recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Başlığın diğer anlamları için Uğur (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Kapıya asılmış bir at nalı
**Uğur** ya da **şans**, rastlantıları düzenlediğine, kötülüklerden koruduğuna veya insanlara iyi durumlar hazırladığına inanılan doğaüstü güç. Bu güce sahip olduğuna inanılan nesnelere *uğurlu nesne* veya sadece uğur denir. Çok çeşitli kültürlerde uğurlu olduğuna inanılan nesneler arasında dört yapraklı yonca, at nalı ve tavşan ayağı sayılabilir.

Bazı nesneler çeşitli kültürlerde toplumun bir kısmı veya bazen çoğunluğu tarafından uğurlu sayılırken, bazı nesneler herhangi bir özelliği nedeniyle (miras, hatıra vs.) sadece bir kimse tarafından uğurlu kabul edilebilirler. Fiziksel varlıkların yanı sıra kimi soyut kavramlar da uğurlu kabul edilirler. Örneğin uğurlu bir rakama sahip olmak oldukça yaygındır.

Kullanımı
---------

Uğurlu olduğuna inanılan nesneler genellikle şans getirmesi veya işlerin yolunda gitmesi için cepte veya giyim eşyası ya da takı formunda vücutta taşınırlar. Bazı kimseler sonucu kendileri için önemli olan olaylar esnasında (sınav, şans oyunları vs.) uğurlarını masa üzerinde, ellerinde veya yakınlarında bulundururlar. Uğurlu nesneler bu yönleriyle muska, cevşen, nazarlık, okunmuş buğday gibi dini ya da batıl anlamları olan nesnelerle benzerlik gösterirler.

Soyut uğurlara (rakamlar, uğurlu günler vs.) sahip kimseler eğer kendileri için önemli olan bir olay ya da durum bu uğurlara denk gelen zamanlarda, yerlerde, seçeneklerde vs. gerçekleşirse sonucun kendileri için daha iyi olma ihtimalinin yüksek olduğuna inanırlar. Örneğin loto ya da rulet gibi şans oyunlarında uğurlu olduğuna inanılan rakamların seçilmesi oldukça yaygındır.

Ayrıca bakınız
--------------

* Hayır
* Muska
* Nazarlık

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX551574
* BNF: cb11978089t (data)
* LCCN: sh85050990
* NLI: 987007548255005171

 |
**Yersizyurtsuzluk**, kavram olarak postmodernizmle birlikte öne çıkmış ve postmodern felsefe tarafından kuramsal alanda kavramsal statüye kavuşturulmuştur.

En genel kullanımı *köksüzlük* anlamındadır, ve düşünce tarihindeki temelci, otantik, merkezci düşünce geleneğine karşı bir düşünce tarzının ifadesidir. Yersizyurtsuzluk bu anlamda göçebelik ve göçebe düşünce kavramlarıyla birlikte değerlendirilir. Belirgin olarak Gilles Deleuze ve Felix Guattari'nin çalışmalarında bu kavramların kullanıldığı ve değerlendirildiği görülür. Onlara göre kapitalizm, yeni bir toplumsal düzenleme yoluyla mevcut yapıyı dağıtmakta, yurtsuzlaştırmaktadır. Kendi varlığını sürdürebilmek içinse yeniden yeryurt sahibi yapmaktadır; bütün kültürler bir yandan köksüzleştirilmekte ve öte yandan kapitalizmin varoluşu için yeniden yerleştirilmektedir.

Ancak yersizyurtsuzluk kavramının bundan öte felsefe-içi anlam katmanları, düşüncenin kendisine dair anlamları vardır. Buna göre düşünmek bir kendini yerinde hissetmemek hali olarak gerçekleşir. Buna göre hiçbir teorinin nihai ve vazgeçilmez olması söz konusu olamaz. Düşüncelere, fikirlere, öğretilere yurt edinmek anlamında bağlanılmamak gerekir. Yersizyurtsuzluk artık bir yer ve yurt sahibi olamamak değil düşünmenin daha en başından itibaren zaten köksüz olması, yersiz ve yurtsuz olması anlamındadır. Dahası, yersizyurtsuz düşünme yönelimi, belirli bir hakim düşüncenin kapanımına karşı direnir; çünkü o merkezsizdir ve gövdesizdir, belirli bir paradigma tarafından doğrudan kodlanıp merkezlenemez. Kök halinde bulunmakla birlikte hiçbir zaman kök salıp dallanıp budaklanmayı hedeflemez, yatay düzlemde yayılımıyla iktidar konumlarından sakınır.

Yersizyurtsuzluk kavramının Friedrich Nietzsche, Theodor W. Adorno, Heidegger gibi düşünürlerde öncülleri; Foucault, Jacques Derrida, Deleuze ve Guattari gibi düşünürlerde kullanımı ve geliştirilmesi söz konusudur.

Deleuze ve Guattari'nin Kök-sap ve organsız beden kavramları yersizyurtsuz düşüncenin bir önermesidir. Foucault, kendi kuramsal çalışmalarını ve geliştirdiği kavram ve kategorileri bir *alet-edevat kutusu* (tool-box) olarak tanımladığında yeryizyurtsuz düşüncenin bir örneğini vermektedir. Öte yandan Adorno'nun değişik bağlamlarda da (dil, düşünce) değerlendirilebilecek önermesi, "bugün insanın evindeyken kendini evinde hissetmemesi bir ahlak sorunudur" (Minima Moralia) deyişi, yersizyurtsuzluk fikrinin açılımlarından birini göstermektedir.

Konuyla ilgili yayınlar
-----------------------

* Gilles Deleuze Özel Sayısı, Toplumbilim dergisi, Sayı 5, Kasım 1996
* Yok-Yer, Yersizleşme ve Yersizyurtsuzluk Kavramları Üzerine Bir Sorgulama/ Özlem Berber ( İdealkent: Yıl 2011, Cilt: 2 Sayı: 3, 142 - 157, 31.05.2010)
**Abhazya Seferi**, Kaptan-ı Derya Hamza Bey komutasındaki Osmanlı donanmasının 1454 Haziran ayında Sohumkale'nin Osmanlı topaklarına katılması ve Abhazya Prensliği'nin tâbiyete alınmasıyla sonuçlanan başarılı deniz harekâtı.

Harekat
-------

Fatih Sultan Mehmed 29 Mayıs 1453 tarihinde İstanbul'u fethettikten sonra Trabzon Rum İmparatorluğu ve Doğu Karadeniz'deki Gürcü beylerine nâmeler göndererek İstanbul'a gelerek bağlılıklarını sunmalarını ve yıllık haraç vermelerini istedi. Bu çerçevede, Migrelya Prensi I. Liparit Dadiani bağlılığını sunan ilk Gürcü prensi oldu.

Ardından, Kaptan-ı Derya Hamza Bey komutasında 56 gemiden oluşan Osmanlı donanması 1454 yılında Karadeniz'e açıldı ve Haziran ayında Abhazya Prensliği'nin merkezi ve içinde bir de *Sebastopolis* adlı Ceneviz kolonisi bulunan Sohumkale'yi ele geçirdi. Bunun üzerine, 1325 yılından beri Abhazya Prensliği'ni yöneten Gürcü Şervaşidze Hanedanından Prens Levan da Osmanlı İmparatorluğu'na bağlılığını sundu.

