**Паёми император Хирохито** (ҷопонӣ: 玉 音 放送, Гёкуон-ҳо: со:) ба тобеъини Империяи Ҷопон 15 августи соли 1945 соати 12:00 ба вақти Токио дар эфирии радиои миллӣ (NHK) пахш шуд. Император эълон кард, ки Ҷопон шартҳои Эъломияи Потсдамро қабул мекунад, ки маънои таслим шудани Ҷопон дар Ҷанги Дуюми Ҷаҳон буд.

Ин бори аввал буд, ки императори Ҷопон мустақиман бо мардум сухан мегуфт ва тобеони содиқаш бори аввал садои ӯро мешуниданд; пас аз он, бисёре аз ҷопониҳо рӯҳафтода шуданд ва ба пайдоиши илоҳии онҳо дар синтоизм шубҳа доштанд. Худи ҳамон рӯз аз ҷониби баъзе фитнагарони низомии Ҷопон, ки ба таслимшавӣ мухолиф буданд, кӯшиши табаддулот анҷом дода шуд.

Матни пурраи паём
-----------------

Тобеини меҳрубон ва содиқи мо.

Дар бораи тамоюлҳои асосии ҷаҳон ва дар шароити кунунӣ, ки имрӯз дар империяи мо ба вуҷуд омадаанд, бодиққат фикр карда, мо тасмим гирифтем, ки танҳо чораҳои таъҷилӣ ба вазъи мавҷуда таъсир расонанд.

Мо ба ҳукумати худ амр додем, ки ба ҳукуматҳои Иёлоти Муттаҳида, Британияи Кабир, Чин ва Иттиҳоди Шӯравӣ хабар диҳад, ки империяи мо шартҳои эъломияи муштараки онҳоро қабул мекунад.

Мубориза барои шукуфоии умумӣ ва хушбахтии ҳамаи миллатҳо, инчунин барои амният ва беҳбудии тобеони мо вазифаи муҳимест, ки гузаштагони императори мо ба мо васият кардаанд, ки мо онро бо дили худ қабул мекунем.

Дар ҳақиқат, мо бо Амрико ва Бритониё ҷанг эълон кардем, самимона хостем, ки худдорӣ ва суботи Ҷопонро дар Осиёи Шарқӣ таъмин кунем ва дар бораи вайрон кардани соҳибихтиёрии халқҳои дигар ё тавсеаи ҳудудӣ фикр накардаем. Аммо ҷанг беш аз чор сол идома дорад. Сарфи назар аз кӯшишҳои мо — амалҳои ҷасуронаи артиш ва флоти мо, саъю кӯшиши хизматчиёни давлатӣ ва саъю кӯшиши муштараки сад миллион аҳолии мо — вазъият дар ҷанг ба нафъи Ҷопон рушд накард, дар ҳоле ки рӯйдодҳои асосии ҷаҳон комилан зидди манфиатҳои худ буд.

Гузашта аз ин, душман бомбаи нави қудрати харобиовари бесобиқаро истифода бурд, ки дар натиҷа бисёр одамони бегуноҳ кушта шуданд. Агар мо ҷангро идома диҳем, ин на танҳо маънои марги даҳшатноки халқи ҷопонро дорад, балки боиси марги тамоми тамаддуни башарӣ мегардад.

Имрӯз мо бо саволе рӯ ба рӯ мешавем: чӣ гуна мо метавонем миллионҳо тобеони худро наҷот диҳем ва худро дар назди рӯҳҳои муқаддаси ниёгони империали худ хор накунем? Ин аст, ки чаро мо фармон додем, ки шартҳои эъломияи муштараки ғолибон қабул карда шаванд.

Мо наметавонем миннатдории самимии худро ба иттифоқчиёни худ дар Осиёи Шарқӣ, ки бо империя барои озод кардани Осиёи Шарқӣ муттаҳид шудаанд, баён кунем.

Фикри он афсарону сарбозон, ҳамаи онҳое, ки дар майдони набард афтодаанд, онҳое, ки дар постҳои худ фавтидаанд ё онҳое, ки маргро ба таври дигар пешвоз гирифтаанд, тамоми оилаҳои ғамзадаи онҳо шабу рӯз дили моро озор медиҳанд.

Ҳолати маҷрӯҳон ва осебдидагони ҷанг ва ҳамаи онҳое, ки хона ва ризқу рӯзии худро аз даст додаанд, моро нигарон кардааст.

Зиндагии давлати мо пур аз мушкилот ва душворӣ хоҳад буд. Мо аз эҳсосоти дарунии ҳамаи шумо, тобеони мо, возеҳ огоҳем. Аммо, дар шароити кунунӣ, мо тақдир доштем, ки роҳи душворгузарро барои расидан ба сулҳи умумӣ барои ҳама наслҳои оянда пеш гирем, тоқатнопазирро тоқат кунем ва тоқатнопазирро паси сар кунем.

Қобилияти нигоҳ доштан ва нигоҳ доштани Кокутай, мо ҳамеша бо шумоем, тобеони меҳрубон ва содиқи худ, мо ҳамеша ба самимият ва ростқавлии шумо такя мекунем.

Бештар аз ҳама, мо аз ҳар гуна шӯришҳои эҳсосоте, ки метавонанд боиси мушкилиҳои нолозим шаванд, метарсем, аз таҳқир ва ҷанҷолҳои бародарона, ки боиси бетартибӣ мешаванд ва шуморо гумроҳ карда метавонанд ва шуморо маҷбур месозанд, ки эътиқод ба тартиботи ҷаҳонро аз даст диҳанд.

Бигзор ҳамаи мардуми мо ҳамчун як оила, аз насл ба насл ба суннатҳои дахлнопазирии кишвари илоҳии худ устувор бошанд ва бори вазнини масъулиятро, ки ба дӯши кишвар афтодааст, устуворона тоб оранд, ки роҳи дароз дорад рафтан

Тамоми қуввати худро барои эҷод, барои ояндаи беҳтар муттаҳид кунед. Қатъиян бо роҳи адолат, ашрофи рӯҳ рафтор кунед ва бо он фикре кор кунед, ки шумо метавонед шуҳрати абадии империяро баланд бардоред ва ҳамзамон бо пешрафти ҷаҳон пайравӣ кунед.

Hirohito
(Privy Seal)

(Мӯҳри Император Хирохито)

Токио, 14 августи, соли 1945 (20 соли Сёва).

Дастнависи аслии Имзои Император, ки аз боло ба поён навишта шудааст, аз чап ба рост, бо изи Мӯҳрҳои Императори Ҷопон
Нусхаи як саҳифаи чопшуда бо муҳри императори Ҷопон

Эзоҳ
----

1. ↑