recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**İsmail Palakoğlu** (d. 1972, Afşin), Türk yazar ve yönetici. 2011'den beri Türkiye Diyanet Vakfı ve Diyanet İşleri Başkanlığı'nda görevler almış Palakoğlu, 2018'den itibaren Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı'nın (AFAD) bünyesinde çeşitli pozisyonlarda görev almaktadır.

Hayatı
------

Palakoğlu 1972'de Kahramanmaraş'ın Afşin ilçesinde doğdu. Eğitimini Afşin İmam Hatip Lisesi'nde gerçekleştirdi, daha sonra ise lisans eğitimi için Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’ne gitti. Palakoğlu yüksek lisansını Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Temel İslam Bilimleri Bölümü Tasavvuf Anabilim Dalı’nda gerçekleştirdi.

2011’de Türkiye Diyanet Vakfı Genel Müdür Yardımcılığı görevine geldi. 2012’de ise aynı kurumda genel müdür oldu. 2016’da Diyanet İşleri Başkanlığı'nda Başkanlık Müşavirliği görevini üstlenmeye başladı. Mart 2018'de AFAD'ın Afetlere Müdahale Genel Müdürlüğü'nde başkan yardımcısı görevine atandı. 2019'da AFAD'ın "Gençlik ve Spor Kulübü" başkanlığı görevine getirildi. Ocak 2023'te Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın imzaladığı kararnameyle Afetlere Müdahale kısmında genel müdür statüsüne atandı. Palakoğlu, Diyanet İşleri Eski Başkanı Mehmet Görmez'in 2019'da kurmuş olduğu İslam Düşünce Vakfı kuruluşunun yönetim kurulunda yer aldı.

### Yazarlık kariyeri

Palakoğlu, 2004 yılında kayınpederi olan Osman Hulusi Efendi hakkında *Es-Seyyid Osman Hulusi Efendi* isimli bir kitap yazdı. Palakoğlu ayrıca Nakşibendilik ile ilişkili Es-Seyyid Osman Hulusi Efendi Vakfı’na ait Somuncu Baba Dergisi’nde de uzun süre yazarlık ve genel yayın yönetmenliği yaptı.

Eleştiriler
-----------

AFAD'ın 2023 Kahramanmaraş depremlerinde yetersiz kaldığı öne sürülerek afetler ile ilişkili bir eğitim yerine dini bir eğitime sahip Palakoğlu'nun AFAD'ın yönetiminde yer alması eleştiriye tabi tutuldu.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  Akkaş, Simge. "Afetlere Müdahale Genel Müdürü İsmail Palakoğlu İlahiyat Fakültesi Mezunu | Doğruluk Payı". *www.dogrulukpayi.com*. 9 Şubat 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Şubat 2023.
2. ↑  Gazetesi, Yeşil Afşin. "Türkiye Diyanet Vakfı Genel Müdürlüğü'ne Palakoğlu atandı". *yesilafsin.com*. 4 Eylül 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Şubat 2023.
3. ↑  Gazetesi, Yeşil Afşin. "İsmail Palakoğlu DİB Müşavirliğine Atandı". *yesilafsin.com*. 9 Şubat 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Şubat 2023.
4. ↑  "ÖZEL EĞİTİM KURUMLARI GENEL MÜDÜRÜ ÖMER İNAN GÖREVDEN ALINDI". *ankahaber.net*. 10 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Şubat 2023.
5. ↑  Birgün, Birgün. "Eski Diyanet İşleri Başkanı Görmez AKP'lilerle vakıf kurdu". *birgun.net*. 6 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Şubat 2023.
6. ↑  "AFAD müdürü İsmail Palakoğlu'nun özgeçmişi 'göz kamaştırdı' - Diken". *www.diken.com.tr*. 9 Şubat 2023. 10 Şubat 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Şubat 2023.
Başlığın diğer anlamları için Taşlıca (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.

**Taşlıca**, Antalya ilinin Akseki ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
-------

Eski adı Kilisali olan Taşlıca vaktiyle Murt denilen bir köyle beraber mütaala edilerek Taşlıca Maa-Murt adı ile anıldı. Murt bir müddet nahiye merkezi olarak vazife gördü. Mahallenin ne zaman kurulduğuna dair kesin bir kayıt olmamakla beraber Roma ve Selçuklular devrinin izlerine rastlamak mümkün. Taşlıca, Toros Dağları'nın bir vadisinde ve Tuzaklı Dağı'nın yamacında kurulmuştur.

Coğrafya
--------

Akseki'nin güneyinde yer almaktadır.Köy sınırına dahil en düşük yükselti 480 metre ile Ferfir denilen dinlenme alanıdır.En yüksek noktası ise 1700 metre civarında olan Tuzaklı dağıdır.Yerleşim yeri alanı yükseltisi ise 500-550 metre arasındadır.mahallenin güney kısmını çam ormanları kuzey kısmını ise ardıç ormanları kaplar.antalya il merkezine 125 manavgata 52 serik'e 88 akseki'ye 24 km dir. Konya-Antalya kara yolu üzerindedir. Toplam 15 mahallesi ilçeye ve il merkezine bağlar.Manavgatlıların yayla göçlerinin büyük bir kısmının geçiş noktasını oluşturur.

Nüfus
-----

2010 nüfus verilerine göre 750 kişi köy sınırları içerisinde yaşamaktadır.Mahallenin nüfusu sürekli artış gösterir bunun sebebi ise konumu ve olanakları sebebiyle çevre köylerden göç alması olarak görülebilir.

Dış bağlantılar
---------------

* Taşlıca Köyü Web Sitesi
* Taşlıca Ahmet Hamdi Akseki İÖO Web Sitesi

| * g
* t
* d
Akseki mahalleleri |
| --- |
| 
* Akşahap
* Alaçeşme
* Aşağıaşıklar
* Bademli
* Belenalan
* Boğaz
* Bucakalan
* Bucakkışla
* Büyükalan
* Ceceler
* Cemerler
* Cendeve
* Cevizli
* Çaltılıçukur
* Çanakpınar
* Çınardibi
* Çimiköy
* Çukurköy
* Değirmenlik
* Demirciler
* Dikmen
* Dutluca
* Emiraşıklar
* Erenyaka
* Fakılar
* Geriş
* Güçlüköy
* Gümüşdamla
* Güneykaya
* Günyaka
* Güzelsu
* Hacı İlyas
* Hocaköy
* Hüsamettinköy
* Karakışla
* Kepez
* Kepezbeleni
* Kuyucak
* Mahmutlu
* Menteşbey
* Minareli
* Pınarbaşı
* Sadıklar
* Salihler
* Sarıhacılar
* Sarıhaliller
* Sinanhoca
* Susuzşahap
* Süleymaniye
* Taşlıca
* Yarpuz

 |
**Reşit Önder** (d. 1 Temmuz 1916, Erbaa, Tokat - ö. 4 Aralık 2007, Ankara), Türk Siyasetçi ve Devlet Adamı.

Cumhuriyetin ilk sanayicilerinden ve tütün tüccarı, İttihat ve Terakki Partisi ile Anadolu ve Rumeli Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti kurucu üyeliği ve CHP Erbaa Kurucu İlçe Başkanlığı yapmış olan İmamzade Şevki Önder ile Hacıbeyzade Nigar Önder'in oğludur.[*kaynak belirtilmeli*] İlk, orta ve lise eğitimini İstanbul Şişli Terakki Lisesi ve Saint Benoît Fransız Lisesi'nde yaptı.Sporla ilgilendi ve Türk Milli Voleybol Takımında oynadı. 2 yıl İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne devam ettikten sonra kısa bir süre ticaretle uğraştı. 1944 yılında Erbaa Belediye Başkanı oldu. 1939 ve 1942 depremleriyle yıkılan Erbaa'nın bugünkü yerine taşınmasında öncü oldu. VIII. (1948-ara seçim), XI. (1957), XII. (1961) ve XIV. (1969) Dönem Tokat Milletvekili seçildi. Türkiye Cumhuriyeti'nin Erbaa'lı ilk milletvekilidir. Devlet hizmetini Gümrük ve Tekel Bakanlığı ve Başbakanlık Müşavirliği yaparak tamamladı. Tarihçi Necla Önder'le evli ve 3 çocuk babasıydı.

