recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Helmuth Johannes Ludwig von Moltke, 1906
**Graf Helmuth Johannes Ludwig von Moltke** (25 Mayıs 1848 - 18 Haziran 1916), **Genç Moltke** olarak da bilinen, bir Alman generali ve Büyük Alman Genelkurmay Başkanıydı. Aynı zamanda, ikisini ayırt etmek için genellikle "Yaşlı Moltke" olarak anılan Generalfeldmarschall Graf Helmuth Karl Bernhard von Moltke'nin yeğeniydi.

Genelkurmay Başkanlığı'na atanan Moltke, Birinci Dünya Savaşı'nın ilk aylarında 1 Ocak 1906'dan 14 Eylül 1914'e kadar Alman Ordusu'na komuta etti. Mirası, Almanya'nın savaşa gitme kararına ve I. Marne Muharebesi ile sonuçlanan Fransa ve Belçika işgalinin infazına dahil olması nedeniyle tartışma konusu olmaya devam etmektedir. Helmuth von Moltke, Biendorf, Mecklenburg-Schwerin Büyük Dükalığı'nda doğdu ve adını geleceğin *Generalfeldmarschall'*ı (Mareşal) ve Almanya'nın Birleşmesi'nin kahramanı olan amcası Helmuth Karl Bernhard von Moltke'den almıştır. Fransa-Prusya Savaşı sırasında, 7. Grenadier Alayı'nda görev yaptı ve cesaretiyle anıldı. 1875-1878 yılları arasında Harp Akademisi'ne girdi ve 1880'de Genelkurmay Başkanlığı'na katıldı. 1882'de, o zamanlar Genelkurmay Başkanı olan amcasının yaveri oldu. 1891'de amcasının ölümü üzerine, İmparator II. Wilhelm'in yaveri oldu ve böylece İmparator'un yakın çevresinin bir parçası oldu. 1898'de 1.Muhafız Piyade Tugayı komutanı oldu ve 1902'de Korgeneralliğe terfi ederek 1.Muhafız Piyade Tümeni komutanlığını aldı.

Moltke, Eylül 1914'te yetkiyi Erich von Falkenhayn'a devrettikten sonra, Berlin'de, yedekleri organize etme ve iletme ile bölgesel ordu birliklerini kontrol etme ve aynı zamanda yazışmalar yapma görevini üstlenen Genelkurmay Ana Yedek Dairesi Başkanlığı görevine atandı. Moltke'nin sağlığı kötüleşmeye devam etti ve 18 Haziran 1916'da Berlin'de Generalfeldmarschall Colmar von der Goltz için düzenlenen devlet anma töreni sırasında öldü.

Kaynakça
--------

1. ↑  Mombauer, Annika (2001). *Helmuth von Moltke and the Origins of the First World War*. Cambridge and New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-79101-4.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90644313
* BNF: cb14622553m (data)
* CiNii: DA16710286
* GND: 118854801
* ISNI: 0000 0000 6677 4018
* LCCN: n98039557
* NLI: 987007265395705171
* NTA: 213804379
* SELIBR: 213860
* SNAC: w6pd8b61
* SUDOC: 133541525
* VIAF: 50022884
* WorldCat: lccn-n98039557

 |
**Elek teorisi**, sayı teorisinde, elenmiş tam sayı kümelerini saymak veya daha gerçekçi bir ifadeyle bunların boyutunu tahmin etmek için tasarlanmış bir dizi genel tekniktir. Elenmiş bir kümenin prototipik örneği, belirli bir X limitine kadar olan asal sayılar kümesidir. Buna uygun olarak, bir eleğin prototipik örneği Eratosthenes eleği veya daha genel Legendre eleğidir. Bu yöntemler kullanılarak asal sayılara yapılan doğrudan saldırı, hata terimlerinin birikmesi gibi aşılamaz görünen engellerle karşılaşır.[kaynak belirtilmeli] Yirminci yüzyılda sayılar teorisinin en önemli kollarından birinde, eleme işleminin ne olması gerektiğine dair naif bir fikirle önden yapılan bir saldırının bazı zorluklarından kaçınmanın yolları bulunmuştur.

Başarılı bir yaklaşım, belirli bir elenmiş sayı kümesini (örneğin asal sayılar kümesi), tipik olarak orijinal kümeden biraz daha büyük ve analiz edilmesi daha kolay olan başka, daha basit bir küme (örneğin neredeyse asal sayılar kümesi) ile yaklaştırmaktır. Daha sofistike elekler de doğrudan kümelerle çalışmaz, bunun yerine bu kümeler üzerinde dikkatle seçilmiş ağırlık fonksiyonlarına (bu kümelerin bazı elemanlarına diğerlerinden daha fazla "ağırlık" verme seçenekleri) göre onları sayar. Ayrıca, bazı modern uygulamalarda, elekler elenmiş bir kümenin boyutunu tahmin etmek için değil, kümenin karakteristik fonksiyonundan daha kolay analiz edilebilirken, küme üzerinde büyük ve çoğunlukla dışında küçük olan bir fonksiyon üretmek için kullanılır.

Modern elekler arasında Brun eleği, Selberg eleği, Turán eleği, büyük elek, daha büyük elek ve Goldston-Pintz-Yıldırım eleği bulunmaktadır. Elek teorisinin orijinal amaçlarından biri, sayılar teorisindeki ikiz asal varsayımı gibi varsayımları kanıtlamaya çalışmaktı. Elek teorisinin orijinal geniş amaçlarına hala büyük ölçüde ulaşılamamış olsa da, özellikle diğer sayı teorisi araçlarıyla birlikte bazı kısmi başarılar elde edilmiştir.
**Cevdet Karakaş** (1 Şubat 1960, Elazığ – 4 Haziran 1981, Elazığ), Türk Ülkücü militan. 3 Ocak 1980'de sol görüşlü öğretmen Ali Rıza Doğan'ı ağır yaraladı. 11 Şubat 1980'de sol görüşlü avukat Erdal Aslan'ı öldürdü. Yargılandı ve ölüm cezasına çarptırıldı. 12 Eylül Darbesi'nden sonra 1980–1984 arasında idam edilen 8'i sağ görüşlü 50 mahkûmdan biridir.

Silahlı saldırılar
------------------

Cevdet Karakaş; *"sol görüşlü, kahveleri taratan, gençleri silahlı eyleme teşvik eden"* şeklinde tanıtılan öğretmen Ali Rıza Doğan'ı öldürmek için 3 Ocak 1980 günü saat 16.00 sıralarında okuldan çıkan öğretmene 5 10 metre yaklaştıktan sonra arkadan ateş etti. Doğan ağır yaralandı, hastanede tedavi altına alındı ve sonradan iyileşti.

Cevdet Karakaş; *"sol görüşlü olarak tanınan, gençlere sol görüşü aşılayan, Dev-Sol örgütüne ait davalara parasız girip destek sağlayan ve bu örgüte silah ve para yardımı yaptığı"* şeklinde hakkında bilgi edindiği avukat Erdal Aslan'ı 11 Şubat 1980'de takip etti. Elâzığ Adliyesi'nden çıkıp yazıhanesine giden Aslan'ı arkadan yaklaşıp baş bölgesine ateş ederek öldürdü.

Yargılama ve idam
-----------------

8 Aralık 1980'de Elâzığ Sıkıyönetim Komutanlığı Askerî Mahkemesi, Cevdet Karakaş'ı, birinci suçundan dolayı Türk Ceza Kanunu'nun 450. maddesinin 4. fıkrası gereğince "taammüden adam öldürmeye tam teşebbüs" suçundan 20 yıl ağır hapis, Avukat Erdal Aslan'ı öldürdüğü için de "taammüden adam öldürmek" suçundan ölüm cezasına çarptırdı. Askerî Yargıtay 4. Dairesi, kararı 3 Mart 1981'de onadı. Karar, son olarak Devlet Başkanı Orgeneral Kenan Evren başkanlığındaki Millî Güvenlik Konseyinin 1 Haziran 1981 günü yapılan 56. birleşiminde kabul edildi. Karakaş, 4 Haziran 1981'de Elâzığ Kapalı Cezaevi'nde asılarak idam edildi.

