**Maria Magdalena Dietrich**, bilinen adıyla **Marlene Dietrich** (d. 27 Aralık 1901, Berlin - ö. 6 Mayıs 1992, Paris), Alman asıllı Amerikalı sinema oyuncusu ve şarkıcıdır.

Uzun kariyerine kabare şarkıcısı olarak başlayan Dietrich, 1920'lerde Berlin'de film endüstrisine adım atarak 1930'larda Hollywood'da parlamıştır. Kadınlarda *maskülen giyim*in öncüsü olarak kabul edilmiştir. II. Dünya Savaşı sırasında, 1944 ve 1945'te Cezayir, İtalya, Fransa ve Almanya'da on sekiz ay boyunca yarım milyon asker ve savaş esirini eğlendirerek, askerlere moral vererek cephelerde şarkı da söyleyen Dietrich, yeni vatanı olan Amerika Birleşik Devletleri'nin doğduğu ülkeyi yenmesine yardımcı olmak için çaba gösterdi. 50 ve 60'larda yükselen bir kariyeri olmuş, zamanının en önemli ikonlarından biri haline gelmiştir.

Oscar adayı olan Dietrich, Amerikan Film Enstitüsü'nün listesine göre gelmiş geçmiş en önemli 9. kadın oyuncudur.

İki ayrı dilde çekilen *Mavi Melek* (*Der blaue Engel*) filmi, Marlene Dietrich için bir dönüm noktasıdır. Filmde canlandırdığı Lola-Lola karakteri onun, uluslararası bir film yıldızı olarak tanınmasını sağlamıştır.

Londra'da iken, Dietrich daha sonra röportajlarda, Nazi Partisi yetkilileri tarafından kendisine yaklaşıldığını ve Üçüncü Reich'in en önde gelen film yıldızı olarak Almanya'ya dönmeyi kabul etmesi durumunda kazançlı sözleşmeler önerdiklerini söyledi. 1937'de tekliflerini reddetti ve ABD vatandaşlığına başvurdu. Ernst Lubitsch'in yönettiği bir başka romantik komedi olan Angel (1937) yapmak için Paramount'a döndü; film zayıf bir şekilde karşılandı ve Paramount'un Dietrich'in sözleşmesinin kalanını satın almasına yol açtı.

1999'da Amerikan Film Enstitüsü, Dietrich'i Hollywood sinemasının dokuzuncu en büyük kadın yıldızı olarak adlandırdı.

İlk yılları
-----------

Marie Magdalene Dietrich, Berlin'in bir bölgesi olan Schöneberg'deki Rote Insel semtinde Leberstraße 65'te doğdu. Annesi Wilhelmina Elisabeth Josefine (kızlık soyadı Felsing), bir mücevher ve saat yapım firması sahibi varlıklı Berlinli bir aileden geliyordu. Babası Louis Erich Otto Dietrich bir polis teğmeniydi. Dietrich'in bir yaş büyük Elisabeth adında bir kardeşi vardı. Dietrich'in babası 1907'de öldü. En iyi arkadaşı, Grenadiye'de aristokrat bir üsteğmen olan Eduard von Losch, Wilhelmina'ya kur yaptı ve 1914'te onunla evlendi, ancak Wilhelmina, Birinci Dünya Savaşı sırasında aldığı yaralar nedeniyle Temmuz 1916'da öldü. Von Losch, Dietrich kardeşleri hiçbir zaman resmen evlat edinmedi, bu nedenle, bazen iddia edildiği gibi, Dietrich'in soyadı hiçbir zaman von Losch olmadı.

Dietrich'in ailesi ona "Lena", "Lene" veya "Leni" lakaplarını takmıştı. Yaklaşık 11 yaşında, ilk iki adını birleştirerek "Marlene" adını oluşturdu. Dietrich, 1907'den 1917'ye kadar Auguste-Viktoria Kız Okulu'na gitti ve 1918'de Berlin-Wilmersdorf'taki Victoria-Luise-Schule'den (bugünkü Goethe-Gymnasium) mezun oldu. Keman eğitimi aldı ve gençken tiyatro ve şiirle ilgilenmeye başladı. Bir bilek yaralanması yaşadı ve bu olay bir konser kemancısı olma hayallerini engelledi, ancak 1922'de ilk işine, bir Berlin sinemasında sessiz filmler için bir orkestrada keman çalarak çaldı. Sadece dört hafta sonra kovuldu.

