recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Tamar Tumanyan** (Ermenice: Թամար Թումանյան, 1907–1989) Sovyet Ermeni mimarı. Kendisine Ermeni SSC'nin Onursal Kültür Emektarı unvanı verildi (1977). Babası şair ve yazar Hovhannes Tumanyan'dır.

Hayatı
------

Tamar Tumanyan, 1907'de Rusya İmparatorluğu'nun Tiflis şehrinde, ebeveynleri Olga Tumanyan ve şair Hovhannes Tumanyan'ın çocuğu olarak dünyaya geldi. Ailesinin 10 çocuğunun en küçüğüydü. Kardeşleri arasında Musegh (1889–1938), Ashkhen (1891–1968), Nvard (1892–1957), Artavazd (1894–1918), Hamlik (1896–1937), Anush (1898–1927), Arpik (1899–1981), Areg (1900–1939) ve Seda (1905–1988) sıralanabilir. Tamar, ilk eğitimini Tiflis'teki Surp Gayane Kızlar Okulu'nda (St. Gayane Girls' School) aldı.

Sırasıyla Erivan Politeknik Enstitüsü'nde (şu anda Ermenistan Devlet Mühendislik Üniversitesi), ardından Ermenistan Ulusal Mimarlık ve Yapı Üniversitesi'nde eğitim gördü.

1933'ten itibaren Aleksander Tamanyan'ın Erivan'daki ofisinde mimar olarak çalıştı. Erivan Opera Tiyatrosu'nun (1939) ve Erivan Hükümet Konağı'nın (1941) tasarımı için Tamanyan'ın ofisinde katkı sağladı. Daha sonra Mark Grigoryan'ın ofisinde mimar olarak çalıştı.

1945'ten 1949'a kadar Ermenistan Mimarlar Birliği'nin sekreterliğini yaptı. 1947'den 1951'e kadar Ermeni Mimarlık Fonu'nun yönetim kurulu başkanıydı. 1966-1989 yılları arasında Erivan'daki Hovhannes Tumanyan Müzesi'nin müdürü olarak çalıştı.

Çalışmaları
-----------

* Kanaker Uluslararası Güç Ortaklığı konut binası, Erivan
* 447 numaralı fabrikanın konut binası, Erivan
* Fabrika Lojmanı #447, Erivan
* Meteoroloji Dairesi Binası, Erivan
* Sisyan Oteli
* Erivan Opera Tiyatrosu
* Hükümet Konağı, Erivan

Kaynakça
--------

1. ↑  "Tumanyan the Photographer: Exhibition honoring the great Armenian poet from another perspective". *Armenpress* (İngilizce). 11 Eylül 2019. 9 Mart 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mart 2024.
2. 1 2 3  "Թամար Թումանյան". *urbanista.am*. 2 Aralık 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mart 2024.
Prof. Dr. Ayla OKTAY
**Ayla Oktay** (1942, Malatya - 28 Ekim 2022), Türk eğitimci ve akademisyen. Türkiye'nin okul öncesi eğitim alanındaki ilk kadın profesörüdür.

Oktay, Milli Eğitim Bakanlığı’nın 2002 ve 2006 da gerçekleştirdiği okul öncesi eğitim program geliştirme çalışmalarında komisyon başkanı olarak görev aldı ve 2001-2003 yılları arasında Milli Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim Genel Müdürlüğünün danışmanlığı görevini yürüttü.

Hayatı
------

Ayla Oktay 16 Haziran 1942 tarihinde Malatya'da doğdu. İstanbul Üniversitesi Pedagoji Bölümünü 1965'te tamamladı. Anaokulu öğretmenliği ve müdürlük yaptıktan sonra Pedagoji Kürsüsünde asistan olarak göreve başladı. Aynı bölümde lisans üstü eğitimine devam ederek "Piaget'ye Göre İlkokul Çocuklarında Mekan Kavramının İncelenmesi" adlı teziyle yüksek lisansını tamamladı. 1971 yılında İstanbul Üniversitesi'nde Eğitim Psikolojisi alanında "İstanbul ve Konya İllerinin Orta Dereceli Okullarında Verilen Disiplin Cezalarının Karşılaştırılmalı Olarak İncelenmesi" adlı teziyle doktora eğitimini tamamladı. 1979'da ise "Okul Olgunluğu" başlıklı teziyle doçent unvanını, 1988 yılında ise eğitimde psikolojik hizmetler alanında profesör unvanını aldı. 1965-1988 yılları arasında İstanbul Üniversitesi'nde, 1988-2009 yılları arasında Marmara Üniversitesi'nde görev aldı.

1992 yılında Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsünü kurdu ve 2005 yılına kadar kurucu müdürlüğünü yaptı. 50'den fazla doktora tezinde danışmanlık yaptı. 2005-2009 tarihleri arasında Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi'nde dekanlık yaptı. Ayla Oktay'ın katkıları neticesinde okul öncesi dönem 5 yaş çocukların zorunlu eğitime alınması ile ilgili madde Milli Eğitim Şura kararlarına da ilave edildi. Ayrıca, *Eğitime Giriş* ve *Dünya Ülkelerinde Eğitim Sistemleri* ve *Yaşamın Sihirli Yılları:* *Okul Öncesi Dönem* adlı kitapların editörlüğünü yaptı.

Oktay 28 Ekim 2022'de 80 yaşında hayatını kaybetti. 31 Ekim'de Marmara İlahiyat Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Merdivenköy Mezarlığı'na defnedildi.

Kitap ve Makaleleri
-------------------

Oktay, A. (1999). *Yaşamın Sihirli Yılları: Okul Öncesi Dönem,* (1. Basım) istanbul: Epsilon Yayınları.

Kaynakça
--------

1. ↑  Çakmakçı, Nuran (29 Ekim 2022). "Anaokulları öksüz kaldı". Hürriyet. 29 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mart 2024.
2. ↑  *Cumhuriyet'in 100. Yılında 100 İnci Kalem*. İdeal Kültür Yayıncılık. 2023. s. 34.
3. ↑  "Prof. Dr. Ayla Oktay'ı Ebediyete Uğurladık". *Marmara Üniversitesi*. 11 Kasım 2022. 9 Mart 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mart 2024.
4. ↑  "Prof. Dr. Ayla Oktay". 9 Mart 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mart 2024.
5. ↑  Vesim Parlar (28 Ekim 2022). "Okul öncesi eğitimin duayeni Ayla Oktay hayatını kaybetti". *Gazete Yazıyor*. 9 Mart 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mart 2024.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 1197846425
* ISNI: 0000 0000 4504 1966
* LCCN: no2003094310
* ORCID: 0000-0002-7966-1711
* VIAF: 78474606
* WorldCat (LCCN): no2003-094310

 |
**Astsubay kıdemli başçavuş**, dünyadaki birçok askeri kuvvet tarafından kullanılmakta olan bir kıdemli astsubay rütbesi ya da atamasıdır.

Türkiye
-------

Türk Silahlı Kuvvetleri'nde en üst astsubay rütbesidir. 

Astsubay Kıdemli Başçavuşlukta: "Birlik Astsubaylığı, Karakol Komutanlığı, Bölük Astsubaylığı (personel sayısı olarak yüksek bölüklerde)",

Deniz Kuvvetleri Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı'nda "Bot Komutanlığı" gibi görevlere atanırlar.

Mesleğinde yükselmiş liyakatli Astsubay Kıdemli Başçavuşlar; "Atölye Amiri veya Müdürü, Kısım Amiri, Takım Komutanı" gibi görevlere atanır.

Astsubay Kıdemli Başçavuşlukta rütbe bekleme süresi 6 yıldır.

Asb. Kd. Bçvş.'luğun ilk üç yılını dolduran Astsubaylar, rütbe kıdemliliği alarak Astsubay Kademeli Kıdemli Başçavuş (Asb.Kad.Kd.Bçvş) olarak anılırlar. Astsubay Kademeli Üstçavuş, Astsubay Kademeli Kıdemli Üstçavuş, Astsubay Kademeli Başçavuş'luğun rütbe işareti yoktur.

