recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Dertkovan bebek (endişe bebeği;** İspanyolca **quitapenas),** Guatemala yerlilerinin, ahşap veya telden bir gövde, pamuktan, kilden veya kartondan bir baş ve renkli yün ve kumaşlardan elbise yaparak ürettikleri, genellikle 1–5 cm boyutlarında olan oyuncak bebek.

Bir dizi dertkovan bebek.
Bir sorunu ya da endişesi olan kişilerin bu bebekleri gece yastığının altına koyduğunda, bebeğin dertleri alıp uzaklara götürdüğüne inanılır. Bu inanç, bir Maya efsanesinden ilham almıştır. Çocukları sakinleştirmek amacı taşıyan bu bebekler, günümüzde yetişkinler tarafından da kullanılır.

Maya efsanesine göre, güneş tanrısı, Ixmucane adında bir prensese, insanları kaygılandıran tüm problemleri çözme yeteneği bahşedilmiştir. Dertkovan bebekleri bu prensesi temsil eder.

Kaynakça
--------

1. ↑  ALP, Dilek (14 Haziran 2022). "Dünyanın Bez Bebekleri". *Birikiyorum*. 14 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Şubat 2024.
2. ↑  Peterson, Lizz. "The Legend of the Guatemalan Worry Doll". *Common Hope* (İngilizce). 21 Şubat 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2024.
**Valery Ilyich Khodemchuk** (Ukraynaca: Валерій Ілліч Ходемчук; 24 Mart 1951 – 26 Nisan 1986) Çernobil santralinde gece vardiyasında sirkülasyon pompası operatörüydü ve Çernobil felaketinin ilk kurbanı olan bir Sovyet mühendisti.

Biyografi
---------

Valery Khodemchuk, 24 Mart 1951'de İvankiv Rayonu, Kropivnya'da doğdu.

Kariyerine Eylül 1973'te Çernobil Nükleer Santrali'nde başladı. Çernobil'deki ilk yıllarında, kazan mühendisi, termal ve yeraltı iletişim atölyesinin kıdemli mühendisi, 6. grubun operatörü, ana sirkülasyon pompasının ve 7. grubunun kıdemli operatörü gibi görevlerde bulundu.

26 Nisan 1986 gecesi, Khodemchuk, 4 Numaralı reaktör binasındaki ana sirkülasyon pompasının makine dairelerinden birindeydi. Güvenlik testinin sonuçlarını operatörlere bildirmek için oraya gönderilmişti. Yaklaşık olarak 01:23'te (Moskova Saati), dördüncü reaktörde bir dizi güçlü patlama oldu. Patlamalar, ana sirkülasyon pompası salonları da dahil olmak üzere reaktörü ve çevresindeki binayı parçaladı. Valery Khodemchuk, 4 numaralı reaktörün patlamasıyla birlikte öldüğü sanıldığı için Çernobil faciasında ilk ölen kişi oldu.

Cesedi hiçbir zaman bulunamadı ve sirkülasyon pompalarının kalıntılarının altında gömülü olduğu tahmin ediliyor. 4 Numaralı Reaktör'ün şu anda kullanılmayan kontrol odasının dışında Khodemchuk'a bir anıt inşa edildi.

Ödül
----

2008 yılında, Khodemchuk ölümünden sonra Ukrayna Cumhurbaşkanı Viktor Yuşçenko tarafından 3. derece Cesaret Nişanı ile ödüllendirildi.

Medya
-----

2019 HBO yapımı olan mini dizi *Chernobyl'*da Kieran O'Brien tarafından canlandırıldı

Kaynakça
--------

1. ↑  Fogarty, Paul (Haziran 2019). "Chernobyl: The tragedy of Valery Khodemchuk - who was he and how did he die?". *HITC Culture*. 13 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2021.
2. ↑  "Chernobyl: Who is Valery Khodemchuk? What happened to him?". *Express.co.uk*. 19 Haziran 2019. 4 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ekim 2019.
3. ↑  Fogarty, Paul (5 Haziran 2019). "Chernobyl: The tragedy of Valery Khodemchuk – who was he and how did he die?". *HITC* (İngilizce). 13 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mart 2021.
4. ↑  "Presidential Decree No. 1156/2008 of 12 Aralık 2008". *zakon.rada.gov.ua*. 22 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Kraliçe Elizabeth Protestan dinini kabul etmiştir. Fakat emri altındaki Northumberland ve Westmorland dükleri hala katolikti. Dükler ayaklanarak, katolik olan İskoçya kraliçesi Mary'i tahta geçirmek istediler.

Gelişme
-------

Northumberland ve Westmorland dükleri neredeyse kuzey İngiltere'nin kralları gibiydi. Fakat Kraliçe Elizabeth'in babası (VII. Henry) yetkilerini ellerinden alıncaya dek. Onlar da eski yetkilerini geri istemişti.

Elizabeth'in casusları Kuzey Ayaklanması öncesinde olan biteni ona iletiyordu. O da lordlarını Richmond Sarayında huzuruna çağırmıştı. Fakat 2 lordda bahane bulup gelmemişti. Bunun üzerine kraliçe Elizabeth, kuzeye bir ordu gönderip onları yakalatması için emir verdi.

Kraliçenin, Sussex kontu tarafından yönetilen ordusu York'a geldi ve orada durdu. Kuzeyli dükler güneyde onlara doğru yürüdü. Durham'a, düşmanlarının 120 kilometre kuzeyine ulaştılar. Saldıracak hiçbir asker yoktu, asiler direkt Durham'daki nefret edilen Protestan katedralini hedef aldılar. Asiler Barnard Kalesi'e yürüdüler. Kaledeki muhafızlar da görevlerini bırakıp asilere katıldı. Kapılar demirli olduğu için muhafızlar kale duvarlarından atlamak zorunda kaldı. Kale komutanı Sör George Bowes şöyle diyordu:

"Asiler kaleyi kuşattı, ekmeksiz ve susuz kaldık. İnsanlar kazan kaldırmış, kaleye saldırıyordu. Kimi duvarların üstünden atlayarak asilere katıldı. Kale 1 günde 266 askerini kaybetti. Bunlardan 35'i duvarlardan atlarken boynunu, bacağını ya da kolunu kırdı."

Kale sonunda teslim olmuştu. Kuzeyli asiler artık Durham bölgesinin tamamını ele geçirmişti. Ama Newcastle, Carlisle veya Berwick kalelerini almamışlardı. Kuzeyden onlara katılan başka lord yoktu. İspanya'daki Katolik ordulardan da gelen olmadı. Elizabeth'in orduları artık kuzeye doğru saldırıya başlayabilirdi. Bunun üzerine 2 dük te kaçtılar.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: sh85056785
* NLI: 987007538550905171

 |
**Mübeccel Göktuna** (Törüner) (1915 - 1999), Türk siyasetçidir. 1972 ile 1980 yılları arasında Türkiye Ulusal Kadınlar Partisi (TUKP) Genel Başkanlığını yapmıştır.

17 Kasım 1972'de kurulan ve 12 Eylül 1980'e kadar faaliyet gösteren TUKP'un Genel Başkanı Göktuna, siyaset hayatına Demokrat Parti zamanında atılmıştı.
TUKP'un kurulduğunda tek amacı, 38 yıl önce kadınların elde ettiği seçme ve seçilme hakkını kullanarak TBMM'ye girmek ve meclisteki erkek egemenliğini bir ölçüde azaltmaktı.

