***Bir Zamanlar Amerika*** (İtalyanca: *C'era una volta in America*; İngilizce: *Once Upon a Time in America*) 1984 yılında Sergio Leone tarafından yönetilen İtalya-ABD ortak yapımı filmdir. Film, Sergio Leone'nin yönettiği son filmdir. Filmin müziklerini İtalyan müzisyen Ennio Morricone yapmış olup, dünyanın en iyi soundtrack albümlerinden biri olarak görülmektedir. Başlıca oyuncuları Robert De Niro, James Woods, Elizabeth McGovern ve Tuesday Weld'dir.

Konu
----

New York'ta Yahudi olan David 'Noodles' Aaronson (Robert De Niro), ve arkadaşları 20. yüzyılın başlarında New York'ta büyümüş ve isimlerini her yerde duyurmak isteyen gangsterler olarak yetişmiştir. Filmin başlıca karakteri olan David Aaronson (dolayısıyla diğer karakterlerinde) çocukluğu, gençliği ve yaşlılığında süre gelen olaylar anlatılmıştır. Arkadaş grubu çeşitli nedenlerden ötürü dağılır ve uzun bir süre sonra tekrar bir araya gelip, çocukluk hayallerini gerçekleştirmek için işe koyulurlar. Film bir insanın üç dönemi (çocukluk, gençlik ve yaşlılık) içerisinde geçtiği için o yıllarda ABD'de ortaya çıkan olaylar, yasaklar ve durumları ele almıştır.

Eleştiriler[değiştir | kaynağı değiştir]
----------------------------------------

*Once Upon a Time in America'ya* verilen ilk eleştirel tepki, dünya çapında yayınlanan farklı versiyonlar nedeniyle karışıktı. Uluslararası alanda film orijinal haliyle iyi karşılanırken, Amerikalı eleştirmenler Kuzey Amerika'da yayınlanan 139 dakikalık versiyondan çok daha memnun değildi. Bu yoğunlaştırılmış versiyon kritik ve finansal bir felaketti ve Leone'nin orijinal kurgusunu bilen birçok Amerikalı eleştirmen kısa versiyona saldırdı.

Bazı eleştirmenler, filmin kısaltılmasını Richard Wagner'in operalarının kısaltılmasına benzeterek, uzun olması gereken sanat eserlerine hak ettikleri saygının gösterilmesi gerektiğini söylediler. 1984 tarihli incelemesinde Roger Ebert, kesilmemiş versiyona dört üzerinden dört yıldız verdi ve bunun "destansı bir şiddet ve açgözlülük şiiri" olduğunu yazdı, ancak Amerikan tiyatro versiyonunu bir "travesti" olarak nitelendirdi.  Ayrıca, Amerikan tiyatro versiyonuna dört üzerinden bir yıldız verdi ve onu "dokusu, zamanlaması, ruh hali veya duygusu olmayan anlaşılmaz bir karmaşa" olarak nitelendirdi.  Ebert'in televizyon filmi eleştirmeni ortağı Gene Siskel, kesilmemiş versiyonu 1984'ün en iyi filmi ve kısaltılmış, doğrusal stüdyo versiyonunu 1984'ün en kötü filmi olarak değerlendirdi.  *The New York Times'tan* Vincent Canby, film boyunca yapılandırılan doğrusal olmayan anlatıyı eleştirdi.

Ancak Leone'nin ölümünden ve ardından orijinal versiyonun restorasyonundan sonra, eleştirmenler orijinal Cannes gösteriminde sergilenen türden övgüler vermeye başladılar. Kesilmemiş orijinal filmin, 1984'te ABD'de yayınlanan düzenlenmiş versiyondan çok daha üstün olduğu düşünülüyor.  Ebert, Brian De Palma'nın *The Untouchables* adlı eseri hakkındaki incelemesinde, *Once Upon a Time in America'nın* orijinal kesilmemiş versiyonunu Yasak dönemini anlatan en iyi film olarak nitelendirdi.  Filmin Leone'nin en iyi filmi olduğunu düşünen James Woods, DVD belgeselinde bir eleştirmenin filmi 1984'ün en kötüsü olarak adlandırdığını, ancak yıllar sonra orijinal kurguyu görüp 1980'lerin en iyisi olarak nitelendirdiğini belirtti.[ Bazıları filmin grafik şiddetine ve zulmüne karşı eleştirdi, *The Irish Times'tan* Donald Clarke filmi "bir avuç kadın düşmanlığı" ve "saldırgan bir şekilde cinsiyetçi" olarak kınadı.