Fakat, Astsubay Kıdemli Başçavuşlukta üç yılını dolduran astsubaylar, ikinci kez rütbe kıdemliliği yaparak Astsubay Kademeli Kıdemli Başçavuş olurlar. TSK Kıyafet Yönetmeliği gereğince; Astsubay Kıdemli Başçavuşlar, Astsubay Kademeli Kıdemli Başçavuş olmalarını müteakip ceket, palto ve pardesülerinin kol ağızlarına, sarı sırmadan bir "kol kıdem işareti" takarlar ve yaş haddine kadar her üç yılda bir sarı sırmadan "kol kıdem işareti" daha almaya devam ederler.

Astsubay Kıdemli Başçavuş rütbesinin altıncı yılında nöbet tutmaktan muaf olurlar.

Rütbeler
--------

* Astsubay Kıdemli Başçavuş rütbesi (Türk Kara Kuvvetleri)Astsubay Kıdemli Başçavuş rütbesi (Türk Kara Kuvvetleri)
* Astsubay Kıdemli Başçavuş rütbesi (Türk Deniz Kuvvetleri)Astsubay Kıdemli Başçavuş rütbesi (Türk Deniz Kuvvetleri)
* Astsubay Kıdemli Başçavuş rütbesi (Türk Hava Kuvvetleri)Astsubay Kıdemli Başçavuş rütbesi (Türk Hava Kuvvetleri)

Ayrıca bakınız
--------------

* Türk Silahlı Kuvvetleri subay rütbe dereceleri ve işaretleri
**Brooke Allison "Brookers" Brodack** (7 Nisan 1986, Putnam, Connecticut), Eylül 2005'ten beri üyesi olduğu YouTube'da yayımladığı videoları sayesinde kısa sürede ün kazanmıştır. Haziran 2006'da eski MTV VJ'i Carson Daly ile 18 aylığına anlaşarak ilk olarak NBC programlarından It's Your Show'da çalışmıştır. Ağustos 2006'dan beri "ItsYourShowTv.com" web sitesinde düzenli olarak yayınlanan videolarda büyük rol oynamıştır. IYS bittikten sonra Brodack Mayıs 2007'de, Daly'nin sitesinin bulunduğu me.tv üzerinden kendi web kanalı www.brookebrodack.tv sitesini açmıştır.

Brookers yoğunlukla Holden-Massachusetts'teki evinde çektiği videoları yönetir, düzenler ve oynar, bir dergi onu "defiantly madcap(meydan okurcasına zıpır)" diye yorumlamıştır. YouTube'ta çektiği tüm videoları toplam 35 milyon'dan fazla kez izlenmiştir. En ünlü videosu olan ve Numa Numa internet olayına cevaben çektiği "CRAZED NUMA FAN!!!!(Çıldırmış Numa Hayranı)"  6 milyondan fazla kez izlenmiştir. Patates cipsi yemek ile ilgili olan komik drama videosu "Chips"  , günlük bir dergi'nin "YouTube tarihinin büyük anları"nda listelenerek "harika" olarak adlandırılmıştır.

Brodack 6 Aralık 2006'da The Tyra Banks Show'a amatör video yeteneklerine jüri olarak çıkmıştır.

Brookers bazen "videoblogger"(Video günlükçüsü) olarak anılmaktadır fakat Brookers sık sık Video günlükçülüğü fenomenliğinin sınırlarını zorlamaktadır. "V-Clog" serileri    ve "Run of the Mill"  bunlara örnektir.

2013'te Vadodara, Hindistan'a taşınmasının ardından 12 Temmuz 2017'de YouTube hesabını kapatmıştır.

Kişisel
-------

* Brookers, 9 yaşından beri video çekmektedir.
* Brookers'ın videolarında arada sırada kızkardeşi Melissa (Missy) rol oynamaktadır.
* Brookers, daha önceleri lokanta garsonu ve resepsiyonist olarak çalışmıştır.

Ayrıca bakınız
--------------

* YouTube'da Şöhret

Notlar
------

1. ↑  Collins, Scott (19 Haziran 2006). "Now she has their attention". Los Angeles Times.
2. ↑  "Daly expands domain with Net projects". *The Hollywood Reporter*. 27 Kasım 2006. 12 Şubat 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Mayıs 2007.
3. ↑  Ben Mcgrath (16 Ekim 2006). "It Should Happen to You". *The New Yorker*. 4 Eylül 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Mayıs 2007.
4. ↑  Feifer, Jason (11 Haziran 2006). "Video makers find a vast and eager audience". Worcester Telegram. 10 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2020.
5. ↑  Juarez, Vanessa (22 Ağustos 2006). "YouTube nation". ew.com. 3 Ocak 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mayıs 2007.

Dış bağlantılar
---------------

* YouTube Profili
* MySpace Profili
* me.tv sayfası
* Hayran Sayfası
**Bozoklu Şeyh Celâl** veya müridleri arasındaki adıyla **Kızılbaş Şah Velî** (d. (?), Yozgat — ö. 1519, Erzincan), Celâlî isyanlarına (1519 — 1610) adını veren âsî ve timarlı sipâhîdir.

Yaşamı
------

Osmanlı Devleti’nde bugünkü Yozgat ilini içine alan Bozok sancağında timar sâhibi olan Celâl, Osmanlı-Safevî savaşları (1514-1823) devrinde işlerinin bozulması üzerine Bozok’tan ayrılıp Tokat yöresine gelerek Turhal yakınlarındaki bir mağarada yaşamaya başladı. Bölgede Alevî Kızılbaş Türkmenlerinin çoğunlukta olduğunu bilen Bozoklu Celâl; burada Alevîlerin inançlarını istedikleri gibi yaşayamadığını, devletin Sünnî mezhebine göre idâre edildiğini, kendisinin Mehdî olduğunu ve bu haksızlıkları gidereceğini duyurduktan sonra taraftar toplamaya başladı. Genellikle işsiz güçsüz insanları etrâfına toplayan Bozoklu Celâl, etrâfındakilere şerîatın tüm yasaklarının helâl olduğuna dâir fetvâlar vererek süratle ün kazandı. Bozoklu Şeyh Celâl, Alevî Türkmenlere karşı yürüttüğü propagandalar sâyesinde 20 bini aşkın mürid edindi ve isyân hazırlıklarına başladı.

Ayaklanması
-----------

Târihler 7 Mart 1519 yılını gösterdiğinde, devlete karşı isyân bayrağını çeken Bozoklu Şeyh Celâl ile emrindeki 20 bini aşkın yaya ve atlıdan oluşan kuvvet; Osmanlı Devleti’ni hızla harekete geçirdi. Rum Beylerbeyi Sadi Paşa ve emrindeki Osmanlı kuvvetleri, Şeyh Celâl’e karşı sefere çıktı. İsyân mevkiinde karşılaşan taraflar arasında yaşanan çatışmalar sonucunda bozguna uğrayan Sadi Paşa, Amasya’ya çekilmek mecbûriyetinde kaldı. Bu bozgunun ardından bu defa Karaman Beylerbeyi Deli Hüsrev Paşa isyânı bastırmak için Şeyh Celâl’e karşı sefere çıktı. Ancak aynı mevkide Celâl ve ordusunun Hüsrev Paşa emrindeki Osmanlı ordusunu da mağlûp etmesiyle isyân, Osmanlı topraklarında hızla yayılmaya başladı. O sırada Edirne’de bulunan I. Selim, Rumeli Beylerbeyi Ferhad Paşa’yı isyânı bastırması için tavzif etti. Ferhad Paşa, kapıkulu ve yeniçerilerden oluşturduğu büyük bir kuvvetle hemen sefere çıktı. Bunun yanında Dulkadıroğulları Beyi Şahsüvaroğlu Ali Bey’e de Ferhad Paşa’ya yardım etmesi için ulak yollandı. Bu gelişmelerin haberini alan Şeyh Celâl, bu kadar güçle baş edemeyeceğini düşünerek Şah İsmâil’e sığınmaya karar verdi. Taraftarlarını toplayarak Sivas’a ulaşan Şeyh Celâl, Şahsüvaroğlu Ali Bey’in kendisine yaklaştığının haberini alınca Şebinkarahisar’a doğru yöneldi. Âsîlerin kaçacağını anlayan Ali Bey, henüz Ankara’ya yaklaşmakta olan Ferhat Paşa’yı beklemeden Erzincan yöresindeki Akşehir’de Şeyh Celâl ve emrindekilere saldırdı. Taraflar arasında meydana gelen sert çatışmalar netîcesinde Ali Bey galip gelerek Bozoklu Şeyh Celâl başta olmak üzere bütün âsîler kılıçtan geçirildi ve ilk Celâlî isyânı böylece bastırılmış oldu.

