recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Bir tekvando müsabakasından enstantane.
**Tekvando** (Korece: 태권도/跆拳道), çıplak el ve ayakla yapılan, Kore kökenli bir uzak doğu savunma sanatı ve sporudur. Yaklaşık 600'lü yıllarda ortaya çıkan ve birbirinden ayrı iki sistem olan "Ayak Sistemi" ile "Yumruk metodu" zamanla bir araya getirilerek tekvando ortaya çıkmıştır. Tekvando kelimesi, Korece Tae, Kwon ve Do kelimelerinin birleşiminden oluşmuştur. Tae, "tekme" veya "ayakla yapılan vuruş"; kwon, "yumruk" veya "elle yapılan vuruş"; do ise, "iyilik, doğruluk, fazilete giden yol" anlamına gelmektedir.

Tekvandoda tecrübe ve ustalığı belirtmek üzere, diğer pek çok uzak doğu kökenli savaş sanatında olduğu gibi elbisenin üzerine bağlanan kuşaklar kullanılır. Bu kuşaklar sırayla, beyaz, beyaz-sarı, sarı, sarı-yeşil, yeşil, yeşil-mavi, mavi, mavi-kırmızı, kırmızı, kırmızı-siyah ve siyah renklerdedir. Siyah kuşak en üst seviyedir. Fakat siyah kuşağın da dereceleri bulunmaktadır. Bunlara "Dan" adı verilir ve 1'den 9'a kadardır. Yaşı 15'ten küçük olan sporcular Dan seviyesine ulaştıkları takdirde "Poom Dan" olarak adlandırılırlar.

"Kyurogi", "Poomsae" ve "Kyokpa" olmak üzere üç alt kategorisi bulunmaktadır. Fakat dünya federasyonunun düzenlediği organizasyonlarda sadece Kyurogi ve Poomsae kategorilerine yer verilmiştir. Bu iki kategorinin kıyafetleri birbirinden farklıdır.

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Tekvando*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* Dünya Taekwondo Federasyonu

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4058878-6
* LCCN: sh94004461
* NDL: 00576899
* NKC: ph126414
* NLI: 987007542068105171

 |
**Max Alfred Elliott** veya bilinen adıyla **Maxi Priest**, (d. 10 Haziran 1960) ünlü Jamaika asıllı İngiliz reggae sanatçısıdır.

Sanatçı hakkında
----------------

Jamaika asıllı bir İngiliz ailenin dokuz çocuğundan sekizincisi olarak 1960'ta dünyaya gelen Elliott, gospel, reggae, R&B ve pop müzik dinleyerek büyümüştür. Amcası reggae müziğin simgelerinden Jacob Miller olan Elliott, müzik hayatına 1982'de Londra'da şarkı söylerek başlamıştır. Sonrasında 1985'te ilk albümü "You're Safe"i yayınlayan Maxi Priest, "lovers rock" adı verilen bir türün de en iyi örneklerini vermeye başlamıştır.

Sanatçı kimi zaman reggae ve lovers rock dışında R&B ve pop'a yönelmiş olsa da, bu özgün tarzıyla her kariyeri boyunca hep gündemde kalmıştır. Sanatçı 1990'daki "Close to You" adlı eserinin zirveye oturmasıyla beraber, UB40 ile birlikte, ABD listelerinde zirveye oturan iki İngiliz reggae oluşumundan biri olmuştur.

Albümler
--------

* You're Safe (1985)
* Intentions (1986)
* Maxi Priest (1988)
* Bonafide (1990)
* Fe Real (1992)
* Man With The Fun (1996)
* CombiNation (1999)
* 2 The Max (2005)
* Refused (2007)

Dış bağlantılar
---------------

* Resmi web sitesi30 Ocak 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb139370024 (data)
* GND: 134488792
* ISNI: 0000 0000 6310 2128
* LCCN: n92008434
* MusicBrainz: fc6548d9-cc7e-4311-bd6c-6eba9c0cd06f
* NTA: 074054384
* SNAC: w6r791wj
* VIAF: 49411964
* WorldCat: lccn-n92008434

 |
**Teşvikiye**, İstanbul'un Şişli İlçesi'ne bağlı bir semt ve mahalle. 1954'e kadar Beşiktaş ilçesinin bir mahallesi olan Teşvikiye, o tarihte bir ilçe olarak ayrılan Şişli ilçesi]ne bağlanmıştır. Güneyinde Beşiktaş ilçesine bağlı Vişnezade ve Muradiye mahalleleri, batısında Şişli'ye bağlı Harbiye mahallesi, kuzeyinde ise Meşrutiyet mahallesi ile çevrilidir. Gerek kuruluşu ve tarihi, gerekse coğrafi ve idari sınırları Nişantaşı ile büyük ölçüde iç içe geçmiştir.

Tarihçe
-------

Osmanlı padişahı III. Selim'in döneminde (1789 - 1807) bir avlanma ve nişan talimi alanı olduğunu belirten anıt taş bugün Teşvikiye Camii'nin avlusunda bulunmaktadır. Semtin gelişmesine etkisi büyük olan ilk yapı Teşvikiye Camii'dir. İlkin 1794-1795 yıllarında bir mescit olarak yapılan cami 1853-1854 yıllarında padişah Abdülmecid tarafından yenilendikten sonra bölgedeki yerleşme hızlanmıştır. Semtte Abdülmecit'in burada bir yerleşim oluşturma amacını dile getirdiği aynı tarzda yapılmış iki taş mevcut olup üzerlerinde *Eser-i Avatıf-ı Mecidiye Mahalle-i Cedide-i Teşvikiye* (Abdülmecid'in karşılıksız iyilikseverliğinin eseri olan yeni Teşvikiye Mahallesi) ibaresi yer alır. Teşvikiye kelimesiyle burada bir mahalle kurulmasının padişahça da teşvik edildiği açıklanmıştır. Bu taşlardan biri Teşvikiye Caddesi üzerinde eski Nişantaşı Karakolu'nun yanında, diğeri ise Rumeli Caddesi ile Valikonağı Caddesi'nin kesiştiği kavşakta bulunmaktadır. 1883 nüfus sayımında bir mahalle olarak resmen tescil edilmiştir.

Teşvikiye mahallesi 1920'lerde Taksim-Şişli eksenindeki gelişmenin etkisine girdi ve ana caddeden başlayarak hızla apartmanlaştı. Bu olgu 1950'lerde o güne kadar eski yapısını koruyan eski sokakları da içine aldı. 1960'ların başına kadar kırsal görünümünü hala koruyan Topağacı, mahallenin en son apartmanlaşan kesimidir.

Günümüzdeki semt
----------------

Teşvikiye bugün orta-üst gelir seviyesinde bir nüfus yapısına sahiptir. Nişantaşı ve Osmanbey çevresinin 1970 sonlarından başlayarak hızla bir alışveriş ve iş merkezi haline gelmesi, Teşvikiye'nin meskun bir semt olma özelliğini de etkilemeye başlamıştır. 1985'te 15.607 olan mahalle nüfusu 2000 yılında 11.598'e inmiştir.