Kaynakça
--------

1. ↑  "İslam Ansiklopedisi, "Sohum" maddesi, Ankara (2019), c. Ek-2, s. 520". 2 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ocak 2023.
2. ↑  "Bizans Tarihi", Mihail Dukas (çev. Vladimir Mırmıroğlu), İstanbul (1956), s.194
3. ↑  Başbakanlık Osmanlı Arşivi, Sayı:44606
4. ↑  "Histoire de Commerce du Levant au Moyen Age", Wilhelm Heyd, c.II, Leipzig (1936), s.392
5. ↑  "Osmanlı Devleti ve Kafkasya", M. Sadık Bilge, Eren Yayınları, İstanbul (2005), s.33
Alt porn temsilcisi
**Alt porn** veya **alt-porn**, **altporn**, **alternaporn** ya da sadece **alt**, altkültür olarak adlandırılan, pornografiyi ve Goth, Emo, Rave veya Punk kültürü'nü aynı sahnede tutan bir pornografik türüdür. İlk kez 1992 yılında Blue Blood dergisi altporn kelimesini kullanmıştır.

1990 yıllarında ilk önce ABD'de yaygınlaşan altporn, filmlerinde oynayan oyuncuların özellikle dövme ve pirsing'leri göze çarpmaktadır.

Tarihçesi
---------

Gregory Dark, David Aaron Clark, Michael Ninn ve Stephen Sayadian'ın çalışmaları, alternatif porno türünün ilk örnekleridir. Alternatif porno için en büyük pazar internet oldu.alternatif porno yayınları yapan ilk site, 1999'un başlarında kurulan Blue Blood Dergisi'nin GotikSluts.com websitesiydi. Kısa bir süre sonra aynı yılın Temmuz ayında daha sonra ErotikBPM.com olarak yeniden adlandırılan Raverporn.net ve ardından Aralık ayında NakkidNerds kuruldu. Ancak Alt pornoya en fazla katkıyı yapan site suicidgirls.com oldu, bu sitenin kulumasının ardından 2002 yılında altporno sitelerinin sayısı hızla arttı. 

Stoya isimli altporn temsilcisi

Alt porn temsilcileri
---------------------

* Cafe Flesh

* Café Flesh

* Vivid Entertainment
* Eon McKai
* Dave Naz
* Charlotte Stokely
* Jeffree Star
* Nick Zedd
* Tera Wray
* Kimberly Kane
* Belladonna
* Riley Mason
* Stoya
* Sasha Grey
* Scarlett Pain

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Alt porn*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* www.blueblood.com 18 Ekim 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Cemil Cankat** (1909 - 1976) Türk ses sanatçısı, besteci, film oyuncusu. Önce sesiyle, ardından bestelediği türkülerle şöhrete kavuştu. Sahibinin Sesi, Columbia firmaları için plaklar kaydetti. Şarkıcı filmlerinde başrol ve yardımcı rollerde yer aldı. Ortadoğu'da konser turneleri gerçekleştirdi. 300'e yakın türkü besteledi. Türküleri tanınmış ses sanatçılarının repertuvarında yer aldı.

Yaşamı
------

Urfa'nın Camii Kebir Mahallesi'nde doğdu. Annesi Ayşe Hanım'dan Urfa hoyratlarını dinleyerek büyüdü. Çocukluk çağında türkü söylemeye başladı. Şoförlüğünü yaptığı Urfa Belediye Başkanı ve udi Ömer Alaybey'in önerisiyle profesyonel çalışmanın imkânlarını araştırmaya başladı. 19 yaşında, nota bilgisi olmadan, maya türündeki ilk türküsü "Pencereden Kar Geliyor"u besteledi. Otomobilini yenilemek için gittiği İstanbul'da Sahibinin Sesi firmasından Artaki Candan ile görüşüp bestelediği türküyü plağa okudu. 1932'de yayımlanan plak büyük ilgi görünce Sahibinin Sesi, genç türkücüyle plak anlaşması imzaladı. Ölümüne kadar onlarca 45'lik plak kaydetti. Besteleri Müzeyyen Senar, Zehra Bilir, Suzan Yakar, Suzan Güven gibi sanatçıların plaklarında yer aldı.
İstanbul Radyosu'nun sınavını kazanıp program yapma hakkı kazanması Cemil Cankat'ın şöhretini artırdı. Yeşilçam'dan gelen teklifleri değerlendirip sinemaya adım attı. "Mezarımı Taştan Oyun" adlı filmde iki türküsünü seslendirdi. Ardından Köroğlu, Yara, Harman Sonu, Akıncılar, Kılıbıklar, Keloğlan, Çıldırtan Baba adlı filmlerde rol aldı ya da bestelediği türküleri seslendirdi.
1940'ların sonundan itibaren Beyrut, Bağdat, Kahire ve İskenderiye'de konserler verdi.
Cemil Cankat şöhrete kavuştuktan sonra da mesleği şoförlüğü bırakmadı. Urfa'da şoförlük ve otomobil ticaretiyle hayatını kazandı.
1936'da Sıdıka Hanım'la evlendi. Üç çocuğu oldu.

Tanınmış türküleri
------------------

* Urfa’nın Etrafı Dumanlı Dağlar
* Pencereden Kar Geliyor
* Ayağına Giymiş Kara Yemeni
* Dağdan Kestim Kereste
* Ay Cemo; Ay Cemile
* Pınara Varmadın mı
* Diyarbakır Şat Akar
* Gitti Canımın Cananı
* Geceler Yarim Oldu
* Zalim Avcı Vurdu Beni
* Makaram Sarı Bağlar

Kaynakça
--------

1. ↑  makale, imzasız. "Urfalı Türkücü Cemil Cankat". *www.sanliurfa63.com*. Urfanın Sesi Şanlıurfa 63. 15 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ocak 2017.
2. ↑  Tükel, Zeki. "Urfalı Türkücü Cemil Cankat". *Müzik Söyleşileri*. 15 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ocak 2017.
**Museo de Arte Español Enrique Larreta**, Arjantin'in başkenti Buenos Aires'de Belgrano bölgesinde bulunan İspanyol sanat müzesidir.

Genel Bakış
-----------

Müze, İspanyol modernizminin edebiyatta belki de en önde gelen Arjantinli temsilcisi olan ve bununla birlikte 1910 ile 1919 yılları arasında Fransa Büyükelçisi olarak görev yapan Enrique Larreta'nın eviydi. Laretta, Fransa'da yürüttüğü görev sırasında birçok kez İspanya'nın Ávila kentine ziyaret gerçekleştirmiş, birçok sanat eserini koleksiyon amaçlı olarak toplamıştır. Laretta'nın topladığı eserler genellikle orta çağ İspanyol Rönesans ve barok dönemine ait, zırh, duvar halısı, el yazmaları, ahşap oymalar ve Fransız mobilya dekorlarından oluşmaktaydı.

Laretta'nın 1961 yılındaki ölümü sonrasında ailesi bu evi, içinde yer alan eserler ile birlikte, müzeye dönüştürülmesi amacıyla, Buenos Aires şehrine satılmasına karar vermiştir. Müze 1962 yılında Laretta'nın ismini de onurlandırmak amacıyla, "*Museo de Arte Español Enrique Larreta*" ismiyle açılmıştır. Müze, 1977 yılında içerisinde bulunan eserlere ek olarak, *Isaac Fernández Blanco Hispanik Sanat Müzesi*'nin eserlerinin de aktarılmasıyla zenginleştirilmiştir.

Arjantinli mimar Ernesto Bunge tarafından Francisco Chas Belgrano ve eşi Catalina de los Remedios Salas için tasarlanan ve 1886'da açılan eski Larreta evi, neo-İspanyol sömürge dönemi mimarisinin bir eseridir. 6.500 m² büyüklüğünde ve geniş bir revakla eve bağlanan, Endülüs tarzı bir verandaya sahiptir. Ev Larreta'nın eşinin annesi, Mercedes Castellanos de Anchorena tarafından 1903 yılında yeni evli çifte hediye etmek maksadıyla satın alınmıştır. Laretta 1916 yılında, neo-kolonyal tarzda bazı değişiklikler yaparak yenilemiş ve genişletmiştir. Bu restorasyon çalışmalarında dini olduğu kadar tarihi tasarımlar da kullanılmış, evin giriş bölümü ise daha önce yıkılmış olan eski bir gümrük binası olan Casa Basavilbaso'nun süslü portalı ile aynı şekilde dizayn edilmiştir. Restorasyon çalışmalarının tamamı mimar Christian Schindler tarafından tasarlanmıştır.

