**Armin Meiwes** (d. 1 Aralık 1961, Essen), İnternet aracılığıyla gönüllü bir kurbanı öldürüp yemesiyle uluslararası ün elde etmiş Alman bilgisayar teknisyenidir. Meiwes, kurbanı ile birlikte kurbanın kesilmiş penisini yemeyi denemiş, daha sonra ise kurbanını öldürerek vücudunun büyük bir kısmını yemiştir. Eylemleri nedeniyle, "Rotenburg Yamyamı" (Almanca: *Der Kannibale von Rotenburg*) veya "Usta Kasap" (Almanca: *Der Metzgermeister*) olarak da bilinir.

Cinayet ve yamyamlık
--------------------

İstekli bir gönüllü arayan Meiwes, bir web sitesine reklam vermişti; gerçeklik ve hayal arasındaki farkın sorumluluğunu reddettiğini belirten, The Cannibal Cafe'ydi bu. Meiwes iletisine şöyle başlar: "Kesilip yenmek üzere 18-30 yaş arası iyi yapılı biri aranıyor." İlanı yanıtlayan Bernd Jürgen Brandes oldu. Reklamı yanıtlayan birçok kişi sözünden döndü ama Meiwes onların iradesine karşıt bir zorlamada bulunmadı.

Yapılan iki video kaydından bilindiği üzere 9 Mart 2001 tarihinde Rotenburg'un küçük bir köyünde bulunan Meiwes'ın evinde bir araya geldiler. Armin Brandes'in penisini kesti ve Brandes ölmeden önce bunu beraber yemeyi denediler. Brandes, Meiwes'a penisini ısırıp koparması için ısrar etmişti ama bu işe yaramadı ve sonuçta, Meiwes Brandes'ın penisini vücudundan ayırmak için bir bıçak kullandı. Anlaşılan Brandes, kendi penisini çiğ halde yemeye çalıştıysa da bunda epey zorlandı ve "çiğnediğini" bırakmak zorunda kaldı. Sonra Meiwes tuz, biber, şarap ve sarımsak ile tavada penisi kızarttı ama Brandes'in yağıyla tekrar kızarttığı penis fazla pişirildiği için yenemedi. Küçük parçalara doğradığı bu eti çanağa koyarak köpeğine verdi.

Videoyu izleyen gazetecilere göre (kamuya servis edilmemiştir) kan kaybından hayli zayıf düşmüş olan Brandes, zaten penisini yiyebilecek durumda değildi. Brandes küvette kan kaybederek yatarken Meiwes üç saat boyunca Star Trek adlı kitabı okudu. Görünüşe göre Meiwes ona büyük miktarda alkol ve ağrı kesici, yirmi tane uyku hapı ve bir şişe schnapps verdiği kurbanını öptü ve nihayet bunun için hazırladığı evindeki "kesim odası"na götürüp öldürdü. Brandes'i boğazına sapladığı bir bıçakla öldürdü. Vücudunu bir kancaya asarak, et parçaları kesti. Hatta un olarak kullanmak amacıyla kemikleri öğütmeye çalıştı. Tüm bunları iki saat süren bir video kaydına aldı. Meiwes sonraki 10 ay boyunca bu vücudu yedi; pizza kutuları içinde dondurucusunda sakladığı 20 kg et ile beslendi. Savcılara göre Meiwes cinsel tatmin için bu eylemleri gerçekleştirdi.

Katilin tutuklanması, davası ve mahkûmiyeti
-------------------------------------------

Meiwes, Aralık 2002'de tutuklandı. Innsbruck'da bir üniversite öğrencisi, yeni kurbanlar için ilanlar ve öldürülme hakkındaki ayrıntılar içeren yeni reklamları İnternet'te gördükten sonra sonra polisi aradı. Müfettişler evini aradığında, vücut parçaları ve cinayete dair video kaydı bulundu.

30 Ocak 2004 tarihinde, Meiwes cinayetten mahkûm edildi ve sekiz yıl hapis cezasına çarptırıldı. Bu durum da geniş ölçüde medyanın ilgisini çekti ve Meiwes'ın mahkûm edilip edilemeyeceği üzerine bir tartışmaya yol açtı. Bernd Jürgen Brandes'ın bilerek ve isteyerek bu eyleme katıldığı üzerinde duruldu.

Meiwes yaptıklarını itiraf etti ve eylemleri için üzüntüsünü dile getirdi. Adımlarını takip etmek isteyen herkesi caydırmak amacıyla hayat hikâyesini bir kitapta toplamak istediğini ekledi. Meiwes'a adanmış gönüllü kurbanların ilan verebildiği web siteleri ortaya çıkmıştı. Meiwes'ın yorumu şuydu: "Tedavi olmaları gerekir, benim yaptığım gibi bunu tırmandırmaları değil." O Almanya'da 100 yamyam olduğuna inanıyor.