Ayrıca bakınız
--------------

* Türkiye'de 12 Eylül 1980 Darbesi'ne Giden Süreç (1979- 12 Eylül 1980)
* Türkiye'de sağ-sol çatışması
* 12 Eylül Darbesi
* Türkiye'de ölüm cezası

Kaynakça
--------

1. ↑  "Millî Güvenlik Konseyi, 56. Birleşim, 1 Haziran 1981" (PDF). 25 Mayıs 2012 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
2. ↑  "9 Aralık 1980 tarihli Cumhuriyet gazetesi: Elazığ'da bir sağ eylemci idama mahkûm oldu". 9 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi.
3. ↑  "4 Mart 1981 tarihli Cumhuriyet gazetesi: Sağ eylemci Karakaş'ın ölüm cezasını Askeri Yargıtay onayladı". 9 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi.
***Marcella***, İsveçli Hans Rosenfeldt'ın yapımcılığını, yazarlığını ve yönetmenliğini üstlendiği TV dizisidir. Hans Rosenfeldt aynı zamanda The Bridge dizisinin yaratıcısı ve senaristidir. Dizi, 4 Nisan 2016'da ITV'de yayınlanmaya başlandı. Dizinin bölümlerine TV yayınından sonra Netflix'te erişilebilir (Birleşik Krallık ve İrlanda dışında).

Konusu
------

Eski Londra dedektifi Marcella Backland, kocası onu ve iki çocuğu bıraktığında harap olur. O, Gibson ailesi tarafından yönetilen DTG İnşaat'ın hukuk danışmanıdır. Baş dedektif, 11 yıl önceki çözülmemiş ve tekrar cinayet işleyeceği düşünülen seri katil araştırması hakkında bilgi almak için Marcella'yı ziyaret eder ve Marcella cinayet masasına geri döner. Bir yandan evliliğini kurtarmaya çalışırken; diğer yandan kendini çevrimiçi randevulaşma, fuhuş ve kocasının işçilerinin şüpheli davranışlarının olduğu bir dünyada bulur.

Yapım
-----

Çekimler ağırlıklı olarak Londra ve Port Dover'da yapılmaktadır.

Oyuncular
---------

* Anna Friel
* Nicholas Pinnock
* Ray Panthaki
* Jamie Bamber
* Jack Doolan
* Nina Sosanya
* Charlie Covell
* Sophia Brown

Dış bağlantılar
---------------

* IMDb'de *Marcella*

Kaynakça
--------

1. ↑  "ITV's Marcella to stream on Netflix in the US and worldwide". *Digital Spy*. 14 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Nisan 2016.
2. ↑  Kent Film Office. "Kent Film Office Marcella Article". 24 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Temmuz 2016.
Cordanzade Mehmet Ali Bey
**Cordanzade Mehmet Ali** veya lakabıyla **Hacı Kaymakam** (1851, Hopa - 1893, Hicaz veya 1895, Ordu), 1891-1895 veya 1889-1893 yılları arasında Ordu kaymakamlığı yapmasıyla tanınan Osmanlı devlet adamı.

Hayatı
------

Mehmet Ali Ağa Lazistan Sancağı'na bağlı Hopa'da Laz bir ailenen çocuğu olarak dünyaya geldi. 1887 tarihli bir belgede kaymakamlık sınavları için İstanbul'a gittiği ama sınavı kazanmasına rağmen kaymakam olarak başka birinin atandığı yazmaktadır. Buna karşın hakkını arayan Mehmet Ali Bey'in Giresun kaymakamı olduğu bilinmektedir. Mehmet Ali Bey Giresun kaymakamlığı yaptığı dönemde Giresun-Karahisar ve Yomra-Akçaabat yollarını yaptırdı. Aynı zamanda Mütemayiz (Albay) olan Cordanzade, 1891 yılında Ordu iline kaymakam olarak atandı. Bölge halkı tarafından çalışkanlığı ve dindarlığı ile bilinen Mehmet Ali Bey'e *Hacı Kaymakam* deniyordu. Mehmet Ali Bey, kaymakamlığı döneminde kendi parasıyla Hamidiye Cami'sini inşa ettirdi. Taştan yapılmış, ahşap çatılı ve çift minareli olan cami, Hacı Kaymakam Cami olarak da biliniyordu. Ayrıca Ordu'daki ilk ciddi sağlık kuruluşu olan ve 1903 yılına kadar hizmet veren Gureba Hastanesi'nin yapımında önemli rol oynadı. Ek olarak Ordu'ya bir ilkokul ve tekke yaptırdı. Bu çalışmalarına karşılık gümüş imtiyaz madalyası ile ödüllendirildi.

Ölümü
-----

Mehmet Ali Efendi'nin ölüm tarihi tartışmalıdır. Murat Kasap'ın Osmanlı Gürcüleri kitabına göre 1893 yılında Hac için gittiği Hicaz'da öldü. Diğer kaynaklara göre ise 1895 yılında Ordu'da ölen Mehmet Ali Bey, kendi yaptırdığı mezarlığa defnedildi.

Kişisel hayatı
--------------

Mehmet Ali Bey, Türkçenin yanında Lazca ve Gürcüce biliyordu.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Tarihsel Yapıtlar". ferkoc0.tripod.com. 5 Temmuz 2004 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ocak 2021.
2. ↑  "Ordu Kaymakamı Lazistan Hanedanından Mehmet Ali Bey". docplayer.biz.tr. 19 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ocak 2021.
3. ↑  Naim Güney (23 Aralık 2015). "Kaymakam "Mehmet Ali" Beyi Tanır Mısınız?(1891-1895)". orduolay.com. 3 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ocak 2021.
4. ↑  Kasap, Murat (2010). *Osmanlı Gürcüleri*. İstanbul: Gürcistan Dostluk Derneği. ss. 360, 361.  `|erişim-tarihi=` kullanmak için `|url=` gerekiyor (yardım)
**Gongmin** (Korece: 공민대왕, 恭愍王; 23 Mayıs 1330-27 Ekim 1374), Kore'de Koryo Hanedanı'nın 33. kralıdır. Saltanatı 1351'den 1374 yılında ölümüne kadar sürmüştür.

Gongmin, doğduğunda Koryo Yuan Hanedanı'nın bir vasal devletiydi ve 12 ile 22 yaşları arasında 10 yılını Yuan sarayında rehin olarak geçirdi. Moğol prensesi Noguk ile evlendikten sonra 1351'de Koryo tahtına oturdu. Hemen Moğol karşıtı bir politika başlattı, kuzey topraklarını generaller Yi Seong-gye ve Choi Young'ın yardımıyla yeniden ele geçirdi.

Ancak karısının 1365'te ölmesiyle desteğini kaybetti. Bu nedenle daha yoğun bir şekilde Budizm'e yöneldi ve keşiş Shin Don'un etkisi altına girdi. Reformları başlatmaya ve köleleri serbest bırakmaya çalışır, ancak aristokrasinin direnişiyle karşılaştı. 1374'te korumaları tarafından öldürüldü.

