recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Нурулло Ивазов** (тав. 12.02.1945, ноҳияи Ҳамадонӣ – ваф. 4.06.2002, шаҳри Душанбе) — биологи тоҷик, номзади илмҳои биология (1983), профессор (1993).

Зиндагинома
-----------

Солҳои 1963–1971 дар факултети биологияи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В.И. Ленин таҳсил кардааст. Солҳои 1971–1977 ассистенти кафедраи физиология ва гигиенаи Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Душанбе ба номи Т.Г. Шевченко, 1979–1981 аспиранти ИЭФИБ ба номи И.М. Сеченови АИ ИҶШС, 1983–1985 муаллими калони кафедраи табиатшиносӣ ва методикаи таълими биология, 1985– 1993 дотсенти кафедраи физиология ва гигиена, 1993–2002 мудири кафедраи физиология ва гигиенаи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ буд. Муаллифи як асар ва зиёда аз 60 мақолаҳои илмӣ ва илмию оммавӣ аст.

Осор
----

Распространённость нарушений осанки и искривлений позвоночника у мальчиков, Д. 1977; Электрофизиологическое исследование нисходящих телэнцефалоталамических связей у черепах // Мактаби Советӣ, Д. 1981; Электрофизиологическое исследование афферентной организации таламусаящериц // Мактаби Советӣ, Д. 1982.

Пайвандҳо
---------

* Энсиклопедияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ
**Нурхон Гадоев** (тав. 15.12.1947, деҳаи Порвори ноҳияи Шамсиддин Шоҳин) — забоншинос, доктори илмҳои филологӣ (2019).

Зиндагинома
-----------

Солҳои 1966–1970 дар  Донишкадаи давлатии омӯзгории ш. Кӯлоб таҳсил намудааст. Солҳои 1972– 1991 муаллими забон ва адабиёти тоҷики мактаби миёнаи № 16 ноҳияи Москва (имрӯза Ҳамадонӣ), 1991–2001 муаллими забон ва адабиёти тоҷики мактаби миёнаи ноҳияи Шӯробод, 2002–2006 муаллими омӯзишгоҳи касбӣ-техникии № 52 ва мактаби таҳсилоти умумии № 27 Душанбе, 2006–2008 ассистент ва муаллими калони кафедраи забони тоҷикии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ, 2008–2010 муаллими калони кафедраи забони тоҷикии Донишкадаи давлатии забонҳои Тоҷикистон ба номи С. Улуғзода буд. Аз соли 2010 то кунун дотсенти кафедраи назария ва амалияи забоншиносии ДДОТ ба номи С. Айнӣ. Дар мавзуи "Лексикаи лаҳҷаи Тагнов» (2009) рисолаи номзадӣ ва зери унвони "Хусусиятҳои луғавию семантикӣ ва сохтории воҳидҳои фразеологӣ дар лаҳҷаҳои ҷанубии забони тоҷикӣ (минтақаи Кулоб) « (2019) рисолаи докторӣ дифоъ намудааст. Ба Ифтихорномаи Вазорати маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон қадр шудааст (1988).

Осор
----

* Баъзе хусусиятҳои лексикаи феъл дар лаҳҷаи Тагнов // Паёми донишгоҳи омӯзгорӣ», 2006, № 6;
* Истилоҳоти хешутаборӣ дар лаҳҷаи Тагнов // Маърифати омӯзгор, Д. 2007, №2;
* Диалектизмҳои лексикии пурра дар лаҳҷаи Тагнов // Паёми Донишгоҳи миллии Тоҷикистон, 2007, №2, (34);
* Роҳҳои пайдоиши омонимҳо дар лаҳҷаи Тагнов // Паёми Донишгоҳи миллии Тоҷикистон, 2007, №5, (37);
* Баъзе хусусиятҳои лексикаи зарф дар лаҳҷаи Тагнов // Гулзори сухан (Маҷмӯаи илмӣ), Д. 2010.
* Таҳлили луғавию семантикии матн (китоби дарсӣ барои донишҷўёни риштаи филологӣ). Д. 2016;
* Услубшиносӣ (китоби дарсӣ барои донишҷўёни риштаи филологӣ). Д. 2017;
* Баъзе хусусиятҳои воҳидҳои фразеологӣ дар лаҳҷаи ҷанубии Кулоб. Д. 2017.

Пайвандҳо
---------

* Энсиклопедияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ
**Ҳабибулло Назаров** (15 августи 1907, деҳаи Тӯда, ноҳияи Ҳисор — 25 январи 1978, Душанбе, ҶШС Тоҷикистон) — шоир, нависанда, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон (1958).

Зиндагинома
-----------

Ҳабибулло Назаров 15 августи соли 1907 дар деҳаи Тӯдаи ноҳияи Ҳисор ба ҷаҳон омадааст.

Фаъолияти меҳнатияш аз соли 1927 оғоз ёфтааст. Даставвал чӯпон буда, баъдан раиси шӯрои камбағалон, котиб ва ҷонишини раиси деҳшӯро, котиби созмони комсомолӣ ва раиси ҷамъияти кишоварзӣ таъйин шудааст. Дар курсҳои маҳви бесаводӣ ва мактаби шабона таҳсил кардааст. Солҳои 1938—1941 дар Академияи умумииттифоқии ҳуқуқ таҳсил карда, соли 1950 Институти ҳуқуқшиносии Маскавро ба итмом расондааст. Аз соли 1935 дар сохторҳои гуногуни мақомоти ҳуқуқи ҷумҳурӣ кор карда, то мансабҳои ҷонишини вазир ва Вазири адлияи Ҷумҳурии Тоҷикистон, раиси Суди Олии Тоҷикистон расидааст. Борҳо вакили мардумӣ дар порлумони ҷумҳурӣ интихоб шудааст. Соли 1958 ба узвияти Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон пазируфта шудааст.

Ҳабибулло Назаров 25 январи соли 1978 аз олам даргузашт.

