recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Komintern 1. Kongresi**, dünyanın çeşitli yerlerindeki sendikalist, komünist ve devrimci sosyalistin katılımıyla gerçekleşen Komintern'in 2-6 Mart 1919 tarihleri arasında düzenlenen ilk kongresi. Avrupa, Kuzey Amerika ve Asya'dan gelen çok sayıda ülkeden toplam 51 temsilci katıldı.

Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi önderliğinde Aralık 1918'de, ihanet içerisinde olduğu belirtilen ve geçersiz sayılan İkinci Enternasyonal'in yerini almak için yeni bir uluslararası radikal bir siyasi parti örgütlenmesine karar verildi. 24 Aralık'ta Moskova’dan "tüm ülkelerin komünistleri" "devrimci Üçüncü Enternasyonal’in etrafında toplanma" çağrısı yapan bir radyo yayını yapıldı.

Bolşevik lider Vladimir Lenin Lenin, yalnızca kendi grubundakilerin yanın sıra diğer sosyalist devrime , proletarya diktatörlüğü taraftarlarına davet gönderdi. Lenin, 1 Şubat 1919’da başlayarak Berlin'de ya da gerekirse gizlice Hollanda'da bir toplantı yapmayı umuyordu. Ancak Almanya'da muhafazakâr bir sosyal demokrat hükûmeti olmasından ve 1918-1919 Alman Devrimi dönemindeki iç savaş nedeniyle kongrenin Berlin'de düzenlene önerisi kabul edilmedi.

21 Ocak 1919'da, Moskova'da yaşayan çeşitli komünistler liderler 15 Şubat'tan başlayarak 3 haftadan fazla bir süre resmî bir toplantı yapmaya karar verdi. Resmî kongre çağrısı, Savaş karşıtı Lev Troçki önderliğindeki komünistler tarafından davet mektupları oluşturuldu ve ilgili yerlere gönderildi.

Delegeler genel olarak önceki uluslararası sosyalist toplantılarda tipik olandan daha gençti. Yaşı bilinen 43 delegenin 5'i 20 yaşlarındaydı ve 24'ü 30 yaşlarındaydı, sadece 50 yaşın üstündeki Amerikalı Boris Reinstein'dı.

Katılımcılar arasında Vladimir Lenin, Georgiy Çiçerin, Grigori Zinoviyev, Nikolay Buharin, Vatslav Vorovski, Valerian Osinski gibi Sovyet yöneticileri yer alıyordu. Uluslar Halk Komiseri Josef Stalin'in adı katılımcılar listede olmasına rağmen kongreye katılamadı.

Komintern'in kuruluşu üzerine hazırlanan sözleşme, Kremlin'de yer alan Adalet Mahkemeleri binasındaki küçük bir salonda imzalandı.

Kaynakça
--------

1. ↑  Alix Holt and Barbara Holland (trans.), Theses, Resolutions and Manifestos of the First Four Congresses of the Third International. Introduction by Bertil Hessel. London: Ink Links, 1980
2. ↑  James W. Hulse, The Forming of the Communist International. Stanford, CA: Stanford University Press, 1964.
3. ↑  Branko Lazitch and Milorad M. Drachkovitch, Lenin and the Comintern: Volume 1. Stanford, CA: Hoover Institution Press, 1972.
4. 1 2 3 4  John Riddell (ed.), Founding the Communist International: Proceedings and Documents of the First Congress, March 1919. New York: Pathfinder Press, 1987.
**Zeki Levent Gümrükçü** (d. 1968, Ankara), Türk büyükelçi.

Ankara Atatürk Anadolu Lisesi ve Orta Doğu Teknik Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümü mezunudur. Dışişleri Bakanlığı'na 1990 yılında girmiş ve 1991-1992 yılları ile 1992-1993 yılları arasında Dışişleri Bakanı Hikmet Çetin'in özel kalem müdür yardımcısı olmuştur. 1992 yılında ayrıca askerlik yapmıştır. Dışişleri Bakanlığı'nda çeşitli görevlerde bulunmuştur. 2006 yılında Birleşmiş Milletler nezdinde Türkiye Daimi Temsilciliği'nde müsteşar olarak atanmış daha sonra birinci müsteşarlığa terfi etmiş, 2009-2010 yıllarında Türkiye’nin BM Güvenlik Konseyi üyeliği sırasında Siyasi Koordinatör olarak görev yapmıştır. 2011-2013 yıllarında Dışişleri Bakanlığı Siyaset Planlama Genel Müdür Yardımcısı, 2013-2014 yıllarında Enformasyon Genel Müdür Yardımcısı ve Dışişleri Bakanlığı sözcüsü olarak görev ifa etmiştir. 30 Ocak 2014 - 16 Kasım 2017 tarihleri arasında Tiflis Büyükelçisi olarak görev üstlenmiştir. 30 Kasım 2017 - 6 Ocak 2020 tarihleri arasında Brüksel Büyükelçisi olarak görev yapmıştır. Ocak 2020 tarihinde Dışişleri Bakanlığı Amerika Genel Müdürü olmuştur. 15 Ocak 2023 tarihinde NATO Daimi Temsilcisi olarak göreve başlamıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 8 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Eylül 2023.

| * g
* t
* d
Türkiye Türkiye'nin Belçika büyükelçileri Belçika |
| --- |
| 
* Enver Bey (1924-1925)
* Mehmet Kamil İrdelp (1925-1933)
* Hilmi Kamil Bayur (1933)
* Emin Âli Sipahi (1933-1938)
* Cemal Hüsnü Taray (1938-1939)
* Nebil Batı (1939-1940)
* Hasan Basri Lostar (1945-1946)
* Şevket Fuad Keçeci (1947-1949)
* Nizamettin Ayaşlı (1949-1950)
* Nedim Veysel İlkin (1950-1952)
* Hasan İstinyeli (1952-1954)
* Bedri Tahir Saman (1954-1956)
* Doğan Türkmen (1956-1957)
* Rıfkı Rüştü Zorlu (1957-1961)
* Tevfik Dündar Saraçoğlu (1961-1962)
* Hasan Esat Işık (1962-1964)
* Fuat Bayramoğlu (1964-1967)
* Faruk Berkol (1967-1972)
* Sulhi Dişlioğlu (1972-1978)
* Haluk Kura (1978-1982)
* Faik Melek (1982-1985)
* Ecmel Barutçu (1986-1991)
* Yıldırım Keskin (1991-1995)
* Güner Öztek (1995-1999)
* Temel İskit (1999-2002)
* Rasih Erkan Gezer (2002-2005)
* Fuat Tanlay (2005-2009)
* Nazif Murat Ersavcı (2009-2011)
* İsmail Hakkı Musa (2011-2013)
* Mehmet Hakan Olcay (2013-2017)
* Zeki Levent Gümrükçü (2017-2020)
* Hasan Ulusoy (2020-2022)
* Bekir Uysal (2022-)

 |
**Yulaf bar** (flapjack, müsli bar, tahıl barı veya granola barı), yulaf ezmesi, tereyağı, kahverengi şeker ve altın şurupdan yapılmış yulaf ürünüdür.

İngiltere, Man Adası ve İrlanda'da "flapjack", Avustralya ve Yeni Zelanda'da "müsli macunu" veya "tahıl macunu" olarak bilinir. Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri dahil diğer ülkelerde, desert macunu ürünleri "yulaf çubukları" olarak adlandırılmaktadır. Birleşik Krallık'ta, "tahıl çubuğu" terimi genellikle yulaf ve diğer zamanlar çikolatadan oluşan meyveler, kabuklu yemişler, diğer tahıllar içeren ürünleri tanımlamak için kullanılır.