Dietrich'in ilk profesyonel sahne gösterileri, Guido Thielscher'in Girl-Kabarett vodvil tarzı eğlenceleriyle turneye çıkan bir koro kızı ve Berlin'deki Rudolf Nelson revüleriydi. 1922'de Dietrich, tiyatro yönetmeni ve impresario Max Reinhardt'ın drama akademisi için yapılan seçmelere katıldı fakat başarısız oldu; ancak kısa süre sonra kendisini tiyatrolarında koro kızı olarak çalışırken ve dizilerde küçük roller oynarken buldu.

### Kariyer başlangıçları

Dietrich'in ilk filmi The Little Napoleon (1923) filminde küçük bir roldü. Gelecekteki kocası Rudolf Sieber ile 1923'te Tragedy of Love setinde tanıştı. Dietrich ve Sieber, 17 Mayıs 1923'te Berlin'de resmi bir törenle evlendi. Tek çocuğu kızı Maria Elisabeth Sieber 13 Aralık 1924'te doğdu.

Dietrich, 1920'ler boyunca hem Berlin'de hem de Viyana'da sahnede ve filmde çalışmaya devam etti. Ancak en çok ilgiyi Broadway, Es Liegt in der Luft ve Zwei Krawaten gibi müzikaller ve revülerde çekti.

1920'lerin sonlarına doğru, *Café Elektric* (1927), *I Kiss Your Hand, Madame* (1928) ve *The Ship of Lost Souls* (1929) filmlerindeki roller de dahil olmak üzere ekranda oldukça büyük roller oynuyordu.

İkinci Dünya Savaşı
-------------------

James Stewart ve Marlene Dietrich, 1939
Dietrich'in güçlü siyasi inançları ve bu inançları konusunda açık sözlükle ifade etmesiyle biliniyordu. 1930'ların sonlarında Dietrich, Yahudilerin ve muhaliflerin Almanya'dan kaçmasına yardımcı olmak için Billy Wilder ve diğer birkaç sürgün edilmiş kişi ile birlikte bir fon yarattı. 1937'de Knight Without Armour filmindeki kazancını (450.000 dolar) mültecilere yardım etmek için emanet etti. 1939'da Amerikan vatandaşı oldu ve Alman vatandaşlığından vazgeçti. Aralık 1941'de ABD II. Dünya Savaşı'na girdi ve Dietrich Ocak 1942'den Eylül 1943'e kadar ABD'yi gezdi. Dietrich Almanlara karşı Amerikalıları desteklediği için pek çok Alman tarafından hain ilan edilmektedir. Zira 1960'larda Almanya'da verdiği konserlerde yuhalanıp ıslıklanmıştır. Düseldorf'ta bir otelde iken 18 yaşındaki bir kız yanına yaklaşıp yüzüne tükürmüş ve "Hain, senden nefret ediyorum!" demiştir. Bunun üzerine Dietrich Almanya'yı terk etmiş ve bir daha Almanya'ya dönmemiştir.

Marlene Dietrich Almanya'nın Bremen, Duisburg ve Leipzig şehirlerini bombalayan Amerikan 401. Bombardıman Filosu Pilotları ile birlikte, 29 Ekim 1944
Marlene Dietrich ve ABD askerleri, 1944

Sahne ve kabare
---------------

1950'lerin başından 1970'lerin ortalarına kadar, Dietrich neredeyse yalnızca bir kabare sanatçısı olarak çalıştı ve dünya çapındaki büyük şehirlerdeki büyük tiyatrolarda canlı performans sergiledi.

