recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Türkiye'de hayvan hakları**, 1 Temmuz 2004 tarihli 5199 numaralı Hayvanları Koruma Kanunu ile düzenlenir. Bu kanuna göre tüm hayvanlar eşit ve kanun hükümleri çerçevesinde yaşam hakkına sahiptir.

Türkiye'de hayvan hakları ile ilgili İlk resmi dernek 1912 yılında "Himaye-i Hayvanat Cemiyeti" adı ile kurulmuş, Cumhuriyet döneminde ise "Türkiye Hayvanları Koruma Demeği" adıyla devam etmiştir. 1950'li yıllardan sonra da dernek sayılarında artış gözlemlendi. 1926 yılında kabul edilen "Hayvan Islahı Kanunu" daha çok hayvancılığın geliştirilmesi ve salgın hastalıklarının önlenmesine yönelikti. Cumhuriyet Döneminde hayvanlara kötü muameleye karşı Türk Ceza Kanununun 521 ve 577'nci Maddeleri işleme konuldu. Hukuksal iyileştirmeler ise Avrupa Birliği'ne adaylık süreciyle geldi. Genel olarak kümes hayvancılığı, kötü muamele, şiddet, öldürme, cinsel saldırı ve çeşitli çevresel sorunlar Türkiye'deki belli başlı hayvan hakkı ihlallerine neden olmaktadır. İdari para cezasının uygulandığı hukuksal yapıya dair çeşitli eleştiriler de yapılmaktadır.

Ayrıca bakınız
--------------

* Türkiye'de sokak hayvanı sorunu
* Hayvanları Koruma Kanunu
* İstanbul'da fayton
* Eros (kedi)

Kaynakça
--------

1. ↑  Ayşe MENTEŞ GÜRLER; Şule OSMANAĞAOĞLU. "Türkiye'de Hayvanları Koruma Kanununun Tarihsel Gelişimi" (PDF). Kafkas Univ Vet Fak Derg 15 (3): 325-330, 2009 DOI:10.9775/kvfd.2008.62-A. s. 325. 19 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 19 Nisan 2018.
2. ↑  Yaşar A.; Yerlikaya H. (2004). "Dünya'da ve Türkiye'de hayvan haklarının tarihsel gelişimi. Vet. Bil. Derg. 20(4), 39-46". s. 43-44. 20 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Nisan 2018.
3. ↑  Şenpolat, Ahmet Kemal. "Türkiye'nin zayıflarla dolu hayvan hakları karnesi". AJ Türk. 15 Ekim 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Nisan 2018.
**Türkiye'de Caz**, yönetmenliğini Batu Akyol'un yaptığı 2013 yapımı belgesel.

Caz müziğinin ve müzisyenlerinin Türkiye’deki durumunu, gelişim evrelerini ve etkileşimlerini Türkiye’nin tarihiyle paralel olarak inceleyen bir çalışmadır.

Çekimlerine 2011 yılında başlanan belgesel, 50 sanatçı ile yapılan görüşmeler sonucu hazırlandı. Türkiye'de ilk gösterimi 14 Temmuz 2013'te yapıldı.

Belgeselde yer verilen İisimler
-------------------------------

Hakan Atala, Murat Beşer, Terence Blanchard, Sadettin Davran, Craig Dicker, Baki Duyarlar, Dr. JB Days, İlhan Erşahin, Feridun Ertaşkan, Muvaffak Falay, Michael Farquharson, Emin Fındıkoğlu, Önder Focan, Zuhal Focan, Bozkurt İlham Gencer, Kerem Görsev, Selen Gülün, Ediz Hafızoğlu, Herbie Hancock, Emre Kartari, Dost Kip, Can Kozlu, Joe Mardin, Güngör Mimaroğlu, T.S Monk, Dan Morgenstern, Pelin Opcin, Tuna Ötenel, Ali Perret, Mike Ringquist, Mehmet Ali Sanlıkol, Cüneyt Sermet, Çağrı Sertel, Wayne Shorter, Selçuk Sun, Görgün Taner, Orhan Tekelioğlu, Okay Temiz, Sabri Tuluğ Tırpan, Hülya Tunçağ, Şenova Ülker, Nail Yavuzoğlu, Ayşegül Yeşilnil, Nezih Yeşilnil, Ahmet Yeşiltepe

Dış bağlantılar
---------------

* Resmî site 10 Şubat 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* IMDb'de *Türkiye'de Caz*
**Iman Elbani** (22 Ekim 1982), 2006 yılında Fas Güzeli seçilen Faslı oyuncu ve model.

Biyografi
---------

Albani, 22 Ekim 1982'de Meknes şehrinde doğdu. Mısır'a göç etti ve oyunculuk kariyerine Mısır sinemasında devam etti. 2006 Miss Fas Güzeli yarışmasında birincilik tacını taktı. Mısır'da Arap kamuoyu başta 2008 yapımı "Özel Harekat" filmi olmak üzere çeşitli drama filmlerinde kendisini tanıdı ve ardından da *2009 Arap Dünyası Güzeli* seçimlerine katılarak ikinci oldu. Daha sonra İngiltere'de reklamcılık ve moda alanına yöneldi.

Özel hayatı
-----------

Iman Elbani Londra'da ortak bir arkadaşı sayesinde, kafede oyuncu Murat Yıldırım ile tanıştı, 25 Aralık 2016 tarihinde evlendiler. 8 Ekim 2022'de kızı Miray'ı dünyaya ɡetirdi.

Filmografi
----------

* *Amaliat khassa* (*Opérations secrètes*)
* *Nsiib Al Haj Azzooz*

Kaynakça
--------

1. ↑  "Murat Yıldırım ile Iman Elbani çiftinin bebekleri dünyaya geldi". *www.ntv.com.tr*. 27 Şubat 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Şubat 2024.
2. ↑  Şablon:Lien web.
Short Track Milli Takım Sporcusu

d. 30.01.2007EYOF 2023
Ailesinin yönlendirmesiyle 2012 yılında buz patenine başlayan Eroğlu, Short Track lisansına 6 yaşında sahip olan ilk Türk sporcu oldu.[*kaynak belirtilmeli*]

2017 yılında Çekya'da gerçekleştirilen "Danubia 2 - Czech Open 2017" şampiyonasında milli sporcu olan Eroğlu, bu şampiyonada Junior E kategorisinde 5. oldu.[*kaynak belirtilmeli*]

Türkiye Buz Pateni Federasyonu'nca gerçekleştirilen şampiyonalarda çok kez ilk üç sırada yer alan Eroğlu'nun, 2.'lik elde ettiği ilk uluslararası yarışma ise Ankara'da gerçekleştirilen "ISU Junior Challenge Series 3" oldu. Eğitimi ve short track çalışmalarını TOHM ve Olimpik Kadro sporcusu olarak Erzurum’da sürdüren Eroğlu, 2023 yılında İtalya’da gerçekleştirilen Avrupa Gençlik Olimpik Oyunları’nda (EYOF) ve Almanya'da düzenlenen Short Track Dünya Gençler Şampiyonası'nda ülkesini başarıyla temsil etti.

Short Track Federasyon Kupası 3 (Kocaeli 2024)
Körfez Buz Spor Kulübü sporcusu Eroğlu, Kış Gençlik Olimpiyat Oyunları'na Türkiye adına ilk defa kota alan ekipte yer aldı.

Güney Kore’nin Gangwon eyaletinde 19 Ocak-1 Şubat 2024 tarihleri arasında gerçekleştirilen Kış Gençlik Olimpiyat Oyunları'nı 1500 metre mesafede 9. olarak tamamladı.

