recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Herbert Leuninger** (8 Eylül 1932 - 28 Temmuz 2020) bir Alman Katolik rahip ve ilahiyatçıydı. Almanya'da iltica için insan hakları aktivisti, Pro Asyl örgütünün kurucularından ve konuşmacısı, mültecilere yardım eden ve Avrupa Mülteciler ve Sürgünler Konseyi'nin yönetim kurulu üyesiydi. Mültecilerin bir "hoparlörü" olarak hatırlanıyor.

Hayatı
------

Leuninger, büyüdüğü Westerwald, Mengerskirchen'den Alois ve Elisabeth Leuninger'in üç çocuğunun ikincisi olarak Köln-Ossendorf'ta doğdu; kardeşi Ernst Leuninger da rahip ve ilahiyatçı oldu. Amcası Franz Leuninger, 1 Mart 1945'te Plötzensee Hapishanesi'nde idam edilen Nazizme karşı Alman direnişinde aktif olan bir Hristiyan sendikacıydı.

Philippinum Weilburg Gymnasium'daki Abitur'undan sonra Leuninger, Felsefe ve Teoloji okudu. 8 Aralık 1958'de Limburg Katedrali'nde rahip olarak görevlendirildi. Frankfurt-Nied'deki bir cemaatte yardım etti ve daha sonra 1959'dan Oberlahnstein'da ve daha sonra Frankfurt Westend'deki Antoniuskirche'de, daha sonra Kriftel'deki cemaat rahibi olarak papaz oldu. 1970 yılında Ana-Taunus bölgesi için Gençler Bakanı (Jugendpfarrer) olarak atandı. 1972'den 1992'ye kadar Limburg Piskoposu için göç konularında (Migrationsreferent), Piskopos Wilhelm Kempf ve Franz Kamphaus'un danışmanı olarak görev yaptı. Leuninger, Londra merkezli Avrupa Mülteciler ve Sürgünler Konseyi Yönetim Kurulu üyesi olarak görev yaptı.

1986'da Jürgen Micksch ve diğerleriyle birlikte Almanya'ya sığınmak isteyen mülteciler için bir insan hakları örgütü olan Frankfurt Pro Asyl'de kurdu. 1994'e kadar örgütün konuşmacısı, ardından 1998'e kadar Avrupa için referans olarak görev yaptı.

Leininger, 87 yaşında Limburg'da kısa bir hastalıktan sonra öldü.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Pro-Asylgründer Herbert Leuninger gestorben | DOMRADIO.DE". *www.domradio.de* (Almanca). 4 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ağustos 2020.
2. ↑  "Ein Leben für die Menschenrechte – PRO ASYL trauert um Herbert Leuninger". *www.proasyl.de* (Almanca). 4 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Eylül 2020.
3. ↑  "Herbert Leuninger". *leuninger-herbert.de* (Almanca). 11 Haziran 2018. 30 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2018.
4. ↑  "Herbert Leuninger. Archiv Biographie 2008". *leuninger-herbert.de* (Almanca). 11 Haziran 2018. 15 Şubat 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2018.
5. ↑  Zeitung, Süddeutsche. "Mitbegründer von Pro Asyl Herbert Leuninger gestorben". *Süddeutsche.de* (Almanca). 7 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Eylül 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 126723672
* ISNI: 0000 0000 1792 0293
* VIAF: 8387503
* WorldCat: viaf-8387503

 |
Katyuşa (silah)
Bir **roket**, roket motoruyla çalışan, kendinden tahrikli, güdümsüz bir silah sistemidir. Roketler öncelikle orta ve uzun menzilli ağır silahlar sistemleri olarak kullanılır. Tarihsel olarak havadan yüzeye, bazıları havadan havaya ve hatta birkaç yerden havaya atılarak önemli bir kullanım gördüler. Modern yüzeyden yüzeye roket sistemlerinin örnekleri arasında BM-27 Uragan ve M270 MLRS Roket Sistemi bulunur. VA-111 Şkval gibi su altında hareket eden roketler ve füzeler, torpido olarak da bilinirler.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 14 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ekim 2020.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 31 Ekim 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ekim 2020.

Ayrıca bakınız
--------------

* El yapımı patlayıcı
* Çok namlulu roketatar
* Bomba atar
* Havan
* Balistik füze
* Tanksavar
* Mühimmat
* Yüksek güç roketçiliği
* Amatör roketçilik
* Roket güdümlü el bombası
* Hydra 70
* Omuzdan ateşlemeli füze
* Topçu roketi

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 4129302-2
* LCCN: sh85114741
* LNB: 000295590
* NKC: ph125004
* NLI: 987007541366905171

 |
**Sector3 Studios** (eski adıyla SimBin Studios ), Windows PC için yarış simülatörleri geliştiren, 2003 yılında kurulmuş İsveçli bir video oyun geliştiricisi ve yayıncısıdır. Şirketin genel merkezi Lidköping'dedir. Şirket başlangıçta Image Space Incorporated oyunu *F1 2002* için bir modlama ekibi olarak başladı ve temelde ilk ticari oyununun habercisi olan FIA GT şampiyonasının 2002 sezonuna dayanan bir mod yayınladı.

Şirket, tümü 10tacle tarafından yayınlanan *GTR - FIA GT Racing Game*, *GT Legends, GTR Racing'in devamı olan FIA GT Racing Game 2'nin* yanı sıra Eidos Interactive tarafından yayınlanan *RACE 07 - The Official WTCC Game* Formula araçlarına sahip ilk SimBin oyunudur. RACE 07 için yedi adet genişleme paketi yayınladı: GTR Evolution *,* STCC - The Game *,* Race On *,* STCC The Game 2 *,* GT Power Expansion *,* WTCC 2010 *ve* Retro Expansion. *Şirket ağırlıklı olarak Windows için yarış simülatörlerine odaklansa da* Race Pro *, Xbox 360 konsolu için geliştirildi Atari tarafından yayınlandı ve Şubat 2009'da piyasaya sürüldü.* *Mayıs 2009'da SimBin* *, Windows için ücretsiz bir yazılım olarak* Volvo - The Game'i *piyasaya sürdü*. *Altı araba, iki yarış pisti ve bir zaman deneme modu içeriyordu.* *Arabalar arasında Volvo S60, Volvo S40 ve Volvo 850 bulunur*. *2012'de SimBin, bir oyun, motor sporları portalı ve çevrimiçi mağaza etrafında yarış hayranlarını birbirine bağlayan yeni bir ücretsiz oyun olan RaceRoom Racing Experience'ı piyasaya sürdü.*

1 Eylül 2014'te SimBin Studios, şirketin yeniden yapılanmasının bir parçası olarak ismini resmi olarak Sector3 Studios olarak değiştirdi. Eski sözleşmeli konuma bağlıydı çünkü adı esasen değiştirildi ve ekibi daha kalabalık bir alana taşımak istediler. 

Şirket logosu.

