Akademik başarı
**Akademik başarı** veya **akademik performans,** bir öğrencinin, öğretmenin veya kurumun kısa veya uzun vadeli eğitim hedeflerine ulaşma derecesidir. Ortaokul diplomaları ve lisans dereceleri gibi eğitim kriterlerinin tamamlanması akademik başarıyı temsil eder.

Akademik başarı genellikle sınavlar veya sürekli değerlendirmeler yoluyla ölçülür. Ancak bunun en iyi nasıl değerlendirileceği veya hangi yönlerin - beceriler gibi prosedürel bilgiler veya gerçekler gibi beyan edici bilgiler - en önemli olduğu konusunda genel bir sonuç yoktur. Ayrıca, okul başarısı modelleri geliştirilirken bireysel faktörlerin akademik performansı başarı bir şekilde öngördüğü, sınav kaygısı, çevre, motivasyon ve duygular gibi unsurlar dikkate alınması konusunda kesin olmayan sonuçlar vardır. Artık okullar, öğrencilerin akademik başarılarına göre para kazanıyorlar. Daha yüksek akademik başarıya sahip bir okul, daha düşük başarıya sahip bir okuldan daha fazla para kazanır.

California'da, okulların başarısı Akademik Performans Endeksi ile ölçülür.

Akademik başarıyı etkileyen faktörler
-------------------------------------

### Akademik performansı etkileyen bireysel farklılıklar

Akademik performanstaki bireysel farklılıklar, zeka ve kişilikteki farklılıklarla ilişkilendirilir. IQ testleri ile gösterildiği gibi daha yüksek zihinsel yeteneğe sahip öğrenciler ve dürüstlük (vicdanlılık) açısından daha yüksek olanlar (çaba ve başarı motivasyonu ile bağlantılı) akademik ortamlarda yüksek başarı eğilimindedirler. Meta-analiz, zihinsel merakın (tipik entelektüel katılımla ölçüldüğü gibi) zeka ve dürüstlüğe ek olarak akademik başarı üzerinde önemli bir etkisi olduğu ileri sürüldü.

Çocukların yarı yapılandırılmış ev öğrenme ortamı, çocuklar birinci sınıfa başladığında daha yapılandırılmış bir öğrenme ortamına geçiş yapar. Erken akademik başarı, daha sonraki akademik başarıyı artırır.

Ebeveynlerin akademik sosyalleşmesi, öğrencilerin becerilerini, davranışlarını ve okula yönelik tutumlarını şekillendirerek öğrencilerin akademik başarısını etkileme şeklini tanımlayan bir terimdir. Ebeveynler, çocukları ile olan ortamlarda söylemleri aracılığıyla öğrencileri etkiler. Akademik sosyalleşme, ebeveynlerin sosyo-ekonomik durumundan etkilenebilir. Yüksek eğitimli ebeveynler, daha teşvik edici öğrenme ortamlarına sahip olma eğilimindedir. Ayrıca, son yapılan araştırmalar, ebeveynlerle olan ilişki kalitesinin, ergenlik çağındaki çocuklar arasında akademik öz-yeterlik gelişimini etkileyeceğini ve bunun da onların akademik başarısını etkileyeceğini göstermektedir.

Çocukların yaşamlarının ilk birkaç yılı, dil ve sosyal becerilerin gelişimi için çok önemlidir. Bu alanlarda okula hazırlık, öğrencilerin akademik beklentilere uyum sağlamasına yardımcı olur.

Çalışmalar, fiziksel aktivenin beyindeki sinirsel aktiviteyi arttırabileceği, özellikle dikkat süresi ve çalışma belliği gibi yönetici beyin işlevlerini artırabileceğini, hem ilkokul hem de üniversite birinci sınıf öğrencilerinde akademik performansı iyileştirebileceğini göstermiştir.

### Bilişsel olmayan faktörler

Bilişsel olmayan faktörler veya beceriler, akademik ve profesyonel başarıyı destekleyen bir dizi tutum, davranış ve strateji, akademik öz yeterlilik, otokontrol, motivasyon, beklenti ve hedef belirleme teorileri, duygusal zeka ve kararlılıktır. Sosyolog Bowles ve Gintis, bilişsel test puanlarıyla ölçülenler dışındaki faktörlere dikkat çekmek için 1970'lerde bir terim kurdular. Terim, öğretmenler tarafından testler ve kısa sınavlar yoluyla ölçülen bilişsel faktörlerin bir ayrımı olarak hizmet eder. Bilişsel olmayan beceriler, akademik ve profesyonel sonuçlar için daha iyi bir açıklama sağladıkları için giderek daha fazla popüler olmuştur.

