recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Çan Gençlik Kale SK**, Çanakkale'nin Çan ilçesinde kurulmuş spor kulübüdür.

Kulübün Kale 1957 SK adını kullandığı dönemdeki logosuKulüp 2020-21 sezonunda Misli.com Sultanlar Ligi’nde mücadele edip oynadığı 30 maçta 7 galibiyet 23 mağlubiyetle 23 puan toplayarak ligi 13. sırada tamamlayarak küme düşüp Misli.com Sultanlar Ligi’ne veda etmiştir. Kulübün kadın voleybol takımı, 2021-22 sezonunda Türkiye Kadınlar Birinci Voleybol Ligi'ndeki yarışmacı haklarını Muratpaşa Belediyespor'a devretmiş ve ligden çekilmiştir. Takım, 2021-22 sezonunda profesyonel liglerin en alt kademesi olan Türkiye Kadınlar İkinci Voleybol Ligi'nden mücadelesine devam etmiştir. Mücadele ettiği 2021-22 sezonunda Türkiye Kadınlar İkinci Voleybol Ligi 5. Grubu 2. sırada tamamlayarak Çeyrek Finallere katılmaya hak kazanan takım, Çeyrek Final elemelerinde Eskişehir D Grubunu 3. sırada tamamlayarak sezona veda etmiştir. Takım, 2022-23 sezonunda da Türkiye Kadınlar İkinci Voleybol Ligi'nde mücadele edecektir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Sultanlar Ligi'ne veda eden takımlar". *Voleybolunsesi*. 1 Mart 2021. 1 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Mart 2021.
**Vla** taze sütten yapılan Hollandalı bir sütlü tatlıdır.

'Vla' kelimesi ilk olarak 13. yüzyılda belgelenmiş ve orijinal olarak kek veya diğer fırınlanmış ürünleri kapsayan koyu krema benzeri bir maddeye atıfta bulunulmuştur. Vlaai sözcüğü ile ilişkilidir ve o zamandan beri bir tür pastadan bahsetmeye başlamıştır.

Geleneksel olarak, bazı sanayi üreticileri bugün yumurta yerine mısır nişastası kullansalar da, yumurta, şeker ve taze sütle yapılır. Vla, vanilya'nın en popüler olduğu birçok farklı tatlarda mevcuttur. Diğer tatlar arasında çikolata, karamel, muz, portakal ve elma bulunur.

Vla orijinal olarak cam şişelerde satıldı ve tutarlılık tam miktarın çıkarılmasını zorlaştırdı, böylece özel bir şişe kazıyıcı (flessenschraper veya flessenlikker) özel olarak tasarlandı. Vla'nın normalde kartonlarda satılmasına rağmen, bu kazıyıcılar hala Hollandalı aile mutfaklarında yaygındır.

Vla aslında tipik bir Hollanda ürünü olmasına rağmen, 2010'dan beri Campina tarafından Valon Bölgesi ve Almanya'ya tanıtılmıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 11 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ekim 2018.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 10 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ekim 2018.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 10 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ekim 2018.
Viyana Veba Sütunu
**Viyana Veba Sütunu** Viyana'nın merkez bölgesindeki Graben semtinde bulunan veba sütunudur. Bölgenin en tanınmış sanat eseridir.

1679 yılında kenti kasıp kavuran son büyük veba salgını sırasında kenti terk eden imparator I. Leopold, salgının sona ermesi hâlinde bir veba anıtı adamıştı. Aynı yıl içinde geçici bir ahşap sütun Johann Frühwirth tarafından inşa edildi. Sütun korint tarzında yapılmış bir sütunda bulunan kutsal üçlemeyi temsil eden bir inayet koltuğu ve dokuz melek korosunu temsil eden melek figürlerinden oluşuyordu. 1683 yılında sütunun mermerden yapılması için Matthias Rauchmiller görevlendirildi. Ancak Rauchmiller'in 1686'da ölümüyle geriye kendisinden sadece birkaç melek figürü kaldı. Birçok yeni tasarıdan sonra projenin tamamlanmasını Paul Strudel üstlendi ve projeyi Lodovico Burnacini'nin planı üzerinde şekillendirdi. Burnacini kutsal üçlemeyi melek figürleri ve önünde diz çökmüş dua eden imparatorun temsil edildiği bir inanç figürü bulunduran bir bulut piramidinin üstüne oturtmayı öngörüyordu. Heykeltıraşlar Tobias Kracker ve Johann Bendel'in de katılımıyla sütun 1693 yılında tamamlanabildi.

Uzun süren yapım süresine, defalarca plan değişikliği yapılmasına ve birçok heykeltıraşın katılmasına karşın anıtın homojen bir havası vardır. Planlama zamanındaki yalın, muhafazakâr anıt, yapım sırasında veba salgınını teatral olarak simgeleyen barok bir tarz kazanmıştır. Sanat tarihi açısından barok döneme geçişi vurgulayan anıt, dönem heykel sanatını büyük çapta etkilemiş ve tüm Avusturya'da benzerleri yapılmıştır.
**Yeni Afon Manastırı** (Abhazca: Афон Ҿыцтәи аберҭыԥ, *Afon Çıtst'ui abertıp* Rusça: Новоафонский монастырь, *Novoafonskiy monastir’*; Gürcüce: ახალი ათონის მონასტერი, *akhali atonis monast’eri*), Abhazya'nın Gudauta rayonunun Yeni Afon kentinde yer alan, 1875 yılında Aynoroz'daki Aziz Panteleimon manastırından gelen rahipler tarafından kurulmuş bir manastırdır. Günümüzdeki Yeni Afon topraklarında, İverya Dağı'nda bulunan Aziz Panteleimon kilisesi de aynı rahipler tarafından manastırın içinde kurulmuştur. 1877-1878 Rus-Türk Savaşı'nın patlak vermesiyle Osmanlı Devleti'nin Rusları Athos Dağı'ndan kovacağı korkusuyla, Simon Zealotes'e adanan ve Neo-Bizans stilinin özelliklerini taşıyan Yeni Afon Manastırı, 1883 ve 1896 yılları arasında daha gelişmiş hale getirilmiştir. Bu yapıların yapılması Çar III. Aleksandr tarafından finanse edilmiştir.

Mimarisi
--------

Batı binasının ortasına 50 metre yüksekliğinde bir çan kulesi inşa edilmiştir. Çan kulesinin alt kısmında bir manastır yemekhanesi bulunur. Manastır kompleksinin ortasında, Neo-Bizans stilinin özelliklerini taşıyan bir mimariye sahip, beş kubbeli Aziz Panteleimon kilisesi bulunmaktadır. Kilisenin içi tamamen duvar resimleriyle süslenmiştir. Üç bin kişilik kapasiteye sahip ihtişamlı katedralin, iç mekan ve fresklerinin dekore edilmesi yaklaşık 70.000 rubleye mal olmuştur.

Günümüzdeki durumu
------------------

Yeni Afon Manastırına, Gürcistan'daki Kültür Mirası Anıtı statüsü verilmiştir. Manastır, Mayıs 2019'da turistlerin girişine kapatılmıştır.

Galeri
------

* 
* 
* 
*

Kaynakça
--------

1. ↑  "Garden monastery in New Athos | Vestnik Kavkaza". *vestnikkavkaza.net* (İngilizce). 6 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Temmuz 2019.
2. ↑  "Новоафонский монастырь в Абхазии закрыли для туристов". *РИА Новости* (Rusça). 17 Mayıs 2019. 6 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Temmuz 2019.