Kaynakça
--------

1. ↑  Lutfî, s. 284
2. ↑  *"1519 yılında Bozoklu Celâl adında bir timarlı sipahi kendisini mehdî ilân ederek Şah Velî unvanıyla dünya saltanatı kurmak iddiasıyla Osmanlı idaresine isyan etmiştir."*  2 Haziran 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
3. ↑  "HÜSREV PAŞA, Deli". *TDV İslâm Ansiklopedisi*. 7 Aralık 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Nisan 2024.
4. ↑  Uzunçarşılı, II, 297
**Açık Açık**, Türkiye'de sivil toplum kuruluşları ile bağışçıları buluşturmak amacıyla 2016 yılında kurulmuş bir platform.

Web platformu yoluyla Türkiye'de hayırseverlik kültürünü geliştirmeyi, kamuoyu ve sivil toplum kuruluşları arasında şeffaf bir ilişki inşa etmeyi amaç edinmiş bir sosyal girişimdir. Dernek ve iktisadi işletme statüsündedir.

Platform, bireylerin **Bağışçı Hakları Beyannamesi**’ni imzalamış sivil toplum kuruluşlarına (STK) ait bilgiye tek noktadan ulaşması, farklı alanlardaki STK'lara bağışın kolaylaştırılması, geçmiş bağışların takibine imkân sağlanması, STK'ların çevrimiçi bir platformda görünür kılınması, şeffaflık ve hesap verebilirlik konusunda kendilerini geliştirmelerinin desteklenmesi konularında hizmet vermektedir.

Açık Açık'ın ana iki gelir kaleminde birincisi platformu kullanan STK'ların devlete beyan ettikleri toplam yıllık geliri üzerinden aylık platform kullanma bedeli, ikincisi ise platform üzerinden yapılan bağışlar üzerinden alınan kaynak geliştirme danışmanlık bedelidir. Açık Açık İktisadi İşletmesinin karı Açık Açık misyonu doğrultusunda ya iktisadi işletme bünyesinde ya da Açık Açık Derneği bünyesinde kullanılır.

Dernek, o tarihte %12 olan Türkiye'deki yıllık bağış yapma oranını, 2024’e dek %30’a çıkarmak amacıyla 2016'da bünyesinde 33 dernek ile kurulmuştur.

Uluslararası Şeffaflık Derneği tarafından verilen Şeffaflık Ödülü'ne 2016 yılında yurttaş/sivil inisiyatifi alanında layık görülmüştür.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Sürdürülebilir Sosyal Girişim Vakaları" (PDF). Küsif Yayınları, Eylül 2018. 15 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 15 Mayıs 2020.
2. ↑  "Açık Açık Derneği kuruldu!". Milli Gazete, 16 Ekim 2016. 15 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Mayıs 2020.
3. ↑  "Açık Açık". Acikaciksosyalgirisim.org sitesi. 15 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Mayıs 2020.
4. ↑  "2016 Şeffaflık Ödülleri Sahiplerini Buldu". Uluslararası Şeffaflık Derneği Web sitesi, 12 Aralık 2016. 28 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mayıs 2020.

Dış bağlantılar
---------------

* Resmî web sitesi 11 Mayıs 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Açık Açık kurucu ortağı Renay Onur ile röportaj
**Asya-Afrika Büyüme Koridoru**, Hindistan, Japonya ve birçok Afrika ülkesinin hükûmetleri arasında bir ekonomik işbirliği anlaşmasıdır.

25 Mayıs 2017'de Hindistan, Gucerat'taki Afrika Kalkınma Bankası toplantısında Asya-Afrika Büyüme Koridoru fikrini ortaya koydu. Proje; Gelişmekte Olan Ülkeler için Araştırma ve Bilgi Sistemi, Yeni Delhi, ASEAN ve Doğu Asya için Ekonomik Araştırma Enstitüsü, Jakarta ve Gelişmekte Olan Ekonomiler Enstitüsü, Tokyo, Asya ve Afrika düşünce kuruluşlarıyla istişarelere dayanarak geliştirdi. Afrika'da ücretsiz ve açık Hint-Pasifik Bölgesi oluşturma fikrinin gerçekleştirilmesini üstlenecek olan dijital bağlantı ile tamamlanan kaliteli altyapı geliştirmek için Hint-Japon işbirliğini hedefliyor. Asya-Afrika Büyüme Koridoru, sağlık ve ilaç, tarım ve tarımsal işleme, afet yönetimi ve beceri geliştirme alanlarındaki geliştirme projelerine öncelik verecektir. Asya-Afrika Büyüme Koridoru'nun bağlantı yönleri, kaliteli altyapı ile desteklenecektir.

Hem kara koridorunun hem de deniz koridorunun geliştirilmesini öngören Bir Kuşak, Bir Yol'dan farklı olarak Asya-Afrika Büyüme Koridoru, esas olarak Afrika'yı Hindistan ve diğer Güneydoğu ülkelerini birleştiren deniz koridoru öngörmektedir. Koridor; Jamnagar limanını Aden Körfezi'nde bulunan Cibuti'ye ve benzer şekilde Mombasa ve Zanzibar limanlarını Madurai yakınlarındaki limanlara ve oradan Kalküta ve Myanmar'daki Sittwe limanına bağlayacak.

Vizyon Belgesi'nde şu ifadeler yer almaktadır: "Asya-Afrika Büyüme Koridoru 4 ana bileşenden oluşacaktır: geliştirme ve işbirliği projeleri, kaliteli altyapı ve kurumsal bağlantı, kapasite ve beceri geliştirme ve insandan insana ortaklıklar. Bu dört bileşen ve dört unsur veya dört sütun, her iki kıtada da büyümeyi ve her yönden gelişmeyi teşvik etmek için tamamlayıcı niteliktedir."

Vizyon Belgesine göre birçok işbirliği alanı ortaya konmuştur. Dijital bağlantı, Asya ve Afrika arasındaki yenilikçi teknoloji ve hizmetlerin büyümesini de destekleyecektir. Asya'nın büyüme ve gelişme deneyimlerini Afrika ile paylaşması için 5 ana yön belirlenmiştir. Bunlar: (a) mali kaynakların etkin bir şekilde seferber edilmesi; (b) ortak ülke ve bölgelerin sosyo-ekonomik kalkınma ve kalkınma stratejileriyle uyumlu hale getirilmesi; (c) çevresel ve sosyal etkiyi azaltmak için oluşturulmuş uluslararası standartlara uygunluk açısından yüksek kalite standartlarının uygulanması; (d) ekonomik verimlilik ve dayanıklılık, kapsayıcılık, güvenlik ve afete dayanıklılık, sürdürülebilirlik, kolaylık ve kolaylıklar gibi hususları dikkate alan altyapı kalitesinin sağlanması; ve (e) yerel topluma ve ekonomiye katkı.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 12 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Temmuz 2021.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 10 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 12 Temmuz 2021.
3. ↑  url= 15 Temmuz 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
4. ↑  = 15 Temmuz 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Atatürk'e İstikbal** ("Gazi'yi İstikbal", "Karşılama" veya "Atatürk'ün İstanbul'da Karşılanışı"), ressam Mehmet Ruhi Arel'in 1927 tarihli büyük ebatlı bir yağlıboya tablosu.

