeler 20 Temmuz'da kongreye katıldılar.
PaskačPaskaç'ın detaylı görünümü.The familyPaskačić soylu ailesiPsača Manastırı'ndaki ktetor fresk kompozisyonu, 1365 ile 1371 yılları arasında resmedilmiştir.
**Paskaç** (**Paskač**, Sırpça: Паскач;[a] fl. 1365), knez unvanıyla Sırp İmparatorluğu'na hizmet eden bir Sırp soyludur.

Oğlu Sebastokrator Vlatko ile birlikte, 1365 ile 1371 yılları arasında yapılmış, ailesinin (üç kuşaktan kalma) ktetor freskinin korunduğu Psaça Manastırı'nı kurdu. Kilise modelini merkezde Vlatko ile birlikte tutan, kır saçlı yaşlı bir adam olarak tasvir edilmiştir. Paskaç tarafından eşi, soylu kadın Ozra ve ayrıca torunları Uglješa vardır. Aile freskte zengin giysiler giymedtedir. Paskaç hakkında başka hiçbir şey bilinmemekte ve bağış sözleşmelerinde adı geçmemektedir. Devletteki görevi ve knez unvanını hangi sıfatla aldığı bilinmemektedir. Mandiç, Paskaç bir kodaman olsaydı, veliki knez olarak Vojislav'ın yerine geçeceğini, ardından Lazar Hrebelyanoviç'in bu unvanı muhtemelen İmparatorluk döneminde Paskač'ın ölümünden sonra alabileceğini teorileştirmektedir.

Ancak söz konusu fresk kompozisyonu oldukça değerlidir ve diğer 14. yüzyıl eserleri gibi birkaç özel çalışmanın parçasıdır.

Kaynaklar
---------

1. 1 2  Blagojević & Petković 1989, s. 189.
2. 1 2  Mandić 1986, s. 227.
3. ↑  Zograf 1995, s. 44.
4. 1 2  Zograf 1995, s. 46.
5. ↑  *Recueil de travaux de l'Institut des études byzantines*. **41**. Naučno delo. 2004. s. 209.

* Mandić, Svetislav (1986). *Velika gospoda sve srpske zemlje i drugi prosopografski prilozi*. Srpska književna zadruga. ISBN 9788637900122.
* Blagojević, Miloš; Petković, Sreten (1989). *Srbija u doba Nemanjića: od kneževine do carstva : 1168-1371 : ilustrovana hronika*. TRZ "VAJAT". ISBN 9788670390287. 19 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mart 2023.
* Zograf (1995). *Zograf*. **24**. Galerija fresaka u Beogradu. ss. 44-46.
* "Portreti iz Psače". 14 Haziran 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi.
QBZ **-03** (Mandarin: **Q** īngwuqi **B** ùqiāng **Z** ìdòng - "otomatik hafif tüfek") saldırı tüfeği, aynı zamanda **Type 03 olarak da bilinir,** 5,8 × 42 mm DBP87 için tasarlanmış ve geliştirilmiş , Çin gazıyla çalışan , seçici ateşli bir saldırı tüfeğidir.

Bullpup QBZ-95'in aksine , QBZ-03 geleneksel tasarımlı bir silahtır. Silah, önceden verilmiş saldırı tüfekleri ve makineli tüfeklere zaten aşina olan askerler tarafından kolayca kullanılmak üzere tasarlanmıştır.

Tasarım ve Gelişim
------------------

QBZ-03, büyük ölçüde dövme alüminyum alaşımdan yapılmış iki parçalı bir alıcıya sahiptir ve dipçik, tabanca kabzası ve bir polimer bileşikten yapılmış el koruyucuları vardır. Tasarımı, 5.8 mm'lik odacıklı, iptal edilen Type 87 saldırı tüfeğine dayanıyor gibi görünüyor. Tüfek, alternatif bir birincil silah olarak QBZ-95 ile birlikte yapılmıştır.