* Cultural Heritage in Abkhazia, Tiflis, 2015
Başlığın diğer anlamları için Plastik (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
C-4 plastik patlayıcı (beyazımsı dikdörtgen bloklar) patlamamış topçu bileşenlerini imha etmek için kullanılır.
**Plastik patlayıcı**, diğer patlayıcılara göre kolaylıkla şekil verilebilmesi ve daha geniş bir ısı aralığında kullanılabilmesi ile avantajlı olan bir patlayıcı türüdür. Şekillendirilebilmesi ve istenen büyüklükte parçalara bölünebilmesi sayesinde özellikle imha ve tahrip işlemleri için idealdir.

İkinci Dünya Savaşı sırasında ve hemen savaştan sonra kompozisyon C, C2 ve C3 isimli çeşitli oranlarda RDX içeren plastik patlayıcılar ortaya çıkmıştır. Soğuk havalarda gevrekleştiği için 1960'lı yıllarda C3'ün yerini C-4 almıştır.

Çek kimyager Stanislav Brebera, 1960'larda RDX, PETN, bağlayıcılar ve stabilizatörlerin karışımlarından oluşan güçlü bir plastik patlayıcı olan Semtex'i geliştirmiştir. Semtex, kokusuz olması nedeniyle köpekler tarafından da sezilemediği için terör saldırılarında da sıklıkla kullanılmıştır. Bu nedenle Brebera patlayıcının kolay bulunabilmesi için karışıma özel bir koku verici ve metal ihtiva eden bir madde eklemiştir.

Plastik patlayıcılar bina yıkımı ve askeri amaçlarla istihkamcılar için her türlü tahrip işlemlerinde kullanılır.

Ayrıca bakınız
--------------

* Patlayıcıların patlama hızlarının listesi
Başlığın diğer anlamları için Zıpkın (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
İnuit zıpkınla balık avlıyor, Hudson Bay, 1908-1914
Epipaleolitik dönem, Ariège bölgesi, Fransa
Kaplumbağa avı, Cooktown, Avustralya. Phillip Parker King, 1818.
Modern balina avı zıpkını.
**Zıpkın**, ip ya da misinaya bağlı çentikli bir şişin el ya da tetik mekanizması yardımıyla fırlatılarak, sualtı ve deniz avcılığında balık, balina ya da diğer sualtı hayvanlarının avlanması ve yakalanmasında kullanılan mızrak gibi bir av silahıdır. Hedefteki avı atılan şiş sayesinde deldikten sonra, şişin uç kısmındaki kelebek sayesinde kaçmasını engeller ve avcının, şişin kıç tarafına bağlanılan ip yardımıyla avını yakalamasını sağlar. Günümüzde zıpkınlar, ahşap, alüminyum ve karbon gibi malzemelerden üretilmekte, havalı ve lastikli olarak ikiye ayrılmaktadır. Zıpkın boyu, zıpkının kullanılacağı ava göre farklılık göstermektedir. Günümüzdeki kullanımına göre 90-82-75-60-45 cm ve altı boylarındaki zıpkınlar taş altı ve sığ su avlarında, 100-110-120-130-140 cm ve üzeri boylarındaki zıpkınlar mesafeli atışların için, derin su ve büyük balık avlarında kullanılmaktadır.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4159164-1
* NDL: 00567846

 |
Başlığın diğer anlamları için Vintage sayfasına bakınız.
1950'lerde Kombinezon stili
Viktorya tarzı ilham moda giyen bir kız.
**Vintage giyim** önceki bir dönemden kaynaklanan giysiler için genel bir terimdir. Bu ifade aynı zamanda, örneğin bir perakende satış noktası ile vintage giyim mağazasında bağlantılı olarak kullanılır. Bugün vintage giyim, aksesuar seçmeyi, vintage kıyafetleri yeniyle karıştırmanın yanı sıra çeşitli stil ve dönemlerden oluşan bir topluluk oluşturmayı da kapsar. Vintage kıyafetler genellikle yüksek uçlu markalar için düşük fiyatlarla satmaktadır. Tekstil sıkıntısı nedeniyle giyimi yeniden kullanma fikri olarak I. Dünya Savaşı'ndan bu yana dünyanın bir parçası olmuştur.

Vintage giysiler şehirlerde yerel butiklerde veya yerel yardım kuruluşlarında veya İnternette (örneğin, eBay ve Etsy) bulunabilir. Vintage giysiler aynı zamanda retro veya nostaljik giysiler olarak da bilinir.

Vintage "tüm eski giyim tarzlarına atıfta bulunmak için" yaygın olarak kullanılan avamca bir konuşma dilidir. Modern kullanımında, genellikle en az 20 yaşındayken, bir asırlık veya daha eski ürünler antika sayılabilir. Retro, retrospektif veya kısa "vintage tarzı", genellikle önceki bir dönemin tarzını taklit eden giysileri ifade eder. Ürünlerin çoğaltılması veya repro edilmesi, eski bir giysinin yeni yapılmış bir kopyasıdır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 10 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ekim 2019.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 1 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ekim 2019.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 25 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ekim 2019.
4. ↑

Ayrıca bakınız
--------------

* Karşı kültür
**Zvončari** ("bellmen"), Hırvatistan'ın Rijeka çevresindeki bölgede sürdürülen karakteristik bir halk geleneğidir. 2009 yılında UNESCO'nun İnsanlığın Somut Olmayan Kültürel Mirası Temsili Listesi'ne dahil edilmiştir

Gelenek, Slav pagan antik çağına kadar uzanıyor ve bu bölge için tipik olmaya devam ediyor. Zvončari'nin birincil görevi, kışın kötü ruhlarını korkutmak ve yeni bir bahar döngüsü başlatmaktır. Rijeka Karnavalı sırasında Zvončari, bölge genelinde köyden köye, aynı asırlık rotayı izleyerek ve olağanüstü miktarda gürültü çıkararak, kısmen yerel halkın yol boyunca sağladığı şarapla beslenir.

Açıklama
--------

 Maske
Standart Zvončar kostümü beyaz pantolon, çizgili gömlek ve koyun postu içerir. Ellerinde bir "balta" veya "bačuka" - stilize bir topuz ve bel çevresinde bir veya daha fazla büyük pirinç çan tutarlar. Kostüm köyden köye değişir; örneğin, Halubje ve Grobnik, Primorje-Gorski Kotar County [hr] Zvončari (Dondolaši) fantastik hayvan kafalarını temsil eden özel stilize maskeler takarken, Žejane'li Zvončari ( Istro-Romenlerin yaşadığı) ve Brgud [hr] "çiçekli şapkalar" giyer. Yerel efsane, Osmanlı fethi sırasında işgalci Tatarları veya Türkleri korkutan Zvončari olduğunu idda ediyor, ve çobanların başlarına maske taktığı ve kuşaklı zillerle düşmanı korkutan sağır edici bir ses çıkardığı da efsanede vurgulanıyor. O andan itibaren, bir topuz Zvončari'nin standart ekipmanının bir parçası oldu.

Zvončari, uluslararası Rijeka Karnavalı'na düzenli olarak katılır.

Ayrıca bakınız
--------------

* + - *

Kaynakça
--------

1. ↑  "UNESCO: Annual carnival bell ringers' pageant from the Kastav area". 23 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2023.
2. ↑  "Ituren Carnival, ancient pagan festival – in pictures". *The Guardian* (İngilizce). 30 Ocak 2018. ISSN 0261-3077. 25 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2023.  Birden fazla yazar-name-list parameters kullanıldı (yardım); Yazar `|ad1=` eksik `|soyadı1=` (yardım)

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Zvonçari*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Halubje'li Zvončari
* Grobnik'li Dondolaşi
* Rijeka Karnavalı 15 Ekim 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Şablon:Intangible heritage of Croatia
Orta Pireneler
**Pireneler** (İspanyolca : Pirineos; Fransızca : Pyrénées; Katalanca : Pirineus; Oksitanca : Pirenèus; Aragonca : Perinés; Baskça : Pirinioak), Güneybatı Avrupa'da Fransa ile İspanya sınırını da oluşturan dağ silsilesi. 430 km uzunluğuyla Fransa ile İber yarımadasını ayırır. Gascogne Körfezinden Lion Körfezine kadar uzanmaktadırlar. Bu dağlar ulaşım için bir engel değildir. Dağ, Fransa yönünde sarptır. Dağ derin vadilerle yarılmıştır.

