recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Şehzade Bayezid**, Sultan 3. Ahmet Han'ın Emine Mihrişah Sultan' dan 4 Ekim 1718 (9 Zilkade 1130) salı günü Edirne Sarayında doğan oğludur. Edirne Sarayında doğan son Osmanlı şehzadesidir.

İlk yılları
-----------

1720 yılında ağabeyleri şehzade, Süleyman, Mehmet, Mustafa (3. Mustafa) ile beraber 15 günlük büyük bir sünnet düğünü ile 2 yaşında Topkapı sarayında sünnet oldu. Sultan 3. Ahmet Şehzade Bayezid adına 1728 yılında "Üsküdar'da açık türbe sokağı ile türbeler sokağının birleştiği köşeye" bir çeşme yaptırdı. Şehzade Bayezid Sultan [3. Mustafa], Şehzade Süleyman ve Gülsüm Sultan'ın öz kardeşidir. Sultan 3. Ahmet'in tahtan indirilmesinden sonra 1 Ekim 1730 tarihinde babası ve kardeşleriyle beraber şimşirlik dairesine çekildiler.

Görünen varis olarak hayatı
---------------------------

Sultan 3.Mustafanın tahta geçişinden (1757) 1771' deki vefatına kadar 15 yıl veliaht şehzadelik yaptı. 1730 'dan 1771'e kadar 42 yıl kafes hayatı yaşadı. Osmanlı tarihinde tahta çıkamayan şehzadeler arasında en uzun süre kafes hayatı yaşayan şehzadedir.

Ölümü
-----

Şehzade Bayezid, şimşirlik dairesinde 24 Ocak 1771 (7 Şevval 1184) tarihinde 53-54 yaşında veliaht şehzade iken vefat etmiştir. Kabri İstanbul Eminönü Yeni Cami Hatice Turhan Valide Sultan Türbesinde, babasının sandukasının yakınındadır.

Kaynakça
--------




1. ↑  George Walcott(1992) Osmanlı prensleri
2. ↑  Mehmet Nermi haskan yüzyıllar boyu Üsküdar
3. ↑  hüseyin ayvansarayi hadikatü-l cevami
4. ↑  Sûrnamei Vehbi levni
5. ↑  "Aktaş Ali (2008) Çelebizade Şim Tarihi"
**Nesos** (Gürcüce: ნესოსი), Lazika'da konumlanmış tarihi bir kaledir. Nesosi Kalesi, Lazika Savaşını anlatan Agathias'ın metinlerinde geçmektedir. Yapay bir adada konumlanmış olan Nesosi, Lazika Savaşı'nda Bizans birliklerinin ana kamplarından biriydi. 555'te Sasani komutanı Nahoragan, 60.000 kişilik ordusuyla Nesosi Kalesi'ne saldırmıştı. 556'da Bizans birlikleri, Rhodopolis'i ele geçirmek için Nesosi'den yola çıkmıştı.

Etimoloji
---------

Nesos, Grekçede "ada" anlamına gelmektedir.

Konumu
------

Nesosi Kalesi, Tehuri'nin Rioni Nehri'ne karıştığı yerde konumlanmış Telafis Kalesi'ne 25-27 kilometre uzaklıktadır. Tarihçi Simon Kauhçişvili'ye göre, Nesosi Kalesi Abaşa ve Tehuri Nehirlerinin birleştiği noktada, günümüz İsula köyü yakınlarında konumlanmıştı. Bununla beraber bölgede herhangi bir kale kalıntısı bulunamamıştır. Nesosi kara yoluyla erişilemeyen bir ada olduğu için stratejik olarak önemliydi. Günümüzde Nesosi'nin olduğu iddia edilen bölgede yerleşim yoktur. Çevre köylüler bölgeyi *Kodore* olarak adlandırmaktadır.

Kaynakça
--------

* *უჩანეიშვილი დ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ. 1984. — გვ. 396.
* *უჩანეიშვილი დ.* ნესოსის ადგილმდებარეობის შესახებ «საქ. სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე», 1967, ტ. 75, №　3;
* ყაუხჩიშვილი, ს. (1936). *ბიზანტიელი მწერლების ცნობები საქართველოს შესახებ*, ტომი III. ტფილისი: ტფილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, გვ. 316-317.
**Barutçubaşı Hovannes Bey Dadyan** (Ermenice: Օհաննես Տատեան; 1799 - 1869), Osmanlı döneminde yaşamış Ermeni asıllı mühendis ve müteşebbis.

Osmanlı padişahı tarafından Baruthane-i Hümayun'u yönetmekle görevlendirilmiş, böylece Barutçubaşı unvanını kazanmıştı.

Hovannes Bey Dadyan Padişah III. Selim döneminde Azatlı'daki Baruthaneye Barutçubaşı görevinde getirilen Arakel Dadyan Efendi'nin üçüncü oğludur. 1799’da dünyaya gelen Hovannes Dadyan iyi bir eğitim almış ve genç yaşta barut yapımı, dokuma ve kâğıt yapımı ile ilgili Fransızca kitaplardan çeviriler yaparak babasına yardımcı olmaya başlamıştır. Sultan Selim tarafından ’Amira’ sıfatı ile ödüllendirilmiş olan Arakel Bey'in ölümünden sonra devrin Sultanı II. Mahmut Arakel Bey'in oğullarını önemli görevlere getirmiştir.

Birkaç kez Fransa'ya gidip araştırmalarda bulunan Hovannes Bey 1820’de Beykoz Kağıt Fabrikasını, 1826’da Eyüpsultan'daki Dokuma Fabrikasını kurmuş, Baruthanedeki makineleri modernleştirmiş ve Sultan Mahmut tarafından ödüllendirilmiştir. Son derece verimli çalışmalardan dolayı 1835’te Saray Barutçubaşılığı görevine getirilmiştir. 1836’da Hereke'de bir ipek dokuma fabrikası, İzmit'te bir çuha fabrikası ve Beykoz'da bir Dabakhane kurmuştur. Sultan Mecit, Hovannes Bey'in mühendislik konusundaki kabiliyetine hayran kalarak onu 1842’de Paris ve Londra'ya yollayıp Çuha fabrikası için gerekli makineleri getirmesini ister. Dönüşte Çuha fabrikasını ziyaret eden Sultan Mecit buradaki düzenli çalışmadan etkilenerek Hovannes Bey'e `Dile benden ne dilersen` der. Hovannes Bey'in dilekleri kişisel olmaz. Padişahtan Surp Pırgiç Ermeni Hastanesi'nin ekmek ve et iaşesini karşılamak için yardım ister. Bu yardım uzun süreler devam eder.

Hovannes Bey 1844'te Padişah Fermanı ile Bakırköy'deki Dzınunt Surp Asdvadzadzni Kilisesi ve onun yanında bugün Dadyan Ermeni Okulu'nu inşa eder. Bakırköy'deki Rum Kilisesinin toprağını veren de kendisidir. Ayrıca Kilisenin yapımında da büyük katkısı olmuştur. Sultan Abdülmecid 1845'te Zeytinburnu'daki demir fabrikasını inşa ettirerek buranın başına değerli mühendisi Hovannes Bey Dadyan'ı getirir. Burada çok verimli bir çalışma gösteren Hovannes Bey Dadyan çok az kişiye verilen iftihar madalyası ile taltif edilir. Dadyan ailesinin devlet hizmetlerindeki başarısı babadan oğla geçerek sürmüştür. Dikkat çekici bir husus da şudur. 1856 Kırım Savaşı sonunda Paris Antlaşması öncesi İstanbul'da bulunan Birleşik Krallık ve Fransa komutanları Sultan Abdülmecit'e kullandıkları barutun Avrupa'dakinden daha kaliteli olduğunu söyleyerek övgüler yağdırır ve Hovannes Dadyan'ı kendi ülkelerine iyi maddi koşullarda çalışmaya davet ederler. Hovannes Bey bu teklifi şu sözlerle reddeder.``Ben Türk sevgili yurdumda doğmuş, onun iyilikleri ile beslenmiş bir kulum. Hizmetlerim velev pek cüzi olsun ona masruftur`.
**Kahoklar**, Algonkin Kızılderili dili konuşan; İlinivek Birliği üyesi bir kabileydi. Onların toprakları şimdi Oklahoma, ABD içindedir. İlinivek Birliği üyesi olarak Kahok boyu, kültür, ekonomi ve teknoloji açısından diğer İlinivek boylarına benziyordu.

