recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Anibare Körfezi'ndeki mercan oluşumları
**Anibare Körfezi**, doğu Nauru adasının Anibare Bölgesi'nde bulunan büyük bir koydur.

Fiziksel özellikler
-------------------

Sırasıyla kuzey ve güneyde Ijuw ve Meneng ilçelerindeki burunlarla çevrilidir.

Anibare Plajı iki kilometreyi aşmaktadır. Anibare Körfezi, Nauru'nun altında yer alan bir yanardağın doğu tarafının su altında çökmesiyle oluşmuştur. Yay şeklindeki büyük bir blok Nauru'nun yanından kayarak dışarı doğru dönmüştür. Bu blok deniz seviyesinin yaklaşık 1100 m altına kadar uzanır. Deniz seviyesinin 2000 m altına kadar inen kaba, kabarık heyelan çökeltileri görülür.

### Doğal dalgalanma tehlikeleri

Anibare Körfezi turistler ve doğa bilimciler arasında popüler olsa da, sık sık dalga ve akıntıların varlığı nedeniyle bazen tehlikeli olabilir.

Ünlü endüstriler
----------------

Önemli endüstriler arasında devlete ait Menen Hotel ve 2000 yılında oluşturulan yapay bir ticari balıkçılık alanı olan Anibare Limanı bulunmaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Evaluation of Impacts of Harbour Engineering Anibare Bay, Republic ofNauru" (PDF). *SOPAC Miscellaneous Report 506*. South Pacific Applied Geoscience Commission. Mayıs 2003. s. 5. Erişim tarihi: 4 Aralık 2011. [*ölü/kırık bağlantı*]
**Ahriyan**, Şalpazarı'nda yaşayan Çepni Türklerinin, Tonya ve Beşikdüzü'nda yaşayan halkı tanımlamak için kullandığı, sıfat olarak kullanıldığı "zulmedici" veya "kalpsiz" anlamlarına gelen, hakaretvari veya küçümseme amaçlı kullanılan bir kelimedir. Kelime, bölgenin yerlilerini (Anadolulu, Rum, Rumlaşmış Laz) ve "Türk olmayan" halkı ifade eder.

Ahriyan kelimesi aynı zamanda Balkanlarda yaşayan ve Bulgarca konuşan Pomakları tanımlamak için Türkmenler tarafından kullanılmaktadır. Kelime burada da Pomakların Türk kökenli olmadığını göstermek için kullanılmaktadır.

Etimoloji
---------

Bir iddiaya göre, Ahriyan kelimesi Yunancada "aşağılık, iğrenç; dili Rumca olan Müslüman, Türk veya Bulgar" anlamına gelen aħriánis kelimesinden türemiştir. Diğer iddialara göre Farsçada "cahil, aptal" anlamına gelen aħriyān veya Rusçada "tembel, kaba insan" anlamına gelen aħreyan kelimesi ahriyan kelimesinin kökeni olabilir. Emiroğlu'na göre ise kelime Ahura Mazda tarafından yaratılan ikiz ruhlardan karanlığın, yalanın ve ölümün yanında yer alan Ehrimen'den türemiştir.

Osmanlı İmparatorluğu'nda Ahriyan
---------------------------------

Osmanlı Devletinde Müslüman olmayanlardan alınan cizye vergisini ödememek için Müslüman olanlar, devlet kayıtlarına "Ahriyan" olarak kaydedilirdi. Ahriyan olarak kaydedilenlere, devlet gayrimüslümlere davrandığı gibi davranırdı.

Kaynakça
--------

* Özhan Öztürk Karadeniz: Ansiklopedik Sözlük. 2. Cilt. Heyamola Yayıncılık. İstanbul 2005. 975-6121-00-9.

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 7 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Haziran 2020.
2. ↑  "Ahriyan Ne Demektir". sosyalbilgiler.org. 7 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Haziran 2020.
***FlyPast***, Chris Clifford ve Steve Beebee tarafından yönetilen, aylık olarak yayınlanan bir havacılık dergisidir.

Tarihi
------

Dergi, Mayıs / Haziran 1981'de iki ayda bir yayımlanırdı ve ilk editörü merhum Mike Twite idi. Dergi Stamford, Lincolnshire'daki Key Publishing Ltd'ye aittir. Derginin 2010 yılına kadar ana editörü görevini Ken Ellis yerine getirmiştir. Ellis'in görevi bırakmasından sonra Ocak 2016'ya kadar Nigel Price bu görevi yerine getirmiştir. Newark Hava Müzesi'nde düzenlenen Cockpit-Fest gibi ülkede düzenlenen bir dizi havacılık etkinliğine sponsorluk yapmaktadır.

Kardeş yayınları arasında *AirForces Monthly*, *Air Enthusiast* (artık yayınlanmıyor), *Airliner World*, *Airports International*, *Air International* ve *Today's Pilot* (artık Key Publishing tarafından yayınlanmıyor) yer alıyor.

İçindekiler
-----------

Dergi her sayısında, havacılık ile ilgili 10 ila 12 sayfa haber, uçaklar, mürettebat ve hava savaşları ile ilgili resim ve fotoğraflar ve bir uçağın tarihi, tasarımcıları, savaş rekorları ve uçağın resimlerini içeren bir özel bölüm içerir. Çoğu zaman derginin içinden uçak posterleri, takvim vb. hediyeler çıkar.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Contact". 28 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Kasım 2020.
2. ↑  "Aviation Magazines". Aircraft International. 28 Mayıs 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ocak 2016.
3. ↑  Peter G. Park (11 Aralık 2009). "Ken Ellis, Editor of UK Aviation Magazine FLYPAST Speaks at RAF Molesworth". *US Airforce*. Erişim tarihi: 31 Ocak 2016.
4. ↑  "Key Publishing". 1 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Kasım 2020.
5. ↑  FlyPast July 2013 issue

Dış bağlantılar
---------------

* Resmî site
* TheAviationIndex.com'daki FlyPast sorunlarının listesi
Erpeldange Kalesi
**Erpeldange Kalesi** (Fransızca: Château d'Erpeldange), kuzeydoğu Lüksemburg'da aynı adı taşıyan kasabada bulunan, şu anda Erpeldange Komünü'nün idari bürolarına ev sahipliği yapan bir kaledir. Arazisi halka açıktır. Kalenin 13. yüzyıla kadar uzanan bir geçmişi vardır.

Tarihi
------

12. yüzyılda, bugünkü kalenin yerinde bir kule ve ahşap bir kale olduğu görülmektedir. 13. yüzyılda, Erpeldange'in ilk sahipleri olan Frederic ve Gerard d'Erpeldange, Sûre Nehri'nin Alzette ile buluştuğu noktada vadiyi koruyan müstahkem bir taş kale inşa etti. Mülkiyet art arda Vianden Kontları ile Brandenburg-Outscheid ve von Moestroff-Kerpen ailelerinin eline geçti. Evlilik yoluyla Gondersdorf ailesi kaleyi miras aldı ve 1630'da burayı kızları için lüks bir ikametgâh haline getirdi. 1677'de Charles François baron de Failly de Sancy ve Marie Marguerite de Giraldin'e miras kaldı. O zamana kadar, savunmasının yerini sessiz bir park aldığı için artık askeri değeri yoktu. 19. yüzyılda Prel ailesi tarafından terk edilmiş, papaz evi olarak kullanılmıştır. İkinci Dünya Savaşı sırasında kale önce Almanlar sonra da Amerikan birlikleri tarafından kullanılması sonucu hasar aldı. Kale, 1983'te Devlet tarafından alınana kadar birkaç kez el değiştirdi. Komünün idari büroları 1987'den beri orada bulunmaktadır. Bina hala iki güzel Rönesans şöminesi içermektedir.

