"Mauretania" 1907 yılında Tyne'de
**RMS *Mauretania***, Leonard Paskett tarafından tasarlanan ve Wigham Richardson ve Swan Hunter tarafından İngiliz Cunard Line şirketi için İngiltere'nin Tyne Nehri üzreine inşa edilen Transatlantik gemisidir.

20 Eylül 1906 günü öğleden sonra denize indirilen bir okyanus gemisidir. RMS Olympic'in 1910'da denize indirilmesine kadar dünyanın en büyük gemisiydi. O zamanlar dünyanın en hızlı gemisi olan Blue Riband'dan 2 defa hız rekoru alıp bu rekorları 20 yıl elinde tutmuştur. Geminin adı güneydeki modern Moritanya'dan değil, kuzeybatı Afrika kıyısındaki Antik Roma eyaleti Mauretania'dan alınmıştır.

Benzer bir isimlendirme Mauretania'nın hemen kuzeyinde, Cebelitarık Boğazı'nın karşısındaki Roma eyaletinin adını taşıyan Mauretania'nın yol arkadaşı RMS Lusitania tarafından da kullanılmıştı. Mauretania, Cunard-White Star Line'ın onu emekliye ayırdığı Eylül 1934'e kadar hizmette kaldı; 1935'te Rosyth'de hurdaya çıkarılmaya başlandı.

Genel Bakış
-----------

Mauretania’nın kuru havuzdaki orijinal üç kanatlı pervanelerinin altında duran işçiler
1897 yılında Alman yolcu gemisi SS Kaiser Wilhelm der Grosse dünyanın en büyük ve en hızlı gemisi oldu. Grosse 22 knot (41 km/sa; 25 mil/sa) hızıyla Cunard Line'a ait Campania ve Lucania'nın elinden Mavi Kurdele ödülünü aldı. Alman İmparatorluğu Atlantik'e hakim olmaya başladı.

Aynı dönemde Amerikalı finansçı John Pierpont Morgan'ın International Mercantile Marine Co. şirketi gemicilik ticaretini tekeline almaya çalışıyordu ve İngiltere'nin diğer büyük transatlantik hattı olan White Star Line'ı çoktan satın almıştı.

Bu tehditler karşısında Cunard Line sadece şirket için değil, aynı zamanda Birleşik Krallık için de okyanus seyahatindeki hakimiyetin prestijini yeniden kazanmaya kararlıydı.

1902 yılına gelindiğinde, Cunard Line ve İngiliz hükümeti, 24 knot'tan (44 km/sa; 28 mil/sa) daha az olmayan garantili servis hızına sahip iki süperliner, Lusitania ve Mauretania, inşa etmek üzere bir anlaşmaya vardı.

İngiliz hükümeti gemilerin inşası için %2,75 faiz oranıyla 2.600.000 sterlin (2015'te 252 milyon sterlin) kredi verecek, bu krediyi yirmi yılda geri ödeyecek ve gerektiğinde gemilerin silahlı ticaret kruvazörlerine dönüştürülebileceği şartını koşacaktı. Amirallik, Cunard'a posta sübvansiyonuna her yıl ek bir miktar ödenmesini ayarladığında daha fazla finansman elde edildi.

Tasarım ve İnşaat
-----------------

Mauretania 1906'da denize indirilmeden önce Tyneside'daki inşaat yolunda
Mauretania ve Lusitania, Cunard'ın deniz mimarı Leonard Peskett tarafından, Swan Hunter ve John Brown ile birlikte, posta sübvansiyonu sözleşmesinin şartları uyarınca, ılımlı havalarda yirmi dört deniz mili servis hızı öngörülen bir okyanus tazısı planları üzerinde çalışılarak tasarlanmıştır. Peskett'in gemiler için 1902'deki orijinal konfigürasyonu, pistonlu motorların güç kaynağı olacağı üç hunili bir tasarımdı. Gemilerin dev bir modeli Shipbuilder's dergisinde bu konfigürasyonda yayınlandı.

Cunard güç santrallerini Parson'un yeni türbin teknolojisiyle değiştirmeye karar verdi ve Peskett'in gemi profiline dördüncü bir huni eklemesiyle geminin tasarımı bir kez daha değiştirildi. Geminin inşasına nihayet Ağustos 1904'te omurgasının yerleştirilmesiyle başlandı.

Geleneklere göre, denize indirilmesi sırasında fotoğraf çekimi için gövdesi açık gri renge boyanmıştı; bu, siyah-beyaz fotoğraflarda geminin hatlarını daha net gösterdiği için yeni bir sınıftaki ilk gemi için o günün yaygın bir uygulamasıydı. İlk seferinden sonra gövdesi siyaha boyanmıştır.