TUKP, 1977 yılına gelindiğinde üç ilde teşkilatlanmıştı (İstanbul, Ankara ve İzmir) ve ayrıca Istanbul Fatih, Kadıköy ve Üsküdar ilçe şubelerini faaliyete geçirmişti. Delege sayısı 500'ü aşmıştı. Ancak o zamanki seçim barajı olan 12 ilde teşkilatlanma kriteri gerçekleşmediğinden, 1977 genel seçimlerine katılamadı. Bu Göktuna'yı yıldırmadı. Yeni illerde teşkilatlanma faaliyetlerine ağırlık verdi. Tam İzmir, Adana ve Eskişehir illeri devreye girerken 12 Eylül 1980'deki askerî darbe ile tüm siyasi faaliyetler bir anda durdu.

Göktuna, 12 Eylül 1980 ihtilalini takiben bir ay süreyle ev hapsinde tutuldu. Sonunda, tüm siyasi partiler gibi 16 Ekim 1981 tarihli ve 2533 sayılı karar ile kapatıldı ve kapılarını bir daha açmadı.

Göktuna daha sonra partiyi bir araya getirmek için teşebbüslerde bulunsa da bu arzusu hiçbir zaman gerçekleşmedi.

Mübeccel Göktuna, 3 Ekim 1999 tarihinde 84 yaşındayken doğal nedenlerden GATA hastanesinde öldü.

Ardında Nimla ve Ergun adında iki çocuk ve Ece, Ege, Emre ve Efe adında dört torun bıraktı.

Kabri Karacaahmet mezarlığındadır.

Kaynakça
--------

1. ↑  Kazancıbaşı, Esra (6 Mayıs 2007). "Oyum Kadınlar Partisine!". 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Şubat 2014.
2. ↑  "1859'dan bu yana 279 parti". hurriyet. 11 Ağustos 2001. 25 Şubat 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Şubat 2014.
**Nathaniel Kleitman**  (d. 26 Nisan 1895 Kişinev - ö. 13 Ağustos 1999 Los Angeles) Amerikalı fizyolog ve uyku araştırmacısı. University of Chicago'da Fizyoloji bölümünde Emeritus Profesördür. Uyku çalışmaları yapmış ve 1939'da *Sleep and Wakefulness* adlı kitabı yazmıştır.

Biyografisi
-----------

### İlk yıllar

Nathaniel Kleitman 1895'te Bessarabya (şimdiki Moldova)'nın başkenti Kişinev'de Yahudi bir ailede doğdu. Bilinçlilik haline olan ilgisi onu uykuda bilince dair çalışmalar yapmaya itti. Pogroms sebebiyle Filistin'e gitmek zorunda kaldı, 1915'te I. Dünya Savaşı neticesinde Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti. 1923'te yirmi sekiz yaşındayken University of Chicago'da uyku fizyolojisi üzerine yazdığı teziyle fizyoloji bölümünde doktorasını bitirdi. 1925'te burada çalışmaya başladı. Kleitman'nın uyku üzerine ilk çalışmalarındaki sponsoru Ovaltine satan bir şirket olan Wander Company'dir.

### REM uykusu

Kleitman'nın öğrencilerinden biri olan Eugene Aserinsky denekleri gecede 800 metre kağıt kullanan elektroensefalografinin ilk versiyonlarından olan bir makineyle incelemeye karar verdi. Uygulamalar sırasında Aserinsky deneklerin her gece belli zamanlarda gözlerinin hızlıca sağa sola hareket ettiğini gözlemledi. Kleitman deneyin kızı Esther üzerinde tekrar denenmesini ısrar etti. Kleitman Aserinsky 1953'te "hızlı göz hareketini" ya da diğer adıyla REM uykusunu keşfetti. Kleitman ve Aserinsky REM uykusunun rüya görme ve beyin aktiviteleriyle korelasyonunu ortaya çıkardı.

### Dinlenme aktivitesi döngüsü

Kleitman birçok uyku araştırması yürütmüştür, bunlar arasında "dinlenme aktivitesi" döngüleri üzerine yaptığı çalışmaları biyolojik saat ve ultradian ritimle ilgili birçok keşfin yapılmasına katkı sağlamıştır. Kleitman Temel dinlenme aktivitesi döngüsü ya da kısaltmasıyla BRAC'ın hem uykuda hem de uyanıklıkta devam ettiğini ileri sürmüştür.

Ayrıca bakınız
--------------

* Kronotip

Kaynakça
--------

1. ↑  Siegel, J. M. "A tribute to Nathaniel Kleitman". *Psychiatry and Brain Research Institute*. University of California, Los Angeles. 8 Şubat 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mayıs 2008.
2. ↑  "Kleitman. father of sleep research". *University of Chicago Chronicle V. 19(1), Sept. 23 1999*. University of Chicago. 30 Haziran 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mayıs 2008.
3. ↑  Coenen, AML (1999). "Nathaniel Kleitman 1895-1999: a legend in sleep research" (PDF). *SLEEP-WAKE Research in The Netherlands*. Cilt 10. ss. 13-14. 11 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 6 Mart 2012.
4. ↑  Kleitman, N. *Sleep and Wakefulness*, 1963, Reprint 1987: 9780226440736
5. ↑  Kleitman, N. *Basic rest-activity cycle—22 years later*, Journal of Sleep Research & Sleep Medicine, Vol 5(4), Dec 1982, 311-317

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90264185
* CiNii: DA08410006
* ISNI: 0000 0000 8315 8479
* LCCN: n85830844
* MGP: 123913
* NDL: 001132839
* NKC: xx0277492
* NLI: 987007374785505171
* NTA: 07406763X
* SNAC: w63209bn
* SUDOC: 175951500
* VIAF: 113858357
* WorldCat: lccn-n85830844

 |
**Sister Sledge**, Philadelphia, Pensilvanya'dan bir Amerikan müzikal vokal grubudur. 1971'de kurulan grup Debbie, Joni, Kim ve Kathy Sledge kardeşlerden oluşuyordu. Kardeşler, disko döneminin zirvesinde uluslararası başarıya ulaştı. 1979'da, Billboard 200'de üç numaraya kadar yükselen ve 1979 ABD'nin en iyi 10 single'ı "He's the Greatest Dancer" ve "We Are Family" yi içeren çığır açan albümleri We Are Family'yi çıkardılar. Üçüncü single, "Lost in Music" ABD'de ilk 40'a girdi. "We Are Family", Vokalli İkili veya Grup Tarafından En İyi R&B Performansı dalında Grammy Ödülü'ne aday gösterildi. 

Diğer ABD single'ları arasında Mary Wells'in 1964 hiti "My Guy ", "Mama Never Told Me" (1973) ve "Thinking of You" (1984) adlı şarkının 1982'de yeniden yapımı yer alıyor ve Birleşik Krallık Singles Chart'ta bir numaraya ulaştı. 1985'te "Frankie" şarkısı. ve 1990'larda birkaç sürüm). 2015'te Sister Sledge, Philadelphia'daki Dünya Aileler Festivali'nde Papa Francis için sahne aldı.