Nüfus
-----

Fransız misyonerler, Kahokya'ya iki **hristiyanlaştırma** hareketinde bulundu: birincisi 1699'da Kahokya görevi; ikincisi 1735'te Labbe Irmağı görevidir. Bu çoklu görevler, Kahok boyu'nun Fransız Yabancı Hristiyanlaştırma Derneği'nin yapımını ve işleyişini haklı çıkarmak için yeterince büyük bir kabile olduğunu gösteriyordu. Ancak Kahokya, yabancılarla savaştan, Avrupadan yeni gelen bulaşıcı hastalıklardan ve toplumlarını daha da bozan hristiyanlaşma gibi kültürel değişimler nedeniyle 18. yüzyılda sayıca hızla azaldı.

Kaynakça
--------



1. ↑  Morgan, M. J. 1955- (2010). *Land of big rivers : French and Indian Illinois, 1699-1778*. Southern Illinois University Press. ISBN 978-0-8093-8564-5. OCLC 649913983. KB1 bakım: Birden fazla ad: yazar listesi (link)
2. ↑  Walthall, John A. author. *The River L'Abbe Mission: a French colonial church for the Cahokia Illini on Monks Mound*. OCLC 1107697896. KB1 bakım: Birden fazla ad: yazar listesi (link)
3. ↑  White, A.J.; Munoz, Samuel E.; Schroeder, Sissel; Stevens, Lora R. (24 Ocak 2020). "After Cahokia: Indigenous Repopulation and Depopulation of the Horseshoe Lake Watershed AD 1400–1900". *American Antiquity*. **85** (2): 263-278. doi:10.1017/aaq.2019.103 Özgürce erişilebilir. ISSN 0002-7316.
Afyonkarahisar'ın Türkiye'deki konumu
**Buzluk Mağarası**, Sultandağı ilçesine bağlı Dereçine kasabasının güneyinde, Sultandağları'nın 2.519 metre ile en yüksek yeri olan kuzeybatı zirvelerinde yer alan bir mağaradır. Yazın bile buz üretmesi ile tanınır. Halk arasında "*Buzluk Mağarası*" olarak bilinir.

Buzluk Mağarası’nın duvarlarında buzların oluşması mağaranın biçimi ve iklim şartlarıyla bağlantılı olarak açıklanıyor. Buzluk Mağarası’nın dar bir girişi, düşey doğrultuda gelişen mağarada yazın duvarlardan sızan su, serin boşluklar ile dışarısı arasındaki ısı farkı yüzünden güçlü hava dolaşımıyla buharlaşıyor. Buharlaşmayla meydana gelen sıcaklık kaybı, soğumaya ve sonuçta mağara duvarlarının buz tabakası ile kaplanmasına yol açıyor. Buzluk Mağarası’na kış aylarında çıkmak mümkündür. Kış aylarında özellikle dağlarda kar olduğu zamanlarda mağara yazın olduğunun aksine dış ortama göre sıcak bir havaya sahiptir. Mağaradan kışın buhar çıktığı söylenir.

Mağara ile ilgili rivayet
-------------------------

Bursa'nın Osmanlı Devleti’nin başkenti olduğu 1300’lü yılların ortalarında padişahın bir yakını hastalanır. Hekimler, hastalığının çaresinin "*buz*" olduğunu söylerler. O sırada sarayda muhafız olarak bulunan Dereçineli bir asker huzura çıkar ve kendisinin buz bulabileceğini söyler. Askerin emrine develer, katırlar verilir ve asker yola çıkar.

Sultandağları’ndaki Buzluk Mağarası’na gelir, istediği kadar buzu samanların içerisinde muhafaza etmek suretiyle yaz sıcağında Karahisar’dan Bursa’ya götürür.

Bu işten fazlasıyla memnun olan Padişah, askere sorar:

"*Dile benden ne dilersen?*"
Asker, köyünde başını sokacak bir evi olmadığını söyler ve kendine bir ev yapılmasını diler.

Padişah ferman buyurur:
"*Tiz bu askerin köyüne bir ev yapın*

Hemen Dereçine’nin en güzel yerine asker için saray yavrusu bir ev yapılır. Hatta eve üç katlı olarak başlanır da evin yapıldığı yer rüzgâra açık olduğu için iki katlı olarak tamamlanır. Evin kalıntılarının hâlâ ayakta olduğu söylenmektedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Afyonkarahisar, eski ismi *Karahisar-i Sahip*, *Afium Kara hissar* veya *Karahisar*
2. ↑  "Sultandağı". *afyonkarahisar.gov.tr*. 21 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ekim 2020.

Dış bağlantılar
---------------

* Kültür ve Turizm Bakanlığı (mağara turizmi) 2 Haziran 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Afyonkarahisar İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü 12 Ağustos 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Karya'lı Apollonius** veya **Aphrodisias'lı Apollonius**, antik Aphrodisias kentinde yaşamış bir başrahip ve tarihçidir.

Eserleri kayıptır ama başkaları onlara değinmiştir. Aphrodisias'ta bulunan sikkelerden ve anıtların üzerindeki yazıtlardan anlaşıldığı üzere bu kentin baş rahibi idi. Afrodit veya Efes'li Diana'nın tapınağına bakıyordu. Karya'daki Chrysaoris (sonraki adlarıyla Idrias ve Stratonikeia) hakkında bir eser (*Etymologicum Magnum* 'un yazarı tarafından bu eserin 18. cildine atıf yapılmıştır); Tralles (günümüzde Aydın) hakkında bir eser; ve Orfe ve gizemleri hakkında bir eser yazmıştır. Ayrıca, İskenderiye'de genel coğrafya konulu bir eser yazdığı tahmin edilmektedir. Tarihçi Stephanos Byzantinos da ona atıfta bulunmuştur.

Aphrodisias kentindeki kalıntıların üzerindeki yazılarda Menander adlı birisinin Apollonius'un oğlu olduğu belirtilir. Menander'in bölgesel bir spor kaşılaşmasında gösterdiği olağanüstü bir başarısı Aphrodisias'ta taşlara işlenmiştir. Bu yazıtlarda kendisinin ayrıca Aphrodisias'ta başka kentlerin de vatandaşı veya konsül üyesi olacak kadar önemli birisi olduğu anlaşılmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Samuel Birch (1844). *Observations on some unedited coins, principally of Asia Minor*. *The Numismatic Chronicle*. **7**. Royal Numismatic Society. ss. 5-18.
2. ↑  Charles Fellows (1841). *An Account of Discoveries in Lycia*. J. Murray. s. 310.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 102380732
* VIAF: 57001271

 |
**Constantine C. Menges** (1 Eylül 1939 - 11 Temmuz 2004), Amerikalı akademisyen, yazar ve profesördür. Menges, Beyaz Saray'ın Ulusal Güvenlik Konseyi ve CIA Latin Amerika uzmanıydı.