1953'te, Dietrich'e Las Vegas Strip'teki Sahara Hotel'de canlı görünmesi için haftada 30.000$ teklif edildi. Gösteri kısaydı, sadece onunla ilgili birkaç şarkıdan oluşuyordu. Jean Louis tarafından tasarlanan, cüretkar şeffaf "çıplak elbisesi" - şeffaflık yanılsaması veren ipek sufleden ağır boncuklu bir gece elbisesi - çok fazla tanıtım yaptı.

Dietrich'in 1960 yılında bir konser turu için Batı Almanya'ya dönüşü karışık bir tepki aldı. Sürekli olarak olumsuz yazı yazan basına ve anavatanına ihanet ettiğini düşünen Almanların yüksek sesli protestolarına rağmen, performansı büyük kalabalığın ilgisini çekti. Berlin'deki Titania Palast tiyatrosundaki performansları sırasında protestocular "Marlene Evine Dön!" sloganları attı. Öte yandan, Dietrich, saltanatları sırasında sürgünde yaşayan Nazilerin rakibi olan Dietrich gibi Berlin Belediye Başkanı Willy Brandt da dahil olmak üzere diğer Almanlar tarafından sıcak karşılandı. Tur sanatsal bir zaferdi, ancak finansal bir başarısızlıktı. Karşılaştığı düşmanlık yüzünden duygusal olarak tükenmiş durumda kaldı ve bir daha asla ziyaret etmeyeceğine ikna olarak ayrıldı. Ancak Doğu Almanya onu iyi karşıladı.

Marlene Dietrich, 1959'da Paris'te kaydedilen bir röportajda film ve kabare kariyerini tartışıyor.
Aynı zamanda, iyi karşılandığı İsrail turuna da çıktı; 1962'de Pete Seeger'in savaş karşıtı marşı "Where Have All the Flowers Gone"un Almanca versiyonu da dahil olmak üzere, konserleri sırasında Almanca bazı şarkılar söyledi ve böylece İsrail'de Almanca kullanımına karşı resmi olmayan tabuyu yıktı.
1965'te "ilkelere cesurca bağlılığı ve Yahudi halkı için tutarlı dostluk sicili nedeniyle" İsrail Cesaret Madalyonunu alan ilk kadın ve Alman olacaktı.

Broadway'de iki kez sahne aldı (1967 ve 1968'de) ve 1968'de Özel Tony Ödülü aldı. Kasım 1972'de Dietrich'in Broadway şovu An Evening with Marlene Dietrich'in bir versiyonu olan I Wish You Love Londra'da çekildi. İşbirliği için kendisine 250.000 dolar ödendi, ancak sonuçtan memnun değildi. Gösteri İngiltere'de BBC'de ve ABD'de CBS'de Ocak 1973'te yayınlandı.

Dietrich, Eylül 1975'e kadar yoğun bir performans programıyla devam etti. Clive Hirschhorn ona neden performans göstermeye devam ettiğini sorduğunda, "Bunun göz alıcı olduğunu mu düşünüyorsun? Bunun harika bir hayat olduğunu ve bunu sağlığım için yaptığımı mı düşünüyorsun? Şey, öyle değil. Zor bir iş. Ve Mecbur olmasalar kim çalışırdı?"

60'lı ve 70'li yaşlarında Dietrich'in sağlığı bozuldu: 1965'te rahim ağzı kanserinden kurtuldu ve bacaklarında dolaşım bozukluğu yaşadı. Dietrich, ağrı kesicilere ve alkole giderek daha fazla bağımlı hale geldi. 1973'te Maryland'deki Shady Grove Müzik Fuarı'nda bir sahne düşüşü sol uyluğunu yaraladı ve yaranın iyileşmesi için deri nakli yapılması gerekti. Ağustos 1974'te sağ bacağını kırdı.