Evin geniş bahçelerinde ginkgo biloba, gölge ağacı, çin mor salkımı, servi, palmiye, turunç ve floş ağacı gibi ağaların yanı sıra toplam 700 muzunluğunda şimşir çitleri bulunmaktadır. Müzede ayrıca İspanyol edebiyat eserlerinin yer aldığı Alfonso *El Sabio Kütüphanesi* ve *La Casita de Arriba* isminde bir çocuk eğitim merkezi de bulunmaktadır.

Müze'den bazı görüntüler
------------------------

* 
* 
* 
* 
*

Kaynakça
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* ISNI: 0000 0001 0663 8361
* LCCN: n97089044
* VIAF: 135844141
* WorldCat: lccn-n97089044

 |


1. ↑  "Documentos privados y manuscritos / Museo de Arte Español Enrique Larreta - Catálogo Acceder". *web.archive.org*. 20 Kasım 2010. 20 Kasım 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ekim 2021.
2. ↑  ".: Museo de Arte Español - Enrique Larreta - Historia". *web.archive.org*. 24 Ekim 2010. 24 Ekim 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ekim 2021.
3. ↑  *Incollá, Nani. Guía Patrimonio Cultural de Buenos Aires. Dirección General de Patrimonio*.
**Ceylan Holding**, Türkiye’de faaliyet gösteren holding kuruluşu.

1960 yılında Diyarbakırlı inşaat mühendisi ve iş insanı Ağa Ceylan finans sektöründe yatırımları ile faaliyete başladı. Ağa Ceylan'ın hayatını kaybetmesinden sonra Mahmut Ceylan yönetim kurulu başkanı seçilmiştir. 1995 yılında ana ortakları Ceylan Holding şirketleri olan Bank Kapital'i kurmuştur. Zararı özkaynaklarını aşan, mali bünyesi zayıflayan Bank Kapital 2000 yılının Ekim ayında Tasarruf Mevduatları Sigorta Fonu (TMSF) kapsamına alındı. Şirketlerin yönetimine 2000’de Tasarruf Mevduatları Sigorta Fonu (TMSF) tarafından el konuldu ancak holding şirketleri, holding tarafından tekrar satın alınmış ve holding çatısı altında faaliyet göstermektedir.

Dış bağlantılar
---------------

* Ceylan Holding Resmi Sitesi 21 Şubat 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 7 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ağustos 2018.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 9 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ekim 2023.
Kafkas köstebeğinin dağılım alanı
Eskiden Kafkas köstebeğinin alt türü zannedilen Talpa ognevi'nin dağılım alanı
**Kafkas köstebeği** (*Talpa caucasica*), köstebekgiller familyasına ait bir memeli hayvan türüdür.

Boyları yaklaşık 13,5 cm'dir. Gözleri deri altında kalmıştır. Kuyruk ucunda sık ve seyrek açık gri renkli uzun kıllar bulunan tek Talpa türüdür. Vücudun üstü kahverengi-siyah, alt tarafı üst tarafa göre daha açık renklidir. Ağız çevresinde kırmızımsı kıllar bulunur ve ayaklarının alt tarafları çıplaktır. Kuyruğu tek renktir. Dere kenarlarındaki ve orman içlerindeki çayırlıklarda, bahçe ve tarlalarda yaşarlar.

Talpa ognevi
------------

2018 yılına kadar Kafkas köstebeğinin alt türü sanılan Talpa ognevi'nin ayrı bir tür olduğu tespit edildi. Kafkas köstebeği Abhazya ve Rusya'nın Karadeniz kıyılarında dağılım gösterirken, Talpa ognevi Gürcistan ve Türkiye'nin Artvin ilinde görülmektedir. Talpa ognevi Kafkas köstebeğinden daha büyüktür ve daha güçlü dişleri vardır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Bannikova, Anna A.; Zemlemerova, Elena D.; Colangelo, Paolo; Sözen, Mustafa; Sevindik, M.; Kidov, Artem A.; Dzuev, Ruslan I.; Kryštufek, Boris; Lebedev, Vladimir S. (18 Ağustos 2015). "An underground burst of diversity - a new look at the phylogeny and taxonomy of the genusTalpaLinnaeus, 1758 (Mammalia: Talpidae) as revealed by nuclear and mitochondrial genes". *Zoological Journal of the Linnean Society*. **175** (4): 930-948. doi:10.1111/zoj.12298. ISSN 0024-4082.
**II. Túpac Amaru İsyanı** (1780 – 1783), Peru İspanyol Valiliği'ndeki Bourbon reformlarından yararlananlara karşı yerli kasikeler tarafından yönetilen, yerli ve mestizo köylülerin ayaklanmasıydı. Diğer nedenler arasında yaygın ekonomik gerileme ve yerli bir kasike ve isyanın orijinal lideri 2. Túpac Amaru'da vücut bulan İnka kimliğinin yeniden canlanması yer alır. 2. Túpac Amaru 1781'de yakalanıp idam edilirken, isyan başka liderler altında en az bir yıl daha devam etti. Gerçek İsmi *José Gabriel Condorcanqui* olan 2. Túpac Amaru, İsyan sırasında, büyük atası olan son İnka İmparatoru Túpac Amaru'ya ithafen bu ismi almıştır. İsyanın sonucunda Keçuvaca'nın konuşulması yasaklanmış ve Peru'nun bağımsızlığını kazanması'ndan sonra kısa bir canlanma yaşasa da zamanla dil eski prestijini kaybetmiştir.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb119624580 (data)
* GND: 4713686-8
* LCCN: sh85100209
* NKC: ph508973
* NLI: 987007538733005171

 |

Kaynakça
--------

1. ↑  "Robins, Nicholas A.: *Genocide and millennialism in Upper Peru: the Great Rebellion of 1780–1782*". 8 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Haziran 2022.
2. ↑  *Revolution in the Andes: The Age of Túpac Amaru*. Durham, North Carolina: Duke University Press. 2013. ISBN 9780822354833.  Yazar `|ad1=` eksik `|soyadı1=` (yardım)
**Edip Günay** (d. 10 Mart 1931, Milas, Muğla - ö. 26 Temmuz 2010, Kuşadası, Aydın), müzikolog, müzik eğitimcisi.

Biyografi
---------

Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü Müzik Bölümü'nde keman eğitimi gördü ve 1953 yılında mezun oldu. Askerlik hizmetini ve çeşitli okullarda müzik öğretmenliği yaptıktan sonra aynı bölümde Bernhard Klein'ın asistanı olarak çalışmaya başladı. Daha sonra burslu olarak gittiği Almanya'da keman ve oda müziği eğitimi aldı. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nde Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik eğitimi aldı ve "Fon Müziğinin İnsanın Çalışmasına Etkisi" adlı doktora tezini tamamlayarak, Türkiye'de Müzik Psikolojisi alanındaki ilk "Dr." unvanının sahibi oldu. 1988 yılında doçentlik, 1995 yılında profesör unvanı aldı. Türkiye'de müzik eğitimi ve müzik sosyolojisi alanında öncü olan birçok kitap yazdı. Son olarak İTÜ Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı Müzikoloji Bölümü'nde ders vermekteydi. Rahatsızlığı nedeniyle 2009 yılında Aydın ilinin Kuşadası ilçesine yerleşti. 26 Temmuz 2010 tarihinde Aydın'daki evinde hayatını kaybetti.

