"**The AA Saga**" olarak da bilinen **Twelve-step suite**, Six Degrees of Inner Turbulence'tan Black Clouds & Silver Linings'e kadar beş albüme yayılmış beş şarkıdan oluşan bir şarkı grubudur. Şarkı sözlerinin tamamı Mike Portnoy tarafından yazılmıştır ve her biri onun alkolizmden kurtulmasını konu almaktadır. Şarkıların her biri, Adsız Alkolikler tarafından kullanılan On İki Adım programı'nı temsil eden iki veya üç bölüm içerir. Her şarkı, Adsız Alkolikler'in kurucusu Bill Wilson'a atıfta bulunarak "Bill W. ve arkadaşlarına" olarak ithaf edilmiştir.

Süitte çeşitli lirik ve müzikal temalar işlenmektedir. Grup tarafından, sonunda tek parça olarak canlı çalınması amacıyla yazılmıştır.

Arka Plan
---------

Dream Theater'ın 1999 çıkışlı stüdyo albümü Metropolis Pt. 2 : Scenes from A Memory'nin tanıtım turnesinin sonunda, Mike Portnoy alkolizminin ve uyuşturucu bağımlılığının kontrolden çıktığını düşünüyordu:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| "| Uzun yıllar boyunca, ... alkol kullanmanın ve parti yapmanın, grupta çalmama ya da çalışmama engel olmasına "asla" izin vermedim... On beş yıl boyunca her gün alkol ve uyuşturucu kullandım. Ama her zaman "bir nevi" bilinçli şekilde ve gecenin sonundaydı... Zamanla, sahneye tekrardan çıkmadan önce içmeye başladım. Sonra Jose [Baraquio, o zamanlar Portnoy'un davul teknisyeni] gösterinin ortasında, klavye sololarındayken bana içki ikram etmeye başladı ... Daha sonrasında, günün daha erken saatlerinde, açılış grubu çalarken içmeye ve sahneye yarı sarhoş çıkmaya başladım. | "|

Portnoy, alkolü "tercih ettiği uyuşturucu" olarak görse de, esrar, reçeteli ilaçlar ve kokain de dahil olmak üzere diğer uyuşturucuları kullandığı dönemlerden geçti. Grup arkadaşı James LaBrie, Portnoy'un "balık gibi içtiğini" belirtti; içki içmesi grup içinde bir gerilim kaynağı haline gelmişti. Portnoy, son alkollü içkisini 20 Nisan 2000'de (otuz üçüncü doğum günü), Dream Theater'ın Scenes from A Memory turunun son sahnesinden sonra tüketti. Adsız Alkolikler'in on iki adımlık programını buldu ("hayatını kurtardığını" düşünüyor) ve turne sırasında toplantılara katılmayı bir öncelik haline getirdi.

Portnoy'un alkolle mücadelesi daha önce Dream Theater'ın 1994 tarihli Awake albümündeki "The Mirror" şarkısına konu olmuştu. İçmeyi bıraktıktan sonra Portnoy, birkaç albümü kapsayacak ve on iki adımlık programı anlatacak bir dizi parça yazmaya karar verdi. Süiti beş albüme yayılmış bir konsept albüm olarak görüyor. Portnoy, süitin tamamı için başlangıçta bir lirik fikirle başladı, ancak grup, her parçayı yazarken müzikal açıdan "yeniden yaklaştı". Süit, bütünüyle canlı olarak çalınacak şekilde olarak planlandı. Tüm şarkılar "Bill W. ve arkadaşlarına" ithaf edilmiştir.

Portnoy, parçaların yazım sürecini "tedavi niteliğinde" olarak nitelendirmiştir. Ancak süiti 2009'da bitirdikten sonra, "kendisini bir çukura attığını" söylemiştir. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| "| Yedi yıl önce güzel bir fikirdi... Bir süre sonra bu, bir zorunluluk gibi; ev ödevi gibi olmaya başladı. | "|

Süitin ne kadar popüler olacağını bilseydi "bunu yapıp yapmayacağını bilmediğini" söylemiştir: "Eğer beş albüm öncesinde nasıl bir işe giriştiğimi fark etmiş olsaydım... sanırım on iki adımın tamamını kapsayan bir şarkı yazardım".

2010 yılında Dream Theater'dan ayrılmadan önce Portnoy, Black Clouds & Silver Linings turnesinde Twelve-step Suite'in tamamını çalmayı planlamıştı. Bu turda çalmak için kasıtlı olarak "The Shattered Fortress"i ayırmıştı. Dream Theater'ın süiti onsuz sahnelemesinin "kalbini kıracağını" söylemiştir. Mayıs 2014'te Eddie Trunk'ın "Trunk Nation" programında verdiği bir röportaj sırasında Portnoy, Amerikan heavy metal grubu Queensrÿche davası (grubun eski vokalisti Geoff Tate'in Operation: Mindcrime ve Operation: Mindcrime II albümlerinin haklarını elinde tutmasıyla sonuçlandı) hakkında yorum yaparken, Dream Theater'dan ayrılırken aynısını bu süiti için de yapmak istediğini söylemiştir.

Sonrasında Portnoy, Haken grubunun müzisyenleriyle, turnede süiti baştan sona çalmıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Twelve-step Suite". 6 Temmuz 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Mayıs 2022.
2. 1 2 3  [[#CITEREF|]]
3. 1 2  [[#CITEREF|]]
4. 1 2  "Dream Theater: Mike Portnoy Feature Interview". Christa Linus. 13 Şubat 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mart 2010.
5. 1 2  Wilson 2009, ss. 371–2
6. 1 2 3  "Dream Theater (Mike Portnoy) Interview vom 13.07.2009". *6 Mart 2010*. Steffi Mahsmann. 13 Temmuz 2009. 17 Eylül 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mart 2024.
7. ↑  "Train of Thought albümünden çıkan kitapçık". Glass Moonlight - Dream Theater Fansite. 16 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Haziran 2009.
8. ↑  "Octavarium albümünden çıkan kitapçık". Glass Moonlight - Dream Theater Fansite. 16 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Haziran 2009.
9. ↑  "MIKE PORTNOY: The Two Most Creatively Fulfilling Years". 19 Eylül 2012. 23 Şubat 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mart 2024.
10. 1 2  "MIKE PORTNOY Weighs in on QUEENSRŸCHE Settlement, Calls It The 'Right' Outcome". 13 Mayıs 2014. 2 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Mayıs 2014.
11. ↑  "Dream Theater's Mike Portnoy Announces 2017 Australian Tour". 4 Mayıs 2017. 13 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mart 2024.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* MusicBrainz work: c0a88927-d80e-4b61-9030-7e92209a34f5

 |