İnceleme toplayıcı web sitesi Rotten Tomatoes'da, *Once Upon a Time in America*, 87 incelemeye göre %55'lik bir onay derecesine ve ortalama 8.50/10 puana sahiptir. Web sitesinin eleştirmen fikir birliği, "Sergio Leone'nin destansı suç draması görsel olarak çarpıcı, üslup açısından cesur ve duygusal olarak unutulmaz ve Robert De Niro ve James Woods gibi harika performanslarla dolu" diyor.  Metacritic'te film, 20 eleştirmenin incelemelerine göre 100 üzerinden 75 ağırlıklı ortalama puana sahiptir ve bu da "genel olarak olumlu eleştiriler" anlamına gelir.

Film o zamandan beri gangster türünün en iyi filmlerinden biri olarak gösterildi. *Empire* dergisinde eleştirmen Adam Smith, filmi *The Godfather'ın* lehine karşılaştırdı ve şöyle dedi: "Leone'nin filmi, Coppola'nın aile destanının sabunlu melodramlarından kaçındığı gibi, daha az izleyici dostu, ancak daha ilgi çekici belirsizlik ve sembolizm lehine tartışmasız ikisinden daha iyi - daha az popüler olsa da."

*Sight & Sound* 2002'de birkaç İngiliz eleştirmene son 25 yılın en sevdikleri filmlerinin hangileri olduğunu sorduğunda, *Once Upon a Time in America* 10 numaraya yerleşti.  2015'te film, *Time Out'un* tüm zamanların en iyi 50 gangster filmi listesinde dokuzuncu sırada yer alırken 2021'de *The Guardian* filmi şimdiye kadar yapılmış en iyi dördüncü gangster filmi olarak gösterdi.

Filme dair bilgiler
-------------------

* Film Spagetti Western'leriyle ünlü yönetmen Sergio Leone tarafından 1982 yılında çekmiş, 1984'te vizyona sokmuştur. Filmin senaryosunun yazılması 10 yılı aşkın bir süre sonunda tamamlanmış olup, birçok sahnesi Avrupa'da çekilmiştir.
* Filmin müzikleri İtalyan müzisyen Ennio Morricone tarafından yapılmıştır.
* Sergio Leone bütün ahlak unsurlarından kaçınıp filme argo ve tecavüz sahnelerini de eklemiştir.
* Filmin yönetmen uzunluğu 3 saat 40 dakikadır. Yapımcılar Amerika'nın bu süreyi uzun bulacağını düşünüp filmin bazı sahnelerinin çıkarılması konusunda yönetmen Sergio Leone'yi ikna etmiştir. Lakin kesilen sahneler yüzünden film ABD'de gereken ilgiyi görmemiştir. Amerikan sinema kamuoyuna göre film yılın en kötü filmi seçilmiştir, fakat daha sonra yönetmenin belirlediği uzunlukta yayınlanınca film hak ettiği ilgiyi görmüştür.
* Film kurgusu gereğince bazı sahnelerde flashback tekniği kullanmıştır.
* Filmde çok kısa bir süre olsa da Oscarlı aktör Joe Pesci de boy göstermiştir.
* Filmde ünlü aktris Jennifer Connelly'nin çocukluğunu görmek mümkündür.
* Filmde Patrick Goldberg karakterini canlandıran James Hayden 1983 yılında hayatını kaybederek, (filmin 1982'de çekildiğini varsayarak) filmin vizyona girişini görememiştir.
*

Eleştiriler[değiştir | kaynağı değiştir]
----------------------------------------

*Once Upon a Time in America'ya* verilen ilk eleştirel tepki, dünya çapında yayınlanan farklı versiyonlar nedeniyle karışıktı. Uluslararası alanda film orijinal haliyle iyi karşılanırken, Amerikalı eleştirmenler Kuzey Amerika'da yayınlanan 139 dakikalık versiyondan çok daha memnun değildi. Bu yoğunlaştırılmış versiyon kritik ve finansal bir felaketti ve Leone'nin orijinal kurgusunu bilen birçok Amerikalı eleştirmen kısa versiyona saldırdı.