Birleşik Krallık'ta, İrlanda ve Newfoundland'da bu, fırınlanmış bir üründür, düz bir fırın içinde pişirilir ve haddelenmiş yulaf, yağ (tipik olarak tereyağı), kahverengi şekerle yapılır. Bazı ürün'ler akçaağaç şurubu içerebilir. Bunlar genellikle bir bisküvi (kurabiye) veya pastaya alternatiftir ve dokular yumuşak ve nemliden kuruya kadar değişir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 13 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Temmuz 2018.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 13 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Temmuz 2018.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 14 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Temmuz 2018.
**Queisser Pharma**, Flensburg merkezli bir orta ölçekli ilaç şirketidir. İki şirketin birleşmesinden, Hamburg'daki eczacı Alfred Queisser tarafından kurulan Queisser Pharma ve Essen eczacısı Josef Peter Hennes tarafından oluşturulan Doppelherz Pharma'nın birleşmesinden yarandı. Her iki şirket, 1970'lerin sonlarından bu yana Flensburg HGDF Familienholding Ltd'nin sahibi olduğu Queisser Pharma ile birleşti. 1738 yılında Flensburg'da kurulmuş ve aynı zamanda Flensburger Pilsener'in çoğunluk hissedarı olan bir aile şirketidir. Bugün, Queisser, sağlık hizmetleri pazarının alt segmentlerinde ürün portföyüyle çalışan yaklaşık 300 çalışanı olan uluslararası bir şirkettir.

Şirketin ekonomik odak noktası, ilk olarak 1919'da "Energy Tonic" çift kalbi üretimi ve pazarlamasıydı. 1990'larda, Doppelherz markası altında, çeşitler vitaminler, mineraller ve diğer gıda takviyesi alanında çeşitli ürünlerle genişletildi. Eczanenin dışında Doppelherz, özellikle vitamin ve mineraller alanında pek çok alanda pazar liderliğini elde etti.

2006 yılında, Queisser Pharma, sadece eczaneler aracılığıyla satılan "Doppelherz sistemi" ürün grubunu tanıttı. Bu ad altında, özel bir bileşime sahip diyet takviyeleri bir ürün dağıtılır.

Queisser'in marka portföyünü, Doppelherz vitaminleri, Protefix diş protezi yapışkanı, Ramend sindirim ürünlerini, kötü nefes ve vücut kokusuna karşı Stozzon klorofil drajeleri, Litozin marka adı altında bulunan eklem hareketliliğini artırmak için özel diyet takviyelerini içerir. Almanya ve klasik Avrupa pazarlarına ek olarak, Queisser Pharma ayrıca, Doğu Avrupa, Polonya, Rusya, Ukrayna, Romanya, Bulgaristan ve Türkiye ile birlikte Güney Amerika ve Güneydoğu Asya'nın bazı bölgelerinde uluslararası alanda da hızla ilerlemektedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 28 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ağustos 2018.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 31 Ocak 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ağustos 2018.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 20 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ağustos 2018.
4. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 1 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ağustos 2018.
5. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 9 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ağustos 2018.

Dış bağlantılar
---------------

* Sitesi 18 Ağustos 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Türkçe Sitesi 3 Eylül 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Protefix Sitesi 27 Ağustos 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Stozzon Sitesi 6 Ekim 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Ramend Sitesi 31 Ağustos 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Tigerbalm Sitesi 29 Ağustos 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Los Katíos Milli Doğal Parkı** (İspanyolca: Parque Nacional Natural Los Katíos) kuzeybatı Kolombiya'da yer alan ve yaklaşık 720 km2 (280 sq mi) alan kaplayan bir koruma alanıdır. Yükseklik aralığı 50 m (160 ft) ve 600 m (2.000 ft) arasında değişmektedir. Koruma alanı Darién Boşluğu'nun bir bölümüdür, Panama ve Kolombiya arasında yer alan yoğun bir ormanlık alandır. Koruma alanı, 1994 yılında barındırdığı bitki ve hayvan çeşitliliği nedeni ile Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.

Los Katios Milli Parkı topografyası, alçak tepeler, ormanlar ve ıslak düzlüklerden oluşmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 24 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Eylül 2016.
2. ↑  "Los Katíos National Park". UNESCO World Heritage Centre. 21 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Mart 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4464667-7
* VIAF: 242725499

 |
**Mihaloğulları** (**Gazi Mihaloğulları**, **Köse Mihaloğulları** ve **Mihalliler** olarak da bilinir), 14-16. yüzyıllar arasında Rumeli fetihlerinde önemli rol oynayan Osmanlı akıncı ailesi.

Mihaloğlu Mahmud Bey
--------------------

Mihaloğulları ailesinden Mihaloğlu Balta Bey'in soyundan İlyas Bey'in oğlu. Mihaloğlu Mahmud Bey 1402'deki Ankara Savaşında dedesi Mihaloğlu Balta Bey ve babası İlyas Bey ile birlikte öldü.[*daha iyi kaynak gerekli*]

Eserleri
--------

Gazi Mihal Paşa'nın fethettiği İhtiman'a (Bulgaristan) yerleşen Mihaloğullarının üçüncü kolunun başı olan Mihaloğlu Mahmud Bey'in İhtiman'da edindiği mülk, I. Murad tarafından kendisine ihsan edilmiştir. Mihaloğlu Mahmud Bey mülkünü burada yaptırdığı cami ve diğer hayratına vakfetmiştir.

Geleneği
--------

Mihaloğulları ailesinin Anadolu kolundan Bursa’lı Mihaloğulları Mahmud Bey’in torunlarıdır. Mahmud Nedim Paşa, Mehmed Safiyüddin Bey, Hâlid Şâzî Bey, Mustafa Râgıb Bey, Nureddin Şazi Kösemihal ve Mahmut Ragıp Gazimihal gibi tanınmış şahsiyetler bu koldan gelmektedirler.

Kaynakça
--------

Genel
* 

Özel

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 22 Aralık 2015 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ocak 2016.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 13 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ocak 2016.
3. ↑   [*yalın URL*]
|  |
| --- |
|  |

**Güney Pasifik Mandası** (Japonca: 南洋群島 *Nan'yō Guntō*), 1919-1947 yılları arasında Japon İmparatorluğu'nun bir mandası idi. Manda Kuzey Pasifik Okyanusu'ndaki adalardan oluşmaktaydı.

Tarihçe
-------

23 Ağustos 1914 tarihinde Japon İmparatorluğu Britanya ile yaptığı bir anlaşma sonucu Almanya'ya savaş ilan etti. Japonya Britanya ile birlikte Sindao Saldırısı'nı gerçekleştirdi. Japon İmparatorluk Donanması'nın hedefi Alman Doğu Asya Kruvazör Filosunu'nu yok etmek ve Pasifik ile Hint okyanuslarındaki deniz yollarının güvenliği sağlamaktı. Ekim 1914 tarihinde İmparatorluk Donanması Almanya'nın Okyanusya'daki sömürgeleri olan Mariana Adaları, Caroline Adaları, Marshall Adaları ile Palau Adaları'na saldırılar düzenledi.

I. Dünya Savaşı'nın bitmesinden sonra düzenlenen Paris Barış Konferansı'nda bu Japonya'nın topraklar üzerindeki işgali C kategorisinde bir manda olarak tanındı. Japonya adaların ekonomik gelişimine özel önem verdi ve adalara Japonlar, Koreliler ile Ryukyulular yerleştirildi.

