recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Voyvodina Özerk Sosyalist Bölgesi** (Sırp-Hırvatça: Socijalistička Autonomna Pokrajina Vojvodina; Macarca: Vajdasági Szocialista Autonóm Tartomány; Slovakça: Socialistická autonómnej provincie Vojvodina; Rumence: Provincia Socialistă Autonomă Voivodina) Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti’ni oluşturmuş olan anayasal özerk iki bölgeden birisidir.

Tarih
-----

Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti’nin 1945 yılında kurulduğunda, federal cumhuriyeti oluşturan özerk bölgelerden birisi olarak bu sosyalist bölge yapısı da kurulmuştur. Bölge 1945 yılında **Voyvodina Özerk Bölgesi** (*Autonomna Pokrajina Vojvodina*) olarak kurulmuştur. 1963 Yugoslavya Anayasası ile **Voyvodina Özerk Sosyalist Bölgesi** (*Socijalistička Autonomna Pokrajina Vojvodina*) adını almıştır. 1990 yılı başıyla beraber, bölgenin adından "sosyalist" ibaresi çıkarılarak ad "Voyvodina Özerk Bölgesi" olarak belirlenmiştir.

1990 yılı ile beraber Yugoslavya SFC devlet yapısı çözülünce, sosyalist sistemin yerine pazar ekonomisi uygulanmıştır. Ekonomik kısım dışında, sosyalist sistem bırakılmış, idarede birçok değişiklik olmuştur.

Voyvodina Özerk Sosyalist Bölgesi, Yugoslavya'nın dağılması sonrasında, bağlı olduğu Sırbistan Sosyalist Cumhuriyeti bütünlüğünde Karadağ Sosyalist Cumhuriyeti ile beraber Yugoslavya Federal Cumhuriyeti’nin bir parçası olmuştur.

Coğrafya
--------

Sosyalist bölge, Yugoslavya’nın kuzeydoğu kesiminde yer almıştır. Bölgenin yüzölçümü 21.506 km2 idi. Avrupa’nın meşhur nehirlerinden Tuna, bölgenin içinde akar.

Siyasi Yapı
-----------

Yugoslavya federasyon yapısı, 1944 yılında oluşturulan altı anayasal sosyalist cumhuriyete ve iki özerk sosyalist bölgeye sahip olmuştur. Voyvodina Özerk Sosyalist Bölgesi de söz konusu anayasal özerk bölge yapılarından biridir. Özerk bölgenin başkenti Novi Sad’dır.

Sırbistan Sosyalist Cumhuriyeti yapısı içinde iki özerk bölgeden biri olması bakımından Voyvodina, Belgrad’daki cumhuriyet başkentinin kararlarının uygulandığı bir konumda olmuştur.

Demografi
---------

Voyvodina Özerk Sosyalist Bölgesi’nin 1991 yılındaki nüfusu 2.013.889 olmuştur.[*kaynak belirtilmeli*] Bu nüfus sayısı içinde çeşitli halklar yer almıştır.

### Etnik Yapı

Sosyalist bölge sınırları içinde Macarlar, Sırplar, Slovaklar, Rumenler, Rusinler yaşamışlardır.

Ayrıca bakınız
--------------

* Voyvodina
* Yugoslavya Federal Cumhuriyeti
* Sırbistan-Karadağ
* Yugoslavya'nın dağılması

Kaynakça
--------

1. ↑  Закон о установљењу и устројству Аутономне покрајине Војводине ("Службени гласник Србије", бр. 28/45, стр. 425.) (*Voyvodina Özerk Bölgesi Kuruluş ve Teşkilat Kanunu*) (Sırpça)
2. ↑  "New Power" 7 Mayıs 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Time - 4 Aralık 1944 (İngilizce)

| * g
* t
* d
Yugoslavya SFC cumhuriyet ve bölgeleri |
| --- |
| Bosna-Hersek SC  • Hırvatistan SC  • Karadağ SC  • Makedonya SC  • Sırbistan SC (Kosova ÖSB  • Voyvodina ÖSB)  • Slovenya SC |  |
**Burak Dilmen** (22 Temmuz 1963 Bursa) eski Galatasaray antrenörü.

22 Temmuz 1963’te Bursa’da Tophane semtinde doğdu. Ailesiyle birlikte 3 yaşındayken gittikleri Almanya’da ilk ve ortaöğretimini tamamladı. Ticaret Meslek Lisesi’den mezun oldu.

TSV Turnerbund kulübü, okul bahçesinde futbol oynarken izlediği Dilmen’i 1969 - 1971 yılları arasında minik takımına kattı. 1971 yılında girdiği FC Bayern München kulübü altyapısında 1982 yılına dek tüm genç takımlarda bulundu. Kadrosunda yer aldığı genç millî takımın antrenörü Adnan Dinçer’in 1982 - 1983 sezonunda Samsunspor’da göreve başlaması nedeniyle 
Türkiye’de oynamayı tercih ettiği ilk takım Samsunspor oldu.

1984 yılında Jupp Derwall'in göreve başladığı Galatasaray’a transfer edilen sekiz yeni oyuncudan biriydi. 1986 - 1987 sezonunda Altay tarafından transfer edildi. Evlilik nedeniyle İstanbul’a dönünce 1992 - 1993 sezonunda Eyüpspor’da, 1993 - 1994 sezonunda da İstanbulspor’da oynadı. 5 kez genç milli, 7 kez ümit millî oldu. 1995 yılında TFF A lisansı, 2006 - 2007 döneminde Teknik Direktörlük lisansı aldı.

1999 - 2000 sezonunda Antalyaspor’da, 2001 - 2002 sezonunda Levski Sofya, 2002 - 2003 sezonunda 
FC Kärnten kulüplerinde Rüdiger Abramczik ile birlikte çalıştı. 2004 yılında Galatasaray Spor Kulübü altyapısında kendisine verilen görevi kabul ederek üç sezon boyunca tüm yaş kategorilerinde antrenörlük yaptı. Erkan Ültanır ile birlikte Türkiye Miniminikler Şampiyonası’nın yapıldığı ilk sene kurulan takımımın ilk iki antrenöründen biri oldu.

15.10.2007 tarihinde Galatasaray Futbol A.Ş.'nin teknik heyetinde Karl-Heinz Feldkamp'ın yardımcısı olarak yer aldı. 2007-2008 sezonunda teknik direktör Karl-Heinz Feldkamp'ın sezonun tamamlanmasına 7 maç kala istifa etmesi üzerine Cevat Güler ile birlikte takımın şampiyon olmasında önemli pay sahibidir. 2008-2009 sezonunda Galatasaray Futbol A.Ş. teknik direktör olarak Michael Skibbe ile anlaşması üzerine teknik heyetteki görevine devam etmiş, 2009 ocak ayinda Michael Skibbe'nin işine son verilmesinin ardından Burak Dilmen de istifa etmiştir.

2011-2012 Sezonu itibarı ile Alman çalıştırıcı Micheal Skibbe'nin Eskişehirspor ile anlaşması üzerine, çalıştırıcının yardımcılığı görevine getirildi. Eskişehirspor tarihinde 17 maçta 30 puan alarak kulüp rekoru kırmalarına rağmen yönetim kurulu tarafından görevlerine son verilmiştir. Eskişehirspor'dan ayrildiktan iki hafta sonra Samsunspor kulübünde Vladko Petkovic'in yardımcılığı görevine getirildi. Theofanis Gekas'ın Samsunspor'a alınmasında rol oynamıştır. Vladko Petkovic'in kulüpten ayrılmasından sonra Burak Dilmen kulübünün Manisaspor ve İstanbul Büyükşehir Belediyesporla oynadığı karşılaşmalarda sahaya takımın başında çıkmış, daha sonra Samsunspor kulübünün Mesut Bakkal ile anlaşması üzerine istifa etmiştir.