Short Track Avrupa Şampiyonası, dünya kupaları ve Dünya Gençler Şampiyonalarıyla geçen yaklaşık 2 aylık serinin ardından Kocaeli’de 5-7 Mart 2024’de yapılan "Short Track Federasyon Kupası 3" yarışmasında altın madalyanın sahibi oldu.

Kaynakça
--------

1. ↑  Habertürk. "Kocaelili sürat patenci Toprak Efe Eroğlu EYOF kadrosuna alındı - Kocaeli Haberleri". *Habertürk*. 14 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ekim 2023.
2. ↑  "Kocaeli'den 2 sürat patenci TOHM'a katılmaya hak kazandı". *www.aa.com.tr*. 7 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ekim 2023.
3. ↑  Sporx (20 Ocak 2023). "16. Avrupa Gençlik Olimpik Kış Festivali İtalya'da başlıyor". *Sporx*. 14 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ekim 2023.
4. ↑  ""Buzun aslanları" olimpiyatlara hazırlanıyor". *www.trthaber.com*. 3 Ekim 2023. 10 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ekim 2023.

Short Track Federasyon Kupası 3 (Kocaeli 2024)Short Track Federasyon Kupası 3 (Kocaeli 2024)
Short Track Federasyon Kupası 3 (Kocaeli 2024)
Short Track Federasyon Kupası 3 (Kocaeli 2024)
**Su atkuyruğu** (*Equisetum fluviatile*), Equisetaceae familyasından yaygın görülen bir atkuyruğu türü.

Su atkuyruğu çamur dipleri ile ağır ya da sığ sular ve göletler, bataklıklar, hendek içlerinde, tatlı su kıyıları boyunca yoğun koloniler halinde yetişen uzun ömürlü bir bitkidir.

Boyu 30–100 cm (nadiren 140 cm) uzunluğundadır. Yeşil renkli gövdesi dik yapılı, 2–8 cm çapında, pürüzsüz, yaklaşık 10 ila 30 ince sırttan oluşur. Her eklemde gövdeyi çevreleyen 5–10 mm uzunluğunda siyah uçlu küçük pulsu yapraklar vardır.

Su atkuyruğu sporla ve vejetatif yoldan köksaplarla üretilir. Çoğunlukla köksaplardan doğan sürgünlerden öncelikli olarak üretimi yapılır. Sporla üretimde gövdeden gelişen kozalaklardan çoğalır. Spor kozalakları sarımsı yeşil renkli 1–2 cm uzunluğunda 1 cm genişliğinde olup çok sayıda sık puldan oluşur.

Kuzey Yarımküre'nin ılıman bölgelerinde yaygın olan su atkuyruğunun yayılış alanı, Avrupa'da Orta İspanya, Kuzey İtalya, Kafkasya, Asya'da Çin, Kore ve Japonya; Kuzey Amerika'da Newfoundland, Güney Oregon, Idaho, Kuzeybatı Montana, Kuzeydoğu Wyoming, Batı Virginia ve Virginia'dır.

Su atkuyruğu çok çabuk yayılarak bahçe bitkilerini gelişimine engel olur bu yüzden istilacı tür olarak görülür.

Su atkuyruğu bazen bataklık atkuyruğu (*E. palustre*) ile karıştırılır.
**B. Traven** (1882?, 1890?- ö.26 Mart 1969 Meksiko) Kitaplarının asılları Almanca veya İngilizce basılmış olan, hakkında kesin olarak pek az bilginin bulunduğu yazarın takma ismi. Gerçek adı, milliyeti, doğum yeri ve tarihi bilinmese de bir süre Meksika’da yaşadığı kesin olarak bilinmektedir. En önemli eseri olarak kabul edilen 1927 tarihli Altın Hazineleri bu ülkede geçmektedir.

Hayatı
------

Traven’in hayatına dair neredeyse her bilgi tartışmalıdır. Yazarın gerçek kimliğiyle ilgili çok sayıda tez bulunmaktadır. Ancak akademik çevrelerde Traven’in genellikle 20.yüzyıl başlarında yaşamış olan anarşizmi savunan aydın ve aktör Ret Marut olduğu kabul görür. I. Dünya Savaşının ardından Almanya’dan ayrılan Marut Meksika’ya göçmüştür.

Aracıları
---------

Traven sürekli olarak beraber anıldığı iki isim Berick Traven Torsvan ve Hal Croves kendilerinin sadece kimliğinin açıklanmasını istemeyen yazar için yayınevleriyle kurulması zorunlu olan ilişkilerinde aracılık yaptıklarını belirtmişlerdir.

Sanatçı kişiliği
----------------

B. Traven on iki roman, bir söyleşi kitabı ve çok sayıda kısa öykü kaleme almıştır. Eserlerinde çoğunlukla macera öğesi hakim olmakla beraber kapitalizm eleştirisi ile bunu izleyen sosyalizm ve zaman zaman anarşizm savunusu hissedilir. Sonraki dönem eserlerinde Meksika Devrimi sürekli arka planda yer almıştır.

Traven’in eserleri özellikle I. Dünya Savaşının ardındaki dönemde çok popüler olur. Çok sayıda dile çevirilen eserleri önce Almanca basılsa da yazar yaptığı açıklamalarda eserlerinin asıl dilinin İngilizce olduğunda ısrar eder. Bu konuda da kesin bir bilgi bulunmamaktadır.

Eserlerinden bazıları
---------------------

Öne çıkan eserlerinden bazıları aşağıda sıralanmıştır:

* Altın Hazineleri
* Altına Hücum
* Araba
* Dinamit
* Gece Ziyaretçisi
* Hükûmet
* İsyan
* Kanlı Oyun
* Kanlı Yürüyüş
* Kasaba
* Köprü
* Ölüm Gemisi (Bir Amerikan Denizcisinin Başından Geçenler)
* Pamuk İşçileri

Etkileri
--------

En bilinen eserlerinden olan Altın Hazineleri adlı eser 1948 yılında John Huston tarafından The Treasure of the Sierra Madre adıyla sinemaya uyarlanmış ve film Akademi Ödülüne aday gösterilmiştir.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90132738
* BNE: XX1099554
* BNF: cb119270150 (data)
* CANTIC: a10165265
* CiNii: DA03705909
* GND: 118623672
* ISNI: 0000 0001 2144 1436
* LCCN: n79032978
* LNB: 000066390
* NDL: 00526832
* NKC: jn19981002244
* NLG: 253843
* NLI: 987007268915405171
* NLK: KAC2018F3150
* NSK: 000000852
* NTA: 068761546
* RERO: 02-A000163538
* SELIBR: 97563
* SUDOC: 027168301
* VIAF: 95161780
* WorldCat: lccn-n79032978

 |
***Tanacetum kotschyi***, Asteraceae familyasından bir pire otu türü.

Yastık oluşturan (kaespitoz) sık grimsi-beyaz keçemsi tüylü, kökgövdeli (çok yıllık bitkilerde o yılın otsu sürgünlerini taşıyan odunlaşmış taban kısmı), köksaplı çok yıllık otsu bitkidir. Gövde yüksekliği 8–20 cm’dir.