Dış bağlantılar
---------------

* "공민왕" (Korece). Doosan Encyclopedia. 11 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.

|
|  |
| Gongmin **Wang** |
| Resmî unvanlar |
|
| Önce gelen:**Chungjeong** | **Koryo kralı**1351-1374 | Sonra gelen:**U** |
|

| * g
* t
* d
Koryo hükümdarları |
| --- |
| 
* Taejo
* Hyejong
* Jeongjong
* Gwangjong
* Gyeongjong
* Seongjong
* Mokjong
* Hyeonjong
* Deokjong
* Jeongjong
* Munjong
* Sunjong
* Seonjong
* Heonjong
* Sukjong
* Yejong
* Injong
* Uijong
* Myeongjong
* Sinjong
* Huijong
* Gangjong
* Gojong
* Wonjong
* Chungnyeol
* Chungseon
* Chungsuk
* Chunghye
* Chungmok
* Chungjeong
* Gongmin
* U
* Chang
* Gongyang

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* ISNI: 0000 0001 2211 7734
* LCCN: n85052390
* NLI: 987011911150405171
* NLK: KAC201618663
* NTA: 383031958
* ULAN: 500320703
* VIAF: 62970323
* WorldCat: lccn-n85052390

 |
Hazine Adaları içerisinde Stirling Adası'nın yeri (altta)
**Stirling Adası** (ya da **Sterling Adası**), Okyanusya ülkesi Solomon Adaları'na bağlı Hazine Adaları'nı oluşturan iki adadan daha küçük olan adadır.

Coğrafya
--------

Stirling yaklaşık dört mil (6,4 km) uzunluğunda ve Shortland Adaları'nın yaklaşık 17 mil (27 km) güneyinde yer almaktadır. Deniz seviyesinden tahminî arazi yüksekliği 35 metre (115 ft). Stirling Adası, Hazine Adası'nın en büyük adası olan Mono Adası'ndan Blanche Limanı ile ayrılmıştır. Stirling Adası, bir zamanlar Mono Adası'nı çevreleyen set resifinin bir parçası olan mercanlardan oluşuyor.

Nüfus
-----

Stirling Adası'nın kalıcı bir nüfusu yoktur. Ancak bir havaalanı ve İkinci Dünya Savaşı müttefik üssünün diğer kalıntıları hâlâ burada duruyor.

Hava üssü
---------

Stirling Adası havaalanı, Hazine Adası
Müttefik Kuvvetler Stirling'e indikten sonra adanın bir hava sahası için mükemmel olduğu ortaya çıktı çünkü ada doğal olarak düzdü, mercan yüzeyliydi, tatlı su ve yakınlarda iyi çıkarma plajları vardı. 87. Deniz İnşaat Taburu "Deniz Böcekleri"nden bir keşif ekibi, bölgeyi incelemek için 1 Kasım 1943'te Stirling'e geldi ve dört gün sonra bölge hakkında olumlu bir rapor sundu. Bu rapora dayanarak, başlangıçta Bougainville Adası için planlanan "W" bombardıman şeridi inşaatına burada başlandı.

Mayıs 2011'de Solomon Adaları başbakanı Danny Philip, Avustralya hükûmetine, kullanılmayan hava üssünün sığınmacıların işlemlerine ev sahipliği yapmasına yönelik teklif hazırladı. Müzakerelerin durdurulmadan önce oldukça ileri bir noktaya ulaştığına inanılıyor.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Stirling Island". GeoView. 26 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ağustos 2018.
2. ↑  "Treasury Islands". *Solomon Islands Historical Encyclopaedia 1893-1978*. 26 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ağustos 2018.
3. ↑  "Stirling Island (Sterling) Western Province Solomon Islands". Pacific Wrecks. 2 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ağustos 2018.

Dış bağlantılar
---------------
**Karakalpakya** veya **Karakalpakistan**, resmî adıyla **Karakalpakistan Cumhuriyeti** (Özbekçe: *Qoraqalpogʻiston Respublikasi*; Karakalpakça: *Qaraqalpaqstan Respublikası*), Özbekistan’a bağlı özerk bir cumhuriyettir. Özbekistan’ın batı kesiminde yer alır. Başkenti Nukus'tur. Karakalpakya, tarihsel Harezm topraklarını kapsar. Yüzölçümü 165.000 km²dir. Karakalpakistan'ın nüfusu yaklaşık 1.800.000'dir. Bu nüfusun 500.000'i Karakalpak, 400.000'i Özbek, 300.000'i Kazak 100.000'i de değişik unsurlardır.

Tarih
-----

Ana madde: Karakalpaklar
Karakalpaklar Kazak Türkleri'nin bir boyu olarak da kabul edilebilir.

Karakalpakistan, 1925 Nisan ayında Kazak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin özerk bir bölgesiydi ancak bu özerk bölge 20 Temmuz 1930'da SSCB'ye devredildi. İki yıl sonra (20 Mart 1932) Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti statüsünü kazandı. Aralık 1936'da Özbekistan SSC'ne bağlandı. Karakalpakistan Cumhuriyeti'nin kendi egemenlik ve kendi anayasası vardır. Karakalpakistan Cumhuriyeti Özbekistan Cumhuriyeti Anayasası Özbekistan'dan ayrılma hakkına sahiptir.

Dil
---

Ana madde: Karakalpakça
Karakalpakça, Türk dillerinin Kıpçak grubuna girmektedir. Kazakça ve Nogaycaya da yakındır. Bunlar da yazı dilinde önce Arap alfabesini, 1928-1940 arası Latin alfabesini ve daha sonra Kiril alfabesini kullanmışlardır.

İdari yapı
----------

Karakalpakistan Cumhuriyeti idari bakımından 14 ilçeye bölünür.

| İlçe | Merkezi |
| --- | --- |
| **Amuderya İlçesi** | Mangit |
| **Beruni İlçesi** | Beruni |
| **Şimbay İlçesi** | **Ş**imbay |
| **Ellikala İlçesi** | Bostan |
| **Kegeyli İlçesi** | Kegeyli |
| **Moynak İlçesi** | Moynak |
| **Nokis İlçesi** | Akmangit |
| **Kanlıgöl İlçesi** | Kanlıgöl |
| **Konurat İlçesi** | Konurat |
| **Karaozek İlçesi** | Karaozek |
| **Şomanay İlçesi** | Şomanay |
| **Tahtaköpir İlçesi** | Tahtaköpir |
| **Dörtgöl İlçesi** | Dörtgöl |
| **Hoceyli İlçesi** | Hoceyli |
|

| * g
* t
* d
Özbekistan'ın illeri |
| --- |
| İller | 
* Andican
* Buhara
* Cizzak
* Fergana
* Harezm
* Kaşkaderya
* Nemengan
* Navoiy
* Semerkant
* Sirderya
* Surhanderya
* Taşkent

 |  |
| Doğrudan yönetilen şehir | 
* Taşkent

 |
| Özerk cumhuriyet | 
* Karakalpakistan

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* MusicBrainz: 3e4220ef-c5b2-46e5-a97e-8e79df9af3c6
* NKC: ge798821
* SUDOC: 111015839

 |

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 23 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2021.
***Nesir Yazıları***, Türk şair Orhan Veli Kanık'ın ilk kez 1953 yılında Varlık Yayınları tarafından toplanarak yayınlanan kitabının ismi.

Orhan Veli, şiirlerinin dışında makale, edebiyat eleştirisi ve hikâyede yazdı. Ankara Lisesi'nde okurken arkadaşları Oktay Rifat ve Melih Cevdet ile birlikte çıkardığı *Sesimiz* dergisinde de yazarın düzyazısı yayımlanmıştı. *Nesir Yazıları*'nda da şairin 21 makalesi, yedi eleştiri yazısı ve altı hikâyesi bir araya getirilerek basıldı.

Güzin Dino, "Hikâyeci Orhan Veli" isimli makalesinde kitapta yayınlanan altı öyküden beşini inceledi. Dino'ya göre Orhan Veli hikâyelerinin ortak yönü tek bir temayı işlememeleridir. Şair, fakirlik, işsizlik, zenginlik, hayaller, tabiat, yaşam sevgisi, ölüm gibi temaları tek bir mesele gibi değil, hayatın akışı içinde olagelen sakin ve ahenkli olaylar gibi anlattı.

