recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Gönüllü Ermeniler Birliği resmî logosu
**Gönüllü Ermeniler Birliği (AVC)** gönüllü bireyleri yerleştirme amaçlı kurulan Ermenistan menşeli bir organizasyon kurumudur. Bu organizasyon bireylerin Ermenistan'a gelip ülkenin ekonomik ve sosyal gelişmesine katkı sağlayacak kısa veya uzun vadeli hizmetlere gönüllü destek vermeleri için fırsatlar sunmaktadır.

Organizasyonun tarihi
---------------------

Ermeni Gönüllüleri Birliği 2000 yılında Papaz Hovnan (Jason) Demerjian, (US barış birliği gönüllüsü), Tamar Hajian, Dr. Tom Samuelian tarafından kurulmuştur.

Organizasyon bireylere kültürler arası eğitim fırsatları,gönüllü yerleştirme desteği ve kamu hizmet projeleri sağlamaktadır. Gönüllülere farklı alanlarda profesyonel staj imkânları sağlamaktadır. Hastaneler, kamu kurumları, okullar, kültürel organizasyonlar, teknoloji merkezleri, gazeteler, yaz kampları, toplumu geliştirmeye yönelik kamu organizasyonları, bakanlıklar ve yetimhaneler gönüllülerin staj imkânı bulabileceği çeşitli kurum ve kuruluşlardan bazılarıdır.

Katılım sartları
----------------

AVC, 21 yaş üstü bireyleri organizasyona kabul etmektedır. Ermenice bilmek şart değildir.

Diğer ülkelerde belirli gönüllü programları
-------------------------------------------

* Indicorps20 Temmuz 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "USAID Global Partnerships: Global Development Alliance: Diaspora Engagement: Remittances & Beyond." U.S. Agency for International Development. Web. 19 May 2011. < 21 Temmuz 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.>
2. ↑  Baghoumian, Edna. "Hetq Online » This Armenian Life: In Volunteers We Trust." Հետք Online. 19 July 2010. Web. 19 May 2011. < 7 Ekim 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.>
3. ↑  Terrazas, Aaron. Connected through Service: Diaspora Volunteers and Global Development. Rep. Washington D.C.: Migration Policy Institute, 2010. United States Agency for International Development (USAID), Aug. 2010. Web. 19 May 2011. < 24 Temmuz 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.>
4. ↑  Armenianvolunteer.org. Web. 19 May 2011. < 20 Temmuz 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.>

Dış bağlantılar
---------------

* Armenian Volunteer Corps20 Temmuz 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
* (İngilizce)
* Connecting with Armenia Through Volunteerism: The True Stories of AVC Volunteers (İngilizce)
**Bayrampaşa Cezaevi** ya da eski adıyla **Sağmalcılar Cezaevi**, 1968 ve 2008 yılları arası Türkiye'nin İstanbul ilinin Bayrampaşa ilçesinde hizmet veren bir cezaevidir.

Türkiye'nin en büyük cezaevlerinden biri olan Bayrampaşa Cezaevi'nin yapımına 1956 yılında başlandı ve 1968 yılında hizmete girdi. Açılışından sonra, Sultanahmet Cezaevi'nde bulunan hükümlü ve tutuklular'da buraya taşındı. 120.000 m² alana kurulan Cezaevi, 2000 yılındaki Hayata Dönüş Operasyonu'nda 12 tutuklu ve hükümlünün hayatını kaybetmesiyle anıldı. Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı'nın, *"çağdaş standartlara uymayan kötü bir imaja sahip olan eski cezaevlerini kapatarak, tutuklu ve hükümlülerin yeni inşa edilen modern cezaevlerine taşınmasını"* amaçlayan çalışmalar kapsamında kapatılması kararlaştırıldı. Karar doğrultusunda, cezaevindeki 5.500 tutuklu ve hükümlü başka cezaevlerine nakledildi. 18 Temmuz 2008 tarihinde törenle kapatıldı.
Şu an Bayrampaşa Cezaevi alanında toplu konut, hastane, okul, cami, vb. yapım faaliyetleri hala sürmektedir. 
Cezaevi'ndeki hükümlü ve tutuklular ile infaz koruma memurlarının senaryosunu yazıp oynadığı *Bayrampaşa: Ben Fazla Kalmayacağım* adlı film 2008 yılında gösterime girdi.

17. Uluslararası İstanbul Tiyatro Festivali İKSV kapsamında sergilenen koreografisini ve sanat yönetmenliğini Tuğçe Ulugün Tuna'nın yaptığı ve RemDans proje topluluğunun sunduğu "Islak Hacim" isimli çağdaş dans projesi, 22-23 Mayıs 2010 tarihlerinde Bayrampaşa Cezaevi'nde sergilenen ilk performans oldu.[*kaynak belirtilmeli*]

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  Bayrampaşa Cezaevi kapatıldı 29 Ağustos 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. CNN Türk, 18 Temmuz 2008, URL erişim tarihi: 3 Ağustos 2008.
2. ↑  Bayrampaşa Cezaevi törenle kapatıldı 31 Temmuz 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. NTVMSNBC, 18 Temmuz 2008, URL erişim tarihi: 3 Ağustos 2008.
3. ↑  Bayrampaşa, sen de döndün soğuktaşa 2 Nisan 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. hurriyet.com.tr, 18 Temmuz 2008, URL erişim tarihi: 9 Temmuz 2014.
Berlin merkezinde Meryem Ana Kilisesi
**Marienkirche** (Türkçe: **Azize Meryem Kilisesi** veya **Meryem Ana Kilisesi**), Berlin'de bir kilise. Kilise Alexanderplatz'ın hemen yanında *Karl-Liebknecht-Straße* üzerindedir. Yapım tarihi tam bilinmemekle birlikte, Alman kayıtlarında ilk olarak 1292 yılında ismine rastlanmaktadır. Onüçüncü yüzyılın başlarında yapıldığı düşünülmektedir. Önceleri Katolik kilisesiyken reform sonrası Protestan kilisesi olmuştur.

Genel bakış
-----------

Azize Meryem Kilisesi, Berlin Katedrali ile birlikte Berlin-Brandenburg-Silezya Evanjelik Kilisesi piskoposunun kilisesidir. Evanjelik Kiliseler Birliği üyeleri ile birlikte ortak bir yönetim altında bulunmaktadır.

Martin Luther heykeli
Nikolai Kilisesi ile birlikte Meryem Ana Kilisesi, Berlin'deki en eski kilisedir. En eski parçaları granit olan yapının çoğunun yapımında tuğla kullanılmıştır ve sonuç olarak kilisenin kendine has kırmızı görünümü ortaya çıkmıştır. Yakınlardaki Berlin Belediye Binası, Rotes Rathaus'un yapımında da bu görünüm örnek alınmıştır. II. Dünya Savaşı bombalaması sırasında ağır hasar görmüştür. Bölünme sonrası kilise Doğu Berlin'de kalmıştır ve 1950'lerde Doğu Alman yönetimi tarafından restore edilmiştir.

II. Dünya Savaşı öncesi Azize Meryem Kilisesi, Mitte ilçesinin yoğun nüfuslü bir bölgesinde yer alıyordu ve cemaat tarafından düzenli olarak kullanılıyordu. Savaş sonrası bu bölgedeki harabelerden kalanlar temizlendi. Günümüzde kilise, Alexanderplatz'da etrafındaki boş alanda, Fernsehturm'un hemen altında bulunmaktadır.