Taban yaprakları yarı palmatisekt (lopları yaprağın orta damarına kadar derin olan elsi damarlı olması), 1-2.5 cm, ana hatlarıyla geniş oval veya daire şeklinde; birincil segmentler 2-3 çiftli, tam veya 3-5 şerit şeklinde (lineer) bölünmüş, sivri uçlu segmentler 2-10 x 0.4 mm; gövde yaprakları sapsız, tüysü derin parçalı (pinnatisect, yaprak ayasının orta damara kadar derin parçalanmış olması), anahattı içte mızrak şeklindedir. 3 çifte kadar yanal segment taşıyan üst yapraklar basitleşir. Kömeç (sapsız çiçeklerin etlenmiş bir ana eksen üzerinde sık ve çok sayıda yerleşerek oluşturdukları salkımsı çiçek durumu) tek ve çiçek kümesi sapı çıplaktır. Pulsu yaprak halkaları (aynı boğumda birkaç çiçek sapı yaprakçığı çevresel olarak dizilmişler ise çiçek sapı yaprakçığı halkasına verilen ad) 0.8-1.3 cm genişliğinde; pulsu yaprak halkası (pulsu yaprak halkalarını meydana getiren pulsu yaprakların bir tanesine verilen ad) kahverengi veya siyahımsı-kenarlı, dışı şerit-mızrak şeklinde, 3.5 x1.5 mm, içi ters mızrak şeklinde (taban kısmı ince uca doğru gittikçe genişleyen ve sivri, uzunluğu genişliğinden daha fazla olan basit yaprak), uçta 7 mm'ye kadar genişleyen ve ince, kuru zarımsı parçalıdır.

Işınsal çiçekler 12-20 kadar, beyaz; dilsi çiçekler 6-12 x 2.5–5 mm, ucu sığ 3 dişlidir. Disk çiçekler 2,5-3,5 mm’dir. Kapçık meyve (aken, kuru, küçük, bir tohumlu ve kendiliğinden açılmayan meyveler) kahverengi, 2-2.5 mm, 4-5 kaburgalı; taççık (*korona*, taç yapraklar ile erkek organların arasında bulunan taç yapraklar üzerinden çıkmış taç yapraklara bağlı taca benzer yapı) 1-1.5 mm, ± tek taraflı, uçta düzensiz çentiklidir.

Çiçeklenme temmuz ve ağustos aylarında gerçekleşir. Kayalık kireçtaşı yamaçlar, yarıklar ve dağ eteğindeki taş yığınları yetişme yerleridir. 1450 ila 3580 m yükseklikler arasında görülür.

Türkiye'de Bitlis, Hakkari, Kahramanmaraş, Muş, Rize, Siirt ve Van illerinde görülür. Dünya'da Türkiye dışında Ermenistan, Azerbaycan, Nahçıvan, İran ve Irak'ta yayılış yapar.

Kaynakça
--------

1. ↑  Grierson, A.J.C. (1975). Davis, P.H. (Ed.). *Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Vol. 5 (Compositae)*. Edinburgh: Edinburgh University Press. ss. 1-890. ISBN 0-85224-280-8.
2. ↑  "*Tanacetum kotschyi*". *Vikitür*. 11 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mayıs 2021.

Dış bağlantılar
---------------

* Vikitür'de ***Tanacetum kotschyi*** ile ilgili ayrıntılı taksonomik bilgiler bulunur.
Terkedildikten sonraki haliyle Pembe Konak
**Pembe Konak**, **Kırmızı Konak**, **Merkezi Umûmi**, İstanbul’un tarihi Cağaloğlu semtinde Yanıksaraylar bölgesinde bulunan ve 1908’den itibaren İttihat ve Terakki Partisi’nin genel merkezi, 1924-2005 yıllarında Cumhuriyet gazetesi binası olarak kullanılmış olan tarihi konak. 2019 yılında "restorasyon için geç kalınması" sebebiyle yıkılmıştır.

Başlangıçta "*Kırmızı Konak*" adıyla bilinen yapı, boyalarının solmasından sonra "*Pembe Konak*" olarak anılır oldu.

1908-1918 arasında Osmanlı İmparatorluğu’nun fiilen yönetildiği yerdi. Enver, Cemal ve Talat Paşa’ların yurtdışına zorunlu çıkışından sonra konak, kısa süre için İttihat ve Terakki’nin devamı olan Teceddüt Fırkası’nın eline geçti ancak Hürriyet ve İtilaf Fırkası taraftarları tarafından kısa süre sonra basıldı; kasası ve arşivi talan edildi.

1924-1974 arasında Cumhuriyet Gazetesi, Yunus Nadi Bey tarafından satın alınan bu binadan yönetildi. 1974’ten itibaren gazete, konağın bahçesine taşındı ve konak, gazete ve mürekkep deposu olarak kullanıldı. Gazete, konağın paydaşlarının talep ettiği kirayı karşılayamadığı için 2005 yılında Şişli’de bir binaya taşındı. Konak, kaderine terkedildi.

Galeri
------

* Ocak 2018Ocak 2018
* Ocak 2018Ocak 2018

Kaynakça
--------

1. ↑  Bayazoğlu, Ümit. "Güle Güle Pembe Konak". Chronicle Dergisi. 25 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2011.
2. ↑  "Bir dönem Osmanlı'nın yönetildiği Pembe Konak'tan geriye hiçbir şey kalmadı: Bina bürokrasi yüzünden mi yıkıldı?". *Independent Türkçe*. 16 Ağustos 2019. 4 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Aralık 2022.
3. ↑  Sulutaş, Ali (16 Ekim 2005). "Cağaloğlu Öksüz Kaldı". Hürriyet Gazetesi. 19 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2011.
Başlığın diğer anlamları için Shogun: Total War sayfasına bakınız. Başlığın diğer anlamları için Total War: Shogun 2 sayfasına bakınız.
Minamoto no Yoritomo (1192-1199), Kamakura Şogunluğu'nun ilk şogunu.
**Şoğgun** (将軍, **şoğgun**) (*Bu ses hakkındadinle (yardım·bilgi)*) ("Orduların Kumandanı"), Japonya'da bir askeri rütbe ve tarihsel unvandır. "General" kelimesinin Japonca'da iki kanjisi vardır: "kumandan", "general" veya "amiral" anlamına gelen *şoğ* ve "ordular" veya "savaşçılar" anlamına gelen *gun*. Modern askeri seviyelendirme sistemindeki karşılığı *Harekât Komutanı*‘na eşittir. Unvan olarak ***Seii Taişoğgun'***un (征夷大将軍) kısa biçimidir. Japon tarihindeki çeşitli zamanlardaki feodal yönetimdir ve 1867'de Tokugawa Yoşinobu'nun Meiji İmparatorluğu için feragat edişiyle son bulmuştur.

Bir şogunun hizmeti veya yönetimi şogunluk, veya İngilizce'de "shogunate" veya Japonca'da "özel yönetim" anlamına gelebilecek *bakufu* (幕府) şeklinde ifade edilir. Bakufu aynı zamanda "çadır yönetimi" anlamına da gelebilir ve bu aslen tanım şogun altındaki yönetim biçimini ifade eder. Çadır bir yandan saha kumandanını sembolize eder ama aynı zamanda geçiciliğe işaret etmiştir. İmparatorluk elinde yalnızca sözde bir yetki varken şogun altındaki görevlilerin tamamı, *bakufu*; yönetime ait güncel görevlerini yerine getirirlerdi.

Tarihi
------

I. Heian dönemi (794–1185)  

II. Kamakura şogunluğu (1192–1333)  

III. Kemmu yapılanması (1333–1336)  

IV. Ashikaga şogunluğu (1336–1573)  

V. Tokugawa şogunluğu (1603–1867)

Ayrıca bakınız
--------------

* Japonya
* Feodalizm
* Daimyo

Kaynakça
--------

### Notlar

1. ↑  "Shogun". *The World Book Encyclopedia*. World Book. 1992. ss. 432-433. ISBN 0-7166-0092-7.
2. ↑  Totman, Conrad (1966). "Political Succession in The Tokugawa Bakufu: Abe Masahiro's Rise to Power, 1843-1845". *Harvard Journal of Asiatic Studies*. Cilt 26. ss. 102-124. doi:10.2307/2718461.
3. ↑  Beasley, William G. (1955). *Select Documents on Japanese Foreign Policy, 1853-1868,* p. 321.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4322825-2
* LCCN: sh85121748
* NLI: 987007538958305171

 |
Nezihe Viranyalı
**Nezihe Viranyalı** (1925, Vidin – 22 Aralık 2004, İstanbul), ilk Türk kadın pilotlardan birisidir.