Ayrıca bakınız
--------------

* Lüksemburg'daki kaleler listesi

Kaynakça
--------

1. ↑  "Chateau of Erpeldange" 1 Temmuz 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Retrieved 26 March 2011.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Erpeldange Castle*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

| * g
* t
* d
Lüksemburg Lüksemburg'daki kaleler |
| --- |
| Lüksemburg ve çevresi | 
* Ansembourg
* Ansembourg Yeni Kalesi
* Beggen
* Berg
* Colpach
* Dommeldange
* Fischbach
* Büyük Dükalık Sarayı, Lüksemburg
* Heisdorf
* Hesperange
* Hollenfels
* Koerich
* La Fontaine, Lüksemburg
* Mamer
* Mersch
* Meysembourg
* Munsbach
* Pettingen
* Schauwenburg, Bertrange
* Schoenfels
* Senningen
* Septfontaines
* Château de Septfontaines, Lüksemburg
* Useldange
* Walferdange

 |
| Ardenler ve Kuzey | 
* Bourscheid
* Brandenbourg
* Clervaux
* Erpeldange
* Esch-sur-Sûre
* Schuttbourg
* Stolzembourg
* Urspelt
* Vianden
* Wiltz

 |
| Echternach ve çevresi | 
* Beaufort
* Bettendorf
* Betzdorf
* Born
* Bourglinster
* Larochette
* Rosport

 |
| Moselle ve güney-batı | 
* Aspelt
* Bettange-sur-Mess
* Bettembourg
* Clemency
* Differdange
* Dudelange
* Sanem
* Schengen
* Stadtbredimus
* Wintrange

 |
Nasıl kalkış yapılır
Nasıl iniş yapılır
**CATOBAR**, ("Catapult Assisted Take-Off But Arrested Recovery", Türkçe: **Mancınık Destekli Kalkış Ancak Yakalamalı İniş**; veya "Catapult Assisted Take-Off Barrier Arrested Recovery", Türkçe: **Mancınık Destekli Kalkış Bariyer Durdurmalı İniş**), bir uçak gemisinin güvertesinden uçakların fırlatılması ve inişte yakalanması şeklinde kullanılan bir sistemdir. Bu tekniğe göre, uçak mancınık yardımı ile kalkışa başlar (ani bir ivmelenme yaşar) ve yakalama halatları kullanılarak gemiye (kurtarma aşaması) indirilir.

Bu sistem diğer yöntemlerden daha pahalı olmasına rağmen, uçak gemisi operasyonlarında daha fazla esneklik sağlar, çünkü sabit kanatlı uçaklara STOVL veya STOBAR gibi alternatif fırlatma ve geri kazanım yöntemlerinden daha az külfetli tasarım öğeleri uygulanır ve daha fazla mühimmat ve/veya yakıt için daha fazla yüke izin verir. CATOBAR, E-2 Hawkeye ve C-2 Greyhound gibi daha ağır ama savaş uçağı olmayan uçaklar da dâhil, yüksek bir itki-ağırlık oranına sahip olmayan uçakları da fırlatabilir.

CATOBAR uçakları listesi
------------------------

* F/A-18C Hornet
* F/A-18E/F Super Hornet
* F-35C Lightning II
* C-2 Greyhound
* E-2C/D Hawkeye
* Rafale M

Mevcut kullanıcılar
-------------------

### CATOBAR sistemi kullanan uçak gemisi sınıfları

| Sınıf | Resim | Köken | Gemi sayısı | Tahrik | Deplasman | Kullanıcı | Taşınan uçak | Mancınık |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| *Nimitz* |  | ABD | 10 | Nükleer | 100,020 t (220.510 lb) | ABD Donanması | F/A-18C HornetF/A-18E/F Super HornetF-35C Lightning IIC-2 GreyhoundE-2C/D Hawkeye | C-13-1 or C-13-2 buhar jeneratörü |
| *Gerald R. Ford* |  | ABD | 1 | Nükleer | 100,000 t (220.462 lb) | ABD Donanması | F/A-18E/F Super HornetF-35C Lightning IIE-2D Hawkeye | EMALS |
| *Charles de Gaulle* |  | Fransa | 1 | Nükleer | 42,500 t (93.700 lb) | Fransız Donanması | Rafale ME-2C Hawkeye | C-13-3 buhar jeneratörü |

Ayrıca bakınız
--------------

* Uçak gemileri listesi
* STOBAR

Kaynakça
--------

1. ↑  "How Effective Will China2s Carrier-Based Fighters Be?". *defensetech.org*. DefenseTech. 27 Nisan 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  "US-India Collaboration on Aircraft Carriers: A Good Idea?". *thediplomat.com*. The Diplomat. 27 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi.
3. ↑  "Indian Navy seeks EMALS system for second Vikrant-class aircraft carrier". *naval-technology.com*. Naval Technology. 9 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi.
**Osmanlı İşaret Dili**, **Saray İşaret Dili** ya da **Harem İşaret Dili**, İstanbul'daki Divan-ı Hümayun'da ve Enderun'da kullanılmış olan bir işaret dilidir. Hakkında doğrudan hiçbir şey bilinmese de herhangi bir çetrefillilikteki fikirleri aktarabildiği ve genç nesle fabllar, tarih anlatıları ve dini külliyet aracılığıyla aktarıldığı ifade edilmiştir.

16. ve 17. yüzyıllarda padişaha hizmet etmesi için sağır uşaklar, kapıcılar ve refakatçiler özellikle tercih edilirdi, hatta sessiz iletişim kurabilme yetenekleri, gizli görüşmelere ve hassas istihbarata kulak misafiri olamamaları ve dışarılıların onlarla iletişim kurma ya da onlara rüşvet verme güçlüğü nedeniyle kıymetliydiler. Divan-ı Hümâyun'da sessizlik çok önemliydi ve bazı sultanlar huzurlarında işaret dilinin kullanılmasını tercih ederdi. Onlarla Türkçeye uygunsuz bir şekilde aşina bir şekilde işaretleşebilirlerdi. II. Osman (hükmü, 1618–1622) herhalde işaret dilini öğrenen ilk padişahtı ve divanındaki işitenlerin de kendisine uymasını emretti. En parlak zamanlarında bir kerede yüzden fazla sağır nedim olurdu. Padişahın tebaasıyla bizzat konuşması, onun karşısında yüksek sesle konuşmak, onu rahatsız etmek veya gizlice fısıldaşmak haysiyetsizce hareketler sayılırdı

Osmanlı İşaret Dili'nin hiçbir işareti kaydedilmemiştir. Bu yüzden onun Türk İşaret Dili'nin atası olup olmadığını bilmek mümkün olamamaktadır. Ancak II. Abdülhamid zamanında İstanbul'da açılan sağırlar okulu göz önüne alınırsa TİD'in en az 120 yıllık bir tarihi vardır.

* Osmanlıda bir dilsiz minyatürüOsmanlıda bir dilsiz minyatürü
* Bir başka dilsiz minyatürüBir başka dilsiz minyatürü

Kaynakça
--------

1. ↑  Miles, M. (2000). *Signing in the Seraglio: Mutes, dwarfs and gestures at the Ottoman Court 1500-1700,* Disability & Society, Vol. 15, No. 1, 115-134
2. ↑  Zeshan, U. (2002). Sign Language in Turkey: The story of a hidden language. Turkic Languages, 6(2), 229-274.