Kilise dışında Martin Luther'in heykeli bulunmaktadır. Kilisede aynı zamanda Mareşal Otto Christoph von Sparr'ın da mezarı yer alır. Tarihteki en eski İncil topluluğunun kurucusu Carl Hildebrand Freiherr von Canstein de 1719'da buraya gömülmüştür.

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Sacred Destinations - Marienkirche, Berlin". 8 Ocak 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ocak 2012.

Dış bağlantılar
---------------

 Wikimedia Commons'ta **Azize Meryem Kilisesi** ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur

* Meryem Kilisesi internet sitesi 8 Mayıs 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.


|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4192773-4
* VIAF: 235968199

 |
Kibi Makibi'nin Kikuchi Yōsai tarafından yapılan bir kitap canlandırması.
**Kibi no Makibi** (吉備真備 695–775) Nara dönemi'nde yaşamış bir Japon bilgini ve asilidir. **Kibi Daijin** olarak da bilinir. Bitchu Bölgesi'nde (günümüzde Kurashiki, Okayama Bölgesi) *Shimotsumichi Asomi* ismiyle, yerel elit bir tabakada dünyaya gelmiştir. İsminde yer alan *Kibi* geldiği bölgenin ya da kasabanın adıdır.

716 yılında eğitim için Çin'e gitmiştir ve dönüşünde go oyunu, nakış sanatı ve *biwa'*yı (bir çeşit lavta) Japonya'ya ilk getiren ve tanıtan kişi olduğuna inanılır. Abe no Nakamaro ve rahip Genbō ile Çin'e yapmış oldukları bu yolculukları ile ünlenmiştir.

737 yılında terfi ederek junior beşinci seviye olmuştur. 751'de senior dördüncü seviye iken (daha üst sınıf), Tang Hanedanlığı'na büyükelçi yardımcısı olarak tayin olmuş ve ertesi yıl Çin'e gitmiş, 753 yılında Japonya'ya geri dönmüştür.

Kyūshū'da, Dazaifu'nun yönetici asistanı olarak birkaç yıl geçirdikten sonra 764 yılında Nara'ya, Tōdai-ji Tapınağı inşasının proje liderliğine atanmıştır. Bunu junior üçüncü seviyeye terfisi izlemiş ve Fujiwara no Nakamaro önderliğinde yükselen bir isyanı bastırmak için askeri liderlik unvanı almıştır. 765 yılında ikinci seviyeye ulaşmış, konsey üyeliğine ve ardından bakanlığa yükselmiştir. 770 yılında taht için kazanma şansı olmayan bir adayı desteklemiş ve istifasını vermiş, ancak saray yalnızca askeri birimdeki istifasını kabul etmiş, bakanlığı devam etmiştir. Sonunda 771 yılında istifa ederek kendini Konfüçyusçülük prensipleri ve Japonya idaresindeki uygulamalarına adamıştır. 775 yılında ölmüştür.

Zaman zaman Kibi'nin *katakana*yı keşfeden kişi olduğu söylenir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Nussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Kibi no Makibi" in *Japan Encyclopedia*, p. 512.

* Papinot, Edmond (1910). *Historical and geographical dictionary of Japan*. Tokyo: Librarie Sansaisha.
* (1985). *Kodansha Encyclopedia of Japan*. Tokyo: Kodansha Ltd.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* ISNI: 0000 0000 5007 2193
* LCCN: nr98018778
* NDL: 00622550
* NTA: 397804571
* VIAF: 73768237
* WorldCat: lccn-nr98018778

 |
**Tasmanya kaplanı** ya da **Tasmanya kurdu** (*Thylacinus cynocephalus*), 20. yüzyılda soyu tükenen Avustralya'ya özgü büyük bir etçil keselidir. Avustralya'nın Avrupalılar tarafından iskanından sonra soyu tükenen birçok türden sadece biri olmasına rağmen en büyüğü ve en ünlüsüdür.

Restorasyonu
Diğer kıtalardaki kurtlar ve kaplanlar (*kaplan ve kurt plasentalı memelilerdir ve keseli thylacine ile akraba değillerdir*) gibi thylacine de doruk yırtıcı idi ve hem boyutu hem de genel biçimi adını aldığı kuzey yarı-küreli yırtıcılara benzemekteydi.

Tasmanya kaplanının yaşayan en yakın akrabasının, Tasmanya canavarı veya numbat olduğu sanılıyor. Tasmanya kaplanı, her iki cinsinin de kese taşıdığı bilinen, iki keseli memeli türünden biriydi. (Diğeri, yüzen keseli.) Erkek tasmanya kaplanı, üreme organlarını kapatan ve koruyucu bir kılıf gibi davranan bir keseye sahipti.

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Mindat.org". *www.mindat.org*. 8 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Haziran 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4490550-6
* LCCN: sh92002353
* NLI: 987007556102705171

 |
**Tasmanya yerlileri** ya da **Palavalar**, Tasmanya adasının yerli halkından olanlara verilen ad. Avrupalılar Tasmanya'ya 1803'te sürekli olarak yerleştiler. 1804'te beyazların bir grup Tasman'a hiçbir kışkırtma olmaksızın saldırması Kara Savaş'ın (1804-1830) ilk aşamasını başlattı. Avrupalılar Yerlilerin av alanlarını ele geçirdiler, besin kaynaklarını tükettiler, kadınlarına saldırdılar, erkeklerini öldürdüler. Tasmanların direnme girişimleri Avrupalıların üstün silahları ve gücüyle karşılaştı. 1831-1835 arasında geri kalan yaklaşık 200 Tasman'ın imhasını önlemeye ve uzlaşma sağlamaya yönelik son bir çabayla Yerliler Flinders Adasına gönderildi. Toplumsal örgütlenmeleri ve geleneksel yaşam biçimleri yıkılan Tasmanlar yabancıların getirdikleri hastalıklara ve onların *uygarlaştırma* girişimlerine uzun süre dayanamadılar. Tasman halkının Tasmanya'daki son üyesi Truganini 1876'da öldü.

Ayrıca bakınız
--------------

* Tasmanya Soykırımı

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Tasmanya yerlileri*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |
**Bahadır Demir** (9 Mart 1942, İstanbul - 27 Ocak 1973, Los Angeles), Türk diplomat. ASALA tarafından öldürülen ilk iki Türk diplomattan birisi.

Hayatı
------

Bahadır Demir, 9 Mart 1942 yılında İstanbul'da dünyaya geldi. 1962 yılında Robert Koleji'ni "iyi" derecede bitirdi. 1966 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde Uluslararası İlişkiler Bölümünü bitirdi. 31 Ocak 1967 yılında memurluk sınavını kazanarak Dışişleri Bakanlığı Aday Meslek Memurluğu'na atandı. Temmuz 1967 yılında Üçüncü Katipliğe terfi etti. Eylül 1967 yılında askere gitti ve terhis edildikten sonra memurluğa döndü. Merkez görevini tamamladıktan sonra Türkiye Cumhuriyeti Los Angeles Başkonsolosluğu'na Muavin Konsolos olarak atandı.

Öldürülmesi
-----------

Ana madde: 1973 Biltmore Oteli saldırısı
27 Ocak 1973 tarihinde 78 yaşındaki Amerikan uyruklu Ermeni Gürgen Yanıkyan tarafından Biltmore Oteli'nde Mehmet Baydar ile birlikte öldürüldü. Kendisini İran asıllı olarak tanıtan, elinde Osmanlı sarayından kaçırılmış bir tablo ve bir hatıra banknot bulunduğunu ve bunu Türkiye'ye armağan etmek istediğini bildirerek, Baydar ve Demir'i Santa Barbara'daki Baltimore Oteli'ne davet eden Yanıkyan, iki diplomatı ateş ederek öldürdü. Baydar olay yerinde, Demir kaldırıldığı hastanede hayatını kaybetti. Cinayetten sonra tutuklanan ve müebbet hapis cezasına çarptırılan Yanıkyan, 31 Aralık 1984 tarihinde af ile serbest bırakıldı ve iki ay sonra öldü. Türk diplomatlara karşı ilk saldırı olarak nitelenen bu olay, daha sonra bir cinayetler zincirini başlattı. Bahadır Demir ve Mehmet Baydar Zincirlikuyu mezarlığında yan yana yatmaktadırlar.