### Paris yılları

Dietrich'in şov dünyası kariyeri büyük ölçüde 29 Eylül 1975'te Avustralya'nın Sidney kentinde bir performans sırasında sahneden düşüp uyluk kemiğini kırınca sona erdi. Ertesi yıl, kocası, Rudolf Sieber, 24 Haziran 1976 tarihinde kanserden öldü. Dietrich'in kamera önündeki son filmi, başrolünü David Bowie'nin oynadığı ve David Hemmings'in yönettiği ve başlık şarkısını söylediği Just a Gigolo'da (1979) kısa bir görünümdü.

Dietrich, Paris'te 12 Avenue Montaigne'deki dairesine çekildi. Hayatının son 13 yılını çoğunlukla yatalak olarak geçirdi ve ailesi ve çalışanlar da dahil olmak üzere yalnızca seçilmiş birkaç kişinin dairesine girmesine izin verdi. Bu süre zarfında çok sayıda mektuplar yazdı ve telefon görüşmeleri yaptı. Otobiyografisi Nehmt nur mein Leben (Sadece Hayatımı Al), 1979'da yayınlandı.

1982'de Dietrich, hayatı hakkında bir belgesel film olan Marlene'e (1984) katılmayı kabul etti, ancak filmde görünmeyi istemedi. Filmin yönetmeni Maximilian Schell'in sadece sesini kaydetmesine izin verildi. Film birkaç Avrupa film ödülü kazandı ve 1984'te En İyi Belgesel dalında Akademi Ödülü'ne aday gösterildi. Newsweek, filmi "eşsiz bir film, belki de harika bir film yıldızı hakkında şimdiye kadar yapılmış en büyüleyici ve etkileyici belgesel" olarak adlandırdı.

1988'de Dietrich, Udo Lindenberg'in bir nostalji albümü için şarkıların sözlü girişlerini seslendirdi.

Dietrich'in kızı ve torunu, Kasım 2005'te Alman dergisi Der Spiegel'e verdiği bir röportajda, Dietrich'in bu yıllarda siyasi olarak aktif olduğunu söyledi. Ronald Reagan, Mihail Gorbaçov ve Margaret Thatcher dahil olmak üzere dünya liderleriyle telefonla iletişim halinde kaldı ve kendisine aylık 3.000 ABD dolarının üzerinde bir fatura geldi. 1989'da Babelsberg Stüdyolarını kapanmaktan kurtarma çağrısı BBC Radio'da yayınlandı ve o yıl Berlin Duvarı'nın yıkılışı vesilesiyle televizyonda telefonla konuştu. Ayrıca 1990 baharında, Fransız kuvvetleri radyo istasyonunda Almanya'daki Berlinli arkadaşlarına hitaben şunları söyledi: eski Fransa cumhurbaşkanı Mitterrand ile Berlin'in birleşik bir Almanya'nın başkenti olacağına dair kendisine verdiği sözle ilgili en son konuşmasıydı.

Ölümü
-----

Dietrich, 7 Mayıs 1992 tarihinde, Paris'teki dairesinde 90 yaşında böbrek yetmezliğinden öldü. Cenaze töreni, 14 Mayıs 1992 tarihinde, Paris'teki La Madeleine Roma Katolik kilisesinde düzenlenen bir anma töreniydi. Dietrich'in cenazesine kilisenin içinde ve dışında Almanya, Rusya, ABD, İngiltere ve diğer ülkelerden birkaç büyükelçiler dahil, ve dışarıda binlercesi olmak üzere yaklaşık 1.500 yas tutan kişi katıldı. Fransız bayrağına örtülü kapalı tabutu sunağın altına oturtuldu ve Fransa Cumhurbaşkanı François Mitterrand tarafından beyaz kır çiçekleri ve gül buketi ile süslendi. Fransa'nın Onur Lejyonu ve ABD Özgürlük Madalyası dahil olmak üzere üç madalya, tabutun dibinde, askeri tarzda, Dietrich'in bir aktris olarak kariyerinde, nazilere karşı kişisel mücadelesinde somutlaşmış görev duygusunu simgeleyen bir törende sergilendi. Cenazesindeki Rahip şunları söyledi: "Herkes hayatını bir film ve şarkı sanatçısı olarak biliyordu ve herkes onun sert tavırlarını biliyordu ... Bir asker gibi yaşıyordu ve bir asker gibi gömülmek isterdi". Tesadüf eseri, fotoğrafı o yıl Paris'in her tarafına yapıştırılan Cannes Film Festivali afişinde kullanılmıştır.

