recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Valon Bölgesi** (Fransızca: *Région Wallonne*), Belçika'nın üç federal bölgesinden biri. Belçika'nın güney kısmındadır.
Valon Bölgesi'nin resmî dili Fransızca'dır, Alman kökenli nüfusun olduğu bölgede resmî dil Almanca'dır.
Valonya'nın başkenti Namur, önemli kentleri Liège, Charleroi, Mons ve Tournai'dir.
Amblemi sarı zemin üzerine kırmızı bir horozdur. 
Valonya'nın 2019 nüfusu 3.633.975'tir (11,4 milyon nüfuslu Belçika'nın %32'unu barındırmaktadır). Valon Bölgesi'nin yüzölçümü 16,845 km²'dir (30,510 km² Belçika'nın %55'ini kapsar).

Valonya sakinlerine Valon denir. Valonların pek çoğu 20. yüzyıl başlarına kadar canlılığını sürdürmüş olan, günümüzde ise çok kısıtlı sayıda kişinin anladığı, sadece güncel konuşma diline birtakım yansımaları süren Valoncayı yaşatmışlardır. Valonca'nın da içinde Gallo-Romen dilleri içinde ilk sırada gelen Fransızca zamanla üst sınıflardan itibaren toplum geneline nüfuz etmiştir. Yine de, Valonca 1990 yılından bu yana, aynı dil grubundaki Champenois, Gaumais ve Picard dilleri ile birlikte bölgesel dil olarak tanınarak resmî statü kazanmıştır.

Hâlen Valonya'nın bir parçası kabul edilmekle birlikte, bazı alanlarda özerk bir hükûmete sahip 71.000 kişilik bir nüfusun (Almanya sınırına bitişik Eupen ve Sankt Vit şehirleri çevresi) anadili ve resmî dili Almanca'dır.

İller ve merkezleri
-------------------

1. **Valon Brabant**  - Wavre
2. **Hainaut** - Mons
3. **Liège** - Liège
4. **Lüksemburg** - Arlon
5. **Namur** - Namur

İllerin yüzölçümleri
--------------------

Valon Bölgesi'nin eyaletleri
1. **Valon Brabant**: 1.091 km²
2. **Hainaut**: 3.786 km²
3. **Liège**: 3.862 km²,
4. **Lüksemburg**: 4.440 km²
5. **Namur**: 3.666 km²

* **Valon Bölgesi (Toplam)**: 16.845 km²

Ayrıca bakınız
--------------

* Belçika'nın yerleşim birimleri

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Valon Bölgesi*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

| * g
* t
* d
Valon Bölgesi |
| --- |
| Başkent | Namur |  |
| İller | Valon Brabant • Hainaut • Liège • Lüksemburg • Namur |
| İlçeler | Mechelen • Arlon •Ath  •Bastogne •Charleroi • Dinant • Huy • Liège • Marche-en-Famenne •Mons • Mouscron • Namur • Neufchâteau • Nivelles • Philippeville • Soignies • Thuin • Tournai • Verviers • Virton • Waremme |
| Konular | Bayrak • Arma • Marş • Tarih |

| * g
* t
* d
Belçika'nın toplulukları ve bölgeleri |
| --- |
| Topluluklar | 
* Flaman
* Fransızca
* Almanca

 |  |
| Bölgeler | 
* Brüksel
* Flandre
* Valonya

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb119374515 (data)
* GND: 4107100-1
* LCCN: n82277456
* MusicBrainz: 19fcdd55-36e3-44ce-b9ed-c6c8737df44d
* NKC: ge131235
* NLI: 987007562276405171
* VIAF: 145086666
* WorldCat: viaf-145086666

 |
Başlığın diğer anlamları için İçişleri Bakanlığı sayfasına bakınız.

**Bulgaristan Cumhuriyeti İçişleri Bakanlığı** (Bulgarca: Mинистерство на вътрешните работи (МВР), romanize: *Ministerstvo na vıtreşnite raboti (MVR)*), Bulgaristan'da kamu düzeni ve güvenliğinden sorumlu bakanlıktır. Bakanlık, 1879 yılında Prens I. Aleksandr'ın yönetimi altında özerk Bulgaristan Prensliği döneminde kuruldu. Merkezi başkent Sofya'da yer almaktadır.

İçişleri Bakanlığı, başta Ulusal Polis, Organize Suçlarla Mücadele, Yangın Güvenliği ve Sivil Savunma, Sınır Polisi, Özel Terörle Mücadele Birimi ve İçişleri Bakanlığı Akademisi olmak üzere merkez teşkilatı ile 24 il içişleri müdürlüğünden oluşmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "„Михаил Миков: Oбществото очаква от нас служба в името на гражданите"". *Dnevnik* (Bulgarca). 5 Temmuz 2008. 23 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ekim 2023.

Dış bağlantılar
---------------

* Resmî site

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: n81012062
* SUDOC: 146359933
* VIAF: 148929040
* WorldCat: lccn-n81012062

 |
Sogdian artSoğdya'daki Buhara vahasındaki Varakhsha'nın boyalı duvar resimlerinden detay. Tablo, Varakhsha Sarayı'nın ana odalarından biri olan "Kırmızı Salon"da yer almaktadır. 7. yüzyılın sonu veya 8. yüzyılın başı.Antik Sogdiana'daki Pancikent duvar resminde elinde bir riton tutan ziyafetçi, MS 8. yüzyılın ilk yarısı.
**Soğd sanatı**, çoğunlukla eski Soğdya, günümüz Özbekistan, Tacikistan, Kazakistan ve Kırgızistan'da yaşayan ve aynı zamanda Çin'de yaşayan büyük bir diasporaya sahip olan İran halkı olan Soğdlular tarafından üretilen sanatı ifade eder. Zirvesi 5. ve 9. yüzyıllar arasında olup, Müslümanlık öncesi Orta Asya görsel sanatlarının zengin bir gövdesinden oluşur. Geçtiğimiz yıllarda ortaya çıkan yeni buluntular, bilim adamlarının Soğd sanatını daha iyi anlamalarına olanak sağladı. Soğd sanatı İslam istilasıyla sona erdi.

Ayrıca bakınız
--------------

* Efrasiyab duvar resimleri
* Pencikent duvar resimleri

Kaynakça
--------

1. ↑  Bellemare, Julie; Lerner, Judith A. "The Sogdians at Home – Art and Material Culture". *Freer, Sackler – Smithsonian*. 11 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2021.
2. 1 2  "Sogdian art". *Encyclopaedia Britannica*. 11 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LNB: 000330694

 |
**Menzil Bekçisi** ya da **İstasyon Şefi** (Rusça: Станционный смотритель) Aleksandr Puşkin tarafından kaleme alınmış ve 1831 yılında dört diğer hikâye ile birlikte Biyelkin Hikâyeleri adlı kitabı içerisinde yayınlanmış bir öyküdür.

Konu
----

Hikaye, bir nevi postane müdürü olan menzil bekçisinin zorlu hayatının anlatılması ile başlar. Anlatıcının ağzından onu taşrada yola düşüren gezilerden birisi anlatılır. Bu gezilerden birinde bir posta istasyonuna gelen anlatıcı, buradaki düzen ve dekorasyondan etkilenir. İstasyonun duvarında incilde aktarılan hayırsız oğul hikâyesinin bir tablosu da bulunmaktadır.

Buradaki menzil bekçisi, anlatıcıya çay ikram eder ve atlarına yem vermek için müsaade ister. Çay, menzil bekçisinin kızı olan güzeller güzeli Dunja tarafından servis edilir. Dunja ile sohbet eden anlatıcı, ayrılmadan önce onu öper. Öte yandan ayrılmak zorunda olduğu için de üzülmektedir.

