recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
HDPE'ye ait uluslararası hammadde kodu
**HDPE**, petrolden elde edilen, yüksek yoğunluklu polietilen malzemedir. İsmi İngilizce karşılığı olan "High Density Polyethylene" teriminin kısaltmasından gelmektedir. Sanayi ve imalat sektöründe genelde bu isim kullanılmaktadır. Yaklaşık olarak, 1.75 kg. petrolden, 1 kg. HDPE hammadde elde edilir.

Elde Edilmesi
-------------

HDPE günümüzde birkaç yöntemle elde edilebilmektedir. 

* *Radikal polimerizasyon* yönteminde, yüksek basınç uygulanır.
* *Koordinasyon polimerizasyonunda*, alçak basınç ve 50-75 °C sıcaklıkta katalitik sentez yapılır.

Katalizör olarak heptanda çözünmüş, titanyum tetraklorür ve alüminyum alkil kullanılır. Polimerizasyon ısısı soğutularak giderilir. Ele geçen polimer formu toz veya granüldür. Sıvı ortamdan süzülerek alındıktan sonra kurutularak ambalajlanır.

HDPE sentezinde diğer yol olan, "metal oksit katalizörlü polimerizasyon"da etilen gazı parafinde çözülür, 60-200 °C sıcaklıkta, 35 atm. basınç altında, belirli bir sürede işlem tamamlanır. Soğutma ve çözücü buharlaştırılmasından sonra ürün elde edilir.

"Doğrusal (lineer) polietilen" de denilen HDPE %90 oranında kristal hâldedir. Ana zincir en az 200 karbon atomludur. ASTM standartlarında Tip III ve Tip IV olarak tanımlanan HDPE'in bağıl yoğunluğu 0,940 ve daha yukarı olarak verilmiştir. (HDPE, PETKİM kapasitesi 96.000 ton/yıldır).

Özellikleri
-----------

HDPE, görünüm olarak LDPE'e benzese de ondan çok daha sert, molekül kütlesi 150000-400000 dolaylarında bir polimerdir. Suya, kimyasal maddelere direnci iyidir. Işık ve açık hava koşullarına LDPE'de olduğu gibi dayanıklı değildir. Özel dolgularla bu direnç artırılabilir. Mekanik özellikler çok iyi olup, özellikle darbe ve çekme dayanımları yüksektir. Bazı dolgu maddeleriyle de özellikler daha da iyileştirilir. Normalde çekme dayanımı 225-350 kgf/cm² civarındadır. Sıcaklık dayanımı 100 °C'nin üzerindedir. Ayrıca kendi kendini yağlama özelliği vardır.

Enjeksiyon, ekstrüzyon, toz kaplama, film çekme, döner kalıplama, gibi birçok biçimlendirme yöntemine uygun bir malzemedir. Enjeksiyon kalıp sıcaklığının 50-70 °C'de tutulması cihazdan çıkan ürün kalitesini yükseltir. HDPE elektriksel uygulamalara da çok elverişlidir.

Kullanım alanları
-----------------

Geniş bir kullanım alanına sahip olan **HDPE**, basınçlı borular, gaz dağıtım boruları, şişe, bidon, varil, beyaz eşya ve makine parçaları, yalıtkan, oyuncak, elektrik ve elektronik eşya imalatında kullanılmaktadır. Suya dayanıklı olduğundan tekne ve depo yapımında da HDPE'den yararlanılır.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* NLI: 987007412686305171

 |
**Benafsha Yaqoobi**, aynı zamanda **Benafsha Yaqubi** olarak da bilinir. Afgan engelli hakları aktivistidir. 2021'de BBC'nin *100 Kadınından* biri seçildi.

Kariyer
-------

Benafsha Yaqoobi, Afganistan'da kör olarak doğdu. Engelli hakları aktivisti olan Yaqoobi, İran'da Fars edebiyatı okudu. Daha sonra Başsavcılık Bürosunda çalışmadan önce Kabil'de iki yüksek lisans derecesi aldı. Eşi Mehdi Salami'de kendisi gibi görme engelliydi. Eşi ile birlikte görme engellilere yardımcı olmak ve onları eğitmek için Rahyab Organizasyonu'nu kurdu.

2019'dan itibaren Yaqoobi, Taliban'ın yeniden iktidara gelmesinin ardından 2021'de kocasıyla birlikte Afganistan'dan kaçana kadar Afgan Bağımsız İnsan Hakları Komisyonu'nda (AIHRC) bir komisyon üyesiydi. Üçüncü ayrılma girişimlerinde Kabil havaalanına ulaştılar ve Birleşik Krallık'a gittiler.

In 2020, Yaqoobi was a candidate for the Committee on the Rights of Persons with Disabilities. She was made one of the BBC's *100 Women* in 2021.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Blind Afghan activist fears for disabled people living in homeland". *ITV News* (İngilizce). 14 Eylül 2021. 7 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Aralık 2021.
2. 1 2  "Beginning of a New Era at the AIHRC: Nine fresh commissioners". *Afghanistan Analysts Network - English* (Peştuca). 20 Temmuz 2019. 10 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Aralık 2021.
3. ↑  Murray (6 Eylül 2021). "Disabled Afghans in special jeopardy, warns exiled campaigner". *The Guardian* (İngilizce). 7 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Aralık 2021.
4. ↑  "CRPD Committee Elections". *WFD*. 30 Kasım 2020. 30 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Aralık 2021.
5. ↑  "BBC 100 Women 2021: Who is on the list this year?". *BBC News*. 7 Aralık 2021. 7 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Aralık 2021.
Fizik Fakültesi, üniversite kampüsünde inşa edilen ikinci bina. Oslo Üniversitesi, Blindern.
**Blindern** Oslo Üniversitesi'nin, kentin Kuzey Aker bölgesinde bulunan ana kampüsüdür. Üniversitenin fakültelerinin çoğu Blindern'de yer almaktadır. Daha küçük kampüsler Sentrum (hukuk), Gaustad (tıp), St. Hanshaugen (odontoloji) ve Tøyen (botanik, zooloji, jeoloji ve panteoloji)'de yer almaktadır.

Kampüsün ana binası yeni, Georg Sverdrup binası diye bilinen üniversite kütüphanesidir. Dikkat çeken diğer binalar, toplumsal bilimlerin yer aldığı Eilert Sundt binası, Sophus Bugge, Henrik wegerland Niels Treschow ve P. A. Munch'un adını taşıyan binalardır. Blindern bölgesinde bir üniversite kampüsü inşa etme fikri 1921'lere kadar gitmektedir, ancak ilk bina ancak 1931 yılında hizmete açıldı. 1960'ta üniversiteyle en önemli bağı oluşturan Yukarı Blindern tamamlandı. Oslo Üniversitesi'nin günümüzde 32.000 öğrencisi bulunmaktadır.

Aşağı Blindern çiftliği

Ad
--

Kampüsün adı, Norveç'teki birçok yer adı gibi, bölgede zamanında bulunan bir çiftlikten gelmektedir. Bu çiftliğin eski Nors dilinde adı Blindarvin'di. Blindarvin'in etimolojik anlamı, büyük bir olasılıkla Blindernbekken adlı akarsu ve çayır anlamına gelen "vin"den gelmektedir. Blind aynı zamanda "zor görünen" ya da "kör" anlamlarını da taşımaktadır. Akarsunun bazı bölümlerinin toprağın aşağı bir düzeyinde yer alması ve çok zor fark ediliyor olması adın kökeni hakkında fikir verebilir.

