**Lucius Marcius Censorinus**, MÖ 39'da İkinci Triumvirlik döneminde Roma Cumhuriyeti'nin bir konsülüydü. O ve meslektaşı Gaius Calvisius Sabinus, Jül Sezar MÖ 44'te Mart ayında suikasta kurban gittiğinde onu savunmaya çalışan tek iki senatördü ve triumvirlik altındaki konsüllükleri sadakatlerinin tanınmasıydı.

Marcius Censorinus, MÖ 42'den 40'a kadar Makedonya ve Achaea prokonsülüydü. O ve Fabius Maximus, Augustus altında imparatorluk monarşisinin kurulmasından önce yurtdışında "kurtarıcı ve kurucu" unvanıyla ve kendi adlarını taşıyan bir festivalle onurlandırılan son prokonsüllerdi. 40'lardaki iç savaşların ardından Censorinus, Cicero'nun Palatine'deki çok sevgili evini ele geçirdi.

Aile
----

Marcii Censorini, pleb *gens Marcia*'nın bir koluydu, ancak Ronald Syme onların "atalarının prestijini, soylulara önceliği zar zor kabul ettiklerini" belirtiyor. Gaius Marius'un destekçileriydiler ve 80'ler ve 40'lar-30'ların iç savaşları boyunca tutarlı *popularesdendiler*. Lucius'un aynı adı taşıyan babası MÖ 88'de Sulla'nın düşmanlarından biriydi.

Censorinus'un kızı (veya muhtemelen kız kardeşi), MÖ 34'te yedek konsül olan Lucius Sempronius Atratinus ile evlendi. Oğlu Gaius Marcius Censorinus MÖ 8'de konsüldü.

Politik ve askeri kariyer
-------------------------

Censorinus, MÖ 43'te praetordu, anlaşılan, Cicero'nun yakıcı sözlerine güvenilecekse, Marcus Antonius'u desteklemek için Mutina'ya gitmeden önce *praetor urbanus* idi. Antonius'a katılan diğerleriyle birlikte senato tarafından halk düşmanı ilan edildi.

MÖ 42'deki Philippi Savaşı'ndan sonra Antonius, Censorinus'u Makedonya ve Achaea'dan sorumlu bıraktı ve burada MÖ 40'ın sonlarında Asinius Pollio tarafından görevi devralınana kadar prokonsül olarak kaldı.

Censorinus, MÖ 39'da konsüllüğünün ilk gününde Makedonya'ya karşı kazanılan bir zaferi kutladı. Zaferin yeni bir *concordia*, triumvirler arasında yakın zamanda yeniden teyit edilen birlik ve destekçilerini onurlandırma güçlerini gösterdiğinin düşünüldüğü ve Censorinus'un başarılarını yalnızca ikincil olarak belirttiği tartışıldı. Konsüllük meslektaşı Calvisius Sabinus gibi, Censorinus da Antonius'un bir partizanı olarak başladı, ancak Octavian tek gücü ele geçirdiğinde siyasi sığlıkta başarılı bir şekilde yol aldı.

Sadakatinden dolayı aldığı diğer ödüller arasında Censorinus'a Cicero'nun Palatine'deki sürgününden sonra restore etmek için böylesine yorucu çaba harcadığı evini satın alması için izin verildi. Değeri 3.500.000 sestertius olarak hesaplanmıştır. Palatine evi, Cicero'nun ölümünden sonra el konulan diğer mülküyle birlikte görünüşte açık artırmada satılmış olsa da, mülkiyetinin sembolizmi şansa bırakılamaz. Ev daha sonra Cicero'nun kötü şöhretiyle Calvisius ile ilişkilendirdiği T. Statilius Taurus'a geçti.

Konsül olarak Censorinus ve Calvisius, iç savaşlar sırasındaki suiistimallerden şikayet eden Aphrodisiaslı temsilciler adına senatoya bir öneri getirdiler. Buna göre şehre bağımsız bir müttefik statüsü verildi ve ek yararlar ve ayrıcalıklar kazandı.

Rahiplik
--------

MÖ 17'deki Laik Oyunları yöneten *quindecimviri sacris faciundis'*i (rahip kurulu) kaydeden yazıtta , Censorinus, sadece Marcus Agrippa'dan sonra ikinci en kıdemli pozisyonu işgal ediyor. MÖ 31 gibi erken bir tarihte ve MÖ 17'de oldukça ileri yaşta olduğu bir tarihte bu rahip kolejinin (*collegium*) bir üyesi olabilirdi.