Menges, Almanya'nın Polonya'ya saldırarak II. Dünya Savaşı'nı başlattığı 1 Eylül 1939 tarihinde Türkiye'nin başkenti Ankara'da Alman asıllı bir ailenin çocuğu olarak doğdu. Ailesi onu 1943'te Amerika Birleşik Devletleri'ne gönderdi. Menges, Prag'daki koleje gitti ve Columbia Üniversitesi'nden fizik alanında lisans derecesi ve siyaset bilimi alanında doktora derecesi aldı. Doğu Alman mültecilerin Berlin Duvarı üzerinden kaçmasına yardım etti ve 1968'de Prag Baharı sırasında Sovyetler Birliği'nin Çekoslovakya'yı işgalinden sonra sivil direniş örgütledi.

Menges, Mississippi'de eşit oy haklarını sağlamak için çalıştı. Nixon ve Ford yönetimleri sırasında Sağlık, Eğitim ve Refah Bakanlığı'nda medeni haklardan sorumlu asistan yardımcısıydı.

1981'den 1983'e kadar Latin Amerika'nın ulusal istihbarat görevlisi olarak CIA için çalıştı. 1983'ten 1986'ya kadar Başkan Reagan'ın özel asistanı olarak görev yaptı. Grenada'da Acil Öfke Harekâtı'nın planlanmasına yardım etti ve Nikaragua Kontraları ile Salvadorlu isyancıları destekledi. Dostları ve düşmanları Menges'e "Constant Menace" (sürekli tehdit) takma adını verdiler. 1988 tarihli *Ulusal Güvenlik Konseyi İçinde: Reagan'ın Dış Politikasının Yapılması ve Çözülmesinin Gerçek Hikayesi* adlı kitabında bir hükûmet yetkilisi olarak yaşadığı deneyimler hakkında eleştirel bir açıklama yazdı.

Eylül 2002'de Constantine Menges, Olavo de Carvalho'ya bir mektup göndererek Brezilya'daki mevcut siyasi duruma ilişkin analizini kabul etti.

Hudson Enstitüsü'nde kıdemli araştırmacı olarak bulunduğu başkent Washington, D.C.'de 11 Temmuz 2004'te kanserden hayatını kaybetti.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Constantine Menges, R.I.P." 28 Şubat 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2021.
2. ↑  "Constantine Menges: A tribute". 1 Ocak 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb123933309 (data)
* GND: 119063158
* ISNI: 0000 0001 1586 0327
* LCCN: n79006347
* NKC: osd20231183489
* NLI: 987007275585105171
* NTA: 074874403
* SNAC: w6cv56f2
* SUDOC: 033024391
* VIAF: 2555727
* WorldCat: lccn-n79006347

 |
Açıklama
--------

Çekiç, fabrikalardaki işçileri, Pergel entelijansiyayı, çavdar halkası ise çiftçileri temsil ediyordu. İlk tasarımlar,Doğu Almanya'nın komünist bir "İşçi ve Çiftçi devleti" (Arbeiter- und Bauernstaat) olduğunun bir ifadesi olarak yalnızca çekiç ve çavdar halkasını içeriyordu. Çelenkle çevrelenmiş bir hali Nationale Volksarmee (Ulusal Halk Ordusu) amblemi olarak, 12 yıldızla çevrilmiş hâlide Volkspolizei (Halk polisi) amblemi olarak kullanıldı .Amblem, 26 Eylül 1955 tarihli bir yasa ile Doğu Almanya'nın ulusal amblemi olarak kabul edildi ve 1 Ekim 1959 tarihli bir yasayla ulusal bayrağa eklendi.

### Galeri

* DDR Ulusal Amblemi (12 Ocak 1950 - 28 Mayıs 1953)DDR Ulusal Amblemi (12 Ocak 1950 - 28 Mayıs 1953)
* DDR Ulusal Amblemi (28 Mayıs 1953 - 26 Eylül 1955)DDR Ulusal Amblemi (28 Mayıs 1953 - 26 Eylül 1955)
* DDR Ulusal Amblemi ve son amblem (3 Eylül 1955 - 3 Ekim 1990)DDR Ulusal Amblemi ve son amblem (3 Eylül 1955 - 3 Ekim 1990)
* 27 Ekim 1955'te gazetede yayımlanan resmi versiyonu27 Ekim 1955'te gazetede yayımlanan resmi versiyonu
* Stlize versiyonStlize versiyon
* Duvarda asılı Doğu Almanya arması (stilize)Duvarda asılı Doğu Almanya arması (stilize)
* Volkskammer toplantısındaki ilk Doğu Almanya amblemi, 1950Volkskammer toplantısındaki ilk Doğu Almanya amblemi, 1950

Ayrıca bakınız
--------------

* Sovyetler Birliği devlet arması
* Almanya arması

### Kaynakça

1. ↑  "National emblem of East Germany". 14 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi.
**TÜBİTAK Raylı Ulaşım Teknolojileri Enstitüsü** (**TÜBİTAK RUTE**), 2019 yılında, Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları (TCDD) ve Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu (TÜBİTAK) arasında imzalanan bir protokolle, TÜBİTAK Gebze yerleşkesinde kurulmuştur.

Enstitü personelinin büyük bir kısmını bilgisayar, elektronik ve makine mühendisleri oluşturmaktadır. Bir kamu kuruluşu olan TÜBİTAK RUTE, dünyadaki gelişmeleri izleyerek daha emniyetli, hızlı ve verimli raylı ulaşım teknolojileri alanında Türkiye'nin öncü olması için çalışmalar yürütmektedir. Bu amaçla enstitü, raylı ulaşım teknolojileri alanında güncel araştırma konularını ortaya koymakta, bu teknolojilerin milli olarak tasarlandığı araştırma ve geliştirme projelerini yürütmektedir. Enstitü aynı zamanda uluslararası eşdeğer araştırma kurumları ile işbirlikleri yürütmekte ve teknoloji transferi çalışmalarının koordinasyonunda görev yapmaktadır.

TÜBİTAK RUTE, kamu ve özel sektör kuruluşlarının ihtiyaç duyduğu araştırma, geliştirme ve yüksek nitelikli mühendislik hizmetlerini sağlayarak, üniversiteler ve diğer kurum ve kuruluşlarla işbirliği içerisinde Türkiye'de bir referans merkezi olarak görev yapmayı hedeflemektedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Tarihçemiz | RAYLI ULAŞIM TEKNOLOJİLERİ ENSTİTÜSÜ". *rute.tubitak.gov.tr*. Erişim tarihi: 26 Mart 2021.

| * g
* t
* d
TÜBİTAK |
| --- |
| Merkez ve Enstitüler | 

|  |  |
| --- | --- |
| TÜBİTAK MAM | 
* EE
* GE
* KE
* ÇE
* ME
* YDBE
* GMBE

 |
| TÜBİTAK BİLGEM | 
* UEKAE
* BTE
* TBAE
* SGE
* İLTAREN
* YTE
* Kamu Sertifikasyon Merkezi

 |
| 
* TÜBİTAK SAGE
* TÜBİTAK UZAY
* TÜBİTAK UME
* TÜBİTAK TÜSSİDE
* TÜBİTAK RUTE
* TEKSEB ve TEKNOPARK
* TÜBİTAK ULAKBİM
* TÜBİTAK BUTAL
* TÜBİTAK TUG

 |

 |
| Yayınlar | 
* Bilim ve Teknik
* Bilim Çocuk
* Meraklı Minik
* BİLGEM Dergisi
* TUG Bülten
* TÜBİTAK Bülten
* DergiPark

 |
| Ödüller | 
* TÜBİTAK Bilim Ödülü
* TÜBİTAK Hizmet Ödülü
* TÜBİTAK Özel Ödülü
* TÜBİTAK Teşvik Ödülü
* TÜBİTAK-TWAS Teşvik Ödülü

 |
| Birimler | 
* BTYPDB
* TEYDEB
* ARDEB
* TBAG
* SBAG
* EEEAG
* MAG
* ÇAYDAG
* TOVAG
* SOBAG
* SAVTAG
* KAMAG
* MADES
* BİDEB

 |
| Diğer | 
* RASAT
* BİLSAT
* Göktürk-2
* RV TÜBİTAK Marmara

 |
| **Kategori Kategori  **·**   Commons** |
**Jean-Pierre Cot** (d. 23 Ekim 1937, Chêne-Bougeries, Cenevre kantonu) Fransız siyasetçi ve hukukçu.

