recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Motosu Gölü** (Japonca: 本栖湖, romanize: *Motosu-ko*), Japonya'nın Yamanashi prefektörlüğünde Fuji Dağı yakınında bulunan bir göldür. Göl, Beş Fuji Gölü'nün en batısında yer alan gölü olup ülkenin dokuzuncu en derin gölüdür. Göl, Fuji-Hakone-Izu Millî Parkı sınırları içerisinde yer almaktadır.

Göl suyunun sıcaklığı asla 4 °C'nin altına düşmemektedir ve bu da Beş Fuji Gölü arasında kışın donmayan tek göl olmasını sağlamaktadır.

Motosu Gölü, diğer Beş Fuji Gölü'nde olduğu gibi kenarındaki birçok otel, rüzgâr sörfü tesisleri, kamp alanları ve gezi tekneleri ile popüler bir tatil merkezidir. Bununla birlikte, son yıllarda, gölün kirlilikten dolayı şeffaflığının azalması giderek artan bir sorundur.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Yamanashi Sightseeing Net". *yamanashi-kankou.jp*. 31 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Temmuz 2017.
2. ↑  Fuji-Hakone-Izu National Park 28 Ağustos 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Çevre Bakanlığı)

Konuyla ilgili yayınlar
-----------------------

* Rafferty, John P. Plate Tectonics, Volcanoes, and Earthquakes. Rosen Publishing (2010), 1615301062

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Motosu Gölü*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Map5 Kasım 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* home page16 Ağustos 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

| * g
* t
* d
Beş Fuji Gölü |
| --- |
| 
* Motosu Gölü
* Sai Gölü
* Shōji Gölü
* Kawaguchi Gölü
* Yamanaka Gölü

 |
LG WCP-300 Qi şarj yastığının alt tarafı
**Qi** (Çince "doğal enerji" veya "Çi" sözcüğünden geliyor) , Kablosuz Güç Konsorsiyumu tarafından 4 cm'ye (1.6 inç) kadar mesafelerde endüktif şarj için geliştirilen açık bir arabirim standardıdır. Sistem, bir şarj yastığı ve uyumlu bir cihaz kullanmaktadır. Bu cihaz, pedin tepesine yerleştirilmekte ve rezonant endüktif kuplajı yoluyla şarj edilmektedir.

Standartla çalışan mobil cihaz üreticileri arasında Apple, Asus, HTC, Huawei, LG Electronics, Motorola Mobility, Nokia, Samsung, BlackBerry, ve Sony yer alıyor. 14 Temmuz 2016 itibarıyla Qi ile kablosuz olarak şarj edilebilen 140'dan fazla akıllı telefon, tablet ve diğer cihazlar vardı.

Özellikleri
-----------

Qi şartnamesinde, endüktif aktarımlar için "düşük güç", 5 W'ın altındaki güç dağıtımlarını belirtir. Bu standardın kapsamına giren sistemler, gücü güç vericisinden güç alıcısına aktarmak için iki düzlemsel bobin arasında endüktif kuplaj kullananlardır. İki bobin arasındaki mesafe tipik olarak 5 mm'dir. Bu aralığı en az 40 mm'ye kadar genişletmek mümkündür. Çıkış voltajının regülasyonu, güç alıcısının güç vericisi ile iletişim kurduğu, az ya da çok güç talep ettiği bir dijital kontrol döngüsü tarafından sağlanmaktadır.

WPC (Kablosuz Güç Konsorsiyumu), Ağustos 2009'da Qi düşük güç özelliklerini yayınladı. Qi şartnamesi kayıt olduktan sonra serbestçe indirilebilir. 2011 yılında Kablosuz Güç Konsorsiyumu, Qi şartnamesini orta güce genişletmeye başladı. İletişim, geri alıcı modülasyon yoluyla güç alıcısından güç vericisine tek yönlüdür. Geri saçılım modülasyonunda, güç alıcı sargısı yüklenir ve güç vericisinde akım çekişi değişir. Bu akım değişiklikleri, iki cihazın birlikte çalışması için gerekli olan bilgiye monitörize edilir ve demodüle edilir.

WPC, Ağustos 2009'da Qi düşük güç özelliklerini yayınladı. Qi şartnamesi kayıt olduktan sonra serbestçe indirilebilir. 2011 yılında Kablosuz Güç Konsorsiyumu, Qi şartnamesini orta güce genişletmeye başladı.

Düşük güç özellikleri, genellikle mobil cihazları şarj etmek için kullanılan 5 W'a kadar çıktı ve orta-güç özellikleri maksimum 120 W sundu (tipik olarak ekranlara ve dizüstü bilgisayarlara güç sağlamak için). 2015'te WPC, 1 kW'a kadar yükselebilecek yüksek güç özelliklerini gösterdi; mutfak gereçlerinin diğer yüksek güçlü yardımcı programlar arasında güçlenmesine izin verdi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 29 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Haziran 2017.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 7 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Haziran 2017.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 9 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Haziran 2017.
4. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 3 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Haziran 2017.
5. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 11 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Haziran 2017.

Dış bağlantılar
---------------

* Sitesi 3 Haziran 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Kablosuz Güç Konsorsiyumu Sitesi 3 Haziran 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Lenggong** (Çince: 玲珑), Malezya'nın Perak özerk bölgesinin Hulu Perak Bölgesinde yer alan bir kasabdır. Lenggong, arkeolojik alanları ile ünlüdür.

Hulu Perak'taki Lenggong Vadisi, Malezya Yarımadası'nın en önemli arkeoloji alanlarından biridir. Kazılar, Malezya'nın tarih öncesi tarihinin birçok izini ortaya çıkarmıştır. Yarımada'da insan hareketlerinin bilinen en eski izlerinin bulunduğu yerdir. Günümüzde yeşil bitki örtüsü ve kireçtaşı tepeleri ile çevrelenmiş küçük köyleri içeren bir kırsal bir alandır. Lenggong, açık hava müzesine benzetilir ve efsanelere, iskeletlere, mağara çizimlerine ve mücevherler, seramikler, silahlar ve taş aletler gibi değerli buluntulara ev sahipliği yapar. Lenggong bölgesindeki mağaralardan birçoğu, bu bölgede yaşayan ve avlanan eski insanların kanıtlarını ortaya çıkarmıştır.

Lenggong Vadisi, UNESCO tarafından 30 Haziran 2012'de Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 5 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mayıs 2017.

Dış bağlantılar
---------------

* Perak Man ve Lenggong Arkeoloji Müzesi12 Mart 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Lenggong balık yemekleri
* Malezya Arkeolojik Araştırmalar Merkezi
* 
*
**Maloti-Drakensberg Milli Parkı** 11 Haziran 2001'de Lesotho Krallığı'ndaki Sehlabathebe Milli Parkı ile Güney Afrika'nın KwaZulu-Natal kentindeki uKhahlamba Drakensberg Park'ı birbirine bağlayarak kurulmuştur. En yüksek zirve olan Thaba Ntlenyana 3.482 metre yüksekliğindedir.

Birleştirilmiş park, Golden Gate Tepeleri Milli Parkı, QwaQwa Milli Parkı ve Sterkfontein Barajı Doğa Rezervi, (Serbest Devlet); uKhahlamba Drakensberg Park ve Royal Natal Kraliyet Parkı, (KwaZulu-Natal) ve Sehlabathebe Milli Parkı'nı, (Lesotho) kapsamaktadır.

Park, Drakensberg Dağları'nın alt bölgelerinde bulunmaktadır ve benzersiz dağ ve dağ altı ekosistemlerini barındırmaktadır. Bu ekosistemler, benzersiz habitatlar ve yüksek düzeyde endemizm ile küresel anlamda önemli bir bitki ve hayvan biyoçeşitliliğine sahiptir. Park ayrıca, Buşman (San) halkı tarafından boyanmış binlerce resimle dünyadaki en büyük kaya boyama sanatı galerisine ev sahipliği yapmaktadır.