Arka plan
---------

Philadelphia yerlileri, kız kardeşler: Debra Edwina "Debbie" Sledge (1954 doğumlu), Joan Elise "Joni" Sledge (1956–2017), Kim Sledge (1957 doğumlu) ve Kathy Sledge (1959 doğumlu) Broadway tap'ın kızlarıdır. Dansçı Edwin Sledge (1923–1996) ve aktris Florez Sledge (kızlık soyadı Williams; 1928–2007) Kız kardeşlere, eski bir lirik soprano opera şarkıcısı ve sivil haklar lideri Mary McLeod Bethune'un koruyucusu olan büyükanneleri Viola Williams tarafından ses eğitimi verildi. Viola'nın rehberliğinde, uygun bir şekilde Bayan Williams'ın Torunları olarak adlandırılan bir grup kurup Philadelphia'daki hayır kurumlarında ve siyasi etkinliklerde performans sergileyene kadar aile kiliseleri Williams Temple Christian Methodist Episcopal'da düzenli olarak şarkı söylediler. Kız kardeşler Olney Lisesi'nden mezun oldular: 1972'de Debbie, 1974'te Joni, 1975'te Kim ve 1977'de Kathy. On yılın sonunda, dört kız kardeşin tamamı Philadelphia'daki Temple Üniversitesi'nden mezun oldu.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Holding". *Sistersledge.com*. 28 Kasım 1999 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Eylül 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 2104598
* BNF: cb139065270 (data)
* GND: 5229658-1
* ISNI: 0000 0001 0942 748X
* LCCN: n91032302
* MusicBrainz: 1ed00158-c6a3-45cd-819c-2f91997fc480
* NKC: xx0165787
* VIAF: 136190908
* WorldCat: lccn-n91032302

 |
**Fanjingshan** (Çince: 梵净山; pinyin: *Fànjìngshān*) veya Guizhou eyaleti, Tongren'de bulunan Fanjing Dağı, Çin'in güneybatısındaki Wuling Dağları'nın 2,570 metre rakımlı en yüksek zirvesidir. Fanjingshan Ulusal Doğa Koruma Alanı, 1978'de kuruldu ve 1986'da UNESCO Biyosfer Rezervi olarak belirlendi. Fanjingshan, Maitreya Buda'nın bodhimaṇḍa'sı olarak kabul edilen, Çin Budizminde kutsal bir dağdır. 2018'de UNESCO Dünya Mirası Listesi oldu .

İsim
----

Dağın adı "Fanjing", Fantian(Çince: 梵天净土) veya "Brahma'nın Saf Ülkesi" anlamına gelmektedir.

Konum ve çevre
--------------

Fanjingshan, güneybatı Çin'in Guizhou Eyaleti, Tongren'de yer almaktadır. Wuling Dağları'nın en yüksek zirvesidir. Arazisinin yüksekliği 2,570 metre deniz seviyesinin üstündedir.

Fanjingshan Ulusal Doğa Koruma Alanı 1978'de kurulmuş ve 1986'da UNESCO Biyosfer Rezervi olarak belirlenmiştir.  Rezerv toplam 567 kilometrekare alanı kaplamaktadır ve batı Çin'in orta-altı tropik alp bölgesinin ilkel bitki örtüsü için bir koruma alanıdır.  Dağ, Temmuz 2018'de Dünya Mirası Alanı ilan edildi.

Fanjingshan'ın göreceli izolasyonu, yüksek derecede biyolojik çeşitlilik sağlamıştır. Nadir Guizhou altın maymunu (Rhinopithecus brelichi) ve Fanjingshan göknarı (Abies fanjingshanensis) gibi endemik türler yalnızca Fanjingshan'da merkezlenen küçük bir bölgede bulunur.   Fanjingshan'da Çin dev semenderi, orman misk geyiği ve Reeve'nin sülünü gibi nesli tükenmekte olan çeşitli türler de bulunur. Aynı zamanda en büyük ve en bitişik subtropikal ilkel kayın ormanına da ev sahipliği yapmaktadır.

Tanıma
------

2005 yılında PMO NEO Araştırma Programı gök bilimcileri tarafından keşfedilen Asteroid 215021 Fanjingshan, adını Dünya Miras Alanı'ndan almıştır. Resmi ismi citation Minor Planet Center tarafından 8 Kasım 2019'da yayınlandı (M.P.C. 118221).

Kaynakça
--------

1. ↑  "铜仁梵净山佛教文化综述". *Government of Tongren* (Çince). 5 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Temmuz 2018.
2. ↑  "Biosphere Reserve Information: Fanjingshan". *UNESCO – MAB Biosphere Reserves Directory*. UNESCO. 1 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2018.
3. ↑  "Fanjingshan". UNESCO. 13 Kasım 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2018.
4. ↑  "MPC/MPO/MPS Archive". *Minor Planet Center*. 7 Ekim 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Kasım 2019.
5. "(215021) Fanjingshan". *Minor Planet Center*. 16 Kasım 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Kasım 2019.
 

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* LCCN: sh88006055
* NLI: 987007534453905171
* VIAF: 148190182