Kişisel yaşamı
--------------

İyi derecede İngilizce bilen Demir, spora meraklıydı ve Galatasaray Spor Kulübü üyesiydi.

Öldürüldüğünde 20 aydır evli olduğu ve hamile olan eşi Melek Sina Baydur, Türkiye'yi 2003–2005 yıllarında Bosna-Hersek'te ve 2006–2008 yıllarında Slovenya'da büyükelçi olarak temsil etti.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Ermeni Araştırmaları Enstitüsü". 23 Ocak 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ocak 2013.
2. ↑  "Şehit Diplomat Bahadır Demir'in Eşi, Emekli Büyükelçi Melek Sina Baydur (demir) Tarafından Kaleme Alınan "ermenistan Cumhurbaşkanı'na Açık Mektup"". *T.C. Vaşington Büyükelçiliği*. 5 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Temmuz 2020.

* Şimşir, Bilal (2000). *Şehit Diplomatlarımız (1973-1994)* (2015 bas.). Ankara: Bilgi Yayınevi. ISBN 975-494-924-7.

Ayrıca bakınız
--------------

* Türk diplomatlara düzenlenen suikastlar listesi
* Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı
**(Mehmet Kudret) Bahadır Dülger** (11 Haziran 1911; Üsküdar, İstanbul - 28 Mart 1968, Londra), Türk siyasetçi.

1911'de Üsküdar Selimiye Mahallesinde Bahriye Yüzbaşısı Trabzonlu Ragıp Efendi ile Pakize Hanım'ın oğulları olarak doğdu. Galatasaray Lisesinden mezun olduktan sonra Ankara Hukuk Fakültesine girerek 1937'de Hukuk diplomasını aldı. Hukuk Fakültesi öğrencisiyken 1933-1934'te İstanbul Yüksek Öğretmen Okulunda mübayaa memur adayı olarak 1935-1937'de Gümrük ve İnhisarlar Vekâleti Neşriyat Müdürlüğünde memur adayı ve mütercim olarak çalıştı. Mezuniyetinden sonra 1937'de Erzurum Lisesi Fransızca yardımcı öğretmeni oldu. Bu görevin yanı sıra Erzurum Doğu gazetesinin yayın müdürlüğünü yaptı.

1939'da Erzurum Lisesinde, 1940'ta Sivas Lisesinde tarih öğretmenliğini yaptı. Aynı dönemde 1939'da Kars Koşulu Topçu Taburunda askerliğini tamamlayıp 1941'de Topçu Teğmen olarak terhis edildi. 1941'de Maarif Vekâleti Neşriyat Dairesi raportörlüğüne getirildi. 4 Mayıs 1944'te görevinden istifa ederek İstanbul İthalâtçı ve İhracatçılar Birliği kontrolörü oldu. *Tasvir* gazetesinde fıkra yazarı ve yayın müdürü; *Son Saat* gazetesinde başyazar, *Hürriyet* ve *Zafer* gazetelerinde fıkra yazarı olarak yazılar yazdı. IX. Dönem ara seçimlerinde Erzurum milletvekili seçildi.

X. Dönemde tekrar Erzurum'dan, XI. Dönemde ise Gaziantep'ten milletvekili seçildi. 1960'ta 27 Mayıs Darbesi ile tutuklanıp Yassıada'ya gönderildi. Yüksek Adalet Divanı tarafından Anayasayı çiğneme suçundan dolayı ölüm cezası verildi. Daha sonra yazarlığa döndü ve 21 Mart 1968'de Londra'da öldü.

TBMM 22. dönem Antalya milletvekili ve TBMM Dışişleri Komisyonu eski Başkanı Mehmet Dülger'in babasıdır.

Kaynakça
--------

1. ↑   [*ölü/kırık bağlantı*] TBMM
**Karadut Mevkii**, Adıyaman il merkezinin güneydoğusunda, Samsat İlçesi'nden 10 km. Gritille'den 2 km. mesafede, Fırat kıyısında yer alan bir düz yerleşmedir. İki hektarlık bir alanı kaplayan yerleşme günümüzde Atatürk Baraj Gölü altında kalmıştır.

Kazılar
-------

Yerleşme 1977 yılında Mehmet Özdoğan başkanlığında, Atatürk Barajı suları altında kalacak yerleşmelerin belirlenmesi amacıyla yürütülen araştırmalar sırasında saptanmıştır. Daha sonra Gritille kazı ekibince de incelenmiştir. Kazı çalışmaları ise 1984 yılında Gritille Projesi çerçevesinde Schwartz başkanlığında kısa süreli olarak yapılmıştır.

Buluntular
----------

Altı açmada yürütülen kazı çalışmalarında mimari kalıntılara ulaşılamamıştır. Yapı ögeleri olarak saptanabilen sadece ana toprak içine açılmış çukurlar ve çok sayıda çanak çömlek buluntusu veren yüzeylerdir.

Çanak çömlek buluntuları üç grupta değerlendirilmiştir. Bunlar saman yüzlüler, basit yalın mallar ve el yapımı, kum katkılı mallardır. Saman yüzlü mallar en yoğun ele geçen mal grubudur ve % 74'ü oluşturur. Yüzey renkleri çoğunda açık pembemsi devetüyüdür. Diğer renk kahverengi ve açık sarı devetüyüdür. Çoğu el yapımı olmakla birlikte bazılarının yavaş dönen çarkta yapıldığı anlaşılmaktadır. Çark yapımı kaseler ve kalıpta yapılmış devrik ağızlı kaseler dışında en sık görülen biçimler omurgalı kaseler, dışa açılan kenarlı kaplar ile uzun ve kısa boyunlu çömleklerdir. Bazı örneklerde tırnak izi bezekleri ve çıkıntılar görülmektedir.

Basit yalın mallar ele geçen çanak çömlek buluntularının % 24'ünü oluşturmaktadır. Yüzey renkleri çoğunlukla açık sarı devetüyüdür. Açık pembe ya da kahverengimsi devetüyü yüzey renkleri de görülmektedir. İnce kum katkılı bu malların hemen hepsi çark yapımıdır. Biçim olarak açık kaseler, dışa dönük ağızlı kaplar, uzun boyunlu çömlekler ile s profilli kaseler görülür. Bezeme olarak tarak bezemeden, kazı bezemeden, saklı astar bezemeden, boya bezemeden ve kazı çentikli bezemeden söz edilmektedir.

El yapımı, kum katkılı mallar ise yapım ve renk açısından saman yüzlü mallara benzemektedir. Biçim olarak küresel çömlekler görülür.

Değerlendirme
-------------

Karadut Mevkii yerleşmesinde ele geçen buluntulara dayanılarak yerleşmenin geçici bir kamp yeri ya da üst tabakasının tümüyle tahrip olduğu ileri sürülmektedir.