Sabiha Gökçen tarafından yetiştirilen dört kadın pilotun (diğerleri Edibe Subaşı, Yıldız Eruçman ve Sahavet Karapars) sonuncusudur. Planörle 100 saatten fazla, motorlu uçaklarla 2800 saatten fazla uçuş yaptı, 1950'li yıllarda yurtdışında hava akrobasi gösterilerinde Türkiye'yi temsil etti. Gösterilerde daha çok paraşütle atlama gerçekleştirdi.

Yaşamı
------

1925’te Bulgaristan'ın Vidin şehrinde dünyaya geldi. İlk Türk kadın pilot Sabiha Gökçen’in uçakla Balkanlar’ı gezmesinden ve Sofya’da yaptığı gösterilerden çok etkilenerek Türkiye’ye geldi. Türkkuşu Eğitim Merkezi’ne kaydoldu. Sabiha Gökçen tarafından yetiştirildi. Yaz aylarında İnönü kamplarına giderek Emrullah Ali Yıldız'dan eğitim aldı. Önce paraşütçülük, daha sonra planör ve pilot brövesi aldı. 
1955 yılında Hollanda ve Almanya'da yapılan uluslararası gösterilere paraşütçü olarak katıldı. Havacılık tarihinin efsanevi pilotu Jacqueline Cochran tarafından ABD'ye davet edilmesi üzerine Tenesse Üniversitesi'ne giderek özel bursla sivil havacılık okulunda eğitim gördü. 1956 yılında Bağdat'ta yapılan uçuş gösterilerine Türkkuşu filosunun pilotu olarak katıldı.

Nezihe Viranyalı'nın Karacaahmet Mezarlığı'ndaki kabri, İstanbul
Nezihe Viranyalı, 100'den fazla paraşütle atlayış gerçekleştirdi. Türkkuşu okullarında yüzlerce öğrenci yetiştirdi. Türk Hava Kurumu’ndan emekli oldu. Planörle 100 saatten fazla, motorlu uçaklarla 2800 saatten fazla uçuş yaptı. Amerikalı yazar Stuart Kline *Türk Havacılık Kronolojisi* adlı kitabında yazı ve resimlerle Türkiye'nin ilk kadın pilotlarından Nezihe Viranyalı'ya yer vermiştir.

Hayatının son yıllarını İstanbul'da bir huzurevinde geçiren Viranyalı’nın, kaza sonucu kırılan ayağı ve omzu nedeniyle geçirdiği ameliyatlar sonrasında kangren olan bir bacağı kesildi. 2004 yılında Dünya Gazetesi tarafından kendisine *Türk Kadın Onur Ödülü* verildi. Bağırsak kanseri olan Viranyalı, 22 Aralık 2004 günü İstanbul’da hayatını kaybetti. Karacaahmet Mezarlığı’nda toprağa verildi.

Nezihe Viranyalı, hayatı boyunca Atatürk’ün çizdiği çağdaş Türk kadını modeline uymak için çabaladı. 1940’lı yıllarda Ankara’da ilk özel otomobili olan kadınlardan birisiydi. Buz pateni yapar, akordeon çalardı. Almanca, İngilizce, Bulgarca ve Rusça biliyordu.

Kaynakça
--------

1. ↑  Gültüna, Sencer. "Türk pilot Nezihe Viranyalı ve Safiye Sultan". Canlihaber.com sitesi, 22 Aralık 2014. 29 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Şubat 2021.
2. 1 2  Durmuş, Fatma. "Göklerin Son Kızı". Yeni Şafak gazetesi, 5 Aralık 2004. 26 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Şubat 2021.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 21 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Haziran 2020.
4. 1 2 3  "Göklerin Kraliçesi: Bulgaristanlı Nezihe Viranyalı". Bghaber.org, 23 Aralık 2017. 20 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Şubat 2021.
5. ↑  "İlk kadın pilotlardan Nezihe Viranyalı öldü". Hürriyet gazetesi, 23 Aralık 2004. 29 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Şubat 2021.
**Boris Nikolayeviç Polevoy** (Rusça: *Бори́с Никола́евич Полево́й*) (17 Mart 1908 - 12 Temmuz 1981) Sovyetler Birliği vatandaşı yazar. Özellikle II. Dünya Savaşı sırasında Kızılordu'da savaş pilotu olarak görev yapmış olan As pilot ve Sovyetler Birliği Kahramanı olan Aleksey Maresyev'in öyküsünü anlattığı *İnsanlık Uğruna* adlı eseriyle tanınır.

Hayatı
------

Asıl adı Boris Nikolayeviç Kampov'dur. 1908 yılında Moskova'da dünyaya gelir, babası Nikolay Petroviç hukukçudur. Annesi ise Lidya Vasilyevna Kampov'dur. Günümüzdeki adı Kalinin Endüstri Meslek Lisesi olan Tver Endüstri Meslek Lisesini bitirir. Yazarlığa başlamadan önce Kalinin'de tekstil fabrikasında üretim sorumlusu olarak çalışır. 1928 yılında başladığı gazetecilikte kısa sürede başarı kazanmış ve Maksim Gorky ile mesleğin inceliklerini görüşmesi için seçilmiştir. Yazarken kullandığı mahlası olan *Polevoy* kelimesi Rusçada *tarla* anlamına gelen *pole* kelimesinden türetilmiştir.

1939 yılında Pravda'da çalışmaya başlamış, Sovyetler Birliği'nin 1941 yılında Nazi Almanyası'nın saldırısına uğramasıyla beraber silah altına alınarak Kızılordu'da yarbay rütbesiyle savaş muhabiri olarak görev yapmıştır. Auschwitz İmha Kampı'na ilk girenlerdendir ve kampın iç yüzünü çarpıcı şekilde ilk kez tüm dünya kamuoyuna bildirmiştir. Savaş sırasında yaralandıktan sonra ayakları kesilen Sovyet as pilotu Aleksey Maresyev'in öyküsünü anlattığı *İnsanlık Uğruna* adlı eser hem Sovyetler Birliğinde hem de 1952 yılındaki İngilizce baskısının ardından tüm dünyada büyük başarı kazanır.

1940 yılından ölümüne kadar Sovyetler Birliği Komünist Partisi üyesi olan yazar, 1951-1966 arasında Yüksek Sovyet vekilliği yapmış, çok çeşitli gazete ve dergide yayın kurulunda bulunmuştur. Sosyalist Emek Kahramanı ilan edilen yazar Stalin Ödülü, Lenin Nişanı, Kızıl Bayrak Nişanı ve Kızıl Yıldız Nişanına layık görülmüş, Dünya Barış Konseyi tarafından altın madalya ile ödüllendirilmiştir.