Aradan 3 yıl geçmiştir ve anlatıcı Dunja'yı hala unutamamaktadır. Posta istasyonuna doğru yola koyulan anlatıcı, istasyonun bakımsız olduğunu fark eder. Yaşlı menzil bekçisi de eskisi gibi değildir. Ona kızı Dunja'yı sorar, ancak yaşlı adam kızının sağlığının nasıl olduğunu bilmediğini söyler.

Bir Menzil Bekçisi heykeli
Anlatıcının ilk ziyaretinden bir süre sonra, postaneye Minsky adında bir yabancı gelmiştir. Menzil bekçisi ona yeni atlar hazır olana kadar beklemesi gerektiğini söyler. Bu süre zarfında bekçinin kızını gören Minsky, ondan hoşlanır. Posta istasyonunda hastalandığından burada Dunja tarafından gece gündüz bakılır. Minsky artık iyileştiğinde, Dunja'ya onu arabasıyla kasabaya götürmeyi teklif eder. Dunja tereddüt etse de, babası onu teşvik eder. Ancak Minsky aslen hiç hasta olmamıştır ve esasen Dunja'yı kaçırmak için planlar yapmaktadır. Yaptığı hatanın farkına varan menzil bekçisi artık çaresizdir ve Minsky'nin izinden Sankt-Petersburg'a kadar gider. Ancak kızını göremeden geri dönmek zorunda kalır.

Menzil bekçisinin hikâyesini dinledikten yıllar sonra, anlatıcı bir kez daha köye döner. Menzil bekçisi çoktan vefat etmiştir. Bir çocuk ona mezarı gösterir. Anlatıcı, gördüklerinin şimdiye kadar gördüğü en ıssız mezarlık olduğunu ve buraya gelmek için harcadığı para için pişman olduğunu söyler. Ona mezarı gösteren çocuk, geçenlerde aynı mezarın çocuklu bir kadın tarafından bir arabayla gelerek ziyaret edildiğini aktarır. Bu kadın iyi giyimli ve güzeldir. Menzil bekçisinin mezarını bulmuş ve başında ağlamıştır. Anlatıcı, bu sayede Dunja'nın babasının mezarını ziyaret ettiğini anlar.

Yan bilgiler
------------

1940 yılında çekilen *Der Postmeister* adlı Alman filmi kısmen Puşkin'in hikâyesinden esinlenerek çekilmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Puşkin, Müteveffa İvan Belkin'in Hikâyeleri (Türkçesi: Hazal Yalın) (İstanbul 2018)
2. ↑  Aleksandr Puşkin, Tüm Öykü ve Romanlar (Çevirmen: Ataol Behramoğlu) (İstanbul 1990), S. 107-122.
**Arhavi Kültür ve Sanat Festivali**, ilk kez 1973 yılında dönemin Arhavi Kaymakamı Erol Ertuğrul tarafından gündeme getirildi. Belediye başkanı Kazım Kurtoğlu’nun katkıları ile İlçe Turizm yasası gereği kurulan komite ile 1-3 Temmuz 1973 tarihleri arasında, ağırlığı müzik, folklor, spor ve sanatsal etkinliklerin düzenlendiği organizasyon oldu.

Kaymakamlık, Halk Eğitim Müdürlüğü, Milli Eğitim Müdürlüğü çalışanları, Ticaret ve Sanayi Odası ile Arhavili gençlerin katılımı ile oluşan komitenin düzenlediği festival, Doğu Karadeniz yöresinin ilk organize şenliğidir. Önceki yıllarda Kabotaj Bayramını da içine alan festival, sonraki yıllarda yörenin en etkin geleneksel sporu olan atmacacılığı da bünyesine katmak isteyen komitenin aldığı karar gereği atmaca mevsiminin başlangıcı olan eylül ayına alındı ve adı da "Altın Atmaca Kültür ve Sanat Festivali" olarak değiştirildi. Sonraları Türkiye’nin Doğal Yaban Hayvanları Koruma Kararı gereği Bern Sözleşmesini imzalaması ile atmacacılık yasaklandı. Bu yasak festivali etkiledi ve Altın Atmaca adının kaldırılarak ilk adı olan "Arhavi Kültür ve Sanat Festivali"'ne dönüştü.

12 Eylül 1980 sonrası 3 yıl kesintiye uğrayan festival, 1985 yılında yeniden düzenlenmeye başladı. İlk günkü heyecan ve şevkle düzenlenen festival, 1991 yılında dönemin Belediye Başkanı Mehmet Çorbacı tarafından davet edilen 17 yabancı ülkenin sanat elçileri ile birlikte organize edildi ve dünyaya barış ve kardeşlik mesajı verildi.

Arhavi Kültür ve Sanat Festivali, festival boyunca yöreye canlılık kazandırarak yörenin ticari ve turizm potansiyelini artırdığı gibi yapılan sportif etkinliklerle birçok sporcuyu Türkiye’ye tanıttı. Boks ve atletizmde birçok birincilikler alan bu sporcular, bu etkinlikler ile adını duyurdu. Müzik yarışmaları da yine çok sayıda sanatçının Türkiye çapında tanınmasında önemli rol oynadı. Ünlü ses sanatçılarından Cengiz Kurtoğlu ve Zihni Cihan bunlardandır. Arhavi Kültür ve Sanat Festivali, diğer ilçelere de örnek oldu ve çeşitli özellikleri ile ilkleri gerçekleştirdi.

40. Uluslararası Arhavi Kültür ve Sanat Festivali
-------------------------------------------------

Gündüz etkinliklerinde hamsili ekmek ve laz böreği yapma yarışması, fındık ayıklama yarışması, çay toplama yarışması, aykırı hızarla odun kesme yarışması, dibekle mısır ayıklama yarışması, dik hızarla tahta biçme yarışması gibi yöresel yarışmalar ve birçok sportif yarışma yapıldı.

Gece etkinliklerinde ise Grup Albatros, Grup Oropa, Turan Ustabaş, Tolga Kurdoğlu, Grup Anjiyo, Shurumshine, Karmate, Selçuk Balcı gibi yöresel ve Özgün, Cengiz Kurtoğlu ve Kubat gibi ulusal sanatçılar yer aldı.
**Vadim Vladimirovich Brovtsev** (Osetçe: Вадим Владимиры фырт Бровцев, Rusça: Вадим Владимирович Бровцев) (d. 26 Temmuz 1969, Çelyabinsk, SSCB), Rus iş adamı ve Güney Osetyalı siyasetçi. Brovtsev, Kafkasya'da bulunan, tek taraflı bağımsızlığa rağmen uluslararası alanda dört ülke hariç (Rusya, Venezuela, Nikaragua ve Nauru) Gürcistan'ın bir parçası olarak görülen Güney Osetya'da 5 Ağustos 2009 - 26 Nisan 2012 tarihleri arası başbakanlık, 11 Aralık 2011 – 19 Nisan 2012 tarihleri arasında da geçici olarak devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.

Brovtsev Sovyet Stratejik Roket Kuvvetlerine hizmet etmiştir. Brovtsev 2005'ten itibaren siyasi görevine atanıncaya kadar Çelyabinsk şehrinde üslenen Rus inşaat şirketi Vermikulit'in yönetim kurulu başkanı oldu. Brovtsev evli ve iki çocuk babasıdır.

| Siyasi görevi |
| --- |
| Önce gelenAslanbek Bulatsev | **Güney Osetya Başbakanı**2009–2012 | Sonra gelenRostislav Khugayev |
| Önce gelenEduard Kokoity | **Güney Osetya Devlet BaşkanıVekaleten**2011–2012 | Sonra gelenLeonid Tibilov |
Ellef Ringnes Adası
**Ellef Ringnes Adası**, Kanada'nın Nunavut Bölgesi'nde yer alan bir adadır. Ada, Kraliçe Elizabet Adaları'nın bir takımadası olan Sverdrup Adaları'nın bir parçası olup, Borden Adası'nın doğusunda ve Amund Ringnes Adası'nın batısında yer alır.

