recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Arri Alexa dijital kamera
**Arri Alexa**, ilk kez Nisan 2010'da tanıtılan, Alman kamera üreticisi Arri'nin sinema sektörüne yönelik geliştirdiği 35mm formatında film-stilinde dijital kamera modeli. Aktif piksel sayısı 3392×2200 olan kamera 2880×1620 oranında görüntü çözünürlüğüne sahiptir.

Temel özellikleri
-----------------

16:9 oranında ALEV III CMOS sensöre kamera yatayda 3.5k piksele sahiptir. SD kart yuvası kameranın sağ orta alt kısmında yer almaktadır. 4 GB hafızaya kadar birçok SD ve SDHC kartı desteklemektedir. Kameranın sağ kısmında 3 inçlik, 400x240 piksel çözünürlüğe sahip bir LCD ekran yer almaktadır. Arkadan aydınlatmalı olan ekranı gün ışığında da kolay bir görüş açısı sağlamaktadır. DC 11-34V model bataryaya sahip olan kamera 2xRS (24V), 1x12V güce sahiptir. Kameranın body ağırlığı 6.26 kg (13.79 lb)dır.

Modeller
--------

* Alexa
* Alexa Plus
* Alexa Plus 4:3
* Alexa M
* Alexa Studio
* Alexa Amira

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arri'den Yepyeni Bir Kamera: ALEXA Studio". broadcasterinfo.net. 28 Mart 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Mart 2014.
2. ↑  "The Original" (İngilizce). arri.com. 4 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Mart 2014.
3. 1 2  "Arri Alexa manuel" (PDF). 3 Eylül 2013 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Mart 2014.

Dış bağlantılar
---------------

Resmî site
**Boris Çüdük**  (tüm adı: Boris Baadanoğlu Çüdük) (Tıva Türkçesi: Борис Бааданович (Чүдүк) Чюдюк/ Boris Baadanoglu Çüdük) (7 Ocak 1925 - 10 Ocak 2001) Tıva Arat Cumhuriyetinin Batı Hemçik bölgesinin Baytal beldesinin Kalbaktaş adlı yerde doğmuştur. Tıvalı şair, manzum ustası, milletvekili.

Yaşamı
------

B. Çüdük 1 Ocak 1925'te Tıva Arat Cumhuriyetinin Barıın-Hemçik bölgesinin Baytal beldesine bağlı Kalbak-Daş denilen yerde doğmuştur. Baytal başlangıç çağı, Kızılmajalık yedi yıl, Kızıl 2.nci orta öğrenim okulunda okumuştur. Daha sonra Kızıl Öğretmen Enstitüsünden mezun olmuştur.

Mugur-Aksı, Teeli okullarında öğretmenlik, müdürlük yapmış, bölgenin ilçe milli eğitim müdürlüğünü yapmış, Bay-Tayga, Çöön-Hemçik bölgelerinin yöneticiliğini, Tıva Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyetinin önemli görevlerinde yer almış, bütün Rusya Federasyonu tarih ve kültür teşkilatının Tıva temsilciliğini yapmıştır.

B. Çüdük kendisi yazarlığa 1947 yılında başlar. İlk şiiri «Ulug-Hemniñ çalgıgları» adlı çocuklar dergisinde yayınlanır. Onun edebi yazıları ülkenin gazetelerinde, «Ulug-Hem» almanağında yayınlanır. İlk şiirlerinin derlemesi «Çirgilçin» adı ile 1981 yılında yayınlanır. Sonraki yıllarda «Üyeniñ mañı» (1985), «Ovuuzunnug Oyun–Bilik» (1992), «Möge-Demirteñ» (1996) adlı kitapları çıkmıştır.

Çeşitli ödüllere madalyalara layık görülmüştür. SSCB, Rusya, Moğolistan ve Tuva cumhuriyetinden devlet ödüllerini almıştır.

Eserleri
--------

1. «Çirgilçin» (1981) İlk şiir antolojisi
2. «Üyeniñ mañı» (1985),
3. «Ovuuzunnug Oyun–Bilik» (1992),
4. «Möge-Demirteñ» (1996)

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 22 Şubat 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Mart 2022.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 22 Şubat 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Şubat 2015.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 22 Şubat 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Şubat 2015.
4. ↑   [*yalın URL*]

Kaynakça
--------

* Nom «Tıvanıñ çogaalçıları / Pisateli Tuvı». 2001 basım yılı.

Dış bağlantılar
---------------

* Tıva yazarları websitesi22 Şubat 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**GNU nano** Unix benzeri sistemlerde komut satırı arayüzü üzerinden kullanılan konsol tabanlı bir metin düzenleyicisidir. GNU GPL lisansı altında dağıtılmaktadır.

Tarihçe
-------

GNU nano, Pine e-posta istemcisinin bir parçası olan Pico metin düzenleyicisini taklit etmek ve üzerine yeni özellikler geliştirmek maksadıyla başlatıldı. Amaç özgür olmayan Pico uygulamasının yerine kullanılabilecek özgür bir alternatif oluşturmaktı.

İlk sürümü 1999 yılında Chris Allegretta tarafından TIP (İngilizce: TIP Isn't Pico, Türkçe: TIP Pico değildir) ismi ile yayınlandı. 10 Ocak 2000 tarihinde Unix'deki tip uygulaması ile isim çakışmasını önlemek amacıyla nano ismine geçildi.

Ocak 2001 tarihinde GNU Projesi'nin bir parçası haline geldi.

Kaynakçca
---------

1. 1 2  "Arşivlenmiş kopya". 7 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Eylül 2017.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 7 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Eylül 2017.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 7 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Eylül 2017.
4. 1 2  "Arşivlenmiş kopya". 7 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Eylül 2017.
**Toprak Ana**, Kırgız yazar Cengiz Aytmatov'un 1963 tarihli romanı. Aytmatov bu romanı ile Lenin Ödülü'ne layık görülmüştür. Romanın konusu II. Dünya Savaşı yıllarında bir köyde geçer. Oğullarını, kocasını ve gelinini kaybeden roman başkişisi ile savaşın yıkıcı etkileri işlenir. Yazarın ilk romanıdır ve kendi hayatından izler taşımaktadır.

Konusu
------

Roman ana konusu II. Dünya Savaşı'nın Sovyetler Birliği’ne bağlı Kırgızistan’ın sakin bir köyünde yarattığı değişimdir. Tüm bu değişim Tolgonoy adındaki bir anne ekseninde ele alınır. Tolgonoy sık sık Toprak Ana ile konuşarak acı ve dertlerini paylaşmaktadır. Diyaloglarla devam eden romanda geriye dönüş tekniği de vardır.