Geliştirilen oyunlar
--------------------

| Başlık | Çıkış Tarihi | Tür | Platform | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| *GTR - FIA GT Racing Game* | 11 Mart 2005 | Simülasyon oyunu | Windows |  |
| *GT Legends* | 15 Kasım 2005 | Simülasyon oyunu | Windows |  |
| *GTR 2 - FIA GT Racing Game* | 29 Eylül 2006 | Simülasyon oyunu | Windows |  |
| *Race – The Official WTCC Game* | 24 Ekim 2006 | Simülasyon oyunu | Windows |  |
| *Race 07 - The Official WTCC Game* | 12 Ekim 2007 | Simülasyon oyunu | Windows |  |
| *Race Pro* | 17 Şubat 2009 | Simülasyon oyunu | Xbox 360 |  |
| *Volvo – The Game* | 26 Mayıs 2009 | Simülasyon oyunu | Windows |  |
| *RaceRoom Racing Experience* | 12 Şubat 2013 | Simülasyon oyunu | Windows |  |
| *GTR 3* | 2019 | Simülasyon oyunu | Windows, PlayStation 4, Xbox One | SimBin UK ile birlikte geliştirildi |

Yayınlanan Oyunlar
------------------

| Başlık | Çıkış Tarihi | Tür | Platform |
| --- | --- | --- | --- |
| *Storm – Frontline Nation* | 2009 3. Çeyrek | Sıra tabanlı strateji | Windows |

Kaynakça
--------

1. ↑  "SimBin declares bankruptcy and reforms as Sector 3 Studios". 11 Eylül 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ağustos 2020.

Dış bağlantılar
---------------

* Resmî site
Çırçır makinesi
Çırçır makinesi çizimi
**Çırçır makinesi**, Hindistan'da Hint pamuğunun kısa lifli kozalarını ayırma amacıyla icat edilmiştir. Daha sonra 18. yüzyılda Eli Whitney ABD'de Çırçır makinesinin patentini almıştır.

Tarihçesi
---------

İlk Çırçır makinesi Hindistan'da yapılmıştır. Eli Whitney'in Çırçır makinesinin patentini almasıyla birlikte kapitalizmin seyri değişmiştir. 1796 yılında Hogden Holmes, Whitney'in tasarımını geliştirmiştir. Daha sonra Whitney bu uygulamaya itiraz ederek patentini geri almıştır. Ayrıca Çırçır makinesi köle gücüyle ayakta duran ülkelerin ekonomisi için büyük önem arz etmektedir.

### Köle ekonomisi

Çırçır makinesinin icadından önce bir köle sadece yarım kilo pamuğu temizleyebiliyordu. Çırçır makinesinin icadından sonra bu oran 25 kilograma çıktı. Bu nedenle köle sayısında da çok yüksek oranda artış meydana gelmiştir. Amerika'da bu işle uğraşan 700.000 köle varken Çırçır makinesinin icadıyla birlikte bu sayı 4 milyona çıkmıştır. Üretimin artışı köle fiyatlarına da yansımıştır. Bu icattan önce köle fiyatı 100 dolarken icattan sonra ise köle fiyatı 10 kat artarak 1000 dolar olmuştur. Bu artış ABD'de iç pazar sıkıntısına neden olmuştur. Daha sonra tüm bu durumlar ABD'yi büyük bir savaşa sürüklemiştir ve bu nedenle köle uygulamasına son verilmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "14 Mart 1794: Çırçır makinesi kapitalizmin seyrini değiştirdi". *marksist.org*. 22 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ağustos 2020.
2. ↑  "Moment Expo Çırçır Makineleri". Moment Expo. 22 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ağustos 2020.
21 Eylül 1941 itibarıyla Leningrad cephesi. Batıdaki bölge Oranienbaum köprübaşıdır
**Oranienbaum köprübaşı** (Rusça:*Ораниенбаумский плацдарм*) ismini günümüzdeki adı Lomonosov olan bölgedeki *Oranienbaum Sarayından* alan askeri cephe bölgesini anlatır. Nazi Almanyasının İkinci Dünya Savaşında Barbarossa Harekâtıyla saldırmasının ardından kuzeye yönelen Alman birlikleri Leningrad'ı kuşatmış ancak kentin Finlandiya Körfezi girişindeki bölgesini ele geçirememiştir. Düşmeyen Oranienbaum köprübaşının Leningrad Kuşatmasına karşı verilen direniş için çok değerli katkıları olmuştur.

Konumu ve savunulması
---------------------

Ana maddeler: Luga tahkimatı ve Leningrad Kuşatması
Eylül 1941 başlarında Leningrad önlerine gelen Nazi Almanyası birlikleri 7 Eylül günü Finlandiya Körfezine ulaşarak kent merkeziyle körfez girişindeki yaklaşık 65 km uzunluğunda ve 25 km derinliğindeki bir bölgenin kentle irtibatını kesmiş olur. Ancak Baltık sahilindeki bu bölge özellikle çok iyi tahkim edilmiş ve Kızıl Ordu birlikleri ve Baltık Filosu denizcileri tarafından iyi korunan bir bölge olduğu için düşmemiştir. Kuşatılmış olan bölgenin kentle tekrar bağlantısının kurulması için 5-10 Ekim 1941'de düzenlenen Strelna-Petergof Harekâtı başarısız olmuştur. Bunun üzerine bölgedeki kuvvetler yeni duruma göre örgütlenmiş ve Leningrad Cephesine dahil olmuştur. 2. 5. ve 48. Deniz Piyade Tümenlerinden oluşan kuvvetlerin komutanı önce Vladimir Romanovskiy sonra İvan Fedyuninskiy olmuştur. Bölgedeki cephe 14 Ocak 1944 itibarıyla başarılı taarruz sonucu Leningrad Cephesiyle birleşmiştir.

Geleneği
--------

Bölgedeki anıtlardan birisi
Bölgede askerî harekât yapılan bölgelerde ve çeşitli köylerde anıtlar, heykeller ve tarihi bilgi notları bulunmaktadır.

Notlar
------

1. ↑  Bölgeye adını veren Çarlık Rusyası döneminde 1711 yılında yapılmış olan saray yerleşkesi çağlar boyu çarlara ve çariçelere hizmet etmiştir. Adı Almanca *Turunç ağacı* olan *Orangenbaum* kelimesinden gelse de yazım yanlışı yapılmış ve isim bu şekilde kalmıştır

Kaynakça
--------

1. ↑  Kuşatmanın askeri analizi 28 Ağustos 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Rusça) 9 Haziran 2020 tarihinde erişilmiştir

| * g
* t
* d
**Leningrad Kuşatması** |
| --- |
| Badayev depoları  **·**  İvanovskiy köprübaşı  **·**  İskra Harekâtı  **·**  Ladoga filotillası  **·**  Leningrad'ın bombalanması  **·**  Leningrad Kahraman Muhafızları Anıtı  **·**  Leningrad Savunması Madalyası  **·**  Leningrad Kahraman Şehir Anıtı  **·**  Leningrad Kuşatması sırasında futbol  **·**  Luga tahkimatı  **·**  Neva-2 Harekâtı  **·**  Neva Nehri köprübaşı  **·**  Oranienbaum köprübaşı  **·**  Olga Berggolts  **·**  Piskaryovskiy Mezarlığı  **·**  Rjev koridoru  **·**  Sankt-Peterburg'daki Alman bombardıman izleri  **·**  Strelna-Petergof Harekâtı  **·**  Suho Adası  **·**  Yaşam yolu  **·**  Yedinci Senfoni  **·**  *Yurttaşlar! Bombardıman sırasında caddenin bu tarafı daha tehlikelidir*  **·**  Zafer yolu |  |
| * g
* t
* d
Osmanlı-Macaristan Savaşları |
| --- |
| 
* Niğbolu (1396)
* 1414-21
* 1426-28
* 1437-44
* 1444-49
* 1454-83
* 1492-95
* 1521-26
* 1550-62
* 1658-62

 |

**Mediaş Muharebesi**, 1437-1444 Osmanlı-Macar Savaşı'nda bir evre. Evrenosoğlu Ali Bey komutasındaki Türk akıncı birlikleri 1438 Ekim ayında Erdel/Sekelistan'daki Mediaş civarında Macar-Sekel birliklerine karşı büyük bir zafer kazandı.