Tarih
-----

Blindern antik bir tarım arazidir. Orta Çağlar boyunca Franklinler olarak bilinirdi. 18. ve 19. yüzyıllarda buradaki çiftçiler, modern aletlerle tarımcılık yapmaya başladılar ve Oslo kentine soğutulmuş süt vb. ürünler satmaya başladılar. Bölgenin ünlüleri arasında, bugün kilise bahçesinde mezarı bulunan şair ve folklorist Jørgen Moe yer almaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Blindern". Store Norske Leksikon. 15 Şubat 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Mayıs 2010.
2. ↑  "Faculty of Law". 6 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi.
3. ↑  "Faculty of Medicine". 6 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi.
4. ↑  "Faculty of Odontology". 29 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi.
5. ↑  "Museum of Natural History". 28 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi.
**Benjamin Mazar** (İbranice: בנימין מזר ; Binyamin Zeev Maisler 28 Haziran 1906-9 Eylül 1995), İncil arkeologlarının "dekanı" olarak tanınan öncü bir İsrail tarihçisiydi. İsrail'deki en önemli İncil bölgesinde yaptığı kazılarla tanınır: Kudüs'teki Tapınak Dağı'nın güney ve güney batısında. 1932'de İsrail'deki Beit She'arim'de (İsrail'de şimdiye kadar bulunan en büyük yeraltı mezarlığı) Yahudi himayesinde ilk arkeolojik kazıyı gerçekleştirdi ve 1948'de yeni İsrail Devleti tarafından verilen izni alan ilk arkeolog oldu. 1951 ve 1977 yılları arasında Mazar, Kudüs İbrani Üniversitesi'nde İncil Tarihi ve Arkeoloji Profesörü olarak görev yaptı. 1952'de Üniversitenin rektörü ve daha sonra 1953'ten itibaren sekiz yıl süreyle rektörü oldu.

Kaynakça
--------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90329931
* BNE: XX1041834
* BNF: cb119880113 (data)
* GND: 123773687
* ISNI: 0000 0001 0934 8781
* LCCN: n50010314
* NLA: 35337297
* NLI: 987007265128805171
* NTA: 070945373
* RERO: 02-A000112344
* SELIBR: 195422
* SNAC: w6gq90j0
* SUDOC: 027946592
* Trove: 916678
* VIAF: 110670495
* WorldCat: lccn-n50010314

 |
Enisüddevle
 Enisüddevle ve Aziz Al-Sultan
**Fatıma** bilinen adıyla **Enisüddevle** (? - 1896), İran şahı Nasıreddin'in eşi.

Hayatı
------

Tahran'ın kuzeydoğusunda bulunan Lavasan'daki bir köyde yaşayan yoksul bir çobanın kızıydı. 1859 yılında Kaçar Hanedanından olan Ceyran'ın (Naser al-Din Şah'ın karısı) ücretsiz hizmetçisiydi. Ceyran'ın 1860 yılında ölmesinden sonra şahın gözdesi oldu.

Nasreddin ile yemek yiyen ve diğer eşler tarafından ziyaret edildikten sonra şahla birlikte uyuyan tek kadındı; ayrıca onu açıkça eleştirebilen tek kişiydi. Şah'ın, hizmetçisi Amine Akdes gibi başka gözdeleri olsa da, Enisüddevle'nin yerine kimse geçemedi.

Batı'yı ziyaret etmek büyük arzusuydu. 1873 senesinde Şah'ın Moskova ziyaretine eşlik etti; ancak, ev sahibi hükûmetin tesettürlü kadınlarla ilgili protokolü yönetemediği ortaya çıktıktan sonra ziyareti yarıda kesmek zorunda kaldı. Kesintiye uğrayan yolculuğu için Başbakan Mirza Hüseyin Han'ı suçladı ve onu görevinden uzaklaştırmayı başardı.

Haremde, diğer seksen beş kadından daha üstündü. 1873 yılında ölümünden sonra şahın annesi Melik Cihan Hanım'ın görevlerini devraldı. Yabancı elçilerin ve konuk devlet başkanlarının eşlerini kabul etti. Şah üzerindeki etkisi, halktan çokça çağrı almasına neden oldu.

Kaynakça
--------

1. ↑  G. Nashat, "ANĪS-AL-DAWLA," Encyclopædia Iranica, II/1, pp. 74-76, available online at  17 Kasım 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (accessed on 30 December 2012).
2. ↑  "İran Şahı Nasıreddin ve karısı Anis el-Doleh - Sayfa 13". *CNN Türk*. 31 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2022.
**Dünya Sanat Günü,** her yıl Nisan ayının 15. günü kutlanan, sanat etkinlikleri düzenlenip cadde ve sokakların sanat eserleri ile süslendiği bir gün olarak kabul edilir. 2012 yılı itibarıyla kutlanmaya başlanmıştır.

Tarihçe
-------

Türk sanatçı ve Ulusal Plastik Sanatlar Derneği (UPSD) Başkanı Bedri Baykam, International Associations of Art (IAA), (Türkçe:Uluslararası Sanat Derneği)'ın 2011 yılında Meksika'da yapılan genel kuruluna Türkiye temsilcisi olarak katılmıştır. Baykam, toplantıda Leonardo da Vinci'nin doğum günü olan 15 Nisan'ın Dünya Sanat Günü olarak kutlanmasını önerdi. Bu öneri çoğunluk oyu alarak, her yıl 15 Nisan tarihinde World Art Day (WAD) olarak kutlanılması kararı alındı.

Kısaca Leonardo da Vinci'nin doğum günü olan 15 Nisan, 2011 yılından itibaren Dünya Sanat Günü olarak kutlanır.

Türkiye'de kutlamalar
---------------------

Kutlamaların ilki 15 Nisan 2012 tarihinde İstanbul Abdi İpekçi caddesinde kurulan sahnede yapıldı. Ayrıca Maçka Demokrasi Parkı'nda bulunan UPSD Sanat Galerisi'nde gerçekleşen *Dünya Sanat Günü Sergisi*'nin ardından *Bring your own Bottle (Kendi Şişeni Getir)* partisi düzenlenmiştir. Türkiye'nin çeşitli illerinde ise bazı sanatsal etkinliklerle kutlanmıştır. İzmir'de Sokak tiyatrosu, dans - müzik, Resim - Fotoğraf - Heykel - Seramik, Sinema, Müzik, Bildiri, Söyleşi, Edebiyat ve Tiyatro sanat dallarında kutlamalar ve gösteriler yapılmıştır.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  ULUÇ, Hıncal (14 Nisan 2012). "Yarın Dünya Sanat Günü!." sabah.com.tr. 20 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Mayıs 2012. .(Türkçe)
2. ↑  "15 Nisan 2012 Dünya Sanat Günü TAKSAV İzmir Eğlencesi". iaaworldartday.com. 13 Nisan 2012. 2 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Mayıs 2012. .(Türkçe)

Dış bağlantılar
---------------

* Resmî site
* Resmî site
* Resmî site
* UPSD 2012 Etkinlik İlanı[*ölü/kırık bağlantı*]
*Nuh'u Lanetleyen Ham*, Ivan Stepanovitch Ksenofontov'un 19. yüzyıldan kalma bir tablosu
**Ham'ın laneti** Yaratılış Kitabında , Nuh tarafından Ham'ın oğlu Kenan 'a uygulanan bir lanet olarak tanımlanır.. Bu lanet Nuh'un sarhoşluğu sırasında ortaya çıkar ve "babasının çıplaklığını gören" Nuh'un oğlu Ham tarafından işlenen utanç verici bir eylem tarafından kışkırtılır.   Ham'ın günahının tam niteliği ve Ham günah işlediğinde Nuh'un Kenan'ı lanetlemesinin nedeni 2000 yılı aşkın bir süredir tartışılmaktadır. 

Hikayenin orijinali, Kenanlıların İsrailoğullarına İncil'deki tabiiyetini  ya da geç tunç çağında Kenan'ı yöneten Yeni Mısır Krallığı'nın bir kısmı üzerinde hak iddialarını geçerli kılmak için oluşturulduğu düşünülmektedir.  

Daha sonra, bu anlatı bazı Yahudiler, Hıristiyanlar ve Müslümanlar tarafından siyah tenli olmanın açıklaması ve siyahların köleleştirilmesinin için bir meşruiyet kaynağı olacak şekilde yorumlanmıştı.  