Dietrich vasiyetinde, doğum yeri olan Berlin'de ailesinin yanına gömülmek istediğini ifade etti. Cesedi, 16 Mayıs 1992'de vasiyetini yerine getirmek için oraya götürüldü. Tabutu, Amerikan statüsüne uygun bir Amerikan bayrağı ile kaplandı. Tabutu Berlin'den geçerken, tabutuna çiçekler atılmıştır, çünkü Dietrich çiçekleri severdi ve hatta sonraki şovlarında kullanmak üzere ona atılan çiçekleri saklardı. Dietrich, Schöneberg'deki Städtischer Friedhof III'te, annesi Josefine von Losch'in mezarının yanında ve doğduğu evin yakınında defnedildi. Onu hain olarak gören pek çok Alman onun Berline gömülmesini istememiştir.

Filmografi
----------

* 1922: So sind die Männer (Der kleine Napoléon) - Georg Jacoby
* 1922: Tragödie der Liebe - Joe May
* 1923: Der Mensch am Wege - Wilhelm Dieterle
* 1923: Der Sprung ins Leben - Johannes Guter
* 1925: Eine Dubarry von heute - Alexander Korda
* 1925: Manon Lescaut - Arthur Robinson
* 1926: Der Juxbaron - Willi Wolff
* 1926: Der Tänzer meiner Frau - Alexander Korda
* 1926: Kopf hoch, Charly! - Willi Wolff
* 1926: Madame wünscht keine Kinder - Alexander Korda
* 1927: Prinzessin Olala - Robert Land
* 1927: Sein größter Bluff - Harry Piel
* 1927: Café Elektric - Gustav Ucicky
* 1928: Ich küsse Ihre Hand, Madame - Robert Land
* 1929: Das Schiff der verlorenen Menschen - Maurice Tourneur
* 1929: Die Frau, nach der man sich sehnt - Kurt Bernhardt
* 1930: Gefahren der Brautzeit - Fred Sauer
* 1930: Der blaue Engel - Josef von Sternberg
* 1930: Fas - Josef von Sternberg sa Gary Cooperom
* 1931: X27 (Dishonored) - Josef von Sternberg
* 1932: Shanghai Express - Josef von Sternberg
* 1932: Blonde Venus - Josef von Sternberg
* 1933: Song of Songs - Rouben Mamoulian
* 1934: The Scarlett Empress - Josef von Sternberg
* 1935: The Devil is a Woman - Josef von Sternberg
* 1936: The Garden of Allah - Richard Boleslawski
* 1936: Desire - Frank Borzage
* 1937: Angel - Ernst Lubitsch
* 1937: Tatjana - Jaques Feyder
* 1939: Destry rides again - George Marshall
* 1940: The Seven Sinners - Tay Garnett
* 1941: The Flame of New Orleans - René Clair
* 1941: Manpower - Raoul Walsh
* 1942: The Spoilers - Ray Enright
* 1942: Pittsburgh - Lewis Seiler
* 1942: The Lady is willing - Mitchel Leisen
* 1944: Follow the Boys - Edward E. Sutherland
* 1944: Kismet - William Dieterle
* 1946: Martin Roumagnac - Georges Lacombe
* 1947: Golden Earrings - Mitchell Leisen
* 1948: A Foreign Affair - Billy Wilder
* 1949: Jigsaw - Fletcher Markle
* 1950: Stage Fright - Alfred Hitchcock
* 1951: No Highway in the Sky - Henry Koster
* 1952: Rancho Notorious - Fritz Lang
* 1956: Around the World in Eighty Days - Michael Anderson
* 1957: The Monte Carlo Story - Samuel A. Taylor i Giulio Machi
* 1958: Touch of Evil - Orson Welles
* 1958: Witness for the Prosecution - Billy Wilder
* 1961: Judgement at Nuremberg - Stanley Kramer
* 1962: The Black Fox, The True Story Of Adolf Hitler - Louis C. Stoumen
* 1964: Paris when it Sizzles - Richard Quine
* 1972: I wish you Love - Clark Jones
* 1978: Schöner Gigolo, armer Gigolo - David Hemmings sa David Bowieem
* 1984: Marlene - Maximilian Schell