Sınır aşan koruma alanı, Lesotho'da 5170 km² (%64), KwaZulu-Natal'da 2943 km² (%36) olmak üzere yaklaşık 8113 km²'lik bir alanı kaplayan bir Barış parkı olarak görülmektedir.

Bölge, 2000 yılında UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 24 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mayıs 2017.
**La Santisima Trinidad de Paraná** veya **Most Holy Trinity of Paraná**, Paraguay'daki eski Cizvit yerleşimlerinden biridir. Trinidad, Brezilya, Arjantin ve Paraguay gibi 17. ve 18. yüzyıl boyunca Güney Amerika'daki çeşitli bölgelerde misyonerler tarafından kurulan birçok Cizvit Yerleşimi'nin küçük kolonilerine bir örnektir. Bu misyonlar, düzenli İspanyol sömürge yaşamının dışında var olan yerli nüfusu Hristiyan inancıyla birleştiren kendine yeten toplumlar oluşturdu.

Paragan Nehri bölgesinde güney Paraguay'ı ve kuzey Arjantin'i kapsayan Cizvit yerleşimlerinin sonuncularından birisi olan La Santisima Trinidad de Paraná, yerli halk tarafından sadece "Trinidad Harabeleri" olarak anılır. Ayrıca günümüzdeki tarihi yerlerin en erişilebilir olanı ve en çok ziyaret edilenidir. Günümüzün Encarnación kentinin yakınında bulunan Trinidad, 1706 yılında kuruldu ve evlilik kutlamaları ve diğer toplantılar gibi çoğu kutlamanın kutlandığı merkezi bir toplantı plazası, büyük bir kilise toplantı salonu, bir okul, birkaç atölye çalışması, bir müze ve yerliler için bir konut ile tamamlandı.

Cizvit'in 1768'de İspanyol kolonilerden sürülmesi sonuçta Trinidad'ın terkine yol açtı ve çürümeye bırakılan yapıların geri kalanı, bu bölgedeki diğer yerli nüfus tarafından altın aramak için harap edildi. Trinidad göreceli olarak yeni yapımına bağlı olarak, zamana karşı iyi direndi ve yapıların kalıntıları kendisini korudu. Ayrıca, 1993 yılında, UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak ilan edildi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 24 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mayıs 2017.
**2017 Uludere Eurocopter Cougar Kazası** 31 Mayıs 2017 tarihinde Şenoba, Uludere, Şırnak'ta gerçekleşen helikopter kazası. Türk Hava Kuvvetleri'ne ait Eurocopter Cougar tipi askeri helikopter havalandıktan kısa süre sonra yüksek gerilim hatlarına takılarak Şenoba kırsalına düşmüş, helikopterdeki Tümgeneral Aydoğan Aydın ile birlikte Albay Oğuzhan Küçükdemirkol, Albay Gökhan Peker, Yarbay Songül Yakut, Binbaşı Koray Onay, Yüzbaşı İlker Acar, Yüzbaşı Nuri Şener, Başçavuş Mehmet Erdoğan, Uzman Çavuş Zeki Koç, Pilot Yüzbaşı Serhat Sığınak, Pilot Üsteğmen Abdülmüttalip Kesikbaş, Başçavuş Fevzi Kıral, Uzman Çavuş Hakan İncekal olmak üzere 13 askeri personel yaşamını yitirmiştir. Kaza sonrası Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hulusi Akar, Milli Savunma Bakanı Fikri Işık, Başbakan Yardımcısı Mehmet Şimşek ve İçişleri Bakanı Süleyman Soylu incelemelerde bulunmak üzere bölgeye gitti.

PKK'nın silahlı kanadı HPG, söz konusu helikoptere kendi mensupları tarafından ateş açıldığını ileri sürmüş, helikopterin uzaklaşmak isterken düştüğünü iddia etmiştir.

Personel
--------

| Kazada hayatını kaybedenler | Rütbe |
| --- | --- |
| Aydoğan Aydın | Tümgeneral |
| Oğuzhan Küçükdemir, Gökhan Peker | Albay |
| Songül Yakut | Yarbay |
| Koray Onay | Binbaşı |
| İlker Acar, Nuri Şener, Serhat Sığınak | Yüzbaşı |
| Abdülmüttalip Kesikbaş | Üsteğmen |
| Mehmet Erdoğan, Fevzi Kıral | Başçavuş |
| Zeki Koç, Hakan İncekal | Uzman Çavuş |

Kaynakça
--------

1. ↑  "13 şehit verdiğimiz olayda kahreden ayrıntılar". Vatan. 1 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Haziran 2017.
2. 1 2  "Helikopter Kazası Sonucu Şehit Olan Personellerimiz". AA. 31 Mayıs 2017. 31 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Haziran 2017.
3. ↑  "'Şırnak'ta 13 askerin hayatını kaybettiği helikopteri HPG düşürdü'". Sputnik. 2 Haziran 2017. 17 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Haziran 2017.
1968 tarihinde Sadun ve Oda Boro'nun dünya turunu gerçekleştirdiği Kısmet adlı teknenin fotoğrafının yer aldığı posta pulu. Üzerinde "1968 Kısmet Yatı ile Dünya Turu" yazan 50 Kuruş nominal değeri olan pul, Türkiye Postaları tarafından bastırtılmıştı.
 **Kısmet**, dünyanın çevresini teknesiyle dolaşan ilk Türk denizcisi Sadun Boro ve eşi Oda Boro'nun 1963 yapımı 10,30 metre boyunda ve keç armalı yelkenli teknesinin adıdır.

Boro çiftinin Kısmet üzerinde 1965-1968 yılları arasında gerçekleştirdiği dünya seyahati, Sadun Boro'nun gezi boyunca tuttuğu ve eş zamanlı olarak Hürriyet gazetesinde yayımlanan anıları, sonradan Pupa Yelken adlı kitabında bir araya getirilmiştir. Sadun ve Oda Boro'nun 46 yıl boyunca bindikleri ve yaklaşık 150 bin deniz mil yol yaptıkları ’Kısmet’ adlı teknesi, Hasköy'deki eski Haliç Tersanesi'nin olduğu yerde, Rahmi Koç Müzesi'nde görülebilir.

Yapısı
------

Kısmet, Amerikalı tekne yapımcısı William Atkin'in Norveç tipi veya "double ender" (baş-kıç bir) olarak anılan planına uygun formda Salacak'ta Athar Beşpınar'ın atölyesinde inşa edilmiş olup, benzerleri her tür kötü hava şartında seyre uygun olduğundan geçmişte Kuzey Denizi'nde kılavuz gemisi olarak kullanılmıştır.

Orsa seyrinde modern teknelere göre yavaş kalmasına rağmen Sadun Boro kitabında; dünya seyahatinin %80'inin pupa seyri olduğunu belirterek, boyu 10.30 m, su çekimi 1.65 m, eni 3.30 m ölçülerinde omurgasının altında 3.5 ton kurşun ağırlığı bulunan bu tekne tipinin özellikle seçildiğini anlatır.

Teknenin bodoslaması, ana omurgası, çift basılmış istim eğrileri meşe ağacından, kaplaması 33 mm çam ağacı, ana döşeme ve kemereleri dut ağacı, kamara yanları ve içi Afrika maunundan yapılmıştır. 125'er litrelik ikişer temiz su tankı ile 400 litrelik mazot tankı bulunan teknenin dünya seyahatini gerçekleştiren orijinal motoru ucuza temin edildiği için eklenmiş, 1200 devirde 20 beygir güç veren ağır bir dizel makineydi.

