recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Charles de Chambrun
**Charles de Pineton de Chambrun** (d. 16 Haziran 1930, 7. arrondissement (Paris) - ö. 21 Ekim 2010, Kartaca, Tunus) Fransız siyasetçi ve iş insanı.

Eski milletvekili Pierre de Chambrun'ün torunu, eski milletvekili Gilbert de Chambrun'ün yeğenidir. Kökenleri 15. yüzyıla kadar dayanan soylu Pineton de Chambrun ailesine dayanmakta, ayrıca Gilbert du Motier de La Fayette'in soyuna da dayanmaktadır. 1962-1966, 1967-1973 yıllarında Gaullist çizgideki iktidar partilerinden milletvekili seçilmiş, 1966-1967 yıllarında 3. Georges Pompidou Hükûmeti'nde görev almıştır. 1986 yılında Front National (FN) listesinden milletvekili seçilmiştir. 1989 yılında FN mensubu olarak 10 binden fazla nüfuslu bir belediyeyi kazan tek siyasetçi olarak Saint-Gilles belediye başkanı olmuştur. FN siyasi büro üyeliği yapmış, 1992-1998 yıllarında Languedoc-Roussillon bölgesel konseyi başkan yardımcısı olmuştur. 1997 yılında son kez milletvekili adayı olmuş ancak FN'in desteğini alamayıp bağımsız aday olmuş ve sonrasında siyasetten çekilmiştir.

Görevleri
---------

**Yerel Yönetimler**

* 1954-1985 : Montrodat belediye başkanı
* Mart 1989 - Mayıs 1992 : Saint-Gilles belediye başkanı
* Mart 1986 - Mart 1998 : Languedoc-Roussillon bölgesel konseyi üyesi
* Mart 1992 - Mart 1998 : Languedoc-Roussillon bölgesel konseyi başkan yardımcısı

**Meclis**

* 6 Aralık 1962 - 8 Şubat 1966 : Lozère 2. seçim çevresi milletvekili
* 3 Nisan 1967 - 1 Nisan 1973 : Lozère 2. seçim çevresi milletvekili
* 2 Nisan 1986 - 14 Mayıs 1988 : Gard milletvekili

**Hükümet**

* 8 Ocak 1966 - 1 Nisan 1967 : Dış Ticaretten sorumlu Devlet Sekreteri

Kaynakça
--------

1. ↑  Patrick Roger (26 Ekim 2010). "Charles de Chambrun, ancien député". 12 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Haziran 2023.
2. ↑  "Fransa Ulusal Meclisi internet sitesindeki sayfası". 25 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Haziran 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb16572610r (data)
* ISNI: 0000 0004 5097 8592
* VIAF: 316737742

 |
**Jean-Marie Coussirou** (d. 22 Ocak 1930, Larche (Corrèze) - ö. 6 Mayıs 2006) Fransız vali.

Paris Hukuk Fakültesi'ni, Doğu Dilleri Okulu'nu ve Fransa Ulusal Denizaşırı İller Okulu'nu bitirmiştir. Çeşitli görevlerin ardından 1976-1978 yıllarında Mayotte, 1978-1980 yıllarında Gers, 1981-1982 yılları arasında Allier, 1982-1984 yılları arasında ise Meurthe-et-Moselle valisi olarak görev yapmış, 1984-1985 yılları arasında İçişleri Bakanı Pierre Joxe'un kabine direktörü olmuş, 1985-1986 yıllarında Languedoc-Roussillon bölge valisi ve Hérault valisi, 1986-1989 yılları arasında ise Poitou-Charentes bölge valisi ve Vienne valisi ve de 1989-1992 yılları arasında Midi-Pyrénées bölge valisi ve Haute-Garonne valisi olarak görev yapmıştır.

1992-1995 yılları arasında Ulusal İdare Okulu'nun müdürü olmuştur. Bu dönemde Başbakan Édith Cresson'un kararıyla, Ulusal İdare Okulu Paris'ten Strazburg'a taşınmış ancak bu karara Jean Coussirou olumlu bakmamıştır.

Dış bağlantılar
---------------

* Jean Coussirou'nun özgeçmişi22 Aralık 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

| * g
* t
* d
Ulusal İdare Okulu müdürleri |
| --- |
| 
* Henri Bourdeau de Fontenay (1945-1963)
* François Gazier (1963-1969)
* Pierre Racine (1969-1975)
* Pierre-Louis Blanc (1975-1982)
* Simon Nora (1982-1986)
* Roger Fauroux (1986-1988)
* René Lenoir (1988-1992)
* Jean Coussirou (1992-1995)
* Raymond-François Le Bris (1995-2000)
* Marie-Françoise Bechtel (2000-2002)
* Antoine Durrleman (2002-2007)
* Bernard Boucault (2007-2012)
* Nathalie Loiseau (2012-2017)
* Patrick Gérard (2017-2021)

 |
Gerçeğin ağzı**Bocca della Verità** (Gerçeğin ağzı) Roma'daki Santa Maria in Cosmedin kilisesinin revakına yerleştirilmiş olan, mermer üzerine insan yüzü şeklinde yapılmış bir kabartmadır. Kabartmanın 1. yüzyıla ait Antik Roma çeşmelerinden birinin parçası ya da bir lağım kapağı olarak yapılmış olan ve birkaç olası pagan tanrısından biri, muhtemelen Okeanos, olabileceği düşünülmektedir. Birçok Romalı "Bocca"nın Tiber Nehri'nin antik dönem tanrısı olduğuna inanır.

Kabartmanın açık olan ağzının bir yalan dedektörü görevi gördüğüne inanılır. Ortaçağda kabartmanın ağzına elini sokan birisinin, eğer yalan söylüyorsa, elinin ısırılacağına inanılırdı. Bu inanç muhtemelen Romalı şair Publius Vergilius Maro'nun, kocasını aldatan bir imparatoriçenin 'Bocca'nı ağzını kullanarak kocasını kandırmasıyla ilgili şiirinden bozularak oluşturulmuş bir efsaneye dayanmaktadır.

Kültürel izleri
---------------

İmparatoriçe'nin öyküsü 1512'de Lucas van Leyden'in bir Ksilografi'sinde işlenmiştir.

Birçok kişi "Gerçeğin Ağzı"nı 1953'te çevrilen Hollywood filmi Roma Tatili filminden hatırlar. Audrey Hepburn ve Gregory Peck'in oynadığı filmde "Gerçeğin Ağzı", birbirlerine başlangıçta gerçeği söylemeyen iki aşığın hikâyesini anlatmak için kullanılmıştır.

*Roma Tatili*ndeki bu sahne 2000 yılında Hideo Nakata tarafından çevrilen Sleeping Bride'da parodileştirilmiştir. Yine Robert Downey Jr. ve Marisa Tomei'in oynadığı Only You adlı filmde de
aynen kullanılmıştır.

Replikasyonlar
--------------

Paris'te Lüksemburg Bahçesi'nde Jules Blanchard tarafından yapılmış bir *La Bocca della Verità* heykeli
Para atılarak çalıştırılan elektronik replikasyonlar İspanya, Macaristan hatta Japonya'da bile görülebilir. Yine ABD ve Hırvatistan'da bazı otobanlardaki benzincilerde çeşitli replikasyonlar görmek mümkündür. Tam boyutlu bir replikasyon Californiya'da Valley Center'da, Pikake Botanical Gardens'de görülebilir.