1930'larda adada Washington Deniz Antlaşması'na aykırı biçimde gizlice askeri üsler ve tesisler kurulmaya başlandı. Adalara çok sayıda asker yerleştirilmesi savaş hazırlıklarının bir belirtisi idi.

1943-1945 yılları Pasifik Savaşı sırasında Japonya adalar üzerinde kontrolü kaybetmiştir. II. Dünya Savaşı'ndan sonra Japonya'nın teslimiyetinin ardından Birleşmiş Milletler'in tarafından Temmuz 1947 tarihinde adalar BM adına Pasifik Adaları Vesayet Bölgesi adıyla ABD'nin kontrolüne verildi.

Kaynakça
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Güney Pasifik Mandası*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

1. 1 2 3  Ponsonby-Fane 1962, s. 348.
2. ↑  Dan E. Bailey (2001). *WWII Wrecks of the Truk Lagoon*. 1 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2016.
3. ↑  K. Lee Lerner; Brenda Wilmoth Lerner; Judson Knight (2004). *Encyclopedia of Espionage, Intelligence, and Security* (PDF). **3**. The Gale Group Inc. ss. 280-1. ISBN 0-7876-7762-0. 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 11 Eylül 2016.
4. ↑  Axelrod & Kingston 2007, s. 824.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: n82099094
* NDL: 00291447
* NLI: 987007555287905171
* VIAF: 252619864
* WorldCat: lccn-n82099094

 |
**Haldun Koç** (d. 1 Mart 1968, Ankara) Türk büyükelçi.

Eğitimi
-------

Orta Doğu Teknik Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümü'nden 1990 yılında mezun olmuştur. Gazi Üniversitesi'nde Uluslararası İlişkiler alanında 1994 yılında masterını tamamlamıştır.

Mesleki Kariyeri
----------------

1991 yılından itibaren Dışişleri Bakanlığı'nda çeşitli görevler üstlenmiş, 2008-2013 yıllarında Barselona Başkonsolosu, 2013-2016 yılları arasında Dışişleri Bakanlığı Bilişim Teknolojileri Dairesi Başkanı olmuş, 14 Kasım 2016-21 Mart 2021 tarihleri arasında Bosna Hersek Büyükelçisi olmuştur. İngilizce ve İspanyolca bilmektedir. 2021 yılı itibarıyla Dışişleri Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanıdır.

Kaynakça
--------

1. ↑   [*yalın URL*]
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 14 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2020.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 5 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2020.

| * g
* t
* d
Türkiye Türkiye'nin Bosna-Hersek büyükelçileri Bosna-Hersek |
| --- |
| 
* Şükrü Tufan (1993-1996)
* Mehmet Görkay (1996-1998)
* Ahmet Kamil Erozan (1998-2002)
* Melek Sina Baydur (2003-2005)
* Osman Bülent Tulun (2006-2009)
* Vefahan Ocak (2009-2011)
* Ahmet Yıldız (2011-2014)
* Cihad Erginay (2014-2016)
* Haldun Koç (2016-2021)
* Sadık Babür Girgin (2021-)

 |
**Yuri Aleksandroviç Şundrov** (Rusça: Юрий Александрович Шундров, Ukraynaca:  Ю́рій О́лександрович Шу́ндров; 6 Haziran 1956 - 27 Temmuz 2018), Kaleci mevkiinde oynayan eski Rus-Ukraynalı buz hokeyi oyuncusu ve antrenördür

Kariyeri
--------

Şundrov 1978-79 sezonunda Sovyet Buz Hokeyi Ligi'nde Sokil Kiev ile kariyerine başladı.
Sokil Kiev takımından ayrıldıktan sonra Yugoslavya'ya giden sporcu burada ilk defa 1990–91 sezonunda KHK Crvena Zvezda buz hokeyi takımı bünyesinde oynamıştır. Sonradan 1991–92 sezonunda Khimik Voskresensk takımına transfer olan oyuncu buradan sonra 1994'te eski takımı Sokil Kiev 1994 yılına kadar burada oynamış daha sonra tekrar ikinci defa Khimik Voskresensk takımına geçerek üç sezonda burada geçirmiştir. Sporcu son olarak 1999–2001 arasında Ldinka Kiev ve Rapid Bucuresti takımlarında oynayıp aktif buz hokeyi kariyerini noktalamıştır.

Uluslararası spor kariyerinde ise, Şundrov, 1985'te Çekoslovakya Milli Buz Hokeyi Takımı'na karşı Sovyet Milli Buz Hokeyi Takımı'nda iki maça çıkmıştır. Daha sonra vatandaşlığına geçtiği Ukrayna Buz Hokeyi Takımı bünyesinde 1995 Erkekler Dünya Buz Hokeyi Şampiyonası (Pool C), 1997 Erkekler Dünya Buz Hokeyi Şampiyonası (Pool C), 1998 Erkekler Dünya Buz Hokeyi Şampiyonası (Pool B) ve 1999 Erkekler Dünya Buz Hokeyi Şampiyonası (Tüm Klasman)'da oyanmıştır.

Sporu bıraktıktan sonra 2008'den 2010'a kadar Metallurg Magnitogorsk ve daha sonra 2011-2018 arasında Kontinental Hokey Ligi takımı CS CSKA Moskova'nın antrenörlüğünü yapmıştır.

Ayrıca 2014-2017 yılları arasında buz hokeyi takımı HC Sochi'de kaleci antrenörü olarak görev yapan eski buz hokeyi oyuncusu ve çalıştırıcı Yuri Şundrov 27 Temmuz 2018'de 62 yaşında ölmüştür.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4  Profile 18 Temmuz 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. on eliteprospects.com
2. ↑  "Статистика игрока". 14 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2018.

Dış bağlantılar
---------------

* Юрий Шундров на сайте ХК ЦСКА
* Юрий Александрович Шундров — Российский хоккей 28 Temmuz 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Yenilik**, 15 Aralık 1952 - Aralık 1957 tarihleri arasında çıkan aylık kültür sanat dergisi. Derginin kurucusu ve yöneticisi Naim Tirali idi. 62 sayı olarak çıkan dergi ilk olarak gazete formatında yayımlandı. İlk yılında 8 sayfadan oluşan "Aylık Fikir ve Sanat Gazetesi" ibaresi geçerli oldu. Ocak 1954 sonrasında ise "Aylık Fikir ve Sanat Dergisi" şeklini aldı, sayfa sayısı da artmaya başladı. Derginin logosu mavi bir zemin içinde beyaz bir yazıdan oluşmaktaydı. Dergide kitap ve dergi reklamları dışında banka ve içki reklamları da bazı dönemlerde görüldü. 5 yıllık yayın hayatında satış ücreti 25 kuruştan 50 kuruşa kadar yükselmiştir.

Dergide sanat her şartta desteklenmiştir. 1940 yılı sonrasındaki edebi anlayışı daha ileriye götürmek hedeflenmiştir. Batı eksenli yazar ve düşünürlerden çeviriler yayımlanmıştır. Edebiyatın farklı türlerinde eserler yayımlandı. Şiirde Orhan Veli Kanık, hikâyede ise Sait Faik Abasıyanık anlayışı dergide etkili olmuştur. Yeni çıkan eserlerin tanıtımı ve eleştirisi de derginin öne çıkan özelliklerindendir. Dergide dil konusunda özleşmeden yana tavır alındı fakat bu ileri boyutlara taşınamadı. Genel olarak Batı tarzı bir edebiyat ve sanat yapısı sunmaya çalışıldı.