Gaz bloğu, biri standart mühimmatı ateşlemek için, diğeri tüfek bombalarının kullanımına izin vermek için iki konumlu bir regülatöre sahiptir. Manzaralar, Amerikan M16 tüfeğine benzer, yukarı doğru açılan bir arka diyoptri görüşüne sahip başlıklı bir arpacıktır. Çeşitli optiklerin kullanımına izin vermek için bir dürbün rayı mevcuttur.

Silah, QBZ-95'e kıyasla daha hızlı atış hızına sahiptir. İşletim sistemi , döner sürgü kilitleme ve kısa stroklu gaz pistonu içeren Type 81 saldırı tüfeğine benzer.

İlk olarak 2005 yılında ortak CJAIE (Çin Jing-An İthalat-İhracat) ve Jiang-She Grup Şirketleri tarafından tanıtılan QBZ-03'ün bir ihracat çeşidi de mevcuttur. Dışa aktarma versiyonu 5.56×45mm NATO'ya yerleştirilmiştir ve STANAG dergilerinden beslenir. Verilen modeldeki döngüsel oran, yalnızca yarı otomatik veya tam otomatikken, dışa aktarma modelinde entegre bir üç turlu patlama modu bulunur. Türün en dikkate değer halka açık gösterimi, 1 Ekim 2009 60. Yıldönümü Geçit Töreni sırasında PLA Hava Kuvvetleri Hava İndirme Birlikleri tarafından yapıldı. Saldırı tüfeği, 2015 Zafer Bayramı Geçit Töreninde de yer aldı.

Terörle mücadele sergisinde silahın yeni bir taktik çeşidi görüldü; taktik varyant, dört raylı el koruması ile donatılmıştır ve polis ve sınır muhafızları tarafından kullanılır.

Kaynakça
--------

1. 1 2  "中国03式突击步枪\_TYPE 03 ASSAULT RIFLE\_GlobalMil-环球防务网". *www.globalmil.com*. 18 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mart 2023.
2. ↑  "Type 03 / QBZ-03". *Modern Firearms* (İngilizce). 27 Ekim 2010. 9 Kasım 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mart 2023.
3. ↑  "Chinese Small Arms from the 7th Beijing Police Equipment Expo -". *The Firearm Blog* (İngilizce). 13 Mayıs 2015. 16 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mart 2023.
**Ballets Russes**, Rus impresaryo Sergei Diaghilev tarafından 1909'da kurulan devrim niteliğinde bir dans topluluğudur. Yirmi yıllık varlığı boyunca, şirket dans dünyasını dönüştürecekti ve Avrupa'nın kültürel hayatında önemli bir güç haline gelecekti.

Ballets Russes'in en yenilikçi yönlerinden biri farklı sanat formlarının birleştirilmesiydi. Diaghilev, dansın izole edilmemesi, ancak müzik, kostüm ve set tasarımı ile birleştirilerek toplam bir sanat eseri yaratılması gerektiğine inanıyordu. Bu amaçla, Igor Stravinsky ve Claude Debussy gibi besteciler, Pablo Picasso ve Henri Matisse gibi ressamlar ve Vaslav Nijinsky  
ve George Balanchine gibi koreograflar gibi dönemin en yetenekli sanatçılarını bir araya getirdi.

Ballets Russes ayrıca egzotizmi ve geleneksel güzellik ve uygunluk kavramlarını sorgulama konusundaki istekliliğiyle de tanınırdı. Prodüksiyonları genellikle antik Yunan mitolojisi, Rus folklorunun efsaneleri ve Asya ve Afrika'nın egzotik kültürleri gibi fantastik temalar içeriyordu. Dansçılar kendileri de sıradışıydı, birçokları geleneksel bale dünyasının dışından geliyor ve sahneye yeni hareketler ve teknikler getiriyordu.