Galeri
------

* Kısmet, Rahmi Koç MüzesiKısmet, Rahmi Koç Müzesi
* Kısmet'in dünya yolculuğunda kullanılan tekne malzemeleri, Rahmi Koç MüzesiKısmet'in dünya yolculuğunda kullanılan tekne malzemeleri, Rahmi Koç Müzesi
* Kısmet'in dünya yolculuğunda kullanılan tekne malzemeleri, Rahmi Koç Müzesi Kısmet'in dünya yolculuğunda kullanılan tekne malzemeleri, Rahmi Koç Müzesi
* Sadun Boro'nun denizci lisansı Sadun Boro'nun denizci lisansı
* Pupa Yelken Kitabının ilk baskısı Pupa Yelken Kitabının ilk baskısı

Dış Bağlantılar
---------------

* Rahmi Koç Müzesi - Kısmet sayfası 31 Temmuz 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Klasik Tekneler Platformu - Kısmet sayfası 1 Ağustos 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Kaynakça
--------

1. ↑  Boro, S. (1969). Pupa Yelken: Kısmet'in Dünya Seyahati. (Yazarın kendi yayını). İstanbul ss. 12-15
**Muhammed Osman Akfırat** (Beykozlu Hacı Hafız Osman olarak da bilinir; 1881, Medine, Osmanlı İmparatorluğu – 10 Ekim 1967 İstanbul, Türkiye Cumhuriyeti), İslâm âlimi ve mutasavvıf. Aslında ailesi Ankara'nın Kızılcahamam ilçesinden olan ailesi, babasının tayini dolayısıyla Medine'ye gelmişti. Soyu İslâm peygamberine dayanmaktadır.

Öğrenimi
--------

Kur'an öğrenimine Medine'de Ravza-i Mutahhara'da başlamış orada hafız olan Akfırat, ilk ve orta öğrenimini de Medine'de yapmıştır. Tahsiline devam etmek için 17 yaşında İstanbul'a gelip Fatih semtinde bulunan Çırçır Medresesi'ne girmiştir. Burada senelerce okuyan Akfırat, Kur'ân tefsirinde çok ilerledi. Edebiyat, fıkıh, hadis, kelâm, tababet ilimlerini de öğrendi ve buradan dersiamlık icazetini aldı.

Çalışma hayatı
--------------

Çalışmaya Çırçır Medresesi'nde müderris olarak başlayan Akfırat, Beykoz Hacı Ali Camii'nin kırk üç sene aralıksız vaizliğini yaptı. Bu caminin dışında 28 başka camide de vaizlik yaptı.

Özel hayatı
-----------

Küçük yaşta babasını kaydetmiştir. 1915'te Ayşe Hanım ile evlendi. Çocukları olmadı ise de dört yetim büyüttüler. 10 Ekim 1967'de vefat edince cenazesine Eyüp Sultan Mezarlığı'na defnedildi.

Akfırat, başta Gümüşsuyu Camii ve Karagöz Sırtı Camii olmak üzere ve bunlardan başka nice caminin yapılmasında önderlikte bulundu.

Eserleri
--------

### Kitaplar

* Basiretü’s-Salikin (Erenlerin kalp göz)
* Hayat safhaları
* İlâhî emirler
* Kur’an’da beş vakit namaz yok" diyenlere cevap
* Muavvizeteyn tefsiri (Felak ve Nas sureleri)
* Necatü’l-melhuf (Mahzun ve şaşırmışların kurtuluşu)
* Ruh çağırma
* Şifalı bitkiler ve emraz (Hastalıklar)

### Şiir

Dinle kardaş, bu bir ulu nasihat
### Vaazlar

* 40 hadisimi ezberleyin ahaliye öğretmeye çalışın
* Benim iyi kullarım vefat edeceği vakit
* Cenab-ı Hak'ka Cenab-ı Peygamber'in kapısından başka kapı yok
* Düşünün, alâmetlerden anlayın
* Mahşer Günü

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  "Muhammed Osman Akfırat". Beykoz Müftülüğü. 2015.  Eksik ya da boş `|url=` (yardım); `|erişim-tarihi=` kullanmak için `|url=` gerekiyor (yardım)
2. 1 2 3 4 5 6  "MEDİNELİ HACI OSMAN AKFIRAT (Rahmetullah aleyh)". Sahih Kur'ân'ı Kerim Tilâveti. 17 Şubat 2013. 3 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ekim 2016.
**Maksim Aleksandroviç Suraykin**, (8 Ağustos 1978 Moskova, Sovyetler Birliği) - Rus sosyalist politikacı. Rusya Komünistleri Partisi'nin kurucu lideri.

1978 yılında Moskova'da doğan Maksim Suraykin ilk, orta ve lise öğrenimini yine bu şehirde tamamladı. 1996'da Rusya Federasyonu Komünist Partisi (KPRF) 'ne katıldı ve Komünist Gençlik Birliği'nde çalışmaya başladı. Bu birlikteki faaliyetleriyle 1998 yılında Rusya Komsomol Örgütü'nün kurucuları arasında yer aldı.2000 yılında Moskova Devlet Üniversitesi Yönetim Mühendisliği Enstitüsü'nde Bilgi Teknolojileri ve Lojistik Bölümü'nden mezun oldu. Aynı üniversitede yüksek lisans ve doktorasını tamamlayarak öğretim görevlisi olarak çalışmaya başladı. 2002 yılında Komünist Parti Moskova Merkez Komite üyesi seçildi.

23 Mayıs 2009'da Rusya Bağımsız Komünist Gençlik Birliği hareketini kurdu. Böylece KPRF ile olan bağlarını kopardı. 22 Nisan 2012'de Komünist Gençlik Birliği Rusya Komünistleri adıyla parti halini aldı. Küba, Çin, Vietnam, Ekvador gibi sosyalist veya ALBA Bloğu ülkelere pek çok ziyarette bulundu.

Rusya Komünistleri Partisi 2012 yılında katıldığı yerel seçimlerde valilik kazanamasa da pek çok bölgede eski partileri geçerek ilk sıralara yükseldi. 18 Eylül 2016'da yapılan Rusya genel seçimlerinde % 2.27 oy oranıyla 14 parti arasından 5. oldu fakat barajı geçmeyi başaramadı.

Maksim Suraykin halen Moskova'da çalışmakta ve Rusya Komünistleri Partisi lideri olarak görev yapmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 5 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ağustos 2017.
Louis Nathaniel Rossel
**Louis Nathaniel Rossel** (Saint-Brieuc, 9 Eylül 1844 - 28 Kasım 1871 Versay'da kurşuna dizilmiş ve Nîmes'de gömülmüştür) Fransız subay ve siyasetçi. 19 Mart 1871'de Paris Komününe katılmıştır. Komüne katılan en yüksek rütbeli subay olmuştur. Komünde Savaş Bakanı görevi yapmıştır.

Gençliği
--------

Rossel, 9 Eylül 1844 günü Saint-Brieuc, Côtes-d'Armor'da dünyaya gelir. Babası Louis cumhuriyetçi geleneklere bağlı Protestan Huguenot topluluğundandı. Subay olan babası İmparator III. Napolyon'a bağlılık yemini etmemiştir. Annesi Sarah Campbell ise İskoçya asıllıdır. Eğitimine Prytanée Askeri Akademisinde devam eder. Okulda başarılı bir öğrenci olarak dikkat çeker.