Kaynakça
--------
**Geoffrey Bannister** (d. 1946, Manchester, İngiltere) İngiliz-Amerikalı bir eğitimci ve coğrafyacıydı. Hawaii Pasifik Üniversitesi'nin dördüncü başkanıydı. Üniversite için hedefleri, lisansüstü program araştırmasını genişletmenin yanı sıra dünyadaki diğer üniversitelerle bağlantılar kurmaktı.

Bannister Manchester, İngiltere'de doğdu.10 yaşındayken ailesi Yeni Zelanda'ya taşındı. 1969'da Otago Üniversitesi'nde Dunedin'deki perakende satış merkezlerinin dağıtımı üzerine yüksek lisans tezini tamamladı.

Daha sonra coğrafya alanında doktora yapmak için Toronto, Kanada'ya taşındı.1989'da ABD vatandaşı oldu.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  "Featured Columns Archives". 18 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  "Talk Story with Geoffrey Bannister - Hawaii Business - May 2011 - Hawaii". 11 Şubat 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Nisan 2013.
3. ↑  Geoffrey Bannister (1969), *Central Place Theory and the Distribution of Retail Centres within Dunedin*, OUR Archive, hdl:10523/11445 , Wikidata Q112030024
**Vsevolod Illarionovich Pudovkin** (Rusça: Всеволод Илларионович Пудовкин) (16 Şubat 1893–20 Haziran 1953), film montajı hakkında etkili teoriler geliştiren Rus film yönetmeni. Pudovkin'in önemli eserleri çağdaşı olan Sergei Eisenstein ile zıtlık gösterir. Eisenstein, montajı halk kitlelerini yüceltmek için kullanırken, Pudovkin bireylerin cesaret ve zorlukları yenme gücüne konsantre olmayı tercih etti.

Yönetmen, Moskova Üniversitesi'nde mühendislik öğrencisi iken çıkan I. Dünya Savaşı'nda aktif görev aldı. Bu sırada Almanlar tarafından esir alındı. Savaştan sonra, sinema dünyasına ilk olarak senaryo yazarı, aktör ve sanat yönetmeni olarak girdi. Daha sonra ise Lev Vladimirovich Kuleshov'a yardımcı yönetmenlik yaptı.

Birkaç tane reklam filmi çektikten sonra sessiz sinemanın başyapıtlarından biri sayılan, geliştirdiği montaj teorileri ile ünlü olmasını sağlayan *Mother* isimli filmi çekti (1926). Bu filmi 1927'de *The End of St. Petersburg* ve *The Heir of Genghis Khan* olarak da bilinen *Storm over Asia* izledi.

Sağlık sebepleri ile ara verdiği sinemaya 1938'de geri dönen Pudovkin, eski çalışmaları kadar başarıya erişemeyen *Mother and Sons* (1938), *Minin and Pozharsky* (1939) ve *General Suvorov* (1941) izledi.

II. Dünya Savaşı'nın ardından, partinin eleştirileri sebebiyle, ilk dönem konularına geri döndü. Son çalışması *The Return of Vasili Bortnikov* oldu (1952).

Filmleri
--------

* *Hunger... Hunger... Hunger* (1921)
* *Chess Fever* (1925)
* *Mechanics of the Brain* (1926)
* *Mother* (1926)
* *The End of St. Petersburg* (1927)
* *Storm Over Asia* (1928)
* *A Simple Case* (1932)
* *The Deserter* (1933)
* *Mother and Sons* (1938) - ayrıca *Victory* olarak bilinir.
* *Minin and Pozharsky* (1938)
* *Film in XX years* (1940)
* *Collection of Films for the Armed Forces #6* (1941)
* *General Suvorov* (1941)
* *The Murderers are Coming* (1942)
* *In the Name of the Motherland* (1943)
* *Admiral Nakhimov* (1946)
* *Three Encounters* (1948)
* *Zhukovsky* (1950)
* *The Return of Vasili Bortnikov* (1952)

Yayınlanmış Eserleri
--------------------

* Film Technique (Film Tekniği)
* Film Acting (Film Oyunculuğu)

Kaynakça
--------

* *Mother* DVD ekstraları, *Las Orígenes del Cine*, Suevia Films İspanya.
* Oylum, Rıza (Şubat 2016). *Rus Sineması*. Seyyah kitap. s. 94. ISBN 978-605-9675-02-4.
* Yeres, Artun (derleyen) (2004). "Göstermenin Sorumluluğu". İstanbul: Donkişot Yayınları. s. 355. ISBN 975-6511-25-7

Dış bağlantılar
---------------

* IMDb'de  Vsevolod Pudovkin
* The silent revolutionary: Jonathan Jones'un, Vsevolod Pudovkin hakkındaki, Guardian Unlimited'taki yazısı

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX928313
* BNF: cb14065999j (data)
* CiNii: DA0756783X
* GND: 118742876
* ISNI: 0000 0001 2027 9510
* LCCN: n50072856
* NDL: 00525333
* NKC: jn19990210511
* NLI: 987007279178005171
* NSK: 000070359
* NTA: 100914047
* RKD: 404181
* SELIBR: 196688
* SNAC: w6cz541w
* SUDOC: 077791827
* Trove: 951995
* VIAF: 69135314
* WorldCat: lccn-n50072856

 |
**Bill Wilson** ya da **Bill W.** olarak bilinen William Griffith Wilson (26 Kasım 1895 ö. 24 Ocak 1971), Adsız Alkolikler'in eş-kurucusudur. Adsız Alkolikler, günümüzde 166 bin grup sayısını aşmış; tahminen ayık kalmaya çalışan 4-5 milyon üyeye sahip bir kendi kendine yardım kuruluşudur.

Kendi alkolizmini çeşitli yöntemlerle durdurmaya çalışırken Dr. Bob'un yardımıyla son yönteminin işe yaradığını keşfetmiştir: Manevi değişim ve diğer alkoliklere yardım. Bulunduğu hastanede bu yöntemi William Silkworth'un desteğiyle denemiş ve "iflah olmaz" denilen alkoliklerin ayıklığı yakaladığına şahit olmuştur.

Bu başarıdan sonra Eşi Louise W. ile birlikte hayatını alkoliklere yardım etmeye adayan Bill W.'nun, kaleme aldığı *Adsız Alkolikler* adlı kitabı onlarca dünya diline çevrilmiştir ve halen, ister bir Adsız Alkolik grubu dahilinde olsun ister bireysel olsun pek çok alkoliğin ayık kalmasına yardımcı olmaktadır. Louise W. aynı şekilde alkolik eşlerinin birbirlerine yardım etmesini ve destek olmasını sağlayan Al-Anon gruplarının kuruculuğunu yapmıştır.

Bill W. Time Dergisi tarafından 20. yüzyılın kahramanları arasında ilk 20'de gösterilmiştir.

Bill ve eşi Louise'in kurduğu bu bağımlılıktan arınma sistemi, bugün dünya çapında pek çok bağımlılığı durdurmak için de kullanılmaktadır: Adsız Narkotik, Adsız Seks bağımlıları ve Adsız İnsan Bağımlıları (co-dependent) gibi.

Kaynakça
--------

1. ↑  Time Magazine Time 100:The most important people of the century, Retrieved December 31, 2007.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 1001584
* BNE: XX1186739
* BNF: cb17008813m (data)
* GND: 109140079
* ISNI: 0000 0000 8099 7226
* LCCN: n50023083
* LNB: 000174526
* MusicBrainz: da3e7395-a968-4878-9c5d-5208ceb887d3
* NDL: 01000737
* NKC: mzk2015880212
* NLA: 35585322
* NLI: 987007504071005171
* NTA: 072108274
* SNAC: w6gf84vj
* Trove: 1004420
* VIAF: 20241862
* WorldCat: lccn-n50023083

 |
Altay dilleri ile karıştırılmamalıdır.
Tubalar dili, Türk Dili içinde Altay Cumhuriyetinde ve Dağlık Altayda, Altay krayda konuşulan Türkçedir. Kıpçak Türkçesi grubuna ait olduğu yönündeki tartışmalar devam etmektedir. Kazak Türkçesi ile de benzerlik göstermektedir. Ayrıca Tubalar dilinde Güney Altay ile ilgili ve Kuzey Altay'da bulunmayan özellikler vardır. Tubalar kendilerine Tuba ve Tuma demektedirler.
Tubalar 1500 kişi kadardır. Konuşan sayısı ise çok düşüktür.

