recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Batuhan Dinç**, (1986, İstanbul ) Zincir Restoran İşletmecisi

Dinç 1986 yılında İstanbul'da doğdu. Hamdullah Suphi Tanrıöver İlköğretim Okulu’nda eğitim hayatına başladı, Lise eğitimine Maçka Anadolu Lisesi’nde devam etti. 2005-2009 yılında Sofya St. Kliment Ohridski Üniversitesi’nde Bulgarca eğitimi aldı. Aynı üniversitede İşletme bölümünde öğrenim gördü. Mezuniyetinin ardından ilk restoranı Hükümdar Sofrasını açtı ve bugün zincir marka haline getirdi. Dinç petrol ve kimyasal alanında faaliyetler göstermektedir.

**Özel hayatı**

Dilek Dinç ile evlidir. Çiftin 2 çocuğu var.

**Kaynakça**

1. ^ TODF ‘’Benimle Çıkar mısın?’’. Kanal D Haber. 31 Temmuz 2015. 

**Çalışma Hayatı ve Markaları**

  

**Dış bağlantılar**

• Instagram'da Batuhan Dinç

• Facebook'ta Batuhan Dinç

**Arvo Henrikki Jaakko Salo** (2 Mayıs 1932 - 9 Temmuz 2011) Fin yazar, gazeteci ve politikacıdır. 1966-1970 yılları arasında ve 1979-1983 yılları arasında milletvekili olarak görev yaptı. Kalevi Sorsa başbakanlığındaki üçüncü kabinede 1982-1983 yılları arasında Eğitim ve Kültür Bakanı olarak görev yaptı.

Buna ek olarak, Helsinki Belediye Meclisi, Väinö Tanner Vakfı ve İşçi Eğitim Derneği de dahil olmak üzere çeşitli kurumlarda görev yaptı. 2003 yılında profesör unvanını kazandı ve 1964 yılında Eino Leino Ödülü'nün sahibi oldu.

Salo, Merikarvia'da dünyaya geldi ve öldü. Bir gazeteci olarak kariyerinde Ylioppilaslehti'nin baş editörü olarak çalıştı. Lapualaisooppera (1966), Mustalaisoperetti (1969), Yks perkele, yks enkeli (1985), Vallan miehet (1986) ve Ouraooppera (2002) gibi birçok önemli oyun yazmıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  "Eduskunta". 2 Ekim 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ekim 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90323138
* GND: 1208219367
* ISNI: 0000 0000 2482 4769
* LCCN: n79073521
* MusicBrainz: 232fc09d-db41-4c68-852a-cc4c30d38ebd
* VIAF: 38194401
* WorldCat: lccn-n79073521

 |
**Kürdistan Sosyalist Solu**, *1960'lardan 2000'lere seçme metinler* alt başlığıyla çıkan ve Abdurrahim Özmen ile Emir Ali Türkmen tarafından hazırlanan kitap. 2014 yılında Dipnot Yayınları tarafından yayımlanan kitapta Hamit Bozarslan'ın önsözü ve Ahmet Hamdi Akkaya'nın sonsözünün yanı sıra DDKO, Özgürlük Yolu, Rızgari, Ala Rızgari, Tekoşin, Kawa, KUK, PKK gibi örgütlerin ve Musa Anter, Sait Kırmızıtoprak, İsmail Beşikçi ve Abdullah Öcalan'ın metinlerine yer verilmiştir. Kitapta yer alan kimi metinler, daha önce çeşitli dergilerde yayınlanmıştır.

Kitabın tanıtımında şu sözlere yer verilmiştir: "DDKO'dan PKK'ye, Dr. Şıvan'dan Abdullah Öcalan'a, 'sömürge' tezi ve 'birlik' meselesinden örgütlenme ve strateji anlayışlarına uzanan düşünsel serüvende önemli roller oynamış devrimci şahsiyetler ile çevrelerin bıraktığı teorik mirası aktaran bu metinler, yakıcılığını hep korumuş ve son dönemde yeni boyutlar kazanmış olan Kürt ulusal sorununa Kürdistan sosyalistlerinin perspektifinden bakmamızı sağlamanın yanı sıra sorunun çözümünde sosyalist teorinin içerdiği olanakların tartışılmasına da kapı aralamaktadır."

Kaynakça
--------

1. ↑  Bora, Tanıl. "Kürdün "sol" oluşunun arşivi". *Radikal*. 25 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mart 2017.
2. ↑  "Kürdistan sosyalist solu kitabı : 60'lardan 2000'lere seçme metinler". Stanford Üniversitesi. 25 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mart 2017.
3. ↑  Ünlü, Barış. "Kürdistan Solu'nun 40 yılı". *Agos*. 25 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mart 2017.
4. ↑  Diken, Şeyhmus. "Kürdistan Sosyalist Solu'nun Kitabı". Bianet. 25 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mart 2017.
5. ↑  ""Kürdistan Sosyalist Solu Kitabı"". CNN Türk. 25 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mart 2017.

Dış bağlantılar
---------------

* Emir Ali Türkmen: Türkiye solu Kemalizm'i desteklerken Kürtler ayrıldı 22 Aralık 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Kürdün "sol" oluşunun arşivi
**Derog Gioura** (d. 1 Eylül 1932 - ö. 25 Eylül 2008), Naurulu siyasetçi. Gioura, Büyük Okyanus'ta Mikronezya ada öbeği içerisinde yer alan Nauru'da 2003 yılında kısa bir süre geçici olarak devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.

Selefi Bernard Dowiyogo 10 Mart 2003 hayatını kaybetmesinin ardından, Nauru parlamentosu tarafından geçici olarak makama atandı. Kısa bir süre sonra parlamento seçimlerinde yeniden parlamentoya seçilen Gioura, Ludwig Scotty ve Kinza Clodumar ile birlikte bir sonraki devlet başkanlığı seçimlerine adaylığını açıkladı.

Gioura, 29 Mayıs 2003 tarihinde kalp krizi geçirmesi neticesinde adaylıktan çekildiğini açıkladı. Melbourne'deki bir hastaneye kaldırılarak tedavi altına alındı. Aynı gün parlamento Ludwig Scotty'yi yeni başkan olarak seçti. Hastalığından kurtulduktan sonra Nauru'ya döndü ve Scotty'yi güvensizlik oyu ile devirmek için yaptığı başarılı girişimde René Harris'i destekledi ve kabinesinde Kadın ve Aile Bakanı oldu. Harris 22 Haziran 2004 güvenoylamasını kayberedek devrilmişti, Gioura bakan olarak görevden alındı, ancak bir parlamenter olarak kaldı. Ancak Ekim 2004'te Parlamento feshedildiğinde bu görevi kaybetti. Kısa bir süre sonra yapılan yeni seçimlerde de yeniden seçilemedi.

Gioura'nın torunu Gabrissa Hartman da 2017'de Parlamento Üyesi oldu.

Kaynakça
--------

1. ↑  "September 2008". *rulers.org* (Almanca). Erişim tarihi: 2012-04-18. 
 26 Ocak 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. "Arşivlenmiş kopya". 26 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mart 2022.
2. ↑  Mark Forbes (2003-03-11). "President's death adds to Nauru woes". *The Age* (Almanca). Erişim tarihi: 2015-09-17. 
 6 Kasım 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. "Arşivlenmiş kopya". 6 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Aralık 2021.
3. ↑  *Lawyer Gabrissa Hartman is Nauru’s new Member of Parliament. 3 Aralık 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. In:* Pacific Women. *23. Januar 2017. Abgerufen am 22. Oktober 2018.*
Professeur Djibril-Tamsir-Niane
**Djibril Tamsir Niane** (9 Ocak 1932 - 8 Mart 2021) bir Gineli tarihçi, oyun yazarı ve kısa öykü yazarıydı.