Bazı eleştirmenler, filmin kısaltılmasını Richard Wagner'in operalarının kısaltılmasına benzeterek, uzun olması gereken sanat eserlerine hak ettikleri saygının gösterilmesi gerektiğini söylediler. 1984 tarihli incelemesinde Roger Ebert, kesilmemiş versiyona dört üzerinden dört yıldız verdi ve bunun "destansı bir şiddet ve açgözlülük şiiri" olduğunu yazdı, ancak Amerikan tiyatro versiyonunu bir "travesti" olarak nitelendirdi.  Ayrıca, Amerikan tiyatro versiyonuna dört üzerinden bir yıldız verdi ve onu "dokusu, zamanlaması, ruh hali veya duygusu olmayan anlaşılmaz bir karmaşa" olarak nitelendirdi.  Ebert'in televizyon filmi eleştirmeni ortağı Gene Siskel, kesilmemiş versiyonu 1984'ün en iyi filmi ve kısaltılmış, doğrusal stüdyo versiyonunu 1984'ün en kötü filmi olarak değerlendirdi.  *The New York Times'tan* Vincent Canby, film boyunca yapılandırılan doğrusal olmayan anlatıyı eleştirdi.

Ancak Leone'nin ölümünden ve ardından orijinal versiyonun restorasyonundan sonra, eleştirmenler orijinal Cannes gösteriminde sergilenen türden övgüler vermeye başladılar. Kesilmemiş orijinal filmin, 1984'te ABD'de yayınlanan düzenlenmiş versiyondan çok daha üstün olduğu düşünülüyor.  Ebert, Brian De Palma'nın *The Untouchables* adlı eseri hakkındaki incelemesinde, *Once Upon a Time in America'nın* orijinal kesilmemiş versiyonunu Yasak dönemini anlatan en iyi film olarak nitelendirdi.  Filmin Leone'nin en iyi filmi olduğunu düşünen James Woods, DVD belgeselinde bir eleştirmenin filmi 1984'ün en kötüsü olarak adlandırdığını, ancak yıllar sonra orijinal kurguyu görüp 1980'lerin en iyisi olarak nitelendirdiğini belirtti.[ Bazıları filmin grafik şiddetine ve zulmüne karşı eleştirdi, *The Irish Times'tan* Donald Clarke filmi "bir avuç kadın düşmanlığı" ve "saldırgan bir şekilde cinsiyetçi" olarak kınadı.

İnceleme toplayıcı web sitesi Rotten Tomatoes'da, *Once Upon a Time in America*, 87 incelemeye göre %55'lik bir onay derecesine ve ortalama 8.50/10 puana sahiptir. Web sitesinin eleştirmen fikir birliği, "Sergio Leone'nin destansı suç draması görsel olarak çarpıcı, üslup açısından cesur ve duygusal olarak unutulmaz ve Robert De Niro ve James Woods gibi harika performanslarla dolu" diyor.  Metacritic'te film, 20 eleştirmenin incelemelerine göre 100 üzerinden 75 ağırlıklı ortalama puana sahiptir ve bu da "genel olarak olumlu eleştiriler" anlamına gelir.

Film o zamandan beri gangster türünün en iyi filmlerinden biri olarak gösterildi. *Empire* dergisinde eleştirmen Adam Smith, filmi *The Godfather'ın* lehine karşılaştırdı ve şöyle dedi: "Leone'nin filmi, Coppola'nın aile destanının sabunlu melodramlarından kaçındığı gibi, daha az izleyici dostu, ancak daha ilgi çekici belirsizlik ve sembolizm lehine tartışmasız ikisinden daha iyi - daha az popüler olsa da."

*Sight & Sound* 2002'de birkaç İngiliz eleştirmene son 25 yılın en sevdikleri filmlerinin hangileri olduğunu sorduğunda, *Once Upon a Time in America* 10 numaraya yerleşti.  2015'te film, *Time Out'un* tüm zamanların en iyi 50 gangster filmi listesinde dokuzuncu sırada yer alırken 2021'de *The Guardian* filmi şimdiye kadar yapılmış en iyi dördüncü gangster filmi olarak gösterdi.