### Ödülleri

* 2010 Andante Klasik Müzik Ödülleri, Müzik Eğitimciliği Onur Ödülü
* Müzik Eğitimcileri Derneği, Müzik Eğitimine Hizmet Ödülü

Kaynakça
--------

1. ↑  "Prof. Dr. Edip Günay yaşamını yitirdi". *Cumhuriyet Haber Portalı*. 26 Temmuz 2010. Erişim tarihi: 26 Temmuz 2010.
2. ↑  "Andante 2010 Ödülleri Gerekçeleri Açıklandı". *andante.com.tr*. 25 Mayıs 2010. 19 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Temmuz 2010.
3. ↑  "Klasik müzikte 'en iyiler'in gecesi". *Radikal Gazetesi*. 25 Mayıs 2010. 13 Nisan 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Temmuz 2010.
4. ↑  "2007 Yılı Müzik Eğitimine Hizmet Ödülü Prof. Dr. Edip Günay'a Verildi". *Müzik Eğitimcileri Derneği*. 13 Haziran 2007. Erişim tarihi: 26 Temmuz 2010.
**Gülnas Muaharebesi**, Halil Yahşi Bey komutasındaki Osmanlı birliğinin (Osmanlı Devleti'ne karşı ayaklanmış olan) Aydın Beyi İzmiroğlu Cüneyd Bey komutasındaki birlikleri 1425 yılında Akhisar civarındaki Gülnas mevkiinde mağlup ettiği askeri çarpışma.

Muharebe öncesi
---------------

Osmanlı Devleti'nin 1402-1413 arasında yaşadığı Fetret Devri'nde Osmanlı şehzadeleri arasındaki iktidar mücadelesinde etkin rol oynayan İzmiroğlu Cüneyd Bey, 1421 yılında bir kez daha Bizans İmparatorluğu tarafından kışkırtılarak Düzmece Mustafa'yla birlikte, Osmanlı tahtına yeni çıkan II. Murad aleyhine ayaklandı. Bununla birlikte, 1422 yılında Ulubat Çayı civarında Düzmece Mustafa'nın saflarından ayrıldı ve Osmanlılar tarafından Aydın iliyle mükafatlandırıldı.

Bununla birlikte Cüneyd Bey, Osmanlılara bağlılığının gereği olarak oğlunu Osmanlı sarayına göndermekten imtina etti ve başına buyruk davranmaya başladı. Bunun üzerine Padişah II. Murad, Halil Yahşi Bey komutasında bir birliği tedip (cezalandırma) amacıyla Cüneyd Bey'in üzerine gönderdi.

Muharebe
--------

Halil Yahşi Bey, doğruca Cüneyd Bey'in üzerine yürüdü ve Akhisar civarına ulaştı. Esasen Cüneyd Bey de 4 ilâ 5.000 askerlik ordusuyla bu bölgede Osmanlı birliklerini bekliyordu. Gülnas mevkiinde iki ordu karşılaştı. Cüneyd Bey cepheden hücuma geçerken, küçük oğlu Kurt Bey de yandan sarma harekâtına girişti. Ancak, Halil Yahşi Bey bu manevrayı anladı ve birlikleriyle yüksek tepeleri tutmaya devam etti. Hatta, askerlerine başlıklarını saklamalarını emrederek Kurt Bey'in gerilere sarkmasına müsaade etti. Bununla birlikte, Kurt Bey birlikleriyle Cüneyt Bey'in asıl kuvvetlerinden çok uzaklaşmıştı.

Osmanlı birlikleri hücuma geçerek Aydın birliklerini mağlup etti ve Kurt Bey ile (Cüneyd Bey'in kardeşi) Hamza Bey esir edildi. Esirler zincire vurularak Gelibolu'ya gönderildi.

Cüneyd Bey ise, oğlu ile kardeşinin Osmanlılara esir düştüğünü ve birliklerinin de mağlup olduğunu görünce süratle ricat etti ve muharebe meydanını terkederek İpsili Hisar'a doğru çekildi.

Muharebe sonrası
----------------

Cüneyd Bey'in İpsili Hisarı'na çekilmesinin nedeni bu müstahkem mevkiinin uzun bir kuşatmaya dayanabilecek coğrafi konum, cephane ve erzağa sahip olmasıydı. Kendisi de Karamanoğulları Beyliği'nden yardım istemeye Anamur'a geçtiyse de beklediği desteği temin edemedi. Geri döndüğü İpsili Hisarı'nda ise karadan Osmanlıların, denizden ise Cenevizlilerce sıkıştırılan Cüneyt Bey teslim oldu.

Ayrıca bakınız
--------------

* İzmiroğlu Cüneyd Bey
* Aydınoğulları Beyliği'nin ilhakı (1425-1426)
* İpsili Hisarı Kuşatması

Dış bağlantılar
---------------

* "Büyük Osmanlı Tarihi", Joseph von Hammer, c.2, s. 180-181 10 Temmuz 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* "Kuruluş Dönemi Osmanlı Sultanları 1302-1481", Halil İnalcık, İslam Araştırmaları Merkezi (2010), s. 138[*ölü/kırık bağlantı*]
Tamatsukuri Onsen'inde bir oda
**Ryokan** (Japonca: 旅館), kökenleri Edo dönemine (1603-1868) dayanan geleneksel Japon hanlarıdır.

Ryokanlar otellere kıyasla daha pahalı olmaları ve insanların şehiriçi turizminde otelleri tercih etmeleri nedeniyle Tokyo ve diğer büyük kentlerde zor bulunurlar. Bu nedenle daha çok dağlık alanlar ve sahiller gibi doğal alanlarda yaygındırlar.

Ryokanlar genellikle misafirlerin oturup birbirleriyle konuşabileceği kanepeler ve sandalyeler ile nispeten büyük bir giriş salonu gibidir. Odalarda ise tatami ile döşenmiş zemin, fusuma adı verilen kayar kapılar, futon yataklar, alçak ahşap masa ve yastıklar (zabuton) geleneksel unsurlar bulunmaktadır. Ziyaretçiler genellikle ryokan ve çevresinde yukata giymektedirler.

Çoğu ryokanda genellikle oda ücretine dahil edilen kahvaltı ve akşam yemeği sunulmaktadır. Yemekler mevsimlik ve bölgesel özelliklere sahip kaiseki olarak bilinen geleneksel Japon mutfağından oluşmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Japan National Tourism Organization". 30 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Eylül 2016.
2. ↑  "Japan Guide". 13 Ocak 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Eylül 2016.

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Ryokan*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Japan Ryokan Association30 Aralık 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* NDL: 00569841

 |
**Golan Tepeleri Yasası**, İsrail hükûmetini ve yasalarını Golan Tepeleri'ne uygulayan İsrail yasasıdır. Knesset tarafından 14 Aralık 1981'de 63-21 oyla onaylandı. Yasa terimi kullanmasa da, uluslararası toplum ve İsrail muhalefetinin bazı üyeleri tarafından Golan Tepeleri'nin "ilhakı "olarak kabul edildi.

Yasa, İsrail'in Sina Yarımadası'ndan çekilmesini içeren Mısır ile yapılan barış anlaşmasından altı ay sonra kabul edildi.

Şubat 2018'de İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu, siyasi rakibi Yair Lapid'in uluslararası toplumu iki ay önce İsrail'in Golan Tepeleri üzerindeki egemenliğini tanımaya çağırmasının ardından, "Golan Tepeleri sonsuza kadar İsrail'in kalacak"  dedi. 25 Mart 2019'da Amerika Birleşik Devletleri Golan Tepeleri'ni egemen İsrail toprakları olarak tanırken  BM "..Golan'ın statüsünün değişmediğini" teyit etti.

Kanun
-----

Golan Tepeleri Yasası'ndaki üç geniş hüküm şunlardır:

1. "Devletin kanunu, yargısı ve idaresi, Çizelgede belirtildiği gibi Golan Tepeleri'nde yürürlüğe girecektir."