İç bağlantılar
--------------

* TBMM 12. dönem milletvekilleri listesi
* TBMM 14. dönem milletvekilleri listesi
**Jolan Chang** (Basitleştirilmiş Çince: 张忠兰; Geleneksel Çince: 張忠蘭; pinyin: *Zhāng Zhōnglán*; 9 Aralık 1917, Hangzhou, Çin - 25 Nisan 2002, Stockholm, İsveç) Çin kökenli Kanadalı Taoist felsefeci ve seksoloji yazarı. Devrim sonrasında Çin'den Kanada'ya taşınmış, bu ülkede birkaç yıl yaşadıktan sonra İsveç'e yerleşerek evlenmiş ve yaşamının geri kalan kısmını burada geçirmiştir. Özellikle geleneksel Çin cinselliği üzerine birer klasik kabul edilen eserleriyle bilinen Chang'dan Büyük Britanyalı yazar Lawrence Durrell de 1980 tarihli *A Smile in the Mind's Eye* adlı kitabında söz etmiştir.

Türkiye'de özellikle *Taocu Sevişme ve Seks: Eski Çinlilerin Cinsel Esrime Yöntemi* (The Tao of Love and Sex: The Ancient Chinese Way to Ecstasy) adlı kitabıyla tanınan Chang bu eserinde Taoist cinsel uygulamaları modern bir bakış açısıyla ve günümüz koşullarıyla yorumlayarak, eski Taoist metinlerde yer alan ilkelerin cinsel sağlığın geliştirilmesine sunabileceği katkıları ortaya koymuştur. Chang Taoizm'deki Dao, Yin ile Yang gibi temel kavramlara girişin yanı sıra, ereksiyon bozukluğu, cinsel partnerler arasındaki yaş farkı gibi çeşitli cinsel konulara da kitabında değinmektedir. *Taocu Sevişme ve Seks* ünlü Britanyalı sinolog Joseph Needham'ın yazdığı önsözle de ilgi çekmektedir.

Eserleri
--------

* *The Tao of Love and Sex : The Ancient Chinese Way to Ecstasy* New York: Dutton, 1977, ISBN 0-525-47453-6
	+ *Taocu Sevişme ve Seks: Eski Çinlilerin Cinsel Esrime Yöntemi*, çev. İlhan Güngören, İstanbul: Yol Yayınları, 1983, ISBN 975-7569-01-1
* *The Tao of the Loving Couple : True Liberation Through the Tao* New York: Dutton, 1983, ISBN 0-525-24183-3
	+ *Sevişen Çiftlere Taocu Sevişme: Taocu Sevişmeyle Gerçek Özgürlük ve Mutluluk*, çev. İlhan Güngören, İstanbul, Yol Yayınları, 1991, ISBN 975-7569-09-7
* *The Food of Love and Sex : The Tao of Loving, Living and Eating* Rockport: Element Books, 1995, ISBN 1-85230-635-1
* Sam Thornely ile: *Zest for Life: Live Disease-free with the Tao* Stockholm: Dao Press, 1995, ISBN 91-972563-0-7

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90853114
* BNE: XX849258
* BNF: cb11896021z (data)
* GND: 1143039467
* ISNI: 0000 0001 1750 8140
* LCCN: n78032242
* NLI: 987007272199305171
* NTA: 070888639
* SUDOC: 026777770
* VIAF: 22698091
* WorldCat: lccn-n78032242

 |
Başlığın diğer anlamları için Tonkin (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.

**Tonkin Körfezi Olayı**, Vietnam Demokratik Cumhuriyeti ve Amerika Birleşik Devletleri arasında yaşanan iki farklı olayı kapsayan olaylara verilen addır. 1964'te Kuzey Vietnam torpido botlarının iki ABD destroyerine ateş açtığına ilişkin haberler, ABD Kongresi'nin Tonkin Körfezi Kararnamesi'ni kabul etmesine ve ABD'nin daha etkin olarak katıldığı Vietnam Savaşı'nın (1965-75) başlamasına yol açtı. ABD Deniz Kuvvetleri'nin 1972'de Kuzey Vietnam limanlarının girişlerini mayınlaması üzerine körfezde sıcak çatışmalar yaşandı. 1995 yılında dönemin ABD Savunma Bakanı Robert McNamara eski düşmanı Vietnamlı komutan General Vo Nguyen Giap ile bir araya gelerek 1964 yılında meydana gelen ve ABD’nin Vietnam’a müdahalesine bahane edilen Tonkin Körfezi Olayında gerçekte ne olduğunu soracak ve Giap’dan "Hiçbir şey" yanıtını alacaktır. ABD Başkanı Lyndon Johnson’un Vietnam’a müdahale için bahane ettiği bu olayın hayali olma ihtimali yüksektir.
Tacuinum sanitatis casanatensis (XIV. yüzyıl)
**Takvim es-sıhha** (Latince: *Tacuinum Sanitatis*) Arap tıp bilgini İbn Butlan tarafından sağlık üzerine yazılmış bir el kitabıdır. Pek çok Latince çevirisi olan kitapta birçok resim de bulunur. Bitki ve yiyeceklerin insan vücudu üzerindeki yararlı ve zararlı etkilerini ayrınıtlarıyla açıklayan bir kitap olsa da, nefes alma, dinlenme ve akıl sağlığı ile ilgili içerdiği bölümler nedeniyle basit bir *şifalı ot* kitabından çok daha ötededir.

Orta Çağ sonlarına doğru Batı Avrupa'da çok tanınan kitap Orta Çağ tıp eğitimi için oldukça önemli bir kaynak olmuştur. Kitap aynı zamanda tarım ile de ilgili biliglere yer vermiş, havucun tarihte bilinen ilk resmi bu kitaptaki resimlerde ortaya koyulmuştur. Latince adında geçen *Tacuinum* sözcüğü İtalyancaya *el kitabı* anlamını taşıyarak girmiştir.

Dış bağlantılar
---------------

 Wikimedia Commons'ta **Takvim es-sıhha** ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur.
**Ustaclu Muhammed Han** (ö. 1514), Türkmen komutan, Safevilerin Diyarbekir valisi. Şah İsmail'in Anadolu ve Mezopotamya'daki fetih ve genişlemelerinde kilit rol oynamıştır. Şah İsmail, Dulkadiroğlu Alâüddevle Bey'in üzerine yürürken Diyarbekir Valisi Emir Bey şehri Şah'a teslim etti. Bunun üzerine Şah Diyabekir valiliğine Ustaclu Muhammed Han'ı getirdi. Ustaclu Muhammed Han, Ulaş Bey'in kardeşi Mirza Bey'in oğlu ve Şah İsmail'in kız kardeşlerinden birisinin kocasıydı.

Çaldıran Muharebesi'nden iki ay önce I. Selim Sivas'a geldi. Muazzam yaklaşımın farkında olan Muhammed Han Ustaclu, Diyarbekir'deki valilik koltuğundan çekildiğinde, ilerleyen haftalarda doğuya doğru Osmanlı'nın ilerlemesini yavaşlatan alanı harabeye çevirdi.

Ustaclu Muhammed Han, 23 Ağustos 1514 tarihinde belirleyici bir savaşın gerçekleştiği gün iki Safevi komutanı arasında yer aldı; diğeri Osmanlı savaş biçimlerini ilk elden deneyimleyen Nur Ali Halife idi. Muhammed Han Osmanlı ordusunun güçlü olduğunu bu sebepten ötürü yüz yüze savaşılmaması gerektiğini ifade etti, ancak bu öneriye Durmuş Han şiddetle karşı çıktı. Daha sonra Durmuş Han, Safevi saldırısı için hem Muhammed Han hem de Nur Ali Halife'nin bahsettiği şeylere kıyasla tamamen farklı bir öneride bulundu; Şah İsmail bu öneriyi kabul etti. Durmuş Han'ın taktiği nedeniyle, Çaldıran'daki Osmanlı ordusunun yeniçeri ve topçu silahlarının çoğunu içeren ve yıkıcı etkisi ile kullanılacak olan merkezi bozulmadan kaldı. Safevî ordusunun sol kanadını komuta eden Muhammed Han öldürüldü ve adamları kargaşaya düştü.