Aslan tarzında yapılmış benzer figürler Mahabalipuram, Tamil Nadu ve Hindistan'da görülür. Yalan söyleyenin elinin ısırılacağı öyküsü yerel özelliklerle birlikte sunulur.

Fransa'da Parc Astérix'te, çöp tenekelerinde bir reprodüksiyon kullanılır ve boğazına çöp atana teşekkür edilir.

Dış bağlantılar
---------------

* Resmi web sitesi12 Mayıs 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)

Kaynakça
--------

1. ↑  "BOCCA DELLA VERITÀ Resmi web sitesi". 12 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mayıs 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 1035571544

 |
**Provence Charles** veya **II. Charles** (845 – 25 Ocak 863) 855'ten 863'te ölümüne kadar Provence Kralıydı.

Charles I.Lothar ve Tours'lu Ermengande'nin en küçük oğluydu. Babası Orta Frank Krallığı üç oğlu arasında böldü. En büyük oğlu II.Ludwig imparatorluk ünvanını ve Kuzey İtalya'yı, ortanca oğul II.Lothair Lotharingya (Hollanda,Belçika,Lüksemburg,Alçak Ülkeler)'yı aldı. En küçüğü olan Charles ise Provence bölgesini aldı.

Karolus Provence
Charles babası öldüğünde çocuktu ve yönetimi kendisi yerine Girart de Roussillon üstlendi.(Karısı I.Lothar'ın görümcesiydi ve onun hocasıydı,kendisi Ren Nehri kıyılarını kuzeylilerden koruyan güçlü bir naipti)

Erken yaşta varisi olmadan ölünce toprakları abileri II.Lothar ve II.Ludwig arasında paylaşıldı. II.Lothar, Gerard tarafından yönetilmek üzere Lyon, Vienne ve Grenoble piskoposluklarını aldı; II.Louis, Arles, Aix ve Embrun'u aldı.

Provencelı Charles, krallığını hiçbir zaman isimden başka bir şeyle yönetmedi. 

  

1. ↑  McKitterick, Rosamond, (Ed.) (1995-09-14). "The New Cambridge Medieval History". doi:10.1017/chol9780521362924.
2. ↑  KÖÇER, Mehmet (2013-01-01). "Atatürk Dönemi Türkiye-Fransa Eğitim İlişkileri". *Journal of Turkish Studies*. **8** (Volume 8 Issue 10): 387–387. doi:10.7827/turkishstudies.5558. ISSN 1308-2140.
**Dilmun Mezar Höyükleri** (Arapça: مدافن دلمون), Bahreyn'in ana adasında Dilmun ve Umm al-Nar kültürlerine tarihlenen nekropol alanlarından oluşan bir UNESCO Dünya Mirası Alanıdır.

Bahreyn, eski zamanlardan beri çok sayıda mezarın bulunduğu bir ada olarak bilinmekteydi, bunun yanı sıra, Dilmun'daki höyüklerin de antik dünyanın en büyük mezarlıklarından biri olduğu belirtilmekteydi. Mezarlık alanları adanın kuzeyinde, ekilebilir tarım topraklarının biraz üst kesimlerinde, sert taşlık alanlarda yoğunlaşmaktadır - adanın güneyi çoğunlukla kumludur ve çöl görüntüsü sergilemektedir. Son çalışmalar, yaklaşık 350.000 eski mezar höyüğünün binlerce yıl boyunca yerel halk tarafından tamamlanmış olabileceğini göstermiştir. Mezarların hepsi aynı döneme tarihlenmez ve tam olarak aynı tarzlarda inşa edilmemiştir ve höyüğün farklı alanlarında farklı büyüklüklerde gözlemlenebilmektedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Seven cultural sites inscribed on UNESCO's World Heritage List". *UNESCO*. 6 Temmuz 2019. 22 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Aralık 2019.
**Hilmi Topaloğlu** (1952, Sakarya - 1 Eylül 2003, İstanbul), Türk müzik yapımcısıdır.

Hayatı
------

1952 yılında Sakarya'nın Karasu Kızılcık Köyü'nde dünyaya geldi. Artvin Hopalı bir baba ve Trabzonlu annenin 11 çocuğundan biri olan Hilmi Topaloğlu, fakir bir çocukluk geçirdi. İlkokula devam ederken pazarlarda çalıştı, simit sattı, boyacılık yaptı. Sakarya Meriç Lokantasında önce bulaşıkçılık sonra komilik ve garsonluk yaptı. 1970 yılında Sakaryaspor'da bir sene futbol oynadı. Ayağı kırılınca futbolu bıraktı.

1976 yılında İstanbula gelen Hilmi Topaloğlu, ilk olarak gece kulübü ve barlarda komilik yaptı. Daha sonra komilik ve garsonluk yaptığı bu yerlerde uzun yıllar işletmeci olarak görev yaptı. Türkiye'nin en büyük gazinolarında maitre d'hotel olarak çalışan Hilmi Topaloğlu, müzik sektörüne 1992 yılında girdi. Kardeşi Mustafa Topaloğlu ve İstanbul'a ilk geldiğinden itibaren tanışıp arkadaş olduğu Burhan Aydemir ile birlikte Nokta Müzik firmasını kurdu. Bir müddet sonra Mustafa Topaloğlu firmadan ayrıldı. Hilmi Topaloğlu, Burhan Aydemir ile birlikte yoluna Prestij Müzik olarak devam etti. Daha sonra ise 1994 yılında, firmanın sanatçılarından Mahsun Kırmızıgül de firmanın üçüncü ortağı oldu.

Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi Beyin Cerrahi Servisi'nde tedavi görürken durumu daha da kötüleşen Topaloğlu, 1 Eylül 2003 tarihinde hayatını kaybetti. Yaşadığı hayata ve müzik dünyasına ithafen aynı sene Neredesin Firuze filmi çekildi.

Hilmi Topaloğlu evli ve üç erkek çocuk babasıydı.

Müzik şirketleri
----------------

* Nokta Müzik (1991)
* Prestij Müzik (1993)
* Kral Müzik (1995)
* Ethnic Music (2002)
* Popüler Müzik (2002)
* Sistem Müzik (2002)
**Roberta Peters** Mayıs 1954'te
**Roberta Peters** (d. 4 Mayıs 1930 ; ö. 18 Ocak 2017), Amerikalı soprano ve opera şarkıcısı. New York'taki Metropolitan Opera'da uzun ve başarılı bir kariyeri vardı. Özellikle İtalyan dili, Fransızca dili ve Almanca dili operalarında hafif renk canavarı rolleri ile ilişkilendirildi.

Yaşamı ve kariyeri
------------------

New York şehrinde Roberta Peterman adıyla doğdu, 13 yaşındayken William Herman'la sesli çalışmaya başladı ve aile arkadaşı tenor Jan Peerce tarafından teşvik edildi.