Muharebeninin öncesi
--------------------

Macaristan Krallığı'nın 1437 yılında Alacahisar Baskını'yla Osmanlı-Macar Savaşı'nı başlatması üzerine, Osmanlı Padişahı II. Murad 1438 yılında yaklaşık 40.000 kişilik bir orduyla Haziran-Ağustos arasında Tuna'yı aşarak önce (Osmanlı'ya bağlı) Eflak ardında da Macaristan Krallığı'na bağlı Erdel topraklarına girdi. Türk ordusu Hunedoara ve Sebeş'i zapt edip çevresini fetih etti, ancak bölgenin merkezi Sibiu (Hermannstadt) kalesini sekiz gün kuşattıysa da alamadı. Daha kuzeydeki Mediaș ve Sighișoara (Schässburg) ve Braşov (Kronstadt) zaptedildikten sonra Türk ordusu tekrar Eflak üzerinden geçip Tuna'yı aşarak Osmanlı topraklarına döndü. II. Murad'ın 45 gün süren seferinin bitiminde bölge fetih olmuş, Macar mukavemeti kırılmış ve yaklaşık 70.000 esir alınmıştı.

Muharebe
--------

II. Murad bu seferin ardından, Macaristan Krallığı üzerindeki baskıyı sürdürebilmek için Ağustos-Kasım döneminde yaklaşık 20.000 sipahi ve akıncıdan oluşan birliğin başında Evrenosoğlu Ali Bey'i Sekelistan'a gönderdi.

Evrenosoğlu Ali Bey komutasındaki Türk birliği Ekim'de de Mediaș civarında karşılaştığı 12.000 kişilik Sekel birliğiyle giriştiği muharebede büyük bir zafer kazandı ve 15 kontu da esir aldı. Fetih sonucunda Türk birlikleri yaklaşık ilave 30.000 esir almıştı.

Muharebenin sonuçları
---------------------

Türk birliğinin gerek Sekelistan'ı fethi gerek Macar/Sekel birliği karşısında kazandığı zafer, bölgedeki direnci kırmayı başardı. Bu sayede, II. Murad ertesi yıl Türk ordusunun başında Sırbistan seferine çıkarken, Macaristan'dan Türk topraklarına yönelik herhangi bir tehdit gelmedi.

Ayrıca bakınız
--------------

* 1437-1444 Osmanlı-Macar Savaşı
* Akıncı
* Sekeller

Kaynakça
--------

1. ↑  ""From Nicopolis to Mohács: A History of Ottoman-Hungarian Warfare, 1389-1526, Tamás Pálosfalvi, Brill (2018), s. 83". 12 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2020.
2. ↑  ""Büyük Osmanlı Tarihi", Joseph von Hammer, c.2, s.206" (PDF). 10 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2020.
3. ↑  ""The Holy Wars of King Wladislas and Sultan Murad: The Ottoman-Christian Conflict from 1438-1444", John Jefferson, Brill (2012), s. 163-164". 8 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2020.
**Yusuf Leblebici** (d. 1962, İstanbul), Türk akademisyen, elektrik mühendisi ve Sabancı Üniversitesi'nin rektörüdür.

Hayatı
------

Leblebici, 1962 yılında İstanbul'da doğdu. Ortaöğrenimini İstanbul Erkek Lisesi'nde, lisans ile yüksek lisansını İstanbul Teknik Üniversitesi Elektrik-Elektronik Fakültesi'nde tamamladı. Doktora derecesini 1990 yılında University of Illinois at Urbana-Champaign'de (UIUC) Elektrik ve Bilgisayar Mühendisliği bölümünde tamamladı. 1991-2000 yılları arasında sırasıyla UIUC'de, İstanbul Teknik Üniversitesi'nde ve, VLSI Tasarım Laboratuvarı'nı kurup yönettiği, Worcester Polytechnic Institute'ta öğretim üyesi olarak çalıştı. Bunun yanında 1999-2002 yılları arasında Sabancı Üniversitesi'nde Mikroelektronik Program Koordinatörü olarak mikroelektronik diploma programının geliştirilmesini sağladı.

Leblebici, 2002 yılında İsviçre'deki Lozan Federal Teknoloji Enstitüsü'nde (EPFL) çalışmaya başladı ve burada 16 yıl boyunca Kürsü Başkanlığı ve Mikroelektronik Sistemler Laboratuvarı Direktörlüğü görevlerini yürüttü. Halen ders vermeye devam etmektedir. 2018 yılının Kasım ayında Sabancı Üniversitesi'nin rektörlüğüne seçilmiştir.

Araştırmalar yaptığı konular arasında yüksek hızlı CMOS dijital ve karışık sinyalli tümleştirilmiş devrelerin tasarımı, VLSI sistemlerin bilgisayar destekli tasarımı, akıllı algılayıcı ara yüzleri, yarı iletken elemanların modellenmesi ve simülasyonu ile VLSI devrelerin güvenirlik sorunları yer almaktadır. Leblebici'nin 2 ders kitabı olmak üzere toplam 7 kitabın eş yazarıdır ve kendisinin uluslararası dergilerde ve konferanslarda yayınlanmış 250'nin üzerinde bilimsel makalesi bulunmaktadır.

Leblebici, akademik hayatı boyunca ödüller ve onurlar almıştır; 1995'te TÜBİTAK Teşvik Ödülü'nü, 1999'da Joseph S. Satin Distinguished Fellow ödülünü almış, 2009 yılında IEEE Fellow (üyesi) ve IEEE Circuits and Systems Society'nin kıdemli öğretim görevlisi (Distinguished Lecturer) olarak seçilmiştir.

Kaynakça
--------

1. ↑  "YÖK vakif\_rektorleri". *www.yok.gov.tr*. 12 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Eylül 2022.
2. ↑  "İstanbul Erkek Liseliler Derneği". *www.facebook.com*. 10 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Eylül 2022.
3. ↑  "Rektör | Sabancı Üniversitesi". *www.sabanciuniv.edu*. 25 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Eylül 2022.
4. ↑  "Yusuf Leblebici". *ipc.sabanciuniv.edu* (İngilizce). 10 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Eylül 2022.
5. ↑  "EPFL People Yusuf Leblebici". *EPFL People*. 10 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Eylül 2022.
**Yeni Sırbistan Partisi** (Sırpça: Нова Србија, romanize: Nova Srbija; kısalt НС veya NS) Sırbistan'da faal olan popülist ve monarşist bir siyasi partidir. 1998 yılında Sırp Yenileme Hareketi'nden (SYH) ayrılan Velimir Ilić liderliğindeki bir grup muhalif tarafından kuruldu.

Tarihçe
-------

Yeni Sırbistan Partisi, 2000 cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Slobodan Milošević'i yenen Sırbistan Demokratik Muhalefeti (SDM) bloğunun bir parçasıydı. Parti, 2003 parlamento seçimlerine Sırp Yenileme Hareketi ile koalisyon yaparak girdi. Bu koalisyon oyların % 7.7'sini ve mecliste 22 sandalye aldı; Yeni Sırbistan'a 9 sandalye tahsis edildi. Yeni Sırbistan 2007 milletvekili seçimlerinde Sırbistan Demokrat Partisi (SDP) ve Birleşik Sırbistan (BS) ile koalisyon halinde katıldı. Koalisyon, oyların % 16,55'ini ve parlamentoda 47 sandalye aldı. Yeni Sırbistan 10 milletvekili ile temsil edildi.