Bununla birlikte, Hıristiyanların, Müslümanların ve Yahudilerin çoğu bu tür yorumlara karşı çıkmaktadır, çünkü Kutsal Kitap metninde Ham'ın kendisi lanetlenmemiş ve ne ırktan ne de ten renginden söz edilmiştir.

Ayrıca bakınız
--------------

* Nuh'un nesilleri
* Hamitik
* Köleliğe ilişkin İslami görüşler

Kaynakça
--------

1. ↑  Sarna 1981.
2. ↑  Tekvin 9:22
3. 1 2  Goldenberg 2003.
4. ↑  Alter 2008.
5. ↑  Mathee, Mohamed Shahid (1 Dec 2016). "Curse motives in the "Curse of Ham" narrative : land for Yahweh's landless people?". *Journal for Semitics*. **25** (2): 726–747. doi:10.25159/1013-8471/2554. ISSN 2663-6573.
6. ↑  Redford, Donald B. (1992). *Egypt, Canaan, and Israel in Ancient Times* (İngilizce). Princeton University Press. ISBN 978-0-691-21465-8.
7. ↑  Gomez 2018.
8. ↑  
Whitford 2009, p. 35; Ham, Sarfati & Wieland 2001.
**Dimitris Theophani Lipertis** (Yunanca: Δημήτρης Λιπέρτης; 1866-1937) Kıbrıslı bir şairdir.

Hayatı
------

Lipertis, 1866'da Larnaka'da doğdu (kesin tarih tartışmalı - 22 Eylül veya 26 Ekim). Babası Theofanis Lipertis Girne'den selamladı, ancak bir ticaret şirketi kurduğu Larnaka'ya taşındı. Annesi Kokonou Modinos'du.

Temel eğitimini Larnaka'nın çeşitli edebi şahsiyetlerinden aldı. Daha sonra Beyrut'ta (1880-1884 arası) çalışmalarını sürdürdü ve burada Beyrut Amerikan Üniversitesi ve Cizvit Université Saint-Joseph'te İngilizce ve Fransızca konusunda uzmanlaştı. Kıbrıs'a döndüğünde, önce Larnaka hukuk mahkemelerinde büro görevine (1885-1890) girdi. Sonraki on yıl boyunca, kamu işleri departmanında maaş bordrosu memuru, bağ hastalıkları müfettişi, sahil güvenlik görevlisi vb. Kıbrıs'ın farklı bölgelerinde konuşulan çeşitli lehçeleri bilir.

1900'de Kıbrıs'tan, felsefe okuduğu Napoli'ye ve ardından teoloji çalışmaları için Atina'ya gitti. Ayrıca iş aramak için Mısır'a gitti. Dönüşünde başkent Lefkoşa'da öğretmen olarak çalışmaya başladı. İlk olarak 1910-1912 yılları arasında Pancyprian Gymnasium'da Fransızca öğretmeni olarak ve ardından The English School'da çalıştı. Ayrıca Lemythou köyündeki Mitsis ticaret akademisinin ilk müdürü olarak görev yaptı.

Lipertis, 1937'de Lefkoşa'da öldü.

1978'de, Kıbrıslı şairler temalı bir anma sayısında portresi iki puldan birine tasvir edildi. Diğer pul ise Vasilis Michaelides'i tasvir ediyordu.

Strovolos Belediyesi tiyatrosunun dışında, sol taraftaki girişi süsleyen büstü, sağda ise Vasilis Michaelides'in büstü durmaktadır.

Eserleri
--------

Katharevousa'da bazı şiirler yazdı ve yayınladı, ancak eserinin ana gövdesi Kıbrıs Lehçesidir. Şiirlerinden bazıları Kıbrıslı besteci Achilleas Lymbouridis ve Yunan besteci Dimitris Layios tarafından bestelendi. En önde gelen modern Kıbrıslı şairlerden biri olarak kabul edilir ve Kıbrıs Postanesi tarafından basılan pulların konusu olmuştur.

3 şiir koleksiyonu yayınladı:

1891 - Rahatlamış arp (Halaromeni Lira - Χαλαρωμένη Λύρα)

1898 - Stoni (Στόνοι)

1923 - Kıbrıs Şarkıları (Tzipriotika Tragoudia - Τζ'υπριώτικα Τραούδκια)

Ek olarak, çeşitli insanlara yazdığı özel mektupları, zekice bir mizah ve edebi değer içeren canlı ve zeki bir içerikle karakterize edildi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Εθνικό Κέντρο Βιβλίου / Από το 18ο αιώνα μέχρι το 1935". *www.ekebi.gr*. 25 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Nisan 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb14422758j (data)
* GND: 128893214
* ISNI: 0000 0000 3397 905X
* LCCN: n85260444
* NLG: 22942
* NTA: 303151927
* SUDOC: 155956752
* VIAF: 37983206
* WorldCat: viaf-37983206

 |
***Korku Sokağı İkinci Kısım: 1978*** (özgün ad: ***Fear Street Part Two: 1978***), Janiak, Olkewicz ve Phil Graziadei'nin orijinal hikâyesinden Janiak ve Zak Olkewicz tarafından ortaklaşa yazılan, Leigh Janiak tarafından yönetilen 2021 Amerikan genç slasher filmidir. RL Stine'nin aynı adlı kitap serisine dayanan, *Fear Street* üçlemesinin *Birinci Kısım: 1994*'ten sonraki ikinci filmdir ve başrollerde Sadie Sink, Emily Rudd, Ryan Simpkins, McCabe Slye, Ted Sutherland, Gillian Jacobs, Kiana Madeira, Benjamin Flores Jr. ve Olivia Scott Welch oynamaktadır.

Chernin Entertainment tarafından üretilen *Fear Street*'in bir film uyarlaması, 2015'te 20th Century Studios'ta geliştirilmeye başlandı ve Janiak 2017'de işe alındı. Üçlemenin çekimleri, Haziran 2020'den itibaren bir tiyatro gösterimi amacıyla Gürcistan'da Mart-Eylül 2019 arasında arka arkaya gerçekleştirildi. Ancak COVID-19 salgını ve 21st Century Fox'un Disney tarafından satın alınması nedeniyle Chernin Entertainment, 20th Century Studios ile dağıtım anlaşmasını sonlandırdı ve Ağustos 2020'de haklarını Netflix'e sattı.

*Korku Sokağı İkinci Kısım: 1978*, 8 Temmuz 2021'de Los Angeles State Historic Park'ta galası yapıldı ve Netflix tarafından 9 Temmuz 2021'de yayınlandı. Film, Sink, Rudd ve Simpkins'in senaryosunu, yönetmenliğini ve performanslarını öven eleştirmenlerden genel olarak olumlu eleştiriler aldı. Üçlemenin son bölümü olan *Üçüncü Kısım: 1666*, 16 Temmuz'da yayınlandı.

Üçüncü kısım
------------

Üçleme, 16 Temmuz 2021'de yayınlanan *Üçüncü Kısım: 1666* ile devam ediyor.

Kaynakça
--------

1. 1 2  Santer, Kristen (19 Mayıs 2021). "First 'Fear Street' Trailer Reveals Netflix's Ambitious Horror Trilogy, Which Will Be Released This Summer". *Collider*. 19 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mayıs 2021.
2. ↑  "Ashley Zukerman, Fred Hechinger, Julia Rehwald, Jeremy Ford Join Fox's 'Fear Street' Trilogy". *The Hollywood Reporter*. 27 Mart 2019. 22 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2021.