Dış bağlantılar
---------------

* M. Miles, 2000, Signing in the Seraglio: mutes, dwarfs and jestures at the Ottoman Court 1500–1700 28 Eylül 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Reprinted from "Disability and Society"
* M. Miles, 2000, Deaf People, Sign Language & Communication, in Ottoman & Modern Turkey: Observations and Excerpts from 1300 to 2009 3 Temmuz 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Kristina Richardson, "New Evidence for Early Modern Ottoman Arabic and Turkish Sign Systems"17 Temmuz 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Sign Language Studies (Winter 2017) 17.2: 172–192. doi=10.1353/sls.2017.0001

Bibliyografya
-------------

* Nicholas Mirzoeff, 1995, "Framed: the deaf in the harem". In Terry, Jennifer, and Jacqueline Urla, *Deviant bodies: critical perspectives on difference in science and popular culture.* Indiana University Press, p. 49–77.
**Evolvulus nummularius,** Kahkahaçiçeğigiller familyası Evolvulus cinsine ait çiçekli, otsu bir bitki türüdür. Arılar aracılığı ile tozlaşmaktadır. Yıl boyunca çiçeklidir ve meyve verebilir. Ovalar da dahil olmak üzere orman tarlaları ve bozulmuş nemli yaprak döken ormanlarda bulunabilir. Genellikle nemli yerleri tercih eder. Hindistan: Assam, Odisha; Tropikal Amerika, Madagaskar, Nepal'de yayılış gösterir. Tropikal Amerika yerlisi bir türdür ancak; Afrika ve Hint-Malezya'da da yayılmıştır.

Özellikler
----------

İnce, sürünücü çok yıllık otsu bitkilerdir. Yapraklar 5-15 x 4–10 mm, genişçe oval şeklinde veya tam yuvarlak şekilde, taban kalp şeklinde, uç kısım hafif girintili, tüysüz veya alt kısmı seyrek tüylü; yaprak sapı 5 mm uzunluğunda. Yaprak koltuğundan 1 ve ya 2 adet çiçek çıkar; çiçek sapı ince ve 2–5 mm uzunluğunda. Kaliks lobları 5 adet, serbest, 5 mm uzunluğunda, oval-mızrak şeklinde, akut, kenarlarda siliat. Corolla beyaz, 6–8 mm çapında. Stamenler alttan çıkmakta. Kapsül 3–4 mm çapında, küresel. Tohumlar kahverengiden siyaha kadar değişen renklerde.

### Sinonimleri

* *Convolvulus nummularius* L.
* *Evolvulus dichondroides* Oliv.
* *Evolvulus domingensis* Spreng. *ex* Choisy
* *Evolvulus veronicifolius* Kunth
* *Evolvulus yunnanensis* S. H. Huang
* *Volvulopsis nummularia (*L.*)* Roberty

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Evolvulus nummularius (L.) L". *India Biodiversity Portal*. 2 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ekim 2020.
**Twitter diplomasisi**, (aynı zamanda "Twiplomacy" veya "hashtag diplomasisi"), sosyal medya web sitesi Twitter'ın devlet başkanları, hükümetlerarası kuruluşların (IGO) liderleri, diplomatlar tarafından diplomatik sosyal yardım ve kamu diplomasisi yürütmek için kullanılmasıdır.

Twitter, yarandığı zamandan farklı olaylarda, diplomatik iletişimde çeşitli ve ara sıra roller üstlendi. Bununla birlikte, Twitter'ın dünya liderleri ve diplomatlar tarafından kullanımı Nisan 2014 itibarıyla artdı. Twitter diplomasisi, birçok dünya hükûmeti tarafından dijital diplomasi veya Facebook diplomasisi ile beraber yaygın kullanılmaya başlandı.

Twitter diplomasisi yoluyla yapılan çatışmalar dünya çapında bir izleyici tarafından görülebilir. Nisan 2014'te, Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanlığı ile Rusya Federasyonu Dışişleri Bakanlığı arasındaki Rusya'nın Kırım'ı ilhakı ilgili gerginlikler tweetlere dönüştü ve her iki bakanlık da karşıt bakış açılarını iletmek için #UnitedforUkraine hashtag'ini kullandı.

Küresel bir kitleye tweet atmak, liderler ve diplomatlar için de zorluklar yaratır. 2014'ün başlarında, İran Cumhurbaşkanı Hasan Ruhani, medyanın ilgisini çeken tartışmalı bir tweet'i silmeye karar verdi.

Eski ABD Başkanı Barack Obama, Twitter hesabı açan ilk devlet başkanı olarak kabul edildi. 5 Mart 2007'de 2008 Amerika Birleşik Devletleri başkanlık seçimleri ile ilgili hesap açdı. Ayrıca Obama Twitter'da en çok takip edilen devlet başkanıydı. ABD'nin Rusya Büyükelçisi Michael McFaul, Twitter'ı diplomasi aracı olarak kullanan ilk diplomatlardan biriydi.

Twitter diplomasisinin yürütülmesine öncülük eden diğer devlet ve hükûmet başkanları arasında, hepsi 2007 yılında Twitter'a katılan Meksika Cumhurbaşkanı Enrique Peña Nieto, Belçika Başbakanı Elio Di Rupo ve Kanada Başbakanı Stephen Harper bulundu.

ABD başkanı Donald Trump, görev yaptığı yıllar boyunca aktif olarak Twitter diplomasisine katıldı. 2016 Amerika Birleşik Devletleri başkanlık seçimleri sırasında Twitter'ı sık sık ve tartışmalı kullandı ve o zamandan beri dünya çapında iyi tanınır.

Twitterin' araştırmasına göre, Twitter'ın hükûmetler tarafından kullanım kaydı şunları içerir:

* Afrika: hükûmetlerin% 71'i.
* Asya: hükûmetlerin% 75'i.
* Avrupa: Hükûmetlerin% 100'ü.
* Kuzey Amerika: 18 hükûmet.
* Okyanusya: hükûmetlerin% 38'i.
* Güney Amerika: hükûmetlerin% 92'si.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 25 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Eylül 2020.
2. 1 2  "Arşivlenmiş kopya". 16 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Eylül 2020.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 11 Ekim 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Eylül 2020.

Ayrıca bakınız
--------------

* Twitter'ın kamuyasal kişiler tarafından kullanılması
* Hashtag aktivizmi
* Twittebiyat
* Black Twitter
**Ōtani Kōzui** (大谷 光瑞) (27 Aralık 1876 – 5 Ekim 1948) Japonya, Kyoto'daki Jōdo Shinshū Budizminin Nishi Honganji alt mezhebinin 22. başrahibiydi. Subashi gibi Orta Asya'daki Budist sitelerine keşif gezileriyle tanınır.

