**Silverchair**, 1992 yılında New South Wales, Newcastle'da Innocent Criminals olarak kurulan, davulda Ben Gillies, vokal ve gitarda Daniel Johns ve bas gitarda Chris Joannou ile kurulan Avustralyalı bir grunge, post-grungei alternatif rock grubuydu. Grup, SBS TV programı tarafından yürütülen ulusal bir demo yarışmasını kazandıklarında 1994 ortalarında büyük *çıkışını yaptı*. Grup bu başarının ardından Murmur adlı plak şirketi ile bir kontrat imzaladı ve Avustralya'da ve uluslararası alanda başarılı oldu. Grup dünya çapında altı milyondan fazla albüm sattı.

Silverchair, 49 adaylıktan 21 galibiyetle tarihteki diğer tüm sanatçılardan daha fazla ARIA Müzik Ödülü kazanan gruptur. Stüdyo albümlerinin beşi de ARIA Albümler Listesi'nde bir numaradan giriş yaptı: *Frogstomp* (1995), *Freak Show* (1997), *Neon Ballroom* (1999), *Diorama* (2002) ve *Young Modern* (2007). Üç single ilgili ARIA Singles Listesinde bir numaraya ulaştı: "Tomorrow" (1994), "Freak" (1997) ve "Straight Lines" (2007).

Silverchair'ın alternatif rock soundu, kariyerleri boyunca gelişti, belirli albümlerdeki farklı stilleri, ilk çıkışlarındaki grunge'dan orkestra ve art rock etkilerini sergileyen daha yeni çalışmalara kadar yıllar içinde daha iddialı hale geldi.

2003 yılında, *Diorama'nın* piyasaya sürülmesinin ardından grup, üyelerin yan projeleri Dissociatives, Mess Hall ve Tambalane'nin kayıtlarının tamamlaması için Silverchair'e ara verdiklerini duyurdular.. Silverchair, 2005 Wave Aid konserlerinde yeniden bir araya geldi. 2007'de beşinci albümleri *Young Modern'i* çıkardılar ve bir dizi turneye çıktılar. Silverchair Mayıs 2011'de belirsiz bir araya giridklerini tekrar duyurdu.

Tarihçesi
---------

### Kuruluş ve İlk Albümler (1992–1996)

Silverchair'ın kurucuları Ben Gillies ve Daniel Johns, Merewether'in Newcastle banliyösündeki aynı ilkokula gidiyorlardı. Genç yaşlarda, şarkıcı-gitarist Johns ve davulcu Gillies birlikte müzik çalmaya başladılar - bir sınıfta masalardan bir sahne inşa ettiler ve okul arkadaşları için rap şarkıları çaldılar. Newcastle Lisesi'ne geçtiklerinde, okuldaki öğrenci arkadaşı Chris Joannou gruba bas gitarist olarak katıldı. 1992'de ikinci gitarist olarak Tobin Finnane ile Innocent Criminals'ı kurdular, ancak kısa süre sonra Tobin gruptan ayrıldı. Erken gençliklerinde Hunter Bölgesi'nde çok sayıda konser verdiler, repertuvarları Led Zeppelin, Deep Purple ve Black Sabbath'ın coverlarından oluşuyordu. 1994'te liseler arası bir yarışmaya katılıp başarı elde ettiler. Grup, bu yarışmalardan sonra amatör olarak stüdyolara girip demo kayıtlarına başladılar. "Acid Rain", "Cicada", "Pure Massacre" ve "Tomorrow" demolarını kaydetti.