 |
***İmparatorluk***, Antonio Negri ve Michael Hardt'ın ortaklaşa kaleme aldıkları ve muhalif politik çevrelerde çok ses getirmiş olan kitap. Negri bu kitap üzerine çalıştıkları sırada Roma'daki Rebbia Hapishanesinde bulunmaktaydı. Burada ikili ortak çalışmalarının en verimli örneğini sergilerler ve yeni bir siyaset kuramıyla dünyanın değişen sosyal ve politik koşullarına karşılık gelen bir muhalif girişimin öncülüğünü yaparlar. Bu kitap, dolayısıyla,postmodern durum içinden bu durumu değiştirip dönüştürecek sol politikanın yeni bir yol arayışının ürünü olarak değerlendirilmektedir. Sol cenahta bazı akımlar bu çalışmayı burjuva libaralizminin ve küreselleşme rüzgarının etkisinde kalmış olmakla eleştirirken, başka bazı önemli teorisyenlerce (örneğin Ettienne Balibar, Slavoj Zizek gibi) yeni bir soluk ve hatta Komünist Manifesto'nun yeniden yazılması olarak anlaşılmıştır.Kitap birçok teorik ve politik alandaki konular arasında geçişkenlikler sağlayarak ilerlemekte, tarihsel bir perspektif içinde modernitenin hemen öncesinden başlayarak bilgi, iktidar, yönetim, çokluk, egemenlik, politika, yerellik, evrensellik, küreselleşme gibi temaların izini sürmekte ve sonuç olarak *küreselleşme çağı* denilen sürecin analizine ve bu sürecin catışmalı dinamiklerini tespit etmeye yönelmektedir.Modern egemenlik'ten postmodernleşme'ye geçişin ekonomik, sosyal ve siyasal verilerini değerlendirmekte, emperyalizm gibi kavramların artık yetersiz olduğunu belirterek imparatorluk, biyoiktidar ve biyopolitika gibi yeni kavramsal araçlarla söz konusu veriler yeni bir perspektife oturtulmaya çalışılmaktadır.Buna bağlı olarak belirtilmesi gereken başka bir nokta da, bu kitapta Negri ve Hardt'ın yalnızca sosyolojik ya da siyaset kuramcıları olarak verileri ortaya koymakla sınırlı kalmadıkları, aksine küreselleşme denilen çağın niteliğini tespit ettikten sona açık bir şekilde bu çağ içinde küreselleşmenin vahşetine maruz kalanlardan yana politik tavır takınmakta oluşlarıdır.Negri ve Hardt, birçok bölümde alternatif çözüm arayışlarına ilişkin çözümlemelerde bulunmaktadırlar.Bu kitapta bir anlamda yazarların muhalif konumları, kitabın son altbaşlığında dile getirdikleri *"imparatorluğa karşı çokluk"* önermesinde olduğu gibi, iktidarın doğasına ilişkin tespit etttikleri yeni durumdan hareketle *"iktidar her her yerdedir, direniş de"* sözüyle özetlenebilecek olan Foucaultcu düşünceyle de ifade edilmektedir denilebilir.
Edgar Allan Poe'nun mezarına bırakılmış güller ve bir şişe yarım konyak
**Poe Toaster** adı ile bilinen ve 1949 yılından bu yana her yıl düzenli olarak Edgar Allan Poe'nun doğum günü olan 19 Ocak'ta günün erken saatlerinde Poe'nun Baltimore, Maryland'deki mezarını ziyaret edip, Poe'nun şerefine bir bardak konyak kaldırıp daha sonra mezara 3 adet gül ve yarım şişe konyak bırakan kimliği belirsiz kişidir. *Toaster* kelimesi ''şerefine'' anlamına kullanılmaktadır (İngilizce'de bir kişinin şerefine içki içenler için *toaster* tabiri kullanılmaktadır). Güllerin birinin Poe'nun anısına, diğer iki gülün ise Poe'nun eşi ve kayın validesinin huzuruna bırakıldığı düşünülmektedir. Poe Toaster'ın gerçek kimliği bilinmemesine rağmen bu ritüeli gerçekleştirenin bir baba-oğul olduğunu düşünülmektedir. Poe Toaster; geniş kenarlı siyah bir şapka, ve ve siyah bir palto giymektedir. Yüzünün gözükmemesi için yüzünü beyaz renkte bir atkı ile kapatmaktadır. 1998 yılına kadar ritüelin kimliği belirsiz bir baba tarafından yapıldığı, ölümün ardından ise ritüeli bu kişinin oğlunun devam ettirdiği düşünülmektedir. Ritüeli izlemeye gelen kişiler 2006 yılında Poe Toaster'ı derdest edip kimliğini öğrenmek istedi fakat başarılı olamadılar. 2010 yılından sonra ise Toaster bir daha Poe'nun mezarını ziyaret etmemiştir. Böylece en az 75 yıl süren bir gelenek son bulmuştur. 2016 yılında Maryland Tarih Derneği, geleneği tekrar canlandırmak için yeni bir "*Toaster*" seçmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Who Was the Poe Toaster? We Still Have No Idea". *From around 1949 (the centennial of Poe’s death) until 2009, this somebody — or somebodies — toasted the famous author, who was born this day in 1849. They usually came sometime between midnight and 6 a.m. wrote The Baltimore Sun’s Laura Lippmann in 2000. No one ever tried to unmask the visitor, she reported, but his ritual was watched by a small group of onlookers*. Smithsonian Magazine. 19 Ocak 2017. 22 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2020.
2. ↑  Brumfield, Sarah (January 19, 2012). Poe fans call an end to 'Toaster' tradition. AP News 18 Aralık 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Retrieved January 19, 2012
3. ↑  "Mysterious Poe toaster fails to arrive for birthday tradition". *The Baltimore Sun*. Tribune Company. Associated Press. 19 Ocak 2010. 20 Temmuz 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ocak 2010.
4. ↑  "Mystery visitor to Poe's grave is a no-show". *Yahoo*. 19 Ocak 2010. 22 Ocak 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi.
5. ↑  "Poe Fans Call an End to 'Toaster' Tradition". *ABC News*. 19 Ocak 2012. 22 Ocak 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Omaha Sahili mezarlığında bulunan Normandiya Amerikan Mezarlığı ve Anıtı.
**Şehit** (İngilizce: *Killed in action*), çatışma sırasında yaşamını yitiren insanlar için kullanılan askerî bir terim.
Amerika Birleşik Devletleri Savunma Bakanlığı bu terimi herhangi bir çatışmaya girmediği halde düşman veya dost ateşi ile vurulan askerler için kullanmaz. Yani araçlar ile yapılan kazalar ile düşman olmayan veya terörist saldırılarda yaşamını yitirenler bu tanıma girmemektedir. Bu terim çatışma bölgesinde bulunan tüm kara, deniz veya hava birlikleri için kullanılmıştır.

Normandiya Cephesinde ölen bir Amerikan makineli tüfekçisine ait geçici mezar.
Bunun yanında, KIA terimi (İngilizce: *Killed in Action*) sadece çatışma bölgesinde ölenleri kapsamakta, çatışma bölgesi haricinde yolda veya hastanede yaralarından dolayı ölenler ise yaralanma sonrası ölüm (İngilizce **died of wounds** kısaca **DOW**) olarak adlandırılmıştır. NATO'ya bağlı ülkeler ise buna benzer olarak DWRIA terimini kullanır. DWRIA İngilizce **died of wounds received in action.** Türkçesi ise **çatışma yarasından dolayı ölüm**dür. Tarihçiler ve askerî birimler genellikle kısa adı kullanmaktadır.

Ayrıca bakınız
--------------

* MIA – Missing in Action (Çatışmada kayıp)
* WIA – Wounded in action (Çatışmada yaralı)
* POW – Prisoner Of War (Savaş esiri)
* Zayiat
* Şehitlik

Kaynakça
--------

1. ↑  "başlık=The 'Lectric Law Library's Legal Lexicon On \* Justifiable Homicide". 10 Haziran 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Temmuz 2008.
2. ↑  Press Legal Definition Homicide.

 Wikimedia Commons'ta **Killed in action** ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4293571-4

 |
**Nurettin Türker** (d. 1939, Bilecik), Türk gazeteci ve mizah yazarıdır.

Hayatı
------

1939 yılında Bilecik'te doğdu. 1958 yılında Ankara'da gazeteciliğe başladı. 1960 yılında yedek subay olarak askerliğini tamamladı ve Ankara’da gazeteciliğe devam etti. Yedi romanı günlük gazetelerde tefrika edilerek yayınlandı. 1969 yılında Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesinden Ziraat Yüksek Mühendisi olarak mezun oldu. 1970 yılında Giresun Tarım Meslek Lisesi'ne öğretmen olarak atandı. 1970-1974 yıllarında mizah öyküleri yazmaya başladı. 100’e yakın öyküsü *Akbaba* dergisinde yayınlandı. Bu dergide öykülerine kendi adı ve soyadını koyarken, "Anekdotlar" dizilerinde N.Türker ve "Başlık Sorusuyla" girilen konularda halkın değişik kesimlerinden gelen yanıtları mizahi diyalektiğin ilk örnekleri olarak "N.T." imzasıyla yazdı.

Öykülerinde özellikle kadın-erkek ikileminden kurduğu iskelette; sosyal içerikli ve sürpriz sonuçlar getiren olayları mizahi ustalıkla işlenmiştir. Her kesimden halkın kendisini içinde bulabileceği yerel örnekler, öykülerinin ve diğer yazılarının ana teması ve mizahi motifi olmuştur.

Gazetelerde günlük tefrika halinde yayınlanan romanları ve AKBABA ile diğer yayın organlarında çıkan öyküleri henüz kitap olarak basılmamıştır. Evli ve iki çocuk sahibidir.
**Tehdit Mektupları**, Aslı Biçen’in yazdığı, 2011 yılında yayımlanan mektup roman türünde bir eserdir.

12 Eylül Darbesi öncesinde ve sonrasında yaşanan bir aile trajedisini işleyen, mahkeme tutanakları, sanık ve tanık ifadeleri, mektuplar ve eski eşyaların arasından çıkan sararmış kâğıtlardaki el yazısı öykülerden oluşur, anlatıcısı bulunmaz.

Romanda resmî ve özel dil olmak üzere iki dil hakimdir. Resmî dil, mahkeme tutanaklarının, resmi kayıtların dilidir. Özel dil ise roman kişilerinden Cihan’ın sevgilisi Hale’ye yazdığı mektuplar, Ülkü’nün günlüğü ve babasının Cihan’a yazdığı mektuplardan oluşur.