Başkişi Tolgonoy kolhoz işiyle meşguldür. İşini severek yapmaktadır. Suvankul adındaki bir adamla evlenir. Evlilikleri aşk evliliğidir ve Kasım, Masalbeg ve Caynak adlarında üç çocuk sahibi olurlar. Savaş patlak verince aile yapısı bozulur. Tolgonoy önce eşini sonra da oğullarını askere yollamak zorunda kalır ve ölüm haberlerini alır. Bu noktadan sonra Tolgonoy, oğlu Kasım’ın eşi Aliman ile yalnız kalır. Onu öz kızı gibi sahiplenir. Bu iki kadın bundan sonra cephe gerisinde lojistik konularda etkin olur. Erkekler savaşta ölünce de köydeki çoğu iş kadınların üstüne kalır. Bu noktada onların ciddi özverisi etkili olur. İlerleyen süreçte Aliman bir çoban tarafından hamile kalmıştır. Bebeği doğururken kendisi ölür. Tolgonoy bu bebeği de torunu gibi sahiplenir ve zor şartlar altında yetiştirir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Aydın, Selma (2016). *Cengiz Aytmatov’un Eserlerinde Şahıslar Kadrosu* (Yüksek Lisans). İstanbul: Aydın Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. s. 10-12.
2. ↑  Ayık, Burçin (2015). *Cengiz Dağcı ve Cengiz Aytmatov'un Bazı Romanlarında Ruslaştırma ve Sömürü Politikası Olarak Kolhoz* (Yüksek Lisans). Manisa: Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. s. 59-60.
**Chappie**, 2015 yılı Amerikan yapımı bilimkurgu türündeki filmdir. Benzer türde filmleriyle tanınan Neill Blomkamp tarafından yönetilmiştir. Hikâyesini Blomkamp'ın kısa filmi Tetra Vaal'tan alan filmin oyuncu kadrosunda Sharlto Copley, Dev Patel, Jose Pablo Cantillo, Sigourney Weaver, Hugh Jackman, Watkin Tudor Jones ve Yolandi Visser (Die Antwoord) yer almaktadır. Galası 4 Mart 2015'te New York'ta yapılan film, Türkiye'de 6 Mart'ta gösterime girmiştir.

Konusu
------

Yakın bir gelecekte geçen hikâyede, mekanik robotlardan oluşan polis güçleri, devletin baskıcı tutumu ile sistemin yegane kollukkuvveti haline gelmiştir. Ancak, insanlar gitgide usandıkları bu robotlara karşı koymaya hazırlığındadırlar. Bu robot polislerden birisi, bir çete tarafından çalınır ve yazılımcı Deon tarafından yeniden programlanır. Deon ilk kez kendi adına düşünen ve hisseden bir robot yapmayı başarır. Chappie adını alan bu robot kısa süre içerisinde düzene ve insanlığa karşı bir tehdit olarak algılanacaktır.

Oyuncular
---------

* Sharlto Copley - CHAPPiE (Seslendirme ve Hareket Yakalama)
* Dev Patel - Deon Wilson
* Watkin Tudor Jones - Ninja
* Yolandi Visser - Yolandi
* Jose Pablo Cantillo - Amerika
* Sigourney Weaver - Michelle Bradley
* Hugh Jackman - Vincent Moore
* Brandon Auret - Hippo

Yapım süreci
------------

Chappie, yönetmen Blomkamp'ın üçüncü uzun metrajlı filmidir. Filmin senaryosunu Blomkamp eşi Terri Tatchell ile birlikte yazmıştır. Filmin çekimleri 2013 yılı Ekim ayında Güney Afrika'nın Johannesburg kentinde başlamış ve film 2014 yılı Şubat ayında tamamlanmıştır. Yeniden çekimler ise Kanada'daki Britanya Kolumbiyası'nda gerçekleştirilmiştir.

Filmdeki "Tetravaal" adlı silah şirketi adını Blomkamp'ın 2003 yapımı aynı adlı kısa filminden almıştır. İlgili kısa film Johannesburg kentindeki bir robotun hikâyesini konu alırken, robotun tasarımı Chappie ile benzerlikler taşımaktadır.

Dış bağlantılar
---------------

* **IMDB'**de "*Chappie 8 Haziran 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.*" sayfası

Ayrıca bakınız
--------------

* Distopik filmler listesi

Kaynakça
--------

1. ↑  "Release Info". IMDb. 10 Mart 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Eylül 2015.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 15 Temmuz 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Haziran 2015.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 9 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Haziran 2015.

| * g
* t
* d
Neill Blomkamp'ın yönettiği filmler |
| --- |
| 

*District 9* (2009) **·** 
*Elysium* (2013) **·** 
*Chappie*  (2015)
 |
**Anton Üyerjaa** (dolu adı: Anton Üyerjaа oglu Küjüget) (Tıva Türkçesi: Антон Үержаа) (2 Aralık 1957 -) Batı Hemçik yöresindeki Höndelen'de doğmuştur. Tıvalı şair, manzum ustasıdır.

Yaşamı
------

2 Aralık 1957 yılı Pazartesi günü Barıın-Hemçik kojununun Höndelen beldesinde büyükbaş hayvancılıkla iştigal eden bir Tıva ailesinde doğmuştur. Tıva'nın komsomol ödülünün adayı, Rusya Federasyonunun yazarlar birliğinin üyesi, ender rastlanır yeteneğe sahip şairlik yönü bulunur.

1975 yılında Aksı-Barlık yerleşiminde orta öğrenimini bitirdi. Askerlik devresinden sonra Kızıl şehrinde Devlet Öğretmen Enstitüsünde dil-edebiyat fakültesine girip 5 yıl öğrenim aldı.

Enstitü öğreniminden sonra, "Tıvanın anıyaktarı" denilen Tıva gençleri gazetesinde çalışmaya başladı. Tıva yayınevinde editörlük, baş redaktörlük görevlerini yapmıştır.

Anton Üyerjaa, evli, kız ve erkek çocukları vardır.

Eserleri
--------

1. "Heeler", şiir kitabı
2. "Saarıg ırı", şiir kitabı
3. "Nogaan at" şiir kitabı
4. "Inak-tır men" şiir antolojisi (1997)

Şiiri
-----

### Ajıl

Ajıldı kım taalal didi?

Ýañgıs borbak ürezinni Ýerge hömgeş,

Ýaş töl ışkaş, Ýürek-bile Ýıldı dagap,

Ajıg derni aş-Ýem kılıp, azıraaştıñ,

Añmaar dolu düjüt аarı — amır dep be.

Suglañgılar adıştardan oyulgaştıñ,

Sugnu solup, kurgag doyga holujarga,

Tuuybu üner... Turuglar deg deerde şaşkan

Tudug-bajıñ kılıp kaarı — oyun dep be?

Ezim, sınnar, horum-köşke Ýindip Ýoraaş,

Ergek hire ertine-daа tanıp аarı,

Ýürekterni, Ýüglüg ışkaş, ujuksun deeş,

Şülük, ırnı bijip kaarı — belen dep be?

Ajıldı kım taalal didi?

Ajıldı kım hinçek didi?

Ýıjır aldın sırgalangan Ýaraş kıs deg,

Sıpta taraа uyan, еeldek mögeş kınnıp,

Kombaynnıñ homuzunga oynap turda,

Hovu, şölge ijeniri darjıktıg be.

Oray kejeе Ýügürüktü munuvutkaş,

Olbuktalgan delgem tayga tazın tepkeş,

Sıldıstarga katçı bergen erеen-alа

Ýılgı bölüp halıdarı — şılançıg be?

Ýaştar oynap, hölegyezin döjenzin deeş,

Sadçıgaşka çoduraajık tarıp kaarı,

Adış Ýaskap, arat çonnuñ dilep turda,

Ayan ırnı salıp beeri — berge dep be.

Ajıldı kım hinçek didi?

Kaynakça
--------

1. ↑  Tıva Edebiyatı  22 Şubat 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
2. ↑  Ajıl (iş) adlı şiiri  22 Şubat 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
3. ↑  Ý harfi Ç sesini verir

Bibliyografya
-------------

Anton Üyerjaanın "Inak-tır men..." denilen kitabından.

Dış bağlantılar
---------------

* Üyerjaa hakkında 22 Şubat 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Tıva edebiyatçıları arasında Anton Üyerjaa[*ölü/kırık bağlantı*]
* Anton Üyerjaa'nın bir şiiri
Aymar Achille-Fould
**Aymar Achille-Fould** (d. 17 Temmuz 1925, Tarbes - ö. 11 Nisan 1986, Paris) Fransız siyasetçi.