Kariyer
-------

1902 ile 1910 arasında, başrahipliğe gelmesi sebebiyle katılamamasına rağmen Orta Asya'ya üç adet sefer finanse etti. Ōtani, Kraliyet Coğrafya Topluluğu'nun bir üyesiydi ve Sven Hedin ve Albert von Le Coq gibi Orta Asya kâşiflerinden birkaçına ev sahipliği yapmıştır. Bu keşif seferlerinin sonucunda Orta Asya'daki çeşitli arkeolojik alanlardan çok sayıda tarihî materyal Japonya'ya getirilmiştir. Genellikle "Ōtani koleksiyonu" olarak adlandırılan bu koleksiyon, bugün Tokyo, Kyoto, Çin ve Kore'ye dağılmış olmasına karşılık Orta Asya araştırmalarında hâlâ önemli kabul edilmektedir. Ruhanî sorumluluklarına ve Orta Asya'daki faaliyetlerine ek olarak Çin, Mançurya ve Çin porseleni hakkında da yazılar yazdı. Büyük Oyunu oynayan İngiliz ve Rus istihbaratı, arkeolojik keşif gezilerinin casusluk faaliyetlerinin örtüsünden biraz daha fazlası olduğundan şüpheleniyordu. Japonya, bunların yalnızca Budizmin Japonya'ya geldiği yolun araştırılması olduğunu ve siyasî bağlantıları olmadığını belirtmiştir.

Babası Myonyo'nun ölümünden sonra, 1903'te Nishi Honganji'nin başrahibi oldu. Seferleri finanse etmeye devam ederken, kendisini Jōdo Shinshū mezhebinin modernize edilmesine adadı. Ancak seferleri finanse etmesi cemaatini büyük miktarda borca soktu. Malî bir skandal sebebiyle 1914 yılında başrahiplikten çekildi. Onun yerine yeğeni Shonyo 23. başrahip oldu.

Ayrıca bakınız
--------------

* 1902 Ōtani seferi

Kaynakça
--------

### Notlar

1. ↑  Information stand in the Tokyo National Museum.

### Kaynakça

* Hopkirk, Peter (1980). *İpek Yolundaki Yabancı Şeytanlar: Orta Asya Çin'in Kayıp Şehir ve Hazinelerinin Arayışı* Amherst: Massachusetts Üniversitesi Yayınları. 0-87023-435-8 .

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb16577195s (data)
* CiNii: DA05219559
* GND: 120764407
* ISNI: 0000 0000 8411 0063
* LCCN: n85315990
* NDL: 00063212
* NKC: xx0305500
* NTA: 195022882
* SUDOC: 164340467
* VIAF: 113770129
* WorldCat: lccn-n85315990

 |
**Kijevo**, Hırvatistan'ın Šibenik-Knin bölgesinde yer alan Knin şehrinin güneydoğusunda, Dalmaçya hinterlandında bulunan bir belediyedir.

Belediye nüfusunun %100'ü, kendilerini Hırvat ve Roma Katolikleri olarak beyan eden 417 (2011) kişiden oluşmaktadır.

Konumu
------

Kijevo, Cetina nehrinin kaynağının yanında, Dinara dağının altında yer almaktadır. Aynı zamanda şehir, Vrlika ve Knin kasabaları arasındaki D1 Devlet yolu üzerinde yer almaktadır.

Tarihi
------

Kijevo kasabasından 34 kişi, I. Dünya Savaşı'nda hayatını kaybetmiştir.

II. Dünya Savaşı'nda Kijevo, Nazi Almanyası ve İtalya tarafından yönetilen Hırvatistan Bağımsız Devleti faşist kukla devletinin bir parçası oldu. 1942 baharında kasaba, Yugoslav Partizanları tarafından kurtarıldı. Saldırı, köy nüfusunun yaklaşık yarısının köyden kaçması ve Slavonya ve Syrmia'ya yeniden yerleşmesiyle sonuçlandı. 27 Ocak 1943'te Kijevo, şehirde askeri savunmanın olmadığı bir zamanda Çetnikler tarafından saldırıya uğradı ve saldırı 45 sivilin ölümüyle sonuçlandı. Kijevo'dan toplam 209 kişi savaş sırasında hayatını kaybetti.

Kijevo, 1990 ve 1991 yıllarında Hırvat Bağımsızlık Savaşı sırasında, Ratko Mladiç komutasındaki Yugoslav Halk Ordusu'nun ve Hırvatların yaşadığı köyü kuşatan Milan Martić komutasındaki SAO Krajina güçlerinin dahil olduğu 1991 Kijevo kuşatmasının yeri haline geldiğinde ün kazandı. Yılın sonunda, yerleşim bölgesi saldırıya uğradı ve işgal edildi. Topçuların yerleşim yerlerinin çoğunu yok etmesinin ardından nüfusun büyük bir kısmı bölgeyi terk etti. Kijevo'da Hırvatlara yönelik yapılan etnik temizlik daha sonra Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi tarafından yargılandı.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Općine na područjima posebne državne skrbi Republike Hrvatske" (PDF). Croatian Chamber of Economy. 9 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2020.
2. ↑  "Population by Age and Sex, by Settlements, 2011 Census: Kijevo". *Census of Population, Households and Dwellings 2011*. Zagreb: Hırvatistan İstatistik Bürosu. Aralık 2012. Erişim tarihi: 28 Haziran 2013. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
3. 1 2 3 4  Ante Kovačević.

Dış bağlantılar
---------------

* Belediye'nin resmî websitesi 27 Eylül 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4628983-5
* LCCN: n2016058356
* VIAF: 242742930
* WorldCat (LCCN): n2016-058356

 |
Tomitaro Makino
**Tomitaro Makino** (牧野 富太郎, *Makino Tomitarō*) taksonomik çalışmalarıyla tanınan öncü bir Japon botanikçiydi. "Japon Botaniğinin Babası" olarak anıldı. Linnaeus tarafından geliştirilen sistemi kullanarak Japon bitkilerini sınıflandırmak için yoğun bir şekilde çalışan ilk Japon botanikçilerden biriydi. Araştırması, çoğu *Makino's Illustrated Flora of Japan*' da temsil edilen 50.000 numunenin belgelenmesiyle sonuçlandı. Dilbilgisi okulunu bırakmasına rağmen, sonunda Doktora derecesi aldı ve doğum günü Japonya'da Botanik Günü olarak hatırlanıyor.

Kaynakça
--------

Dış bağlantılar
---------------

* With plants I live - Tomitaro Makino, a short biography
* Makino Botanical Gardens on Mount Godai
* National Diet Library photos and biography 24 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 4090340
* Botanist: Makino
* CiNii: DA00877657
* DSI: 12712
* GND: 124423566
* ISNI: 0000 0000 8145 0759
* LCCN: n85267511
* NDL: 00039859
* NLG: 231877
* NLI: 987007276489605171
* NLK: KAC200106878
* NTA: 072361557
* RERO: 02-A003553042
* SUDOC: 13112434X
* TePapa: 51026
* VIAF: 64939390
* WorldCat: lccn-n85267511

 |
**Saf Hukuk Kuramı** (Almanca: Reine Rechtslehre), Avusturyalı hukukçu ve filozof Hans Kelsen tarafından ilk kez 1934 yılında yayınlanan ve 1960 yılında yayınlanan ikinci sürümünde ise büyük ölçüde genişletilmiş bir kitaptır. 1967 yılında İngilizce tercümesi yayınlanmıştır. Bu kitapta önerilen teori, 20. yüzyılda üretilen en etkili hukuk teorilerinden biri olmuştur. En azından modernist hukuk teorisinin en yüksek noktalarından biridir.

Kelsen'in iddia ettiği gibi, o zamanki geleneksel hukuk felsefeleri, umutsuzca, bir yandan politik ideoloji ve ahlakileştirme ile, diğer yandan hukuku doğa ya da sosyal bilimlere indirgeme girişimleriyle kirlenmişti. Bu indirgemeci çabaların ikisini de ciddi şekilde kusurlu buldu. Bunun yerine Kelsen, her türlü indirgemeciliği önleyecek *saf bir hukuk teorisi* önerdi.