Eser, 2021 yılında yeniden basılmıştır.

Konusu
------

Eser, İstanbul’da Beykoz’da nalburluk yapan Bahattin Perver adlı roman kişisinin zehirlenerek öldürülmesine ilşkin mahkeme kararı ile başlar. Romanın ana kahramanı olan savcı Ülkü Öncü, aşırı milliyetçi bir üvey baba tarafından yetiştirilmiş, milliyetçi fikirleri benimsemiş bir genç kadındır. Nalbur Bahattin'in oğlu Cihan ise devrimci görüşlere sempati duyan bir gençtir.

Cihan, "silahlı örgüte yardım ve yataklık etmek" suçlamasıyla tutuklanır. Bahattin'in, oğlunun beraat etmesinde faydalı olur diye savcıya verdiği ailevi vbi sır ters teper; aleyhine herhangi bir delil ve ifade olmadığı halde Savcı Ülkü'nün önyargısı sonucu Cihan ağır ceza talebi ile yargılanır. Olaylar, Ülkü Öncü’nün Bahattin’i zehirleyerek öldürdüğü suçlamasıyla yargılanmasına kadar varır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Aslı Biçen: 'Generaller sadece mahkemede mi yargılanacak?'". *okuryazartv*. 6 Nisan 2018. 3 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2024.
2. ↑  "Anlatıcısızlığın İmkânları: Aslı Biçen'in Tehdit Mektupları Üzerine". 20 Ağustos 2021. 24 Eylül 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2024.
3. ↑  Kopan, Yekta (12 Ekim 2021). "Hesaplaşmanın vakti". *Gazete Oksije*. 3 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2024.
**Sevan Sıvacıoğlu** (d. 20 Ağustos 1976, İstanbul) hekim, siyasetçi ve TBMM 28. dönem Adalet ve Kalkınma Partisi İstanbul 2. bölge milletvekilidir.

Sevan Sıvacıoğlu, geçmişi Malatya’nın Arapgir ilçesine dayanan bir ailenin çocuğu olarak 20 Ağustos 1976 tarihinde İstanbul'da dünyaya geldi. 1993 yılında Özel Getronagan Erkek Lisesinden, 1999 yılında İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesinden mezun oldu. 1999- 2004 yılları arasında İstanbul Tıp Fakültesinde çalıştı. 2005-2018 yılları arasında Yedikule Surp Pırgiç Ermeni Hastanesinde çalıştı. 2018 yılından itibaren Acıbadem Maslak hastanesinde çalışmaya başladı.

2021 yılında Adalet ve Kalkınma partisinin 7. Olağan Büyük Kongresi'nde partinin Merkez Karar ve Yönetim Kuruluna üye olarak seçildi. 14 Mayıs 2023 seçimlerinde İstanbul 2. bölgeden Adalet ve Kalkınma Partisi 9. sıra milletvekili adayı oldu ve 28. dönem AK Parti İstanbul milletvekili olarak meclise girdi. Sağlık, Aile, Çalışma ve Sosyal İşler Komisyonu'nda üye olarak görev aldı.

Ulusal ve uluslararası dergilerde yazıları yayınlanan ve iyi düzeyde İngilizce bilen Sevan Sıvacıoğlu, evli ve 2 kız çocuğu babasıdır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "HAKKINDA". *www.drsevansivacioglu.com*. Erişim tarihi: 14 Temmuz 2023.
2. ↑  "AK Parti MKYK'de 47 yeni isim yer aldı". *www.aa.com.tr*. 30 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Temmuz 2023.
3. ↑  "İSTANBUL 2. BÖLGE MİLLETVEKİLİ ADAYLARI 2023: AK Parti, CHP, İYİ Parti, MHP, Yeniden Refah Partisi 14 Mayıs seçimleri İstanbul 2. bölge milletvekili aday listesi". *Posta*. 9 Mayıs 2023. 14 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Temmuz 2023.
4. ↑  "TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ". *www.tbmm.gov.tr*. 14 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Temmuz 2023.
5. ↑  "TBMM'DE KOMİSYONLARIN YENİ ÜYELERİ BELLİ OLDU". *ankahaber.net*. 14 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Temmuz 2023.
**Marshall Berman** (The Bronx, New York, 1940 - 11 Eylül 2013), Amerikalı hümanist, marksist ve teorisyendir. City University of New York'ta(en) siyaset teorisi ve şehir sosyolojisi derslerini verdi. The Village Voice dergisinde düzenli olarak yazmaktaydı.

Berman, modernizmin bitmemiş, tamamlanmamış bir proje olarak anlaşılmasından yanadır ve bu yönde postmodernizme karşı önemli bir eleştirel değerlendirme ortaya koyar. Bu yaklaşım hem postmodernizmin reddedilmesi hem de modernliğin yeniden değerlendirilmesi yönündedir. Modernizm, Berman'a göre, Karl Marx'ın Komünist Manifesto'da belirttiği anlamda *katı olan her şeyin buharlaşması* anlamına gelmektedir ve postmodernizm denilen süreç de bir kopuş değil ancak bunun bir devamıdır. Dolayısıyla, Berman'a göre, son zamanların fikir adamlarına değil bir önceki yüzyılın düşünürlerine dönerek modernizmi yeniden değerlendirmek gerekmektedir. Modernite, modernlik, modernizm gibi kavram ayrımlarını netleştiren ve modern düşüncenin anlaşılmasını belirginleştiren bir yaklaşım sergilemektedir.

Berman'ın deyişiyle;

"*Bugün, dünyanın her köşesindeki insanlarca paylaşılan hayati bir deneyim tarzı; diğer bir deyişle uzay ve zamana, ben ve ötekilere, yaşamın imkânları ve zorluklarına ilişkin bir deneyim tarzı var. Bu deneyim bütününü modernlik diye adlandırmak istiyorum. Modern olmak, bizlere serüven, güç, coşku, gelişme, kendimizi ve dünyayı dönüştürme olanakları vadeden; ama bir yandan da sahip olduğumuz her şeyi, olduğumuz her şeyi yok etmekle tehdit eden bir ortamda bulmaktır kendimizi. Modern ortamlar ve deneyimler coğrafi ve etnik, sınıfsal ve ulusal, dinsel ve ideolojik sınırların ötesine geçer; modernliğin, bu anlamda insanlığı birleştirdiği söylenebilir. Ama, paradoksal bir birliktir bu, bölünmüşlüğün birliğidir.* *Bizleri sürekli parçalanma ve yenilenmenin, mücadele ve çelişkinin, belirsizlik ve acının girdabına sürükler. Modern olmak, Marx'ın deyişiyle 'katı olan her şeyin buharlaşıp gittiği' bir evrenin parçası olmaktır.*"

Türkçede, Katı Olan Her Şey Buharlaşıyor, Marksizmle Maceram ve Özgünlüğün Politikası (Radikal Bireycilik ve Modern Toplumun Ortaya Çıkışı) 26 Nisan 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. adlı kitapları yayımlanmıştır.

Kitaplar
--------

* *Katı Olan Her Şey Buharlaşıyor*, M.Berman, İletişim yayınları
* *Marksizmle Maceram*, Berman, İletişim yayınları
* *Özgünlüğün Politikası (Radikal Bireycilik ve Modern Toplumun Ortaya Çıkışı)*, Sel Yayıncılık, 2011

Kaynakça
--------

1. ↑  "Marshall Berman". *www.selyayincilik.com*. 8 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mart 2021.