Ballets Russes, varlığı boyunca bir dizi zorlukla karşı karşıya kaldı. Finansal zorluklar sürekli bir endişeydi ve şirket, yapımlarını ayakta tutmak için zengin koruyuculara güvenmek zorunda kaldı. 1914'te I. Dünya Savaşı'nın patlak vermesi, birçok performansçı ve ekip üyesinin evlerine dönmek zorunda kalması gibi konular durumu daha da karmaşık hale getirdi.

Bu zorluklara rağmen, Ballets Russes 1920'ler boyunca dans ve sanatın sınırlarını zorlamaya devam etti. Etkisi hala dans dünyasında ve sanat ve kültür dünyasının geniş alanlarında hissedilebilir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Ballets Russes | ballet company | Britannica". *www.britannica.com* (İngilizce). 8 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mayıs 2023.
2. 1 2  "Diaghilev and the Ballets Russes – an introduction · V&A". *Victoria and Albert Museum* (İngilizce). 31 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mayıs 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90516990
* BNF: cb11931014d (data)
* CANTIC: a11256229
* GND: 16047158-8
* ISNI: 0000 0001 2161 5459
* LCCN: n83229395
* NKC: kn20030218001
* NLI: 987007605291205171
* SELIBR: 341329
* SUDOC: 027220729
* VIAF: 132999491
* WorldCat: lccn-n83229395

 |
Schneverdingen yakınlarındaki Lüneburg Fundalığı'nın tipik bir görünümü
Schneverdingen yakınlarındaki Pietzmoor
**Lüneburg fundalığı** (Almanca: *Lüneburger Heide*) Almanya'nın kuzeyindeki Aşağı Saksonya eyaletinin kuzeydoğu kesiminde geniş bir fundalık, ormanlık alan ve ağaçlık bir alandır. Hamburg, Hannover ve Bremen şehirlerinin hinterlandının bir parçasını oluşturur ve adını Lüneburg kasabasından alır. Alanın çoğu bir doğa koruma alanıdır. Kuzey Aşağı Saksonca, bölgede hala yaygın olarak konuşulmaktadır.

Lüneburg fundalığı, geniş alanlara ve yaklaşık 1800 yılına kadar Kuzey Almanya kırsalının çoğunu kaplayan, ancak diğer alanlarda neredeyse tamamen ortadan kalkmış olanlara özgü en sarı fundalıklara sahiptir. Fundalıklar, Neolitik dönemden sonra, bir zamanlar yaygın olan ormanların, kuzey Avrupa'daki bu hafif engebeli ve kumlu arazi olarak adlandırılan geestin zayıf kumlu topraklarında aşırı otlatılmasıyla oluşmuştur. Lüneburg fundalığı bu nedenle tarihi bir kültürel manzaradır. Kalan fundalık alanlar, özellikle Heidschnucke adı verilen bir Kuzey Almanya bozkır koyunu türü tarafından otlatma yoluyla temiz tutulur. Eşsiz manzarası nedeniyle Lüneburg fundalığı, Kuzey Almanya'da popüler bir turizm merkezidir.

Reich koruma yasası 1933'te kabul edildi ve Lüneburg Heath, resmi bir doğa rezervi olarak belirlendi. Parkın içinden bir otoyol inşa etme ve fundalığın askeri eğitim alanı olarak kullanılması planları durdurulmuş olsa da, 1933'te *Heidewacht* dağıtıldı, çünkü esas olarak sosyal demokrat gençlik örgütlerinin üyelerinden oluşuyordu.

İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda Almanların teslim olması
--------------------------------------------------------

4 Mayıs 1945'te fundalık, Avrupa'da İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda, Mareşal Bernard Montgomery komutasındaki Hollanda, kuzeybatı Almanya, tüm adalar, Danimarka ve bu bölgelerdeki tüm donanma gemileri dahil olmak üzere Alman kuvvetlerinin Müttefiklere koşulsuz teslim olmasına sahne oldu. Aynı zamanda Nazi Almanyası'ndaki SS komutanı Heinrich Himmler'in yakalandıktan sonra intihar etmesinden sonra cesedinin isimsiz bir mezara gizlice gömüldüğü alandır.