Kaynakça
--------

1. ↑  Kollektif (1984). "Türkiyeʼde dergiler, ansiklopediler, (1849-1984)". Gelişim Yayınları. 15 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Temmuz 2018.
2. ↑  Dinç, Halil (2010). *A Gazetesi/Dergisi, Dönem Ve Yenilik Dergilerinin Sistematik Tahlili ve Edebiyatımızdaki Önemi* (Yüksek Lisans). Van: Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstirüsü Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı Yeni Türk Edebiyatı Dalı. s. 32.  `|erişim-tarihi=` kullanmak için `|url=` gerekiyor (yardım)
3. ↑  Dinç 2010, s. 431-433.

Konuyla ilgili yayınlar
* Erdal Doğan. (1997): "Edebiyatımızda Dergiler 15 Temmuz 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.", Bağlam, s.68.
**Şehabeddin Mercani** (Tatarca: Шиһабетдин Мәрҗани; d. 1818, Kazan - ö. 28 Nisan 1889, Kazan), Tatar din adamı, tarihçi ve eğitimci.

Hayatı
------

İmam ve müderris olan Molla Bahaeddin oğlu olarak 1818 yılında Kazan'ın Yabıncı köyünde doğdu. Eğitimine babasının medresesinde başlayarak; mantık, kelam, fıkıh usulü, Farsça ve Arapça derslerini gördü. 1838 yılında dini ilimler alanında kendisini geliştirmek için Maveraünnehir'e yolculuğa çıktı. Bu yolculuk esnasında ıslahatçı din adamı Kursavi'nin fikirleri ile tanıştı. İlk başta bu fikirlerin Ehl-i Sünnet'e aykırı olduğunu düşünerek karşı çıktı ancak aynı zamanda üzerinde önemli bir etki bıraktı. Buhara'da bir medreseye yerleşti. Ardından 1844 yılında gittiği Semerkant'ta Şirdar Medresesi'nde öğrenim görüp icazetname aldı. Bu süre zarfında fikirlerinde değişim başladı. Buhara'ya döndükten sonra Kursavi'nin yasaklı kitaplarını okumaya başladı.

1849'da Kazan'a döndü ve ardından sınavı geçerek imamlığa ve müderrisliğe başladı. Uzun yıllar I. Mahalle Camii'nde imamlık, müderrislik ve çeşitli görevlerde bulundu. 1881 yılından itibaren kendi adıyla anılan Mercani Medresesi'nde öğrenci kabulüyle birlikte ders okutmaya başladı. Tatar Muallim Mektebi'nde de ders verdi. Vasili Radlof, İlya Berezin ve Aleksandır Kasimoviç Kazembek gibi oryantalistlerle dostluk kurması, yerel idarecilerle iyi anlaşması hakkında şüphelere yol açtı. Mercani'ye muhalif olanlar, Rus misyonerler ile bağı olduğunu ve Rusçanın müslüman okullarında zorunlu ders olarak konulmasını sağladığını ileri sürdüler. 1880 yılında hacca gitmek için çıktığı yolculuk sırasında İstanbul'a uğrayarak Osmanlı Şeyhülislamı Ahmed Esad Efendi ve Ahmed Cevdet Paşa ile görüştü. Kitaplarından bir kısmını Beyazıt Devlet Kütüphanesi'ne bağışlamıştır. 28 Nisan 1889'da öldü, Kazan'a gömüldü.

Eserleri
--------

* *Gurfetü'l-havakin li-'urfeti'l-havakin*
* *Gılaletü'z-zaman fi tarihi Bulgar ve Kazan*
* *Veliyyetü'l-eslaf ve tahiyyetü'l-ahlaf*
* *Müstefadü'l-ahbar fi ahvali Kazan ve Bulgar*
* *Keşfü'l-gıta ani'l-ebşar bi-aglati tevarihi Bulgar ve ekazibiha'ş-şariha li-zevi'l-i'tibar*
* *el-Feva'idü'l-mühimme*
* *Nazuretü'l-hak fi farziyyeti'l-'işa' ve in lem yegibi'ş-şafak*
* *Hakku'l-ma'rife ve hüsnü'l-idrak bima yelzemü fi vücubi'l-fıtr ve'l-imsak*
* *el-Berku'l-vamid fi'r-red 'ale'l-bagid el-müsemma bi'nnakid*
* *Kitab fi Menasiki'l-hac*
* *el-Hikmetü'l-baligatü'l-cinniyye fi şerhi'l-'Aka'idi'l-Hanefiyye*
* *Hizametü'l-havaşi li-izahati'l-gavaşi*
* *el'Hakku'l-mübin fi mehasini evda'i'd-din*
* *et-Tarikatü'l-müşla ve'l-'akidetü'l-hüsna*
* *Akide muhtaşara*
* *Tenbihü ebna'i'l'aşr ala tenzihi enba'i Ebi'n-Naşr*

Kaynakça
--------

1. ↑  Ahmet Kanlıdere, TDV İslâm Ansiklopedisi, cilt: 29, sayfa: 169-172
2. ↑  "19.Yüzyıl Türk Aydını Şehâbettin Mercâni". qiriminsesi.com. 17 Ocak 2017. 23 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mart 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 124261116
* ISNI: 0000 0000 8247 359X
* LCCN: n86045387
* NLI: 987007578460705171
* NTA: 126029296
* SUDOC: 232990174
* TDVİA: mercani
* VIAF: 62476573
* WorldCat: lccn-n86045387

 |
***Erotokritos*** (Yunanca: Ἐρωτόκριτος), Viçencos Kornaros tarafından 17. yüzyılın başlarında Girit'te üretilen romans. Girit Rumcası (Yunancanın Girit aksanıyla) yazılmış eser 10.012 tane on beş hecelik dizeden oluşur; bu dizelerin son on ikisi yazarın kendisinden bahseder. Hikâyenin merkezinde Atina kralı Herakles'in kızı Aretusa ile Erotokritos (destanda "Rotokritos" veya "Rokritos" diye geçer) arasında arasındaki aşk yer alır. Bu konu etrafında şeref, arkadaşlık, cesaret gibi temalar işlenir. Yunan Rönesans edebiyatının en önemli eserleri arasında yer alır ve Girit edebiyatının en bilindik ve en önemli eseri kabul edilir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Reichl, Karl (2012). *Medieval Oral Literature*. Walter de Gruyter. s. 235. 24 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mart 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb13568371z (data)
* GND: 4341483-7
* LCCN: no00001632
* NLI: 987007570268505171
* VIAF: 180825199
* WorldCat (LCCN): no00-001632

 |
|  |
| --- |
| Makale serilerinden |
| Lazlar |
|  |
| Diaspora
* Gürcistan
* Türkiye
* Almanya
 |
| Din
* Sünni İslam
* Hristiyanlık
 |
| Kültür
* Lazca
* Lazca dilbilgisi
* Laz alfabesi
* Laz milliyetçiliği
* Horon
* Barçhali
* Mutfak
* Müzik
* Mitoloji
* Kolhoba
* Formulaz
* Atmacacılık
* Ağani Murutsxi
* Oxvame‎
 |
| Tarihi
* Tarihöncesi Gürcistan

* Kolhis kültürü

* Kolhis

* Güney Kolhis Savaşı

* Antik Kolhis halklarının listesi

* Kolhis İsyanı

* Yunan Kolonizasyonu

* Pontus

* Roma yönetimi

* Makron-Heniochi Prensliği

* Lazika Krallığı

* Hristiyanlaştırma

* Lazika Savaşı

* Lazika Halk Meclisi

* Bizans yönetimi

* Büyük Lazia Theması

* Imereti Krallığı

* Osmanlı yönetimi

* Lazların Rumlaştırılması

* Laz Azizler Günü

* Tuzcuoğlu İsyanları
 |
| Alakalı etnik gruplar
* Megreller
* Gürcüler
* Svanlar
 |
| * g
* t
* d
 |

**Almanya Lazları**, Almanya'da yaşayan, Güney Kafkas dillerini konuşan etnik gruplardan biridir. Almanya'da yaklaşık 1.000 civarı Laz yaşamaktadır.