Rusya Federasyonu içinde Altay Türk Cumhuriyeti

### Özellikler

İlk pozisyonda *b-* değişimi görülür. *m-*, а *j-* burundan (dahil düşmüş) *ń-*,

Mesela: *börü (мöрÿ)* > *mörü (мöрÿ)* 'kurt', *jağmır* > *ďaŋmır (jаҥмыр)* > *ńaŋmır (њаҥмыр)*.

Türk Dünyası lehçe grupları içinde Kıpçak Türkçesinin oranı
Ayrıca günümüz Tuva Cumhuriyeti eskiden Tuba olarak bilinmekteydi. Tubaların Tuva bölgesinden göç edip diğer Türk toplulukları ile kaynaşıp dil özelliklerinde biraz değişim gerçekleşmiştir.

Alfabe
------

2010 yılında Tubaların diline özel alfabe sistemi geliştirilmiştir..

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| А а | Б б | В в | Г г | Ғ ғ | Д д | Ј ј | Е е | Ё ё | Ж ж | Җ җ | З з |
| И и | Й й | К к | Қ қ | Л л | Љ љ | М м | Н н | Ҥ ҥ | Њ њ | О о | Ӧ ӧ |
| П п | Р р | С с | Т т | У у | Ӱ ӱ | Ф ф | Х х | Ц ц | Ч ч | Ҷ ҷ | Ш ш |
| Щ щ | Ъ ъ | Ы ы | Ь ь | Э э | Ю ю | Я я |

Edebiyat
--------

* Тубаларские этюды. / Ред. Сергей Георгиевич Татевосов, М.: ИМЛИ РАН, 2009. ISBN 978-5-9208-0350-4

Kaynakça
--------

1. ↑  русско-тубаларский разговорник, А. С. Тодожокова, А. С. Кучукова, Горно-Алтайск, yayınevi: «Алтын-Туу», 2019, s. 120

Dış bağlantılar
---------------

* Altay Dil ve Edebiyatı Bölümü Dağlık-Altay Devlet Üniversitesi
* Алтайский язык в проекте ETHEO (Kısaca gramer ve fonetik, etnik gruplar)
**Varlık** (Farsça: وارلیق, Türkçe: Varlıq) 1979-2014 yılları arasında Tahran'da Prof. Dr. Cevat Heyet (Birinci Dönem) ve 2015 yılından itibaren Ankara'da Dr. Rıza Heyet tarafından (İkinci Dönem) 3 ayda bir yayımlanan Türk dili, edebiyatı ve kültürü araştırmaları dergisidir. Derginin dili Türkçe ve Farsçadır.

Varlık İran İslam Devriminden sonra yayımlanan ve günümüze kadar devam eden ilk Türkçe dergi özelliğine sahiptir. Ayrıca yayını devam ederken İslam Ansiklopedisi'nde madde olarak tanıtılan nadir dergilerdendir.

Dergi; İran'da Türk dili ve edebiyatının gelişmesinde, Türklerin bilinçlenmesinde, Arap alfabesinin Türkçeye uyarlanmasında ve standart Türk yazı dilinin oluşturulmasında önemli rol oynamıştır.

Dergi yazılarının %80’i Türkçe, diğer kısmı ise Farsçadır.

Dergi’nin kurucusu Prof. Dr. Cevat Heyet'tir (Azerbaycan Türkçesi: Cavad Heyət, Farsça: جواد هیئت). Diğer kurucu üyeleri Prof. Dr. Hamit Nutki, M. A. Ferzane, H. M. Savalan, K. M. Sönmez, Prof. Dr. G. H. Bigdili, T. Pirhaşimi, S. Serdariniya ve A. Kemali'dir.

1979-1992 yılları arasında derginin yazı işleri müdürlüğünü Hamit Nutki ve daha sonra M. Rıza Heyet yapmıştır.

Prof. Dr. Cevat Heyet'in 2014 yılında vefat etmesinin ardından onun vasiyeti üzerine derginin imtiyaz sahipliği ve yazı işleri müdürlüğünü M. Rıza Heyet üstlenmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Varlık Dergisi'nin Tanıtımı 6 Nisan 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Farsça)

Dış bağlantılar
---------------

* Varlık Dergisi internet sitesi19 Ağustos 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Farsça),, (İngilizce)
**Burcu Sallakoğlu** (13 Ağustos 1987), Türk tekvandocu.

Antalya'da yapılan 2007 Türkiye Büyükler Tekvando Şampiyonası'nda Türkiye Şampiyonu oldu. Pekin'de düzenlenen 2007 Dünya Tekvando Şampiyonası'nda ikinci tura yükseldi. Roma'da düzenlenen 2008 Avrupa Tekvando Şampiyonası'nda Hırvat rakibi Sandra Šarić'e yenilerek gümüş madalyanın sahibi oldu.

Babası Adanalı, annesi göçmen bir ailedendir. 12 yaşında babasını kan kanserinden kaybetti. Babasını kaybetmesinin ardından mahallesindeki *Adana Tezel Aslanlar Spor Kulübü'*ne gitti ve hocası Rıdvan Kurt sayesinde tekvandoya başladı. İngilizce bilen Sallakoğlu, liseyi dışarıdan bitirmeye çalışıyor. Bahri Tanrıkulu'nu örnek aldığını belirtmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Tekvando'da madalyalar kapışıldı *sagoparap.org*. 3 Mayıs 2007.[*ölü/kırık bağlantı*]
2. ↑  "Çin'deki Tekvando Şampiyonası'nda 72 Kiloda Burcu Sallakoğlu İkinci Tura Yükseldi. *Haberler.com*. 20 Mayıs 2007". 10 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ocak 2010.
3. ↑  Burcu Sallakoğlu: "Babam Yaşasaydı Madalya Kazanamazdım". *Haberler.com*. 12 Nisan 2008[*ölü/kırık bağlantı*]
**Cemil İpekçi** (d. 5 Ağustos 1948), Türk moda tasarımcısı.

Hayatı
------

5 Ağustos 1948'de İstanbul'da doğan İpekçi'nin baba tarafı Selanik'ten gelmiştir. Baba tarafından Sabetay Sevi'nin soyundan gelmektedir fakat kendi belirttiğine göre Sabetayist topluluğundan değildir. İsmail Cem ve Abdi İpekçi ile kuzendir. Anne tarafından ise soprano Leyla Gencer'in akrabasıdır. İpekçizadeler ailesinden gelen Cemil İpekçi, 5 yaşından beri kesintili olarak İstanbul'da yaşamaktadır. Fatih Altaylı'yla yaptığı bir röportajda muhafazakâr olduğunu söylemiştir.

Kariyeri
--------

Eğitimini İngiltere'deki Kraliyet Sanat Akademisi'nden 1971 yılında tamamladı. 1972-75 yılları arasında stilist olarak çalıştı. 1975 yılında *Tzagane* isimli moda evini kurdu. 1979 yılında Tzagane'ın bir şubesini Nis'de açtı. 1984'e kadar her iki moda evinde birden Türk ve Anadolu kültürünü işleyen çalışmalar yaptı. 1984'te İstanbul'da *Haute Couture* moda evini kurarak çağdaş gece modasına dönüş yaptı. 1990'lara kadar Türk ve Anadolu motifli çalışmalarına ara verdi ise de, bu kesinti 1992 yılındaki "Suzeni" isimli koleksiyonu ile sona erdi.

2002 yılında Star TV'nin düzenlediği Türkiye güzellik yarışmasının birincisi Azra Akın'ın elbisesini tasarladı. Elbisenin kumaşını Kapalıçarşıdan aldı. Kıyafet tasarımlarının yanı sıra Damra markalı pırlanta ürünlerinin tasarımını da gerçekleştirmiştir.