Dış bağlantılar
---------------

* Perry Anderson'ın değerlendirmesi

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90376953
* BNE: XX1080384
* CANTIC: a11709546
* GND: 130481181
* ISNI: 0000 0001 0920 4171
* LCCN: n81104675
* NKC: jx20090317001
* NLI: 987007279964605171
* NTA: 073854980
* SELIBR: 366355
* SNAC: w67f0bz5
* SUDOC: 075205858
* ULAN: 500233237
* VIAF: 84448275
* WorldCat: lccn-n81104675

 |
**Adolphe Jean Menjou** (18 Şubat 1890 - 29 Ekim 1963), Amerikalı aktör. Kariyeri hem sessiz film döneminde ve hem talkie döneminde devam etmiştir. 1931'de *The Front Page* için Akademi Ödülü'ne aday gösterildi.

Charlie Chaplin'in *Paris'in Kadını* filminde başrolü oynadı. Kirk Douglas ile birlikte Stanley Kubrick'in *Zafer Yolları*’nda ; Ernst Lubitsch'in *The Marriage Circle* filminde; Rudolph Valentino ile *Şeyh* filminde; Marlene Dietrich ve Gary Cooper ile *Yanık Kalpler*’de ; ve Janet Gaynor ve Fredric March ile birlikte *Bir Yıldız Doğuyor* filimde yer aldı.

Sinema endüstrisine yaptığı katkılardan dolayı Menjou, 6826 Hollywood Bulvarı'ndaki Hollywood Walk of Fame'de bir yıldıza sahiptir.

Kültürel etkisi
---------------

 Adolphe Menjou'nun portre fotoğrafı
Menjou'nun Amerikan Karşıtı Faaliyetleri İzleme Komitesi’ni desteklemesi nedeniyle, Alman Demokratik Cumhuriyeti (GDR) propagandası, genellikle batılı muhalifleri Menjou tarzı bıyıklarla tasvir etti ve kişinin bıyıklarını bu şekilde kesmesi bir siyasi muhalefet ifadesi olarak kabul edildi. Bu bıyık tarzı suçlunun sembolü haline geldi ve Almanya'da hala *Menjou-Bärtchen* (Menjou beardlet) olarak adlandırılıyor. Alman sinemasında ve tiyatrosunda şüpheli adamlar, oportünistler, yozlaşmış politikacılar, dolandırıcılar, evlilik sahtekarları ve diğer suçlular genellikle *Menjou-Bärtchen*  sahibidir. Gerçek hayatta, bu tarz genellikle oportünizmle ilişkilidir.

Salvador Dalí, Adolphe Menjou'ya hayrandı. Menjou’nun bıyıklarını "la moustache d'Adolphe Menjou est surréaliste" diyerek sürrealist ilan etti.

Avangard fotoğrafçı Umbo'nun en ünlü fotoğraflarından biri "Menjou En Gros" başlıklıdır. (1928)

Kaynaklar
---------

1. ↑  Obituary *Variety*, 30 Ekim 1963, page 71.
2. ↑  "Adolphe Menjou - Hollywood Walk of Fame". *Walkoffame.com*. 18 Şubat 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Aralık 2017.
3. ↑  *British Film Institute Film Classics*. Taylor & Francis. 2003. s. 120. ISBN 978-1-57958-328-6. 25 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2021.
4. ↑  *Dalí*. Flammarion. 2004. s. 177. ISBN 978-2-08-068222-2. 24 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2021.
5. ↑  *Salvador Dali: The Work, the Man*. H.N. Abrams. 1984. s. 291. ISBN 978-0-8109-0825-3. 24 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2021.

Dış bağlantılar
---------------

* IMDb'de Adolphe Menjou
* TCM Movie Database'de Adolphe Menjou </img>
* AllMovie'de Adolphe Menjou
* Adolphe Menjou'nun fotoğrafları 26 Ekim 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 4055225
* BNE: XX1295253
* BNF: cb139737367 (data)
* CiNii: DA12809508
* GND: 140668217
* ISNI: 0000 0001 2131 2925
* LCCN: n86138591
* MusicBrainz: 5811f113-d74e-4b39-801c-dd801d2ba154
* NKC: xx0186112
* NLA: 35679255
* NLI: 987007430180705171
* NLK: KAC2020Q2855
* NTA: 124153909
* SNAC: w6pp0z66
* SUDOC: 051641569
* Trove: 1039139
* VIAF: 46953966
* WorldCat: lccn-n86138591

 |
**Ghost Rider** (**Patrik Furstenhoff**) İsveç yollarında yasadışı hareketler yapıp bunların görüntülerini yayınlayan bir motosiklet sürücüsüdür. Ghost Rider bu hareketleri trafiğe açık alanlarda yapmaktadır. Ghost Rider, motosikletine farklı açılarda kameralar yerleştirerek kalabalık yollarda, polisleri provoke ederek yüksek hızlarda kovalama yaşanmasına neden olmaktadır.

Ghost Rider'ın motor konusunda ilk tercihi Suzuki GSX-R1000'dir. Ghost Rider filmlerde bu aracın farklı versiyonlarını kullanmaktadır. Ghost Rider *Goes Crazy in Europe*'ta tamamen karbondan yapılmış GSX-R1000 K4 kullanırken, *Ghost Rider Goes Undercover* filminde 280 beygirden fazla güce sahip, turboşarjlı Ghost Rider GSX-R1000 K5 kullanmaktadır.

Ghost Rider otomobil, bisiklet, mini-motosiklet ve kar motosikleti de kullanmaktadır. Her filmde Ghost Rider yüklü ve turboşarjlı bir Suzuki Hayabusa kullanmtakadır. *Ghost Rider: The Final Ride* filmindeki Hayabusa 417 beygir iken, daha sonraları 499 beygirlik Hayabusa kullanmaktadır.

*Ghost Rider: The Final Ride filminde*, Stockholm'den Uppsala'ya 68 km'lik yolu yoğun trafikte 14 dakka 55 saniyede gitmiştir. Ortalama hızı 273,1 km/sa'dir. *Ghost Rider Goes Crazy in Europe* filminde kendi rekorunu daha hızlı bir motor kullanarak 2 saniye geliştirmiştir.

Film geçmişi
------------

| İsim | Yıl |
| --- | --- |
| *Ghost Rider: The Final Ride* | 2002 |
| *Ghost Rider Goes Wild* | 2003 |
| *Ghost Rider Goes Crazy in Europe* | 2004 |
| *Ghost Rider Goes Undercover* | 2005 |
| *Ghost Rider: Back To Basics* | 2008 |
| *Ghost Rider 6.66: What the F\*\*k* | 2012 |

Dış bağlantılar
---------------

* Ghost Rider hakkında bilgi21 Haziran 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
**Élisabeth Dufourcq** (d. 7 Aralık 1940, Boulogne-Billancourt) Fransız siyasetçi, bürokrat.

Eğitimi
-------

1961'da Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü Kamu Hizmeti Bölümünü bitirmiş, 1971'de tarih alanında master yapmış, 1973 yılında tarih-coğrafya alanında ortaöğretim öğretmenliği sertifikasına sahip olmuştur. 1991'de siyaset bilimi alanında doktorasını tamamlamış, 1993'te ise araştırma yönetme alanında yetkililik doktorası yapmış aynı yıl kamu sağlığı alanında derinlemesine eğitim diploması sahibi olmuştur.