Nisan ayında grubun ana akım gelişimi, "Tomorrow" demosunu kullanarak bir yarışmadan elde ettikleri başarı ile arttı. Yarışmanın ödülü katıldıkları demodan bir parça seçilerek grup için bir video kaydedilecekti. Videonun yayını için isimlerini Silverchair olarak değiştirdiler. Melbourne dergisi *Buzz* ile bir 1994 röportajda, grup adlarının Nirvana'nın Sliver ve "Berlin Chair" gruplarından esinlenerek çıktığını söyledi. Daha sonra, *The Chronicles of Narnia* serisinden CS Lewis tarafından kaleme alınmış romanı *The Silver Chair'den esinledikleri de* iddia edildi

Rakip şirketler arasındaki ihale savaşının ardından Silverchair, Sony Music'in yan kuruluşu Murmur Records ile üç albümlük bir kontrat sözleşmesi imzaladı. Başlangıçta grup ebeveynleri tarafından yönetiliyordu. Grubu imzalamaktan müştereken sorumlu olan Sony A&R yöneticisi John Watson, daha sonra grup müdürleri olmak için şirketten ayrıldı. Eylül ayında, "Tomorrow" demolaro, dört şarkılık genişletilmiş bir sürüm olarak piyasaya sürüldü. Ekim sonundan itibaren, ARIA Singles Chart'ta altı hafta bir numarada kaldı. 1995 yılında, "Tomorrrow" ın yeniden kaydedilmiş bir versiyonu Amerika Birleşik Devletleri pazarı için yeniden düzenlendi ve o yıl Amerikan modern rock radyosunda en çok çalınan şarkı oldu.

Silverchair'ın ilk albümü *Frogstomp*, Kevin Shirley'nin (Lime Spiders, Peter Wells) prodüksiyonuyla dokuz günde kaydedildi ve Mart 1995'te yayınlandı. Kayıt sırasında grup üyeleri 15 yaşındaydı ve hala liseye devam ediyorlardı. *Frogstomp'un* lirik konseptleri kurgu *temelliydi*, televizyondan ilham *alıyordu*, memleket trajedileri ve arkadaşların acısını barındırıyordu. Albüm iyi karşılandı: Allmusic ve *Rolling Stone* sırasıyla dört ve dört buçuk yıldızla derecelendirerek albümün yoğunluğuna, özellikle de "Tomorrow" parçalarına övgüde bulundular.

*Frogstomp*, Avustralya ve Yeni Zelanda'da bir numaralı albüm oldu. *Billboard'* 200'de ilk 10'a giren ilk Avustralyalı gruptu. RIAA tarafından ABD çift- platin albümü, CRIA tarafından Kanada'da üçlü-platin ve Avustralya'da çoklu-platin olarak onaylanmıştır. Albüm dünya çapında 4 milyondan fazla sattı *Paste* dergisi bu albümü grunge'ın "son durağı" olarak adlandırdı. *Frogstomp* ve "Tomorrow" 1995'e kadar popülerlik kazanmaya devam ederken grup, Haziran'da Red Hot Chili Peppers'ı, Eylül'de The Ramones gibi çok büyük gruplarla turneye çıktılar. Turneler arasında orta öğretimlerine Newcastle'da devam ettiler. 1995 ARIA Müzik Ödülleri'nde grup dokuz aday arasından beş ödül kazandı.

Ocak 1996'da grubun adı bir cinayet davasına karıştı. 16 yaşındakş katil, *Frogstomp'tan* "Israel's Son" parçaları kendisini cinayette ittiğini söyledi. Katilin avukatı da şarkı sözlerinden dolayı grubu suçladı. Grubun yöneticisi Watson, bu tür şiddet eylemlerine göz yummadıklarını ve niyet etmediklerini belirten bir açıklama yaptı. Savcılar savunma davasını reddettiler ve jüriyi cinayetin "para ve eşya çalmak ve Kaliforniya'ya kaçmak" için işlendiğine ikna ettiler.

### Yorumlar ve Ticari Başarı (1997–2001)

Silverchair, Avustralya ve ABD'de *Frogstomp'un* başarısını yaşarken ikinci stüdyo albümleri *Freak Show'u* Mayıs 1996'da kaydetmeye başladı.Prodüktör Nick Launay tarafından üretildi ve Şubat 1997'de piyasaya sürüldü. Albüm Avustralya'da bir numaraya ulaştı ve Freak", "Abuse Me" ve "Cemetery". Dördüncü single'ları Top 10'a girdi. *Freak Show* ABD'de altın, Avustralya'da 2at platin sertifika aldı ve küresel satışlar sonunda 1.5 milyondan fazla sattı.