Eski bakan Pierre Cot'un oğludur. Kamu hukuku alanında lisans ve doktora eğitimini tamamlamıştır. Amiens Üniversitesi'nde kamu hukuku ve uluslararası hukuk alanında profesörlük yapmış ve ardından dekanlık görevinde bulunmuştur. Paris Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde ve sonradan bölünmelerle beraber Paris I- Panthéon-Sorbonne Üniversitesi'nde profesörlük yapmış, uluslararası hukuk alanında çok sayıda makale ve eser yayımlamıştır. 1973-1981 yıllarında, babasının ili olan, Savoie'dan milletvekili olmuş, 1973-1985 yıllarında Savoie genel konseyi üyesi ve 1971-1995 yıllarında ise Coise-Saint-Jean-Pied-Gauthier belediye başkanı olarak görev almıştır. 1981-1982 yılları arasında, Pierre Mauroy'nın başbakanlığındaki hükûmette işbirliği ve kalkınma bakanı olarak görev almıştır. 1983 yılında UNESCO Yürütme Kurulu üyesi seçilmiş ve bu görevi Avrupa Parlamentosu milletvekili seçilmesi üzerine 1984 yılında bırakmıştır. 1984-1999 yıllarında Avrupa Parlamentosu milletvekili, 1989-1994 yılları arasında Sosyalist Grup başkanlığı görevinde bulunmuştur. 2002-2020 yıllarında Uluslararası Deniz Hukuku Mahkemesi yargıcı ve bununla beraber Uluslararası Adalet Divanı'ndaki bazı davalar için ad hoc hakim olarak görev yapmış ayrıca bazı uluslararası tahkim mahkemelerinde görevler üstlenmiştir.

Görevleri
---------

**Yerel Yönetimler**

* Mart 1971 - Haziran 1995 : Coise-Saint-Jean-Pied-Gauthier belediye başkanı
* Mart 1971 - Mart 1985 : Savoie genel konseyi üyesi

**Ulusal Meclis**

* 2 Nisan 1973 - 23 Temmuz 1981 : Savoie 3. seçim çevresi milletvekili

**Hükûmet**

* 22 Mayıs 1981 - 8 Aralık 1982 : Dış İlişkiler Bakanı nezdinde, İşbirliği ve Kalkınmadan sorumlu Bakan

**Avrupa Parlamentosu**

* 24 Temmuz 1984 - 19 Temmuz 1999 : Avrupa Parlamentosu milletvekili
	+ 26 Temmuz 1984 - 24 Temmuz 1989 : Bütçe Komisyonu başkanı
	+ 25 Temmuz 1989 - 20 Nisan 1993 : Sosyalist Grup başkanı
	+ 21 Nisan 1993 - 18 Temmuz 1994 : Avrupa Sosyalist Partisi Parlamento Grubu başkanı
	+ 16 Temmuz 1997 - 19 Temmuz 1999 : Avrupa Parlamentosu başkan yardımcısı
	+ 1 Ekim 1997 - 19 Temmuz 1999 : Avrupa Sosyalist Partisi Parlamento Grubu yönetim kurulu üyesi

**Diğer**

* 1983-1984 : UNESCO Yürütme Kurulu üyesi
* 2002-2020 : Uluslararası Deniz Hukuku Mahkemesi yargıcı

Kaynakça
--------

1. ↑  "M. JEAN-PIERRE COT EST ÉLU AU CONSEIL EXÉCUTIF DE L'UNESCO". 8 Kasım 1983. 12 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Aralık 2021.
2. ↑  "Avrupa Parlamentosu internet sitesindeki sayfası". 22 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Aralık 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb11897824f (data)
* CANTIC: a1181987x
* CiNii: DA00996805
* GND: 141171553
* ISNI: 0000 0001 2143 7162
* LCCN: n50018164
* NDL: 00464962
* NKC: skuk0000263
* NLI: 987007462897705171
* NTA: 069909636
* SUDOC: 026800969
* VIAF: 93018823
* WorldCat: lccn-n50018164

 |
**Hacı Kulular'ın mülkü** (Azerice: Hacı Quluların mülkü), Azerbaycan'ın Şuşa kentinde tarihi ve mimari bir yapıdır. 1849'da ikinci loncanın tüccarı Kulu Muhammetali oğlu tarafından üç katlı bir saray inşa ettirilmiştir. Sarayda 46 oda ve iki büyük salon vardı.

Ev, bir duvar ve birinci kattaki hizmet binalarını ikinci kattaki yemek odası ve oturma odasına bağlayan bir merdivenle planda uzun dikdörtgen bir şekilde inşa edilmiştir. Geniş bir salon ve beraberindeki oturma odaları evin üçüncü katını oluşturuyor.

Tarihi
------

İkinci loncanın bir tüccarı olan Kulu Mahammadali oğlu, bu mülkü 1849'da Şuşa'nın Çukur semtinde doğmuştur. Caferkulu Han Muhammedhasan ağa oğlu Sarıcalı-Cavanşir'in eski bir hizmetkarı olan Hacı Kulu, daha sonra ticarete atılmıştır. Şuşa'nın en zengin tüccarlarından biri haline gelmiştir.

Şuşa içinde bu sarayın kendine has bir mimari üslubu vardır. Sarayda 46 oda ve iki büyük salon bulunuyordu. 1865'te Şuşa'yı ziyaret eden Rus ressam Vasili Vereşçagin, eserlerinde bu salonlardan birini resmetmiştir.

1992'de Ermeni kuvvetlerinin Şuşa'yı işgali sırasında Hacı Kulu'nun mülküne ateş açılmış ve duvarları yıkılmıştır. Bu dönemde duvarların bazı bölümleri korunmuştur.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  "Hacıqulların malikanəsi". *virtualkarabakh.az*. 16 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Şubat 2022.
2. ↑  Salamzade 1964, s. 172.
3. ↑  "Şuşa rayonu". armenianvandalism.az. 19 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Şubat 2022.

Bibiliografi
------------

* Salamzade, Ebdülvahap (1964). *Архитектура Азербайджана XVI-XIX вв*. Bakü.
I. Luarsab'ın imzası
**I. Luarsab** (Gürcüce: ლუარსაბ I) Bagrationi hanedanından, 1527'den 1556'ya veya 1534'ten 1558'e kadar Gürcü Kartli Krallığı'nın kralı.

