recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Beşaret olayını tasvir eden bir Ermeni minyatürü.
Melozzo da Forlì: *Beşaret*
**Beşaret** (Arapça: البشارة), müjde, iyi haber anlamına gelen bir kelime olup dini terminolojide Meryem'e İsa'nın doğumunun melek Cebrail aracılığı ile önceden bildirilmesi hadisesine verilen isimdir. Bu olay **Beşaret-i Meryem** olarak da bilinir. Fra Angelico, Leonardo da Vinci, Sandro Botticelli, Matthias Grünewald gibi ressamlar eserlerinde bu konuyu işlemişlerdir. Meryem'in İsa'ya gebe kaldığı farzedilen 25 Mart günü her yıl Hristiyanlarca Beşaret bayramı olarak kutlanır.

*Beşaret-i Meryem* hadisesi İncil'de Luka 1:26-38 bölümünde geçmektedir. Kur'an'da da bu olay Âl-i İmrân Suresi 45. ve 51. ayetler ile Meryem Suresi 16. ve 26. ayetler arasında yer almaktadır. Hristiyanlıktan farklı olarak İslam'da beşaret, İsa'ya uluhiyet atfeden İsa'nın Tanrı'nın Oğlu sıfatı ile doğmasını içermez ve İsa'nın kendisinin de tanrısı olan Allah'ın emirleri hakkında insanları uyarmak üzere gönderilmiş bir peygamber olacağı şeklinde geçer.

İslami terminolojide Beşaret ayrıca İsa'nın -Tevrat'ta da olduğu gibi- İslam peygamberi Muhammed'i müjdelemesi ve ahir zamanda onun getirdiği inancı yeniden dirilteceğine inanılması sebebi ile İsa olarak da geçer. Güzel söz ve beşaret anlamlarına gelen İncil'in de buna işaret ettiği belirtilmektedir.

Kaynakça
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Beşaret*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

1. ↑  "Büyük Türkçe Sözlük". TDK. Erişim tarihi: 13 Ağustos 2009. [*ölü/kırık bağlantı*]
2. ↑  "İslam tasavvufunda Bir Kadın Olarak Meryem". uni-frankfurt.de. 24 Ocak 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ağustos 2009.
3. 1 2  "Hristiyanlık-İsevîlik". dinlertarihi.net. 14 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ağustos 2009.
4. 1 2  "Al-i İmran suresi". kuran.gen.tr. 21 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ağustos 2009.
5. ↑  "Meryem suresi". kuran.gen.tr. 27 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ağustos 2009.
6. ↑  "Hz. Peygamber'in Tevrat'ta Müjdelenmesi" (PDF). dinlertarihi.com. 8 Ekim 2007 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ağustos 2009.
7. ↑  "Hz. İsa kimdi?". Aksiyon. Erişim tarihi: 13 Ağustos 2009. [*ölü/kırık bağlantı*]
8. ↑  "Hz. İsa (as): 'Ben gideceğim, tâ Dünyanın Reisi gelsin'". Yani Asya gazetesi. 13 Kasım 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ağustos 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: sh85081693
* LNB: 000148259
* NKC: ph934756
* NLI: 987007282937705171

 |
Bu madde tarihî, sosyal bir sınıf ile ilgilidir. Sözcüğün gündelik kullanımı için köylü sayfasına bakınız.
**Köylü sınıfı**, toprağı işleyen küçük çiftçiler ile ziraî işçiler ve rençberlerden oluşan sosyal sınıf. Köylü sınıfı kavramı ilk önce Avrupa tarihinde, küçük ölçekli ziraatle uğraşan kimseleri tanımlamak amacıyla ortaya çıktı; ancak gerek geçmişte gerekse günümüzde pek çok farklı toplum köylü sınıfına sahip olmuştur.

Köylü ekonomisi genellikle basit aletlerin kullanımına dayanır. İş bölümü yaş ve cinsiyete göre ayrılır. Üretimin temel birimi ailedir. Köylü ekonomisinin en dikkat çekici özelliklerinden birisi kendi kendine yeterliliktir. Köylü aileleri ürettikleri malın büyük bir kısmını kendileri tüketirler. Kalan ürünleri pazarlarda satarlar ancak toplam kazançları genellikle ailenin ihtiyaçlarını karşılamaya yetecek kadardır. İşçi başına ve birim yüzölçümü başına düşen üretim miktarı genellikle düşüktür.

Köylü sınıfı pek çok ülkenin endüstrileşmesi sonucu kaybolmaya yüz tutmuştur. Bunun en önemli nedeni tarımın mekanize hale gelmesi ve küçük arazilerin el değiştirerek ve birleşerek büyük tarım ünitelerini oluşturmasıdır. Buna bağlı olarak kırsal kesimde yaşayan ziraat işçileri endüstriyel iş imkanlarının olduğu şehirlere göçmeye başlamışlardır. Gelişmiş devletlerde, köylü sınıfının varlığını sağlayan küçük ölçekli tarım, ekonomik anlamda devam ettirilebilir bir meslek değildir.

Ayrıca bakınız
--------------

* Serf

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4 5 6  "peasant." *Encyclopædia Britannica Ultimate Reference Suite.* Chicago: Encyclopædia Britannica, 2011.

| * g
* t
* d
Toplumsal sınıf |
| --- |
| 
Aristokratlar **·** 
Asiller **·** 
Burjuvazi **·** 
Üst sınıf **·** 
Beyaz yakalılar **·** 
Küçük burjuvazi **·** 
Üst orta sınıf **·** 
Yaratıcı sınıf **·** 
Seçkinler **·** 
Mavi yakalılar **·** 
Proletarya **·** 
Ortadirek **·** 
Orta sınıf **·** 
Yeni sınıf **·** 
Kölelik **·** 
Yeni zenginler **·** 
Gri yakalılar **·** 
Lümpen proletarya **·** 
Prekarite **·** 
Alt orta sınıf **·** 
İşçi sınıfı **·** 
İşsizler **·** 
Köylü sınıfı **·** 
Pembe yakalılar **·** 
Serf **·** 
Sınıfsızlık **·** 
Yeşil yakalılar **·** 
Redneck **·** 
Egemen sınıf
 |
**Maksim Mrvica**, (d. 3 Mayıs 1975) Hırvat piyanisttir.

Hayatı
------

Mrvica Šibenik, Hırvatistan'da doğdu. 9 yaşında Marija Sekso'dan piyano dersleri almaya başlamış ve ilk halka açık performansını aynı yıl yapmıştır. Sadece üç yıl sonra ilk konser performansını yapmıştır. 1991'de savaş başlasa da bunun müzik kariyerini engellemesine izin vermemiştir.

Arturo Benedetti Michelangeli'nin öğrencisi olan Profesör Vladimir Krpan'ın öğrencisi olarak beş yıl boyunca Zagreb'deki Müzik Akademisinde öğrenim görmüştür. Daha sonra Budapeşte'de Franz Liszt Konservatuvarı'nda bir sene geçirmiş ve bu sene Nicolai Rubinstein Uluslararası Piyano Yarışması'nda birincilik ödülünü kazanmıştır. 2000'de Igor Lazko ile çalışmak için Paris'e gitmiştir ve 2001'de Pontoise Piyano Yarışması'nda birincilik ödülünü kazanmıştır.

Hırvatistan'a geri döndüğünde büyük bir ilgiyle karşılanmış; birçok röportaj yapmış, televizyon programlarına katılmıştır. Kısa bir süre sonra *Gestures* isimli ilk CD'sini kaydetmeye başlamıştır. Çağdaş Hırvat piyano parçalarından oluşan bu albüm, özellikle Hırvatistan'da büyük bir başarı kazanmıştır.