Mauretania'nın resmi lansman partisi, 20 Eylül 1906
Mauretania denize indirildikten sonra, 20 Eylül 1906
Mauretania 1906 yılında Roxburghe Düşesi tarafından denize indirildi. Denize indirildiği sırada, o güne kadar inşa edilmiş en büyük gemiydi ve gros tonaj olarak Lusitania'dan biraz daha büyüktü. Mauretania ile Lusitania arasındaki başlıca görsel farklar Mauretania'nın beş fit daha uzun olması ve farklı havalandırma deliklerine sahip olmasıydı.Mauretania ayrıca ön türbinlerinde fazladan iki kademeli türbin kanadına sahipti ve bu da onu Lusitania'dan biraz daha hızlı kılıyordu. Mauretania ve Lusitania, doğrudan tahrikli buhar türbinlerine sahip olup Mavi Kurdele alan tek gemilerdi; daha sonraki gemilerde çoğunlukla redüktörlü türbinler kullanıldıMauretania'nın buhar türbini kullanımı, Charles Algernon Parsons tarafından geliştirilen o zamanki yeni teknolojinin şimdiye kadarki en büyük uygulamasıydı. Hız denemeleri sırasında bu motorlar yüksek hızlarda önemli titreşimlere neden oldu; bunun üzerine Mauretania hizmete girmeden önce kıç tarafını güçlendiren elemanlar ve yeniden tasarlanan pervaneler alarak titreşimi azalttı. Mauretania Edward dönemi zevklerine uygun olarak tasarlanmıştır. Geminin iç mekânı mimar Harold Peto tarafından tasarlandı ve kamuya açık odaları Londra'nın iki önemli tasarım evi olan Ch. Mellier & Sons ve Turner and Lord tarafından donatıldı.

Yirmi sekiz farklı ahşap türünün yanı sıra mermer, duvar halıları ve sigara içme odasındaki çarpıcı sekizgen masa gibi diğer mobilyalar.Birinci sınıf halka açık odalarının ahşap kaplamalarının Filistin'den gelen üç yüz usta tarafından oyulduğu iddia edilmektedir, ancak bu pek olası görünmemektedir, gereksizdir ve muhtemelen ikinci ve üçüncü sınıf alanların çoğunda olduğu gibi tersane tarafından gerçekleştirilmiş veya taşerona verilmiştir. Saman meşesinden yapılmış çok katlı birinci sınıf yemek salonu I. Francis tarzında dekore edilmiş ve büyük bir kubbe tavanla örtülmüştür. Mauretania'nın ceviz ağacından yapılmış büyük merdivenlerinin yanına, o zamanlar gemiler için nadir görülen yeni bir özellik olan ve nispeten yeni hafif alüminyumdan yapılmış ızgaralara sahip bir dizi asansör yerleştirildi. Yeni bir özellik de yolcuların hava koşullarından korunduğu bir ortamda içecek servisi yapılan güvertedeki Verandah Kafe'ydi, ancak gerçekçi olmadığı anlaşıldığı için bir yıl içinde kapatıldı.

Olimpik sınıf ile karşılaştırma
-------------------------------

Mauretania's side plan, y. 1907White Star Line's Olympic and Titanic's side plan, y. 1911White Star Line'ın "Olympic" ve "Titanic" gemilerinin yan planı, yaklaşık|1911
White Star Line'ın Olympic sınıfı gemileri Lusitania ve Mauretania'dan neredeyse 100 ft (30 m) daha uzun ve biraz daha genişti. Bu da White Star gemilerini Cunard gemilerinden yaklaşık 15.000 gros ton daha büyük yapıyordu. Hem Lusitania hem de Mauretania, Olympic, Titanic ve Britannic Kuzey Atlantik seferine hazır olmadan önce denize indirilmiş ve birkaç yıldır hizmet vermekteydi. Olympic sınıfından çok daha hızlı olmalarına rağmen, Cunard'ın gemilerinin hızı ve liman dönüş süreleri, hattın Atlantik'in her iki yakasından haftalık iki gemilik bir transatlantik servisi yürütmesine olanak tanımak için yeterli değildi. Haftalık servis için üçüncü bir gemiye ihtiyaç vardı ve White Star'ın üç Olympic sınıfı gemi inşa etme planına karşılık olarak Cunard üçüncü bir gemi sipariş etti: Aquitania. Cunard'ın üçüncü gemisi Aquitania'nın servis hızı biraz daha düşüktü, ancak daha büyük ve daha lüks bir gemiydi.