Dış bağlantılar
---------------

* IMDb'de *Korku Sokağı İkinci Kısım: 1978*
**Bordeaux Büyük Tiyatrosu**; (*Grand Théâtre de Bordeaux* (Fransızca)) Bordeaux'da tiyatro binasıdır. Eski tiyatrosu yangında kül olunca, Mareşal Louis François Armand de Vignerot du Plessis'in valiliği sırasında, Mimar Victor Louis (1731–1800) tarafından yapımı gerçekleştirilip 7 Nisan 1780 tarihinde Jean Racine'in Athalie trajedisi ile açılmıştır. Devrim öncesi Fransa'nın en büyük tiyatrosudur ve ardından gelen Fransız tiyatro binaları için model haline gelmiştir. Aynı zamanda Charles Garnier'in Paris Opera Evi'nin (*Palais Garnier* (Fransızca)) prototipidir.

1773 yılında başlayan operanın inşaatı 7 sene sürmüş 1780'de tamamlanmıştır. Konser salonunun inşası 1865 ve 1870 arasında Charles Burguet tarafından gerçekleştirilmiştir. Boyalı ve altın renkli ahşap tavan panelleri, 1800m2'yi kaplayan tavan yüzeyine yapıştırılmış tuvalleri ile ayrı bir güzellik sergiler. Neoklasik tarzda mimariye sahip bina 18 m yüksekliğinde, 47 m. eninde, 88 m. boyunda olup 114 kişilik kapasiteye sahiptir. Dış cephesinde 12 korint tarzı kolonla taşınan bir revak ve kolonların üzerinde Pierre Berruer tarafından tasarlanmış heykeller bulunmaktadır. Heykellerin her biri sanatın 9 ilham perisini ve 3 yunan tanrıçasını, Venüs Juno ve Minerva'yı temsil eder. İçeride 16 kolon ile desteklenmiş kemerlerle süslü geniş bir salon karşılar. 5 kemer büyük merdivene erişimi sağlar. 1,2 tonluk avize 1917 yılında yerleştirilmiştir. Büyük tiyatro 1990–1991 arasında son bir restorasyondan geçmiş, orijinal dekorasyonu tekrar yaratılmıştır.

Bugün tiyatro Opéra National de Bordeaux ve National de Bordeaux Balesi'ne ev sahipliği yapmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "http://www.culture.gouv.fr". 13 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ağustos 2012.  `|başlık=` dış bağlantı (yardım)
2. ↑  "Victor Louis (İngilizce)". Britannica.com. 18 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ağustos 2012.
3. ↑  "The Grand Théâtre, quarter of Grands Hommes (İngilizce)". 24 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Temmuz 2012.

|  |
| --- |
| Vikipedi'nin kardeş projelerinden**Bordeaux Büyük Tiyatrosu**hakkında daha fazla bilgi edinin  |
|
| Commons'ta ara | Commons'ta dosyalar |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: nr93036726
* NLI: 987007599402705171
* VIAF: 147671488
* WorldCat: lccn-nr93036726

 |
**Mauro Mevlüt Martino** (29 Mart 1953; Calabria, İtalya) İtalyan yazar, dizi ve sinema oyuncusu ve senarist. Martino'nun ayrıca Kanada ve Türkiye vatandaşlığı da bulunmaktadır. Kurtlar Vadisi serisinde oynadığı **Profesör Martin** ve **Kârûn** rolleriyle tanınmıştır.

Hayatı
------

29 Mart 1953'te Calabria'da doğdu. Doğumundan bir yıl sonra, ebeveynleriyle birlikte Kanada'nın Toronto şehrine taşındı. Eğitimini burada tamamladı.

1973'te gördüğü bir rüyadan sonra Müslüman oldu ve "Mevlüt" adını aldı.

2004'te Toronto'da İngilizce öğretmenliğinden emekli olduktan sonra İstanbul'a yerleşti. 2005'te Kurtlar Vadisi'nde *Profesör Martin* rolüyle yer aldı. Yıllar sonra Kurtlar Vadisi Pusu'ya aynı rolle geri döndü. Dizide sonraki sezon *Profesör Martin* in ikiz kardeşi *Kârûn* adlı karakteri canlandırdı.

Filmografi
----------

|
|  |
| Televizyon |
| Yıl | Adı | Rol | Notlar |
| 2005 | *Kurtlar Vadisi* | Profesör Martin | Yardımcı karakter |
| 2013-2015 | *Kurtlar Vadisi Pusu* | Profesör Martin | Yardımcı karakter |
| 2015-2016 | *Kurtlar Vadisi Pusu* | Kârûn | Yardımcı karakter |
| Sinema |
| Yıl | Adı | Rol | Notlar |
|
| 2006 | *Kurtlar Vadisi Irak* | Otel Müdürü Bay Fender | Yardımcı karakter |

Kaynakça
--------

1. ↑  "mauro martino Professional Actor at PANA FİLM". Linkedin. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2020. [*ölü/kırık bağlantı*]
2. ↑  "About Me". Kişisel web sitesi. 11 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Temmuz 2020.
**Varaka bin Nevfel**, veya tam adıyla **Varakah ibn Navfal ibn Asad ibn Abd-al-Uzza ibn Kusay Al-Kurayşi** (Arapça: ورقه بن نوفل بن أسد بن عبد العزّى بن قصي القرشي; ölüm y. 610), Muhammed'in ilk Zevcesi Hatice'nin baba tarafından kuzeni olmuş Süryani Nasturi rahibiydi. Muhammed'in Hatice ile olan evliliğinde şahitlik etmişti.

Genelde kabul görmüş klasik kaynaklarda Hatice'nin Muhammed'i ilk vahiyin ardından Varaka'ya durumu açıklaması için götürdüğü geçer. Varaka anlatılanları dinledikten sonra olayın bir vahiy olduğunu, Muhammed'e peygamberlik verildiğini ve eğer genç olsaydı onun destekçilerinden olmak istediğini belirtir.

Varaka, yaşadığı olay hakkında ne düşündüğünü soran İslam Peygamberine kendisine gelen meleğin Mûsâ’ya (bazı rivayetlerde Îsâ’ya) gelen Nâmûs (Cebrâil veya Tevrat) olduğunu söylemiş ve ona yahudi ve hıristiyanlar tarafından beklenen son peygamber olduğunu bildirmiştir. Kavmi tarafından dışlanacağı zamana yetiştiği takdirde kendisine yardım edeceğini belirtmiş, ancak o günleri göremeden ölmüştür.

Muhammed bin Abdullah'ın ilk vahyini Varaka bin Nevfel'e açıklamasından kısa bir süre sonra Varaka bin Nevfel öldü. Bu olayın ardından vahiy 40 gün süreyle kesintiye uğramıştır. Bu dönem "*İnkıta-ı Vahy*" hadisesi olarak adlandırılır.

Varaka bin Nevfel'in din adamlığı dışında şair yönü de vardır. Yazdığı bazı şiirler günümüze kadar ulaşmıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑  İbn-i Hişâm, Sîre: 1/254; İbn-i Kesîr, Sîre: 1/404
2. ↑  SURUÇ, Salih (2013). *Kainatın Efendisi Peygamberimizin Hayatı*. İstanbul: Nesil Yayınları. ISBN 978-975-269-894-9 370.baskı s.159.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 9 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mayıs 2014.
4. ↑  Bulut, Ali (2005). "Cahiliye Şiirinde Bazı Dini Motifler". *OMÜİFD*, *18-19*.
5. ↑  "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 10 Ağustos 2013 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Kasım 2012.

Dış bağlantılar
---------------

* A short description of the first revelation and immediate events (İngilizce)
* İslami uyanış - Varaka bin Nevfel Peygamberi eğitti mi?4 Şubat 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 119476924
* TDVİA: varaka-b-nevfel
* VIAF: 50037004
* WorldCat: viaf-50037004

 |
Eduard von Wahl
**Eduard Georg von Wahl** (3 Mart 1833 Wattel - 29 Ocak 1890,Dorpat )bir Baltık Alman cerrahıydı .