Dış bağlantılar
---------------

* Yakın plan kroki ve buluntu profilleri

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4 5 6 7  "TAY –- Yerleşme Dönem Ayrıntıları". 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ekim 2012.
**Kilikia Futbolayin Akumb** (Ermenice:  *Կիլիկիա Ֆուտբոլային Ակումբ*) Ermenistan'ın başkenti Erivan'da bulunan futbol kulübüydü. Bardzraguyn humb'da mücadele eden kulüp; iç saha maçlarını, 51.000 kişi kapasiteli Hrazdan Stadyumu'nda oynamaktaydı.

Tarihçe
-------

### Kuruluşu

1992'de kurulan kulüp, ilk yılında, ilk kez kurulan Ermenistan Şampiyonası'nda mücadele etti. Sezonu 12. sırada tamamladı ve Bardzraguyn humb'da mücadele etmeye hak kazandı. 1993'te, maddi krizde bulunan Malatya Erivan kulübüyle birleşti. Kulübün 1993 sezonu sonunda Ermenistan Birinci Ligi'ne düşmesiyle iki kulüp birbirinden ayrılarak, kapatıldı.

### Yeniden kuruluş

1997'de yeniden kurulan kulüp, 1999'a kadar herhangi bir ligde yer almadı. 1999 sezonunda finansal sorunlar nedeniyle kapatılan Pyunik'in yerine Süper Lig'de oynamaya başladı. 2001'de, lige giriş parasını vermediğinden dolayı tekrar Birinci Lig'e düşürülen Kilikia, 2003'te tekrar Süper Lig'e yükseldi. Aynı sezon ligi altıncı sırada tamamladı. 2004 ve 2005 sezonlarında beşinci sıraya kadar yükselen kulüp, 2006 Intertoto Kupası'nda oynamaya hak kazandı. Dinamo Tbilisi ile karşılaşan Kilikia, ilk maçı 5-1, ikinci maçı ise 3-0 kaybederek kupadan elendi.

Daha sonraki yıllar ve kapanması
--------------------------------

2011 yılı ulusal şampiyonasında yer almakta ve 16 Ocak'a kadar gerekli ödemeyi yapması ɡerekiyordu. Ancak belirtilen süre içerisinde herhangi bir ödeme yapılamadı. 26 Ocak'ta kulüp, Ermenistan Futbol Federasyonu'na resmi bir mektup göndererek takımın dağıldığını ve mali sorunlar nedeniyle 2011 Ermenistan Şampiyonası'na katılamayacağını bildirdi. 31 Ocak'ta FFA resmi olarak Kilikia'yı FFA himayesindeki tüm futbol turnuvalarından çıkarmaya karar verdi. Böylece kulübün varlığı sona erdi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Highest Capacity". The Stadium Guide. 5 Kasım 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ağustos 2010.
2. ↑  "About Football Club Kilikia". hrazdanholding.com. 18 Ağustos 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Mayıs 2009.
3. ↑  "Armenia 2001 Premier League". RSSSF.com,. 20 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Haziran 2006.
4. ↑  "Armenia 2003". RSSSF.com. 20 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Haziran 2006.

Dış bağlantılar
---------------

* FFA.am profili 3 Ağustos 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Ermenice)
* UEFA.com profili 27 Ocak 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
* EUFO.de profili 11 Ekim 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Almanca)
* Weltfussball.de profili 1 Eylül 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Almanca)
* Playerhistory.com profili 11 Eylül 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
**Azıktı**, Türk ve Altay halk inancında bir kayıp cini. **"Azıtkı"** olarak da söylenir. İsmi "azdıran" anlamına gelen Kırgızların ve Özbeklerin İslamiyet öncesi inançlarında yer alan şeytani bir varlıktır. Her türlü kılığa girebilir. İnsanlara kendilerine en yakın olan kişi şeklinde görülebilir. Bu şekilde kılığa giren Azıktı insanı azdırıp, uçuruma, dağa veya bir akarsuya götürerek öldürebilir.

Sözcük, "azıtmak" fiilinden türemiştir. Anadolu’da "azıtmak", ıssız bir yerde bırakıp kaçmak demektir. Örneğin köpeği azıtmak gibi. Eski Moğolca Ad/Ada, Eski Türkçe Ada/Aza sözcükleri tehlike ifade eder. Ayrıca "azdırmak" fiili de kandırmak, şaşırtmak, baştan çıkarmak gibi manaları da içerir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Türk Mitolojisi Ansiklopedik Sözlük, Celal Beydili, Yurt Yayınevi (Sayfa - 85, Azmıç ve Azıtkı Maddeleri)
2. ↑  Türk Dili Sözlüğü, Orhan Hançerlioğlu, Remzi Kitabevi (sayfa - 56)

Ayrıca bakınız
--------------

* Azmıç

Dış bağlantılar
---------------

* Türk Mitoloji Sözlüğü, Pınar Karaca (Azmıç ve Azıtkı)
* Tatar Efsaneleri, Yaşar Kalafat - İlyas Kamalov 11 Haziran 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Azatkı)
***Aç Yol*** (İngilizce: ***The Famished Road***) Nijeryalı yazar Ben Okri'nin 1991 yılında yayınlanan ve Man Booker Ödülü kazanan romanıdır. Türkçesi İmge Kitabevi Yayınları tarafından 2000 yılında Berrin Karayazıcı Aksoy'un çevirisiyle yayınlanmıştır. Roman fantastik, animist, ruhani ve gerçekçi öğelerin iç içe geçtiği kendine özgü bir dil kullanarak büyülü gerçekçilik akımına yeni, Afrika kaynaklı bir boyut kazandırdığından büyük bir edebi başarı olarak nitelendirilmiştir.

Konusu
------

Ruhlar dünyasından bir türlü kopamayan Azaro, sürekli olarak ölü doğmaktadır. Sonunda bir gün doğar ve dünyada kalmaya ve yaşamaya karar verir. Ancak ruhlar dünyasındaki arkadaşları peşini bırakmayacağı gibi doğduğu küçük ancak hızla modernleşmekte olan köyde olup biten siyasi olaylar da onu maceradan maceraya sürükleyecektir.

Kitaptaki şahıslar
------------------

* Azaro
* Azaro'nun babası
* Azaro'nun annesi
* Madame Koto
* Fotoğrafçı Jeremiah

Ayrıntı
-------

*Aç Yol* Radiohead'in "Street Spirit (Fade Out)" adlı şarkısının sözlerine ilham kaynağı olmuştur.

Kaynakça
--------

1. ↑  *The Famished Road* by Ben Okri 8 Ekim 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Ted Gioia'nın eleştirisi (The New Canon)

|
|  |
| Ödüller |
|
| Önce gelen:***Tutku (Possession: A Romance)*** | **Man Booker Prize Ödülü Kazanan Romanlar**1991 | Sonra gelen:***İngiliz Casus (The English Patient)*ve *Kutsal Açlık (Sacred Hunger)*** |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* NKC: aun2009536145

 |
**Baharlı oymağı** (Farsça: بهارلو), Karakoyunlu (Qaraqoyan - kara şapka) hanedanlığı boy birliğine katılmış olan bir oymaktır. Bu oymağın, büyük olasılıkla 1408 yılında Kara Yusuf tarafından Hamedan fethinin ardından, Karakoyunlu boy birliğine katıldığı anlaşılmaktadır.

Tarih
-----

### Kökenleri

Vladimir Feodoroviç Minorsky, Barānī (veya *Bārānlū*) diğer bir adının Bahārlū olduğu ve Īvā boyundan ayrılmış, Karakoyunlu hanedanlığında egemen olan bir oymakdır. J. Malcolm göre, başlangıçta "*Timur tarafından Suriye'den Fars'a getirilmiş*" aslen Šāmlū'ların bir koludur.