Olympic sınıfı gemiler artan boyutlarıyla Lusitania ve Mauretania'dan daha fazla olanak sunabiliyordu. Hem Olympic hem de Titanic, yüzme havuzları, Türk hamamları, spor salonu, squash kortu, geniş resepsiyon salonları, yemek salonlarından ayrı À la Carte restoranlar ve iki Cunard rakibinden daha fazla özel banyolu kamaralar sunuyordu

Buna karşılık, Olympic sınıfı gemiler iki geleneksel pistonlu motor ve bir türbin kullanarak hız yerine ekonomiyi tercih etmişlerdir. Lusitania ve Mauretania'daki dört buhar türbininin yan ürünü olan ağır titreşimler her iki gemiyi de kariyerleri boyunca rahatsız etmiştir. Lusitania en yüksek hızda seyrederken titreşimler o kadar şiddetliydi ki, geminin İkinci ve Üçüncü Sınıf bölümleri merkezi pervaneden dolayı oturulamaz hale gelebiliyordu. Daha büyük tonajları ve daha geniş kirişleri sayesinde Olympic sınıfı gemiler denizde daha dengeliydi ve yalpalamaya daha az meyilliydi. Lusitania ve Mauretania'nın her ikisi de Olympic gemilerinin açılı pruvalarının aksine düz pruvalara sahipti. Gemilerin bir dalgayı tepelemek yerine içine dalabilecek şekilde tasarlanmasının beklenmedik sonucu, Cunard gemilerinin sakin havalarda bile büyük dalgaların baş ve üst yapının ön kısmına sıçramasına izin verecek şekilde endişe verici bir şekilde öne doğru eğilmesiydi.

Mauretania 1907'de *Turbinia* Turbinia'nın yanında.
Olympic sınıfı gemiler, su hattının altında bölümlere ayrılma biçimleri bakımından da Lusitania ve Mauretania'dan farklıydı. White Star gemileri enine su geçirmez perdelerle bölünmüştü. Lusitania'da da enine perdeler bulunmakla birlikte, geminin her iki yanında, kazan ve makine daireleri ile geminin dış tarafındaki kömür bunkerleri arasında gemi boyunca uzanan uzunlamasına perdeler de vardı. 1912'de Titanik'in batışını araştıran İngiliz komisyonu, boyuna perdelerin dışında kalan kömür ambarlarının su altında kaldığına dair ifadeler dinlemiştir. Hatırı sayılır uzunlukta olan bu sığınaklar sular altında kaldığında geminin listesini artırabilir ve "diğer taraftaki teknelerin indirilmesini olanaksız hale getirebilirdi. Daha sonra Lusitania'nın başına gelen de buydu. Ayrıca, geminin stabilitesi kullanılan perde düzenlemesi için yetersizdi: bir taraftaki sadece üç kömür bunkerinin su alması negatif metasentrik yüksekliğe neden olabilirdi. Öte yandan, Titanic'e yeterli stabilite sağlanmış ve sadece birkaç derecelik bir liste ile batmıştır; tasarım, eşit olmayan su baskını ve olası alabora riskinin çok az olacağı şekilde yapılmıştır.

Lusitania ilk yolculuğu sırasında gemideki tüm yolcuları, subayları ve mürettebatı için yeterli sayıda filika taşımıyordu (1912'de Titanic'in taşıyacağından dört filika daha az taşıyordu). Bu, o dönemde büyük yolcu gemileri için yaygın bir uygulamaydı, çünkü yoğun nakliye hatlarında yardımın her zaman yakınlarda olacağı ve mevcut birkaç teknenin batmadan önce gemideki herkesi kurtarma gemilerine götürmek için yeterli olacağı düşünülüyordu. Titanic battıktan sonra, Lusitania ve Mauretania'da matafora altında sadece altı adet daha klinker yapımı ahşap tekne bulunacak ve toplamda matafora takılı 22 tekne olacaktı. Filikaların geri kalanı, 18'i doğrudan normal filikaların altında ve sekizi de arka güvertede olmak üzere 26 katlanabilir filikayla desteklenmişti. Katlanabilir filikalar içi boş ahşap tabanlar ve kanvas kenarlarla inşa edilmişti ve kullanılmaları gerektiğinde monte edilmeleri gerekiyordu.

Erken kariyer (1906-1914)
-------------------------

Moritanya, İskoçya'nın St Abbs Head açıklarında hız denemesi sırasında, 18 Eylül 1907. Ulaşılan maksimum hız 2,573 kn (4,765 km/sa) idi.
Mauretania, 16 Kasım 1907'de Kaptan John Pritchard komutasında ilk seferine çıkmak üzere Liverpool'dan ayrıldı, ancak şiddetli bir fırtınanın yedek demirini koparması nedeniyle Blue Riband'ı kazanamadı. Ayrıca üst yapısında da küçük bir hasar meydana gelmiştir. Ancak dönüş yolculuğunda (30 Kasım - 5 Aralık 1907) Atlantik'in doğuya doğru en hızlı geçişi rekorunu ele geçirdi.

ortalama hızı 23,69 knot (43,87 km/sa; 27,26 mph) idi. 23 Aralık 1907'de Mauretania yine New York'taydı ve Kuzey Nehri'ndeki 54 numaralı iskeleye demirlemişti ki, şiddetli rüzgârla gelen bir fırtına 54 numaralı iskeledeki demirleme direklerinin yerinden çıkmasına neden oldu. Mauretania kısmen akıntıya kapıldı ve pruvası savrularak kendisine kömür getiren ve kül çıkaran birkaç mavnaya çarptı; Roan ve Tomhicken mavnaları ile Eureka 32 ve Eureka 36 tekneleri hasar gördü ve Ellis P. Rogers mavnası kayboldu. Daha sonra açılan davada, Cunard zararlardan sorumlu bulunmuştur.