Kısa süre içinde Mrvica uluslararası müzik piyasasının da ilgisini çekmiş ve birçok önemli isim onunla ilgilenmeye başlamıştır. 2003'te EMI Classics'den *The Piano Player* isimli albümü çıkmış ve başta Asya olmak üzere uluslararası planda başarılı olmuştur. Albüm Singapur, Malezya, Endonezya ve Çin'de altın, Tayvan ve Hırvatistan'da platinyum ve Hong Kong'da çifte-platinyum statüsüne ulaşmıştır.

Görünüşü ve karizmasıyla da uluslararası markaların ilgisini çeken Mrvica'nın Singapur'daki sponsoru American Express olmuştur. Ayrıca Mrvica Chevrolet ve BMW'nin tanıtımlarında boy göstermiştir.

Diskografi
----------

### Albümler

* *Gestures*, 1999
* *The Piano Player*, 2003
* *Variations Part I&II*, 2004
* *A New World*, 2005
* *ELECTRIK*, 2006
* *PURE*, 2007
* *PURE 2*, 2008
* *GREATEST MAKSİM*, 2008
* *Appassionata*, 2010
* *The Movies*, 2012
* *Mezzo e Mezzo*, 2014
* *Croatian Rhapsody*, 2015
* *New Silk Road*, 2018

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Maksim Mrvica" (Hırvatça). vecernji.hr. 5 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  Mrvica to dazzle on the ivories 6 Aralık 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. *Taipei Times*, 19 Nisan 2004. (İngilizce)

Dış bağlantılar
---------------

* Sanatçının resmi web sitesi17 Temmuz 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Discogs'ta Maksim Mrvica diskografisi
* MaksimMrvica.com
* MaksimWorld[*ölü/kırık bağlantı*]

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb14538491c (data)
* GND: 135327520
* ISNI: 0000 0000 8098 0723
* LCCN: n2007059992
* MusicBrainz: f53b3e36-f4c9-4df4-88ae-99c741e12ef2
* SUDOC: 080517218
* VIAF: 46999222
* WorldCat: lccn-n2007059992

 |
Süleymaniye Camii barındıran Süleymaniye Külliyesi
**Külliye** (Arapça: كلية‎‎), cami ile birlikte hamam, medrese, mektep, imaret, türbe, kütüphane, aşevi, darüşşifa, çarşı, tekke, zaviye binalarından oluşan yapılar topluluğu. (Kervansaraylar belirli bir süre sonra ücretli hale geldikleri ve hayır işi kavramını kaybettikleri için dahil değildir.)

Etimoloji
---------

*Kulliyye*, Arapça *külli* kelimesinden türetilmiştir.

Gelişmesi
---------

İslam toplumunun oluşumunda şehirlerde mahalle hayatı külliyeler çevresindeki mimari yapıda yoğunlaşıyordu. Külliye, İslam toplumunun vakıf hukuku sistemi ve hayrat kavramını geliştirmesiyle ortaya çıktı. Merkezindeki yapı camidir. Cami en az cuma namazlarındaki zorunlu toplanma yeri olması yanında bir forum ve ilim, tören ve müzakere merkeziydi. Külliye bu merkezi tamamlayan yapılardan oluşur.

Kentin en önemli yapısı olan cami zamanla kurumsallaşarak genişlemiş ve yeni işlevler eklenmiştir. Cami yanında küçük yapılarla başlayan külliyeler zamanla yerini büyük külliyelere bırakmışlardır. Osmanlı dönemi külliyeler açısından en ünlü örneklere sahiptir. Külliye içinde ve dışında han, çarşı, fırın, değirmen, mum imalathanesi, boyahane, sal-hane, bayram ve pazar yerleri gibi ticaret amacıyla kurulmuş yapılardan elde edilen gelirler külliye giderlerine ayrılırdı. Sosyal hizmet olarak üretilen külliye kavramının temelinde halka parasız hizmet ilkesi vardır.

Külliyenin merkezinde genellikle cami vardır. Diğer her şey camiyi çevreler. Manisa Ulu Camii ve Medresesi (1376), İlyas Bey Camii ve Türbesi (1403) önemli ilk örneklerdir. Osmanlı Beyliği'nde ilk külliye örneği cami ve hamamdan oluşan İznik Orhan Gazi Külliyesi'dir. Bursa Orhan Bey Külliyesi (1340) ise cami, medrese, mektep, hamam ve şifahaneden oluşur. İstanbul'un alınmasından sonra Fatih Sultan Mehmet, Fatih'te 16 medrese, tabhane, kervansaray, darüşşifa, türbe, aşhane ve saire yapılardan oluşan geniş bir külliye oluşturmuştur.

İstanbul'daki külliyelerden bazıları
------------------------------------

* Atik Ali Paşa Külliyesi (Çemberlitaş),
* Eyüp Sultan Külliyesi,
* Fatih Sultan Mehmet Külliyesi,
* Haseki Külliyesi,
* Kılıç Ali Paşa Külliyesi,
* Koca Sinan Paşa Külliyesi,
* Laleli Külliyesi,
* Mahmud Paşa Külliyesi,
* Mihrimah Sultan Külliyesi (Edirnekapı ve Üsküdar),
* Nuruosmaniye Külliyesi,
* Piyale Paşa Külliyesi (Kasımpaşa),
* Sinan Paşa Külliyesi (Beşiktaş),
* Yavuz Sultan Selim Külliyesi (Fener),
* Sultanahmet Külliyesi,
* Süleymaniye Külliyesi (Süleymaniye),
* Şehzade Külliyesi,
* Yeni Cami Külliyesi,
* Yeni Valide Külliyesi (Üsküdar),
* Zal Mahmud Paşa Külliyesi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Külliye nedir?". 19 Mart 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2015.
2. ↑  "Külliye Nedir". 2 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2015.
**Türkiye Gazeteciler Sendikası** **(TGS)**, 1952'de İstanbul'da kurulmuş olan gazetecilik mesleğini icra eden kişilerin oluşturduğu sendika.

Tarihçe
-------

TGS 1952 yılında İstanbul Gazeteciler Sendikası adıyla kuruldu. 1957'de Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonu'na üye oldu. Türkiye'nin diğer illerinde kurulan sendikalar ile birlikte Türkiye Gazeteciler Sendikaları Federasyonu'nu oluşturdu. 1960 Darbesi'nin ardından 1963'te Türkiye Gazeteciler Sendikası adını alarak ulusal bir örgütlenmeye dönüştü. Diğer illerde örgütlenen sendikalar da kendi genel kurullarını yaparak TGS'ye katıldılar. 1965'te TGS Uluslararası Gazeteciler Federasyonu'na üye oldu. 17 Kasım 1971 tarihli olağanüstü genel kurulunda gazete, dergi ve ajanslarda çalışanların tümünün tek bir sendikada bütünleşmesikararı kabul edildi. 10 Nisan 1996'da radyo ve televizyon çalışanlarının da TGS'ye üye olabilmeleri için yapılan tüzük değişikliği T.C. Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdi.

Sendika'ya 2015 yılında Metin Göktepe Gazetecilik Ödülü verildi.

1965 yılında Uluslararası Gazeteciler Federasyonu'na (IFJ) üye olan sendika, Türkiye'deki Uluslararası Basın Kartı'nı vermekle yetkili 4 kuruluştan birisidir.