1997 sonlarında, üçlü orta öğrenimini tamamladı ve Mayıs 1998'den itibaren üçüncü albümleri olan *Neon Ballroom* üzerinde çalıştılar. Mart 1999'da piyasaya sürüldü ve Avustralya'da bir numaraya kadar yükseldi. McFarlane, "Grubun bugüne kadarki en iyi albümü olmasının yanı sıra, evrensel olarak yılın en iyi albümlerinden biri olarak kabul edildi." dedi. Grup başlangıçta 12 ay ara vermeyi planlıyordu, ancak sonunda zamanlarını müzik yapmaya ayırmaya karar verdi. Albümden 3 parça Anthem for the Year 2000, "Ana's Song (Open Fire)" ve "Miss You Love" zirveye ulaştı. Albümler uluslararası alanda iyi sıralandı: Albüm Kanada'da 5. sıraya yükseldi.

1999'da Johns, anoreksiya nervoza anksiyete nedeniyle yeme bozukluğu yaşadığını açıkladı. Vokalist Johns, "Ana's Song (Open Fire)" şarkısının sözlerinin rahatsızlığıyla ilgili olduğunu belirtti Yeme problemlerinin *Freak Show'dan* beri var olduğunu ve *Neon Ballroom* albümü kayıtlarında "müzikten, her şeyden nefret ettiğini", ancak "bunu yapmayı bırakamadığını, kendimi köle gibi hissettiğimi" hissettiğini açıkladı. "Johns terapi ve ilaç kullandı ama "Bunu müzik ve şarkı sözleriyle ifade etmem benim için daha kolay olacağını" düşündü.

Silverchair, Neon Ballroom Tour için yardımcı bir klavyeci olan Sam Holloway'i (eski Cordrazine elemanı) grupa ekledi. ABD ayağında grup The Offspring ve Red Hot Chili Peppers ile turneye çıktı Grup, diğerlerinin yanı sıra Reading ve Edgefest'teki festivallere katıldı. Turun ardından grup 12 ay ara vereceğini duyurdu. 2000 yılındaki tek canlı performansları Yılbaşı Gecesi Falls Festival'indeydi. 21 Ocak 2001'de grup, kariyerlerinin en önemli konseri olarak tanımladıkları Rock in Rio'da 250.000 kişiye konser verdi.

*Rolling Stone'dan* Neva Chonin, liste başarısını albümün daha "olgun" sesine bağladı. Avrupa ve Güney Amerika'da grubun bugüne kadarki en başarılı albümü oldu.

*Neon Ballroom'un* yayınlanmasının ardından Silverchair'ın Sony Music ile üç albümlük sözleşmesi sona erdi. Grup sonunda Kuzey ve Güney Amerika için Atlantic Records ile anlaştı ve Avustralya ve Asya için Watson, Eleven: A Music Company (EMI tarafından dağıtılan) ile kendi plak şirketini kurdu. Kasım 2000'de grup şirketten ayrıldıktan sonra Sony <i id="mwAW0">The Best Of: Volume 1'i</i> grubun izni olmadan yayınladı. Johns derlemeyi reddetti,. . İnsanlar satın almak isterlerse satın alabilirler ama Silverchair hayranı olsaydım satın almazdım."

### *Diorama* (2001–2002)

Haziran 2001'de Silverchair, dördüncü albümleri *Diorama* üzerinde çalışmaya başlamak için daha önce Tool, Peter Gabriel, King Crimson yapımcı David Bottrill ile Sidney'de bir stüdyoya girdi. Johns resmi olarak ortak yapımcı rolünü üstlendi. Parçaların çoğu, Johns'un *Neon Ballroom'dan* sonra grubun molası sırasında geliştirdiği bir piyano üzerine yeni bulduğu materyal yazma yönteminden geldi.