Türkçeye çevrilen eserleri
--------------------------

* *İnsanlık uğruna* (1947)
* *...ve o döndü* (1949)
* *Altın* (1950)

Notlar
------

1. ↑  Asıl adı *Повесть о настоящем человеке* *(Gerçek bir insanın hikayesi)* olan roman Türkçeye *İnsanlık Uğruna* adıyla Berrin Çolpan tarafından çevrilmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  1. Ukrayna Cephesi Siyasi Büro sorumlusu Yarbay Polevoy'un 29 Ocak 1945 tarihli Auschwitz izlenimlerinin asıl metni 16 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Rusça) 21 Mart 2023 tarihinde erişilmiştir
2. ↑  Eserin Rusça asıl metni 19 Temmuz 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Rusça) 21 Mart 2023 tarihinde erişilmiştir

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90330872
* BNE: XX1144640
* BNF: cb125522351 (data)
* CiNii: DA05107045
* GND: 118595458
* ISNI: 0000 0001 2120 3366
* LCCN: n50041171
* LNB: 000077345
* NDL: 00525224
* NKC: jn19981002009
* NLG: 90757
* NLI: 987007266638505171
* NSK: 000103937
* NTA: 071001395
* RERO: 02-A000131563
* SELIBR: 84323
* SUDOC: 034807675
* Trove: 948625
* VIAF: 9962290
* WorldCat: lccn-n50041171

 |
Dosya:Pegaso Z-207.jpg1955 Barselona Otomobil Fuarı'nda fabrika gövdeli Pegaso Z-207 prototipi
**Pegaso Z-207**, İspanyol üretici Enasa tarafından Pegaso markasıyla 1955 ile 1959 yılları arasında üretilen bir kamyon modelidir. Kamyon bir V6 motora ve çarpıcı bir kabin tasarımına sahipti. Z-207'ye, bu modelden üretmek için yeni bir Pegaso tesisinin kurulduğu Madrid yakınlarındaki bir kentin adı olan Barajas takma adı verilmiştir.

Z-207 zamanının ötesindeydi; 7.5 litrelik V6 motoru dökme demir silindir gömleklerine sahip alüminyum bloğa, bir denge miline ve doğrudan yakıt enjeksiyon sistemine sahipti. İlk modeller 110 bg (82 kW) güç üretirken sonraki modeller 120 bg (89 kW) güç üretebiliyordu ve 11.320 kg'lık azami ağırlığıyla 90 km/sa azami hıza ulaşabiliyordu. Z-207, bir ayrıcı sistemi ile üç düşük ve üç yüksek vitese ayrılan üç vitesli bir şanzıman ve iki vitesli bir arka aksın birleşimi ile toplamda on iki vitese sahipti. Ayrıcı mekanik olarak direksiyon kolonunun altında bulunan bir kol yoluyla kontrol ediliyordu.

Z-207'nin bir diğer özelliği, zamanın tipik bir ticari aracından daha yüksek bir konfor derecesi sağlayan bağımsız ön süspansiyon idi.

Barajas araç ailesi, bir yarı römork kamyon olan Z-702 ve asla seri üretime geçmeyen bir arkadan motorlu otobüs olan Z-407'yi içeriyordu. Ayrıca, Z-213 kodlu dört çekişli bir prototip de mevcuttu.

Z-207'nin üretimi ve bakımı pahalıydı, ve aşamalı olarak daha geleneksel ama daha iyi satan, bazı Leyland parçaları içeren Pegaso Comet ile değiştirildi. Z-207 ailesinin toplam üretimi 5.737 araç idi.

Pegaso Z-207 güvenilir performansı, konforu ve dayanıklılığı ile biliniyordu. Otobüs modelleri, pürüzsüz sürüş kalitesi ve düşük ses seviyeleri ile hem yolcular, hem de sürücüler için rahat bir deneyim sağlamasıyla ünlüydü.

Yıllar içerisinde Z-207, İspanya'da toplu taşımanın ikonik bir sembolü haline geldi. Daha yeni otobüsler kullanılmaya başlanmış olsa da, Z-207 İspanyol otomotiv tarihinin nostaljik ve sevilen bir parçasıdır.

Kaynakça
--------

* Lage, Manuel. *Hispano-Suiza/Pegaso* (İspanyolca). Madrid, 1992. 84-7782-236-0.

Dış bağlantılar
---------------

* Barajas ailesinin tam kataloğu (İspanyolca)
İbad Hüseynov 2021'de
**İbad Hüseynov** (Azerice: *İbad Hüseynov*, 18 Ekim 1970, Hocavend), Birinci Karabağ Savaşı'nda görev alan Azerbaycanlı askerdir. Ermeni komutan Monte Melkonyan'ı savaş esnasında karşılıklı dövüşte yenerek öldürdüğü iddiaları nedeniyle Azerbaycan'da ün kazanmıştır. Azerbaycanın Millî Kahramanı.

12 Haziran 1993 tarihinde Karabağ Savaşı sırasında Ermeni Güçleri komutanlarından Monte Melkonyan'ı yakalayarak öldürdüğü iddia edilmektedir. Olay esnasında İbad Hüseynov'un 22 yaşında olduğu belirtilmektedir.

Azerbaycan tarafından "Bayrak Madalyası" ile ödüllendirilmiştir. Azerbaycan'ın Millî Kahramanı Madalyası ile ödüllendirilmiştir.

16 Kasım 1999 tarihindeki düğününe dönemin Azerbaycan Cumhurbaşkanı Haydar Aliyev de davet edilmiş, fakat Aliyev işlerinin yoğunluğu dolayısıyla katılamayacağını belirten bir tebrik mektubu yayınlamıştır. Ayrıca söz konusu mektupta Aliyev, İbad Hüseynov'u Karabağ Savaşı'nda gerçekleştirdiği eylemleri dolayısıyla övmüştür.

Kendisiyle ilgili 2010 yılında "Asker" isimli bir belgesel yayınlanmıştır.

Ankara'da Gölbaşı Hacıhasan Mahallesi’nde Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın katılımlarıyla açılan Yeni Türkiye Strateji Araştırma Merkezi’nin önünde bulunan sokağa Kahraman İbad Hüseyinli adı verildi.

Gaziantep'te Şahinbey Belediyesi tarafından Kocaoğlan Mahallesi’ne yaptırılan parka İbad Hüseyinli’nin adı verildi.

TARİHÎ OPERASYON... Karabağ Savaşı’nda gerçekleştirdiği tarihî operasyonlardan birini olay yeri olan Muğanlı köyünde anlatt

Kaynakça
--------

1. ↑  ""Azərbaycan bayrağı" ordenli əsgər" (Azerice). 22 Haziran 2010. 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Haziran 2012.
2. ↑
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 11 Mart 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2010.
4. ↑  "GÖLBAŞI'NDA 'KAHRAMAN İBAD HÜSEYİNLİ' ADI SOKAĞA VERİLDİ". Milliyet Gazetesi. 29 Nisan 2015. 9 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Temmuz 2020.
5. ↑  "Şahinbey'de Azerbaycanlı İbad Hüseyinli Parkı Açıldı". Hürriyet Gazetesi. 31 Ağustos 2015. 29 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Temmuz 2020.

İlgili medyalar
---------------

* "Asker" belgesel film
* Silah Arkadaşının Hatıraları

Dış bağlantılar
---------------

* İbad Hüseynov - Resmî İnternet Sitesi
**Guy Braibant** (d. 5 Eylül 1927, 16. arrondissement (Paris) - 25 Mayıs 2008, 13. arrondissement (Paris)) Fransız hukukçu.

Eğitimi
-------

Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü'nü ve Ulusal İdare Okulu'nu bitirmiştir.

Kariyeri
--------

Danıştay'a denetçi olarak girmiş, dokümantasyon merkezinde görev almış, 1958-1974 yılları arasında Danıştay davalar dairesi nezdinde bakanlar kurulu komiseri olmuştur.

II. Dünya Savaşı'nın sonundan itibaren 1984'e dek Fransız Komünist Partisi'nin (PCF) üyesi olmuştur. PCF'in dönüşümünden yana olup, 1975'te "Özgürlükler Deklarasyonu Projesi"nin yazımına katılmıştır.

Komünistlerin hükümete girmeyi reddetmesi üzerine 1984'te partiden ayrılmıştır. 1985-1992 yılları arasında Danıştay Raporlar ve Çalışmalar Dairesi Başkanı olmuş ardından onursal daire başkanı olmuştur.

Paris II Panthéon-Assas Üniversitesi, Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü ve Ulusal İdare Okulu'nda profesör olarak ders vermiştir.

