Doymuş bir yağ asidi kalıntısı ( **mavi** işaretli).
 Digliserit, bu örnekte doymuş bir yağ asidi kalıntısı (**mavi** ) ve doymamış bir yağ asit kalıntısı ( **yeşil** )
**Mono ve digliserit yağ asitleri,** gliserol ile birlikte ilk kez 1893’te üretilmiştir. Bu maddenin gıda emülgatörü olarak ilk ticari kullanımı ise 1929’da ABD’de gerçekleşmiştir. Mono ve digliserit yağ asiterleri aşırı kilo, obezite, şeker hastalığı, kalp - damar hastalığı ve kanser gibi kronik hastalıklar için önemli risk faktörlerinden biri olduğu bilimsel araştırmalarda yer alır.

Bu haliyle, emülgatör olarak kullanımları binde 3 ila 5 oranında olsa da; kullanıldığı ürünlerdeki etkisi çok büyük olmaktadır. Emülgatörler, özellikle hazır gıda endüstrisinde önemli bir yere sahiptir. Son 50 yılda hayatımıza giren, son 15-20 yılda ise kullanımı üst seviyeye çıkan bu katkı maddesi, ekmekler de dahil olmak üzere birçok gıdada karşımıza çıkmaktadır.

Sentez
------

Monogliseritler ve digliseritler, her iki farklı doğal olarak mevcut olan tohum yağları, Bununla birlikte konsantrasyon genellikle düşüktür ve endüstriyel üretim öncelikle elde edilir gliseroliz arasındaki reaksiyon trigliseridler (yağ / sıvı yağlar) ve gliserol. Bunun hammaddeleri bitkisel veya hayvansal katı ve sıvı yağlar olabilir.

Vegan, vejetaryen ve dini diyetler için endişeler
-------------------------------------------------

E471 esas olarak bitkisel yağlardan (soya fasulyesi gibi) üretilir, ancak hayvansal yağlar da bazen kullanılır. Her bir kaynaktan elde edilen yağ asitleri kimyasal olarak aynıdır. Hayvansal gıda kullanmayan veganlar, E471'i potansiyel hayvan temeli madde olarak değerlendirmektedir.

Diğer kullanımlar
-----------------

2010'ların sonlarında, Apeel Sciences şirketi, taşıma ve depolama için meyve ve sebzelerin solmasını ve korunmasını önlemek için plastik filmlere alternatif olarak monoasilgliserollerle Güney Amerika, Çin ve Japonya'nın bazı bölgelerinde pazara girdi.

Ayrıca bakınız
--------------

* monoglyceride
* digliserit

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 25 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2020.
2. ↑  Flickinger (Şubat 2003). "Nutritional characteristics of DAG oil". *Lipids*. **38** (2). ss. 129-132.
3. ↑  Sonntag (1982). "Glycerolysis of fats and methyl esters — Status, review and critique". *Journal of the American Oil Chemists' Society*. **59** (10). ss. 795A-802A.
4. ↑  Chris Clarke (2012). *The Science of Ice Cream* (İngilizce). Royal Society of Chemistry. ISBN 9781849731270.
5. ↑  "Which E-numbers and additives are from animal origin ?". *Food-Info.net*. Netherlands: Wageningen University. 26 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Eylül 2015. Chemically the fatty acids from animal or plant origin are identical. Therefore the origin is of no importance for the function in the food. Producers thus normally choose the cheapest oils to make these fats. This is generally some vegetable oil. However, animal fats can not be excluded.
6. ↑  "Vegan Catering For All" (PDF). *The Vegan Society*. s. 12. 4 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 4 Eylül 2015.
7. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 23 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2020.
8. ↑  "Fruit's Fountain Of Youth: Apeel's Edible Produce Coating Could Slay Food Waste And Save Supermarkets Billions". *Forbes*. 6 Eylül 2018. 15 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Temmuz 2019.

Dış bağlantılar
---------------

* Food-Info.net: E-numaraları: E47122 Mayıs 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.