Ulaşım
------

### Otobüs Hatları

* 26 - Dikilitaş - Eminönü
* 26A - Fulya Mahallesi - Eminönü
* 26B - Gayrettepe - Eminönü
* 30A - Beşiktaş - Mecidiyeköy
* 30M - Beşiktaş - Mecidiyeköy
* 43 - Dikilitaş - Taksim

Nüfus
-----

| Yıl | Toplam |
| --- | --- |
| 1985 | 15.607 |
| 2000 | 11.598 |
| 2010 | 11.918 |
| 2020 | 11.317 |

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 17 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Kasım 2022.

| * g
* t
* d
Şişli, İstanbul |
| --- |
| Mahalleler | 
* 19 Mayıs
* Bozkurt
* Cumhuriyet
* Duatepe
* Ergenekon
* Esentepe
* Eskişehir
* Feriköy
* Fulya
* Gülbahar
* Halaskargazi
* Halide Edip Adıvar
* Halil Rıfat Paşa
* Harbiye
* İnönü
* İzzetpaşa
* Kaptanpaşa
* Kuştepe
* Mahmut Şevket Paşa
* Mecidiyeköy
* Merkez
* Meşrutiyet
* Paşa
* Teşvikiye
* Yayla

 |
| Semtler | 
* Bomonti
* Çiftecevizler
* Elmadağ
* Gülbağ
* Kurtuluş
* Nişantaşı
* Okmeydanı
* Osmanbey
* Pangaltı
* Sıracevizler
* Topağacı
* Zincirlikuyu

 |
Kemere Köprüsü ile karıştırılmamalıdır.

**Kemer Köprüsü**, Roman segmental ark şeklinde, Likya, Ksantos'a - modern Türkiye, Muğla- yakın bir yerdedir. Koca Çayı'na doğru Kemer Köyü'nden 4 km yukarıda, nehir yatağının 500 m'ye ulaştığı bir yerdedir. Şu anda sadece 29 m uzunluğunda, 4.5 m genişliğinde bir kısmı kalmıştır. Neredeyse yıkılmış olmasına rağmen geçmişte köprü yapımını çok iyi temsil etmektedir.

Yapı
----

Şu anda görülebilen kısmı hala o zamana göre alışılmadık yapım tekniklerini göstermektedir. Hala mevcut olan rampa 3 arklık 4-4.45 m'lik açık kemer içermektedir. Bunların ikisi yaklaşık 1m.lik yükseklikleriyle düz bir yapıya işaret eder. Segmental arklar az örnekleri olan Roman köprüleri ve Orta Çağ'ın sonralına kadar kullanılmamalarıyla bilinirler. Üçüncü ark yarı-dairesel ve 2'ye 1 bir tükselme oranıyla tipik Roman bir yapı gösterir.

Arkların yeraltı odaları harçla kaplı yöreye özel bir kireçtaşı olan karo taşından yapılmıştır. Köprünün iç tarafı çok sert bir sıvı harç-moloz karışımından yapılmıştır. Bu yapı dökülmüş kaplamanın arasından kendini hemen belli eder. Harç, yapı malzemesi kirece ilave olarak çakıldan yapılmıştır. Yolun kaplaması tamamen gitmiş olmasına rağmen rampanın sabit malzemesi antik kaplama malzemesinin şimdiki yüzeyin hemen üzerinde bulunduğunu gösterir.

Kemer Köprüsü'nün başka bir dikkat çeken özelliği ise 3. arkın altındaki deliktir. Burada ark ve yol arası harç ile doldurulmamış 2 metrelik bir bölüm vardır. Amacı yükü arka aktarmak ve malzemeyi az kullanmaktır. Daha küçük, benzer bir yapı 2. arkta da bulunmuştur. Buna benzer yapılar en az üç yerde daha fark edilmektedir. Bunun örnekleri Aespus Köprüsü, Makestos Köprüsü ve Beyzaz Köprüdür.

Segmental ark köprülerinin iyi korunmuş bir örneği de Lymira'da bulunan yirmi-sekiz arktlık Lymira Köprüsü'dür. Bu köprü de Alman arkeolog Wolfgang W. Wurster ve Joachim Ganzert tarafından bulunmuştur.

Yapılış tarihi
--------------

Kemer köprüsünün yapım tarihini belirtebilecek bir şey olarak yakınlarda bir Roma yolu 3. yüzyılda yapılmıştır. Bu bilgiye göre köprü Üzümlü'den Ksantos vadisine doğru giden bir yolun bir parçası olabilir. Ayrıca Oineanda'ya giden bir yolun da parçası olabilir.

Resimler
--------

* Nehirden görünen kalıntılarNehirden görünen kalıntılar
* Yolun altındaki bölme deliğiYolun altındaki bölme deliği
* İkinci segmental arkİkinci segmental ark

Ayrıca bakınız
--------------

* Türkiye'deki köprüler listesi
* Türkiye'deki tarihi köprüler

Kaynakça
--------

1. ↑  Wurster & Ganzert 1978, ss. 304, 307
2. 1 2  O’Connor 1993, s. 126
3. ↑  Wurster & Ganzert 1978, s. 305, fig. 19
4. ↑  Wurster & Ganzert 1978, s. 306, fn. 31
**Kiskimi Kalesi** (Gürcüce: კისკიმის ციხე), tarihsel Tao bölgesinde, günümüzde Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı ve eski adı Kiskimi olan Alanbaşı köyünde Orta Çağ'da Gürcülerden kalma kaledir. Köyün yeni adından dolayı **Alanbaşı Kalesi** olarak da bilinir.

Tarihçe
-------

Kiskimi köyünün yer aldığı Tao bölgesi Orta Çağ'da tarihsel Gürcistan'ın bir parçasını oluşturuyordu. Nitekim Osmanlılar bu yerleşimi ve bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. 1574 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre köyün nüfusu 256 Hristiyan haneden oluşuyordu. Köyün stratejik noktada büyükçe bir yerleşim olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim ulaşılması hayli zor ve geniş bir alana hakim olan bir tepenin zirvesinde inşa edilmiş Kiskimi Kalesi'nin bir gözetleme kale-kulesi işlevine sahip olduğu, İspir'den Tao bölgesine gelen yolu ve Çoruh vadisini kontrol ettiği tahmin edilmektedir.

Mimari
------

Kiskimi Kalesi, köyün merkezi yerleşimin 800 metre batısında yer alır. Ulaşımı hayli zor olan kayanın tepesinde moloz taşlarla harç kullanılarak inşa edilmişti. Oldukça küçük bir yapı olan kalenin günümüze kalan duvaralarının yüksekliği 5 metreyi bulur. Kale iki kademeye yayılmıştır. Alt kademede üç taraftan kaleye ulaşmak mümkün değildir. Alt kademenin üst kademeyle sadece bir noktada bağlantısı bulunmaktadır. Alt kademede sur ve yapı kalıntıları dışında su sarnıcı (3,50x2,20 m) bulunmaktadır. Su sarnıcı da kale duvarları gibi moloz taşlarla harç kullanılarak inşa edilmiştir. Günümüze kalan duvarları üzerinden derinliği 1,3 metredir.

Kaynakça
--------

1. 1 2  *2016 Yılı Tao-Klarceti Tarihi Eserleri Araştırma Gezisi Sonuçları* (ტაო-კლარჯეთის ძეგლების 2016 წლის საკვლევი ექსპედიციების ანგარიშები), Tiflis, 2017, s. 86. 17 Nisan 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ISBN 978-9941-9470-8-7
2. ↑  Taner Artvinli, *Yusufeli Külliyâtı*, İstanbul, 2013, 2 cilt, 1. Cilt, s. 135, ISBN 978-605-86248-1-8.
3. ↑  *Tao* (Gürcüce), Mamaia Pağava, Meri Tsintsadze, Maia Baramidze, Malhaz Çoharadze, Tina Şioşvili, Ramaz Halvaşi, Nugzar Mgeladze, Zaza Şaşikadze, Merab Halvaşi, Cimşer Çhvimiani, Cemal Karalidze, Batum, 2020, s. 99. 2 Aralık 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ISBN 978-9941-25-828-2
4. 1 2  *Tao* (ტაო), Mamaia Pağava, Meri Tsintsadze, Maia Baramidze, Malhaz Çoharadze, Tina Şioşvili, Ramaz Halvaşi, Nugzar Mgeladze, Zaza Şaşikadze, Merab Halvaşi, Cimşer Çhvimiani, Cemal Karalidze, Batum, 2020, s. 206-207. 2 Aralık 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ISBN 978-9941-25-828-2
**Kokoleti Harabeleri** (Gürcüce: კოკოლეთის ნაგებობები), Artvin ilinin Murgul ilçesine bağlı Korucular köyünün sınırları içinde bulunan yapı kalıntılarıdır. Bu yapı kalıntılarının ortadan kalkmış olan Kokoleti köyünden kaldığı tahmin edilmektedir.

