**Marrukinler** veya **Marrucini**; Abruzzo'nun doğu kıyısında, Aterno ve Foro Nehirleri ile sınırlandırılmış Antik *Teate*'nin (modern Chieti) etrafındaki küçük bir bölge şeridinde yaşamış bir İtalik kabileydi. Diğer Marrukin merkezleri şunlardır: *Ceio* (San Valentino in Abruzzo Citeriore), *Iterpromium* (kalıntıları Casauria'daki San Clemente Manastırı'nın altında), *Civitas* *Danzica* (Rapino) ve Vestinlerle paylaşılan *Aternum* Limanı'nı (Pescara).

Tarih
-----

Kabileden ilk olarak, MÖ 325'te İkinci Samnit Savaşı'nda Romalılara karşı savaş veren bir konfederasyonun üyesi olarak bahsedilmiştir ve bu savaşın sonunda Roma İttifakı'na ayrı bir birim olarak katılmıştır (daha fazlası için Pelinyi'ye bakınız).

Dil
---

Marrukinceden günümüze birkaç yazıt ulaşmıştır. Dilin, Osko-Umbriya grubunun bir üyesi olduğuna ve muhtemelen de Pelinyice ile yakından ilişkili olduğuna işaret ediyorlar. Yazıtların çoğu çok kısa ancak daha uzun olan bir yazıt da var, 35 kelimeden oluşan bir bronz tablet. Bu tablet, Rapino'da bulundu ve "*Aes Rapinum*" (Rapino Bronzu) olarak adlandırıldı. Yaklaşık olarak MÖ 3. yüzyılın ortalarında yazıldığı düşünülüyor. Eskiden Berlin'deki Antik Eserler Müzesi'ndeydi ama İkinci Dünya Savaşı sırasında kaybolmuş gibi gözüküyor. Tabletin açılış kısmında şunlar yazmaktaydı: *Aisos pacris toutai maroucai lixs asigna ferenter auiatas maroucai ioues patres ocres tarin cris iouais. agine.*

Metnin verdiği şehir veya kabilenin adı *touta marouca*'dır ve *tarin cris* sıfatlı bir kaleden de bahseder. Dilbilimsel özelliklerinin birçoğu, hem söz varlığı hem de sözdizimi açısından Latin veya İtalik gramer öğrencileri için oldukça ilgi çekicidir (ör. amacı ifade etmek için herhangi bir bağlaç olmadan dilek/isteme kipinin kullanılması, Ceres'e bir kurban verilmesini buyuran bir cümlecikten (clause) sonra hemen şu gelir: *pacrsi eituam amatens*).

Adın biçimi ilgi çekicidir çünkü -CO- ekinin üzerine eklenmiş -NO- ekini göstermektedir. Bu değişiklik; muhtemelen daha önceki bir kabilenin, işgalci *Safins* (Sabinler) tarafından fethedildiğini gösteriyor.

### Marrukin kökenli gensler

* Asinia gensi

Kaynakça
--------

1. ↑  The Foundations of Latin, by Philip Baldi, 9783110172089 (Mouton de Gruyter, 1999)
2. ↑  Encyclopedia of the Languages of Europe, Edited by: Glanville Price; 9780631220398 (Wiley-Blackwell, 2000)

* Bu madde artık kamu malı olan bir yayından alınan metni içeriyor: Chisholm, Hugh, (Ed.) (1911). "Marrucini". *Encyclopædia Britannica* (11. bas.). Cambridge University Press.  Bu çalışma sırayla şunları alıntılar:
	+ Conway, R. S. (1933). *The Prae-Italic Dialects of Italy*. s. 253 seq.

| * g
* t
* d
İtalik diller |
| --- |
| Latino-Faliskan | 
* Latince (Latin dilleri)
* Faliskçe
* Prenestince
* Lanuvyanca

 |
| Osko-Umbriya | 
* Oskanca
* Umbriyaca
* Volskice
* Sabince
* Sidikince
* Güney Pikence
* Marsice
* Pelinyice
* Hernikçe
* Marrukince
* Ön-Samnitçe

 |
| Bilinmeyenler | 
* Sikulca? (muhtemelen İtalik değil)
* Venetik? (muhtemelen Kelt, geçiş veya bağımsız)
* Ekçe
* Vestince
* Lusitanca? (muhtemelen Kelt)

 |
| Yeniden oluşturulmuş | Ön-İtalik |
| Latince (ve ondan türeyen diller) dışındaki tüm İtalik diller şu anda soyu tükenmiş durumdadır. Latince, halen daha Katolik Kilisesi'nin kutsal dili olarak kullanılmaktadır. |