Aralık ayının başlarında, ilk single olan "The Greatest View" Avustralya radyolarında çalmaya başladı. 2002'nin başlarında, Johns'a gitar çalmasını zorlaştıran reaktif artrit teşhisi kondu ve albümün yayınlanması ertelendi Mart ayında *Diorama* yayınlandı ve ARIA Albüm Listesi'nde zirveye çıktı - dördüncü bir numaralı albümleri oldu.

Ekim ayında Silverchair , 2002 ARIA Müzik Ödülleri'nde başarılı oldu ve Johns için 'En İyi Rock Albümü' ve 'En İyi Grup' ve 'Yılın Yapımcısı' olmak üzere beş ödül kazandı. Grup törende "The Greatest View" u çaldı: Şarkı aynı zamanda "En İyi Video" dalında da aday gösterildi. 2002 ARIA Ödüllerini takiben, grup belirsiz bir ara verdi. Johns, "grubun on yıldan fazla bir süredir birlikte olduğu ve yine de ortalama olarak 23 yaşında olduğu gerçeği göz önüne alındığında bunun gerekli olduğunu söyledi"

### Uzun ara ve üyelerin yan projeleri (2003–2005)

Grup üyeleri 2003-2005 yılları arasında uzun bir ara verip yan projelere odaklandı.

### Aradan dönüş (2006–2010)

Wave Aid'de performans sergiledikten sonra Silverchair yeniden bir araya geldi ve 2005 yılının sonlarında bir sonraki stüdyo albümleri *Young Modern* için hazırlıklara başladı. Johns, olası bir solo albüm veya başka bir proje için aradan yaklaşık 50 şarkı yazmıştı, ancak bunları Silverchair için kullanmaya karar verdi. 2006 yılında, beş haftalık stüdyo çalışmasından sonra grup,parçaların tanıtımını yaptı ve ardından Los Angeles'ın Seedy Underbelly Stüdyolarında yapımcı olarak Launay ile kayıt yaptı. Parks yine grup için orkestra parçaları ayarladı - Çek Filarmoni Orkestrası ile kayıt yapmak için Prag'a gittiler. Grup ayrıca Mac, Luke Steele (The Sleepy Jackson) ve Julian Hamilton (The Presets, The Dissociatives) kullandı - Hamilton ayrıca Johns ile birlikte şarkılar yazdı. Silverchair, daha önce bir plak şirketiyle çalışırken karşılaşılan baskıları hafifletmek için albümün prodüksiyonunu kendisi finanse etti.

Grup, albümü yayınlamadan önce,birçok konser verdi. Mac ve Hamilton tura klavye sağlayan yardımcı üyeler olarak katıldı.

*Young Modern*, ilk single'ı "Straight Lines" olarak Mart 2007'de yayınlandı. Üç single daha, "Reflections of a Sound", "If You Keep Losing Sleep" ve "Mind Reader" daha sonra piyasaya sürüldü. *Young Modern*, ARIA Albümleri listesinin en üstüne çıkan beşinci Silverchair albümü oldu - beş bir numaralı albüme sahip ilk grup oldular.

"Süresiz hazırda bekletme"
--------------------------

25 Mayıs 2011'de, Silverchair yine belirsiz bir ara verdi:

Silverchair'ı yaklaşık 20 yıl önce sadece 12 yaşındayken kurduk. Bugün, o zamanlar yaptığımız gibi aynı kurallara bağlı kalıyoruz ... eğer grup eğlenmeyi bırakırsa ve artık yaratıcı bir şekilde tatmin olmazsa, o zaman durmamız gerekir. [...] Geçen yılki en iyi çabalarımıza rağmen, kıvılcımın şu anda üçümüzün arasında olmadığı giderek daha açık hale geldi. Bu nedenle, çok fazla ruhsal araştırmadan sonra, Silverchair'ı "belirsiz kış uykusuna" soktuğumuzu ve öngörülebilir gelecek için her birimizin kendi işini yapmaya karar verdiğimizi size bildirmek istedik.