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Lüneburger Heath*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vikikaynak has the text of the 1911 *Encyclopædia Britannica* article ***Lüneburger Heide***. |

* |  |  |
| --- | --- |
|  | Vikigezgin'de ***Lüneburg Heath*** ile ilgili gezi rehberi bulunmaktadır. |
* Lüneburg fundalığı ɡöreselleri 9 Mart 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)


|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4036519-0
* LCCN: sh85078883
* NKC: ge129923
* NLI: 987007538673705171
* VIAF: 315528007

 |
**Blood & Honour**, 1987'de Ian Stuart Donaldson ve Nicky Crane tarafından Birleşik Krallık'ta kurulan bir neo-Nazi müzik tanıtım ağı ve aşırı sağcı siyasi gruptur. Beyaz Milliyetçilerden oluşur ve Combat 18 ile bağlantıları vardır.

Bazen 28 kodu, Latin alfabesinin ikinci ve sekizinci harfleri olan B ve H'den türetilen Blood & Honour'u temsil etmek için kullanılır ve grup, Nazi sembolizmini kullanır. Resmi web sitesi kendini "müzik tabanlı bir direniş ağı" olarak tanımlıyor ve "küresel özgürlük savaşçıları konfederasyonu" olarak adlandırıyor.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Wayback Machine". *web.archive.org*. 25 Haziran 2013. 25 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mart 2023.
2. ↑  "Hate Symbols: Neo-Nazi Skull and Crossbones - From A Visual Database of Extremist Symbols, Logos and Tattoos". *web.archive.org*. 21 Ocak 2013. 21 Ocak 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mart 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: nb2011031403
* VIAF: 220680679
* WorldCat: lccn-nb2011031403

 |
**Investing.com** bir finansal platform ve haber sitesidir. Dünya çapında en çok ziyaret edilen üç finansal web sitesinden biridir. Piyasa fiyatları, hisse senetleri, vadeli işlemler, ham maddeler, opsiyonlar hakkında bilgiler ve finansal analizler sunar.

Tarihçe
-------

2007 yılında Forexpros olarak kurulmuştur. Başlangıçta portal forex analizi, bir broker dizini ve İngilizce, İspanyolca, İbranice ve Arapça bir tartışma forumu sunuyordu. 2008–2009 döneminde daha fazla sürüm eklendi ve platform Forex verilerini genişletti diğer finansal enstrümanlar eklendi 

Şirket, mevcut alanı Investing.com'u 2012'nin sonlarında 2,45 milyon dolara satın aldı.

Investing.com'un Android uygulaması Eylül 2013'te kullanıma sunuldu, iOS sürümü ise bir yıl sonra yayınlandı.

Alexa'ya göre Şubat 2021 itibarıyla dünyanın en popüler 194. web sitesi seçildi. Dünya çapında dört ofisi ve 2019 itibarıyla 300 çalışanı vardı. Investing.com 24 dilde hizmet veriyor. Nisan 2021'de Globes, şirketin 500 milyon dolara satıldığını bildirdi.

Investing.com, işletmeler için tescilli veriler, profesyonel araçlar ve özel grafikler sağlayan InvestingPro adlı bir platform başlattı. Bu sürüm reklamsızdır ve 1000'in üzerinde temel ve teknik ölçüme erişebilirsiniz.
**Başkurt edebiyatı,** Rusya Federasyonu'nun bir parçası olan Başkurdistan Cumhuriyeti edebiyatıdır.