Эҷодиёт
-------

Муаллифи китобҳои шеърии «Барои сулҳ» (1956), «Қалами озод» (ба забони русӣ, 1960), «Бахти ҷовидон» (1962) аст. Соли 1958 дар моҳномаи «Шарқи Сурх» қиссаи «Дар ҷӯстуҷӯи Карим-Девона»-и ӯ мунташир гардидааст, ки баъдан ба забонҳои русӣ, олмонӣ, ӯзбекӣ тарҷума ва чоп шуда, ба муаллиф шуҳрати калон овардааст. Соли 1965 қиссаҳои «Юлдош-Командир» ва «Ало ва Тарғел»-аш чоп шудаанд. Романҳои «Мирзо Ризо» ва «Баландии 144» аз маҳорати баланди нависандагии ӯ гувоҳӣ медиҳанд. Соли 1971 (дар ҳамқаламии Ҷалол Икромӣ) романи ҳаҷвии «Саргузашти Сафармахсум»-ро ба қалам овардааст. Асарҳои беҳтаринаш дар дуҷилдаи «Осори мунтахаб» (1978—1980) ҷамъоварӣ ва чоп шудаанд. Муаллифи филмномаҳои «Ҳабиб — ромкунандаи мор» (дар ҳамқаламии В. Максименков, 1973) ва «Муҳосираи Душанбе» (дар ҳамқаламии Д. Булгаков, 1975) мебошад, ки аз ҷониби «Тоҷикфилм» ба навор гирифта шудаанд.

Эҷодиёт
-------

* Ордени «Байрақи Сурхи Меҳнат»;
* Ду ордени «Нишони фахрӣ»;
* Ордени «Дӯстии халқҳо».

Эзоҳ
----

1. ↑  Адибони Тоҷикистон (маълумотномаи мухтасари шарҳиҳолӣ)./Таҳия ва танзими Асрори Сомонӣ ва Маҷид Салим. — Душанбе, «Адиб», 2014, — с. 151—152 ISBN 978-99947-2-379-9

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️  Гузариш ба унсури Викидода  Вебгоҳҳои мавзӯъӣ | 
* Бонки Иттилоотии Интернетии Филмҳо

 |
**Александре** (Alexandre), Висенте (28 апрели 1898, Севилия – 14 декабри 1984,Севилия ) — шоири испанӣ.

Маҷмуаҳои авалинаш
------------------

Дар маҷмӯаҳои аввалинаш таъсири сюрреализм ба назар мерасад. Дар солҳои ҷанги миллӣ-озодихоҳии халқи Испания (1936 – 1939) Александре шеърҳои зидифашистӣ эҷод кардааст.

Ашъораш
-------

Ашъори мазмуни фалсафӣ доштааш дар маҷмӯаҳои «Сояи Биҳишт» (1944), «Таваллуди охирин» (1953), «Таърихи дил» (1954) гирд омада, шоир ҳиссиёти умумибашарӣ, табиат, инсонро чун ҷузъи табиат тараннум кардааст. Дар асари ёддоштии «Вохӯриҳо» (1958) Александре симои эҷодии нависандагони ҳамасрашро офаридааст. Дар ҳамдастиву ҳамкорӣ бо намояндагони дигари илму фарҳанги Испания бар зидди террори франкистӣ ва сензура садо баланд кардааст. Александре – дорандаи Мукофоти Нобел (1977).

Эзоҳ
----

Сарчашма
--------

* А — Асос. — Д. : СИЭМТ, 2011. — 608 с. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] /  сармуҳаррир А. Қурбонов ; 2011—2021, ҷ. 1). — ISBN 978-99947-33-45-3.
**Муҳаммад Ҳабиб Раҳмон** (бенг. মুহাম্মদ হাবিবুর রহমান ; 3 декабри 1928, Муршидобод — 11 январи 2014, Дакка) — арбоби давлатии Банглодеш, иҷрокунандаи вазифаи сарвазири Банглодеш (30 марти 1996 — 23 июни 1996)

Зиндагинома
-----------

Соли 1951 Донишгоҳи Даккаро хатм карда, баъдан таҳсилашро дар Донишгоҳи Оксфорди Британиёи Кабир идома дод.

Фаъолияти меҳнатиашро соли 1952 ба ҳайси омӯзгори фанни таърих дар Донишгоҳи Дакка оғоз кардааст. Баъдан дар Донишгоҳи Раҷшоҳӣ дарс дод ва баъдан дар он ҷо ба ҳайси декани факултети ҳуқуқ кор кард. Соли 1964 касбашро дигар карда, ба сифати адвокат ба кор шуруъ намуд. Солҳои 1976-1995 қозии Суди Олӣ буд .

Соли 1995 аз вазифаи қозии Суди Олии Банглодеш истеъфо дод. Соли 1996 ба ҳайси иҷрокунандаи вазифаи сарвазири Банглодеш кор кардааст.

Эзоҳ
----

1. 1 2  Rahman, (Justice) Muhammad Habibu(англ.)(пайванди дастнорас — *таърих*). 11 Декабри 2010 санҷида шуд. Баргирифта аз сарчашмаи аввал 6 июли 2012.

| ⚙️ Сарвазирони Банглодеш |
| --- |
| 
* Тоҷуддин Аҳмад
* Шайх Муҷибурраҳмон
* Мансур Алӣ
* Машиур Раҳмон
* Азиз Раҳмон
* Раҳмон Хон
* Мизонур Чоудхурӣ
* Моудуд Аҳмад
* Аҳмад Қозӣ
* Холида Зиё
* Ҳабиб Раҳмон (и.в.)
* Шайх Ҳасина
* Латиф Раҳмон (и.в.)
* Холида Зиё
* Яҷуддин Аҳмад (и.в.)
* Фазлул Ҳақ (и.в.)
* Фахруддин Аҳмад (и.в.)
* Шайх Ҳасина