Kaynakça
--------

Özel

1. ↑  Floor & Herzig 2012, s. 64.
2. ↑  Nejat Göyünç, TDV İslâm Ansiklopedisi, cilt:09; sayfa:466
3. 1 2  Floor & Herzig 2012, s. 55.
4. ↑  Floor 2008, s. 290.
5. ↑  McCaffrey 1990, s. 656-658.
6. 1 2 3  Savory 2007, s. 41.
7. 1 2  Savory 2007, s. 42.

Genel
* Floor, Willem M. (2008). *Titles and Emoluments in Safavid Iran: A Third Manual of Safavid Administration, by Mirza Naqi Nasiri*. Washington, DC: Mage Publishers. s. 180. ISBN 978-1933823232.
* Floor, Willem; Herzig, Edmund, (Ed.) (2012). *Iran and the World in the Safavid Age*. I.B. Tauris. s. 55. ISBN 978-1780769905.
* McCaffrey, Michael J. (1990). "ČĀLDERĀN". *Arşivlenmiş kopya*. *Encyclopaedia Iranica, Vol. IV, Fasc. 6*. ss. 656-658. 12 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Kasım 2017.
* Savory, Roger (2007). *Iran Under the Safavids*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0521042512.
**CDU/CSU**, Almanya'nın iki Hristiyan demokrat partisi Hristiyan Demokrat Birliği (CDU) ve Hristiyan Sosyal Birliği (CSU)'nun oluşturduğu siyasi ittifaktır. İttifak, Unionparteien (Birlik Partisi) veya sadece Union (Birlik) olarak da bilinir. Geleneksel olarak, iki parti bu adla seçime girer.

CDU ve CSU arasındaki bağ her zaman bugünkü kadar sağlam olmamıştır. Örneğin, ittifak 1976'da Kreuther Trennungsbeschluss adı verilen bir kopma yaşadı. Bu yıllarda CSU'nun ittifaktan kopup Almanya'nın dördüncü büyük partisi olacağı konuşuluyordu. Ancak bu düşünce Helmut Kohl'un idareyi ele almasıyla 1980'lerde terk edildi.

1982'de CDU/CSU ve Hür Demokratik Parti koalisyon hükûmeti kuruldu. 1983, 1987, 1990 ve 1994'te ittifak federal seçimleri kazandı. CSU, maliye bakanlığı gibi kabinede ağır görevler üstlendi. 2002'de ise Edmund Stoiber CSU'dan şansölye adayı oldu. İttifak, Almanya Sosyal Demokrat Partisi ile oluşturduğu Büyük koalisyon ile 2005'te tekrar iktidara geldi. 2009'da %33,5 oy aldı ve Hür Demokratik Parti ile koalisyonu sürdürdü. İttifak 2005 Almanya Federal Seçimlerinden, 2021 Almanya Federal Seçimlerine kadar Angela Merkel liderliğinde iktidarda bulunmuş, 2021 Alman Federal Seçimlerinde ise iktidarı kaybetmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Lawrence Ezrow (2011). "Electoral systems and party responsiveness". Norman Schofield; Gonzalo Caballero (Ed.). *Political Economy of Institutions, Democracy and Voting*. Springer Science & Business Media. s. 320. ISBN 978-3-642-19519-8.

Dış bağlantılar
---------------

* CDU/CSU parlamento grubunun 1. yasama döneminden 7. yasama dönemine kadar olan tutanakları (1949-1976) 15 Ağustos 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* VIAF: 63149066349365600440

 |
Başlığın diğer anlamları için Alef sayfasına bakınız.

|  |
| --- |
|  |
| İbrani alfabesi |
| 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  א  | Alef |  ל  | Lamed |
|  ב  | Bet |  מם  | Mem |
|  ג  | Gimel |  נן  | Nun |
|  ד  | Dalet |  ס  | Sameh |
|  ה  | He |  ע  | Ayin |
|  ו  | Vav |  פף  | Pe |
|  ז  | Zayin |  צץ  | Tsadik |
|  ח  | Het |  ק  | Kuf |
|  ט  | Tet |  ר  | Reş |
|  י  | Yud |  ש  | Şin |
|  כך  | Kaf |  ת  | Tav |

 |
| Tarihçe |
| * Dageş
* Gematria
* Nikud
 |
| * Rakamlar
 |
| 
* Kategori Kategori
* Commons sayfası Commons

 |
| * g
* t
* d
 |

**Alef**, İbrani alfabesi'nin ilk harfidir - **א**. Sayısal değeri 1'dir. Ses değeri yoktur. Sesini, üzerine konan ünlü harfleri ifade eden noktalama işaretinden alır. Noktalama işaretlerine göre genelde "**A**" ve "**E**" olarak okunmasına rağmen ender de olsa "**O**", "**U**" ve "**İ**" olarak da okunabilir.

### Alef içeren İbrani deyişleri

**Aleften Tav'a**: Türkçede *A'dan Z'ye* denen bir şeyin en başından en sonuna kadar anlamında.

**Alef yapmasını bilmeyen adam**: Okuma yazması olmayan kişi anlamında.

**Lo b'*alef* rabati** - לא באלף רבתי: Hayatta olmaz, asla!

### Köken

Alef'in Batı Semitik "öküz" anlamındaki kelimeden türediği ve ilk şeklin de bir öküz kafası olduğu düşünülmektedir.  . İbranice Alef, Yunanca Alfa ve Latince A Fenike alfabesinden gelmiştir[*kaynak belirtilmeli*] ve Proto-Kenan Alfabesinde ʾalp "öküz" anlamına gelmektedir.

Modern İbranicede "me'ulaf", ki İbranice [ʔ-l-f] (alef-lamed-pe) kökünden oluşur, "le'alef" çekimsiz yükleminin edilgen halidir ve "eğitilmiş" veya "evcilleştirilmiş" anlamına gelir. IDF Aluf rütbesini asalet göstergesi olarak kullanır. Modern Arapça'da ise "elif" "evcil hayvan" demektir.

### Yazılış

  

|
|  |
| Yalın
 | Transkript
 | Fonetik Karşılık
 |
|
| א‎ | - | a / e |

### İbranice Alef

| Ortografik varyanslar |
| --- |
| Çeşitli Yazım Fontları | CursiveHebrew | RashiScript |
| Serif | Sans-serif | Monospaced |
| **א** | א | א |  |  |

Alef harfi tıpkı Ayin, Reş, He, ve Heth harfleri gibi dageş alamaz; ama bazı ender durumlarda Alef ve Reş harflerine dageş konduğu görülür.

Bilim
-----

Sonsuz kümelerin kardinaliteleri {\displaystyle \aleph } harfi ile tanımlanır.

Kardinal sayılar: {\displaystyle 0,1,2,3,\cdots n,\cdots ;\aleph \_{0},\aleph \_{1},\aleph \_{2},\cdots \aleph \_{\alpha },\cdots }.

Ayrıca bakınız
--------------

* Elif (harf)
* İbrani Alfabesi
* Arap Alfabesi
* Yunan Alfabesi
* İbranice
* Hemze
2002 yılında basılan ve üzerinde Rauf Hacıyev'in resmi olan Azerbaycan pulu
**Rauf Soltan oğlu Hacıyev** (Azerbaijani ; 15 Mayıs 1922 - 19 Eylül 1995), Sovyet ve Azeri besteci ve politikacıydı. SSCB Halk Sanatçısı (1978). Azerbaycan SSC Besteciler Birliği Başkanı, Azerbaycan SSC Kültür Bakanı (1965-1971) idi.