Conakry'de doğdu, orta öğrenimi Senegal'de ve üniversiteyi Bordeaux Üniversitesi'nde tamamladı. Howard Üniversitesi ve Tokyo Üniversitesi'nde fahri profesörlük de bulundu. Mali İmparatorluğu 'nun kurucusu Sundiata Keita (yaklaşık 1217-1255) hakkında Sundiata Destanı'nı 1960 yılında Djeli Mamoudou Kouyate tarafından kendisine anlatılan hikâyeyi griot veya geleneksel sözlü olarak tercüme ederek Batı dünyasına tanıtmasıyla tanınır. Ayrıca UNESCO *Genel Afrika Tarihi'nin* IV. Cilt - On İkinci Yüzyıldan On Altıncı Yüzyıla Afrika - editörlüğünü yaptı ve diğer UNESCO projelerinde görev aldı. Model Katoucha Niane'nin (1960–2008) babasıydı.

Niane 89 yaşında COVID-19 nedeniyle 8 Mart 2021'de Senegal'de öldü.

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Guinée: décès de l'écrivain Djibril Tamsir Niane". 8 Mart 2021. 8 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mart 2021.

Dış bağlantılar
---------------

* Cibril Tamsir Niane webMande'de
* Britannica 27 Aralık 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* 1984'te UNESCO için yazdığı makale 14 Mayıs 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90377478
* BNE: XX5162960
* BNF: cb119176410 (data)
* CANTIC: a11306038
* CiNii: DA00591483
* GND: 143753452
* ISNI: 0000 0001 1804 099X
* LCCN: n84199194
* NDL: 00451270
* NKC: xx0003613
* NLI: 987007266083805171
* NSK: 000180815
* NTA: 068372558
* SUDOC: 02704730X
* VIAF: 39381948
* WorldCat: lccn-n84199194

 |
**Dua Çınarı,** Bursa'nın Yıldırım ilçesinde bulunan, 1990'lı yıllarda hasar görüp devrilen anıt ağaç.

Bursa-Ankara yolunun ortasında bulunmakta idi. Duaçınarı mahallesine adını vermiştr. Halk anlatılarında, Somuncu Baba olarak tanınan evliya ile ilişkilendirilir.

Rivayete göre Bursa Ulu Camii'nin yapımı sırasında Bursa'da ekmek pişirip satanSomuncu Baba, Ulu Cami'nin açılışında kimliği ortaya çıktığı için Bursa'yı terk etmeye karar vermişti. Şehrin evliyaları ve âlimleri onu durdurmak istedi şehrin biraz dışında buludular. Bir anlatıya göre 33 evliya onu kalmaya ikna etmek için oradaki bir çınarın altında dua etti; evliyaların altında dua ettiği çınar Dua Çınarı idi. Bir başka anlatıya göre evliyalar Somuncu Baba'dan son bir iyilik istemişler o da bir çınar dikip Bursa'nın bereketli, yeşil bir şehir olması için dua etmiştir; Dua Çınarı Somuncu babanın diktiği çınardır.

Çınarın bulunduğu yer geçmişte Bursa kentinin çıkışı idi ve çınar, Hac'a gidenlerin için dua edilen noktaydı. Kimilerine göre Dua Çınarı adı buradan gelir.

Çınar, 1990’lı yıllarda yol yapım çalışmasında hasara uğradı. Bu hasardan sonra içten çürüyerek lodostan devrilen çınarın gövdesinden kesilmiş iki büyük parça Uludağ Üniversitesi'nin Görükle kampüsünde, Sanat Galerisi'nin girişinde yer alır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Akdemir, Pelin (19 Şubat 2018). "Duaçınarı'nın hazin sonu!". *Bursaport.com*. 23 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2024.
2. ↑  Ulu, Mahmut (26 Aralık 2021). "MENKIBELER EKSENİNDE BİR ZÂHİR BATIN YOLCUSU: SOMUNCU BABA". *Folklor Akademi Dergisi*. **4** (3): 452-463. ISSN 2651-253X. 23 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2024.
3. ↑  Köksel, Behiye (1 Ocak 2019). "Halk İslam I Bağlaminda Somuncu Baba İle İlgili Halk Anlatilari". *Journal of International Social Research*. 23 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2024.
4. ↑  "Duaçınarı Mahallesi". *Bursa Haberleri*. 23 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2024.
5. ↑  "Bursa'nın çınarları". *www.sehirmedya.com*. 23 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2024.
Bir Magic 8-Ball örneği.
**Magic 8-Ball**, Mattel firması tarafından üretilen, fal bakmada veya tavsiye vermede kullanılan bir oyuncaktır.

Kökeni
------

8-ball 1940'larda "sihirli top" olarak adlandırıldığı Three Stooges ve You Nazty Spy kısa metrajlı filmlerinde kullanıldı. 1950 yılına kadar şu anki biçiminde değildi. Fonskiyonel bileşenini Cincinnati medyumu,annesi Mary'nin, "alın yazısı" adlı cihazından esinlenen Albert C. Carter icat etmiştir. Carter, cihazı stoklama konusunda mağaza sahibi Max Levinson'ı ikna ettiğinde Ohio Mekanik Enstitüsü'nden mezun olan eniştesi Abe Bookman'ı aradı. 1944'te cihazın patentini aldı. 1946'da Bookman, Levinson ve Alabe Crafts, Şti. (Albert ve Abe)'de çalışmak için gelen başka bir ortağını atadı. Alabe adı altında cihazı The Syco-Seer olarak pazarladı ve sattılar. Bookman'a göre Carter bir alkolikti, patent 1948 yılında onaylanmadan önce öldü. Bookman Syco-Seer'a birkaç iyileştirme yaptı ve 1948'de bir yanardöner kristal top içine koydu. Başarısız olsa da, yeni ürün Chicago's Brunswick Bilardo Masası'nın dikkatini çekti. 1950'de geleneksel bir siyah-beyaz 8-top yapması için Alabe Crafts görevlendirildi.

Tasarımı
--------

Magic 8 Ball siyah-beyaz 8-top'a benzeyen içi boş plastik bir küredir. İçindeki silindirik rezervuarda beyaz, plastik, icosahedral kalıpta alkol içinde yüzen koyu mavi bir boya vardır. Kalıbın 20 yüzünde olumlu, kararsız ve olumsuz olmak üzere üç çeşit farklı cevap yazılıdır. Bu mesajların okunabilmesi için topun altında şeffaf bir pencere bulunur.

Topu kullanmak için öncelikle pencere olan yüzü aşağıda tutulmalıdır. Sonra topa evet veya hayır tarzında cevap verilebilecek bir soru sorulmalı, kullanıcı topu hareket salladığında içindeki sıvılar birbirine karışır ve cevap döner. Kalıp üst tarafa döndüğünde yüzlerden birine karşılık gelir. Mavi zemin üzerine beyaz renkteyi yazıyı aktarmak için mavi sıvı yer değiştirir. Bazı kullanıcılar topu dikey olarak çıkartmadan sallamasına rağmen talimatlar bunun yapılmasına karşı uyarır; çünkü kabarcıklar meydana gelebilir.

Muhtemel cevaplar
-----------------

Magic 8 Ball'un verebileceği 20 cevap:

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| ● Kesinlikle
● Kesinlikle öyle
● Kuşkusuz
● Evet - elbette
● Bana güvenebilirsin | ● Gördüğüm kadarıyla, evet
● Çoğunlukla
● Dışarıdan iyi görünüyor
● Evet
● Belirtiler olduğu yönünde | ● Biraz belirsiz, tekrar dene
● Sonra tekrar dene
● Şimdi söylemesem daha iyi
● Şimdi kehanette bulunamam
● Konsantre ol ve tekrar sor | ● Bana öyle bakma
● Yanıtım hayır
● Kaynaklarım hayır diyor
● Pek iyi görünmüyor
● Çok şüpheli |

Muhtemel cevapların 10 tanesi olumlu (●), 5 tanesi olumsuz (●) ve 5 tanesi kararsız (●).

