**Ali ibn Buya** (Farsça: علی بن بویه, Arapça: علی بن بویه), genellikle *Arapça isim* (onursal lakap) **İmâdüddevle** (Farsça: عمادالدوله; y. 891/2 - Aralık 949), 934'ten 949'a kadar *emir* olarak hüküm süren Fars Bölgesinde Kurulan Büveyhî emirliğinin kurucusudur. İki küçük erkek kardeşi Rüknüddevle ve Müizzüddevle ile birlikte Rey, Şiraz ve Bağdat merkezli bir üçlü hükümdarlık kurmuştur.

Erken kariyeri
--------------

Ali, İran'ın kuzeyindeki bir bölge olan Deylem'den mütevazı bir balıkçı olan Abu Shuja Buya'nın en büyük oğluydu. Abu Shuja Buya büyük ihtimalle İslam'a yeni geçmişti, bu da oğullarının, bir mühtedinin çocuklarına özgü tipik Arapça isimlerini açıklıyor.

Ali, ilk olarak II. Nasr altında Samanilerin hizmetlerine girdi ve burada hükümdarın maiyetinin bir üyesi oldu. Oradan, yaklaşık 928'de Gürgan ve Rey'i Samanilerin valisi olarak yöneten Makan ibn Kaki'ye katıldı. Bunu Nasr'ın önerisi üzerine yapmış olabilir; her halükarda Makan'ın altında yüksek bir mevki tutmayı başardı ve iki küçük erkek kardeşi Hasan ve Ahmad için ordu komisyonları kazandı. Ancak 930'da Makan, Horasan'ı ele geçirerek Samanoğulları'na isyan etti; daha sonra Ziyârî prensi Mardavij tarafından saldırıya uğradı ve Taberistan'dan vazgeçmek zorunda kaldı.

Ali ve kardeşleri, tam da Ziyarid Elburz dağlarının güneyinde Kazvin'e kadar fetih yapmaya hazırlanırken, Mardavij'in tarafına geçmeyi başardılar. Kısa bir süre sonra Mardavij, Ali'ye muhtemelen modern Bahramabad yakınlarında bulunan stratejik açıdan önemli bir kasaba olan Karaj'ın idari yönetimini verdi. Ali, Karaj'a giderken Rey'de mola verirken, Mardavij'in veziri al-'Amid tarafından Ziyarid'in onu ortadan kaldırmayı planladığı konusunda uyarıldı. Aceleyle Rey'den ayrılarak Karaj'a geldi ve devraldı.

Ali, kendisini destekleyecek az sayıda Deylem askeriyle konumunu genişletmeye çalıştı. Çevredeki dağları kontrol eden sapkın Hurremilere karşı hareket ederek bölgenin kontrolünü ele geçirdi ve seferlerle büyük ölçüde zenginleşti. Aynı zamanda, Mardavij'in onları efendilerine karşı kışkırtma girişimlerine rağmen birliklerinin sadakatini korumayı başardı.

Büveyhî devletinin kuruluşu
---------------------------

Ali, konumunu daha da güvence altına almak için, o zamanlar Abbâsî valisi Yakut'un kontrolü altında olan yakındaki İsfahan şehrini ele geçirmeye karar verdi. Düşman ordusu Ali'ninkinden sayıca üstündü, ancak büyük bir kısmı şehrin huzuruna çıkması üzerine ona sığındı. Ancak Yakut, onunla müzakere etmeyi reddetti ve Merdavij'in yaklaşımı, onu Ziyaridler lehine İsfahan'ı terk etmeye zorladı. Karaj'dan da kaçan Ali, şimdi Fars ile Huzistan arasında bir şehir olan Arrajan'ı aldı. Arrajan'da kış için kalan Ali, 933 baharında Fars'ta sefer yapmaya karar verdi. Orada, aynı zamanda Fars valisi olan ve Ali'nin Arrajan'ı elinden aldığı Yakut'un direnişiyle karşılaştı. Ayrıca Abbasilerden hoşlanmayan zengin bir toprak sahibi olan Zeyd ibn Ali al-Naubandagani adında bir müttefik buldu. Ali, bir dizi savaşın ardından galibi kanıtlamayı başardı. Mayıs veya Haziran 934'te Fars'ın başkenti Şiraz'a girdi.