2. "Bu Kanun, Knesset'te kabul edildiği gün yürürlüğe girmeye başlayacaktır."

3. "İçişleri Bakanı, bu Kanunun uygulanmasından sorumlu olup, Adalet Bakanı ile istişare ederek uygulanması için yönetmelikler çıkarmaya ve yönetmeliklerin sürekli uygulanmasına ilişkin geçici hükümlere ilişkin yönetmelikleri formüle etmeye yetkilidir. Bu Kanunun kabulünden önce Golan Tepeleri'nde yürürlükte olan direktifler, idari direktifler ve hak ve ödevler."

İmza:

* Yitzhak Navon (Başkan)
* Menachem Begin (Başbakan)
* Yosef Burg (İçişleri Bakanı)

Knesset'te 63 lehte 21 aleyhte oy çokluğu ile geçti.

Kaynakça
--------

1. 1 2  Israeli Ministry of Foreign Affairs. Golan Heights Law 31 Mart 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
2. ↑  Thomas M. Wilson and Hastings Donnan, (Ed.) (28 Mart 2012). "17: Identity, the State and Borderline Disorder". *A Companion to Border Studies*. John Wiley & Sons. ss. 307-308. ISBN 978-1-118-25525-4.  Yazar `|ad1=` eksik `|soyadı1=` (yardım); r eksik `|soyadı1=` (yardım)
3. ↑  "Netanyahu to UN chief: Golan Heights will remain Israel's forever". *Ynetnews* (İngilizce). 16 Şubat 2018. 1 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2018.
4. ↑  "Lapid: World must recognize Israeli sovereignty over Golan, united Jerusalem as capital". *The Jerusalem Post | JPost.com*. 4 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2018.
5. ↑  "Trump formally recognises Israeli sovereignty over Golan Heights". Al Jazeera. 25 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Mart 2019.
6. ↑  "U.N. chief clear that Golan status has not changed:spokesman". Reuters. 25 Mart 2020. 31 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Nisan 2020.
Stivell, Festival de Cornouaille'de (Quimper, Bretonya), 2016
**Alan Stivell** olarak bilinen **Alan Cochevelou** (Bretonca telaffuzu: [ˈɑːlán 'sti:vəlː]; d. 6 Ocak 1944) şarkıcı, söz yazarı, plak sanatçısı ve Kelt arpının ustası olan Breton ve Kelt müzisyeni. 1970'lerin başından itibaren, dünya müziğinin bir parçası olarak Kelt (özellikle Breton) arpına ve Kelt müziğine olan küresel ilgiyi yeniden canlandırdı. Bir gaydacı ve bombard müzisyeni olarak, geleneksel Breton müziğini ve Breton dilinde şarkı söylemeyi modernize etti. Celtic rock'ın öncüsü, Kelt kültürlerinin birleşmesinden ilham alır ve Breton kültürünün koruyucusudur.

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Alan Stivell Biography by Bruce Eder". *AllMusic*. 2015. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2015. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX859928
* BNF: cb11925577f (data)
* GND: 134531507
* ISNI: 0000 0001 1798 2424
* LCCN: n82020015
* MusicBrainz: abc61045-7ae3-48d9-91f2-d44689d53c9a
* NKC: js20040107051
* NTA: 100866883
* SNAC: w6pz5gdr
* SUDOC: 027149404
* Trove: 1573119
* VIAF: 100253504
* WorldCat: lccn-n82020015

 |
Benzin pompaları
**Benzin**, petrolden imal edilen bir tür yakıttır.

* 150 °C’a kadar ham benzin,
* 150-250 °C’a kadar gaz yağı, kerosen, jet yakıtı,
* 250-350 °C’a kadar dizel yakıtı,
* 350 °C’dan sonra da ağır yağlar elde edilir.

Kimyasal olarak benzin ham petrolün özelliğine bağlı olarak 120’den fazla hidrokarbon ihtiva eder. Bunların çoğu doymuş hidrokarbon yapısında olup, 4'ten 12'ye kadar karbon ihtiva ederler.

Sentetik olarak benzini Alman kimyager Bergius’un metodu ile kömürden elde etmek mümkündür. Bu metoda göre kömür yüksek basınç altında katalitik hidrojenasyon ile sıvı hidrokarbonlara dönüştürülür.

Fischer-Tropsch ise karbonmonoksit ile hidrojeni katalitik olarak birleştirerek sıvı hidrokarbon elde etmiştir. Her iki metot ile hem daha pahalı hem de daha kalitesiz benzin elde edilmektedir. Ancak yakın bir gelecekte bu işlemlerin ticari önemi olma ihtimali vardır.

| NFPA 704 |
| --- |
| 

3
1
0
 

 |
| Benzinin NFPA 704 kodu |

Organik bileşenlerin parçalanması, katalitik veya ısı ile bozulmasıyla elde edilen benzin, bugünün motorlarının çoğu için gerekli olan yüksek performansı sağlar. Benzin en fazla içten yanmalı motorlarda ve bir dereceye kadar da özel sobalarda yakıt olarak, organik kimyada ise çözücü olarak kullanılır. Yağ endüstrisinin ilk zamanlarında büyük ölçüde atılan benzin, otomobil sanayisinin gelişmesiyle büyük önem kazanmıştır. Motor benzininin kaynama noktası 32,2 °C ile 210 °C arasındadır. Motor yakıtı olarak fonksiyonlarını tam yapabilmesi için, ticari benzin, şu özelliklere sahip olarak üretilmelidir:

1. Değişik yük altında ve hızda durmadan yanabilmeli;
2. Motorun kolay çalışması için soğuk havalarda yeterli olarak buharlaşmalı;
3. Sıcak havalarda aşırı derecede buharlaşarak tıkanmalara sebep olmamalı;
4. Motorda kurum teşkiline yol açan kaynama noktası yüksek olan bileşikleri bertaraf etmeli;
5. Depo içinde oksitlenmeye yol açmamalı;
6. Buji tıkanmasını ve karbüratör buzlanmasını minimuma indirmelidir.

Benzinin motorlarda hava ile olan hassas karışımı, iklim ve mevsime göre düzenlenir. Benzinin kalitesini belirten en önemli faktör, oktan sayısıdır. Oktan sayısı benzinin yanma esnasında vurmaya karşı direnç kabiliyetinin bir ölçüsüdür. Şayet oktan sayısı çok küçük ise motor vurur ve zarara uğrar. Oktan sayısı çok yüksek ise fazla kaliteli olması istenmediğinden gereksiz yere para ödenmiş olur. Otomobil motorlarında çeşitli oktanlara ihtiyaç olduğundan piyasaya çok sayıda oktan sayısı farklı benzin sürülmektedir. Çeşitli türlerdeki benzinlerin verdikleri enerjiler arasında küçük farklar vardır. Şayet otomobil supap vurmadan çalışıyorsa, farklı benzinlerle aldığı mesafeler aynıdır.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb119764287 (data)
* GND: 4144507-7
* LCCN: sh85053418
* NARA: 10638101
* NDL: 00562255
* NKC: ph202633
* NLI: 987007560585805171

 |
**Yekaterina Vasilyevna Budanova** (Rusça: Екатерина Васильевна Буданова; 7 Aralık 1916 - 19 Temmuz 1943), II. Dünya Savaşı sırasında 11 Nazi uçağı düşüren Sovyet pilotu. Lidya Litvyak ile beraber dünyanın en başarılı iki kadın savaş pilotundan biridir.

Smolensk Oblastında Konoplanka köyünde çiftçi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Moskova'da uçak fabrikasında çalışır. Bu esnada uçaklara merak sardı ve havacılık kulübüne üye oldu. Pilotluk eğitimi aldı. 1937 yılına kadar uçuş öğretmeni olarak hizmet etti, birçok törende tek kişilik UT-1 uçakları ile uçuş yaptı.