Olasılık Kuramı'nda Kupon Toplayıcısının Problemi'ni kullanarak Magic 8 Ball'un tüm 20 cevabından ortalama 72 sonucu çıkar.

Patentleri
----------

* ABD patent 2.452.730 — *Sıvı Dolgulu Zar Karıştırıcısı. 1944*
* ABD patent 3.119.621 — *Bir kalıp içeren sıvı dolu kap karıştırıcısının yönleri üzerindeki işaretler kaldırıldı, 1962*
* ABD patent 3.168.315 — *Eğlence Cihazı. 1961*

Ayrıca bakınız
--------------

* Flipism
**Suluk Çor** 8. Yüzyılda yaşamış bir Türgiş Kağanıdır. Emevi saldırılarına karşı yaptığı başarılı savaşlarla bilinir.

Arka plan
---------

Türgiş Batı Göktürk Devletiinde On-ok adını alan aşiret grubu arasında oluşmuştu. Göktürklerin Çin yönetimi altına girdiği dönemde bağımsızlık kazanmış, İkinci Göktürk döneminde Bolçu Savaşı sonunda yeniden Göktürk yönetimine girmişti. Fakat bağlantı zayıftı ve Emevilerin Türkistan’a saldırdıkları dönemde Mavera-ün'nehir (Transoksanya) savunması Türgeşler’e düştü.
Suluk Çor Kara Türgeş grubunda öne çıkmış bir savaşçıydı ve 716 veya 717 yılında Türgeşlarin başına geçti. Tang yönetimindeki Çin’in bir başka adayı desteklemesi üzerine bir iç savaş yaşandı ise de 719 da Çin de Suluk’un bölgedeki liderliğini kabul etmek zorunda kaldı.

Emeviler ile savaş
------------------

721-731 yılları arasında Suluk Çor Maveunnehr bölgesini işgal etmeye gelen Emevi ordularına karşı başarılı bir savunma yaptı. Ordusu Emevi ordusundan çok daha küçüktü. Fakat bölgeyi iyi tanıyor ve vur kaç savaşları ile Emevileri yıpratıyordu. Çok sayıda çarpışma olduysa da bunların en ünlüleri 724 teki Susuzluk Günü (veya Vakası) ve 731 deki Dar Geçit Muharebesi'dir (Waqʿat al-Shʿib). İranlı tarihçi Taberî ‘ye göre bu son savaş Emeviler kuzeye yayılmalarının da önünü kesti.

Suluk Çor’un ölümü
------------------

Suluk’un başarılı savaşları kendine büyük ün kazandırmıştı. Bir prestij göstergesi olarak, hem Göktürk Kağanı, hem Tang (Çin) İmparatoru ve hem de Tibet İmparatorunun kızıyla evlenmişti. Ancak Emeviler karşısında kazandığı başarılardan sonra Çin ile ilişkilerini bozması hata oldu. 735 yılında Beşbalık kentini almak isterken yenildi. Diğer bazı yenilgilerden sonra 737 (veya 738) yılında akrabası Köl Çor (Baga Tarkan) tarafından öldürüldü.

Sulu Çor sonrası
----------------

Suluk Çor’dan sonra Türgeşler toparlanamadılar. Yerine oğlu Kut Çor geçtiyse de Kara Türgeşlerle rakip Sarı Türgeşler arasındaki rekabet sonucu Türgeş toprakları Karluklar tarafından ele geçirildi.

Kaynakça
--------

1. ↑  L.M.Gumiliev:*Eski Türkler* (Çeviri:D.Ahsen Batur), Selenge Yayınları, İstanbul, 2003, 975-7856-39-8 pp.429-431
2. ↑  S.G.Klyashtorny-T.I.Sultanov: *Türkün üç bin yılı* (Çeviri:Ahsen Batur), Selenge yayınları,İstanbul,2003, 975-8839-03-9 p 109
**Evren Yiğit**, İstanbul'da doğdu. İstek Özel Kemal Atatürk Lisesi ve Boğaziçi Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünü bitirdi. İstanbul Bilgi Üniversitesi Karşılaştırmalı Edebiyat bölümünde yüksek lisans yaptı. Hollanda Yüksek Öğretim Enstitüsü'nün özel bir programıyla Erken Çocuk Gelişimi dalında da bir diploma aldı. Bir kısa roman olan ilk kitabı "Kipat" 2004 yılında, çok kısa öykülerden oluşan ikinci kitabı "Aşk Yüzünden" 2006 yılında basıldı. Bu kitapta bulunan özellikle "Kulak Kaşıntısı" adlı hikâye çeşitli gazetelerde yer aldı, bir internet fenomenine dönüştü. Yine çok kısa hikâyelerden oluşan üçüncü kitabı "Siyah Nehir"in 2008 yılında basılmasının ardından çok sayıda çocuk kitabı yazdı. "Masal Ülkesine Yolculuk" 2008 yılında, İpek'in Maceraları dizisindeki "Kırmızı Bisiklet", "Okulun İlk Günü", "Kedim Pamuk", "Kardeşim Geliyor" kitapları 2011 yılında okuyucu ile buluştu. Yetişkinler için yazdığı çok kısa hikâyelerden oluşan "Biri Varmış Biri Yokmuş" Artemis Yayınları etiketiyle Ekim 2014'te raflardaki yerini aldı. Evren Yiğit, televizyon programları yapmaya 2006 yılında başladı. Sunuculuk, senaryo ve metin yazarlığının yanı sıra, özellikle kültür-sanat ve çocuk televizyonu alanında çalışmalarına ve her yaştan okuyucusu için yazmaya devam ediyor.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Evren Yiğit". 11 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2014.
2. ↑  "Kulak Kaşıntısı". *Hürriyet*. 11 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2014.
3. ↑  "Kendi Masalında Yerin Var mı?". 11 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2014.
4. ↑  "Masalları hep erkekler mi yazar anne?". 11 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2014.
5. ↑  "Masal denizinde bir tur rehberi".
6. ↑  "Arşiv Sanat". 11 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2014.
7. ↑  "Trt Arşivinden". 11 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2014.
**Kemal Bayram Çukurkavaklı** (d. 1934-Konya, ö. 1992-Ankara) Türk gazeteci, yazar ve şair.