1927’de İstanbul halkının şehre Ertuğrul yatı ile gelen Gazi Mustafa Kemal'i Marmara Denizi'nde sevinçle karşılayışını konu alır. Ressamın, yeni kurulmuş Türkiye Cumhuriyeti’nin coşkusunu paylaşır nitelikteki eserlerinden biridir.

Eserde yeşil, gri, mavi tonları hakimdir. Ön planda, tekne ve sandallardaki insan figürleri coşkulu bir şekilde resmedilmiştir. Tabloda Dolmabahçe sahilinin görüldüğü bir Boğaz manzarası ile Ertuğrul yatı, coşkulu kalabalık, bayraklarla süslü sandal ve vapurlar yer alır. Dolmabahçe Sarayı'nın arkasında resmin sağ bölümünden ortasına doğru bir şehir manzarası ve gökyüzündeki beyaz bulutlar, mavi tonlardan ayrılır.

O devirde devletin ve halkın kullandığı bütün tekne türleri tabloda resmedilmiştir. Resmin en sağında selamlama atışı yapan bir harp gemisi vardır. Harp gemisinden sahile yönelmiş Ertuğrul yatı ile iki motorlu tekne, cumhuriyetin temsilcilerini taşır. Ön bölümdeki balıkçı sandalları, şehir vapurları, kürekli sandallar, takalar Atatürk'ü karşılayan ve onunla barışmak isteyen İstanbul halkını temsil eder.

Modern görünümlü kadınların resmedilmesi, tablonun dikkat çeken özelliklerindendir. En önde çaprazlama betimlenen gemide üç kadın figürü el sallarken, arkadaki kahverengi kıyafetli figür ise dürbün ile gelenleri seyreder durumda resmedilmiştir. Gazi'nin, hiç görünmediği halde resimdeki havayı doldurması, eserin başarılı tarafı olarak yorumlanır. Sol alt köşede eski alfabe ile ressamın imzası vardır.

95 X 118,5 cm. boyutlarındaki tablo Ankara Resim ve Heykel Müzesi'ndedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Mehmet Ruhi Arel". *Kültür Portalı*. 28 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ekim 2023.
2. ↑  "Mehmet Rurhi Arel". *İşte Atatürk sitesi*. 28 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ekim 2023.
3. 1 2 3  Çetin, Önder (2004). "Mehmet Ruhi Arel ve Sanatı". *Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü yüksek lisans tezi*. 28 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi.
4. ↑  Ergönül, Eser; Koca, Bayram (31 Aralık 2017). "Erken Cumhuriyet Dönemi Resimlerinde Kadın İmgesi: Modernleşme ve Milliyetçilik". *Art-e Sanat Dergisi*. **10** (20): 761-786. doi:10.21602/sduarte.331487. ISSN 1308-2698. 28 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ekim 2023.
5. ↑  Tomar, Özge (2022). "Mehmet Ruhi Arel ve gündelik yaşam resimleri". *Trabzon Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü yüksek lisans tezi*. 28 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi.
6. ↑  "Eser Detayı - Ankara Resim ve Heykel Müzesi". *arhm.ktb.gov.tr*. 28 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ekim 2023.
7. ↑  "Yayın Detayı - Ankara Resim ve Heykel Müzesi". *arhm.ktb.gov.tr*. 28 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ekim 2023.
**İpek Bağrıaçık** (d. 7 Eylül 1985, Antalya), Türk oyuncu.

Hayatı
------

İlkokul'da okuduğu yıllardan beri tiyatro ile ilgilenen Bağrıaçık, Müjdat Gezen Sanat Merkezi'nde sinema ve tiyatro oyunculuğu üzerine eğitim aldı. Anne tarafından Gürcü asıllıdır. Oyunculuğa dizilerde rol alarak başlayan Bağrıaçık ilk profesyonel oyunculuğunu yaptığı ve çıkış noktası olup büyük bir hayran kitlesine ulaştığı Sana Bir Sır Vereceğim dizisinde "Meltem" karakterini canlandırdı. Bu diziden hemen sonra Osman Sınav'ın 2 yıl üzerinde çalıştığı bir proje olan Hatasız Kul Olmaz'a girerek başarılı oyunculuğuyla zirvede kalmaya devam etti. Dizinin finali ardından TRT 1 ekranlarının sevilen dizisi Hayat Ağacı'na "Pelin" karakteriyle girdi. Burada sergilediği oyunculukla birçok yönetmen ve yapımcının dikkatini çektikten sonra en son projesi olan
Star TV'de yayınlanan Serçe Sarayı dizisinde avukat olan "Melike" karakteriyle girdi. Kanal D 'de yayını henüz başlayan Medyapım tarafından hazırlanan, yapımcılığını Fatih Aksoy'un, yönetmenliğini Kerem Altuğ'un üstlendiği, senaryosunu Meryem Gür kaleme aldığı ve başrollerinde Hande Ataizi, Damla Colbay, Yiğit Dikmen, Yusuf Akgün, Erkan Sever, Burcu Binici ve Işıl Yücesoy olan *Hayat Mucizelere Gebe* dizisine Selda karakteriyle girdi. 2017 Nisan ayında Cumartesi günleri ekrana gelen Yeni Gelin dizisine 4. bölüm itibarıyla giriş yaptı.

Filmografisi
------------

### Diziler

* *Kavak Yelleri*, (Serpil)
* *Koyu Kırmızı*, 2012 (Serap)
* *Alev Alev*, 2012-2013 (Canan)
* *İntikam* , 2013-2014
* *Sana Bir Sır Vereceğim*, (Meltem) 2013-2014
* *Hatasız Kul Olmaz*, (Ece) 2014
* *Hayat Ağacı* , (Pelin)
* *Serçe Sarayı*, (Melike) 2015
* *Hayat Mucizelere Gebe* , (Selda) 2015
* *Siyah İnci* (Defne) 2017
* *Yeni Gelin* , (Elmas) 2017
* *Çat Kapı Aşk* (Hande) 2021
* *Yasak Elma*, (Gülşah) 2022
* *Aldatmak* , (Nihal) 2023

### Sinema filmleri

* *Dağ*, (Defne)
* *Seviyorum Ama Arkadaşça*

### Reklam

* Kilim Mobilya, (2010)
* Tuborg, (2011)
* İkea, (2012)
* Simfer, (2011)
* Bioder Epiten, (2011)
* Beyaz TV, Tanıtım Filmi, (2012)

### Klip

* Ebru Keskin - *Conga*, (2011)

Kaynakça
--------

1. 1 2  YAVUZCAN, NESLİHAN (13 Aralık 2014). "Bana çıkma teklif eden bile yok". *Posta (gazete)*. 29 Mart 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Mart 2015.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 7 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mart 2021.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 14 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mart 2021.

Dış bağlantılar
---------------

* IMDb'de İpek Bağrıaçık
* SinemaTürk'te İpek Bağrıaçık
Efrasiyab'da bir duvar resminden ayrıntı
**Efrasiyab** (*Afrāsīāb*), günümüz Özbekistan'da MÖ 500 ile MS 1220 yılları arasında yerleşilmiş Semerkant'ın kuzeyinde eski bir yerleşim yeridir. Bugün bir dağlık çim höyük üzerinde emir Timur'un karısı Bibi Hanım Camii yakınlarındadır. Burası savunma amaçlı yüksek bir yer üzerinde kurulmuş, bir nehir vadisinin güneyinde ve kuzeyi geniş verimli bölgedir ve günümüzde Semerkant şehrinin bir parçası olmuştur.