Coğrafya
--------

Artouste gölüFiziksel olarak Pireneler bölgesi 3 bölüme ayrılmaktadır. Orta, Atlantik veya Batı ve Doğu. Orta Pireneler yüksek dorukların olduğu bölümdür;

* Aneto ya da Pic de Néthou 3,404 m  Maladeta sırtında,
* Mont Posets 3,375 m ,
* Mont Perdu ya da Monte Perdido ya da Mont Perdut 3,355 m.

Ulusal Parklar
--------------

* Aigüestortes i Estany de Sant Maurici Ulusal Parkı (İspanya)
* Ordesa y Monte Perdido Ulusal Parkı (İspanya)
* Pyrénées Ulusal Parkı (Fransa)

Galeri
------

Uydudan Pirenelerden görünüm (NASA)

Spor
----

Pireneler'in her iki tarafında da dağcılık ve kayak sporları yapılmaktadır. Ayrıca Tour de France ve La Vuelta a España gibi bisiklet sporları da yapılmaktadır.

Ayrıca bakınız
--------------

* Abbaye de Belloc

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb11981535s (data)
* GND: 4047911-0
* NDL: 00629076
* NKC: ge130556
* VIAF: 241428861
* WorldCat: viaf-241428861

 |
**Ay**, 2009 yapımı bir İngiliz-Amerikan bilimkurgu filmidir.

Hakkında
--------

Duncan Jones tarafından yönetilmiş ve ilk yönetmenlik denemesini bu film ile yapmıştır. Nathan Parker tarafından Duncan Jones'un bir hikâyesinden ilham alınarak yapılan film, Ay'ın karanlık bir köşesinde üç yıl tek başına helyum-3 madenciliğini keşif için giden ve görevin sonuna yaklaşırken kişisel bir kriz yaşayan Sam Bell'in (Sam Rockwell) hikâyesini anlatmaktadır. Kevin Spacey, Sam'in robot arkadaşı GERTY'yi seslendiriyor. Moon ilk gösterimini 2009 Sundance Film Festivali'nde yapmış ve 12 Haziran 2009'da New York ve Los Angeles'ta seçilen sinemalarda gösterime girmiştir. 
Moon (Ay), mütevazı bir bütçeye sahip ve dünya çapında 10 milyon doların biraz altında hasılat elde etse de, eleştirmenler tarafından övgü toplamıştır. Diğer bir yandan Rockwell'in performansı da bu filmde övgü toplayan bir diğer unsurdur. Ayrıca film, çok sayıda film eleştirmeni ve film festivali tarafından ödül kazanmış olup ve "En İyi İngiliz Filmi" dalında BAFTA Ödülü'ne de aday gösterilmiştir. Buna ek olarak, 2010'da "En İyi Dramatik Sunum" dalında Hugo Ödülü'nü de kazanmıştır.

Özet
----

Astronot Sam Bell, Lunar Industries ile üç senelik bir kontrata imza atmıştır. Sözleşmede gezegenimizi besleyen önemli enerji kaynaklarından olan Helium-3'ü keşfetmek üzere Ay'ın karanlık bir köşesine gönderilmesi yer almaktadır. Bu meşakkatli görevde yalnızlık artık kaderi olacaktır. Görevi esnasında başına talihsiz bir kaza geliverir. Uydu bağlantısının da kopmasıyla tüm iletişimi kaybeden Sam'i zor zamanlar beklemektedir. Neyse ki Ay'da çekmek zorunda olduğu çile günlerinin sonlarına yaklaşmıştır ve evine dönüp karısına ve kızıyla özlem gidermeye ramak kalmıştır. Sonunda Sarang üssünden ayrılacak ve bir robot olan Gerty'den başka kişilerle konuşabilecektir. Tabii ki şanssızlıklar Sam'in peşini bırakmaz çünkü bu defa da sağlığından olmuştur. Sam halüsinasyonlar görmeye başlar ve hafızasını da yitirmeye, oraya nasıl geldiğini dahi unutmaya başlar. Sam o andan itibaren etrafında neler olup bittiğini anlamak için savaşmaya başlayacaktır.

Oyuncular
---------

Sam Rockwell : Sam Bell
Kevin Spacey : GERTY'nin sesi
Dominique McElligott : Tess Bell
Kaya Scodelario : Eve Bell
Rosie Shaw : Younger Eve
Benedict Wong : Thompson
Matt Berry : Overmeyers
Malcolm Stewart : Teknisyen

Kaynakça
--------

1. ↑  "Moon Box Office". *Box Office Mojo*. IMDb. 9 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  "(Moon) Beyazperde". *Beyazperde*. Beyazperde. 3 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi.

| * g
* t
* d
En İyi Dramatik Sunum Hugo Ödülü, Uzun Biçim |
| --- |
| 
* *Yüzüklerin Efendisi: İki Kule* (2003)
* *Yüzüklerin Efendisi: Kralın Dönüşü* (2004)
* *İnanılmaz Aile* (2005)
* *Serenity* (2006)
* *Pan'ın Labirenti* (2007)
* *Yıldız Tozu* (2008)
* *VOL-İ* (2009)
* *Ay* (2010)
* *Başlangıç* (2011)
* *Game of Thrones* (1. sezon) (2012)
* *Yenilmezler* (2013)
* *Yerçekimi* (2014)
* *Galaksinin Koruyucuları* (2015)
* *Marslı (film)* (2016)
* *Geliş* (2017)
* *Wonder Woman* (2018)
* *Örümcek-Adam: Örümcek Evreninde* (2019)
* *Good Omens* (2020)
* *The Old Guard* (2021)
* *Dune* (2022)

 |
**Pierre-Luc-Charles Cicéri** (Saint-Cloud, Hauts-de-Seine, 17 Ağustos 1782 - Saint-Chéron, Essonne, 22 Ağustos 1868), döneminin önde gelen Fransız set tasarımcısıydı.

Hayatı ve eserleri
------------------

Jean-Louis Aumer'in *Manon Lescaut* balesinin seti için yaptığı suluboya çizimi (1830).
1810'dan 1847'ye kadar Paris Operası'nın baş set tasarımcısıydı ve uzun kariyeri boyunca 300'den fazla bale ve opera için set tasarımları yarattı. Paris Operası'ndaki çalışmalarına ek olarak, Odéon, Palais-Royal, Comédie-Française, Nouveautés Tiyatrosu ve Porte Saint-Martin Tiyatrosu dahil olmak üzere Paris'in önde gelen tiyatrolarının birçoğu için tasarım yaptı. Fransa Kralı'nın ressamı olarak, 1825'te X. Charles'ın taç giyme töreni için süslemeleri denetledi.