Üyelikler
---------

* Denge ve Denetleme Ağı

Kaynakça
--------

1. ↑  "YÖNETİM KURULU". Tgs.org.tr. 8 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2020.
2. ↑  "Metin Göktepe ödülleri sahiplerini buldu". Radikal. 10 Nisan 2015. 23 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2020.
3. ↑  "Uluslararası Gazeteciler Federasyonu üye ülkeler listesi". *IFJ* (İngilizce). 26 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Mayıs 2021.
4. ↑  "TARİHÇE". *TGS | Türkiye Gazeteciler Sendikası*. 8 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Mayıs 2021.
5. ↑  "Denge ve Denetleme AĞı- üyelik". *Dengedenetleme.org*. 25 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Nisan 2023.
**Büyük Hoça** (Arnavutça: *Hoça e Madhe*; Sırpça: *Velika Hoča / Велика Хоча*) Kosova’nın orta kesiminde Rahofça Belediyesi sınırları içinde bir köydür. Kosova'da Sırp yerleşimci bulunduran ender köylerden biridir.

De facto olarak Kosova’nın Yakova ilinde; de jure olarak Sırbistan’a bağlı Kosova ve Metohiya Özerk Bölgesi’nin Prizrenski ilinde yer alır. Ayrıca de jure olarak Birleşmiş Milletler Kosova Geçici Yönetim Misyonu’nun Yakova Bölgesi’nde (*District of Dakovica*) bulunur.

Tarih
-----

Büyük Hoça’nın tarihi 12. yüzyıla uzanır. Köy, Sırp hükümdarı Stefan Nemanja döneminde 24 kilisesi, üç manastırı ile bir manevi merkez özelliğinde olmuştur.[*kaynak belirtilmeli*] Bölge, 12. yüzyıldan bugüne dek şarabı, şarapçılığı ile ün kazanmış bir yerdir.

Nüfus
-----

2009 yılında köyde 700 kadar Sırp yerleşimcinin bulunduğu bildirilmektedir. 1998-1999 Kosova Savaşı öncesinde köyün nüfusu 2000 kadar idi.

Ekonomi
-------

Rahofça merkezinde olduğu gibi Büyük Hoça’da da şarapçılık, gelir kaynaklarının en başında yer alır.

Kültürel Yapı
-------------

Büyük Hoça’da birçok Ortodoks kilisesi bulunmaktadır.

Kaynakça
--------



|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4516419-8
* LCCN: n00021909
* NKC: ge454587
* NLI: 987007467607705171
* VIAF: 134829816
* WorldCat (LCCN): n00-021909

 |
**Lejyon II *Augusta***, MÖ 43 yılında Gaius Vibius Pansa Caetronianus tarafından toplanan Roma lejyonu. Amblem olarak Capricornus, Pegasus ve Mars kullanmıştır.

Capricornus amblemi

Erken tarihi
------------

II *Augusta*, MÖ 43 yılında aslında tam olarak Octavian ve konsül Gaius Vibius Pansa Caetronianus tarafından Marcus Antonius'a karşı kullanılmak üzere toplanmıştı; II *Augusta* Filippi savaşı ve Perugia savaşında görev yaptı. Augustus'un saltanatın başlarında, MÖ 25 yılında, Lejyon Cantabria Savaşlarında görevlendirilmek üzere Hispania'ya konuşlandırıldı ve Hispanya'da Roma hakimiyetinin kesin olarak sağlanmasının ardından Hispania Tarraconensis'te kamp kurdu. Teutoburg Ormanı savaşı sırasında XVII, XVIII ve XIX no'lu lejyonların yok edilmesi üzerine II *Augusta* Germania'ya, muhtemelen Mainz yakınlarına gönderildi. 17 yılına gelindiğindeyse yeni üssü Argentoratum (modern Strazburg) kentiydi.

### Britanya işgali

Lejyon 43 yılındaki Britanya'nın Romalılar tarafından fethedilmesinin bir parçası olarak görev yaptı. Geleceğin İmparatorlarından Vespasian lejyon komutanıydı ve Durotriges ve Dumnonii kabilelerine karşı yürütülen sefere katılmıştı. Her ne kadar 52 yılında Silures'e karşı ve yine Kraliçe Boudica'ya karşı aldığı başarısız sonuşlar nedeniyle bir ara gözden düşmüş de olsa, II *Augusta* her zaman en iyi lejyonlardan biri olarak kabul edildi.

Boudica'nın yenilmesinin ardından, lejyon birkaç farklı yere konuşlandırıldı; 66'dan 74'e kadar Glevum'da (modern Gloucester) kalan lejyon, taş bir kale inşa ederek 3. yüzyıla kadar kalacağı Isca Augusta'ya (modern Caerleon) gönderildi.

İkinci ve üçüncü yüzyılar
-------------------------

122 yılında, II *Augusta* Hadrian Duvarı'nın inşaasına yardım etti.

196 yılında, II *Augusta* tahtta hak iddia eden ve Septimius Severus tarafından yenilgiye uğratılan Clodius Albinus'u destekledi. Severus'un İskoçya'ya yaptığı sefere katılan Lejyon, Carpow'a geçti ancak Alexander Severus zamanında Caerleon'a geri döndü.

Ayrıca bakınız
--------------

* Roma Lejyonları Listesi

Kaynakça
--------

*

Notlar
------

1. ↑  Legions and Veterans: Roman Army Papers (Lejyonlar ve Kıdemliler: Roma Ordu Kayıtları)1971-2000
 By L. J. F. Keppie, sayfa 128
2. ↑  Legions and Veterans: Roman Army Papers 1971-2000
 By L. J. F. Keppie, sayfa 129

Dış bağlantılar
---------------

* LEGIO SECVNDA AVGVSTA 14 Nisan 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce), 17-06-2009 tarihinde ziyaret edildi.
* İkinci Lejyon Augusta (NZ), Yeni Zelanda'lı bir yeniden canlandırma grubu, (İngilizce), 17-06-2009 tarihinde ziyaret edildi.
**Borçalı** (Rusça: Борчалы, Борчало, Борчалу, Борчали; Azerice: Borçalı, Gürcüce: ბორჩალო), Gürcistan'ın Kvemo Kartli bölgesinde yer alan tarihsel bir yerin adıdır.

Borçalı bölgesinin esas kısmı bugün Rustavi merkezli Kvemo Kartli bölgesine, kalan toprakları da Kaheti bölgesine bağlıdır.[*kaynak belirtilmeli*]

Tarih
-----

"Borçalı" terimi, Kartli ve Kaheti krallıklarına karşı yürüttüğü başarılı seferlerin ardından Şah Abbas (1571-1629) tarafından Debed vadisi boyunca iskân edilen ve Gürcü topraklarında birkaç Kızılbaş hanlığının oluşmasına yol açan Türkmen boylarından gelmektedir.

18. yüzyılda Safevilerin yerini alıp Afşar Hanedanını kuran Nadir Şah'ın öldürülmesinden sonra Afşarlar hanlıklara bölünmüştür. Bu sırada Gence Beylerbeyliği'nin yerine Gence Hanlığı kurulmuştur. Borçalı'da da Gence Hanlığı'na bağımlı Borçalı Sultanlığı[*kaynak belirtilmeli*] kurulmuştur. Borçalı Sultanlığı, sık sık Kartli Krallığı'na baş kaldırmış ve İran’ın bölgeye seferleri yapmasına yol açıyordu. 1750'li yıllarda Kartli kralı II. Teimuraz, Borçalı Sultanlığı’nı kendi yönetimine bağlamıştır. Kartli ve Kaheti krallıklarını birleştirerek Gürcistan’ın doğusunu bütünleştiren II. Erekle (1746-1798), 1765'te hanlığa son vermiştir.