### Günümüzde

Azerbaycan'ın Ağdam Rayonunda 133 m. rakımda Baharlı ve Zengilan Rayonunda 346 m. rakımda Baharlı adında yerleşim yerleri vardır.

Ermenistan'da Sünik (eski adı *Zengezur*) eyaletinde 1669 m. rakımda Baharlu adında bir köy vardır.

İran'da Fars eyaleti yanında, Azerbaycan, İsfahan, Çaharmahal *(DördYurd)*, Kerman ve eski Horasan eyaletlerinde yerleşiktirler.

Türkiye'de, Güneydoğu Anadolu Bölgesinde Diyarbakır ilinde, Bismil ilçesine bağlı 703 m. rakımda Baharlı adında bir köy vardır.

Notlar
------

1. ↑  *The History of Persia*, London, 1829, I, s. 237.
2. ↑  Baharli, Azerbaijan Page 5 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
3. ↑  Baharli, Azerbaijan Page 16 Kasım 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
4. ↑  Baharlu, Armenia Page 16 Ekim 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
5. ↑  "YerelNET Baharlı Köyü". 24 Haziran 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ekim 2010.
6. ↑  Baharli, Turkey Page 5 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
**Bahattin Yıldız** (1956 - 17 Mayıs 2010), Sivas doğumlu yazar, milli kayakçı ve yardım gönüllüsü.

Hayatı
------

1975 yılında İzmir İmam Hatip Lisesi'nden mezun oldu. 1975 ve 1980 yılları arasında okuduğu Erzurum Atatürk Üniversitesi İşletme Fakültesi'ni 1987 yılındaki Afganistan dönüşünde, ikinci öğrencilik döneminde bitirdi. Yazıları Mavera, Güldeste, Gurbet dergilerinde, Millî Gazete ve Yeni Devir gazetesinde yayınlandı. Üçü kız ikisi erkek beş çocuğu ve bir torunu vardır.

Kariyeri
--------

Abdülhamid Muhaciri mahlas ismiyle Millî Gazete'de çocuk köşesini hazırladı. Aynı dönemde çıkan Selam Dergisinde, ayrıca İmza Dergisi ve Müslüman Genç dergisinde de çeşitli mahlaslarla birçok yazısını yayınladı. Dünya bülteni ve yorum online sitelerinde yazarlık yapıyordu. Savaşan Afganistan, Cihad Günlüğü, Kar Çiçeği, Güllerin Vedası, Karda Ayak İzleri isimli kitapları Özgün Yayıncılık tarafından basıldı. Henüz yayınlanmayan birçok çalışmasını, ardında emanet olarak bıraktı.[*kaynak belirtilmeli*]

Kaynakça
--------

1. ↑   17 Haziran 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Bahattin Yıldız kimdir? timeturk.com
Kalkış ağırlığı bileşenleri
**Azami kalkış ağırlığı** (MTOW) veya **azami brüt kalkış ağırlığı** (MGTOW) veya **azami kalkış kütlesi** (MTOM), yapısal veya diğer sınırlamalar nedeniyle pilotun kalkış yapmasına izin verilen en yüksek ağırlıktır.

Günümüzde MTOW çok önemli bir rakamdır. Yeni yapılan uçaklar yolcu ve yakıt kapasitesinde kalkış yapamazlar. Uçağın doneleri üzerinden hesaplanması gerekmektedir. Örnek olarak Airbus A330 MTOW kütlesi 230 tondur. Uçak boş iken kütlesi 125 tondur. Uçağın yakıt depoları boş iken yolcu ve kargo kütlesi 170 tondur. Uçağın 136.000 litre yakıt kapasitesi mevcuttur. 136.000 litre Jet A yakıtı yaklaşık 110 ton kütleye eşdeğerdir. Bu nedenle uçak tam dolu iken, dolu depo ile havalanamaz. Yakıtından 5 ton feragat edilmesi gerekir. THY'nin kullandığı A330 uçakları Atatürk Havalimanında yeterli uzunlukta pist olmadığı için yüzde 70 doluluk ile havalanmaktadır. Pistin uzunluğu havayolu şirketlerine farklı MTOW standartları yaratmıştır. A330 uçağının fabrika doneleri ile İstanbul Atatürk Havalimanı pistinden kalkması çok zordur. Fabrika doneleri ile MTOW için 3500 metre piste ihtiyaç vardır. Lakin İstanbul LTBA (Atatürk Havalimanı) pist uzunlukları 3000 metredir. Bu uçakların LTBA pistinden havalanması için gereken MTOW yeniden hesaplanmaktadır. MTOW bir uçağın verimliliğindeki en büyük etkenlerden biridir.

Çoklu MTOW
----------

Birçok büyük uçak üreticisinde, aynı uçak modeli birden fazla MTOW'a sahip olabilir. Bir operatör, daha sonra MTOW'u bir ücret karşılığında ve sertifika değişikliği maliyetini artırma seçeneğiyle birlikte, genellikle daha düşük bir maliyetle, uçağın daha düşük bir ağırlık için sertifikalandırılmasını seçebilir. Yüksek MTOW gerektirmeyen bazı havayolları, maliyetleri azaltmak amacıyla söz konusu uçak için daha düşük bir MTOW'a sahip olmayı tercih eder (iniş ücretleri ve hava trafik kontrol ücretleri MTOW temelli hesaplanır).

Kaynakça
--------

1. ↑  "ICAO's Policies on Charges for Airports and Air Navigation Services" [ICAO'nun Havalimanları ve Hava Seyrüsefer Hizmetleri Ücretlerine İlişkin Politikaları] (PDF). *icao.int*. 9. Baskı (İngilizce). Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü. 2012. ISBN 978-92-9231-953-3. 1 Mart 2013 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Eylül 2013.
**José de Madrazo y Agudo** (22 Nisan 1781, Santander - 8 Mayıs 1859, Madrid), İspanyol ressam ve gravür sanatçısı. Hem barok hem de neoklasik tarzda eserler üretti. Oğlu Federico Madrazo, torunu ise Raimundo Madrazo'dur.

Yaşamı
------

Madrazo, Gregorio Ferro'nun öğrencisiydi. Ferro, ressama Anton Raphael Mengs'in stil ve tekniğini San Fernando'daki Güzel Sanatlar Akademisinde öğretti. 1803 yılında, Paris'te Jacques-Louis David ile çalıştı. Bu çalışmaları sonucunda neoklasizme daha da yaklaştı. Aynı dönemde Ingres ile dost oldular.

### Roma günleri

1806 yılında öğretmeni David, Madrazo'yu Roma'ya giderek orada klasik resim üzerine çalışmaya ikna etti. Roma'da San Lucas Akademisi'nde çalışırken yaptığı *Viriato'nun Ölümü* isimli tablosuyla başarı kazandı. Fransa'nın İspanya'yı işgal etmesi ve Joseph Bonaparte'a karşı olan diğer İspanyol ressam arkadaşları ile birlikte önce Roma'daki Sant'Angelo Şatosu sonra ise İspanya büyükelçiliğinde tutuklu kaldılar. Orada Napolyon'un sürgüne gönderdiği İspanya Kralı IV. Carlos ve karısı Parmalı Maria Luisa ile tanıştı.

2 Eylül 1809'da ressam Silesio Tadeusz Kunst'un kızı olan Elizabeth Kuntz ile Roma'da evlendi. 1813 yılında Carlos'un resmi ressamı oldu. Roma'daki geri kalan günlerinde çoğunlukla portreler ve Roma sosyal yaşantısını anlatan resimler çizdi.