Biyografi
---------

Rauf Hacıyev 15 Mayıs 1922'de Bakü'de doğdu. İlk opereti olan "Öğrenci Şakaları"nı 18 yaşında yazdı. 1948'den 1949'a kadar, Hacıyev Nikolai Rakov'daki Moskova Konservatuarı'nda okudu, ancak 1953'te Azerbaycan Konservatuarı'ndan Gara Garayev'de kompozisyon derecesi ile mezun oldu.

1955 yılında Azerbaycan SSC'de sahne orkestrası organizatörü oldu ve 1964 yılına kadar sanat yönetmenliğini yaptı. 1958 yılına kadar Sovyetler Birliği Komünist Partisi üyesiydi. 
1964 yılında Azerbaycan Filarmoni Orkestrası'nın yöneticisi oldu ve bir yıl sonra 1965 yılında Azerbaycan SSC Kültür Bakanı olarak atandı ve 1971 yılına kadar bu görevde kaldı.

Sovyet liderliğinin inisiyatifiyle Rauf Hajiyev, Afrika kıtası genelinde Genel Sanat Müşaviri olarak Cezayir'e gönderildi. 8 yıl Afrika'da yaşayan Rauf Hajiyev, Paris'te sergilenen üç baleyi sahneye koydu ve bu dönemde Cezayir-Dans Akademisi, Müzik Akademisi ve Tiyatro Akademisi'nde üç akademi kurdu.

Rusya'ya döndükten sonra Azerbaycan SSC Besteciler Birliği'nin başkanı oldu ve ömrünün sonuna kadar bu görevde kaldı.

Ödüller ve unvanlar
-------------------

* Azerbaycan SSC'nin Onurlu Sanat İşçisi;
* Azerbaycan SSC Halk Sanatçısı;
* SSCB Halk Sanatçısı ;
* 2 nişan ve diğer madalyalar.

Eserleri
--------

Rauf Hajiyev, "Romeo benim komşum" (1960), "Gülüşünü saklama" (1969), "Anne, evleneceğim" (1976), müzikal komediler de dahil olmak üzere birçok müzik eserinin yazarıydı. "Guba - aşkım!" (1963), "Şeyh Sanan" (1982), "Sabuhi" (1983), "Azi Aslanov "(1984) gibi eserleri vardır. 1976'da besteci Samad Vurgun'a adanmış bir kantat yarattı. Bu beste, bu türdeki en iyi Azerbaycan bestelerinden biri olarak kabul edilir.

Yaratıcı hayatı boyunca Rauf Hajiyev müzikal komediler ve filmler için müzik besteledi. Bunlardan biri de "Çingene Kadın" filmidir. Rauf Hajiyev 150 şarkının yazarıdır ve aralarında "Benim Azerbaycanım", "Bahar Geliyor", "Sevgilim", "Bakü", "Leyla" da dahil olmak üzere çok sayıda popüler şarkı vardır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "sci-lib.com" (Rusça). БСЭ. 18 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Nisan 2022.
2. ↑  "Biografija.ru" (Rusça). Biografija.ru. 6 Nisan 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Nisan 2022.
3. ↑  "Kino-teatr.ru" (Rusça). kino-teatr.ru. 26 Ocak 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Nisan 2022.
4. ↑  "Театральная Энциклопедия. драма опера балет оперетта цирк эстрада драматург режиссер". 18 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Nisan 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 118957678
* LCCN: n84056509
* MusicBrainz: d6b9db43-b26e-4df1-b4bf-790360a74e0e
* VIAF: 67265394
* WorldCat: viaf-67265394

 |
**Mepakrin**, çeşitli kullanımları olan bir ilaçtır. Klorokin ve meflokin ile ilgilidir. Ağustos 2020 itibarıyla Amerika Birleşik Devletleri'nde mevcut değildir.

Tıbbi kullanımlar
-----------------

Mepakrinin ana kullanımları, bir antiprotozoal, antiromatizmal ve bir intraplevral skleroze ajandır.

Antiprotozoal kullanım, giardiazı hedeflemeyi içerir; burada mepakrin, metronidazole dirençli giardiazisli hastalar ve metronidazol almaması gereken veya tolere edemeyen hastalar için birincil ajan olarak endikedir. Çok dirençli olan giardiasis, mepakrin ve metronidazol kombinasyonunu bile gerektirebilir.

Mepakrin ayrıca, özellikle klorokin türevlerini alamayan hastalarda, diskoid ve deri altı lupus eritematozus tedavisinde endike olan, sistemik lupus eritematozus tedavisinde endikasyon dışı olarak kullanılır.

İntraplevral sklerozan bir ajan olarak, kistik fibroz hastaları gibi nüks riski yüksek olan hastalarda pnömotoraks profilaksisi olarak kullanılır.

Mepakrin tercih edilen ilaç değildir çünkü toksik psikoz da dahil olmak üzere yan etkiler yaygındır ve kalıcı hasara neden olabilir.

Tıbbi uygulamalara ek olarak mepakrin, hücrelerin, özellikle trombositlerin epifloresan görselleştirilmesi için etkili bir in vitro araştırma aracıdır. Mepakrin, çoğu hücre tarafından alınan yeşil bir floresan boyadır. Trombositler mepakrini yoğun granüllerde depolar.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Quinacrine Shortage & What the ACR Is Doing about It". 13 Mart 2019 [8 February 2019]. 13 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ağustos 2020.
2. 1 2 3 4  Drugs.com: Quinacrine. 5 Haziran 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Retrieved on August 24, 2009.
3. ↑  "The reduction of serum B-lymphocyte activating factor levels following quinacrine add-on therapy in systemic lupus erythematosus". *Scand. J. Immunol*. **63** (4): 299-303. 2006. doi:10.1111/j.1365-3083.2006.01737.x. PMID 16623930.
4. ↑  "A flow cytometric assay using mepacrine for study of uptake and release of platelet dense granule contents". *Br. J. Haematol*. **89** (2): 380-385. 1995. doi:10.1111/j.1365-2141.1995.tb03315.x. PMID 7873389.
Metro istasyonu için Bağcılar Meydan (İstanbul metrosu) sayfasına bakınız.

Meydandaki Atatürk heykeli.
**Bağcılar Meydanı** veya resmî ismiyle 15 Temmuz Millî İrade Meydanı, İstanbul'un en büyük meydanıdır

Tarih
-----

Meydana çıkan Kabataş-Bağcılar tramvayı
Bağcılar Meydanı tarih boyunca şuanki haline gelene kadar pek çok değişikliğe uğramıştır. Osmanlı döneminde sadece bir bucak merkezi olan Bağcılar, o dönemler Çıfıtburgaz adıyla anılmaktadır.

Bağcılar Meydanı civarlarında, köy halkının yararlanması adına dönemin padişahı Genç Osman tarafından Cami yaptırılmıştır. Caminin varlığı belgelerle ispatlansa da, günümüzde tahrip olmuştur. İlçenin yazılı ve görsel kaynaklarında meydanda eski dönemlerde kilisenin olduğu da bilinmektedir. Bağcılar Meydan metrosu gelene kadar bir kavşak şeklinde olan Bağcılar Meydanı, metronun gelmesiyle birlikte kavşak özelliğini tamamen kaybetmiştir. 1990'a kadar Atatürk Büstünün oluşturduğu kavşakla bilinen meydan, 1990'lı yıllardan itibaren dönen kavşak şeklinde tasarlanmış, 2011 yılından itibaren de tamamen bir meydan haline gelmiştir. 2016 yılında bölgenin trafik ve otopark sorununu çözmek, meydanın sosyal donatısını daha da arttırmak amacıyla yapılan düzenleme 2021 yılında sona ermiş ve meydan şuanki haline bürünmüştür.

Bağcılar Meydanı 1162 araçlık zemin altı İSPARK otoparka sahiptir. Meydanda İstanbul Kitapçısı da bulunmaktadır.