Tarihi
------

Başkurt edebiyatı, uzun bir süre boyunca yazılı değil sözlü olarak aktarılmıştır. Başkurt edebiyatının 19. yüzyıl öncesine ait edebî eserleri, dönemin genel Kıpçak edebiyatı ve dönemin ortak Türk edebiyatı geleneğine bağlı olarak var olmuştur. Atasözleri ve deyimler, çeşitli destanlar, dini inançlardan köken alan rivayetler Başkurt halk edebiyatında yerini bulmuştur.

20. yüzyılın ilk çeyreğinde Başkurt ve Tatar edebiyatının seçkin temsilcisi Gafuri, vatan şiirinin temellerini attı. Bu yıllarda Başkurtça şiir türü gelişmiş, roman türü, anlatı ve hikâyeler oluşmuştur.

Gafûrî ilk yazılarını Çağatay ve Kazak edebiyatlarının etkisiyle yazmış olup yazdığı ilk şiirleri sade ve basit dörtlüklerden oluşuyordu. Bu çalışmalarıyla Başkurt-Tatar edebiyatına yeni bir tarz getirdi. 1923’te Sovyetler Birliği tarafından kendisine Başkurdistan halk şairi unvanı verildi. Böylece Gafûrî, Başkurtlar’ın da en önde gelen şair ve yazarları arasında kabul edilir.

19. yüzyılda Başkurt yazılı edebiyatının esas kaynağını sözlü edebi gelenekteki konular ve duygular oluşturmaktadır. Ayrıca bunlar Doğu edebiyatından esinlenilen biçim özellikleri ve birtakım konular ile daha varsıl bir yazılı edebiyatın ilk örneklerini oluşturmuştur.

Kaynakça
--------

1. ↑  Allen J. Frank (2012). *Bukhara and the Muslims of Russia: Sufism, Education, and the Paradox of Islamic Prestige*. Brill. s. 11. ISBN 9789004234901. 25 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Mart 2014. Tatar and Bashkir literary works constitute a particularly rich body of indigenous historical sources of Inner Asia, particularly for the nineteenth and twentieth centuries
2. ↑  Julie Kavanagh (2011). *Nureyev: The Life*. Random House. s. 51. ISBN 9780307807342. Erişim tarihi: 27 Mart 2014. A celebration of Bashkirian Literature and Art to be held in Moscow..
3. ↑  Christopher Barnes (2004). *Boris Pasternak: A Literary Biography, Volume 2*. Cambridge University Press. s. 118. ISBN 9780521520737. Erişim tarihi: 27 Mart 2014. The main themes of the meeting were the discussion of the state of Byelorussian and Bakshirian literature..
4. 1 2  *ÇAĞDAŞ TÜRK EDEBİYATLARI-II* (PDF). 29 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 29 Mart 2023.
5. ↑  "Başkurt Türkleri". 13 Mayıs 2013. 23 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mart 2023.
6. ↑  BAŞQIRDISTAN 18 Ağustos 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Şablon:Vebarxiv. ensiklopediya.gov.az (Azerice)
7. ↑  "GAFÛRÎ, Mecid". *TDV İslâm Ansiklopedisi*. 20 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mart 2023.
**Mykhaylo Nikiforovich Chornyi** (26 Kasım 1933), Ukraynalı Realist, Neo-Primitivist ressam ve grafik sanatçısı. Chornyi, "Ukrayna Neo-Folk Tarzının kurucusu" olarak tanımlanıyor. 1968'den beri Ukrayna Ulusal Sanatçılar Birliği üyesidir. Ukrayna Halk Sanatçısı (2003) unvanı bulunmaktadır.

Eğitim, kariyer
---------------

Mykhaylo Chornyi, 1956'dan 1961'e kadar Odessa Devlet Sanat Koleji'nde sanat okudu.

Sovyet Sanat Akademisi'ndeki yüksek lisans okulunda Sergey Grigoriev ve Mykhaylo Deregus'un atölyesinde çalıştı.