#### Öz yeterlik

Öz yeterlik, akademik başarının en iyi tahmin etme yöntemlerinden biridir. Öz-yeterlilik, bir şeyi yapabilme inancıdır. Öz-yeterlilik, tüm analizlerde kişilikten çok akademik performansın göstergesidir. Bu, çocuklarının akademik başarıya sahip olmasını isteyen ebeveynlerin, çocuklarının okuldaki öz-yeterlik duygusunu artırmaya çalışabileceklerini göstermektedir.

#### Motivasyon

Motivasyon, bir bireyin davranışlarına enerji veren ve harekete geçmesini sağlayan güçtür. Araştırmalar, daha yüksek akademik performans, motivasyon ve ısrarı olan öğrencilerin dışsal hedefler yerine içsel hedefleri kullandıklarını bulmuştur. Ayrıca, önceki veya gelecekteki performanslarını geliştirmek için motive olan öğrenciler, akademik olarak daha düşük motivasyona sahip akranlarından daha iyi performans gösterme eğilimindedir. Başka bir deyişle, başarıya daha yüksek ilgi duyan öğrenciler daha yüksek akademik performansa sahiptir.

#### Otokontrol

Akademik ortamda otokontrol (irade), öz disiplin, öz düzenleme ile ilgilidir. Baumeister, Vohs ve Tice, otokontrolü "kişinin kendi tepkilerini değiştirme, özellikle de onları idealler, değerler, ahlak ve sosyal beklentiler gibi standartlarla uyumlu hale getirme ve uzun vadeli hedeflere ulaşmayı destekleme kapasitesi" olarak tanımlamıştır. Başka bir deyişle, özdenetim, kısa vadeli dürtülerin cazibesine karşı uzun vadeli hedeflere öncelik verme yeteneğidir. Otokontrol, genellikle kendi kendine doldurulan anketlerle ölçülür. Araştırmacılar genellikle 2004 yılında Tangney, Baumeister ve Boone tarafından geliştirilen Öz Kontrol Ölçeğini kullanırlar.

Bireyin başarıyı kişisel karar verme ve disiplin gibi olumlu davranışlara atfettiği yüksek kontrol odağı, kendi kendine kontrol etmenin bir sonucudur. Yüksek kontrol odağı, yüksek üniversite not ortalaması ile pozitif bir öngörücü ilişkiye sahip olduğu bulunmuştur.

### Ders dışı etkinlikler

Düzenli ders dışı etkinlikler, artan katılım oranları, okul bağlılığı, genel not ortalaması, lise sonrası eğitimin yanı sıra okulu bırakma oranlarında ve depresyonda azalma dahil olmak üzere yüksek akademik performansla  olumlu bir ilişki sağlanmıştır. Ek olarak, organize müfredat dışı etkinliklere katılan gençlerde olumlu gelişimsel sonuçlar bulunmuştur. Lise atletizmi, özellikle şehirli gençler arasında güçlü akademik performansla ilişkilendirilmiştir. Bununla birlikte, atletizme katılım, lise atletizme katılım, lise öğrencileri için artan alkol tüketimi ve kötüye kullanımın yanı sıra artan okuldan kaçma ile bağlantılıdır.

