|  |
| --- |
| Makale serilerinden |
| Hristiyanlık |
| Hristiyanlığın başlıca sembolü |
| * İsa
* Mesih

* Hristiyanlıkta İsa
* Bakire doğumu
* Çarmıha gerilişi
* Dirilişi
	+ tezahürü

 |
| * Kitab-ı Mukaddes
* Temeller

* Eski Ahit
* Yeni Ahit
* İncil
* Kanon
* Kilise
* İtikat
* Yeni Anlaşma

 |
| İlahiyat
* Tanrı
* Teslis
	+ Baba
	+ Oğul
	+ Kutsal Ruh

* Apolojetik
* İlahiyatın tarihçesi
* Görev
* Kristoloji
* Kurtuluş
* Vaftiz

 |
| * Tarihçe
* Gelenek

* Meryem
* Havariler Çağı

* Havari
* Hristiyan İbraniler
* Petrus
* Pavlus

* İznik öncesi dönem

* Kilise Babaları

* Konstantin
* Konsil
* Augustinus
* Doğu-Batı ayrılması
* Haçlı Seferleri
* Thomas Aquinas
* Martin Luther
* Reform

 |
| * Mezhepler
* Topluluklar

| Batı |
| --- |
| * Katolik
* Protestan
	+ Adventist
	+ Anabaptist
	+ Anglikan
	+ Baptist
	+ Evanjelik
	+ Kalvinist
	+ Kutsaliyetçi
	+ Lüterci
	+ Metodist
	+ Pentikostal
	+ Quaker
 |
| Doğu |
| * Doğu Katolik
* Doğu Ortodoks
* Oryantal Ortodoks
* Reformcu Doğu Ortodoks
* Süryani
 |
| Antiteslisçi |
| * Birlikçi Pentikostal
* Mormon
* Yehova'nın Şahidi
 |

 |
| İlgili maddeler
* Diğer dinler
* Dua
* Ekümeniklik
* Eleştiri
* Liturji
* Müzik
* Sanat
* Sembolizm
* Terörizm
* Vaaz

 |
| * g
* t
* d
 |

**Epiklesis** (Yunancada "çağırma", "yakarma"), Hristiyanlıkta Komünyon ayininin ekmekle şarabın sunulduğu bölümünde Kutsal Ruh'a yapılan özel çağrı. Doğu Hristiyan ayinlerinin çoğunda **İsa** Son Akşam Yemeği'ndeki *"Alın bu benim bedenimdir... Bu benim kanımdır."* sözlerinin ardından gelir ve kutsayıcı özelliği vardır. Ayin sırasında ekmekle şarabın, İsa'nın etiyle kanına dönüşmesi için yakarılır ve bu dönüşümü (Yunanca Metabole) Kutsal Ruh'un gerçekleştirdiği kabul edilir. ***Epiklesis*** Doğu Kilisesi'nin kutsama ayinine ilişkin görüşünü de yansıtır. Buna göre, kutsama ayininin etkililiği Tanrı'nın kilisenin yakarışını kabul etmesi olarak yorumlanır; dolayısıyla da *epiklesis* Komünyon'un vazgeçilmez bir parçasıdır. Katolik Kilisesi ise papazın İsa'nın Son Akşam Yemeği'ndeki sözlerini yinelemesini Komünyon'un kendisi sayar. *Epiklesis* ayrıca, Baba'ya seslenen, Oğul'un kurtarıcılığını anan ve Kutsal Ruh'un gücüne çağrıda bulunan Komünyon duasının Üçleme'ye bağlı özelliğini de korur.

Doğu Kilisesi'nin Komünyon ayinlerinde Kutsal Ruh'a yakarma bölümlerinde yer verilirken Katolik Kilisesi'ninkinde böyle bir bölümün bulunmaması 14. yüzyılda Doğu ve Batı arasında tartışmalara yol açmıştır. Çağdaş bilim adamlarının çoğuna göre Roma Kilisesi'nin ilk döneminde Komünyon'da, Latince başka duaların yanında *epiklesis*'e de yer verildi. Orta Çağ Latin ilahiyatı ise, papazın İsa'nın sözlerini yenilemesiyle ekmek ve şarabın kutsandığını ve İsa'nın etiyle kanına dönüştüğünü kabul ederek *epiklesis*'ten vazgeçmesine neden oldu.

Tarih
-----

*Epiklesis* Ferrara-Floransa Konsil'nde (1438-45) tartışıldı, ama resmî bir sonuca ulaşılamadı. Trento Lonsili (1545-63) Orta Çağ Latin görüşünü benimsediyse de, Katolik Kilisesi'nin II. Vatikan Konsili'nden (1962-65) kabul ettiği ayin reformları arasında *epiklesis*'in yeniden konması da vardı. Ama bu kez *epiklesis*, İsa'nın sözlerinden önceye alınmış ve böylece sözlerin kutsal etkisi korunmaya çalışılmıştır.

Kaynakça
--------

* Encyclopædia Britannica

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb161812985 (data)
* GND: 4152510-3
* LCCN: sh85044364
* NLI: 987007550778605171

 |