Kitabın sürümleri
-----------------

Kelsen'in kitabının ikinci sürümü yirmi altı yıl arayla yayınlandI. İkinci sürüm (1960), ilk sürümün neredeyse iki katı uzunluğundaydı. İlk sürümde tanıtılan orijinal terminoloji, 1920'lerden Kelsen'in yazılarının çoğunda zaten mevcuttu ve aynı zamanda, ilk kez 1934'te yayınlanmadan önce, eleştirel basında da tartışmaya konu oldu. İki sürümde de büyük bir içerik benzerliği vardı ve ciltlerde kapsanan materyallerin çoğu yalnızca birbiriyle değil, aynı zamanda Kelsen'in 1910'lar ve 1920'lerden önceki yazılarının çoğuyla da tutarlıdır.

### Kitabın bölümleri

I. Hukuk ve Doğa.

II. Hukuk ve Ahlak

III. Hukuk ve Bilim

IV. Hukukun Statik Yönü

V. Hukukun Dinamik Yönü

VI. Hukuk ve Devlet

VII. Devlet ve Uluslararası Hukuk

VIII. Yorumlama

Kelsen'in son bölümü olan *sekizinci bölüm,* yorumlama konusunu en önemli yönlerinden ele alır. İlk olarak Kelsen, hukukun yorumlanmasının doğasını ve metodolojisini tartışır. İkincisi, yorumu bir biliş eylemi ve gönüllü irade olarak tartışır. Son olarak, yorumlamanın bir parçası olarak anlaşılması gerektiğini tartışır.

Dış bağlantılar
---------------

* The Pure Theory of Law 12 Kasım 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Kelsen's Pure Theory of Law as "a Hole in Time"". 3 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi.
2. ↑  "The Pure Theory of Law (Stanford Encyclopedia of Philosophy/Fall 2005 Edition)". *stanford.library.sydney.edu.au*. 1 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Kasım 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb14552606t (data)
* GND: 4385563-5
* VIAF: 219189592

 |
**Gizli hücre sistemi**, genellikle yasa dışı örgüt ve yapılanmalara mensup kişilerce gizli bir şekilde organize olmak amacıyla uygulanan bir örgütlenme biçimidir. Hücre sistemi çoğunlukla yasadışı örgütlerin silahlı veya bombalı eylem yapacak mensuplarınca tercih edilir. Bu sistemin temel amacı; yapılacak eylemlerin ve örgüt mensuplarının kimliklerinin, güvenlik güçlerince veya karşıt örgüt mensuplarınca deşifre edilmesini önlemektir. Hem radikal sol örgütler hem de radikal sağ örgütler tarafından benimsenmiş bir örgütlenme türüdür.

Hücre yapılanmalarında; belirli bir hücreye mensup olan şahıslar sadece mensubu oldukları hücre sistemindeki kişilerin kimliğini ve yapılacak eylem planını bilmektedir. Hücre sistemi kullanan örgütlerde, her hücre emirleri de farklı hücrelerden aldığı için, genelde eylem ve saldırı emrinin birincil ağızdan kimin tarafından verildiği hücre mensuplarınca bilinmemektedir. Bu sayede, farklı yapılanmalar tarafından yakalanan ve sorgulanan hücre üyesi kendi organizasyonundaki üst düzey bireylerin kimliklerini ve örgüt içerisindeki diğer hücre yapılanmaları hakkında bilgi sahibi olmamaktadır. Bu da örgüt yapılanmalarını çözmeyi daha karmaşık kılmakta ve diğer örgüt elemanların deşifre olmasını engellemektedir.

Bu tür bir örgütlenme biçimi, PKK ve El Kaide gibi yasa dışı örgütlerin yanı sıra istihbarat servisleri ve orduların özel kuvvetler mensuplarınca da yer yer kullanılmaktadır. Bir çeşit gayrinizami harp tekniğidir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Al-Qaeda's Operational Evolution: Behavioral and Organizational Perspectives". MENTAL HEALTH LAW & POLICY FACULTY PUBLICATIONS. 2009. 21 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ekim 2020.
2. 1 2  "Army Special Operations Forces Unconventional Warfare" (PDF). *Field Manual*. US Army. Eylül 2008. 7 Ekim 2009 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ekim 2020.
3. ↑  "Modeling Terrorist Networks - Complex Systems at the Mid-Range" (PDF). RAND Corporation. 8 Temmuz 2007 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ekim 2020.
4. ↑  "INSURGENCY: THE UNSOLVED MYSTERY". Global Security. 21 Aralık 2002 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ekim 2020.
5. ↑  "Öğrenen Örgütler ve Terör Örgütleri Bağlamında PKK". *Özellikle 11 Eylül saldırılarından sonra tamamen hücre tipi örgütlenme ve ademimerkeziyetçi bir yapı içerisine giren El-Kaide*. Uluslararası İlişkiler. 25 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ekim 2020.
**Medea Caparidze** (Gürcüce: მედეა ჯაფარიძე; 20 Şubat 1923, Tiflis - 31 Mart 1994, Tiflis), Gürcü bir oyuncu ve SSR halk sanatçısıdır.

Hayatı
------

Caparidze, 1939'da Tiflis VIII ortaokulundan mezun oldu. Nadzaladevi Halk Sanatları Tiyatrosu'nda iki yıl çalıştı. 1942'den hayatının sonuna kadar Kote Marcanişvili Akademi Tiyatrosu'nda oyuncuydu. Rustaveli Tiyatrosu'nun stüdyosunda Giorgi Tosvonogov'un ders derslerini dinledi. Daha sonra Nemiroviç-Dançenko stüdyolarında çalıştı; Zaraksky tarafından koordine edildi ve "Sezar ve Kleopatra"nın Rus dilindeki Kleopatra rolünü oynadı. Kısa süre sonra memleketine döndü ve tüm hayatını Gürcü sinemasında geçirdi.

Kote Marcanişvili tiyatrosunda Gürcü tiyatrosunun tarihinde oynadı. Bunların arasında Nina (Mihail Lermontov'un "maskeli balosu"), Julieta, Beatricech, Lady Ana (William Shakespeare'in Romeo ve Juliet), "Yaralı Karı Murden", "Richard III"), sarhoş (M. Barataşvili 'Denizci'), (Vazhava Pshavela'nın "Kesilmesi"), Marta (Cassona'nın ağaçları aşırı gürültülü), Varvara Karupovna, Gulkani (P. Kakabadze'nin "Kakhaber Kılıcı"), St (Sophocles "Oedipo King"), Anne (Laşa Tabukaşvili'nin Old Waltz) sayılabilir.

1950'de "Juragi Shield" rolüyle kendisine Stalin ödülü verildi. Aynı yıl Gürcü SSR Halk Sanatçısı unvanını aldı. Filmleri National Archives of Georgia'da ve Cannes Film Festivali'nde gösterildi.

Ailesi
------

Caparidze, yazar Revaz Tabukaşvili ile evlendi.

Filmografi
----------

* *Giorgi Saakadze* (1942)
* *Keto and Kote* (1948)
* *The Color of Pomegranates (1969)*
* *Once Upon a Time There Was a Singing Blackbird* (1970)
* *Blue Mountains* (1983)

Kaynakça
--------

1. ↑  "Medea Japaridze - Filmography". www.mntnfilm.com. 8 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ekim 2020.
2. ↑  "Medea Japaridze – 90". *National Archives of Georgia*. 27 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Mart 2018.
3. ↑  "Medea JAPARIDZE - Festival de Cannes 2018". *Festival de Cannes 2018* (İngilizce). 27 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Mart 2018.
4. ↑  "The Heavenly Beauties of Georgia - Part II". *GeorgianJournal*. 27 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Mart 2018.