Araştırmalar, akademik başarı ile ders dışı etkinliklere katılım arasında pozitif bir bağlantı olduğunu önde sürse de, bu ilişkinin arasındaki uygulama her zaman net değildir. Ayrıca, akademik başarı ile ders dışı etkinliklere katılım arasındaki ilişkiyi etkileyen birçok ilgisiz faktör vardır. Bu faktörler şunlar içerir: sivil katılım, kimlik gelişimi, olumlu sosyal ilişkiler ve davranışlar ve akıl sağlığı. Gençler üzerinde yapılan diğer araştırmalarda ise okul sonrası organize edilen etkinliklerle sağlanabilecek olumlu sosyal destek ve gelişimin akademik başarıya ulaşmada faydalı olduğu belirtilmiştir. Akademik başarı açısından, dikkate alınması gereken başka bir grup değişken vardır. Bu değişkenlerden bazıları şunları içerir: demografik ve ailesel etkiler, bireysel özellikler ve program kaynakları ve içeriği. Örneğin, ders dışı etkinliklere katılan öğrenci sayısında sosyo-ekonomik durumun rol oynadığı tespit edilmiştir. Ayrıca ders dışı etkinliklerde gelişen akran ilişkileri ve desteği, bireylerin okuldaki performanslarını sıklıkla etkilediği öne sürülmektedir. Tüm bu değişkenleri dikkate almak, akademik başarının hem olumsuz hem de olumlu bir ışıkta nasıl görülebileceğini daha iyi anlamak için önemlidir. Sosyo-ekonomik durumun ders dışı etkinliklere katılan öğrenci sayısında rol oynadığı tespit edilmiştir.

Sonuç olarak, çoğu araştırma, ders dışı etkinliklerin akademik başarı ile pozitif olarak ilişkili olduğunu öne sürmektedir. Bu bilgiler, ders dışı etkinliklere katılımın akademik başarı üzerinde sahip olabileceği etkiyi düşünürken, göz önünde bulundurulması gereken hususları daha iyi anlamamızı sağlar.

