Tiananmen'de Mao Zedong'un portresi sergilendi.
**Mao Zedong'un kişilik kültü**, Başkan Mao Zedong'un 1949'daki yükselişinden 1976'daki ölümüne kadar Çin'deki yönetiminin önemli bir parçasıydı. Kitle iletişim araçları, propaganda ve bir dizi başka teknik devlet tarafından Mao Zedong'un statüsünü Batı'ya karşı durabilecek ve Çin'i Komünizmin bir feneri haline getirebilecek yanılmaz bir kahraman lider konumuna yükseltmek için kullanıldı. Ancak Mao'nun kendisi, etrafında oluşturulan kişilik kültünü açıkça eleştirmiştir.

Kültür Devrimi döneminde Mao'nun kişilik kültü daha önce görülmemiş bir boyuta ulaştı. Mao'nun yüzü *Halkın Günlüğü*'nün ön sayfasına sıkıca yerleşti ve burada her gün onun sözlerinden oluşan bir sütun da basıldı. Mao'nun Seçilmiş Eserleri daha sonra daha da büyük tirajlarla basıldı; portrelerinin sayısı (1.2 milyar) Çin'deki nüfustan fazlaydı. Ve çok geçmeden "Başkan Mao" rozetleri ortaya çıkmaya başladı; toplamda yaklaşık 4,8 milyar adet üretildi. Her Çin vatandaşına Mao'dan alıntıların bir seçkisi olan "Küçük Kırmızı Kitap" hediye edildi. Bu kitabın her yerde taşınması ve tüm kamusal etkinliklerde sergilenmesi öngörülüyordu ve vatandaşlardan her gün kitabın içeriğinden alıntılar yapmaları isteniyordu.

Kültür Devrimi'nden sonra, Deng Xiaoping ve diğerleri Kültür Devrimi'ni geçersiz kılan ve kişilik kültünün kullanımını terk eden (ve yasaklayan) "Boluan Fanzheng" programını başlattılar. Ancak, Şi Cinping'in 2012 yılında Çin Komünist Partisi Genel Sekreteri olarak göreve gelmesinden bu yana, kişilik kültü Çin'de yeniden teşvik edilmektedir.

Tarih
-----

### Kökeni ve gelişimi

Ayrıca bakınız: Yan'an Düzeltme Hareketi ve Sağcı Karşıtı Hareket
Mao Zedong'un Shenyang'daki heykeli.
Mao Zedong'un kişilik kültü 1930'lara, Jiangxi'deki Uzun Yürüyüş (1934-36) ve özellikle 1940'ların başındaki Yan'an dönemine kadar geri götürülebilir. 1943 yılında, Yan'an Düzeltme Hareketi sırasında, gazeteler başyazılarında Mao'nun bir portresiyle çıkmaya başladı ve kısa süre sonra "Mao Zedong'un fikirleri" Çin Komünist Partisi'nin (ÇKP) resmî programı haline geldi.

Komünistlerin İç Savaş zaferinden sonra Mao'nun posterleri, portreleri ve daha sonra heykelleri şehir meydanlarında, ofislerde ve hatta vatandaşların evlerinde görünmeye başladı. 1957 yılında Mao, Yan'an Düzeltme Hareketi'nin devamı olarak görülen ve Çin anakarasında Komünist Parti ve Mao'nun egemenliğini daha da pekiştiren Sağcı Karşıtı Kampanya'yı başlattı. Ancak Büyük İleri Atılım, Büyük Çin Kıtlığı sırasında on milyonlarca kişinin ölümüne yol açarak Mao'yu 1962'de yarı emekli rolünü üstlenmeye zorladı. Çin'in 2. Başkanı olan Liu Shaoqi'nin itibarı Mao'nun statüsüne meydan okuyacak kadar yükseldi. Buna karşılık olarak Mao 1963 yılında Sosyalist Eğitim Hareketi'ni başlattı.

Mao kültü 1960'ların ortalarında Lin Biao tarafından zirveye çıkarıldı. 1964 yılında, genellikle "Küçük Kırmızı Kitap" olarak bilinen *Başkan Mao Tse-tung'dan Alıntılar* ilk kez yayınlandı ve daha sonra Kültür Devrimi'nin en ünlü sembollerinden biri haline geldi.

Kaynakça
--------

1. ↑  Lin, Xu and Wu 1995. s. 48.
2. ↑  Barmé, Geremie. (1996). *Shades of Mao : the posthumous cult of the great leader*. Armonk, NY: M.E. Sharpe. ISBN 0-585-26901-7. OCLC 45729144.
3. ↑  Chang, Jung, 1952- (2007). *Mao : the unknown story*. Halliday, Jon. Londra: Vintage. ISBN 978-0-09-950737-6. OCLC 71346736. KB1 bakım: Birden fazla ad: yazar listesi (link)
4. ↑  Teon, Aris (1 Mart 2018). "Deng Xiaoping On Personality Cult And One-Man Rule – 1980 Interview". *The Greater China Journal* (İngilizce). 15 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2020.
5. ↑  Huang, Zheping (26 Şubat 2018). "Xi Jinping could now rule China for life—just what Deng Xiaoping tried to prevent". *Quartz* (İngilizce). 26 Şubat 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2020.
6. ↑  "第八章: 十一届三中全会开辟社会主义事业发展新时期". *cpc.people.com.cn*. 1 Mart 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2020.
7. ↑  Luqiu, Luwei Rose (1 Aralık 2016). "The Reappearance of the Cult of Personality in China". *East Asia* (İngilizce). **33** (4). ss. 289-307. doi:10.1007/s12140-016-9262-x. ISSN 1874-6284.
8. ↑  "Xi personality cult brings back memories of 1960s China". *South China Morning Post* (İngilizce). 7 Ağustos 2018. 9 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2020.
9. ↑  Selden, Mark (1995). "Yan'an Communism Reconsidered". *Modern China*. **21** (1). ss. 8-44. doi:10.1177/009770049502100102. ISSN 0097-7004. JSTOR 189281.
10. ↑  Judd, Ellen R. (1985). "Prelude to the "Yan'an Talks": Problems in Transforming a Literary Intelligentsia". *Modern China*. **11** (3). ss. 377-408. doi:10.1177/009770048501100304. ISSN 0097-7004. JSTOR 188808.
11. ↑  King, Gilbert. "The Silence that Preceded China's Great Leap into Famine". *Smithsonian* (İngilizce). 14 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Kasım 2019.
12. ↑  Mu, Guangren. "反右运动的六个断面". *Yanhuang Chunqiu*. 23 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Temmuz 2020.
13. ↑  MacFarquhar, Roderick (1999). *The Origins of the Cultural Revolution: Volume III, the Coming of the Cataclysm 1961--1966* (İngilizce). Columbia University Press. ISBN 978-0-231-11083-9. 17 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ağustos 2022.
14. 1 2  "Three Chinese Leaders: Mao Zedong, Zhou Enlai ve Deng Xiaoping | Eğitimciler için Asya | Columbia University". *afe.easia.columbia.edu*. 26 Eylül 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Haziran 2020.
15. ↑  Gao, Hua. "从《七律-有所思》看毛泽东发动文革的运思". *Chinese University of Hong Kong*. 28 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2020.

### Bibliyografya

* Lin Ke, Xu Tao and Wu Xujun (1995). *歷史的真實: 毛澤東身邊工作人員的證言 [The True Life of Mao Zedong: Eyewitness Accounts by Mao's Staff]*. Hong Kong. ISBN 9789577090980. 30 Ağustos 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ağustos 2022.