Yaşam öyküsü
------------

Konya/Çumra Apasaraycık köyünde doğdu (14.01.1934). Anne ve babasının genç yaşta ölmesinden sonra 11 yaşında İvriz Köy Enstitüsü Uygulama İlkokulu’na girdi (1945). Yazdığı bir şiir yüzünden 30.03.1951 tarihinde İvriz Köy Enstitüsü’nden Haruniye Düziçi Köy Enstutüsü’ne tasdikname ile gönderildi. Düziçi Köy Enstitüsü’nde 17 yaşındayken yargılandı ve tutuklandı. Konya/Çumra ve Adana/Bahçe Cezaevlerinde yattı. Cezaevinden çıktıktan sonra Adana’da kahve ocağında garsonluk ve değişik işlerde çalıştıktan sonra Adana Bugün Gazetesi’nde (1953) çalıştı. Tan Matbaası’nda düzeltmen, Dolmuş isimli mizah dergisinde yönetici, Pazar Postası’nda redaktör, Taş ve Akşam gazetelerinde çalıştı. 1958-1968 yılları arasında İstanbul Gazetesi’nin Adana ve Ankara büroları yöneticisi oldu. Ankara’da Yeni Gün Gazetesi’ni kurup yayınına başladı (1968).
Şiire 13 yaşında başladı. Farklı ödüller aldı. Şiirlerinde söylevsel ögeler ve öğretici deyişler yer aldı. Halk şiiri öğelerini şiirlerinde iç motif olarak kullandı. İlk şiirlerini yazarken Nâzım Hikmet ve Orhan Veli’yi örnek aldı. Şiirlerinde emek ögesi önemli yer tutar 1975 tarihinden itibaren şiirleri slogan şiire dönüştü. Şiirlerindeki tarih bilinci yurt sevgisiyle bütünleşti. Bazı eserlerini "Kemal Bayram" imzasıyla yayınladı. Gezi kitaplarıyla 1983 yılında Evliya Çelebi Ödülünü aldı.
Şiirleri, Adana Bugün, (1953-1954) Yeni Konya, Yeni Meram, Selçuk, Vatan Gazetesi, Sanat Yaprağı, (1953-1954) Yurt Gazetesi, Karaman Gazetesi, Yedigün, Bayrak, Akşam, Gürses, Halkın Sesi, Türk Sözü gazetelerinde ve İvriz, Kaynak (1952), Güney, Salkım (1954), Çizgi Politika (1952), Sancak, Bizim Yayla, Galeri, Onuç, Yelken, Evrim, Okul Postası, Ülkü, Sultandağı, Damla, Halk Dergisi, Dolmuş, Pazar Postası, Yürüyüş, Petek (1957), Proleter (1962), İmece (1965) dergilerinde yayınlandı.
Yayınlanmış on beş kitabı vardır. Eserlerinden bazıları: Biri Yer Biri Bakar (1974), Sabahattin Ali Olayı (1976), Düşe Kalka, Erken Öten Horoz (1977 şiir), Bir Kök Bir Damar (1977 şiir), Sibirya Şafağı (1978), Lenin’in Ülkesi (1978), İpek Yüzlü Çin, Çin İzlenimleri, Mezopotamya Irak Gezi Notları, Nar Dalında Çatlar (1978 şiir), Emek Kartalları (1980), Al Senin Olsun (1984 şiir), Mihrican (1988 şiir), Mevsimsiz Pembe (şiir).
Evli ve iki çocuk babası olan yazar 15.04.1992 tarihinde Ankara’da yaşamını yitirdi.

Ödülleri
--------

1. Evliya Çelebi Ödülü (1983)

Eserlerinden bazıları
---------------------

1. Erken Öten Horoz (1976),
2. Bir Kök Bin Damar (1977),
3. Biri Yer Biri Bakar (1976),
4. Düşe kalka (1977),
5. Lenin’in Ülkesi (1978).
6. Mezopotamya
7. Sibirya Şafağı

Kaynakça
--------

1. ↑  Işık, Ansiklopedi, cilt, III. S. 924.
2. ↑  Çumra Sempozyumu, Konya, cilt II, s. 158.
3. ↑  Ekin Sanat Dergisi, Sayı: Nisan 2010
**Ağaçhisar**, Bursa ilinin Orhaneli ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
-------

Kaynak kişilere göre dağ mahallesi olduğu için köylüler evlerini çatma ağaçlardan yaparlardı. Köyü çevreleyen bir tahta çit nedeniyle bu adın verildiği, bir başka kaynağa göre de eskiden mahallede ağaç biçmeye yarayan hızar olduğu için "Ağaç Hızar" anlamında adlandırılmıştır.[*kaynak belirtilmeli*]

Köy, H 937/ M 1530 tarihli Muhasebe defterinde Atranos kazasına bağlıdır. Ayrıca 1908 Salnamesindeki mülki taksimat ile 1925 yılı Yunan Fecayii köy listelerinde ve 1927 Salnamesi haritasında Atranos'a kayıtlıdır. İç İşleri Bakanlığının 1933 tarihli "Köylerimiz" adlı yayınında da Bursa ili Orhaneli ilçesine bağlı olarak gösterilmektir.

Ağaçhisar Kaplıcası
-------------------

Köye uzaklığı 4 km’dir. Sıcaklığı 40 °C ve debisi 2 lt/sn olan termal su çıkmaktadır. Kükürtlü suyu, ağrılı hastalıklara, çamur uygulamalarında da uyuz ve deri hastalıklarına iyi gelmektedir.[*kaynak belirtilmeli*] Bu bölgede 3 ayrı kaynak daha bulunup ancak ölçümleri yapılmamıştır. Kaplıca yöre halkı tarafından banyo amaçlı kullanılmaktadır. Mülkiyeti köy tüzel kişiliğine ait olup çevresinde ormanlık alanlar bulunmaktadır.[*kaynak belirtilmeli*]

Coğrafya
--------

Bursa iline 71 km, Orhaneli ilçesine 16 km uzaklıktadır.

Nüfus
-----

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- |
| 2020 | 148 |
| 2019 | 158 |
| 2017 | 134 |
| 2012 | 155 |
| 2011 | 158 |
| 2010 | 183 |
| 2007 |  |
| 2000 | 220 
  |
| 1997 | 226 |

Dış bağlantılar
---------------

| * g
* t
* d
Orhaneli mahalleleri |
| --- |
| Merkez Mahalleler | 
* 300 Evler
* Esentepe
* Fevzipaşa
* Gazipaşa
* İsmetpaşa
* Karabekirpaşa

 |
| Kırsal Mahalleler | 
* Ağaçhisar
* Akalan
* Akçabük
* Altıntaş
* Argın
* Balıoğlu
* Başköy
* Belenoluk
* Celepler
* Çeki
* Çınarcık
* Çivili
* Çöreler
* Dağgüney
* Deliballılar
* Demirci
* Dere
* Dündar
* Emir
* Erenler
* Eskidanişment
* Fadıl
* Firoz
* Gazioluk
* Girencik
* Göktepe
* Göynükbelen
* Gümüşpınar
* İkizoluk
* Kabaklar
* Kadı
* Karaoğlanlar
* Karasi
* Karıncalı
* Koçu
* Kusumlar
* Küçükorhan
* Letafet
* Mahaller
* Nalınlar
* Orta
* Osmaniyeçatak
* Sadağı
* Semerci
* Serçeler
* Sırıl
* Söğüt
* Süleymanbey
* Şükriye
* Tepecik
* Topuk
* Yakuplar
* Yenidanişment
* Yeşiller
* Yörükler

 |
Ateşli silahlarda kullanılan nişangâh için dürbün (nişangâh) sayfasına bakınız.
Tipik bir Porro prizma dürbün dizaynı  

**1** - Objektif  
**2-3** - Porro prizmalar  
**4** - Mercek 
**Dürbün** veya **bakaç**, birbirinin aynı veya simetrik olan mercekler grubunun aynı noktaya odaklanacak şekilde yerleştirilerek gözlem yapacak kişinin her iki gözünü de kullanarak baktığında uzaktaki nesneleri yakındaymış gibi görmesine olanak veren cihazlara verilen genel addır.

Galile dürbünü
--------------

Ana madde: Galile dürbünü

Etimoloji
---------

Farsça bir kelime olup "dür" uzak anlamında "bin" gören anlamında olan sözcüklerin birleşiminden türemiştir. Türkçede, uzağa bakma işlevinden yola çıkarak *bak-* köküne genelde aygıt veya araç-gereç adı türetmede kullanılan *-(g)aç* getirilerek 'bakaç' denilmiştir.

Uzaklık ölçümü
--------------

Eğer nesnenin yüksekliği biliniyor ise, dürbün ile nesne arasındaki mesafenin hesaplanmasına olanak veren dürbün ve hesaplama yöntemi vardır. Örneğin bir Amerikan denizci dürbününde (7 x 50) 5 milyeme (bir daireyi 6400 parçaya bölen askeri açı birimi) eşdeğer açılar vardır. 1 milyem 1000 metre mesafede nesnenin en altı ile en üstü arasındaki 1 metrelik mesafeye eşittir.

