**Cezayir-Yunan ilişkileri** 2000 yıldan fazla sürmektedir. Cezayir'in bağımsızlığının ilk yıllarından beri diplomatik ilişkiler sağlamdır. Yunanistan'ın Cezayir'de bir büyükelçiliği vardır ve Cezayir, Yunanistan'da Atina'daki büyükelçiliği tarafından temsil ediliyor. Cezayir'den yapılan doğal gaz ithalatının önemli bir etken olmasıyla birlikte Yunanistan ile Cezayir arasındaki ticaret artıyor. Son yıllarda Cezayir'den Yunanistan'a yasadışı göç ve Avrupa Birliği'ne girmek isteyen Sahra altı Afrikalıların kaçakçılığı ile ilgili sorunlar yaşandı.

Tarihçe
-------

 Fenike ve Yunan kolonileri yaklaşık MÖ 350
 117'de Trajan döneminde Roma İmparatorluğunun en büyük kapsamı
 Mauretania'lı Ptolemy büstü, yak. MS 30-40, Mısır'ın Ptolemaios Yunan kraliçesi VII. Kleopatra'nın torunu. Louvre Müzesi'nde bulunuyor.
Yunanlar ve Cezayirliler arasında ilk kaydedilen temaslar, MÖ 5. yüzyılda başkentleri Kartaca olan Tunus ve Cezayir'e yerleşmiş olan Fenikeliler ile Sicilya'daki Yunan Siraküza kolonisi arasındaki mücadelelerdi. Numidya'nın başkenti Cirta (daha sonra Konstantin) MÖ 203 yılında Yunan kolonistlerinin yardımıyla kuruldu. Yunan tarihçi Polibios, Kartaca ve Numidya'nın Afrika ve Mauretania eyaletleri olmasına neden olan savaşları tartışıyor.

 Bizans İmparatorluğu, Justinianus yönetimindeki en büyük bölgesel boyutunda. yak. 550.
Roma İmparatorluğu'nun bir parçası olarak neredeyse 600 yıl sonra, şimdi Cezayir olan bölge 428'de Vandallar tarafından işgal edildi. 533-534'te Yunan general Belisarius, Vandalları yendi ve Afrika, Bizans İmparatorluğu'nun bir eyaleti oldu. 535'te Yunan imparatoru I. Justinianus Sicilya'yı bir Bizans eyaleti yaptı.

 Dokuzuncu yüzyılın başında İfrikiye.
Halife Osman'ın Arap kuvvetleri 652'de Sicilya'yı başarısızlıkla işgal etti ancak Araplar 670 ile 711 yılları arasında Yunanları Kuzey Afrika'dan çıkarmayı başardılar. 740 yılında, Arapların tersaneler inşa ettikleri Kartaca'dan Sicilya'ya ciddi bir saldırı başlatıldı ve buradan daha uzun süreli saldırılar yapmak için kalıcı bir üs yine başarılı olamadı. 826 yılında İfrikiye emiri Ziyadat Allah, Sicilya'nın güney kıyısını ele geçiren ve Siraküza'yı kuşatan bir ordu gönderdi, ama veba nedeniyle denemesini iptal etmek zorunda kaldı. 831 yılında Berberi birimleri bir yıl süren kuşatmadan sonra Palermo'yu ele geçirdi. Palermo, Sicilya'nın Müslüman başkenti oldu ve Medine olarak yeniden adlandırıldı. Taormina 902'de düştü, ancak Yunanlar 965'e kadar adadaki topraklara tutundular.

1061'de Norman Robert Guiscard, İtalya'nın güneyinde Bizanslılara karşı başarılı bir seferin ardından, Sicilya Emirliği'ni işgal etti ve Messina'yı ele geçirdi. Uzun bir seferin ardından Normanlar Sicilya'nın fethini 1091 yılında tamamladı. Sicilya Krallığı, canlı bir kültür geliştirdi ve Yunan felsefesi ve Müslüman bilim dünyasını Batı Avrupa'ya açan bir kapı haline geldi. (Daha sonra Normanlar, Dördüncü Haçlı Seferi sırasında 1204'te Konstantinopolis'i yağmalamaya ve işgal etmeye devam ettiler.)