Daha sonraki senelerde Asım Bezirci, Orhan Veli'nin nesirlerini farklı biçimlerde derleyerek yayınlamıştır. Örneğin, 1982'de Bilgi Yayınları tarafından Bezirci'nin derlediği *Edebiyat Dünyamız* isimli kitap yayınlandı.

Kaynakça
--------

* Ercilasun, Bilge (2004), *Orhan Veli Kanık, Hayatı, Sanatı, Eserlerinden Seçmeler*, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, 975 11 0789 X
* Uyguner, Muzaffer (1967), *Orhan Veli Kanık : hayatı, sanatı, eserleri*, Varlık Yayınları

| * g
* t
* d
Orhan Veli Kanık |
| --- |
| Şiir | *Garip* (1941) • *Vazgeçemediğim* (1945) • *Destan Gibi* (1946) • *Yenisi* (1947) • *Karşı* (1949) • *Bütün Şiirleri* (1951) |
| Yazılar | *Nesir Yazıları* (1953) • *Hoşgör Köftecisi* (2012) • *Yalnız Seni Arıyorum* (2014) |
| **Akım** | Garip hareketi • Melih Cevdet Anday • Oktay Rifat |
| **Aile** | Veli Kanık • Adnan Veli Kanık |
**Franca Capetta** (8 Aralık 1936, Este, Padova - 5 Temmuz 2023, Milano), İtalyan okçu.

Yaşamı ve kariyeri
------------------

Capetta, 8 Aralık 1936'da Este, Padova, İtalya'da doğdu. En çok; 1970'li yıllarda kapalı ve açık saha etkinliklerinde çok sayıda ulusal rekora imza atmasıyla tanınan sporcu 1200 puanlık kilometre mesafesini geçen ilk İtalyan sporcu olarak da tarihe geçmiştir. Ülkesi İtalya adına katıldığı 1976 Yaz Olimpiyatları'nda kadınlar bireysel etkinliğinde 2399 puanla 12. olmuştur.

Ardından katıldığı 1979 Akdeniz Oyunları'nda birinci olarak altın madalya kazandı.

Son olarak katıldığı 1980 Yaz Olimpiyatları'nda kadınlar bireyselde mücadele ederek 2342 puanla onuncu oldu. Aktif spor kariyerini 1985'te sonlandırdıktan sonra özel organizasyonlarda okçuluğu sürdürmüştür.

Capetta, 5 Temmuz 2023'te doğal nedenlerden Milano, İtalya'da 86 yaşında öldü.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  FITARCO in lutto: è morta Franca Biasioli Capetta 13 Temmuz 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İtalyanca)
2. ↑  "Giochi del Mediterraneo: azzurri pronti all'avventura". *www.fitarco-italia.org*. 25 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2019.
3. ↑  "Franca Capetta". *www.sports-reference.com*. 18 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2019.

Dış bağlantılar
---------------

* worldarchery.org profili
**Çetibeli**, Muğla'nın Marmaris ilçesinde mahalle. 
Çetibeli, Marmaris'in Muğla'dan gelen karayolu üzerindeki ilk mahallesidir.

Tarihçe
-------

Muğla ve çevresine önceleri Leleplerle birlikte Sesif’ in torunu Karisa Avr başkanlığında bir kavim geldi. Bunlara Karisa denildi. Daha sonra bölgeye gelen (M.Ö. 3400) kavmin başında Aros'ta hakim Foroneus'un yerine geçen oğlu Kar vardı. Böylece Kar'ın adından dolayı Muğla bölgesine Karia denildi. Anadolu kavimlerinin Truva savaşında yenilmesinden sonra Ege adaları ve kıyılarında yeni koloniler kuruldu. Yeni gelenler üç koldan Muğla topraklarına girdiler. Bunlardan Dor'lar (M.Ö.1000)'de Muğla'nın güney kıyılarında egemenliklerini kurdular. Daha sonra Persler Lydia devletini yıkarak Miletos şehrine doğru harekete geçtiler. Muğla ve dolaylarındaki şehirleri aldılar. Muğla 'da bir satraplık kurdular. Satraplığa da Karia soyundan gelen krallar tayin ettiler. Böylece Muğla yöresine Karia soyundan gelen krallar egemen oldular. Ancak sonraki yıllarda bu topraklar Roma'nın bir eyaleti konumuna geldi (M.Ö. 133). Türklerin Anadolu'ya girmeleriyle 1074 yılında Türk orduları Muğla'ya doğru yola çıktı. Menteşe bey komutasındaki ordu (1284)'te Muğla'yı ele geçirdi. Böylece Muğla Menteşe diye anılmaya başlandı. Menteşe ili 14. yüzyıl sonlarında I.Beyazıt tarafından zapt edildi. Timur istilasından sonra da Osmanlı egemenliğine girdi (15. YY). Anadolu eyaletine bir sancak olarak bağlandı.
I. Dünya savaşı sonrası imzalanan Sevr anlaşmasına dayanarak İtalyan'lar Muğla'ya girdiler. Egedeki Yunan işgaline karşı Muğla uzun yıllar savaşacaktı. Cumhuriyetin ilanı ile 1923'te Muğla şehir oldu. Muğla Yörük Ali efesiyle Kuvayı-Milliye'ye sağladığı büyük destekle o yıllardaki felsefesini şöyle yankılanırdı: "Gerekirse bin defa öleceğiz ve gerekirse bin defa dirileceğiz". Böylece Muğla ili ile birlikte Çete Beli diye ün bırakan bu direniş merkezlerinden biri, 19 yılına kadar Çetibeli olarak Gelibolu (Çamlı) mahallesine bağlı bir mahalle iken; 19 yılından beri ÇETİBELİ köy konumuna gelmiştir.

Coğrafya
--------

Çetibeli sınırları doğuda Erenbaşı (Ferik) - Gökçe mahallesi, Batıda Çamlı mahallesi, Kuzeyde Gökova körfezi, Güneyde Balan dağı ile sınır çizer.

Nüfus
-----

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- |
| 2007 |  |
| 2000 |  |
| 1997 |  |

Dış bağlantılar
---------------

| * g
* t
* d
Marmaris'in mahalleleri |
| --- |
| Adaköy • Armutalan • Bayırköy • Beldibi • Bozburun • Çamdibi • Çamlı • Çetibeli • Çıldır • Hatipirimi • Hisarönü • İçmeler • Karaca • Kemeraltı • Orhaniye • Osmaniye • Sarıana • Selimiye • Siteler • Söğütköy • Taşlıca • Tepe • Turgutköy • Turunç • Yeşilbelde |
**General Uçtu**, 2014 yılında yayımlanan Mehmet Zaman Saçlıoğlu romanı.

Roman, 12 Eylül Darbesi sonrasında ailesi işkence, idam, gözaltında kayıp gibi pek çok trajedi yaşamış Köy enstitülü bir öğretmen ve aile bireyleri geri dönüşlerle tanıtır; yaşlı öğretmenin darbe ortamında yitirdiği genç oğlunun intikamını almak için darbeci Generali kaçırması ve hesaplaşmasını anlatılır. Eserde oğlunu yitiren bir babanın sürüklendiği intikam duygusunu, vicdan ve pişmanlık konularını ele alınmaktadır.

Yazarı, ilk romanı olan bu eser ile 2014 yılı Yunus Nadi Roman Ödülü'nü kazanmıştır.

Yazar, tiyatrocu Ayhan Kavas’ın sipariş ettiği senaryoyu yazmak için karakterleri oluşturmak üzere bu romanı yazmış; ardından bazı farklılıklar bir senaryo kaleme almıştır.

Konusu
------

Köy enstitüsünde eğitim görmüş idealist bir öğretmen olan Harun Karakoç, Marmaris’te bir hastane yatağında gözlerini açar. Geri dönüşlerle yaşam hikâyesi anlatılan Harun, gençliğinde kendisi gibi idealist bir öğretmen olan Münevver Hanım ile evlenip aile kurmuş; hayatı boyunca tek amacı iyi öğrenci ve evlat yetiştirmek olmuştur. Yıllarca Anadolu’nun köylerinde, kasabalarında çalışan Harun ve ailesinin huzurlu düzeni 1980 yılına geldiklerinde bozulmuş; felsefe, iktisat, tiyatro ve hukuk okuyan çocukları dönemin siyasi kavgaları içine girmiştir.