17 Kasım 1950'de Büyükşehir Operası'nda (yalnızca acil yedek olarak), Zerlina karakteriyle "Don Giovanni" adlı operanın oyuncusu olarak 20 yaşında sahneye çıktı ve daha önceki bir tecrübe sahibi olmadığı halde başarılı bir iş çıkarmıştır. Başarı hemen idi. İyi eğitilmiş sesi, güzel görünüşü ve çekici kişiliği, onu 35 sezon boyunca düzenli olarak şarkı söyleyeceği tiyatronun en sevilen parçası haline getirdi.

En çok oynadığı rollerinden bazıları; Despina ( *Cosi fan tutte* ), Gecenin Kraliçesi ( *Sihirli Flüt* ), Rosina ( *Sevilla Kuaförü* ), Susanna ( *Figaro'nun Evliliği* ) Lucia ( *Lucia di Lammermoor* ), Gilda ( *Rigoletto* ), Oscar ( *Un ballo* , Adina ( *L'elisir d'amore* ), Norina ( *Don Pasquale* ) Sophie ( *Der Rosenkavalier* ), Zerbinetta ( *Ariadne auf Naxos* ), Nanetta ( *Falstaff (opera)* ), Olympia ( *Les contes d'Hoffmann* )), vb. sayılabilir.

1951'de Londra Kraliyet Opera Binası'nda Arline olarak *Bohem Girl* 'de yurt dışında çıktı ve daha sonra Viyana Devlet Opera Salzburg Festivalinde, Moskova Bolşevisinde sahneye çıktı.
Ayrıca, televizyonda, özellikle Ed Sullivan Show'da çeşitli gösterilerde ekrana çıktı.

Roberta Peters, 1985 yılında sahneden emekli olmuş ancak son yıllara kadar resital vermeye devam etmiştir. Kendisi gibi opera sanatçısı bariton Robert Merrill ile evlendi.

Peters 18 Ocak 2017'de New York'ta Rye'de parkinson hastalığından öldü. 86 yaşındaydı.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Roberta Peters, Soprano With a Dramatic Entrance, Dies at 86". The New York Times. 19 Ocak 2017. 25 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ocak 2017.

Dış bağlantılar
---------------

* Roberta Peters collection, 1881-19986 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (her personal papers) in the Music Division17 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. of The New York Public Library for the Performing Arts17 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Two Interviews with Roberta Peters7 Temmuz 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. by Bruce Duffie, December 13, 1981 and June 17, 1993
* *The Metropolitan Opera Encyclopedia*, edited by David Hamilton, Simon & Schuster, 1987.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX1319605
* BNF: cb13898415w (data)
* CiNii: DA17838412
* GND: 128872063
* ISNI: 0000 0001 1933 7031
* LCCN: n82099737
* MusicBrainz: 720160ac-a2e4-49f3-8b51-e53e1863c763
* NKC: xx0200878
* NLI: 987007266413505171
* NTA: 107732629
* SNAC: w68924rp
* SUDOC: 156170329
* VIAF: 37103088
* WorldCat: lccn-n82099737

 |
**R5**, bir Amerikan alternatif rock ve pop rock müzik grubudur. 2009 yılında Los Angeles, Kaliforniya'da kuruldu. Grup Ross Lynch (solist, ritim gitarı), Riker Lynch (bas, vokal), Rocky Lynch (gitar, vokal), Rydel Lynch (klavye, vokal) ve Ellington Ratliff (bateri, vokal)'ten oluşmaktadır. 2010 yılının Mart ayında Ready Set Rock EP'sini yayınladılar.

Grup Nisan 2012'de kendi web sitesinden Hollywood Records'la anlaşma imzaladığını açıkladı. R5'in teklisi ve başlık parçası olan Loud'da içeren ikinci EP'si Loud 19 Şubat 2013 tarihinde yayımlandı. Grubun ilk normal uzunluktaki albümü "Louder" 24 Eylül 2013 tarihinde yayımlandı. Albüm sadece *Loud* 'un dört şarkısını değil, yedi yeni şarkı içeriyor. Albümün baş teklisi *Pass Me By* 20 Ağustos 2013 tarihinde iTunes'ta yayımlandı. İkinci tekli *(I Can't) Forget About You* 25 Aralık 2013 tarihinde yayımlandı. Daha sonra *Heart Made Up On You*, *Things Are Looking Up*, *Easy Love* ve *Stay with Me* şarkılarını içeren ikinci EP'leri *Heart Made Up On You* 'yu yayımladılar.

Grup üyeleri
------------

| Üye | Katkı |
| --- | --- |
| Ross Lynch | Solist / Ritim gitar |
| Riker Lynch | Bas gitar/Vokal |
| Rocky Lynch | Solo gitar / Vokal |
| Rydel Lynch | Klavye |
| Ellington Ratliff | Bateri |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* MusicBrainz: b52e99bd-e49d-4371-9fbd-cf1a0c2512ce

 |
**Coppertone**  şu anda Beiersdorf, eskiden Bayer AG, Merck & Co. Inc. ve Schering-Plough'a ait bir Amerikan güneş koruyucu markasıdır. Coppertone, Coppertone girl logosu ve kendine özgü bir koku da dahil olmak üzere çeşitli markaları kullanır.

Orijinal ürün, eczacı Benjamin Green'in tonları koyulaştırmak için bir losyon icat ettiği 1944 yılına kadar uzanır. Ürün grubu, ağırlıklı olarak güneşten koruyucular gibi birçok cilt bakım ürününü içerecek şekilde genişletilmiştir. Coppertone, her yıl 9 milyar dolar olan küresel satışlarla ABD'deki lider güneş bakım markası oldu.

Şirket 1953 yılında bir reklam olan Coppertone kızını tanıttığı zaman ünlü oldu. Bir yavru Cocker Spaniel köpek yavrusu gibi sürpriz bakarak bir genç sarışın kız arkasından sinsice yaklaşır ve onun altının vücudunun geri kalanından daha hafif bir tonu açığa çıkarar, onun mavi mayosunu aşağı çeker.

Logo, çeşitli markalaşma hedeflerine ulaşmak için birçok kez yeniden çizildi. Erken versiyonlarda, at kuyruğunda sadece minyon mayo altları ve çiçekler giyen kız var. 21. yüzyılın başında, Coppertone, Coppertone Girl'ün çizimlerini gözden geçirdi, böylece daha az açığa çıkacaklar ve bronzlaşma çizgileri göstermeyeceklerdi. Bazı yeni sürümler, kızın tişört, şapka giydiğini ve köpek yavrusu şortunu çekerken bir şişe Coppertone taşıdığını gösteriyor.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 18 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Temmuz 2019.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 22 Ekim 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Temmuz 2019.

Dış bağlantılar
---------------

* Resmi site 22 Ağustos 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Çımağıl Mağarası** veya **Çimağıl Mağarası**, Bayburt ilinin Merkez ilçesinde bulunan bir mahalledir. Bazı kaynaklara göre 110, bazı kaynaklara göre 600 metre, bazı kaynaklara göre ise 1010 uzunluğunda olan mağaranın bazı yerlerde yüksekliği 30 metreye ulaşmaktadır. İl merkezine olan uzaklığı bazı kaynaklara göre 35, bazı kaynaklara göre 50 bazı kaynaklara göre ise 57 kilometre olan mağara, 2470-2550 metre yüksekliktedir. 2007 yılında turizme açılan mağaranın içinde açık sarı, beyaz, koyu sarı ve kahverengi damlataşı sütunları gözlemlenebilir.