1870 Prusya Savaşı
------------------

Ana madde: Fransa-Prusya Savaşı
1870 Prusya Savaşı sırasında istihkamcı olarak Metz tahkimatında görev yapar. Kentin teslim edilmesi ve silah bırakılmasına karşı çıkar. Silah bırakışmasını ihanet olarak tanımlayan Rossel, 29 Ekim 1870 tarihindeki resmî ateşkesin ardından Belçika üzerinden kaçarak Tours'daki geçici hükûmete katılır. Burada Adolphe Thiers ve François Achille Bazaine'in ihanetlerini ifşa eder. Léon Gambetta'yı direniş savaşı vermeye ikna etse de Gambetta hükûmette azınlıkta kalır. Artık ümidini kesen Rossel Gambetta'nın yanından Şubat 1871'de ayrılır, kendisine verilen Légion d'honneur nişanını reddeder.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb12214113k (data)
* GND: 121799123
* ISNI: 0000 0000 6644 9290
* LCCN: nb98037452
* Léonore tanımlayıcısı LH//2384/6 geçerli değil.
* NDL: 00621400
* NKC: skuk0001182
* NLI: 987007286884905171
* NTA: 071096892
* RERO: 02-A003761730
* SUDOC: 030798590
* VIAF: 34506916
* WorldCat: lccn-nb98037452

 |
**19 Mayıs Lisesi**, Samsun'un İlkadım ilçesinde bulunan Ortaöğretim kurumu.

Tarihçe
-------

1912 yılında inşaatı tamamlanmış ve 1913 yılında "*Samsun Sultanisi*" adı altında eğitim öğretime başlamıştır. 1. Dünya Savaşının başlaması sonrası okul binası Askeri Hastaneye çevrilmiştir. Bunun üzerine okul Frerler Mektebi binasına nakledilmiştir. Askeri hastaneye dönüştürülen bina 1919 yılında İngiliz işgalciler tarafından kullanılmıştır. Cumhuriyetin ilanı sonrası aynı bina Yetimler Yurdu (Dar'ül Eytam) olarak hizmet vermiştir.

Dar'ül Eytam Amasya'ya taşındıktan sonra okul, 1926-1927 eğitim yılında eski binasına geri dönmüştür. 1927-1928 eğitim ve öğretim yılında "**Samsun Lisesi**" adıyla yeniden teşkilatlandırılmıştır. Lise statüsü kazandıktan sonraki ilk müdürü Eşref Bey olmuştur.

### Atatürk'ün Okulu Ziyareti

Atatürk Samsun Lisesinde Bir Tarih Dersinde
Atatürk'ün okulu ilk ziyareti 24 Eylül 1924 günü gerçekleşmiştir. İkinci ziyareti ise 26 Kasım 1930 günü Samsun gezisi sırasında gerçekleşmiştir. Gazi, bu ziyareti esnasında bir Tarih dersine de katılmıştır. Dersin konusu "Türklerin Orta Asya'dan Anadolu'ya göçü" idi ve tahtada bir adet Orta Asya haritası mevcuttu. Ulu önder haritayı inceleyip sorular sorduktan sonra derste kullanılan tarih kitabını da inceledi ve kitabın değişmesi gerektiğini ifade etti. Gazi dersten memnuniyetle ayrıldıktan sonra Felsefe dersine de girmiştir.

### Sonraki Yıllar

4 Şubat 1952 tarihinde okul "Ondokuzmayıs Lisesi" adıyla hizmet vermeye başlamıştır. 1965-1966 ders yılında şimdiki binasına taşınmıştır. İlk bina günümüzde "Atatürk Anadolu Lisesi" olarak hizmet vermektedir.

19 Mayıs Lisesi 1996 yılında "Müfredat Laboratuvar Okulu (MLO)" kapsamına alındı. 1997 yılında Süper Lise olarak da bilinen "Yabancı Dil Ağırlıklı" lise kapsamına alınmıştır. 2010 yılından itibaren "Anadolu Lisesi" statüsüyle eğitim öğretim faaliyetlerini sürdürmektedir.

Öğrenim Görenler
----------------

* AYM eski başkanı Yekta Güngör Özden
* Maliye eski bakanı Adnan Kahveci
* Dışişleri eski bakanı Murat Karayalçın
* Eski Jandarma Genel Komutanı Org. Servet Yörük
* TÜBİTAK eski başkanı Namık Kemal Pak
* Samsun BŞB eski başkanı Yusuf Ziya Yılmaz
* Milli futbolcu Tanju Çolak

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Okulumuzun Tarihçesi". *19 Mayıs Lisesi*. MEB. 21 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  Ertuğrul Zekai ÖKTE. "Atatürk'ün Samsun Lisesi Ziyareti (26 Kasım 1930)". s. 674-676. 17 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
**Mikuláš Galanda** (4 Mart 1895 – 5 Temmuz 1938) Ressam, grafik sanatçısı, illüstratör, Slovak modern sanatının en önde gelen simalarından biri.

Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nda Turčianske Teplice'de dünyaya geldi. Budapeşte Güzel Sanatlar Akademisi ve Prag Sanat ve Endüstri Okulu'nda eğitim gördü. Dezider Rakšány, Vratislav Hugo Brunner, August Brömse ve Franz Thiele'den dersler aldı. Brömse, onu Edward Münc'ün eserleriyle tanıştırdı. 1924-1926 arası, *Dav* isimli sol eğilimli gazetenin ilk grafik editörü olarak çalıştı. 1928 yılında resim öğretmenliği yapmaya başladı. 1929'da taşındığı Bratislava'daki kız okulunda (štátna meštianska dievčenská škola) ve erkek çocuklarının devam ettiği başka bir okulda (II. meštianska chlapčenská škola) öğretmenlik yaptı. 1928 yılında Prag'da tanıştığı Maria Boudova ile 1931'de evlendi.

1929'dan 1932'ye kadar, Bratislava'daki atölyesini Ľudovít Fulla ile paylaştı. *Umelecká beseda slovenská* (Slovak Sanat Derneği) adlı cemiyete üye oldu. 1930-1932 yılları arasında Ľudovít Fulla ile birlikte, içinde sanat tartışmalarının, sanat-toplum ilişkilerinin tartışıldığı "Özel Mektuplar" adlı bir yayına da imza attılar.

1933'te Bratislava Sanat Okulu'nda litografi ve grafik dersleri vermeye başladı. 1935'te Prag'da kişisel bir sergi açtı. 1936'da Venedik Bienali'ne, 1937'de de Paris'te düzenlenen uluslararası bir sergiye katıldı. Moskova'da 1938'de düzenlenen bir yarışmada çizdiği illüstrasyonla gümüş madalya kazandı. 1938'de New York'ta düzenlenen "Slovak Sanatçılar Sergisi" katıldı.

Bütün eserlerinde Slovak sanatsal modernizmini, Avrupa resminin gelişimini temel alarak formüle etmeye çalıştı. İzlenimci ve kübist akımlara yöneldi ve eserlerinde bunu yansıttı. Sanat hayatının başlarında grafik çalışmaları yaparken, sonraları resim sanatına yöneldi. Eserlerinde hep yereli, Slovakya manzaralarını ve insanlarını, tema olarak kullandı. *Kadın güzelliği ve cazibesinin lirik ressamı* olarak tanınan sanatçının tüm eserlerinde, ağır bir melankolinin izleri bulunur.

1938'de yaşamını yitiren sanatçının doğduğu kentte, 1991 yılında adına daimi bir sergi açılmıştır.

Galeri
------

* AnneAnne
* Anne ve ÇocukAnne ve Çocuk
* AnneAnne

Kaynakça
--------

1. ↑  "Mikulas Galanda". monoskop.org. 24 Aralık 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mart 2020.
2. ↑  "Mikulas Galanda". 27 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mayıs 2017.
3. ↑  "Galéria Mikuláša Galandu v Turčianskych Tepliciach". 19 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mayıs 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 132604043
* ISNI: 0000 0001 0868 2032
* LCCN: n83215032
* NKC: jn20000703077
* RKD: 29974
* SUDOC: 166168866
* ULAN: 500089553
* VIAF: 8551929
* WorldCat: lccn-n83215032

 |
**Jean Chazal de Mauriac** (d. 4 Haziran 1907, Puy - ö. 1991, Haute-Loire), Fransız hukukçu.