Popüler kültürde
----------------

Marlene Dietrich, yönetmenliğini Fatih Akın'ın üstleneceği ve 2023'te yanyınlanacak olan *Marlene* adlı dizide Alman aktris Diane Kruger tarafından canlandırılacak.

Kaynakça
--------

1. ↑  Helm, Toby (24 Haziran 2000). "Film star felt ashamed of Belsen link". *The Daily Telegraph*. 12 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mayıs 2013.
2. ↑  Bach 2011, s. 19.
3. ↑  "Marlene Dietrich (German-American actress and singer)". *Our Queer History*. 9 Şubat 2016. 15 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Haziran 2016.
4. ↑  Sonneborn, Liz (14 Mayıs 2014). *A to Z of American Women in the Performing Arts*. ISBN 978-1-4381-0790-5.
5. ↑  Bach 1992, s. 20.
6. ↑  Bach 1992, s. 26.
7. ↑  Bach 1992, s. 32.
8. ↑  Bach 1992, s. 42.
9. ↑  Bach 1992, s. 491.
10. ↑  Bach 2011, s. 62.
11. ↑  Bach 1992, s. 65.
12. ↑  "Ship of Lost Men (Das Schiff der verlorenen Menschen)". Amazon. 19 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mayıs 2013.
13. ↑  Flint, Peter B. (7 Mayıs 1992). "Marlene Dietrich, 90, Symbol of Glamour, Dies". *The New York Times*.
14. ↑  "Der spiegel". 15 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi.
15. ↑  "Marlene Dietrich Traitor or Heroine". 16 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
16. 1 2  Bach 1992, s. 368.
17. ↑  Bach 1992, s. 369.
18. 1 2 3  Bach 1992, s. 401.
19. ↑  Chesnoff, Richard Z. (7 Mart 1966). "A Candid Portrait of Marlene Dietrich". *Montreal Gazette*. 1 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Mart 2023.
20. 1 2 3  Bach 1992, s. 406.
21. ↑  "*I Wish You Love* Production Schedule". *Marlene Dietrich Collection Berlin*. 24 Eylül 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ekim 2008.
22. ↑  Roberts, Paul G. *Style Icons Vol 4 Sirens*. Fashion Industry Broadcast, 2015 p. 39.
23. ↑  "Marlene Dietrich Concert Setlists". *setlist.fm*. 31 Ocak 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Temmuz 2018.
24. ↑  "Marlene Dietrich". *IMDb*. 26 Ekim 2004 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Temmuz 2018.
25. ↑  Bach 1992, s. 416.
26. ↑  Bach 1992, s. 436.
27. ↑  Bach 1992, s. 437.
28. ↑  *Nehmt nur mein Leben ... : Reflexionen / Marlene Dietrich*. *Library of Congress Online Catalogue*. Bertelsmann. 1979. ISBN 978-3-570-02311-2. Erişim tarihi: 11 Ekim 2016.
29. ↑  "*Marlene*". *Atlas International*. 5 Ocak 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ocak 2009.
30. ↑  Bach 1992, s. 528.
31. ↑  "Der Himmel war grün, wenn sie es sagte". *Der Spiegel* (Almanca). 13 Kasım 2005. 5 Haziran 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Mart 2023.
32. 1 2  "Obituary of Maria Magdalene "Marlene" Dietrich". The Message Newsjournal. 1 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Haziran 2013.
33. ↑  "Marlene Dietrich Funeral". Associated Press Images. 8 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2012.
34. ↑  "15 Most Inspiring Cannes Film Festival Posters". 28 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Eylül 2015.
35. ↑  "Obituary for Marlene Magdelene Dietrich". The Message Newsjournal. 1 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Haziran 2013.
36. ↑  "NY 1992". 22 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi.
37. ↑  Meza, Ed; Meza, Ed (29 Eylül 2022). "UFA Fiction Boards Fatih Akin's Marlene Dietrich Miniseries Starring Diane Kruger". *Variety* (İngilizce). 29 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Kasım 2022.
38. ↑  "Diane Kruger to play Marlene Dietrich in biopic about Hollywood movie legend". *style.news.am*. 9 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Kasım 2022.