Estonya Valiliğine bağlı Wattel'de doğdu(günümüzde Valta,Pärnu İlçe,Estonya içinde).1859'da doktora derecesini Friedrich Bidder (1810-1894) ve Hermann Guido von Samson-Himmelstjerna'nın(1809-1868) öğrencisi olduğu Dorpat Üniversitesi'nden aldı. Eğitimine Berlin ve Paris'te devam etti ve 1860'ta özel muayenehane açtığı ve hastanede cerrah olarak çalıştığı St. Petersburg'a taşındı. 1867'den itibaren Prinz Peter von Oldenburg Çocuk Hastanesi'nde baş cerrah olarak görev yaptı.1878'de Dorpat'ta cerrahi profesörü oldu ve burada 1881'den 1885'e kadar üniversite rektörü olarak görev yaptı.

Cerrahi görevlerinin yanı sıra halk ve tıp açısından cüzzam, akıl hastalıkları ve cinsel yolla bulaşan hastalıklarla mücadelede ön saftaydı.

Yazılı eserler
--------------

* + *Ueber Fracturen der Schädelbasis* (On fractures at the base of the skull), in Richard von Volkmann's "Sammlung Klinischer Vorträge, Nr. 228, (1883)
	+ *Krankheiten der Knochen und Gelenke* (Diseases of bones and joints), in Carl Gerhardt's Handbuch der Kinderkrankheiten, VI. Bd. 2. Abth. S. 396. 2)

Kaynakça
--------

* + Pagel: Biographical Encyclopedia of outstanding physicians of the nineteenth century 20 Ekim 2001 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (translated biography)
	+ Parts of this article are based on a translation of an equivalent article at the German Wikipedia.
	+ Index catalogue of the library of the surgeon-general's office 1895 (list of publications)

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 1012504603
* ISNI: 0000 0001 2035 877X
* VIAF: 165121132
* WorldCat: viaf-165121132

 |
Mazandaran'da basılan III. İsmail'in gümüş sikkesi.
**Şah III. İsmail Ebu Turab** (Farsça: شاهاسماعیل سوم), III. İsmail Safevi, Şah İsmail Seyyid Murtaza oğlu Safevi - İran şehinşahı, Safeviler hanedanı devletinin XIII. hükümdarı. Aslında hiçbir gücü olmamıştır. Devleti adına Zend Kerim Han yönetmiştir.

Hayatı
------

Şah III. İsmail 1733 yılında doğdu. Sultan Hüseyin'in soyundandır, babası Seyyid Murtaza Mirza, annesi Safevi hükümdarı Şah Hüseyin'in kızı Meryem Begim'dir.

1747 yılında Nadir Şah öldürüldükten sonra İran'da ve Azerbaycan'da iktidar mücadelesi başladı. İran'ın güneyinde de kendilerine Şiraz şehrini başkent seçen Fars Zend sülalesi egemenlik mücadelesi izlemekteydi. Onlara gore, Nadir Şah'ın öldürülmesi ve Afşarlar İmparatorluğu'nun parçalanmasının en büyük nedenlerinden biri de Safevi hanedanı mensuplarının hala kendilerini İran siyaseti içinde görülmeleri idi. Kerim Han Zend ve Ali Merdan Han Bahtiyari bu politik gerçeği kendi yararlarına ustalıkla kullandılar.

1747 - 1749 döneminde Nadir Șah'in varislerinden oluşan Afşar hanedanlığı de derin bir siyasi kriz geçirmekte idi. Hakimiyet uğruna mücadeleler ve iç çekişmeler sonucunda devletin kendilerine bağlantıları zayıflamıştı. Bu sülalenin egemenliği sadece Horasan üzerinde kalmıştı. Aralık 1749'da yapılan bir saray darbesi sonucunda Şahruh İran şahlığından atıldı. 19 Ocak 1750'de ise Afşar Hanedani şahi olarak iktidara, II. Süleyman Şah Hatai adı ile Mir Seyyid Muhammed getirildii. Fakat az sonra Mart 1750'de yeni saray darbesi sonucunda II. Süleyman Şah Hatai de şahlık makamından atıldıı ve șahlık tahtına yeniden Şahruh Şah Afşar getirildi.

Bu olaylarla eş zamanlı olarak, Ocak 1750'de İsfahan'a hakim olan Ali Merdan Han Bahtiyari ve Kerim Han Zend tarafından, Isfahan'daki Şahlık tahtina III. Şah İsmail ismi ile Safavi Hendani üyesi 17 yaşındaki İsmail getirildi. Böylece hukuken yasal olarak İran'da Safeviler hanedanı şahlık unvanini geri almaktaydı. Fakat Şah İsmail Safavi'nin hiçbir gerçek iktidar gücü ve egemenliği bulunmuyordu. Devleti onun adına "Vekil'ul Reaya" adı ile Kerim Han Zend yönetiyordu. Aslında Zendler ve Bahtiyariler Şah III. İsmail Safavi'yi halkı yatıştırmak ve kendi egemenliklerine bir resmi hukuki taban kurmak için kullandılar. Onun için III. Ismail Safavi'yi İran'ın güneyinde Abadan şehrindeki kalede devamlı göz hapsinde bulundurdular ve orada hiçbir görev yapmadan oturmasını sağladılar. Ali Merdan Han Bahtiyari öldürüldükten sonra Kerim Han Zend, tek başına İran'ın güneyini kontrol etmeye başladı. Bu dönemde Şah III. İsmail yine de Abadan kalesinde hapiste tutuldu.

1773 yılında Şah III. İsmail Safevi İran'ın güneyinde Huzistan vilayetindeki Abadan kenti kalesinde gözaltında bulunmakta iken öldü.

Ayrıca bakınız
--------------

* Safeviler
* Afşarlar
* Zendler

Kaynakça
--------
**Halil Karaduman** (d. 1959, Birecik - ö. 9 Ekim 2012, İstanbul), Türk kanun sanatçısı.

Türkiye'de devrinin en popüler kanun sanatçılarından birisidir. Zülfü Livaneli ile birlikte yaptığı çalışmalarla Türkiye dışında da tanınmıştır.

Yaşamı
------

1959 yılında Şanlıurfa’nın Birecik ilçesinde doğdu. Kanuni babasından 5 yaşında itibaren kanun ve müzik dersleri aldı. Ortaokul ardından lise öğrenimini Gaziantep’te tamamlayıp 1977 yılında İstanbul’a geldi. O yıl İstanbul Teknik Üniversitesi Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı *Temel Bilimler* bölümüne girdi ve bölümünü birincilikle bitirdi.

İstanbul’a geldiğinden itibaren plak ve kaset dünyasında yönetmen, bestekâr ve kanun eşlikçi olarak yer aldı. Zamanın en tanınmış solistleri ile gerek sahne gerekse stüdyoda yönetmen olarak çalıştı. Eşlik ettiği sanatçılar arasında Zeki Müren, İbrahim Tatlıses, Bülent Ersoy, Müzeyyen Senar, Orhan Gencabay, Zülfü Livaneli, Muazzez Abacı, Emel Sayın, Sezen Aksu vardır.

Sanatçı, Zülfü Livaneli ile birlikte dünyanın çeşitli yerlerinde yabancı orkestra ve şarkıcılarla konserler verdi. Bu çalışmalarının sonucunda Amerika, Yunanistan, Ürdün, Tunus, Lübnan ve Suriye olmak üzere 100 den fazla kanun öğrencisi bulunuyordu. T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın Devlet Türk Müziği Topluluğu'nda kanun sanatçısı olarak görev yaptı.

"Devlerin aşkı", "Rüyalarda buluşuruz", "Leyla" gibi popüler şarkılar besteledi. Türkiye’de üç tane, Amerika’da bir tane, Yunanistan’da iki tane olmak üzere 6 tane enstrümantal albüm çıkardı.

Kanun icrasında çektirme (çekerek, sürüme, süpürme olarak da adlandırılır) denilen tekniğe dikkat çekme konusunda öncü rol oynadı. 2007'de yayımlanan bir kanun metodu yazdı.