1931 yılında yargı kariyerine başlamış, savcılık yapmıştır. 1942 yılında Sağlık ve Aileden sorumlu Devlet Sekreteri Raymond Grasset tarafından göreve çağrılmıştır. Çocuk suçlulara dair 1945 yılında yayınlanan kararnamenin yazarları arasında yer almıştır. 1945'te ilk çocuk hakimleri arasında bulunarak, Seine mahkemesinde görev almıştır. Çocuk adaleti üzerine temel teorisyenler arasında yer almıştır. 1957 yılında Paris İstinaf Mahkemesi üyesi olmuştur. 1966 yılından emekli olduğu 1977 yılına dek Yargıtay üyesi olarak görev yapmıştır.

Eserleri
--------

* Hakimlerinin Önünde Çocuklar (1946)
* Çocuk Kriminolojisi Çalışmaları (1952)
* Suçlu Çocukluk (1953)
* Çocuk Hakları (1959)
* Sosyal Olarak Adapte Olamamış Çocuklar ve Gençler (1958)
* Şaşırtıcı Gençlik (1962)
* Hakimler (1978)
* Açık Alanda Eğitim (1982)

Dış bağlantılar
---------------

* Jean Chazal'in özgeçmişi23 Şubat 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Dipnotlar
---------

1. ↑  Bu kitap Jean Chazal yönetiminde kaleme alınmıştır.
kırılma-kurcalanmaya dayanıklı bant ile plastik vidalı kapak
**Vidalı kapak** şişeler, kavanozlar ve tüpler için yaygın bir kapama türüdür.

Kullanım
--------

Bir vidalı kapak, bir konteyner üzerinde bir "son" birim ve vidalanan mekanik bir cihazdır. Etkili bir sızdırmazlık sağlamak ve ürüne uymak için uygun maliyetli olacak şekilde tasarlanmalıdır. Bazı kapakların kurcalamaya karşı dayanıklı olması ve çocuklara dayanıklı ambalaj özelliklerine sahip olması gerekir. Kurcalanan bant, örneğin, şişelerin vida kapakları için yaygın bir sabotaj uyarısıdır.

Yakın konfigürasyonda görülen birçok su şişesinde görünen bir "spor şapkası".

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 22 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mayıs 2018.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 23 Ekim 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mayıs 2018.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 17 Eylül 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mayıs 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4179969-0

 |
**II. Sanço** (İspanyolca: *Sancho II*; y. 938 – 994), Aragon kontu ve 970-994 yılları arasında Pamplona kralı.

Aile
----

Kral Sanço, Pamplona kralı I. García Sánchez ile Aragon kontesi Andregoto Galíndez (Andregoto, García'nin kuzenidir ve ilk karısıdır.)'in oğlu ve I. Sanço'nun torunudur.

938 yılında doğan Sanço, 943 yılında Aragon kontu unvanını aldı. Babasının 970 yılında ölümü üzerine II. Sanço adıyla Pamplona kralı oldu. Krallığı döneminde Endülüs Emevîleri ile mücadelede bulundu. León Krallığı ile ittifak yapan Sanço, 981 yılında Valladolid'in 32 km güneybatısındaki Rueda' da meydana gelen savaşta El-Mansur komutasındaki Emeviler'e yenildi. Bu yenilgiden sonra bizzat Córdoba'ya giderek Endülüs Emevî sultanına hediyeler verdiği gibi kızı Uraka'yı da El-Mansur ile evlendirmek zorunda kaldı. Bu tarihten sonra Emevi sldırılrına dayanmaya çalışan Sanço, 994 yılında hayatını kaybetti. San Juan de la Peña Manastırı'na gömüldü.

II. Sanço, Uraka Fernández'la evlendi; Uraka Pamplona kraliçesi oldu. Onların çocukları:

* II. García Sánchez (Pamplona kralı)
* Ramiro Sánchez (992'de öldü)
* Gonzalo Sánchez
* Uraka Sánchez

Kaynakça
--------

1. ↑  Parsons, John Carmi (1997). *Medieval Queenship*.
2. ↑  Martínez Díez, Gonzalo (2005). *El Condado de Castilla (711-1038): la historia frente a la leyenda*. Valladolid. ISBN 84-9718-275-8.
3. ↑  Martínez Díez, Gonzalo (2007). *Sancho III el Mayor Rey de Pamplona*, *Rex Ibericus*. Madrid: *Marcial Pons Historia*. ISBN 978-84-96467-47-7.
Nizamnamenin anayasa olarak adlandırılmış Ermenice versiyonu
İngilizce versiyonu, Harry Finnis Blosse Lynch (1901)
Düstur'dan Osmanlı Türkçesi versiyonu
**Nizamnâme-i Millet-i Ermeniyân** (Osmanlıca: نظامنامهٔ ملّت ارمنیان, Ermenice: Հայ ազգային սահմանադրութիւն, romanize: Hay azkayin sahmanatrutiyun, Fransızca: Constitution nationale arménienne), Ermeni aydınları (Dr. Nahabet Rusinian, Dr. Serviçen, Nikoğos Balyan, Krikor Odyan ve Krikor Margosian) tarafından hazırlanan ve 150 maddeden oluşan nizamnamenin, 1863 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu tarafından onaylanan ve Patrik'in yetkilerini ve yeni kurulan Ermeni Meclisi'ni tanımlayan şeklidir. Bu nizamname, diasporadaki Ermeni Kilisesi arasında hala aktiftir. Osmanlı Türkçesi versiyonu Tanzimat döneminde kabul edilen kanunların yazıldığı defter olan Düstur'da yayınlandı.

Belgenin Ermenice versiyonu kendisini "anayasa" olarak adlandırılırken, Osmanlı tarafından kabul edilen versiyonunda bunun yerine millet hakkında bir nizamname adı verildi.

Tarih
-----

Islahat Fermanı'nın (1856) millet arasında eşitliği getirmeye yönelik çabaları Ermeni Patrikhanesi'nin hoşnutsuzluğunu da beraberinde getirdi. Islahat Fermanı'ndan önce Ermeni Patriği sadece cemaatin ruhani lideri değil, aynı zamanda seküler lideriydi de (tüm Ermenilerin). Patrik istediği zaman Piskoposları görevden alabilir ve yetkisi 50 bölgeye kadar uzanabilirdi. Devrimci Ermeniler, soyluların zulmü olarak gördükleri şeyi ortadan kaldırmak, yeni bir ' Milli Nizamname'' çıkarmak istediler. "Nizamname" (1860), Ermeni aydınları tarafından hazırlandı. Öncelikle Patrik'in yetkilerini belirlemeye çalıştılar.

Nihayet Konsey, 24 Mayıs 1860 tarihinde nizamname taslağını kabul ederek Babıali'ye sundu. Sultan Abdülaziz hükûmeti 17 Mart 1863'te bir fermanla (bazı küçük değişikliklerle) onaylayarak yürürlüğe koydu. Ermeni Milli Anayasası olarak isimlendirilen, Osmanlı İmparatorluğu tarafından Nizamnâme-i Millet-i Ermeniyân olarak kabul edilen nizamname 150 maddeden oluşuyordu. Patrik'in yetkilerini (millet açısından konumunu) ve yeni kurulan "Ermeni Ulusal Meclisi"ni tanımladı.

Ermeni Patriği yetkilerini Ermeni Millet Meclisi ile paylaşmaya başlamış ve nizamname ile sınırlandırılmıştır. Patrik değişiklikleri kendi toplumunun erozyonu olarak algıladı.