Gelen eleştiriler üzerine, Silverchair üyeleri, yeniden bir araya gelmeyi reddetmediklerini belirttiler. Gillies, neredeyse aradan önce bitmiş olan yeni bir Silverchair albümü yayınlama planlarının olduğunu söyledi.

2018'de The Daily Telegraph'a konuşan Daniel Johns, gruba olan sevgisini ve grubun ürettiklerini takdir ettiğini, ancak grubu yeniden düzenlemek istemediğini söyledi. Mayıs 2020'de, Johns'un elektro gitar çalan bir resmi internette ortaya çıktı ve *The Newcastle Herald'ın* yeniden bir araya gelmenin mümkün olduğunu tahmin edilmesine yol açtı.

Müzikal Tarz
------------

Silverchair, genellikle alternatif bir rock ve grunge grubu olarak sınıflandırılır, ancak belirli türlere olan bağlılıkları olgunlaştıkça değişmiştir. Grubun ilk grunge ve grunge sonrası çalışmalarının çoğu Nirvana, Pearl Jam, Soundgarden, Alice in Chains ve Black Sabbath'tan esinlenmiştir. Avustralyalı rock müzik tarihçisi Ian McFarlane'e göre "*frogstomp*, Soundgarden / Pearl Jam / Bush grunge post-grunge gürültüsü ve genç lirik *endişesi* karışımıyla zamanın temposunu yakaladı."

### Eleştiriler

*Frogstomp*, Nirvana ve Pearl Jam'e benzer olarak tanımlandı; Erlewine, bu grupların "alternatif rock geleneğini" takip ettiğini kaydetti. Erlewine ayrıca "şarkı yazma yeteneklerinin akranları kadar güçlü olmadığını" belirtti. Ancak *Rolling Stone*, grubun diğerlerinden üstün olduğunu iddia ederek Johns'un "düzensiz vokallerini" alkışladı. *Herald Sun* gazeteci Nue Te Koha, *Frogstomp'a* "Avustralya müziğinin denizaşırı bir etki *yaratan* kuraklığını kırdığı" için övgüde bulundu. Ancak, "Üç gencin dünyaya yeni bir sesle mi yoksa tanımlanabilir Avustralyalı bir şeyle mi geldiği oldukça tartışmalı.. . Silverchair'ın görüntüsü ve sesi apaçık. Nirvana ve Pearl Jam karışımı bir soundları var..

Üyeler
------

* Ben Gillies - davul, perküsyon
* Chris Joannou - bas gitar
* Daniel Johns - baş vokal, gitar, piyano, klavsen, orkestra düzenlemeleri

**Yardımcı üyeler**

* Tobin Finane - ritim gitarı (1992, sadece Innocent Criminals'da)
* Sam Holloway - klavyeler, örnekler (1999–2001)
* Paul Mac - klavyeler, piyano, remiksleme, programlama (2001–2003, 2006–2007)
* Julian Hamilton - klavyeler, arka vokaller (2001–2003, 2007)

Diskografi
----------

Stüdyo albümleri
* *Frogstomp* (1995)
* *Ucube Gösterisi* (1997)
* *Neon Balo Salonu* (1999)
* *Diorama* (2002)
* *Genç Modern* (2007)