Yayımlanması[değiştir | kaynağı değiştir]
-----------------------------------------

*Once Upon a Time in America'nın* prömiyeri 20 Mayıs 1984'te 1984 Cannes Film Festivali'nde yapıldı.  Gösterimden yaklaşık 20 dakika sonra (bildirildiğine göre Palais'nin karşısındaki restoranlarda yemek yiyenler tarafından duyuldu), Cannes tarihinde maraton alkışlarının düzenli bir olay haline gelmesinden önceki bir zamanda gürültülü, rekor kıran bir alkış aldı.  Amerika Birleşik Devletleri'nde, filmin yoğun bir şekilde düzenlenmiş bir versiyonu 1 Haziran 1984'te 894 sinemada geniş bir gösterim aldı ve açılış hafta sonu boyunca 2,4 milyon dolar hasılat elde etti.  30 milyon dolarlık bir bütçeyle 5,3 milyon doların biraz üzerinde bir hasılatla gişe hasılatını sonlandırdı ve bir gişe bombası oldu.

Filmin galasındaki çok sayıda kadın, çoğunlukla iki tecavüz sahnesi nedeniyle öfkeyle tepki gösterdi. İçlerinden biri daha sonra bir basın toplantısında Robert De Niro ile karşı karşıya geldi ve filmin tasvirine sert yorumlar yaptı ve bunu "bariz, nedensiz şiddet" olarak nitelendirdi.  Genel olarak, özellikle tecavüz sahneleri tartışmalıydı.  Richard Godden, Leone'nin tecavüz temsilini "görüntülerdeki bedenler ile bedenlerin kendileri arasındaki işlev bozukluğunu dile getirdiği" için savundu.

Elizabeth McGovern, De Niro'nun karakterinin karakterine tecavüz ettiği sahne hakkında "şiddet içeren seksi çekici hale getirmedi: izlemesi son derece rahatsız edici ve olması gereken" dedi. Sözlerine şöyle devam etti:

Ve eğer "bu şiddet yanlıştır" derseniz, bunu "filmlerdeki tüm şiddet yanlıştır" diyecek şekilde genişletmeniz gerekir ve sonra "sadece yasalara uyan ve doğru şeyler yapan iyi insanlar hakkında filmler yapabilirsiniz" demeniz gerekir, bu da a) hayatın ne olduğunu dışlar ve b) bazı çok sıkıcı filmler yapar.
Leone akademisyeni Christopher Frayling kitabında, filmin ana çetesinin hepsinin duygusal olarak bodur olduğunu savunuyor: "... etten kemikten kadınlarla nasıl ilişki kuracaklarını bilmeyen ekipmanlarına takıntılı küçük çocuklar gibi."

### Sürümler[değiştir | kaynağı değiştir]

#### ABD versiyonu[değiştir | kaynağı değiştir]

Film, sınırlı sayıda ve Kuzey Amerika'daki film eleştirmenleri için gösterildi ve burada "R" derecesini güvence altına almak için biraz kırpıldı. Başlangıçta iki tecavüz sahnesi ve daha grafik şiddetin bazılarında kesintiler yapıldı. Noodles'ın 1968'de Bailey ile yaptığı görüşme de kesildi. Film, Kuzey Amerika'daki birkaç gizli prömiyerde vasat bir resepsiyon aldı. Bu erken izleyici tepkisi, uzunluğundan korkma, grafik şiddeti ve sinemaların bir günde birden fazla gösterim yapamaması nedeniyle, The Ladd Company tüm sahneleri kesti ve filmin yaklaşık 90 dakikasını kaldırdı Sergio Leone'nin gözetimi olmadan.