Kaynakça
--------

* "Appendix I: National Constitution of the Armenians in the Turkish Empire". *Armenia, Travels and Studies*. **2**. Longmans, Green and Co. 1901. s. 445-467.  (PDF p. 573-595/644)

### Notlar

1. 1 2  Richard G. (EDT) Hovannisian "The Armenian People from Ancient to Modern Times", page 198
2. 1 2  Mekerditch-B. Dadian, "La société arménienne contemporaine", *Revue des deux Mondes*, June 1867, pp. 903-928, read online 14 Temmuz 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Dış bağlantılar
---------------

* "Ազգային սահմանադրութիւնը". *digilib.am*. American University of Armenia. 21 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
**Joseph Daul** (d. 13 Nisan 1947, Strasbourg) Fransız merkez sağ siyasetçi. 2013-2019 yılları arası Avrupa Halk Partisi eski başkanıdır.

Ulusal Savunma Yüksek Bilimler Enstitüsü'nü bitirmiş, Ulusal Genç Ziraatçiler Merkezi Başkan yardımcısı ve Ulusal Tarım İşletmecileri Sendikaları Federasyonu Başkan yardımcısı olarak görev yapmıştır. 1991-1999 yılları arasında Ekonomik ve Sosyal Konsey üyesi olmuş, ayrıca et ve tarım alanında çeşitli görevlerde bulunmuştur. 1999 yılında Cumhuriyet için Birlik-Liberal Demokrasi adlı listeden, 2004 ve 2009 yıllarında ise Halk Hareketi Birliği listesinden Avrupa Parlamentosu'na seçilmiş, Avrupa Parlamentosu'nda tarım komisyonu başkanlığı, Avrupa Halk Partisi grup başkanlığı görevlerinde bulunmuştur. 8 Ekim 2013 - 30 Kasım 2019 tarihleri arası Avrupa Halk Partisi'nin başkanlığını yapmıştır.

Görevleri
---------

* 20 Temmuz 1999 - 30 Haziran 2014 : Avrupa Parlamentosu milletvekili
	+ 22 Ocak 2002 - 30 Ocak 2007 : Tarım ve Kırsal Kalkınma Komisyonu Başkanı
	+ 16 Ocak 2007 - 30 Haziran 2014 : Avrupa Halk Partisi (Hristiyan-Demokratlar) grubu başkanı
* 8 Ekim 2013 - 30 Kasım 2019 : Avrupa Halk Partisi başkanı

Dış bağlantılar
---------------

* Avrupa Parlamentosu'ndaki sayfası 31 Temmuz 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 1167567684
* ISNI: 0000 0001 1269 6752
* SUDOC: 058469273
* VIAF: 164321509
* WorldCat: viaf-164321509

 |
Roland Ries (2016)
**Roland Ries** (d. 11 Ocak 1945, Niederlauterbach, Bas-Rhin), Fransız siyasetçi. Strazburg eski belediye başkanı.

Bütün eğitim ve öğrenim hayatı Strazburg'da geçmiş, Strasbourg Üniversitesi'nden mezun olmuştur. Modern Edebiyat eğitimi görmüş ve liselerde öğretmenlik yapmıştır. (Halefi ve selefi olan Fabienne Keller de öğrencisi olmuştur)

1983 yılı itibarıyla Strazburg Belediye Meclisi üyesidir. 1989-1997 yıllarında belediye başkanı Catherine Trautmann'ın 1. başkan yardımcısı olmuş ve sorumluluk alanı ulaştırma ve şehircilik olmuştur. 1997 yılında Catherine Trautmann kültür bakanı olunca yerine 1997-2000 yılları arasında belediye başkanı olmuştur. 2001-2008 yıllarında belediye meclisinde muhalefeti temsil etmiştir. 2008-2020 yılları arasında Sosyalist Parti'den Strazburg belediye başkanı olarak görev yapmıştır.

Sosyalist Parti'de sosyal demokrat kanat içerisinde yer almış ve merkez çizgiye sempatisiyle bilinmektedir.

2004 yılında Bas-Rhin senatörü seçilmiş ancak 1 ay sonra Bas-Rhin'deki seçimler, seçim prosedüründeki problem nedeniyle, iptal edilmiş, Şubat 2005-Eylül 2014 tarihleri arasında senatörlük yapmış, 2014 seçimlerinde belediye başkanlığına odaklanmak amacıyla tekrar aday olmamıştır.

Görevleri
---------

**Siyasi Görevleri**

* 1971 - 1977 : Birleşik Sosyalist Parti (PSU) militanı
* 1977 - 2019 : Sosyalist Parti (PS) üyesi
* Sosyalist Parti Bas-Rhin Teşkilatı Eski Birinci Sekreteri

**Avrupa ve Ulusal Görevleri**

* 1995 - 2002 : Avrupa Bölgesel ve Yerel Güçler Kongresi asıl üyesi
* 2001 - 2003 : Ekonomik ve Sosyal Konsey üyesi

**Yerel yönetimler**

* Mart 1983 - Temmuz 2020 : Strazburg Belediye Meclisi üyesi
* Mart 1989 - 27 Haziran 2007 : Strazburg Belediye Başkanı 1. yardımcısı
* 1996 - Mart 2004 : Alsace bölgesel konseyi üyesi
* 27 Haziran 1997 - 25 Haziran 2000 : Strazburg Belediye Başkanı
* 1997 - 2000 : Strazburg Kent Topluluğu Başkanı
* 22 Mart 2008 - 4 Temmuz 2020 : Strazburg Belediye Başkanı
* 2008 - 31 Aralık 2014 : Strazburg Kent Topluluğu Başkanı 1. yardımcısı
* 1 Ocak 2015 - Temmuz 2020 : Strazbourg Eurométropole Başkanı 1. yardımcısı

**Senato**

* 1 Ekim 2004 - 26 Kasım 2004 / 20 Şubat 2005 - 30 Eylül 2014 : Bas-Rhin senatörü

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb14541814j (data)
* GND: 133888290
* ISNI: 0000 0003 5593 8111
* LCCN: n2007062992
* SUDOC: 095090991
* VIAF: 173588970
* WorldCat: lccn-n2007062992

 |
Lucien Quélet
**Lucien Quélet** (14 Temmuz 1832 - 25 Ağustos 1899) Fransız doğa bilimci ve mikologdur. Mikoloji alanında yapılacak araştırmalara adanmış bir cemiyet olan Société mycologique de France'ın kurucusudur. Bitki bilim mahlası **Quél.**'dir.

Doubs, Montécheroux'da bir çiftçinin oğlu olarak dünyaya gelen Quélet, kısa sürede öksüz kaldı ve çocukluğunu teyzeleriyle birlikte geçirdi. Gençliğinde, genel olarak mikoloji ve botaniğe, aynı zamanda ornitoloji ve malakoloji gibi diğer konu alanlarına da büyük ilgi gösterdiği bilinmektedir. Montbéliard kolejinde öğrenim gördü, ardından da Strazburg'da tıp eğitimi aldı.

1888 yılında, *Flore mycologique de la France et des pays limitrophes* (Türkçe: *Fransa ve komşu ülkelerin mikolojik florası*) adlı bir eser yazdı.

*Amanita queletii*, *Boletus queletii*, *Entoloma queletii*, *Russula queletii* türleri ile *Queletia* cinsi onuruna adlandırılmıştır.