Parti, bir yıl sonra (2008) yeniden yapılan milletvekili seçimlerinde SDP ile tekrar bir koalisyon içinde yer aldı; bu koalisyon % 11.62 oy ve 30 sandalye aldı ve 9'u YS'ye tahsis edildi.

Yeni Sırbistan, 2014 seçimlerinde Sırp İlerleme Partisi (SİP) ve diğer bazı partilerle koalisyon halinde yarıştı. Koalisyon oyların % 48.2'sini ve parlamentoda altısı Yeni Sırbistan'a giden 158 sandalye aldı.

Kaynakça
--------

1. ↑  Milinković, D. (13 Nisan 2015). "Trećina kod naprednjaka" (Sırpça). Večernje novosti. 14 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Haziran 2020.
2. ↑  Nordsieck, Wolfram (2012). "Serbia". *Parties and Elections in Europe*. 30 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Haziran 2020.
3. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 9 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Haziran 2020.
Bir **otomobil tamircisi** çeşitli otomobil markalarına sahip belirli bir alanda veya belirli bir otomobil markasında bulunan tamircidir. Oto tamirciler oto tamir atölyesi, araba satış bayiliği ve oto yedek parça mağazaları çalışanı olabilir, ayrıca serbest meslek sahibi de olabilir.

Arabaların onarımında ana rolleri sorunu doğru ve hızlı bir şekilde teşhis etmektir. Genellikle işe başlamadan önce veya muayene için kısmi demontajdan sonra müşterileri için fiyat teklifi vermek zorundadırlar. İşleri, belirli bir parçanın onarımı, bir veya daha fazla parçanın montaj olarak değiştirilmesini içerebilir. Temel araç bakımı, modern sanayileşmiş ülkelerde bir tamircinin işinin temel bir parçasıdır.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 18 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Eylül 2020.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 10 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Eylül 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb12262506z (data)
* GND: 4698904-3
* LCCN: sh85010164
* NLI: 987007295712805171

 |
**Satbayev Üniversitesi;** Kazakistan'ın Almatı şehrinde bulunan 10 Enstitü ve 27 bölümde eğitim veren Kazakistan'ın en eski teknik üniversitesidir

Tarihçe
-------

1930'lu yıllarda, ulusal ekonominin teknik ve ekonomik durumunu iyileştirmek amacıyla yüksek teknik eğitime öncelik verildi.

20 Ekim 1933 tarihinde SSCB Halk Komiserleri Kurulu Kararı ile "Kazakistan için personel eğitimi "amacıylar Kazak Madencilik ve Metalurji Enstitüsü (KazMMI) iki fakülteyle Kazazistan'ın başkenti Alma-Ata'da kuruldu.Kurulan fakülteler; madencilik ve demir dışı metaller uzmanlığı alanında kurulmuştur

Kazak Madencilik ve Metalurji Enstitüsü'nün ilk akademik yılı 19 Eylül 1934'te başladı.

Üniversite günümüze kadar ki süreçte çeşitli tarihlerde 3 kere isim değiştirmiştir;

* 1934-1960 - Kazak Madencilik ve Metalurji Enstitüsü (KazMMI);
* 1960-1994 - Kazak Politeknik Enstitüsü (KazPTI);
* 1994'ten itibaren - Kazak Ulusal Teknik Üniversitesi (KazNTU).

Enstitüleri
-----------

Üniversite 10 ayrı enstitüye ev sahipliği yapmaktadır:

* Dijital Ekipman ve Teknolojiler Enstitüsü
* Parasat Ulusal Bilim ve Teknoloji Merkezi
* Fitokimya Araştırma ve Üretim Merkezi
* Almatı Fizik ve Teknoloji Enstitüsü
* UM Ahmedsafin Hidro-jeoloji ve Jeo-ekoloji Enstitüsü
* Kazakistan Cumhuriyeti Coğrafya Enstitüsü
* K.I. Satpayev Jeoloji Bilimleri Enstitüsü
* Sismoloji Enstitüsü
* Metalurji ve Zenginleştirme Enstitüsü
* Altay Jeoloji ve Ekoloji Enstitüsü

Eğitim
------

.

* 28 Alanda teknik eğitim verilirken 18 alanda teknik olmayan eğitim verilmektedir.
* 50 Master eğitim programı,
* 24 doktora eğitim programı,
* 18 alanda kolej temelli eğitim programı,
* Kıbrıs Üniversitesi ile ortaklaşa 5 uluslararası eğitim programı,
* 46 alanda ise ikinci yüksek eğitim programı vardır.

Bilimsel Kütüphane
------------------

Satbayev Üniversitesi Bilimsel Kütüphanesi 1934 yılında ikiçalışanla kurulan kütüphane günümüzde 2.000.000'un üzerinde kitaba sahiptir. Yılda yaklaşık 15.000 tekil ziyaretçi tarafından yaklaşık 600.000 kere kullanıldı. Bilimsel Kütüphane yaklaşık 500 Kazak ve Rus dergisine abone olup diğer üniversitelerle kitap değişimi yapmaktadır. Kütüphanede 1.650 kişi kapasiteli çalışma odası ve 500 kişi kapasiteli bilgisayar odası bulunmaktadır. Kütüphane aynı zamanda 14.700'den fazla belgeye ev sahipliği yapan ve yılda 40.000'den fazla ziyaret bir çevrimiçi kütüphaneye sahiptir.

Kaynakça
--------

1. 1 2  "Satbayev University — Satbayev University" (İngilizce). 12 Kasım 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Kasım 2019.
2. ↑  "Scientific library — Satbayev University" (İngilizce). 12 Kasım 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Kasım 2019.

Dış bağlantılar
---------------

* Resmî site18 Ağustos 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* ISNI: 0000 0004 0606 3950
* VIAF: 1156149719129511130003

 |
**Aziz Naum** (Makedonca: „Свети Наум"), Kuzey Makedonya'daki bir Ortodoks manastırıdır.

Konumu
------

Ohri Gölü'nün güneydoğu kıyısında, Arnavutluk sınırına yakın ve Ohri şehrinin 30 km güneyinde yer almaktadır.

Tarih
-----

 Manastır kilisesinden Boris I'in kurucusu portresi, 1806
 Birinci Dünya Savaşı sırasında Aziz Naum Manastırı'nda rahip ve askerlerle Boris Ohridski
Manastır Aziz tarafından 893-900 de inşa edildi. Ohridli Naum'un ilk öğrencilerinden olan genç Kiril ve Metodi kardeşlerdir. Öğretmenlik kariyerini bitirdikten sonra 900'de Naum Ohridski bu manastıra emekli oldu. 23 Aralık 910'da ölümünden sonra, aslen "Kutsal Başmelekler" olarak adlandırılan manastır kilisesi adını almaya başladı. Ayrıca Ohri St. Naum kalıntılarını barındırır.

Manastır tipik Bizans mimarisine sahiptir. Tüm simgeler ve duvar resimlerinin (ikonalar) üzerindeki yazılar Yunancadır. 