12 Eylül darbesi gerçekleştiğinde işkence, idam, gözaltında kayıp ve o dönemde yaşanabilecek tüm trajediler bu aileyi bulur. O sırada ailenin büyük kızı nişanlanmış, evlenmek üzeredir. Kuracakları evlerinin alışverişini yaparken bir yanlışlık sonucu nişanlı genç tutuklanır. Yine aynı günlerde İktisat fakültesinde okuyan sol görüşlü büyük oğulları polis tarafından aranmaktadır. Ailenin küçük iki oğlu da sorguya çekilir; biri işkence görür, diğeri Almanya’ya kaçmak zorunda kalır.

Ailenin fertleri, yıllar geçtikten sonra bile yaralarını sarmakta zorlanmaktadır. İdam edilmiş oğlunun görüntüsü Harun’u rahat bırakmaz. Marmaris’e yerleşen diğer çocuklarının yanına gider. Marmaris, 12 Eylül darbesinden sorumlu General’in de yaşadığı yerdir. Harun’un intikam duygusu onu hasta etmiş, Marmaris hastanesinde yoğun bakım ünitesine yatmasına neden olmuştur.

Tiyatro eğitimi almış oğlu, babasının en azından generalin yüzüne tükürdüğünü sanması ve intikam duygusunun biraz hafiflemesini umarak tiyatrocu arkadaşlarıyla birlikte bir oyun kurgular. Beklenmedik rastlantılar sonucu General gerçekten de intikam duygusunun kurbanı haline gelir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Gamze Akdemir, **Yunus Nadi Roman Ödülü sahibi: Mehmet Zaman Saçlıoğlu**, *Cumhuriyet Kitap Eki, 23.04.2014*". 23 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ekim 2014.
2. ↑  "Asuman Kafaoğlu-büke, **Uçtu Uçtu General Uçtu**, *Radikal Kitap, 11.04.2014'2"*. 23 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ekim 2014.
3. ↑  "Füsun Çetinel, **Mehmet Zaman Saçlıoğlu Söyleşisi**". 22 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ekim 2014.

|
|  |
| Ödüller |
|
| Önce gelen:***Hayatı Sevme Hastalığı***  | **Yunus Nadi Roman Ödülü**2014 | Sonra gelen:***-*** |
|
**Lütfü Seyfullah** (1 Ocak 1923, Üsküp - 25 Mayıs 2005, İstanbul), Türk sinema, tiyatro oyuncusu, şair ve yazar.

Yaşamı
------

1923 yılında Üsküp'ün Dükkâncik Mahallesi'nde doğdu. Çocukluğu Üsküp Çarşısı'nda geçti. 1950 yılında Deniz Astsubay Meslek Yüksekokulu'ndan mezun oldu. Bu eğitime rağmen çocukluğundan beri ilgi duyduğu tiyatroyu seçti. Aynı yıl kurulan Üsküp Halklar Tiyatrosu'nda tiyatro sanatçısı olarak çalışmaya başladı. Bu sahnede geçirdiği kırk yıllık sanat hayatı süresince yüzden çok tiyatro eserinde başrol oynadı.

Aralarinda Ankara Sanat Tiyatrosu'nun da bulunduğu diğer profesyonel tiyatroların sahnelerine de konuk oldu. Makedonya'nın en büyük sanat ödülü *11 Ekim Odülü* 'ne layık görüldü. Tiyatro yönetmenliği yaptı. Bazı Yugoslav, birçok da Türk filminde ve televizyon dizi filmlerinde rol aldı.

Edebiyata çocuk tiyatro oyunları yazarak girdi. Sonra kendisini çocuk öyküleri ve şiir dalında da denedi, Yazdıkları özellikle 1975 yılından sonra Makedonya ve Kosova'da çıkan bütün Türkçe gazete ve dergilerde yayımlanmaya başladı. Çocuklar için kaleme aldığı "Üç Arkadaş" ve "Bilmeceli Oyun" bir de yetişkinlere yazdığı "Kılıbık" adlı tiyatro oyunları, Üsküp Halklar Tiyatrosu *Türk Dramı* sahnesinde sahnelendi.

Ölümü
-----

Emekli olduktan sonra film çalışmalarına ağırlık verdi. Son yıllarda Feza Film ve TGRT yapımı filmlerle televizyon dizilerinde rol aldı. 2005 yılında öldü.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 21 Ocak 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ocak 2015.

Dış bağlantılar
---------------

* IMDb'de  Lütfü Seyfullah
* SinemaTürk'te Lütfü Seyfullah
* Yeni Balkan: Lütfe Seyfullah
* Google Kitaplar genel arama[*ölü/kırık bağlantı*]
**Kobayakawa Hideaki** (Japonca: 小早川 秀秋; 1577-1 Aralık 1602), Sengoku döneminin sonları ve Edo döneminin başlarında yaşamış bir Japon samuray. Kinoshita Iesada'nın beşinci oğlu ve Toyotomi Hideyoshi'nin yeğeni olup Kobayakawa boyunun lideriydi. Genpuku'da Saemon no Kami (左衛門督) veya Çin'de Shikkingo (執金吾) rütbesini kazandı ve Chūnagon (中納言) saray unvanına sahipti, Hideaki'ye Kingo Chūnagon (金吾中納言) da deniyordu.

Biyografi
---------

Hideyoshi tarafından evlat edinildi ve kendisine Hashiba Hidetoshi adını verdi. Daha sonra Kobayakawa Takakage tarafından tekrar evlat edinildi ve Kobayakawa Hidetoshi adını aldı. Daha sonra Takakage'nin ölümünden sonra kendisini Hideaki olarak yeniden adlandırdı. Sekigahara Muharebesi'ndan kısa bir süre sonra adını son kez Kobayakawa Hideaki olarak değiştirdi.

Imjin Savaşı'nda Ulsan Kuşatması sırasında, Ulsan Kalesi'ni kaleyi kuşatan Joseon-Ming müttefik kuvvetlerinden kurtarmak için takviye kuvvetlerine liderlik etti. Ön saflarda mızrakla savaşarak bir düşman komutanını ele geçirmeyi başardı ve kuşatmayı kırdı. Ancak Hideyoshi onu tehlikeli ve pervasız bir suçlamada bulunduğu için azarladı ve Japonya'ya döndüğünde onu Chikugo etki alanından mahrum etti. Buna öfkelenen Kobayakawa, Tokugawa Ieyasu'nun bunun kıskanç Ishida Mitsunari'nin işi olduğuna dair dolaşan söylentisine inandı. Mitsunari'yi asla unutmadı ve affetmedi ve onun konumunu zayıflatmaya çalıştı.

Sekigahara Muharebesi'nde Kobayakawa'nın güçleri, Masuo Dağı'nda Ōtani Yoshitsugu'nun güçlerinin üzerinde konumlandı ve Mitsunari'nin ordusunun sağ kanadını oluşturdu. Mitsunari, Hideaki'ye ilerlemesini emrettiğinde Hideaki reddetti ve Konishi Yukinaga ve Ōtani'nin ısrarlarına rağmen hareketsiz kaldı. Sonuç olarak Ōtani, Hideaki'nin sadakatinden şüphe etmeye başladı ve her ihtimale karşı, arkadan olası bir saldırıyı karşılamak için güçlerinin bir kısmını başka yöne çevirdi. Tokugawa da Hideaki'nin nihai kararından emin değildi ve durumun ciddiyetini hatırlatmak için birliklerini Kobayakawa'ya ateş etmeye gönderdi. Sonuç olarak Kobayakawa bir karar verdi ve kuvvetlerine Ōtani'ye saldırı emri verdi. Savaş her iki taraf için de kanlı hale geldi, ancak Mitsunari'nin tarafında savaşan Wakisaka Yasuharu'nun Ieyasu'nun tarafına geçip Hideaki'nin Ōtani'nin güçlerini yok etmesine yardım etmesiyle durum nihayet çözüldü.