Ada, 1901'de Otto Sverdrup liderliğindeki İkinci *Fram* Seferi'nin (1898–1902) iki üyesi Gunnerius Ingvald Isachsen ve Sverre Hassel tarafından keşfedildi. Sverdrup keşfettikleri adaya, Sverdrup'un keşif gezisini finanse eden Norveç bira fabrikası Ringnes'in kurucu ortağı Ellef Ringnes'in adını verdi. Bu adaya da diğer Svendrup Adaları grubu gibi, Norveç adına el konuldu. Bu adım Kanada'nın Amerika kıtasının kuzeyindeki keşfedilen ve keşfedilmemiş tüm alanların Kanada'ya ait olacağına dair inancıyla çatışsa da 1930'da sonlanan müzakereler ile sorun ortadan kaldırılarak ada Kanada'ya bırakılmıştır. O andan itibaren, ada Kanada'nın Kuzeybatı Toprakları'nın bir parçası hâline getirilmiştir. 1 Nisan 1999 tarihinde, Kuzeybatı Toprakları alanı küçültüldüğünde, ada yeni oluşturulan Nunavut Bölgesi'nin yönetimi altına girdi.

Dış bağlantılar
---------------

* Kanada Atlası: *Ellef Ringnes Adası.* İçinde: *atlas.gc.ca.* Ellef Ringnes Adası'nın topografik haritası.
* *Ringnes Adaları. 5 Ocak 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.* İçinde: *arctic.uoguelph.ca.* açıklamalar ve harita.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* VIAF: 315526816
* WorldCat: viaf-315526816

 |
Başlığın diğer anlamları için Uçan Hollandalı (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Uçan Hollandalı çizimi. Albert Pinkham Ryder.
**Uçan Hollandalı** (Felemenkçe: *De Vliegende Hollander*), eski bir denizci efsanesidir.

Doğunun zenginliğini sömüren Hollanda gemilerinden bir geminin efsanesidir. Van Der Decken'in (Davy Jones) kaptanlığını yaptığı Uçan Hollandalı mola vermek için Ümit Burnu'na yönelir fakat gelen fırtına bulutlarını fark etmezler ve limana doğru ilerlerler. Bölge kayalıktır. Fırtına çıkınca gemi kayalara çarpıp alabora olurken Van Der Decken "*Ne pahasına olursa olsun Ümit Burnu'nu geçeceğim*" der, ancak gemi batar ve tabii ki bu sözü gerçekleşmez. Fakat bölgedeki insanların bazıları birkaç fırtınada bu gemiyi gördüklerini söylemişlerdir ve bu efsane dilden dile yayılmıştır. Ardından Uçan Hollandalı bir efsane olarak tarihteki yerini almıştır.

Edebiyatta pek çok yazar bu hikâyeye yer vermiştir. Washington Irving The Flying Dutchman on Tappan Sea (1855) ve Bracebridge Hall (1822) eserlerinde efsaneyi anlatmıştır. Samuel Taylor Colleridge efsaneden esinlenerek İhtiyar Denizci isimli şiirini yazmıştır.

Geminin kaptanı Van Der Decken (Davy Jones) ise denizci argosunda denizin ruhunu temsil eder. Denizin dibine gitmek yerine Davy Jones'un yanına gitmek kullanılır. Define Adası ve Peter Pan gibi çoğu korsan öyküsünde denizciler konuşurken Davy Jones ve Uçan Hollandalı'ya gönderme yaparlar.

Davy Jones ise edebiyatta ilk kez 1726'da Daniel Defoe'nun Four Years Voyages of Capt. George Roberts eserinde, ilk karakter tanımıysa 1751'de yayımlanan Tobias Smollett'in The Adventures of Peregrine Pickle eserinde yer almıştır. (Bu tanımda Davy Jones, alev nefesli, boynuzlu, kurbağa başlı bir canavar olarak tanımlanmıştır.) Washington Irving Adventures of the Black Fisherman, Herman Melville Moby Dick ve Charles Dickens Bleak House isimli eserlerinde Davy Jones'a göndermeler yapmışlardır. Temel Reis ve SüngerBob Karepantolon gibi deniz temalı yapımlarda da sık sık bir karakter olarak görünmüş ve ondan ve Uçan Hollandalı'dan bahsedilmiştir. Hikâyeye inanan onlarca denizci Ümit Burnu'nu ziyaret edip fırtınalı günlerde gemiyi gördüklerini iddia ederler. Denizcilerin sözlerine göre uçan bir gemidir. Fakat günümüzde bu uçan gemi efsanesinin sadece bir tür serap olduğu düşünülüyor.

Ayrıca Karayip Korsanları film serisine de konu olmuştur. Bu seride Davy Jones bir karakter olarak yer almış Uçan Hollandalı gemisi de görünmüştür.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4149127-0
* LCCN: sh85049592
* NLI: 987007538568405171

 |
**Sırakayalar Şelalesi**, Bayburt il merkezine bağlı Sırakayalar Köyü girişi ve içinde bulunmaktadır. Bayburt merkeze 22 km uzaklıkta kalan şelaleler, 20 metre yükseklikten döküldüğü görülmektedir. Şelaleler yaz aylarında mesire alanı olarak kullanılmakta olup, kış aylarında donduğu bilinmektedir.Yasal Durumu tescil edilmemiş olan şelaleler Orman İşletme Müdürlüğü ve Şefliği'ne bağlıdır.

Oluşumu
-------

Her iki şelale arasındaki 400 ya da 500 metre mesafede olan şelalelerin oluşumu ile ilgili kısıtlı bilgilerin olduğu fakat bir fay hattı çökmesi sonucu oluştuğu 2010 yılında şelaleler hakkında araştırma yapan belgesel yönetmeni Gültekin Gün araştırma notlarında bulunmaktadır.İki metaformik kaya olduğu sanılan ve arasından akan şelale sularını besleyen dereler, Divanyolu dağları ile Kırklar tepe yamaçlarından doğduktan sonra Yaylalar köyündeki Komönü ve başçayırlar mevkiinden Kopuz deresiyle birleşip köy girişi ve köy içinde sırakayalar şelalelerini oluşturmaktadır.