Cicéri, 2 Mart 1825'te l'Académie Royale de Musique Tiyatrosu'nda açılışı yapılan *La belle au bois dormant'ın* (''Uyuyan Güzel'') ilk performansının setini tasarlamıştır. *La belle au bois dormant* için Ciceri, hareketli bir sikloramanın önünde oyuncular için bir koşu bandı kullanarak sahnede yarı sinematik bir hareket efekti yarattı. Ayrıca müziği Louis Alexandre Piccinni'ye ait olan Frédéric-Auguste Blache'nin *Jocko ou le Singe du Brésil'in* ("Jocko veya Brezilya Maymunu") bale versiyonu için setler tasarladı. Bale ilk kez 16 Mart 1825'te Paris'teki Porte Saint-Martin Tiyatrosu'nda yapıldı.

Kendisi Légion d'honneur Şövalyeliği ile ödüllendirildi. Oğlu Eugène Cicéri de ressam, illüstratör ve set tasarımcısı oldu.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Pierre-Luc-Charles Ciceri | French designer | Britannica". *www.britannica.com* (İngilizce). 19 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Kasım 2021.
2. 1 2  "A biographical dictionary of scenographers: 500 B.C. to 1900 A.D". *Choice Reviews Online*. **28** (08): 28-4277-28-4277. 1 Nisan 1991. doi:10.5860/choice.28-4277. ISSN 0009-4978.
3. ↑  Melnitz, William W.; d'Amico, Silvio (Aralık 1954). "Enciclopedia Dello Spettacolo (Encyclopedia of the Arts of the Theatre). Volume I". *Educational Theatre Journal*. **6** (4): 366. doi:10.2307/3203521. ISSN 0013-1989.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX5631066
* BNF: cb14652994x (data)
* GND: 131754602
* ISNI: 0000 0001 2140 4459
* LCCN: n97858102
* Léonore tanımlayıcısı LH//539/6 geçerli değil.
* RKD: 16845
* SNAC: w66w9cb3
* SUDOC: 145625753
* ULAN: 500028495
* VIAF: 76576376
* WorldCat: lccn-n97858102

 |
Paul Nash, 1918
***Gün doğumu, Iverness Korusu,*** I. Dünya Savaşı sırasında İngiliz sanatçı Paul Nash tarafından çizilmiş bir suluboya tablosu. Batı Cephesi'nde, Belçika'nın Ypres kenti yakınlarında, bir manzarayı tasvir ediyor Nash'in 1917'de olay yerinde tanıklık ettiği taslağı geliştirmesiyle ortaya çıkmıştır. Çizim Londra'daki İmparatorluk Savaş Müzesi'nin koleksiyonundadır.

Sanatçı
-------

1889'da Londra, Kensington'da doğan Paul Nash, I. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla beraber Artist Rifles isimli İngiliz Alayında görev yaptı. Sonradan Royal Hampshire Alayında subay olarak yetkilendirildi. Şubat 1917'de Flandre'ye gönderildi fakat Mayıs 1917'de birliği Messines Savaşında neredeyse tamamen yok olmadan önce çürüğe çıkarılarak Londraya geri gönderildi. Nash resmi bir savaş sanatçısı olarak, savaşın yıkımından dolayı şoka uğradığı Ypres Salient'e geri döndü. Batı Cephesinde altı haftadan sonra, "çamurlu yerlerin elli çizimi" adını verdiği eserini tamamladı, bunlardan birisi Gün doğumu, Inverness Korusu'ydu.

Çizim
-----

*Gün doğumu, Iverness Korusu**,*** Batı Cephesi'nde, Belçika'nın Ypres kenti yakınlarında, bir manzarayı tasvir ediyor. 1917'de Passchandale Muharebesi sonrasında geçer. Nash 1917'de çizimi savaş bölgesinde bir taslak olarak çizdi, 1918'de İngiltere'ye dönüşüyle beraber onu tam bir suluboya eserine çevirdi.

Çizim renkten yoksun, kırık ağaçlar olan çamurlu bir alanı gösteriyor, arka planda ise bir göl ve bulutlar var. Sahne güneş ışıkları etkisiz zayıf bir güneş tarafından aydınlatılıyor. Sanat tarihçileri resmin daha iyi bir gelecek umudunu temsil ettiği ya da özünde karamsar olduğu düşüncesinde ikiye ayrılıyor. Nash o zamanlarda yazdığı bir mektupta "gün doğumu ve batımı kafirdir, insanoğluyla alay eder" yazmıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "The artists of the Artists Rifles". *National Army Museum*. 16 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ocak 2020.
2. ↑  Paul Nash. "Correspondence to Paul Nash from Edward Burra and Alexander Calder". 16 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ocak 2020.
3. ↑  Andrew Graham Dixon, Radio Times, 13-19 September 2014
4. ↑  Philip Pacey (1982). *David Jones and Other Wonder Voyagers*. Poetry Wales Press. s. 29.
5. ↑  Peter Liddle (2017). *Passchendaele in Perspective: The Third Battle of Ypres*. Pen and Sword. s. 417.
6. ↑  David Boyd Haycock (2002). "Paul Nash". Harry N. Abrams. s. 30. 22 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ocak 2020.
7. ↑  Meirion Harries; Susie Harries (1983). *The war artists: British official war art of the twentieth century*. M. Joseph in association with the Imperial War Museum and the Tate Gallery. s. 58.
8. ↑  "The War Artists - Paul Nash". *Battle Of Britain Archives*. 22 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ocak 2020.
9. ↑  Paul Thompson (2002). *The Edwardians*. Routledge. s. 183.
**Zahter** (Türkçe:Zahter Za'atar (Arabic: زَعْتَر‎, IPA: [ˈzaʕtar]) görünüş itibarıyla kekik bitkisine benzetilir ve "kara kekik" olarak anılmaktadır. Yabani bir ot çeşidi olan zahter orta ve güney Anadolu bölgelerinde yetişmektedir. Yemeklerde baharat olarak kullanılmasıyla bilinse de aslında çay olarak tüketildiğinde insan sağlığına katkısı oldukça büyüktür. Aynı zamanda bazı kültürlerde tuz, susam ve mercanköşk gibi ürünlerle birleştirilen bu bitki kahvaltılık sos halinde de tüketilir.

Bir mutfak otu veya şifalı ot ailesidir.Zahter otu, susam, kurutulmuş sumak, genellikle tuz ve diğer baharatlarla birlikte kullanılan bir baharat karışımının da adıdır. Bir Orta Doğu bitkileri ailesi olarak, Origanum (kekik), Calamintha (fesleğen kekik), Thymus (tipik olarak Thymus vulgaris, yani kekik) ve Satureja (tuzlu) bitkiler içerir. Tek başına zahter adı, Kutsal Kitap biliminde İbrani Kutsal Kitabı'nın çördük (İbranice: אזוב [eˈzov]) olarak kabul edilen Origanum syriacum olarak geçmektedir. Levanten mutfağında kullanılan hem bitki hem de baharat karışımı Orta Doğu'nun Akdeniz bölgesinde popülerdir.

Etimoloji
---------

Ignace J. Gelb'e göre, sarsar olarak okunabilen bir Akad dili olarak bu baharat bitkisine atıfta bulunabilir. Bu kelime Süryani satre ve Arapça za'atar (veya sa'tar), muhtemelen Latin Satureia'nın kaynağı olarak tasdik edilebilir. Satureia (Satureja), diğer ortak ve etnik isimleri "Persian za'atar", "za'atar rumi" (Roman hyssop) ve "za'atar franji" (Avrupa çördük). Modern İbranice dilinde za'atar olarak geçmektedir.

Thymus capitatus (Satureja capitata olarak da bilinir), Levant ve Akdeniz Ortadoğu'nun tepelerinde bulunan bir yabani kekik türüdür. Kekiğin "Filistin ile güçlü bir şekilde ilişkili" bir bitki olduğu söylenmekte. Yunanistan ve Filistin / İsrail'e özgü bir bitki olan Thymbra spicata, 1940'lardan beri zahter kullanılmak üzere Kuzey Amerika'da Suriyeli, Filistinli ve Lübnanlı göçmenler tarafından yetiştirilmektedir.