 En büyük kapsamında Osmanlı İmparatorluğu
Konstantinopolis'in 1453'teki fethinden sonra, Yunanistan'ın çoğu 1821'deki bağımsızlık ilanına kadar Osmanlı İmparatorluğu'na tabi kaldı. Cezayir, Berberi Korsanlarını kuran Oruç Reis tarafından ele geçirilip 1517'de Osmanlı İmparatorluğu'nun bir eyaleti oldu. Cezayir, 1830'da Fransızların Cezayir'i işgaline kadar nominal olarak Osmanlı İmparatorluğu'na tabi kaldı, ancak pratikte büyük ölçüde bağımsızdı. Cezayir'de ve Berberi Kıyısı'ndaki diğer limanlarda bulunan Berberi Korsanları, 19. yüzyılın başlarında bastırılana kadar Akdeniz ticaretine ciddi bir tehdit oluşturdu. Yunan ve Berberi korsanlarının, Berberi gemilerinde yelken açan birçok Yunanla yakın ilişkileri vardı.

Cargese'deki Yunanca konuşan topluluğun bir bölümü, 1874 ve 1876 arasında [Sidi Merouane]'ye göç etti. 1872'de 1078 olan toplam nüfustan  235'inin göç ettiği tahmin edilmektedir, bunların hepsi Yunanca konuşmaktadır.

Yunanistan, 1962'de bağımsızlığını kazanmasının ardından, o zamanki Cezayir'deki Yunanistan Başkonsolosluğunu 1963'te büyükelçiliğe yükselterek, Cezayir ile diplomatik ilişkiler kuran ilk ülkeler arasında yer aldı.

Resmi ilişkiler
---------------

### Diplomatik temaslar

İki Akdeniz ülkesi sık sık üst düzey diplomatik temaslara sahiptir. 1994 yılında, Cezayir Dışişleri Bakanı Muhammed Salah Dembri Atina'yı ziyaret etti. Orada, muadili Karolos Papulias ile buluştu ve Başbakan Andreas Papandreu tarafından kabul edildi. İkili ilişkileri tartıştılar ve özellikle Kıbrıs ve Üsküp meselelerini tartıştılar. Cezayir Dışişleri Bakanı, 2001 yılının Şubat ayında Yunanistan'ı ziyaret ederek, daha önce Yunanistan Dışişleri Bakanı'nın Cezayir'e yaptığı ziyareti iade etti. Temmuz 2002'de Yunanistan Kalkınma Bakanı Akis Tsochatzopoulos ve Cezayir Enerji Bakanı Chakib Khelil yeni işbirliği yollarını incelemek için bir araya geldi. 2003 yılında, Yunanistan [Ulusal] Savunma Bakanı Ioannos Papandoniou, Cezayir ile Yunanistan arasındaki askeri işbirliğini pekiştirmenin yollarını görüşmek üzere Cezayir'i ziyaret etti. Mart 2008'de Yunanistan Dışişleri Bakanı Dora Bakoyanni Cezayir'i ziyaret ederek Cezayir Devlet Başkanı Abdülaziz Buteflika ile görüştü ve ikili ekonomik işbirliğini ilerletmeyi kabul etti. Yunanistan Cumhurbaşkanı Karolos Papulias'a gönderdiği mesajda Buteflika, iki ülke arasındaki ilişkileri geliştirmek ve derinleştirmek ve Akdeniz bölgesindeki güvenlikle ilgili konularda danışmak istediğini söyledi.