### Başarılı eğitim eylemleri

Devamsızlığın yüksek olduğu okullarda Başarılı Eğitim Eylemlerinin dahil edilmesinin akademik başarının iyileştirilmesine nasıl katkıda bulunduğunu gösteren araştırma projeleri tarafından analiz edilen deneyimler vardır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Annie Ward; Howard W. Stoker; Mildred Murray-Ward (1996), Educational Measurement, 2 , University Press of America, s.  ,  30 Eylül 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
2. ↑  Ziedner, Mosche (1998). Sınav kaygısı: Son teknoloji. New York: New York: Plenum Press. s. 259.
3. 1 2   10 Ağustos 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.; Cehennem, Benedikt; Chamorro-Premuzic, Tomas (2011). "Aç Akıl: Entelektüel Merak Akademik Performansın Üçüncü Sütünudur". Psikolojik Bilim Üzerine Bakış Açıları, 6(6): 574-588. .  9 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
4. ↑  Bossaert, G; S. Doumen; E. Satın Al: K.Verschueren (2011). "Birinci Sınıfa Geçiş Sonrası Öğrencilerin Akademik Başarılarını Tahmin Etme: İki Yıllık Boylamsal Bir Çalışma". Uygulamalı Gelişim Psikolojisi Dergisi. 32 (2): 47-57.
5. 1 2  Magnuson, Katherine (Kasım 2007). "Orta Çocuklukta Anne Eğitimi ve Çocukların Akademik Başarısı". Gelişim Psikolojisi. 43(6): 1497-1512.   24 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
6. ↑  Fam, JY; Yaacob, SN (2016). "4". Salmah, A .; Azizah, ZA; Shaifol Yazam, M .; Rusniah, S.; Khairıl Ridzuan, K. Najah, MA; Noor Syafini, Z.; Mohn Dasuki, S .; Sazali, I .; Nurhaznita, M. (ed.). Ebeveyn-ergen ilişkisi ile akademik performans arasındaki ilişkide akademik öz-yeterliliğin aracı rolü. Malezya: Perpustakaan Sulatn Abdul Samad, University Putra Malezya. s. 51-63.
7. ↑  Lassiter, Kerry (Temmuz 1995). "Küçük Çocukların Akademik Başarıları ile Zeka Ölçüleri Arasında İlişki". Okullarda Psikoloji. 32 (3): 170-177.
8. ↑  Tomporowski, Philip; Catherin Davis; Patricia Miller; Jack Naglieri (2008).  25 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Eğitim Psikolojisi. 20(2): 111-131. .  25 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..  25 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
9. ↑  Donnelly, Joseph; Charles Hillman; Darla Castelli; Jennifer Etnier; Sarah Lee; Philip Tomporowski; Kate Lambourne; Amanda Szabo-Reed (2016).  15 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Spor ve Egzersizde Tıp ve Bilim. 48 (6): 1223-1224. .  15 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..  6 Kasım 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
10. ↑  Broaddus, Allie; Brandon Jaquis; Colt Jones; Scarlet Jost; Andrew Lang; Aylin Li; Qiwen Li; Philip Nelson; Esther Mızrağı (2019). "Fitbitler, saha testleri ve notlar: Sağlıklı ve fiziksel olarak aktif bir yaşam tarzının üniversite birinci sınıf öğrencilerinin akademik başarısı üzerindeki etkileri". Uluslararası Spor ve Egzersiz Psikolojisi Dergisi: 1-12.  .
11. 1 2  Gutman, Leslie, Schoon, Ingrid (2013).  17 Eylül 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (PDF). Eğitim Vakfı: 59.
12. ↑  Heckman, James; Stixrud, Jora; Urzua, Sergio (20069. "Bilişsel ve Bilişsel Olmayan Yeteneklerin İşgücü Piyasası Sonuçları ve Sosyal Davranış Üzerindeki Etkileri".  12 Haziran 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. 24 (3): 411-482.  29 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..  2 Haziran 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..  .
13. ↑  Stajkovic, Alexander; Bandura, Albert; Locke, Edwin; Lee, Dongseop; Çavuş, Kayla (Ocak 2018). "Akademik performans üzerindenki beş büyük kişilik özelliğinin ve öz yeterliliğin etkisinin üç kavramsal modelinin testi: Bir meta-analitik yol analizi". Kişilik ve Bireysel Farklılıklar. 120 : 238-245.
14. ↑  Friedman, Barry A.; Mandel, Rhonda G. (2011-08-12). "Üniversite Öğrencilerinin Akademik Performansının ve Kalıcılığın Motivasyon Yordayıcıları". Üniversite Öğrenci Tutma Dergisi: Araştırma, Teori ve Uygulama. 13 (1):1-15.  .
15. ↑  Baumeister, Roy F.; Vohs, Kathleen D.; Tice, Dianne M. (1 Aralık 2007). "Kendini Kontrol Gücü Modeli". Psikoloji Biliminde Güncel Yönler. 16 (6): 351-355.  29 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..  .
16. ↑  Hannon, Brenda Ann Marie (2014-08-18).  15 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi. 2 (4): 46-58. . .  15 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..  3 Haziran 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
17. ↑  Abruzzi, Kristen J.; Lenis, Cristina; Romero, Yansi V.; Maser, Kevin J.; Morote, Elsa-Sofya (Bahar 2016).  2 Haziran 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Liderlik ve Öğretim Dergisi. 15 n1: 21-26.
18. ↑  Darling, Nancy (2005-10-01). "Ders Dışı Etkinliklere Katılım ve Ergen Uyum: Kesitsel ve Boylamsal Bulgular". Gençlik ve Ergenlik Dergisi. 34 (5): 493-505. .  .
19. ↑  Mahoney, Caroline R.; Taylor, Holly A.; Kanarek, Robin B.; Samuel, Priscilla (2005-08-07). "İlkokul çocuklarında kahvaltı kompozisyonunun bilişsel süreçlere etkisi". Fizyoloji ve Davranış. 85 (5): 635-645.  2 Haziran 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. .  25 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
20. ↑  Yeung, Ryan (2013-07-23). "Atletizm, Atletik Liderlik ve Akademik Başarı". Eğitim ve Kentsel Toplum. 47 (3): 361-387.  .
21. ↑  Eccles, Jacquelynne S.; Templeton, Janice (2002). "Gençler İçin Ders Dışı ve Diğer Okul Sonrası Etkinlikler". Eğitimde Araştırmanın Gözden Geçirilmesi. 26 : 113-180. .  2 Haziran 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
22. ↑   27 Şubat 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. SIOR, Sosyal Etki Açık Deposu .
23. ↑   2 Haziran 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  2 Haziran 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  2 Haziran 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Eğitimde Springer Briefa. Springer. 2015.  2 Haziran 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
24. ↑  Flecha, Ramon; Soler, Marta (2013-12-01). . Cambridge Eğitimin Dergisi. 43 (4): 451-465.  .

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb11933329r (data)
* LCCN: sh85000296
* NARA: 10676703
* NLI: 987007292824305171

 |