Hicri 617 Muharrem veya 1220 yılı Mart ayında Semerkant Cengiz Han'ın ordusu tarafından tahrip edilip ele geçirilmiş. Efrasiyab bu olaydan sonra asla kalkınamamış ve şehir yıkkın bir yerleşim yeri olmuştur. 20. yüzyıla kadar bir mezarlık dışında Šāh-e Zenda civarı atık alana dönüşmüştür. Daha sonraları Efrasiyab yapılanmış, medrese ve yaz camii Šāh-e Zenda, kalıntıların kuzey bölgesindeki Hâce Daniyel (*Ḵāǰa Dānīāl*) mezarı, Hazrat-e Ḵeżr camii (19. yüzyılın ikinci yarısında, 1919 yılında mimar Abdülkadir b. Baki Semerkandi (*ʿAbd-al-Qāder b. Bāqī Samarqandī*) tarafından yeniden inşa edilmiştir.) gibi tarihî eserler tamir edilmiştir.

### Kazı bilimsel kalıntılar

Efrasiyab, 219 hektar alanı kaplar, kazıbilimsel katmanların kalınlığı 8–12 m. ulaşır. Yıkkın yerleşim yeri düzensiz bir üçgen şeklinde, doğusunda sulama kanalı *Āb-e Mašhad* ile sınırlı ve batısında eski çağda bir su hendeği görevini yapmış derin *Aṭčapar* uçurumu bulunur. Kuzey kesiminde bir kale (90 ila 90 m.) yükselir, doğu cehpesi boyunca yokuşdur. Yıkkın yerleşim yeri toprak yığınları ile çevrilidir ve kale duvarlarına ilişkin kalıntılar dört ardışık yaşla ilgilidir. Efrasiyab kalıntıları 1923 yılından bu yana devlet koruması altında alınmış ve 1966 yılında da bu alan bir devlet arkeolojik korumaya alınmış saha ilan edilmiştir. Uzun yıllardır toplanan kazıbilimsel araştırma buluntularını barındıran, bir Efrasiyab Müzesi kurulmuştur.

Notlar
------

1. 1 2 3  Encyclopædia Iranica Afrāsīāb The Archeological Site 8 Aralık 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
2. ↑  Darmesteter J. *Hang-e Afrasiab*, Études Iraniennes, Paris (1883), s. 225-227.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4316880-2

 |
Pierre Auguste Renoir'in *Avcı Kadın Diana* tablosu
***Diana*** (Fransızca : *Diane chasseresse )*Fransız ressam Pierre-Auguste Renoir tarafından 1867'de yapılmış bir tablodur. Ressamın sevgilisi Lise Tréhot'u Roma tanrıçası Diana olarak tasvir ettiği düşünülsede resimdeki modelin kesin kimliği sanat tarihçileri tarafından tartışılıyor.

Konu ve kompozisyon
-------------------

Konu, Roma mitolojisinden bir avcı olarak Diana'dır. Çıplak tanrıça, sağ ayağı yüksek bir levrek üzerinde olacak şekilde büyük bir taşın üzerine oturmaktadır. Gerilmiş kolları yayına yaslanmış. Altında boynu bir okla delinmiş bir geyik var.

Resim, bir stüdyoda poz veren bir modelle çıplak bir çalışma olarak başladı. O dönemde Salon'un simgelediği şekliyle akademik sanatın geleneklerini takip eder. Model, Renoir'ın metresi ve tekrar eden model Lise Tréhot'du. Ressama göre, "resmin oldukça uygunsuz olduğu" için Diana'nın özelliklerini ekledi ve onu mitolojik bir konuya dönüştürmek onu daha kabul edilebilir hale getirecekti. Geyiğin ağzından gelen kan ve kayanın yüzeyindeki yosun gibi detaylar ve boya uygulamak için palet bıçağının kullanılması, Realist ressam Gustave Courbet'nin etkilerini gösterir. Bununla birlikte, parlak yeşil renkler ve kırmızı vurgular, Renoir'in birkaç yıl sonra ilişkilendirileceği İzlenimciliği daha çok anımsatıyor.

Tréhot genel olarak model olarak kabul edilse de, sanat tarihçisi Michael F. Zimmermann 2012'de onun "muhtemelen olmadığını" söyledi. Musée d'Orsay'den Küratör Sylvie Patry de tablodaki modelin Tréhot olup olmadığını sorguluyor.

Kökeni
------

Resim 1867 Salonuna sunuldu ancak reddedildi. Renoir daha önce 1864'te Salon'da bir tablo sergilemiş, ancak sergi kapandıktan sonra onu yok etmişti. 1868'de *Lise Portresi* Salon'a kabul edildi.  *Diana*, 1933'te Etienne Bignou'dan satın alan Chester Dale'in onu Washington, DC'deki Ulusal Sanat Galerisi'ne miras bıraktığı 1963 yılına kadar özel koleksiyonlardaydı. Müzenin Batı Binası, Ana Kat - Galeri'de sergileniyor.

Tepki
-----

Peter H. Feist, tabloyu "14 yıl önceki Courbet's *Bathers'ın* kabalığı olmadan, güzel ve doğru bir çıplak" ve "Zola'nın ifadesiyle - pirinç unu ile toz haline getirilmiş şımartılmış, şehvetli çıplaklardan çok daha sağlıklı ve gerçekçi" olarak adlandırdı.

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Diana, 1867". National Gallery of Art. 28 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  *From Bohemia to Arcadia: Renoir between Nervous Modernity and Primitive Eternity* (PDF). Ostfildern. 12 Ağustos 2012. s. 15-55. 23 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 12 Ağustos 2012.
**Atsushi Miyazaki Parkı**, İstanbul’un Sarıyer ilçesinde, Japon yardım gönüllüsü Atsushi Miyazaki'nin anısına kurulmuş küçük bir parktır.

Atsushi Miyazaki Parkı, Ekim 2011 Van depreminin ardından meydana gelen artçı sallantılarda göçük altında kalarak yaşamını yitiren Japon yardım gönüllüsü Atsushi Miyazaki’nin anısına 2013 yılında açıldı. Açılışta yapılan konuşmada Ertuğrul Fırkateyni kazasında ölenlerin anısına Japonya'nın Kushimoto şehrinde dikilen anıt ile açılan müzeye vurgu yapılmış, Atsushi Miyazaki Parkı’nın bunun bir tür karşılığı olduğu belirtilmiştir. Açılışta parka Atsushi Miyazaki’nin bronz büstü de kondu. 2015’te bu büst hırsızlar tarafından çalındı ve hurdacıya satıldı. Kısa süre sonra bulunan büst Sarıyer Belediyesine teslim edilmiş, ancak yeniden yerine konmamıştır.

Atsushi Miyazaki Parkı, Sarıyer ilçesinin Tarabya mahallesinde, Ferahevler’den Tarabya’ya doğru inen Muhtar Caddesinin kıyısında, bir yamacın eteğinde düz bir alanda yer alır. Atsushi Miyazaki’nin büstünün de bulunduğu parkta, kayalar ve küçük yapay havuzlar ile çardak bulunmaktadır. Parkın bir ucu çocuklar için oyun alanı olarak düzenlenmiştir. Parkın düzenlendiği yerde bulunan asırlık çınar ağacı ile 1864 yılından beri var olan Ayia Kiriaki Ayazması, Atsushi Miyazaki Parkı’nın ortasında kalmıştır.

Türkiye’nin başka yerlerinde de Atsushi Miyazaki’nin anısına açılmış ve aynı adı taşıyan parklar bulunmaktadır.