 Gölden manastır görünümünü

Kaynakça
--------

1. ↑  "Св. Наум Преславско-Охридски". www.Pravoslavieto.com. 13 Haziran 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Eylül 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* BNF: cb17020545w (data)
* LCCN: n86125887
* NKC: ko2015888265
* NLI: 987007515145505171
* NSK: 000672221
* VIAF: 264665919
* WorldCat: lccn-n86125887

 |
**Susanna (Shushanik) Amatuni** (Ermenice: Շուշանիկ (Սուսաննա) Բակենի Ամատունի, 28 Şubat 1924, Erivan - 20 Mart 2010, Erivan) bir Sovyet Ermeni sanat eleştirmeni, müzikolog, Sanat Doktoru (1988), profesör (1997), SSCB Onurlu Öğretmeni (1966).

Amatuni Susanna, Geghuni Chitchyan ve diğerleri.

Biyografi
---------

Susanna (Shushanik) Babken Amatuni, 1924'te Ermenistan'ın Erivan kentinde doğdu. 1943'te Gümrü, Ermenistan'daki Shirak Devlet Üniversitesi Fizik ve Matematik Bölümü'nden ve 1944'te Gümrü'deki Kara-Murza Müzik Koleji'nden mezun oldu. En zoru kabul edilen Gnesin Müzik ve Pedagoji Enstitüsü Teori ve Kompozisyon Bölümü'nde okudu. 1951'de Ermenistan'a döndü ve 1968'e kadar Erivan'daki Chaikovsky Müzik Okulu'nda teorik dersler verdi. 1961'de Erivan'daki Komitas Devlet Konservatuvarı'na ders vermek üzere davet edildi ve burada kendi benzersiz yöntemini tasarladı ve Teori Bölümü için özel bir Müzik Analizi dersi verdi. Bu konuya ek olarak SB Amatuni, Piyano Öğretim Yöntemi ve diğer dersleri de öğretti. 1988'de "Arno Babajanian" adlı monografisi ile Sanat Doktoru ödülüne layık görüldü.

Çalışmaları
-----------

Prof. Amatuni, 50'nin üzerinde bilimsel makalenin yazarıdır. SSCB'nin farklı şehirlerinde sayısız bilimsel konferansa katıldı: Moskova, Gümrü, Tiflis, Erivan. Birçok eser yazmıştır; Geghuni Chitchian'ın Hayatı ve Eserleri (Erivan, 2003), Müzik Okulu 6. Sınıf Müzik Edebiyatı, Müzik Okulu 7. Sınıf Müzik Edebiyatı (1. ve 2. baskı), ve bir dizi broşür. Bilimsel araştırmaları arasında Sayat-Nova, Komitas, Arno Babajanian, Anushavan Ter-Ghevondyan, Haro Stepanyan, Geghuni Chitchian ve diğer bestecilerin eserlerinin melodik ve üslup özelliklerinin analizi yer alıyor.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Арно Бабаджанян: инструментальное творчество : исследование". Изд-во "Советакан грох". 23 Ocak 1985. 8 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ekim 2020 – Google Books vasıtasıyla.
2. ↑  "Аматуни, Сусанна Бабкеновна. - Жизнь и творчество Гегуни Читчян - Search RSL". *search.rsl.ru*. 25 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ekim 2020.
3. ↑  "ВСПОМИНАЯ СУСАННУ АМАТУНИ". *www.golosarmenii.am*. 19 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ekim 2020.

Kaynakça
--------

* Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 1158252374
* LCCN: n85383715
* VIAF: 38380449
* WorldCat: lccn-n85383715

 |
1510'da Dukakin Arması
**Dukakinoğulları** veya **Dukaginzâdeler** (Arnavutça: Dukagjin; Latince: Ducagini), Orta Çağ'da bir Arnavut ailesiydi. Dukaginzâdeler, 13. yüzyılın sonlarında büyük bir boydan feodal bir aileye dönüştü. 15. yüzyılın başlarında, ülkenin en önemli feodal ailelerinden birinde evrimleşmişlerdi. Osmanlı İmparatorluğu'nun Arnavutluk'u fethinden sonra, bir kısmı Venediklilerin hakimiyetindeki Koper'e sığındı burada son erkek Docaini'nin öldüğü 17. yüzyılın başlarına kadar kentin valiliğini yapan Docaini ailesi olarak tanındılar. Başka bir kısmı ise İslamiyeti kabul ederek Osmanlı'ya hizmet ettiler ve burada Osmanlı liderliğinin yüksek mevkilere ulaştılar ve içlerinden Ortadoğu'da torunlarının modern dönemde yaşadığı birçok vali (paşa) çıktı.

Leka Dukagin, Arnavutluk'ta klanın en bilinen üyesidir. Sözlü gelenekte, kuzey Arnavutluk'un en iyi hatırlanan Kanun'unun (geleneksel hukuk) hazırlayan kişi olarak hatırlanılmaktadır. Başka bir Dukagin ise 16. yüzyılın meşhur eyvan şairlerinden Taşlıcalı Yahya Bey'dir.

Kaynakça
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons'ta ***Dukakinzâdeler*** ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır. |

1. ↑  "İdris Güven Kaya, **Dukagin-zade Taşlıcalı Yahya Bey'in Eserleridne Mevlana Celaleddin**, Turkish Studies, Cilt 4, Sayı 7, Erzincan, 2009.   
 *"Gibbe göre, sülalenin tarihçesi Haçlı Seferlerine kadar dayanmaktadır. Bu seferler sırasında Normanlardan Le Duc Jean tarafından kurulmuş ve İşkodra yöresine yerleşen halk, daha sonra yerli halkla karışarak Arnavutlaşmış. Ancak atalarını unutmamışlar Le Duc Jeana izafeten, kendilerine Duke Jean ya da Dukagin demişlerdir."* "(PDF). 11 Ocak 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2020.
2. ↑  Malaj, Edmond (2016). "The Noble Dukagjinis during the Middle Ages. Their Territories and some Characteristics". *Studime Historike*. Cilt 1-2. s. 10. 16 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2020.
**LinkedIn Pulse**, orijinal olarak 2010 yılında piyasaya sürülen, iOS, Android ve HTML5 tarayıcıları için geliştirilmiş bir haber toplama uygulamasıydı. Uygulama, orijinal haliyle 2015 yılında kullanımdan kaldırıldı ve LinkedIn'e entegre edildi.

Pulse ilk olarak Mayıs 2010'da Apple iPad için piyasaya sürüldü. Uygulama, Tasarım Enstitüsü'ndeki bir kursun parçası olarak Ankit Gupta ve Akshay Kothari tarafından oluşturuldu. Kurdukları şirket Alphonso Labs idi. Pulse, kullanımı kolay arayüzü için olumlu eleştiriler aldı. 2 Temmuz 2010'da, uygulamanın iPhone ve iPod Touch için Pulse News Mini adlı bir sürümü yayınlandı. Daha küçük ölçekte iPad sürümüyle aynı arayüz ve özelliklere sahipti. Aynı ayın ilerleyen günlerinde uygulama Android akıllı telefonlar için de yayınlandı. 11 Nisan 2013 tarihinde LinkedIn, Alphonso Labs'tan 90 milyon dolara Pulse uygulamasını satın almıştı.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 25 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ağustos 2020.
2. ↑  "Arşivlenmiş kopya". 2 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ağustos 2020.

Dış bağlantılar
---------------

* Resmi internet sitesi 16 Haziran 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Şablon:Infobox horse
**Kazak atı** (Kazakh: Qazaq) ağırlıklı olarak Kazakistan'da, aynı zamanda Çin, Moğolistan, Rusya ve Özbekistan'da yaşayan Kazak halkının bir at cinsidir. Esas olarak binicilik atı olarak kullanılır ve sertliği ve dayanıklılığı ile bilinir.

