**Sandra Magnus** (d. 30 Ekim 1964), Amerikalı mühendis ve eski NASA astronotu.

Sandra Magnus, yörüngede 134 gün geçirdikten sonra 28 Mart 2009'da STS-119 Discovery mürettebatıyla Dünya'ya döndü. Uzay Mekiği'nin son görevi olan STS-135'in mürettebatına atandı. Aynı zamanda KE5FYE çağrı işaretine sahip lisanslı bir amatör radyo operatörüdür. Magnus 2012'den 2018'e kadar Amerikan Havacılık ve Uzay Bilimleri Enstitüsü'nün icra direktörlüğünü yapmıştır.

Biyografi
---------

Magnus, Illinois, Belleville'de doğdu ve büyüdü. Missouri-Rolla Üniversitesi'nden (şu anda Missouri Bilim ve Teknoloji Üniversitesi olarak bilinmektedir) fizik ve elektrik mühendisliği derecelerini aldıktan sonra 1996 yılında Georgia Teknoloji Enstitüsü'nden malzeme bilimi ve mühendisliği alanında doktora derecesini almıştır. "BaO-Sc2O3-WO3 üçlü sistemine dayalı termiyonik katotların termokimyası ve emisyon davranışı arasındaki ilişkinin incelenmesi" başlıklı tez araştırması, NASA Lewis Araştırma Merkezi'nin bursu ile desteklenmiştir.

Magnus 1980'lerde McDonnell Douglas'ta mühendis olarak hayalet uçak tasarımı üzerinde çalıştı. Proje 1991 yılında Donanma tarafından iptal edilene kadar A-12 Avenger II için tahrik sistemi üzerinde çalıştı.

NASA kariyeri
-------------

STS-119 görev uzmanı Sandra Magnus, Destiny laboratuvarındaki Titreşim Yalıtım Sistemli Döngü Ergometresi (CEVIS) üzerinde egzersiz yapıyor.
Magnus 1996 yılında astronot adayı olarak seçilmiştir. Ocak 1997'den Mayıs 1998'e kadar iki yıllık eğitimin ardından Magnus, Astronot ofisinde Görev Yükleri/Yaşanabilirlik şubesine atandı. Çalışmaları arasında Avrupa Uzay Ajansı ve Japonya Kalkınma Ajansı (NASDA) ve Brezilya ile koordinasyon da vardı. Mayıs 1998'de Rusya'da görev yükü donanım geliştirme ve testlerini desteklemek üzere görevlendirildi. 2000 yılında Uluslararası Uzay İstasyonu'nda CAPCOM olarak görev yapmıştır.

### STS-112

İlk uzay görevi olan STS-112'de Ekim 2002'de görev uzmanı olarak uçtu. Uzay Mekiği Atlantis'in görevinin ana hedefi Uluslararası Uzay İstasyonu'na (UUİ) S1 kafes bölümünün yerleştirilmesi ve sarf malzemelerinin teslim edilmesiydi. Magnus, S1 kafes kirişini kurmak ve etkinleştirmek için gereken üç uzay yürüyüşü sırasında uzay istasyonunun robotik kolunu çalıştırdı. Uçuş süresi 10 gün 19 saat 58 dakika 44 saniye idi.

### Hayatta kalma eğitimi

Magnus, 29-31 Ocak 2006 tarihleri arasında Oleg Artemiev ve Michael Barratt ile birlikte Soyuz iniş modülünün acil iniş yapması durumunda ıssız bir bölgede hayatta kalma becerisi için iki günlük bir sınava katıldı. Moskova yakınlarındaki ormanda yapılan bu sınavı geçti.

### NEEMO 11

Magnus, 16-22 Eylül 2006 tarihleri arasında NASA'nın NEEMO 11 görevinin komutanı olarak Ulusal Okyanus ve Atmosfer İdaresi'nin Florida açıklarında bulunan Aquarius laboratuvarında bir denizaltı keşif gezisi gerçekleştirdi. Magnus, Uluslararası Uzay İstasyonu'ndaki olası görevlere atanmak üzere eğitim gören astronot/akuanaot arkadaşları Timothy Kopra, Robert Behnken ve Timothy Creamer ile birlikte Ay yürüyüşlerini taklit etti, Ay'ın yerçekimini simüle etmek için çeşitli uzay giysisi konfigürasyonları ve ağırlıkları kullanarak hareketlilik konseptlerini test etti. Ay yüzeyinde iletişim, navigasyon, jeolojik numune alma, inşaat ve uzaktan kumandalı robot kullanma teknikleri de test edildi. Ulusal Denizaltı Araştırma Merkezi destek ekibi üyeleri Larry Ward ve Roger Garcia habitat içinde mühendislik desteği sağladı.

### Expedition 18 (Keşif 18)

Magnus, Expedition 18'in bir parçası olarak Uluslararası Uzay İstasyonu'nda uçuş mühendisi olarak görev yaptı. Magnus, 14 Kasım 2008'de fırlatılan STS-126'da istasyona yolculuk için görev uzmanıydı. 28 Mart 2009'da geri döndüğünde STS-119'da görev uzmanı olarak görev yaptı. Yörüngede 133 gün geçirdi ve dönüşünde NASA'dan sıcak selamlar aldı. Yerine geçen JAXA astronotu Koichi Wakata 15 Mart 2009'da Discovery ile fırlatıldı.