Mesleki Kariyeri
----------------

Cezayir, Tokyo ve Moskova'da görev aldıktan sonra Fransa'da lise öğretmenliği yapmıştır. 1979 yılında Dışişleri Bakanlığı'nda danışmanlık yapmış, 1980-1995 yıllarında Ulusal Sağlık ve Tıbbi Araştırma Enstitüsü'nde (INSERM) görevler üstlenmiş, 1993-1995 yıllarında Sağlık ve Yaşam Bilimleri Ulusal Etik Danışma Komitesi üyeliği yapmıştır. 1. Alain Juppé Hükûmeti'nde Araştırmadan sorumlu Devlet Sekreteri olmuştur. 1996-2006 yıllarında Sosyal İşler başmüfettişi olarak görev üstlenmiştir. 1999-2006 yıllarında Sosyal Bakanlıklar nezdinde Sürdürülebilir Kalkınma memuru olarak görev yapmış, 2000-2006 yıllarında Sosyal Güvenlik Kurumları Piyasası Danışma Komisyonu başkanı olmuştur. 2006-2011 yıllarında Kanser Araştırmaları Derneği yönetim kurulu üyeliği, 1994-2005 ve 2012-2020 yıllarında Paris Katolik Enstitüsü'nde öğretim görevliliği yapmıştır.

Özel Yaşamı
-----------

Büyükelçi Bertrand Dufourcq ile evli olup 4 çocuk annesidir.

Ortak kitapları, bilimsel dergilerde yayınlanan makaleleri ve bizzat kendi kaleme aldığı kitapları bulunmaktadır.
***Kagurabachi*** (カグラバチ), Takeru Hokazono tarafından yazılan ve resmedilen bir Japon manga eseridir. 2023 Eylül'de Shueisha'nın *Weekly Shōnen Jump* dergisinde yayınlanmaya başlamıştır.

Konusu
------

Genç Chihiro günlerini ünlü kılıç ustası babasının yanında eğitim alarak geçirmektedir. Bir gün kendisi de büyük bir kılıç ustası olmayı ummaktadır. Baba ve oğul, bugünlerin sonsuza dek süreceğini düşünmektedirler. Ama aniden bir trajedi yaşanır. Kana bulanmış karanlık bir gün. Chihiro ve kılıcı artık sadece intikam için yaşamaktadır.

Yayın Tarihi
------------

Takeru Hokazono tarafından yazılan ve resimlenen eser, 19 Eylül 2023'te Shueisha'nın Haftalık Shōnen Jump dergisinde serileştirmeye başladı.

Viz Media ve Manga Plus, mangayı ingilizce olarak yayınlıyor.

### *Bölümler henüz tankōbon formatında değil.*

Bu bölümler henüz bir tankōbon cildinde yayınlanmamıştır.

Çıkış
-----

Kagurabachi piyasaya sürüldükten sonra Manga Plus'ın popülerlik sıralamasında Spy × Family, Dragon Ball Super ve Boruto gibi mangaları arkasında bıraktı. Okuyucular arasındaki ani popülaritesi, ironik bir şekilde "Big Three" nin (One Piece, Naruto ve Bleach) mirasçısı olduğu söylentileri çıktı ve bu da çok sayıda internet miim konusuna sebep verdi.

Kaynaklar
---------

1. ↑  "Kagurabachi: JJK & Demon Slayer Karışımı, Özgün Olmalı!". *KesifAsya.com*. 10 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ekim 2023.
2. ↑  "Fabricant 100 Manga Ends, 3 New Manga to Launch in Shonen Jump". *Anime News Network* (İngilizce). 4 Eylül 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ekim 2023.

Dış Bağlantılar
---------------

* Resmî site at *Weekly Shōnen Jump* (Japonca)
* Anime News Network'ün ansiklopedisinde *29928* (İngilizce)
**Veryansın TV**, Türk gazeteci, yazar ve düşünür Nihat Genç tarafından 2019 yılında kurulan Türkiye merkezli bir çevrimiçi haber sitesidir. Veryansın TV'nin genel merkezi Ankara Çankaya'da bulunmaktadır.

Gazete, Genç'in OdaTV'nin kurucularıyla yaşadığı anlaşmazlık sonucu kuruldu. Veryansın TV, Genç'in Türk siyasetinin güncel durumuna ilişkin görüş ve düşüncelerini paylaştığı YouTube kanalıyla tanınıyor. Veryansın kendisini solcu, neo-milliyetçi bir gazete olarak tanımlıyor. Veryansın TV'nin OdaTV'yi çok eleştirdiği biliniyor.

Gazete ağırlıklı olarak Türk siyasetine odaklanıyor. Ana şirketi Nihat Genç'in sahibi olduğu İlkan Medya Reklam Ticaret A.Ş'dir. Veryansın TV kendisini "Vatanseverlerin Sesi"nin çevrimiçi gazetesi olarak adlandırıyor.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Veryansın TV kimin? Veryansın TV'nin sahibi kim?" [Veryansın TV kimin? Veryansın TV'nin sahibi kim?]. *Timetürk*. 22 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Haziran 2023.
2. ↑  "Künye". *Veryansın TV*. 7 Aralık 2020. 22 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Haziran 2023.

Dış bağlantılar
---------------

* Resmî site
* YouTube
* YouTube 2
* YouTube 3
Kalenin giriş kapısı.
Kalenin havadan görünümü
**Gonio Kalesi** (Gürcüce: გონიოს ციხე / Gonios Tsihe) veya eski adıyla **Apsarus** veya **Apsaros** (Antik Yunanca: Ἄψαρος), Batum'un 15 kilometre güneyinde, Çoruh'un ağzında bulunan Roma dönemi kalesidir. Türkiye Gürcistan sınırının 4 km kuzeyinde konumlanmıştır. Kalenin adı, Kolhis prensesi Midia ve kardeşi Absyrtos'tan bahseden mitle bağlantılıdır.

Kaleden ilk kez Büyük Plinius'un yazdığı Naturalis Historia adlı eserde bahsedilmiştir. Appianus'un MS 2. yüzyılda yazdığı *Mithridatis Savaşları* kitabında kalenin antik Yunanca adına atıfta bulunulmuştur. Kale, aynı yüzyılda küçük bir Roma kenti haline dönüşmüştür. Kent, tiyatrosu ve hipodromu ile bilinmekteydi. Prokopius, 6. yüzyılda kalenin kalıntılarının, kalenin eskiden önemli bir yer olduğunu kanıtladığını yazmıştır. Daha sonra Bizans egemenliği altında kalan kale 1547 yılında Osmanlılar'ın eline geçmiştir. Evliya Çelebi'ye göre, Kazaklar 70 şaykadan oluşan kuvvetleriyle 1647'de kaleyi ele geçirmiş, ama Tortum Beyi Gazi Sidi Ahmed Bey 3.000 Megrel ve 1.000 Türkten oluşan ordusuyla kısa sürede kaleyi yeniden Osmanlı topraklarına bağlamıştır.

Gonio Kalesi, 17. yüzyıl, Don Cristoforo De Castelli'nin çizimi
İtalyan misyoner Don Cristoforo De Castelli, 1627-1654 arasında Gürcistan'da bulunduğu sırdada Gonio Kalesi'ni de ziyaret etmiş, Osmanlı döneminde kalenin köle ticaretinin yapıldığı yerlerden biri olduğunu yazmıştır. Castelli, kalede Gürcülerin, Abhazların ve başka uluslardan insanların kitleler halinde satıldığını belirtmiş, çocukların da keçiler gibi satıldığını ifade etmiştir.