Temmuz 1941'de Almanların Sovyetler Birliği'ne saldırması üzerine orduya alındı. Marina Raskova tarafından kurulan 586. Avcı Alayı'na katıldı. Bu birlik kadın pilotlardan oluşmaktadır. İlk uçuşunu nisan 1942'de yaptı. Eylül ayında diğer kadın pilotlarla birlikte 437. Alay'a katılır ve Stalingrad semalarında uçmaya başladı.

Kısa zamanda hırçın yapısı ve yetenekleri ile tanındı. Yak-1 uçakları ile uçmaktaydı. 6 Ekim'de 13 Ju 88 Bombardıman uçağına tek başına saldırdı ve ilk uçağını düşürdü. Kasımda 2 Bf 109 ve 1 Ju 88 uçağı düşürdü. İzleyen aylarda bu başarıların devam ettirerek birçok uçak daha düşürdü. 1 Haziran 1943'te arkadaşı Lidya Litvyak ile beraber 8. Hava Ordusu'na bağlı 73. Hava Savunma Alayı'na nakledildi. Burada tek başına avlanma hakkı verildi. Şubat 1943'te Kızıl Yıldız Nişanı'na layık görüldü.

19 Temmuz 1943'te 3 Bf 109 uçağına tek başına saldırdı ve birini düşürdü. Ancak kendisi de vuruldu ve uçağı Donetsk Bölgesi yakınlarındaki Nova Krasnov (Rusça: Ново-Красновка) kasabası yakınlarına düştü.

Düşürdüğü uçaklar hakkında değişik rakamlar telaffuz edilmektedir. Resmi olmayan kaynaklara göre 5 takım ve 6 tek uçuşta olmak üzere 11 uçak düşürmüştür. 2 kez de Sovyet Vatanseverlik Nişanı'na layık görülmüştür. Savaş sırasında önerilmesine rağmen Sovyetler Birliği Kahramanı verilmemiştir. Ancak 1 Ekim 1993'te bu madalyanın Rusya'daki devamı olan Rusya Kahramanı Madalyası verildi.

Moskova'da bir caddeye ismi verildi.

Kariyer listesi
---------------

| Dönem | Birim | Zafer |
| --- | --- | --- |
| 1942 | 586. Avcı Uçak Alayı (kadın alayı) | 11 |
| 1943 | 296. Avcı Uçak Alayı (sonra 73. Muhafız Avcı Uçak Alayı) |  |
| 18 Temmuz 1943 | 73. Muhafız Avcı Uçak Alayı | Çatışmada öldü. |

Toplam uçuş: ?

Toplam zafer: 11

Kaynakça
--------

1. 1 2  Budanova hakkında internet sayfası 1 Mart 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 18 Mart 2010 tarihinde erişilmiştir

Dış bağlantılar
---------------

* Resimler ve kısa bilgi
* Biyografi
**Hakkı Devrim** (9 Şubat 1929, Denizli - 15 Haziran 2016, İstanbul), Türk gazeteci ve yayımcı.

1947 yılında Kabataş Erkek Lisesini bitirdi ve 1951 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinden mezun oldu. 1950-1954 yılları arasında İstanbul Radyosu söz ve temsil yayınlarında reji asistanı olarak çalıştı.

Gazeteciliğe, 1952 yılında *Son Saat*'te röportaj yazarı olarak başladı. Daha sonraları *Tercüman*, *Havadis*, *Yeni Sabah*, *Ege Ekspres* ve *Tasvir* gazetelerinde çeşitli görevlerde bulundu. Yeni Sabah'ta genel yayın yönetmenliği yaptı; "Fısıltı" köşesinin yazarıydı.

1965'te Meydan Dergisi'nin kurucuları arasında yer aldı. Meydan Larousse ansiklopedisinin genel yayın müdürlüğünü yaptı. 1973 yılında, arkadaşlarıyla birlikte *Kaynak Kitaplar Yayınevi'*ni kurdu.

Bir süre basın-yayın dünyasından uzaklaştıktan sonra 1990'da Doğan Yayın Grubu'nda gazeteciliğe döndü ve tanıtım (promosyon) programlarında yer alan ansiklopedilerin hazırlanmasına katıldı. Daha sonraları, *AD Kitapçılık'*ta Genel Yayın Yönetmeni olarak çalıştı.

1995'te *Posta*'da Telaynak köşesini yazdı. CNN Türk'te "Hakkıyla Sohbet" ve "Günbegün" adıyla sohbet programları yaptı. 2005-2011 yılları arası Erol Günaydın ile beraber Okan Bayülgen'in birçok programlarında daimî konuk olmuştur. 1996'dan 2011'de Doğan Grubu'yla yolları ayrılana kadar *Radikal*'deki Cihannüma adlı köşesinde yazmıştır.

26 Nisan 2008'de eşi Gülseren Devrim'i toprağa verdi.

Bir süredir kanser tedavisi gören Hakkı Devrim, yaşının da verdiği sorunlardan kaynaklı olarak 15 Haziran 2016'da evinde öldü.

Yayımladığı eserler
-------------------

* Türkiye 1923-1973 Ansiklopedisi (4 c. 1974; 1 ek c. 1981),
* Başlangıcından Bugüne Dünya Tarihi (3. c. 1974),
* Elörgüsü ansiklopedisi (3. c. 1975).
* Meydan Larousse (12 c.1969-1973)

Hazırlanmasında katkıda bulunduğu eserler
-----------------------------------------

* Memo Larousse,
* Théma Larousse,
* Dictionnaire Larousse,
* Büyük Larousse,
* Demokrasinin 50 Yılı,
* Axis 2000

Kaynakça
--------

1. ↑  "Duayen isim Hakkı Devrim bu sabah hayatını kaybetti". Hürriyet. 15 Haziran 2016. 16 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Haziran 2016.
2. ↑  "Hakkı Devrim 2000". 7 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ağustos 2020.

Dış bağlantılar
---------------

* Hürriyet 26.4.2008 12 Eylül 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Dilimiz - Kim kimdir
**Ali İhsan Kolcu** (d. 3 Mart 1961, İyidere, Rize), Türk şair, yazar ve akademisyen.

Kolcu 1961 yılında Rize'nin İyidere ilçesinde doğdu. Üniversiteye kadarki eğitimini Rize ve Trabzon'da aldı. Atatürk Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünden 1987 yılında mezun oldu. 4 yıl sonra aynı bölümde araştırma görevlisi olarak çalışmaya başladı. *Tanzimat ve Servet-i Fünün Devirlerinde Batı Edebiyatından Yapılan Şiir Tercümeleri Üzerinde Bir İnceleme (1859-1901)* adlı doktora tezini sunduktan sonra, 2003'te doçent, 2009'da profesör oldu. Avrasya Üniversitesi, Aksaray Üniversitesi ve Giresun Üniversitesi'nde çalıştı.

Kolcu'nun tek yayımlanan şiir kitabı, 53 şiirden oluşan *Aşkın Rengi Kırmızıdır*'dır. Bu eserde şairin yaşam serüveni, doğduğu ve büyüdüğü Karadeniz şehri Rize'nin yanı sıra üniversite eğitimi aldığı Erzurum, uzun bir süre öğretim üyeliği yaptığı Erzurum ve kısa bir süre yaşadığı Niğde ile Sivas gibi şehirlerin izleri görülmektedir. Kolcu, Nâzım Hikmet'in etkisinde şekil ve estetik mükemmeliyet arayışını sürdürmüştür. Ayrıca, geleneksel tarzın çağa uyarlanması çabası, eserlerinde Yahya Kemal'in etkisiyle kendini göstermektedir. 1980-1999 dönemindeki Türk edebiyatının gündemleri, şairin kültürel arka planını önemli ölçüde etkilemiştir. Kolcu'nun Divan edebiyatı, Batı edebiyatı ve çağdaş Türk edebiyatına yakınlığı, şekil, öykü, arka plan ve derinlik yönleriyle bu şiirlerin oluşumunda belirleyici olmuştur.