1801'de Rus İmparatorluğu'nun Kartli-Kakheti Krallığı'nı ilhak ettikten sonra 1840'ta Borçalı bölgesi Gürcü Guberniyasına (Грузинская губерния) bağlanmıştır. 1880’de de Tiflis Guberniyası (Тифлисская губерния) içinde Borçalı Uyezdi (Борчалинский уезд) kurulmuştur. Borçalı Uyezdi sınırları içinde yönetim merkezi Büyük Şulaveri[*kaynak belirtilmeli*]’nin yanı sıra bugünkü Tsalka, Manglisi, Tetritskaro, Dmanisi (Başkeçid), Bolnisi (Garatepe) ve Marneuli (Sarvan) ilçelerini, ayrıca Azerbaycan ve Ermenistan sınırları içindeki bazı toprakları kapsıyordu.[*kaynak belirtilmeli*]

Sovyetler Birliği döneminde Gürcistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin bir bölgesi olmuştur. Borçalı Uyezd'da Türkler, Almanlar, Urumlar, Ruslar ve Gürcüler yaşıyordu. Gürcistan bağımsız olunca yine Gürcistan sınırları içinde kalmıştır.

Not
---

1. ↑  "Халаддин Ибрагимли. Азербайджанцы Грузии. 2006". 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ekim 2012.
2. ↑  Ketevan Nadiradze (2012). *Caucasus in georgian sources: Foreign States, Tribes, Historical Figures. Encyclopedical Dictionary*. Tiflis: Favorite. s. 382. ISBN 978-9941-0-3946-1.
**Türkiye Öğretmenler Bankası** ya da kısaca **Töbank**, 7118 Sayılı kanunla Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı'na verilen yetkiye dayanılarak Mayıs 1958'de merkezi Ankara olarak 30.000.000 TL sermaye ile kurulmuş, anonim şirket statüsünde özel bir banka. Bankanın merkezi 1985'te İstanbul'a taşınmıştır.

Bankanın kuruluş amaçları kanunda; hisse senedi sahibi öğretmenler ile Millî Eğitim Bakanlığı merkez ve taşra teşkilatında görevli memurlara mesken inşaatı için gayrımenkul ipoteği karşılığında 20 yıla kadar vadeli krediler açmak ve diğer bankacılık işleri yapmak olarak belirtilir.

Hisse senetleri 21.000 ortağa satılan banka, şube sayısını 1970'te 52'ye çıkardı. Öğretmenler Bankası Ders Aletleri ve Malzemeleri Endüstrisi ile Öğretmenler Bankası İnşaat ve Ticaret şirketini kurdu; Çukurova Elektrik, Emek Sigorta, Türksan ve Bolu Süt Endüstrisi şirketlerine de ortak oldu.

Dağıttığı ticari krediler 1960'ta 5.375.194 liradan 1965'te 45.235.648 liraya, 1970'te de 131.644.076 liraya yükseldi. Bankadaki toplam mevduat hacmi 1970 sonu itibarıyla 258.174.250 lirayı buldu. 22 Mayıs 1992 tarih ve 21235 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Bakanlar Kurulu Kararı ile Türkiye Halk Bankası'na devredilmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Türkiye Bankalar Birliği Faaliyeti Sona Eren Bankalar Listesi". *Faaliyeti Sona Eren Bankalar Listesi*. Türkiye Bankalar Birliği. 16 Aralık 2022. 15 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mart 2023.
Başlığın diğer anlamları için Sakarca (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.

*Anser erythropus*
Anser erythropus
**Küçük sakarca** (*Anser erythropus*), ördekgiller (Anatidae) familyasına ait, sakarcanın yakın akrabası olan bir kaz türü.

Asya'nın en kuzey kesimlerinde yerleşim gösterse de az da olsa Avrupa'da da görülür.

Küçük sakarca kışları Avrupa'nın güney kesimlerine iner, çok nadir olarak İngiltere'de görülür. İngiltere'deki sürekli bulundukları tek yer, WWT Slimbridge, Gloucestershire'dir.

Vücut büyüklüğü 53–66 cm.’dir. Kış konuğudur. Küçük sakarcanın gagası pembe ve ayakları turuncu renktedir. Gagası ve boynu sakarcadan daha kısadır ve gaga dibindeki beyaz bölge alnına kadar uzamaktadır (sakarcada bu beyazlık sadece gaga dibinde gözlenmektedir). Küçük sakarcanın göz çevresi halkası sarıdır.

Bu iki sakarca türü birbirinden büyüklüklükleriyle farklılaşır, küçük sakarca 53–66 cm uzunluğunda ve 120–135 cm kanat genişliğindedir. Renklerinin benzerliği dolayısıyla boz kaza benzer. Boz kazın gagası ve bacakları daha dolgun renkli ve kanatlarının yukarısı mavimsi-gridir.

Her iki sakarca türünde de yüzüne fark edilir beyazlıklar ve karına kadar uzanan geniş siyah bantlar bulunur.

Notlar
------

1. ↑  Bülent Gözcelioğlu (2002). "Türkiye Tür Listeleri Sınıf:Aves (Kuşlar)". TÜBİTAK. 29 Mart 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Aralık 2011.
2. ↑  Guy M. Kirwan (2008). *The Birds of Turkey*. Londra: Christopher Helm. s. 60. ISBN 978-1-4081-0475-0.
3. ↑  "1600 / Küçük sakarca / Lesser white-fronted goose / Anser erythropus". *Türkiye'nin Anonim Kuşları*. TRAKUS. 14 Şubat 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Aralık 2011.

Dış bağlantılar
---------------
**Küçük semender** (*Lissotriton vulgaris*), Salamandridae familyasından bir semender türü.

Genel özellikleri
-----------------

Erginleri 10 cm uzunluğa kadar ulaşabilirler. Kuyrukları yüzmeye elverişli olarak dikey yassıdır. Erkeklerin sırtında dişileri cezbeden sırt yüzgeci bulunur. Ayrıca erkekler dişilere oranlda daha fazla sayıda ve çeşitli renge sahiptirler. Dişiler ise daha sade görünümlüdür. Vücut renkleri açısından çeşitli varyantlara sahiptirler. Her iki cinsiyette de karın bölgesi tamamen vücut renginde olabileceği gibi genellikle kırmızı renklidir. Erkeklerde beneklerin sayısı büyüklüğü ve dağılımı bireyden bireye önemli farklılılıklar gösterir. Dişilerde ise belli belirsiz çizgiler olabileceği gibi tamamen sade de olabilirler.

Yaşam alanı
-----------

Durgun göletler ve nemli arazilerde yaşarlar. Göletlere üreme döneminde daha çok uğrarlar, çünkü yumurlama ve larva gelişimi su içinde olmaktadır. Akıntılı sularda yaşamamalarının sebebi olası yırtıcı balıklardan korunmaktır. Geçici göletler hem yeterli besin bulundurmayacağından hem de yavrular henüz larva halinde iken kuruyabileceğinden bu narin canlılar için uygun yaşam alanını sağlamamaktadır.

Beslenme
--------

Kabuksuz omurgasızlar, küçük böcekler, solucanlar ve kendi türlerine de ait olabilen larvalarla beslenirler.