Galeri
------

* Asırlık çınar ağacıAsırlık çınar ağacı
* Atsushi Miyazaki'nin çalınan büstünün kaidesiAtsushi Miyazaki'nin çalınan büstünün kaidesi
* Asırlık çınar ağacıAsırlık çınar ağacı
* Havuz ve iri taşlarHavuz ve iri taşlar
* Ayia Kiriaki Ayazması ve çınar ağacıAyia Kiriaki Ayazması ve çınar ağacı

Kaynakça
--------

1. ↑  ""Atsushi Miyazaki Parkı açıldı"". 14 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Temmuz 2020.
2. ↑  ""Atsushi Miyazaki'nin heykeli çalındı"". 16 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Temmuz 2020.
3. ↑  ""Atsushi Miyazaki Parkı açıldı"". 14 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Temmuz 2020.
4. ↑  Miyazaki Park ile Dünya Basınında"[*ölü/kırık bağlantı*]
5. ↑  ""Van'da Depremde Ölen Japon Doktorun Adı Zonguldak'ta Parka Verildi"". 14 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Temmuz 2020.
6. ↑  ""Kozlu, Miyazaki Park ile Dünya Basınında"". 14 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Temmuz 2020.
7. ↑  ""Adına deprem parkı"". 14 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Temmuz 2020.
***Atsız Mecmua***, adını Nihal Atsız'dan alan ve 1931 yılında yayın hayatına başlayan dergi. Aralıksız olarak 17 sayı çıkmıştır. Dergide edebiyat, tarih, milliyetçilik, Türk halk edebiyatı, sosyal konular ve çeşitli fikirler üzerine yazılar yayınlanmıştır. Derginin ana ekseni Komünizm karşıtı yazılar ile Türkçülük ve Turancılık düşüncesidir. Yazı kadrosunda Mehmet Fuad Köprülü ve Zeki Velidi Togan gibi isimlerinde de olduğu bu dergi, 25 Eylül 1932 tarihinde kapatılmıştır.

Hakkında
--------

Derginin ilk sayısı 15 Mayıs 1931 tarihinde çıkarken amacı ise ilk sayıdaki *"Bir Kuş Bakışı"* başlıklı yazıda açıklanmıştır. Bu yazıda I. Dünya Savaşı ve Milli Mücadele sonrasındaki toplum hayatı üzerine durulmuş ve derginin halkın içine gireceğini, halktan yana eserler vereceğini, köylüyü ve köyleri kurtarmaya ve yükseltemeye çalışacak gençlerin dergisi olduğu vurgulanmıştır. Bu yazı derginin 17 sayılık yaşamının fikri konusu olmuştur. Dergide en fazla Sabahattin Ali ve Nihal Atsız'ın şiirleri yayınlanmıştır. Şiirleri yayınlanan diğer isimler ise Fevziye Abdullah Tansel ve Nihad Sâmi Banarlı'dır.

Hikâye alanında ise sadece Sabahattin Ali ve Nihal Atsız'ın eserleri yayınlanmıştır. Öğrencilik yıllarında arkadaş olan bu iki ismin araları sonradan açılmış ve mahkemelik olmuşlardır. Sabahattin Ali'nin *İçimizdeki Şeytan* adlı romanının: Zeki Velidi Togan, Nihal Atsız ve diğer Türk milliyetçilerine yönelik olduğu iddia edilmektedir.

Derginin edebi yönünde öne çıkan diğer isimler ise Zeki Velidi Togan, Abdulkadir İnan, Kösemihalzade Mahmut Ragıp, Nihad Sâmi Banarlı ve Mehmet Şakir Ülkütaşır'dır. Bu isimlerden bazıları halk ve bektaşi şiirleri üzerine yaptıkları incelemeleri dergide yayımlamıştır. Mahmut Ragıp'ın incelemeleri ise Türk musikisi üzerine olmuştur.

Kaynakça
--------

1. ↑  Yiğit, Mehmet Fatih. "Erken Dönem Cumhuriyet Türkiye'sinde ulus inşa süreci ve Atsız Mecmua örneği". (**2014 tarihli ve 361808 nolu tez.**). 29 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ekim 2016.
2. ↑  Ercilasun, Ahmet B. "Atsız Mecmua ve "Neslimizin Âmentüsü"". Yeniçağ. 20 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ekim 2016.
3. ↑  Yılmaz, Murat. "Nihal Atsız'ın tarih algısı ve Türk Tarihi Hakkındaki Görüşleri" (PDF). 23 Aralık 2015 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ekim 2016.

| * g
* t
* d
Nihal Atsız |
| --- |
| Romanları | 
* *Dalkavuklar Gecesi* (1941)
* *Yolların Sonu* (1946)
* *Bozkurtların Ölümü* (1946)
* *Bozkurtlar Diriliyor* (1949)
* *Deli Kurt* (1958)
* *Z Vitamini* (1959)
* *Ruh Adam* (1972)

 | Nihal Atsız |
| Dergileri | 
* *Atsız Mecmua* (1931)
* *Orkun* (1950)

 |
| Aile | 
* Nejdet Sançar (Erkek kardeşi)
* Yağmur Atsız (Oğlu)
* Buğra Atsız (Oğlu)

 |
Sercan Elikara (d. 16 Nisan 1990,Giresun),Türk sinema,tiyatro oyuncusu,senaristi ve yönetmeni.

Beykent Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Oyunculuk Bölümünden mezun olmuştur.

**Kariyer Hayatı**

19 Mayıs Üniversitesi biyoloji bölümünde okurken üniversitenin tiyatro topluluğunda tiyatro çalışmalarında bulunmuştur.Okulu bırakıp tamamen tiyatro ve oyunculuk eğitimine yönelmiştir.Beykent üniversitesi güzel sanatlar fakültesi oyunculuk bölümüne giriş yapmış ve mezun olmuştur.Studio Oyuncuları,Salt Tiyatro Stüdyosu,TOBAV Oyunculuk Atölyesi gibi birçok yerden eğitimler almıştır.Birçok sinema ve tiyatro oyunlarında oyuncu olarak bulunmuştur.Senaryosunu yazdığı ''anafor'' ve ''desk'' adlı kısa filmleri yönetmiş ve oyunculuğunu yapmıştır.

**FİLM**

4525 KUSURSUZ CİNAYET-(Oyuncu)

ARAF 3-(Oyuncu)

DEMON AZAB-ÜL KEM-(Oyuncu)

Güneşi Beklerken Simitçi-(Oyuncu)

Masal Şatosu Peri Hırsızı-(Oyuncu)

  

**KISA FİLM**

ANAFOR-(Senarist,Oyuncu)

DESK-(Yönetmen,Senarist,Oyuncu)

GİZ-(Oyuncu)

EN GÜZEL BEŞİKTAŞIN ÇOCUKLARI SEVER-(Oyuncu)

TAKSİRAT-(Oyuncu)

KARE-(Oyuncu)

  

**TİYATRO OYUNLARI**

**2009-2010**

- Ölüm Oyunları – Eugene Ionesco (OMÜ Tiyatro Topluluğu,Oyuncu)

-Anafor(OMÜ Tiyatro Topluluğu,Oyuncu)

**2010-2011**

-Saatleri Ayarlama Enstitüsü – Ahmet Hamdi Tanpınar (OMÜ Tiyatro Topluluğu,Oyuncu)

-Delik Burunlular Kabilesi – Çocuk Oyunu (OMÜ Tiyatro Topluluğu,Oyuncu)

-Teleskop, Çikolata, Pis gazlar ve Çöplük – Vala Thorsdottır (OMÜ Tiyatro Topluluğu,Oyuncu)

**2014-2015**

Neşeli orman- çocuk oyunu -masal gerçek tiyatrosu (Oyuncu)

Gozu yaldız ile izi yaldız-(çocuk oyunu)-masal gerçek tiyatrosu(Oyuncu)

**2015-2016**

KUT’UL AMARE-İSTANBUL DEVLET TİYATROSU (Oyuncu)

**2016-2017**

LİZA UYUYOR-MENFİ TİYATRO (Oyuncu)

CİSİMLEŞEN BEDENLER -BEYKENT ÜNİVERSİTESİ GÜZEL SANATLAR FAKÜLTESİ OYUNCULUK BÖLÜMÜ (Oyuncu)

BALIK MACERASI-ÇOCUK OYUNU-SEYYAH OYUNCULAR (Oyuncu)

PALYAÇONUN SİRKİ-ÇOCUK OYUNU-SEYYAH OYUNCULAR (Oyuncu)

**2017-2018**

LEONCE İLE LENA’NIN MÜZİKLİ GÜLDÜRÜSÜ-LUDENS PERFORM (Oyuncu,Yapımcı)

VUKU-LUDENS PERFORM (Oyuncu,Yapımcı)

**2019**

PER GYUNT-LUDENS PERFORM-(Yöetmen,Oyuncu,Yapımcı) 

**ÖZEL ETKİNLİK OYUNLARI:**

BEŞİKTEN FETİHE (Oyuncu)

3.MURAT VE NALINCI BABA (Oyuncu)

FATİHİN ADALETİ (Oyuncu)
**Danylo Danylovych Lyder** (8 May [E.U. 25 April] 1917  – 29 Aralık 2002, Kiev, Ukrayna ) Ukraynalı set tasarımcısı ve öğretmendi. Ukrayna Ulusal Sanat Akademisi, Ukrayna Ulusal Sanatçılar Birliği, Ukrayna Ulusal Tiyatro Oyuncuları Birliği ve Ukrayna Taras Şevçenko Ulusal Ödül Komitesi üyesiydi.