Tarihi
------

Batı Almanya ile Türkiye Cumhuriyeti arasında imzalanan işgücü anlaşması ile Almanya'ya olan ilk Laz göçleri 1970'li yıllarda başlamıştır. Almanya'daki Lazlar çoğunlukla Türk milliyetçisidir ya da Almanya vatandaşlığa kabul edilmiş vatandaşlardır. Ancak son on yıl içinde birçok Laz, dillerinin yok olmasının uzun vadede kimliklerinin de yok olmasına sebep olacağını fark etmiştir. Günümüzde siyasi güçlendirme, dil eğitimi, müzik ve şiir yoluyla miras kalan kültürlerini korumaya çalışmaktadırlar.

Almanya'daki Lazların Lazca hareketine öncülük ettiği söylenebilir. Latin alfabesi temelli Lazuri Alboni (Lazca Alfabe), 1984 yılında Almanya'da Lazoğlu ve Feurstein tarafından geliştirilmiştir. Lazebura, bu alfabeyi Almanya'da yaşayan Lazlar için yayınlanan bir dergi ve web sitesidir. Günümüzde, yazılı dilin iki alfabesi vardır: Gürcistan'da yaşayan topluluk için Gürcü alfabesi ve Türkiye'de yaşayan Laz toplulukları için Latin alfabesi.

Laz kültürü hareketini yaşatmaya çalışan "Lazebura Vakfı", 1997 yılında Almanya'da kurulmuştur. Vakıf, Türk hükûmetine, Türkiye'nin kuzeybatısındaki okullarda Lazca eğitimi verilmesi ve bir dil enstitüsü kurulması için dilekçe vermiştir.

Ayrıca bakınız
--------------

* Selma Koçiva
* Wolfgang Feurstein
* Fahri Kahraman
*

Kaynakça
--------

1. ↑  "joshuaproject.net - Laz, Lazuri in Germany". 4 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Temmuz 2018.
2. ↑  Koçiva, 2014, p. 75
3. ↑  Gunter & Andrews, 1993
**Laz Uşağı**, İsmail Türüt'ün 1982 yılında çıkardığı ilk albümüdür. Harika Plak şirketinden çıkmıştır. Albüm Aydınlı ses sanatçısı ve udi Bayram Durmaztuna aranjörlüğünde sade kemençe eşliğinde hazırlanmıştır. Albümde kemençeyi çalan Erol Pehlivan'dır.

Albümün çıkış hikayesi
----------------------

İsmail Türüt'ün kendi ağzından, 2015 yılındaki bir röportajındaki anlatımıyla ;

" - Karadeniz müziği yapan bir tek plak şirketi vardı. Oraya gittim kaset yapmak istediğimi söyledim. Beni müzik direktörü Bayram Durmaztuna ile görüştürdüler.Hiç unutmam bana bir "çay elinden öte "oku bakalım dedi.Okudum bir kuble okumadan evladım sen kaset için hazır mısın parçaların var mı diye sordu. Ben hemen var efendim dedim. Cumartesi bir kemençeci bul gel dedi. Cumartesi geldim Benim o kasetim bir saat okumayla çıktı "Laz Uşağı"ve inanmazsınız yok sattı. "

Albümdeki eserler
-----------------

1. Laz Uşağı
2. Rizeliler Seyahat
3. Bu Aşk Beni
4. Oy Canan
5. Yoktur Aşka İnancım
6. Ana Baba Hasreti
7. Garibi Herkes Taşlar
8. Gemi Gelir Limandan
9. Büyük Atam

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 20 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2016.
**Bülbül Mescidi**, Kütahya merkezindeki Mecidiye Mahallesi'nde bulunan, 19. yüzyıl başlarında yapıldığı tahmin edilen mescit. Tam olarak kim tarafından ve hangi tarihte yapıldığı kesin olmasa da, mahkeme kayıtlarında (defter 17. sene 1245) Yakup Çavuş Mescidi şeklinde bir kayıt görülmüştür, yani 1830'dan önce mevcuttur ve Yakup Çavuş tarafından yaptırıldığı söylenmektedir.

Mescit ismini Hafız Şükrü Bülbül Hoca'dan almıştır.[*kaynak belirtilmeli*]

Kitabesi olmayan mescidin eski adı Yakub Çavuş Mescidi'dir. Mecidiye Mahallesi'nde, Hamidiye Mahallesi'ne geçişte yer almaktadır. Küpecik Camii'den yukarı doğru giden Müderris Caddesi üzerindedir. Kıble tarafında "tekke" olarak anılan bir mevkide, küçük bir hazire ve çit parmaklıklı bir çatı altında Bayraktar Dede Türbesi vardır.

Mimari yapısı
-------------

Çift kanatlı demir kapıdan girilen mescidin sağında ve solunda son cemaat mahfilleri, sol tarafta müezzin yerinin yanında camekanlı imam odası bulunur. Ana giriş kapısının solundan ahşap merdivenle son cemaat yerinin üstündeki ahşap kadınlar mahfiline çıkılır. Sağda ahşap minber kare şeklinde çıtalarla bölünmüş bir şekildedir. Kadınlar mahfilii tutan ahşap sütunlar ile kıble duvarı arasına iki kemer yapılmıştır. Doğu ve batı duvarlarında ikişer pencere vardır. Kadınlar mahfili de biri kuzeyde biri batıda olmak üzere iki pencere ile aydınlatılmıştır. Tavanı düz ahşap olup üstü kiremitli çatı ile kaplıdır.[*kaynak belirtilmeli*]

20. yüzyıl sonlarında, daha önce ahşap olan mescit tamir ettirilerek taştan bir minare eklenmiştir. Daha önceki 10 metrelik minaresi tahtadan yapılmıştı.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  "Bülbül Mescidi (Yakub Çavuş Mescidi)". *Kütahya Ansiklopedisi*. **1**. Kütahya Belediyesi Kültür Yayınları. 1999. Erişim tarihi: 19 Ekim 2020.
2. ↑  Kalyon, M.*KÜtahya'da Selçuklu-Germiyan ve Osmanlı Eserleri*, Kütahya Belediyesi Kültür, 2000, s, 195
3. 1 2 3  Güner, Hamza (1964). *Kütahya Camileri*. *Kütahya Yakup Çavuş Mescidi*. 21 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2020.
**Ruhi Ersoy** (d. 2 Aralık 1972), Türk siyasetçi, TBMM 25. Dönem ve 26. Dönem Osmaniye Milletvekili ve MHP Genel Başkan Başdanışmanı

Hakkında
--------

Ruhi Ersoy, 2 Aralık 1972 tarihinde Osmaniye'de doğmuştur. İlköğretim, ortaöğretim ve lise eğitimlerini Osmaniye'de tamamlamıştır. Erciyes Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türkoloji Bölümü'nden 1995 yılında mezun olmuştur. İyi derecede İngilizce bilen Ersoy, evli ve iki çocuk babasıdır.