Zülfü Livaneli’yle gittiği Almanya turnesinden dönerken havaalanında kalp krizi geçirdi. 9 Ekim 2012'de 53 yaşında öldü.

Ayrıca bakınız
--------------

* Ahmet Meter

Kaynakça
--------

1. ↑  Erdoğan, Emre. "Kanun İcracılığında "Çektrime Tekniği" ve Kullanımına Yönelik Bir Çalışma". *Uluslararası Anadolu Sosyal Bilimler Dergisi*. 16 Ağustos 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ekim 2023.
2. ↑  Tekin, Selen (2010). "Kanun sazının icrası öğretim teknikleri karşılaştırmalı kanun metodu analizleri ve kanun eğitimi etütleri". *Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü yüksek lisans tezi*. 25 Şubat 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi.
3. ↑  "Karaduman uğurlandı". hurriyet.com.tr. 11 Ekim 2012. 31 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ekim 2012.
**Cándido Muatetema Rivas** (d. 20 Şubat 1960 - ö. 16 Haziran 2014), Ekvator Gineli diplomat ve siyasetçi. Rivas, Afrika ülkesi Ekvator Ginesi'nde 2001'den 2004'e kadar başbakanlık görevinde bulunmuştur.

Rivas, Luba yakınlarındaki Fernando Po'nun güneyindeki (bugün Bioko ) bir köy olan Batete'de doğdu. Kasım 1991'den Ağustos 1993'e kadar Devletin Genel Haznedarıydı ve Aralık 1993'ten Ocak 1996'ya kadar hükûmette Gençlik ve Spordan Sorumlu Devlet Bakanı olarak görev yaptı. Aynı zamanda Ekvator Ginesi Demokrat Partisi'nin (PDGE) gençlik kolunun kurucularındandı ve 1993'ten 1995'e kadar gençlik kolunun Genel Koordinatörüydü Daha sonra PDGE'nin Genel Sekreter Yardımcısı oldu.

Haziran 1996'dan Şubat 2001'e kadar Rivas, Halk Temsilcileri Odası'nın İkinci Sekreteriydi. Ayrıca Nisan 2000'den Şubat 2001'e kadar CEMAC'ın Parlamentolar Arası Komisyonu üyesi ve Ekonomik İşler Alt Komisyonu Başkan Yardımcısıydı

Rivas, 26 Şubat 2001'de devlet başkanı Teodoro Obiang Nguema tarafından Ángel Serafín Seriche Dougan'ın yerine başbakan olarak atandı. Hükûmeti 27 Şubat'ta yemin etti ve Başkan Obiang bu vesileyle birlik ve "uyum" göstermesi gerektiğini vurguladı.

Rivas ve hükûmeti 11 Temmuz 2004'te istifa etti ve Obiang, 14 Temmuz'da Miguel Abia Biteo Boricó'yu onun yerine atadı. Hükûmetinin yapısı, 50 bakanlık makamına sahip bir kabineydi.

2005 yılında Almanya'ya ülkesinin büyükelçisi olarak atandı. Bu görevi hayatını kaybettiği 2014 yılına kadar sürdürmüştür.

Cándido Muatetema Rivas, 16 Haziran 2014'te Almanya'nın Berlin kentinde hayatını kaybetti.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  "« Priorité à la lutte contre la pauvreté »", Jeuneafrique.com, October 7, 2002 (Fransızca).
2. 1 2  CV at official website 3 Eylül 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (accessed July 9, 2008).
3. ↑  "New Prime Minister appointed in Equatorial Guinea" 18 Temmuz 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. afrol News, February 26, 2001.
4. ↑  "Equatorial Guinea president calls for "cohesion" in new government", AFP (nl.newsbank.com), March 1, 2001.
5. ↑  "Jul 2004 - EQUATORIAL GUINEA", Keesing's Record of World Events, Volume 50, July, 2004 Equatorial Guinea, Page 46047.
6. 1 2  "Fallecimiento de Cándido Muatetema Rivas". *CBC News*. Pagina Oficial del Gobierno de la Republica Guinea Ecuatorial. 18 Haziran 2014. 14 Şubat 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Temmuz 2014.
Edward Joris, 1905'te çekilmiş bir fotoğraf.
**Edward Joris** (1876–1957), Yıldız suikast girişimi olarak bilinen İstanbul'daki 1905 bombalamasına karışan Belçikalı bir anarşisttir.

Hayatı
------

1876'da doğan Joris, 13 yaşında okulu bıraktı ve nakliye memuru olarak çalıştı. Sol siyasetle uğraşırken, 1895'ten 1898'e kadar Belçika İşçi Partisi'nin yerel şubesinin ve bir sendikanın sekreteriydi. Anarşist gazete *Ontwaking'e* Edward Greene takma adıyla katkıda bulundu.

1901'de İstanbul'a gitti ve burada kısa bir süre Fransızca ve İngilizce ticari yazışmalar yaptı ve ardından Singer dikiş makinesi şirketinde iş buldu. 1902'de İstanbul'da nişanlısı Anna Nellens ona katıldı ve evlendiler.

Joris, bir iş arkadaşı aracılığıyla Ermeni Devrimci Federasyonu'na ve dolayısıyla Sultan II. Abdülhamid'e suikast düzenleme planına dahil oldu. Komplocular hazırlıklar için bir araya geldi ve evinde patlayıcılar ve ateşli silahlar depoladı. Bombalama 21 Temmuz 1905'te gerçekleştirildi, 26 kişi öldü ve 58 kişi yaralandı, ancak padişaha zarar görmeden kurtuldu. Joris altı gün sonra tutuklandı. 25 Kasım'da mahkemeye çıkarıldı ve 18 Aralık'ta idam cezasına çarptırıldı. Belçika'dan gelen diplomatik baskı nedeniyle ceza hiçbir zaman infaz edilmedi. Belçika hükûmetine serbest bırakılması için çalışması yönündeki baskıyı sürdürmek için Belçika'daki solcu entelektüeller tarafından bir destek komitesi kuruldu. Joris, 23 Aralık 1907'ye kadar hapiste tutuldu ve ardından Belçika'ya döndü. Hapishaneden yazdığı mektuplar, komploya katılımıyla ilgili daha sonraki bir kitabın temelini oluşturdu.

Joris, Belçika'ya döndükten sonra kitapçı olarak çalıştı ve Ligue des droits de l'homme'nin Antwerp şubesinde sekreterlik yaptı. I. Dünya Savaşı'ndan sonra işgalci güçlerin Flamenpolitik ile işbirliği yapmaktan suçlu bulundu ve Hollanda'ya sığındı. 1929'da bir aftan sonra Belçika'ya döndü ve serbest meslek sahibi bir tanıtım ajanı olarak çalıştı. 1957'de öldü.

Kaynakça
--------

1. ↑  Gaïdz Minassian, "The Armenian Revolutionary Federation and Operation 'Nejuik'", in *To Kill a Sultan: A Transnational History of the Attempt on Abdülhamid II (1905)*, edited by Houssine Alloul, Edhem Eldem and Henk de Smaele (Palgrave Macmillan, 2018), p. 53.
2. 1 2 3 4 5  Maarten Van Ginderachter, "Edward Joris: Caught between Continents and Ideologies?" in *To Kill a Sultan: A Transnational History of the Attempt on Abdülhamid II (1905)*, edited by Houssine Alloul, Edhem Eldem and Henk de Smaele (Palgrave Macmillan, 2018), pp. 67-98.
3. ↑  Richard Bach Jensen, *The Battle against Anarchist Terrorism: An International History, 1878–1934* (Cambridge University Press, 2014), p. 307.
4. ↑  Christophe Verbruggen, *Schrijverschap in de Belgische belle époque: een sociaal-culturele geschiedenis* (Ghent and Nijmegen, 2009), pp. 161-166.
5. ↑  Walter Resseler and Benoit Suykerbuyk, *Dynamiet voor de sultan: Carolus Edward Joris in Konstantinopel* (Antwerp, b+b, 1997).
**İzzet Mehmet Paşa Camii**, Karabük İli'nin Safranbolu ilçesinde 18. yüzyıldan kalma bir camidir.