Bu Amerikan geniş sürümü (1984, 139 dakika), kronolojik olmayan hikaye kronolojik sıraya göre yeniden düzenlendiğinden, Avrupa sürümünden büyük ölçüde farklıydı. Diğer büyük kesintiler, çocukluk sekanslarının çoğunu içeriyordu ve bu da yetişkinlere yönelik 1933 bölümlerini daha belirgin hale getiriyordu. Noodles'ın 1968'de Deborah ile yaptığı görüşme kesildi ve Bailey'nin olduğu sahne, 229 dakikalık versiyonun çöp kamyonu finali yerine kendini vurmasıyla (ekrandan bir silah sesiyle) sona erdi. Sergio Leone'nin kızı Raffaella Leone, Leone'nin ABD versiyonunu kendi filmi olmadığı için reddettiğini söyledi.

#### SSCB[değiştir | kaynağı değiştir]

Sovyetler Birliği'nde film, 1980'lerin sonlarında, iki *King Kong* filmi gibi diğer Hollywood gişe rekorları kıran filmlerle birlikte sinemalarda gösterildi. Hikaye kronolojik sıraya göre yeniden düzenlendi ve film ikiye bölündü, iki bölüm ayrı filmler olarak gösterildi, biri çocukluk sahnelerini, diğeri yetişkinlik sahnelerini içeriyordu. Yeniden düzenlemeye rağmen, büyük bir sahne silme işlemi yapılmadı.

#### Restore edilmiş orijinal[değiştir | kaynağı değiştir]

Mart 2011'de, Leone'nin 269 dakikalık orijinal versiyonunun, 2012'de Cannes Film Festivali veya Venedik Film Festivali'nde prömiyer yapmak üzere, Leone'nin İtalyan dağıtım haklarını satın alan çocukları ve filmin orijinal ses editörü Fausto Ancillai'nin gözetiminde İtalya'daki bir film laboratuvarı tarafından yeniden yaratılacağı açıklandı.

Restore edilen filmin prömiyeri 2012 Cannes Film Festivali'nde yapıldı, ancak silinen sahneler için öngörülemeyen hak sorunları nedeniyle, restorasyonun süresi yalnızca 251 dakikaydı.  Bununla birlikte, Martin Scorsese (Film Vakfı restorasyona yardım etti), Leone'nin öngörülen 269 dakikalık versiyonunun tam bir restorasyonunu oluşturmak için Leone'nin çocuklarının silinen sahnelerin son 24 dakikasının haklarını kazanmasına yardım ettiğini belirtti. 3 Ağustos 2012'de, Cannes'daki prömiyerden sonra, restore edilen filmin daha fazla restorasyon çalışması için dolaşımdan çekildiği bildirildi.

#### Ev medyası[değiştir | kaynağı değiştir]

Kuzey Amerika'da, Şubat 1985 ve 1991'de Warner Home Video tarafından 226 dakikalık bir çalışma süresiyle iki kasetlik bir VHS yayınlandı. ABD tiyatro kurgusu da Şubat 1985'te aynı zamanda gösterime girdi.  10 Haziran 2003'te filmin 229 dakikalık versiyonunu içeren iki diskli özel bir baskı yayınlandı.  Bu özel baskı, 11 Ocak 2011'de hem DVD hem de Blu-ray olarak yeniden yayınlandı.  30 Eylül 2014'te Warner Bros. 2012 Cannes Film Festivali'nde gösterilen 251 dakikalık restorasyonun iki diskli Blu-ray ve DVD setini *Extended Director's Cut* olarak adlandırdı.  Bu sürüm daha önce 4 Eylül 2012'de İtalya'da piyasaya sürüldü.

Eleştiriler[değiştir | kaynağı değiştir]
----------------------------------------

*Once Upon a Time in America'ya* verilen ilk eleştirel tepki, dünya çapında yayınlanan farklı versiyonlar nedeniyle karışıktı. Uluslararası alanda film orijinal haliyle iyi karşılanırken, Amerikalı eleştirmenler Kuzey Amerika'da yayınlanan 139 dakikalık versiyondan çok daha memnun değildi. Bu yoğunlaştırılmış versiyon kritik ve finansal bir felaketti ve Leone'nin orijinal kurgusunu bilen birçok Amerikalı eleştirmen kısa versiyona saldırdı.