Mauretania, Wemyss Kalesi'ni ve İstasyon Saat Kulesi'ni denizcilik ölçülerine göre geçen mil, Skelmorlie, 1907 sonları
Dosya:1913 ticket on RMS Mauretania.jpg3rd class ticket on *Mauretania*, 1913
Eylül 1909'da Mauretania, batıya doğru en hızlı geçiş için Blue Riband'ı ele geçirdi; bu rekor yirmi yıldan fazla bir süre boyunca geçerli olacaktı. Aralık 1911'de, Aralık 1910'da New York'ta olduğu gibi, Mauretania Mersey Nehri'ndeyken demirlerinden kurtuldu ve New York'a yapacağı özel hızlı Noel seferinin iptal edilmesine neden olacak şekilde hasar gördü. Cunard hızlı bir değişiklikle Mauretania'nın seferini, New York'tan yeni dönmüş olan Kaptan James Charles komutasındaki Lusitania için yeniden planladı. Lusitania, Mauretania'nın yerine Noel geçişlerini tamamladı, yolcuları New York'a geri taşıyordu. Mauretania, 10 Nisan 1912'de Liverpool'dan New York'a batıya doğru yola çıkmış ve Titanic faciası sırasında İrlanda'nın Queenstown limanına demirlemişti. Mauretania, Titanic'in taahhütlü posta ile taşınan kargo manifestosunu taşıyordu. O sırada Mauretania'da seyahat eden Cunard Yönetim Kurulu Başkanı A. A. Booth, Titanik kurbanları için bir anma töreni düzenlemişti.
1913 baharında Mauretania gemisiyle batıya doğru transatlantik yolculuğu, sağdaki orijinal bilette gösterildiği gibi, üçüncü sınıf yolcular için yaklaşık 17 dolara mal oluyordu. Temmuz 1913'te Kral George ve Kraliçe Mary, o zamanlar İngiltere'nin en hızlı ticaret gemisi olan Mauretania'yı özel bir turla gezerek geminin ününe ün kattılar. 26 Ocak 1914'te, Mauretania Liverpool'da yıllık tamiratının ortasındayken, dört adam öldürüldü. ve buhar türbinlerinden birinde çalışırken bir gaz tüpünün patlaması sonucu altı kişi yaralandı. Gemideki hasar asgari düzeydeydi; gemi yeni Gladstone kuru havuzunda onarıldı ve iki ay sonra hizmete geri döndü

Birinci Dünya Savaşı (1914-1919)
--------------------------------

Büyük Britanya'nın 4 Ağustos 1914'te Almanya'ya savaş ilan etmesinin ardından, Mauretania güvenli bir yer olan Halifax, Nova Scotia'ya doğru yola çıktı ve 6 Ağustos'ta oraya vardı. Kısa bir süre sonra, Aquitania ile birlikte İngiliz hükümeti tarafından silahlı ticaret kruvazörü olmaları talep edildi, Ancak devasa boyutları ve muazzam yakıt tüketimleri onları bu görev için uygunsuz hale getirdi ve 11 Ağustos'ta sivil hizmetlerine devam ettiler. Daha sonra, Atlantik'i geçen yolcu sayısının azlığı nedeniyle Mauretania, Lusitania'nın bir Alman U-Botu tarafından batırıldığı 7 Mayıs 1915 tarihine kadar Liverpool'da bekletildi.

Norman Wilkinson tarafından tasarlanan ikinci geometrik göz kamaştırıcı kamuflaj şemasıyla HMT Mauretania
HMHS Mauretania , yıl 1915
Mauretania, Lusitania'nın bıraktığı boşluğu doldurmak üzereydi, ancak İngiliz hükümeti tarafından Gelibolu seferi sırasında İngiliz askerlerini taşımak için bir asker gemisi olarak hizmet etmesi emredildi. Yüksek hızı ve mürettebatının denizciliği sayesinde Alman U-botlarına av olmaktan kurtuldu. Bir askeri gemi olarak, çağdaşları gibi koyu griye boyanmış ve bacaları siyah renkteydi. Britanya İmparatorluğu ve Fransa'nın birleşik kuvvetleri ağır kayıplar vermeye başladığında, Mauretania'ya Aquitania ve White Star'ın Britannic gemisiyle birlikte 25 Ocak 1916'ya kadar yaralıları tedavi etmek üzere hastane gemisi olarak hizmet vermesi emredildi. Tıbbi hizmet sırasında gemi devetüyü rengi huniler ve büyük tıbbi haç amblemleriyle beyaza boyanmıştı. Gemiyi çevreleyen ve muhtemelen sancak ve iskelede ışıklı işaretler. Yedi ay sonra Mauretania, 1916 yılının sonlarında Kanada hükümeti tarafından Halifax'tan Liverpool'a Kanadalı askerleri taşımak üzere talep edildiğinde bir kez daha asker gemisi haline geldi.Amerika Birleşik Devletleri 1917'de Almanya'ya savaş ilan ettiğinde savaş görevi henüz bitmemişti ve binlerce Amerikan askerini taşıdı.