Özellikleri
-----------

20.000 metrekarelik alanı kaplayan mağaranın ana solonuna giriş için kullanılan koridorun çapı 60–150 cm arasında değişmektedir. Ana salon moloz bakımından zengindir ve küçük bir su birikintisine ev sahipliği yapar. Ana salon üç kola ayrılmaktadır. Batıya doğru uzanan kol Kremalı Oda'ya, kuzeye doğru uzanan kol Hayaletler Odası'na ve aynı kolun devamı Mavi Oda'ya çıkmaktadır. Kremalı Odanın girişinde sarkıtlar ve dikitler, güneyinde ise molozlar bulunmaktadır. Hayalet Odası da sarkıt ve dikitlerden meydana gelmiştir. Mavi Oda'nın girişinde sarkıtlar ve küçük bir su birikintisi, ucunda ise 100 metrekare büyüklüğünde bir göl bulunmaktadır. Mağara, Çoruh'un bir kolu olan Masat Çayı Vadisinde konumlanmıştır. Mağaranın dışındaki sıcaklık 22 derece iken, giriş salonu 18, iç kısımlar ise 12 derecedir. Mağaranın giriş salonunda bazı yarasa ve kuş türleri görülmüş olsa da, mağaranın içlerinde yaşayan bir canlı türü rapor edilmemiştir.

Tarihçe
-------

Jura Alt-Kretase döneminde yaşlı kireç taşlarının içinde oluşan mağara, girişinden aşağıya doğru basamaklı ve kademeli bir şekilde gelişmiştir. Mağaranın bazı kaynaklara göre 1993, bazı kaynaklara göre ise 1986 yılında Aşağıçimağıl köylüleri tarafından tesadüfen keşfedildiği bilinmektedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Çımağıl Mağarası". neredekal.com. 1 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2020.
2. ↑  Sarı, Eren (2018). "Karadeniz Mağaraları". *AHA*. noktaekitap. s. 16. 4 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2020.
3. ↑  "Çımağıl Mağarası Hayran Bıraktı". milliyet.com.tr. 2 Ağustos 2014. 3 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2020.
4. ↑  "Çımağıl Mağarası - Bayburt". kulturportali.gov.tr. 2 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2020.
5. ↑  Salih Birinci (Ocak 2016). "Çımağıl Mağarası (Bayburt) ve Çevresinin Ekoturizm Potansiyeli". researchgate.net. 3 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2020.
6. ↑  "Ortaçımağıl Mağarası". 8 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2020.
7. ↑  "Çımağıl Mağarası". sabah.com.tr. 9 Haziran 2014. 3 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2020.
8. ↑  "Karadeniz'in en 'gizemlisi': Çımağıl Mağarası". bayburtpostasi.com.tr. 5 Ekim 2015. 7 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2020.
Başlığın diğer anlamları için Gari sayfasına bakınız.

Gari
**Gari,** zencefil turşusu. İnce dilimler halinde doğranan zencefilin şeker ve sirke içinde bekletilmesiyle yapılır. Japo mutfak kültüründe genellikle suşi ve saşimi ile birlikte sunulur. Doğal rengi soluk sarı ve pembe arasındadır. Ancak ticari olarak piyasaya sürülen gari adlı pek çok ürün, E124 veya pancar suyu ile yapay olarak pembeleştirilir.

Gari, antiseptik özelliklerinden dolayı çiğ et kullanımda zararlı olabilecek parazitleri de öldürür. Mide bulantısına da iyi gelmektedir.

Gari, suşi ve sasami çeşitleri yanında damak temizleyici olarak sunulur; gari, farklı türdeki suşi veya sasamileri peş peşe tüketirken tatlarının birbirine karışmaması için arada gari tüketmek suretiyle damaktaki tat nötrleştirilir. Gari, duşi ve sasamiye eşlik etmenin yanı sıra, meze olarak da tüketilir. Aburaage olarak bilinen mezede gari, derin yağda kızartılmış tofu içinde servis edilir.

Gari, kırmızı zencefil turşusu olan *beni şoga* ile karıştırılmamalıdır.

Yapılışı
--------

Taze zencefiller soyulur, küçük parçalara ayrılıp limonlu ve tuzlu su içinde bekletilir. Ardından, kaya tuzu ve bir miktar şeker eklenir. Bu zencefil karışımı, şeker ve pirinç sirkesi veya elma sirkesi eklenen kaynamış suyu katılır. Soğuyana kadar serin bir ortamda bekletilir. 2-3 gün sonunda yemeye hazır olur

Kaynakça
--------

1. ↑  "Gari (Japonya) - Mutfak Kültürü". *mutfakkulturu.com*. 18 Nisan 2021. 27 Eylül 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Eylül 2023.

Dış bağlantılar
---------------

* Gari tarifi29 Ağustos 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Mçadi ve İmareti (İmeruli) peyniri.
**Mçadi** (Gürcüce: მჭადი, "mç’adi"), geleneksel Gürcü mısır ekmeğine denir. Daha çok Batı Gürcistan’a özgüdür. Yaygın olarak lobio ve peynirle tüketilir. İyi bir mçadi için iyi bir mısır unu gerekir.

Mçadinin kökeni
---------------

Gürcücede *mçadi* bir tür darının (*Panicum miliaceum L.*) adıydı. Özellikle Batı Gürcistan'da tarımı yapılıyordu. Bu darının unundan yapılan ekmeğe (darı ekmeği) de aynı ad veriliyordu. Gürcistan'a mısırın girmesiyle *mçadi* bitkisinin tarımı geriledi; yerini daha kolay tarımı yapılan ve daha çok ürün elde edilen mısır aldı. Ekmek de mısır unundan yapılır oldu. *Mçadi* kelimesi de mısır unundan yapılan ekmeğin adı haline geldi.

Malzemesi ve hazırlanışı
------------------------

Yaklaşık 200 gram mısır unu bir cam kâseye konur ve üzerine 200 gram ılık suyun yarısı ve yeterli miktarda tuz eklenir. Yoğurmaya başlandıktan sonra kalan su, yoğurdukça azar azar ilave edilir. Hamur mutlaka iyi tutacak ve kumlu bir halde olamayacak hale gelmelidir. Eğer hamur iyi tutmamışsa, biraz sıvı yağ ilave edilir. Sıvı yağ lezzet açısından da önemlidir. Elde edilen hamur, geleneksel olarak "ketsi" denilen, yassı yekpare taş ya da kil güveçte pişirilir. Ancak hamur, ıslak elde küçük ve yassı çörek benzeri form verilerek tavada ya da 220 derecede fırında da pişirilebilir. Mçadi, sıcak biçimde genellikle lobio ve peynirle yenir.

Kaynakça
--------

1. ↑  ""Petvi de denilen mçadi" (Gürcüce)". 19 Ağustos 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ocak 2019.
2. ↑  "Mçadi tarifi (Gürcüce)". 7 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ekim 2020.
3. ↑  ""Mchadi (Georgian cornbread)". 4 Ocak 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2019.
**Toru Takemitsu** (Japonca: 武満 徹)(Tokyo, 8 Ekim 1930- a.y. 20 Şubat 1996). Japon besteci ve müzik kuramcısı.