Deniz okulunu bitirmiş ve deniz yüzbaşı olarak görev yapmıştır. Pierre Messmer ve Jacques Chirac başbakanlığında kurulan 3 ayrı hükümette devlet sekreteri olarak görev almış, 1965-1986 yıllarında Saint-Laurent-Médoc belediye başkanlığı, 1962-1973, 1976-1978 ve 1986 yıllarında milletvekilliği yapmış, merkez çizgide siyasette yer almış önce Demokrat Merkez ardından İlerleme ve Merkez Demokrasi partilerinde siyaset yapmış, en son Fransız Demokrasisi için Birlik'te yer almıştır. 1978-1981 yıllarında Bakanlıklararası Deniz Misyonu başkanlığı yapmıştır.

Görevleri
---------

**Yerel Yönetimler**

* Haziran 1961 - 11 Nisan 1986 : Gironde genel konseyi üyesi
* Mart 1965 - 11 Nisan 1986 : Saint-Laurent-Médoc belediye başkanı

**Meclis**

* 6 Aralık 1962 - 12 Mayıs 1973 : Gironde 5. seçim çevresi milletvekili
* 23 Kasım 1976 - 2 Nisan 1978 : Gironde 5. seçim çevresi milletvekili
* 2 Nisan 1986 - 11 Nisan 1986 : Gironde milletvekili

**Hükümet**

* 12 Nisan 1973 - 27 Şubat 1974 : Ordu Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri
* 1 Mart 1974 - 27 Mayıs 1974 : Devlet Bakanı, Fiziki Planlama, Donanım ve Ulaştırma Bakanı nezdinde, Ulaştırmadan sorumlu Devlet Sekreteri
* 31 Ocak 1975 - 12 Ocak 1976 : Posta ve Telekomünikasyon Devlet Sekreteri
**Clear Marie Rivers**, *Son Durak* serisinin ilk filmi *Son Durak* (2000) ve ikinci filmi *Son Durak 2*'de (2003) yer alan, Jeffrey Reddick tarafından yaratılmış kurgusal bir karakter. İki filmde de Ali Larter tarafından canlandırılmıştır. 

Clear, 5 Eylül 1982 tarihinde doğmuştur. Annesi doğumdan sonra ölmüş, babası başka bir kadınla evlenmiştir. Daha sonra babası da 7-Eleven mağazasında öldürülmüştür. Mt. Abraham Lisesi'nde 12. sınıf öğrencisidir. 13 Mayıs 2000 tarihinde sınıfıyla beraber yıl sonu gezisi için Volée Hava Yolları Uçuş 180 uçağına binip John F. Kennedy Uluslararası Havalimanı (New York)'ndan Paris-Charles de Gaulle Havalimanı (Paris)'na doğru yola çıkarlar. Uçaktayken öğrencilerden Alex Browning, uçağın patlayacağı gerçek ve hayal arasında bir rüya görür. Bu rüyadan çok etkilenir ve uçaktan inmek ister. Kendisine inanan ya da sırf kavga etmek için yanına yaklaşan 6 kişi daha uçaktan çıkarılır. (Clear da bunlardan biridir.) Havalimanında beklerlerken uçakta bir patlama olur ve 7 kişi dışında diğer tüm yolcular hayatını kaybeder. Kurtulanlar, aslında o kazada ölmeleri gerektiğini öğrenirler ama çok geç kalmışlardır ve hepsi teker teker ölmeye başlar. Olaydan çok etkilenen Clear, Alex ile arkadaşlarını kurtarmaya çalışır. Bu sırada aralarında yakın bir bağ olur ve sevgili olurlar. Filmin sonunda Carter ölür ve Alex ile Clear kurtulur. Ayrıca Larter filmdeki performansıyla En Etkileyici Kadın Performansı Genç Hollywood Ödülü'nü kazanmıştır.

İlk filmin devamı niteliğindeki *Son Durak 2*'de ise (2003), Alex'in ölümünden sonra (ölümü gösterilmez) Clear kendisini Stonybrook Akıl Enstitüsü'ne kapatır. Daha sonra Kimberly Corman ve Thomas Burke ile tanışır ve Kimberly Clear'dan yardım ister. Son Durak 2'nin finalinde Lakeview Hastanesi'nde olan Eugene Dix'in kapısını açar. O sırada elektrik kablolarından biri aşırı oksijenden dolayı alevlenir ve bir patlama olur. Eugene Dix ve Clear patlamada ölür.

Kaynakça
--------

1. ↑  James Wong (yönetmen). *Final Destination in IMDb* (Motion picture). New York, ABD: New Line Cinema. 6 Eylül 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Eylül 2010.
2. ↑  Fox Broadcasting Company, Young Hollywood Awards. "Young Hollywood Awards Official Website". Erişim tarihi: 13 Nisan 2011.
3. ↑  David R. Ellis (yöntemen). *Final Destination 2 in IMDb* (Motion picture). New York, ABD: New Line Cinema. 27 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Eylül 2010.

| * g
* t
* d
*Son Durak* |
| --- |
| Filmler | 
* *Son Durak (film, 2000)*
* *Son Durak 2*
* *Son Durak 3*
* *Son Durak 4*
* *Son Durak 5*

 |
| Karakterler | 
* William Bludworth
* Clear Rivers
* Alex Browning
* Kimberly Corman
* Wendy Christensen

 |
***Kurtuluş Son Durak***, 2012 yapımı dramatik komedi filmidir. Senaryosu Barış Pirhasan'a ait olan filmin yönetmenliğini Yusuf Pirhasan yapmıştır. Başrollerde Belçim Bilgin, Demet Akbağ, Asuman Dabak, Nihal Yalçın, Ayten Soykök ve Damla Sönmez'e; Mete Horozoğlu, Ahmet Mümtaz Taylan ve Yavuz Bingöl eşlik etmektedir.

### Konusu

Psikolog Eylem (Belçim Bilgin) yakın zamanda evlilik hazırlıkları yapan, beraber olduğu sevgilisini çok seven bir kadındır. Fakat nişanlısı Okan ile beraber oturmak için Kurtuluş semtinde aldıkları eve sürpriz biçimde yalnız başına taşınır; zira Okan evlilik hazır olmadığını söyleyerek Eylem'den ayrılır. Eylem yeni taşındığı Saadet Apartmanı'nda aşk acısı ile depresyona girer. Apartmanda sıradan hayatlar yaşıyor gibi görünen 5 komşusu Eylem'e yardımcı olmaya çalışırken kendi hayatlarını çok baştan aşağıya değiştirecek olaylar yaşayacaklardır.

Ömrü boyu yatalak babasına bakmış olan Vartanuş (Demet Akbağ); mafya babası sevgilisinin kendisini sürekli oyaladığını fark eden Goncagül (Nihal Yalçın); çocukları için kendisini koca dayağına iyice alıştırmış olan Gülnur (Ayten Soykök) ve onunla aynı acıyı çeken kızı Tülay (Damla Sönmez) ve bütün bunların içerisinde hayata pembe gözlüklerle bakmaya çalışan kuafor Füsun (Asuman Dabak), psikolojisini toplamaya çalışan Eylem'i Kurtuluş son durakta bulacaktır. Şiddetin ister psikolojik, ister fiziksel her türlüsüne karşı olan bu kadınlar beraber daha da güçlü olduklarını keşfedeceklerdir.