Ulaşım
------

Bağcılar Meydanına çeşitli toplu taşıma araçlarını kullanarak ulaşmak mümkündür.

Bağcılar Meydanından geçen İETT hatları şu şekildedir:

36CY, 92, 92B, 92K, 92Ş, 97G, 98D, 98K, 98Y, HT1

Bağcılar Meydanından geçen minibüs hatları şu şekildedir:

Topkapı-Otocenter, Topkapı-Evren Mahallesi, Bakırköy-Kocasinan, Bakırköy-Kemalpaşa, Bakırköy-Evren Mahallesi, Bakırköy-Barbaros, Bakırköy-İstoç, Bakırköy-Yenimahalle, Topkapı-Bağcılar-Giyimkent, Topkapı-Yüzyıl, Topkapı-İkitelli, Topkapı-İstoç, Bağcılar Devlet Hastanesi-Basın Tesisleri, Bağcılar Devlet Hastanesi-Evren Mahallesi, Bağcılar Devlet Hastanesi-İstoç 

Bağcılar Meydanından geçen raylı sistem hatları şu şekildedir:

M1B (Yenikapı-Kirazlı) meydan içinde ve T1(Bağcılar-Kabataş) 7-10 dakikalık yürüme mesafesindedir.

Özellikleri
-----------

Meydanda İstanbul Kitapçısı, 1162 kapasiteye sahip İSPARK zemin altı otopark, Atatürk Anıtı, Çiçekçi ve çeşitli sosyal donatı alanları yer almaktadır. Yapılan planlamalarda, meydanın belirli noktalarında yer alan binaların yıkımıyla birlikte meydan İstanbul'un en büyük meydanlarından biri olacaktır. Meydan, Taksim Meydanına benzer bir şekilde içinde kapalı bir cadde barındırmakta, alışveriş olanaklarına ev sahipliği yapmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "T.C. Bağcılar Belediyesi". *bagcilar.bel.tr*. 31 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ocak 2021.
2. ↑  "Arşivlendi". 2 Mart 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mart 2022.
**Jean-Louis Castagnède** (d. 10 Mart 1945, Rochefort, Charente-Maritime - ö. 18 Şubat 2007, Paris) Fransız yargıç.

Hukuk eğitimi sonrası savcılık kariyerine 1974'te başlamış, Bergerac ve Saintes savcı yardımcısı olmuş, 1984 yılında Toulouse İstinaf Mahkemesi üyesi olarak atanmış, 1988'de Bordeaux İstinaf Mahkemesi üyesi olmuş ve 1994'te adı geçen mahkemede daire başkanlığı görevini üstlenmiştir. 1997-1998 yıllarında 6 ay kadar süren Maurice Papon'un, İkinci Dünya Savaşı sürecinde, Gironde valiliği genel sekreteri olarak Fransa'daki Yahudilerin sürgüne (kamplara) gönderilmesindeki rolüne dair yargılamaya başkanlık edip Maurice Papon'u mahkum etmiştir. 2003 yılında Yargıtay üyeliğine atanmış ve vefat edinceye dek Yargıtay ceza dairesi üyeliği yapmıştır. Ayrıca 1924'te Guillaume Seznec'in suçlu bulunduğu, 1923'te işlenmiş cinayet ile ilgili 1926-2001 yıllarında 9 defa gerçekleştirilen yeniden davanın görülmesi taleplerinden sonuncusuna dair Yargıtay'daki Yeniden Yargılama Mahkemesi nezdinde raportör olarak görevlendirilmiştir. 2007'de Anevrizma nedeniyle hastaneye kaldırılmış ve Maurice Papon'un ölümünden yalnızca birkaç saat sonra ölmüştür.

Kaynakça
--------

1. ↑  Pascale Nivelle (2 Nisan 1998). "Trois juges et neufs jurés face à 764 questions. Le président Castagnède a refusé les dernières demandes de la défense". 11 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Temmuz 2022.
2. ↑  Pascale Nivelle (15 Haziran 1998). "Livres. Le procès de Bordeaux suscite une avalanche éditoriale. Chronique de quelques parutions. Procès Papon, feuilletons". 11 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Temmuz 2022.
3. ↑  Jean-Michel Dumay (20 Şubat 2007). "Jean-Louis Castagnède". 12 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Temmuz 2022.
4. ↑  "Le juge de Papon est mort le même jour que lui". 19 Şubat 2007. Erişim tarihi: 2 Temmuz 2022.
Dame blanche
**Vanilyalı dondurma**, özellikle Kuzey Amerika ve Avrupa'da dondurmayı lezzetlendirmek için sıklıkla kullanılır. Vanilyalı dondurma, diğer dondurma aromaları gibi, başlangıçta bir buz ve tuz kabının üzerine krema, şeker ve vanilyadan oluşan bir karışımın soğutulmasıyla yaratılmıştır. Dondurmayı tatlandırmak için kullanılan vanilya türü, yere göre değişir. Kuzey Amerika ve Avrupa'da tüketiciler daha belirgin, dumanlı bir tatla ilgilenirken, İrlanda'da daha fazla anason benzeri bir tat istiyorlar. Dondurmanın yumuşak kıvamını sağlamak için karışımın ara sıra karıştırılması ve sonra katılaşma işlemine devam etmek için buz ve tuz kabına geri döndürülmesi gerekir.

Dondurma yapay veya doğal vanilya aroması ile tatlandırılır. Yapay aromalar, doğal vanilya özünün tadına katkıda bulunan ana madde olan% 100 vanilin içerir. Doğal vanilya özü, vaniline ek olarak yaklaşık 200 daha fazla bileşik içerir. Bu bileşiklerin farklı kimyasal özellikleri, farklı dondurma preparatlarıyla uyumluluk sorunlarına neden olabilir. Vanilyalı dondurma kullanılan aroma tipine göre sınıflandırılabilir. Doğal vanilya özü kullanılırsa, ürün "vanilyalı dondurma" olarak adlandırılır. Doğal vanilyalı vanilya kullanılırsa, ürün "vanilya aromalı dondurma" olarak adlandırılır. Eğer yapay vanilin kullanılıyorsa, ürün "yapay aromalı vanilyalı dondurma" olarak etiketlenir. Amerika Birleşik Devletleri Gıda ve İlaç İdaresi vanilyalı dondurmayı üç kategoride tanımlamaktadır. Kategori I dondurma sadece vanilya özü içerir. Kategori II dondurma, galon (3.8 l) başına 1 ons vanilya özü için 1 ons (28 g) sentetik vanilya içerir. Kategori III sadece sentetik içerikler içerir.

Vanilyalıların yiyecek ve içeceklerde kullanımı kakaodan bağımsız hale geldiğinde, Fransız tariflerinde daha belirgin hale geldi. Fransızlar, vanilyalı dondurmayı tatlandırmak için vanilya kullandı. Thomas Jefferson, Fransa'daki lezzeti keşfettiğinde ve tarifi ABD'ye getirdiğinde Vanilyalı dondurma Amerika Birleşik Devletleri'ne tanıtıldı. 1780'lerde, Thomas Jefferson, vanilyalı dondurma için kendi tarifini yazdı. Tarif, Kongre Kütüphanesinde bulunur.