### Karşılıklı anlaşmalar

2009 itibarıyla, iki ülke arasında 3 ikili anlaşma vardı:

* Ekonomik, Bilimsel ve Teknik İşbirliği Anlaşması (1982)
* Eğitim İşbirliği Anlaşması (1988)
* Yatırımların Karşılıklı Korunması ve Teşvik Edilmesi Anlaşması (2000)

Ekonomik ilişkiler
------------------

 Yunanistan'da doğal gaz boru hatları. Revithoussa, güneydoğu kavşağına yakın.
Cezayir, 2000 yılından bu yana iki ülke arasındaki uzun vadeli bir anlaşma kapsamında Yunanistan'a doğal gaz tedarik ediyor. Sıvılaştırılmış doğalgaz, özel gemilerle Atina'nın batısındaki Revithoussa LNG Terminaline taşınıyor. Cezayir ürünlerinin Yunanistan'a ihracatı, 2001 yılında ağırlıklı olarak petrol ve petrol türevleri, doğal gaz, inorganik kimyasallar, demir ve çelik olmak üzere 89 milyon $ olarak gerçekleşti. Aynı yıl, Yunanistan'ın Cezayir'e ihracatı, ağırlıklı olarak tahıllar ve ilgili türevler, tütün ürünleri, ilaçlar, tıbbi ve demir dışı minerallerden oluşan 50.78 milyon $'ı buldu. 2006 itibarıyla, toplam ticaret hacmi 410,2 milyon ABD dolarına yükseldi. 2007 yılında Cezayir, Yunanistan'ın Arap ticaret ortakları arasında 6. sırada yer aldı.

2008 yılında, Cezayir hükûmeti ve liman işletmeciliği, inşaat, bayındırlık işleri, bankacılık ve finans ile enerji gibi sektörlerden iş adamlarından oluşan üst düzey bir delegasyon ve yaklaşık 60 Yunan delegesi Atina'da Yunan-Cezayir ekonomik işbirliği konulu bir forum düzenledi.

Göç
---

İspanya ve İtalya, Orta Doğu ve Afrika'dan yasadışı göçmenleri sınırlamak için giderek daha sert önlemler alırken, artan sayıda göçmen, Yunanistan üzerinden AB'ye giriyor. 2007'de Yunanistan, 2005'te 40.000 iken 112.000 kaçak göçmeni tutukladı. Yasadışı göçmen akını Atina'da artan şiddete neden oluyor. Orta Doğu ve Afrika'daki çatışma bölgelerinden yeni gelen mülteciler, 2008'de Atina şehir merkezinde sokak çatışmalarına katılan Nijeryalı, Faslı ve Cezayirli yerleşik çeteler tarafından sömürülüyor. Mayıs 2009'da, Atina'da, çoğu Cezayir ve Tunus'tan olmak üzere 500 kaçak göçmen, sekiz katlı, susuz ve elektriği olmayan, terk edilmiş bir binada Neo-Nazi Yunanlar tarafından kuşatıldı. Yılın başlarında, Türk polisi Yunanistan'a geçmeye çalışan 120 Cezayirli yasadışı göçmen grubunu tutukladı. Adana, Cezayirli yasadışı göçmenler için popüler bir geçiş noktası haline geldi.

Cezayir aynı zamanda Sahra Altı Afrika'dan gelen göçmenlerin ticareti için bir sahne noktası. ABD Dışişleri Bakanlığı Cezayir'i, ticari cinsel sömürü ve zorla çalıştırma amacıyla Sahra altı Afrika'dan Avrupa'ya kaçırılan kadın ve erkekler için bir geçiş ülkesi olarak tanımlıyor.