### Oyuncular

|  |  |
| --- | --- |
| **Oyuncu** | **Karakter** |
| Belçim Bilgin | Eylem |
| Demet Akbağ | Vartanuş |
| Asuman Dabak | Füsun |
| Nihal Yalçın | Goncagül |
| Ayten Soykök | Gülnur |
| Damla Sönmez | Tülay |
| Mete Horozoğlu | Nejat |
| Ahmet Mümtaz Taylan | Macit |
| Yavuz Bingöl | Hüseyin |
| Hüseyin Soysalan | Recep |
| Tuncer Salman | Adnan |
| Güneş Sayın | Seher |
| Tolga Karaçelik | Okan |
| Olgun Toker | Hırsız |

### Ekip

|  |  |
| --- | --- |
| Yapım Ekibi | Ayşen Sever **(Yapımcı)**, Serpil Güler **(Uygulayıcı Yapımcı)** |
| Teknik Ekip | Yusuf Pirhasan **(Yönetmen)**, Carlos Ritter **(Görüntü Yönetmeni)**, Gülay Doğan **(Sanat Yönetmeni)**, Fırat Yükselir **(Müzik)**,

Özgür Özden **(Ses)**, Aylin Zoi Tinel **(Kurgu)**, Aslı Tüzün **(Kostüm)**, Suzan Kardeş **(Saç Makyaj Tasarım)** |
| Şirket | BKM **(Yapım)**, Orion **(Işık)**, UIP Türkiye **(Türk Dağıtımcı)** |
| Senaryo | Barış Pirhasan **(Senarist)** |

Kaynakça
--------

Dış bağlantılar
---------------

* Resmi internet sitesi
* beyazperde.com'da Kurtuluş Son Durak
* sinematurk.com'da Kurtuluş Son Durak
**Mobile Forces**, Rage Software tarafından geliştirilmiş, ilk jenerasyonu Unreal Engine ile yapılmış, Majesco tarafından yayımlanmış bir FPS oyunudur.

Oynayış
-------

Mobile Forces karşı takıma ya da diğer oyunculara karşı maç kazanmak için oynanan bir FPS oyunudur. Oyun, tek kişilik 2 oyun moduna sahiptir - Missions ve Skirmish. Skirmish oyun modu, custom matches ayarlamalarına izin verir.

Mobile Forces 8 farklı oyun moduna sahiptir:

* **Deathmatch** - haritadaki oyuncuları öldürmek amaçlı oynanan bir oyun çeşididir.
* **Team Deathmatch** - Deathmatch'a benzer, tek fark Kırmızı ve Mavi'ye ayrılan takımlardır.
* **Captains** - bu oyun modunda, iki takımın bir kaptanı vardır ve karşı takımın kaptanını öldürdüğü zaman puan kazanır.
* **Capture the Flag** - bu oyun modunda, iki takımın birbirinin bayrağını çalarak oyun kazanır.
* **Holdout**
* **Detonation**
* **Safe Cracker**
* **Trailer**

Counter Strike ve Unreal Tournament oyunlarının aksine, Mobile Forces kendine özgü silah sistemine sahiptir.

Geliştirme
----------

Stüdyo kurulana kadar, Rage'in bir oyun yapması gerekiyordu, ama bunun ne olacağından emin değildi. Ekip birçok başlık yarattı, aralarından bir şey çıkacağından emindiler. Rage FPS oyunu yapmak istedi bu nedenle Unreal Engine ile lisans anlaşması imzalayıp Mobile Forces projesine başladı.

Rage'in Unreal Engine'i seçmesinin nedeni, iyi oyunların bu oyun motoruyla yapılmasıydı. Oyun motoru, daha yüksek poly geometry değeri ve parçacık yaratıcıyı desteklemek için modifiye edildi.

Ağırlıklı olarak Codename Eagle oyunundan ilham aldılar.

Oyunun yapılması 18 ay sürdü. (2000 yılının sonunda başladı.)

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Mobile Forces Info - Mobile Forces Information - Mobile Forces Release Date". GameFaqs. 15 Mayıs 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Mayıs 2008.

Dış bağlantılar
---------------

* Resmi Majesco Entertainment Sitesi 14 Aralık 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* MobyGames'de Mobile Forces2 Temmuz 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Mehmet Salih Tatlıcı** (1931, Diyarbakır - 22 Şubat 2009, Londra), Türk iş adamıdır.

Diyarbakır'da yoksul bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Salih Tatlıcı, 1960'lı yıllarda İstanbul'a gelerek ticarete atıldı. Pastane işletmeciliği yaparak kazandığını gayrimenkule yatırarak önemli gayrimenkullere sahip oldu. Salih Tatlıcı, iki evlilik yapmış ve bu evliliklerden toplam 4 çocuğu olmuştur. Salih Tatlıcı 2009 yılında tedavi amacıyla gittiği Londra'da 22 Şubat tarihinde ölmüştür. Salih Tatlıcı Forbes Dergisi tarafından 2006 yılında Türkiye'nin en zengin 27. kişi olarak gösterilmişti. Ölümünün ardından, ikinci eşi Nurten ve oğlu Uğur tarafından Salih Tatlıcı Vakfı adında bir vakıf kurulmuştur.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Tatlıcılar 'tatlı' için kapıştı". radikal.com.tr. 12 Temmuz 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Temmuz 2014.
2. ↑  "Miras kavgasından çıkan, 40 yıllık aşk hikayesi". hurriyet.com.tr. Erişim tarihi: 24 Temmuz 2014. [*ölü/kırık bağlantı*]
3. ↑  "Kanuni'nin fermanı ortada kaldı". Sözcü Gazetesi. 28 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Temmuz 2014.
4. ↑  "Salih Tatlıcı Vakfı". Salih Tatlıcı Vakfı. 19 Aralık 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Aralık 2023.
**Charles Frederick Zimpel** (11 Aralık 1801 - 26 Haziran 1879), 1830-1837 yılları arasında New Orleans, Louisiana, ABD'de binalar inşa eden Alman mimar. Özellikle, 1831 yılında Bishop's City Oteli, 1832'de Orleans Bankası, 1833'te Arcade Bankaları ve Orleans Pamuk Basma Fabrikası gibi yapıları dizayn etti.

Zimpel, 1832'de Carrollton'ın haritasını ve 1834'te New Orleans'ın haritasını oluşturdu.

Zimpel, 1864'te, Osmanlı yetkililerine Filistin dahil Suriye Vilayeti'nde birçok demiryolu hattı inşa etmeyi önerdi. Zimpel gerekli fonları yarım yıl içinde toplayabilirse, inşaatın başlamasına izin verilecekti. 1865 yılında Zimpel, bugünkü Yafa-Kudüs demiryolu rotası ile çok benzer olan, planlanan rotanın Fransızca bir haritasını da içeren kendi araştırması ile birlikte bir broşür yayınladı. Zimpel, demiryolları inşası için imtiyaz elde etmeye çalışarak bir yılını İstanbul'da geçirdi. Ancak imtiyazı kazanamadı.

Kaynakça
--------

1. ↑  Irvin, Hilary S. (Sonbahar 1986). "The Impact of German Immigration on New Orleans Architecture". *Louisiana History: The Journal of the Louisiana Historical Association*. **27** (4). ss. 375-406. 3 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2017 – JSTOR vasıtasıyla.
2. ↑  "Dictionary of Louisiana Biography: Z". *Louisiana Historical Association*. 18 Ekim 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2017.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 4 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ekim 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX5466924
* GND: 118637045
* ISNI: 0000 0000 7999 9849
* NKC: xx0119102
* NLI: 987007310096705171
* NTA: 139097368
* RERO: 02-A012649694
* SUDOC: 092016413
* VIAF: 64800723
* WorldCat: viaf-64800723

 |
**Edison–Lalande pili** Thomas Edison tarafından Felix Lalande ve Georges Chaperon tarafından daha önceki bir tasarımda geliştirilen bir çeşit alkalin pili idi. Bir potasyum hidroksit solüsyonunda bakır oksit ve çinkodan oluşan tabaklardan oluşuyordu. Hücre voltajı düşük (yaklaşık 0.75 volt) idi, ancak iç direnç de düşük olduğundan bu hücreler büyük akımlar verebiliyordu.