3 Ocak 2008'de konuk olduğu bir televizyon programında üniversitelerde başörtüsü serbest bırakılana kadar tesettür defilesi yapmayacağını açıkladı.

Ayrıca 2015'te Show TV'de yayınlanan Bu Tarz Benim 2. sezon yarışmasının jüri üyeliğini de yapmıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Eğrikar, Özge (27 Eylül 2014). "Cemil İpekçi, Remzi'yi hayatından çıkardı". Hürriyet. 27 Eylül 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Eylül 2014.
2. 1 2 3  "Cemil İpekçi Resmi Sitesi. Erişim: 29 Temmuz 2010". 4 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2020.
3. ↑  "'Muhafazakar eşcinselim'". Habertürk. 10 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ocak 2008.
4. ↑  Cemil İpekçi: "Türban serbest kalana kadar defile yapmayacağım" 5 Ocak 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Milliyet, 2 Ocak 2008

Dış bağlantılar
---------------

* "Yine aşk galip", Şule Çizmeci, 1 Ekim 2005, Radikal 6 Aralık 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Instagram'da Cemil İpekçi
**Uluslararası Film Eleştirmenleri Federasyonu** (kısaca; **FIPRESCI**; **Fédération Internationale de la Presse Cinématographique**), farklı ülkelerden profesyonel film eleştirmenleri ve sinema yazarlarının oluşturmuş oldukları ulusal örgütlerin aynı çatı altında birleşmeleriyle oluşmuş bir federasyondur. Kurum, Haziran 1930'da Belçika'nın başkenti Brüksel'de kurulmuştur.

FIPRESCI genellikle film festivalleri kapsamında ödüller dağıtmaktadır. Örneğin Cannes Film Festivali, Venedik Film Festivali gibi festivallerde yarışan veya gösterilen filmlerden girişimci, atılgan sinemacıların gelecek vadeden filmlerine teşvik edici bu ödüller verilmektedir.

4-19 Nisan 2009 tarihleri arasında düzenlenen İstanbul Film Festivali kapsamında da iki Türk filmine FIPRESCI ödülü verilmişti. Bunlardan ilki Uluslararası kategoride yarışan Semih Kaplanoğlu filmi Süt (Milk), diğeri de ulusal kategoride gösterilen Reha Erdem filmi Hayat Var (My Only Sunshine)'dır. Jüride Alman, İtalyan, Portekiz ve Bulgar jüri üyelerinin yanı sıra Türkiye'den de iki dergi yazarı jüri üyesi olarak görev yapmışlardır. Genelde festivallerde tek FIPRESCI ödülü verilirken bu yıl Türk sinemasında görülen umut verici canlanma nedeniyle İstanbul'da iki ödül birden verildiği belirtilmiştir.

**FIPRESCI (Uluslararası Sinema Eleştirmenleri Federasyonu)** jürisinin ödül verdiği tek kadın filmleri festivali olan ve aynı zamanda Türkiye’nin de ilk kadın filmleri festivallerinden biri olan Uçan Süpürge Uluslararası Kadın Filmleri Festivali'dir.

FIPRESCI'nin iki ayda bir yayımlanan *Undercurrent* adında bir internet dergisi de vardır. Chris Fujiwara editörlüğünde düzenlenen bu yayın sinema eleştirmenliği ağırlıklıdır ve dergiye şu linki tıklayarak ulaşılabilir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Alin Taşçıyan FIPRESCI başkanı". *Radikal*. radikal.com.tr. 6 Nisan 2014. 2 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Mart 2018.
2. ↑  "About Members / Turkey" (İngilizce). fipresci.org. 5 Ocak 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Aralık 2011.
3. ↑  "History" (İngilizce). fipresci.org. 1 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Aralık 2011.
4. ↑  "Latest awards" (İngilizce). fipresci.org. 17 Ocak 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Aralık 2011.

Dış bağlantılar
---------------

* Resmi sitesi24 Şubat 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 3017118-0
* ISNI: 0000 0001 2194 8181
* LCCN: no2008179073
* VIAF: 159065716
* WorldCat: lccn-no2008179073

 |
Kazım Cafer oğlu Ziya (Azerbaycanca: Kazım Cəfər oğlu Ziya; d. Ordubad, Nahçivan; 1896 - ö. Bakü, Azerbaycan; 1956) – Azerbaycanlı tiyatro oyuncusu ve tercüman.

Hayatı
------

Kazım Ziya, Azerbaycan ve Sovyet aktörü, yönetmeni ve Azerbaycan Devlet Medeniyet ve Güzel Sanatlar Üniversitesi'nda öğretim üyesi olmuştur. 1921'den itibaren ömrünün sonuna kadar Bakü'deki Azerbaycan Devlet Akademik Millî Dram Tiyatrosu'nda çalışmıştır. Bu çalışmaları sayesinde 1943'te Azerbaycan SSR Halk Sanatçısı unvanına layık görülmüştür. 

Aktörlükle birlikte Kazım Ziya, termünalık da yapmış, Lev Tolstoy'un "Canlı Meyit," Henrik Ibsen'in "Cemiyət Sütunları," Vadim Sobko'nun "İkinci cephe" ve Alexandre Dumas'ın "Kanlı Kale" oyunlarını Azerbaycan diline çevirmiştir. 1948'de Enver Memmedhanlı'nın "Doğu'nun Sabahı" adlı oyunundaki rolü nedeniyle "Stalin Ödülü"ne layık görülmüştür.

Memleketi Ordubad'da 1964 yılında yaratılmış Ordubad Halk Tiyatrosu onun adını taşımaktadır.

Ödülleri
--------

* Azerbaycan Halk Sanatçısı
* Kızıl Bayrak İşçi Nişanı
* Stalin Ödülü

Filmogrofisi
------------

* Kız Kulesi Efsanesi (1923)
* Bismillah (1925)
* Sabuhi (1941)
* Bir Aile (1943)
* Denizaltı T-9 (1943)
* Fatali Han (1947)
* Muhammed Füzuli (1958)

Kaynakça
--------
**Urkeklik** veya **Hazar kekliği** (*Tetraogallus caspius*), sülüngiller (Phasianidae) familyasından bir kuş türü.

5-6 yeşilimsi yumurtalarını yerde kazıyarak yaptıkları yalın yuvalarına yumurtlarlar ve yumurtaların üzerinde sadece dişi kuluçkaya yatar.
Yiyecekleri bitkisel materyaller ve tohumlardan ibarettir. Üreme dışında küçük sürüler halindedirler.

53–63 cm büyüklüğünde bir kuştur. Tüyleri gri, kahverengi, beyaz ve siyah desenlidir ama çok uzaktan bakıldığında soluk gri renkte görülür. Göğüs soluk gri, boynun kenarında beyaz bir yaması ve beyaz bir boğazı vardır ve ense koyu gridir.

Uçuşta, bu uyanık kuş, beyaz uçuş tüylerini ve kuyruk altını gösterir. Erkek ve dişi tüyler açısından benzerdir ama yavru daha küçük çizgili ve soluk görünümdedir.

Kaynakça
--------

* **BirdLife International** (2004). *Tetraogallus caspius*. *Tehlike altında olan türlerin 2006 IUCN Kırmızı Listesisi*. IUCN 2006. 11 Mayıs 2006 tarihinde alınmıştır.
* *Pheasants, Partridges and Grouse* by Madge and McGowan, ISBN 0-7136-3966-0
***Tuileries'de Müzik*** (Fransızca: ***La Musique aux Tuileries***), Fransız ressam Édouard Manet tarafından 1862 yılında yapılmış tuval üzerine yağlı boya tablo. Eser şu anda Londra Ulusal Galerisi'nde sergilenmektedir.