Üreme ve döllenme
-----------------

Son baharda erkek semenderler kuyruklarını bir avmış gibi sallayarak muazzam bir dansla dişiyi kendine doğru çekerek çiftleşme için kur yapar, başarılı olanlar dişiyi döller. Bu kur dansları dişiyle hemen her karşılaşma sırasında gerçekleşmesine rağmen uzun gebelik dönemi ve dişinin hazır olmaması nedeni ile döllenme son baharda gerçekleşir. Böylece yumurtlama yiyecek açısından bolluğun başlangıcı olan bahara denk getirilmiş olur. 
Dişiler dölenmiş olan yumurtalarını çıkartırken, eğer ortamda mevcut ise kıvrılabilen canlı yaprakların arasına birer birer yapıştırmak suretiyle uzun aralıkla bırakırlar. Söz konusu yapraklar yok ise açığa bıraktıkları da görülür.

Kaynakça
--------

1. ↑  "www.turkherptil.org". 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4184604-7
* LCCN: sh88000596
* NLI: 987007529815405171

 |
**KüçükÇiftlik Park**, İstanbul'un Şişli ilçesinde bulunan 2009 yılında kurulmuş çok amaçlı açık hava etkinlik alanı. Maçka Demokrasi Parkı'nın yanında bulunan KüçükÇiftlik Park, 17.000 kişi kapasiteli olup, 9000 metrekarelik alana kurulmuştur. Ön cephesinde 200 araç kapasiteli İSPARK otopark mevcuttur.

Tarihçe
-------

KüçükÇiftlik Park'ın bulunduğu bölgeyi kapsayan alan eskiden bir körfez olup, 17. yüzyılda doldurulmaya başlanmıştır. Alan, Bektaşi Karaabalı Mehmet Baba’ya atfen dönemde "Karaabalı Mesiresi" adı altında bahsedilmiş ve mesire alanı olarak kullanılmıştır. 1950 yılında mesire alanında imar çalışmaları gerçekleşmiş ve alanda Zeki Müren’in İstanbul’da ilk sahne aldığı mekan olan KüçükÇiftlik Gazinosu yer almıştır. İlerleyen dönemlerde bölgeye Osman Kavran tarafından KüçükÇiftlik Lunaparkı kurulmuştur. 2009 yılında bölge mülk sahibi Naz Kavran tarafından yeniden yapılandırılarak çok amaçlı etkinlik alanı olarak hizmet vermeye başlamıştır. Bölgeden lunapark 2011 yılında tamamen kaldırılmıştır.

David Guetta, Iron Maiden, Slipknot, Elton John, Deep Purple, Two Door Cinema Club, Chris de Burgh, Enrique Iglesias, Lana Del Rey, Leyla The Band, Athena, Sezen Aksu gibi yerli yabancı birçok grup ve festivale ev sahipliği yapmıştır.[*kaynak belirtilmeli*] 20 Haziran 2011'de Amy Winehouse'un KüçükÇiftlik Park'ta konser vermesi kararlaştırılmış, ancak Belgrad’daki konserinde sahneye alkollü çıkması ve performansı nedeniyle hayranları tarafından yuhalanması sonucunda Winehouse İstanbul konserini ve Avrupa turnesini iptal etmiştir.

KüçükÇiftlik Park, kurulan Mobil Salon sayesinde yaz aylarında olduğu gibi kış aylarında da hizmet vermeye devam etmektedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Charlotte Gainsbourg Türkiye'de!". *Milliyet*. 28 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ocak 2021.
2. ↑  "'Amy Winehouse İstanbul' iptal". *www.ntv.com.tr*. 21 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2021.

Dış bağlantılar
---------------

* Resmî site
* KüçükÇiftlik Park'ta düzenlenmiş etkinliker listesi 25 Kasım 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. - kucukciftlikpark.com
**Bozüyük Höyüğü**, Bilecik ili Bozüyük İlçesi'nin yakınında, günümüzde yok olmuş bir höyüktür. Kazı sırasında çekilmiş fotoğraflara bakılarak yaklaşık olarak 13 metre yükseklikte ve 50 metre çapında küçük bir tepe olduğu anlaşılmaktadır.

Kazılar
-------

Höyük, 1890 yılında İstanbul – Ankara demiryolunun inşa çalışmaları sırasında saptanmıştır. Kazılar ise 1895-96 yıllarında, demiryolu güzergahındaki bataklık bir çukuru doldurmak için tepeden toprak alınırken yapılmıştır. Bu toprak alımında tepe tümüyle düzlenmiştir. Kazı, klasik filoloji uzmanı A. Koerte başkanlığında yapılmıştır. Esas olarak bir tümülüs olduğu düşünülerek kazıya girişilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Buluntuların bir kısmı yurt dışına çıkarıldıysa da çanak çömlek, taş alet, maden ve kemik buluntuları İstanbul Arkeoloji Müzesi'ne teslim edilmiştir. Kazılar ve buluntular hakkındaki yayım 1899 yılında yayımlanmıştır.

Tabakalanma
-----------

Çok tabakalı bir yerleşim yeri olduğu belirtilmektedir.

Buluntular
----------

Kazıda ele geçen çanak çömlek buluntuları Bilecik Üniversitesi'nden Prof. Dr. Turan Efe tarafından incelenmiştir. Turan Efe'nin değerlendirmelerine göre Bozüyük'te Aharköy Höyük gibi Erken Tunç Çağı yerleşmesi olduğu anlaşılmaktadır. Ele geçen çanak çömlekler, taş katkılı mal/metalik mal, gri astarlı mal/Aharköy malı, ince astarlı/kırmızı banyo astarlı mal, krem renkli pembe mal örnekleri içindedir.

Biçim olarak görülenler dudaktan yukarıya yerleştirilen ilmik kulplu kaseler, kulbunun üzeri yivli olan çift kulplu maşrapalar, bezemeli ve yalın gaga ağızlı testiler ve bölgedeki tek insan kabartmalı ayaklı kaptır.

Bozüyük'te depasların (çift taraflı kulplu büyük kadeh) bulunması ilginç görünmektedir. Erken Tunç Çağı III. evreye tarihlenen çark yapımı depaslar vardır. Koyu gri astarlı mal ile yapılmış bir örneğin Erken Tunç Çağı III. evre başlarına ait olması gerekir.

Değerlendirmeler
----------------

Kazı çalışmalarının bilimsel olduğunu söylemek güçtür. Sonuçları itibarıyla tabakalanma hakkında bir bilgi olmadığı gibi belgelemede gereken titizlik gösterilmemiştir. Bu yüzden Turan Efe'nin değerlendirmeleri önem kazanır.

Yerleşme Demircihöyük Kültürü'nün bir devamı gibi görülmekte ve Erken Tunç Çağı IIb ve IIIa evrelerine tarihlenmektedir.

Dış bağlantılar
---------------

* Yakın plan kroki ve buluntu profilleri 4 Nisan 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Fotoğraflar 5 Nisan 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  "TAY –- Yerleşme Dönem Ayrıntıları". 2 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ekim 2012.
2. 1 2  Turan Efe, *I. Eskişehir Bölgesi Tarihöncesi Dönem Araştırmaları ve Önasya Arkeolojisi İçindeki Yeri* 3 Nisan 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Sh.: 1
3. ↑  Murat Türkteki, Batı ve Orta Anadolu'da Çark Yapımı Çanak Çömleğin Ortaya Çıkışı ve Yayılımı 4 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Sh.: 79
**Kıbrıs Türk Öğretmenler Sendikası (KTÖS)**, 1968 yılında kurulan ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde bulunan bir sendikadır. KTÖS, Kıbrıs Cumhuriyeti’ne kayıtlıdır ve bu nedenle uluslararası platformlarda da tanınmaktadır. Dünyadaki tüm eğitim sendikalarını çatısı altında toplayan Eğitim Enternasyoneli (EI) ve Avrupa Eğitim Sendikaları Komitesi (ETUCE)’nin aktif bir üyesi olan KTÖS, üyelerinin haklarını koruma, savunma ve geliştirmenin yanı sıra Kıbrıs Türk toplumunun ilerlemesine katkıda bulunmak amacıyla hareket etmektedir.

