**Mutsuhiro Watanabe** (18 Ocak 1918 - 1 Nisan 2003) - mahkumlar tarafından "**Kuş** "lakaplı - bilinen bir savaş suçlusu ve İkinci Dünya Savaşı'nda bir dizi askeri toplama kampında görev yapmış Japon İmparatorluk Ordusu askeriydi. Japonya'nın yenilgisinden sonra, ABD İşgal yetkilileri Watanabe'yi savaş esirlerine kötü muamelesi nedeniyle savaş suçlusu olarak sınıflandırdı, ancak tutuklanmaktan kaçmayı başardı ve hiçbir zaman mahkemede yargılanmadı.

Biyografi
---------

### Erken dönemi

Altı kardeşin dördüncüsü olarak otel işleten zengin bir aile çocuğu olarak dünyaya geldi. Waseda Üniversitesi'ne girdi ve Fransız edebiyatını okudu. Mezun olup askere alındıktan sonra bir ay boyunca Müttefik Haber Ajansı'nda çalıştı.

II. Dünya Savaşı
----------------

Watanabe, Omori, Naoetsu (bugünkü Jōetsu ), Niigata, Mitsushima (bugünkü Hiraoka)'daki savaş esiri kamplarında ve Yamakita'daki Sivil Savaş esiri Kampında görev yaptı.

Watanabe'nin askerdeyken kendisine rapor veren bir adama üç hafta boyunca her gece suratına yumruk atılmasını emrettiği ve apandisit ameliyatı olan bir hasta üzerinde judo antrenmanı yaptığı iddia ediliyor. Mahkumlarından biri Amerikalı atletizm yıldızı ve Olimpiyat sporcusu Louis Zamperini'ydi Zamperini, Watanabe'nin mahkumlarını sık sık dövdüğünü ve ciddi yaralanmalara neden olduğunu söyledi. Watanabe'nin kışın dört gün boyunca bir polis memurunu sadece fundoshi iç çamaşırı giyerek bir kulübede oturttuğu, 65 yaşındaki bir mahkumu ise günlerce ağaca bağladığı söyleniyor. Hillenbrand'ın kitabına göre Watanabe, akıcı olduğu Fransızca eğitimi almış ve Fransız nihilist felsefe okuluna ilgi duymuştu.

Daha sonra ki yaşamı
--------------------

1945'te General Douglas MacArthur, Watanabe'yi Japonya'nın en çok aranan 40 savaş suçlusu listesinde 23. sıraya koydu. Ancak Watanabe, Müttefik işgali kaldırılıncaya kadar yedi yıl boyunca kaçtı ve hiçbir zaman hakkında dava açılmadı. Sürgünde bulunduğu süre boyunca çiftliklerde ve küçük bakkallarda çalıştı. Watanabe'nin annesi onun hayatta olduğunu biliyordu ve Watanabe birkaç yılda bir annesinin çalıştığı restoranı ziyaret ediyordu.

Müttefik işgali sona erdikten sonra Watanabe, bir sigorta şirketinde satıcı olarak çalışarak, Tokyo'da 1,5 milyon dolarlık bir malikaneye sahip olarak ve Avustralya'nın Gold Coast'unda tatil yaparak zengin bir hayat yaşadı.

1952'de tüm suçlamalar sessizce düşürüldü. 1956'da Japon edebiyat dergisi *Bungeishunjū*, Watanabe ile "Amerika tarafından yargılanmak istemiyorum" başlıklı bir röportaj yayınladı.

1995 yazında evinde British Daily Mail'e verdiği röportajda eski savaş esirlerinden derin özür diledi ve şöyle dedi: *Eğer isterlerse buraya gelip bana vurabilirsiniz.*

1998 Nagano Kış Olimpiyatları öncesinde, CBS Haber programı *60 Minutes*, 81. yaş gününden dört gün önce Naoetsu'da Olimpiyat Meşalesi meşalesini taşımak için geri dönen Louis Zamperini hakkındaki uzun metrajlı filmin bir parçası olarak Tokyo'daki Hotel Okura'da Watanabe ile röportaj yaptı. Nagano'ya *giden rota*, tutulduğu savaş esiri kampından pek de uzakta değildi. Röportajda Watanabe mahkumları dövdüğünü ve tekmelediğini kabul etti, ancak pişmanlık duymadı, özür dilemedi ve "Mahkumlara kesinlikle Japonya'nın düşmanları gibi davrandım" dedi. Zamperini, en acımasız işkencecisiyle görüşmeye çalıştı ama kovuşturmadan kaçan Watanabe onu görmeyi reddetti.

Watanabe Nisan 2003'te öldü

Miras
-----

Watanabe'nin taciz edici davranışlarına ilişkin açıklamalar, Laura Hillenbrand'ın Zamperini hakkındaki *Unbroken: A World War II Story of Survival, Resilience, and Redemption* (2010) başlıklı kitabında anlatılıyor. Watanabe ayrıca Alfred A. Weinstein'ın 1948'de yayınlanan anı kitabı *Dikenli Tel Surgeon'da* da yer alıyor.

2014 yılında Japon müzisyen Miyavi, Hillenbrand'ın kitabının film uyarlaması olan Angelina Jolie'nin *Unbroken* filminde Watanabe'yi canlandırdı. David Sakurai, Jolie'nin 2018'de gösterime giren filminin "ruhani halefi" olan Harold Cronk'un *Unbroken: Path to Redemption* filminde Watanabe'yi canlandırıyor.

Kaynakça
--------

1. 1 2  Kohn, David (24 Eylül 1999). "Finally, The Ordeal Is Over". *cbsnews.com* (İngilizce). CBS Interactive Inc. 14 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ocak 2017.
2. ↑  Peter Hadfield & Clare Henderson (20 Ağustos 1995). "Deathcamp Monster Finally Says I'm Sorry". *Daily Mail*. Londra.
3. ↑  Adam Luck (31 Aralık 2014). "British victim of Matsuhiro Watanabe reveals how he 'crucified' soldiers". *Daily Mail*. Londra. 29 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2023.
4. ↑  "'It can't get any worse than this'". *New York Post* (İngilizce). NYP Holdings, Inc. 26 Aralık 2010. 29 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2020.  Birden fazla yazar-name-list parameters kullanıldı (yardım); Yazar `|ad1=` eksik `|soyadı1=` (yardım)
5. ↑  Hillenbrand, Laura (2010). *Unbroken*. New York: Random House. ss. 473. ISBN 978-1-4000-6416-8.
6. ↑  Josh Rottenberg (31 Ekim 2014). "Japanese rock singer Miyavi makes debut in 'Unbroken'". *Los Angeles Times*. 23 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Aralık 2014.