Tarihi
------

1880'de, Paris'te bulunan De Branville ve Company adlı 25 rue de la Montagne Sainte-Geneviève firması, Lalande ve Chaperon'un patentini kullanarak bakır oksit pilleri üretti. 1887'de Fransız denizaltısı Gymnote (Q1) yapıldı. Tekneye başlangıçta Coumelin, Desmazures ve Baillache tarafından üretilen potasyum hidroksit elektrolit ile çinko ve bakır oksit elektrotları kullanılan 540 Lalande-Chaperon alkalin hücresi takıldı. Edison, toz halindeki bakır oksitin bakır oksit briketlerinin yerine geçerek Lalande-Chaperon hücresinde geliştirildi.

Lalande tipi hücrenin bir başka modifikasyonu, 1905 yılında İngiliz patent GB190416751'de Heinrich Poerscke ve Gustav Wedekind tarafından patentlendi. Bu hücrede bakır oksit depolarizörü bir dökme demir potanın içine yapıştırılmıştır. Depolarizer bittiğinde, hücre sökülmüş ve sıvı dökülmüştür. Ardından pot, bakır okside bakırın tekrar oksitlenmesi için havada ısıtıldı. Siemens'in Neotherm hücresine benzerdi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 1 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2017.
2. ↑   [*yalın URL*]
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2017.
4. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 29 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2017.
5. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 14 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2017.
**Grove hücresi** Galler'in fizik bilimcisi William Robert Grove'dan alınıp, seyreltik sülfürik asitte bir çinko anot ve konsantre nitrik asitte platin katottan oluşan ve gözenekli bir seramik kap ile ayrılmış olan bir elektrikli ilk hücredir.

Yapısı
------

Grove hücresi voltajı yaklaşık 1.9 volttur ve aşağıdaki tepkime ile ortaya çıkar:

Zn + H2SO4 + 2 HNO3 = ZnSO4 + 2 H2O + 2 NO2(g)

Grove hücresi, 1840 - 1860 döneminde Amerikan telgraf sisteminin tercih edilen güç kaynağıydı çünkü önceki Daniell piline kıyasla (sırasıyla 1,9 volt ve 1,1 volt) yüksek bir akım çıkışı ve daha yüksek voltaj sağladı.

Amerikan İç Savaşı sırasında, telgraf trafiği arttıkça, Grove hücresinin zehirli azot dioksit (NO2) dumanlarından kurtulma eğilimi giderek sağlık için tehlikeli olduğu ortaya çıktı ve telgraflar daha karmaşık hale geldiğinde, sabit gerilime duyulan ihtiyaç kritik oldu. Grove hücresi, bu açıdan sınırlıydı, çünkü hücre boşaldığında voltaj azaltıldı. Sonunda, Daniell hücreleri tarafından Grove hücreleri değiştirildi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 25 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2017.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 17 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2017.
**Samsam Gölü**, Konya ili, Kulu ilçesi sınırlarında yer alan tatlı sulu, sığ göldür. Göl yağışlar, yeraltı suları ve küçük dereler ile beslenir.

Konya-Ankara il sınırı, Kulu-Haymana ilçe sınırındadır. Kulu merkezin kuş uçumu 25 km batı yönünde yer alır. Hacı Deresi kanal ile göle karışmadan 6 km GB'sındaki Kozanlı Gökgöl'e akıtılmaktadır. Göl suları azalmış ortaya çıkan topraklarda çoraklaşma başlamıştır.

Samsam Gölü, suları 35 km'lik tahliye kanalı ile Kozanlı Gökgöl'e akmakta, Gökgöl'den çıkan Pazarözü Deresi Tuz Gölü'ne dökülmektedir. 1993'te 650 ha olan Gökgöl tahliye kanalından sonra günümüzde 50 ha alan kaplamaktadır. Göl çevresi çayırlıklar ile kaplıdır. Yaz mevsimi sonunda tamamen kuruyan gölün tabanı otlarla kaplanır. Göl çevresinde buğday tarımı ve hayvancılık yapılmaktadır.

Göç sırasında burada konaklayan kılıçgaga göle koruma statüsü kazanmıştır. Kışın gölde turnalar ve su kuşları görülebilir. Göl tahliye kanalı ile Kozanlı Gökgöl'e bağlanmadan önce tuzlu sulara sahipti.

Göl tarım alanı kazanmak amacıyla kurutulmuş olsa da tuzlu topraklardan verim alınamamaktadır. Fazla su isteyen şeker pancarı ekimi yeraltı suyu üzerindeki baskıyı artırmaktadır. Arazide çölleşme tehlikesi bulunmaktadır.

Samsam Gölü havzası Konya kapalı havzasının kuzey kısmını oluşturur.
Samsam Gölü. Kozanlı’daki Gökgöl’ü drenaj kanalı ile beslemektedir.

Ayrıca bakınız
--------------

* Oluşumlarına göre Türkiye'nin gölleri listesi
* Türkiye'deki göller

Kaynakça
--------

1. 1 2  GÜRER, Prof. Dr. İbrahim; ÖNCÜ, Murat (2011). "YAĞIŞ AKIŞ MODELLEMESİ (IHACRES); KONYA KAPALI HAVZASI, KOZANLI VE SAMSAM GÖLLERİ HAVZASI ÖRNEĞİ" (PDF). imo.org.tr. 14 Mart 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Mart 2017.
2. ↑  "Samsam Gölü – KONYA". turkiyesulakalanlari.com. 14 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Mart 2017.
3. ↑  "Kuşlar kaçıyor Tuz Gölü küçülüyor". hurriyet.com.tr. 11 Aralık 2004. 14 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Mart 2017.
4. ↑  "Kozanlı Gökgöl". Doğa Derneği. 24 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mayıs 2023.

Dış bağlantılar
---------------
**Bunsen hücresi** nitrik veya kromik asitte bir karbon katodundan gözenekli bir pota ayrılmış seyreltik sülfürik asitte bir çinko anottan oluşan bir çinko-karbon birincil hücredir ("pil" olarak bilinir).

Yapısı
------

Bunsen hücresi yaklaşık 1.9 volttur ve aşağıdaki tepkiden oluşur:

Zn + H2SO4 + 2 HNO3 = ZnSO4 + 2 H2O + 2 NO2(g)

Yukarıdaki reaksiyona göre, çinko ve sülfürik asitin her birinin 1 molü (veya kısmı) 2 mol (veya kısımlar) nitrik asit ile reaksiyona girdiğinde, oluşan sonuçtaki ürünler, 1 mol (veya kısım) çinko sülfat ve 2 mol (veya kısım) her su ve azot dioksit (gaz halindeki, kabarcıklar halinde) var.

Hücre, William Robert Grove'ın pahalı platin katodunu pulverize kömür ve kok kömürü şeklindeki karbonla değiştirerek Grove hücresini geliştiren mucid Alman kimyager Robert Bunsen'in adını aldı. Grove'un pilleri gibi, Bunsen azot dioksitin zararlı dumanlar çıkardı.