Hayat
-----

1933'te Rostov Sanat Okulu'nda okudu ve 1937'den sonra Leningrad Sanat Akademisi'ne girdi. Alman olduğu için Chelyabinsk Oblast'a sürüldü ve burada madenci olarak, ardından "Emanzhilinskugol" da sanatçı olarak çalıştı. 1946'da Chelyabinsk Drama Tiyatrosu'nun baş sanatçısıydı. 1956'da St. Petersburg Devlet Akademik Resim, Heykel ve Mimarlık Enstitüsü'nden mezun oldu.

Kiev Ulusal Akademik Operet Tiyatrosu'nda ve Ivan Franko Ulusal Akademik Drama Tiyatrosu'nda sanatçıydı. Ulusal Görsel Sanatlar ve Mimarlık Akademisi'nde ders verdi. 150'den fazla gösteri düzenledi.

Kendi senaryo okulunu açtı. Öğrencileri arasında A. Aleksandrovych-Dochevskyi, V. Karashevskyi, M. Levitska, Sergey Masloboyshchikov, I. Nesmyanov ve O. Lunyov bulunmaktadır.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4  "Лідер Данило Данилович | Комітет з Національної премії України імені Тараса Шевченка". *www.knpu.gov.ua*. 28 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mart 2022.
2. ↑  "Данила Лидер предсказал Чернобыльскую катастрофу". *Gazeta.ua* (Rusça). 10 Mayıs 2007. 5 Mart 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mart 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* ISNI: 0000 0000 5687 5851
* LCCN: n82035120
* LNB: 000229125
* NKC: jn20000701049
* SUDOC: 143245708
* VIAF: 84035356
* WorldCat: lccn-n82035120

 |
**Danino**, çocuklara yönelik bir Danone gıda ürünüdür. Bu, olgunlaşmamış, mineraller ve vitaminler ve meyve posası ile eklenmiş, petit suisse denilen taze bir peynirdir. Danone 1973'te petit suisse kategorisini başlattı. Farklı tatlar ve yeni uygulamalar getirmek için formülasyonunda kalsiyum, demir ve çinko ekleyen ilk petit oldu. Danone tarafından dünyanın dört bir yanında dağıtılan ve ambalaj üzerine damgalanmış bir dinozora sahip olduğu Fransız ürünü "Danino" dan geliyor. Bazı ülkelerde ürüne sıklıkla "Danonino" denir. Türkiye'de Danino, Almanyada Fruchtzwerge, Rusyada ve diğer ülkelerde Растишка ismi ile pazarlanır.

Üretim süreci, inek sütünün taze, unmemiş bir peynir haline gelene kadar pastörizasyon edilmesinden, fermentasyon edilmesinden ve konsantre edilmesinden oluşur. Bu aşamadan sonra mineraller, vitaminler ve meyve posası eklenir. Yoğurtun aksine, petit suisse üretimi, yoğun bir kıvam ve daha yüksek protein ve kalsiyum içeriği ile sonuçlanan peynir altı suyunun çekilmesiyle birlikte kütle konsantrasyonunun aşamasını içerir.

45 gramlık iki kap ile Danino'nun orijinal formülü, çocukların günlük ihtiyaç duyduğu kalsiyumun% 55'ini sağlıyor. 4 ila 6 yaş arası çocuklar için IDR (Tavsiye Edilen Günlük Alım), demir, çinko, D vitamini, tokol, E vitaminleri ve düşük şeker içeriği temel alınmıştır.

Maskot
------

Dino, Danone tarafından sahip olunan, fransız "Danino" dan türetilen kurgusal bir dinozor maskotu ve erkek çocuk markası Danoninho'dur.

Maskot ilk olarak 1990'ların sonunda ortaya çıkmıştı, o sırada Dino ortak bir dinozordu. Günümüzün aksine, o daha şişman idi ve kıyafet giymemiştir. Günümüzde, karakter bir insan gibi görünüyor, kıyafetlidir, daha insani ve neşeli bir görünüme sahiptir. Sık sık reklamlarda çocuk aktörlerle etkileşim içinde bir çizgi film karakteri olarak görünür.

Ürünün Danino adı altında satıldığı bazı uluslararası sürümlerinde, karakter mavidir. 2015'te, Disney Junior ve Disney Channelde "Dino Maceraları" adlı bir televizyon dizisi kazandı.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 2 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ağustos 2018.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 20 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ağustos 2018.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 2 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ağustos 2018.
4. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 2 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ağustos 2018.

Dış bağlantılar
---------------

* Danonino Sitesi 2 Ağustos 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Растишка Sitesi 5 Ağustos 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Fruchtzwerge Sitesi 2 Ağustos 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Danino Türkiye
* Danino Türkiye 2 Ağustos 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Danino sütlü atıştırmalık 2 Ağustos 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Ayrıca bakınız
--------------

* Danette
* Danissimo
**Michaela Teresa Murphy Odone** (10 Ocak 1939 - 10 Haziran 2000) ve **Augusto Daniel Odone** (6 Mart 1933 - 24 Ekim 2013), **Lorenzo Michael Murphy Odone**'nin (29 Mayıs 1978 - 30 Mayıs 2008) anne babasıydı. ALD hastalığı olan Oğullarının tedavi edilemez hastalığı için Lorenzo'nun yağını kullanarak tartışmalı bir tedavi geliştirmeleriyle ünlendiler. Bu tedavi yöntemi, *Lorenzo'nun Yağı* filminde anlatılmıştır.

Mesleği ekonomist olan Augusto Odone, ALD hastalığının tedavisi için yaptığı çalışmalar nedeniyle, Stirling Üniversitesi'nden fahri doktora unvanı aldı. Ölümüne kadar fon toplamaya ve sağlık bilimleri ile ilgili çalışmalar yapan Myelin Projesini yönetmeye devam etti. Anne Michaela Odone bir süre akciğer kanseriyle mücadele etti ve 10 Haziran 2000'de 61 yaşında öldü.

Henüz 6 yaşındayken Nisan 1984'te ALD teşhisi konan Lorenzo Odone önce dilsiz sonra kör ardından felçli hale geldi. Doktorların 2 yıl ömrü olduğunu söyledikleri Odone anne ve babasının geliştirdikleri yağ bileşimi ile 30 yaşına kadar yaşadı.

Lorenzo, 30. doğum gününden bir gün sonra öldüğünde tamamen felçli durumdaydı. Hiçbir şekilde konuşamıyor hareket edemiyordu. Babasının söylediklerine göre parmaklarını oynatarak ve gözlerini kırparak iletişim kuruyordu. Bilinci yerindeydi. Müzikten ve insanların ona kitap okumasından hoşlanıyordu. Uzun yıllar Virginia'da babasıyla birlikte yaşayan Lorenzo Odone'a hemşireler ve müslüman aile dostları Oumouri Hassane baktı.