Tablo, Manet'nin Frans Hals ve Diego Velázquez'den esinlendiği erken dönem çalışmalarından biridir ve ressamın geri kalan kariyeri boyunca konu edeceği günlük yaşam eğlencelerini konu eder. İlk kez 1863 Mart'ında koleksiyoncu Louis Martinet'nin galerisinde sergilendi.

Bazı eleştirmenlere göre eser tamamlanmamıştır. Resmin atmosferi, dönemin Tuileries Bahçeleri'nin neye benzediğine dair fikir vermekteydi. Tabloya bakan biri ortamdaki müziği ve sohbeti hayal edebilirdi. *Tuileries'de Müzik*'te dışarıda poz verilmişti. Öte yandan ressam, bir yıl sonra, gene piknik temalı diğer tablosu *Kırda Öğle Yemeği*'ni atölyede çizmeyi tercih etti.

Bu tabloda Manet arkadaşlarını, ressamları, yazarları ve müzisyenleri betimledi. Kendisinin de bir otoportresini manzaraya yerleştirdi. Eserde Manet haricinde şair Charles Baudelaire, sanat eleştirmeni Théophile Gautier, ressam Henri Fantin-Latour, besteci Jacques Offenbach, ressam, yazar ve besteci Zacharie Astruc ve Manet'nin erkek kardeşi Eugène Manet de vardır. Ön plandaki iki kadından biri Bayan Loubens diğeri ise Manet ile Baudelaire'in evinde tanışmış, kumandan Hippolyte Lejosne'un karısı, sanat düşkünü Bayan Lejosne'dur.

Kaynakça
--------

* Spence, David. *Manet*. Alkım Yayınları, 2001. ISBN 975-337-179-9

### Notlar

1. ↑  *Empresyonistler: Manet*. Baskan Yayınları, 1980. İstanbul. Sayfa 14
2. ↑  Spence. Sayfa 22
3. ↑  King, Ross. *The Judgment of Paris: The Revolutionary Decade that Gave the World Impressionism*. Waller & Company, 2006. Sayfa 51-55
4. ↑  "Music in the Tuileries Gardens". 3 Mayıs 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Aralık 2007.
5. ↑  Spence, sayfa 23

| * g
* t
* d
Édouard Manet |
| --- |
| Tablolar | *Peri Kızının Şaşkınlığı* • *Tuileries'de Müzik* • *Victorine Meurent İspanyol Kıyafetleri İçinde* • *Kırda Öğle Yemeği* • *Olympia* • *Ölü Boğa Güreşçisi* • *İmparator I. Maximilian'ın İnfazı* • *Atölyede Öğle Yemeği* • *Balkon* • *Saint-Lazare Garı* • *Nana* • *Folies-Bergère'de Bir Bar* |  |
| Modeller | Victorine Meurent • Berthe Morisot • Eva Gonzalès |
| Aile | Suzanne Manet • Julie Manet |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb12502931j (data)
* GND: 1046596462
* LCCN: no2002086966
* VIAF: 186135532
* WorldCat (LCCN): no2002-086966

 |
**Lüshi Chunqiu** (Çince: 呂氏春秋; pinyin: Lüshi chūnqiū; doğrudan çeviri ile "*Bay Lü'nün İlkbahar ve Sonbahar [Vakayinameleri]*" anlamına gelir) Qin Hanedanlığı Bakanı Lü Buwei'nin direktifliğinde MÖ 239 yılında kaleme alınmış, ansiklopedik Çin klasik metni. 100.000'i aşan karaktere sahip olan metin, gerek bu açıdan gerekse de derli toplu bir biçimde çok geniş bir kapsama sahip olduğu için, Michael Carson ve Michael Loewe tarafından incelemelerinde erken dönem Çin metinleri açısından oldukça özgün bir yapıt olarak nitelendirilmiştir.

Lüshi Chunqiu'ya dair bilinen ilk bilgi ve atıf Lü Buwei'nin *Shiji*'deki biyografisinde yer almaktadır. Qin Kralı Zhuangxiang ile arkadaşlık kuran, aslen Handanlı başarılı bir tüccar olan Lü Buwei, kralın vefatı ardından tahta oturan genç veliahta naiplik yapar. Bu dönemde birçok bilgini toplayan Lü, bu bilginlere Lüshi Chunqiu'yu hazırlattırır.

İçeriği ve yapısı
-----------------

Başlık "vakayiname; kronik" anlamına gelen şekilde *chunqiu* (春秋 sözlük anlamı: "ilkbahar ve sonbahar") sözcüğünü kullanmıştır ve bu MÖ 772'den MÖ 481'e kadarki dönemin Lu Devleti tarihi konulu, Konfüçyüscü Chunqiu "İlkbahar ve Sonbahar Vakayinamesi"ne klasik bir atıftır.

Lüshi Chunqui metni 160 *pian* (篇 "bölüm"), 26 *juan* (巻 "tomarlar, kitaplar") barındırmaktadır ve üç ana bölüme ayrılır:

* *Ji* (紀 "Alamanaklar"). 1'den 12'ye kadar olan kitaplar yılın aylarına denk gelir ve devlet işlerinin uygun seyri için gerekli olan uygun mevsimsel etkinlikleri sıralar. Bu bölüm birçok farklı metinden birçok paragrafı alıntılamaktadır fakat sıklıkla bu alıntılar için atıflara yer verilmez.
* *Lan* (覧 "İmtihanlar"). 13'ten 20'ye kadar olan kitapların her birinin 8 bölümü vardır ve Yijing'deki 64 Hekzagrama denk gelirler. Bu hem en uzun hem de en eklektik bölümdür ve birçok erken metinlerden alıntılara yer verir. Alıntı yapılan bu erken dönem metinlerinin bir kısmı bugüne ulaşamamıştır.
* *Lun* (論 "Söylevler"). 21'den 26'ya kadar olan kitaplar genel olarak yönetime ilişkinlerse de, son dört bölüm istisnaî bir şekilde tarıma ilişkindir. Bu bölüm kompozisyonu açısından Lan'a benzemektedir.

Kaynakça ve notlar
------------------

1. ↑  Carson, Michael and Michael Loewe. 1993. "Lü shih ch'un ch'iu 呂氏春秋." In Early Chinese Texts: A Bibliographical Guide, edited by Michael Loewe. Berkeley: University of California, Institute of East Asian Studies. pp. 324-330

Dış bağlantılar
---------------

* 呂氏春秋 Çince tam metin.
**Cengiz Kayatürk**, Türk basketbolcu (1955).

1.95 metrelik boyuyla forvet pozisyonundaki başarısıyla dikkat çekti. 1972-73 sezonunda PTT İstanbul takımında oynayarak ilk kez Türkiye Basketbol Ligi'nde boy gösterdi. 1974 yılında Fenerbahçe'ye transfer oldu.

Sarı-lacivertli takımda başarısını artıran Kayatürk 17-28 Ağustos 1977 tarihlerinde Sofya'da düzenlenen Dünya Üniversite Oyunları'na ilk kez katılan Türk millî basketbol takımında yer aldı.

1978'de Lige yeni yükselen Efes Pilsen'ne transfer oldu ve bu takımla 1978-79 Türkiye Basketbol Ligi şampiyonluğunu yaşadı.

1982'de tekrar Fenerbahçe'ye döndü. 1982-83 sezonunda Fenerbahçe ile eski takımı Efes Pilsen'in şampiyon olduğu ligde ikincilik yaşadı. 1984 yılına kadar Fenerbahçe'de oynadıktan sonra takımdan ayrıldı.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Cengiz Kayatürk - TBLStat.net Oyuncu Profili". 2 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  "Milliyet, 16 Ağustos 1977". 22 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2020.
3. ↑  "Milliyet, 4 Mayıs 1979". 22 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2020.
Bir bukkake sahnesi
**Bukkake** (Japonca: 打っ掛け), Türkçede "*su sıçratmak*" anlamıyla Japon kelimesi olan "*bukkakeru*"dan alınmıştır. Pornografik filmlerde ve cinsel ilişkilerde bir grup erkeğin bir kadının veya bir erkeğin suratına boşaldığı pornografi türüdür. Japonların porno kültürüne bir armağanı olarak görülmektedir. 1980'li yıllarda Japonya'da ortaya çıkan bukkake akımı, Kuzey Amerika ve Avrupa porno sektöründe de ilgi görmekte ve sadece bukkake kategorisine özel videolar da çekilmektedir.