Yaşamı
------

X. Davit'in en büyük oğludur. Amcası IX. Giorgi'nin tahttan feragat etmesi (1527 ya da 1539) sonrası tahta çıktı.

Genç yaşta düşmana verdirilen ağır kayıplara rağmen İran tarafından kazanılan Teleti Muharebesi'nde (1522) iyi bir kumandan olarak kendini kanıtladı. İmereti kralı III. Bagrat ile yakın ilişkiler kurdu ve 1526'da kızı ile evlendi. Bir yıl sonra Kartli Kralı olarak taç giydi ve Safeviler ve Osmanlı arasındaki süren savaş (1514-1555) sırasında krallığın savunma kapasitesini güçlendirmek için bir dizi önlemler aldı. Krallığının bağımsızlığını korumaya ve diğer Gürcü devletleri ile ittifaklar kurmaya çalıştı. Bagrat ile ittifak halinde iki imparatorluğa karşı savaştı. Bagrat 1535'te Osmanlı yanlısı bir Gürcü prensliği olan Samtshe Prensliği'nin kontrolünü ele geçirdi ve prensliğin bir parçası olan Cavaheti'yi Kartli'ye verdi. Kartli-İmereti ittifakına Kaheti kralı I. Levan da dahil oldu. Ancak 1541'de Şah Tahmasb'ın işgali ile Levan koalisyondan ayrılmak zorunda kaldı ve işgal Kartli'de yıkıma sebep oldu. Tiflis'te Safeviler tarafından garnizon kuruldu. Luarsab 1539'da Tiflis'i geri aldı. 1545'te İmereti-Kartli ordusu Sohoista Muharebesi'nde Osmanlılar tarafından yenilgiye uğradı ve Samtshe Prensliği'nden çıkarıldı. Şah Tahmasb 1547-1554 yıllarında Kartli'ye üç sefer gerçekleştirdi ancak kralı kendine bağlamayı başaramadı. Safevi-Osmanlı barış görüşmeleri sırasında I. Luarsab, III. Bagrat ile birlikte iki saldırgan imparatorluğun arasındaki savaşın Gürcülerin bağımsızlık için savaşmasını kolaylaştırması amacıyla ateşkesi engellemeye çalıştı. Safevi ve Osmanlılar Amasya Antlaşması ile Gürcistan'ı kendi aralarında batı (Osmanlı) ve doğu (Safeviler) olarak iki imparatorluğun kontrolünde böldü. Ancak Kral Luarsab bu antlaşmayı tanımayı reddetti Kartli'deki birçok kaleyi geri aldı ve işgalci İran güçlerine karşı gerilla savaşı başlatarak onları kalelere çekilmeye zorladı. İnatçı Gürcü monarşisini kendine bağlama amacıyla Şah Tahmasb, Gence ve Karabağ beylerbeyi Şahverdi Sultan'ı büyük bir orduyla Kartli'ye yolladı. Luarsab ve oğlu Simon işgalcilerle Garisi Muharebesi'nde karşılaştı. Ağır savaş Gürcü zaferiyle sona erdi ancak Luarsab savaş sırasında ağır yaralandı ve öldü.

Luarsab Mtsheta'daki Svetitshoveli Katedrali'ne gömülmüştür.

Kaynakça
--------

1. ↑  Maeda, Hirotake (2006). "The forced migrations and reorganisation of the regional order in the Caucasus by Safavid Iran: Preconditions and developments described by Fazli Khuzani". Ieda, Osamu; Uyama, Tomohiko (Ed.). *Reconstruction and interaction of Slavic Eurasia and its neighbouring worlds* (PDF). Slavic Eurasian Studies, No.10. Sapporo: Slavic Research Centre, Hokkaido University. s. 241. ISBN 4938637391. 8 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 25 Mart 2022.
**Jülide Özçelik** (d. 1975, İstanbul), Türk caz sanatçısı.

Liseden sonra müzik eğitimine Müjdat Gezen Sanat Merkezi'nin hafif batı müziği bölümünü kazanarak başladı. Mezun olduğu sene İstanbul Bilgi Üniversitesi'nin müzik bölümününe tam burslu olarak girdi. Burada vokal performans bölümünde Nükhet Ruacan ile vokal teknikleri üzerine çalıştı. Selen Gülün, Randy Esen, İmer Demirer, Donovan Mixon, Ayşe Özbekligil, Raci Pişmişoğlu, Ricky Ford, Can Kozlu gibi eğitmenlerden ensamble, armoni, solfej dersleri alarak mezun oldu. Türkçe sözlü caz yapma fikriyle birtakım projeler oluşturdu ve performanslar gerçekleştirdi. Bu arada Klasik Türk müziği koro çalışmalarına katıldı ve konserlerde solist olarak bulundu. TRT Hafif Batı Müziği ve Caz Orkestrası ile canlı kayıtlar aldı.

Akıcı ve duru bir sesi olan Özçelik, albüm yapma fikrini Cem Tuncer'le paylaşarak, albümünün ön hazırlıklarına başladı. Cem Tuncer, Erbil Doğan, Kağan Yıldız, Ediz Hafızoğlu ve Genco Arı ile beraber 2008 Ocak ayında İlk albümü olan *Jazz İstanbul Volume 1*′i çıkardı. Birçok değişik etkinlikte yer aldı. Aynı zamanda İstanbul 12 Orkestrası'nda da solist olarak yer almaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Jülide Özçelik @ Hayal Kahvesi - Taksim - İstanbul". 15 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Şubat 2010.

Dış bağlantılar
---------------

* Last Fm'de Jülide Özçelik 24 Mart 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Albümü hakkında bilgi
Hess'in mezarı
**Wolf Rüdiger Hess** (Alman alfabesiyle *Heß* ; 18 Kasım 1937 - 24 Ekim 2001), Rudolf Hess ve Ilse Hess'in (kızlık soyadı Pröhl) tek oğlu olan bir Alman mimardı.

Erken dönem
-----------

Münih'te doğan Hess, babasının 14 Mayıs 1941'de İskoçya'ya uçmasına kadar ailesiyle birlikte yaşadı. Bundan sonra, babası Nazi hükûmeti tarafından "akıl hastası" olmakla suçlandı ve bu, annesinin Münih'i terk etmesine ve oğlunu ailenin Allgäu'daki küçük bir kaplıca köyü olan Bad Oberdorf'taki ülkedeki evine götürmesine neden oldu. Alpler'de, bulunan genç Wolf Rüdiger, ömür boyu sürecek "Buz" lakabını kazandı 3 Haziran 1947'de Hess'in annesi, Nürnberg'de hüküm giymiş diğer Almanların tüm eşleriyle birlikte Müttefik kuvvetler tarafından tutuklandı ve Augsburg-Göggingen kampında gözaltına alındı. Hess daha sonra annesi Mart 1948'de serbest bırakılıncaya kadar teyzesiyle yaşadı. 1947'de yerel bir liseye gitmeye başladı ve ardından 1950'lerin ortalarından itibaren mimarlık okudu ve mimar oldu

kampanyalar
-----------

Hess, Berlin'deki Spandau Hapishanesinde ömür boyu hapis cezasını çekerken babasının intihar ettiği iddiasıyla ilgili bir soruşturmayı eleştirdiği için öne çıktı. Hess, soruşturmanın bir örtbas olduğunu ve İngiliz Gizli İstihbarat Servisi'nin (SIS) onu öldürdüğünü ileri sürdü Bunu, yakında olacağına inandığı babasının şartlı tahliyesini önlemek için yaptıklarına inanıyordu çünkü İngiliz hükûmeti, onun II. Dünya Savaşı sırasındaki İngiliz eylemleri hakkında utanç verici bilgiler ifşa edeceğinden korkuyordu Wolf Rüdiger Hess ve babasının avukatı Alfred Seidl kendi otopsilerini yaptılar

Hess üç kitap yazdı: *Babam Rudolf Hess* (1986), *Babam Rudolf Hess'i Kim Öldürdü?* (1989) ve *Rudolf Heß: Ich bereue nichts* (*Rudolf Hess: Hiçbir şeyden pişman değilim* ) (1994/1998). Hess, "Rudolf-Heß-Gesellschaft e. V." ölümünden önce.

63 yaşında Wolf Rüdiger Hess felç geçirdi ve Münih'teki bir hastaneye kaldırıldı ve burada öldü Bir dul ve üç çocuk bıraktı.

