Deodatus'un piskoposluk kutsaması ; Claude Bassot [fr] (1580–1630)
**Apostolik veraset,** Hıristiyan Kilisesi'nin hizmetinin kimi Hıristiyan mezhepleri tarafından sürekli olarak havarilerden türediğinin kabul edildiği yöntem olup, genellikle bunun bir dizi piskopos aracılığıyla gerçekleştiği iddiasıyla ilişkilendirilmiştir.  Katolik, Doğu Ortodoks, Anglikan, İsveç Kilisesi, Doğu Ortodoks, Doğu Kilisesi, Hussite, Moravya ve Eski Katolik geleneklerine göre "bir piskopos, bu havarisel mirasta kutsanmadığı sürece düzenli veya geçerli emirlere sahip olamaz"..   Bu geleneklerde diğer geleneklerin tümünün piskoposluk kutsamaları geçerli sayılmaz. 

Bu silsile başlangıçta bir ya da daha fazla havari tarafından kurulan belirli bir piskoposluk makamının piskoposları olarak görülmüştür. Tarihçi Justo L. González'e göre, apostolik silsile günümüzde genellikle, her biri diğer piskoposlar tarafından kutsanan ve kendileri de benzer şekilde kutsanmış olan, havarilere kadar uzanan bir dizi piskopos anlamına gelecek şekilde anlaşılmaktadır.  Uluslararası Katolik Kilisesi ve Ortodoks Kilisesi Arasında Teolojik Diyalog Ortak Komisyonu'na göre, "apostolik veraset" sadece bir yetki aktarımından daha fazlasını ifade etmektedir. Bu, havarisel inanca tanıklık eden, diğer kiliselerle birlik içinde olan, aynı havarisel inanca tanıklık eden bir kilisedeki ardıllıktır. "Makam(*kathedra*) piskoposu kilise havariliğinin kalbine yerleştirmede önemli bir rol oynar", ancak bir kez atanmış olan piskopos kilisesinde havariliğin garantörü haline gelir ve havarilerin halefi haline dönüşür.  

Yeni Ahit 'e başvururlar ve bunun kişisel bir havarisel silsileyi ima ettiğini belirtirler (örneğin Pavlus 'tan Timoteos ve Titus'a). Ayrıca erken dönem Kilisesi'nin diğer belgelerine, özellikle de Clement'in Mektubu'na başvurmaktadırlar.  Bu bağlamda Clement, havarilerin piskoposları halef olarak atadıklarını açıkça belirtiyor ve bu piskoposların da kendi haleflerini atamaları talimatını veriyor; Bu göz önüne alındığında, Kilise'nin bu tür liderlerinin sebepsiz yere ve bu şekilde görevden alınmaması gerekiyordu. Dahası, Kilise içindeki piskoposların kişisel havarisel ardıllığının gerekliliğini savunanlar Roma Katolik Kilisesi, Doğu Kilisesi, Doğu Ortodoksluğu, Doğu Ortodoks Kilisesi olarak bölünmeden önce, bölünmemiş erken Kilise'nin (MS 431'e kadar) evrensel uygulamasına işaret etmektedir.

Bazı konformist olmayan Protestanlar da dahil olmak üzere bazı Hristiyanlar bu tür bir sürekliliğin gerekliliğini reddetmektedir    ve söz konusu tarihsel iddialar onlar tarafında ciddi bir şekilde sorgulanmıştır; Anglikan akademisyen Eric G. Jay, dogmatik anayasa *Lumen gentium* 'un (1964) Bölüm III'ünde episkoposluğun ortaya çıkışına dair verilen açıklamanın "çok kabataslak olduğunu ve Hristiyan hizmetinin erken tarihindeki birçok belirsizliğin atlandığını" belirtmektedir.

Ayrıca bakınız
--------------

* Atalardan kalma günah
* Papa Linus

Kaynakça
--------

1. ↑  Cross, Frank Leslie; Livingstone, Elizabeth A. (2005). *The Oxford Dictionary of the Christian Church* (İngilizce). Oxford University Press. s. 91. ISBN 978-0-19-280290-3. 2024-01-31 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  Guidry, Christopher R.; Crossing, Peter F. (1 January 2001). *World Christian Trends, AD 30 – AD 2200: Interpreting the Annual Christian Megacensus*. William Carey Library. s. 307. ISBN 9780878086085. A number of large episcopal churches (e.g. United Methodist Church, USA) have maintained a succession over 200 years but are not concerned to claim that the succession goes back in unbroken line to the time of the first Apostles. Very many other major episcopal churches, such as the Roman Catholic, Orthodox, Old Catholic, Anglican, and Scandinavian Lutheran, make this claim and contend that a bishop cannot have regular or valid orders unless he has been consecrated in this apostolic succession.
3. ↑  Konečný, Šimon (1995). *A Hope for the Czechoslovak Hussite Church*. Reformed Theological Seminary. s. 86.
4. ↑  *Apostolic succession*. Encyclopædia Britannica. 4 January 2007.
5. ↑  González, Justo L (2005). *Essential Theological Terms*. Westminster John Knox Press. s. 15. ISBN 978-0-664-22810-1.
6. ↑  "II,4", *The Mystery of the Church and of the Eucharist in the Light of the Mystery of the Holy Trinity*, 1982
7. ↑  "Apostolic succession", *The Sacrament of Order in the Sacramental Structure of the Church with Particular Reference to the Importance of Apostolic Succession for the Santification and Unity of the People of God*, 1988
8. ↑  Adam, Karl. *The Spirit of Catholicism*. Doubleday, 1957 p. 20
9. ↑  Webb, Jim (11 October 2005). *Born Fighting: How the Scots-Irish Shaped America* (İngilizce). Crown. s. 115. ISBN 978-0-7679-2295-1.
10. ↑  Livingstone, E. A. (Ed.) (2005). "apostolic succession". *The Oxford Dictionary of the Christian Church*. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-280290-3.  r eksik `|soyadı1=` (yardım)
11. ↑  "Apostolic Succession". *The Columbia Encyclopedia*. sixth. Columbia University Press. 2004. 4 June 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 August 2017.
12. ↑  Jay, Eric G. *The Church: its changing image through twenty centuries*. John Knox Press: 1980, p.316f


|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb119487058 (data)
* GND: 4002463-5
* LCCN: sh85006060
* NLI: 987007294031005171

 |