Akademik Kariyeri
-----------------

Erciyes Üniversitesi'nde yüksek öğretimini tamamladıktan sonra, aynı yıl Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı olarak Kayseri'de öğretmen olarak meslek hayatına başlamıştır. 2001 yılında Gaziantep Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi'nde öğretim görevlisi olarak mesleğine devam etmiş, 2003 yılında Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Halkbilimi anabilim dalında doktora çalışmasını tamamlayarak Gaziantep Üniversitesi'nde öğretim üyesi olarak çalışmaya devam etmiştir.

2005 yılında İngiltere'de bulunan School of Oriental and African Studies'de misafir araştırmacı olarak bulunmuş ve konferanslar vermiştir.

Fransa, Almanya, Hollanda gibi Avrupa ve batı ülkelerindeki Türk Federasyonları'nda gözlemler yapıp "Türk Kültüründe Kadın ve Türklerin Milliyetçilik Anlayışındaki İnsani Boyutlar" adlı seminerleri vermiştir. Bu seminerlerden ve araştırmalarından elde ettiğini doneleri toparlamış ve Azerbaycan, Kazakistan, KKTC gibi ülkelere akademik bildiriler olarak sunmuştur.

2008-2011 yıllarında arasında Gaziantep Üniversitesi'nde senato üyeliği ve konservatuvar müdürlüğü görevinde iken Suriye-Türkiye ilişkilerinin kültürel diplomasi ayağında projeler geliştirmiştir.

Gazi Üniversitesi’nden ayrılan Hacı Bayram-ı Veli Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nde Türk Halk Bilimi Bölümü’nde Profesör olarak görev yapmaktadır.

Siyasi Kariyeri
---------------

12 Haziran 2011 Milletvekilliği Genel Seçimleri'nde Osmaniye'den aday adayı olmuştur. 4 Kasım 2012’de MHP 10. Olağan Kurultayında MYK üyesi seçildi. Daha sonra MHP Aile, Kadın ve Engellilerden Sorumlu Divan Başkan Yardımcılığına getirilmiştir. 7 Haziran 2015 yılında MHP'den 25. Dönem Milletvekili seçilmiş ve parlementoya girmiştir.

1 Kasım 2015'te gerçekleşen erken genel seçimlerinde yeniden Osmaniye milletvekili olarak seçilmiş ve 26. Dönem parlementosunda yer almıştır.

Ayrıca bakınız
--------------

* TBMM 26. dönem milletvekilleri listesi

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 27 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ağustos 2016.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 18 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ağustos 2016.
3. ↑  "Ruhi Ersoy Hakkında". *Haberler*. 6 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Eylül 2021.
4. ↑  "Ruhi Ersoy biyografisi". 21 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Eylül 2021.
5. ↑  "Ruhi Ersoy'un Siyasi Kariyeri". 1 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Eylül 2021.
6. ↑  "Bahçeli'nin başdanışmanı Ersoy: Sizce bir meclis daha nasıl demokratik ve güçlü olabilir?". *Sputnik News*.
**Özbek Han Camii** (Ukraynaca: Мечеть хана Узбека), Eski Kırım'da yer alan tarihi cami. Özbek Han Camii, 1314 yılında Özbek Han döneminde inşa edilen Kırım'ın en eski camisidir.

Tarihi
------

Altın Orda döneminde 14. yüzyıla kadar Eski Kırım, saltanat şehri Solhat olarak biliniyordu. Erken dönemde Kırım Hanları, başkentin Bahçesaray'a taşındığı 16. yüzyılın ilk bölümüne kadar başkent olarak Solhat'ı kullanıyorlardı ve zamanla Solhat yavaş yavaş kültürel ve ekonomik bir merkez olarak önemini yitirdi.

1314 yılında Özbek Han Camii inşa edilmiş ve caminin güney duvarına bitişik medrese 1332 yılında Kılburun Bey'in kızı İnci Bey Hatun tarafından yaptırılmıştır. Sadece medresenin kalıntıları bugüne gelmiştir. Cami, Selçuklular döneminde Anadolu'da bulunan eserlere benzer mimari özellikleri ortaya koyan bir kare kat planına sahiptir.

Caminin yapısı basittir. Cami dikdörtgen şeklindedir. Minaresi çıkıştadır. Caminin içinde direkler vardır. Ana girişin üst kısmında Arapça yazılmış yazılar vardır. Kitabede, caminin yapım tarihi yazılıdır. Mihrap oymalar ve yazılarla dekore edilmiştir. Caminin bitişiğinde yer alan İnci Bey Hatun tarafından 1333'te yaptırılan İnci Hatun Medresesi yıkık bir vaziyettedir. Medresenin ana salonu siyah mermerlerle döşenmiştir. Sütunlar 15 metre yüksekliğindeydi ve salonda zengin bir kütüphane vardı. Burada zengin gravürlerle süslenmiş olan Kuran'ın özel bir önemi vardı. Uzmanlar, caminin en ilginç unsurunun mihrap olduğunu ifade ediyorlar.

Caminin eşsiz bir özelliği oyma ahşap kapı ile anıtsal girişidir. Bugün, Eski Kırım küçük ama özverili bir Kırım Tatar nüfusuna sahiptir ve Özbek Han Camii ibadet yeri olarak işlev görmektedir.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Ozbek Han Mosque*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

Galeri
------

* 
* Cami'nin girişi.Cami'nin girişi.
* Cami'nin minaresi.Cami'nin minaresi.
* Cami'ye uzaktan bakış.Cami'ye uzaktan bakış.
* Cami'nin iç kısmı.Cami'nin iç kısmı.

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Crimean Tatar Architecture". International Committee for Crimea. 6 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Şubat 2011.
2. ↑  Nicole Kançal-Ferrari, TDV İslâm Ansiklopedisi, cilt: 34, sayfa: 109-110
**Esence Dağı (Keşiş Dağı)**, Doğu Anadolu Bölgesi'nde, Erzincan Ovası'nın kuzeydoğusundaki dağ. Kuzeybatı-güneydoğu doğrultusunda uzanan dağın en yüksek yeri 3 549 metre ile Keşiş Tepesi'dir. Keşiş Tepesi Erzincan ilinin de en yüksek yeridir.

Esence Dağları tektonik bir çukurlukta yer alan Erzincan şehrinin kuzeyini kuşatırken, güneyinde Munzur Dağları uzanır.

Esence Dağları üzerinde dinlenme ve piknik alanı olarak kullanılan Aygır Gölü bulunur. Dağların üzeri meşe ve sarıçamlarla kaplı olması gerekirken cılız ve seyrek bir ot örtüsü bulunur.

Dağın kuzey yamaçlarının zirvelerinde, Çayırlı ilçesi sınırlarında geleneksel Esence Yedigöller Dağcılık Festivali düzenlenmektedir.