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Lucien Quélet". Illinois Mycological Association. 12 Ekim 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Nisan 2007.
2. ↑  "IPNI". 31 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Mart 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb12305073c (data)
* Botanist: Quél.
* DSI: 4632
* GND: 140698299
* ISNI: 0000 0001 0874 8425
* LCCN: no97050653
* NTA: 250452413
* SUDOC: 031925618
* TePapa: 50155
* Trove: 1294426
* VIAF: 17289061
* WorldCat: lccn-no97050653

 |
**Jakub Karol Parnas**, **Yakov Oskarovich Parnas** olarak da bilinir (Rusça: Яков Оскарович Парнас) (16 Ocak 1884 – 29 Ocak 1949), Otto Fritz Meyerhof ve Gustav Georg Embden ile birlikte Embden-Meyerhof-Parnas yolunun keşfine katkıda bulunan önde gelen bir Yahudi - Polonyalı - Sovyet biyokimyacısıydı.

1939'da Batı Ukrayna'nın ilhakından sonra bir Sovyet aktivisti oldu. 1949'da Stalinist Yahudi Anti-Faşist Komitesi olayı sırasında tutuklandı ve kayıtlara göre hapishanedeki hücresinde kalp krizi geçirerek öldü.

Hayatı
------

Parnas, 1884'te Tarnopol'de, o zamanlar Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun bir parçası olan Galiçya eyaletinde (şimdi Polonya ile Ukrayna arasında bölünmüş bir şehir) Yahudi bir ailenin çocuğu olarak doğdu. 1904'te Charlottenburg Kraliyet Teknik Koleji'nden mezun oldu. 1920'den 1941'e kadar Lviv Üniversitesi Tıbbi Kimya Enstitüsü'nün başkanlığını yaptı. Cambridge, Napoli, Strasbourg, Ghent ve Zürih'teki üniversitelerle işbirliği yaparak Avrupa'yı dolaştı. Alman Bilimler Akademisi Leopoldina'nın bir üyesi, Polonya Bilimler Akademisi'nin Sorumlu Üyesi ve ayrıca Sorbonne Üniversitesi ile Atina Üniversitesi'nin fahri doktoruydu.

Polonya'nın Sovyetler tarafından işgal edilmesi ve 1939'da Batı Ukrayna'nın Sovyetler Birliği tarafından ilhak edilmesinden sonra Parnas, enstitüdeki çalışmalarına devam etmek için Lviv'de kaldı. Ayrıca komünist Bölge Sovyet İşçi Delegasyonu'nda siyasi bir rol üstlenerek Sovyet yetkilileriyle işbirliği yapmaya başladı. 1941'de Almanya'nın Sovyetler Birliği'ni işgalinden sonra Parnas, SSCB'nin insan nüfusunun çok az olduğu noktalarına tahliye edildi ve hayatının geri kalanında orada yaşadı. Ayrılmasından sadece birkaç gün sonra, Lviv (Lwów), yaklaşık 45 Lwów profesörünü katleden Nazi Almanya ordusu tarafından işgal edildi.

Sovyetler Birliği'nde Parnas, Joseph Stalin ile tanıştı ve kendi laboratuvarını kurdu. SSCB Bilimler Akademisi Akademisyeni ve SSCB Tıp Bilimleri Akademisi'nin kurucu üyesi oldu.

Başarılarına ve popülaritesine rağmen, Parnas yanlışlıkla Batı casusu olmakla suçlandı. 28 Ocak 1949'da KGB tarafından tutuklandı. KGB arşivlerine göre, 29 Ocak 1949'da Lubyanka hapishanesindeki ilk sorgusu sırasında kalp krizinden öldü.

Başarıları
----------

Parnas'ın ana çalışması, kas dokusundaki karbonhidrat metabolizması mekanizmalarının incelenmesiydi. Władysław Baranowski ile birlikte fosforoliz sürecini keşfetti. Parnas ayrıca glikolizin teorik analizine büyük katkı yaptı.

Mirası
------

Jakub Parnas anması
Parnas, Polonya ve Ukrayna Biyokimya Dernekleri tarafından düzenlenen ve 1996'dan beri iki yılda bir düzenlenen Polonya-Ukrayna Parnas Konferansı tarafından onurlandırılmıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Birth and circumcision records of Jakob Parnes". 7 Kasım 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑   [*yalın URL*]
3. ↑  Postepy Biochemii Vol. 43 No. 5 1997 p.311

* 

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb17128333f (data)
* GND: 123113040
* ISNI: 0000 0001 0952 3260
* LCCN: nr94018167
* NKC: nlk20000090160
* NLI: 987007297681805171
* VIAF: 8286548
* WorldCat: lccn-nr94018167

 |
Simonis'in hazırladığı *Vom Kaukasus zum Persischen Meerbusen* isimli kitapta *Lazistan sakini* notuyla kaydedilmiş resim
**Paul Müller-Simonis** (9 Temmuz 1862, Muhlbach-sur-Bruche - 23 Eylül 1930, Strasbourg), Alman asıllı Fransız rahip, gazeteci ve gezgin.

Hayatı
------

Alsasçanın konuşulduğu bir ailede, sanayici bir babanın oğlu olarak dünyaya geldi. 1877-1881 yılları arasında Paris'te mühendis olarak çalışsa da, kariyer değişikliği yaparak 1882-1888 yılları arasında Münih ve Roma'da ilahiyat okudu. Sonraki 3 yıl Kafkasya, Anadolu ve Orta Doğu'yu gezdi. Gezilerini *Vom Kaukasus zum Persischen Meerbusen* (Kafkasya'dan Basra Körfezi'ne) isimli seyahat kitabında raporladı. 1891'de hayatının geri kalanını geçireceği Strasbourg'a yerleşti. 1892'de günlük olarak çıkan *Elsässer* isimli Katolik gazetesinin hisselerinin çoğunu satın aldı. 1898'de 2.000 kişinin kalabileceği bir otelin de yer aldığı Katolik kumarhanesi yaptırdı. Otel beklenildiği kadar müşteri çekmeyince 1905'te zararına satıldı ve Simonis servetinin çoğunu kaybetti. 1930'da ölen Simonis, Saint-Urbain Mezarlığı'na defnedildi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Paul Muller Simonis" (PDF). caritas-alsace.org. 22 Aralık 2015 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Haziran 2022.
**Maria do Carmo Trovoada Pires de Carvalho Silveira** (d. 14 Şubat 1961), São Toméli siyasetçi. Silveira, Afrika ada ülkesi São Tomé ve Príncipe'de 8 Haziran 2005'ten 21 Nisan 2006'ya kadar başbakanlık makamında bulunmuştur.

Donetsk Ulusal Üniversitesi'nde (Ukrayna ) ekonomist olarak eğitim gördü, Strazburg'daki Ulusal Yönetim Okulu'ndan Kamu Yönetimi Yüksek Lisansı yaptı ve 1999'dan 2005'e kadar São Tomé ve Príncipe Merkez Bankası'nın üçüncü başkanı olarak görev yaptı. Silveira bu görevi 2011'den 2016'ya ikinci kez üstlenmiştir.

Başbakan
--------

8 Haziran 2005'ten 21 Nisan 2006'ya kadar São Tomé ve Príncipe'de başbakan ve Planlama ve Maliye Bakanı olarak görev yaptı.

Ülkenin ikinci kadın başbakanı olan Silveira, São Tomé'nin Kurtuluş Hareketi ve Príncipe-Sosyal Demokrat Parti'nin (MLSTP-PSD) bir üyesi ve parti yönetim kurulu üyesiydi.

Makroekonomik istikrarın önceliği olduğunu açıklayan Silveira, kamuda sendikalarla yaşanan ücret anlaşmazlığını çözerek, IMF'den yardım alarak ve Angola ile petrol sektöründe işbirliği anlaşması imzalayarak diğerlerinin yanı sıra adından söz ettirdi.

