**Testamentum Morieni**, Morienus veya (*Arapça adı Masāʾil Khalid li-Maryānus al-rāhib*) olarak da bilinen Liber de kompozisyon, yanlışlıkla Emevi prensi Halid ibn Yezid'e atfedilen simya üzerine bir çalışmadır.

Genellikle, 11 Şubat 1144'te İngiliz Arabist Robert of Chester tarafından tamamlanan simya üzerine bir Arapça eserin Latinceye ilk Latince çevirisi olarak kabul edilir. Çalışma, Halid ibn Yezid ile bir diyalog şeklini alır. ve onun sözde simya ustası Bizans keşişi Morienus ( ***Arapça** مريانس, Maryānus, belki Yunanca Μαριανός, Marianos*), İskenderiyeli filozof Stephanus'un (fl. 7. yüzyılın başları) öğrencisi olduğu söyleniyor. Daha sonraki simyacılar arasında geniş çapta popüler olan eser, birçok el yazmasında günümüze ulaşmıştır ve on altıncı yüzyıldan beri birkaç kez basılmış ve yerel dillere çevrilmiştir.

Latince Tercüme
---------------

Latince başlığındaki Latince: alchemia kelimesi henüz simya sanatına atıfta bulunmamakta, daha çok simyacıların bir maddeyi diğerine dönüştürebileceğini iddia ettikleri gizemli malzemeye (yani iksir veya iksir) atıfta bulunmaktadır. filozof taşı). Dolayısıyla Latince başlığın gerçek anlamı "iksirin bileşimi hakkındaki kitap"tır. Latince çevirmenin önsözünde belirttiği gibi: 

> Bu kitap, kendisini simyanın bileşimi olarak biçimlendiriyor. Ve Latin dünyanız henüz simyanın ne olduğunu ve bileşiminin ne olduğunu bilmediğinden, bu metinde ona açıklık getireceğim. [...] Filozof Hermes ve halefleri bu kelimeyi, örneğin maddelerin mutasyonu kitabında şöyle tanımladılar: simya, birinden alınan ve bir tarafından oluşan, aralarında birleşen maddi bir maddedir. yakınlık ve etki bakımından en değerli maddelerdir ve aynı doğal karışım onları doğal olarak daha iyi maddelere dönüştürür.
> 
> 

 Latince önsözün yazarının, aralarında Hermes Trismegistus'a (Latince: Hermetica atfedilen metinler de bulunan) başka çevrilmiş kaynaklara erişimi olduğu görülüyor. Simya iksirinin "birinden alınıp bir tarafından bestelendiği" vurgusu (Latince: Latince: ex uno et per unum composita),  *olarak bilinen kısa ve şifreli Hermetik metne bir gönderme olabilir. Zümrüt Tablet*, "tıpkı her şeyin tek bir maddeden kaynaklandığı gibi, harikaların gerçekleştirilmesi de tek bir maddeden kaynaklanır. tek bir prosedüre göre".{{efn|Rosenthal'ın çevirisi, Tyana'nın sözde Apollonius'undan alınmıştır Şablon:Transliteration (y. 750–850), muhtemelen *Zümrüt Tablet*in en eski kaynağı. Orijinal Arapça Şablon:Transliteration şeklindedir (Weisser 1979, s. 524). Arapçanın Hugo of Santalla tarafından yapılan Latince çevirisi Latince: prodigiorum operatio ex uno, quemadmodum omnia ex uno eodemque ducunt originem, una eademque consiliiadmine şeklindedir (Hudry & 1997–1999), s. 152).

Arapça Tercüme
--------------

Latince tercüme büyük ölçüde bir kaynağa dayanırken Arapça bir kaynağa'da dayanmaktadır, ancak hem Arapça Masāʾil Khalid li-Maryānus al-rāhib hem de Latince Liber de kompozisyon diğerinde bulunmayan bölümler içermektedir.Arapça metin aittir. 9. veya 10. yüzyıl sahtekarlıkları olarak kabul edilen Halid ibn Yezid ile ilgili simya eserlerine rağmen, bazılarının sekizinci yüzyıla kadar geri gidebileceği de iddia edilmiştir.Bir el yazmasından beri Masāʾil Khalid li-Maryānus al-rāhib'in bir kısmı, İbn Umayl'e (c. 900 - c. 960) atfedilen onuncu yüzyılın başlarına ait Musḥaf al-ḥayāt ("Hayat Kitabı") adlı eserden bir alıntı içerir. onuncu yüzyılın ikinci yarısında yazılmıştır.

Dış Bağlantılar
---------------

Not listesi
-----------

1. ↑  Ortaçağ Arap ve Latin kaynaklarındaki simyanın çeşitli tanımları için, ortak özelliği kusurlu bir şeyi daha iyi bir şeye dönüştürmek olan, daha fazlasına bakın Moureau 2020, ss. 91–101.
2. ↑  Şablon:Harvnb tarafından belirtildiği gibi (bkz. Dapsens 2016, s. 133), Latince Latince: alchemia kelimesi Latince çevirmenin önsözünde birkaç kez geçer ve metnin en sonunda (bu da Latince metne özeldir, bkz. Dapsens 2016, s. 126–127), ancak Latince metnin orta kısımlarında yalnızca bir kez geçer (ayrıca iksir anlamında, bkz. Moureau 2020, s. 90, note 16).

Kaynakça
--------

1. ↑  Halleux 1996, s. 890; Moureau 2020, s. 90.
2. ↑  Çeviri Halleux 1996, s. 890.
3. ↑  Halleux 1996, s. 890.
4. ↑  Rosenthal 1975, s. 247.