Bazı eleştirmenler, filmin kısaltılmasını Richard Wagner'in operalarının kısaltılmasına benzeterek, uzun olması gereken sanat eserlerine hak ettikleri saygının gösterilmesi gerektiğini söylediler. 1984 tarihli incelemesinde Roger Ebert, kesilmemiş versiyona dört üzerinden dört yıldız verdi ve bunun "destansı bir şiddet ve açgözlülük şiiri" olduğunu yazdı, ancak Amerikan tiyatro versiyonunu bir "travesti" olarak nitelendirdi.  Ayrıca, Amerikan tiyatro versiyonuna dört üzerinden bir yıldız verdi ve onu "dokusu, zamanlaması, ruh hali veya duygusu olmayan anlaşılmaz bir karmaşa" olarak nitelendirdi.  Ebert'in televizyon filmi eleştirmeni ortağı Gene Siskel, kesilmemiş versiyonu 1984'ün en iyi filmi ve kısaltılmış, doğrusal stüdyo versiyonunu 1984'ün en kötü filmi olarak değerlendirdi.  *The New York Times'tan* Vincent Canby, film boyunca yapılandırılan doğrusal olmayan anlatıyı eleştirdi.

Ancak Leone'nin ölümünden ve ardından orijinal versiyonun restorasyonundan sonra, eleştirmenler orijinal Cannes gösteriminde sergilenen türden övgüler vermeye başladılar. Kesilmemiş orijinal filmin, 1984'te ABD'de yayınlanan düzenlenmiş versiyondan çok daha üstün olduğu düşünülüyor.  Ebert, Brian De Palma'nın *The Untouchables* adlı eseri hakkındaki incelemesinde, *Once Upon a Time in America'nın* orijinal kesilmemiş versiyonunu Yasak dönemini anlatan en iyi film olarak nitelendirdi.  Filmin Leone'nin en iyi filmi olduğunu düşünen James Woods, DVD belgeselinde bir eleştirmenin filmi 1984'ün en kötüsü olarak adlandırdığını, ancak yıllar sonra orijinal kurguyu görüp 1980'lerin en iyisi olarak nitelendirdiğini belirtti.[ Bazıları filmin grafik şiddetine ve zulmüne karşı eleştirdi, *The Irish Times'tan* Donald Clarke filmi "bir avuç kadın düşmanlığı" ve "saldırgan bir şekilde cinsiyetçi" olarak kınadı.

İnceleme toplayıcı web sitesi Rotten Tomatoes'da, *Once Upon a Time in America*, 87 incelemeye göre %55'lik bir onay derecesine ve ortalama 8.50/10 puana sahiptir. Web sitesinin eleştirmen fikir birliği, "Sergio Leone'nin destansı suç draması görsel olarak çarpıcı, üslup açısından cesur ve duygusal olarak unutulmaz ve Robert De Niro ve James Woods gibi harika performanslarla dolu" diyor.  Metacritic'te film, 20 eleştirmenin incelemelerine göre 100 üzerinden 75 ağırlıklı ortalama puana sahiptir ve bu da "genel olarak olumlu eleştiriler" anlamına gelir.

Film o zamandan beri gangster türünün en iyi filmlerinden biri olarak gösterildi. *Empire* dergisinde eleştirmen Adam Smith, filmi *The Godfather'ın* lehine karşılaştırdı ve şöyle dedi: "Leone'nin filmi, Coppola'nın aile destanının sabunlu melodramlarından kaçındığı gibi, daha az izleyici dostu, ancak daha ilgi çekici belirsizlik ve sembolizm lehine tartışmasız ikisinden daha iyi - daha az popüler olsa da."

*Sight & Sound* 2002'de birkaç İngiliz eleştirmene son 25 yılın en sevdikleri filmlerinin hangileri olduğunu sorduğunda, *Once Upon a Time in America* 10 numaraya yerleşti.  2015'te film, *Time Out'un* tüm zamanların en iyi 50 gangster filmi listesinde dokuzuncu sırada yer alırken 2021'de *The Guardian* filmi şimdiye kadar yapılmış en iyi dördüncü gangster filmi olarak gösterdi.