Galeri
------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 23 Ocak 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2019.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 29 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2019.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 23 Ocak 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2019.
**Bağımsız Prusya Devleti** (Almanca: Freistaat Preußen), 1918'den 1947'ye kadar Almanya'nın kurucu devletlerinden biriydi. Birinci Dünya Savaşı'nda Alman İmparatorluğu'nun yenilgisinden sonra Prusya Krallığı'nın halefi olan bu krallık, Weimar Cumhuriyeti döneminde de imparatorluk döneminde olduğu gibi Almanya'nın egemen devleti olmaya devam etti. Avrupa'daki kayıplar kendi topraklarından gelmişti. Özgür Prusya Devleti'nin başkenti Berlin'di ve Almanya topraklarının % 62'sine ve nüfusunun % 61'ine sahipti. Prusya, geçmişteki otoriter devletten çıkarak 1920 anayasasına göre parlamenter demokrasiye geçti. Weimar döneminde neredeyse tamamen demokrasi yanlısı partiler tarafından yönetildi ve siyasi olarak Cumhuriyet'in kendisinden daha istikrarlı olduğunu kanıtladı. Sadece kısa kesintilerle, Sosyal Demokrat Parti'den (SPD) bir cumhurbaşkanı seçildi. Yine SPD'den olan İçişleri Bakanları, yönetim ve poliste cumhuriyet reformunu zorladı, bunun sonucunda Prusya, Weimar Cumhuriyeti içinde demokrasinin bir kalesi olarak kabul edildi.

1932'de Reich Şansölyesi Franz von Papen tarafından başlatılan Prusya darbesinin bir sonucu olarak Özgür Prusya Devleti, Reich hükûmetine tabi oldu ve bağımsızlığından yoksun bırakıldı. Hermann Göring yönetimindeki Prusya hükûmeti, 1945'e kadar resmi olarak işlemeye devam etmesine rağmen, Nasyonal Sosyalistler 1933'te iktidarı ele geçirmeden önce Prusya fiilen ortadan kalkmıştı. İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, Müttefik Kontrol Konseyi'nin kararnamesiyle, 25 Şubat 1947'de Prusya yasal olarak kaldırıldı.

Resmi fesih
-----------

1945'te İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda, Almanya İşgal Bölgelerine bölündü ve Oder-Neisse hattının doğusundaki tüm Almanya diğer ülkelere devredildi. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra olduğu gibi, yeni sınırın doğusundaki küçük bir bölüm Saksonya'ya ait olmasına rağmen, bölgenin neredeyse tamamı Prusya idi. Toprakların çoğu, görünüşte Polonya'nın doğu bölgelerinin Sovyetler Birliği tarafından ele geçirilmesinin tazminatı olarak Polonya'ya gitti. Königsberg (1946'da Kaliningrad olarak yeniden adlandırıldı) dahil olmak üzere Doğu Prusya'nın kuzey üçte biri Sovyetler tarafından ilhak edildi. Kayıplar, Prusya topraklarının yaklaşık beşte ikisini ve Almanya'nın 1938 öncesi sınırları içindeki toprakların yaklaşık dörtte birini temsil ediyordu. Tahminen on milyon Alman kaçtı ya da bölgelerden zorla sürüldü.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Bağımsız Prusya Devleti*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

Kaynakça
--------

1. ↑  *Beckmanns Welt-Lexikon und Welt-Atlas* [*Beckman's World Dictionary and World Atlas*] (in German). Leipzig / Vienna: Verlagsanstalt Otto Beckmann. 1931.
2. ↑  *Beckmanns Welt-Lexikon und Welt-Atlas* [*Beckman's World Dictionary and World Atlas*] (in German). Leipzig / Vienna: Verlagsanstalt Otto Beckmann. 1931.
3. ↑  Winkler, Heinrich August (1985). *Der Schein der Normalität* [*The Appearance of Normality*] (Almanca). Bonn: Dietz. s. 400.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 10036835-9
* LCCN: sh85108094
* NLI: 987007543611305171
* VIAF: 129960353
* WorldCat: viaf-129960353

 |
**İhsan Taberi** (Farsça: احسان طبری), (8 Şubat 1917 - 29 Nisan 1989), İran'da yirminci yüzyılda edebiyatta modernleşme ve kültürel aydınlanmada önemli bir rol oynayan İranlı bir filozof, şair ve edebiyatçıdır. İran Tudeh Partisi'nin kurucu üyesi ve teorisyeni olup, İran'da derin bir Marksist felsefe anlayışı geliştirdi.

Taberi, 1917'de İran'ın Mazenderan kentindeki Sari'de doğdu. Taberi sekiz dil biliyordu ve birçok dilden şiir yazıp tercüme etti ve dilbilim araştırmaları yaptı.

1979'da Şah'ın devrilmesinden sonra İran'a döndü, ancak 1983'te İran Tudeh Partisi'nin diğer liderleriyle birlikte tutuklandı. Mayıs 1984'te İran İslam Cumhuriyeti, aylarca hücre hapsi de dahil olmak üzere hapishanelerde barbarca fiziksel ve psikolojik işkenceye maruz kaldıktan sonra ve bir avukat tarafından temsil edilme hakkı verilmeden dünyaya itirafçı bir adam gibi sunuldu ve Taberi'nin "İslam'a döndüğü" iddia edildi. Taberî'nin din değiştirmesinin samimiyetine dair güvensizlik, hapishane müdürünün ondan "kendisini bir Galileo rolünde olduğu" söylentisini ortadan kaldırmak için Evin hapishanesinde diğer siyasi mahkûmlara günah çıkarma konuşması yapmasını istedikten sonra ortaya çıktı. Taberi, açık bir inkar yerine "uzun ve dolambaçlı bir yanıt" verdi ve "itirafından" sonra "sadece hapsedilmekle kalmadı, aynı zamanda kendi ailesinden bile tamamen tecrit edildi".

Kaynakça
--------

1. ↑  M. Faraz, "Prison Memoirs" Ettehad-e Kar 20 (June 1991); 16-17; Abrahamian, *Tortured Confessions*, (1999), (p.208)

Konuyla ilgili yayınlar
-----------------------

* "Eshan Tabari". *Sarasota Herald-Tribune*. 1 Mayıs 1989. s. 8BCE. 7 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Haziran 2010.
* Vahdat, Farzin (2001). *God and juggernaut: Iran's intellectual encounter with modernity*. Syracuse University Press. s. 99. ISBN 978-0-8156-2947-4. Erişim tarihi: 1 Haziran 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 1020813156
* ISNI: 0000 0003 6567 0796
* SUDOC: 223651257
* VIAF: 232756982

 |
**Burhan Oğuz**, (1 Mart 1919, İstanbul - 18 Şubat 2009, İstanbul) Türk kültür tarihçisi, siyasetçi, sendikacı, yazar ve mühendis.

Hayatı
------

### İlk yılları

Ahmet Şükrü Oğuz’un üvey oğludur. İlk ve ortaokulu College Jeanne d'Arc'ta, liseyi Saint Beoit'te okuyan Burhan Oğuz, 1942'de Yüksek mühendis Mektebi'nden (İTÜ) Makine ve Elektrik Yüksek mühendisi olarak mezun oldu.

### Meslek hayatı

1942'de, öğrenciliğinden itibaren çalıştığı Zeytinburnu ve Sütlüce silah ve mühimmat fabrikalarının dökümhane şefliğine atandı. 1943 sonunda istifa ederek kendi dökümhane ve atelyesinde 1950'ye kadar çeşitli döküm ve makine imâl işleriyle uğraştı.

Bu arada, 16 Aralık 1946'da kapatılana kadar Türkiye Sosyalist Partisi Merkez İcra Komitesi azalığı ve Türkiye Demir Çelik Sanayii İşçileri Sendikası başkanlığı yaptı.

1950'den 1963'e kadar elektrik mühendisi sıfatıyla yurdun çok çeşitli yörelerinde proje mühendisi, şantiye şefi ve teknik müdür olarak enerji nakil hatlarının, şehir şebekelerinin projelendirilmesini ve uygulanması, küçük hidro-elektrik santrallerinin inşası ve diğer büyük inşaat işlerinin (Çorum Çimento Fabrikası) koordinasyonu, Van-Urfa (875 km) NATO 4.Bölge telekomünikasyon hattı şantiye şefliğini yaptı.

1963-1972 arasında Elyaflı Çimento (Asbestli çimento boru ve levha) Şti.'nin Kartal ve Bolu Kaynaşlı fabrikaları, Doğu Galvaniz Saç, Termoteknik makine ve kazan fabrikası, Brown Boveri elektrik motorları fabrikası (Wat Elektromekanik Şti.), Hacı Şakir sabun fabrikasının kuruluşunda temel koordinasyon ve fiili görev yaptı.