Kıbrıs’ta sendikal faaliyetler ve emek örgütlenmeleri 1920'li yıllardan sonra başlamıştır. İngiliz koloni yönetiminde öncelikle işçi örgütlenmeleri ortaya çıktı. Yasak olmasına rağmen 1936 yılında ilk grevler gerçekleşti. II. Dünya Savaşı sonrasında sendikal örgütlenmeler hız kazanarak yaygınlaştı ve emekçiler grevler yaparak birçok haklar kazandılar. Kurulan sendikalarda Türk-Rum tüm çalışanlar ortak mücadele vermekteydiler. 1950’li yıllara gelindiğinde emperyalist ülkelerin teşviki ile sermaye çevreleri etnik milliyetçiliği körükleyerek emek örgütlerinin Türk-Rum örgütleri diye ayrılmasını sağladılar.

İngiliz Koloni Yönetimi döneminde memur ve öğretmenler sendika adı altında örgütlenemediklerinden, ekonomik birliktelikler anlamında dernek, birlikler ve kooperatifler oluşturdular. İlk öğretmen örgütlenmesi 1924 yılında "Öğretmenler Birliği" adı altında kuruldu. Tüm öğretmenleri bir çatı altında toplayan bu birlik 1968 yılında dağılarak ikiye ayrıldı. İlkokul öğretmenleri 30 Ekim 1968 yılında "Kıbrıs Türk İlkokul Öğretmenler Sendikası'nı, Ortaokul ve Lise Öğretmenleri de Kıbrıs Türk Orta Eğitim Öğretmenler Birliği’ni kurdular. Askeri yönetimce idare edilen Kıbrıs Türk toplumunda ilkokul öğretmenleri çok zor çalışma koşulları altında baskı ile idare edilmekteydi. İlk grev ve direniş 1969 yılında yapılmış ardından sendika yöneticilerine uygulanan çeşitli baskı ve tutuklamalara rağmen Kıbrıs Türk Öğretmenler Sendikası halktan çok büyük bir destek görerek gelişmiştir. KTÖS 1976 YILINDA Toplumcu Kurtuluş Partisi’ni kurarak siyasi hareket oluşturmuş, seçimlerde aktif rol üstlenmiştir. Demokrasi, Birleşik Kıbrıs, barış, Kıbrıs Türkü’nün siyasi iradesine saygı, halkların kardeşliği, emeğin örgütlülüğü için mücadeleye yalnız başlayan KTÖS, 1999’da sol felsefeyi benimseyen kırk yedi sendika ve sivil toplum örgütü ile beraber Bu Memleket Bizim Platformu’nu altında Kıbrıslı Türklerin Annan Planı temelindeki 2004 referandum sürecine katkı koymuş ve öncü mücadelesini sürdürmüştü.

Bu Memleket Bizim Platformu’nun çalıştırılamaz hale sürüklenişinin tespitini yapan KTÖS, bugün 12 sendika ve sivil toplum örgütü ile beraber Kıbrıs Barış Platformu’nu kurmuş ve Kıbrıslı Türklerin iki toplumlu iki kesimli federasyona dayanan birleşik bir Kıbrıs mücadelesini, şeffaf bir anlayışla sürdürmektedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Hakkımızda". *Kıbrıs Türk Öğretmenler Sendikası*. 4 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mayıs 2023.
**Boğumlama** ya da **boğumlanma**, konuşma organları olan dudak, dil, damak uzamı, yanaklar, alt çene ve boğazın birlikte çalışarak ses çıkarmasına verilen addır. Aynı zamanda sessiz harflerin bir cümlenin başında ve sonunda keskin ve net bir biçimde söylenmesi ve sesli harflerin de yüksekliğine ve vurgularına dikkat edilerek söylenmesine de denir.

Boğumlama, hecelerin iyi anlaşılacak şekilde bir araya getirilmesidir. Bazı kişiler konuşurken dudaklarını iyi hareket ettirmez. Bu tür konuşanlarda yani dudak tembelliğine sahip kişilerin konuşmasının anlaşılması güçtür. Konuşma esnasında seslerin karşıdaki dinleyici veya dinleyiciler tarafından daha iyi anlaşılabilmesi için yüksek sesle konuşulmasından ziyade hecelerin düzgün boğumlanması daha faydalıdır.

Konuşmaya dayalı radyo ve televizyon sunuculuğu ya da tiyatro oyunculuğu gibi mesleklerin hepsinde konuşma eğitiminin en önemli kısmı boğumlama eğitimidir. Boğumlama eğitimi ile amaçlanan ağızdan çıkan her sesin doğru ve etkili bir biçimde çıkmasıdır. Boğumlama yeteneğinin geliştirilmesi için konuşma organlarının zorlandığı tekerlemeler ile ses çalışmaları yapılmalıdır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Tiyatro.terimleri.com sitesindeki tanımı 7 Ekim 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 15 Ekim 2008 tarihinde erişildi
2. 1 2  Doç. Dr. Murat Özbay, Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi, MEB İnternet sitesindeki "Sesle İlgili Kavramlar ve konuşma Eğitimi" adlı yazısı 5 Aralık 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 15 Ekim 2008 tarihinde ulaşıldı
3. ↑  Türkçeciler.com sitesindeki boğumlanma maddesi 17 Ekim 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 15 Ekim 2008 tarihinde erişildi.

Dış bağlantılar
---------------

* Güzel Konuşma ve Diksiyon  21 Kasım 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Boğumlama alıştırması örnekleri
Braç Adası'nın konumu
**Braç Adası** (Hırvatça: *Brač*, İtalyanca; *Brazza*, Latince; *Bretia, Brattia*), Adriyatik Denizi'nde, Hırvatistan'a ait engebeli ve dağlık ada. Yüzölçümü 396 km², en yüksek noktası 778 m'dir (Vidova Dağı). Adriyatik Denizi'nin 3. büyük adasıdır. Nüfus: 12,715 (1981)

Tarihçe
-------

Önceleri Yunanlar ve Romalıların elinde bulunan ada, sırasıyla korsanların, Dubrovnik, Venedik, Bosna, Fransa ve Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun yönetimi altına girdi. Kısa bir süre de bağımsız kaldı. 1918'de Yugoslavya'ya katıldı. II. Dünya Savaşı sırasında, 1941 yılında İtalyan kuvvetleri adayı işgal etti. Adanın dağlık bölgelerde, yerli isyancılar oldukça etkili bir gerilla savaşı ile savaştı, ancak işgalciler, tutuklamalar ve infazlar ile sert cevap verdi. 1943 yılında, İtalyan teslimiyetin ardından, Alman birlikleri, 12 ve 13 Ocak 1944'te adayı işgal ettiler ancak Temmuz ayında Yugoslav partizanları ve özel müttefik birlikleri tarafından yenilgiye uğratıldılar ve ada serbest bırakıldı. Brač adası, Hırvatistan'ın bir parçası olarak, Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti'nin bir parçası haline geldi. 1991'de başlayan Hırvatistan Savaşı'nda (Milna'da kısa süreli bir bombalama oldu) adada mücadele oldu ancak savaş sonrasında, özellikle turizmde kayıplar meydana gelerek ada için bir felaket oldu.