### STS-135

Magnus STS-135 sırasında Uluslararası Uzay İstasyonu'nda Cupola içinde.
14 Eylül 2010'da NASA Magnus'un STS-135 "ihtiyaç halinde fırlatma" mürettebatına atanan dört astronottan biri olduğunu duyurdu; bu mürettebat, ihtiyaç halinde, başlangıçta planlanan son mekik uçuşu olan STS-134 için bir kurtarma görevi uçuracaktı. Bu mürettebata atanan diğer üyeler komutan Christopher Ferguson, pilot Douglas G. Hurley ve diğer görev uzmanı Rex J. Walheim idi. Ocak 2011'de NASA, STS-135'i Temmuz 2011'de fırlatılması planlanan son uzay mekiği görevi olarak manifestoya ekledi; STS-134 Mayıs 2011'de başarıyla gerçekleştirildi ve kurtarma uçuşu gerektirmedi. Görev 8 Temmuz 2011'de başarıyla fırlatıldı ve 21 Temmuz'da iniş yaptı.

Eylül 2012'de Magnus Astronot Ofisi'nin şef yardımcısı oldu.

NASA'dan sonra
--------------

Ekim 2012'de Magnus, Amerikan Havacılık ve Uzay Bilimleri Enstitüsü'nün (AIAA) icra direktörü olmak için NASA Astronot birliklerinden ayrıldı. Ocak 2018'e kadar icra direktörü olarak görev yaptı.

Magnus, 2018'den 2019'a kadar AstroPlanetView'da müdür olarak görev yapmıştır. 2019 yılında, eski NASA Yöneticisi Michael Griffin'e bağlı olarak, Araştırma ve Mühendislikten Sorumlu Savunma Bakanlığı Müsteşarlığı bünyesinde Mühendislikten sorumlu müdür yardımcısı oldu.

9 Şubat 2021'de Virgin Galactic, Magnus'un "şirket uzayı herkesin yararına açmak için ilerlerken üst yönetime tavsiyelerde bulunmak" amacıyla Uzay Danışma Kurulu'na katılacağını duyurdu." Magnus'a eski astronot Chris Hadfield ve Cubic Corporation Baş Bilim İnsanı David A. Whelan katılacak.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Astronauts and Cosmonauts (sorted by "Time in Space")". *www.spacefacts.de*. 29 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Şubat 2024.
2. 1 2 3  "NASA astronaut awarded UK honor". *Physics Today*. 2011. doi:10.1063/pt.5.024938. ISSN 1945-0699.
3. 1 2  *Nervenheilkunde*. **28** (03). 2009. doi:10.1055/s-008-37788. ISSN 0722-1541 .  Eksik ya da boş `|başlık=` (yardım)
4. ↑  Magnus, S.H.; Hill, D.N.; Ohlinger, W.L. (Şubat 1997). "Thermochemistry in the BaO · Sc2O3 · WO3 ternary system". *Applied Surface Science*. **111**: 50-55. doi:10.1016/s0169-4332(96)00714-3. ISSN 0169-4332.
5. ↑  Kelly, Alan D.; Kanas, Nick (Haziran 1994). "Leisure time activities in space: A survey of astronauts and cosmonauts". *Acta Astronautica*. **32** (6): 451-457. doi:10.1016/0094-5765(94)90045-0. ISSN 0094-5765.
6. ↑  "1.2. Monthly exports of ICT goods (NACE 30+32), Ireland, January 1997-February 2006, Japan, June 2002-April 2006". *dx.doi.org*. 28 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Şubat 2024.
7. ↑  "11. NOTEBOOK XXXI: 4 January–29 September 1659". *Camden Fifth Series*. **27**: 274-309. 21 Nisan 2006. doi:10.1017/s096011630500076x. ISSN 0960-1163.
8. ↑  "Capabilities for a 2033 Crew Mars Flyby Mission Launched with the NASA Space Launch System". *dx.doi.org*. 9 Ağustos 2021. Erişim tarihi: 11 Şubat 2024. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
9. ↑  Baker, Henry J. (Haziran 2012). "AAVMC Announces New Executive Director". *Journal of Veterinary Medical Education*. **39** (2): 104-104. doi:10.3138/jvme.0412.029. ISSN 0748-321X.
10. ↑  "Letter from the Executive Director Dr. John Cho". *Military Medicine*. 10 Eylül 2019. doi:10.1093/milmed/usz237. ISSN 0026-4075.
11. ↑  Rosenthal, Sandra B. (1987). "The Defense of Freedom in Peirce and James". *Tulane Studies in Philosophy*. **35**: 65-69. doi:10.5840/tulane1987357. ISSN 0082-6766.
12. ↑  Baack, Daniel; Harris, Eric; Baack, Donald (2012). *Virgin Galactic and Space Travel*. 1 Oliver's Yard, 55 City Road, London EC1Y 1SP United Kingdom: SAGE Publications, Inc. ISBN 978-1-5063-2357-2.