Dış bağlantılar
---------------

* Sırakayalar Şelalesi-Bayburt 2 Şubat 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Uçalı Buluntuları.
**Uçalı buluntuları** (Başkortça: Учалы Стоунхенджы "Uçalı stounhencı"- *"stounhenc" kısmı İngilizce Stonehenge'ten geliyor.*) Başkurdistan'ın Uçalı vilayetinde bulunan ve İngiltere'nin bütün dünyanın bildiği Stonehenge'ine benzeyen arkeolojik buluntu. Uçalı bölgesinde "Yanı Bayramğol" köyünün yakınlarında baqşay denilen yerde 1956 yılında bulundu. Nihayet 2004 yılında *Könsığış İtstisadi-Gumanitar Üniversitesi", Başkortostan Milli Müzesi ve Uçalı bölgesi yöneticileri tarafından arkeolojik kazılara başlandı.*

Kaynakça
--------

* Шамиль Валеев,Гипотеза о «Башкирском Стоунхендже» подтвердилась. «Российская газета», 26.08.2005 г. (Şamil, Valeyev, Gipoteza o "Başkirskom Stounhendje" podtverdilas'. "Rossiyskaya Gazeta" 26.08.2005 g.)
* Г. Илъясова.Серле Баҡшай. Башҡортостан календары 2008 йылға. (G. İl'yasova. Sîrlî Baqşay. Başqortostan kalendarı 2008 yılğa.)
Endüstriyel sanat
Mimari sanat
Demir sanatı
Doğuştan gelen yetenek, sanatsal yetenek ve yaratıcılık yoluyla canlı hayal gücünü ifade etme becerisi olan uygulamalı sanat, bir meslek olarak ele alınabilecek bir zanaattır. 'Uygulamalı sanatların' tek amacı, yalnızca çeşitli ve geniş hayal gücünü kullanarak görsel bir muamele sağlamaktır. Uygulamalı sanat genellikle 'güzel sanatlar' olarak karıştırılır ancak iki terim arasında ince bir fark vardır. 'Güzel Sanatlar', sanatçının herhangi bir pratik faydası olmayan yaratıcı yeteneğini ifade ederken, 'uygulamalı sanatlar' çevremizdeki şeyleri ve günlük kullanımı güzel ve göze rahatlatıcı görünmesini sağlamaktadır. Bu nedenle 'uygulamalı sanatlar' grafik tasarım, iç tasarım, moda tasarımı, mimari, reklam ve görsel iletişimi içermektedir. Aynı zamanda fonksiyonel sanat, sepet dokuma, çanak çömlek, mücevher yapımı vb. el sanatı gerektiren unsurları da içermektedir. İnsanın doğuştan gelen bir çizim ve resim yeteneğine sahip olduğu söylenmektedir. Ama bazı insanlar için bu bir tutkudur. Bir kişi bir sanatçı olarak başarılı olmak istiyorsa, 'uygulamalı sanat'ın nüanslarını kavramak için bilgi edinmek için eğitimden geçmelidir.

Moda sanatı
Uygulamalı sanat örnekleri şunlardır.

* Endüstriyel tasarım ve seri üretilen nesneler.
* Mimarlık (aynı zamanda güzel bir sanat olarak sayılır.)
* Seramik
* Otomotiv tasarımı
* Moda tasarımı
* Hat
* Dekorasyon
* Grafik tasarım
* Kartografik (harita) tasarım

Akım
----

Çoğunlukla uygulamalı sanatlarda faaliyet gösteren sanat hareketleri aşağıdakileri içermektedir. Buna ek olarak, Neoklasizm, Gotik ve diğerleri gibi büyük sanatsal stiller hem güzel hem de uygulamalı veya dekoratif sanatları kapsamaktadır.

* Art Nouveau
* Art Deco Tarzı
* Sanat Ve El Sanatları hareketi
* Bauhaus
* Üretimcilik

Uygulamalı Sanat Müzeleri
-------------------------

* Bauhaus Arşivi
* Yeni Koleksiyon, Almanya
* Leipzig uygulamalı Sanatlar Müzesi, Almanya
* Martin-Gropius-Bau
* Uygulamalı Sanatlar Müzesi (Belgrad), Sırbistan
* Uygulamalı Sanatlar Müzesi (Budapeşte), Macaristan
* Uygulamalı Sanatlar Müzesi Frankfurt, Almanya
* Uygulamalı Sanatlar Müzesi (Köln), Almanya
* Uygulamalı Sanatlar Müzesi Viyana, Avusturya
* Çağdaş tasarım ve uygulamalı Sanatlar Müzesi (MUDAC), Lozan, İsviçre
* Powerhouse Müzesi, Sydney
* Stieglitz uygulamalı Sanatlar Müzesi (St. Petersburg), Rusya
* Prag dekoratif Sanatlar Müzesi, Çekya
* Sanat Ve El Sanatları Müzesi, Zagreb
* Victoria ve Albert Müzesi, Londra

Kaynakça
--------

1. ↑  "Tanım". 28 Ocak 2004 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  "Anlam". 29 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
3. ↑  "Uygulamalı sanat". 29 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 7593577-6
* NKC: ph116551

 |
Urtkva Yorgi Kilisesi
**Urtkva Yorgi Kilisesi** Merkez Gürcistan'ın Şida Kartli belediyesindeki Haşuri Belediyesinde yer alan, Urtkva köyünün kuzeyinde konumlanmış bir köy mezarlığının yanındaki kilisedir.

Tasarımı
--------

Bu salon tipi kilise 11,5 x 6,6 metrekare boyutlarındadır ve farklı boyutlardaki kireç taşlarıyla inşa edilmiştir. Biri güneyde diğeri ise kuzeyde olmak üzere iki girişi mevcuttur. Urtkva Yorgi Kilisesinin apsisi, tamamlanmamış bir dairedir, apsisin ekseninde ise bir tane pencere vardır. Bu pencerenin dışında kuzey duvarda iki tane, batı duvarda ise bir tane pencere bulunmaktadır.

Kilisenin iki kilometre güneyinde, 3,5 x 3,5 metrekare boyutlarında bir çan kulesi vardır. Erken feodal dönemde yapılmış olan çan kulesinin yapımında, topak taş ve tuğlalar kullanılmıştır. Kilisedeki kubbenin çökmesinden dolayı inşaat ciddi şekilde hasar görmüştür: yapıdan geriye sadece sütun tabanlarının üzerine inşa edilen sütunlar ve kemerler ayakta kalmıştır. Çan kulesinin kuzeyinde ve doğusunda topak taşlarından örülmüş çitler yer almaktadır.

2006 yılında, Gürcistan devlet başkanının kararnamesiyle, Urtkva Yorgi manastırı Gürcistan'ın Ulusal Öneme Sahip Kültür Anıtları listesine eklenmiştir.

Literatür
---------

* Description of Georgian historical and cultural monuments; volume 5; pages: 448-449; Tiflis; 1990

Kaynakça
--------

1. ↑  "საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ". 1 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ağustos 2019.
13. yüzyılda kullanılmış bir Genovino.13. yüzyılda kullanılmış bir Genovino.
**Genovino**, Ceneviz Cumhuriyeti tarafından 1252 ile 1415 yılları arasında kullanılmış olan altın paradır.

Tarihi
------

Batı Avrupa'ya Sudan'dan, Sahra'dan gelen kervanlar aracılığıyla yeni altın kaynakları gelmişti. Bu da Floransa ve Cenevizliler'in 13. yüzyıldan itibaren bu para birimlerinin basımına başlamasına izin verdi.

Genovino ilk kez 1252'de, Floransa para biriminden kısa bir süre önce Cenova'da basıldı ve 1415'e kadar basılmaya devam etti. Genovino'nun yanında sekizde birine (ottavino) ve çeyreğine (quartarola) eşdeğer değerler de bulunmaktaydı.

Madeni paranın ağırlığı 3,49 g saf altından oluşmaktaydı ve çapı yaklaşık 20 mm idi (0,79 inç). Ön yüzü, Orta Çağ Ceneviz sikkelerine özgü bir kalenin kapısını ve daha önce ilk para birimlerinde kullanılmış olan ve Latince kapı anlamına gelen + IANUA yazısını içeriyordu.