Tarihçe
-------

Kokoleti köyünden kaldığı tahmin edilen kalıntılar, Korucular köyünün 2 kilometre güneyinde, Kokoleti Deresi'nin sağ kıyısında yer alır. Gürcüce bir yer adı olan Kokoleti (კოკოლეთი), "sivri tepe" anlamına gelen "kokola" (კოკოლა) kelimesinden türemiştir ve "sivri tepeler bölgesi" anlamına gelir. Bu yerleşim tarihsel Klarceti bölgesinde yer alıyordu ve Klarceti Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. 1835 tarihli Osmanlı nüfus defterinde, 1886 ve 1922 nüfus tespitlerinde Kokoleti adıyla bir köyün veya mahallenin yer almaması, bu yerleşimin daha önce ortadan kalktığını ve harabe dönüştüğünü göstermektedir. Bugün Kokoleti harabelerinin bulunduğu Gevil köyü ile çevresindeki köylerin Gürcü yerleşimleri olması, ortadan kalkmış olan Kokoleti köyünün de bir Gürcü yerleşimi olduğunu göstermektedir.

Kalıntılar
----------

Kokoleti Harabeleri bir ormanın içinde, insan eliyle düzlemiş bir yerde tespit edilmiştir. Bu harabeler bazı yapı kalıntılarından oluşmaktadır. Bu yapılardan birinin moloz taşlarla kireç harcı kullanılarak inşa edildiği günümüze ulaşan duvar parçalarından anlaşılmaktadır. Bu yapının bulunduğu yerde, toprağın 1,5 metre derinliğinde taşla inşa edilmiş ve içi sıvanmış yuvarlak bir depo kalıntısı belirlenmiştir. Bu deponun 30 metre doğusunda bir başka yapının yıkıntıları bulunmaktadır. Onun doğusunda ise, birbirine bitişik, kireç harcı kullanılarak moloz taşlarla inşa edilmiş iki odanın kalıntıları bulunmaktadır. Bitişik bu iki yapının doğu ve kuzey duvarları ile geleneksel Gürcü şarabının imalinde kullanılan ve kvevri denilen küp kalıntıları bugüne ulaşmıştır. Burada bulunan sıvanmış bir oda ise, diğer yapı kalıntılarına göre daha sağlamdır. Köylülerin verdiği bilgiye göre, 20. yüzyılın ikinci yarısında burada demir bir haç bulmuş, ancak bu haç günümüze ulaşmamıştır. Bu yapı kalıntılarının ortadan kalkmış olan Kokoleti köyüne ait olduğu tahmin edilmektedir.

Kaynakça
--------

1. 1 2  *2015 Yılı Tao-Klarceti Tarihi Eserleri Araştırma Gezisi Sonuçları* (Gürcüce), Tiflis, 2016, s. 138. 6 Mart 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ISBN 978-9941-9123-9-9
2. ↑  "კოკოლა" - *A Comprehensive Georgian-English Dictionary*, Londra, 2006, 2 cilt 21 Haziran 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.ISBN 0-9535878-3-5
3. ↑  "*Свод статистических данных о населении Закавказскаго края, извлеченных из посемейных списков 1886 г.* (Transkafkasya Bölgesinin Nüfusuna Dair 1886 Yılı Aile Listelerinden Edinilmiş istatistik Verilerin Özeti), Tiflis, 1893, Sıra no: 1334-1342". 11 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Temmuz 2023.
4. ↑  "Nurşen Gök, "Artvin Livası'nın Anavatan'a Katılışı Sırasındaki Durumuna İlişkin Belgeler", *Ankara Üniversitesi Türk İnkılâp Tarihi Enstitüsü Atatürk Yolu Dergisi*, Sayı: 41, Mayıs 2008, s. 89-104" (PDF). 26 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 2 Temmuz 2023.
**Demogorgon**, yeraltı dünyasıyla ilişkili bir tanrı veya şeytani bir varlıktır. Genellikle Yunan mitolojisine atfedilse de, isim muhtemelen bilinmeyen bir kopyacının dördüncü yüzyıl bilgini Lactantius Placidus'un bir yorumunu yanlış okumasından kaynaklanmaktadır. Kavramın kendisi, orijinal yanlış okunan *demiurge* terimine kadar izlenebilir.

Demogorgon'un adı sanat tarihçisi Jean Seznec tarafından, ilgili adın bir gramer hatasından kaynaklandığını söylemektedir. Demogorgon'un orijinal sözcüğü Yunancada δημιουργόν idi, Yunanca "demiurge" sözcüğüdür. Demiurge, Merriam-Webster Sözlüğüne göre, "belirleyici gücün özerk yaratıcı gücü" anlamına gelmektedir. Bir Hristiyan bilim adamı olan Lactantius Placidus, kelimenin bilinen ilk kullanımında, "Adının bilinmesine izin verilmeyen yüce tanrı Demogorgon'dan" şeklinde söz etmektedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Renard, Marcel (1947). "Review of Influences antiques dans l'art du Moyen Age français. Recherches sur les sources et les thèmes d'inspiration; La survivance des dieux antiques. Essai sur le rôle de la tradition mythologique dans l'humanisme et dans l'art de la Renaissance; Antike und Renaissance. Ueber Nachleben und Weiterwirken der Alten in der Neueren Kunst". *Latomus*. **6** (4): 412-414. ISSN 0023-8856. 9 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Temmuz 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 118829149
* VIAF: 35253368
* WorldCat: viaf-35253368

 |
Bir **magister derecesi** (veya magistar, Latince: "öğretmen"), çeşitli yükseköğretim sistemlerinde kullanılan bir akademik unvandır.

Magister derecesi, Avrupa'daki Orta Çağ üniversitelerinde ortaya çıktı ve aslen doktora derecesine eşitti; doktorat ilk olarak ilahiyat, hukuk ve tıp alanında yapılırken, magister derecesi genellikle, tüm diğer akademik konuları kapsayan kıta Avrupası'nda "felsefe" olarak bilinen liberal sanatlarda (yedi özgür sanat) verildi. Bazı ülkelerde, başlık modern çağa kadar bu orijinal anlamını muhafaza ederken, diğer ülkelerde, magister daha düşük bir derecenin başlığı haline gelmiştir, bazı durumlarda bir yüksek lisans derecesi ile paraleldir (kognitif).

Amerika Birleşik Devletleri'nde, Amerika Birleşik Devletleri Eğitim Bakanlığı magister derecesini yüksek lisans derecesine eşdeğer sayıyor.

Avusturya, Bulgaristan, Polonya, Romanya, Çek Cumhuriyeti, Almanya, Ukrayna, Letonya, Litvanya ve Slovakya'da, magister'i elde etmek, en az beş yıllık bir çalışma gerektirir ve bu da bir diploma derecesine benzer bir final tezidir. Diploma, doğa bilimlerinde ve mühendislik alanında hakim iken, magisterler beşeri ve sosyal bilimlerde ödüllendirilir.

Polonya'da magister, 5 yıllık Üniversite seviyesinde eğitimden sonra verilir ve bir yüksek lisans, yüksek lisans, Bilim, Yüksek Lisans, Yüksek Lisans, Akademik bir disiplindedir. Bologna süreci'nin uygulanmasıyla, birçok ülkede Magister derecelerine götüren müfredatlar aşamalı hale getirilmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 26 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Temmuz 2018.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 26 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Temmuz 2018.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 26 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Temmuz 2018.