"Vahşi zahter" (Arapça: za'atar barri) olarak tanımlanan diğer bir tür, genellikle Avrupa kekiği, kekik, saksı mercanköşk, yabani mercanköşk, kış mercanköşk veya kış tatlısı olarak bilinen Origanum vulgare'dir. Bu tür aynı zamanda Lübnan, Suriye, Ürdün, İsrail ve Filistin'de son derece yaygındır ve bölge halkları tarafından baharat karışımının bir yerel çeşidini yapmak için kullanılır.
**Güle Güle** Eylem'in Bir Sonraki adlı albümünün çıkış parçasıdır. Klip 20 Temmuz 2008 tarihinde yayınlandı. İlk albümü ile ses getiren Eylem, ikinci albümünün çıkış şarkısı Güle Güle ile yine zirveye yükselmiştir.

Video
-----

Eylem Güle Güle Klibi.
Video aldatılmayı anlatıyor. Eylem bir kırmızı başlıklı kız olup onu seven kurdu bulmaya gidiyor. Önce Eylem evinde kurda bakarak şarkı söylüyor ve resmi kapatıyor. Sonra sepetini alıp onu bulmaya karar veriyor. Daha sonra Eylem dansçılarla dans ediyor. En son bir ağacın kenarında çiçeği koklarken bayılıyor ve kurt yanına gelince Eylem şaşırıyor. Sonra Eylem dans ederken klip bitiyor.

Şarkı Sözü
----------

Şarkının sözü ve müziği Eylem ve Kevan Frost'a aittir.

Video
-----

* Güle Güle

Kaynakça
--------

Şablon
------

| * g
* t
* d
Eylem Kızıl |
| --- |
|  |
| Stüdyo albümleri | *Aman* (2006) **·**  *Bir Sonraki* (2008) |
| Derlemeleri | *Bugün Burda* (2011) |
| EP'leri | *2010 İstanbul* (2010) |
| Video klipleri | "Aman" **·**  "Mız Mız" **·**  "Masum Masum" **·**  "Allah Allah" **·**  "Güle Güle" **·**  "Hayat" **·**  "2010 İstanbul" **·**  "Hayat Devam Eder" |
**Razma**, Afgan müzisyen.

Müzik ve sanat üzerine eğitim aldı. Ülkesi Afganistan'ın Taliban yönetiminde olduğu 1996-2001 yılları arasında müzik yasağından sonra müzik eğitimi alıp bir kadın olarak genelde erkeklerin çaldığı bir enstrümanı çalması ve yurtdışında konserlerde yer alması ile bu alanda öncülük etti.

2021'de Taliban'ın yeniden yönetime gelmesinden sonra müziği bırakmak zorunda kaldı. BBC'nin 2021 yılı 100 Kadın listesinde yer almıştır.

### Başarılar

2021'de BBC'nin *100 Kadın* listesinde dünyanın ilham veren ve etkili yılın kadınlarından biri olarak yer aldı.

Kaynakça
--------

1. ↑  "BBC'nin 2021 yılı 100 Kadın listesi yayımlandı: Bu yılki listede Sevda Altunoluk ve Elif Şafak da var". *BBC News Türkçe*. 18 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mayıs 2023.
2. ↑  "BBC'nin 2021 yılı 100 Kadın listesi yayımlandı: Bu yılki listede Sevda Altunoluk ve Elif Şafak da var". *BBC News Türkçe*. 18 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2023.
Gümüşhane ilinin Kürtün ilçesine bağlı yayla, yazlık yerleşim yeridir. Yerleşim merkezinin kuzeyinde Çekümce Yaylası, güneybatısında Alistra Yaylası, güneyinde Kazıkbeli Yaylası, doğusunda Sarıbaba ve Söğüteli Köyleri bulunmaktadır. Yaylanın sakinlerini başlıca Giresun'un Tirebolu ilçesinin Arslancık, Tirebolu, Arageriş, Tirebolu ve Çeğel, Tirebolu köyünden hayvancılık sebepleriyle göçen nüfus oluşturmaktadır. Yayla doğal güzellikleri, bol yeşilliği, temiz havası ve tarihi yığma taş üzeri toprak örtülü evleriyle yayla turizmi açısından önemli bir potansiyel taşımaktadır.

Dikme Taşı
----------

Gölceğiz Yaylası yerleşim merkezinin kuzeyinde bulunan düzlük arazide bulunan dikili taştır. Yöre insanın verdiği ad olan "dikme taşı" adlandırmasıyla anılır. Dikili duran bu taş oldukça ağır olup, bölgeye kimin getirip diktiği veya ne amaçla dikildiği kesin olarak bilinmemektedir. Yayla halkı dikme taşı etrafında bulunan tahtadan çatma banklar üzerine oturup sohbet etmektedir, bu anlamda taş yayla halkının ortak buluşma yeridir.

Dikme taşının bulunduğu düzlük arazi yayla gençleri tarafından futbol sahası olarak kullanılmaktadır. Her akşam oynanan maçlar yaylanın geçmişten bugüne yaşayan kültürünün bir devamıdır.

Kurban Suyu
-----------

Gölceğiz yaylası merkezinde yer alan çeşmedir. Kurban suyu adıyla anılmaktadır. Yayla halkı su ihtiyacını yıllar boyu bu su pınarından sağlamıştır. Kurban Suyu yayla kültürü açısından önemli bir yere sahiptir. Korunmakta ve yiprandikca restore edilmektedir. Suyu tatli ve oldukça soguktur.

Ziyaret Tepesi
--------------

Gölceğiz yaylasının doğusunda bulunan kayalık tepelerdir. Gösterişli manzarası ile önemli bir gezi noktasıdır. Ziyaret Tepesi'nden Gölceğiz Yaylasının evlerinin yanında Söğüteli Köyü'nün bulunduğu vadi izlenebilmektedir.
**Zaandam**, Hollanda'nın Noord-Holland (Kuzey Hollanda) eyaletine bağlı bir şehirdir. 1974 yılında Zaanstad belediyesine bağlanmıştır. Nüfus açısından Zaandam bu belediyedeki en büyük şehirdir, ama alan olarak bu belediyenin en büyük şehri Assendelft’tir. Zaandam meşhur Zaan nehrinin yakınlarında yer alır. Şehrin nüfusu 72.500'dir.

Tarihçe
-------

(Claude Monet, 1871)
Hollanda'nın başkenti Amsterdam'ın kuzeyinde bulunan ve Noord-Holland eyaletine bağlı Zaanstad gemeente'si (temel topluluk = belediye)nin merkezi olan **Zaandam** 'ın görünümü. Hollanda'nın Altın Çağında Zaandam'da binlerce yel değirmeni vardı. Mayıs 1871'de Zaandam'a taşınıp yaz aylarını orada geçiren Claude Monet de yel değirmenleri motif olarak tercih etti. Günümüzde de şehrin yel değirmenleri turistlerin ilgisini çekmektedir (Gravür, yaklaşık 1889).
Zaandam 1811 yılında, Oostzaandam'ın birleşmesiyle kurulmuştur. Zaandamlıların lakabı "galgezagers"dır. Bu isim 1678 yılında, vergilerin yükseltilmesine baş kaldıranları idam etmek için kullanılan sehpalar sebebiyle verilmiştir.