Gonio Kalesi, 1878 tarihli Ayastefanos Antlaşması'yla Acara bölgesiyle birlikte, o tarihlerde Rus İmparatorluğu'nun bir parçası olan Gürcistan’a katılmıştır. On İki Havari’den biri olan Aziz Matthias'ın mezarının Gonio Kalesi'nde olduğuna inanılır. Bundan dolayı Gürcistan hükûmeti mezarların çevresinin kazılmasını yasaklamıştır. Ancak kalede, özellikle Roma dönemine odaklanan arkeolojik kazılar sürmektedir.

Kaynakça
--------

1. ↑  Stephanus of Byzantium, Ethnica, §A153.14
2. ↑  Stephanos Byzantinos. Ethnica. *s.v.* Ἀψυρτίδες.]
3. ↑  Plinius. *Naturalis Historia*. **6.4**.
4. ↑  App. Mithr. 15.101.
5. ↑  Prokopius, *Bell. Goth.* 4.2.
6. ↑  Çelebi, Evliya (1834). Hammer-Purgstall, Joseph von (Ed.). *Narrative of travels in Europe, Asia, and Africa, in the Seventeenth Century, vol. 2*. Londra: Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. ss. 191-196.
7. ↑  Tivadze, Tamar (1977). "კაზაკების მიერ გონიოს ციხის აღების საკითხისათვის" [For the Cossack capture of Gonio Fortress]. *Matsne* (Gürcüce). **1**: 76-83.
8. ↑  "Don Cristoforo de Castelli, *Gürcistan Üzerine Bilgiler ve Albüm* (Relazione e album dei schizzi sulla Georgia del secolo XVII / ცნობები და ალბომი საქართველოს შესახებ), Tiflis, 1976, s. 171". 12 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Şubat 2024.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* VIAF: 237466663

 |
Stéphane Fratacci (2015)
**Stéphane Fratacci** (d. 2 Haziran 1963, Monako) Fransız vali.

Eğitimi
-------

Paris Ticari Bilimler Yüksek Okulu ve Ulusal İdare Okulu mezunudur.

Mesleki Kariyeri
----------------

1989 yılında Danıştay’da göreve başlamış, denetçi ve tetkik hakim olarak görev üstlenmiştir. 1996-1998 yıllarında France 2 genel müdürünün danışmanlığını yapmıştır. 1998’de Başbakanlık Kamu Hizmeti ve İdare Genel Müdürlüğü’nde müdür yardımcısı olmuş, 2001-2006 yıllarında İçişleri Bakanlığı Hukuki İşler ve Kamusal Özgürlükler Müdürü olmuş, 2007-2009 yıllarında Aisne valisi, 2009-2012 yıllarında Dayanışmacı Kalkınma, Ulusal Kimlik ve Göç Bakanlığı genel sekreteri, 2012-2015 yıllarında Doubs valisi olmuş ve bu dönemde yaşanan medyatik ve siyasi bir göç davası olan Leonarda Davası ile görevlendirilmiştir. 2015 yılında Alsace bölge valisi ve Bas-Rhin valisi olmuş ve 2016 yılında bölgelerin birleşmesi ile Grand Est bölge valisi ve Bas-Rhin valisi olmuş, 2017-2018 yıllarında Devlet Bakanı, İçişleri Bakanı Gérard Collomb’un kabine direktörü olarak görev yürütmüştür. 2 Ocak 2019 tarihi itibarıyla 3 yıllığına Paris Sanayi ve Ticaret Odası Genel Müdürüdür.
**Süleyman Sadık Eliyeşil** (2 Kasım 1925 - 16 Haziran 2008), zengin bir Türk iş adamı, aynı zamanda yarış atı sahibi ve yetiştiricisiydi. Türkiye'nin en prestijli at yarışı etkinliği olan Gazi Koşusu'nda safkanlarının 13 yarışlık rekoru kazanmasıyla tanınır. Zengin toprak sahibi ve sanayici bir ailenin üçüncü kuşak üyesiydi.

Biyografi
---------

Sadık Eliyeşil, 2 Kasım 1925'te Mersin'in Tarsus ilçesinde varlıklı bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Ataları, 1880'li yıllardan itibaren Çukurova bölgesinde toprak sahibi ve tekstil üreticisiydi. Ailesinin sahip olduğu ve işlettiği çeşitli şirketler, 1972 yılında, bugün Türkiye'nin en büyük holdinglerinden biri olan Çukurova Holding'in çatısı altında birleşti.

Sadık Eliyeşil'in baba tarafından dedesi Müftüzade Sadık Paşa'nın Tarsus'taki evinin, imparatorluğun başkenti İstanbul'da elektriğin bulunmasından on iki yıl önce, 1902'de Osmanlı İmparatorluğu'nda elektrik sağlanan ilk iki evden biri olması dikkat çekicidir.

Orta öğrenimini İstanbul'da Şişli Terakki Lisesi ve Boğaziçi Lisesi'nde tamamladıktan sonra İngiltere'de Manchester Üniversitesi'nde tekstil mühendisliği okudu. Sadık Eliyeşil, 1949 yılında lisans diplomasıyla mezun olduktan sonra yurda döndü.

Sadık Eliyeşil, 1963-1974 yılları arasında Mersin İdmanyurdu SK yönetim kurulunda görev yaptı.

16 Haziran 2008'de 82 yaşında İstanbul'da vefat etti. Veliefendi Hipodromu'nda kılınan cenaze töreni ve Levent Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından İstanbul Yeniköy Mezarlığı'ndaki aile kabristanında toprağa verildi.

Torunlarından 1984 yılında İstanbul'da doğan Melissa Eliyeşil, Charles von Faber-Castell ile evlendi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Al Gülüm, Ver Gülüm". Son Düzlük. 27 Mayıs 2010. 30 Kasım 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2011.
2. 1 2 3 4  "Sadık Eliyeşil Anısına". *Son Düzlük*. 20 Haziran 2008. 25 Nisan 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2011.
3. 1 2  "Sadık Eliyeşil hayatını kaybetti". *HT Ekonomi*. 17 Haziran 2008. 14 Temmuz 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2011.
4. 1 2 3  "Sadık Eliyeşil Son Yolculuğuna Uğurlandı". *Haberler*. 19 Haziran 2008. 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2011.
5. ↑  "Kulüp Başkanları". Mersin İdmanyurdu. 2 Aralık 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2011.
**Kotex** Kimberly-Clark şirketine ait, dünyada kadınlar için ince ve hijyenik pedler ve tamponlar üreten markadır.

Modern, ticari, tek kullanımlık pedler ilk kez Almanya'da ondokuzuncu yüzyılın sonlarında Hartmann ve ABD'de Johnson & Johnson şirketi tarafından tanıtılmıştır. Ancak Kimberly-Clark tarafından 1920 yılında başlatılan Kotex markası daha popüler ve yaygın oldu. Hearst Corporation medya şirketinin Good Housekeeping dergisinde yerleştirilen reklamla geniş kitlelere tanındı.Bu pazarlama ürünün toplu satışına neden oldu. Procter & Gamble 1983 yılında piyasaya Orkid (Always) markasını çıkarmakla Kotex'e rakip oluşturdu.

1927 yılında 57 ülkede satışı 11.000.000 $'a ulaşan Kotex markası şimdi 150-den fazla ülkede satış yapıyor.[*kaynak belirtilmeli*]

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 23 Kasım 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mart 2016.

Dış bağlantılar
---------------

* Resmi Sayfası 21 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Kotex resmi sayfası
* Kotex Türkiye Facebook 20 Mayıs 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* Kotex Türkiye YouTube kanalı 4 Şubat 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
* برای خرید نوار بهداشتی کوتکس اصل ترکیه در ایران به فروشگاه ارس یاب مراجعه نمایی