1815 yılında Amiral Joachim Murat'ın Roma'ya girmesi Carlos ve çevresinin oradan uzaklaşmasına sebep oldu. Bu yüzden Madrazo da kraliyet ressamı unvanını kaybetti.

### İspanya'ya dönüş

Napolyon'un düşüşü VII. Fernando'ya büyük bir güç kazandırdı. 1818 yılında Jose Madrazo Madrid'e elinde Fernando babası Carlos'a ait bir koleksiyonla döndü. Ressam Prado Müzesi'ni yeniden organize etti. Müzenin katalogunun hazırlanması ile bizzat kendisi ilgilendi ve katalogun hazırlanış yöntemini belirleyen isimlerden biri oldu.

1823 yılında ise önce San Fernando Güzel Sanatlar Akademisi'nin sonra Prado Müzesi'nin yöneticisi oldu. Madrazo'dan sonra oğulları ve torunları da resim kariyerini seçtiler.

Çalışmaları
-----------

Ressam, genellikle dini konularda çizdi ve tarih resimleri yaptı.

Kaynakça
--------

* Ramírez Domínguez, J.A. "Clasicismo y romanticismo en la pintura", *Historia del Arte,* Anaya, Madrid, 1986. ISBN 84-207-1408-9
* Sanat Sözlüğü, 2001. ISBN 84-7630-842-6.
* Sergi Katalogu, *José de Madrazo*, Santander, Marcelino Botín Vakfı, 1998, Madrid, Museo Municipal, 1998, José Luis Diez yönetiminde, ISBN 84-87678-69-6.
* Sergi Katalogu, *Le Néoclassicisme en Espagne, Journées d'études, 20-21 juillet 1989*, Castres, Musée Goya, Jean-Louis Augé'nin « Quelques précisions d'archives sur Aparicio, Álvarez y Cubero, Lacoma et Madrazo » makalesi, sayfa 114-130, ISBN 2-905828-19-3.

### Kaynak notları

* 



|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX830257
* BNF: cb149587961 (data)
* CANTIC: a11050482
* GND: 117518360
* ISNI: 0000 0001 1207 9535
* LCCN: n84126545
* NLI: 987007444800005171
* RKD: 130431
* SNAC: w6767cns
* SUDOC: 06693866X
* ULAN: 500004738
* VIAF: 163181098
* WorldCat: lccn-n84126545

 |
***Journal des Sçavans*** (daha sonraları ***Journal des savants*** olarak adlandırılmıştır) Denis de Sallo tarafından kurulmuş ve her ne kadar başından beri kilise tarihi ve yasal raporlar gibi bilimsel olmayan çeşitli içerikleri de barındırsa da Avrupa'da yayımlanmış ilk bilimsel jurnaldir. İlk sürümü 12 sayfalık (dört yapraklı) broşürler halinde 5 Ocak 1665'te basılmıştır. Jurnal yayın hayatına 1792 yılında Fransız Devrimi sırasında son vermiştir. Her ne kadar 1797 yılında *Journal des savants* adıyla tekrar ortaya çıksa da, 1816 yılına kadar devamlı bir şekilde yayımlanmamıştır. Bu tarihten sonra ise düzenli yayımlanmakla birlikte içeriği büyük oranda değişmiş ve bilimsel olmaktan ziyade edebî bir yayın hâline gelmiştir.

Kaynakça ve notlar
------------------

### Kaynakça

* Brown, Harcourt (1972). "History and the Learned Journal". *Journal of the History of Ideas*, **33**(3), 365-378.
* Hallam, Henry (1842). *Introduction to the Literature of Europe in the Fifteenth, Sixteenth, and Seventeenth Centuries*. Harper & Brothers.
* James, Ioan (2004). *Remarkable Physicists: From Galileo to Yukawa*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-01706-8

### Notlar

1. ↑  Dibner Library of the Smithsonian Institute,  19 Eylül 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
2. ↑  Brown, 1972, p. 368
3. ↑  Hallam, 1842, p. 406.
4. ↑  James, 2004, xv. Dibner Library of the Smithsonian Institute,  19 Eylül 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Tabakhane**, deri tabaklanan fabrikadır. Herhangi bir hayvana ait deri, tabakhaneye ham hâlde (yaş veya tuzlanmış olarak) gelir ve tabaklama işlemi sonrası fabrikadan çıkar. Deri tabaklamasında esas, derinin organik bir nesneden, kullanım ve imalata uygun mamül hâline çevrilmesidir.

Köken
-----

Tabakhane debbağhaneden gelen bir kelimedir. Debbağ eski dilde deri işleyen kişiye verilen isimdi, bu işin yapıldığı yerede debbağhane denilirdi. Günümüze ise bu kelime tabakhane olarak gelmiştir.

Osmanlıda debbağlık önemli zannaatlardan biriydi. Mesleğin ahilik ocakları vardı. 1709 yılına ait bir şeriye siciline göre İstanbul'da debbağ (deri işlemecileri) taifesinden bir grup ileri gelen esnaf mahkemeye gelerek, hâlihazırda Ahi Babası olan Seyyid Hacı Mehmed’in "pîr ve ihtiyâr olmakla hizmetinin üstesinden gelmeğe kadir olmayıp âciz olduğundan", yerine oğlu Mustafa Ağa’nın tayin edilmesine dair taleplerini bildirmişler, orada hazır bulunan Seyid Hacı Mehmed’in de bunu kabul etmesi üzerine Mustafa Ağa’nın Yedikule debbağlarının yeni Ahi Babası olarak tescil edilmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  *Bab Mahkemesi 92 Nolu Sicil, Varak 21b-3*. *Akif Aydın*. İstanbul Büyükşehir Belediyesi, Kültür A.Ş Yayınları. Temmuz 1709. s. 185. 15 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ocak 2022.
Tatyana Tarasova (2018)
Tatyana Tarasova 2007-2008 Grand Prix Finalinde.
**Tatyana Anatolyevna Tarasova** (Rusça: Татьяна Анатольевна Тарасова) (d. 13 Şubat, 1947) Rus buz pateni koçu. 2003 yılı itibarı ile öğrencileri Avrupa Artistik Patinaj Şampiyonası ve Dünya Artistik Patinaj Şampiyonalarında 41 altın madalya kazanmıştır. 2006 yılı itibarı ile ise öğrencileri 3 disiplinde (erkekler, çiftler ve buz dansı) Olimpiyat Oyunlarında 9 altın madalya kazanmıştır.

Tatyana Tarasova bir hokey koçu olan Anatoly Tarasov'un kızı olarak doğmuş ve 5 yaşında buz patenine başlamıştır. Çiftlerde yarışmalara katılmaktaydı. Aleksandr Gorelik ve sonra Georgi Proskurin ile birlikte kaymıştır. Proskurin ile birlikte 1965 Dünya şampiyonasında 7. 1966 Avrupa Şampiyonasında 4. sırada yer almıştır. 1966 Kış Üniversite oyunlarında altın madalya kazanmışlardır.

Ancak 18 yaşında iken sakatlık sebebi ile pateni bırakmak zorunda kalmıştır. Sonrasında koçluk yapmaya başlamış ve Irina Rodnina & Alexander Zaitsev, Alexei Yagudin, Ilia Kulik, Natalia Bestemianova & Andrey Bukin, Marina Klimova & Sergey Ponomarenko, Sasha Cohen, Johnny Weir, Shizuka Arakawa, Oksana Grishuk & Evgeny Platov, Shae-Lynn Bourne ve Barbara Fusar-Poli gibi pek çok patenci yetiştirmiştir.