Konumu
------

Cami, Safranbolu'nun çarşı merkezinde, 41°15′ Kuzey ve 32°41′ Doğu koordinatlarında yer alır. Caminin önündeki cadde ise Safranbolu'yu yakındaki Karabük'e bağlayan Adnan Menderes Caddesi'dir. Cami, Türkiye'nin Dünya Miras Listesi'nde yer alan İlçenin tarihi mekanlarından biridir.

Tarihi
------

Cami Safranbolulu İzzet Mehmet Paşa tarafından yaptırılmıştır.. İzzet Mehmet Paşa, I. Abdülhamid döneminde iki kez, III. Selim döneminde bir kez olmak üzere Osmanlı İmparatorluğu'nun sadrazamı olmuştur. Cami, son görevi sırasında 1794-1798 yılları arasında inşa edilmiştir.

Bina
----

Tek minareli cami, içinde birkaç vakıf dükkanı, kütüphane ve iki şadırvan bulunan küçük bir külliye olarak değerlendirilebilir. Caminin taban alanı eğimli bir zemindedir. Dahası, binanın altında bir yeraltı suyu akmaktadır. Sorun, binanın zemini yükseltilerek ve kemerler üzerine oturtularak çözülmüştür.

Namazgah kare şeklinde olup, 13.5 x 13.5m² ölçülerindedir. Hem minber hem de mihrap zengin bir şekilde dekore edilmiştir. Minberde III: Selim'in tuğrası bulunmaktadır. Camii'nin genel görünümü, 1750'lerde İstanbul'da inşa edilen Nuruosmaniye Camii'sini andırmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "City of Safranbolu". UNESCO. 27 Ekim 2005 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  "Köprülü Mehmet Paşa Camii:". T:C Kültür ve Turizm Bakanlığı.
**Luis Carlos Galán Sarmiento** (29 Eylül 1943 - 18 Ağustos 1989), Kolombiyalı liberal politikacı ve gazeteci olarak tanınır. İki farklı dönemde Kolombiya başkanlığı için adaylık yaptı. İlk kez 1979’da kurduğu Yeni Liberalizm hareketi altında aday oldu. Bu hareket, ana akım Kolombiya Liberal Partisi’nin bir yan ürünüydü. Eski Liberal başkanı Julio César Turbay Ayala aracılığıyla 1989’da Liberal Parti’ye geri döndü ve 1990 başkanlık seçimleri için aday adaylığına başvurdu, ancak oylama yapılmadan önce suikaste uğradı. Galán, Kolombiya siyasetinde uyuşturucu kartellerinin ve mafyanın etkisine karşı çıktı. Bu durumda başlıca uyuşturucu karteli, Pablo Escobar liderliğindeki Medellín Karteli’ydi. Galán, Kolombiya Temsilciler Meclisi’ne girmek için Yeni Liberalizm Hareketi’ne üye olmaya çalışan Escobar’ı halka açık bir mitingde suçladı ve ABD ile iade anlaşmasını destekledi. Ancak bu, Kolombiya kartellerinin ABD’ye iade edilmekten korktuğu anlamına geliyordu. 18 Ağustos 1989’da Galán, kampanya mitingi sırasında uyuşturucu kartelleri tarafından kiralanan tetikçiler tarafından vurularak öldürüldü. O dönemde Galán, 1990 başkanlık seçimleri için %60’e varan olumlu anket sonuçlarıyla rahatça önde gidiyordu. Suikast soruşturması hala çözülememiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Luis Carlos Galán Sarmiento, Colombia". Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
2. ↑  "Luis Carlos Galan". Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
**Fatih Koleji**, (2015'ten sonra: **Fatih Okulları**) 1961 yılında eğitim ve öğretime başlayan Türkiye'da faaliyet gösteren özel okul.

1982 yılında Çağ Öğretim İşletmeleri A.Ş. tarafından satın alınarak, Özel Fatih Lisesi adıyla eğitime başladı. Kısa bir süre sonra, 1984 yılında Anadolu Lisesi ve 1988 yılında Fen Lisesi statüsünde eğitim ve öğretim vermeye başlayan Fatih Koleji, 2003'te bünyesine klasik liseyi de katmıştır.

1996 yılına kadar Fatih Draman’da faaliyetlerine devam eden Özel Fatih Lisesi ve Fen Liseleri, artan kayıt taleplerini de dikkate alarak Beylikdüzü’ndeki modern eğitim kompleksine taşındı.

Fatih Koleji 1996 yılından itibaren ilköğretime de yönelmiş ve kısa bir sürede Bahçelievler, Merter, Bakırköy, Silivri, Büyükçekmece ve Avcılar'da ilköğretim şubeleri hizmete girmiştir.

2001'den itibaren ilk olarak Florya Fatih Çocuk Yuvası'yla çocuk yuvalarını hizmete açmaya başlayan Fatih Eğitim Kurumları, sonrasında sırasıyla Bahçelievler, Beylikdüzü, Bahçeşehir, Mimaroba ve Yeşilköy'de olmak üzere beş çocuk yuvası daha açmıştır.
2010 yılında İstanbul,Yenibosna'da Havalimanı Kavşağında açtığı Türkiye'nin en büyük ve en modern anaokulu, ilköğretim okulu ve liseyi içinde barındıran kampüsü ile bünyesindeki okul sayısını 15'e çıkardı.

2013 yılında Fatih Kolejleri, 'franchising' yöntemiyle büyüme kararı aldı ve okul sayısını 96'ya çıkararak Burç, Fetih, Ufuk, Çırağan ve Sakarya Işık Kolejlerini bünyesine kattı.

12 Ağustos 2016'da Kanun Hükmünde Kararname (KHK) ile Gülen Cemaati ile bağlantılı olması gerekçesiyle kapatıldı. Okullar ise Milli Eğitim Bakanlığı'na tahsis edildi.

Anaokulları
-----------

* İstanbul
* Levent
* Topkapı
* Şişli
* Silivri
* Bolu

İlköğretim okulları
-------------------

* Avcılar
* Bahçelievler
* Bakırköy
* Bağcılar
* Başakşehir
* Bayrampaşa
* Beykent
* Esenler
* Gaziosmanpaşa
* Halkalı
* Kayaşehir
* İstinye
* Merter
* Ortaköy
* Silivri
* Şirinevler
* Topkapı
* Şişli
* Bolu
* Karabük
* Zonguldak
* Düzce
* Kırklareli
* Lüleburgaz
* Çayırova
* Darıca
* Sakarya
* Serdivan
* Tekirdağ
* Çorlu

Liseler
-------

* Başak
* Başakşehir
* Bayrampaşa
* Topkapı
* İstanbul
* Beykent
* Çayırova
* Darıca
* Boğaziçi
* Safiye Sultan
* Sakarya
* Serdivan
* İstinye
***Bir Kadını Öldürmeye Nereden Başlamalı?***, Hatice Meryem'in 2019'da İletişim Yayınları'ndan çıkan kitabıdır. Yazarın "yarın öldürülecek bir kadın psikolojisi" ile yazdığı eserin ana teması Türkiye'deki kadın cinayetleridir ve bu cinayetlerinin toplumsal arka planı sosyo-kültürel ve siyasi temellerle ele alınarak işlenmektedir. Hikâyelerin odağı günlük yaşamda kadın güvenliğine tehdit oluşturan ya da bu potansiyeli taşıyan erkeklerdir. Bu potansiyel suçlular arasında kadın cinayeti kurbanlarının en yakınlarındaki eş, sevgili, ağabey, baba vb. gibi kişiler yer alabilmektedir. Kadın cinayetlerini toplumun yarattığı bir erkeklik sorunu olarak tanımlayan yazar, eseri yazma amacını da bu tespit ekseninde açıklamakta ve farklı sınıfsal kesimlerden gelen ve farklı zihniyetlerde olan erkeklerin öldürdükleri kadınlarla ilişkileri ve cinayet kurbanı kadınların konumlarını işlemektedir.