Erzincan Ovası ile Çayırlı-Beşköy Depresyonu arasında uzanan Keşiş Dağları genel olarak Kretase devri serpantinlerinden oluşmuştur. Dağın orta bölümünün güney kısımlarında gelişkin Pleistosen zamanı buzul şekilleri gözlenir. Güney yamaçlarında buzul izlerinin bulunmaması *bakı* etkisinin önemini gösterir. Buradaki sirkler Türkiye'nin geri kalan sirklerinden daha derin ve geniştir. Yedigöller ve Aksuyayala sirklerinin uzunluğu 4 km'yi bulmaktadır. Dağın 3000 m'den yüksek alanlarında oluşan sirklerden çıkan buzullar geniş buzul vadileri oluşturmuştur. Sirklerin yamaçlarında buzul çizikleri, tabanlarında dip morenleri ve hörgüç kayalar gözlenmektedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "ERZİNCAN COĞRAFİ ÖZELLİKLERİ". erzincan.gov.tr. 18 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Temmuz 2018.
2. 1 2  "ERZİNCAN İLİ 2016 YILI ÇEVRE DURUM RAPORU" (PDF). 2017. 30 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Temmuz 2018.
3. ↑  "Esence Yedigöller Dağcılık Festivali". erzincan.csb.gov.tr. 30 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Temmuz 2018.
4. ↑  "22. Uluslararası Esence Yedigöller Dağcılık Şenliği Daveti". tdf.gov.tr. 30 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Temmuz 2018.
5. ↑  AKKAN, Prof. Dr. Erdoğan; TUNCEL, Prof. Dr. Metin. "Esence (Keşiş) Dağlarında Buzul Şekilleri" (PDF). ankara.edu.tr. 30 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Temmuz 2018.
Suzuki Wagon R 2003 yılından bu yana Japonya'da en çok satan kei otomobildir.
**Kei otomobil** (Japonca: 軽自動車 *keijidōsha*; "hafif otomobil"), Japonya'da mini sınıf binek otomobiller ile mikrovan ve kamyonetler için kullanılan araç kategorisidir. Kei otomobiller Japon hükûmeti tarafından belirlenen vergi ve sigorta yönetmeliklerine uymak için tasarlanmışlardır ve kırsal alanlarda araç için yeterli otopark onaylama zorunluluğundan muaf tutulmaktadırlar. Japonya'daki otomobillerin %40'ını oluşturmalarına karşın ihracat pazarlarında az karlı olmaktadırlar.

Kei otomobiller sarı zeminli plakalara (ticari araçlar için siyah zemin üzerinde sarı karakterler) sahiptirler. Çünkü düzenlemeler araçların fiziksel boyutunu ve motor hacmini kısıtlamaktadır ve üreticilerin bu sınıfta birçok gelişmiş teknolojiyi tanıtması mümkün olmuştur. Bunun sonucunda kei otomobillerde aşırı beslemeli motor, otomatik veya CVT şanzıman, önden, arkadan veya dört tekerlekten çekiş, klima, GPS ve diğer birçok özellik sunulabilmektedir.

Daihatsu, Honda, Mitsubishi ve Suzuki kei otomobil üreticileri olup Nissan Mitsubishi ve Suzuki, Mazda Suzuki ve Toyota ile Subaru Daihatsu markalı kei otomobilleri kendi markaları altında satmaktadırlar.

Düzenlenme tarihçesi
--------------------

| Tarih | Azami uzunluk | Azami genişlik | Azami yükseklik | Azami hacim | Azami güç | Azami yolcu kapasitesi | Azami yük kapasitesi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| dört zamanlı | iki zamanlı |
| 8 Temmuz 1949 | 2.8 m | 1 m | 2 m | 150 cc | 100 cc | Yok | 4 | 350 kg |
| 26 Temmuz 1950 | 3 m | 1.3 m | 300 cc | 200 cc |
| 16 Ağustos 1951 | 360 cc | 240 cc |
| 4 Nisan 1955 | 360 cc |
| 1 Ocak 1976 | 3.2 m | 1.4 m | 550 cc |
| Mart 1990 | 3.3 m | 660 cc | 63 hp (64 PS; 47 kW) |
| 1 Ekim 1998 | 3.4 m | 1.48 m |

Kaynakça
--------

1. ↑  Nunn, Peter (Ocak–Şubat 2005). "Minicars: Cheap and Cheerful". JAMA. 3 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Eylül 2016.
2. 1 2  "Owning a Car in Japan", ALTs in Sendai (via Internet Archive)
3. 1 2 3  "Small Things in Good Packages" 30 Haziran 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Jerry Garrett, *New York Times*, November 25, 2007
4. ↑  Rees, Chris (1995). *Microcar Mania*. Minster Lovell & New Yatt, Oxfordshire, UK: Bookmarque Publishing. ISBN 1-870519-18-3.
5. ↑  "Nissan Adds Third Minicar to its Lineup in Japan" 14 Ekim 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Edmunds.com, June 6, 2005

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Kei otomobil*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* History of regulations 14 Mayıs 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* (Japonca) 全国軽自動車協会連合会 17 Ocak 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* NDL: 01097084

 |
SBS
**Özel Tekne Servisi** veya kısaca **SBS** İngiltere'nin Kraliyet Donanması deniz komando birimidir. SBS, 1940'ta Ordu Özel Tekne Bölümü kurulduğunda, kökenlerini İkinci Dünya Savaşı'na kadar uzanmaktadır.  İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, Kraliyet Donanması çeşitli isim değişiklikleriyle özel kuvvetler oluşturdu.Özel Tekne Şirketi 1951'de kabul edildi. ve 1974'te Özel Tekne Filosu olarak yeniden belirlendi - denizcilik terörle mücadele sorumluluğunu üstlendikten sonra birimin Özel Tekne Hizmeti olarak yeniden adlandırıldığı 28 Temmuz 1987'ye kadar. SBS tarafından yürütülen operasyonların çoğu son derece gizlidir.ve hassas yapıları nedeniyle İngiliz hükûmeti veya Savunma Bakanlığı tarafından nadiren yorumlanır. Kraliyet Deniz Piyadeleri Komandoları tarafından katılım olmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Special Boat Service | Royal Navy". *www.royalnavy.mod.uk* (İngilizce). 23 Mayıs 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Eylül 2021.
2. ↑  "The Special Boat Service | SBS". *www.eliteukforces.info*. 18 Temmuz 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Eylül 2021.
**Gürcüoluk Mağarası**, Bartın ili Amasra ilçesi, Makaracı Köyü sınırlarında yer alan karstik mağara.

169 m uzunluğundaki mağara tek galeri damlataş birikmeleriyle bölünmüştür. İki salon ve büyüklü küçüklü 15-20 oda ortaya çıkmıştır. Mağara içinde bej, krem ve gri renklerinde duvar damlataşı, örtü damlataşı, sarkıt, dikit, sütun, mağara incisi ve mağara iğnesi gibi ilginç karstik çökeller bulunur.

Mağara, Pliyosen zamanında oluşmuş yerşekillerindendir. Kireçtaşı tabakalarında oluşmuş iki adet fay hattının arasındaki sırtta oluşmuştur. Fay hattı üzerinde mağara çevresinde dolin ve uvalalar oluşmuştur.

Gürcüoluk Mağarasının 2 m yükseklik, 3 m genişliğinde, üçgene benzer açıklıktan girilir. İçerideki bazı salon isimleri şöyledir: Muhteşem Salon, Damlataşlar Salonu, Havuzlu Salon, Doğu Salonu ve Doğu Giriş Galerisi. Batı ve doğuda iki girişi olan mağaranın, doğu girişi tıkandığından, batı girişi kullanılır. Doğu girişi batı kısmına göre 14 m yüksektir. Bu fark sürekli hava sirkülasyonuna neden olmaktadır. Dışarıya göre Yazın daha serin, kışın daha sıcaktır. Ortalama sıcaklık 11-14 °C, ortalama bağıl nem %65-80 civarındadır. Doğu girişinde yarasalar bulunur.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Gürcüoluk Mağarası". tayproject.org. 8 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2016.
2. ↑  ÇELİKOĞLU, Yrd. Doç. Şaban; ATIŞ, Dr. Evren (Aralık 2015). "GÜRCÜOLUK MAĞARASI VE TURİZM POTANSİYELİ" (PDF). *Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi*. sosyalarastirmalar.com. 8 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 4 Ekim 2016.
Margarita Robles, Haziran 2018
**María Margarita Robles Fernández** (d. 10 Kasım 1956, León), İspanyol yargıç ve siyasetçi. Mevcut Savunma Bakanı.