Doğduktan hemen sonra ailesi Mançurya'ya göç etti. İkinci dünya savaşı sırasında henüz 14 yaşındayken askere alındı. Klasik batı müziğiyle burada tanıştı. Savaştan sonra bir süre Amerikalı ordusunda çalıştı, sağlık koşulları nedeniyle ayrıldı. 1951'de bir grup arkadaşıyla birlikte anti-akademik Jikken Kobo grubunu kurdu. Çeşitli çağdaş bestecilerin eserlerini Japon dinleyicilere sundular. 1955' deelektronik kayıt tekniklerini kullanmaya başladı. 1958'de İgor Stravinski ile tanıştı. Bu sayede eserleri Amerika Birleşik Devletleri'nde ve diğer ülkelerde tanınmaya başlandı. Çok sayıda film müziği besteledi. 20 Şubat 1996'da mesane kanseri nedeniyle öldü.

Dış bağlantılar
---------------

* Complete Works (liste)13 Haziran 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90690467
* BNE: XX1297068
* BNF: cb13900266m (data)
* CiNii: DA00384547
* GND: 119299151
* ISNI: 0000 0001 2126 1638
* LCCN: n80163625
* LNB: 000111653
* MusicBrainz: 4e871dff-df89-45f5-857f-28067cdc9d5e
* NDL: 00079856
* NKC: ola2002153301
* NLA: 35801712
* NLI: 987007280668705171
* NLK: KAC201110922
* NSK: 000377666
* NTA: 073871478
* SELIBR: 213917
* SNAC: w6jm28kp
* SUDOC: 031261655
* Trove: 1093746
* ULAN: 500125460
* VIAF: 229607213
* WorldCat: lccn-n80163625

 |
**Beypazarı Maden Suyu**, Türkiye'nin Ankara iline bağlı Beypazarı ilçesinde bulunan bir maden suyu markasıdır.

Tarihçe
-------

Marka, 19. yüzyılın ortalarından beri üretilmektedir ve günümüze kadar popülerliğini koruyan bir içecektir.

Maden suyu, Beypazarı ilçesindeki birçok maden kaynağından çıkarılır ve doğal olarak yüksek mineral içeriği ile öne çıkar. Özellikle magnezyum, sodyum, bikarbonat ve diğer mineraller açısından zengindir.

Beypazarı Maden Suyu, Türkiye'de özellikle yaz aylarında popüler bir içecektir ve genellikle soğuk servis edilir. Ayrıca, sağlık ve bakım ürünlerinde de kullanılmaktadır.

Beypazarı Maden Suyu, 19. yüzyılın ortalarında üretilmeye başlamıştır ve zaman içerisinde Türkiye'nin önde gelen maden suyu markalarından biri haline gelmiştir. Günümüzde, Beypazarı Maden Suyu Türkiye genelinde ve dünya çapında satılmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "BEYPAZARI DOĞAL MADEN SUYU | Maden Suyu". *beypazarimadensuyu.com.tr*. 18 Şubat 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ocak 2023.
***Kız Arkadaşımın Erkek Arkadaşı*** (Fransızcası: *L'Ami de mon amie*), Eric Rohmer'in 1987 tarihli romantik komedi filmidir. Emmanuelle Chaulet, Sophie Renoir, Anne-Laure Meury'in başrolde olduğu filmde dört farklı karakterin birbirlerini bulma ve tanıma hikâyesi anlatılmaktadır. Filmde olaylar Blanche ile Léa'nın bir öğle yemeğinde aynı masayı paylaşıp arkadaşlık kurmaları sonrasında gelişir. Belediyenin kültür servisinde memur olarak çalışan Blanche bu arkadaşlıka karakteristik olarak daha edilgen durumdadır ve her iki arkadaş birbirlerine sadıktırlar. Film, bu sadık arkadaşlığı zorlayıcı bir durumu ele almaktadır.

Oyuncular
---------

* Emmanuelle Chaulet - Blanche
* Sophie Renoir - Léa
* Anne-Laure Meury - Adrienne
* Eric Viellard - Fabien
* François-Eric Gendron - Alexandre

Kaynakça
--------

1. ↑  "Review/Film; Rohmer's Own View Of the Mind Published". The New York Times. 15 Temmuz 1988. 7 Kasım 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Temmuz 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* NLI: 987010857640205171

 |
**Fahri Kahraman** veya **Fahri Lazoğlu** (1931, Derecik, Arhavi, Artvin - 1997), 1984 yılında Wolfgang Feurstein ile birlikte halen daha kullanımda olan Laz alfabesini üreten yazar ve edebiyat öğretmeni.

Hayatı
------

1931'de dünyaya gelen Kahraman, liseye kadarki eğitimini Artvin'de, liseyi de Trabzon Öğretmen Okulu'nda tamamladı. Arhavi'de birkaç sene sınıf öğretmenliği yaptıktan sonra 29 yaşındayken Ankara Gazi Eğitim Enstitüsünün Türk Edebiyatı bölümünden mezun oldu. Sonrasında sırasıyla Mersin, Erzurum, Arhavi ve Rize'de edebiyat öğretmenliği yaptı. Daha sonraki dönemlerde köşe yazarlığı da yapan Kahraman, Alman filolog Wolfgang Feurstein ile beraber Lazca üzerine akademik çalışmalar yaptı. Batı Almanya'da Feurstein ile birlikte Latin kökenli Türk Alfabesine dayanan Laz alfabesini hazırladı. Alfabeye "Lazoğlu alfabesi" adı verildi. 1997 yılında trafik kazasında hayatını kaybetti.

Kişisel hayatı
--------------

Evli olmayan Kahraman Fransızca bilmekteydi.

Kaynakça
--------

1. ↑  Sarı, Eren (2018). "AHA (Aylık Dergi): Nisan Sayısı". *AHA*, *18*. noktaekitap. s. 18. 30 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Haziran 2020.
2. ↑  Aksamaz, Ali İhsan (2000). *Dil, tarih, kültür, gelenekleriyle Lazlar*. Sorun Yayınları. s. 25. ISBN 9789754310986. 30 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Haziran 2020.
3. ↑  Şendeniz, Özlem. *"Kimdir Bu Lazlar?": Laz Kimliği ve Sanal Mekânda Lazca*. İletişim Yayınları. ISBN 9750528824. 2 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Haziran 2020.
4. ↑  "Fahri Kahraman (1931 - 1997)". kolkhoba.org. 13 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Haziran 2020.
**Enfiye**, toz haline getirilmiş tütünün burun deliklerine çekilerek tüketicide nefes yoluyla fizyolojik etki yapan bir tütün mamulüdür.

Bir başka enfiye çeşidi, ince toz halinde bulunan, burun deliklerine çekilerek kullanılan bir tütün mamulüdür. Kullanan kişinin burun mukozasından kan dolaşımına geçer ve merkezi sinir sistemini etkileyerek etkisini gösterir. Bu bakımdan, kokain çekme ile benzer bir yol söz konusudur ancak fizyolojik etkisi farklıdır. Tütün mamulleri tüketimi tarihinde ilgi çekici yeri ve müptelaları vardır. Kullanımı bundan 250 yıl kadar önce Avrupa saray sosyetesi arasında yaygınlaşmıştır. Bir dönem sarma tütün ve sigara taşımakta kullanılan tabaka gibi, enfiye de özel bir enfiye kutusunda taşınırdı. Porselen ve altın, gümüş gibi değerli madenlerden yapılanları, kullanıcının zevk sahibi ve varsıl sınıf mensubu olduğunun göstergesi sayılırdı. Kadınlar ve erkekler arasında keyif verici olarak kullanılan enfiye o zamanlar her yerde kolaylıkla bulunabiliyordu.