Kaynakça
--------

1. 1 2  Lopez, Robert Sabatino (Temmuz 1961). "*Le avventure della lira*. Carlo M. Cipolla*Denezhno-wezovie sistemy russkawo srednewekowia domongolskij period*. V. L. Yanin". *Speculum*. **36** (3): 468-469. doi:10.2307/3038984. ISSN 0038-7134.
2. ↑  *Tavole Descrittive Delle Monete Della Zecca Di Genova Dal 1139-1814* (İtalyanca). Nabu Press.
**Sultan Mahmud Han** (Uygurca: أحمد; 1464-1508), Batı Çağatay Hanı. Saltanatı 1487'ten 1508 yılına kadar sürmüştür.

Sultan Mahmud Han 1464'te doğdu. 1485-1487'de Taşkent'in hükümdarlığını yaptı. 1487'de babasının ölümünden sonra han ilan edildi. Ancak aslında Batı Çağatay Hanlığı'nı yönetti.

Sultan Mahmud Han, sakin, nazik ve tartışmalardan uzak biriydi. Şiire ve müziğe önem verdi. Saltanatı sırasında, Duglat aşireti aralıklı çatışmalarla hükûmeti sarstı. Öte yandan yeğenleri Sultan Halil ve Sultan Said iktidar için savaşıyorlardı.

1502-1503'te Sultan Mahmud, kardeşi Sultan Ahmed Han ile birlikte Muhammed Şeybani'ye karşı savaştı. Son savaşta, Çuçi kökenli bir Özbek hanı tarafından yakalandı, ancak kısa süre sonra serbest bırakıldı.

1504 baharında Sultan Mahmud Han, iktidarı yeğeni Mansur Han'a devretti ve Yediken'e çekildi. Burada dört yıl yaşadı ve iç çekişmelerden uzak durdu. 1508'de oğullarıyla birlikte Maveraünnehir'e gitti ve Muhammed Şeybani'den yardım istedi. Ancak Muhammed Şeybani, onu ve çocuklarını Hucend'de Seyhun kıyılarında öldürdü.

Kaynakça
--------

1. ↑  Begum, Gulbadan (1902). *The History of Humayun (Humayun-Nama)*. Royal Asiatic Society. ss. 211-212, 272, 274, 295.

|
|  |
| Resmî unvanlar |
|
| Önce gelen:**Yunus Han** | **Doğu Çağatay Hanı**1487 – 1508 | Sonra gelen:**Mansur Han** |
|
**Adday Şer** (Asurca: ܐܕܝ ܫܝܪ) veya *Addai Şer* (3 Mart 1867 – 21 Haziran 1915). Asur kökenli, Siirt Keldani Katolik Kilisesi başpiskoposu. Asur Soykırımı sırasında Osmanlı tarafından öldürülmüştür.

Hayatı
------

Adday 3 Mart 1867 tarihinde Shaqlawa, Irak'ta Keldani Katolik Kilisesi taraftarı olan Asur kökenli bir ailede dünyaya geldi. Babası köyün papazıydı, kendisine genç yaşta Asurca (Neo-Aramice) öğreterek yardımcı oldu. Erken yaşta annesini kaybetmesi kendisini asketik yaşam üzerine yoğunlaşmasına sebebiyet verdi daha sonrasında 1880 yılında Musul'da Dominikan Seminerine katıldı, burada Asurca, Arapça, Fransızca, Latince, Türkçenin yanı sıra Teoloji ve Felsefe okumuştur. Dokuz yıl sonrasında peder olarak kutsandı ve memleketi Shaqlawa'ya daha öncesinde de öğretmenlik yaptığı kilisenin okuluna gönderildi.

Ayrıca bakınız
--------------

* Doğu Asur Kilisesi
* Keldani Katolik Kilisesi
* Mar Benyamin Şimun XXI
* Qudşanis köyü / Patrikhane
* Asurlar
* Keldani Soykırımı
* Süryaniler listesi

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb12476787v (data)
* CiNii: DA14776013
* GND: 123927013
* ISNI: 0000 0001 2134 998X
* LCCN: n84090463
* NLI: 987007267627105171
* NTA: 08486477X
* SUDOC: 033964386
* VIAF: 59185145
* WorldCat: lccn-n84090463

 |
**Gümüş Yıldız**, ABD Silahlı Kuvvetleri tarafından savaşta kahramanlık gösteren askerlere verilen üçüncü en yüksek madalya.

Ödül kriterleri
---------------

Gösterilen kahramanlık, ABD'nin bir düşmanına karşı eylemde bulunurken, karşıt bir yabancı güçle çatışma içeren askeri operasyonlarda bulunurken veya karşı silahlı bir silahlı çatışmaya giren dostça yabancı güçlerle görev yaparken gerçekleşmiş olmalıdır.

Gümüş Yıldız Madalyası, bir veya iki günlük bir savaş gibi, kısa bir süre boyunca tekil cesaret veya kahramanlık eylemleri için verilir.

### Türkiye

Tahsin Yazıcı, Kunu-ri Savaşı'nda gösterdiği kahramanlık nedeniyle gümüş yıldız madalyası ile ödüllendirilmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  ""Army Regulation 600–8–22: Military Awards" (İngilizce)" (PDF). 8 Mart 2021 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Haziran 2021.
2. ↑  *The Korean War: An Encyclopedia*, Ed. Stanley Sandler, (Taylor & Francis, 1995), 338.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: sh2008006242
* NARA: 10674960
* NLI: 987007564125405171

 |
**Tretyakov Devlet Galerisi** (**Tretyakovskaya** da denir) (Rusça: *Государственная Третьяковская галерея*), 1856 yılında Moskova'da tüccar Pavel Tretyakov tarafından kurulan sanat müzesi. Dünyanın en önemli güzel sanatlar koleksiyonlarından bazılarına ev sahipliği yapmaktadır.

Tarihi
------

Pavel Tretyakov, 1850'lerin ortalarından itibaren kendi koleksiyonu için yapıtlar toplamaya başladı. Bu yapıtlar 1893'te *Pavel ve Sergey Tretyakov - Moskova Şehir Galerisi* adıyla halkın ziyaretine açıldı. Sergilenen koleksiyonda Rus sanatçılara ait 1276 tablo, 471 çizim ve 10 heykel bulunuyordu.

3 Haziran 1918'de Devrim hükûmeti tarafından galerinin *Rusya Federatif Sovyet Cumhuriyeti'nin Mülkü* olduğu ilan edildi ve bugünkü adını aldı.

Sovyetler Birliği'nin II. Dünya Savaşı'na girmesiyle birlikte, diğer Sovyet müzeleri olduğu gibi Tretyakov Devlet Galerisi de olası bir boşaltma işlemi için hazırlandı. 1941 yazının ortasında 17 vagonluk bir tren katarı müzenin eserlerini Moskova'dan Novosibirsk'e nakletti. Müze, Sovyet Birliklerinin Berlin'e girişinin üzerinde bir hafta geçmeden 14 Mayıs 1945'te eski yerinde yeniden açıldı.

1985 yılında Devlet Resim Galerisi'yle birleştirilen müze, 1986 - 1995 yılları arasında tadilat nedeniyle ziyaretçi girişine kapatıldı.

Sergilenen Yapıtlar
-------------------

Müzede yaklaşık 250 sanatçının yaklaşık 130.000 eseri sergilenmektedir. Bu sanatçıların en bilinenleri arasında Andrey Rublev, İvan Ayvazovski, Viktor Vasnetsov ve İlya Repin, Kazimir Maleviç sayılabilir.