Savaştan sonra Tokugawa, Kobayakawa'yı kaçan düşmanlarının peşine düşmesi için gönderdi ve Sawayama Kuşatması'nda Ishida Masatsugu'yu yendi. Birkaç yıl sonra Kobayakawa görünüşe göre delirdi ve varisi olmadan öldü. Bunun üzerine Kobayakawa boyu dağıldı ve tımarları Ikeda boyuna verildi.

Kaynakça
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Kobayakawa Hideaki*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Clements, Jonathan (2010). *The Samurai: A New History of the Warrior Elite*. Constable & Robinson. ISBN 978-1-84529-947-7.
* Turnbull, Stephen R. (1996). *The Samurai: A Military History*. Routledge. ISBN 978-1-873410-38-7.

Dış bağlantılar
---------------

* samurai-archives.com 2007-09-26 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. - page on Kobayakawa Hideaki; contains information on the Battle of Sekigahara as well
Polonya'nın 1939'da Polonya'yı işgal etmesinin ardından Polonyalıların sınır dışı edilmesi. Polonyalılar, Batı Polonya'yı Almanlaştırma planının bir parçası olarak Alman sömürgecilerine yer açmak için sürüldüler.
**Drang Nach Osten**, Almanya'yı Orta ve Doğu Avrupa'nın Slav topraklarına genişletmek isteyen 19. yüzyıl Alman milliyetçiliğinin adıydı. Bazı tarihsel söylemlerde Drang nach Osten, Orta ve Doğu Avrupa'daki tarihi Alman yerleşimini, Orta Çağ (12. ila 13. yüzyıl) Töton Şövalyeleri (Kuzey Haçlı Seferleri) gibi askeri seferleri ve ve Nazizmin Lebensraum kavramını uygulayanlar gibi modern Alman devletlerinin savaşını ve Almanlaştırma politikalarını birleştirir.

Polonya'da Drang nach Osten terimi, Polonya'nın Almanlaştırılmasına yönelik programları belirtmek için kullanılırken, 19. yüzyıl Almanya'sında ise bu slogan, doğudaki Orta Çağ Alman yerleşiminin daha geniş bir milliyetçilik ve "Alman kültürünün üstünlüğü" fikrinin çeşitli şekillerinde kullanıldı.

Drang nach Osten kavramı, Nazi ideolojisinin temel bir unsuruydu. Mein Kampf'ta Adolf Hitler, bu fikri Avrupa'ya yönelik yeniden yapılanma planlarının temel bir unsuru olarak ilan etmiştir. "Irkımızın damarları doğuya doğru, sadece ve her zaman doğuya doğru genişlemeli. Bu, Alman halklarının yayılması için doğanın kendisinin belirlediği yöndür."

Terimin kökeni
--------------

Drang nach Osten'in bilinen ilk söylemi 1849'da Polonyalı gazeteci Julian Klaczko tarafından yapıldı, ancak bir alıntı şeklinde kullandığı için terimi kendisinin bulup bulmadığı tartışmalıdır. Terim İngilizce, Lehçe, Rusça, Çekçe ve diğer dillerde neredeyse yalnızca Almanca biçiminde kullanıldığından, terimin Almanca kökenli olduğu sonucuna varılmıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Almanca: W. Wippermann, Der "deutsche Drang nach Osten": Ideologie und Wirklichkeit eines politischen Schlagwortes, Wissenschaftliche Buchgesellschaft, 1981, p. 87
2. ↑  Drang nach Osten 15 Eylül 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. in the *Encyclopædia Britannica*
3. ↑  Ingo Haar, *Historiker im Nationalsozialismus*, p. 17
4. ↑  *Hitler, a chronology of his life and time*. Milan Hauner, Macmillan, 1983, p. 197
5. 1 2  Andreas Lawaty, Hubert Orłowski, Almanca: Deutsche und Polen: Geschichte, Kultur, Politik, 2003, p. 34, 3-406-49436-6, 978-3-406-49436-9
**Ali Fuat Alişan** (1930, Çarşamba, Samsun - 9 Ekim 1996), Türk siyasetçidir.

Hayatı
------

1930 yılında Çarşamba'da dünyaya gelmiştir. Haşim Cemal ve Tevhide çiftinin oğullarıdır. Liseyi 1958 de yıkılan Beyhan Sultan Sarayı içerisindeki Boğaziçi Lisesinde tamamladı. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Serbest Avukatlık yapmıştır.

1.(XII). ve 2. (XII). Dönem Adalet Partisi Samsun Milletvekili olarak parlamentoya girdi. 1965 seçimleri sonrası kurulacak hükûmette AP Milletvekili Aydın Yalçın bakanlık teklifini kabul etmeyince yerine atanmıştır. 30. Türkiye Hükûmeti Devlet Bakanı olarak kabineye giren en genç bakan oldu. Devlet bakanlığı süresince sorumluluk alanı Danıştay, Devlet İstatistik Enstitüsü ve TÜBİTAK olmuştur.

Evli ve 3 çocuk babasıdır. 9 Ekim 1996 yılında ölmüştür.

Ali Fuat Alişan'ın Çarşamba Değirmenbaşı Camii arkasında bulunan mezarı

Kaynakça
--------

1. ↑  "TBMM Albümü, 1920-2010" (PDF). Cilt 2. s. 365. 8 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 9 Mayıs 2021.
**Gozo Deniz Muharebesi**, Osmanlı-Malta savaşlarında evre.

Cezayir Beylerbeyi Uluç Ali Paşa komutasındaki Osmanlı filosu 15 Temmuz 1570'te Malta filosunu Gozo ile Sicilya adaları arasında mağlup etti.

Muharebe öncesi
---------------

1570 yılında Osmanlı-Venedik Savaşı'nın başlamasıyla Malta Şövalyeleri de Venedik Cumhuriyeti'ne yardım amacıyla filolarını Doğu Akdeniz'e göndermeye hazırlandı. St. Clemens komutasındaki Malta filosu Messina'ya geldiğinde Giovanni Andrea Doria'nın Cezayir Beylerbeyi Uluç Ali Paşa'nın filosunu engellemek üzere 50 gemiyle Tunus civarına gittiğini öğrendi. Bununla birlikte, Uluç Ali Paşa Tunus ve Sicilya arasındaki boğazdan çoktan geçmişti. Bunun üzerine, Malta filosu da Malta'ya dönerek ikmal yapmayı amaçladı. Bununla birlikte, Uluç Ali Paşa 19 kalitesiyle Gozo'da pusuya yatmıştı.

Muharebe
--------

Uluç Ali Paşa
Taraflar 15 Temmuz 1570'te Gozo açıklarında karşı karşıya geldiler. Malta filosu bu pusuya hazırlıksız yakalandı ve komutanları St. Clemens çatışmaya girmeden kaçmayı denedi. Bu bağlamda, bayrak gemisi *Capitana* ve *San Giovanni* kuzeye Sicilya kıyılarına doğru, Patrona gemisi *Santa Maria de la Victoria* ve *Santa Anna* ise kuzeybatı yönüne doğru ilerledi.

Uluç Ali Paşa komutasındaki 12 gemi Sicilya'ya ilerleyen çifti takip ederken diğer 7 Osmanlı gemisi de kuzeybatıya kaçan iki gemiyi takip etti. Bunlardan önce *San Giovanni* direnişsiz teslim oldu. Diğeri karaya ulaşsa da Türk denizcileri tarafından ele geçirildi. Diğer ikiliden *Santa Anna* bordalanmak suretiyle ve şiddetli bir çatışma sonucunda ele geçirilirken, *Santa Maria de la Victoria* kaçmayı başaran tek Malta gemisi oldu. Bu sayede Türk denizcileri 3 Malta kadırgası, 80 Malta şövalyesi ve yüzlerce kürekçi esir ettiler.