Ekonomi
-------

Ada ekonomisi büyük ölçüde Turizm, balıkçılık ve tarıma (özellikle şarapçılık ve zeytincilik) dayanır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Operation "Morgenwind I"". 17 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Şubat 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb119609895 (data)
* GND: 4007906-5
* NKC: ge213355
* SUDOC: 027606015
* VIAF: 125389351
* WorldCat: viaf-125389351

 |
Chojun Miyagi
**Chojun Miyagi** (Japonca: 宮城 長順; d. 25 Nisan 1888 - ö. 8 Ekim 1953), Okinawalı dövüş sanatları ustası, Goju Ryu Karate stilinin kurucusudur.

Gençliği
--------

14 yaşında Kanryo Higashionna Usta ile tanışarak, yanında ustanın stilini çalışmaya başladı. 1915 yılında Higashionna'nın ölümünden sonra, Çin'e giderek tekniğini geliştirmek için Çinli Kung Fu ustaları ile çalıştı. Günümüzde Miyagi Usta'nın Goju Ryu'nun özünü ifade eden Saifa, Seiyunchin, Shisochin, Sepai, ve Kururunfa katalarına son şeklini Çin'de verdiğine inanılmaktadır.

Karate
------

Okinawa'ya döndükten sonra Miyagi Usta, Dojoya döndürdüğü bahçesinde Karate öğretmeye başladı. 1940'lı yıllarda üç temel kata olan Gekisai Dai Ichi, Gekisai Dai Ni, ve Tensho katalarını geliştirdi. Karate sporuna Judo ve Kendo gibi saygın bir statü kazandırmak için çok büyük bir gayretle çalıştı. 1933 yılında Karate Japon Savaş Sanatları Merkezi Buto Kai tarafından kabul edildi.

II. Dünya Savaşı'ndan sonra Okinava Polis Merkezi ve evinde eğitim vermeye devam etti.

Popüler kültüre etkileri
------------------------

Bir dönemin çok popüler olmuş 1984 yılı yapımı Karate Kid filmindeki Pat Morita tarafından canlandırılan *Kesuke Miyagi* karakteri Chojun Miyagi'den esinlenilmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  İlgili haber 2 Kasım 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce) 8 Ekim 2015 tarihinde erişilmiştir

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* ISNI: 0000 0000 3770 8775
* LCCN: n99047686
* NLI: 987007424289505171
* VIAF: 21473546
* WorldCat: lccn-n99047686

 |
**Kızıl gerdanlı incir kuşu** (*Anthus cervinus*), kuyruksallayangiller (Motacillidae) familyasından küçük bir incir kuşu türüdür.

Fiziksel özellikleri
--------------------

Bu küçük incir kuşu türü, yavrulama zamanlarında yüzündeki ve boynundaki kızıllıklar ile kolayca tanınır. Diğer tüyleri akrabalarından farksızdır; üst taraf beyazımsı çizgili koyu kahverengi, alt taraf beyaz zeminde siyah desenlidir.

Yaşam şekli
-----------

Uçuşları güçlü ve düzdür ve uçuş sırasında karakteristik "psii" şeklinde bir ötüşü vardır.

Üreme mevsimlerinde dağlık ve bataklıkların bulunduğu açık araziler ve tundralardır. Yuvalarını yere yaparlar, yumurta genellikle 4-6 arasındır. Besinleri akrabaları gibi böceklerdir, fakat tohumlarla da beslenebilirler.

Dağılımı
--------

Avrupa'nın ve Asya'nın kuzeyinden, Kuzey Alaska'ya kadar olan yerlerde bulunur. Uzun mesafeli olarak kışları Afrika'ya ya da güney ve doğu Asya'ya veya Amerika'nın batı kıylarına göç eder. Batı Avrupa'nın yerli kuşudur.
**Celâl Sılay** (1914-7 Eylül 1974). Türk şair, denemeci ve öykü yazarı.

Bursa'da doğdu. Tam adı **Mehmet Celâl Sılay**'dır. Öğretmen Ahmet Hamdi Bey ile Fahriye Hanım'ın oğludur. Bursa Işıklar Askeri Lisesi'nin ilk ve orta bölümlerini bitirdi. Fakat disiplinsiz ve psikolojik rahatsızlığı olduğu gerekçesiyle okuldan uzaklaştırılarak Kuleli Askeri Lisesi'ne nakledildi. Aynı sorunlar, Kuleli Askeri Lisesi'nde de devam ettiği için oradan da ayrılan Sılay, lise eğitimini 1934 yılında İstanbul'da Hayriye Lisesi'nde ve İstiklâl Lisesi'nde tamamladı. Daha sonra İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nin Felsefe Bölümü'nde okudu.

1940-1951 arasında Vatan, Tasvir-i Efkâr, Her Hafta, Her Gün ve Ticaret Postası gazetelerinde çalıştı. 1952-1955 arasında Yeni Memleket gazetesinin yazı işleri müdürlüğünü yaptı. 1957-1958'de Yeni Gazete'de ve 1959-1960'ta da Her Gün gazetesinde Ahmed Selâmi Sel takma adıyla köşe yazıları yazdı. 1944'te dört sayı boyunca İşte ve 1956-1957 yıllarında da on beş sayı boyunca Esi dergilerini yönetti. 1952-1956 arasında toplam otuz sayı olarak çıkan Doğu ve Batı ile 1963-1971 arasında toplam yüz beş sayısıyla okuyucuyla buluşan Yeni İnsan dergilerini o kurdu. Ayrıca Yeni İnsan Yayınları'nın da kurucusudur.

7 Eylül 1974'te Şişli’deki apartman odasında vefat etmiş, cesedi ancak birkaç gün sonra bulunmuştur. Son yıllarda yeniden keşfedilen şairin toplu şiirleri 2000 yılında, Doğan Hızlan ve İhsan Yılmaz'ın editörlüğünde Yapı Kredi Yayınları tarafından basılmıştır.

Şiir Kitapları
--------------

* Çöl Yolcuları (1934)
* Dört Kapı (1934)
* Lâcivert Işıklar (1934)
* Ebedi Renkler (1936)
* Mısralar (1937) [Bu kitap aynı yıl yeniden *Hüsran Filizleri* adıyla yayımlandı.]
* Merhamet Şiirleri 1939-1943 (1943)
* Acaba (1945)
* Sonra? (1946)
* Boşlukta Duran Taş (1948)
* Zaman ile Yarış (1956)
* Adamca (1959)
* Doğa (1965)
* Aşk Dialektiği (1967)
* Şimdi Geldin Şimdi Gittin (1968)
* Küpe Destanı (1968)
* İlişki Deyimleri (1969)
* Karşın (1971)
* Hüsran Filizleri: Toplu Şiirler (2000) Yapı Kredi Yayınları
* Ayrılamam senden(1996)

Deneme Kitapları
----------------

* Değinmeler (1966)
* Kişi-Birey (1967)
* Yorum (1968)
* Söz-Eylem (1969)
* Üçüncü Dönem (1969)

Öykü Kitabı
-----------

* Zorunla Somut (1969)

Kaynakça
--------

1. ↑  Şahamettin Kuzucular (29 Ağustos 2012). "Celal Sılay Hayatı ve Şairliği". Edebiyat ve Sanat Akademisi. 6 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  "Celâl Sılay". Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. 30 Kasım 2020. 7 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
3. ↑  "Celal Sılay". Pazartesi 14. 7 Eylül 2020. 28 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
4. ↑  Doğan Hızlan (9 Mart 2017). "Matbaaya verdi, basımını göremedi". Hürriyet. 12 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi.
5. ↑  Selahattin Özpalabıyıklar. "Hüsran Filizleri, Önsöz". Şiir Parkı. 1 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
**Celâlzâde Mustafa Çelebi** (d. Tosya - ö. 1567; İstanbul), Osmanlı Devleti döneminde yaşamış olan Türk devlet adamı, tarihçi. I. Süleyman'ın padişahlık yaptığı zamanlarda, devletin önemli tarihçileri arasında gösterilen Mustafa Çelebi, Tosyalı Kadı Celâl'in oğludur.