Savaş alanında kocalarını anan dul kadınlar. 1985 - yağ, kanvas. - 150x200 cm.
O zamanlar Sovyet sansürü ve baskısı altında ender görülen Ukrayna akademik romantizmi ve tarihçiliği aracılığıyla kendisine öğretilen Sosyalist gerçekçilik sanatsal tarzını yeni bir halk sanatı tarzına dönüştürdü.

Ödüller
-------

* All-Union Arkhip Kuindzhi Yarışmasında Ödül (1973)
* Nikolai Trublaini Yarışmasında Ödül (1976)
* Ukrayna Ulusal Sanatçısı (Ukrayna Halk Sanatçısı)(2003)

Sergiler
--------

Mykhaylo Chornyi, eski Sovyetler Birliği'nin her yerinde ve günümüzde Ukrayna'da 50'den fazla kişisel resim ve grafik sergisine sahiptir.

Koleksiyonlar
-------------

Eserleri Sovyet Kültür Bakanlığı, Ukrayna Kültür Bakanlığı, önde gelen Ukrayna Devlet müzelerinde, Avustralya, Avusturya, Kanada, Fransa, Almanya, Yunanistan, Macaristan, İsrail, Polonya, Rusya, Slovakya, İspanya, ABD özel ve bunların yanı sıra Ukrayna koleksiyonlarında bulunmaktadır.

Mykhaylo Chornyi, "The Artists of The World": A Bio-bibliographical Index A to Z'de (Münih: KG Saur (yayıncı)) 1996'da belirtilmiştir.

 Bir Kazak Vedası. 2011, - yağ, kanvas. - 60х80 cm.

Dış bağlantılar
---------------

* 30 Mart 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* 
* Вінницька ОО НСХУ 30 Mart 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Seliwanoff testi**, aldoz, ve ketoz şekerlerini birbirinden ayıran kimyasal bir testtir. Şeker bir keton grubu içeriyorsa, bu bir ketozdur. Bir şeker bir aldehit grubu içeriyorsa, bu bir aldozdur. Bu test, ısıtıldığında ketozların aldozlardan daha hızlı dehidrate olması prensibine dayanır. Testi tasarlayan kimyager Theodor Seliwanoff'un adını almıştır. Ketoz içeren bir çözeltiye eklendiğinde, hızlı bir şekilde pozitif bir test olduğunu gösteren kırmızı bir renk oluşur.

Aldoz içeren bir çözeltiye eklendiğinde bunun yerine daha yavaş oluşan açık pembe gözlenir.

Seliwanoff reaksiyon zinciri
Reaktifler resorsinol ve konsantre hidroklorik asitten oluşur:

* Polisakkarit ve oligosakkarit ketozların asit hidrolizi, daha basit şekerler ve ardından furfural verir.
* Kurutulmuş ketoz daha sonra koyu kiraz kırmızısı renkli bir molekül üretmek için bir dizi yoğunlaştırma reaksiyonunda iki eşdeğer rezorsinol ile reaksiyona girer.
* Aldozlar soluk pembe bir renk oluşturmak için hafifçe reaksiyona girebilir.

Fruktoz ve sükroz, pozitif test veren iki yaygın şekerdir. Sükroz, fruktoz ve glikozdan oluşan bir disakkarit olduğu için pozitif test verir.

Bu testi yapmak için genellikle 6M HCl kullanılır. Ketozlar daha hızlı kurutulur ve daha güçlü renkler verir. Aldozlar çok yavaş tepki verirler ve soluk renkler verirler.

Fedor Fedorovic Selivanov (8 Ekim 1859, Gorodischtsche, Pensa – 1938) olarak doğan Theodor Seliwanoff (veya Seliwanow), 1887'de Odesa, Ukrayna'daki Metchnikow Odesa Üniversitesi'nde çalışırken Seliwanoff testini icat eden bir Rus kimyagerdi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Seliwanoff test pdf" (PDF). 30 Mart 2023 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
**Nerde Kalmıştık?**, Cem Karaca'nın Cahit Berkay ve Uğur Dikmen ile beraber çıkardığı 1992 tarihli 2. stüdyo albümüdür.