Bunsen, metalleri çıkarmak için bu hücreden yararlandı. Henri Moissan, ilk kez floru elde etmek için hidrojen florürün elektrolizi için 90 hücre yığını kullandı.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 11 Şubat 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Şubat 2006.

Ayrıca bakınız
--------------

* Kromik asit hücresi
**Marconi yasası** radyo antenlerinin yüksekliği ile radyo yayını arasındaki maksimum sinyalleşme mesafesidir. Guglielmo Marconi'nin açıkladığı kurala göre, Verici ve sinyal alan radyonun anteninin uzunluğu eşit ise, radyonun maksimum çalışma mesafesi radyo anteninin uzunluğunun karesi kadardır. Kuralın 1897'de Salisbury Plain tarafından yapılan deneylerde test edildiği belirtildi, ve ayrıca Regia Marina'da 1900-1901 yılları arasında subay olan İtalyan Quintino Bonomo, bu deneyler hakkında resmi bir rapor verdi.

Açıklaması
----------

Eğer *H* antenin yüksekliği ve *D* Metre cinsinden maksimum sinyalleşme mesafesi ise, O halde, "Marconi yasasına" göre

{\displaystyle H=c{\sqrt {D}}},
Burada *c* sabittir.

Marconi yasası| ***c*** | ***D*** | **Cihaz** |
| 0.17–0.19 | 60 kilometre (37 mi) | Marconi'nin orijinal cihazı |
| 0.15–0.16 | 60 kilometre (37 mi) | Daha uzun süre gönderilen kıvılcımla aynı cihaz |
| 0.12–0.14 | 136 kilometre (85 mi) | Marconi alıcıdaki cihazı jigger ile geliştirdi, |
| 0.23–0.15 | 143 kilometre (89 mi) | Aynı cihaz, ancak İtalyan Deniz Kuvvetleri telefon alıcısı ile olanı |

*Marconi yasası* teorik olarak aşağıdaki şekilde açıklanabilir:

Heinrich Hertz uzunluklarına kıyasla geniş mesafelerde doğrusal bir osilatörün manyetik kuvvetinin tersine değiştiğini gösterdi.
Herhangi bir alıcı antenin akımının maksimum değeri ayarlanan akımın uzunluğu ve ona gelen dalgaların manyetik kuvvetine bağlıdır ve vericideki antende olan akımın maksimum değerine bağlı olarak değişir.
Dolayısıyla, eğer bir alıcı antende yükseklik dalgalarının manyetik kuvveti,gönderme ve alma anteni arasındaki mesafe ve gönderen ve alıcı antendeki akımların maksimum değerleri, gönderen antenin, kapasitesi kadar - yani yüksekliği gibi - değişen akımın çeşitli şarj voltajına sahiptir ve eğer gönderen anten, alıcı anten ile aynı yüksekliğe sahipse, bu kural sabittir.
Verilen herhangi bir alıcı cihaz için, alıcı antende maksimum bir akımın belli bir sabit minimum değeri bir sinyalin oluşması için gereklidir.
Dolayısıyla, verilen alıcı ve gönderen cihazların sabit olması gerekir.
Diğer bir deyişle, verilen aygıtla "maksimum sinyalleşme mesafesi, antenin yüksekliğinin karesi kadar değişecektir".
Yine de yukarıdaki yasa, yayılımın gerçekleştiği yüzeyin çevresine bağlı olarak çok etkilenir.

Ayrıca bakınız
--------------

* Anten (elektronik)

Kaynakça
--------

Genel
* Fleming, J. A. (1906). The principles of electric wave telegraphy. London: Longmans, Green, and Co. Pg Page 601+.
* Fleming, J. A. (1906). Hertzian wave wireless telegraphy. Pages 42 - 46

Alıntılar

1. ↑  Fleming, J. A. (1919). The thermionic valve and its developments in radio-telegraphy and telephony. London: Wireless Press
2. ↑  Fleming, J. A. (1906).
**Pierre Charasse** (d. 30 Kasım 1948, Chamalières, Puy-de-Dôme - ö. 13 Mart 2015, Meksiko) Fransız büyükelçi.

Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü'nü bitirmiş, 1972'den itibaren Dışişleri Bakanlığı'nda kariyerine başlamış, 1984 yılında Dış İlişkiler Bakanı Claude Cheysson'un teknik danışmanı, 1984-1986 yıllarında İçişleri Bakanı Pierre Joxe'un teknik danışmanı olarak görev yapmıştır. 1986-1989 yılları arasında Napoli Başkonsolosu, 1993-1996 yılları arasında Uruguay Büyükelçisi, 1996-2000 yılları arasında Barselona Başkonsolosu, 2000-2003 yılları arasında Yolsuzluk ve Organize Suça Karşı Uluslararası İşbirliğinden sorumlu Büyükelçi (Fransız Hükûmeti'nin yetkilendirdiği tematik büyükelçi), 2003-2005 yılları arasında Pakistan Büyükelçisi, 2005-2008 yılları arasında ise Peru Büyükelçisi olmuştur. 2008-2009 Dışişleri Kurulu üyesi olmuştur.

2000-2001 yıllarında Ağır Silahların Kanunsuz Ticareti üzerine Birleşmiş Milletler Konferansı'nda Fransız Delegasyonu'nun şefi, 2001 yılında Ceza Adaleti ve Suçların Önlenmesi için Birleşmiş Milletler 10. Kongresi'nde Fransız Delegasyonu'nun şefi, 2001-2002 yıllarında Uyuşturucular Komisyonu'nda Fransız Delegasyonu'nun şefi, 2003 yılında Avrupa ve Orta Asya Uyuşturucu Yolları Bakanlık Konferansı Genel Sekreteri, Porto Alegre'deki 1. ve 2. Dünya Sosyal Forumu'nda Fransız Hükûmeti Gözlemcisi olmuştur.

Temmuz 2009'da kendi isteğiyle emekli olmuş, Meksika'ya yerleşmiş ve Jean-Luc Mélenchon'un Sol Parti'sine üye olmuş ve ayrıca cumhuriyetçi sol çizgideki Fransızların yurt dışı derneği olan Yurt Dışındaki Fransızların Demokratik Örgütü - Yeryüzü Fransızları (Français du monde-ADFE) üyesi olmuştur.

Kaynakça
--------

1. ↑  "ADFE internet sitesindeki özgeçmişi" (PDF). 25 Mart 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2017.
**Grup Abdal**, Halk müziğini kendi tarzıyla yorumlayan grup. 2011 yılında Ali Ekber Kayış ile Haluk Tolga İlhan grubu kurmuşlardır. Grubun mottosu "yeni bir müzikal varoluş çabası ve arayışıdır" şeklindedir. Kalan Müzik plak şirketinden iki albüm çıkarmışlardır.

İlk albümün yayınlanmasının ardından iki kurucu arasında anlaşmazlık çıkması üzerine Haluk Tolga İlhan gruptan ayrılmıştır. Haluk Tolga İlhan'ın diğer üyelerden habersiz Türk Patent ve Marka Kurumu'na başvurarak Grup Abdal adını kendi üzerine tescil ettirmesi ve Abdal ismini kendi adına eklettirmesinden ötürü isim hakkı için davalar açılmıştır.

Diskografi
----------

* *Ervah-ı Ezelde* (2011)
* *Ozanca* (2013)
* Revan (2019)

Üyeler
------

### Güncel üyeler

* Kerem Kekeç: Vokal-Gitar
* Ali Ekber Kayış(\*): Vokal-Gitar-Charango
* Burcu Sarak: Vokal-Bas Gitar
* Özge Ünkap: Santur-Perküsyon

### Geçmiş üyeler

* Haluk Tolga İlhan(\*): Solist

(\*) Kurucu üyeleri belirtmektedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "'Abdal'lar 'abdal' için davalık". radikal.com.tr. 11 Mart 2014. 14 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mart 2017.