1989-2005 yılları arasında Yüksek Kanunlaştırma Komisyonu başkan yardımcısı

1996'da başbakan Alain Juppé'nin isteğiyle Fransız kamu arşivleri üzerine rapor hazırlamıştır.

Avrupa Birliği Temel Haklar Bildirgesi'ni hazırlayan Konvansiyon'da Fransız Devleti'ni temsilen yer almış ve bu konvansiyonun yönetiminde bulunmuştur.

Marceau Long, Prosper Weil, Pierre Delvolvé, Bruno Genevois ile beraber *Grands Arrêts de la jurisprudence administrative* (İdari İçtihatların Dönüm Noktaları) adlı eserin yazarları arasında yer almıştır.
Tuncer Ergüven
**Tuncer Ergüven** (1944, Fındıklı, Rize - 12 Mart 2013, Çardak, Denizli), Türk iş insanı ve siyasetçi. Çaykur Rizespor'un, Çaykur'un başkanlıklarını ve Demokrat Parti ile Doğru Yol Partisi'nin Rize il başkanlığını yapmıştır. 

Karabük Demir Çelik Lisesi’ni 1963, Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi’ni 1967'de bitirdi. 28 Ocak 1992 ve 1 Kasım 1995 tarihleri arasında Çaykur başkanlığı yaptı. Eş zamanlı olarak 20 Nisan 1992-30 Mart 1995 ve 6 Mayıs 1995-26 Ekim 1995 tarihleri arasında Çaykur Rizespor başkanlığını icra etti. Emeklilik sonrası siyasete girdi ve Doğru Yol Partisi ve Demokrat Parti'nin Rize il başkanlıklarını yaptı. Denizli'nin Bozkurt ilçesinde kullandığı otomobilin direksiyon hakimiyetini kaybedip karşı şeride geçtiğinde karşıdan gelen minibüsle çarpıştı ve kaldırıldığı hastanede hayatını kaybetti. Fındıklı Merkez Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Aksu mahallesindeki aile mezarlığına defnedildi.

Ergüven evli ve iki çocuk babasıydı.

Mirası
------

Ergüven'in adı, Fındıklı'daki bir sosyal tesise verildi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Başsağlığı Mesajı / Tuncer Ergüven". caykurrizespor.org.tr. 13 Mart 2013. Erişim tarihi: 5 Mart 2024. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
2. ↑  "Tuncer Ergüven hayatını kaybetti". pazar53.com. 12 Mart 2013. Erişim tarihi: 5 Mart 2024. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
3. ↑  "Denizli'de Trafik Kazasında Vefat Eden Tuncer Ergüven İçin Tören Düzenlendi". etkihaber.com. 15 Mart 2013. Erişim tarihi: 5 Mart 2024. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
4. ↑  "Tuncer Ergüven'e 2 Ayrı Tören Düzenlendi". olay53.com. 14 Mart 2013. Erişim tarihi: 5 Mart 2024. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
5. ↑  "Tuncer Ergüven Sosyal Tesisleri". findikli.bel.tr. Erişim tarihi: 5 Mart 2024. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
**Claude Malhuret** (d. 8 Mart 1950, Strazburg) Fransız doktor, avukat ve siyasetçi.

Eğitimi ve Mesleği
------------------

Cochin-Port-Royal Fakültesi'nde (Paris 5 Üniversitesi) Tıp eğitimi almış ve doktorluk yapmıştır. Ardından Panthéon Hukuk Fakültesi'nde (Paris 1 Üniversitesi) eğitim görüp avukatlık da yapmıştır.

1978'de, Bernard Kouchner'in muhalefetine rağmen, Sınır Tanımayan Doktorlar Örgütü'nün başına seçilmiş ve 1980'e dek bu görevi sürdürmüştür.

Siyasi Kariyeri
---------------

Alain Madelin'in önerisiyle, 2. Jacques Chirac Hükümeti'nde Başbakan nezdinde, İnsan Haklarından sorumlu Devlet Sekreteri olarak görev almıştır. 1989 yılından itibaren Vichy belediye başkanlığı görevini sürdürmektedir. 1993'te seçildiği Allier milletvekilliğini 1997 seçimlerinde kaybetmiştir ayrıca 1997'den günümüze kadar yapılmış bütün milletvekili seçimlerinde aday olmuş ama hiçbirini kazanamamıştır. 2007 yılı itibarıyla UMP Allier teşkilatının başkanı olmuş daha sonra parti Cumhuriyetçiler adını almıştır. 2017 yılında Cumhuriyetçiler'den ayrıldığı için teşkilat başkanlığını da bırakmıştır.

28 Eylül 2014 tarihinde Allier senatörü seçilmiştir.

Görevleri
---------

**Yerel Yönetimler**

* 20 Mart 1989 - 6 Ekim 2017: Vichy belediye başkanı
* Mart 2004 - Ekim 2014: Auvergne bölgesel konseyi üyesi

**Hükûmet**

* 20 Mart 1986 - 10 Mayıs 1988: Başbakan nezdinde, İnsan Haklarından sorumlu Devlet Sekreteri

**Avrupa Parlamentosu**

* 25 Temmuz 1989 - 16 Nisan 1993: Avrupa Parlamentosu milletvekili

**Meclis**

* 2 Nisan 1993 - 21 Nisan 1997: Allier 4. seçim çevresi milletvekili

**Senato**

* 1 Ekim 2014 - ...: Allier senatörü
	+ 2 Ekim 2017 - ...: Bağımsızlar-Cumhuriyet ve Mekanlar Grubu Başkanı

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb119141020 (data)
* GND: 1128915863
* ISNI: 0000 0000 3294 3645
* LCCN: n82210784
* SNAC: w6gg4btd
* SUDOC: 027004082
* VIAF: 24604717
* WorldCat: lccn-n82210784

 |
**Jean-Michel Gaston Hayat** (d. 2 Mart 1955, Paris) Fransız yargıç.

Ulusal Yargı Okulu'nu bitirmiştir. Hakimlik görevlerinin ardından 1997-1999 yılları arasında Bakan Ségolène Royal'in teknik danışmanı olarak görev yapmıştır. Nanterre Asliye Hukuk Mahkemesi başkan yardımcısı iken 2001 yılında Versay İstinaf Mahkemesi üyesi olmuş, Nice Asliye Hukuk Mahkemesi başkanı (2005-2010), Nanterre Asliye Hukuk Mahkemesi başkanı (2010-2014), Paris Asliye Hukuk Mahkemesi başkanı (2014-2019) olarak görev ifa etmiştir. 2019-2022 yıllarında Paris İstinaf Mahkemesi birinci başkanlığı görevinde bulunmuş ve 2022 yılında yaş haddinden emekliye ayrılmıştır.

Paris Asliye Hukuk Mahkemesi başkanı iken, cumhurbaşkanlığı seçim sürecinde François Fillon hakkında açılan yargı sürecinde sorgu hakimini görev gereği kendisi seçmiş ve Serge Tournaire'in görevlendirilmesi siyasi bir seçim olarak değerlendirilmiştir

Bir dönem kendisi gibi yargıç olan eski Reims belediye başkanı Adeline Hazan ile evlilik yaşamıştır.

Sol çizgideki Yargı Sendikası'nın (SM) eski üyesidir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Franck Johannes (4 Temmuz 2014). "Nominations au gratin de la haute magistrature". 28 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2020.
2. ↑  Gérard Davet , Fabrice Lhomme (13 Mart 2017). "Affaire Fillon : le juge Tournaire, choisi pour son tempérament offensif". 13 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2020.
3. ↑  "Aie Aie, Hayat!". 9 Ekim 2018. 28 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2020.
4. ↑  "Jean-Michel Hayat devient président du tribunal de Nanterre". 7 Temmuz 2020. 28 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2020.
(video) Pharrell Williams Japonya, 2015 konserinde eşlik eden dansçılar *twerking* yaparken
**Twerking** (Fonetik: /ˈtwɜːrkɪŋ/) kişisel, genellikle kadınların yaptığı, bir dans çeşidi. Cinsel tahrik edici bir tavırla yapılan bir danstır. 2013'te "twerk" kelimesi Oxford Dictionary Online'a eklenmiştir. Oxford sözlüğüne göre kelime, 1993 yılından beri kullanılmaktadır. Twerk, Oxford sözlüğü tarafından 2013 yılının 2. kelimesi olarak belirlenmiştir.