Galeri
------

### Tablolar

* "Üç Bahadır", Viktor Vasnetsov*"Üç Bahadır"*, Viktor Vasnetsov
* "The Demon Seated", Mikhail Vrubel*"The Demon Seated"*, Mikhail Vrubel
* "What is truth? (Christ and Pilate)", Nikolai Ge*"What is truth? (Christ and Pilate)"*, Nikolai Ge
* "Bir Kadının Portresi", Ivan Kramskoi*"Bir Kadının Portresi"*, Ivan Kramskoi
* "Religious Procession in Kursk Governorate", İlya Repin*"Religious Procession in Kursk Governorate"*, İlya Repin
* "The Apotheosis of War", Vasili Veresçagin*"The Apotheosis of War"*, Vasili Veresçagin
* "The girl with peaches", Valentin Serov*"The girl with peaches"*, Valentin Serov

Ayrıca bakınız
--------------

* Bolşevik (tablo)
* Çölde İsa (tablo)

Dış bağlantılar
---------------

* Resmi internet sitesi (Rusça ve İngilizce) 17 Şubat 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90351715
* BNE: XX128147
* BNF: cb12157672v (data)
* CiNii: DA04074304
* GND: 1035329-X
* ISNI: 0000 0001 2181 5303
* LCCN: n81071245
* LNB: 000100961
* NKC: ko2003200207
* NLA: 35214659
* NLI: 987007261800505171
* NSK: 000523043
* RERO: 02-A000185297
* SELIBR: 116833
* SUDOC: 02734410X
* Trove: 868446
* ULAN: 500303235
* VIAF: 155322452
* WorldCat: lccn-n81071245

 |
Gustav Weler

**Gustav Weler**, iddiaya göre Adolf Hitler'in dublörüydü. II. Dünya Savaşı'nın sonunda, Berlin alındığında Müttefik birliklerin kafasını karıştırmak amacıyla alnından vurularak idam edildi. Ayrıca iddiaya göre "güvenlik nedenleriyle bir yem olarak" da kullanıldı. Cesedi Sovyet birlikleri tarafından Reich Şansölyesi bahçesinde bulunduğunda, aynı bıyık ve saç kesimi nedeniyle Hitler'e ait olduğuna inanılıyordu. Ceset ayrıca Sovyetler tarafından fotoğraflandı ve videoya alındı.

Sığınaktan bir hizmetçi, ölen adamın Hitler'in aşçılarından biri olduğunu açıkladı. Ayrıca bu adamın "Hitler'e şaşırtıcı benzerliği nedeniyle suikasta uğradığına ve Hitler'in Berlin harabelerinden kaçtığına" inanıyordu.

Weler'in cesedi soruşturma için Moskova'ya getirildi ve Lefortovo hapishanesinin avlusuna gömüldü.

Ayrıca bakınız
--------------

* Adolf Hitler'in iddia edilen dublörleri
* Adolf Hitler'in ölümüyle ilgili komplo teorileri

Kaynakça
--------

1. ↑  1995 tarihli kitaplarında Petrova ve Peter Watson, 'Weler'in Reich Şansölyesi'nde çalışmış olabileceğini ve zaman zaman siyasi bir tuzak olarak Hitler'in yerine geçebileceğini iddia ediyor.
2. ↑  Petrova, Peter Watson. "The Death of Hitler". W. W. Norton & Company.
3. ↑  The Houston Chronicle Eylül 17, 1992
4. ↑  The New York Times, Mayıs 9, 1945
5. ↑  The Times. London (UK): Eylül 20, 1992.
**Batı Avrupa kirpisi** (*Erinaceus europaeus*), kirpigiller (Erinaceidae) familyasından gececil, böcekçil bir memeli türü.

Yayılımı
--------

Batı Avrupa, İspanya'dan İtalya ve İstria yarımadasına (Hırvatistan) kadar, Korsika, Sicilya, Sardinya ve Azor adaları, İrlanda ve Büyük Britanya, Rusya'nın Avrupa'daki kısmının kuzeybatısı ve Polonya'nın kuzeyinden İskandinavya'ya kadar yayılım gösterirler.

Tanımlama
---------

Diğer iki kirpi (*E. concolor* ve *E. roumanicus*) türünden göğsünün kahverengi olmasıyla ayrılır. Bedeni 20–30 cm uzunluğundadır. Ağırlığı mevsimine göre 600-700 g (kış uykusu sonrası) ila 1100-1200 g (kış uykusu öncesi) gelir. Erkekleri, dişilere göre biraz daha uzun ve ağırcadır.

Habitat
-------

Ormanlar, tarım arazileri ve şehir ile kasaba yakınları ana yaşam alanlarıdır.

Besini
------

Solucan, sülük ve böcekler ana besin kaynaklarıdır. Ayrıca tespih böceği ve kırkayak da yerler. Bazen de kurbağa ve küçük kemirgenler, yavru kuşlar ve kuş yumurtaları da besin kaynakları arasında yer alır.

Sistematikteki durumu
---------------------

Günümüzde *Erinaceus* cinsinin 4 türünden birini teşkil eden Batı Avrupa kirpisi (*E. europaeus*), önceleri diğer türleri (*E. concolor, E. roumanicus* ve *E. amurensis*) de içeriyordu. O yüzden, günümüzden daha eski kaynaklarda Doğu Avrupa ve Türkiye'deki kirpilerin *E. europaeus* adıyla verilmesine şaşırmamak gerekir.

Kaynakça
--------

* 3 Haziran 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Wilson & Reeder's Mammal Species of the World (third edition)
Sana'a el yazmaları : Hicaz yazısıyla (MS 8. yüzyıl) erken dönem bir Kuran el yazması.
Şablon:Arab culture
**Hicaz** yazısı (Arabic *ḫaṭṭ ḥijāzīy*), ayrıca **Hejazi**, kelimenin tam anlamıyla "Hicaz ile ilgili", Mekke ve Medine şehirlerini içeren Arap Yarımadası'nın Hicaz bölgesinde geliştirilen bir dizi erken Arap yazısının ortak adıdır. Bu yazı türü, İslam'ın ortaya çıktığı dönemde zaten kullanılıyordu.

En eski el yazmaları Eski Kuzey Arap ve Güney Arap yazısını içermektedir.

Hijazi, Mashq ve Kufic ile birlikte en eski yazmalardan biriydi .[*kaynak belirtilmeli*]

Yazı, diğer Arap yazılarına kıyasla oldukça köşelidir ve sağa doğru eğimlidir. Senaryo henüz sesli harfleri belirtmek için herhangi bir nokta veya aksan işareti içermez: ancak grafik harf formlarının üzerinde aralıklı tire kullanımıyla ünsüzleri ayırt eder.[*kaynak belirtilmeli*]

**Māʾil** (مائل, "eğimli") yazısı, bir dizi en eski Kuran el yazmalarında bulunan bir kaligrafik Hicaz yazısıdır. İki terim genellikle birbirinin yerine kullanılır.[*kaynak belirtilmeli*]

Tarihsellik
-----------

Bu yazı çalışması, Kur'an yazmaları üzerine kurulu olup, amacı farklı kriterler (kanal, düzen.. .) kullanarak eski yazmaların Hicaz yazısı ve Kufi yazısı olmak üzere iki ana türe ayrılmasını sağlar. Kufi stilin de alt bölümleri vardır.

Hicazi terimi, 19. yüzyılda, 10. yüzyıldan kalma bir el yazmasından "Mekkeli yazı" ile "Medineli yazı" arasında ayrım yapan Michele Amari tarafından yapılmıştır. Bugün hiçbir unsur böyle bir coğrafi ayrımı pekiştirmiyor ve bunların coğrafi kökenlerinin kesinliği konusunda netlik yok. 1980'lerden itibaren Kufi yazı, bir tercih olarak François Déroche tarafından "antik Abbasi yazısı" tanımıyla anılmıştır.