Zaandam’daki işyerleri Zaan Nehrinin (nl:Zaan **·** en:Zaan) kıyılarında yer alır. Özellikle gıda sektöründe aktif olan firmalar burayı tercih etmektedir. Zaandam Sanayi Devrimi’nden önce, üretimde lider konumunda bir bölgeydi. Hollanda’nın Altın Çağı’nda Zaandam’da binlerce rüzgâr değirmeni vardı ve bunlar ve gemi yapımı için İskandinav ülkelerinden getirilen tomrukların kesiminde kullanılıyordu.

Zaandam Belediyesinin ambleminde, eskiden balina avına çıkan denizciler anısına şekiller yer alır.

Ekonomi
-------

Eskiden önemli bir liman şehri olan Zaandam'da 20 Haziran 2004 tarihinde, eski liman çalışanlarının anısına dört metrelik bir heykel dikilmiştir. Bu heykel Yugoslav Slavomir Miletić tarafından yapılmış ve eski limanın karşısına konulmuştur.

Hollanda'nın en büyük süpermarket zinciri olan Albert Heijn'in genel müdürlüğü bu şehirde bulunmaktadır. 21 Ağustos 1971 tarihinde Zaandam’da Avrupa'daki ilk McDonalds şubesi açılmıştır.

Zaandam'daki bazı tarihî mekânlar
---------------------------------

* *Tsaar Peterhuisje* (nl:Czaar Peterhuisje **·** en:Czar Peter House (Netherlands)), I. Petro'nun evi.
* 17. yüzyıla ait iki kilise:
	+ *Oostzijder Kilisesi*: Orta Çağ’da şu anki kilisenin bulunduğu yerde küçük bir kilise varmış. Bu yapı, sonradan şimdiki kilise haline getirilmiş. Kilise 1846 yılında büyük bir çalışmayla genişletilmiş. Bu inşaatta kilisenin kuzeye bakan kısmı yıkılmış. Burada şimdi kilisenin kulesi bulunuyor. Eski kilise kulesi ön tarafta bulunurmuş.
	+ *Westzijder Kilisesi* (nl:Westzijderkerk (Zaandam)) ya da *Bulle Kilisesi*nin alımlı bir ahşap çatısı vardır. Kilise orgu, kürsüsü ve vitrayları da göz alıcıdır.
* *Zaanse Schans*, en büyük ve meşhur mesire yeridir.

Dış bağlantılar
---------------

* 21 Haziran 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Zaandam'ın yel değirmenleri.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4258495-4
* LCCN: n80146545
* MusicBrainz: d424f63c-9fa2-4278-af70-02b91b9191d2
* NKC: ge1040299
* NLI: 987007562058705171
* SUDOC: 165440708
* VIAF: 150628908
* WorldCat: lccn-n80146545

 |
**Gökbahçe**, Eskişehir ilinin Seyitgazi ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
-------

Mahallenin eski adı Bahsayiş'tir. Bu isim, mahallede türbesi bulunan Bahşayiş Dede'den gelmektedir. Daha önceleri Kümbet Köyü'nün bir yaylası olan Gökbahçe Köyü, göçebe Karakeçili Yörüklerinin gelmesi ile birlikte el değiştirmiştir. Mahallenin eski camisinin yapılış tarihi 1850'dir. Buradan yola çıkılırsa mahallenin kuruluşu yakın bir tarihe rastlamaktadır. Bu konuda kesin bilgilere ulaşılamasa da mahallenin kuruluşu 1800'lü yıllara tarihlenebilir. Köy halkı Karakeçili Yörüklerinden oluşmaktadır. Ancak, homojen bir topluluk değildir. Başkaca Yörük unsurlarından da katılımlar olmuştur. Mahallenin akraba köyleri de bulunmaktadır ki bu köyler, aynı Yörük aşiretine olan bağlılığı göstermektedir. Bu köyler söyle sıralanabilir: Afyonkarahisar/İhsaniye/Basırlar Köyü, Afyonkarahisar/İhsaniye/Bayramaliler Köyü, Afyonkarahisar/İhsaniye/Demirli Köyü, Eskişehir/Seyitgazi/Gökçegüney Köyü, Eskişehir/Seyitgazi/Yarbasan Köyü, Eskişehir/Seyitgazi/Akin Köyü, Kütahya/Merkez/Akoluk Köyü, Kütahya/Merkez/Ovacık Köyü. Mahallenin tamamı 1921 yılında Yunan işgaline uğramış, bu tarihte köy halkı Eskişehir/Han/Peçene Köyü'ne göç etmek zorunda kalmıştır. 6 ay süren bu yer değiştirmeden sonra tekrar köye dönen halk, bütün mahallenin yakılmış ve yıkılmış olduğunu görür ve köy yeniden imar edilir. Gökbahçe Köyü'ne bağlı Aşağı Karacaşehir ve Yukarı Karacaşehir olmak üzere iki adet mezrası da bulunmaktadır. Bunun yanı sıra zelvelik, gölalanı, sarıoğlan, bataklı, döplen gibi yaylaları da bulunmaktadır. Buralar idare olarak da köye bağlıdır. Mahallenin önemli bir kuşağının savaşlara katılması yüzünden, sağlıklı bir kültür aktarımı gerçekleştirilememiştir. Bu yüzden, mahallenin geçmişi hakkında kesin bilgilere ulaşılamamaktadır. Ayrıca coğrafi yönden yerel yönetimlere olan uzak pozisyonu, köyle olan idari kopukluğu daha da derinleştirmektedir.

Coğrafya
--------

Mahallenin genel görünümü.
Eskişehir iline 86 km, Seyitgazi ilçesine 43 km uzaklıktadır.

Nüfus
-----

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- |
| 2007 | 571 |
| 2000 | 492 
  |
| 1997 | 518 |

Dış bağlantılar
---------------

* Yerelnet
* Gökbahçe Köyü İnternet Sitesi 29 Eylül 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

| * g
* t
* d
Seyitgazi mahalleleri |
| --- |
| 
* Akin
* Aksaklı
* Aslanbeyli
* Aşağısöğüt
* Ayvalı
* Bardakçı
* Beşsaray
* Beykışla
* Büyükdere
* Büyükyayla
* Cevizli
* Çatören
* Çukurağıl
* Çukurca
* Çürüttüm
* Değişören
* Derebenek
* Doğançayır
* Fethiye
* Gemiç
* Göcenoluk
* Gökbahçe
* Gökçegüney
* Göknebi
* Gümüşbel
* İdrisyayla
* İkiçeşme
* İkizoluk
* Karacalık
* Karaören
* Kesenler
* Kırka
* Kümbet
* Numanoluk
* Oynaş
* Örencik
* Salihler
* Sancar
* Sandıközü
* Sarayören
* Sarıcailyas
* Şükranlı
* Taşlıkköy
* Üçsaray
* Yapıldak
* Yarbasan
* Yazıdere
* Yenikent
* Yeşiltepe
* Yukarısöğüt
* Yunus

 |
*Völsunga saga* ve *Nibelungenlied* geleneğinden betimlemelerin yer aldığı Gotland, İsveç'te bulunan bir reim taşı. Taşın üstünde Andvarinaut ile birlikte Siegfried ve bir yılan çukuruna yılan koyan bir kadın yer almaktadır. Bu özel idam *Atlakviða* ve *Oddrúnargrátr*'da betimlenmektedir ve öldürülen adam da Burgundy kralı Gunnarr'dır.
**Yılan çukuru** tarihi bir idam yöntemidir. Mahkûmlar, engerekler gibi zehirli yılanların olduğu çukurlara atılırdı. Rahatsız edilmiş yılanlar onlara saldırır ve mahkûmlar zehirlenerek ölürdü. Bu idam yönteminin bir örneğinde Viking savaş lordu Ragnar Lodbrok ordusu 865'te bir savaşta yenilince Northumbria kralı Aelle II tarafından bu şekilde idam ettirilmişti.