Ayrıca bakınız
--------------

* Aspiranturo

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4168513-1

 |
**Polifaji** veya **hiperfaji**, yemek yeme isteği sıklıkla aşırı yemeye yol açan anormal derecede güçlü bir açlık hissidir. Egzersizi takiben iştahtaki bir artışın aksine, polifaji yedikten sonra azalmaz ve sıklıkla hızlı bir şekilde aşırı miktarda yiyecek alımına yol açar. Polifaji kendi başına bir hastalık değil, altta yatan bir tıbbi durumu gösteren bir semptomdur. Sıklıkla anormal kan şekeri seviyelerinin (hem hiperglisemi hem de hipoglisemi) bir sonucudur ve polidipsi ve poliüri ile birlikte, diyabetes mellitus ile yaygın olarak ilişkili "3 Ps"den biridir.

Ayrıca bakınız
--------------

* Charles Domery
* Tarrare

Kaynakça
--------

1. ↑  "Polyphagia". 18 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2020.
2. ↑  "Diabetes.co.uk". 27 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2020.
3. ↑  "Healthline.com article "What are the 3 Ps of Diabetes?"". 27 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2020.

Dış bağlantılar
---------------



|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: sh2012003178
* NLI: 987007590881705171

 |
Matani Manastırı
**Matani Manastırı** (Gürcüce: მატნის ცხრაკარა) Gürcistan'ın Kaheti bölgesindeki Ahmeta Belediyesine bağlı Matani köyünün 3.5 km batısında konumlanmış bir Orta Çağ Gürcü Ortodoks manastırıdır.

Manastır kompleksi, birçok kilise ve diğer manastır binalarından oluşmaktadır. Manastırın çevresinde ayrıca alçak bir koruma duvarı vardır. Manastırın ana binası, 5 veya 6. yüzyılda oyulmuş taştan inşa edilmiş üç nefli bir bazilikadır. Arnavut kaldırımı ve küçük taşlar üzerine inşa edilmiştir. Bazilika dikdörtgensel (10X8.7 m) bir yapıya sahiptir. 8 ve 9. yüzyıllarda iki tane küçük tek nefli bazilika inşa edilmiştir. Bu bazilikalar ana kilisenin kuzey ve batı duvarlarına bağlanmıştır.

15. yüzyılda manastırda bir çan kulesi inşa edildi. Aynı dönemde kilisenin duvarları fresklenmiştir. O dönemde boyanan fresklerin bir kısmı günümüze kadar gelmiştir. Günümüze kadar gelen freskler 15 ve 16. yüzyıllarda manastırın batı cephesine boyanmıştır. Ana bazilikanın batısında hala Geç Orta Çağ'dan kalma küçük bir kilise vardır. 1984 ve 1987 yılları arasında kilise yenilenmiştir. 2005 yılında çatı kaplama yapılmıştır. Sıva taşlarının %70 ila %80 arası keratin içerikli bir sıvıyla güçlendirilmiştir.

Manastırın panoromik görüntüsü.

Giriş kapısı
------------

Manastırın giriş kapıları güney ve batıda bulunmaktadır. Bazilika'nın batı girişine girmeden geçilen kapının boyutları 4 metreye 3.3 metredir.

Çan kulesi
----------

800 fit uzunluğunda olan kule, tamamen kare tuğlalardan örülmüştür. Günümüzde küçük bir kısmı ayakta kalmıştır.

Konuyla ilgili yayınlar
-----------------------

* Georgische Sowjetenzyklopädie, Band. 6, Seite. 487, Tiflis,1983

Galeri
------

* Sunaktaki resimlerSunaktaki resimler
* Batı cephesindeki resimlerBatı cephesindeki resimler
* İç tarafta boyanmış freskin detayıİç tarafta boyanmış freskin detayı

Kaynakça
--------

1. ↑  საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, Band. 2. Tiflis, 2004, S. 116
2. ↑  საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, Band. 2. Tiflis, 2004, S. 117

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Matanier Zchrakara*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |
Aynı adlı yerleşim birimi için Elin Pelin (şehir) sayfasına bakınız.

**Elin Pelin** (Bulgarca: Елин Пелин; 8 Temmuz 1877, Sofya - 3 Aralık 1949, Sofya), Bulgar yazardır.

Bulgar edebiyatının önemli yazarlarındandır. 19. yüzyılın sonu ve 20. yüzyılın başlarındaki yıllarda Bulgaristan köylerinin gerçeklerini anlatan eserler vermiş ve "*köy yazarı*" olarak tanınmıştır. Köyde ataerkil yaşamın yıkılışını anlattığı "*Gerak’giller*" adlı uzun öyküsü, Bulgar edebiyatının en önemli eserleri arasında kabul edilir. Çocuk edebiyatı alanında da eserler vermiştir. Bulgaristan’ın dışında Rusya’da da tanınmıştır.

Adı, 1950’de Sofya’nın doğusundaki bir ilçeye verilmiştir.

Hayatı
------

1877’de Sofya yakınlarında bir köyde dünyaya geldi. Asıl adı Dimitr İvanov’dur. Ailesinin on bir çocuğundan birisi olan Dimitr’in babası, köyün eğitim-öğretim işleri ile ilgilenen aydın bir kişi idi. Edebiyata ilgisi erken yaşta başladı ancak lise öğrenimini 10. sınıfta bıraktı. Sofya’ya gidip Resim Okulu’na girmek istedi ama başaramadı. Öğretmen oldu ve kendi köyünde bir sene öğretmenlik yaptı. Bu arada çeşitli dergilerde yazılarını yayımlandı ve ilgi ile karşılandı. Gördüğü ilginin verdiği cesaretle 1903’te Sofya’ya giden yazar, üniversite kütüphanesinde kütüphane memurluğu yaptı. Bulgarca "yavşan otu anlamına gelen "*Pelin*" takma adını bu dönemde kullanmaya başladı. Kütüphanecilik stajı için 1906-1907 arasında Fransa’da bulundu ve dil öğrendi. Bu arada tanınmış bir yazar olmuştu.

Bulgaristan’a döndükten sonra Milli Kütüphane’de çalışmaya başladı. 1926’ya kadar bu kurumda kütüphanecilik yapmayı sürdürdü. Kütüphaneciliğin yanı sıra aralarında çocuk dergisi *Veselushka*’nın da yer aldığı çeşitli dergilerin editörlüğünü yürüttü. Ayrıca I. Dünya Savaşı sırasında savaş muhabirliği yaptı. En ünlü eseri *Gerak’giller* 1911’de yayımlandı.

1926-1944 arasında Ivan Vazov Müzesi’nin yöneticisi olarak çalıştı. 1940'ta Bulgar Yazarlar Birliği başkanlığı yaptı. II. Dünya Savaşı’ndan sonra ülkeye hakim olan komünist rejim tarafından eserleri sosyalist gerçekçiliğe uygun görüldü ve kara listeye alınmaktan kurtuldu. 3 Aralık 1949'da Sofya'da hayatını kaybetti.

*Toprak* ve *Gerak'giller* adlı eserleri filme çekilmiştir.