Tütünün dumansız tüketimi şekillerinden olan enfiye kullanımı, 17. yüzyılda IV. Murat zamanında tütünün yasaklandığı dönemlerde artış göstermiştir. Osmanlı tarihine ilişkin yazılanlardan anlaşıldığına göre İstanbul’da enfiye satma hakkını haiz dükkân sayısı 1750 yılında 60'a kadar çıkmıştır.

Buruna enfiye çekme sigaranın yaygınlaşmasıyla birlikte hızla gerilemişse de son yıllarda Amerikalı ve Avrupalı gençler tarafından yeniden keşfedilerek bir Rönesans yaşamaya başlamıştır. Bugün dünya piyasalarında 250’yi aşkın enfiye çeşidi üretilmekte ve enfiye tüketimi başta Amerika, İngiltere ve Almanya olmak üzere yılda 25 milyon kiloyu bulmaktadır.

Enfiye Üretim Teknolojisi
-------------------------

Başlangıçta enfiye ele geçen herhangi kaba bir tütün tozunun veya enfiye haline getirmek üzere herhangi bir tütünü törpü kullanmak suretiyle sürterek herkesin kendisinin yaptığı bir mamuldü. Bundan sonra üretim yöntemleri daha da geliştirilmiştir. Enfiye fabrikasyonu önce İspanya ve Portekiz’de sonra sırası ile Fransa, Almanya, Hollanda, İskoçya ve İngiltere‘de gelişmeye başlamıştır. Müzelerdeki enfiye kutularının o günün özelliklerine göre çeşitli renk ve desenlerle süslenişleri de bunun bir göstergesidir.
Türkiye'de enfiye üretimi bugünkü modern tütün fabrikasyonu yapısı içinde çok basit ve ilkel görünüşlü olup bir atölye işlemesini andırır. Buna neden üretim miktarının azlığıdır. Örneğin tek üretici durumunda olan Tekel'in 1991 yılı üretimi 100 kg civarındadır.

Enfiye, gerçekte çeşitli baharatlar ve fermente edilerek toz haline getirilen ve özel kaplarda bir süre dinlendirilen tütünlerden elde edilmektedir. İyi bir enfiye yapabilmek için kullanılacak tütünlerin bazı özellikleri olması gerekir. Tütünlerde aranan nitelikler kalın dokulu, koyu renkli, yüksek nikotinli ve aromalı olmalarıdır.

Ayrıca bakınız
--------------

* Nasvar

Kaynakça
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4270950-7
* LCCN: sh85123810
* NLI: 987007551047505171

 |

1. ↑  Başbakanlık arşivi
**Harun Akın** (d. 1963, Zonguldak, Türkiye), Türk siyasetçidir.

1988 yılında Cumhuriyet Halk Partisi Gençlik Kolları'na katılarak siyasi hayatına başlayan Akın, 1995 yılında CHP Zonguldak İl Başkanı oldu. 2002-2007 yılları arasında 22. dönem milletvekili olarak mecliste görev aldı. Milletvekilliği döneminde TBMM Kamu İktisadi Teşebbüsleri Komisyonu üyeliği de yaptı. 16 Kasım 2014'te yapılan seçimlerde ikinci kez CHP Zonguldak İl Başkanı seçildi. Yaklaşık bir aylık görev süresinin ardından Aralık 2014'te görevinden istifa etti. 2015 genel seçimlerinde milletvekili aday adayı oldu.

Kişisel hayatı
--------------

2003 yılında TBMM'de bulunduğu sırada rahatsızlanarak hastaneye kaldırılan Akın'a burada yapılan tahliller sonucunda lösemi teşhisi konuldu. 8 ay hastanede kalan Akın, toplam 1,5 yıllık tedavi sürecinin ardından hastalığı atlattı. 2011 yılında lösemi hastalarına destek için kurulan Lösemi Lenfoma Miyelom Hastaları ve Araştırma Eğitim Birliği Derneği'nin (LLMBİR) kurucu üyeleri arasında yer alan Akın günümüzde derneğin ikinci başkanı olarak görev yapmaktadır.

Ayşem Akın ile evli olan Akın'ın bir erkek çocuğu bulunmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Harun Akın - Milletvekili". TBMM. 8 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Eylül 2022.
2. ↑  "Harun Akın, CHP Zonguldak İl Başkanı seçildi". Hürriyet. 16 Kasım 2014. 11 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Eylül 2022.
3. ↑  "CHP Zonguldak İl Başkanı istifa etti". Habertürk. 25 Aralık 2014. 28 Aralık 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Eylül 2022.
4. ↑  "Harun Akın milletvekili aday adayı". Milliyet. 22 Şubat 2015. 11 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Eylül 2022.
5. ↑  "Ben de kanseri yendim - Harun Akın". 29 Nisan 2016. 11 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Eylül 2022.
6. ↑  "Lösemi Lenfoma Miyelom Derneği". 3 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Eylül 2022.
**Yaşar Çelik** (d. 11 Haziran 1951, Çamlıhemşin, Rize) Türk şair ve esnaf.

Çelik, 1951 yılında Çamlıhemşin'de doğdu. İlkokuldan sonra parasal nedenlerle okumadı ve pastacılık yapmak için İstanbul'a doğru yola çıktı. İzmir, Isparta Antalya ve Nazilli'de bu mesleği yaptı. Sonraki yıllarda memleketine dönerek ata mesleği olan demirciliğe başladı. Sonrasında bu mesleği de bırakarak orman ürünleri satmaya başladı. 18 Haziran 1992 tarihinde geçirdiği kaza sonrası belden aşağısı felç kaldı. Bu tarihten sonra şiir yazmaya başladı. Şiirlerinde özlem duygusu, geçim sıkıntısı ve ezilmişlik temalarını temel unsurlar olarak işledi. Yazdığı eserleri *Dört Mevsim* adlı şiir kitabında topladı. Kitabın adı, Yaşar Çelik'in hayatını zamanla ilişkilendirerek mevsimlerle benzetme yapmak istemesinden gelmektedir. Çelik'in yazdığı tek eser budur.

Kaynakça
--------

1. ↑  Devrim Özbek (18 Ekim 2019). "Yaşar Çelik". teis.yesevi.edu.tr. 27 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Aralık 2023.
**Sakindi Oranın Şafakları** ya da özgün adıyla "A zori zdes tikhie" (Rusça:А зори здесь тихие), Rus yazar Boris Vasilyev tarafından yazılan bir romandır. Ayrıca romanın biri 1972 diğeri 2015 yılında olmak üzere iki adet film uyarlaması bulunmaktadır.