Dış bağlantılar
---------------

* IMDb'de Medea Caparidze
Alüminyum pigment tozu
**Alüminyum tozu**, toz haline getirilmiş alüminyumdur. Alüminyum tozu, küçük safsızlıklar (genellikle bakır, mangan, silisyum, demir, nem vb.) içeren yüksek oranda dağılmış bir tozdur. Parçacıklar ağırlıklı olarak bir oksit ve gres tabakası ile kaplı ince plakalar şeklindedir.

Metaller arasında yüksek bir yanma ısısına sahiptir ve bir toz olduğu ve geniş bir yüzey alanına sahip olduğu için oldukça kolay oksitlenir ve yanıcı madde sınıfına girer. Asit, su, alkol veya oksitleyicilerle teması patlamaya sebep olur. Bu nedenle alüminyum tozu yangınlarında su kullanılması kontrendikedir. Ayrıca, bu tozun yayılması tehlikelidir çünkü toz patlamasına neden olabilir.

Daha büyük taneleri genellikle granül alüminyum tozu (atomize alüminyum tozu) olarak adlandırılır.

Alüminyum tozu, solunması halinde özellikle zararlı değildir ve yalnızca hafif tahrişe neden olur. Alüminyum tozunun erime noktası 660 °C'dir.

Kullanımı
---------

* Otoklavlanmış gaz beton
* Kozmetik renklendirici
* Parmak izi tozu
* Metalik boya
* Piroteknik
* Isıya dayanıklı malzemeler
* Uzay Mekiğinin katı roket iticileri gibi roket ve füze yakıtı
* Termit

Kullanıma bağlı olarak, toz kaplanmış veya kaplanmamış olabilir.

Ayrıca bakınız
--------------

* Metal tozu

Kaynakça
--------

1. ↑  *Principles of Fire Protection Chemistry and Physics* (İngilizce). Jones & Bartlett Learning. 1998. ISBN 9780877654407.  Yazar `|ad1=` eksik `|soyadı1=` (yardım)
2. ↑  "Autoclaved Aerated Concrete". *www.cement.org* (İngilizce). 9 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Kasım 2018.
3. ↑  *Fingerprints and Other Ridge Skin Impressions* (İngilizce). CRC Press. 27 Nisan 2004. ISBN 9780203485040. 26 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2022.
4. ↑  *Space Shuttle Basics –Solid Rocket Boosters*, NASA, 2 Ekim 2000 tarihinde kaynağından arşivlendi
5. ↑  *Pyrotechnic Chemistry — Google Books*. December 2004. ISBN 978-1-889526-15-7. 28 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Eylül 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: sh85004032
* NLI: 987007294742605171

 |
Révay ailesinin arması
**Révay ailesi** Macaristan Krallığı'ndaki birçok mülke sahip olan Macar kökenli soylu bir ailedir.

Révay ailesi 13. yüzyıldan beri biliniyor. Ailenin bilinen ilk atası, 13. yüzyılın başlarında Comes Jakab'tur (Kont Jakab). Ailenin ana mülkleri, güney Macaristan'daki Osmanlı işgaline kadar Sirem bölgesinde bulunuyordu. 1556 ve 1635 yılında aile Baron, 17 Haziran 1723 yılında ise Kont olarak terfi etti. I. Ferdinand Mošovce'yi 1534 yılında Révay ailesine bağışladı. Mošovce'de ikamet eden ailenin son üyesi Kont Ferenc Révay'dı. Bugün ailenin torunları Trnava, Bratislava, Avusturya Graz ve Macaristan'da yaşıyor. İsmin son harfi bazen bazı basılı versiyonlarda "y" yerine "i" olarak kullanılıyor. Bu problemin nedeni 19. yüzyılın sonlarında Macaristan Krallığı'ndaki modernleşme meselesidir.

II. Dünya Savaşı'ndan sonra, Çekoslovakya komünist ülke olmuştu ve Révay ailesinin Turiec'teki mülkiyeti kamulaştırmıştı. 1993 yılında, komünist hükûmet çöktükten sonra Ladislav Révay'ın yeğeni mallarının iadesi için bir talepte bulundu. Talep, Révay ailesi ve devletin iddialarıyla çakışmasından dolayı mahkemelik oldu. 2001'de Révays'in iade talebi Slovak Cumhuriyeti Anayasa Mahkemesi tarafından reddedildi. 5 yıl sonra, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi her iki tarafın bir uzlaşmaya varması için izin veren bir karar yayınladı. Slovakya mali tazminat ödemeyi kabul etti. Tazminat 150 milyon SKK (5 milyon Euro'nun biraz altında) tutarındaydı.

İsveç'te İsveç asaletinin bir parçası olarak kabul edilir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Hamish M, Scott (1995). "Scientific Migration from Eastern Europe". *The European Nobilities in the Seventeenth and Eighteenth Centuries: Northern, Central and Eastern Europe*. Longman. s. 336. ISBN 978-0-582-08071-3.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 26 Ekim 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Eylül 2020.
3. ↑  Monika Tódová (23 Eylül 2008). "Štát odškodní šľachticov". 23 Eylül 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Eylül 2008.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* NKC: mzk2010615275
* VIAF: 160840754

 |
***Lilavati's Daughters***, Hindistan'daki kadın bilim insanları hakkında yüze yakın biyografik denemeden oluşan bir koleksiyondur. Indian Academy of Sciences (Bangalore) tarafından 2008 yılında yayınlanan kitap, Rohini Godbole ve Ram Ramaswamy tarafından düzenlendi. İncelemeler diğer yerlerin yanı sıra The Hindu, Nature ve C&E News'de yer aldı. Kitap, Hindistan'da çalışan kadın bilim insanlarının kısa biyografi ve otobiyografilerini içeriyor. Bir dizi disiplini kapsayan bu denemelerde bilim insanları, onları neyin bilime getirdiğini, ilgilerini canlı tutmasını ve kariyerlerinde bir dereceye kadar ayrıcalık elde etmelerine neyin yardımcı olduğunu anlatıyor. Bu koleksiyon, ülkenin kültürel çeşitliliğini ve çeşitli disiplinleri temsil eder, böylece herhangi bir öğrenci, birçok düzeyde ilişki kurabilecekleri profesyonel kadınların içgörülerinden ve deneyimlerinden faydalanabilir.

Kitap Malayalam diline Kerala Sasthra Sahithya Parishath tarafından "Leelavatiyude Pennmakkal" olarak çevrildi. Lilavati's Daughters'in daha kısa (ve farklı) bir versiyonu, Ram Ramaswamy, Rohini Godbole ve Mandakini Dubey tarafından düzenlenen "The Girl's Guide to a Life in Science" olarak yayınlandı. Bu aynı zamanda Bangalore Hindistan Bilimler Akademisi'nin Bilimde Kadın Paneli'nin (WiS) bir girişimidir.