Eser kadınlara yönelik şiddetin çoğu zaman ölümcül bir hâl aldığı Türkiye'deki "olağanlığı" temel alırken seçilen başlık Tanıl Bora'ya göre bu gerçeklikle paralel olarak "tirildetici"dir. Farklı kadın cinayetlerini anlatan öykülerde fail erkeğin iç dünyası ve erkek egemen toplumun yarattığı menfi durumlar ve sonuçlar üzerine ağırlıkla durulmaktadır. Daha önce *OT* dergisinde yayımlanan çoğu öyküde yazar bir röportajında kitabı yazmada kişisel sebeplerinin toplumsal bir karşılığının bulunduğundan söz etmekte ve çocukken yaşadığı aile içi şiddet travmalarının bu konulara yönelmesindeki etkisinden bahsetmektedir.

Eser dokuz öykü ve bir şiirden oluşmaktadır. Takip edilen feminist tavır dışında metindeki anlam kayması ve ironi eserin belirgin yöntemidir. Eser adından içindeki başlıklara kadar takip edilen ironik eleştiri, öykülerin sonunda yer alan "Yarın Bir Kadını Öldüreceklere Tavsiyeler" başlığında açıkça belirgindir.

*Agos*'ta kitap üzerine bir inceleme yazan Hazal Bayat, "erkeklerin işlediği cinayetlerdeki zehri okurun yüzüne vurmayı hedefliyor." yorumunda bulundu ve haberlerde duyulan kadın cinayeti haberleri ile kitaptaki gerçekliğinin yer yer birbirine karıştığını belirtmektedir. Onur Bütün ise *Birikim*'deki eleştiri yazısında kitabı "Türkiye edebiyatında kadın cinayetleri üzerine iyi düşünülmüş, belki de ilk metin…" şeklinde yorumladı.

Kaynakça
--------

1. 1 2  Bakan, Büşra. "Susmama arzusu: Bir Kadını Öldürmeye Nereden Başlamalı?". Gazete Duvar. 13 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2020.
2. ↑  Murat, Sevinç. "Erkeğin mazereti, kadının canı..." Gazete Duvar. 20 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2020.
3. ↑  Tanıl Bora. "Kadın Avcılığı". Birikim. 18 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2020.
4. ↑  Akdemir, Gamze. "Hatice Meryem'den 'Bir Kadın Öldürmeye Nereden Başlamalı?'". Cumhuriyet Kitap Eki. 26 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2020.
5. 1 2  Bütün, Onur. "Bir Kadını Öldürmeye Nereden Başlamalı?". Birikim. 18 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2020.
6. ↑  Hazal, Bayat. "Bir cinayet için gerekenler". Agos. 30 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2020.
**John Colin Campbell Jordan** (19 Haziran 1923 - 9 Nisan 2009) Büyük Britanya'da savaş sonrası neo-Nazizmin önde gelen isimlerinden biriydi. **Jordan**, 1960'ların aşırı sağcı çevrelerinde, Nazi Almanyası'nın tarz ve sembollerini açıkça kullanmasıyla en açık "**Nazi**" eğilimini temsil ediyordu. Jordan, Nasyonal Sosyalist Hareket ve Dünya Nasyonal Sosyalistler Birliği gibi örgütlere liderlik ederek **pan-Aryan** bir "Evrensel Nazizm "i savunmuştur. Daha sonra herhangi bir siyasi partiye bağlı olmamasına rağmen **Jordan**, İngiliz aşırı sağında etkili bir ses olarak kaldı.

Erken hayatı
------------

Öğretim görevlisi Percy Jordan ile öğretmen Bertha Jordan'ın oğlu olan **Jordan**, 1934'ten 1942'ye kadar Warwick School 'da eğitim gördü. İkinci Dünya Savaşı sırasında Filo Hava Koluna ve RAF'a yazılmaya çalıştı, ancak her ikisinin de sınavlarını geçemeyince **Kraliyet Ordusu Eğitim Kol ordusuna** yazıldı. 1946'da terhis edildikten sonra Cambridge'deki Sidney Sussex College'da okudu ve 1949'da tarih bölümünden ikinci sınıf onur derecesiyle mezun oldu. Aynı yıl Coventry'deki **Stoke Secondary Modern Boys School**'da öğretmen oldu, burada matematik dersleri verdi. 1953 yılında yüksek lisans derecesini aldı. İmparatorluk Sadıklar Ligi 'ne katıldı ve Midlands organizatörü oldu.

**Jordan** Cambridge'de bir Milliyetçi bir kulüp kurdu, buradan Bedford Dükü'nün varisi Lord Tavistock tarafından yönetilen eski İngiliz Faşistler Birliği üyelerinden oluşan kısa ömürlü İngiliz Halk Partisi'ne katılmaya davet edildi. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Jordan, Sir Oswald Mosley'nin sekreteri Jeffrey Hamm tarafından yönetilen faşizm yanlısı bir grup olan İngiliz Eski Askerler ve Kadınlar Birliği 'ne katıldı, ancak **Jordan** kısa süre sonra Arnold Leese ile ilişkilendirildi ve Leese'nin vasiyetinde bir evin kullanımı kendisine bırakıldı. Bu ev, **Jordan** 1956'da Ak Savunma Birliği'ni kurduğunda Notting Hill'deki operasyon merkezi oldu. **Jordan** daha sonra bu partiyi Ulusal İşçi Partisi ile birleştirerek 1960'ta İngiliz Ulusal Partisi'ni kurdu, ancak Jordan'ın Nazizmi savunmasına karşı çıkan John Bean ile yaşadığı tartışmanın ardından partiden ayrıldı.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb17768009m (data)
* GND: 1124402098
* ISNI: 0000 0000 7276 0499
* LCCN: nb2009030351
* NLI: 987007376242405171
* VIAF: 102981005
* WorldCat (LCCN): nb2009-030351

 |
Grup Hakkında
-------------

Santigrat, Bursa temelli bir rock grubudur. Kasım 2022'de kuruldu.

Mikrofonda Emir Can Şeker, Gitarda Volkan K, Davulda Ömer F. Beyçiç, Bas gitarda Enes Kasapoğlu, Klavyede Elis İyibilenler. Grubun yaptığı müzik türleri arasında Türkçe rock ve Alternatif rock bulunuyor.

2022 yılında kurulan grup, kendine özgü tarzı ve özgün müzikleriyle kısa sürede rock müzik severlerin ilgisini çekmeyi başardı.

Müzikleri genellikle güçlü gitar riffleri ve duygusal vokallerle karakterize edilir. Santigrat, şarkılarında aşk, kayıp, umut ve hayattan kesitler gibi temaları ele alıyor.

Santigrat’ın en popüler şarkıları arasında "Anlamazdın" yer alıyor.

Diskografi
----------

**Şarkılar**

* Kaybettim (2023)
* Anlamazdın - Cover (2023)
* Ah Be Tatlım (2023)
* Keşke (2023)
* Sev Beni (2023)
* Mavi (2024)

Grup Üyeleri
------------

Emir Can Şeker - Vokal, Gitar   

Enes Kasapoğlu - Bas Gitar   

Volkan Kaynak - Gitar   

Elis İyibilenler - Piyano   

Ömer Faruk Beyçiç - Davul

Kaynakça
--------

1. ↑   Medium, Medium (15 Nisan 2024). "Santigrat Grubu: Bursa'dan Yükselen Yeni Bir Rock Yıldızı". Medium Medium. 15 Nisan 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2024.