Kaynakça
--------

1. 1 2  Tania Crasnianski, *Children of Nazis: The Sons and Daughters of Himmler, Göring, Hess, Mengele, and Others — Living with a Father's Monstrous Legacy* (Simon and Schuster, 2018), pp. 70–78
2. ↑  "British Sympathy for Jailed Nazi on the BBC". 18 Şubat 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX5282226
* BNF: cb125083095 (data)
* GND: 122791150
* ISNI: 0000 0000 8086 6584
* LCCN: n84058114
* NKC: uk2012712501
* NLI: 987007277310105171
* NTA: 072950242
* SUDOC: 034315497
* VIAF: 7495036
* WorldCat: lccn-n84058114

 |
**Osman Aydın Tolan,** (1937, Rize - 10 Eylül 1997, İstanbul), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu.

Aydın Tolan, İstanbul Iktisadî ve Ticarî İlimler Akademisi'nden mezun oldu. Tiyatroya Dostlar Tiyatrosu'nda başladı. Genco Erkal ile *403. Kilometre* başlıklı oyunda ilk ke sahneye çıktı. 80'li yıllarda İstanbul'un sol cenahta meşhur *Hodri Meydan Kültür Merkezi*'nin müdürlüğünü yaptı.

Televizyon dizilerinde yer alan Tolan, Yılmaz Erdoğan'ın ilk dizisi ve TRT yapımı *Umut Taksi* başlıklı dizide mahallenin muhtarı karakterini oynadı. 1994 yılında Beşiktaş Kültür Merkezi oyuncularına katılan sanatçı, yıllarca birçok oyunda rol almasına karşın, Bir Demet Tiyatro başlıklı dizideki *Laz Bakkal* tiplemesi ile tüm Türkiye'de şöhret oldu. Aydın Tolan, kalp krizi nedeniyle öldü.

Tiyatro oyunları
----------------

* *403. Kilometre*
* *Nema Bankası*
* *Otogargara*
* *Bir Demet Tiyatro*

Filmografisi
------------

* *Bir Demet Tiyatro* - 1997
* *Ağrı'ya Dönüş* - 1993
* *Umut Taksi* - 1993
* *Sayın Başkan* - 1990
* *Gönül Garip Bir Kuştur* - 1989
* *Ateşböceği* - 1987

Kaynakça
--------

1. ↑  Rizeliler | 0 |. "Aydın TOLAN - Rizeli Ünlüler". 29 Eylül 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2024.

Dış bağlantılar
---------------

* IMDb'de  Aydın Tolan
* SinemaTürk'te Aydın Tolan
**Camille Rouhana Cordahi** (Arapça: كميل روحانا قرداحي; 11 Eylül 1919 – 11 Mayıs 2011), Lübnanlı eski forvet oyuncusuydu. 1940 yılında Filistin Mandası ile oynanan dostluk maçında attığı golle Lübnan millî takım tarihindeki ilk golü kaydeden oyuncu oldu.

Cordahi profesyonel kariyerine 1935'te DPHB kulübünde başladı. Burada üç Lübnan Premier League şampiyonluğu kazandı. 1942'de bir seneliğine Racing Beyrut'ta oynarken ertesi sene kurulmasına da yardımcı olduğu Sagesse takımına transfer oldu. 1950 yılında futbolu bırakana kadar burada oynamaya devam etti.

*Altın Ayak* (Arapça: القدم الذهبية) olarak bilinen Cordahi, 1937-50 tarihleri arasında resmi olmayan müsabakalarda Beyrut 11'inin kaptanlığını yaptı. Lübnan formasını resmi maçta ilk kez 1940 yılındaki Filistin Mandası ile yapılan hazırlık maçında giydi ve maçta gol attı.

Futbolculuk kariyerini bitirmesinin ardından Cordahi eski kulüplerinde çeşitli yönetici kademelerinde görev aldı. 1979'da Lübnan Futbol Federasyonu'nun mali işlerinden sorumlu görevli oldu. Memleketi Faitroun'un ilk belediye başkanı olurken 1974 yılında Lübnan devletinden Üstün Hizmet Madalyası aldı.

Başarıları
----------

**DPHB**

* Lübnan Premier League: 1935–36, 1938–39, 1940–41
* Lübnan FA Cup ikincilik: 1939–40

**Sagesse**

* Lübnan İkinci Ligi: 1943–44, 1947–48

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Camille Cordahi*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Lübnan Futbol Federasyonu sitesinde oyuncu profili 5 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Global Sports Archive sitesinde oyuncu profili 6 Ekim 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
| * g
* t
* d
İtalya Cephesi |
| --- |
| 
* 1. Isonzo
* 2. Isonzo
* 3. Isonzo
* 4. Isonzo
* 5. Isonzo
* Asiago
* 6. Isonzo
* 7. Isonzo
* 8. Isonzo
* 9. Isonzo
* 10. Isonzo
* Ortigara
* 11. Isonzo
* Caporetto
* Piave Nehri
* Vittorio Veneto

 |

Muharebenin yaşandığı alanın günümüzdeki görünümü.
Slovenya-İtalya sınırındaki bir kalenin kalıntıları.
**Isonzo Muharebeleri**, I. Dünya Savaşı sırasında İtalya Cephesi'nde Isonzo Irmağı boyunca İtalya ile Avusturya-Macaristan orduları arasında yapılan on iki muharebe (Haziran 1915-Kasım 1917).

Avusturyalılar, İtalya'nın 23 Mayıs 1915'te savaşa girmesinden önce, derin Isonzo Irmağının iki yakasında yükselen yalçın kayalıkları tahkim ederek İtalyanlar karşısında büyük üstünlük sağlamışlardı. General Luigi Cardona komutasındaki İtalyan ordusunun Avusturyalılara ilk saldırısı 23 Haziran'da başladı.İtalyanlar 14 gün boyunca ırmağı aşıp karşı tepelerde tutunmak için çaba gösterdiyse de her defasında geri püskürtüldüler.

18 Temmuz - 3 Ağustos, 18 Ekim - 4 Kasım ve 10 Kasım - 2 Aralık tarihlerindeki saldırıları sonucunda ise yalnızca Caporetto bölgesinde ırmağı aşıp birkaç köprübaşı tutmayı başarabildiler. Bu sınırlı başarılar Avusturyalıların bölgenin denetimini ellerinde tutmasına engel olamadı. Cardona'nın 11-19 Mart 1916'daki saldırısının da başarısızlıkla sonuçlanması üzerine, İtalyanlar düşman hatlarının karşısına ve arkasına düşen tepelerde kayaları delip dinamitleyerek tüneller ve siperler açmaya başladılar.

6-17 Ağustos 1916'daki altıncı muharebe Gorizia'yı ele geçirerek ilk gerçek zaferlerini kazandılar. Bunu izleyen 14-17 Eylül, 10-12 Ekim ve 1-4 Kasım tarihlerindeki muharebede İtalyanlar güçlerini Carso Platosu üzerinde yoğunlaştırdılar. Ama bitkin düşmüş İtalyan ordusu Avusturya topçusunun koruduğu güçlü doğal engelleri aşmayı başaramadı. 12 Mayıs - 8 Haziran 1917'deki 10. muharebe Cardona iki ayrı hedefe birden saldırarak, Kuk Tepesi ele geçirdi, Avusturyalıların mevzilerini dağıtarak ağır ağır ilerlemeye başladılar.Avusturya Cephesi'nin çökebileceğindne korkan Almanların bölgeye gönderdikleri destek kuvvetlerle birleşen Avusturya birlikleri 24 Ekim'de ağır bir topçu ateşiyle saldırıya geçtiler. Aynı günün akşamüstü İtalyan ordusu tam bir bozguna uğradı ve savaştan yorgun düşmüş, moralsiz İtalyan birlikleri dağılmaya başladı.