Hayatı
------

Kaynakça
--------

1. ↑  Hatem Türk (7 Haziran 2018). "Ali İhsan Kolcu". teis.yesevi.edu.tr. 9 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ocak 2024.
2. ↑  "Ali İhsan Kolcu". biyografya.com. 9 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ocak 2024.
**Gürgen yapraklı akçaağaç** (*Acer carpinifolium*), Sapindaceae familyasından bir akçaağaç türü.

Genel özellikleri
-----------------

Göze çarpan büyüklükte bir çalıdan küçük, genellikle çok gövdeli, uzun yaprağıyla bir akçaağaçtan çok bir gürgene benzeyen bir ağaçtır. Buna rağmen, akçaağaç yaprakları her zaman eşleştiği için akçaağaç gürgenden kolaylıkla ayırt edilebilir. Sonbaharda yapraklar altın sarısından kahverengimsi sarıya döner. Genç bitkiler neredeyse sütun şeklinde büyür. Birkaç yıl sonra çalılar genişler ve yelpaze şeklinde dar bir alışkanlık kazanır. Japonya'nın geniş bölgelerinde, ormanda ve ağaç kenarlarında görülür. Yalnız ağaç olarak veya bahçelerde ve parklarda gruplar halinde kullanıma uygundur. Gürgen gibi, Acer carpinifolium da doğal olarak ince büyüme modeli sayesinde çit olarak kullanılabilir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "*Acer carpinifolium*". *Van den Berk*. 25 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Şubat 2021.
Bu makale Oracle'a ait derleyici için yazılmıştır. Java derleyicilerine ait daha genel bir makale için Java derleyicisi maddesine göz atınız.

**Javac** ("java si" şeklinde okunur) Oracle Corporation tarafından sağlanan Java Geliştirme Kiti'nda (JDK) bulunan Java derleyicisidir.

Bu derleyici Java Dil Şartnamesi'ne uygun olan kaynak kodu alır ve Java Sanal Makinesi Şartnamesi'ne (JVMS) uygun bytecode üretir.

`javac` Java ile yazılmıştır. Derleyici programlama dili ile de çağırılabilmektedir.

Tarihçe
-------

13 Kasım 2006 tarihinde, Sun'ın Java Sanal Makinesi (JVM) ve Java Geliştirme Kiti kullanıma sunuldu  Genel Kamu Lisansı ile kullanıma sundu (Sun'ın OpenJDK Hotspot sayfasına göz atınız[*ölü/kırık bağlantı*]).

0.95'ten beri, GNU Classpath'e ait Java Sınıf Kütüphanesi'nin (JCL) özgür bir Java gerçeklemesi olan, bu classpath çalışma zamanı sistemi (Java için GNU yorumlayıcısı) ve derleyicisi (Java için GNU derleyicisi)'ni kullanarak Javac'ı derlemeyi ve çalıştırmayı desteklemekte, ve aynı zamanda GNU Classpath sınıf kütüphanesini, kiti ve örnekleri derlemeye izin vermektedir.

Ayrıca bakınız
--------------

* Java derleyicisi Java derleyicileri için genel bir makale, ve alternatif derleyiciler için liste.
* Java (programlama dili)
* Java Platformu
* OpenJDK

Dış bağlantılar
---------------

* Sun'ın OpenJDK javac sayfası 1 Ocak 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* The Java Sanal Makine Şartnamesi 9 Temmuz 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* JSR 199 4 Kasım 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Bir Java programından Java Derleyici API'sini çağırmak üzerine Java Şartname İsteği

Kaynakça
--------

1. ↑  "[...]bir uygulama Javac'a programlama yoluyla da erişebilir."
Shawn Silverman (30 Ağustos 2002). "Java Tip 131: Make a statement with javac!". JavaWorld.com. 4 Temmuz 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ağustos 2008.
2. ↑  "Sun, Java'yı (feature story)". 13 Mayıs 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2011.
3. ↑  "Bu sürüm GPL OpenJDK javac derleyicisini derlemeyi ve çalıştırmayı desteklemektedir[...]"
"GNU Classpath 0.95 Announcement". 10 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2011.
**Vattâsîler** veya **Vattâsî Hanedanı**, 1471 ile 1549/1554 yılları arasında Fas’ı yöneten Faslı Arap hanedan.

Fas hakimiyeti
--------------

Asîlâ’da gücünü arttıran Muhammed bin Yahyâ bu sırada Merînîler Devleti’ni yıkan Şerîf Ebû Abdullah el-Hafîd'le mücadelesinden galip çıktı ve 1471 yılında Fes'i ele geçirerek Fas’ın yeni sultanı ilân edildi.

Bununla birlikte Portekiz Krallığı'yla mücadelesinde başarılı olamayan Muhammed bin Yahya, 1471'de Tanca'yı, 1473'te ise Arâîş'i kaybettiği gibi, Portekizliler Fas kıyılarında Asfâ (Safî), Mâzâgân ve Azemmûr gibi kaleler inşa ettiler.

1492 yılında Gırnata Emirliği'nin tarihe karışmasıyla İspanya'dan kaçan birçok Endülüslü Fas'a iltica etti. 1497'de İspanyollar Melilla'yı işgal etti.

Vattâsiler İspanya ve Portekiz'le mücadelelerini sürdürürken, Marakeş'i ele geçiren Saadiler güneyde önemli bir tehdit olarak ortaya çıktılar. 1549 yılında Fes'i de zapteden Saadiler Vattâsî egemenliğine son verdilerse de, Vattâsîlerin yardım talebine binaen 1554 başında Fes'e giren Osmanlıların Cezayir Beylerbeyi Salih Paşa Vattâsî hanedanını ihya ettiyse de, Osmanlı birliklerinin çekilmesiyle Saadiler 1554 Eylül'de Fes'i yeniden zaptettiler ve Vattâsî Hanedanı tarihe karıştı.

Kaynakça
--------

1. ↑  "İslam Ansiklopedisi, "Vattâsîler" maddesi, Türk Diyanet Vakfı, İstanbul (2012), c.42, s.571-572". 13 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Kasım 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: sh85145769
* NLI: 987007553506905171
* TDVİA: vattasiler

 |
**Taş körmeni** veya bilimsel adıyla ***Allium saxatile***, Friedrich August Marschall von Bieberstein tarafından tanımlanmış, Kafkasya, Türkiye'nin Karadeniz bölgesi, Avrupa Rusyası, Beyaz Rusya, Kırım ve Sibirya'nın Altay Krayı bölgesine özgü bir soğan türüdür. 760 ila 2000 metre yükseklikteki taşlı ve kayalı yamaçlar ve fındık çalılıklarında yetişmektedir. Temmuz ve Ekim ayları arasında çiçeklenir.

*Allium saxatile*, güneydoğu Avrupa'da geniş bir dağılıma sahiptir ve yayılışının çoğunda nispeten bol miktarda bulunur. Bu tür nispeten yaygın olduğu ve doğal yayılımı boyunca önemli tehditlerin bulunmadığı için bölgesel olarak En Az Endişe olarak değerlendirilmektedir. *Allium saxatile*, güneydoğu Avrupa, Ukrayna (Kırım dahil), Kazakistan ve Kafkasya'ya özgüdür.

Bu tür, güneydoğu Avrupa'da yaygın ve istikrarlıdır. Bulgaristan'da bol miktarda bulunur, ancak İtalya'da daha az yaygındır ve Romanya'da nadirdir.