 |  |
**Азалу абад** — мафҳумҳои динӣ, фалсафӣ ва каломӣ, ки ибтидоӣ (аз азалият) ва беинтиҳоӣ (абадият)-и мавҷудияти олами моддӣ ва ҷовидонии онро ифода мекунанд. Азал дар луғат маънои беоғозӣ, бидуни ибтидо ва абад маънии ҳамешагӣ, беанҷомӣ, доимӣ ва ҷовидиро ифода мекунад. Дар дин ва фалсафаву калом азалу абад ба маънои Худованди беоғозу анҷом истифода мешавад. Дар зурвония он ба маънии замони бекарона омадааст. Азалу абад дар Қуръон ба маънии истилоҳӣ (дунявию ухравӣ) 29 маротиба такрор шудааст (Нур, 4:24; Аҳзоб, 53:33, Нисо, 57:4, Тавба, 22:9). Дар дин ҳамаи ҷавҳарҳои ҷовидона (муҷаррад)-и олами улвӣ ба мисли худи Офаридгор азалию абадӣ мебошанд. Дар фалсафа азалию абадии олам вобаста ба азалию абадии худи Худованд аст. Ибни Сино ҷаҳлро сабаби ҳалокати абад дониста, зикр мекунад, ки агар иллати вуҷуди чизе вобаста ба Худо бошад, он ҳамеша боқӣ хоҳад буд. Муассиси фалсафаи ишроқ Шаҳобуддини Суҳравардӣ файзу ишроқи Ҳақро абадулободи беҳаду ниҳоят қаламдод намуда, замонро абадию азалӣ мепиндорад. Носири Хусрав абадро беохир ва азалро бе аввал таъбир намуда, таъкид мекунад, ки ҳар чӣ азалӣ бошад, бешубҳа, он абадист, «зеро азалӣ он бошад, ки тағйиру табдил ба он роҳ набошад», чун фанонопазир аст. Ӯ дар асараш «Хону-л-ихвон» менависад: «Азалӣ мар чизеро гӯянд, ки ӯро оғоз набошад ва абадӣ мар чизеро гӯянд, ки ӯро анҷом набошад». Саъди Шерозӣ азалу абадро ба вуҷуд интиқол дода, онҳоро маротиб ва ҷилваи вуҷуди мунбасити воқеъ дар ҳамаи олами улвию сифлӣ донистааст. Файласуфони даҳрӣ ва аҳли табойеъ ба мисли Ибни Ровандӣ, Эроншаҳрӣ, Абубакри Розӣ ва дигар азалияту абадиятро тавсифҳои ҷаҳони моддӣ шуморида, ба чунин хулоса омадаанд, ки олам қадим аст, ӯро офаридгоре нест, балки азалист, ҳамеша ҳаст ва ҳама вақт хоҳад буд. «Азалӣ он бошад, ки вуҷуди иллат нест, балки мавҷуд аст бе иллате бақои ӯро на аввал асту на охир». Илми калом ва умуман фалсафаи идеалистӣ азалу абадро сифатҳои илоҳӣ шуморида, олами офаридашударо ҳодис ва абадияти онро эътироф намекунад. Машшоиён (Ибни Сино, Насируддини Тусӣ, Ибни Рушд ва дигар) азалияту абадияти оламро аз азалию абадӣ будани Худо дониста, оламро низ ба мисли Худо абадию азалӣ талаққӣ мекарданд. Ба ибораи дигар, агар Худо ҳамчун сабаби мавҷудияти олам азалию абадӣ бошад, олам низ чун натиҷаи амали вай қадиму абадӣ ва фанонопазир аст, зеро сабабу натиҷа бе якдигар вуҷуд дошта наметавонанд ва ҳастии сабаб ҳамеша мавҷудияти натиҷаро тақозо дорад. Дар ирфони назарӣ баъзе намояндагони тасаввуф ба ин масъала таваҷҷуҳ зоҳир намуда, мафҳумҳои азалу абадро дар осорашон истифода бурдаанд. Қайсарӣ гуфта, ки «азалияти озол ва абадияти уббод вижаи вуҷуди илоҳист». Аз ин рӯ, ӯ замонро азалию абадӣ шуморидааст. Неъматуллоҳи Валӣ асмои сифатҳои илоҳиро азалию абадӣ ва таҷаллии асмоъро ғайримутаноҳӣ тасвир кардааст.

Эзоҳ
----

Адабиёт
-------

* Абуалӣ Ибни Сино, Осор, ҷ. 1, Д. 2005;
* Носири Хусрав, Ҷомеъу-л-ҳикматайн, Т. 1349;
* Доирату-л-маорифи бузурги исломӣ, ҷ. 3 Т. 1368.

Сарчашма
--------

* А — Асос. — Д. : СИЭМТ, 2011. — 608 с. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] /  сармуҳаррир А. Қурбонов ; 2011—2021, ҷ. 1). — ISBN 978-99947-33-45-3.
**Аз даъво даст кашидани даъвогар** - аз ҷониби даъвогар дар маҷлиси судӣ инкор карда шудани ҳимояи минбаъдаи судии талаби ҳуқуқии моддии худ мебошад. Мувофиқи моддаи 43 Кодекси граждании ҶТ дархости даъвогар дар бораи даст кашидан аз даъво дар протоколи маҷлиси судӣ сабт шуда, даъвогар бояд бевосита дар протоколи маҷлиси судӣ имзои худро гузорад.
Агар аз даъво даст кашидани даъвогар дар аризаи хаттии ба номи суд навишташуда ифода ёфта бошад, ин ариза ба маводи парванда замима карда мешавад. Дар ин бора дар протоколи маҷлиси судӣ қайд карда мешавад. 
Пеш аз қабули аз даъво даст кашидани даъвогар суд ба ӯ оқибатҳои мурофиавии аз даъво даст кашиданро фаҳмонида мсдиҳад.
Дар бораи кабули аз даъво даст кашидани даъвогар суд таъйиноти асоснок мебарорад ва истеҳсол отро оид ба парвандаи гражданӣ катъ менамояд.

Нигаред низ
-----------

* Даъвогар

Эзоҳ
----

1. ↑  Фарҳанги истилоҳоти ҳуқуқ / Зери таҳрири Маҳмудов М.А. - Душанбе: ЭР-граф, 2009. - с. 20-21
**Ҳабибулло Холович Мирзоев** (18.02.1962, деҳаи Охҷари н. Восеъ) — олим, доктори илмҳои филологӣ (2013).

Зиндагинома
-----------

Шуъбаи англисии факултаи забонҳои хориҷии Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Душанбе ба номи Т.Г. Шевченкоро (ҳоло ДДОТ ба номи С. Айнӣ) соли 1987 хатм карда, дар кафедраи забонҳои хориҷии ИДПК ба номи Рӯдакӣ ҳамчун ассистент ба фаъолият пардохт. Солҳои 1989-1993 дар аспирантураи ИДПД хонда, ба сифати муаллими калон ва мудирикафедраи савтиёт ва луғатшиносии Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи Садриддин Айнӣ (1993-1995), таҷрибаомӯз ва муҳаққиқи Университети Сиетлии ИМА (1995-1996), мудири кафедраи тарҷума ва услубшиносӣ (1996-1998), декани факултаи забони англисӣ (1998-2000, 2005-2008), ҳамоҳангсоз ва тарҷумони лоиҳаҳои байналмилалӣ оид ба молия, маориф ва масъалаҳои оби тоза (2001-2005), директори муассисаи давлатии Маркази барномаҳои байналмилалии назди Вазорати маорифи Тоҷикистон (2009-2012), директори мактаби байналмилалии Президентӣ дар шаҳри Душанбе (2012-2015) кор кардааст. Аз соли 2015 сардори Раёсати муносибатҳои байналмилалии Вазорати маориф ва илми Тоҷикистон мебошад.
Бобати муқоисаи истилоҳот дар забонҳои англисӣ ва тоҷикӣ, доираи лексикӣ ва маъноии истилоҳот дар ин забонҳо, масъалаҳои марбут ба назарияи забоншиносӣ ва типологияи муқоисавӣ ва ғайра беш аз панҷоҳ асару мақола навиштааст.