Özellikleri
-----------

Kazak atı ortalama 144 santimetre (14,0+1⁄2 el; 56+1⁄2 in) aygır ve kısrakları 142 santimetre (14,0 el; 56 in)dir. 400 ila 500 kilogram (880 ila 1.100 lb) arasındadır 400 ila 500 kilogram (880 ila 1.100 lb). Cins kısa bir adım ve sarsıntılı bir tırıs için eleştirilir. Bununla birlikte, çok dayanıklıdırlar ve uzun mesafeleri koşabilirler.

Cins iki alt tipten oluşur: Adaev ve Dzhabe veya Jabe. Dzhabe, Aktubinsk'in güney bölgelerinde yetişir. Ağır başları, kalın, kısa boyunları ve derin göğüsleri vardır. Düz bir sırtları, güçlü bacakları ve iyi kaslı bir krupları var. Genellikle koyu, kestane veya gridir. Adaevs daha hafif kafaları olan, daha uzun boyunlu ve rafine edilmiştir. İçinde yaşadıkları zor koşullar nedeniyle, bu tür dar göğüs ve hafif kemik yapısına daha yatkındır.

Tarih
-----

Kazakistan bölgesindeki atlar M.Ö. 5. yüzyıla aittir. Bugün Kazak atını şekillendiren atlar arasında Akhal-Teke, Arap atı,Karabair ve Moğol atı bulunmaktadır.

Kazak atı bugün Moğol atının daha zarif bir versiyonuna benzer. Çapraz üreme geleneksel hatlarını biraz seyreltmiş olmasına rağmen, cins hala bir kez göçebe Kazak kabileleri tarafından yetiştirilmektedir.

Kullanımları
------------

Bugün, Kazak atları çoğunlukla batı Kazakistan'da görülür. Kazak atı asıl olarak sürmek için üretilse de, aynı zamanda beslenmek için de yetiştirilir.

Ayrıca bakınız
--------------

* Kustanai atı

Kaynakça
--------

1. 1 2 3 4  "Kazakh". *Breeds of Livestock*. Oklahoma State University. 8 Mayıs 1997 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Kasım 2014.
2. ↑  "The Sports of Presidents and the 'Sport of Kings' 8 Temmuz 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. *Hellenic Resources Network*. Referenced January 16, 2008.
3. ↑  *Simon & Schuster's Guide to Horses and Ponies*. Simon & Schuster, Inc. 1988. s. 164. ISBN 0-671-66068-3.
*Günlerin Atası Dünyaya bir pergel* Kuruyor, Avrupada Bir Kehanet kitabının ön kapağı
***Günlerin Atası*** (English: The Ancient of Days), ilk olarak 1794 tarihli Avrupada Bir Kehanet kitabının ön kapağı olarak William Blake tarafından tasarlandı. Tanrının aşağı uzanmış eli aşağıdaki koyu boşluğun üzerinde bir pergel tutar. Alexander Gilchrist'in 1863 tarihli *William Blake Yaşamı* kitabında belirtildiği gibi, *''Günlerin Atasının tasarımı Blak'in favorisiydi ve onun kopyaları Blake'e mutluluk veriyordu*". Bu nedenle, Blake'in ölümünden sadece haftalar önce Frederick Tatham için tamamlanan biri de dahil olmak üzere işin birçok versiyonu var.

John Thomas Smith'e göre eser nadir görülen güzel bir sanat örneğiydi ve neredeyse Raffaelle veya Michel Angelo'nun yüceliğine yaklaşıyordu. Süleyman'ın Özdeyişleri kitabından bir kısım olan ''dünyanın yüzüne bir pergel yerleştirdiğinde'' kısmına dayandığı açıktır.

Ayrıca, Amerikan funk grubu Slave, 1978'de *The Concept* albümün kapağının tasarımında bu eserden etkilenmiştir.

Mevcut kopyalar galerisi
------------------------

Halihazırda *Avrupada bir Kehanet* kitabının bilinen on üç mevcut kopyası vardır. Blake'in her baskıyı elle renklendirmesi nedeniyle, her kopyanın kendine özgü özellikleri vardır. 

* Glasgow Üniversitesi KütüphanesiGlasgow Üniversitesi Kütüphanesi
* British Museum'danBritish Museum'dan
* Kongre KütüphanesiKongre Kütüphanesi
* Morgan Kütüphanesi ve MüzesiMorgan Kütüphanesi ve Müzesi
* Houghton KütüphanesiHoughton Kütüphanesi
* Fitzwilliam MüzesiFitzwilliam Müzesi

Kaynakça
--------

1. ↑  Gilchrist (1863). pp. 379-380
2. ↑  ""Blake"". *Nollekens and his times*. **2**. Londra: Henry Colburn. 1829. ss. 473, 485 & footnote.
3. ↑  "Europe a Prophecy". The William Blake Archive. 3 Ekim 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2013.
4. ↑  "Morgan Library page". 9 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Temmuz 2020.
**Miroslav Kraljević** (14 Aralık 1885 – 16 Nisan 1913), Hırvat ressam, gravürcü, heykeltıraş.

Hırvatistan'daki modern sanatın öncülerinden biridir. Portreleri ve nü eserleri ile tanınır. İzlenimcilik, Noktacılık, Dışavurumculuk gibi birçok farklı tarzda eser üretmiştir. Eserleri Dubrovnik Modern Sanat Müzesi ve Zagreb Çağdaş Sanat Müzesi'nde görülebilir.

Yaşamı
------

1885'te Gospić şehrinde dünyaya geldi. Çocukluğu Zagreb'de geçti. Lise öğrenimini Gospic'de tamamladı. 1904'te Viyana'ya giderek hukuk öğrenimine başladı; bir yandan da özel resim dersleri aldı. İki yıl sonra hukuk eğitimini bırakıp sadece resim ile ilgilenmeye başladı. 1906'da Münih'e giderek özel bir okulda gravür öğrendi. Ardından Güzel Sanatlar Akademisi'nde Oskar Herman, Vladimir Becić ve Josip Račić ile birlikte okudu. Bu üç sanatçı ile birlikte ileride Hırvat modern sanatında "*Münih Grubu*" olarak anılan bir grubun parçası oldu.

Münih'teki eğitimini tamamladıktan sonra Požega'da yaşayan ailesinin yanına döndü. 1910 yılını ve 1911'in büyük bölümünü orada geçirdi. Çok tanınmış oto-portreleri ve manzara resimlerinden birçoğunu bu dönemde yaptı. Heykelle de ilgilendi.

1911'de bir devlet bursu ile Paris'e gitti. Grande Chaumière Akademisi'ne yazılsa da daha çok arkadaşlarının atölyelerinde çalıştı. Vereme yakalandı ve hastalığına rağmen çalışmayı sürdürerek en önemli yapıtlarını üretti. Bir yıl sonra evine döndü.

1912'de Zagreb'de ilk kişisel sergisini açtı. Bir stüdyo kiralayarak 1913 yılı Aralık ayına kadar resim yapmayı sürdürdü, sonra tedavi için bir senatoryuma yattı. İki ay sonra Zagreb'e döndü ve 16 Nisan 1913'te veremden öldü. Cenazesi Požega'da defnedildi.