Başlıca eserleri
----------------

* Manastır Asmaları Altında
* Leylek Yuvaları
* Bir Yaz Günü
* Kara Güller

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  "Türker Acaroğlu, **Elin Pelin Yaşam Öyküsü-Yapıtları-Sanatı**, *Bir Türk Kadın Uğruna, [[Evrensel Basım Yayın]], Ekim 2003*". 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mayıs 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNE: XX1064199
* BNF: cb13510929v (data)
* GND: 118956256
* ISNI: 0000 0001 1804 2127
* LCCN: n81048398
* NKC: jn20000400624
* NLG: 76214
* NLI: 987007275084905171
* NLK: KAC201228971
* NTA: 070211019
* SELIBR: 184975
* SUDOC: 050351877
* VIAF: 54302875
* WorldCat: lccn-n81048398

 |
Camii avlusunda bulunan Gülbahar Hatun'un türbesi
**Gülbahar Hâtûn Camii** ya da **Büyük İmaret Cami** ya da **Hâtûniye Camii** Osmanlı padişahı Yavuz Sultan Selim tarafından annesi Gülbahar Hatun adına 1514 yılında Trabzon'da yaptırılmış bir camidir.

Hâtûniye Camii kapısı, Trabzon.

Tarihçe
-------

Hâtûniye Camii namazgâhı
Cami şadırvanı
Gülbahar Hatun Camii, kendi adıyla anılan mahallede Atapark'ın güneyinde yer alır. Zamanla etrafındaki medrese, imaret, mektep, darü'l-kurra ve türbe ile bir külliye oluşturmaktaydı. Bugün diğerleri yıkılarak sadece doğusundaki türbe ayakta kalmıştır. 
Annesi Gülbahar Hatun'un anısına Yavuz Sultan Selim tarafından 16. yy'ın ilk çeyreğinde (1514) yaptırılmıştır. Zamanında medrese, mektep, imaret ve hamam yapılarını da kapsayan büyük bir külliye içinde yer alıyordu. Toplum hizmetinde birçok vakfı olduğu anlaşılan bu değerli osmanlı hatununun birçok vakfı gibi buradaki külliyenin de diğer yapıları günümüze ulaşamamıştır.

Hâtûniye Camii Kubbesi.

Mimarîsi
--------

Camii, beş küçük kubbe ile örtülü beş bölümlü son cemaat yeri, büyük tek kubbe ile örtülü harem kısmı ile doğu ve batıdaki üzeri kubbeli birer zaviye odasından meydana gelmiştir. Son cemaat yerindeki mermer sütunların başlıkları stilize baklava motifidir. Mihrap ve minberi de mermerlerden olan Caminin minberi sade işçiliklidir. Mihrap da ise bitkisel bezeme ve mukarnaslı kavsaraya yer verilmiştir.

Kitabesi
--------

Giriş kapısı üzerindeki kitabe, caminin 1885 yılında onarıldığını bildirir. İçteki iyi kalabilmiş kalmişi süslemeler de bu yıllara ait olmalıdır. Trabzon'un ünlü camilerindendir. Camii şu anda Atapark'ta bulunmaktadır. Trabzon'da halkın bir buluşma yeri olarak tanınmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑

| * g
* t
* d
Trabzon |
| --- |
| Kentin simgeleri | 
* Ayasofya
* Boztepe
* Frontistirio Trapezuntas
* Gülbahar Hatun Camii
* Kaledibi Kilisesi
* Küçük Ayvasıl Kilisesi
* Ortahisar Fatih Camii
* Trabzon Dünya Ticaret Merkezi
* Trabzon Kalesi
* Trabzon Müzesi
* Yeni Cuma Camii

 |
| Taşımacılık | 
* Havalimanı
* Liman

 |
| Tarih | 
* Trabzon İmparatorluğu
* Trabzon Kuşatması (1205-1206)
* Trabzon Kuşatması (1222-1223)
* Trabzon Kuşatması (1282)
* Trabzon'un Fethi
* Trabzon Vilayeti
* Trabzon Olayları (1895)
* Trabzon Harekâtı
* Trabzon Konferansı

 |
| Kişiler | 
* Trabzon hükümdarları
* Milletvekilleri

|  |  |
| --- | --- |
| Belediye başkanları | {{Trabzon belediye başkanları}} |
| Valiler | {{Trabzon Vilayeti valileri}}
{{Trabzon valileri}} |

 |
**Gorjani** (Macarca; Almanca), Hırvatistan'ın Osijek-Baranja Bölgesi'nde bir belediyedir. 1.550 nüfusu vardır ve bunların 10'u Hırvattır (2011 nüfus sayımı). Gorjan kasabası, Garai (Garay) evinin merkeziydi.

İsim
----

Köyün Hırvatça adı çoğuldur.

Tarih
-----

Adını taşıyan Garan Dorozsma ailesi, 1269'da Macaristan Kralı IV. Stephen Andrew ve Paul'un oğulları, ailenin iki kolunun atalarıydı. Andrew'un oğlu Nicholas I Garai, 1375'ten ölümüne kadar Macaristan'ın Palatine'siydi. Gorjan yakınlarında, kuzeni ve hükümdarı Macaristan Kraliçesi Maria'yı ve annesi Bosnalı Elizabeth'i isyancılardan cesurca savundu.

1387'de Gorjani, 1478'de haftalık pazarlar düzenleyen bir pazar kasabasıydı.

Garai ailesinin ölümünden sonra mülklerinin bir kısmı Csömör ailesinden Zay'e, bir kısmı da John Corvinus'a verildi.

Kaynakça
--------

1. ↑  Csánki Dezső (1894). *Magyarország történelmi földrajza a Hunyadiak korában II. kötet – Pozsega vármegye* (Macarca). Budapeşte.

### Alıntı yapılan eserler

* Font, Márta; Kiss, Gergely, (Ed.) (2013). "A házasságok szerepe a Garaiak hatalmi törekvéseiben [The role of marriages in the Garais' attempts to rise]". *Kor-Szak-Határ* (Macarca). Pécsi Tudományegyetem. ss. 103-118. ISBN 978-963-642-518-0.  Yazar `|ad1=` eksik `|soyadı1=` (yardım); r eksik `|soyadı1=` (yardım)

Şablon:Subdivisions of Osijek-Baranja County

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* VIAF: 247159176

 |
| * g
* t
* d
Halid bin Velid'in  seferleri |
| --- |
| **Muhammed Peygamber dönemi**
* Hudeybiye
* Mute
* Demolition of al-Uzza
* Banu Jadhimah
* Taif
* Huneyn
* Mekke
* Banu Jadhimah
* Tebük
* Dumatul Jandal
* 2nd Dumatul Jandal
* Najran

**Ridde Savaşları**
* Buzakha
* Ghamra
* Yemame
* Zafar
* Daumat-ul-Jandal
* Naqra

**Pers İmparatorluğu'nun fethi**
* Zincirler
* River
* Walaja
* Ullais
* Hîre
* Enbâr
* Ein-ul-tamr
* Muzayyah
* Saniyy
* Zumail
* Firaz

**Roma Suriye'nin fethi**
* Firaz
* Karyeteyn
* Al-Uqab Pass
* Mercirahit
* Busra
* Ecnadeyn
* Yaqusa
* Şakhab
* Şam
* Fahl
* Maraj-al-Debaj
* Emesa
* Yermük
* Kudüs
* Hazir
* Halep

**Ermenistan ve Anadolu seferleri**
* Demirköprü
* Ermenistan
* Maraş (Germanicia)
 |

**Enbâr Muharebesi** (Arapça: معركة الأنبار) Halid bin Velid komutasındaki Müslüman Arap ordusu ile Sasani İmparatorluğu arasında gerçekleşmiştir. Savaş, antik Babil kentine yaklaşık 80 mil (130 km) uzaklıktaki Enbâr'da gerçekleşmiştir. Halid, güçlü duvarlara sahip şehir kalesinde Sasani Perslerini kuşatmıştır. Kuşatmada çok sayıda Müslüman okçu kullanılmıştır. Pers valisi Şirzad sonunda teslim olmuş ve ayrılmasına izin verilmiştir. Enbâr Muharebesi, savaşta kullanılan Müslüman okçulara Pers garnizonunun "gözlerine" nişan almaları söylendiği için sıklıkla "Göz Harekatı" olarak da hatırlanır.