Gemi Amirallik tarafından HMS Tuberose olarak biliniyordu, Ancak geminin adı Cunard tarafından hiçbir zaman değiştirilmedi. Mart 1918'den itibaren Mauretania, 1917 yılında Norman Wilkinson tarafından düşman gemilerini şaşırtmak amacıyla tasarlanan bir tür soyut renk şeması olan göz kamaştırıcı kamuflajın iki şeklini aldı. Mart 1918'in başlarında uygulanan ilk kamuflaj şeması eğrisel bir yapıya sahipti ve büyük ölçüde siyahlar, griler ve mavilerle geniş zeytin alanları içeriyordu. İkinci şema, genellikle "göz kamaştırıcı" olarak adlandırılan daha geometrik bir tasarımdı; Temmuz 1918'de uygulanan bu tasarım çoğunlukla birkaç koyu mavi ve gri ile biraz siyahtan oluşuyordu. Savaş hizmetinden sonra, 1919'un ortalarında sıkıcı gri bir şemayla ve nihayet tam Cunard görünümüyle yeniden boyandı.

Savaş sonrası kariyeri (1919-1934)
----------------------------------

Mauretania Curaçao'da yıl 1925
Geminin tekne güvertesinde bulunan Verandah Café,yıl 1927
Mauretania ölçülen mil üzerinde tam hızda, yıl 1922
Mauretania 1928 yılında Autochrome Lumiere yöntemiyle fotoğraflanmıştır.
Mauretania Funchal Körfezi'nde yıl 1934
Mauretania 21 Eylül 1919'da sivil hizmete geri döndü ve artık Southampton-New York hattında hizmet veriyordu.

Geminin yoğun sefer programı 1920 yılında planlanan kapsamlı bir revizyonu engellemiştir. Ancak 1921 yılında Cunard, E güvertesinde yangın çıkınca gemiyi hizmetten kaldırdı ve gemiyi elden geçirmeye karar verdi. Gemi inşa edildiği Tyne tersanesine geri döndü ve burada kazanları yağ ateşlemesine dönüştürüldü ve Mart 1922'de hizmete geri döndü. Cunard, Mauretania'nın düzenli Atlantik servis hızını korumakta zorlandığını fark etti.

Geminin servis hızı artmış ve daha önce 1.000 kısa ton (910 t) kömür yakarken artık 24 saatte sadece 750 kısa ton (680 t) petrol yakıyor olmasına rağmen, savaş öncesi servis hızlarında çalışmıyordu. Gemi 1922 yılındaki bir seferinde ortalama olarak sadece19 knot (35 km/sa; 22 mph) hızlara ulaşabiliyordu.
Bu yıllarda geminin kordonu geçici olarak kapatıldı ve hunileri oval bir şekle sahip olacak şekilde değiştirilerek Lusitania ile neredeyse aynı görünüme kavuşturuldu. Cunard, geminin bir zamanlar devrim yaratan türbinlerinin umutsuzca bir revizyona ihtiyacı olduğuna karar verdi. 1923 yılında Southampton'da büyük bir tadilat başlatıldı. Mauretania'nın türbinleri söküldü. Revizyonun yarısında tersane işçileri greve gitti ve çalışmalar durduruldu; bunun üzerine Cunard gemiyi Fransa'nın Cherbourg kentine çektirdi ve çalışmalar burada başka bir tersanede tamamlandı. Mayıs 1924'te gemi Atlantik servisine geri döndü.