Kaynakça
--------

1. ↑  "Silverchair - Biography". *www.chairpage.com*. 8 Nisan 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ağustos 2020.
2. ↑  "Reflections of a Sound: 20 Years of Silverchair". *Artist Waves – a voice of the artist platform* (İngilizce). 2 Aralık 2015. 25 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ağustos 2020.
3. 1 2  Carr (26 Mayıs 2011). "Silverchair take "indefinite" Break". *The Newcastle Herald*. Fairfax Media. 12 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ekim 2011.
4. 1 2  Munro (1 Nisan 2006). "Escape Act". *Rolling Stone Australia*. ACP Magazines. 12 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ekim 2011.
5. 1 2 3 4 5 6 7 8  McFarlane, 'silverchair' entry. Archived from the original on 19 April 2004. Retrieved 1 October 2011.
6. 1 2 3 4 5 6 7  Erlewine, "Silverchair > Biography".
7. 1 2 3 4 5 6  "Silverchair". *HowlSpace – The Living History of Our Music*. White Room Electronic Publishing Pty Ltd. 13 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ekim 2011.
8. 1 2 3  "Silverchair". Music Australia. National Library of Australia. 10 Nisan 2003. 13 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ekim 2011.
9. ↑  "Past performers". YouthRock. 22 Nisan 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Şubat 2008.
10. 1 2 3  *Molly Meldrum presents 50 years of rock in Australia*. Melbourne, Vic: Wilkinson Publishing. 2007. ss. 86, 231, 261-262. ISBN 978-1-921332-11-1.
11. ↑  "Interview with Silverchair". *Buzz Magazine*. 1 Eylül 1994. 13 Aralık 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ekim 2011.
12. ↑  Harmsworth (26 Mayıs 2011). "Silverchair Announce Split Because 'Being in a Band Is No Fun Anymore'". *Metro. Daily Mail*. Associated Newspapers. 12 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ekim 2011.
13. ↑  Groth, Simon, (Ed.) (2010). "Silverchair – No Complaints from the 'Chair". *Off the Record: 25 Years of Music*. Brisbane, QLD: University of Queensland Press. ss. 223-224. ISBN 978-0-7022-3863-5. 4 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Eylül 2020.  r eksik `|soyadı1=` (yardım)
14. ↑  "silverchair Speak Out!". *Smash Hits*. EMAP Limited. Ocak 1995. 13 Şubat 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ekim 2011.
15. 1 2 3 4  Spencer, et al.
16. 1 2 3 4 5  "Silverchair Discography". Australian Charts Portal. Hung Medien. 13 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ekim 2011.
17. ↑  "Silverchair – "Tomorrow"". Australian Charts Portal. Hung Medien. 13 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ekim 2011.
18. 1 2  "Silverchair: Frogstomp". *Rolling Stone*. Jann Wenner. 2 Şubat 1998. 6 Temmuz 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Şubat 2008.
19. 1 2  "Frogstomp > Review". Allmusic (Rovi Corporation). 14 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ekim 2011.
20. ↑  "Kevin Shirley > Credits". Allmusic (Rovi Corporation). 13 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ekim 2011.
21. ↑  "That's the Breaks, Keanu". *Chicago Tribune*. Tribune Company (Tony W. Hunter). 24 Aralık 1996. 13 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ekim 2011.
22. ↑  "Silverchair Perform As "Short Elvis" in Concert at the Gaelic Theatre in Sydney – March 16, 2006". WireImage (Getty Images). 16 Mart 2006. 13 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ekim 2011.
23. ↑  "Silverchair – *Frogstomp*". Australian Charts Portal. Hung Medien. 14 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ekim 2011.
24. 1 2  "Gold and Platinum – Silverchair". RIAA. 16 Aralık 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Şubat 2008.
25. ↑  "Canadian Certifications – Silverchair". Music Canada. 14 Ekim 2011. 14 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Eylül 2020.
26. ↑  "The 50 Best Grunge Songs". *www.pastemagazine.com*. Paste. 4 Ağustos 2014. 11 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2017.
27. ↑  "Artist :: Silverchair". Australian Music Online. 31 Temmuz 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Mart 2008.
28. ↑  Elliott (1997). "Roo Fighters". *Kerrang!*. Bauer Media Group. 14 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2011.
29. ↑  "Attorney wants to open teen's murder trial with rock song". *Seattle Post-Intelligencer*. Hearst Corporation. 18 Ocak 1996. 17 Mayıs 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2011.
30. ↑  "Teen Sentenced to 65 Years for His Part in Murders". *Kitsap Sun*. E. W. Scripps Company (Charles D Horton III). 22 Şubat 1996. 14 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2011.
31. ↑  "ARIA Charts – Accreditations – 1997 Albums". Australian Recording Industry Association (ARIA). 14 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2011.
32. ↑  "silverchair". *rage*. Australian Broadcasting Corporation (ABC). 4 Eylül 1999. 14 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2011.
33. 1 2 3  "Daniel Johns of silverchair speaks to Richard Kingsmill". Triple J (Australian Broadcasting Corporation (ABC)). 29 Kasım 2000. 29 Ocak 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2011.
34. ↑  "Silverchair > Charts & Awards > Billboard Albums". Allmusic (Rovi Corporation). 14 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2011.