Buradan yola çıkarak bir nesnenin yüksekliğini bildiğimiz takdirde mesafeyi ölçmenin formülü şu şekildedir:

{\displaystyle \mathrm {M} ={\frac {NY}{AM}}X1000}
* {\displaystyle \mathrm {M} } = metre cinsinden nesneye olan *Mesafe*
* {\displaystyle NY} bilinen = *Nesne Yüksekliği*.
* {\displaystyle AM} nesnenin = *Milyem* olarak derecesi

USS Harry S. Truman uçak gemisinin sinyal köprüsündeki Amerikan denizci dürbünü. Dürbün'ün merceklerinde, ABD Donanması tarafından da kullanılan MH-60S Seahawk hava destek helikopteri, USS *Dwight D. Eisenhower* (CVN-69) uçak gemisine ikmal görevini yerine getirirken görülmektedir.(4 Kasım 2005)  

Örneğin bir Amerikan denizci dürbününde (7 x 50) 5 milyem skalalı ise (her ölçü 5 milyeme eştir) ve bir fenerin yüksekliği 120 metre ve bunun dürbünden görünen değeri de 3 ölçü ise, fenerin mesafesi 8000 metredir.

{\displaystyle \mathrm {8000m} ={\frac {120m}{15milyem}}X1000}

Üreticiler
----------

2008 itibarı ile dünya çapında ünlenmiş dürbün üreticileri (alfabetik sıra ile)

* Bausch & Lomb (ABD) – 1976'dan beri dürbün yapımını durdurdular
* Brunton, Inc. (ABD)
* Bushnell Corporation (ABD)
* Bushman
* Canon (Japonya)
* Celestron (ABD)
* Fujinon (Japonya)
* Leica (Almanya)
* Leupold & Stevens, Inc. (ABD)
* Meade Instruments (ABD)
* Meopta (Çek Cumhuriyeti)
* Minox
* Nikon (Japonya)
* Pentax (Japonya)
* Sunagor (Japonya)
* Swarovski (Avusturya)
* Vixen (telescopes) (Japonya)
* Vivitar (ABD)
* Vortex Optics (ABD)
* Carl Zeiss (Almanya)

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4724988-2
* NARA: 10665602
* NDL: 00571366

 |

Kaynakça
--------

1. ↑  "TDK Güncel Türkçe Sözlük". 29 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 24 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Eylül 2016.
Üzerinde Orfeus'un ölümü ve Helen'in kaçırılması olan gümüş *kantharos*, y. 420MÖ –410, Vassil Bojkov koleksiyonunun bir parçası, Sofya, Bulgaristan
**Kantharos** /ˈkænθəˌrɒs/ ( Eski Yunanca: κάνθαρος </link> ) veya **K*antharus*** /ˈkænθərəs/ içki içmek için kullanılan bir tür antik Yunan kadehidir. Günümüze örneklerin neredeyse tamamı Yunan çömlekçiliğinden olmasına rağmen, birçok Yunan kadeh türü gibi şekli de muhtemelen metal işçiliğinden kaynaklanmaktadır. İkonik "A Tipi" formunda, derin kasesi, uzun kaide ayağı ve ağzının üzerine doğru uzanan bir çift yüksek salınımlı sapı ile karakterize edilmektedir. Yunanca ***kotilos*** (κότῦλος, eril) ve ***kotile*** (κοτύλη, dişil) kelimeleri de aynı şeklin diğer eski isimleridir.

*Kantharos*, muhtemelen içmek veya ayin kullanımı veya adak amacıyla şarap tutmak için kullanılan bir kadehtir. *Kantharos'*un bitkilere can veren ve bereketle ilişkilendirilen şarap tanrısı Diyonisos'a atfedildiği görünüyor.

Bir ziyafet kadehinin yanı sıra, pagan ritüellerinde yeniden doğuşun veya dirilişin, şarabın sunduğu ölümsüzlüğün sembolü olarak da kullanılabilir, bu durumda kadehteki şarap "coşku anlarında öz bilincin yükünü ortadan kaldırır ve insanı tanrı mertebesine yükseltir".

Notlar
------

1. ↑  Andrew J. Clark; Maya Elston; Mary Louise Hart (2002), *Understanding Greek Vases: A Guide to Terms, Styles, and Techniques*, Getty, s. 101, ISBN 978-0-89236-599-9
2. ↑  George W. Elderkin, Kantharos: Studies in Dionysiac and Kindred Cult (Princeton: Princeton University Press 1924):4
3. ↑  Elderkin, Kantharos: Studies in Dionysiac and Kindred Cult, 2-6

Kaynakça
--------

* Gina Hander. "CU Classics: Greek Vase Exhibit: Kantharos". Colorado University. 7 Haziran 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi.
* E. Mulder. "Boeotia, Land of the Kantharos" (PDF). University of Leiden. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
**Jacques Friedmann** (d. 15 Ekim 1932, 8. arrondissement (Paris) - ö. 15 Aralık 2009, 15. arrondissement (Paris)) Fransız üst düzey yönetici.

Eğitimi
-------

Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü ve Ulusal İdare Okulu'nu bitirmiştir.

Kariyeri
--------

1959'da maliye müfettişi, 1964-1966 yıllarında Maliye ve Ekonomi Bakanı Valéry Giscard d'Estaing'in danışmanı, 1966-1967 yıllarında Bakanlıklararası Avrupa Ekonomik İşbirliği Konuları Komitesi Genel Sekreter Yardımcılığı yapmış, Maliye ve Ekonomi Devlet Sekreteri Jacques Chirac'ın 1969-1970 yıllarında, Parlamento ile İlişkiler Bakanı Chirac'ın 1971'de kabine direktörü olmuştur. 1972-1974 yıllarında Başbakan Pierre Messmer'in ekonomik ve mali işler danışmanı ve 1974'te kısa bir süre kabine direktörü olmuş, Chirac'ın 1974'te başbakan olması ile beraber, yetkili danışmanı olmuştur. Kamusal ve özel şirketlerde yöneticilik yapmış, Denizcilik Genel Şirketi başkanı (1974-1982), Paris Tasarruf Fonu denetim ve yürütme kurulları başkanı (1985-1995), Air France yönetim kurulu başkanı (1987-1988), Paris Sigortalar Birliği (UAP) yönetim kurulu başkanı (1993-1997), AXA-UAP denetim kurulu başkanı (1997-1999) ve AXA denetim kurulu başkanı (1999-2000) olarak görev yapmış, 1997 yılında maliye başmüfettişi olarak emekli olmuştur.

1986-1987 yılları arasında Maliye, Ekonomi ve Özelleştirmeler Bakanı Édouard Balladur'ün yetkili danışmanı olmuş, çeşitli özelleştirmelere dair çalışmaları hazırlamıştır. 1993'te Balladur'ün başbakanlığı döneminde çeşitli konulara dair özellikle, Canal+'ın imtiyazı ile ilgili (1994) olmak üzere, görevlendirilmiştir.

1995 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimi için Jacques Chirac ve Édouard Balladur'ü bir araya getirmeye çalışmıştır. Kendisine sunulan siyasi makam ve bakanlıkları reddetmiştir. Chirac'a her zaman yakın olmuştur. Son olarak Quai Branly Müzesi yürütme kurulu başkanı ve onursal başkanı olmuştur.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Jacques Friedmann Un proche de Jacques Chirac et d'Edouard Balladur". 18 Şubat 1994. 10 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2021.
2. ↑  Patrick de Jacquelot (9 Şubat 1995). "Réseaux Chirac: les copains d'abord". 26 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2021.
3. ↑  Béatrice Gurrey (15 Aralık 2009). "Jacques Friedmann, PDG, conseiller politique". 14 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2021.
4. ↑  "Whoswho.fr internet sitesindeki özgeçmişi". 26 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2021.
Jacques Trorial
**Jacques Trorial** (d. 8 Şubat 1932, Saulnes (Meurthe-et-Moselle)) Fransız siyasetçi ve devlet görevlisi.