Mauretania 1933 yılında Southampton'da
Önümüzdeki birkaç yıl Cunard'a Mauretania'da yapılan değişikliklerin işe yaradığını kanıtlayacaktı ve Mauretania bu süre zarfında çok popüler ve başarılı bir gemi oldu. Mauretania 1928 yılında yeni bir iç tasarımla yenilendi ve bir sonraki yıl 28 knot (52 km/sa; 32 mil/sa) hızıyla Alman yolcu gemisi Bremen tarafından hız rekoru kırıldı. Cunard 27 Ağustos'ta eski okyanus tazısının rekoru yeni Alman gemisinden geri almak için son bir deneme yapmasına izin verdi, ancak en iyi çabaları bile Bremen'in rekorunun çok az gerisinde kalabildi. Hizmet dışı bırakıldı ve motorları daha yüksek bir hizmet hızı sağlamak için daha fazla güç üretecek şekilde ayarlandı; ancak bu yine de yeterli değildi. Bremen, yaşlanan Cunard gemisinden çok daha güçlü ve teknolojik olarak gelişmiş yeni nesil okyanus gemilerini temsil ediyordu. Mauretania Alman rakibini geçememiş olsa da, gemi onlarca yıl süren tasarım iyileştirmelerinden sonra çok az bir farkla yenildi ve hem doğu hem de batı yönündeki önceki tüm hız rekorlarını kırdı. Mauretania 1929 yılında Robbins Reef Light yakınlarında bir tren feribotuyla çarpıştı. Kimse ölmedi ya da yaralanmadı ve hasarı hızla onarıldı.

1930 yılında, Büyük Buhran ve Atlantik seferindeki yeni rakiplerin bir araya gelmesiyle Mauretania, New York'tan Halifax, Nova Scotia'daki Pier 21'e altı günlük seferler düzenleyen özel bir yolcu gemisi haline geldi. Mauretania 19 Kasım 1930'da Newfoundland, Cape Race'in 400 deniz mili (740 km; 460 mil) güney doğusunda Atlantik Okyanusu'nda batan İsveç kargo gemisi Ovidia'daki 28 kişiyi ve geminin kedisini kurtardı. 1932 yılında kruvaziyer hizmeti için beyaza boyanmıştır. Cunard Line 1934 yılında White Star Line ile birleştiğinde, Mauretania, Olympic, Homeric ve diğer yaşlanan okyanus gemileriyle birlikte ihtiyaç fazlası olarak kabul edildi ve hizmetten çekildi.

Emeklilik ve hurdaya çıkarma
----------------------------

İki eski rakip Olympic (solda) ve Mauretania (sağda), Mauretania'nın İskoçya'nın Rosyth kentindeki tersaneye son yolculuğundan önce, 1935 yılında Southampton'daki "yeni" Batı Rıhtımı'nda demirledi
Cunard White Star, Mauretania'yı Eylül 1934'te New York'tan Southampton'a yaptığı son doğu geçişinin ardından hizmetten çekti. Bu yolculuk ortalama 24 deniz mili (44 km/sa; 28 mil/sa) hızla gerçekleştirilmişti ve posta sübvansiyonu için sözleşmede öngörülen orijinal şarta eşitti. Gemi daha sonra Southampton'a çekilmiş ve yirmi sekiz yıllık hizmet süresi sona ermiştir.

Mayıs 1935'te mobilyaları ve donanımları Hampton and Sons tarafından açık artırmaya çıkarıldı ve aynı yıl 1 Temmuz'da Southampton'dan son kez ayrılarak Rosyth'teki Metal Industries gemi söküm tesislerine götürüldü. Eski kaptanlarından biri, Titanik'in kurtarılması sırasında RMS Carpathia'nın kaptanı olan emekli komodor Sir Arthur Rostron, Southampton'dan son ayrılışında onu görmeye geldi. Rostron son yolculuğundan önce Mauretania'ya binmeyi reddetmiş ve gemiyi komuta ettiği zamanki haliyle hatırlamayı tercih ettiğini belirtmiştir.

Mauretania, Forth Köprüsü'nün altından geçmek için direkleri kesilerek 2 Temmuz 1935'te İskoçya'nın Rosyth kentine doğru son yolculuğuna çıkmak üzere Southampton'dan ayrılıyor. Arka planda Olympic görülebiliyor.
Mauretania, Rosyth'e giderken Tyne nehri üzerinde doğduğu yerde yarım saat durdu ve burada kalabalıkları kendine çekti. Köprüsünden roketler atıldı, [kendi yayınladığı kaynak] mesajlar iletildi ve Newcastle Belediye Başkanı tarafından gemiye bindirildi. Belediye başkanı Newcastle halkıyla vedalaştı ve geminin son kaptanı A. T. Brown daha sonra Rosyth'e doğru yoluna devam etti. Newcastle'ın yaklaşık 30 mil kuzeyinde Northumberland'ın küçük limanı Amble yer almaktadır. Yerel kasaba meclisi gemiye bir telgraf göndererek "Hâlâ denizlerdeki en iyi gemi" ifadesini kullandı. Mauretania da buna "İngiltere'nin en son ve en nazik limanına selamlar ve teşekkürler" diye cevap verdi. Amble, bugün hala 'Amble, En Dost Liman' olarak bilinmektedir ve kasabaya girerken tabelalarda hala bu isim görülmektedir. Direkleri sığacak şekilde kesilen gemi Forth Köprüsü'nün altından geçerek mendireklere teslim edildi. Cunard White Star, Mauretania'yı Eylül 1934'te New York'tan Southampton'a yaptığı son doğu geçişinin ardından hizmetten çekti. Bu yolculuk ortalama 24 deniz mili (44 km/sa; 28 mil/sa) hızla gerçekleştirilmişti ve posta sübvansiyonu için sözleşmede öngörülen orijinal şarta eşitti. Gemi daha sonra Southampton'a çekilmiş ve yirmi sekiz yıllık hizmet süresi sona ermiştir.