Muharebe
--------

Halid bin Velid okçularına düşman ordusunun gözlerine nişan almaları talimatını verdi, onlar da bir yaylım ateşi açtılar ve halk, "Enbâr halkının gözleri gitti" diye bağırdı. Şirzad bunu görünce elçiler gönderdi ancak Halid'in razı olmadığı bir konuda uzlaşma talebinde bulunmuştu.

Halid yaptığıyla yetinmeyip hendekteki en dar yere ordusundaki zayıf develer ilee saldırdı ve hendek develerin cesetleriyle doldu. Böylece hendek düşman seviyesine geldi ve müşrikler kaleye sığındılar. Şirzad, Halid'e istediği şey konusunda barışmak için bir mektup yazdı ve Halid'den onu hiçbir mal veya para almadan serbest bırakmasını ve bir grup atlının onun güvenli bir yere kadar ona eşlik etmesini istedi; Halid bu isteğini yerine getirdi. Şirzad, Bahman Jazawayh'in, ardından Enbâr civarından Salih Halid'in ve Kalawadi halkının yanına gitmiştir.

Kaynakça
--------

Özel

1. 1 2 3  Muir 2018, s. 85.

Genel
* Muir, William (2018). *Annals of the Early Caliphate: From Original Sources* (İngilizce). Forgotten Books. ISBN 978-1331980957.

Konuyla ilgili yayınlar
-----------------------

* Akram, A.I. (1970). *The Sword of Allah: Khalid bin al-Waleed, His Life and Campaigns* (İngilizce). Nat. Publishing. House, Rawalpindi. ISBN 978-0-7101-0104-4.
**Vedat Aydın** (1953 – 7 Temmuz 1991), Halkın Emek Partisi (HEP) Diyarbakır İl Başkanı iken 5 Temmuz 1991'de JİTEM tarafından kaçırılan ve 7 Temmuz 1991'de cesedi bulunan siyasetçi.

Yaşamı
------

1953 yılında Diyarbakır'ın Bismil ilçesine bağlı Kürthacı köyünde doğdu. 1979'da Diyarbakır Eğitim Enstitüsü Edebiyat Bölümü'nden mezun oldu.

1990'da İnsan Hakları Derneği (İHD) Diyarbakır Şubesi Başkanı seçildi. 28 Ekim 1990 günü Ankara'da yapılan İHD Genel Kurulu'nda kürsüde yaptığı Kürtçe konuşma esnasında, konuşmasını Türkçeye çeviren avukat Ahmet Zeki Okçuoğlu ve Mustafa Özer ile birlikte gözaltına alındı. Günlerce süren sorgulamanın ardından tutuklanarak Ankara Ulucanlar Cezaevi'ne gönderildi. Tutuklu olarak yargılanan Aydın, 19 Aralık 1990'da ilk duruşmada da Kürtçe ifade verdi ve beraat etti.

Ölümü
-----

Vedat Aydın, 5 Temmuz 1991'de gece vakti evinden kendilerini polis olarak tanıtan kişilerce "ifadesinin alınması için" evinden alındı. Cesedi 7 Temmuz'da Elazığ’ın Maden ilçesi yakınlarında bir köprü dibinde işkence edilmiş halde bulundu.

PKK itirafçısı ve JİTEM çalışanı Abdulkadir Aygan, "Vedat Aydın'ın olayında keşifte yer aldım ama olayda yer almadım" ve "bu olayda Vedat Aydın'ın evden alırken gören Şükran Aydın'ın çizdiği robot resimler vardı. O robot resimler Ali Ozansoy, Fethi Çetin ve Aytekin Özen Binbaşı'ya bayağı uyuyor" dedi.

Dönemin Diyarbakır Emniyeti İstihbarat Şube Müdürü Hanefi Avcı, *Haliç'te Yaşayan Simonlar* adlı kitabında "Yine bir süre sonra HEP Diyarbakır il başkanı Vedat Aydın Diyarbakır Şehitlik semtindeki evinden polis görümündeki kişiler tarafından Emniyete götürüleceği söylenerek kaçırılmıştı. O zamanlar Cem'in yanındaki bazı kişilere uyan bir eşkâl tarif ediliyordu. Bu eşkâllere göre faillerin Cem'in yanında çalışan insanlardan bazıları olabileceği kanaati bende de uyanmıştı ama tam olarak netleşmemişti" sözlerini kullandı.

Anısına, Mardin Kapı'da yaklaşık 40 bin metrekare alan üzerine Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi tarafından bir park inşa edildi.

Cenaze töreni
-------------

10 Temmuz 1991 günü Diyarbakır'da düzenlenen cenaze töreninde, kalabalığa otomatik silahlarla ateş açıldı. Resmi rakamlara göre 3, dönemin Diyarbakır Emniyeti İstihbarat Şube Müdürü Hanefi Avcı'nın son açıklamalarına göre 23 kişi öldü.

Kaynakça
--------

1. ↑  Vedat Aydın 11 Ekim 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. *Milliyet*. En son 12 Temmuz 2016 tarihinde erişildi.
2. 1 2 3  "Vedat Aydın Cinayeti" 17 Ağustos 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Bianet. 16 Temmuz 2011. En son 13 Temmuz 2016 tarihinde erişildi.
3. ↑  "Vedat Aydın Cinayeti Dosyası 18 Yıl Sonra Diyarbakır'da" 17 Ağustos 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Bianet. 16 Eylül 2009. En son 13 Temmuz 2016 tarihinde erişildi.
4. ↑  "Vedat Aydını Ersever Ekibi Öldürdü" 17 Ağustos 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Bianet. 10 Mart 2004. En son 13 Temmuz 2016 tarihinde erişildi.
5. ↑  "Vedat Aydın Parkı hizmete açıldı"[*ölü/kırık bağlantı*]. Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi. En son 14 Temmuz 2016 tarihinde erişildi.
**Meysemiye** (Azerbaycan Türkşesi: Meysəmiyə, *میثمیه*; Farsca: میثمیه) — Doğu Azerbaycan Eyaleti'nde yerleşen köydür.

2011 nüfus sayımına göre, nüfusu 135 kişidir. Nüfusun çoğunluğu Azerbaycan Türkleridir.

Etimoloji
---------

Köy Meysem Hana ait olduğu için bu köye **Meysemiye** adı verilmiştir. Önceki adı **Hamamlı** olmuştur ve sonralar değiştirilerek **Meysemiye** adlandırıldı.

**Meysemiye** adı iki parçaya ayrılır: ***Meysem** (hanın adı) v*e "Yer, mekan, ülke" anlamı taşıyan ***–iye*** eki.

Tarihi
------

Köyün tarihi 1. binyıla aittir.

Kültür
------

### Dil

Köyde konuşulan dil Azerbaycan Türkçesidir.

| 2018. yılında Meysemiye köyünde nüfusun ana diline dayalı etnik kompozisyonu |
| --- |
| etnik grup |  |  | nisbeti |  |
| Türkler |    | %100 |

### Halıcılık

Orta Çağ'dan günümüze dek bir halıcılık merkezi olarak büyük ün kazandı. Günümüzde, Meysemiye'nin portföyü dünyanın en popüler ve Avrupa'dan Amerika'ya birçok müşteriye sahiptir. Modern Meysemiye Halıları çeşitli tasarım ve boyalarla gelir. İranlı atkılarını dünya çapında satan Meysemiye tacirleri, İranlı illerden Avrupa ve Amerikan tüketicileri için İstanbul pazarlarına da mal göndermişlerdir.

### Yemek ve tatlılar

Meysemiye çorbası Meysemiye'de pişirilen özel bir yemektir.