Dış bağlantılar
---------------

* Facebook'ta Grup Abdal
* Youtube'da Grup Abdal 6 Nisan 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Twitter'da Grup Abdal 17 Nisan 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
*Morus capensis*
***Morus capensis***, Sulidae familyasından bir kuş türüdür.

Fiziksel özellikleri
--------------------

Büyük boyları, siyah ve beyaz tüyleri ile tepeleri ve enselerindeki altın sarısı renk ile kolaylıkla ayırt edilebilirler. Soluk mavi gagalarının sivri olan ucunda testere dişi şeklinde çıkıntılar vardır. Burun delikleri dalış sırasında su girişini önelemek için dışarıya değil gagasının içine açılır. Uçarken siyah kuyruğu, birincil ve ikincil uçuş tüyleri görülür. Genç kuşlar soluk gagalı ve koyu kahverengi tüylüdürler. Erişkinlerin boyu 84 ila 94 cm. arasında, kanat açıklığı 171 ila 185 cm. arasındadır ve ortalama ağırlıkları 2600 g'dır.

Dağılımı ve yaşam alanı
-----------------------

Üreme döneminde Afrika'nın güneyinde Namibya açıklarındaki üç ada ile Güney Afrika açıklarındaki üç adada yaşarlar. Üreme dönemi dışında Afrika'nın batı kıyısında Gine Körfezi ile doğu kıyısında Mozambik'e kadar olan bölgeye yayılırlar. Küresel popülasyonunun 340.000 kuş olduğu tahmin edilmektedir. Popülasyonun %12'si Namibya'da %88'i de Güney Afrika'da bulunur.

Notlar
------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 14 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Eylül 2014.
**Erol Simavi** (d. 5 Haziran 1930, Beykoz, İstanbul - ö. 7 Haziran 2015, Monako), Türk gazeteci, yayımcı, yönetici ve iş insanı.

İlk yılları ve kariyeri
-----------------------

Erol Simavi, 5 Haziran 1930 tarihinde İstanbul'da dünyaya geldi. Sedat Simavi ile yakınlarının "Melek" diye hitap ettiği Fatma Simavi'nin küçük oğludur. Işık Lisesi'nden 1949 yılında mezun oldu. 1953 yılında babasının ölmesi ile abisi Haldun Simavi ile birlikte *Hürriyet* gazetesinin yönetimine geçti.

Gazeteciliğe on iki, on üç yaşlarındayken ilk kez 7 Gün dergisinde mücellit olarak başladı. Sonra terfi edip makinist oldu. Sonra yine terfi edip fotoğrafçı oldu. Sonra Hürriyet'i çıkarırken klişehane kuruldu ve orada çalıştı.

1968 yılında Haldun ile Erol Simavi'nin ortaklığı bitti. 1971 yılında *Veb Ofset* grubunu oluşturan abisi Haldun Simavi, Hürriyet gazetesini tamamıyla Erol Simavi’ye bıraktı. Hürriyet gazetesinin yanında *Kelebek*, *Hafta Sonu*, *TV'de 7 Gün*, Çarşaf, *Gong* ve *Gösteri* gibi ilaveler çıkardı.

22 Haziran 1993 tarihinde Hürriyet gazetesinin %25'lik payını 16 milyon dolar karşılığında Erol Aksoy’a sattı. 1993 yılında İsviçre’ye yerleşti. 29 Haziran 1994 tarihinde geri kalan hisselerini Aydın Doğan'a satarak medya sektöründen ayrıldı.

Özel yaşamı ve ölümü
--------------------

7 Haziran 2015 tarihinde Monako'da ölen Erol Simavi'nin naaşı Türkiye'ye getirilerek Kanlıca Mezarlığı'nda defnedilmiştir. Erol Simavi'nin vefat ettiği gün 7 Haziran 2015 Türkiye genel seçimleri ile çakışmaktaydı.

Erol Simavi'nin eşi Belma Simavi, 14 Mayıs 2022'de KOAH hastalığı nedeniyle İstanbul'da yaşamını yitirmiştir.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4 5  "Kuşağının en renkli patronu". www.hurriyet.com.tr. 9 Haziran 2015. 13 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Şubat 2022.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  "Erol Simavi'yi kaybettik". Diken. 9 Haziran 2015. 11 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ağustos 2022.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 3 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2021.
4. ↑  "Hürriyet Gazetesi'nin eski sahibi Erol Simavi hayata veda etti". Hürriyet. 8 Haziran 2015. 10 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Haziran 2015.
5. ↑  "Özkök duyurdu Belma Simavi yaşamını yitirdi". Birgün Gazetesi. 14 Mayıs 2022. 14 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2022.
**Ivan Nikolayevich Anikeyev** (Rusça: Иван Николаевич Аникеев; 12 Şubat 1933 - 8 Ağustos 1992) disiplin sorunları nedeniyle Sovyet uzay programından çıkarılan Sovyet kozmonottur.

Anikeyev, 27 yaşında, 7 Mart 1960'ta Yuri Gagarin ile birlikte programa seçilen 20 kozmonottan biri oldu.

27 Mart 1963 tarihinde Filatyev, Grigori Nelyubov ve Ivan Anikeyev, Chkalovskiy istasyonunda milisler tarafından sarhoş ve düzensiz davranışlarından dolayı tutuklandılar. Haberlere göre, onları tutuklayan güvenlik devriyesi memurları, kozmonotların özür dilemesi durumunda olayları görmezden gelmeyi kabul etmişlerdi; Filatyev ve Anikeyev kabul etti ancak Nelyubov reddetti ve mesele yetkililere bildirildi. Bununla birlikte Nelyubov ve Anikeyev, sarhoşken askeri devriyeye direndiler. Daha önce kazalar yaşandığından dolayı, üç kozmonot resmi olarak 4 Mayıs 1963, fiilen ise 17 Nisan 1963 tarihinde görevden alındı. Anikeyev asla bir uzay görevi tamamlayamadı.

Uzay programının imajını korumak için, Anikeyev'in görevden alınma sebebini örtbas etmek için çok yoğun bir çaba gösterildi. Fotoğrafları kozmonotların toplu fotoğraflarından kaldırıldı. Bu sansürleme, gerçek sebebi dünyevi olmasına rağmen, "kayıp kozmonotlar" hakkında spekülasyonlara yol açtı.

Aleksey Leonov'un yıllar sonra anlattığına göre, Anikeyev bir gece partide iken birileri anahtarı cebinden çalıp arabasını çaldı. Hırsız, bir yayaya çarpıp öldürdükten sonra sorumluluktan kaçmak için anahtarı Anikeyev'in cebine geri koydu. Yetkili makamlar Anikeyev'in masum olduğunu fark edip serbest bırakmadan önce, mahkeme kararıyla bir yıl cezaevine gönderildi. Kendisine tekrar uçması için hiçbir zaman şans verilmedi.

Kaynakça
--------

1. ↑  Asif A. Siddiqi, Sputnik and the Soviet Space Challenge, 2003, p. 375
2. ↑  Two Sides of the Moon: Our Story of the Cold Ware Space Race by David Scott and Alexei Leonov, 2004, p. 87

Dış bağlantılar
---------------

* Sovyet eğitim programının ayrıntıları ve başlatılması 25 Ağustos 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Biyografik ayrıntılar13 Ocak 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Titov kaybolan kozmonotlar hakkında şunları anlatıyor:17 Mart 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. #4 Araştırma konusu
* Kayıp kozmonotlar hakkında Düz Dope girişi 13 Mayıs 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Chopo Üniversite Müzesi** (İspanyolca: Museo Universitario del Chopo), Meksika'nın başkenti Meksiko'nun Cuauhtémoc beldesinde yer alan sanat müzesi. 1975'te, Meksika Ulusal Özerk Üniversitesi'ne bağlı olarak kurulan müzede çağdaş sanat eserleri sergilenmektedir.