İçerik
------

1941 yılında II. Dünya Savaşı (Büyük Vatanseverlik Savaşı) sırasında, Rusya'nın kuzey batısında, Finlandiya sınırına yakın Karelia bölgesinde geçer. Çavuş Vaskov, emrindeki bir grup genç kadın uçaksavar askerleri ile birlikte cephe hattından oldukça uzakta bir demiryolu istasyonunda konuşlanmışlardır. Bir zaman sonra bir Alman paraşüt birliğinin garnizon yakınındaki ormana indirme yaptığı anlaşılır. Kıdemli çavuş Vaskov ve emrindeki beş kadın asker ormanda kendilerinden sayıca üstün olan Alman askerleri ile kıyasıya bir çarpışmaya girerler.

Türkçe Basımlar
---------------

"Ararat Yayınevi", 1976

"V Yayınları", 1986

"Yar Yayınları", 2002

"Evrensel Basım Yayın", 2015

Film uyarlamaları
-----------------

Sakindi Oranın Şafakları

Sakindi Oranın Şafakları (2015)
**Şinasi Özgür Mumcu** (Mayıs 1977, İstanbul), Türk yazar ve akademisyendir.

Babası gazeteci Uğur Mumcu, annesi eski CHP İzmir Milletvekili ve TBMM Başkan yardımcısı Şükran Gürdal Mumcu’dur.
Mumcu 2007 ile 2009 yılları arasında gazeteci ve yazar Ece Temelkuran ile evli kalmıştır.

Kariyeri
--------

Ankara Büyük Kolej'den 1995 yılında mezun oldu. Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden 2001 yılında mezun olan Mumcu, 2003 yılında Sorbonne Üniversitesinde Uluslararası Hukuk ve Uluslararası Örgütler Hukuku doktorası yaptı. Mumcu, Galatasaray Üniversitesi'nde araştırma görevlisi olarak çalışmaktadır.
Birgün, Radikal, Cumhuriyet gibi gazetelerde köşe yazarlığı yapmıştır. 2014 yılında Uğur Mumcu Araştırmacı Gazetecilik Vakfından araştırma türündeki "*Geleceğin Savaşları Ve Silahları: Yeni Silah Teknolojilerinin Silahlı Çatışmalar Hukuku Işığında İncelenmesi*" isimli ilk kitabını yazmıştır. 2016 yılında ise roman türündeki ilk kitabı, Barış Makinesi'ni yazmıştır. Kitap, İngilizce, İtalyanca, Almanca ve Danca dillerine de çevrilmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Sözlüğü, Türk Edebiyatı İsimler. "Şinasi Özgür Mumcu". *teis.yesevi.edu.tr*. 8 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Eylül 2020.
2. ↑  "Galatasaray Üniversitesi - CV Sayfaları". *cv.gsu.edu.tr*. 19 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Eylül 2020.

Dış bağlantılar
---------------

* Twitter'da Özgür Mumcu

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 1138813842
* VIAF: 638150382194413500006
* WorldCat: viaf-638150382194413500006

 |
Firefox 2 tarayıcısının birkaç sekme açıkken ekran görüntüsü
**Sekmeli tarayıcı**, bir internet tarayıcısının, bir pencere içinde birçok sayfa açması olarak tanımlanabilir. İşletim sisteminin görev çubuğunda birçok tarayıcı penceresinin açık olmasının sayfalar arasında gezinmeyi zorlaştırdığı düşüncesi ile ilk kez 1998'de Netcaptor isimli tarayıcıyla hayatımıza girmiştir.

Sekmeli tarayıcılar
-------------------

Sekmeli özelliğini tarayıcıların ilk kez kullandığı tarihler.

* Netcaptor (1998)
* IBrowser (1999)
* Mozilla Application Suite 'e eklenti yoluyla (2000)
* Opera (1996MDI ile 2000 normal)
* Mozilla Application Suite (2001)
* Konqueror (2003)
* Safari (2003)
* Internet Explorer 7 (2006)

Kullanımı
---------

Firefox, Internet Explorer, Chrome veya Safari tarayıcılarında herhangi bir bağlantıya tıklarken `CTRL` tuşuna basılı tutarsanız o bağlantı yeni bir sekmede açılır. Varsayılan olarak açılan sekme artalanda kalır. Aynı işlem için Opera'da `⇧ Shift` tuşuna basılı tutarken tıklamak gerekir.

Tarayıcılar aynı zamanda "Yeni sekmede aç" menüsüne de sahiptir. Tarayıcılarda bağlantıya sağ tıklayıp "Yeni sekmede aç" seçeneği kullanılabilir. Ayrıca fare'nin orta tuşu ile tıklanarak da bağlantı yeni sekmede açılabilir.

Sekmeli tarayıcının sorunları
-----------------------------

Sekmeli tarayıcıların kullanımının artması ile birlikte bu seferde herhangi bir sayfanın tarayıcıyı kilitlemesi durumunda o anda açık olan tüm sayfaları kaybetme durumu ortaya çıkmıştır. Bu durum için 2 çözüm bulunmaktadır.
Google Chrome tarayıcısı sekmelerin tek bir pencereye bağlı gibi gözükmesine rağmen, işletim sistemi için her birinin ayrı bir uygulama gibi çalışmasını sağlamaktadır. Böylece herhangi bir sekme geçersiz işlem yürüttüğünde sadece o sekme kapatılmaktadır.
**Herpes zoster**, genel adıyla **zona**, varisella zoster virüsünün sebep olduğu ve daha önce su çiçeği geçirmiş kişilerde görülen, vücudun tek tarafında deride su toplamış ağrılı kabartılarla seyreden bir hastalıktır. Halk arasında *kuşak hastalığı* veya *gece yanığı* olarak da bilinir.

Varisella (Su Çiçeği) sonrası varisella zoster virüsü vücut sinir hücrelerine yerleşip hiçbir belirti vermeksizin yıllarca inaktif kalabilir. Bağışıklık sistemindeki zayıflık veya bozuklukla yerleştiği hücrelerden ayrılıp aksonlar boyunca ilerleyerek sinir bölgesindeki deride viral enfeksiyona yol açabilir. Kabartılar genellikle 2-4 hafta içerisinde iyileşir, fakat sinir ağrıları kalıcı olabilir (postherpetik nevralji).

Bir zona hastası başkasına (genellikle çocuklara) su çiçeği bulaştırabilir, fakat zona bulaştıramaz. Çünkü zona vücut içine yerleşmiş virüs kaynaklıdır, havadan bulaşan virüsle olmaz.

Vücut Direncini Azaltan Nedenler
--------------------------------

* Stres (Yoğun Stres)
* Üzüntü
* Uykusuzluk
* Yorgunluk
* Beslenme bozukluğu ya da uzun ve sağlıksız diyetler
* Kanser ilaçları
* Işın tedavileri
* Kaza ve zehirlenme sonrası
* AIDS

Belirtileri
-----------

* Halsizlik
* Yorgunluk
* Ateş
* Şiddetli ağrı ve yanma
* Deride renk kaybı ve çöküntü, kızarıklık, kabarcıklar
* Baş ağrısı
* Derinin kabuklanıp dökülmesi

**Zona kabarcıklarının gelişimi**| 1. Gün | 5. Gün | 6. Gün |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

Tanı ve tedavi
--------------

Derideki belirtilerle birlikte gelen ağrılar nedeniyle genellikle tanı koyulması kolaydır. Özel durumlarda virüsün saptanması için pahalı yöntemler uygulanır. Kabarcıklardaki sıvıda bulunan bazı hücrelerin mikroskop ile belirlenmesi tanıyı destekler.