Осор
----

* Типология коневодческой лексики на материале таджикского (персидского) и английском языках. – Д. 1997;
* Коневодческая лексика в таджикском и английском языках. – Д. 2007;
* Таджикская и английская гиппологическая терминология в историческом и сравнительном освещении. – Д. 2010;
* Лексико-семантическое поле horse /асп в английском и таджикском языках. Д. 2013.

Пайвандҳо
---------

* Энсиклопедияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ

Эзоҳ
----

1. ↑  Арбобони илми тоҷик (асри ХХ-аввали асри ХХI) / Муаллиф-мураттиб Ёрмуҳаммади Сучонӣ. – Душанбе, 2017. – С. 345-346.
**Аз кор дур кардан** — муваққатан боздоштани муносибатҳои меҳнатӣ, ки тибқи талаботи мақомоти дахлдор сурат мегирад. Дар асоси м. 54 Кодекси меҳнати ҶТ корфармо уҳдадор аст, ки бо талаби мақомоти ваколатдори давлатӣ дар ҳолатҳои пешбиникардаи қонунгуэории чумҳурӣ кормандро аз кор дур кунад. Корфармо ҳақ надорад, ки корманди дар ҳолати мастӣ аз шароб, моддаҳои нашъаовар ва ё токсикӣ ба кор ҳозиршударо дар ҳамон рӯзи корӣ (басти корй) ба кор роҳ диҳад. Дар давраи аз кор дур кардан музди кор дода намешавад.

Эзоҳ
----

1. ↑  Фарҳанги истилоҳоти ҳуқуқ / Зери таҳрири Маҳмудов М.А. - Душанбе: ЭР-граф, 2009. - 620 саҳ.
**Нурмуҳаммад Ниёзӣ** — шоир, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон (1980),Шоири халқии Тоҷикистон(2012)

Зиндагинома
-----------

**Нурмуҳаммад Ниёзӣ** 20 сентябри соли 1946 дар деҳаи Рӯмони ноҳияи Хуҷанд (ҳозира ноҳияи Бобоҷон Ғафуров) ба ҷаҳон омадааст. Таҳсилро дар мактаби миёнаи зодгоҳаш оғоз карда, дар шаҳри Хуҷанд анҷом додааст. Дастпарвари факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин буда, ду сол дар сафи Артиши Шӯравӣ хидмат кардааст. Фаъолияти меҳнатиро чун омӯзгор оғоз бахшида, баъдан дар Кумитаи садо ва симои вилоят ва ҳафтаномаи «Маданияти Тоҷикистон» ба ҳайси мухбир фаъолият бурдааст. Чанде ходими Маркази тарғиби адабиёт, солҳои 1989—1994 котиби масъули шуъбаи Суғди Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон будааст. Аз соли 1994 раиси Иттиҳодияи адибони ҷавони вилояти Суғд мебошад. Барои китоби шеърҳои «Аз ҳама дур» сазовори Ҷоизаи ба номи Камоли Хуҷандӣ гаштааст. Аз шоирони соҳибзавқ буда, дар ашъораш асолату балоғати забони шевои модариро мутаҷаллӣ сохта, дар тасвири манзара, офаридани образҳо ва корбурди васоити суханороӣ муваффақ аст. Мекӯшад баёнгари дарди миллат ва дармонбахши он бошад, хонандаро ба худогоҳию хештаншиносӣ ва эҳтироми армонҳои миллӣ ҳидоят кунад. Аз соли 1980 узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон мебошад.

Эҷодиёт
-------

Офаридаҳояш дар авроқи китобҳои «Ниҳоли навбар», «Санги сабз», «Оташи санг», «Аз ҳама дур», «Офтоби сӯхта», «Сафари шаҳри ишқ», «Васли танҳо», «Зангӯла зан!», «Реша дар санг», «Дарёи дигар», манзумаҳои «Ангораи тавонгардил», «Тахти тоҷик» ва ғ. мебошад. Соли 2012 Нашриёти давлатии ба номи Раҳим Ҷалил (Хуҷанд) «Девони ғазалиёт»-и ӯро дастраси хонандагон намудааст.

Ҷоизаҳо
-------

* Ҷоизаи ба номи Камоли Хуҷандӣ;
* Ордени «Шараф» (2004);
* Шоири халқии Тоҷикистон (2012)

Сарчашма
--------

1. ↑  Адибони Тоҷикистон (маълумотномаи мухтасари шарҳиҳолӣ)./Таҳия ва танзими Асрори Сомонӣ ва Маҷид Салим. — Душанбе, «Адиб», 2014, — с.163 — 164 ISBN 978-99947-2-379-9
**Ведомости пардохт** — ҳуҷҷати хазинавии муҳосибавӣ, ки дар асоси он пардохти музди меҳнати кормандони муассисаву корхонаҳо, пардохт ба шахсони алоҳида ва дигар пардохти пулӣ пешниҳод мегардад. Аз ин лиҳоз ведомости пардохтро далели пардохти музди меҳнат меноманд.

Ведомости пардохт шакли мушаххаси қабулкардашудаи худро дошта, Т-53 рақамгузорӣ шудааст. Барои пардохти музди меҳнат Ордери хазинавии хароҷотиро низ истифода бурдан мумкин аст, лекин мутахассисон бар он ақидаанд, ки истифодаи ведомости пардохт афзалиятноктар мебошад, зеро бо як ҳуҷҷат музди кори якчанд кормандро пардохт кардан мумкин аст. Дар ҳошияи «Рақами ҳуҷҷат»-и ведомости пардохт рақами тартибӣ гузошта, дар ҳошияи «Таърихи мураттабнамоӣ» санаи тартиб додани он нишон дода мешавад. Дар сафҳаи дуввуми ведомости пардохт ҳар як қатори он рақамгузорӣ шудааст. Дар ҳолати нокофӣ будани саҳифаҳои ведомости пардохт саҳифаҳои иловагӣ гузошта мешаванд. Шумораи саҳифаҳо дар сатри «Миқдори саҳифаҳо» нишон дода мешавад. Баъди пур кардани қисми ҷадвали ведомости пардохт ва имзо гузоштан дар сафҳаи аввали он ба хазинадор барои тафтиш дода мешавад. Дар сурати нодуруст пур карда шудани ведомости пардохт он ба шуъбаи муҳосибот барои ислоҳ баргардонда мешавад. Агар ведомости пардохт дуруст пур карда шуда бошад, хазинадор ба пардохти музди меҳнат оғоз менамояд. Баъдан хазинадор вазифадор аст, ки аз рӯйи муҳлати муайяншудаи пардохти музди меҳнат ведомости пардохтро то охир пур кунад. Дар сархатти 5-и ведомости пардохт хазинадор маоши кормандонеро, ки пардохт нашудааст, бо ишораи «Депонент карда шудаанд» нишон медиҳад. Дар саҳифаи охири ведомости пардохт хазинадор ҳамаи маблағи пардохтшуда ва пардохтнашударо ҳисоб карда, бо имзо тасдиқ мекунад ва баъд аз он ведомости пардохтро ба муҳосибот месупорад, ки онро сармуҳосиб тасдиқ мекунад.