Ali, Mardavij'in kendi topraklarında iddia etmesini engellemek için, Eylül veya Ekim 934'te kendisini genel vali olarak onaylayan Abbasi Halifesinin tanınmasını istedi. Ali gerekli haraç vermeyi geciktirdi; elçi iki yıl sonra Şiraz'da öldüğünde, haraç hâlâ ödenmemişti. Mardavij tehdit oluşturmaya devam etti; Büveyhileri hilafetten koparmak için halifenin kontrolünde olan Huzistan'ı işgal etmeye karar verdi. Bu işgal, halifeyi Ziyarid ile bir anlaşmaya varmaya sevk etti ve bu da Ali'yi Mardavij'in otoritesini tanımaya zorladı. Mardavij Ocak 935'te suikasta kurban gittiği için bu tanınma kısa sürdü. Ali daha sonra Huzistan üzerinde hak iddia etmeye karar verdi ve 'Askar Mukram'ı işgal etti. Büveyhî ve halife daha sonra birbirleriyle anlaştı; ikincisi, Ali'nin Fars'a sahip olduğunu doğruladı ve Huzistan'ı Yakut'a verdi.

Büveyhî imparatorluğu şekilleniyor
----------------------------------

Mardavij'in kendisine katılan birçok Türk paralı askerinin yanı sıra Orta İran üzerindeki Ziyarid kontrolünün çökmesiyle desteklenen Ali, İsfahan'ın alınması gerektiğine karar verdi. Bunun için kardeşi Hasan'ı gönderdi. Hasan başlangıçta İsfahan'ı almayı başardı, ancak daha sonra zorluklarla karşılaştı (İran'ın merkezindeki seferleri hakkında ayrıntılar için bkz. Rüknüddevle). Hasan, İsfahan'ı aldıktan sonra, Ali diğer kardeşi Ahmed'i (bkz. Müizzüddevle) Kirman'ı alması için gönderdi. O eyaletin büyük bir kısmı Büveyhî otoritesini tanımaya zorlansa da, doğrudan kontrol sağlanamadı ve Ali sonunda onu geri çağırdı.

 9. yüzyılda Irak Haritası
Ali daha sonra Ahmed'i, Baridilerin Basri klanının eyaletin fiili hükümdarları haline geldiği, ancak halife yönetimini yıkmaya çalıştığı Huzistan'a gönderdi. Ahmed'in Huzistan'a girmesi için bahane sağlayarak Ali'den Abbasilere karşı mücadelelerini istediler. Baridiler eyaleti geçici olarak geri aldılar ve hatta birkaç kez Bağdat'ı almayı başardılar, ancak Ahmed sonunda Huzistan'ın kontrolünü kendisi aldı. Huzistan'dan Ahmed, Irak'ta bir dizi sefer yürüttü ve 945'te Bağdat'a girdi. Halife daha sonra ona "*Mu'izzü'd-Devle* ", Ali'ye "İmadüddevle" ve Hasan'a "Rüknüddevle" unvanlarını verdi. 948'de Rüknüddevle, İran'ın merkezindeki konumunu da güvence altına alarak Büveyhî devletinin sınırlarının net bir şekilde tanımlanmasına neden oldu.

İmâdüddevle, Büveyhî imparatorluğunun tamamının efendisi değildi. İmâdüddevle'nin askeri desteği olmadan kendi krallığını orta İran'da paylaşmış olan Rüknüddevle, ikincisinden nispeten bağımsızdı. Devle ise Huzistan'ı alma çabalarında kardeşi tarafından desteklenmişti ve İmâdüddevle'nin bir astıydı. Çağdaş kaynaklarda bağımsız bir hükümdar olarak listelenmemişti ve bastığı madeni paralarda kardeşinin adı kendisinden önce geçiyordu. Müizzüddevle'nın Bağdat'ı ele geçirmesinin, onu teoride üç Büveyhi arasında en yüksek rütbeli kişi yapan kıdemli emir (*amir al-umara*) unvanını kazanmasıyla sonuçlanmasına rağmen, bir İmâdüddevle'nin yetkisi altındaki taşra hükümdarı. İmâdüddevle, yaşamı boyunca kıdemli emir unvanını kendisi talep etti ve hiçbir zaman resmi olarak sahip olmamasına ve buna hakkı olmamasına rağmen, bu pozisyonun fiili sahibi olarak kabul edildi.