Hukuk eğitimi almış, Strazburg Siyasal Bilgiler Enstitüsü'nü bitirmiş, Ulusal Savunma Çalışmaları Yüksek Enstitüsü'nde eğitim görmüştür. Konut Bakanlığı'nda görev yaptıktan sonra 1955'ten itibaren İçişleri Bakanlığı'nda kaymakamlık dahil çeşitli görevler üstlenmiş ve 1992 yılında emekli olmuştur. 1967-1968 yıllarında milletvekilliği yapmış, Maurice Couve de Murville Hükûmeti'nde görev yapmış 1968 eylemleri ardından okullarından ve üniversitelerin açılış sürecinden sorumlu olmuştur. 1982-2002 yıllarında Île-de-France bölgesel ekonomik ve sosyal konsey üyeliği ve 1970'ten itibaren Paris Özerk Limanları yönetim kurulu başkanlığı, 1972-1997 yıllarında Yüksek Ulaşım Konseyi (sonradan Ulusal Ulaşım Konseyi) üyeliği yapmıştır. 1986-2013 yıllarında Fransız Limanlarının Kalkınması Derneği başkanlığı yapmış, 2013 yılı itibarıyla Fransa Limanlar Birliği başkanvekilidir.

Charles de Gaulle'ün cumhurbaşkanlığı döneminde hükümet üyesi olarak görev yapan halen yaşayan tek kişidir.

Görevleri
---------

**Meclis**

* 3 Nisan 1967 - 12 Ağustos 1968 : Meurthe-et-Moselle 7. seçim çevresi milletvekili

**Hükümet**

* 12 Temmuz 1968 - 20 Haziran 1969 : Milli Eğitim Devlet Sekreteri

Kaynakça
--------

1. ↑  "M. Jacques Trorial". 15 Temmuz 1968. 20 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Haziran 2023.
2. ↑  "Fransa Ulusal Meclisi internet sitesindeki sayfası". 20 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Haziran 2023.
**Simone Rozès** (d. 29 Mart 1920, Paris), Fransız yargıç. Fransa'nın ilk kadın Yargıtay Başkanıdır.

Ludwig ailesinin çocuğu olarak 1920 yılında Paris'te doğmuştur. Gabriel Rozès ile evlenmiştir. 1945'te Hukuk lisansını tamamlamıştır. Kamu Hukuku ve Ekonomi Politik alanında yüksek öğretim diploması sahibidir. Ayrıca Hür Siyasal Bilgiler Okulu'nu bitirmiştir. 1946-1949 yıllarında avukatlık yapmıştır.

1949'dan itibaren yargıçlık yapmaya başlamış ve Bourges İstinaf Mahkemesi'nde yardımcı hakim olmuştur. 1950-1962 yıllarında Adalet Bakanlığı'nda görev almıştır. 1962'de Paris Asliye Hukuk Mahkemesi'nde hakim olmuş, 1969'da da bu mahkemenin başkan yardımcılığını üstlenmiştir. 1973 yılında Adalet Bakanlığı Islahevi Müdürü olmuştur. 1976 yılında ise Paris Asliye Hukuk Mahkemesi Başkanlığı görevine getirilmiş ve görevi 1981'de Avrupa Toplulukları Adalet Divanı'na savcı olarak seçilinceye dek sürdürmüştür.

1984'te Yargıtay Birinci Başkanlığı'na getirilmiş ve 1988 yılında emekli olmuştur.

1984-1987 yıllarında Karşılaştırmalı Yasama Derneği Başkanlığı yapmıştır. 1993'te Başbakan Édouard Balladur tarafından geçici süreyle oluşturulan ve Jean Raynaud'un başkanlığını yaptığı, Fransa'nın Mali, Ekonomik ve Sosyal Durumunu Değerlendirme Komisyonunun üyeliğine atanmıştır. 1994'te ise Édouard Balladur tarafından, yine geçici süreyle oluşturulan, Yolsuzlukla Mücadele Komisyonu başkanlığına atanmıştır. 1996 yılında ise, Adalet Bakanı Jacques Toubon tarafından, Jean-François Deniau başkanlığındaki Ceza Yargılamaları Reformu için Yüksek Danışma Komitesi üyeliğine atanmıştır.

Birleşmiş Milletler Ekonomik ve Sosyal Konseyi nezdinde Ceza Adaleti ve Suçu Önleme Komisyonu üyesi olmuştur. Ayrıca Uluslararası Sosyal Savunma Toplumu Başkanlığı görevini üstlenmiştir halen de onursal başkanıdır.

Anekdotlar
----------

1. Michel Rocard Hükümeti'nde Adalet Bakanlığı için ismi önerilse de Cumhurbaşkanı François Mitterrand tarafından Yargıtay Başsavcısı Pierre Arpaillange tercih edilmiştir.

*Les Frères invisibles* (Görünmez kardeşler) adlı eserde, yazarları Ghislaine Ottenheimer ve Renaud Lecadre tarafından Simone Rozès'in hiçbir zaman kadın masonluktaki angajmanını gizlemediği belirtilmiştir.

Görevleri
---------

* 1 Şubat 1984 - 30 Haziran 1988: Yargıtay 1. Başkanı
**Aldo van Eyck** (16 Mart 1918, Utrecht, Hollanda - 14 Ocak 1999, Utrecht, Hollanda) Hollandalı mimardır. Aldo van Eyck, Utrecht ilinin Driebergen ilçesinde doğdu. Yapısalcılık mimari hareketinin en etkili kahramanlarından biri olarak kabul edilmektedir.

İlk yılları
-----------

Ailesi 1919'da Birleşik Krallık'a taşındı ve 1932'den 1935'e kadar Somerset, Sidcot School'da eğitim gördü, ardından 1935-1938 yılları arasında Lahey'deki ortaokulu bitirdi ve ETH Zürih'te okumaya başladı. 1942'de mezun olduktan sonra II.Dünya Savaşı'nın sonuna kadar İsviçre'de kaldı ve burada tarihçi Sigfried Giedion'un karısı Carola Giedion-Welcker'in çevresindeki diğer birçok Avangard sanatçının çevresine girdi .

1954'ten 1959'a kadar Amsterdam Mimarlık Akademisi'nde öğretmenlik yaptı ve 1966'dan 1984'e kadar ise Delft Teknoloji Üniversitesi'nde profesör olarak görev yaptı. Ayrıca, 1959'dan 1963'e kadar ve 1967 yılında mimarlık dergisi *Forum'un* editörlüğünü yaptı.

Kariyeri
--------

 Amsterdam'daki Belediye Yetimhanesi, 1960 (Aldo van Eyck)
CIAM'ın bir üyesi ve ardından 1954'te "Team 10" un kurucularından biri olan Van Eyck, Avrupa ve Kuzey Amerika'da, İşlevselizmi reddetme ve savaş sonrası Modernizm'in çoğunda özgünlük eksikliğine karşı koyma ihtiyacını öne süren dersler verdi. Van Eyck'in Hollanda dergisi olan *Forum'un* eş editörü olarak konumu, mimari tasarımda hümanizme dönüş için "Takım 10" çağrısının duyurulmasına yardımcı oldu.

Van Eyck, 1990 yılında RIBA Kraliyet Altın Madalyası'nı aldı.

80 yaşında Utrecht'e bağlı Loenen aan de Vecht ilçesinde öldü.

Özel yaşamı
-----------

Babası şair, eleştirmen, denemeci ve filozof olan Pieter Nicolaas van Eyck'tir. Annesi ise Surinam'da doğup büyüyen Sefarad kökenli Nelly Estelle Benjamins'dir. Kardeşi; şair, sanatçı ve sanat restoratörü Robert Floris van Eyck veya van Eijk'tir. Aynı zamanda bir mimar olan Hannie Van Rooijen ile evlendi. Eşine birkaç projede yardımcı oldu.