Farklı tarzda bukkake tipleri vardır. Amerikan tarzı bukkake videolarında neredeyse parti benzeri bir atmosfer varken, Japon stili bukkake videoları daha bastırılmış bir atmosfer içerisinde cereyan eder. Siyahi erkekler ile çekilen hardcore pornografi tarzı bukkake versiyonları da mevcuttur.

Bir bukkake türü ise meninin bir kaba doldurulup kadın tarafından içilmesi eylemidir. Buna Gokkun denir. Japon pornolarında yaygındır.

Tarihi
------

Bazılarına göre bukkakenin kökeni eski Japon geleneklerine dayanmaktadır. Japonya'da, kocasını aldatan kadınlara verilen bir cezalandırma biçimine bağlayan popüler bir inanç vardır. Öte yandan, bu kökenin tanımı yanlıştır, eski Japon geleneğinde, zina yapan kadınların cezası başlarının kesilmesidir. Bukkake ilk olarak 1980'lerde Japonya'da pornografik filmlerde ortaya çıkmıştır. Bazı yorumlara göre, bukkakenin pornografik filmlerde bir form olarak geliştirilmesinde önemli bir faktör; Japonya'da yayınlanan pornolarda cinsel organların "mozaik" ile pikselleştirilip zorunlu olarak sansürlenmesidir. Surata boşalma sahneleri sansürlenmediği için ise, porno izleyicileri bu sahneleri mozaiksiz bir şekilde izleyebilmektedir.

Ayrıca bakınız
--------------

* Üzerine attırma
* BDSM
* Mastürbasyon
* Seks oyuncakları

Kaynakça
--------

1. ↑  "Così Fan Tutti: Foucault, Goffman, and the Pornographic Synopticon". *Net.seXXX: Readings on Sex, Pornography, and the Internet*. Peter Lang. 2004. s. 79. ISBN 978-0-8204-7072-6. 29 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ağustos 2011.
2. ↑  "What is bukkake" (İngilizce). spanishbukkake.com. 30 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2019.
3. ↑  *Fantabulosa: The Dictionary of Polari and Gay Slang*. Continuum International Publishing Group. 29 Nisan 2004. s. 90. ISBN 978-0-8264-7343-1. 31 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Şubat 2011. While the original bukkake films featured Japanese women, the term has crossed over into gay pornography.
4. ↑  "Fix for Japan Pop-Culture Addicts". Wired. 4 Aralık 2004. 10 Ocak 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2009.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Bukkake*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |
***Ustura*** 1969 - 1971 yılları arasında yayınlanmış haftalık mizah dergisidir.

İlk kez Kasım 1968 tarihinde yayın hayatına başlayan Haldun Simavi'nin sahibi olduğu renkli gazete Günaydın, 1969 yılından itibaren pazar günleri yine renkli bir mizah ilavesi vermeye başlamıştı. Ustura (veya "Günaydın Ustura") adı verilen bu 13x19cm ebatlarındaki küçük boylu dergi sadece 16 sayfaydı. Dergi okuyuculardan gelen yoğun istek üzerine 79.cu sayıyla birlikte sayfa sayısını da 32 sayfaya çıkartarak bağımsız bir mizah dergisi olarak çıkmaya başlamıştı. 81.ci sayı ile birlikte de yayın hayatına son vermiştir. Derginin kendi ilan ettiği cilt aralıkları 26 sayıda birdir, yani tamamı 3 cilt olması gerekir.

Dergiyi Aziz Nesin hazırlıyordu. Nesin önceleri Günaydın gazetesinde yazıyordu, ancak gazetede istediği şekilde yazı yazamadığı için, kendi deyimi ile "gazeteyi kapattırmaya ve çalışanlarını işsiz bırakmaya gönlü razı olmadığı için" gazetedeki köşe yazarlığından vazgeçip "Ustura"'yı bir gazete eki olarak hazırlamaya başladı. Gazete çıkmaya başlayalı henüz 4-5 ay olmuştu ve fiyatı 35 kuruş olmasına rağmen (diğer gazeteler 25 kuruştu) tirajı bütün gazetelerin önüne geçmişti. Gazete o tarihte 600.000 sattığı için mizah eki "Ustura"nın da tirajı haliyle o kadardı.

Güldürücü eğlendirici olduğu kadar eğitici, öğretici ve düşündürücü olmasına da dikkat edilen bu küçük boyutlu mizah dergisi bir mizah antolojisi ve ansiklopedisi olma amacı gütmekteydi. Derginin 52.ci sayısında "İkinci cilt biterken okurlara rapor" adıyla Aziz Nesin'in kaleme aldığı baş yazıda okurların dergi fasiküllerini biriktirip ciltletmeleri önerilmiş, bu sayede "dünya ölçüsünde bir mizah antolojisi ve ansiklopedisine" sahip olacakları belirtilmiştir.

Derginin İçeriği
----------------

Dergide yer alan bölümler şunlardır: 

* Anlat derdini Marko Paşa'ya (Aziz Nesin) Ön kapağın içinde yer alan ilk bölüm.
* Türk mizahçılarının kısa hikâyeleri - (Aziz Nesin , Ömer Seyfettin, Rıfat Ilgaz, Süavi Süalp, Bülent Oran, Yusuf Ziya Ortaç, Nasrettin Hoca, Sait Faik, Haldun Taner, Burhan Felek vb.)
* Dünya yazarlarının kısa hikâyeleri - (Pitigrilli, Giovanni Guareschi, Jeroslav Haşek, Mark Twain, Ephraim Kishon, La Fontaine, James Thurber vb.)
* Türk Karikatüristlere ayrılmış sayfalar - (Eflatun Nuri Erkoç, Mıstık, Erdoğan Özer, İbrahim Ersaraç, Necmi Rıza, Zeki Beyner, Suat Yalaz vb.)
* Avrupalı karikatüristlerin eserleri - (Trez, Gus, Chaval, Vip, Peynet, Hoviv, Pouzet vb.)
* Bir Sizden Bir Bizden - Türk fıkraları ve dünya ülkelerinin fıkraları.
* Anektodlar, anılar (Süleyman Nazif, Borazan Tevfik vb.)
* Kara Mizah sayfası
* Taşlamalar ve yergiler sayfası - (Aziz Nesin, Orhan Veli, Mukadder Özakman, Neyzen Tevfik, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Ümit Yaşar Oğuzcan vb.)
* Ülkelere ayrılmış karikatür sayfaları (Azerbaycan karikatürleri, Bulgar karikatürleri, Polonya karikatürleri)
* Eski karikatüristleri tanıtan sayfalar (Cem, Cemal Nadir)
* Okur karikatürlerine yer veren bölümler.
* Karikatür yarışmaları, Fıkra yarışmaları.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 23 Ekim 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Haziran 2008.

Dış bağlantılar
---------------
**Bir Sürgün**, Yakup Kadri Karaosmanoğlu’nun 1937’de yayımlanan ve otobiyografik özellikler taşıyan romanı.

Yazarın yedinci romanı olan eser, Ulus Gazetesi’nde tefrika edilmiş  ve aynı yıl kitap olarak yayınlanmıştır. Bu romanın yazar tarafından 1927’de yayımlanan "*Hüküm Gecesi*" romanına temel oluşturmak üzere yazıldığı düşünülür. Romanın kahramanı Dr. Hikmet, Abdülhamit devri aydınlarını ve onların zihniyetlerini temsil eden bir karakterdir. 29 bölümden oluşan eserde İzmir’de yaşadığı sürgün hayatından usanıp Paris’e kaçan Doktor Hikmet’in bu şehirdeki huzursuz yaşamı anlatılmaktadır.