Twerk sözcüğünün Türkçe karşılığı olan "şeveke" sözcüğü daha eskidir. Türk Dil Kurumunda sözcükle ilgili 16. yüzyıldan kayıt bulunmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Miller, Matt (2012).
2. ↑  "Twerk: Definition of Twerk in Oxford Dictionary - American English (US)" 8 Ağustos 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
3. ↑  "'Twerk,' 'selfie' added to Oxford dictionary" 24 Eylül 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
4. ↑  "Selfie is Oxford Dictionaries' word of the year | Books | The Guardian" 2 Şubat 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. theguardian.com.
5. ↑  Pamukkale Üniversitesi İngilizce Sözlük
6. ↑  TDK Tarama Sözlüğü

Dış bağlantılar
---------------

* A Complete History of Twerking (1993-2013)2 Ocak 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Morphine**, 1989'da Cambridge, Massachusetts'te Mark Sandman, Dana Colley ve Jerome Deupree tarafından kurulan bir Amerikan rock grubuydu. Davulcu Billy Conway de, Deupree'nin yokluğunda sık sık grupta çaldı, ancak bazen ikisi birlikte çaldı. Beş başarılı albüm ve kapsamlı turnenin ardından, baş vokalist Sandman'ın 3 Temmuz 1999'da İtalya'nın Palestrina kentinde kalp krizinden ölmesinin ardından dağıldılar. Kurucu üyeler, orijinal tarzın ve sesin çoğunu koruyarak Vapors of Morphine grubuna yeniden katıldılar.

Morphine, blues ve caz unsurlarını daha geleneksel rock düzenlemeleriyle birleştirerek gruba alışılmadık bir ses verdi. Sandman, "derin, rahat bir mırıltı "ile belirgin bir şekilde şarkı söyledi ve şarkı yazarlığı belirgin bir vuruş etkisine sahipti. Grubun kendisi, müziklerini tanımlamak için "low rock" etiketini icat etti "Kolayca bir hile haline gelebilecek minimalist, düşük kaliteli bir sesi" içeren: bir elektro gitarın sesi etrafında inşa edilmemiş bir 'power trio'. Bunun yerine, Morphine her albümde sıra dışı söz dağarcığını genişletti."

Grup, olumlu eleştiriler aldı, ancak ticari olarak karışık sonuçlarla karşılaştı. Amerika Birleşik Devletleri'nde grup, kamu ve kolej radyo istasyonları ve grubun bir zamanlar konuk ağırladığı, ancak ticari rock radyo ve diğer müzik televizyon programlarından çok az destek aldığı MTV'nin 120 Minutes programı dahil olmak üzere indie rock topluluğu tarafından benimsendi ve tanıtıldı. Bu, kendi ülkelerindeki ana akım maruziyetlerini ve desteklerini sınırlandırırken, uluslararası alanda, özellikle Belçika, Rusya, Portekiz, Fransa ve Avustralya'da yüksek profilli başarı elde ettiler.

Kaynakça
--------

1. ↑  Ashare, Matt (27 Mayıs 1994). "Morphine's addictive music is seducing a phalanx of fans". *The Boston Phoenix*. 15 Mayıs 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Mart 2008.
2. ↑  Kot, Greg. "Morphine discography". TrouserPress.com. 6 Kasım 2004 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Mart 2008.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 10316123-5
* ISNI: 0000 0001 2324 6052
* MusicBrainz: 42689657-cbec-4f66-a9ed-80f939ea23ed
* NKC: xx0027877
* VIAF: 142081475
* WorldCat: lccn-no00063703

 |
**Mehdi Bey Hacıbababeyov** (d. 1871, Şamahı şehri, Rus İmparatorluğu -ö. 1925, Bakü şehri, Azerbaycan SSR, SSCB) sosyal ve politik faaliyetlerde bulunmuş şahıs, Azerbaycan'ın bağımsızlık mücadelesinin aktif katılımcılarından biri.

Mehdi Bey, Şamahı'nın ünlü Hacıbababeyov ailesine mensuptur. 19. yüzyılın ünlü Azerbaycanlı mimarı Kasım Bey Hacıbababeyov, ünlü opera sanatçısı ve Sovyet Azerbaycan Halk Sanatçısı (1938) Hüseynağa Hacıbababeyov ile aynı kuşaktandır.

Hayatı
------

Mehdi Bey Hacıbababeyov 1871 yılında Şamahı'da doğdu. Bakü Realni Okulundan mezun oldu. 1901'den itibaren Bakü 1. Rus-Tatar okulunda öğretmenlik yaptı. "Nicat" Hayır Kurumunun sekreterlerinden biriyken akşam kurslarında ders demeye başlamış, aynı zamanda da "Nicat" derneğinin tiyatro bölümünün başkanlığını yapmıştır. Bundan kısa süre sonra, "Nicat" Kurumunun 1. şehir Rus-Tatar okulunun müdürü seçilmiştir.

Rusya İmparatorluğu'ndaki devrimler döneminin ardından siyasetle yakından ilgilenmeye başladı. Bü süreçte, Rusya Kurucu Meclisin toplanması için oluşturulan ve Kafkasda görevlendirilen merkezi komisyonun üyesiydi. Daha sonra Transkafkasya Seymi'nin üyeliğine seçildi. 26 Mayıs 1918'de Transkafkasya Seymi'nin yani Transkafkasya Demokratik Federatif Cumhuriyeti'nin düşmesi üzerine Azerbaycan Milli Konseyi'nin üyesi oldu. Azerbaycan'ın İstiklâl Beyannamesi'ni kabul eden Milli Konsey'in 26 üyesinden biriydi. Hacıbababeyov, Azerbaycan Milli Konseyi'nin "Azerbaycan Meclisi-Mabusana'nın Kuruluşuna İlişkin Kanun"a göre Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti Parlamentosu'na dahil edildi ( 19 Kasım 1918). Müsavat fraksiyonunun (daha sonra "Musavat" ve Tarafsızlar Fraksiyon) üyesi olarak parlamentoda görev yaptı.

Ayrıca bakınız
--------------

* Eşref Bey Tağıyev

Kaynakça
--------

1. 1 2  Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti Ensiklopediyası 2005, s. 427.
2. ↑  "Azərbaycan Milli Şurası". axc.preslib.az. 2018. 23 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Şubat 2024.
3. ↑  Mehdi Abdullayev (22 Mayıs 2019). "Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti – Şərqin ilk demokratik respublikası" (PDF). Xalq qəzeti. 22 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 19 Şubat 2024.

Kaynak
------

* Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti Ensiklopediyası (2005). *Mehdi bəy Hacıbababəyov*. Baku: Şərq-Qərb.
Logo
**Stanley El Aletleri** bir el aletleri markası.The Stanley Works ve Black & Decker'ın birleşerek oluşturduğu Stanley Black & Decker şirketinin bir bölümüdür.

Tarihi
------

The Stanley Works Frederick Trent Stanley tarafından 1843'te kuruldu. Aslında kapı ve sürgü donanımı üretimi yapan şirket, Connecticut'ta yer almaktaydı.