Muharebe sonrası
----------------

Malta filosunun komutanı St. Clemens ve iki kıdemsiz komutan bu deniz muharebesinde "korkaklık göstermekle" itham edilerek Malta'da idam edildiler.

Uluç Ali Paşa ise müteakip yıl Osmanlı donanmasına katılmak üzere esirleriyle birlikte 20 Temmuz 1570'te Cezayir'e döndü.

Kaynakça
--------

1. ↑  "İslam Ansiklopedisi, "Kılıç Ali Paşa" maddesi, Türk Diyanet Vakfı, Ankara (2022), c.25, s.410-411". 26 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2022.
2. ↑  "The Maltese Cross: A Strategic History of Malta", Dennis Angelo Castillo, 2006, s.82
3. ↑  "Naval wars in the Levant, 1559-1853", R.C. Anderson, Princeton University Press (1952), s.28
**Kafkas çoban köpeği**, başta Gürcistan olmak üzere, Ermenistan, Azerbaycan ve Dağıstan gibi Kafkasya bölgesi ülkelerine özgü iriyarı çoban köpeğidir. Yaklaşık olarak 1920'den itibaren Sovyetler Birliği'nde Kafkas Dağları'ndaki ve Güney Rusya'nın bozkır bölgelerindeki köpeklerden geliştirilse de Gürcistan'daki Kafkas Dağları, hem sayı hem de bölgede bulunan köpeklerin kalitesi açısından Kafkas çoban köpeklerinin başlıca tarihsel dağılım alanı olmuştur.

Özellikleri
-----------

Kafkasa çoban köpeği, Gürcü çoban köpeği, Azeri çoban köpeği, Dağıstan çoban köpeği gibi birkaç alttüre sahiptir. Gürcü çoban köpeğinin kalıtımsal özellikleri arasında sürü çobanlığı ve çevre bekçiliği yapması önde gelir. Bütün bunları eğitilmeden yapması ve bilmesi, özel bir yeteneğe sahip olduğunu göstermektedir. Kafkas çoban köpeğinin belirleyici özelliği, Gürcü çoban köpeğinde olduğu gibi, uyanıklık ve dikkattir. Güçlü bir koruma güdüsüne sahip olup yabancılara karşı saldırgandır. Sahibine karşı ise, sadık, yumuşak huylu ve sevgi doludur.

Ayrıca bakınız
--------------

* Köpek ırkları listesi

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Aleksandr, Mazover. Племенное дело в служебном собаководстве (Breeding of working dogs). pp. 2, 3. Retrieved 27 August 2020". 25 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Mart 2024.
2. ↑  "FCI-Standard N° 328: Caucasian Shepherd Dog (Kavkazskaïa Ovtcharka). Fédération Cynologique Internationale. Accessed July 2020" (PDF). 17 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 1 Mart 2024.
3. ↑  "Lela Giorgadze, "Kafkas çoban köpeği / კავკასიური ნაგაზი", *Pirosmani* dergisi, Yaz 2007, sayı 1, s. 20" (PDF). 11 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 11 Kasım 2021.
**Alaş Han Kümbeti** veya Alaşa Han Türbesi — Kazakistan'da Ulıtav ilçesinde eski bir mimari yapı. Meşhur Türk bilgini Şokan Velihanovun fikrince, Türkistan'ın bir hanı (Kızıl Arslan) oğlu, doğuştan alaca olduğu sölentisi vardır, buna göre alaca benekli anlamında "Alaşa" diye ad verildiği gerçek olmasa da söylentisi vardır, Sirdeyra boylarından Sibirya'ya kadar hakimdi. Alaş bey bilge bir kişi, güçlü ve çevik idi. Karşısına çıkacak daha güçlü bir yiğit yoktu. Bundan dolayı kendisine hanlık layık görüldü. Alaş han kümbeti Ulıtav'ın Karakengir özü yakasında (Sarıkengir özünün birleşiminde) yüksekçe bir yerdedir. İlim kişileri bu türbeyi Karahanlılar çağında, Oğuz-Kıpçak boy birliği (10-13 yy.) hakimiyetinde yapıldığını düşünmektedir. Araştırmacıların bazıları da (15-16 yy) da yapıldığını öne sürer. Araştırmacıları şaşırtan belki tarihte iki önemli hanın adının Alaş ve Alaşa olmasından dolayıdır. Alaş Han Karahanlılar devrinde yaşarken Alaşa han ise daha sonra yaşadımıştı. Kümbet (türbe) kendine özgü bir mimari yapıya sahip olup Karahanlı devri, Türk Dünyasının İslam dinine geçiş aşamasındaki bir Türk mimari yapısına sahiptir. Alanı — 9,73 х 11,9. Yüksekliği. — 10 m. Pişirilmiş kızıl tuğladan yapılmıştır. Bu mimari yapıyı andırır tarzda Kazakistanda Ayşe Bibi (11-12 yy), Coşı han (13 yy.), Hoca Ahmed Yesevi (14 yy) mezarları örnektir. Daha sonra Talmas ata, Cuban ana, Bolgan ana, Kayıp ata, Düzen, Erden türbeleri öncekileri örnek alarak yapılmış türbelerdir.

Alaş sözü ile ilgili
--------------------

* Alaş Otonomisi - 1917—1920 yıllarında Kazakistan ve Kırgızistan'dan vekillerin oluşturduğu, bayrağı Türkiye'nin bayrağına benzeyen Türkçü özerk ülke.
* Alaş ayaklanması - 20. asır başında Rus imparatorluğuna karşı Türk birliğini destekleyen ayaklanma
* Alaşa(Alaş) han — Orta Asya halk hafızasına göre "Altı Alaştı" koruyan birleştirenlerin ecdadı.
* Alaş bahadur — Deşti Kıpçak'ın önder kahramanlarından biri, yönetici.
* Jas Alaş — 22 Mart 1921 yılında Kazakistan'ın Almatı şehrinde kurulan ülkücü gazete.

Kaynakça
--------

1. ↑  Karagandı. Karagandı oblısı: Ansiklopedi. - Almatı: Atamura, 2006. ІSBN 9965-34-515-5
2. ↑  Айбын. Энциклопедия. / Бас ред. Б.Ө.Жақып. - Алматы: «Қазақ энциклопедиясы», 2011. - 880 бет. ISBN 9965-893-73-Х
**Francis Phillip Wuppermann** ya da profesyonel hayatta bilinen ismiyle **Frank Morgan** (1 Haziran 1890 - 18 Eylül 1949), Amerikalı bir karakter oyuncusudur. 1916'da sessiz çağda başlayan filmlerde ve daha sonra 1930'lar ve 1940'larda çok sayıda sesli filmde, 35 yıllık bir kariyere sahip olmasıyla tanınıyordu. Metro-Goldwyn-Mayer oyuncusuydu. *Oz Büyücüsü* (1939) filminde başrol oynadığı performansı ile ünlüdür. Ayrıca kariyerinin başlarında **Frank Wupperman** ve **Francis Morgan** isimleriyle kısa bir süre çalıştı.

Morgan iki kez Akademi Ödülleri’ne aday gösterilmiştir. Biri En İyi Erkek Oyuncu için *The Affairs of Cellini* (1934) filmi ve diğeri İyi Yardımcı Erkek Oyuncu için *Tortilla Flat* (1942) filmidir. Hollywood'daki Walk of Fame'de kendisine adanmış iki yıldızı vardır: biri 1708 Vine Street'teki filmleri için ve diğeri 6700 Hollywood Bulvarı'nda radyo çalışmaları için. Her ikisi de 8 Şubat 1960'ta adandı.