Başbakanlık sonu
----------------

Başbakanlık görevi, muhalefetin MLSTP-PSD'yi mağlup ettiği 2006 parlamento seçimlerinden sonra sona erdi ve 2006'da ardılı olarak Tomé Vera Cruz başbakan olarak atandı.

CPLP İcra Sekreteri
-------------------

Ocak 2017'de Maria do Carmo, Mozambik Murade Murargy'nin yerini alarak ve Ocak 2019'da Portekizli Francisco Ribeiro Telles'in yerini alarak Lusophone Commonwealth İcra Sekreteri görevini üstlendi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "At-a-glance: Women Prime Ministers". *SBS News*. 23 Ağustos 2013. 6 Kasım 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2014.
2. ↑  "Maria do Carmo Silveira". *www.cplp.org*. 6 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2019.
3. 1 2 3  Jane S. Jensen (2008). *Women Political Leaders*. Palgrave Macmillan. ss. 58-59. ISBN 9780230616851.
4. ↑  "Banco Central de S.Tomé e Príncipe". *www.bcstp.st*. 19 Ocak 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
5. ↑  Skard, Torild (2014) "Maria do Carmo Silveira" in *Women of power female presidents and prime ministers worldwide*, Bristol: Policy Press, 978-1-44731-578-0, pp. 300-01
**Itsukuşima Tapınağı** (Japonca: 厳島神社): Japonya’da, Hiroşima prefektörlüğündeki Miyajima adasında yer alan 6. yüzyıldan kalma tapınak. Gelgite bağlı olarak, suyun üstünde yüzüyormuş gibi görünür. Tapınağın kapısının Adadaki Misen Dağı'ndan görünümü Japonya'daki en güzel üç manzaradan birisi olarak kabul edilir. 1996'dan bu yana Dünya Mirası listesi'nde yer alır.

Tapınağın bulunduğu ada kutsal sayıldığı için eski devirlerde burada yerleşime izin verilmiyordu, günümüzde de adada ziraat yapılmaz ve ölüler adaya gömülmez. Tapınağın inşa edilmesi ile ona hizmet edecek insanlar adaya yerleşmiş; sivil savaş yıllarında tapınakla bağlatısı olmayan aileler de adada yaşamaya başlamış ve tapınağın ziyaretçilerinin artması ile ada turistik bir yer haline gelmiştir.

Bu kutsal adada inşa edilen tapınak, 56 ayrı yapıdan oluşur. 6. yüzyılda yapıldığı bilinen tapınağın varlığından bahseden ilk tarihi belge 811'de yazılmıştır. 12. yüzyılda siyasi güç elde eden savaşçı bir aile buradaki tapınak binalarını 1168 yılı civarında yenilemiş ve yenilerini ilave etmiştir. 13. yüzyıl ve 14. yüzyılda hasar gören binalar, 1572'de orijinaline sadık kalarak yenilenmiştir. Ana tapınak, 1572 yılında inşa edilmiştir. Tapınaklar köprülerle birbirine bağlanmıştır. Yapıların hepsi kırmızı renktedir, farklı tonlar; farklı dönemlerde yapılmalarından kaynaklanır. Tapınağın 16m yüksekliğindeki dört ayaklı ünlü kapısı 1875 yılında yapılmıştır. Kapı, gelgit ile sular yükseldiğinde suyun üstünde yüzüyormuş gibi görünür; sular alçaldığında ise çamurla kaplıdır ve yürüyerek ulaşılabilir.

Galeri
------

* 
* 
* 
* 
* 


|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* CiNii: DA04388368
* LCCN: n83038370
* MusicBrainz: 7c0a325f-646f-4303-a0a9-09b8b49ed67d
* NDL: 00633479
* VIAF: 159481791
* WorldCat: lccn-n83038370

 |
**Hisarönü Körfezi**, Ege bölgesi, Muğla il sınırlarında, Ege Denizi'nin güneydoğusu, Anadolu'nun güneybatısında yer alan körfez. Kuzeyinde Datça Yarımadası, doğusunda Bozburun Yarımadası, güneyinde Sömbeki Adası bulunur. Girintili çıkıntılı kıyılara sahiptir. Körfezde pek çok koy ve ada bulunur.

Körfezin kuzeyindeki Datça Körfezi, kuzeydoğudaki Hisarönü Limanı, güneydoğudaki Sömbeki (Yeşilova) Körfezi sığlık alanlarıdır.İç kısımlarda su derinliği en fazla 300 m, Datça Yarımadası'nın güneyinde 500 m, Yeşilova Körfezi'nde 250 m kadardır. Kıta sahanlığı (şelf alanı), Datça Limanı'nda geniş (4 km), körfezin batısında dar (0,2 km), Yeşilova Körfezi'nde 1 km'den daha azdır. Körfezin doğusu oldukça sığdır ve kıta sahanlığı 17 km kadardır. Helen Yayı körfezin güneybatısında yer aldığından sismik olarak aktif bir alandır.

Hisarönü Körfezi içinde; Selimiye Koyu, Bencik Koyu, Martı Marina, Kız Kumu tanınmış yerleridir. Körfez adını uç kısmında bulunan Hisarönü Köyü'nden almıştır. Köy ile körfez arasındaki düzlükte *Kastabos (Castabus)* tapınak yerleşimi bulunur.

Kaynakça
--------

1. 1 2  KAŞER, Nilhan. "HİSARÖNÜ KÖRFEZİ'NDEKİ DENİZ SEVİYESİ DEĞİŞİMİ, SEDİMANTASYONU VE BÖLGEDEKİ ESKİ ÇAĞ KIYI YERLEŞİMLERİ ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ". 22 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Eylül 2018.
2. ↑  "Hisarönü". muglakulturturizm.gov.tr. 13 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Eylül 2018.
**Ichkeul Gölü** (Arapça: *بحيرة اشكل*), Tunus'ta, Afrika'nın en kuzeyindeki Bizerte'ye 20 kilometre mesafede yer alan bir göldür. **Ichkeul Milli Parkı'**nın göl ve sulak alanları, her yıl yüz binlerce göç eden kuşun önemli bir konaklama noktasıdır. Gölün ziyaretçileri arasında ördek, kaz, leylek ve pembe flamingo bulunmaktadır. Gölün besleyici nehirlerindeki baraj inşaatı, göl ve sulak alanların ekolojik dengesinde önemli değişikliklere neden oldu.

Barajlar, göle ve bataklıklara tatlı su girişini önemli ölçüde azalttığından, sazlıklar, papirüsler ve diğer taze su bitki türleri yerini tuz seven bırakmak zorunda kaldı. Bu değişiklikler, var olan bitkilerin değişimine bağlı olarak göç eden kuş popülasyonlarında keskin bir azalmaya neden oldu.

UNESCO'ya göre, Tunus hükûmeti tatlı suyun tutulması ve tuzluluğun azaltılması için bazı adımlar attı ve göl 2006'da UNESCO'nun Tehlike altındaki Dünya Mirasları listesinden çıkarıldı.

Bununla birlikte, Dünya Doğa ve Doğal Kaynakları Koruma Birliği'nden bazı raporlar, tuzluluğun aşırı derecede yükseldiğini ve rehabilitasyon olanağının hızla kaybolduğunu düşündürmektedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 24 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2017.

| * g
* t
* d
Tunus'taki millî parklar |
| --- |
| 
* Bukarnin
* Buvahdime
* Cebel Erbata
* Cebel Mağile
* Cebel Serc
* Cebel Zağdud
* Cebel Zağvan
* Cebîl
* Dağvmes
* El-Feyca
* İşkul
* Sangar-Cibbes
* Sidi Tuvi
* Şambi
* Şayatine-Cap Négro
* Vadiü'z-Zen
* Zimbra

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* NLI: 987007535095705171
* VIAF: 315165526
* WorldCat: viaf-315165526

 |