35. ↑  "25: Silverchair – *Neon Ballroom*". *100 Best Australian Albums*. Prahran, Vic: Hardie Grant Books. Ekim 2010. ss. 90-91. ISBN 978-1-74066-955-9.
36. ↑  Fisher (11 Temmuz 1999). "Silverchair Frontman Reveals Battle with Anorexia". *Rolling Stone*. Jann Wenner. 30 Ocak 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2011.
37. ↑  Sams (6 Haziran 2004). "Anorexia almost killed me: Daniel Johns". *Sydney Morning Herald*. Fairfax Media. 14 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2011.
38. ↑  "Reading Festival – Reading, UK". Silverchair. 29 Ağustos 1999. 15 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2011.
39. ↑  "Silverchair, The Falls Festival, Lorne, Victoria, 31/12/00". *Massive Magazine*. Silverchair. 15 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2011.
40. 1 2  "Band: silverchair – Stories and Highlights". *Long Way to the Top*. Australian Broadcasting Corporation (ABC). 2001. 15 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2011.
41. ↑  Chonin (18 Mart 1999). "Silverchair: Neon Ballroom". *Rolling Stone*. Jann Wenner. 6 Temmuz 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Şubat 2008.
42. ↑  "Silverchair Signs with Eleven: Eleven signs with EMI". Silverchair. 15 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2011.
43. ↑  "Silverchair's *Diorama* album – recording the new Silverchair rock CD". *Mix*. Penton Media. 1 Ocak 2003. 15 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2011.
44. ↑  "*Diorama*". *RollerCoaster*. Australian Broadcasting Corporation (ABC). 2009. 15 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2011.
45. ↑  Neilsen (22 Nisan 2002). "Another Point of View". *Drum Media*.
46. ↑  "Dr Kerryn Phelps, Health Editor, with Steve Leibmann, Channel Nine, *Today*". Australian Medical Association. 6 Mayıs 2002. 12 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ekim 2011.
47. ↑  "Daniel Johns wows fans with buff bod". *Nine News*. NineMSN (Nine Entertainment Co. Microsoft). 6 Ağustos 2007. 12 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ekim 2011.
48. ↑  "Silverchair – *Diorama*". Australian Charts Portal. Hung Medien. 12 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ekim 2011.
49. ↑  "Winners by artist: Silverchair". Australian Recording Industry Association (ARIA). 10 Şubat 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ekim 2011.
50. ↑  "Silverchair to Bring *Diorama* Alive at ARIAs". Silverchair. 12 Ekim 2002. 15 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2011.
51. ↑  O'Brien, Jon. "*Counting Down the Days* – Natalie Imbruglia – Review". Allmusic (Rovi Corporation). 17 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ekim 2011.
52. ↑  MacNeil (13 Temmuz 2007). "Silverchair makes most of break". *JAM! Music (CANOE (Quebecor Media))*. 15 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2011.
53. ↑  Erlewine. "Silverchair". *Billboard*. Prometheus Global Media. 28 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ekim 2011.
54. ↑  "Young modern / Silverchair ;". *catalogue*. National Library of Australia. 17 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ekim 2011.
55. ↑  "Silverchair Make Chart History". *DIG Radio*. Australian Broadcasting Corporation (ABC). 12 Nisan 2007. 17 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ekim 2011.
56. ↑  "Silverchair's Daniel Johns tells of his musical journey". *PerthNow*. news.com.au. 30 Ekim 2007. 28 Ekim 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2008.
57. ↑  "Could A Silverchair Reunion Be In The Works?". Take 40. 27 Ekim 2012. 30 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2013.
58. ↑  "Silverchair Bass Player Chris Joannou Says That A Reunion Isn't Off The Cards". Take 40. 15 Ocak 2013. 21 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2013.
59. ↑  "Silverchair Have Half-Finished Album Says Drummer, Reunion Will Happen". Tone Deaf. 26 Ekim 2012. 17 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ekim 2015.
60. ↑  "Dailytelegraph.com.au | Subscribe to The Daily Telegraph for exclusive stories". *www.dailytelegraph.com.au*. 6 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Temmuz 2020.
61. ↑  "Daniel Johns pulls out the electric guitar, sparking speculation of a Silverchair revival". *www.dailytelegraph.com.au*. 8 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2020.
62. ↑  "Quick Silverchair Messenger". *Rolling Stone*. 27 Aralık 1996. 8 Haziran 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mart 2008.
63. ↑  "Ben Gillies > Credits". Allmusic (Rovi Corporation). 15 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2011.
64. ↑  "Chris Joannou > Credits". Allmusic (Rovi Corporation). 15 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2011.
65. ↑  "Daniel Johns > Credits". Allmusic (Rovi Corporation). 15 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2011.
66. ↑  "Interview with Silverchair". *Rock Publication*. Rock Publication Inc. 30 Mart 1999. 25 Nisan 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ekim 2011.
67. ↑  "Paul Mac > Credits". Allmusic (Rovi Corporation). 15 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2011.
68. ↑  "Julian Hamilton > Credits". Allmusic (Rovi Corporation). 15 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2011.