*Atlakviða* ve *Oddrúnargrátr*'ta kaydedilen daha eski bir efsanede, Attila'nın Burgundy kralı Gunnarr'ı bir yılan çukurunda öldürttüğü anlatılır.

Benzer bir idam yöntemi eski Çin'de Beş Hanedan On Krallık Dönemi'nde (907-960) görülmektedir. Devletlerin biri olan Güney Han'da mahkûmun, yüzlerce yılan ihtiva eden su havuzuna atıldığı bir idam yöntemi uygulanıyordu. Bu idamda mahkûm düzinelerce ısırıktan sonra çok geçmeden ölüyordu.
New York Halk Kütüphanesi'nde Gutenberg Kutsal Kitabı. James Lenox tarafından 1847'de satın alınmış bu kopya, bir ABD vatandaşı tarafından alınmış ilk kopyaydı. 
**Gutenberg Kutsal Kitabı**, **42 satırlık Kutsal Kitap** veya **Mazarin Kutsal Kitabı**, Avrupa'da hareketli parçalı matbaa kullanılarak seri üretim ile basılan en eski kitaplardan biri. Gutenberg Kutsal Kitabı, Gutenberg Devrimi'nin ve Batı'daki basılı kitap çağının başlangıcı kabul edilmektedir. Kitap, estetik ve sanatsal nitelikleri ve tarihi önemi nedeniyle değer ve saygı görmektedir.

1450'lerde, günümüzde Almanya'da yer alan Mainz şehrinde Johannes Gutenberg tarafından basılan Kutsal Kitap, Latince Vulgate'nin bir sürümüdür. Basılan kopyalardan 49'u, tam veya bazı kısımları eksik bir şekilde günümüze ulaşmıştır. 1978'den beri bütün bir kopya satılmamış olmasına rağmen, dünyanın en değerli kitapları arasında oldukları düşünülmektedir. Mart 1455'te, daha sonra Papa olacak II. Pius, Gutenberg Kutsal Kitabı'nı tanıtmak için Frankfurt'ta sergilenen kitabın sayfalarını görmüş olduğunu yazmıştır. Kaç kopya basıldığı bilinmemekle birlikte, 1455'te yazılmış mektup, 158 veya 180 kopya olduğunu belirtmektedir. Matbaayla basılmış ikinci Kutsal Kitap olduğu söylenen 36 satırlık Kutsal Kitap, bazen Gutenberg Kutsal Kitabı olarak da adlandırılır, ancak başka bir matbaacının basımı da olabilir. 

Bilinen tam Gutenberg Kutsal Kitabı kopyalarının yerleri.

Kaynakça
--------

1. ↑  *The Gutenberg Bible*. British Library. 1996. ISBN 0-7123-0492-4.
2. ↑  MSNBC: In the book world, the rarest of the rare

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb35951126v (data)
* GND: 4158578-1
* LCCN: sh88004784
* NKC: unn2006374779
* NLI: 987007548813705171
* VIAF: 218355618

 |
Gustav Landauer (1892)
**Gustav Landauer** (7 Nisan 1870 – 2 Mayıs 1919), 19. yüzyılın sonunda ve 20. yüzyılın başında etkili olmuş Almanya'da anarşizm konusunda önde gelen teorisyenlerden biridir. Sosyal anarşizmin savunucusu ve açıkça beyan ettiği şekliyle bir pasifisttir. 1919'da, Alman Devrimi sırasında, kısa bir süre Bavyera Sovyet Cumhuriyeti'nin Aydınlanma ve Kamu Yönetimi Komiseri olarak görev yapmış, bu Cumhuriyet'in devrilmesiyle birlikte de öldürülmüştür.

Landauer ayrıca metafizik ve din üzerine yaptığı çalışmalarıyla ve William Shakespeare'in eserlerinin Almancaya çevirileriyle de bilinir.

Hayatı ve Kariyeri
------------------

Landauer, Yahudi bir çiftin (Rosa Neuberger ve Herman Landauer) ikinci çocuğuydu.

Landauer, anarşizmi desteklemeye 1890'larda başladı. O yıllarda, Max Stirner ve Friedrich Nietzsche'nin bireyselci yaklaşımı konusunda özellikle ilgiliydi, ama aynı zamanda "dayanışmanın ihmaline yol açabilecek olan kontrolsüz bireyin yüceltilmesine" de karşıydı. Landauer, toplumsal değişimin yalnızca devletin veya ekonomik aygıtların kontrolü ile sağlanamayacağına inanıyordu, bunun kişiler arası ilişkilerde bir devrimle gerçekleştirilebileceğine inanıyordu.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Landauer, Gustav". Jewish Virtual Library/Encyclopedia Judaica. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Kasım 2014.
2. ↑  *Faces of America: How 12 Extraordinary People Discovered Their Pasts*, by Henry Louis Gates, Jr. 2010, p. 10
3. ↑  Miething (2 Nisan 2016). "Overcoming the preachers of death: Gustav Landauer's reading of Friedrich Nietzsche". *Intellectual History Review*. **26** (2). ss. 285-304.
4. ↑  Mendes-Flohr, Paul (2019). *Martin Buber: A Life of Faith and Dissent*. New Haven and London: Yale University Press. ss. 53, 120-121. ISBN 978-0-300-15304-0.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90168313
* BNC: 000093189
* BNE: XX1337079
* BNF: cb120600340 (data)
* CANTIC: a11790039
* CiNii: DA01169936
* GND: 118569074
* ISNI: 0000 0001 0905 3748
* LCCN: n84133035
* LNB: 000074799
* NDL: 00996446
* NKC: skuk0000755
* NLG: 250308
* NLI: 987007264270405171
* NSK: 000353828
* NTA: 068393180
* RERO: 02-A012330031
* SELIBR: 241490
* SNAC: w6wx13tk
* SUDOC: 02884999X
* VIAF: 59104303
* WorldCat: lccn-n84133035

 |
Tipik bir evcil hayvan mağazası.
**Evcil hayvan mağazası** veya **pet shop** değişik türde hayvan satışı yapılan perakende işyerleridir. Evcil hayvan mağazaları ayrıca hayvan yemi, sarf malzemesi ve aksesuar satarlar.

Hayvanlar
---------

Evcil hayvan mağazaları genellikle evde beslenmek üzere akvaryum, balık, küçük kuşlar ve küçük memeliler satarlar. Ayrıca son yıllarda küçük sürüngenler de popüler ev hayvanı olmuş ve evcil hayvan mağazalarında satılmaya başlamıştır.

Birçok gelişmiş ülkede evcil hayvan mağazalarında kedi ve köpek gibi büyük sayılan hayvanların satışı yasaktır. Bu tür hayvanlar ancak yetiştirme çiftliklerinden ve koruyucu ailelerden alınabilmektedir. Türkiye'de ise evcil hayvan mağazalarında her tür hayvan satılabilir. Bu konuda girişimleri olan bazı hayvan hakları savunucusu sivil toplum örgütleri bulunmaktadır.