Turizm
------

Meysemiye köyünün tarihi, en önemli turistik yerlerden biridir;

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **Anıtlar*** Gögerçin kiran
* Pişik daşı
* Değirmen boğazı
* Kasabulak
* Bağır bulağı
* Kiran bulağı
* Nevbulak
* Şeyh Ocağı
* Meysemiye köhülleri
 | **Müzeler*** Meysemiye Büyük Müzesi
* Han Müzesi
 | **Hoteller*** Meysemiye Hoteli
* Gögerçin Hoteli
 | **Üniversiteler*** Meysemiye Üniversitesi
* Meysemiye Tekniki Üniversitesi
* Ziraat İlmi-Karbürdi Üniversitesi
 |

Sanayi
------

Meysemiye, İran'ın en önemli sanayi köylerinden biridir. Bu köyün ürünleri İçme Suyu, Mercimek, Nohut ve diğer pek çok ürün olabilir. Bu ürünlerin çoğu yabancı ülkelere sadır oluyor.

Kaynaklar ve edebiyat
---------------------

1. Meysemiye tarihi. 2 ciltte. Tebriz.
2. Məhəmmədzadə. M. İran Kəndləri. Tehran, 1918.
3. Qaradağ Bölgəsi. Tebriz, 1993.
4. Baghcha. N. Brief History of Meisamia. Tehran, 1983.

Kaynakça
--------

* İran köylerinin bilgileri
Kilise ve belediye binası Mühlberg, Almanya
**Mühlberg**, Almanya'nın Brandenburg kentinin en güneybatısındaki Elbe-Elster bölgesinde bir kasabadır. Elbe nehrinin sağ kıyısında, güneyde Riesa ile kuzeybatıda Torgau'nun yaklaşık ortasında yer alır. Yaklaşık 60 Leipzig'in km doğusundadır. Elbe'nin sol yakasındaki Bundesstraße 182 (Riesa - Torgau - Wittenberg) üzerinden ulaşılır ve 2008 yılında açılan bir köprü ile kasabaya bağlanır. Mühlberg, *Ortsteile* Mühlberg, Altenau, Brottewitz, Fichtenberg, Koßdorf ve Martinskirchen'den oluşur.

Tarih
-----

Mühlberg'in ilk belgesel sözü 1230'dadır. Kasaba, Elbe Nehri'nin bir kalenin koruması altında geçilebildiği kumlu bir ada üzerinde kurulmuştur. MÖ 2000'lere kadar uzanan Slav yerleşimine dair mezar şeklinde arkeolojik kanıtlar vardır. MS 600 Orta Çağlarda şehrin hükümdarlığı, Dubá'lı Berka Hanesi'nin Bohem soylu ailesi ile Wettin Hanesi arasında birkaç kez değişti. Kutsal Roma İmparatoru V. Charles'ın güçleri, 24 Nisan 1547'de kalenin yakınında Mühlberg Muharebesi'nde Schmalkaldic Birliği'ni mağlup etti .

1939'dan 1945'e kadar Mühlberg yakınlarında bir İkinci Dünya Savaşı savaş esiri kampı (Stalag IV-B) bulunmaktaydı. Yaklaşık 300.000 mahkum kampı geçti ve çoğu Sovyet askeri olan yaklaşık 3.000 kişi orada öldü. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra kamp, Sovyet gizli servisi NKVD tarafından NKVD 1 Nolu Özel Kamp olarak yeniden kullanıldı. NKVD'nin 22.000 mahkumundan yaklaşık 6.700'ü kamp alanı yakınındaki toplu mezarlara gömüldü. Bugün bir anma alanı her iki kamp döneminin kurbanlarını anıyor. Mühlberg, 1952'den 1990'a kadar Doğu Almanya'nın Bezirk Cottbus'unun bir parçasıydı.

Dış bağlantılar
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Mühlberg*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

* 
* Gilman, D. C.; Thurston, H. T.; Colby, F. M. (Ed.) (1905). "article name needed". *New International Encyclopedia* (1st bas.). New York: Dodd, Mead.
* Website on the history of POW camp Stalag IVb and Soviet special camp No.1 near Mühlberg

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb144746176 (data)
* GND: 4115252-9
* LCCN: n82152646
* MusicBrainz: f833a994-5b21-4983-bce3-ea4a66b6d3d5
* NLI: 987007567080405171
* VIAF: 144273921
* WorldCat: lccn-n82152646

 |
"Kilisenin dışında kurtuluş yoktur" veya "Kilisenin dışında kurtuluş yoktur" anlamına gelen Latince ifade. Hristiyanlıkta kimlerin kurtuluşa kavuşacağına ilişkin dogmanın bir parçasıdır.

Tarihi
------

Orijinal ifade olan "Salus extra ecclesiam non est" ("Kilise dışında kurtuluş yoktur"), ilkin Kartaca Episkoposu ve Kilise Babası Kartacalı Siprianus'un (200 – 14 Eylül 258) 72.mektubunda yer almıştır. Mektupta ifadenin yer aldığı bağlamda Siprianus (Cyprian) daha önce kafirler tarafından vaftiz edilmiş olanların yeniden vaftiz edilmelerinin gerekip gerekmediği tartışması yapılmış ve Siprianus, jubaianus'a bu vaftizin geçerli olmadığını belirtir. Firmilian da (ö.269) Kilisenin dışında olan ve Kutsal Ruh'a sahip olmayanların başkalarını Kilise'ye kabul edemeyecekleri veya sahip olmadıkları şeyleri veremeyeceklerini düşünmesiyle bu konuda Siprianus'la aynı fikirdedir.

Bu kavrama aynı zamanda Origen tarafından Joshua hakkındaki Vaazında atıfta bulunulmuştu, ancak ne Origen ne de Siprianus Hristiyan olmayanlara değil zaten vaftiz edilmiş olan ve inancını terk etme tehlikesiyle karşı karşıya olanlara hitap etmekteydi.

Modern Dönemde
--------------

Papa XI.Pius, 1928 tarihinde yayınladığı papalık genelgesi *Mortalium Animos'*ta Lactantius'tan alıntılar yapar: "Hakiki ibadeti yalnızca Katolik Kilisesi gerçek tapınmayı sürdürmektedir. Burası gerçeğin kaynağıdır, burası imanın evidir, burası Tanrı'nın tapınağıdır; eğer bir kimse buraya girmezse ya da buradan çıkarsa, yaşam ve kurtuluş umuduna yabancıdır". Papa daha sonra şunları belirtir: "Ayrıca, Mesih'in bu tek Kilisesi'nde, Petrus'un ve onun meşru haleflerinin otoritesini ve üstünlüğünü kabul etmeyen, tanımayan ve itaat etmeyen hiç kimse olamaz ve kalamaz".

Ayrıca bakınız
--------------

* Dini dışlayıcılık
* Dini ayrımcılık

Kaynakça
--------

1. ↑  Orlando O. Espín, James B. Nickoloff, eds. An Introductory Dictionary of Theology and Religious Studies, Liturgical Press 2007, s. 439, ISBN 978-0-8146-5856-7
2. ↑  "Siprianus'un 72.Mektubu". 20 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mart 2024.
3. ↑  "Firmilian-Bishop of Caesarea in Cappadocia, to Cyprian, Epistle 74". 20 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mart 2024.
4. ↑  "Mortalium Animos". 3 Mart 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mart 2024.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: sh85116960
* NLI: 987007553417105171

 |
Gardiner'in işaret listesindeki "mükemmel, eksiksiz" ("iyi, hoş, iyi, güzel" in genişletilmiş anlamlarıyla) için Mısır hiyeroglifi F35 olarak numaralandırılmıştır; fonetik değeri Mısırca'dır: nfr (𓄤), Şablon:IPA-all'ın yeniden oluşturulmuş telaffuzu ve Mısırca'nın geleneksel Mısırbilimsel seslendirmesi: nefer şeklindedir.