Konusu
------

Doktor Hikmet, İstanbul’da yaşayan varlıklı bir ailenin çocuğudur. Babası, Sultan Murat taraftarı olduğu için yıllardır göz hapsinde tutulmaktadır; kendisi de tıp eğitimini tamamladıktan sonra İzmir’e sürgün edilmiştir. İzmir’de Gureba Hastanesi’nde görev yapan Doktor Hikmet, özgür bir yaşam için Paris’e gitmeyi arzular. 1904’te, İzmir’den kalkan bir vapura ani bir kararla kaçak yolcu olarak binip Paris’e giden Doktor Hikmet, orada kaldığı yıl, kitaplardan ve dergilerden tanıyıp hayranlık duyduğu Fransız kültürünü gerçek yüzüyle yaşamaya çalışır; bu arada şehirdeki bazı Jön Türkler’le tanışır. Paris günlerinde ekonomik sıkıntılar, vefasız aşklar, hastalıklar ve yalnızlık çeker. Paris’te geçirdiği yaklaşık bir yıllık sürenin sonunda verem hastalığına yakalanıp hayatını kaybeden Dr. Hikmet’in cesedi, "*toprak parası bulunup verilemediğinden Paris’in umumî kuburlarından birine*" gömülecektir.

Kaynakça
--------

1. 1 2  ""Bir Sürgün" arka kapağı, İletişim Yayınları,1999". 2 Mart 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Eylül 2011.
2. ↑  "Ali Serdar, **Yakup Kadri Romanlarında Cinsellik**, *Bilkent Üniversitesi Ekonomi ve Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Temmuz 2002*" (PDF). 6 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 5 Eylül 2011.
3. 1 2  "Hasan Öztürk, **Jön Türklük Davasında Cezasına Müstehak Olmayan Bir Sürgün**, *Mavi Yeşil Dergisi, Erişim tarihi:05.09.2011*". 8 Ağustos 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Eylül 2011.
MÖ 1. yüzyılda Desborough Northantsta bulunan, spiral ve borazan temalarını gösteren bir ayna
**La Tène kültürü**, Hansli Kopp'un 1857'de keşfettiği, İsviçre'nin Neuchâtel Gölü bölgesinin kuzeyinde bulunan; zengin defineler ve eserlerin bulunduğu La Tène arkeolojik sitesinin ismiyle adlandırılan Avrupa'nın demir çağıdır.

La Tène kültürü gelişimini ve büyümesini geç demir çağı boyunca (MÖ 450'den, MÖ 1. yüzyıldakı Roma fetihlerıne kadar) doğuda Fransa, İsviçre, Avusturya, Güneybatıda Almanya, Çekya, Slovakya ve Macaristan'da sürdürmüş bir dönemdir. Kuzeyde yaygın çağdaşı kuzey Alman kültürü olan Jastorf kültürüdür. La Tene kültürü Yunanistan'dan ve daha sonra Etrüsk medeniyetinden gelen hatırı sayılır Akdeniz etkisinin altında hiçbir kesin kültürel kesinti olmadan erken dönem demir çağı Hallstatt kültürü'nden gelişmiş bir kültürdür. İskan merkezlerinin değişimi MÖ 4. yüzyılda başlamıştır.

Bu kültür hakkında edinilen bilgi arkeolojik buluntular, Yunan ve Latin edebi metinleri ve batı Avrupa'nın geleneksel Kelt döneminden kalma etnografik kültür ve sanat kalıntıları olmak üzere üç kaynaktan sağlanmıştır; .

Arkeolojik olarak, La Tène materyal kültürü olarak tanımlanmış bazı kültürler Yunan ve Romalı yazarlar tarafından MÖ 5. yüzyıldan sonra Keltler ve Galyalılar olarak tanımlanmışlardır.

Kaynakça
--------

* en:La Tène culture

1. ↑  The Jastorf culture is the southern part of the Pre-Roman Iron Age of the north.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX5341988
* BNF: cb11944010z (data)
* GND: 4034668-7
* HDS: 008015
* LCCN: sh85073610
* NKC: ph593149
* NLI: 987007548334505171
* SUDOC: 027387143

 |
**Benguela Bölgesi**, Angola'nın 18 yönetim bölgesinden birisidir.

Ülkenin batısında Atlas Okyanusu kıyısında yer alır. Yönetim merkezi Benguela şehri olan bölgenin yüzölçümü 39,827 km², 2006 yılı tahminî nüfusu 2,110.135'dir.

Bölgenin belediyeleri şunlardır: Lobito, Bocoio, Balombo, Ganda, Cubal, Caimbambo, Baia-Farta Chongorói

Bölgede tarımı yapılan başlıca ürüner sisal, pamuk, şeker, kahve, muz, fasulye ve bahçecilik faaliyetleridir. Hayvancılık faaliyetleri ise domuz ve sığır eti, süt ve süt ürünleri üretimine dayanır. Bölgede çıkartılan madenler; tungsten, grafit ve diğer minerallerdir. Sanayisi metaller, petrol arıtımı, inşaat malzemeleri, tekstil ve gıda üretimine dayanır.

Dış bağlantılar
---------------

* angola.org.uk

Kaynakça
--------

1. ↑  "GeoHive". 30 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ağustos 2011.

| * g
* t
* d
Angola'nın illeri |
| --- |
| 
* Bengo
* Benguela
* Bié
* Cabinda
* Cuando Cubango
* Cuanza Norte
* Cuanza Sul
* Cunene
* Huambo
* Huíla
* Luanda
* Lunda Norte
* Lunda Sul
* Malanje
* Moxico
* Namibe
* Uíge
* Zaire

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4608934-2
* LCCN: n90611994
* MusicBrainz: 324f911e-d295-4cdb-9139-1bc6f348e9b0
* NLI: 987007565143405171
* WorldCat (LCCN): n90-611994

 |
**Cahit Öztelli** (1910, Erzincan - 1978, Ankara), Türk yazardır.

1910'da Erzincan' da doğdu. Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü' nden mezun oldu. Denizli, Samsun, Mersin ve Konya liselerinde edebiyat öğretmenliği yaptı. Hasanoğlan İlköğretmen Okulu, Erkek Teknik Yüksek Öğretmen okullarında da edebiyat öğretmeni olarak binlerce öğrenci yetiştirdi. Millî Eğitim Bakanlığı Millî Folklor Enstitüsü Müdürlüğü görevinde bulundu. Emekli oldu. Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi'nde halk edebiyatı öğretim görevlisi olarak çalıştı. Türk Dil Kurumu Yönetim Kurulu'na girdi. Sözlük Kolu Başkanı oldu. 40 yıldan fazla bir süreyle Türk Halk Edebiyatı ve kültürüyle ilgili araştırmalar yaptı. Kul Nesimi, Karacaoğlan, Pir Sultan Abdal, Yunus Emre'nin şiirlerinin ortaya çıkarılmasına ve değerlendirilmesine öncülük etti. 24 Şubat 1978'de Ankara'da öldü.

Eserleri
--------

* *Zileli Şairler*, (1944)
* *Karacaoğlan*, (1952)
* *Köroğlu-Dadaloğlu*
* *Dertli-Seyranî*
* *Halk Türküleri*, (1953)
* *Halk Şiiri 14.-17. yüzyıllar*
* *Halk Şiiri 18. yüzyıl*, (1955)
* *Resmî Yazışmalar Sözlüğü*, (1963)
* *Nasrettin Hoca*, (1964)
* *Kul Nesimî*, (1969)
* *Pir Sultan Abdal, Yunus Emre, Bütün Şiirleri*, (1971)
* *Evlerinin Önü - Halk Türküleri* , (1972)
* *Bektaşi Gülleri / Bektaşî-Alevî Şiirleri Antolojisi*, (1973)

Ayrıca bakınız
--------------

* MEB 100 Türk edebiyatçısı listesi

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 19 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mayıs 2021.
2. ↑  {{Web kaynağı |url= 19 Mayıs 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
3. ↑  {{Web kaynağı |url=
| * g
* t
* d
Paralı Askerler Savaşı |
| --- |
| 
* Utika
* Bagradas Nehri
* Hamilcar'ın Navaras'la seferi
* Kartaca
* Testere
* Tunis

 |

**Tunus Kuşatması** (MÖ 238) Kartaca Ordusu ile paralı askerler arasındaki Paralı Askerler Savaşı'nın son çatışmasıdır. Birinci Pön Savaşı'nda Roma Cumhuriyeti'ne karşı Kartaca saflarında savaşmış ancak savaşın sonunda alacaklarını alamamış paralı askerler Kartaca'ya karşı ayaklanmış ve büyük bir iç savaşa sebep olmuşlardır.