Kaynakça
--------

1. ↑  "Miroslav Kraljević Retrospective". Zagreb Çağdaş Sanat Müzesi web sitesi. 28 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Nisan 2020.
2. 1 2  "Exhibition Of Miroslav Kraljević & Three Other Croatians @ Castle Garden Bazaar Exhibition Of Miroslav Kraljević & Three Other Croatians @ Castle Garden Bazaar". xpatloop.com sitesi 5 Mart 2020. 12 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Nisan 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* GND: 128559411
* ISNI: 0000 0000 2868 6359
* LCCN: n85248341
* NKC: js20191056021
* RKD: 129214
* SUDOC: 191928372
* ULAN: 500320783
* VIAF: 33053371
* WorldCat: lccn-n85248341

 |
**Yusuf Zülfikar Paşa,** Çerkes asıllı Mısırlı bir yargıçtı. Mısır Kraliçesi Feride'nin babasıydı ve bu nedenle Kral I. Faruk'un kayınpederiydi.

Ailesi ve Hayatı
----------------

Yusuf Zülfikar Paşa, ataları 19. yüzyılın başında Kavalalı Mehmet Ali Paşa ile Mısır'a gelen ve ülkenin aristokrasisinin bir parçası olmaya devam eden tanınmış bir Türk kökenli aileye aitti. Babası eski Kahire Valisi Ali Zülfikar idi. Yusuf Zülfikar Paşa, Kahire'de hukuk diploması aldı ve yargıya girdi. İskenderiye Karma Temyiz Mahkemesi başkan Yardımcısı oldu.

Zülfikar, eski Başbakan Mehmet Said Paşa'nın kızı ile evlendi. 2 erkek ve 1 kız çocukları oldu. Kral Faruk, tahta çıktıktan sonra Paşa, kızının kraliyet ailesinin bir parçası olması sonucundan korkmasına rağmen, düğün gerçekleşti. Kızı Safinaz, Mısır Kraliçesi oldu adını Feride olarak değiştirdi. Kral Faruk, Zülfikar'a düğün töreninden altı ay önce 25 Ağustos 1937'de soylu unvanını verdi. Kızının evliliği üzerine Zülfikar 257.000 ABD Doları çek içeren bir zarf aldı.

Zulficar, 13 Mart 1939'da Mısır'ın ilk İran büyükelçisi olarak atandı. II. Dünya Savaşı'nın başlamasının ardından Zülfikar, Tahran'daki Mihver Devletleri'nin temsilcileriyle gizlice iletişim kurdu. Kral Faruk Mihverlerin zaferinin onlarca yıllık Mısır işgaline son vermesi umuduyla Nazi Almanya'sına sempati duydu. Zülfikar, Tahran'daki Alman bakan tam yetkili Mısır'ın Almanya'ya karşı iyi niyet ve kralın Adolf Hitler'e olan saygısı hakkında bilgi verdi. Temmuz 1942'de senatör olarak aday gösterildiği Mısır'a döndü. Mayıs 1946'da senatör olarak yeniden adlandırıldı. 1952 yılında ise vefat etti.

Kaynakça
--------

1. ↑  Preston, Paul; Woodward, Peter; Partridge, Michael (1998). *British Documents on Foreign Affairs: Reports and Papers from the Foreign Office Confidential Print* (snippet view). Volume 4: From 1940 through 1945. Africa, 1944. University Publications of America. s. 379. ISBN 978-1-55655-676-0. 11 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Şubat 2010.
2. ↑  Rizk, Yunan Labib (13–19 Nisan 2006). "A palace wedding". *Al-Ahram Weekly*, *790*. 4 Mayıs 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Şubat 2010.
3. ↑  Brice, William Charles (1981). *An Historical Atlas of Islam*. Leiden: BRILL. s. 299. ISBN 978-90-04-06116-3. OCLC 9194288. 28 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Nisan 2020.
4. ↑  "EGYPT: Queen Unique". *Time*. 31 Ocak 1938. 26 Ağustos 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Şubat 2010.
5. ↑  Osborne, Richard E. (2001). *World War II in Colonial Africa: the Death Knell of Colonialism*. Indianapolis: Riebel-Roque. s. 179. ISBN 978-0-9628324-5-1. OCLC 48070744. 11 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Şubat 2010. Zulficar-pasha had met with German representatives in the past and was well known in Berlin to be a spokesman for Farouk.
**Artaksiad** (Gürcüce: არტაშესიანი *Artaşesiani*) c. MÖ 90 - MS 30 tarihleri arasında İberya'yı (antik Gürcistan) yöneten ve Ermenistan'a adını veren hanedanın bir kolu. Ortaçağ Gürcü vakayinamelerine göre Artaksiad, İberya'nın hakimiyetini İber soylularının Parnavazid Hanedanı kralı Parnajom'a baş kaldırmalarının ardından elde ettiler. Ermenistan kralına, Parnavazid bir prensesle evli olan oğlunu yeni hükûmdar olarak göndermesi için dilekçe verdiler. Hem Ermenistan kralı hem de oğlu, kroniklerde "Arşak" olarak anılır, bu muhtemelen Ermenistan'ın Artaksiad krallarına atıfta bulunularak genel bir terim olarak alınan Artaksias ile oluşan bir karışıklıktır. Profesör Cyril Toumanoff Ermenistan kralını I. Artavasdes (MÖ 159 - MÖ 115 yılları arasında yönetmiştir), oğlunu da İberya'da kurulan yeni krallığın kralı I. Artaksias (MÖ 90–78 yılları arasında yönetmiştir) olarak tanımlamıştır. Valayiname, Parnajom ve takipçilerine karşı birleşik bir İber-Ermeni ordusu arasındaki savaş, Parnajom'un bu savaşta yenilmesi ile devamında öldürülmesi ve ardından Ermeni prensinin İberya kralı olmasıyla devam etmektedir.

İberya'daki Artaksiad yönetiminin ilk yılları hakkında çok az şey bilinmektedir. İberya topraklarının önemli bir bölümüne sahip olan Ermeni kuzenlerinin etkisi altında oldukları görülmektedir. Büyük Tigran (MÖ 95–55) döneminde altın çağını yaşayan Ermeni Artaksiad'larla olan bu ilişki, İberya’nın Pontus-Ermeni ittifakı ile Roma arasındaki Üçüncü Mithridatis Savaşı'na dahil olmasına neden oldu (MÖ 75–65). Plutarhos ve Licinius Macer, İberya birliğinin Tigranakert (MÖ 69) ve Artaşat (MÖ 68) savaşlarında öne çıktığını belirtiyor. Tigran'ın Pompey'in merhametine teslim olmasından sonra bile, Artaksiad kralı Artuş (MÖ 78–63), işgalci Romalılara karşı inatçı bir direniş göstermeye devam etti, ancak sonunda yenildi ve barış için yalvarmaya zorlandı. Klasik kaynaklarca iyi bilinen Artuş, görünüşe göre Gürcü yıllıklarından Arşak/Artaksias'ın oğlu Artag'dır (Artog). Aynı Gürcü yıllıklarında Roma istilasından bahsedilmese de kralın Pers ordusu ile savaşına bu yıllıklarda yer verilmiştir. Bununla birlikte, İberya üzerindeki Roma hegemonyasının süreksiz olduğu kanıtlandı ve MÖ 36'da, lider Publius Canidius Crassus, kralı Parnavazus'u Roma ile yeni bir ittifaka zorlamak için, ordusunu İberya'ya sokmak zorunda kaldı. Ne Parnavazus ne de onun Roma ile ilişkileri Gürcü vakayinamelerinde yer almıştır. Modern bilim adamları Parnavazus'u Bartom ile özdeşleştirme ve onu Artaksiad çizgisinin sonuncusu olarak görme eğilimindedirler.