Simsbury, Connecticut'da çalışmakta iken 2006 yılında Rusya'ya dönmüştür. Tarasova Order of Friendship of Peoples (1984) ile ödüllendirilmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Skatabase". 28 Kasım 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Haziran 2008.
2. ↑  *Panorama of the 1984 Sports Year* (Rusça). Moskova: Physical Culture and Sports yayıncı. 1985. s. p. 38. KB1 bakım: Fazladan yazı (link)

Dış bağlantılar
---------------

* Resmî site

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Tatiana Tarasova*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb15503437w (data)
* GND: 124728308
* ISNI: 0000 0000 0255 450X
* LCCN: n97854505
* NKC: jx20091012012
* SUDOC: 156057042
* VIAF: 69235240
* WorldCat: lccn-n97854505

 |
**Karacabey Camii** Ankara'nın Hamamönü semtinde bulunan, 1427'de inşa edildiği sanılan bir camidir.

Günümüzde Hacettepe Hastanesi arazisisinde yer alır. Bursa camileri tarzındaki yapı, bu tipin Ankara'daki tek örneğidir.

Tarihçe
-------

Yapının banisi, Osmanlı Sultanı Çelebi Mehmed’in damadı, II. Murad'ın eniştesi olan Anadolu Beylerbeyi *Celaleddin Karacabey bin Abdullah*'tır. Cami kitabesinde inşa tarihi belirgin değildir ancak kitabenin günümüze ulaşamayan tarih kısmını okuyan ve yayınlayan Mübarek Galib Paşa, tarih olarak Hicri 831 (Miladi 1427/1428) tarihini vermektedir.

"Damat Karaca Paşa" olarak da anılan Karacabey'in Varna Muharebesi'nde şehit olmasının ardından cenazesi, görev yaptığı Ankara’ya nakledilerek Karacabey Camii'nin içinde bulunduğu geniş avluya defnedilmiştir.

Cami, yanıbaşındaki türbe, avlu girişindeki çeşme ve bitişiğindeki Karacabey Hamamı ile beraber cami bir külliye oluşturur. 1484 tarihli vakfiyesinde, kitabelerde, diğer yazılı kaynaklarda, ve halk arasında "*İmaret Cami*" olarak anılır.

Cami kitabesinde mimarın Ebubekiroğlu Ahmet olduğu belirtilir. Bursa camileri (tabhaneli zaviye) tarzında bir camidir ve bu tipin Ankara'daki tek örneğidir.

Beş kubbesi vardır, minaresi kuzey batıdadır, taş ve tuğla karışımı malzemeden yapılmıştır. Ahşap minber ince oymalarla kaplıdır.

Cami, ilk defa III. Selim zamanında onarılmıştır. 1892 depreminde zarar görden yapı,1894 yılında onarıldı. Bu onarım sırasında özgün mimarisini büyük ölçüde kaybetti.

Yapı, Cumhuriyet devrinde 1938'de, 1943'te ve 2005'te yeniden onarım gördü.

2005 restorasyonu sırasında caminin şeklinin yüzyıllar boyunca değişmiş olduğu, ilk projesinin İzmir`in Tire ilçesindeki Yahşi Bey Camii`yle aynı olduğu tespit edilmiş ve o projeye göre onarılmıştır. Bu restorasyonda eski halinde olmayan bir kule, kubbenin tepesine eklenmiştir.

Kaynakça
--------

1. 1 2  KeskiN, Mustafa Çağhan (6 Kasım 2019). "Ankara Karacabey İmareti Mimarı Dımaşklı Ebu Bekir Oğlu Ahmed Üzerine Bir Deneme". *Sanat Tarihi Dergisi*. **28** (2): 473–481. doi:10.29135/std.597434. ISSN 1300-5707.
2. ↑  "KARACA BEY CAMİİ ve KÜLLİYESİ". *TDV İslâm Ansiklopedisi*. 31 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Eylül 2023.

| * g
* t
* d
Ankara'daki camiler |
| --- |
| Selçuklu camileri | 
* Arslanhane Camii
* Sultan Alaeddin Camii

 |
| Osmanlı camileri | 
* Abdülkadir İsfahani Mescidi
* Ağaç Ayak Camii
* Cenabi Ahmet Paşa Camii
* Hacı Bayram Camii
* Hallaç Mahmut Cami
* Karacabey Camii
* Kutluhan Camii
* Zincirli Camii

 |
| Modern camiler | 
* Ahmet Hamdi Akseki Camii
* Doğramacızade Ali Sami Paşa Camii
* Etimesgut Camii
* Kocatepe Camii
* Maltepe Camii
* TBMM Camii Kompleksi
* Melike Hatun Camii

 |
**Karakaş Nehri** veya *Karakax* (Çince: 黑玉河; pinyin: Hēiyù hé), Karakurum Dağlarından doğan, güney Sincan Uygur Özerk Bölgesinde bir nehirdir.

Kaynakça
--------

Nehir Aksay Çin bölgesinde yani tarihi Keşmir bölgesindeki kuzey Karakurum dağılımı yokuşlarındaki Sumde yakınında doğar, buradan önce kuzeye Kizilyeza (*Qizil Jilga, K'o-shih-erh-ts'un, Kizil Jilga*) üzerinden, sonra doğuya doğru kıvrılıp Dahongliutan (*Ta-hung-liu-t'an*)'dan sonra batıya doğru Kangxiwar (*Su-mu-t'u-erh, K'ang-hsi-wa, Kengshewar, Keng Hsi Wa*) üzerinden sonra denizden 3,646 metre yükseklikte konumlanan bir küçük yerleşim ve çadır konak yeri olan Xaidulla(*Şahidullah Mazar*, Uygurca: شەيدۇللا; Çince: 赛图拉)'ya kadar ulaşır. Buradan tekrar kıvrılıp doğuya doğru akar, sonra Karakax (*Mo-yü-chen, Qara Qash, Qarakash*) üzerinden ve daha sonra Koxlax (*K'uo-shih-la-shih*) yakınında Yurungkaş Nehri ile birleşir.

Nehir yatağında sık sık bulunan siyah yeşim (Çince: 玉; *Yù*) taşından dolayı, nehre *kara yeşim* adı da verilir. Kara Yeşim (*Karakaş*) ve Beyaz Yeşim (*Yurungkaş*) nehirleri birleşerek Hotan Nehrini oluştururlar.

Kaşgarlı Mahmud, Türk Dili'nin en eski ve değerli sözlüklerinden Divân-ı Lügati't-Türk'te;

"*.... Birisine "**قراقاش اكوز** Karakaş öküz" derler, temiz siyah taş burada bulunur. Bu taş, bütün dünyada ancak burada bulunmaktadır.*" şeklinde tanımlamıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Xaidulla, China Page 6 Ekim 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
2. ↑  Karakax, China Page 18 Mart 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
3. ↑  Koxlax, China Page 7 Mart 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
4. ↑  Atalay, Besim (2006). Divanü Lügati't - Türk. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi. ISBN 975-16-0405-2, Cilt III, sayfa 152.

Dış bağlantılar
---------------

* List of Freshwater Fishes for China9 Eylül 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
* 

* Karakaş Nehri için uzaydan görüntü siteleri: Google, Yahoo, Microsoft
Türk Eğitim Derneği ile karıştırılmamalıdır.