İçerik
------

Botanikçi E. K. Janaki Ammal, kimyagerler Asima Chatterjee ve Darshan Ranganathan, Hindistan'ın ilk kadın hekimi Anandibai Joshee, antropolog Iravati Karve, biyokimyacı Kamala Sohonie, tıbbi araştırmacı Kamal Ranadive, fizikçi B. Vijayalakshmi ve meteorolog Anna Mani'nin biyografileri bulunmaktadır. Birçoğu şu anda Hindistan'da çalışan bir dizi seçkin bilim insanının otobiyografileri kitabı tamamlıyor.

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Lilavati's Daughters". *Women in Science*. Indian Academy of Sciences. 3 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2019.
2. ↑  "Forgotten Daughters (Literary Review)". *The Hindu*. 5 Nisan 2009. 15 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2019.
3. ↑  "Bridging the gender gap in Indian science". *Nature 460 (2009) 1082*. 3 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ekim 2020.
4. ↑  "Indian Women In Science: Universal tales of women's struggles to attain parity in the world of scientific research". *C & E News, Volume 87(2009) Issue 3*. 8 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ekim 2020.
**Hakikat Ali kızı Rızayeva** (Azerice: Həqiqət Rzayeva); 20 Mayıs 1907, Lenkeran - 2 Ağustos 1969, Bakü), Azeri oyuncu ve halk müziği, opera ve pop şarkıcısı.

Kariyer
-------

Hakikat Rızayeva, Lenkeran (Güneydoğu Azerbaycan) yakınlarındaki küçük bir köyde doğdu. Babası, on sekiz aylıkken zatürreden öldü. Annesi daha sonra ikinci kez, Hakikat'ın "mükemmel bir Müslüman kız" imajına uymasını engelleyen akademik ve sanatsal çabalarını sürdürmesini yasaklayan dini bir fanati ile ikinci kez evlendi. Bununla birlikte, 1917'de Maryam Bayramalibeyova'nın Lenkeran'daki laik Uns Kız Okulu'na gitmeye başladı ve burada çeşitli etkinlikler, oyunculuk ve şarkı becerilerinin gelişmesine yardımcı oldu. Sovyetleşmeden sonra, Rızayeva ortaöğretim sonrası derece almak için Bakü'ye taşındı. Amatör bir tiyatro kampüsünde oyunculuk yaparken opera ve profesyonel tiyatro sanatlarına ilgi duydu. Besteci Müslüm Magomayev tarafından test edildikten sonra ailesinin isteği dışında Azerbaycan Opera Tiyatrosu'da çalıştı. O zaman, yirmi yaşında, Rızayeva dinsel gelenekleri tamamen terk etmeye ve akrabalarıyla tedirginlik yaşamasına rağmen kendini oyunculuğa adamaya karar verdi. Azerbaycan Devlet Konservatuvarı'na profesyonel muğam (Azeri halk müziği türü) ve opera eğitimi almak üzere kabul edildi. On beş yıl boyunca opera sanatçısı Hüseynkulu Sarabski ile sahne aldı. 1930 ve 1934'te üç filmde de rol aldı. Hakikat Rızayeva, 1943'te Azerbaycan Halk Sanatçısı olarak tanındı ve 1952'de emekli olana kadar Opera Tiyatrosu'nda oyunculuğa devam etti. En ünlü rolleri Arap Zangi ve Sanam rolüdür.

Opera Tiyatrosu'nun sahne sorumlusu Hüseyin Rızayev ile evlendi ve üç çocuğu oldu. İki oğlu profesyonel müzik kariyerine devam ederken kızları Azerbaycan Devlet Konservatuvarı'nda edebiyat öğretmeni oldu.

Kaynakça
--------

1. ↑  (Rusça) Hakikat Rızayeva 9 Nisan 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. *Axtar.az*
2. ↑  (Rusça) Arabzangi of the Azerbaijani Stage 9 Nisan 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. by Zulfugar Shahsevanli. *Gunay*. Erişim tarihi: 27 Nisan 2007
**Şeşma Nehri** ya da **Çişme Nehri** (Rusça: Шешма, Şeşma; Tatarca: Чишмә, Çişmä) Rusya'daki Kama Nehri'nin Tataristan'dan ve Samara Oblastı'ndan geçen ve Staroşeşminsk yakınlarında Kama'yla birleşen sol yönlü bir koludur. Nehir, 259 kilometre (161 mi) uzunluunda olup, bunun 227 kilometre (141 mi) uzunluğundaki kızmı Tataristan'dan geçer ve nehrin havzası 6.040 kilometrekare (2.330 sq mi) alan kaplar.

Nehir, Samara Oblastı'nda, Tataristan'daki Leninogorsk şehrinin 28 kilometre (17 mi) güneyinde doğar. Ana kolları Orman Şeşması, Kuvak, Sekines, Kiçuy ve Talkış nehirleridir. Nehrin azami mineralizasyonu 600–700 mg/l'dir. Nehrin ağzundaki ortalama tortulanma miktarı yılda 112 milimetre (4,4 in) kadardır. Nehir, kuru mevsimlerde genellikle yer altı kaynaklarından beslenir. Nehrin debisi düzenlidir. Şeşma'nın orta ve aşağı kesinlerinde büyük sel alanları mevcuttur. Şeşma Nehri, 1978'den beri Tataristan'ın milli anıtı statüsü altında korunmaktadır. Şugurovo, Novoşeşminsk ve Staroşeşminsk şehirleri nehrin üzerinde yer almaktadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  «Река Шешма» 3 Haziran 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Rusya Devlet Su İdaresi (Rusça)
2. ↑  "Чишмә". *Tatar Ansiklopedisi* (Tatarca). Kazan: Tataristan Cumhuriyeti Bilimler Akademisi. Tatar Ansiklopedisi Enstitüsü. 2002.

| * g
* t
* d
Kama Nehri |
| --- |
| Kollar | 
* Kosa
* Vişera
* Mulyanka
* Çusovaya
* Sılva
* Ağizel
* İj
* Ik
* Toyma
* Şeşma
* Zay
* Vyatka
* Myoşa

 |
| Baraj gölleri | 
* Kama
* Votkinsk
* Tübenkama
* Kuybışev

 |
**Sima Eyvazova** (Azerice: Sima Rəhman qızı Eyvazova; 2 Ekim 1933 - 6 Mayıs 2009), 1994-1999 yılları arasında Cenevre'deki Birleşmiş Milletler Ofisi'nde bağımsız Cumhuriyet'in ilk temsilcisi olan Azerbaycanlı bir diplomattı.

Biyografi
---------

Bakü'de doğdu, babası doktordu ve Bakü Devlet Üniversitesi'nde Filoloji okudu.

16 yaşında göreve başladı ve 23 yaşında Vladimir Semichastny'nin İkinci Sekreterliği sırasında Azerbaycan Komünist Partisi Merkez Komitesi Ajitasyon ve Propaganda Dairesi'nde çalıştı. 26 yaşında, Merkez Komite kararıyla, SSCB Dışişleri Bakanlığı Diplomatik Yüksek Okulu'nda onur derecesiyle mezun oldu.

Diplomasi kariyeri
------------------

Sovyetler Birliği'nin Birleşik Krallık ile ilişkileri ile ilgilenen 2. Avrupa Bölümü'nde SSCB Dışişleri Bakanlığı merkez ofisinde ve Dışişleri Bakanlığı'nın yurtdışındaki ofislerinde - Londra ve Sofya'daki Sovyet büyükelçiliği, New York'ta bulunan BM Genel Merkezi'ndeki Birleşmiş Milletler ağı, Cenevre ve Viyana'daki BM ofisleri- çalıştı.