Bunun üzerine bütün güçleriyle Isonzo üzerine yüklenen Avusturyalılar, Piave Irmağına doğru çekilmekte olan İtalyan birliklerinin çoğunun muharebeye devam etmesine karşın Caporetto'yu ele geçirdiler. İtalyanlar tarihlerinin en ağır yenilgilerinden birine uğradıktan sonra 7 Kasım'da Piave Irmağında yeni bir cephe kurdular.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: sh85068656
* NKC: ph284034
* NLI: 987007565408205171

 |
**Zadir Rza oğlu Rzayev** (Azerice: Zadir Rza oğlu Rzayev) veya **Zaur Rzayev** (10 Ekim 1937 – 29 Ocak 2010), Azerbaycanlı askeri subay, Azerbaycan Silahlı Kuvvetleri tümgeneralidir. Birinci Karabağ Savaşı sırasında eski Sovyet Ordusu'nun 18110 No'lu Askeri Birliği temelinde oluşturulan ilk Azerbaycan askeri birliğinin komutanı, 2. Kolordu komutan yardımcısı, cephe komutanı ve birinci savunma bakan yardımcısı olarak görev yapmıştır.

Hayatı
------

### İlk yılları

Zadir Rza oğlu Rzayev, 10 Ekim 1937'de, Sovyetler Birliği'ne bağlı Azerbaycan SSC'nin Lenkeran Rayonu'nun Şürük köyünde doğmuştur. 1955'te Azerbaycan Pedagoji Üniversitesi fizik ve matematik fakültesine girmiş, ancak ailesinin ekonomik sıkıntıları nedeniyle üniversiteden ayrılmak zorunda kalmıştır. 1958'den 1962'ye kadar Bakü Yüksek Birleşik Silahlar Komutanlığı Okulu'nda okumuş ve oradan onur derecesiyle mezun olmuştur.

1962'de teğmenliğe terfi etmiş ve Doğu Almanya'da konuşlanmış Kızıl Ordu biriminde görev yapmak üzere gönderilmiştir. Rzayev daha sonra 1971'de Moskova'dakiFrunze Askeri Akademisine girmiş ve 1975'te mezun olmuştur. Oradan alay komutan yardımcısı olarak Transkafkas Askeri Bölgesi'ne, daha sonra Bakü Devlet Üniversitesi askeri bölüm başkan yardımcısı olarak Azerbaycan subaylarını yetiştirmek üzere Bakü'ye gönderilmiştir. Bölüm başkanlığına albaylığa kadar yükselen Rzayev atanmıştır.

### Azerbaycan Silahlı Kuvvetleri

9 Ekim 1991'de Rzayev, kendi inisiyatifiyle oluşturduğu "Birinci Tabur" olarak bilinen Azerbaycan Silahlı Kuvvetleri'nin ilk askeri tugayının komutanı olarak Birinci Karabağ Savaşı'nın ön saflarında savaşmıştır. 1992'de Ağdere'de 12, Laçın'da 40 köyün kurtarılmasına, kolordu komutanı olarak Beylegan ve Fuzuli'de başarılı bir karşı taarruza öncülük etmiştir. Rzayev, 19 Ekim 1992'de Azerbaycan Cumhurbaşkanı Ebulfez Elçibey'in kararnamesiyle tümgeneral rütbesine layık görülmüştür. Aynı yılın kasım ayında Bakü'ye çağrılmış ve 2. Kolordu komutan yardımcılığına atanmıştır. Rzayev daha sonra 16 Haziran 1993'te cephe komutanı ve ilk Savunma Bakan yardımcılığına atanmıştır.

Rzayev, 29 Ağustos 1993'te Beylegan'da bir araba kazasında ağır yaralanmış ve 3 ay askeri hastanede tedavi görmüştür. Zaur Rzayev 29 Ocak 2010'da 72 yaşında vefat etmiştir.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  Cavid (3 Kasım 2010). "General taleyi..." [The fate of the general...]. *The Popular Front* (Azerice). s. 11. 28 Mart 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ocak 2023.
2. ↑  "General Zaur Rzayev vəfat edib" [General Zaur Rzayev has died]. *Milli.az* (Azerice). 30 Ocak 2010. 22 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ekim 2020.
**Maeda Toshiyasu** (前田 利保 d. 23 Mart 1800 - ö. 14 Eylül 1859), Japonya'nın Hokuriku bölgesindeki Toyama Prefektörlüğü'nün 10. *daimyō*su ve ünlü bir Japon doğa bilimci ve böcekbilimciydi (entomologtu).

Yaşamı
------

Toshiyasu, Maeda Toshinori'nin ikinci oğlu Keitaro (啓太郎) olarak Edo'da doğmuştur. Babası öldüğü sıralarda henüz reşit olmaması nedeniyle Keitaro, Maeda Toshitsuyo'ya ismini aldı.1811'de Toshitsuyo tarafından veraset çizgisini eski haline getirmek için evlat edinildi ve 1835'te Toshitsuyo hastalık nedeniyle emekli olunca *daimyō* oldu.

Göreve başladığı dönemlerde, Tenpō Kıtlığı'nın bir parçası olarak hakimi olduğu bölge, 1838'e kadar devam eden bir mahsul kıtlığından sert bir şekilde etkilendi. Bölge tüm borçlarını ödeyemedi ve 1838'de şogunluktan 30.000 ryō borç almak zorunda kaldı; ertesi yıl 25.000 ryō daha aldı. 1841'de bölge, Edo'ya verilmesi gereken Sankin-kōtai için yeterli bir paraya sahip olmadığını bildirdi. 1846'da, sağlık durumunun kötü olduğunu öne sürerek Toshiyasu, altıncı oğlu Maeda Toshitomo lehine emekli oldu. Karısı, Hiroşima Bölgesi'nden Asano Narikata'nın kızıydı.

Çalışmaları
-----------

Toshiyasu idari görevlerinin yanında aynı zamanda, Fukuoka bölgesinden Kuroda Narikiyo ile birlikte tanınmış bir bilim adamıydı. Her ay bir araya gelen bir doğa bilimciler topluluğu kurdu. Tartışılan konuyla ilgili bir açıklama yazıldı, örneğin, Eylül 1840'ta *Scarabaeidae* böcek ailesini tartıştılar ve yirmi böcek türünün bilimsel olarak çizilip tanımlandığı *Kyōro-shakō-zusetsu*'yu yazdılar.

Bu çalışmalar rafine edildikçe grubun her üyesi bir uzman haline geldi. Maede Toshiyasu, Felemenkçe dilini öğrendi (Philipp Franz von Siebold'u takip etti) ve Siebold'un *Fauna Japonica* ve *Flora Japonica'*yı kaleme aldığı dil olan Fransızca'yı öğrenci. Felemenkçe yazılmış olan *Systema Naturae*'yi Japoncaya çevirdi. Ayrıca, öldüğü sırada 94 ciltte tamamlanmamış olan Çin şifalı bitkilerinin bir ansiklopedisi olan *Honzō Tsūkan*'ı yazmasıyla da tanınır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Toshiyasu Maeda". *prabook.com* (İngilizce). 25 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Mart 2023.
2. 1 2 3  Marcon, Federico (2015). *The knowledge of nature and the nature of knowledge in early modern Japan*. Chicago. ISBN 978-0-226-25206-3. OCLC 912422375.
3. 1 2  Nature in Cultural Circles"The Knowledge of Nature and the Nature of Knowledge in Early Modern Japan". *academic.oup.com*. doi:10.7208/chicago/9780226252063.003.0009. 25 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Mart 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* ISNI: 0000 0000 8332 4676
* LCCN: n80027481
* NDL: 00270703
* VIAF: 118533818
* WorldCat: lccn-n80027481

 |
**Ayhan Türker** (1938, Çermik - 21 Ocak 2022, İstanbul), Türk ressam ve iç mimardır.