Kaynakça
--------

1. ↑  Toumanoff, Cyril. Chronology of the Early Kings of Iberia. *Traditio* 25 (1969), ss. 10-11.
2. 1 2 3  Rapp, Stephen H. (2003), *Studies In Medieval Georgian Historiography: Early Texts And Eurasian Contexts*, ss. 282-284. Peeters Bvba 90-429-1318-5.
**Tsakona Kemer Köprüsü** (Yunanca: Τοξωτή Γέφυρα Τσακώνας), dünyanın en uzun çok açıklıklı kemer köprülerinden biridir. Tsakona Vadisi'ni geçmek için inşa edilmiştir ve Megalopolis yakınlarında son yıllarda birçok toprak kayması yaşanan tehlikeli bir bölgeye bağlanmaktadır.

İnşa
----

490 metre uzunluğundaki Tsakona Kemer Köprüsü, Paradeisia - Tsakona eksenindeki Tripolis - Kalamata bölümünün tamamlanması için kalan son işti (devlet tarafından yapılacak ve Moreas konsorsiyumuna teslim edilecekti). Proje lideri Nikos Donas'ın "Courage" adlı eserinde belirtildiği gibi, bu köprü Charilaos Trikoupis Köprüsü'nden sonra en zor mühendislik projelerinden biriydi. Projenin maliyeti 94 milyon € olarak belirlendi, ancak önemli maliyet aşımları gerçekleşti. Bu büyük ölçüde sahadaki çok zorlu ve dengesiz jeolojik koşullarda köprü yapmanın karmaşıklığından kaynaklanıyordu. Köprünün inşası için yapılan orijinal çalışmalar da inşaatla ilgili zorlukları hafife almış, bu da bütçe ve zaman aşımlarına neden olmuştu. Sonuç olarak, toplam maliyet 131,5 milyon € olarak gerçekleşmiştir.

Köprü üç noktadan desteklenir: her bir uçta iki köprü ayağı ve iskelenin tepesine daha yakın noktada bulunan bir ayak. Üçüncü destek noktası en önemlisidir: köprünün dengesini sağlayan dev bir 'prefabrik'tir. İskele, maksimum 30 metre yüksekliğe ulaşan köprünün kemerini oluşturur. Her iki tarafta birer tane bulunan iki kemer, yolun bulunduğu köprünün metal kısmını desteklemektedir.

Köprü inşaatına 2008 yılında başladı ve köprü Ocak 2016'da trafiğe açıldı.

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  Tsakona Bridge Τ4 Domi S.A.
2. ↑  One of the World's Largest Arch Bridges Built in Greece 20 Eylül 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. By Ioanna Zikakou, Aug 30, 2014, GreekReporter.com
3. ↑  Tsakona Bridge 2nd Largest in Greece to Open Shortly 5 Nisan 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. By Toni Aravadinos, Dec 17, 2015, GreekReporter.com
4. ↑  "Εντυπωσιάζει η γέφυρα της Τσακώνας | Ελλάδα | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ". Kathimerini.gr. 17 Aralık 2015. 4 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Nisan 2017.
5. ↑  "Archived copy". 4 Eylül 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Nisan 2020.
Rat Adası'nın havadan fotoğrafı
Batı Adası'na bakan ve mevsimlik balıkçılık kampını gösteren Kuzey Adası'nın güney yarısının havadan fotoğrafı
**Houtman Abrolhos** (genellikle **Abrolhos Adaları** olarak adlandırılır), Avustralya'nın batı kıyısındaki Hint Okyanusu'nda 122 ada ve ilişkili mercan kayalıkları zinciridir. 28°43′G 113°47′D﻿ / ﻿28.717°G 113.783°D﻿ / -28.717; 113.783 koordinatlarında bulunan zincir Geraldton'ın yaklaşık seksen kilometre batısındadır. Hint Okyanusu'ndaki en güneydeki gerçek mercan resifidir ve dünyanın en yüksek enlem resif sistemlerinden biridir. Dünyanın en önemli deniz kuşu üreme alanlarından biridir.[*kaynak belirtilmeli*]

Coğrafya
--------

Houtman Abrolhos üç ada gruplarından oluşur. Wallabi Grubu, Paskalya Grubu ve Pelsaert Grubu .

En kuzeydeki grup olan Wallabi Grubu, yaklaşık 17x10 kilometreye kadar bir ada kümesinden oluşur ve ayrıca 14 kilometre kuzeybatıda bulunan dış Kuzey Adasını da dahilinde alır. Wallabi Grubu'nun ana adaları Kuzey Adası, Batı Wallabi Adası, Doğu Wallabi Adası ve Beacon Adası'dır.

Paskalya Grubu Wallabi Grubunun güneydoğusunda, Orta Kanal adlı geniş kanal ile 9 kilometrelik bir mesafeden ayrılmaktadır. Yaklaşık 20 kilometre x 12 kilometredir ve Rat Adası, Ormanlık Ada, Morley Adası, Suomi Adası ve Alexander Adası dahil olmak üzere bir dizi adadan oluşur.

Güneydoğu yönünde, Zeewijk Kanalı boyunca, Hint Okyanusu'nun en güneydeki gerçek mercan kayalığı olan Pelsaert Grubu bulunmaktadır. Bu grubun ana adaları Middle Island, Square Island, Long Island, Pelsaert Adası, Basile Adası ve Mangrove Grubu'dur.

Ayrıca bakınız
--------------

Houtman Abrolhos'taki sürüngenler listesi

Kaynakça
--------

1. ↑  "Great Circle Distance between GERALDTON and HOUTMAN ABROLHOS". *As the Cocky Flies*. Geoscience Australia, Australian Government. 24 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Kasım 2007.
2. ↑  "Houtman Abrolhos". *oceandots.com*. 23 Aralık 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ekim 2007.

|  |  |
| --- | --- |
| Otorite kontrolü Bunu Vikiveri'de düzenleyin | 
* VIAF: 234355934

 |
Pantokrator İsa Mozaiği, Kariye Camii, İstanbul
Kariye Camii'sine batıdan girildiğinde, dış narteksten esonartekse (içiçe iki giriş mekanından içte kalanına) geçişi sağlayan kapının üzerinde yer alan bir Pantokrator İsa sahnesidir.

Burada İsa, evrenin hakimi olarak tasvir edilmiştir. Sağ eli takdis ederken sol eli ile yasayı simgeleyen kutsal kitabı tutar. Altın sarısı zemin üstünde maviler içinde sakallı olarak tasvir edilen İsa, karşısındaki Meryem figürüne bakar. Elindeki kitap değerli taşlarla bezenmiştir. Başının sütündeki hâlede haç bulunur. İçinde haç bulunan hâle, yalnız İsa betimlemelerinde kullanılmaktadır. Solunda "*Khora*" sağında "*İsa, Yaşamın mekânı*" yazmaktadır.

İsa tasvirinin kapı üzerinde yer alması, Yeni Ahit'teki şu ifade ile ilişkilendirilir: "*Kapı Ben'im. Bir kimse benim aracılığımla içeri girerse kurtulur.*"

Kaynakça
--------

1. 1 2 3  Keykubatlı, Sercan. "İkonlarıyla Khora Manastırı Katholikonu". Akdeniz Üniversitesi Edebiyat Fakültesi seminer ödevi, Antalya, 2018. 30 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ağustos 2020.
2. ↑  ""The Land of the Living"". churchofchora.com sitesi. 29 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ağustos 2020.