Dış bağlantılar
---------------

* IMDb'de Marlene Dietrich

| * g
* t
* d
Yaşam Boyu Başarı Tony Onur Ödülü |
| --- |
| 1947–1975 | 
* Dora Chamberlain / Ira and Rita Katzenberg / Jules Leventhal / Burns Mantle / P. A. MacDonald / Vincent Sardi Sr. (1947)
* Vera Allen / Paul Beisman / Joe E. Brown / Cast of *The Importance of Being Earnest* / Robert W. Dowling / Experimental Theatre Inc. / Rosalind Gilder / June Lockhart / Mary Martin / George Pierce / James Whitmore (1948)
* *Ödül verilmedi* (1949)
* Maurice Evans / Philip Faversham / Brock Pemberton (1950)
* Ruth Green (1951)
* Charles Boyer / Judy Garland / Edward Kook (1952)
* Danny Kaye / Beatrice Lillie (1953)
* *Ödül verilmedi* (1954)
* Proscenium Productions (1955)
* Fourth Street Chekov Theatre / City Center / The New York Public Library Theatre Collection / The Shakespearewrights / *The Threepenny Opera* (1956)
* American Shakespeare Festival / Jean-Louis Barrault / Robert Russell Bennett / William Hammerstein / Joseph Harbuck / Paul Shyre (1957)
* Mrs. Martin Beck / New York Shakespeare Festival (1958)
* Russel Crouse and Howard Lindsay / John Gielgud / Cast of *La Plume de Ma Tante* (1959)
* Burgess Meredith and James Thurber / John D. Rockefeller III (1960)
* David Merrick / The Theatre Guild (1961)
* Brooks Atkinson / Richard Rodgers / Franco Zeffirelli (1962)
* Alan Bennett, Peter Cook, Jonathan Miller and Dudley Moore / Irving Berlin / W. McNeil Lowry (1963)
* Eva Le Gallienne (1964)
* Gilbert Miller / Oliver Smith (1965)
* Helen Menken (1966)
* *Ödül verilmedi* (1967)
* APA-Phoenix Theatre / Pearl Bailey / Carol Channing / Maurice Chevalier / Marlene Dietrich / Audrey Hepburn / David Merrick (1968)
* Leonard Bernstein / Carol Burnett / Rex Harrison / The National Theatre Company of Great Britain / The Negro Ensemble Company (1969)
* Noël Coward / Lynn Fontanne and Alfred Lunt / New York Shakespeare Festival / Barbra Streisand (1970)
* Ingram Ash / Elliot Norton / *Playbill* / Roger L. Stevens (1971)
* *Fiddler on the Roof* / Ethel Merman / Richard Rodgers / The Theatre Guild-American Theatre Society (1972)
* The Actors Fund of America / John Lindsay / Shubert Organization (1973)
* Actors' Equity Association / *A Moon for the Misbegotten* / *Candide* / Peter Cook and Dudley Moore / Harold Friedlander / Bette Midler / Liza Minnelli / Theatre Development Fund / John F. Wharton (1974)
* Al Hirschfeld (1975)