İlk öğrenimini Diyarbakır Yeni İlkokulu'nda tamamladıktan sonra, 1953 yılında başladığı Diyarbakır Ziya Gökalp Lisesi'ni Turan Erol'un öğrencisi olarak 1956'da bitirdi. Ara vermeden girdiği Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nden 1960 yılında iç mimar olarak mezun oldu. Bu yıllarda Sabri Berkel ve Edip Hakkı Köseoğlu'nun yanında "suluboya" ve "yağlı boya" resim çalıştı.

Kendi işini kurarak iç mimari ve dekorasyon üzerine çalıştı. Daha sonraları "İstanbul İzlenimcisi" olarak sanat çevresinde tanınacak olan Ayhan Türker, 1985 yılında Vakko Sanat Galerisi'nde birikimli ürünleri ile ilk sergisini açtı. Sanat eleştirmeni Profesör Kaya Özsezgin tarafından "Bir İstanbul İzlenimcisi Ayhan Türker" adlı kitabı yazıldı.

Yaşadığı çevre olan İstanbul'un Rumeli Hisarı, Emirgan, Çınaraltı, Büyükdere, Beylerbeyi, Çengelköy, Kandilli, Kanlıca Körfezi, Anadolu Hisarı ve değişik açılardan Kız Kulesi Peyzajlarını Empresyonist tarzda çalışan Ayhan Türker, Vikipedi'nin İstanbul Bibliyografyası'nda da yerini aldı.

21 Ocak 2022 Cuma akşamı İstanbul’da hayata veda eden sanatçı 23 Ocak 2022 pazar günü Levent Camii'nde kılınan namazdan sonra Kilyos Mezarlığı'na defnedildi.

Seçme Sergiler
--------------

* 2017 ‘Aldatmayan Resimler’- Türker Art
* 2015 ‘Sanatta 50.Yıl’- Türker Art
* 2009 "Çevreden İzlenimler"- Artium Sanatevi
* 2008 Mart koleksiyon
* 2007 Doku Sanat Galerisi
* 2007 Mart koleksiyon
* 2006 Doku Sanat Galerisi
* 2006 Toprak Sanat Galerisi
* 2005 Artium Sanat Galerisi
* 2004 Artı Mezat
* 2003 Artium Sanat Galerisi
* 2003 Artı Mezat
* 2003 Artı Mezat
* 2001 Galeri Kile

Kaynakça
--------

Dış bağlantılar
---------------

* www.lebriz.com
**II. İtalya-Habeşistan Savaşı** veya **II. İtalya-Etiyopya Savaşı**, 1935 - 1936 yılları arasında İtalya Krallığı ile Etiyopya İmparatorluğu arasında meydana gelen ve Etiyopya'nın İtalyan yönetimi altına girmesiyle sonuçlanan savaş. I. İtalya-Habeşistan Savaşı'nda yenilgiye uğrayan İtalya Krallığı'nın Etiyopya'yı sömürgeleştirmek için ikinci girişimi olmuştur. Genellikle II. Dünya Savaşı'nı hazırlayan olaylardan biri olarak değerlendirilen bu savaş, Milletler Cemiyeti'nin, büyük güçler tarafından desteklenmedikçe kararlarını uygulatma gücüne sahip olmadığını göstermiştir.

İtalya'nın 1890'larda ele geçirmek için çeşitli girişimlerde bulunduğu Etiyopya (Habeşistan), Avrupa devletlerinin egemenliği altında bulunan Afrika kıtasındaki az sayıda bağımsız devletten biriydi. Benito Mussolini, Aralık 1934'te Etiyopya ile İtalyan Somalisi arasında çıkan bir sınır çatışmasını gerekçe göstererek bölgeye müdahale kararı aldı. Bütün arabuluculuk önerilerini reddeden İtalyanlar 3 Ekim 1935'te Etiyopya'yı işgal ettiler. General Rodolfo Graziani ve Pietro Badoglio komutasındaki İtalyan birlikleri, kötü donanımlı ve eğitimsiz Etiyopya ordusunu sürekli geri çekilmek zorunda bırakarak, 9 Nisan 1936'da Ascianghi (Aşangi) Gölü yakınında büyük bir zafer kazandılar ve 5 Mayıs'ta başkent Addis Ababa'yı aldılar. Etiyopya imparatoru Haile Selassie'nin sürgüne gönderilmesinin ardından Mussolini Roma'da, İtalya kralı III. Vittorio Emanuele'yi Etiyopya imparatoru ilan etti ve Badoglio'yu Etiyopya genel valiliğine atadı.

Milletler Cemiyeti, Etiyopyalıların başvurusu üzerine, işgali kınayan ve İtalya'ya ekonomik yaptırımlar uygulanmasını öngören bir karar aldı (1935). Ama Doğu Afrika'daki çıkarlarının zedelenmesinden çekinen Britanya dışındaki büyük devletler işgale ciddi bir tepki gösteremediklerinden, yaptırımlar çok az ülke tarafından uygulandı ve önemli bir etkisi olmadı.

İtalya'nın emperyalist yayılma politikasının somut bir örneği olan savaş, II. Dünya Savaşı öncesinde uluslararası gerilimin artmasında önemli rol oynadı.

İtalyan askerleri topçu atışlarını analiz ediyor.

Kaynakça
--------

1. 1 2  Barker 1971, s. 20.
2. ↑  Alberto Sbacchi, "The Price of Empire: Towards an Enumeration of Italian Casualties in Ethiopia 1935–1940", in ed. Harold G. Marcus, *Ethiopianist Notes*, vol. II, No. 2, p.37.
3. ↑  Sbacchi, "The Price of Empire", p.36.
4. ↑  Sbacchi, *The Price of Empire*, p.43.
5. ↑  Sbacchi, *The Price of Empire*, p. 38.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX540997
* BNF: cb119425027 (data)
* LCCN: sh85068870
* NARA: 10640612
* NKC: ph274685
* NLI: 987007565586705171

 |
2+2 4 eder 

Alphonse Allais'in yazdığı *İki Artı İki Beş eder* (1895), siyasi olarak anti-entelektüalizm hakkında absürt kısa öykülerden oluşan bir derlemedir.
"**İki artı iki eşittir beş**" (**2 + 2 = 5**), George Orwell'in 1949 tarihli distopik romanı *Bin Dokuz Yüz Seksen Dört'te* kullanılan -matematiksel olarak yanlış- bir ifadedir. Romanda Partinin Okyanusya vatandaşlarının doğru olduğuna inanmasını beklediği "Savaş Barıştır" dogması gibi "2+2=5" ifadesi de bir dogma olarak dayatılır. Baş kahraman Winston Smith, 1984 yılında gizli günlüğünü yazarken "Özgürlük, iki kere iki dört eder diyebilmektir" diye yazar. Romanın ilerleyen bölümlerinde, Sevgi Bakanlığında çalışan sorgulayıcı O'Brien, düşünce suçlusu Smith'e Partinin "2+2=5" dogmasını kabul ettirmek için işkence ederken "Bak Winston. Bazen iki kere iki beş eder, bazen üç eder. Bazen aynı anda hem beş, hem üç ettiği de olur." diyerek vatandaşların kendi gerçek dünya algılarını çiftdüşün aracılığıyla Partinin siyasi iradesine tabi kılmaları gerektiğini belirtir.

Sanatta bir konu olarak 1984 kitabından önce Alphonse Allais tarafından anti-entelektüel bir slogan olarak kullanılmıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Orwell, George (1949). "Part Three, Chapter Two". *Nineteen Eighty-Four*. 5 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi – george-orwell.org vasıtasıyla.
2. ↑  Orwell, George. *1984* (İngilizce). s. 271.