**TED** (İngilizce: **T**echnology, **E**ntertainment, **D**esign, Türkçe: *Teknoloji, Eğlence, Tasarım*), her iki yılda bir Kaliforniya, Monterey'de düzenlenen bir konferanstır. Bu konferansın varoluş amacı, farklı alanlardaki ileri derecede bilgi sahibi kişilerin bilgi alışverişine zemin oluşturmaktır. İlk olarak 1984 yılında hayata geçirilen fikir, 1990 yılına kadar yaşanan kesintinin ardından aralıksız devam etmektedir.

TED, kâr amacı gütmeyen özel Sapling Vakfı'nın sahip olduğu, "Yaymaya Değer Fikirler"i yaymak amacı ile kurulmuş küresel konferanslar serisidir. TED başlangıçta 1984 yılında bir kereye mahsus bir etkinlik olarak düzenlenmiş fakat 1990'dan itibaren Monterey, Kaliforniya'da yılda bir kez düzenlenmeye devam edilmiştir.

TED'in önceleri vurgusu, cazibe merkezi olan Silikon Vadisi ile uyumlu olarak, büyük oranda teknoloji ve dizayn konularında olmuştur. Etkinlikler şu anda ABD'de Long Beach ve Palm Springs'te gerçekleştirilmektedir ve Avrupa ve Asya'da canlı izleme imkânı da sunulmaktadır. Konferanslar bilim ve kültür alanlarında giderek daha geniş bir yelpazede konu başlıklarını ele almaya başlamıştır. Konuşmacılara fikirlerini en yenilikçi ve çekici biçimde sunmaları için en fazla 18 dakikalık süre verilmektedir. Geçmiş konuşmacılar arasında Elif Şafak, Bill Clinton, Jane Goodall, Malcolm Gladwell, Al Gore, Gordon Brown, Richard Dawkins, Bill Gates, eğitimci Salman Khan, Google'in kurucuları Larry Page ve Sergey Brin ve birçok Nobel Ödülü sahibi bulunmaktadır. TED'in halihazırdaki sorumlusu İngiliz gazeteci ve magazin yayıncısı Chris Anderson'dır.

2005 yılından 2009 yılına kadar, yılda 3 adet 100.000$'lık TED ödülü, kazananlarının dünyayı değiştirecek amaçlarını gerçekleştirmelerine yardımcı olmak için verilmiştir. 2010'dan itibaren ise seçim süreci de değiştirilerek, kazananın amacını başarmasına TED'in katkısını arttırmak amacı ile tek bir kazanana verilmesine başlanmıştır. Her kazanan amacını yıllık ana konferansta açıklamaktadır. Haziran 2006'dan beri TED konuşmaları ücretsiz olarak Yaratıcı Kamu (Creative Commons) lisansı ile TED.com adresinden izlenebilmektedir. Kasım 2011 itibarı ile 1050'nin üzerinde konuşmaya ücretsiz online olarak ulaşılabilmektedir. Ocak 2009 tarihi itibarı ile bu konuşmalar 50 milyon kez izlenmiştir.[*kaynak belirtilmeli*] Haziran 2011 itibarı ile ise bu rakam 500 milyonun üzerine çıkmıştır[*kaynak belirtilmeli*] ve halen büyüyen global bir izleyici kitlesini yansıtmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Hefferman, Virginia (23 Ocak 2009). "Confessions of a TED addict". *The New York Times*. 10 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Temmuz 2010.
2. ↑  "About TED: Who we are: Who owns TED". *TED: Ideas Worth Spreading*. TED Conferences, LLC. 16 Şubat 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ekim 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 1094728047
* VIAF: 12145971350332331575

 |
**Ernest Weissmann**, Hırvat kökenli bir mimar, eleştirmendir. Mimarlık ve şehir planlama ile ilgili birçok kitabı da basılmıştır.

Zagreb Grubu olarak adlandırılan, Zagreb kökenli bir mimarlık oluşumunun kurucularındandır. Bu oluşumun diğer kurucuları arasında yine Zagrep kökenli mimar olan Vladimir Antolic, Viktor Hecimovic, Zvonimir Kavuric, Josip Picman, Josip Seissel ve Bogdan Teodorovic yer almaktadır. Ancak bu grup Ernest Weissmann’ın kişisel katkılarıyla ve ısrarıyla oluşturulmuş ve bir süre Yugoslavya’da etkisini göstermiştir.

Ernest Weissmann 1929 yılında başladığı CIAM’ın (Fransızca: Congres International d'Architecture Moderne, Türkçe: Uluslararası Modern Mimarlık Kongresi) Yugoslavya kanadını nihayet 1932 yılında kurmuştur. Uzun yıllar Le Corbusier’in yardımcısı olarak çalışan Ernest Weissmann, CIAM’ın Almanya’nın Frankfurt şehrinde düzenlenen ikinci konferansında üye olmuş, Belçika’nın Brüksel şehrinde düzenlenen üçüncü konferansında temsilci olarak katılmıştır. Yukarıda bahsi geçen mimarlar "Çağdaş Mimarlığın Sorunları" adlı bir kitabı da ortak olarak yayınlamışlardır. Ayrıca bu grup birçok mimarlık yarışmasına katılmış ve sergiler de açmıştır.

Eserleri
--------

* Planning and urban design by Ernest Weissmann, Dili: İngilizce, Basım tarihi: 1967, Yayınevi: Bureau of Municipal Research (Toronto)
* Human settlements, bureaucracy and ideology the Yugoslav alternative by Ernest Weissmann, Dili: İngilizce, Basım tarihi: 1981, Yayınevi: Centre for Human Settlements

Kaynakça
--------

1. ↑  "Zagreb Group – Foundation and Public Activities in Croatian Cultural Context". Arhitekt.hr. 1 Ocak 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Mart 2010.
2. ↑  "Planning and urban design by Ernest Weissmann". Openlibrary.org. Erişim tarihi: 13 Mart 2010.
3. ↑  "Human settlements, bureaucracy and ideology the Yugoslav alternative by Ernest Weissmann". Openlibrary.org. Erişim tarihi: 13 Mart 2010.
New York'taki 21 Club, Prohibition dönemi boyunca speakeasy idi.
**Speakeasy**, ("**blind pig**" ile "**blind tiger**" terimleri de kullanılır.), yasa dışı olarak alkollü içecek satan kuruluş veya geçmişteki speakeasy'lerin çeşitli özelliklerini taklit eden retro tarzı bar.

Bütün ABD çapında alkollü içeceklerin satılması, üretilmesi ve taşınması yasak olduğu Prohibition dönemi (1920-1933; bazı eyaletler için daha uzun sürdü) boyunca speakeasyler meşhur ve yaygın oldular. Mevcut olan içki yasağına rağmen yasayı uygulamak için az önlem alınmıştı, zira ABD'nin her köşesini ve speakeasysini denetleyebilmek için hükûmetin ne vasıtası ne de isteği var idi. Jo Durden-Smith'e göre sadece New York şehrinde bu kuruluşların sayısı 1922 ile 1927 arası 5.000'den 30.000'e ulaştı, ancak 1927 için New York speakeasy sayısı tahminleri 30.000'den 100.000'e kadar değişkenlik de gösterir.

Prohibition dönemi, ABD'de organize suçun yükselişine neden oldu. Dutch Schultz, Al Capone ile Lucky Luciano gibi gangsterler, ülke çapındaki speakeasylere yasa dışı içki tedarik ederek kendi servetlerini yaptılar.

Kaynakça
--------

1. ↑  Durden-Smith, Jo (2003). *Mafia: the complete history of a criminal world*. Arcturus. ss. s. 65. ISBN 9781841931708.
2. ↑  "Teaching With Documents: The Volstead Act and Related Prohibition Documents". *The National Archives* (İngilizce). 14 Şubat 2008. 12 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Eylül 2011.