Yargılamanın yenilenmesi ve cinayet suçlaması
---------------------------------------------

2005 nisanında, savcılığın itirazı üzerine bir Alman mahkemesi davanın yeniden görüşülmesini kabul etti. Onun cinayetten hüküm giymesine inanılmaktaydı. Mahkemenin yanıtlamasını istenilen sorular; Brandes'in ölmeyi kabulünün hangi şartlar altında yaptığı ve ruhsal sorunları olan ve alkol almış maktulün o anda bunu yapmasının yasal zemini olup olmadığıydı. Diğer hususlar ise Meiwes'ın cinsel arzularını tatmin etmek için cinayeti işlediğiyle ilgiliydi ama Meiwes tanıklığı sırasında bu yöndeki soruları defalarca reddetti. Yargılama sırasında bir psikolog Meiwes'ın tekrar suç işleyebileceğini ve hala "genç insanların etini yemekle ilgili fantezileri" olduğunu belirtti. 10 Mayıs 2006 tarihinde, bir Frankfurt mahkemesi Meiwes'ı cinayetten suçlu bularak müebbet hapis cezasına çarptırmıştır.

Ceza davalarında danışmanlık
----------------------------

Ekim 2007 tarihli bir Bild raporuna göre, Meiwes, 1998 ve 2000'de iki genç erkeğin parçalanmış halde bulunduğu iki ayrı şüpheli yamyam cinayetleri analizinde yararlı oldu.

Kültürel etkiler
----------------

* Rammstein grubunun yarattığı "Mein Teil" (çevirisi şeyim veya penisim anlamına gelir) şarkısı bu olaydan esinlenmiştir. Mein Teil şarkısı "Denn du bist, was du isst und ihr wisst, was es ist" çevirisiyle "çünkü ne yersen osundur, onun ne olduğunu da bilirsin" sözlerini içerir. "Du bist was du isst (ne yersen osun)" sözleri İsviçreli ünlü bir gevrek ekmek markasının sloganıdır ve aslında insanın tükettiği her şeyin onun beden ve psikolojisini etkilediğine vurgu yapan ünlü Alman filozofu Ludwig Feuerbach'a aittir.
* 2004'te İsveçli death metal grubu Bloodbath tarafından yaratılan "Eaten" şarkısının sözleri bir adamın yamyamlık hakkındaki fantezilerini içerir.
* Marilyn Manson *Eat me drink me* adlı albümünün başlığıyla ilgili Armin Meiwes'dan da esinlendiğini belirtir,
* "Three and Out" filminde olaya yönelik birçok referans vardır: Filmin baş karakteri ısrarla aradığı bir Alman'a penisini yemek isteyip istemediğini sorar; yine filmin baş karakteri olan Paul, kullandığı trenin önüne atlayan birisine benzer biçimde 1 ay içinde bunu tekrar yapacak üç kişi olursa 10 yılda kazanabileceği kadar parası olacağına inanıyordu.
* Channel 4'un *Body Shock* adlı belgesel programının "The Man Who Ate his Lover" (*Sevgilisini yiyen adam*) adlı bölümünde Meiwes'ın yaşamı ve cinayeti anlatılmıştır.

Ayrıca bakınız
--------------

* İnsan yamyamlığı
* Nekrofili
* Parafili

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  "The Man Who Ate His Lover". *Body Shock (Channel 4 TV, UK)*.
2. ↑  "German cannibal tells of fantasy". *BBC News*. 3 Aralık 2003. 26 Ağustos 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Temmuz 2007.
3. ↑  "Germany awaits verdict in 'cannibal' trial". 25 Ekim 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Eylül 2012.
4. ↑  "Cannibal trial reveals perverse intimacy". 6 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Eylül 2012.
5. ↑  "BBC News: German 'cannibal' tells of regret". 24 Temmuz 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Eylül 2012.
6. ↑  "BBC News: German 'cannibal' charged with murder". 5 Mayıs 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Eylül 2012.
7. ↑  "BBC News: German cannibal guilty of murder". 8 Mayıs 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Eylül 2012.
8. ↑  "Kannibale half Polizei bei Jagd auf Menschen-Fresser". 16 Nisan 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Eylül 2012.
9. ↑  "Interview with: Bloodbath's Jonas Renske". 26 Nisan 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Eylül 2012.
10. ↑  "Eat Me, Drink Me (album) - The Marilyn Manson Wiki". Mansonwiki.com. 21 Temmuz 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2011.
11. ↑  Dan Epstein. *Feeding Frenzy*, *Revolver*, reported by The Heirophant 28 Mart 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. May 2007. Retrieved 23 March 2007.

Dış bağlantılar
---------------

* Interview with a Cannibal: Introduction31 Ocak 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Profile: Cannibal Armin Meiwes31 Ocak 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. BBC News
* Guardian Unlimited article about the case22 Ocak 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Cannibal film banned in Germany30 Temmuz 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 133432009
* ISNI: 0000 0000 7878 5056
* LCCN: n2005052678
* SUDOC: 147090202
* VIAF: 75041807
* WorldCat: lccn-n2005052678

 |