Bazı çalışmaları
----------------

* Nagele köyü tasarımı, Noordoostpolder, 1948–1954
* Yaşlılar için Konut, Slotermeer, Amsterdam, 1951–1952
* Amsterdam Yetimhanesi, Amsterdam, 1955–1960
* İlkokullar, Nagele, Noordoostpolder, 1954–1956
* Hubertus Evi, Amsterdam, 1973–1978
* ESA - ESTEC restoran ve konferans merkezi, Noordwijk, 1984–1990

Kaynakça
--------



|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90506631
* BNF: cb134890510 (data)
* BPN: 40219035
* CANTIC: a12104413
* GND: 118954733
* ISNI: 0000 0000 8135 947X
* LCCN: n99254523
* NKC: xx0282596
* NLA: 35937979
* NLI: 987007421803905171
* NTA: 068823924
* RERO: 02-A012367929
* RKD: 26948
* SELIBR: 309606
* SNAC: w6t4663r
* SUDOC: 069262969
* Trove: 1154597
* ULAN: 500016073
* VIAF: 56763325
* WorldCat: lccn-n99254523

 |
Susturucu takılmış bir AK-9'un yandan görünüşü
**AK-9,** bir Rus kompakt saldırı tüfeğidir. 2000'lerin başında Izhevsk Makine İmalat Fabrikası (IZHMASH) tarafından geliştirilmeye başlandı. Silahın üretimindeki temel amaç daha sessiz, daha kompakt ve daha modern bir AK modeli yapmaktı. 9 x 39 mm mermi kullanan silah, bu bakımdan oldukça güçlü bir mermiye sahiptir. Silah Rusya İçişleri Bakanlığı ve Özel Rus Orduları için özel olarak üretilmiştir.

Geçmiş
------

Rus hükûmeti, 2006 yılında AK-47 ve AK-74 tüfeğini üreten firma Izhevsk Makine İmalat Fabrikası'na başvurarak yeni bir AK modeli yapmalarını ancak bunun özel operasyonlarda kullanılacağını bildirdiler. Fabrika müdürü Vladimir Grodetsky, silahı yapacaklarını açıkladı. Silahın tasarımcısı Alexei Dragunov '' Neredeyse hiç ses çıkarmıyor ve çelik yeleği delebilir '' diyerek silahı tanıtmıştır. Silah diğer AK modellerinden daha hafiftir.

Tasarımı
--------

Ak-9 önceki AK silahları ile neredeyse aynıdır. Aralarındaki en önemli fark ise 9 x 39 mm Sovyet mermisi kullanmasıdır. Silaha aynı zamanda özel olarak üretilmiş ve oldukça kısa bir sürede çıkarılıp takılabilen susturucu geliştirilmiştir. Ek olarak '' Picatinny Rayı '' sistemini de silaha eklemişlerdir. 20 mermilik şarjör kapasitesi bulunmaktadır. Silaha uyumlu onlarca aksesuar bulunmaktadır ve bu aksesuarlar sayesinde silah güçlendirilebilir. Yarı otomatik ve tam otomatik atış seçenekleri bulunmaktadır.
***Sucu*** (özgün adı ***The Waterboy***) 1998 yapımlı Frank Coraci yönetmenliğinde bir güldürü filmi. Başrolünde Adam Sandler vardır. Film gişede bütçesinin 8 katına eş değer bir hasılat getirmiştir.

Konusu
------

Robert Boucher Jr. (Adam Sandler) küçüklüğünden beri insanlar tarafından salak muamelesi görmüş ve aşağılanmıştır. Fakat bir şey onu çok kızdırsa da karşı koyamamıştır, suyuna zarar vermek. Robert'in yani Bobby'nin annesi (Kathy Bates) onu kaybetmekten korktuğu için evden dışarı çıkmasına bile izin vermemiş, okula göndermemiştir. Bobby annesinin eğtiminde büyümüştür. Hala çocuk gibidir. İşiyse Amerikan futbolu takımlarına su taşımaktır. Fakat son çalıştığı yerden de atılır, çünkü koç takımın ilgisinin onda toplandığını söyler. Bobby iş arar ve sonunda bir iş bulur, uzun zamandır kazanmayan bir futbol takımına katılır. Fakat onlara verilen suyu görünce işi bedavaya yapmaya başlar. Bobby ile daha ilk günde alay edilir. Bir seferinde onunla alay edildiğinde gözünün önüne bugüne kadar onunla alay etmiş herkes gelir. Buna dayanamayan Bobby mükemmel bir atlayışla kendisiyle alay eden kişiyi yere serer, daha sonra çok kez özür diler fakat koç bunu beğenmiş onun tam bir Amerikan futbolcusu olacağını düşünmüştür. Koç Bobby'nin annesiyle konuşur. Annesi izin vermeyince Bobby gizli gizli futbol oynar ve ayrıca sevdiği kadın Vicky Valencourt (Fairuza Balk) da geri dönmüştür.

Yaş sınırı
----------

Cinsellik ve küfürlü sahneler içerdiği için +13 yaş sınırı vardır.

Kadro
-----

* Adam Sandler .... Robert 'Bobby' Boucher, Jr.
* Kathy Bates .... Helen 'Anne' Boucher
* Fairuza Balk .... Vicki Vallencourt
* Henry Winkler .... Klein
* Jerry Reed .... Red Beaulieu
* Larry Gilliard Jr. .... Derek Wallace
* Blake Clark .... Farmer Fran
* Peter Dante .... Gee Grenouille
* Jonathan Loughran .... Lyle Robideaux
* Al Whiting .... Casey Bugge
* Clint Howard .... Paco
* Allen Covert .... Walter
* Rob Schneider .... Townie
* Todd Holland .... Greg Meaney
* Robert Kokol .... "Colonel Sanders"
* John Farley .... Tony Dodd
* Kevin P. Farley .... Jim Simonds
* Frank Coraci .... Robert 'Roberto' Boucher, Sr.
* Paul Wight .... Kaptan Insano

İlginç bilgiler
---------------

* Vicky Valencourt karakterinin soyadı Tony Vallencourt'un (Saturday Night Live'de Adam Sandler karakterini canlandıran) soyadıyla aynı.
* Yönetmen Frank Coraci Bobby`nın babası rolünde cameo olarak görülmüştür. Bir başka camoe görünen de Rob Schneider'dir.
* Kaptan İnsano rolünde güreşçi Paul Wight oynamaktadır.
* Başlangıçtaki stadyum Williams-Brice Stadyumu'dur.

Dış bağlantılar
---------------

* IMDb'de *The Waterboy*
**Ghizo Adası**, Okyanusya ülkesi Solomon Adaları'na bağlı bir adadır. Ada, ülkenin Batı Bölgesi'nin başkenti olan Gizo şehrine de ev sahipliği yapmaktadır.

Ada, Yeni Georgia Adaları ve Kolombangara Adası'nın batısında yer almakta olup, adını ünlü bir yerel kelle avcısından almıştır.

Ghizo çevredeki adalara göre nispeten küçüktür, adanın uzunluğu 11 kilometre (6,8 mi) uzunluğunda ve 5 kilometre (3,1 mi) genişliğinde, zirve yüksekliği 180 metre (590 ft) (Maringe Tepesi).

Yerel dil Bilua dilidir.