| * g
* t
* d
Yılın Albümü ARIA Ödülü |
| --- |
| 
* *Whispering Jack* by John Farnham (1987)
* *Man of Colours* by Icehouse (1988)
* *Temple of Low Men* by Crowded House (1989)
* *Matchbook* by Ian Moss (1990)
* *Blue Sky Mining* by Midnight Oil (1991)
* *Baby Animals* by Baby Animals (1992)
* *Hepfidelity* by Diesel (1993)
* *The Honeymoon Is Over* by The Cruel Sea (1994)
* *Don't Ask* by Tina Arena (1995)
* *Hourly, Daily* by You Am I (1996)
* *Savage Garden* by Savage Garden (1997)
* *Unit* by Regurgitator (1998)
* *Internationalist* by Powderfinger (1999)
* *Reflector* by Killing Heidi (2000)
* *Odyssey Number Five* by Powderfinger (2001)
* *Barricades & Brickwalls* by Kasey Chambers (2002)
* *Vulture Street* by Powderfinger (2003)
* *Get Born* by Jet (2004)
* *The Sound of White* by Missy Higgins (2005)
* *Tea & Sympathy* by Bernard Fanning (2006)
* *Young Modern* by Silverchair (2007)
* *Apocalypso* by The Presets (2008)
* *Walking on a Dream* by Empire of the Sun (2009)
* *Down the Way* by Angus & Julia Stone (2010)
* *Moonfire* by Boy & Bear (2011)
* *Making Mirrors* by Gotye (2012)
* *Lonerism* by Tame Impala (2013)
* *1000 Forms of Fear* by Sia (2014)
* *Currents* by Tame Impala (2015)
* *Skin* by Flume (2016)
* *Go Farther in Lightness* by Gang of Youths (2017)
* *Love Monster* by Amy Shark (2018)
* *A Place We Knew* by Dean Lewis (2019)
* *The Slow Rush* by Tame Impala (2020)
* *Smiling with No Teeth* by Genesis Owusu (2021)
* *Gela* by Baker Boy (2022)

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb139775072 (data)
* GND: 10307733-9
* ISNI: 0000 0001 1504 1532
* LCCN: no96009544
* MusicBrainz: b0799818-22cb-4564-8e68-3c410d0722ee
* NKC: xx0020963
* NLI: 987007416174905171
* Trove: 688059
* VIAF: 144550432
* WorldCat: lccn-no96009544

 |