Hukuk eğitimi gördükten sonra 1981'de yargı alanında mesleki kariyerine başlamış ve çeşitli görevlerde bulunmuştur. PSOE'ye yakınlığı ile bilinmekte olup, 1993'te Adalet Bakanlı sekreter yardımcısı olarak atanmış, 1994-1996 yıllarında Adalet ve İçişleri Bakanı Juan Alberto Belloch nezdinde İçişleri Devlet Sekreteri olmuştur. Ulusal Mahkeme nezdinde hakim olarak görev yürütmüş, Eylül 2008 - Aralık 2013 tarihleri arasında Yargı Erki Yüksek Kurulu üyesi olarak görev yapmıştır. İlerici çizgisiyle bilinen Demokrasi için Hakimler (JpD) adlı derneğin üyesidir. 2004-2016 yılları arasında Yüksek Mahkeme (Yargıtay) hakimi olarak görev yapmıştır. 19 Temmuz 2016 - 15 Haziran 2018 tarihleri arasında PSOE listesinden bağımsız olarak Madrid milletvekili seçilmiş, parti üyesi olmaksızın PSOE grubunda yer almıştır. Mariano Rajoy'un kurduğu ikinci hükümete PSOE grubu genel olarak çekimser kalmışken Pedro Sánchez'in çizgisinde yer alarak red oyu vermiştir. 13 Eylül 2016 - 20 Temmuz 2017 tarihlerinde Meclis Adalet Komisyonu Başkanı olmuş, Pedro Sánchez'in tekrar parti liderliğine dönmesi üzerine 19 Haziran 2017 tarihinde PSOE grubunun sözcüsü olmuş ve 7 Haziran 2018 tarihinde Savunma Bakanı oluncaya dek bu görevde kalmıştır. Josep Borrell'in AB Dışişleri ve Güvenlik Politikaları Yüksek Temsilcisi olması ardından 30 Kasım 2019 - 13 Ocak 2020 tarihleri arasında Dışişleri, Avrupa Birliği ve İşbirliği Bakanlığı görevine vekalet etmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  JESÚS DUVA (11 Mayıs 1994). "Belloch unificará parte de la estructura del Ministerio de Justicia e Interior". 9 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2018.
2. ↑  "Meclis internet sitesindeki sayfası". 19 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mayıs 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* VIAF: 4673161819218927960009

 |
Şerif Raşidov Sokağı, Taşkent, Özbekistan.
**Şerif Raşidoviç Raşidov** (Kiril Özbekçesi: Шароф Рашидович Рашидов ; Rusça: Шараф Рашидович Рашидов *Sharaf Rashidovich Rashidov*) (6 Kasım [E.U. 24 Ekim] 1917 – 31 Ekim 1983), Özbekistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Komünist Parti lideri ve 1961 ve 1983 yılları arasında bir SBKP Merkez Komitesi Politbüro aday üyesiydi.

Cizzak, Özbekistan'da yoksul köylü bir ailede, Rus Devrimi'nden önceki gün doğan Şerif Raşidov, öğretmen olarak çalıştı. Bir Semerkand gazetesi için, gazeteci ve editörlük yaptı. 2. Dünya Savaşı'nda Alman cephesinde yaralandı ve 1942 yılında yurda döndü. 1949 yılında Özbekistan Yazarlar Birliği başkanı oldu ve 1950 yılında Özbek Yüksek Sovyeti İcra Başkanı görevine seçildi. 1959 yılında Özbek Komünist Partisi Birinci Sekreteri olarak seçildi ve 1983 yılında ölümüne kadar bu görevde kaldı.

Sovyetler Birliği'nde ismi yolsuzluk, adam kayırma ve Brejnev döneminde büyük Pamuk Skandalı ile eş anlamlı hale geldi. Özbek hükûmeti, üretim ve verimlilik olarak arazilerin sulanması ve hasat iyileştirmeleri ile mucizevi büyümeyi sağlayarak bunları kayıt altına aldı. Günümüzde kayıtların çoğunun sahte olduğunu görünmektedir. Özbek lider Raşidov, Özbekistan'a Sovyet fonlarından önemli miktarda aktarma yaparak abartılı rakamlar kullandı. Yuri Andropov tarafından bu olay keşfedildiği zaman, Raşidov intihar etti.

Raşidov ölümünden sonra on yıl boyunca Moskova, Özbek Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti üzerindeki merkezi kontrolünü yeniden kazanmak için çalıştı. 1986 yılında, cumhuriyetin neredeyse tüm parti ve hükûmet liderliği, pamuk üretim rakamlarının tahrif edilerek komplo düzenlendiğini açıklandı.

Kaynakça
--------



| * g
* t
* d
Özbekistan Cumhurbaşkanları |
| --- |
|  Özbekistan SSC | 
* Vladimir Ivanov
* Kuprian Kirkij
* Nikolay Gikalo
* Isaak Zelenskiy
* Ekmel İkramov
* Pyotr Yakovlev
* Osman Yusupov\*
* Siraç Nurutdinov
* Emin Niyazov
* Nuritdin Muhitdinov
* Sobir Kamolov
* Şerif Raşidov
* İnamcan Osmanhocayev
* Refik Nişanov
* İslam Kerimov

 |
|  Özbekistan | 
* İslam Kerimov
* Nigmatilla Yuldaşev\*
* Şevket Mirziyoyev\*

 |
| \* Geçici cumhurbaşkanlarını gösterir |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 9036
* GND: 119525720
* ISNI: 0000 0001 2214 4863
* LCCN: n79139225
* NARA: 10582125
* NKC: jx20050819012
* NLI: 987010489572505171
* NTA: 240290828
* SNAC: w67244d7
* SUDOC: 133638448
* VIAF: 115543736
* WorldCat: lccn-n79139225

 |
Wallacea kırmızı alan içinde kalan adalar grubudur. Weber Hattı mavi çizgi ile gösterilmiştir.
**Wallacea** çoğunluğu Endonezya'ya bağlı olan ve Asya ile Avustralya kıta sahanlıklarından derin boğazlarla ayrılmış olan bir grup ada için kullanılan bir biyocoğrafya tanımlamasıdır. Wallacea grubu içinde en büyük olan Sulawesi'nin yanı sıra Lombok, Sumbawa, Flores, Sumba, Timor, Halmahera, Buru, Seram ile birlikte çok sayıda adacık da bulunur.

Wallacea grubunda yer alan adalar batıda Sundaland (Malay Yarımadası, Sumatra, Borneo, Cava ve Bali) ile güney ve doğuda Avustralya ve Yeni Gine arasında bulunur. Toplam kara yüzölçümü 347,000 km² dir.

Coğrafya
--------

Sundaland ile Wallacea arasındaki sınır Wallace Hattını takip eder. Bu hattın adı, hattın iki tarafında yaşayan hayvan ve bitkilerin arasındaki farkları öne çıkaran doğa bilimci Alfred Russel Wallace'tan gelmektedir. Wallace Hattının batısında kalan Sumatra, Cava, Bali ve Borneo gibi Sundaland adalarında bulunan memeli hayvanlar kaplan, gergedan ve maymun gibi Doğu Asya'ya özgü bir faunadır. Ancak Lombok ve daha doğusundaki adalarda ise Avustralya'da yaşayanlara benzer keseliler ve kuşlar bulunur. Sulawesi'de her iki faunaya da rastlanır.

Notlar
------

1. ↑  
Wallace, Alfred Russel (1869), *The Malay Archipelago*, ss. 25-29, erişim tarihi: 22 Ocak 2013