1972-1979 arasında Oerlikon Kaynak Elektrotları ve Makineleri A.Ş.'de genel müdürlük teknik danışmanlığı yaptı.

1979-1984 arasında Edirne Devlet Mühendislik ve Mimarlık Akademisi ve sonra Trakya Üniversitesi'nde kadrolu öğretim görevlisi olarak çalıştı.

1984-1993 arasında Oerlikon genel müdürlük müşavirliği yaptı ve 1993'te emekliye ayrıldı.

1984'ten itibaren Marmara Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi Metalurji Bölümü ve Güzel Sanatlar Fakültesi Endüstri Ürünleri tasarımı Bölümü'nde yüksek lisans sınıflarında öğretim görevlisi olarak çalışmalarını sürdürdü.

18 şubat 2009 tarihinde İstanbul'da vefaat etti.

Başlıca kitapları
-----------------

Kitapları daha çok Anadolu Aydınlanma Vakfı ve Simurg Yayınları tarafından basılmaktadır.

* Mezar Taşında Simgeleşen İnançlar,
* Türkiye Halkının Kültür Kökenleri (5 Bölüm ),
* Düşündüklerim - Yazdıklarım (Simurg Yayınları),
* Yaşadıklarım - Dinlediklerim (Simurg Yayınları),
* Türk Halk Düşüncesi ve Hareketlerinin İdeolojik Kökenleri / (3 Cilt Takım),
* Türk ve Yahudi Kültürlerine Bir Mukayeseli Bakış,
* Bizans'tan Günümüze İstanbul Suları,
* Tarihsel Gelişimiyle Dünyada ve Türkiye'de Laiklik,
* İslamda Felsefe ve Farabi - 2 cilt,
* Yüzyıllar Boyunca Alman Gerçeği ve Türkler,
* Çevre Üzerine Düşünceler (Çevre Vakfı yayınları),
* Anadolu Aleviliği'nin Kökenleri (Alevilik Üzerine Ne Dediler adlı kitaptan ayrı basım. Ant Yayınları)

Bu kitapların dışında yazarın mühendislik alanında yazdığı birçok kitap da bulunmaktadır.
1930'da mevcut Çekya sınırları içinde yer alan ve İki savaş arası dönemde Sudetenland olarak anılan Almanca konuşulan bölgeler
**Südet bölgesi** (İngilizce: **Sudetenland**, Çekce ve Slovakça: *Sudety*), eski Çekoslovakya'nın öncelikle Südet Almanlarının yaşadığı kuzey, güney ve batı bölgelerinin tarihi Almanca adıdır. Bu Almanca konuşan halk, Orta Çağ'dan beri Bohemya, Moravya ve Çek Silezya'nın sınır bölgelerinde hakimdi. Sudetenland, 9. yüzyıldan beri hem coğrafi hem de politik olarak Çek devletinin (önce Bohemya Dükalığı ve daha sonra Bohemya Krallığı içinde) ayrılmaz bir parçasıydı.

"Sudetenland" kelimesi 20. yüzyılın başlarına ve Birinci Dünya Savaşı'ndan sonraki yüzyılın neredeyse yirmi yılına kadar ortaya çıkmadı. Savaşın sonunda Avusturya-Macaristan parçalananınca Südet Almanları kendilerini yeni Çekoslovakya ülkesinde yaşarken buldular. 1938'deki *Südet krizi*, Nazi Almanyasının, daha sonraki Münih Anlaşması'ndan sonra meydana gelen, Südet bölgesinin Almanya'ya ilhak edilmesi yönündeki Pancermenizm talepleri ile kışkırtıldı. Sınır bölgesinin bir kısmı Polonya tarafından işgal edildi ve ilhak edildi. Daha sonra, önceden tanınmayan Sudetenland, Almanya'nın idari bir bölümü oldu. Çekoslovakya İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra yeniden kurulduğunda, Südet Almanları sınır dışı edildi ve bugün bölgede neredeyse sadece Çekce konuşanlar yaşamaktadırlar.

Sudetenland kelimesi, "ülke" anlamına gelen Land ve kuzey Çek sınırı ve Aşağı Silezya (günümüz Polonya'da) boyunca uzanan Sudeten Dağları'nın adı olan Sudeten'in bir Alman bileşimidir. Ancak Sudetenland, bu dağların çok ötesindeki alanları kapsıyordu.

Karlovy Vary, Liberec, Olomouc, Moravya-Silezya ve Ústí nad Labem'in şimdiki Çek bölgelerinin bir kısmı Südet bölgesi olarak adlandırılan bölge içindedir.

Tarih
-----

Daha sonra Sudetenland olarak bilinen bölgeler hiçbir zaman tek bir tarihi bölge oluşturmadı, bu da 19. yüzyılda milliyetçiliğin ortaya çıkışına kadar Sudetenland tarihini Bohemya'dan ayrı olarak ayırt etmeyi zorlaştırmaktadır.

### Birinci Dünya Savaşı ve sonrası

Birinci Dünya Savaşı sırasında, daha sonra Sudetenland olarak bilinecek olan, savaşta ölüm oranlarına maruz kaldı. Bu, Avusturya-Macaristan'ın Almanca konuşulan diğer bölgelerinde ölenlerin sayısından daha yüksekti ve yalnızca Alman Güney Moravya ve Karintiya bölgesinde ölenlerin sayısı daha fazlaydı. Her 1000 kişiden otuz dördü öldürülmüştür.

Kaynakça
--------

1. ↑  Rothenburg, G. *The Army of Francis Joseph*. West Lafayette: Purdue University Press, 1976. p. 218.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4058390-9
* LCCN: sh85129624
* LNB: 000339005
* NKC: ge128482
* NLI: 987007543849005171
* VIAF: 248530085
* WorldCat: lccn-no2015012440

 |
**İl radyoları** Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu TRT tarafında 1960 lı ve 1970 li yıllarda hizmete verilen ancak daha sonra vaz geçilen bir grup radyo istasyonunun adıdır.

Radyo yayınları 1990 lı yıllara kadar TRT kurumu tekelindeydi. Başlıca istasyonlar Ankara, İstanbul ve İzmir'deydi. Fakat bu istasyonların yayınları ülke düzeyinde iyi izlenemiyordu. Bu sebepten yerel radyo yayınları yapılmasına karar verildi ve önce 8 daha sonra 1 olmak üzere 9 kentte düşük güçlü radyo istasyonların tesisine başlandı. Bu radyolar ana istasyonlara ek olarak Ankara, İstanbul, İzmir, Adana, Gaziantep, Diyarbakır, Van, Kars ve Trabzon'da kuruldu.

İl radyolarında stüdyo ve vericiler kent içinde konumlandırılmıştı. Programlar (haber bülteni hariç) genellikle yereldi. orta dalgadan yayın yapan Vericiler 2 kW gücünde Türk yapımı T.E.M. marka vericilerdi.

Ancak 1970 lı yıllarda TRT yayın politikası değişti ve bölge radyolarına geçilmesiyle il radyolarının çoğu devre dışı kaldı.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Dergipark Ahmet Akçakata makalesi , sf 408". 10 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2021.
2. ↑  "TRT Radyo dairesi sayfası". 6 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ocak 2021.
Hellmut Körner
**Max Otto Hellmut Körner** (16 Şubat 1904, Dresden - 27 Şubat 1966, Hamburg), NSDAP üyesi Alman siyasetçi. Reichstag üyesi ve Saksonya eyaletinin çiftçi lideriydi.

Hayatı
------

Avukat ve noter Johannes Körner ile eşi Susanna Lahl'ın oğlu olan Körner, Dresden-Blasewitz'deki devlet okuluna ve Realgymnasium'a gitmiş, 1925-1927 yılları arasında Leipzig Üniversitesi'nde ziraat eğitimi almış ve 1928 yılında Zehren yakınlarındaki Piskowitz'de bir çiftlik kiralamıştır.