Tarihçe
-------

Ghizo, önemli sayıda I-Kiribati olarak da adlandırılan Kiribati kökenli insanlara ev sahipliği yapıyor. Bu insanlar, 1950'lerde Britanya Solomon Adaları Koruma Bölgesi'nin (şu an ki bağımsız Solomon Adaları ulus devleti) Britanya yönetimi tarafından oraya yerleştirildi. Daha önce Orona (Hull Adası) ve Nikumaroro (Bahçıvan Adası) adalarında 20 yıl geçirmişlerdi ve 1930'larda Gilberts takımadalarındaki çeşitli adalardan Phoenix Grubu'ndaki daha önce ıssız adalara yerleştirilmişlerdi. 1930'lardaki orijinal yeniden yerleşim, özellikle güney Gilberts'teki kuraklığa eğilimli adalarda aşırı kalabalık olduğu iddiasına dayanıyordu. İkinci yeniden yerleşim, Phoenix grubundaki adaların zorlu yaşam koşullarına sahip olduğu ve aynı zamanda kuraklığa yatkın olduğu iddiasıyla yapıldı; ancak uzaklık ve sömürge yönetimine düşen maliyetler de rol oynadı. (Ayrıca bkz. Wagina Adası)

Çevre
-----

Toplam 12,862 hektar (32 akre) alana sahip adanın tamamı ve çevresindeki sular, çeşitli tehdit altındaki veya endemik kuş türlerinin popülasyonlarını desteklemesi nedeniyle BirdLife International tarafından Önemli Kuş Alanı (IBA) olarak tanımlanmıştır. Bunlar arasında Melanezya çalı kuşları, kırmızı yumrulu imparatorluk güvercinleri, devetüyü kafalı kukallar, Sanford deniz kartalları, Solomon kakaduları, kardinal loriler, ötücü papağanlar ve beyaz gözlü Gizo bulunur. Bölgeye yönelik tehditler ağaç kesimi ve orman temizliğinden kaynaklanmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Cochrane, G. (1970). The Administration of Wagina Resettlement Scheme. Human Organization, 29(2), 123-132.
2. ↑  Knudson KE. Sydney Island, Titiana, and Kamaleai: Southern Gilbertese in the Phoenix and Solomon Islands. In: Lieber MD, editor, Exiles and migrants in Oceania. Honolulu: University of Hawaii Press; 1977. pp. 195–242.
3. ↑  Maude, H. E. (1952). The colonisation of the Phoenix Islands, Journal of the Polynesian Society, Vol. 61 Nos. 1-2, pp. 62-89.
4. ↑  "Gizo". *BirdLife Data Zone*. BirdLife International. Erişim tarihi: 8 Ekim 2020. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
**Pierre Bézard** (d. 10 Ekim 1932, Ho Chi Minh Kenti - ö. 29 Nisan 2021, Asnières-sur-Seine, Fransa), Fransız yargıç.

Poitiers'de hukuk doktorasını yapmış ve yine Poitiers'de 1959 yılında stajyer avukat olarak mesleğe başlamıştır. 1964'te ise Limoges hakim yardımcısı olarak hakimlik mesleğine başlamış, 1966 yılından itibaren Adalet Bakanlığı'nda uzun yıllar görev almıştır. 1982 yılında Paris Asliye Hukuk Mahkemesi'nde başsavcı yardımcısı olmuş, 1986 yılında Yargıtay üyeliğine atanmış ve ticaret dairesinde görev almıştır. Ayrıca Ulusal Yargı Okulu'nun (ENM) jürisine başkanlık yapmıştır. 1988 yılında Paris Asliye Hukuk Mahkemesi Başsavcısı olmuş, 1990 yılında Yargıtay üyeliğine dönmüştür. 1991-1999 yılları arasında Yargıtay ticaret dairesi başkanlığı görevinde bulunmuştur. 1999 yılında emekli olmuştur.

1990'lardan itibaren Vietnam Hükûmeti tarafından ülkenin ticaret kanunu ile medeni kanununu yazmakla görevlendirilmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Pierre Bezard". *lefigaro.fr*. 26 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ekim 2023.
2. ↑  "Pierre Bézard, un grand magistrat anticonformiste". 19 Ağustos 2011. 3 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Kasım 2015.
Sarı renkle gösterilen Latin Ekseni ülkeleri
Mihai Antonescu
**Latin Ekseni**, İkinci Dünya Savaşı sırasında Avrupa Latin ülkeleri arasında önerilen bir ittifaktı. Bu proje İtalya'ya, Ion Antonescu yönetiminde 2. Dünya Savaşı sırasında Başbakan Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı olarak görev yapan Rumen siyasetçi Mihai Antonescu tarafından önerildi. İttifak Romanya, İtalya, Vichy Fransası, İspanya ve Portekiz'i içerecekti. Almanya'nın zayıf olduğu bir bölgede sağlam bir blok olarak, bunun Reich için önemli bir karşı ağırlık olabileceğini umuyordu. Almanya, II. Dünya Savaşı sırasında Latin Bloku önerisini destekledi ve Alman propagandası, bloğun tanıtılmasında İtalyan propagandasına yardımcı oldu. Ancak ittifak gerçekleşemedi. Almanya'nın Führer'i Adolf Hitler Latin Bloğu'nu destekledi ve Ekim 1940'ta İspanya'nın Akdeniz bölgesinde Birleşik Krallık'a karşı mücadelesine katılmak için Fransa ve İtalya ile Latin bloğu kurması için Hendaye'de Franco ile buluştu.

Kaynakça
--------

1. ↑  ALTIN, Liliana Boscan (2013). "Romanya'nın diplomatik mücadelesinde Türkiye'nin rolü (1 Şubat 1943 - 23 Ağustos 1944)". Tarih Okulu Dergisi. Erişim tarihi: 2024-02-05. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
**Necati Zincirkıran**, (d. 4 Aralık 1929, İstanbul), Türk gazeteci ve yazar.

Yaşam öyküsü
------------

Necati Zincirkıran, 4 Aralık 1929’da İstanbul, Kasımpaşa’da doğdu. Deniz Harp Okulu’nun kurucusu Kaptan-ı Derya Cezayirli Gazi Hasan Paşa’nın adını taşıyan ilkokulda okudu. İsteği denizci olmaktı. Ortaokul sonrası Deniz Harp Okulu ve Lisesi’ne girdi. II. Dünya Savaşı yıllarında Heybeliada’dan Mersin’e nakledilen Heybeliada Deniz Lisesi’nde okudu. Sağlık sorunu yüzünden oradan ayrıldıktan sonra eğitimine İngiltere’de Denizcilik Bankası bursu ile devam etti. Uzak yol kaptanı oldu ve Deniz Hukuku ağırlıklı yüksek lisans yaptı. Bu arada Londra Gazetecilik Okulu’nun derslerini uzaktan takip ederek sertifika aldı.

1950’de Türkiye’ye döndüğünde gazeteciliğe başladı. 1951’de Amerika Birleşik Devletleri Columbia Üniversitesi’nde yetişkin gazetecilerin eğitimi ile ilgili önemli bir 
kurs aldı. *Hürriyet*’te 1952 yıllarında Ortadoğu muhabiri, 1957’de Ankara Temsilcisi, 1960’ta Genel Yayın Müdürü oldu.
Necati Zincirkıran, evli ve iki erkek çocuk babasıdır. Eşi, Neriman Zincirkıran’dır.

Birçok iletişim fakültesinde hocalık yapan, seminer ve konferanslar veren Necati Zincirkıran, İngilizce, Almanca ve Arapça bilmektedir. `

İyi bir amatör denizci ve yelkenci olan Zincirkıran, Koç Holding'in Setur Marinaları'nın komodorudur. Sadun Boro’nun 1965-1968 yıllarındaki dünya seyahatini *Hürriyet*’te çok güzel şekilde aksettirerek Sadun Boro efsanesini yaratan kişidir. Haldun Simavi’nin Burak, Melek ve Çiğdem isimli teknelerinin inşasında önemli katkıları olmuştur.

Eserleri
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vikisöz'de ***Necati Zincirkıran*** ile ilgili sözleri bulabilirsiniz. |

* *Habercilik* (1965)
* *-İzm’ler nedir ?* (1973)
* *Hürriyet ve Simavi İmparatorluğu* (1995)
* *Olaylar, Anılar ve Gerçekler* (2007)

Kaynakça
--------

1. ↑  "Necati Zincirkiran Biyografisi" 19 Şubat 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Biyografi.info. En son 18 Şubat 2019 tarihinde erişildi.
2. ↑  "Bab-ı Ali’nin çocukları, Necati Zincirkıran’ı sakın unutmayın…" 19 Şubat 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Arka Güverte. En son 18 Şubat 2019 tarihinde erişildi.
3. ↑  ""Setur Marinas 8. Ege Yat Rallisi için geri sayım başladı"". 19 Şubat 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Şubat 2019.