Kaynaklar
---------

1. ↑  Obituary *Variety*, September 21, 1949, page 63.

Dış bağlantılar
---------------

* IMDb'de Frank Morgan
* TCM Movie Database'de Frank Morgan

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 98020169
* BNE: XX4580782
* BNF: cb14033952s (data)
* CANTIC: a11171674
* GND: 135498988
* ISNI: 0000 0003 6861 1679
* LCCN: n85376787
* MusicBrainz: 5057db5d-afe9-4fc9-b0c2-60c6c90292f2
* NKC: xx0186401
* NLA: 36023477
* NLI: 987007450334405171
* NLK: KAC2020O3078
* SNAC: w6f19s3g
* SUDOC: 067132928
* Trove: 1190569
* VIAF: 66665791
* WorldCat: lccn-n85376787

 |
**Karabağname** (Azerbaycanca: *Qarabağnamə*) Firengiz Alizade tarafından yazılmış opera. Librettosu Nergiz Paşayeva tarafından hazırlanmıştır. Opera ilk kez 15 Aralık 2007 yılında Baküdeki Azerbaycan Devlet Akademik Opera ve Bale Tiyatrosunda sahnelenmiştir.

Tarihi
------

Ünlü Bakülü müzisyen Mstislav Rostropoviç Firengiz Alizadeye Karabağ Savaşını konu alan opera yazmayı teklif etmiştir. Mstislav Rostropoviç operanın sahnelenmesi zamanı onun ilk drijorluğunu kendisi etmeyi istemişse de, ölümü nedeniyle bu istej gerçekleşememiştir. Fakat Firengiz Alizade operanın ilk sahnelenmesini Mstislav Rostropoviç anısına Baküde düzenlenen müzik festivalinde gerçekleştirmiştir.

Operanın yönetmeni Azerbaycanın Halk Artisti Cennet Selimova ve Raymundis Banionisdir. Esli rolünde Halk Artisti Qerine Kerimova, *Seyid* rolünde Ekrem Poladov, *Yad Adam* rolünde Evez Abdullayev, *Melek* rölünde Gülnaz İsmayılova, Arif rölünde Hasan Anami oynamıştır.

Özet
----

Operanın başlarında Karabağ güzel memleket olarak tasvir ediliyor. Karabağda yaşayan Azerbaycanlılardan olan Seyid Kişi ve Esli Hanım kızlarının yakında olacağı düşünülen düğününe hazırlanıyorlar. Arifle onların kızı Meleyin tez bir zamanda evlenecekler.

Fakat beklenmedik halde kötü şeyler meydana çıkıyor. Seyid kimliğini bilmediği, fakat ondan yardım istediği için evine aldığı şahsın Yad insanın oğlu olduğu belli oluyor. Kendisini kimsesiz ve yaşlı insan olarak tanıdan Yad Seyidin evinde barınsa da, Arifle Meleyin düğünü gününde köye saldıran düşmanlarla (Ermeniler kast ediliyor) bir olub, köyü yakıyor. Sonuşta Arif ölüyor, Melek dağlarda donuyor, Esli ise küçük oğlu ile ortalıkta kalıyor. Düşmanlar onun oğlunu da öldürmek istseler de, bunu başaramıyorlar. Operada birde Derviş vardır. Sonda Derviş Arifle Meleyi göklerde yeniden birleştiriyor. Genel olarak, operanın konusu Karabağ Savaşı ve Azerbaycanlıların yaşadığı zorluklardır.

Ayrıca bakınız
--------------

* Firengiz Alizade

Kaynakça
--------

1. 1 2  www.science.gov.az 12 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Operas by Franghiz Ali-Zadeh
2. ↑  azertag.az 17 Ağustos 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Public opinion regarding *Karabakhname*
3. ↑  Cəmilə Həsənova (11 Kasım 2021). "Azərbaycan bəstəkarlarının Zəfər bayramı töhfələri". 525.az. 11 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mart 2022.
4. ↑  azpress.az[*ölü/kırık bağlantı*], International Mstislav Rostropovich Festival in Baku
5. ↑  "Qarabağnamə operasına ictimai baxış". Azərbaycan. 16 Aralık 2007. 12 Nisan 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mart 2022.
6. ↑  APA (14 Aralık 2007). "Firəngiz Əlizadənin "Qarabağnamə" operasına ictimai baxış keçiriləcək". apa.az. 16 Mart 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mart 2022.
**Francisco Juan Martínez Mojica** (5 Ekim 1963), moleküler biyolog ve mikrobiyologdur. Bakterilerdeki tekrarlı DNA dizileri olan CRISPR (Düzenli aralıklarla bölünmüş palindromik tekrar kümeleri) bölgelerinin keşfine olan katkılarıyla tanınmaktadır. Bu keşif daha sonrasında genom düzenleme aracı olarak kullanılan CRISPR-Cas9‘un geliştirilmesine öncülük etmiştir.

Hayatı ve Eğitimi
-----------------

Mojica 5 Ekim 1963 Elche İspanya doğumludur. Murcia Üniversitesi’nde biyoloji eğitimine başladıktan sonra Valensiya Üniversitesi’ne geçerek lisans eğitimini 1986 yılında tamamlamıştır. Alicante Üniversitesi’nden 1993 yılında doktora derecesi almıştır. Doktora eğitimi sırasında Paris-Sud Üniversitesi’nde de bulunmuştur. Doktora sonrası eğitimi için Utah Üniversitesi ve Oxford Üniversitesi’ne gitmiştir. Mojica 1994 yılından beri Alicante Üniversitesi’nde moleküler biyoloji alanında çalışmaktadır.

Mojica CRISPR bölgesini 1993 yılında ilk tarif eden kişilerdendir. 1987 yılında bir kısmı Yoshizumi Ishino tarafından tarif edilmiştir. 1990'lı yıllardan itibaren bu alanda çalışan Mojica CRISPR ismini Ruud Jansen ile birlikte bilimsel terminolojiye katan kişidir.

2003 yılında Mojica CRISPR'ın mikrobiyal bağışıklık sisteminde görev aldığına dair ilk makaleyi yazmıştır. Makele Nature, Proceedings of the National Academy of Sciences, Molecular Microbiology ve Nucleic Acid Research dahil birçok önemli bilimsel dergi tarafından reddedilmiştir. Makele Şubat 2005'te Journal of Molecular Evolution tarafından yayınlanmıştır.

### İlgili Kitap-Film

* Isaacson, Walter (2021). "Introduction – Into the Breach". *The Code Breaker: Jennifer Doudna, Gene Editing, and the Future of the Human Race*. Simon & Schuster. ISBN 978-1-9821-1585-2. Erişim tarihi: 8 Mart 2021.
* İnsan Doğası (Film)

Kaynaklar
---------

İngilizce vikipedi sayfasından çevrilmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Ledford, Heidi (January 2017), "Five big mysteries about CRISPR's origins", *Nature*, **541** (7637), ss. 280-282, Bibcode:2017Natur.541..280L, doi:10.1038/541280a, PMID 28102279
2. ↑  Mojica, Francisco J. M.; Díez-Villaseñor, César; García-Martínez, Jesús; Soria, Elena (February 2005). "Intervening sequences of regularly spaced prokaryotic repeats derive from foreign genetic elements". *Journal of Molecular Evolution*. **60** (2): 174-182. Bibcode:2005JMolE..60..174M. doi:10.1007/s00239-004-0046-3. ISSN 0022-2844. PMID 15791728. 30 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ekim 2020.
3. ↑  Lander, Eric S. (2016). "The Heroes of CRISPR". *Cell*. **164** (1–2): 18-28. doi:10.1016/j.cell.2015.12.041. PMID 26771483.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* ORCID: 0000-0002-6660-4996
* ResearcherID: K-2414-2014
* VIAF: 24161512024870561323

 |