Mauretania, 1935'te İskoçya'nın Rosyth kentinde hurdaya çıkarılıyor
Mayıs 1935'te mobilyaları ve donanımları Hampton and Sons tarafından açık artırmaya çıkarıldı ve aynı yıl 1 Temmuz'da Southampton'dan son kez ayrılarak Rosyth'teki Metal Industries gemi söküm tesislerine götürüldü. Eski kaptanlarından biri, Titanik'in kurtarılması sırasında RMS Carpathia'nın kaptanı olan emekli komodor Sir Arthur Rostron, Southampton'dan son ayrılışında onu görmeye geldi. Rostron son yolculuğundan önce Mauretania'ya binmeyi reddetmiş ve gemiyi komuta ettiği zamanki haliyle hatırlamayı tercih ettiğini belirtmiştir.

Sevgili Mauretania'nın ölümü, hurdaya çıkarılmasına karşı özel bir mektup yazan Başkan Franklin D. Roosevelt de dahil olmak üzere birçok sadık yolcusu tarafından protesto edildi.

Hurdaya çıkarma sonrası
-----------------------

Mauretania gemisinin çanı, Anma Günü 2012
RMS Mauretania'dan "E" harfi, gemi hurdaya ayrıldığında kurtarıldı, Newcastle'daki Keşif Müzesi'nde bulunuyor
Geminin çanı Lloyd's Register'ın Fenchurch Street, Londra'daki resepsiyonunda bulunmaktadır. Lloyds Register her yıl Anma Günü'nde iki dakikalık saygı duruşunda bulunmakta; askerler ve kadınlar onuruna geminin tabanına çelenk bırakmaktadır.

Mauretania'nın bazı mobilyaları Bristol'de Park Street'te bulunan Mauretania Bar (şimdi Java Bristol) adlı bir bar/restoran kompleksine yerleştirildi. Bar, geminin birinci sınıf salonundan gelen çok sayıda zengin oymalı ve yaldızlı eski Afrika maunuyla kaplanmıştır. Güney duvarında 1937 yılındaki açılış için yapılan neon tabela halen Mauretania'nın reklamını yapmakta olup girişin üzerinde de Mauretania'nın fiyonk yazısı kullanılmıştır. Ayrıca, orijinal avizeleri ve süslü yaldızlı ızgara kitaplıklarıyla neredeyse tamamen birinci sınıf okuma-yazma odası, Londra'nın batısındaki Pinewood Stüdyoları'nda yönetim kurulu odası olarak hizmet vermektedir. Renk artık parıldayan gümüş çınar değil - yıllar içinde kehribar rengine dönüştü.

Kıyı mülkleriyle ilgili bir Channel 4 programına göre, geminin İkinci Sınıf misafir odasının tamamı Poole Limanına bakan beyaz ve mavi bir evin içini oluşturmaktadır; misafir odasına yine orijinal olan korkuluklu dairesel bir veranda bakmaktadır. Diğer paneller ve aksesuarlar Carluke'deki artık kullanılmayan Windsor Sineması'nın fuaye ve oditoryum alanlarını süslemek için kullanılmıştır. Ahşap panellerin bir kısmı da Lancashire, Padiham'daki St John the Baptist Katolik Kilisesi'nin genişletilmesinde (1937'de tamamlanmıştır) kullanılmıştır.

2010 yılında, birinci sınıf salonda bulunan, karmaşık yaldızlı akantus motifi ve sağlam koç başı başlığıyla yivlendirilmiş bir Afrika maunu pilaster keşfedilmiş ve restore edilmiştir; 2012 yılından bu yana, Wallsend'deki Discovery Museum'un Segedunum Ek Binasında, bir asırdan fazla bir süre önce oyulduğu ve Swan Hunter montaj havuzuna yerleştirildiği yerden sadece birkaç yüz metre uzakta kalıcı olarak sergilenmektedir. Geminin demirbaş ve teçhizatının pek çok örneği özel koleksiyonlarda da bulunmaktadır; bunlar arasında büyük pervaz parçaları, paneller, tavanlar ve türbin kanatlarının örnekleri de yer almaktadır. Mauritania'nın orijinal kaptan köşkü (iskele yüksek basınç türbini) telgrafı, şu anda Dubai'de beş yıldızlı bir otel olarak hizmet veren QE2'nin lobisinde sergilenmektedir.