Zona hastalığı birkaç hafta içinde kendiliğinden iyileşir. Genellikle ağrı kesiciler ve sıvı pansumanlar hastayı rahatlatmak amacıyla kullanılır. Sıvı pansumanlar kabarcıkların hızlı kurumasını sağlar. İlk 72 saat içinde sistemik antiviral ilaçlar (asiklovir, famsiklovir veya valasiklovir) kullanılmasıyla, döküntü ve ağrı süresi kısalır. Bunun dışında B1 - B6 vitaminleri, antiinflamatuarlar, kaşıntıya karşı antihistaminler, dıştan da antiseptik anestezik krem ve solüsyonlar kullanılmaktadır. Gözle ilgili zonada göz kremleri uygulanır.

Ender görülse de daha önce zona hastalığı geçirmiş hasta, direnci aşırı düşürecek bir durum karşısında yeniden bu hastalığa yakalanabilir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Shingles Information Page". *National Institute of Neurological Disorders and Stroke* (İngilizce). 27 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2012.
2. ↑  "Herpes zoster". *Wikipedia* (İngilizce). 18 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2012.

Dış bağlantılar
---------------

* T.C. Sağlık Bakanlığı İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi - Sağlık Rehberi[*ölü/kırık bağlantı*]

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4158514-8
* LCCN: sh85060456
* NKC: ph135326
* NLI: 987007558049805171

 |
**Da Capo Press**, merkezi Boston, Massachusetts olan bir Amerikan yayıncılık şirketidir. 1964 yılında Plenum Publishers'ın bir bölümü olarak müzik kitaplarının yayıncısı olarak kuruldu. 2009 itibari ile New York City, Philadelphia, Los Angeles ve Kaliforniya, Emeryville'de ek ofisleri vardı. Da Capo Press, 2008 yılında net 2,5 milyon dolar satış gerçekleştirmiştir.

Da Capo Press 1970'lerin ortalarında genel bir ticari yayıncı oldu. Plenum Wolters Kluwer'a satıldıktan sonra 1999'da Perseus Kitaplar Grubuna satıldı. Son on yıldaki, üretimi, tarih, müzik, sahne sanatları, spor ve popüler kültüre odaklanan, hem ciltli hem de ciltsiz, çoğunlukla kurgusal olmayan (nonfiction) kitaplardan oluşuyor. 2003 yılında, **Lifelong Books** (Yaşam Boyu Kitaplar**)** adında bir sağlık ve sağlıklı yaşam yayını kuruldu. Marlowe & Company 2007'de yayının bir parçası haline geldiğinde, Lifelong'un yelpazesi, Yeni Glikoz Devrimi serisini ve sayısız diyabet başlığını, ayrıca sağlıklı yemek pişirme, psikoloji, kişisel gelişim ve cinsellik hakkındaki kitapları içerecek şekilde genişletildi. 2009'da şirket *Jetpack Dreams* kitabının bilim bölümünü ücretsiz olarak internete yerleştirdi.

Nisan 2016'da Da Capo Press, Hachette'in Perseus Books Group'u satın almasının bir parçası olarak Hachette Kitap Grubu tarafından satın alındı. Satıştan sonra, kardeş yayın Seal Press Da Capo yayını oldu. 2018 yılında Da Capo, Hachette Books'un yayını olurken Seal, Basic Books'un yayını oldu.

Kaynakça
--------

1. ↑  *Global Duns Market Identifiers*, April 28, 2009, Dun & Bradstreet, Inc.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 26 Şubat 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Eylül 2019.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 11 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Eylül 2019.
4. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 11 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Eylül 2019.

Dış bağlantılar
---------------

* 20 Ekim 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* ISNI: 0000 0001 2173 3586
* LCCN: n82107195
* NLI: 987007605346105171
* SUDOC: 029882591
* VIAF: 142782227
* WorldCat: lccn-n82107195

 |
Başlığın diğer anlamları için Vasıt (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.

Irak üzerinde VasıtVasıtVasıt'ın Irak'daki konumu
**Vasıt** (Arapça: وَاسِط) doğu Irak'ta El-Kut'un güney doğusunda Vasıt Valiliği'nde bir yer.

Tarihi
------

Şehir, tarihi Kaşkar kentinin karşısında, Dicle'nin batı yakasında y. 702 yılında Haccâc bin Yûsuf es-Sekafî tarafından kurulmuştur. Haccâc'ın kale ve ana cami kapılarını Zanzaward'dan aldığı söylenir. Haccâc, 714'te Vasıt'te öldü.

UNESCO'dan yapılan alıntı:

> Vasıt, Irak'ın idari merkezi olarak Haccâc bin Yûsuf es-Sekafî tarafından ilk Hicri yüzyılın son çeyreğinde (MS 7. yüzyıl) inşa edilen İslami bir şehirdir. Antik kent olarak çevresi 16 kilometredir. Onuncu Hicri yüzyılda (MS 16. yüzyıl), nehrin (Dicle) gidişatının değişmesinden sonra terk edilmiştir. İnşaat ve tarımsal etkilerden uzaklığı nedeniyle kalıntıları sağ salim günümüze ulaşmıştır. Binalarının çoğu tuğladan yapılmıştır. 1936'dan 1942'ye ve bir diğeri de 1985'te bir çalışma yapılmıştır. Büyük cami, yedinci hicriden birinci hicri yüzyıla kadar dört aşamada temizlendi ve emirlik evinin bir kısmı kıble tarafında caminin yanında yer aldı. Yedinci Hicri yüzyıldan kalma bir mezar ve bir okulun yer aldığı minare olarak bilinen bir yapı kazıldı, 1930'ların sonlarında bir konut bölgesi de temizlendi. Duvarların yıpranması nedeniyle minarenin bazı kısımlarında koruma sağlanmış, ancak gerçek bir bakım yapılmamıştır.
> 
> 

İbn Battuta, seyahatleri sırasında ziyaret etti ve "Güzel mahalleleri, çok sayıda meyve bahçesi ve meyve ağaçları vardır ve aralarında meditasyon dersleri veren yaşayan öğretmenler de olan önemli kişiler ile tanınmıştır." Kufe ile Basra arasında bir garnizondur.

Dünya Mirası statüsü
--------------------

Bu site, Kültür kategorisinde 7 Eylül 2000 tarihinde UNESCO Dünya Mirası Geçici Listesi'ne eklenmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Mirecki, BeDuhn; Jason, Paul Allan (2007). *Frontiers of faith: the Christian encounter with Manichaeism in the Acts of Archelaus* (İngilizce). BRILL. s. 10. ISBN 978-90-04-16180-1.
2. ↑  Michael G. Morony (2005). *Iraq After the Muslim Conquest* (İngilizce). Gorgias Press. Erişim tarihi: 6 Ocak 2014. [*ölü/kırık bağlantı*]
3. 1 2  Wasit - UNESCO World Heritage Centre 20 Eylül 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Retrieved 2009-03-24.
4. ↑  Battutah, Ibn (2002). *The Travels of Ibn Battutah* (İngilizce). Londra: Picador. ss. 59,303. ISBN 9780330418799.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* TDVİA: vasit

 |