Hayatı
------

Tosya'da dünyaya gelen Mustafa Çelebi, ilk öğrenimini burada yaptıktan sonra tahsilini İstanbul'da tamamladı. Genç yaşında devlette çalışmaya başladı ve 1519 yılında Divan Kâtibi oldu. 1534'teki Irakeyn Seferi'nde, Nişancı Seydi Bey'in ölümü üzerine Nişancılık pozisyonuna getirildi. 1557'ye kadar görevi sürdüren Celâlzâde Mustafa Çelebi, dönemin sadrazamı Damat Rüstem Paşa'nın ısrarıyla görevinden ayrıldı ve "Müteferrika başılık" rütbesinin sahibi oldu.

1566'daki Zigetvar Muharebesi esnasında hayatını kaybeden Nişancı Eğri Abdizâde Mehmet Bey'in ardından ikinci kez Nişancı olarak tayin edildi. Padişah Süleyman'ın muharebedeki vefatı üzerine yerine gelen II. Selim döneminde, yaklaşık 13 ay boyunca görevini sürdürdü. 1567 yılında, 75 ila 80 yaşlarında yaşamını yitirdi. Cenazesi, Eyyûb Sultan Nişancası'nda yaptırdığı caminin bahçesine, kardeşi Celâlzâde Salih Çelebi'nin mezarının yakınına defnedildi.

Eserleri
--------

Celâlzâde Mustafa Çelebi'nin aşağıdaki eserlerinin yanında Nişânî mahlasını kullanarak yazdığı bir *Dîvân'*ı da bulunmaktadır.

* *Tabakâtü'l-Memâlik ve Derecâtü'l-Mesâlik*, I. Süleyman ve I. Selim dönemlerini anlatır.
* *Me'aricü'n-Nübüvve*, Horasanlı Mu'inü'l-Miskin'in peygamberler tarihiyle ilgili eserinin Türkçeye tercümesidir.
* *Mevâhibü'l-Hallâk fî Merâtibi'l-Ahlâk*, İslâm ahlâkı hakkındadır.
* *Enîsü's-Selâtîn ve Celîsü'l-Havâkîn*, 54 bölümden meydana gelmektedir.
* *Selimnâme*, I. Selim'in din ve devlete olan hizmetlerini anlatmaktadır.

Kaynakça
--------

* Celâlzâde Mustafa Çelebi (Şubat 2011). *Kanunî'nin Tarihçisinden Muhteşem Çağ*. İstanbul: Kariyer Yayıncılık. ISBN 978-9944-300-59-9.

1. 1 2  Celâlzâde Mustafa Çelebi, sf. 7
2. 1 2  Celâlzâde Mustafa Çelebi, sf. 8
3. ↑  Celâlzâde Mustafa Çelebi, sf. 10
**Lunokhod 1** (Rusça: Луноход-1), Ay yüzeyinde hareket edebilen ilk iki insansız, uzaktan kumandalı yüzey aracından ilki. Sovyetler Birliği'nin Lunokhod programı kapsamında çalışmalar yürütmüştür.

Yapısı ve çalışmaları
---------------------

Luna 16'nın üzerinden daha 2 ay geçmişti ki, Ruslar başka bir Luna'yı Ay'a gönderdiler: Luna 17'de de herkesi şaşırtacak başka bir teknolojik ürün olan yeni bir ay taşıtı bulunmaktaydı. Uzay aracı 10 Kasım 1970'te güçlü bir proton roketiyle fırlatıldı. 15 Kasım'da Ay'ın yörüngesine girdi. 17 Kasım'da Yağmurlar Denizi (Mare Imbrium) denen ve hakkında hiçbir şey bilinmeyen bir bölgeye iniş yaptı. Luna 16'da toprak örneklerini dünyaya taşıyan kapsülün yerini Luna 17'de Lunokhod 1 adlı uzaktan kumandalı bir yüzey aracı almıştı.

Lunokhod 1, bir başka gök cismine gönderilen uzaktan kumandalı ilk yüzey aracıydı. Boyutları; 1,7 m. X 1,6 m. X 1,35 m. (boy, en, yükseklik) olan Lunokhod 1,765 kg. ağırlığındaydı. Lunokhod 1, ayrıca şu ekipmanlara sahipti: 
X-ışını teleskobu (RT1), radyasyon dedektörü, lazer reflektör, iki kamera (biri beklemede), dört panoramik telepometre, odometre, penerometre propil.

SSCB'de bastırılan Lunokhod pulu.
Lonokhod 1'in iki hız ayarı vardı: 1 km/sa ve 2 km/sa. İkisi panoramik, toplam 4 televizyon kamerası taşımaktaydı. Araç, radyo dalgalarıyla Dünya'daki 5 kişilik bir ekip tarafından yönetilmekteydi. Güç kaynağı olarak; yeniden doldurulabilen yenilenebilir güneş pillerini kullanmaktaydı. Araç, gece olunca durdurulmaktaydı. Gece boyunca ay yüzeyinde sıcaklık -140oC'ye kadar düştüğünden, radyoaktif bir güç kaynağı (polonyum-210) aracı ısıtmakta ve normal çalışma sıcaklığında tutmaktaydı. İnişten 3 saat sonra, iniş noktasının çevresinde bir takım engeller, kaynaklar, çukurlar, vs. olabileceği düşünülerek Luna 17'den her iki yana rampalar uzatılmıştır. Lunokhod 1, bunlardan daha uygun olanından yavaş yavaş Luna 17'yi terk etti ve Ay'ın yüzeyindeki araştırma-inceleme görevine başladı. Yüzey aracının temel görev süresi, 3 Ay günü (yaklaşık 82 Dünya günü) olarak düşünülmüştü ama, onun çalışmalarını 11 Ay günü sürdürdü. 4 Ekim 1971'de aracın görev süresi resmen doldu. 322 gün süren görevi sırasında Lunokhod 1, Ay'ın yüzeyinde geceleri durarak, toplam 17,5 km. yol katetmiştir. Bu sırada 20.000'i aşkın fotoğraf ve 206 yüksek çözünürlüklü panoramik görüntü göndermişti. 500 farklı noktada çeşitli toprak ölçümleri ve analizleri yapılmıştı.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Lunar Lost & Found: The Search for Old Spacecraft" (İngilizce). Space.com. 27 Mart 2006. 8 Ocak 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ağustos 2009.

Dış bağlantılar
---------------

* Zarya - Lunokhod 1 kronolojisi15 Mayıs 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Lunar and Planetary Department Moscow University Lunokhod 1 page2 Ocak 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* NSSDC Master Catalog: Spacecraft: Luna 17/Lunokhod 14 Kasım 2004 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Other Soviet lunar missions4 Eylül 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* «35 лет Луноход-1»