Bu süre zarfında aktif olduğu bilindiğinden, bazen Horatius'un dördüncü gazel kitabının *Carmen* 8'inde hitap ettiği Marcius Censorinus olduğu düşünülür. Bu Censorinus, daha sık MÖ 8'in daha az bilinen konsülü Lucius'un oğlu Gaius olarak tanımlanır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Nicolaus of Damascus, *Vita Caesaris* 26 (Greek text with Latin translation by Müller 28 Temmuz 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.); Ronald Syme, *Sallust* (University of California Press, 1964), p. 228 online, *The Roman Revolution* (Oxford University Press, 1939, 2002), p. 221 online, and *The Augustan Aristocracy* (Oxford University Press, 1986), p. 33; Anthony Everitt, *Augustus* (Random House, 2007), p. 127 online; T. Rice Holmes, *The Roman Republic and the Founder of the Empire* (Oxford: Clarendon Press, 1928), p. 344 online.
2. ↑  Syme, *Augustan Aristocracy* p. 69 online.
3. ↑  Velleius Paterculus 2.14.3; Syme, *Augustan Aristocracy* p. 72 and *The Roman Revolution* (Oxford University Press, 1939, reissued 2002), pp. 195 (note 8) and 380.
4. ↑  Syme, *Augustan Aristocracy* p. 28.
5. ↑  Claude Eilers, *Roman Patrons of Greek Cities* (Oxford University Press, 2002), p. 196.
6. ↑  Cicero, *Philippics* 11.11 and 36; see also 12.20 and 13.2, 6.
7. ↑  Cicero, *Ad Brutum* 1.3a and 5.1; Livy, *Periocha* 119; Appian, *Bellum Civile* 3.63; Cassius Dio 46.39.3.
8. ↑  Plutarch, *Life of Antony* 24.1; *Acta triumphalia* for 39 (Degrassi 86f. 568).
9. ↑  Syme, *Roman Revolution* p. 222. For a discussion of the connection between the triumph and the consulship, see Mary Beard, *The Roman Triumph* (Harvard University Press, 2007), pp. 279–281, limited preview online.
10. ↑  Geoffrey S. Sumi, *Ceremony and Power: Performing Politics in Rome between Republic and Empire* (University of Michigan Press, 2005), pp. 198–201 online.
11. ↑  Velleius Paterculus 2.14.3; Syme, *Augustan Aristocracy* p. 72 and *Roman Revolution* pp. 195 (note 8) and 380; Harriet I. Flower, *The Art of Forgetting: Disgrace and Oblivion in Roman Political Culture* (University of North Carolina Press, 2006), p. 309, note 50 online; Susan Treggiari, *Terentia, Tullia, and Publilia: The Women of Cicero's Family* (Routledge, 2007), p. 148 online.
12. ↑  Fergus Millar, *Rome, the Greek World, and the East* (University of North Carolina Press, 2002), vol. 1, p. 251 online; Josiah Osgood, *Caesar's Legacy: Civil War and the Emergence of the Roman Empire* (Cambridge University Press, 2006), p. 228 online. An English translation of the text of the senate's decree and other inscriptional evidence appears in Naphtali Lewis and Meyer Reinhold, *Roman Civilization: Selected Readings*, vol. 1, *The Republic and the Augustan Age* (Columbia University Press, 1990), pp. 357–359 online.
13. ↑  Syme, *Augustan Aristocracy* p. 48; Jasper Griffin, "Look Your Last on Lyric: Horace *Odes* 4.15," *Classics in Progress* (Oxford University Press, 2006), p. 316 online. The *quindecimviri* are listed in order of admission to the *collegium*, with the exception of Agrippa.
14. ↑  Broughton, *MRR*2 p. 426–426.
15. ↑  Michael C.J. Putnam, *Artifices of Eternity: Horace's Fourth Book of Odes* (Cornell University Press, 1996), pp. 145–156 online.

Seçilmiş bibliyografya
----------------------

Aksi belirtilmedikçe, TRS Broughton, *The Magistrates of the Roman Republic* (Amerikan Filoloji Derneği, 1952), vol. 2, s. 338–339, 362, 374, 382, 386, 426–427; cilt 3 (1986), s. 48–49.

* Syme, Ronald. *Roma Devrimi*. Oxford University Press, 1939, 2002'de yeniden yayınlandı.
* Syme, Ronald. *Augustan Aristokrasisi*. Oxford: Clarendon Press, 1986.