1982 yılında Azerbaycan Komünist Partisi Merkez Komitesi 1. Sekreteri Haydar Aliyev onu Azerbaycan SSC Dışişleri Bakanı olarak hizmet vermeye davet etti.

1985'ten 1993'e kadar Cenevre'deki Birleşmiş Milletler Ofisi'nden sorumlu bir pozisyonda çalıştı.

Ocak 1994'ten beri Birleşmiş Milletler Cenevre ofisinde ve İsviçre'deki diğer uluslararası kuruluşlarda Azerbaycan'ın daimi temsilcisi olarak görev yaptı.

Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Haydar Aliyev'in 4 Mart 1997 tarihli kararı ile Olağanüstü ve Tam Yetkili Büyükelçi rütbesiyle Cenevre'deki BM Ofisi ve İsviçre'deki diğer uluslararası kuruluşlara atandı.

Azerbaycan'dan Tahira Tahirova ve Elmira Gafarova gibi diğer tanınmış diplomatlarla dostane ilişkiler sürdürdü.

Sima Eyvazova, yakın zamanda Azerbaycan Cumhuriyeti'nin ilk profesyonel diplomatı oldu ve eski SSCB'nin Sovyet Dışişleri Bakanlığı Yüksek Diplomatik Okulu'ndan mezun olan Rus olmayan tek kadın oldu. Ekim 1991'de Geneve'deki BM ofisinde çalışırken, Sovyet diplomatik hizmetinden istifa etti ve bağımsız bir Azerbaycan Cumhuriyeti vatandaşı olarak kaydoldu. BM tarihinde Azerbaycan vatandaşlığına sahip ilk BM çalışanı oldu.

Ayrıca bakınız
--------------

* Sabina Almammadova
* Khatira Bashirli
* Fəridə Vəzirova

Kaynakça
--------

1. ↑  Azərbaycan Respublikasının BMT-nin Cenevrə şəhərindəki bölməsində və digər beynəlxalq təşkilatlar yanında daimi nümayəndəsi S. R. Eyvazovanın ezamiyyət müddətinin bitməsi ilə əlaqədar geri çağırılması haqqında 9 Ocak 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Azerice)
2. ↑  Keçmiş SSRİ-nin ilk qeyri-rus qadın diplomatı - O, azərbaycanlı idi FOTOLAR 14 Nisan 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Azerice)
3. ↑  SSRİ-nin ilk qeyri-rus qadın diplomatı - o, azərbaycanlı idi 9 Ocak 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Azerice)
4. ↑  "PERMANENT REPRESENTATIVES AND AMBASSADORS TO THE UNITED NATIONS IN GENEVA". 10 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ekim 2020.
**Dichondreae,** Kahkahaçiçeğigiller familyasının bir oymağıdır. 6 cins ile temsil edilir. Tür sayısı kesin olarak bilinmemektedir. Yere yatık büyüyen otlar veya sarmaşıklar şeklindeki bitkilerdir. Bazılarında lamina (yaprak ayası) tabanı kordat (kalp şeklinde) değildir, bazılarında damarlanma kuş tüyü şeklindedir. Bazılarında çiçek durumu rasemozdur. Filamentler (sapçıklar) şişkindir ve tüylenmiştir. Stilus iki eşit parçaya ayrılmıştır ve bazılarında ginobaziktir (ovaryumun tabanından çıkar). Stigmalar küre şeklindedir. Meyve aken şeklindedir.

Tropikal-ılıman kuşak, Afrika-Madagaskar, Amerika kıtası'nda yayılmıştırlar ayrıca *Porana* cinsi Endonezya-Malezya'da da yayılmıştır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Stevens, P. F. (2001 onwards). Angiosperm Phylogeny Website. Version 14, July 2017
2. ↑  "Angiosperm Phylogeny Website - Convolvulaceae". *Stevens, P. F. (2001 onwards). Angiosperm Phylogeny Website.* (İngilizce). University of Missouri, St Louis: Missouri Botanical Garden. 23 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ağustos 2020.
**Atlantida** (Ukraynaca: Атланти́да), sıra dışı jeolojisi, nadir oluşumları ve bozulmamış kondisyonu ile Ukrayna'daki meşhur bir karstik mağaradır. Hmelnitski Oblastı'ndaki Kamianets-Podilskyi Rayonu'ndaki Zbruch Nehri kıyısında, Zavallya köyüne yakın bir konumda yer alır. Mağara 2525 m uzunluğunda ve 18 m derinliğindedir ve 4.440 m² alana sahiptir. Hmelnitski Oblastı Turizm ve Geziler Konseyi'ne bağlı olan mağara, Podilski Tovtry Ulusal Doğa Parkı'nın bir parçasıdır.

Atlantida, Ukrayna içinde yatay üç seviyeli yapıya sahip tek mağaradır. Bu yapı, güçlü yerelleşmiş yeraltı akışlarının oluşturduğu düşük seviyedeki geniş ve yüksek galeriler sisteminden oluşmaktadır. Alçı taşı tabakalardaki aynı seviyede, "mahzenler" olarak adlandırılan (birçoğu kilitlenmiş olduğu için) aşağı akan pasajlar bir labirenti andırmaktadır. İkinci seviye yaklaşık 9 m yukarıya uzanır ve 1-1,5 m boşluklara kadar daralır. İki adet 5 m yüksekliğindeki geçit içeren üst seviye, alçı yatağının hemen üstünde yer almaktadır. Ayrıca galerileri geçişlerinde 12 metreye kadar yüksek salonlar bulunmaktadır. En büyüğü Dinamo, Mağaraların Fatihi Salonu, Kiev Speleologları Salonu'dur. Atlantida'daki galerilerin ve salonların morfolojisi yıkım sürecinden fazla etkilenmemiştir. Sarkıt, dikit ve farklı renkteki payet gibi alçı speleothemleri, mağaranın tavanının ve duvarlarının etkileyici heykel şekillerini oluşturur. Minyatür iğnelerden 1,5 m uzunluğa kadar çok çeşitli kristaller mağarayı eşsiz bir mineraloji müzesi haline getirir. Mağarada nadir bulunan yarasa türleri bulunur.

Tarih
-----

1950'lerde, Zavallya'da alçı madenciliği için bir taş ocağı kuruldu. Ancak, kayadaki çok sayıda delik nedeniyle uzun süre çalışmadı, bu da işi kârsız hale getirdi. Delikler, 1969'da Atlantida Mağarası'nı keşfeden Valery Rogozhnikov'un rehberliğinde Kiev'den genç speleologları çekti. Mağaradaki en büyük salonlardan biri onlara ithaf edilmiştir: "Kiev Speleologlar Salonu". Mağara, 1975'ten beri ulusal öneme sahip doğal bir jeolojik anıt haline gelmiştir.

 Atlantida Mağarası girişi

Ziyaret
-------

Günümüzde Zavallya merkezli Khmelnytskyi Speleo Club "Atlantida" kontrolünde Atlantida'ya mağara turları düzenlenmektedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Кадастр пещер Украины". *Institute.speleoukraine.net*. 24 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ocak 2018.
2. ↑  "Описание пещеры - Атлантида: спелеология, кристаллы сталактиты, экскурсии, экстрим поход, ХСК, адреналин". *Atlantida-speleo.com.ua*. 14 Mart 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ocak 2018.
3. ↑  "Печера "Атлантида"". *We.org.ua*. 23 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ocak 2018.
4. ↑  "Пам'ятка природи загальнодержавного значення "Печера Атлантида"". *Tovtry.com*. 7 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ocak 2018.