Эзоҳ
----

Адабиёт
-------

* Ведомости пардохт / М. Тағоев // Боз — Вичкут. — Д. : СИЭМТ, 2014. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] /  сармуҳаррир Н. Амиршоҳӣ ; 2011—2021, ҷ. 3). — ISBN 978-99947-33-46-0.
**Вексел** (олмонӣ: *Wechsel*) — уҳдадории хаттии пулӣ, ки аз рӯйи шакли муайяншуда ба расмият дароварда шудааст. Ба соҳибаш вексел ҳуқуқи аз қарздор гирифтани маблағи муайяни дар вексел нишондодашударо таъмин менамояд.

Аз вексел дар амалияи бонкӣ ва тиҷоратии мамолики аз лиҳози иқтисоди бозорӣ инкишофёфта, инчунин дар савдои беруна ва ҳисоббаробаркунии байналхалқй ба таври фаровон истифода мебаранд. Мавзӯъ ва матлаби векселро танҳо пул ташкил медиҳад. Вексел дар бланк ё қогази махсус бароварда шуда, шакли қатъиян муқаррарнамудаи қонун ва маҷмӯи маълумотҳоро доро мебошад. Ба шарофати тибқи қонун доро будан ба шакли муайян ва маҷмӯи маълумотҳо ва дар он собит шудани ӯхдадории қарзии хаттӣ, вексел ба ҳайси яке аз намудҳои қогазҳои қиматнок маҳсуб мешавад. Вексел одӣ ва интиқолӣ мешавад. Додани вексел аз як шахс ба шахси дигар бо роҳи навиштаҷоти интиқолӣ (индосамент) ба расмият дароварда мешавад.

Нигаред низ
-----------

* Васиқа
* Вексели одӣ

Эзоҳ
----

1. ↑  Фарҳанги истилоҳоти ҳуқуқ / Зери таҳрири Маҳмудов М. А. — Душанбе: ЭР-граф, 2009. — с. 120

Адабиёт
-------

* Вексел / Ш. Дӯстбоев // Боз — Вичкут. — Д. : СИЭМТ, 2014. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] /  сармуҳаррир Н. Амиршоҳӣ ; 2011—2021, ҷ. 3). — ISBN 978-99947-33-46-0.
**Ҳабиба Содиқова (Усмонова)** (Тав. 27.11.1938, ш. Сталинобод (ҳоло – Душанбе) — омӯзгор. Дорандаи медали «Барои меҳнати шоён. Ба муносибати 100-солагии рӯзи таваллуди В.И. Ленин», «Ветерани меҳнат», нишони «Зарбдори меҳнати сотсиалистӣ».

Зиндагинома
-----------

Ҳабиба Содиқова дар фак. химия ва биол. ИПД ба номи Т.Г. Шевченко (ҳоло – ДДОТ ба номи С. Айнӣ) таҳсил кардааст (1959–1963). Омӯзгор-мураббияи Интернат-санаторияи н. Ленин (ҳоло – Рӯдакӣ, 1963–69), муаллими синфҳои ибтидоии мак. миёнаи № 53 ш. Душанбе (1963–1997). Муаллифи якчанд дастуру барномаҳои таълимӣ. Хидмати бисёрсолаи бенуқсаш дар тарбияи насли наврас бо медали «Барои меҳнати шоён. Ба муносибати 100-солагии рӯзи таваллуди В.И. Ленин», «Ветерани меҳнат», нишони «Зарбдори меҳнати сотсиалистӣ» ва бисёр Грам. Фахрии соҳавӣ қадр карда шудааст. Аз соли 1996 – бознишаста

Эзоҳ
----

1. ↑  Аз асл ба насл. — Душанбе, 2019. — 215 с. (тоҷ.). ISBN 978-99947-958-2-6
**Абдурраҳмонбек** (Абдурраҳмонбегии Хонанда) - навозанда (танбӯр), сароянда ва мусаннифи машҳур.

Зиндагинома
-----------

Аслу насаби ӯ аз Насаф буда, дар хонандони шоир, мусиқидон ба дунё омада, асосҳои ибтидони мусиқиро аз падараш меомӯзад. Абдурраҳмонбек сониян аз устодони мусиқӣ ҳунари сознавозӣ, овозхонӣ, махсусан мақомхониро омӯхта, дар иҷрои шохаҳои «савт», «талқин» «соқинома»-ҳо дастёб мешавад. Бо устодони мусиқӣ Бобоҷалол Носирзода, Бобоғиёс Абдуғанизода аз наздик ошноию ҳамнишинӣ пайдо карда, асосҳои назарию амалии мақомҳоро фаро мегирад. Абдурраҳмонбек чанд муддат дар дарбори манғитиён (Абдулаҳад, Олимхон) ба сифати мутриб хидмат карда, сониян дарборро тарк менамояд. Дар иҷрои «Савт», «Намуд»-ҳои «Шашмақом» истеъдоди нотакрор дошта, шеърро хуб мегуфта, аз хонандагоне буд, ки масоили назарии иҷроиро хуб эҳсос мекард. Абдурраҳмонбек дар ҳамкорӣ бо донандагони мақом дар таҳияи ду баёзи мусиқӣ, «Рисолаи Шашмақом», «Рисолаи Шашмақоми мусиқӣ» иштирок доштааст. Бахши матнии мақоми «Наво»-ро таҳия ва такмил дода ва ин кори ӯ назди аҳли мусиқӣ эътибори хоса касб менамояд. Дар ҳунари танбӯнавозӣ низ таҳаввулоти тараннумии зиёде ворид намуда ва дар ин замина асарҳои таркибан мураккаби созию овозӣ («Абдурраҳмонбегӣ», «Гулафшон») эҷод намудааст.