Ayrıca bakınız
--------------

* Cezayir'in dış ilişkileri
* Yunanistan'ın dış ilişkileri

Kaynakça
--------

1. 1 2  *The Cambridge history of Africa*. Cambridge University Press. 1986. ISBN 0-521-21592-7.
2. 1 2  "Global Greece: Algeria". Invest in Greece. 21 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2009.
3. 1 2  "Turkey detains 120 Algerian harragas". United States Africa Command. 26 Mart 2009. 17 Nisan 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Nisan 2009.
4. ↑  "Wars of Carthage and Syracuse". Boglewood Group. 24 Nisan 2001 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2009.
5. ↑  "Polybius: The Histories". LacusCurtius. 8 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2009.
6. ↑  "Vandals". LookLex. 8 Şubat 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2009.
7. ↑  *Secret History*. Penguin Classics. 2007. ISBN 978-0-14-045528-1.
8. ↑  *History of the world*.
9. ↑  *A History of Sicily: Medieval Sicily 800—1713*. Chatto & Windus, London. 1968. ISBN 0-7011-1347-2.
10. ↑  "Brief history of Sicily" (PDF). Archaeology.Stanford.edu. 7 Ekim 2007. 9 Haziran 2007 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
11. ↑  Previté-Orton (1971), vol. 1, pg. 370
12. ↑  *The Norman kingdom of Sicily*. Cambridge University Press. 1992. ISBN 0-521-26911-3.
13. ↑  *Roger II of Sicily: a ruler between East and West*. Cambridge University Press. 2002. ISBN 0-521-65573-0.
14. ↑  *The history of the decline and fall of the Roman empire*. Harper & Brothers. 1841.
15. ↑  "The pirate brothers Barbarossa Greek". 10 Haziran 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2009.
16. ↑  *Osman's Dream: The Story of the Ottoman Empire, 1300–1923*. John Murray. 2005. ISBN 0-7195-5513-2.
17. ↑  *A history of Greek-owned shipping: the making of an international tramp fleet, 1830 to the present day*. Routledge. 1996. ISBN 0-415-00018-1.
18. ↑  Stephanopoli de Comnène 2002; Nicholas 2005  
  
*Pélerinage à Sidi Mérouane un village Gréco-Corse en Algerie 1874-1962*, Les Sites Pieds-Noirs des Pyrénées Orientales: Guelma, 11 Haziran 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 21 Ağustos 2010
19. ↑  *Des villages de Cassini aux communes d'aujourd'hui: Cargèse*, École des hautes études en sciences sociales (EHESS), 12 Şubat 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 8 Eylül 2010 . The population of the village was 1078 in 1872 but only 849 in 1876.
20. ↑  "Algerian FM has talks with Papoulias, calls on PM". Athens News Agency. 7 Mayıs 1994. 29 Haziran 2002 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2009.
21. ↑  "Algerian, Greek foreign ministers agree to boost cooperation (Algerian Radio)". Nl.newsbank.com. 2 Şubat 2001. 19 Ekim 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2009.
22. ↑  "THE MINISTER OF DEVELOPMENT MET WITH THE ALGERIAN ENERGY MINISTER". Macedonian Press Agency. 2 Temmuz 2002. 29 Kasım 2002 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2009.
23. ↑  "Greek defence minister in Algeria 28 January (Algerian Radio)". Nl.newsbank.com. 27 Ocak 2003. 19 Ekim 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2009.
24. ↑  "Greek Foreign Minister Dora Bakoyannis visits Algeria" (PDF). North Africa Times. 8 Mart 2008. 22 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2009.
25. ↑  "Algeria: Algerian Gas Exports To Greece. IPR Strategic Business Information Database". Highbeam.com. 16 Aralık 1999. 26 Ekim 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2009.
26. ↑  "Hellenic Republic Ministry of Foreign Affairs, Algeria". Old.mfa.gr. 16 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2009.  [*ölü/kırık bağlantı*]
27. ↑  "Hellenic Republic Ministry of Foreign Affairs, Algeria". Hellenic Republic Ministry of Foreign Affairs. 16 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Temmuz 2009.  [*ölü/kırık bağlantı*]
28. ↑  "Greek-Algerian economic forum held in Athens". Greekembassy.org. 11 Haziran 2008. 5 Haziran 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2009.
29. ↑  "Greece a "prison" for migrants amid EU policy mess". Reuters. 7 Kasım 2008. 16 Nisan 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2009.
30. ↑  Kitsantonis (2 Ekim 2008). "A rising tide of migrants unsettles Athens". *New York Times*. 10 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2009.
31. ↑  "500 illegal immigrants besieged by demonstrators in Greece". Echorouk Online. 12 Mayıs 2009. 24 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Nisan 2009.
32. ↑  "Controlling the Flow". Al-Ahram Weekly. 27 Haziran 2003. 30 Temmuz 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2009.

Dış bağlantılar
---------------

* Yunanistan Dışişleri Bakanlığı Cezayir ile ilişkiler hakkında 30 Ağustos 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.