Konumu
------

Müze binası Meksika'nın başkenti Meksiko'nun Cuauhtémoc beldesinin Santa María la Ribera mahallesinde, Doctor Enrique González Martínez Sokağı'ndaki 10 numaralı yapıdır. İlgili sokağın eski adı olan Chopo (kavak anlamına gelir), müzeye adını vermiştir.

Tarihi
------

Müze binası, 1902 yılında Almanya'nın Düsseldorf şehrinde düzenlenen bir sanat ve tekstil fuarındaki bir pavyon olarak Bruno Möhring tarafından tasarlandı. İnşası, Gutehoffnungshütte tarafından Oberhausen'de yapıldı. Fuarın sona ermesinin ardından yapının dört salonundan üçü, Compañía Mexicana de Exposición Permanente'nin kuruluşu için José Landero y Coss tarafından satın alındı. Parçalanarak gemiyle Meksika'ya getirilen yapı, 1903 ile 1905 yılları arasında, mühendis Hugo Dorner Bacmeister ve Aurelio Luis Ruelas'ın denetimi altında, tekrar bir araya getirilerek günümüzde bulunduğu noktaya kuruldu.

Mimarisi
--------

Kaynakça
--------

1. ↑  Dirección General de Planeación, Secretaría Técnica del Consejo de Planeación (2004). *Memoria 2003* (İspanyolca). Meksika Ulusal Özer Üniversitesi. s. 841. ISBN 978-970-32-1816-5.

Konuyla ilgili yayınlar
-----------------------

* Chopo Üniversite Müzesi (1988). *Museo Universitario del Chopo, 1973–1988* (İspanyolca). Meksiko: Meksika Ulusal Özerk Üniversitesi. ISBN 9789683606112.
* Andrade, Manuel, (Ed.) (2011). *El Chopo año por año, 1975-2010* (İspanyolca). Coordinación de Difusión Cultural UNAM. ISBN 978-607-02-2727-1.

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Chopo Üniversite Müzesi*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Resmî site (İspanyolca)

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: n94040872
* NLI: 987007438261505171
* VIAF: 159223022
* WorldCat: lccn-n94040872

 |
Himeji Kalesi
**Japon kalesi** (Japonca: 城 *shiro*), Japonya'da başta tahta ve taştan inşa edilmiş bir kale türüdür. Yüzyılların başlarında ahşap yığınlardan evrimleşerek 16. yüzyılda en iyi bilinen formlarına girdiler. Japonya'da kaleler, limanlar, nehir geçitleri veya kavşaklar gibi önemli veya stratejik bölgelerin korunması için inşa edildi ve manzara daima savunmalarına dahil edildi.

Kalelerin inşası, diğer yapılara kıyasla daha uzun sürelerle tamamlanmış ve daha fazla taş kullanmış olmalarına rağmen, kaleler öncelikli olarak tahtadan yapılmışlardı ve çoğu yıllar içinde yıkılmıştı. Bu durum özellikle kalelerin çoğunun inşa edildiği Sengoku döneminde (1467-1603) var olmuştu. Bununla birlikte, çoğu daha sonra Sengoku döneminde ve daha sonra Edo döneminde (1603-1867) yeniden inşa edildiler. Günümüzde, Japonya'da var olan veya kısmen var olan yüz kale bulunmakta olup bir zamanlar sayılarının beş bin olduğunu tahmin edilmektedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Inoue, Munekazu (1959). *Castles of Japan*. Tokyo: Association of Japanese Castle.

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Japon kalesi*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Guide of Japanese Castles 8 Temmuz 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Japanese Castle Explorer 15 Mart 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* 130+ Japanese Castles GoJapanGo.com
* Castles of Japan
* Japan Top 100 Castles and castle ruins 18 Eylül 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Photos of Japanese Castles 30 Mart 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Terra sigillata
**Terra sigillata**, seramik literatürüne geçmiş ve kendisine özgü teknik özellikleri olan astar. Latince kökenli bir adlandırmadır ve ilk olarak Roma döneminde üretilmiş mühür bezemeli olan ve sinterlendikten sonra parlak kırmızı astar ile kaplanmış kaplar için kullanılmıştır. Çok fazla derin olmayan kasa, güveç ve sahan gibi kapların iç yüzeyleri mühürle bezenmiş ve bunlara terra sigillata adı verilmiştir. Tarihi Geç Bronz Çağı Girit sanatına kadar uzanmaktadır. Ege ve Akdeniz kültürü için önemli bir unsurdur. Antik Roma döneminde mühürlü kaplara terra sigillata adı verilmiştir. Astarın bu dönemdeki şekli parlak ve oldukça canlı gözüken kırmızı bir yapıdadır. Üretilmeye başlandığı ilk bölge Arretium'dur. Yayılma alanı ise Mısır'dan İngiltere ve Hindistan'a kadar uzanmaktadır.

Ayrıca bakınız
--------------

* Güney Galya tipi terra sigillata
* Afrika usulü kırmızı sırlı seramik

Kaynakça
--------

1. ↑  Çizer, Sevim. "Antik Akdeniz Dünyası Seramikçiliğinde Terra Sigillata Astarının Yeri" (PDF). Dokuz Eylül Üniversitesi. 4 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Mart 2017.
2. ↑  Çizer, Sevim. "Günümüzde Terra Sigillata" (PDF). Sanat - Tasarım. 10 Eylül 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Mart 2017.
3. ↑  Çizer, Sevim. "Terra Sigillata'nın tanımı". 1 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Mart 2017.

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Terra sigillata*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Arzu Enşan, 2008 tarihli yüksek lisans tezi 15 Mart 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Behişti**, 15 yy.'da yaşamış Osmanlı tarihçi ve şair. 1383-1502 yılları arasını anlatan manzum Osmanlı tarihi yazmıştır. Behişti takma adıyla tanınan Ahmed Sinan Çelebi, II. Mehmed dönemi İstanbul subaşılarından Karıştıran Süleyman Bey'in oğludur.

Lüleburgaz'da doğdu. II. Bayezid tarafından yetiştirildi. Bir süre sancakbeyliği yaptı. Padişah huzurunda uygunsuz harekette bulunduğu gerekçesiyle İran'a kaçtı. Herat'ta Sultan Hüseyin Baykara'nın yanına gitti. Molla Câmî ve Ali Şir Nevai gibi dönemin şairleriyle tanıştı. Hüseyin Baykara'nın II. Beyazid'e yazdığı bir mektup aracılığıyla İstanbul'a geri döndü. Padişah kerem redifli bir gazel yazdı, padişaha sundu ve bağışlandı. Ölüm tarihi net olarak belli değildir *Tarih* adlı eseri 1502'de bitirdiği için o tarihte öldüğü sanılmaktadır.

Kaynakça
--------

1. 1 2  *Türk ve Dünya Ünlüleri Ansiklopedisi, Cilt 2, Fasikül 14*. Anadolu Yayıncılık. 1984. s. 38.

Dış bağlantılar
---------------

* Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü'nde 1100
* TDV İslâm Ansiklopedisi'nde Behiştî Bunu Vikiveri'de düzenleyin