Albüm
-----

Albüm, Cem Karaca'nın Almanya yıllarından sonra Türkiye'de geri dönüşünde çalıştığı müzisyen arkadaşları Cahit Berkay ve Uğur Dikmen'in yardımlarıyla hazırlanmıştır. Türk pop müziğinin patladığı 1990'ların başında çıkan albümün çıkış şarkısı pop müziğe daha yakın, politik göndermeli "Raptiye Rap Rap" olmuştur. 1980 albümü Hasret'ten Herkes Gibisin ve Bu Biçim'in yeni düzenlemeleri ile albümde yer almış, "Sen de Başını Alıp Gitme" daha önce 1989'da Nil Burak tarafından yorumlanmıştı. Öteki şarkılar ise yeni şarkılardır.

Bu albümde ilk kez yayınlanan şarkılardan "Raptiye Rap Rap" 2006'da Manga, 2008'de Ayben tarafından, "Islak Islak" 2005'te Barış Akarsu, 2007'de Egoist tarafından, "Sen Duymadın" 1992'de Nil Burak tarafından yorumlanmıştır.

Şarkılar
--------

Belirtilenler dışında bütün söz ve müzikler Cem Karaca'nındır.

1. Raptiye Rap Rap *(Söz: Cem Karaca Müzik: Cahit Berkay)*
2. Islak Islak
3. Sen Duymadın
4. Bu Biçim
5. Sen de Başını Alıp Gitme *(Söz: Cem Karaca Müzik: Nil Burak)*
6. Niyazi Köfteler
7. Karabağ *(Söz & Müzik: Cem Karaca, Anonim)*
8. Herkes Gibisin *(Söz: Nazım Hikmet Müzik: Cem Karaca)*
9. Nöbetçinin Türküsü *(Söz: Cem Karaca Müzik: Cahit Berkay)*
10. Ömrüm
11. Suskunluk
*aydınlanma* aşamasını gösteren gravür, "Burada Sol açıkça tekrar ölüyor, Ve Filozofların Merkürü ile boğuluyor."  ***Filozofların Tespih*** (***Rosarium philosophorum sive pretiosissimum donum Dei***) 16. yüzyıldan kalma bir simya incelemesidir. 1550 yılında *De Alchimia Opuscula complura veterum philosophorum* (Frankfurt) kitabının II. bölümü olarak yayınlandı. Başlıktaki *tesbih* teriminin Katolik tesbih ile ilgisi yoktur; bir "gül bahçesine", bir antoloji metaforuna veya bilgece sözler koleksiyonuna atıfta bulunur. 1550 baskısı, Almanca altyazılı 20 gravür serisi ve ayrıca *lapis philosophorum* üretimi hakkında tartışan bir grup filozofu gösteren bir başlık sayfası içerir. Bazı gravür resimlerin, daha önceki (15. yüzyıl) Alman simya literatüründe, özellikle de 10, 17 ve 19. , tam *hieros gamos* alegorisi, nrs. 10 ve 17 şeklinde "Hermetik androjen" ve nr. 19, Baba, Oğul ve Kutsal Ruh ile çevrili Meryem'i gösteren Hristiyan ikonografisi açısından 19. 1572'de basılan *Artis auriferae* Basel'de, 20 illüstrasyonu yeniden kesilmiş gravürler olarak yeniden üretti. Johann Daniel Mylius'  *Philosophia reformata* 1622'de Balthazar Swan tarafından 17. yüzyılın başlarında yeniden tasarlanan yirmi *Rosarium* resmi de yer alıyor.