*Hicazi yazı* kavramı, bu tanımı tek harf, (Elif) ve arkaik açıklamalara dayanan "bilimsel bir artefakt" olarak gören Estelle Whelan tarafından eleştirilmiştir.

Ayrıca bakınız
--------------

* Sülüs
* nesih
* Tevki
* Muhakkak
* Reyhan
* Arapça hat

Kaynakça
--------

Dış bağlantılar
---------------

* İngiliz Kütüphanesi MS. 24 Nisan 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Veya. 2165 24 Nisan 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Mail yazısıyla yazılmış erken dönem Kuran el yazması, MS 7. veya 8. yüzyıl
* İngiliz Kütüphanesi MS. 8 Ağustos 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Veya. 2165 8 Ağustos 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngiliz Kütüphanesi)
* Kuveyt'teki Tarık Rajab Müzesi'nden posta el yazması 20 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
* Sana'a Ulu Camii'deki keşiflerden italik bir Hijazi yazısıyla 15 Kasım 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. folyo
* Vatikan kütüphanesinden bir Mekke Hicazi senaryosunda Fragman 16 Mayıs 2015[Tarih uyuşmuyor] tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

1. 1 2  Cellard É. "Les manuscrits coraniques anciens", *Le Coran des historiens,* T.1, 2019, p. 681.
2. ↑  François Déroche, *Le codex Parisino-petropolitanus,* p. 113 et suiv.
**Antakyalı Agnes**, (1154 – c. 1184), Macaristan Kraliçesi.

Agnes, Renaud de Châtillon ile Antakya Prensliği prensesi Antakyalı Konstans'ın kızıdır. Babası Müslümalara tarafından Kasım 1160 tarihinde esir alınmış ve takip eden 17 yıl boyunca Halep'te tutulmuştur.

1170 yılında kızkardeşi ve Bizans İmparatoru I. Manuil'in karısı Maria'nın yanına Konstantinopolis'e gitmiştir. İmparatorluk sarayında Anna ismini almıştır. İmparatorun isteği ile imparatorun oğlu Aleksios'un 1166 yılında doğumuna kadar imparatorun ilk evliliğinden kızı Maria ile nişanlı kalan *Kayser* Aleksios ile evlendi.

Yeni evli çift, Hospitalier Şövalyeleri'ne bağışta bulundukları Kudüs'e hacca gittiler. Yazın, Macaristan Kralı III. István ölünce, kocası, III. Béla olarak tac giydi. Macaristan'da o zamanlar Agnes ismi çok az kullanıldığı için Anna olarak tanınmıştır.

Agnes, yaklaşık 30 yaşında 1184 yılında ölmüştür.

Evlilik ve çocukları
--------------------

III. Béla (1154 – yaklaşık 1184) ile evliliğinden aşağıdaki çocukları olmuştur.

* Kral Emerik (1174 – 1204)
* Margaret (1175 – 1223), önce II. İsaakios'un sonra Kral I. Bonifacio del Monferrato ve en son Saint-Omerli Nicolas'ın karısı.
* Kral II. András (yaklaşık 1177 – 21 Eylül 1235)
* Konstans (yaklaşık 1180 – 6 Aralık 1240), Bohemya Kralı I. Ottokar'ın karısı

Kaynakça
--------

Özel

Genel
* *Korai Magyar Történeti Lexikon (9-14. század)*, főszerkesztő: Kristó Gyula, szerkesztők: Engel Pál és Makk Ferenc (Akadémiai Kiadó, Budapest, 1994)

| Kraliyet Unvanları |
| --- |
| Önce gelenMaria Komnini | **Macaristan Kraliçesi**1172–y. 1184 | Sonra gelenFransalı Marguerite |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 142354538
* VIAF: 140321837
* WorldCat: viaf-140321837

 |
Tırnak törpüleri
**Tırnak törpüsü** tırnak kenarlarını hafifçe öğütmek ve şekillendirmek için kullanılan bir alettir. Tırnak, uygun tırnak makası kullanılarak kesildikten sonra manikür ve pedikür'de sıklıkla kullanılırlar. Tırnak törpüsü; zımpara levhaları, seramik, cam, kristal, düz metal törpü veya korundum (safir) ile kaplanmış olabilir.

Tarihi
------

Modern tırnak törpüsü 19. yüzyılın sonunda ortaya çıkmış olsa da, tırnak törpüsü benzeri araçlara ilişkin kanıtlar tarihte daha da eskilerde bulunmaktadır. Marie Antoinette ponza taşından yapılmış tırnak törpüsü benzeri bir araç olan 'lime à ongles'e karşı olan takıntısıyla bilinirdi. Mükemmel şekillendirilmiş tırnaklarını görünce hemen Versailles Fransız Mahkemesinde en son kadın trendi haline geldi. Ponza taşı tırnağın kenarlarını düzeltmek ve şekillendirmek için kullanılan kalem benzeri bir şekle oyulmuştur. Bu alet kullanıldıktan sonra atılmaz, ama tekrar kullanılması için hizmetçiler tarafından yıkanması daha uygun olur.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vikisözlük'te ***tırnak törpüsü*** ile ilgili tanım bulabilirsiniz. |

Kaynakça
--------


|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4701963-3

 |

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 8 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Nisan 2017.
Turuncu alan, dördüncü yüzyılın başlarında Ermanaric'in krallığıyla özdeşleşen Chernyakhov Kültürünü simgeliyor.
 Ermanaric'in dördüncü yüzyılın sonundaki krallığı (1899'dan bir harita).
**Ermanaric** (376'da öldü), Hun istilasından önce, o zamanlar İskit'in Gotların yaşadığı Oium'un büyük bir bölümünü yöneten bir Greuthungian Gotik kralıydı. İki Roma kaynağında bahsedilir: Ammianus Marcellinus'un çağdaş yazıları ve altıncı yüzyıl tarihçisi Jordanes'in *Getica'sında*. Ayrıca daha sonraki Cermen kahramanlık efsanelerinde kurgulanmış bir biçimde görünür.

Modern tarihçiler Ermanaric'in krallığının büyüklüğü konusunda hemfikir değiller. Herwig Wolfram, bir noktada Baltık Denizi'nden Karadeniz'e, doğuda Ural Dağları'na kadar uzanan bir krallığı yönettiğini öne sürer. Peter Heather, Ermanaric'in Tervingi hariç tüm Gotları yönettiği iddiasına şüpheyle yaklaşır.

Etimoloji
---------

*Ermanaric* adının ilk unsuru, 'evrensel' anlamına gelen Proto-Germen *\* ermena-* köküne dayanıyor gibi görünür.  İkinci öğe, 'hükümdar' anlamına gelen *\*- rīks*, Gotik *reiks* öğesinden gelir. Bu isim Gotik kraliyet adlarında sıklıkla bulunur.

Notlar
------

Kaynakça
--------

1. ↑  *The Roman Empire and Its Germanic Peoples*. University of California Press. 1997. s. 27. ISBN 0-520-08511-6. 23 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Kasım 2013.  Yazar `|ad1=` eksik `|soyadı1=` (yardım)
2. ↑  *Goths and Romans 332-489*. Oxford University Press. 1991. ss. 86-89. ISBN 0-19-820234-2.  Yazar `|ad1=` eksik `|soyadı1=` (yardım)
3. 1 2  Gillespie 1973.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 118911309
* LCCN: n95044671
* LNB: 000269232
* NTA: 186592728
* SUDOC: 078115876
* VIAF: 48473595
* WorldCat: viaf-48473595

 |
Latgallar ve diğer Balt kabileleri, yaklaşık 1200 MS. Doğu Baltları kahverengi, Batı Baltları ise yeşil renkte gösterilmiştir. 
**Latgallar**, **Latgalyalılar** veya **Eski Letonlar** (Latince: Lethi, Letthigalli; Aşağı Almanca: *Letti, Lethi;* Letonca: latgaļi, letgaļi, leti), eski bir Balt kabilesiydi.