Адабиёт
-------

* Ражабов И. Мақомлар масаласига доир. - Тошканд, 1963;
* Таджикская музыка. - Душанбе, 2001;
* Энсиклопедияи адабиёт ва санъати тоҷик, ҷ. 1. - Душанбе, 1988

Ҳамчунин нигаред
----------------

* Шашмақом

Сарчашма
--------

1. ↑  Донишномаи Шашмақом./Зери таҳрири Олимов К. Абдувалиев А. Азизӣ Ф. Раҷабов А. Ҳакимов Н. - Душанбе, 2009. - соли 16 ISBN 978-99947-49-13-3
**Абдурраҳмон ибни Абдулъазиз ибни Абдуллоҳ ибни Муҳаммади Судайс** (ар. عبد الرحمن بن عبد العزيز السديس‎; зод. 10 феврал 1960, Букайрия[d], Қасим[d]) — имоми Масҷидулҳаром ва яке аз қориёни машҳури Қуръон дар ҷаҳон. Дуктури улуми шариат дар Усулу-л-фиқҳ. Раиси кулли корҳои Масҷидулҳаром ва Масҷиди Набавӣ.

Зиндагинома
-----------

Ӯ ба қабилаи Аниза тааллуқ дорад. Вай дар Риёз зиндагӣ мекард ва дар синни 12 солагӣ Қуръонро ҳифз кард. Вай дар Дабистони ибни Ҳорис ва сипас дар Муассисаи улуми Риёз таҳсил кард, ҷое ки дар соли 1979 бо дараҷаи олӣ фориғуттаҳсил шуд. Вай баъдан ба Академияи исломии Риёз пайваст ва дар соли 1982 бо мадраки шариъат фориғуттаҳсил шуд. Соли 1987 коршиносии аршадро дар риштаи шариати исломӣ дар Донишгоҳи исломии имом Муҳаммад ибни Саъуд гузаронд ва дуктурои худро дар Донишгоҳи Уммулқуро дар соли 1995 гирифт, дарҳоле ки ба унвони устод дар онҷо машғули тадрис буд.

Ӯ нависандаи чандин китоб дар мавзӯъи шариъат аст.

Ҷоизаҳо
-------

Абдурраҳмони Судайс ба далели садои бисёр мулоим, отифӣ ва контролшудааш дар қироати Қуръон шинохта шудааст. Вай ба муносибати нуҳумини соли Ҷоиза байнулмилалии солонаи Қуръони муқаддаси Дубай ба унвони шахсияти исломии соли 2005 муаррифӣ шуд.

Эзоҳ
----

1. ↑  Biography of Abdul Rahman Al Sudais. *Assabile*. 18 октябри 2014 санҷида шуд.
2. ↑  Dubai International Holy Quran Award. *web.archive.org* (11 июли 2007). 16 апрели 2021 санҷида шуд. Баргирифта аз сарчашмаи аввал 11 июли 2007.

Пайвандҳо
---------

* Мусҳафи комил бо савти Абдурраҳмони Судайс (ба ривояти Ҳафс аз Осим)(тоҷ.). *MP3 Quran*. 16 апрели 2021 санҷида шуд.

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️  Гузариш ба унсури Викидода  Дар феҳристҳои китобшинохтӣ | 
* BNF: 14230683v
* ISNI: 0000 0003 7456 0783
* NLP: A35821139
* VIAF: 54148752164841201368
* WorldCat VIAF: 54148752164841201368

 |
**Абдурраҳмони Сӯфӣ** (форсӣ: عبدالرحمن صوفی‎, *Абулҳусайн Абдурраҳмон ибни Умар ибни Муҳаммад ибни Саҳли Сӯфии Розӣ*; 8 декабри 903, Рай, Эрон — 25 майи 986, Исфаҳон) — мунаҷҷим ва ҷуғрофидони арабизабони форсу тоҷик.

Зиндагинома
-----------

Солҳои 946—947 дар шаҳри Диновар (наздикии Кирмоншоҳ), солҳои 948—949 дар Исфаҳон зиндагӣ ва фаъолият кардааст. Абдурраҳмони Сӯфӣ тарғибкунандаи равияи риёзӣ дар нуҷум ва ҷуғрофияи асрҳои миёна мебошад.

### Рисолаҳо

Тасвире аз «Китобу-с-сувару-л-кавокиб ас-собита»-и Суфии Розӣ
Рисолаҳои риёзиву ҳайатшиносии зерин ба қалами Абдурраҳмони Сӯфӣ мутаалиқанд: «Рисола дар амали ашколи мутасовиййа ул-азлаъ», «Китобу-с-сувар-ул-кавокиб ас-собита» («Китоби тасвири ситораҳои собита»), «Китобу-л-амал би-л-устурлоб» («Китоби амал бо устурлоб»), «Китобу-л-амал би-л-кура ул-фалакийя» («Китоби амал бо кураи фалакӣ (глобус)»), «Китобу-л-мадхал-ил- илм ан-нуҷум ва аҳкомиҳи» («Китоби муқаддима дар илми нуҷум ва аҳкоми он»). Асари маъруфи ӯ «Китоб сувару-л-кавокиб ас-собита» (965) ба шарҳи бурҷҳои дувоздаҳгона, тавсиф ва вазъи онҳо дар гунбази фалак бахшида шудааст. Рисолаи «Китоби тасвири ситораҳои собита» аз тарафи муаррихони илм «Шоҳасари ҳайатшиносии мушоҳидавии асрҳои миёна» номида шудааст. Дар он тавсири 48 бурҷ ва ҷадвали 1017 ситораи собита дода шудааст. Аз феҳристи бурҷҳое, ки дар ин асар оварда шудааст, олимони давраҳои минбаъда (масалан, Берунӣ дар «Осору-л-боқия») истифода бурдаанд. Абдурраҳмони Сӯфӣ дар дарбори амир Изудуддавла (949—983) чун мунаҷҷим эҳтиром ва эътироф дошт ва кураи арзи (глобус) нуқрагин сохт, ки дертар он дар китобхонаи қасри Фотимиёни Қоҳира гузошта шуд. Абдурраҳмони Сӯфӣ матолиби нуҷумиро ба назми арабӣ кашидааст, ки он бо номи «Урҷузат Абдурраҳмон» ё «Урҷуза фи-л-фалак» маъруф аст. Тадқиқоти Абдурраҳмони Сӯфӣ ба эҷодиёти мактаби мунаҷҷимию ҷуғрофии Берунӣ, Закариёи Қазвинӣ, Насируддини Тӯсӣ ва дигарон таъсири бузург расондааст.

Осор
----

* «Китобу-с-сувар-ул-кавакиб ас-сабита» (ба забони арабӣ ва тарҷумаи фаронсавӣ) С.-Пб. 1874;
* Тарҷумаи «Китоб сувар ул-кавокиб ас-собита» бо қалами Насируддини Тӯсӣ, бо тасҳеҳи Муизиддини Мадҳавӣ, Т. 1973.