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Evcil hayvan mağazası*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Pet Shop Gerçeği 2 Ağustos 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. - Pet Shop Gerçeği pet mağazalarında hayvan satışının yasaklanması için faaliyet gösteren bir sivil toplum örgütü birimidir.
* Kadıköy'de Artık Pethoplarda Kedi ve Köpek Satılmayacak! 9 Mart 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. HAYTAP
* "Pet shop cinayeti" söz konusu. Yüzüme savaş boyaları sürdüm. 3 Kasım 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.Hürriyet, 1 Kasım 2012

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* NKC: ph211255

 |
*Journal of the Royal Geographical Society of London*'da yer alan ve harabeyi tasvir eden bir çizim (1838)
**Yunus Sütunu**, Hatay, İskenderun'un Sarıseki mahallesinde yer alan tarihi kalıntıdır. Sarıseki mahallesi ile aynı adı taşıyan, geçit vermez Sarıseki Kanyonunun Akdeniz ile buluştuğu yerde yer alan bu tarihi kalıntıdan günümüze bakımsız taş yığınlarından başka pek fazla bir şey kalmamıştır. Yöre halkı arasında Yunus (peygamber)'un balığın karnından karaya buradan çıktığı inancı hakimdir. İsmini de buradan alır. Oysa tarihi kaynaklarda, konumu itibarıyla aldığı vazifeye ithafen Kilikya kapısı olarak adlandırılıyordu.

Sütun, Sarıseki kanyonunun içinden akan Sarıseki çayının iki kıyısında iki yüz metre mesafeyle birbirine paralel bir şekilde uzanan iki surdan oluşmaktaydı. Sütun, herhangi bir orduya dik Amanos Dağlarının tımanma şansı vermediği yüksek, ve yine herhangi bir orduya Amanosları bir satır gibi ikiye ayıran Sarıseki kanyonunun geçiş şansı vermediği sarp bir mevkiden başlar denize kadar uzanırdı.

Sarıseki çayının az da olsa alüvyon taşımasından dolayı Antik çağda kıyıda bulunan ovanın daha dar olduğu farz edilirse buraya hakim olan devletler için buranın önemi daha iyi anlaşılır. Bölgenin Persler tarafından tahkim edilip bu amaçla kullanılmaya başlandığını Ksenofon'un Anabasis adlı eserinden anlıyoruz. MÖ 5. YY'da Ahameniş İmparatorluğu'nda meydana gelen taht kavgasına dahil olan Yunan askeri birliğinin komutanı olan Ksenofon o dönemde burası için şu ifadeyi kaleme alıyor:

''*Kyros, İssos'tan beş fersenklik bir yürüyüşle Kilikia ve Suriye kapılarına vardı. Bu kapılar, iki surdur. Kilikia sınırının berisinde olan birincisi, Syennesis ile bir Kilikia birliği tarafından korunuyordu; sınırın ötesinde, Suriye'nin önünde olan öbüründeyse Kralın bir garnizonu bulunduğu söyleniyordu. İki sur arasında, yüz ayak genişliğinde olan Karsos ırmağı akar. Surlar arasındaki açıklık altı yüz ayaktır. Bu surların zorla aşılması imkansızdı; çünkü geçit dardı, surlar denize kadar iniyordu, üst taraflarında yalçın kayalar vardı. Her iki surda da kapılar yapılmıştı. Kyros, donanmasını bu geçiti aşmak için getirtmişti. Kapıların önüne ve arkasına ağır piyadeler çıkartmak ve düşman, Suriye kapılarını korursa geçiti zorlamak istiyordu.'' 17 Ocak 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.*

Perslere hem maddi hem de siyasi kazanımlar sağlayan sütun, Büyük İskender ile birlikte önemini kaybetmeye başlıyor. İskender, MÖ. 333 yılında burayı ele geçirdikten sonra, nurdağı-aslanlıbel üzerinden çukurovaya inen darius'u burayı arkasına alarak karşılar. Savaştan sonra Pers şehri Myriandos'un üzerinde İskenderun şehrini kurar. Bu tarihten sonra hızla büyüyen İskenderun, Kilikya'yla bütünleştiğinden dolayı Suriye ile Kilikya'yı artık burası değil Belen ayırmaya başlar. Ayrıca harp tekniğindeki gelişmeler nedeniyle bu gibi yerler çok kolay elde edilebiliyordu. Bunun yerine şehirleri de içine alacak tahkimli kaleler yapılmaya başlandı. Şalem kalesi bunlardan biridir.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Yunus Sütunu*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |
Başlığın diğer anlamları için Vanilya (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.

**Vanilya** (*Vanilla planifolia*), Orchidaceae (salepgiller) familyasından birçok tropikal ülkelerde yetiştirilen, tırmanıcı gövdeli bir bitki türü.

Sıcak ve nemli tropikal iklimlerde yetişir.
Başlıca yetiştirilme bölgesi Veracruz, Meksika, Tahiti, Endonezya ve Madagaskar'dır.

Kullanımı
---------

Yeşilken toplanıp, sonra suda haşlandıktan sonra kurutulan meyveleri kullanılır. Özel kokulu vanilin maddesi ancak fermentatif bir kurutma sonucunda meydana gelmektedir. Vanilin meyveden glikosit ile bağlı durumdadır. Ancak böyle bir kurutma esnasındaki mayalanma ile serbest hale geçmektedir. Genellikle evlerde kullanılan vanilya doğal değildir. Pasta, çikolata, dondurma, şekerleme, kahve, kakao ve kola, likör gibi pek çok ürüne tat katmak için kullanılır. Vanilya, mide ve sinir sistemini üzerinde uyarıcı etkilere sahiptir. Koku verici olarak gıda ve parfüm sanayiinde kullanılmaktadır.

Vanilya 3 şekilde kullanılabilir. Çubuk vanilyayı bütün olarak, öğütülmüş olarak veya Vanilya Özü olarak kullanabilirsiniz. Vanilyanın belki de en fazla sevildiği alan Dondurma ve sütlü tatlılardır. Ancak genel olarak tüm tatlılarda, hamur işlerinde, kahve, çikolata ve pek çok diğer gıda ürünün tadını ve aromasını zenginleştirir. Ayrıca kozmetik sektörü de vanilyanın yoğun kullanıldığı alanlardan biridir.

### Bütün olarak (Vanilya çubuğu)

Vanilya bütün olarak yemeklere ve tatlılara eklenebilmektedir. Bununla birlikte vanilyanın değişik kullanım yöntemleri de bulunmaktadır. Bunlardan birisi sütlü tatlılarda sütü kaynatırken belirli bir süre vanilya çubuğu ile kaynatılmasıdır. Kuvvetli bir aroma vermek istenildiğinde, vanilya çubuğunu ortadan uzunlamasına ikiye ayırarak kullanılabilmektedir. Ayrıca yemek ve tatlılarda süsleme amaçlı olarak da kullanılır. Bunun dışında şeker, bal veya reçel gibi ürünlerin içinde bekletilerek 1-2 hafta gibi sürelerde aromasını tamamen ürüne verilebilmektedir.

### Çekilmiş olarak (sade veya şekerle karıştırılarak)

Vanilya hazır öğütülmüş olarak alarak veya direkt öğütülerek kullanılabilir. Bu şekilde öğütülmüş vanilya genelde şekerle karıştırılabilir veya tatlılarda kullanılabilir.

### Vanilya Özü olarak (Alkol veya gliserol ile karıştırılarak)

Vanilya çubuklarının belirli bir süre için alkol veya gliserollü bir karışımda bekletilmesi ile elde edilir. Bu şekilde kullanım pratik olduğu için endüstriyel veya ticari kullanımlarda tercih edilmektedir. Vanilya ve solüsyonun oranına göre derecelendirilmektedir. Örneğin 2X olan bir öz 1X olan öze göre 2 kat daha fazla Vanilya özü içerir, yani daha yoğundur ve daha az kullanarak aynı sonucu elde edebilirsiniz demektir.

Vanilya çiçeğinin boyuna kesiti

Kaynakça
--------

1. 1 2  "GRIN-Global Web v 1.9.4.2: Taxonomy of *Vanilla planifolia*". 20 Ocak 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* NKC: ph163868

 |