İmâdüddevle'nin varisi olmaması, ölümünden kısa bir süre öncesine kadar sorun teşkil ediyordu. Birkaç ay önce, halefi olarak Rüknüddevle'nin en büyük oğlu Fenna Hüsrev'i belirledi. Aralık 949'da öldü ve kardeşleri Fenna Hüsrev'in ("'Adudüddevle" unvanını alan) Şiraz'da kurulmasına yardım etti. Buyidlerin en güçlüsü olan Rüknüddevle, kendisi için kıdemli emir unvanını aldı ve hem Müizzüddevle'nin hem de Adudüddevle'nin bu şekilde tanınmasını sağladı.

İmâdüddevle, İstakhr'a gömüldü.

Kaynakça
--------

Özel

1. ↑  Baker 2016, s. 290 (see note 24).
2. 1 2  Sajjadi, Asatryan & Melvin-Koushki.
3. 1 2  Nagel 1990, ss. 578–586.
4. ↑  Curtis & Stewart 2009, s. 36.
5. ↑  Davaran 2010, s. 156.
6. ↑  Bosworth 1975, ss. 253–254.
7. ↑  Bosworth 1975, s. 254.
8. ↑  Bosworth 1975, ss. 254–255.
9. ↑  Bosworth 1975, s. 255.
10. ↑  Bosworth 1975.
11. ↑  Bosworth 1975, s. 256.
12. ↑  Bosworth 1975, ss. 256–257.
13. ↑  Bosworth 1975, ss. 257–258.
14. ↑  Bosworth 1975, s. 258.
15. ↑  Bosworth 1975, ss. 258–259.
16. ↑  Bosworth 1975, s. 262.

Genel
* Baker, Christine D. (2016). "The lost origins of the Daylamites: the construction of a new ethnic legacy for the Buyids". Kennedy, Rebecca Futo; Jones-Lewis, Molly (Ed.). *The Routledge Handbook of Identity and the Environment in the Classical and Medieval Worlds*. Routledge. ss. 281-295. ISBN 978-0415738057.
* Bosworth, C. E. (1975). "Iran under the Buyids". Frye, Richard N. (Ed.). *The Cambridge History of Iran, Volume 4: From the Arab Invasion to the Saljuqs* (İngilizce). Cambridge: Cambridge University Press. ss. 250–304. ISBN 0-521-20093-8.
* Curtis, Vesta Sarkhosh; Stewart, Sarah (2009). *The Rise of Islam: The Idea of Iran Vol 4*. I.B. Tauris. ISBN 978-1845116910.
* Davaran, Fereshteh (2010). *Continuity in Iranian Identity: Resilience of a Cultural Heritage*. Routledge. ISBN 978-1138780149.
* Herzig, Edmund; Stewart, Sarah (2011). *Early Islamic Iran*. I. B. Tauris. ISBN 978-1780760612.
* Kennedy, Hugh (2016). *The Prophet and the Age of the Caliphates: The Islamic Near East from the 6th to the 11th Century* (İngilizce) (Second bas.). Oxford ve New York: Routledge. ISBN 978-1-138-78761-2.
* Nagel, Tilman (1990). "Buyids". *Encyclopaedia Iranica, Vol. IV, Fasc. 6*. ss. 578-586.
* Madelung, Wilferd; Daftary, Farhad; Meri, Josef W. (2003). *Culture and Memory in Medieval Islam: Essays in Honor of Wilferd Madelung*. I.B. Tauris. ISBN 978-1-86064-859-5.
* Miles, G. C. (1975). "Numismatics". Frye, Richard N. (Ed.). *The Cambridge History of Iran, Volume 4: From the Arab Invasion to the Saljuqs* (İngilizce). Cambridge: Cambridge University Press. ss. 364–378. ISBN 0-521-20093-8.
* Sajjadi, Sadeq; Asatryan, Mushegh; Melvin-Koushki, Matthew. "Būyids". Madelung, Wilferd; Daftary, Farhad (Ed.). *Encyclopaedia Islamica Online* (İngilizce). Brill Online. ISSN 1875-9831.  Geçersiz `|url-erişimi=subscription` (yardım)
* Spuler, Bertold (2014). *Iran in the Early Islamic Period: Politics, Culture, Administration and Public Life between the Arab and the Seljuk Conquests, 633-1055*. Brill. ISBN 978-90-04-28209-4. 19 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Aralık 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* TDVİA: imaduddevle

 |