Kuşatma
-------

Hamilcar Barca'nın Testere Muharebesi'nde kazandığı ezici zaferden sonra paralı askerlerin kılıç artıkları ve ordunun geri kalan kısmı Tunus'a çekilir. İsyancıların lideri konumundaki Mathos Kartaca kuvvetlerini bekler. Hamilcar'ın MÖ 238 yılı Ekim ayında kuşatmayı başlattığı bilinmektedir. Şehir doğudan deniz ve batıdan da bataklık tarafından çevrelendiği için sadece kuzey ve güneyden kuşatılır. Hamilcar güneyi tutarken, Hanibal kuzeyde kalır.

Karşı saldırı
-------------

Hannibal'in bölgesindeki kuşatmanın güçsüz olduğunu gören Mathos, ani bir baskınla tahkimatları yıkar ve Hannibal'i ele geçirir. Ünlü tarihçi Polybius Hannibal'i başarısızlıktan sorumlu tutar. Kuşatmanın yarılması sonunda Hamilcar kuşatmayı kaldırmak durumunda kalır. Mathos ise Hannibal'i ve ele geçirdiği Kartacalı subayları idam eder.

Sonuç
-----

Mathos kazandığı bu başarıya rağmen Kartaca topraklarında kuşatılmış durumdadır ve yardım alacağı herhangi bir yer bulunmamaktadır. Sonunda şehirden çıkmak isterken Kartaca Ordusu ile çarpışmak durumunda kalacak ve mağlup olacaktır. Güçten düşmüş olan paralı asker ordusunun artıkları yenilecek ve Mathos ise idam edilmek üzere esir edilecektir.

Ayrıca bakınız
--------------

* Paralı Askerler Savaşı

Kaynakça
--------

1. ↑  Dexter Hoyos, Truceless War: Carthage's Fight for Survival 241 to 237 BC, Brill 2007 ISBN 978-9004160767 sf. 220
2. ↑  Hannibal Barca ile karıştırılmamalıdır

| * g
* t
* d
Pön Savaşları |
| --- |
| Birinci Pön Savaşı | **Kara muharebeleri** Messana – Agrigentum – Aspis – Adys – Tunis – Panormus –Lilybaeum – II. Drepana – Eryx Dağı
**Deniz muharebeleri** Lipari – Mylae – Sulci – Tyndaris – I. Drepana – Ecnomus – Aegates |  |
| Paralı Askerler Savaşı | Utika – Bagradas Nehri – Hamilcar'ın katılan Navaras'la seferi – Kartaca – Testere – Tunis  |
| İkinci Pön Savaşı | Saguntum – Lilybaeum – Ron Geçişi – Ticinus – Trebia – Cissa – Trasimene – Ebro Nehri – Ager Falernus – Geronium – Cannae – I. Nola – Dertoso – II. Nola – Cornus – II. Nola – I. Beneventum – Sirakuza – I. Tarentum – I. Kapua – II. Beneventum – Silarus – I. Herdonia – Yukarı Baestis – II. Kapua – II. Herdonia – Numistro – Asculum – II. Tarentum – Yeni Kartaca – Baecula – Grumentum – Metaurus – IIipa – Krotana – I. Ultika – Kampi Magni – Kirta – Po Vadisi – Zama |
| Üçüncü Pön Savaşı | Tunus Gölü– 1. Nepheris– Kartaca Limanı– 2. Nepheris– Kartaca |
| Roma Cumhuriyeti • Kartaca • Kronoloji |
**Lifos** (**Barut Dağı**), 3917 m'lik yüksekliği ile İç Anadolu Bölgesinin birinci, Türkiye'nin ise 5. büyük dağı olma özelliğine sahip Erciyes (Argaios = Beyaz Dağ) Dağı'nın 2509 m yükseklikteki tepelerinden biridir. Erciyes Dağı'nın doğu kısmında 2628 m yüksekliğinde Koç dağı; güneyinde ise, 2423 m yükseklikte Beyyurdu ile, 2909 m yüksekliğindeki Oğlakkıran tepeleri yer almaktadır. Lifos, bu tepelerin içerisinde sanki Erciyes'in komşusu gibi görünümü ile ayrı bir güzelliğe sahiptir. Erciyes’in Kuzey-doğusunda yer alan lifos, kimi kaynaklara göre 2509 m, kimi kaynaklara göre ise 2503 ya da 2501 m yüksekliğe sahip, binlerce sene öncesinin bir yerleşim alanıdır. Lifos hamamları ile ünlüdür ve söylentiye göre dünyada sabun ilk kez burada kullanılmıştır.

Bugünkü Durumu
--------------

Erciyes çevresindeki önemli dağlardan biri olan Kifos’un güney ve Kuzey iki sivri ucu vardır ve ortaya doğru gittikçe artan basıklıkla geniş bir krater alanı bulunmaktadır.  Kifos’un üst kısmındaki bu geniş alanın çevresi tamamen surlarla çevrilidir. Çepeçevre surların uzunluğu 1050 metredir. Temelleri hâlâ mevcut olan ve hâlen toprak içerisinde gömülü olarak 1 metre yüksekliğe sahip olan surun genişliği bazı yerlerde 1,5 metre bazı yerlerde ise 2 metre kadardır. Asırlarca tahrip edilen ve doğal olarak da yıkılan surların yüksekliğinin ise, hem iç kısımdaki hem de dış kısımdaki kalıntılardan hareketle, yaklaşık 3-4 metre civarında olduğu söylenebilir.

Surlarda, yaklaşık 66 metrede bir burç bulunmaktadır. Sur üzerindeki toplam burç sayısı ise 16’dır. Uzun kenarı 350 metre, kısa kenarı 212,5 metre olan surun çevrelediği yerleşim alanı ise 74.375m²’dir. Biri kuzeyde biri güneyde olmak üzere iki zirvesi bulunan İlifos’un büyük zirvesi kuzeyde, Kayseri’ye bakan zirvesidir. İki zirve arasındaki mesafe yaklaşık 250 metredir. Alan içerisindeki yapılar bu iki zirvenin yamacında, sur diplerinden başlamak üzere yukarıdan aşağıya ve batıdan doğuya doğru sıralanmıştır. Çok odalı yapılar ortada yer almıştır. En büyük ve çok odalı yapı ise doğu tarafına yakındır. Çoğu tek odalı olan yapı sayısı ise yüzü geçmektedir. Erciyes’e yakın ve dağın en alçak kısmı olan doğu tarafındaki sur dibinde dört adet su sarnıcı bulunmaktadır. İki su sarnıcının ve büyük yapının içinde hiçbir zaman suyun eksik olmaması künklerin faal olabileceğini akla getirmektedir. Bu yapıların çeşitli zamanlarda hazine arayıcıları tarafından tahrip edildiği açıkça görülmektedir. Türkiye'de ilk defa olarak "Dağ Alanları Yönetimi (DAY) ve Planlaması" ilkeleri ortaya konmuş ve bu konuda ilk TÜBİTAK projesi Erciyes Dağı’nda çalışılmıştır. Bu çalışma ile Lifos hakkında bilgilere ulaşmak için su-meru.com'u ziyaret etmelisiniz.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 15 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ocak 2014.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 15 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ocak 2014.
3. ↑   6 Eylül 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Lifos Volkan Konisi