Эзоҳ
----

Адабиёт
-------

* Крачковский И. Ю.
* Избр. соч. т. 4, М. — Л. 1957;
* Мамедбейли Г. Д. Основатель Марагинской обсерватории Насэриддин Туси, Баку, 1961.

Сарчашма
--------

* Абдурраҳмони Сӯфӣ // А — Асос. — Д. : СИЭМТ, 2011. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] /  сармуҳаррир А. Қурбонов ; 2011—2021, ҷ. 1). — ISBN 978-99947-33-45-3.


|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️  Гузариш ба унсури Викидода  Вебгоҳҳои мавзӯъӣ | 
* zbMATH Open

 |
| Фарҳангҳо ва донишномаҳо | 
* Большая норвежская
* Большая советская (1 изд.)
* Литовская универсальная
* Хорватская
* Britannica (онлайн)
* TDV İslam Ansiklopedisi

 |
| 

| Дар феҳристҳои китобшинохтӣ |
| --- |
| 
* BNF: 143844019
* CiNii: DA12958847
* EGAXA: vtls001021709
* GND: 118824376
* ICCU: SBLV101797
* ISNI: 0000 0001 0938 861X
* J9U: 987007256698605171
* LCCN: n82216250
* NKC: jx20140304003
* NTA: 073277916
* NUKAT: n2009076944
* LIBRIS: 20dghzcl1f2lldw
* SUDOC: 082394857
* VcBA: 495/203111, 495/4771
* VIAF: 117230225
* WorldCat VIAF: 117230225

 |

 |
**Абдурраҳмони Хоразмӣ** (? — 1462) — хаттот ва хушнависи форс-тоҷик (асри 15).

Зиндагинома
-----------

Яке аз устодони маъруф ва муваффақи хати настаълиқ. Бештари умраш дар Шероз ва Бағдод гузаштааст. Чанде ҳамроҳи писараш Абдурраҳим дар дарбори Яъқуб ибни Ҳасан Оққуюнлу (ҳукмронӣ 1478—1490) хидмат кардааст. Аз рӯйи яке аз дастхатҳои дар Музейи осори турк ва ислом (Истанбул) маҳфузбудаи Абдурраҳмони Хоразмӣ маълум мешавад, ки ӯ солҳои 50 садаи XV дар дарбори ҳокими Шероз Пир Будоқ ибни Ҷаҳоншоҳи Қароқуюнлу низ хаттотӣ кардааст. Бино ба маълумоти муҳаққиқон Абдурраҳмони Хоразмӣ китобатро соли 1436 оғоз намуда, охирин намунаи осори дастрасшудаи ӯ ба соли 1462 тааллуқ дорад. Сабк ва услуби хати настаълиқ, ки Абдурраҳмони Хоразмӣ истифода бурдааст, асосан дар Шероз паҳн шуда, сипас аз ҷониби дигар хаттотон идома ёфтааст. Таъсири сабки Абдурраҳмони Хоразмӣ ба ҳунари хаттотӣ ва хушнависии Эрон то ба ҳадде будааст, ки ҳатто дар замони ташаккули мактаби нави настаълиқнависон дар Ҳирот ва шаҳрҳои дигари Хуросони он рӯзгор услуби Абдурраҳмони Хоразмӣ ҳамчун хати намуна ҳифз шудааст. Бино ба ақидаи Қозӣ Аҳмад («Гулистони ҳунар») Абдурраҳмони Хоразмӣ дар Шероз устоди ягона ва беназири хати настаълиқ будааст. Сабк ва услуби хаттотии Абдурраҳмони Хоразмӣ ба инкишофи ҳунари настаълиқнависии Шероз ва Ҳирот таъсири босазое гузоштааст.

Эзоҳ
----

Адабиёт
-------

* Кази Ахмед, Трактат о калиграфах и художниках, М.-Л. 1947;
* Энциклопедияи адабиёт ва санъати тоҷик, ҷ. 1, Д. 1998;
* Ашрафӣ М. Миниатюра: От Бехзода до Ризай-и Аббаси, Д. 2011.

Сарчашма
--------

* А — Асос. — Д. : СИЭМТ, 2011. — 608 с. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] /  сармуҳаррир А. Қурбонов ; 2011—2021, ҷ. 1). — ISBN 978-99947-33-45-3.
**Абдурраҳмон Давлат ибни Толеъ** – (соли таваллуд ва вафот номаълум), муаррих, толеъшинос (астролог) ва нависандаи тоҷик (асрҳои 18 – 19).

Зиндагинома
-----------

Муаррих ҳамасри Абулфайзхон охирин намояндаи силсилаи Аштархониёни Бухоро. Абдурраҳмон муаллифи асари таърихии «Таърихи Абулфайзхон» аст. Ин китоб шомили таърихи ҳукумати Абулфайзхон буда, иттилооти муҳиме дар робита бо таърихи сиёсӣ, иҷтимоӣ – иқтисодии садаи XVIII Осиёи Миёна гирд оварда шудааст.

Эзоҳ
----

Сарчашма
--------

* А — Асос. — Д. : СИЭМТ, 2011. — 608 с. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] /  сармуҳаррир А. Қурбонов ; 2011—2021, ҷ. 1). — ISBN 978-99947-33-45-3.
**Абдурраҳмонбег** (1856, Бухоро — 1916, ҳамон ҷо), — ҳофиз, оҳангсоз ва машшоқи номии тоҷик (асри 19).

Зиндагинома
-----------

Зодгоҳаш Бухоро буда аслу насабаш аз Насаф аст. Санъати сарояндагӣ ва навозандагиро дар Бухоро аз худ намудааст. Зимни ҳамнишинӣ бо устодони «Шашмақом» Бобоҷалол Носирзода ва Бобоғиёс Абдулғанизода ба қатори беҳтарин хонандагону сарояндагони мақомҳои классикӣ расидааст. Абдурраҳмонбег муддате дар дарбори манғитиён (Абдулаҳад) мутриб буда, дере нагузашта хидмати дарборро тарк мекунад. Абдурраҳмонбег дар миёни аҳли санъати мусиқии Бухоро бо истеъдоди баланди сарояндагиву мутрибиаш ном бароварда, дар тартибу тадвини матни «Шашмақом» ва қисмҳои созию овозии он саҳм гузоштааст.