Haçlılarla olan ittifakları nedeniyle Letonya'da Kuzey Haçlı Seferleri sırasında *lingua franca* olan Letonca dilinin halk tarafından konuşulmuş olduğu tahmin edilmektedir. Latgallar daha sonra komşu kabileleri asimile etmiş ve modern Letonların köklerini oluşturmuşlardır.

Tarihçe
-------

Latgallar, kökenleri çok az bilinen bir Doğu Balt kabilesi idi. 5. ve 6. yüzyıllarda halkın Aiviekste Nehri'nin batısında yaşadığı ve daha sonra bölgenin tamamına yayıldığı tahmin edilmektedir. Yazılı kaynaklarda ilk olarak 11. yüzyıldan halktan bahsedilir. 13. yüzyılın başlarında (Batı) Latgallar, Alman (çoğunlukla Sakson) Haçlıları ile müttefik oldular. Latgalyalı toprakları (Tālava, Jersika Prensliği, Koknese Prensliği gibi) vassal devlet statüsünde Livonya'ya dahil edildi.

11. yüzyılda Doğu Ortodoksluğu, Polotek ve Pskov'dan Latgalyalı topraklarına yayılmaya başladı. 12. yüzyılda Latgal toprakları ve yöneticileri Polotsk Düklerine haraç ödedi. 13. yüzyılda gerçekleşmiş Livonya Haçlı Seferi sırasında Latgal yaşlıları dinlerini Doğu Ortodoksluğu'ndan Roma Katolikliği'ne değiştirdi ve Livonya Düzeni'nin vassal bir parçası oldu.

Haçlı seferleri nedeniyle Semigalya ve Kurlandiya'da birçok bölge savaş sırasında depopüle edildi ve daha sonra Latgalyalı halkının göçlerine maruz kaldı. 13. ve 16. yüzyıllar arasında, yavaş yavaş Selonlar, Semigallar ve Kuronlar gibi diğer Balt kabilelerini asimile eden Latgallar, bu kabileler ile birlikte modern Letonlar'ın bir parçası haline gelmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  *Humanities and Social Sciences: Latvia* (İngilizce). University of Latvia. 2006. s. 24. 6 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Nisan 2019.
2. ↑  Plakans, Andrejs (24 Şubat 2011). *A Concise History of the Baltic States* (İngilizce). Cambridge University Press. s. 32. ISBN 9780521833721. 6 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Nisan 2019.
Rider–Waite tarot destesinden Tılsım Altılısı
**Tılsım Altılısı**, tarot destelerini içeren Latin oyun kartlarında kullanılan bir karttır. Bu, tarot kartı okuyucularının "Minor Arcana" dediği şeyin bir parçasıdır.

Kehanet kullanımı
-----------------

Bir tüccar parayı bir terazide tartar ve onu muhtaç ve sıkıntılı kişilere dağıtır, bu da zenginliğin ve hazzın yeniden dağıtılması anlamına gelir. Bu kart aynı zamanda hayırseverliğin güdülerini ve doğasında var olan güç dinamiklerini, örneğin alıcıların "minnettar" olmaları ve buna göre davranmaları gibi toplumsal beklentileri sorgular. Aynı zamanda sadakadan kim yararlanır, alan mı yoksa veren mi sorusunu gündeme getirir. Ölçekler, kişisel ilişkilerdeki dengelere veya dengesizliklere işaret etmek olarak da yorumlanabilecek zenginlik, kaynaklar ve gücün dağılımındaki bir denge veya dengesizliğin simgesidir.

**Ters kart** arzu, açgözlülük, kıskançlık, kıskançlık ve illüzyonu temsil eder.
**Fibroadenom** kadın memesinin en sık görülen benign (iyi huylu) tümörüdür. Gelişiminde östrojen hormonununda ya da aktivitesinde artışın rol oynadığı düşünülmektedir.

Klinik
------

Klinikte genellikle memede tek (soliter) ve hareketli kitleler olarak ortaya çıkar. En sık 20-30 yaş arası genç kadınlarda görülür. Gebelikte büyüme ve ileri yaşta küçülme eğilimindedirler.

Morfoloji
---------

Genellikle keskin sınırlı 1–10 cm çapında bir nodül olarak ortaya çıkar. Nadiren 3 cm'yi aşar. Cerrahi olarak kolayca çıkarılabilirler. Makroskopik olarak genelde sert ve beyazdırlar. Kesit yüzleri girdapsı görünümdedir ve yarık benzeri boşluklar içerebilirler. Mikroskopide düzgün sınırlı, yuvarlak, fibroblastik stroma içinde sıkışmış yarık ya da yıldız şeklinde duktus yapıları izlenir.

Teşhis
------

Fizik muayene, ultrasonografi ya da mamografi ile tespit edilebilir. Kesin tanı için biyopsi alınması gerekebilir.

|  |  |
| --- | --- |
| Histopatoloji, fibroadenom | Ultrasonografi, fibroadenom |

Tedavi
------

Fibroadenomlar hekimin görüşüne göre klinik izlem ile takip edilebilir ya da cerrahi olarak çıkarılabilirler.

Kaynakça
--------

Kumar V. Robbins Temel Patoloji, 7. baskı, İstanbul, Nobel, 2003, ISPN: 975-420-044-0

Dış bağlantılar
---------------

* Meme Hastalıkları Kitabı: Fibroadenom (ss.77) 27 Ağustos 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Memenin İyi Huylu Tümörleri: Fibroadenomlar 15 Temmuz 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Saf demirin faz diyagramı.
**Ferrit** *(ferrum: demir)* veya alfa demir (α-Fe) oda sıcaklığında ve atmosfer basıncında stabil olan demirin fazlarından biri olan düşük karbonlu çelikte meydana gelen hacim merkezli kübik kristal yapıya sahip, ana bileşen olarak demir içeren katı bir çözeltidir. Çelik ve dökme demire manyetik özelliklerini veren bu kristal yapıdır ve ferromanyetik malzemenin klasik bir örneğidir.

Atmosferik basınçta, sıcaklığa bağlı olarak üç allotropik demir formu vardır: alfa demir (α-Fe, ferrit), gama demiri (γ-Fe, östenit) ve delta demir (δ-Fe). Çok yüksek basınçta, dördüncü bir form vardır, epsilon demir (ε-Fe, hexaferrum). Bazı tartışmalı deneysel kanıtlar, çok yüksek basınç ve sıcaklıklarda stabil olan beşinci bir yüksek basınç formunun varlığını göstermektedir.

Demirin atmosferik basınçtaki fazları, farklı çelik türlerini oluşturan karbonun çözünürlüğündeki farklılıklar nedeniyle önemlidir. Demirin yüksek basınçlı fazları, gezegensel çekirdeklerin katı kısımları için model olarak önemlidir. Dünya'nın iç çekirdeğinin genellikle ε yapıya sahip kristalin bir demir-nikel alaşımından oluştuğu varsayılır. Katı iç çekirdeği çevreleyen dış çekirdeğin nikel ile karıştırılmış sıvı demirden ve eser miktarda daha hafif elementlerden oluştuğuna inanılmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Berns, Hans; Theisen, Werner (26 Ağustos 2008). *Ferrous Materials: Steel and Cast Iron* (İngilizce). Springer Science & Business Media. ISBN 978-3-540-71848-2. 21 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2023.