Kaynakça
--------

1. ↑  Karen-Claire Voss, Rosarium Philosophorum'un Görüntülerinde Hierosgamos Teması 30 Ocak 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Uluslararası Simya Tarihi Konferansı Bildiriler Kitabı, ed. yazan Z.R.W.M. von Martels. EJ Brill: Leiden, 1990; Cod. 78 A 11 (1410s) 27 Şubat 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Cgm 598[*ölü/kırık bağlantı*]

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX2682926
* BNF: cb13189195c (data)
* GND: 4298278-9
* LCCN: n2014079394
* SUDOC: 035431385
* VIAF: 191597728
* WorldCat (LCCN): n2014-079394

 |
**Jacob Hübner** (d. 20 Haziran 1761 - ö. 13 Eylül 1826, Augsburg) Alman bir entomologdu. Entomolojinin kuruluş eserlerinden biri olan Sammlung Europäischer Schmetterlinge'nin (1796-1805) yazarıydı.

Yaşamı
------

**Hübner**, entomolojinin temel eserlerinden biri olan *Sammlung Europäischer Schmetterlinge* (1796-1805)'nin yazarıydı. Avrupa kelebekleri üzerinde çalışan ilk uzmanlardan biriydi ve birçok yeni tür tanımlamıştı. Sesia bembeciformis (eşek arısı güvesi) ve Euchloe tagis (Pieridae) gibi yaygın olan birçok türün yanı sıra yeni tür cinslerde tanımlamıştır.

Bir tasarımcı ve gravürcü (*Ağaç, taş, metal bir levhanın oyularak işlenmesi ve bunun bir yüzeye basılması tekniği*) olan **Hübner**, 1786 yılından itibaren üç yıl boyunca Ukrayna'daki bir pamuk fabrikasında çalışmıştı. Augsburg'daki evinin etrafındaki kırsal alanlarda kelebekler ve güveler topladı. Bunların tanımlamaları ve çizimleri ile birlikte *Beiträge zur Geschichte der Schmetterlinge* (1786-1790) adlı eserinde yayımladı.

**Hübner**'in başyapıtı olan "Tentamen" tartışma belgesi olarak tasarlanmıştı. Yanlışlıkla yayınlanması, sınıflandırmada sonraki karışıklıklara neden oldu. Hübner'in yayınları bölümler halinde yayımlandı (bazıları ölümünden sonra yayımlanmıştır). Genellikle yayın tarihleri belirtilmeden yayımlanmıştır. Uluslararası Zoolojik İsimlendirme Komisyonu'nun sekreteri olan Arthur Francis Hemming, **Hübner**'in önerdiği taksonomik isimlerin tüm alıntılarını özetledi ve eserlerinin geçerli taksonomik yayınlar olarak kabul edilmesini sağladı.

*Das kleine Schmetterlingsbuch* eserinden bir sayfa, yeşil pırıltı kelebeği, az bulunan bakır kelebeği ve küçük bakır kelebeğini göstermektedir.

Çalışmaları
-----------

* 1786-1790: Kelebeklerin tarihine katkılar,
* 1793: Seçkin kuş ve kelebek koleksiyonu, doğal olarak renklendirilmiş 100 bakır baskı ile birlikte isimleri de verilmiştir,
* 1796-1805: Avrupa kelebekleri koleksiyonu,
* 1806: Lepidoptera'nın bireysel ırklarını belirlemek, düzenlemek ve isimlendirmek için bir ön inceleme, uzmanlara incelenmesi ve görüş bildirmeleri için sunulmuştur,
* 1806-1824: Avrupa kelebeklerinin tarihi,
* 1806-1834: Egzotik kelebek koleksiyonu (2 Cilt)

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 1046002
* DSI: 4214
* GND: 118707698
* ISNI: 0000 0001 1061 9286
* LCCN: n84185685
* NKC: xx0203787
* NLG: 256729
* NLI: 987007271211705171
* NTA: 074965069
* SELIBR: 316064
* SNAC: w6zk7vk0
* SUDOC: 121802639
* VIAF: 50019978
* WorldCat: lccn-n84185685

 |