Hiyeroglifler ve sembolizm
--------------------------

Üç harfli Mısır hiyeroglifi F35 ('nfr') bazen bir udun temsili olarak açıklanmıştır; ancak Mısırbilimciler bugün artık bu hipotezi olası görmüyorlar. Hiyeroglif bir lavtadan ziyade aslında kalbin ve nefes borusunun bir temsilidir. Başlangıçta yemek borusu ve kalp olmuş olabilir. Nefes borusunun çizgileri yalnızca Eski Mısır Krallığı'nı takip eden hiyerogliflerde görülür. İşaretin alt kısmı her zaman açıkça kalp olmuştur, çünkü işaretler açıkça bir koyun kalbi şeklini takip eder.

𓄤 = nfr, 𓆑 = f, 𓂋 = r, 𓏏 = t (Sonda olunca dişil anlam katıyor genelde)

𓄤𓆑𓂋𓏏𓁐 =nfr.t = "çekici genç kadın" anlamına gelir.

Anlayacağınız gibi genel olarak hoş ve güzel olan anlamında kullanılan bir kelimedir ve saantsal anlamda bazı durumlarda populer kültürde kullanılmaya devam eden bir kelimedir. Sembolik olarak "güzel" kelimesine aynı anda hoş ve zarif olan anlamlarını aynı anda verdiği için kendine has bir sembolizmi vardır.

1. 1 2  Loprieno, Antonio (27 Ekim 1995). *Ancient Egyptian*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-44384-5.
2. ↑  "Ancient Egypt: the Mythology - Nefer (Beauty)". *www.egyptianmyths.net*. 22 Temmuz 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi.
3. ↑  "𓄤 Türkçe içinde - Eski Mısır Dili-Türkçe Sözlük | Glosbe". *glosbe.com*. 20 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Haziran 2023.
4. ↑  "Ancient Egypt: the Mythology and egyptian myths". *www.egyptianmyths.net*. 3 Ağustos 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Haziran 2023.
5. ↑  Mark, Joshua J. "Antik Mısır Edebiyatı". *Dünya Tarihi Ansiklopedisi*. 14 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Haziran 2023.
**Nodar Lomouri** (Gürcüce: ნოდარ ლომოური; 9 Ağustos 1926, Tiflis - 3 Ağustos 2016), Gürcü tarihçi.

Hayatı
------

1946'da İvane Cavahişvili Tiflis Üniversitesi Tarih Fakültesi'nden mezun oldu. 1952'de Abhazya Devlet Üniversitesi'nde akademisyenlik yapmaya başladı. Sonraki yıllarda Tiflis Üniversitesi ve Tiflis Devlet Sanat Akademisi gibi kurumlarda ders verdi. 1965-1971 yılları arasında Tiflis Üniversitesi'nde rektör yardımcılığı yaptı. 1969-1971 yılları arasında aynı üniversitenin Eskiçağ Tarihi bölümü başkanı olarak çalıştı. 1971-1979 yılları arasında Simon Canaşia Müzesi'nde kıdemli araştırmacı olarak görev yaptı. 1981'de Gürcistan Bilimler Akademisi Doğu Çalışmaları Enstitüsü Bizans Çalışmaları Bölüm Başkanı oldu. 1992'de Gürcistan Sanat Müzesi'nin direktörü olarak atandı. Nodar Lomouri, 2000 yılında Tiflis'in onursal vatandaşı olarak seçildi. Yıllarca çeşitli arkeolojik keşiflerin katılımcısı ve tek lideri oldu. 100'den fazla bilimsel makale ve 18 monografın yazarıdır.

Bazı eserleri
-------------

* Antik Abhazya'nın etnokültürel tarihi - 1998
* Lazistan ismi problemleri - 1964
* Lazika Krallığı'nın Tarihi - 1968
* Antik ve Erken Orta Çağ'da Abhazya - 1997
* V. yüzyılda Gürcistan ve Bizans ilişkileri

Kaynakça
--------

1. ↑  Siharulidze, Yuri. *Trabzon'dan Abhazya'ya Dogu Karadeniz Halklari Tarih Ve Kültürleri*. Sorun Yayınları. s. 40. ISBN 9754310807. Erişim tarihi: 8 Şubat 2021.
2. ↑  Aksamaz, Ali İhsan (12 Kasım 2020). "İçindekilerle 'Ogni Kültür Dergisi' (1993-1994)". sonhaber.ch. 13 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2021.

* Biyografisi 14 Şubat 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Belarus Dışişleri Bakanlığı** (Belarusça: Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь, *Ministerstva zamyezhnykh spraw Respubliki Byelarus’*; Rusça: Министерство иностранных дел Республики Беларусь, *Ministerstvo inostrannykh del Respubliki Belarus’*) Belarus'un dış ilişkilerini yürüten Belarus hükûmeti bakanlığıdır.

Diplomat ve Bakanlık Sözcüsü Anatoly Glaz, Lukaşenko rejimine yönelik uluslararası yaptırımlara karşı eleştirilerini dile getirdi ve yabancı gazetecilerin Belarus'ta çalışma yasağını haklı gösterdi.

1 Şubat 1944'te, Sovyetler Birliği Yüksek Sovyeti, Birlik Cumhuriyetlerine dış politika alanında yetki veren bir yasayı kabul etti. Belarus SSC Dışişleri Halk Komiserliği, Yüksek Sovyet tarafından kabul edilen bir kararın doğrudan bir sonucu olarak o yıl 24 Mart'ta kuruldu. Bu yasaya göre, birlik cumhuriyetleri yabancı devletlerle doğrudan ilişkiye girme, onlarla anlaşmalar yapma ve diplomatik ve konsolosluk misyonları değiştirme hakkını elde etti. Halk Komiserliği yapısı siyaset, protokol ve konsolosluk departmanlarını, personel departmanını ve işlerin idaresini içeriyordu. Belarus Yüksek Sovyeti Başkanlığı'nın 26 Mart 1946 tarihli kararnamesiyle Halk Komiserliği Dışişleri Bakanlığına dönüştürüldü. Tam olarak 12 yıl sonra, Bakanlar Konseyi, bakanlığa BSSC'yi Birleşmiş Milletler'de temsil etme emrini verdi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Belarus strips journalists working for foreign outlets of accreditation". *Committee to Protect Journalists* (İngilizce). 29 Ağustos 2020. 30 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Şubat 2021.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 19 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2021.

| * g
* t
* d
Belarus Belarus'un dış ilişkileri |
| --- |
| Afrika | 
* Libya

 | Belarus arması |
| Amerika | 
* Amerika Birleşik Devletleri
* Meksika

 |
| Asya | 
* Azerbaycan
* Bangladeş
* Çin
* Gürcistan
* Hindistan
* Irak
* İran
* İsrail
* Malezya
* Özbekistan
* Pakistan
* Türkiye
* Türkmenistan
* Vietnam

 |
| Avrupa | 
* Çek Cumhuriyeti
* Danimarka
* Hırvatistan
* Hollanda
* İspanya
* Letonya
* Litvanya
* Polonya
* Romanya
* Rusya
* Sırbistan
* Ukrayna

 |
| Çokyönlü ilişkiler | 
* Avrupa Birliği

 |
| Diplomatik görevler | 
* Belarus'un dış temsilcilikleri / Belarus'taki diplomatik temsilcilikler listesi
* Belarus Dışişleri Bakanlığı

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* ISNI: 0000 0001 1013 2152
* LCCN: n93103476
* NKC: ko2004195684
* SUDOC: 17946809X
* VIAF: 140871305
* WorldCat: lccn-n93103476

 |