1857'de Henry Stanley Connecticut'ta The Stanley Rule and Level Company adlı şirketi kurdu.1920'de bu şirket Henry Stanley'in kuzeni olan Frederick Trent Stanley'in The Stanley Works şirketi ile birleşti. 1969 yılında Apollo 11 projesine katılan ekipler Ay'a inişlerinde Stanley Powerlock metresi kullandı. 3 Mayıs 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Ürünler
-------

İlkel falçata (açılmış hali)
Stanley iyi bilinen bir alet markasıdır.Endüstriyel ve bireysel kullanım için milyonlarca testere, iskarpela, tornavida, cetvel (şerit metre), ayarlı gönye, el rendesi ve yığınla diğer çeşit aletlerden üretmiştir.

* 
* 
* 
* 
*

Kaynakça
--------

1. ↑  Stanley Hand Tools.

Dış bağlantılar
---------------

* Stanley Hand Tools website (US) 29 Ocak 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Stanley Hand Tools website (UK) 29 Ocak 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Stanley Hand Tools website (CA) 28 Ocak 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Stanley Hand Tools website (TR) 3 Mayıs 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Balkon ateşi
**Balkon ateşi**, üst üste iki veya üç kütüğün birbirine dokundukları çizgi boyunca yakılan ateştir. Uzun ve yavaş yavaş yanar, yağmura dayanır, açık havada uyuyanı hafif hafif ve düzenli bir şekilde, yandan, boylu boyunca, gece boyu ısıtmada; ayrıca yanan ve karanlıkta kolay görünen noktaları yerden yüksekte olduğu için gemilere karadan yol göstermede, ve ışıkla haberleşmede kullanılabilir.

Bir başka çesidi, dış taraftan taş destekli iki yan yana kütüğün arasına dört kazığı uçlara yakın birer X biçiminde dayayıp, orta üste üçüncü bir kütük daha koyarak bu üç kütüğün ortasındaki boşluğa konan çalı çırpı ateşlenerek yakılır. Bu türünün ateşi daha kuvvetli ama daha az görünür şekilde yanar. Hem sıcağını yansıtması, hem ışığını daha da saklaması, hem de dumanını uzaklaştırması için hemen arkasına üst üste kütüklerden bir duvar kurulabilir. Kütükler yuvarlanmasınlar diye yere iki kazık, az geriye yaslı çakılabilir. Kütükler bu iki kazığa dayanarak üst üste, gerekirse ön taraftan da üçüncü bir kazık veya iple tutularak ta dizilebilirler.

Kütükler yeterli miktarda yakıt oluşturmuyorsa daha fazla kütük, geriye yaslı iki kazığa dayalı üst üste dizilmiş bir şekilde, en alttaki yanıp bitince bir sonrakinin yuvarlanıp ateşleneceği bir düzen de kurulabilir. Böylece ateşin el değmeden tüm üst üste dizili kütükler yanıp kül olana kadar sürmesi sağlanabilir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Swedish Nying". 5 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ağustos 2019.
2. ↑  A logfire called nying
3. ↑  Bushcraft skills - Fire series the Nying
4. ↑  "Make A Campfire Last All Night". 11 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ağustos 2019.
5. ↑   18 Haziran 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Self Feeding Fire - 14+ Hour Fire
6. ↑   17 Nisan 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Automatic Self Feeding Fire for 12 Hours with 1 Ramp
***Özallı Yıllar***, Mehmet Ali Birand, Soner Yalçın ve Serdar Akinan'ın hazırladığı, 12 Eylül Darbesi'nden önce Turgut Özal'ın başbakan müsteşarlığına getirilmesinden ölümüne kadar geçen dönemin anlatıldığı belgesel dizi. İlk kez 5 Kasım 2000 - 7 Ocak 2001 tarihleri arasında CNN Türk'te yayımlanmıştır.

İçerik
------

Turgut Özal'ın siyasi kariyeriyle ilgili en ayrıntılı belgesellerden biri olan yapımda, Özal'ın yakınları, siyasi çevresi, muhalifleri, iş insanları ve gazetecilerden oluşan gelişmelere tanıklık etmiş 70 kişiyle yapılan röportajlar da yer aldı.

1979'dan 1993'e kadar Türkiye tarihinden ayrıntılara yer verilen belgesel dizisinde, 12 Eylül Darbesi öncesindeki siyasi ve ekonomik şartlar, 24 Ocak kararları, 12 Eylül Darbesi, Turgut Özal'ın başbakan yardımcısı olması, Bankerler Krizi, Özal'ın görevinden ayrılışı, Anavatan Partisinin (ANAP) kuruluşu, 6 Kasım 1983 genel seçimleri, ANAP'ın iktidara gelişi ve Özal'ın başbakan olması, ekonomik liberalleşme, asker-sivil ilişkileri, Özal'ın takunyalı geçmişi ve manevi dünyası, ailesi etrafındaki hanedan tartışmaları, PKK faaliyetleri, Naim Süleymanoğlu'nun Türkiye'ye kaçışı, Özal'ın bypass ameliyatı ve etkisi, Necdetler Operasyonu, siyasi yasaklar referandumu, 1987 genel seçimleri, Türkiye'nin Avrupa Ekonomik Topluluğuna tam üyelik için başvurması, TCK 141, 142 ve 163. maddelerinin kaldırılması, suikast girişimi, Prensler, özelleştirmeler, 1989 yerel seçimlerinde ANAP'ın yenilgisi, Özal'ın Cumhurbaşkanlığına seçilişi, ANAP'taki kanatlar arasındaki liderlik çekişmesi, Özal'ın başkanlık sistemi arayışı, Körfez Savaşı, Kürt Sorunu, Mesut Yılmaz'ın ANAP genel başkanı ve başbakan olması, 1991 seçimleri, ANAP'ın iktidarı kaybetmesi, Süleyman Demirel'in tekrar başbakan olması, Özal'ın hem Demirel hem de Yılmaz ile anlaşmazlığı, ANAP'tan kopuşu, yeni parti arayışları ve ölümüne yer verildi.

10 bölümden oluşan belgeselin her bölümünün başında Mehmet Ali Birand o yılları özetleyen şu sözleri söylemektedir:

> 
> *Demokrasi tarihimizin sayfalarında dolaşırken sağ-sol kavgaları gördük, ihtilaller yaşadık. Kan aktı, idam sehpaları kuruldu ancak bunlar ülkenin yolunu hiçbir zaman değiştiremedi. 1980’lere geldiğimizde ise bir kişi çıktı ve sistemi kökünden sarstı, insanların dünyasını değiştirdi. Bu kimine göre büyük bir devrim, kimine göre bazı değerlerin yıpranmasıydı. Ne olursa olsun bu insan Türkiye’nin bir dönemine damgasını vurdu.*
> 
> 
> 

### Bölümler

1. 24 Ocak: Türkiye'yi Sarsan Ekonomik Kararlar (5 Kasım 2000)
2. Kuruluş: Siyasette Yeni Yüzler (12 Kasım 2000)
3. Yeni Bir Dönem... (19 Kasım 2000)
4. Tabular Yıkılıyor (26 Kasım 2000)
5. Takunyalı Hanedan (3 Aralık 2000)
6. 12 Eylül Bitiyor... (10 Aralık 2000)
7. Suikast (17 Aralık 2000)
8. Köşk'te Bir Anaplı (24 Aralık 2000)
9. Körfez Savaşı (30 Aralık 2000)
10. Şoke Ölüm (7 Ocak 2001)

Kaynakça
--------

1. ↑  "Değişim yıllarının fırtınalı öyküsü". Milliyet. 5 Kasım 2000. 22 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Nisan 2020.

Ayrıca bakınız
--------------

* *Demirkırat - Bir Demokrasinin Doğuşu*
* *12 Mart: İhtilalin Pençesinde Demokrasi*
* *12 Eylül (belgesel)*
* *Son Darbe: 28 Şubat*