Popüler kültürdeki yeri
-----------------------

Mauretania, Redd Sullivan tarafından derlenen *The fireman's lament* ya da *Firing the Mauretania* adlı şarkıda hatırlanmaktadır. Şarkı "1924 yılında ... Mauretania'da bir iş buldum" diye başlar; ancak daha sonra "sabahtan akşama kadar kömür küremek" diye devam eder (1924'te mümkün değildir çünkü o tarihte petrolle çalışmaktadır). "Ateş" sayısının 64 olduğu söylenmektedir. Hughie Jones da şarkıyı kaydetmiştir ancak Hughie'nin versiyonunun son mısrası "hepiniz düzelticiler" diye seslenirken Redd Sullivan'ın versiyonu "ateşçiler" diye seslenmektedir.

Clive Cussler'ın Isaac Bell romanı *Hırsız*, Mauretania gemisinde geçer. Korkunç bir yangın ön depo bölümünü sarar ancak yangın kontrol altına alınır.

Mauretania'dan Rudyard Kipling'in *Makinelerin Sırrı* adlı şiirinde de bahsedilmektedir:

> 
> Tekne-ekspresi emrinizi bekliyor!  
> 
> Mauretania'yı rıhtımda bulacaksınız.  
> 
> Ta ki kaptanı elinin altındaki kolu çevirene kadar,  
> 
> Ve dokuz katlı devasa şehir denize açılıyor.
> 
> 
> 

James Cameron'ın Titanik filminin başında Mauretania'dan bahsedilir; Rose DeWitt Bukater (Kate Winslet) Titanik'in Mauretania'dan daha büyük görünmediğini söylediğinde, züppe nişanlısı Caledon Hockley (Billy Zane) ona Titanik'in Mauretania'dan çok daha büyük ve lüks olduğunu açıklar.

İngiliz yazar Roger Harvey'in 1900'lerde Newcastle'da geçen tarihi romanı *Maiden Voyage*, Mauretania'nın inşasını ve türbin motorlarıyla ilgili karakteristik özelliklerini doğru bir şekilde anlatıyor. İki aşk hikâyesi ve bir gerilimin doruk noktası, gemi ilk seferinde New York'a yaklaşırken ortaya çıkar.

Spencer Dutton'ın *1923'*te Yellowstone Çiftliği'ne dönmek üzere teyzesinden aldığı mesajı götürmek için kullandığı gemi.

Kaynakça
--------

Piouffre 2009, s. 52

Alıntı yapılan eserler
----------------------

* Hackett, C.; Bedford, J.G. (1996). *The sinking of S.S. Titanic: Investigated by Modern Techniques*. Royal Institution of Naval Architects. s. 171.
* Layton, J. Kent (2007). *Lusitania: An Illustrated Biography* (2. bas.). Stroud, Gloucs: Amberley Publishing. ISBN 978-1-4456-4262-8.
* Layton, J. Kent (2010). *The Edwardian Superliners: A Trio of Trios*. Stroud, Gloucs: Amberley Publishing. ISBN 978-1-84868-835-3. 25 Şubat 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi.
* Maxtone-Graham, John (1972). *The Only Way to Cross*. New York: Macmillan. ISBN 0-02-582350-7.
* Piouffre, Gérard (2009). *Le Titanic ne répond plus* (Fransızca). Paris: Larousse. ISBN 978-2-03-584196-4.
* Simpson, Colin (1972). *Lusitania*. Harmondsworth, UK: Penguin Books. ISBN 0-14-00-3793-4. Erişim tarihi: 17 Mart 2015.

Daha fazla okuma
----------------

* Doubleday, F.N. (January 1908). "A Trip on the Two Largest Ships". *The World's Work: A History of Our Time*. Cilt XV. ss. 9803-9810. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2009.
* Jordan, Humfrey (1936). *Mauretania: Landfalls and Departures of Twenty-Five Years*. Hodder and Stoughton: London. OCLC 919719086.
* Newall, Peter (2006). *Mauretania: Triumph and Resurrection*. Longton, Preston, Lancs: Ships in Focus Publications. ISBN 1-901703-53-3.
* Tyne and Wear County Council Museum Service (c. 1984). *The Mauretania*. Tyne and Wear County Council Museum Service.

Dış bağlantılar
---------------

* Tyne & Wear Archives Service *Mauretania* website 10 Haziran 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* *Mauretania* Home at Atlantic Liners
* "Mauretania". *Chris' Cunard Page*. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)

| Rekorlar |
| --- |
| Önce gelen*Lusitania* | **Holder of the Blue Riband (westbound record)**1909–1929 | Sonra gelen*Bremen* |
| **Blue Riband (eastbound record)**1907–1929 |