Bu türün taşlı yamaçlarda yaşadığı bilinmektedir. Habitatı ve ekolojisi hakkında daha fazla bilgi toplamak için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır. Şu anda bu tür için önemli bir tehdit bulunmamaktadır.

EURISCO, Avrupa gen bankalarında tutulan *A. saxatile*'nin dört germplazmı erişimini rapor etmektedir, bunlardan üçünün yabani veya yabani ot kökenli olduğu rapor edilmiştir. Ancak bu katılımların hiçbirinin Avrupa'da toplanmadığı bildirilmemiştir (EURISCO Katalog 2010). Germplazm toplama ve çoğaltılmış ex situ depolama bu tür için bir önceliktir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Kew World Checklist of Selected Plant Families
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 23 Ağustos 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ağustos 2021.
3. ↑  Seregin, Alexei P. 2012. Phytotaxa 42:9-18
4. 1 2 3 4  Uzundzhalieva, K.; Strajeru, S. (2011). "*Allium saxatile*". *IUCN Red List of Threatened Species*. 26 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Antony Acland
**Sir Antony Arthur Acland** (12 Mart 1930 - 8 Eylül 2021), Britanyalı büyükelçi.

Eton College'ı bitirmiş, daha sonra felsefe, ekonomi ve siyaset alanında tahsil yapmıştır. Arap Etüdleri için Orta Doğu Merkezi'nde eğitim görmüştür. Dışişleri Bakanlığı'nda çeşitli görevler üstlenmiş, 1972-1975 yılları arasında Dışişleri Bakanları Alec Douglas-Home ve James Callaghan'ın özel kalem müdürü olarak görev yürütmüş, 1975-1977 yıllarında Lüksemburg Büyükelçisi, 1977-1979 yılları arasında İspanya Büyükelçisi, 1979-1982 yılları arasında Başbakanlık İstihbarat Ortak Komitesi Başkanı, 1982-1986 yılları arasında Dışişleri Bakanlığı Müsteşarı ve 1986-1991 yılları arasında ise ABD Büyükelçisi olarak görev yapmıştır. 1991-2000 yılları arasında ise Eton College provostu olmuştur.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 111104203
* ISNI: 0000 0000 2410 506X
* LCCN: n85182110
* NTA: 07361341X
* VIAF: 8001386
* WorldCat: lccn-n85182110

 |
**Kastilyalı Elvira**, Jiménez Hanesi'nin bir üyesiydi ve Sicilya Kralı II. Roger'ın karısı olarak Sicilya'nın ilk Kraliçesiydi.

Elvira, Leon ve Kastilya kralı VI. Alfonso'nun meşru kızıydı. Annesi Kral VI. Alfonso'nun dördüncü eşi Isabella'ydı. Isabella muhtemelen Alfonso'nun evlenmeden önce metresi olan Müslüman prenses Sevilleli Zaida'ydı. Çok dinli Toledo şehrinde babasının sarayında büyüyen Elvira, Sicilya'da da mevcut olan önemli düzeyde convivencia'ya alışmış olmalıydı.

1117 veya 1118'de Elvira, daha sonra Sicilya kontu ve 1130'dan itibaren kral olan II. Roger ile evlendi. Sicilya'da da oldukça büyük bir Müslüman nüfus vardı ve evlilik, Roger'ın, Elvira'nın babasının dini politikasını taklit etme planının bir parçasıydı. Elvira'nın muhtemelen Endülüs'ün Müslüman hükümdarlarından soyundan gelmesi, Sicilya kraliçeleri ile İslam dünyası arasında bir "kültürel birliktelik modeli"nin örneğidir. Hatta kocasının hükümdarlığı sırasında İslam sanatının yaygın biçimde işlenmesini bile etkilemiş olabilir.

Kraliçe Elvira hakkında son derece az bilgi vardır. Politikada veya kilise hamisi olarak aktif değildi ve esas olarak Roger'ın altı çocuğunu doğurmasıyla hatırlanmaktadır. Elvira ve Roger'ın genç yaşta ölen bir kızının yanı sıra beş oğlu vardı:

* Roger (1118 - 12 Mayıs 1148), Apulia dükü (1135'ten itibaren), muhtemelen Lecce kontu
* Tancred (1119–1138), Bari prensi (1135'ten itibaren)
* Alfonso (1120/1121 - 10 Ekim 1144), Capua prensi (1135'ten itibaren) ve Napoli dükü
* William (d. 1131 - ö. 7 Mayıs 1166), Apulia dükü (1148'den itibaren)
* Henry (1135'te doğdu, genç yaşta öldü)

1135'te hem Roger hem de Elvira hastalandı. Hastalık ciddi ve bulaşıcıydı. Kral hayatta kaldı ama kraliçe 6 Şubat'ta öldü. Roger onun ölümüyle yıkılmıştı; odasına çekildi ve en yakın hizmetkarları dışında kimseyi görmek istemedi. Sonunda onun da öldüğüne dair söylentiler yayıldı. Roger on dört yıl boyunca dul kaldı ve Elvira'dan olan beş oğlundan dördünü geride bıraktığı için ancak 1149'da yeniden evlendi.

Notlar
------

1. 1 2  Birk 2017, s. 104.
2. 1 2  Birk 2017, s. 106.
3. 1 2 3 4  Houben 2002, s. 35-36.
4. ↑  Birk 2017, s. 103.
5. ↑  Birk 2017, s. 103-104.
6. ↑  Birk 2017, s. 105.

Kaynakça
--------

* Alio, Jacqueline (2018). *Queens of Sicily 1061-1266*. Trinacria, New York. ISBN 9781943639144.
* Houben, Hubert (2002). *Roger II of Sicily: A Ruler Between East and West*. Cambridge University Press. ISBN 3319470426.
* Birk, Joshua C. (2017). *Norman Kings of Sicily and the Rise of the Anti-Islamic Critique: Baptized Sultans*. Springer. ISBN 978-3319470429.
Bir ryokanda futonlar
**Futon** (Japonca: 布団), geleneksel bir Japon yatak takımıdır.

Tam bir futon seti yatak (敷き布団, *shikibuton*, lit. "yayma futon") ve yorgandan (掛け布団, *kakebuton*, lit. "kaplayan futon") oluşur. Futon nevresim takımının her iki parçası da gün boyunca katlanıp büyük bir dolapta (押入れ, *oshiire*) saklanabilecek kadar esnektir. Bu, bir odanın geceleri yatak odası olarak hizmet etmesine, ancak gün boyunca başka amaçlara hizmet etmesine olanak tanımaktadır.

Geleneksel olarak, döşeme malzemesi olarak kullanılan bir tür mat olan tatami üzerinde futonlar kullanılır. Ayrıca ahşap veya taş zeminlere göre daha yumuşak bir taban sağlar. Küf oluşumunu önlemek ve futonu akarlardan uzak tutmak için futonların düzenli olarak havalandırılması gerekir. Japonya'nın her yerinde, balkonlarda asılı, güneşte havalandırılan futonlar sıklıkla görülebilir. Futon kurutucuları, futonlarını asamayanlar tarafından kullanılabilir.

Kaynakça
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Futon*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

1. ↑  Evans, Toshie M. (1997). *A dictionary of Japanese loanwords*. Westport, Conn.: Greenwood Press. ISBN 0313287414. OCLC 528863578.
2. ↑  Glaskin, Katie; Chenhall, Richard, (Ed.) (2013). *Sleep around the world : anthropological perspectives*. 1st. New York: Palgrave Macmillan. ISBN 978-1137315731. OCLC 854835429.
3. ↑  Otowa, Rebecca (2010). *At home in Japan : a foreign woman's journey of discovery*. 1st. Tokyo: Tuttle Pub. ISBN 978-1462900008. OCLC 742512720.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 106819457X

 |