Arka plan
---------

Lorenzon Odone'a teşhisi konan ALD hastalığı ile ilgili ilk bulgular 1923'te Ernst Siemerling ve Hans Gerhard Creutzfeldt tarafından tanımlandı. Lorenzo'ya 1980'li yılların başında geliştirilen yeni bir kan testi kullanılarak Nisan 1984'te teşhis konuldu. O zamanlar, hastalık teşhisi konan kişiler genellikle 5 ila 10 yaşları arasında, yavaş yavaş dilsiz, sağır, kör ve felçli hale gelen, genellikle aspirasyon veya nörolojik nedenlerle iki yıl içinde ölen çocuklardı.

Augusto ve Michaela ilk başlarda bu korkunç öngörüyü kabul etmeyi reddettiler ve oğullarının ölümcül hastalığını iyileştirmek için araştırmalar yapmaya başladılar. Daha önce hiçbir tıbbi bilgileri olmayan Odone çifti zaman zaman doktorlar, uzmanlar ve destek gruplarıyla fikir ayrılıkları yaşadılar. Ağırlıklı olarak kütüphanelerde yoğun bir araştırma içine giren Augusto Odone, Hugo Moser'in yardımıyla ve uzun saatler süren çalışmalar sonrasında, daha önce tıbbi geçmişi olmayan bir tedavi yöntemi buldu. Bu tedavi, "Lorenzo'nun yağı "olarak bilinen özel olarak hazırlanmış bir yağ bileşiminin tüketimini içeriyordu.
Ekvtime Takaişvili, 1914.
**Ekvtime Takaişvili** (Gürcüce: ექვთიმე თაყაიშვილი; *transkripsiyon:* "ekvtime taq’aişvili") (3 Ocak 1863, Lihauri, Guria - 21 Şubat 1953, Tiflis), Gürcü tarih çalışmalarına önemli katkısı olan Gürcü tarihçi, arkeolog ve toplum adamıdır.

Gürcistan'ın batısındaki Guria bölgesinin Lihauri köyünde doğdu. Yerel bir soyulu olan Svimon Takaişvili'nin oğludur. 1887'de Petersburg Üniversitesi'nden mezun oldu. 1887'den 1917'ye kadar Tiflis’teki çeşitli okullarda tarih dersi verdi. Bu yıllarda çeşitli bilimsel çalışmalara aktif olarak katıldı. 1907'den 1921'e kadar Gürcistan Tarih ve Etnografya Derneği'ne başkanlık etti. 1907-1910 yılları arasında tarihsel Gürcistan’ın güneybatısında yer alan ve günümüzde Türkiye sınırları içinde kalan Tao-Klarceti bölgesine bir dizi arkeolojik keşif gezisi düzenledi. Rusya İmparatorluğu’ndaki Şubat Devrimi’nden sonra, 1917’de Gürcistan Ulusal Demokrat Partisi’nin kuruluşuna katıldı ve 1919-1921 arasında, bağımsız Gürcistan’ın Kurucu Meclisi’nde başkan vekilliği görevini yürüttü. 1921’de Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında ülkenin hükûmetiyle birlikte yurt dışına gitti ve Fransa’ya yerleşti.

Takaişvli, 20. yüzyılın başlarında Tao bölgesindeki tarihî eserleri incelemiş ve *1907 Yılı Kola-Oltisi ve Çangli’de Arkeolojik Araştırmalar Gezisi* (არქეოლოგიური ექსპედიცია კოლა-ოლთისში და სოფელ ჩანგლში 1907 წელს) ve *1917 Yılında Güney Gürcistan'da Arkeolojik Araştırma Gezisi* (1917 წლის არქეოლოგიური ექსპედიცია სამხრეთ საქართველოში) adlı yapıtı<arında bu konuda önemli bilgiler vermiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Ekvtime Takaişvili, *1907 Yılı Kola-Oltisi ve Çangli'de Arkeolojik Araştırmalar Gezisi* (არქეოლოგიური ექსპედიცია კოლა-ოლთისში და სოფელ ჩანგლში 1907 წელს), Paris, 1938". 29 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ekim 2021.
2. ↑  "Ekvtime Takaişvili, *1917 Yılında Güney Gürcistan'da Arkeolojik Araştırma Gezisi* (1917 წლის არქეოლოგიური ექსპედიცია სამხრეთ საქართველოში), Tiflis, 1960". 27 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Şubat 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90862285
* BNF: cb14388814q (data)
* GND: 119394200
* ISNI: 0000 0000 8141 3149
* LCCN: n83028165
* SUDOC: 187505276
* VIAF: 61759397
* WorldCat: lccn-n83028165

 |
**Dartlo** (Gürcüce: დართლო), Kuzeydoğu Gürcistan'ın Kaheti bölgesindeki Ahmeta belediyesine bağlı bir köydür. Köy, deniz seviyesinden 2000 metre yükseklikte yer almaktadır. Bölge, UNESCO Dünya Mirası listesine dahil edilmiştir. Didiçevi Nehri'nin sağ kıyısında, Alazani Pirikitelskaya ile kesişim noktasında konumlanmıştır. Kendine has bir mimari kompleksi olan köy, tarihi taş kuleleri, kiremitli taş evleri ve Dartlo Kilisesi ile ünlüdür. Köyde bir gözlem kulesi de bulunmaktadır. Dartlo, tarihi dağlık Tuşeti bölgesinin parçasıdır ve bölgenin merkez köyü olan Omalo'dan yaklaşık 12 km uzaklıkta konumlanmıştır. Tuşeti Ulusal Parkı'ndaki çeşitli turistik rotalar kasabadan geçmektedir: Omalo kasabasından Dano kasabasındaki Kavlo kalesine olan yol; Omalo'dan Dakuehi'ye olan yol ve Omalo'dan Verhovani'ye olan yol. Dartlo, 1801 yılında inşa edilmiş bir tapınağın kalıntılarını da içermektedir. Dartlo’nun restorasyonu, Dünya Bankası’nın 60 milyon dolar tahsis ettiği Bölgesel Kalkınma Projesinde yer almaktadır. Ayrıca, Gürcistan Hükûmeti tarafından Dartlo'nun restorasyonu için 15 milyon dolarlık destek sağlanmıştır. Köyün yenilenmesi için yapılan 1.4 milyon dolarlık bağışla, köydeki 34 evin yenilenmesi planlanmaktadır. Köydeki 73 evden 72'sinin yenilenmesi gerekmektedir.

Nüfusu
------

2014 nüfus sayımlarına göre, 2002 yılındaki 9 kişilik nüfus 0 kişiye düşmüştür.

| Nüfus | 2002 sayımları | 2014 sayımları |
| --- | --- | --- |
| Toplam | 9 | 0 |

Galeri
------

* Dartlo'daki kule evleriDartlo'daki kule evleri
* Dartlo'daki bir kuleDartlo'daki bir kule
* Köyün görünümüKöyün görünümü
* Uzaktan görünümUzaktan görünüm
* 1892 yılında Dartlo1892 yılında Dartlo

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  "Population Census 2014: Number of Population by Administrative-Territorial Units and sex". National Statistics Office of Georgia. 29 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Eylül 2016.
2. 1 2  "При поддержке Всемирного банка деревня Дартло становится жемчужиной культурно-исторического наследия Грузии" (Rusça). World Bank. 21 Şubat 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2019.
3. ↑  Centre, UNESCO World Heritage. "Mta-Tusheti" (İngilizce). UNESCO World Heritage Center. 13 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2019.
4. ↑  "georoute.ge | Кахетия". georoute.ge. 8 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2019.
5. 1 2  "საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის შედეგები, ტომი II [Results of the first national census of the population of Georgia in 2002, volume II]" (PDF) (Gürcüce). National Statistics Office of Georgia. 2003. 28 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 28 Eylül 2016.

42°26′19″K 45°34′58″D﻿ / ﻿42.43861°K 45.58278°D﻿ / 42.43861; 45.58278