Körner Wehrwolf'a mensuptu ve 1928'den 1929'a kadar Stahlhelm'in bir üyesiydi. Ekim 1930 başında NSDAP'ye katıldı ve Eylül 1930'da Zehren'de yerel grup lideri oldu.

Körner, 3 Ekim 1943'te Otto Skorzeny'nin elinden Savaş Liyakat Nişanı Şövalye Haçı'nı aldı.
Sadece bir ay sonra Meißen bölgesinde tarım bölge müdürlüğüne atandı. Şubat 1931'de Saksonya Gau'sunda NSDAP'nin tarım danışmanı oldu. Temmuz 1932'de Dresden-Bautzen seçim bölgesinde NSDAP adına Reichstag'a seçildi ve Mayıs 1945'e kadar bu görevi sürdürdü. Nasyonal Sosyalistler iktidarı ele geçirdikten sonra Dresden'de Sachsen Eyalet Valisi oldu. Haziran 1934'ün başlarında SS üyesi oldu ve Mayıs 1936'dan itibaren SS'in Rasse-und Siedlungshauptamt'ında çalıştı. Aynı yıl Dahlen'de (Saksonya) kalıtsal bir çiftlik satın aldı ve ertesi yıl Reichsbauernführer'in Berlin'deki idari bürosunun başına getirildi.

İkinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesinden kısa bir süre sonra, Ekim 1939'da Krakow'daki Genel Valiliğin Gıda ve Tarım Ana Departmanının başına geçti. Haziran 1941'de Sovyetler Birliği'nin işgalinin başlangıcına kadar, 4 Mayıs 1941'de SS Tugay Komutanı olarak atandığı bu görevde kaldı ve Güney Ekonomi Müfettişliği'nde Savaş İdari Başkan Yardımcısı ve Baş Tarım Grubu Başkanı oldu. Ukrayna Reich Komiserliği'nin kurulmasının ardından Rovno'da Gıda ve Tarım Ana Departmanı Başkanı oldu. Körner ayrıca Ukrayna Arazi Yönetimi Şirketi'nin (LBGU) yönetim kurulu başkanlığını da yürütmüştür. Kariyerinin zirvesindeyken, 9 Kasım 1944'te SS Irk ve Yerleşim Ana Ofisinde bir görev üstlendi.

Savaşın sona ermesinden sonra Körner, Hamburg'da imza yetkilisi oldu.

Kaynakça
--------

1. ↑  *Das Deutsche Führerlexikon*. Verlag Otto Stollberg, Berlin 1934, S. 247.
2. 1 2 3  Werner Präg / Wolfgang Jacobmeyer (Hrsg.): *Das Diensttagebuch des deutschen Generalgouverneurs in Polen 1939–1945*, Stuttgart 1975, S. 949.
3. ↑  Erich Stockhorst: *5000 Köpfe. Wer war was im 3. Reich.* 2. Auflage. Arndt, Kiel 2000, ISBN 3-88741-116-1, S. 243.
4. ↑  »Erringung von Höchsterträgen – Die Landbewirtschaftungsgesellschaft Ukraine«, in: Deutsche Zeitung in den Niederlanden, 12. März 1943, S. »Wirtschaft und Arbeit«, S. 6 der PDF-Datei,  23 Şubat 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
5. ↑  Ernst Klee: *Das Personenlexikon zum Dritten Reich. Wer war was vor und nach 1945*. Fischer Taschenbuch Verlag, Zweite aktualisierte Auflage, Frankfurt am Main 2005, S. 326.
ABD tanklarıyla Sovyet tankları Checkpoint Charlie'de karşı karşıya, Ekim 1961.

| Berlin tarihi**dizisinin** bir parçası |
| --- |
| Coat of arms of the City of Berlin |
| Prusya Krallığı (1701–1918) |
| Alman İmparatorluğu (1871–1918) |
| Weimar Cumhuriyeti (1919–1933) |
| Nazi Almanyası (1933–1945) |
| * Welthauptstadt Germania
* Berlin Muharebesi
 |
| Doğu Almanya ve Batı Almanya (1945–1990) |
| * Doğu Berlin ve Batı Berlin
* Berlin Duvarı
* Berlin Ablukası (1948–1949)
* Ich bin ein Berliner (1963)
* Tear down this wall! (1987)
 |
| Almanya Federal Cumhuriyeti (1990–günümüz) |
| 
Ayrıca bakınız |
| * Almanya tarihi
* Avrupa tarihi
 |
| * g
* t
* d
 |

**1961 Berlin Krizi** (Almanca: *Berlin-Krise*) 4 Haziran - 9 Kasım 1961 tarihleri arasında meydana gelmiş, Almanya'nın başkenti Berlin'in ve İkinci Dünya Savaşı sonrası Almanya'nın işgal statüsüyle ilgili Soğuk Savaş'ın son büyük Avrupa siyasi-askeri olayıdır. Berlin Krizi, SSCB'nin Batı Berlin'deki Batılı silahlı kuvvetler de dahil olmak üzere tüm silahlı kuvvetlerin Berlin'den çekilmesini talep eden bir ültimatom yayınlamasıyla başladı. Kriz, Doğu Almanya'nın Berlin Duvarı'nı inşa etmesiyle şehrin *de facto* parçalanması ile sonuçlandı.

Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin Çin Komünist Partisi'nin katıldığı son kongresi olan Sovyetler Birliği Komünist Partisi 22. Kongresi kriz sırasında Moskova'da yapıldı.

Ayrıca bakınız
--------------

* İşgal Almanyası

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4144702-5

 |
**Tuğrul Çetiner** (d. 1942, İstanbul) Türk tiyatro ve dizi oyuncusu, çevirmendir.

Ankara Devlet Konservatuvarı Tiyatro bölümü mezunu olan sanatçı, 
1962'de girdiği Devlet Tiyatroları'nda 1975'e kadar oyunculuk yaptı. İngiltere'de mesleki eğitim gördü, Polonya'da Jerzy Grotowski ile birlikte tiyatro laboratuvarı çalışmalarına katıldı. Ayrıca Polonya'da Yüksek Tiyatro Okulu Kukla Oyunculuğu bölümünde eğitim aldı (1977-1979).

1980'e kadar Krakow Jagiellonski ve Varşova Üniversitelerinde Türkoloji bölümünde okutmanlık yapan Çetiner, 1983 yılına kadar Marcinek ve Wroclaw Kukla Tiyatrolarında çalıştı.

1985'te Devlet Tiyatroları'na geri döndü. 1997 Yılında, Polonya Devlet Televizyonu’nun gerçekleştirdiği: "Polonya’yı Vatanı Seçenler" belgeselinde "Nereye koşuyorsun böyle Tuğrul?" başlıklı filmi yayınlandı.

TRT ve Kanal D için çevrilen dizilerde yer aldı. En son *Sağır Oda* dizisinde, "Mansur Efendi" rolüyle tanındı.

2007 yılı itibarıyla, Kanal D'de yayınlanan Bıçak Sırtı dizisinde, *Selim Reşat Ertuğrul* rolünde oynamaktadır.Ayrıca Kasım 2009 tarihinde vizyona giren Kurtlar Vadisi GLADIO adlı sinema filminde Bülent Fuat Aras karakterini canlanırmıştır.Bu rol Gladio'nun 2.adamı rolüdür.
2013 'te ATV 'nin yeni dizisi Ben Onu Çok Sevdim adlı dizide Türkiye Cumhuriyeti'nin 3. cumhurbaşkanı Celal Bayar 'ı canlandırmaktadır.

Ödülleri
--------

* Polonya Ulusal Katolik Kilisesi, 1996, *Kalpten Kalbe* ödülü.

Dış bağlantılar
---------------

* IMDb'de Tuğrul Çetiner25 Kasım 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Sinema Türk'te Tuğrul Çetiner29 Eylül 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* evetbenim.com - Oyuncuyla ilgili bilgi.