 |
| 1976–2000 | 
* George Abbott / Richard Burton / Circle in the Square Theatre / Thomas H. Fitzgerald / Mathilde Pincus (1976)
* Cheryl Crawford / Equity Liberty Theatre / Barry Manilow / National Theatre of the Deaf / Diana Ross / Lily Tomlin (1977)
* Irving Berlin / Stan Dragoti ve Charles Moss (1978)
* Walter F. Diehl / Eugene O'Neill Memorial Theater Center / Henry Fonda / Richard Rodgers (1979)
* Richard Fitzgerald / Helen Hayes / Mary Tyler Moore / Hobe Morrison (1980)
* Lena Horne (1981)
* Radio City Music Hall / The Actors Fund of America / Warner Communications (1982)
* *Ödül verilmedi* (1983)
* *A Chorus Line* / Peter Feller / *La Tragedie de Carmen* (1984)
* Yul Brynner / New York State Council on the Arts (1985)
* *Ödül verilmedi* (1986)
* George Abbott / Jackie Mason (1987)
* Brooklyn Academy of Music (1988)
* *Ödül verilmedi* (1989)
* *Ödül verilmedi* (1990–1992)
* *Oklahoma!* (1993)
* Hume Cronyn and Jessica Tandy (1994)
* Carol Channing / National Endowment for the Arts / Harvey Sabinson (1995)
* *Ödül verilmedi* (1996)
* Bernard B. Jacobs (1997)
* Edward E. Colton / Ben Edwards (1998)
* Uta Hagen / Arthur Miller / Isabelle Stevenson (1999)
* *Dame Edna: The Royal Tour* / T. Edward Hambleton (2000)

 |
| 2001–günümüz | 
* Paul Gemignani (2001)
* Julie Harris / Robert Whitehead (2002)
* Cy Feuer / *Russell Simmons' Def Poetry Jam on Broadway* (2003)
* James M. Nederlander (2004)
* Edward Albee (2005)
* Sarah Jones / Harold Prince (2006)
* *Ödül verilmedi* (2007)
* Robert Russell Bennett / Stephen Sondheim (2008)
* Jerry Herman (2009)
* Alan Ayckbourn / Marian Seldes (2010)
* Athol Fugard / Philip J. Smith (2011)
* Actors' Equity Association / Hugh Jackman (2012)
* Bernard Gersten / Ming Cho Lee / Paul Libin (2013)
* Jane Greenwood (2014)
* John Cameron Mitchell / Tommy Tune (2015)
* Sheldon Harnick / Marshall W. Mason / National Endowment for the Arts / Miles Wilkin (2016)
* James Earl Jones (2017)
* John Leguizamo / Andrew Lloyd Webber / Chita Rivera / Bruce Springsteen (2018)
* Rosemary Harris / Marin Mazzie / Terrence McNally / Sonny Tilders and Creature Technology Company / Jason Michael Webb / Harold Wheeler (2019)
* *Ödül verilmedi* (2020)
* The Broadway Advocacy Coalition / David Byrne's *American Utopia* / Freestyle Love Supreme / Graciela Daniele (2021)
* Angela Lansbury / James C. Nicola (2022)
* Joel Grey / John Kander (2023)

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BIBSYS: 90122240
* BNC: 000043214
* BNE: XX1162531
* BNF: cb12013957t (data)
* CANTIC: a19254222
* CiNii: DA03486350
* GND: 118525565
* ISNI: 0000 0001 2144 7133
* KulturNav: e6fa39c1-f6cf-4718-83ff-567289a1f35d
* LCCN: n50032559
* LNB: 000094976
* MusicBrainz: 191cba6a-b83f-49ca-883c-02b20c7a9dd5
* NARA: 10580325
* NDL: 00465606
* NKC: jn20000700400
* NLA: 35955072
* NLG: 64197
* NLI: 987007260462105171
* NLK: KAC2020L1645
* NSK: 000044391
* NTA: 068439687
* RERO: 02-A003180323
* SELIBR: 238817
* SNAC: w6h814p7
* SUDOC: 027561844
* TePapa: 61097
* Trove: 1161527
* ULAN: 500330915
* VIAF: 97773925
* WorldCat: lccn-n50032559

 |