### Övgüler[değiştir | kaynağı değiştir]

Modern eleştirel başarısının aksine, ilk Amerikan sürümü eleştirmenlerden pek hoşlanmadı ve Akademi Ödülü adaylığı almadı.  Filmin müziği, teknik bir ayrıntı nedeniyle Oscar değerlendirmesinden diskalifiye edildi çünkü stüdyo, Amerika'da gösterime girecek olan filmin çalışma süresini kısaltırken yanlışlıkla bestecinin adını açılış jeneriğinden çıkardı. 

| Ödülü | Kategori | Adayı | Sonuç |
| --- | --- | --- | --- |
| 38. İngiliz Akademisi Film Ödülleri | En İyi Kostüm Tasarımı | Gabriella Pescucci | Kazandı |
| En İyi Film Müziği | Ennio Morricone | Kazandı |
| En İyi Yön | Sergio Leone | Aday |
| Yardımcı Rolde En İyi Kadın Oyuncu | Salı Kaynak | Aday |
| En İyi Sinematografi | Tonino Delli Çarpışması | Aday |
| 42. Altın Küre Ödülleri | En İyi Yönetmen | Sergio Leone | Aday |
| En İyi Özgün Müzik | Ennio Morricone | Aday |
| 8. Japonya Akademisi Film Ödülü | Yabancı Dilde En İyi Film | – | Kazandı |
| 10. Los Angeles Film Eleştirmenleri Birliği Ödülleri | En İyi Film | – | Aday |
| En İyi Yönetmen | Sergio Leone | Aday |
| En İyi Müzik | Ennio Morricone | Kazandı |

Oyuncular
---------

* Robert De Niro - David 'Noodles' Aaronson
* James Woods - Maximilian 'Max' Bercovicz
* Elizabeth McGovern - Deborah Gelly
* Tuesday Weld - Carol
* Treat Williams - James Conway O'Donnell
* James Hayden - Patrick 'Patsy' Goldberg
* Joe Pesci - Frankie Minaldi
* Larry Rapp - 'Fat' Moe Gelly
* Danny Aiello - Polis şefi Vincent Aiello
* William Forsythe - Philip 'Cockeye' Stein
* Burt Young - Joe
* Darlanne Fluegel - Eve
* Dutch Miller - Van Linden
* Robert Harper - Sharkey
* Richard Bright - Chicken Joe

Filmin müzikleri
----------------

1. Once Upon a Time in America Ennio Morricone
2. Poverty John Zorn
3. Deborah's Theme Ennio Morricone
4. Childhood Memories Ennio Morricone
5. Amapola Ennio Morricone
6. Friends Ennio Morricone
7. Prohibition Dirge Ennio Morricone
8. Cockeye's Song Ennio Morricone
9. Amapola, Pt. 2 Ennio Morricone
10. Childhood Poverty Ennio Morricone
11. Photographic Memories Ennio Morricone
12. Friends Ennio Morricone
13. Friendship & Love Ennio Morricone
14. Speakeasy Ennio Morricone
15. Deborah's Theme-Amapola Ennio Morricone
16. Suite from Once Upon a Time in America Ennio Morricone
17. Poverty John Zorn
18. Unused Theme Ennio Morricone
19. Unused Theme Version 2 Ennio Morricone

Filmde çalınan ancak filmin müzik albümünde olmayan parçalar:

* "God Bless America" Irving Berlin
* "Yesterday" John Lennon ve Paul McCartney
* "Amapola" Joseph M. Le Calle
* "The Thieving Magpie" Gioacchino Rossini
* "Summertime" George Gershwin
* "Night and Day" Cole Porter

Dış bağlantılar
---------------

* Beyazperde.com 7 Ekim 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* IMDB sayfası17 Mart 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

| * g
* t
* d
Sergio Leone filmleri |
| --- |
| 1960'lar | *Il Colosso di Rodi* (1961) **·**  *Bir Avuç Dolar* (1964) **·** *Birkaç Dolar İçin* (1965) **·**  *İyi, Kötü ve Çirkin* (1966) **·**  *Batıda Kan Var (Bir Zamanlar Batıda)* (1968) |
| 1970'ler | *Yabandan Gelen Adam* (1971) |
| 1980'ler | *Bir Zamanlar Amerika* (1984) |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb165019655 (data)
* GND: 4633532-8
* MusicBrainz release group: c2251d5e-eb5d-355d-9080-31ce1e1e3ce8
* NLI: 987007588494405171
* SUDOC: 149807961
* VIAF: 316751724

 |