Таълифот
--------

Бо саъйи ӯ чандин манзумаи мақомҳо («Рисолаи Шашмақом», «Рисола дар шаш мақом», «Рисолаи шашмақоми мусиқӣ») таълиф гардидаанд. Абдураҳмонбег ба қисматҳои таронавии мақоми «Наво»-и «Шашмақом» аз ҷиҳати матн ва сабки иҷроиш тағйирот даровардааст. Абдураҳмонбег инчунин танбӯрнавоз ва оҳангсози соҳибзавқ буда, дар мизони таронаву навоҳои халқӣ бо таъсири мақомҳои классикӣ асарҳои шаклан мураккаб эҷод намудааст. «Абдурраҳмонбегӣ» аз ҷумлаи таснифоти машҳури ӯст.

Эзоҳ
----

Адабиёт
-------

* Баёзи Шашмақом, Д. 2008;
* Донишномаи Шашмақом, Д. 2009.

Сарчашма
--------

* А — Асос. — Д. : СИЭМТ, 2011. — 608 с. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] /  сармуҳаррир А. Қурбонов ; 2011—2021, ҷ. 1). — ISBN 978-99947-33-45-3.
**Абдурраҳими Хоразмӣ** (таваллуд ва вафот номаълум) — хаттот ва шоири форс-тоҷик.

Зиндагинома
-----------

Дар бораи зиндагии ӯ маълумоти кофӣ дар даст нест. Вай асосан дар Шероз ва Табрез зиндагӣ кардааст. Ҳунари хаттотиро дар овони бачагиаш аз падараш омӯхтааст. Фаъолияти хушнависии Абдурраҳими Хоразмӣ асосан ба солҳои 1460 — 94 рост меояд. Дар дарбори Яъқуб ибни Ҳасан Оққуюнлу (ҳукмронӣ 1478 — 90) хушнавис будааст. Абдурраҳими Хоразмӣ девони Алишери Навоӣ (охири 1471), девони Анисӣ (1493 — 94) ва девонҳои шуарои дигарро бо хати зебо ва дилписанд китобат кардааст, ки ҳоло дар яке аз китобхонаҳои шаҳри Истанбули Туркия маҳфузанд. Сабк ва услуби хаттотии Абдурраҳими Хоразмӣ дар миёни хаттотон ва хушнависон то охири садаи XV ба унвони хати улгӯ (намунавӣ) маҳсуб мешуд. Муҳаққиқин ва пажӯҳишгарони осори Абдурраҳими Хоразмӣ бар ин ақидаанд, ки ҳунари Абдурраҳими Хоразмӣ ба мактаби хаттотии дарбори Сафавиён таъсири вижае доштааст. Ба ақидаи Қозӣ Аҳмад (дар «Гулистони ҳунар») теъдоди зиёди хаттотон ва хушнависони Шероз худро аз пайравон ва ҳаводорони сабки Абдурраҳими Хоразмӣ медонистанд. Абдурраҳими Хоразмӣ табъи шоирӣ низ дошта, бо тахаллуси «Анисӣ» шеърҳои хуб гуфтааст. Қозӣ Аҳмад дар китоби «Гулистони ҳунар» аз ашъори Абдурраҳими Хоразмӣ намунаҳо овардааст.

Эзоҳ
----

Сарчашма
--------

* А — Асос. — Д. : СИЭМТ, 2011. — 608 с. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] /  сармуҳаррир А. Қурбонов ; 2011—2021, ҷ. 1). — ISBN 978-99947-33-45-3.
Акси Хоккайдо аз моҳвора 2003
**Хоккайдо**, ҷазираест дар шимоли Жопун. Масоҳаташ 77.7 ҳазор км мураббаъ мебошад (баъди Хонсю дуюмин ҷазираи калони Жопун). Маркази маъмуриаш шаҳри Санпоро. Баландии Хоккайдо то 2290 метр (к. Асахи) 8 вулқони амалкунанда дорад. Қариб 60% Хоккайдоро бешаҳои сӯзанбаргу паҳнбарг фаро гирифтаанд. Дар ҳамвориҳо ғалладона (шолӣ ва ғайраҳо) мекоранд. Моҳигирӣ инкишоф ёфтааст. 

Паҳноии Токачи

Ҷуғрофия
--------

Хоккайдо аз кайҳон, 2001-ум сол

Иқлим
-----

Флора ва фауна
--------------

Таърих
------

Реконструксия хонаи дзёмониҳо дар стоянкаи Саннай-Маруяма
Реконструксияи хонаи айнсӣ дар ҷамоати Нибутани

Демография
----------

### Колониягузории таърихӣ

Тақсимоти маъмурӣ
-----------------

Мақолаи асосӣ: **Округҳои Хоккайдо**

Ҷазираи Хоккайдо маъмуран ба 14 округ тақсим шудааст:

* Абасири;
* Ибури;
* Исикари;
* Камикава;
* Кусиро;
* Немуро;
* Осима;
* Румои;
* Сирибеси;
* Сорати;
* Соя;
* Токати;
* Хидака;
* Хияма.

|
|  |

Адабиёт
-------

* *Васильевский Р. С.* . — М.: Наука, 1981. — 176 с.
* \* Энциклопедияи Советии Тоҷик : [дар 8 ҷ.] / сармуҳаррир  А. С. Сайфуллоев. — Д. : СИЭСТ, 1978—1988.

Пайвандҳо
---------

 
Анбори Википедиа дар бораи ин мавзӯъ гурӯҳ дорад:
***Хоккайдо***

Эзоҳ
----

|
|  |
**Рамиён** ( форсӣ: راميان‎ инчунин ба забони румӣ чун **Rāmīān,** **Rāmeyān** ва **Rāmīyān)** — шаҳр ва пойтахти шаҳристони Рамиён дар устони Гулистон, дар шимоли Эрон. Дар барӯйхатгирии соли 2006, шумораи аҳолии он 11,719 нафар, дар 2,831 оила буд. 

Рамиён дар замонҳои Портиён ҳамчун қалъа истифода мешуд. Дар "Замини намиранда" v. III (навиштааст: Забиҳуллои Мансурӣ) мегӯяд, ки дар Юнон онро "Лабоос" номидаанд ва дар байни Ашки II ва подшоҳи Селевкиён мубориза буд. Баъзеҳо мегӯянд, ки Рамиён он замонҳо токзор ва шаробҳои машҳур дошт. 

Бисёре аз сокинони Рамиёни муосир аз шиаи Туркман мебошанд қабилаи Қара-Элӣ (Garaili / Geraili). Генетикӣ, онҳо омехтаи туркманҳо ва керитҳо мебошанд. Азбаски онҳо шиъа буданд, онҳо ба давраи Калпуш барои муҳофизати мардум аз ҳамлаҳои туркманҳои суннӣ ва ӯзбекҳо, дар давраи Саффавиён фиристода шуда буданд. Онҳо қаламравҳои дигарро тақсим карданд (дар Хуросон ба монанди: Ҷаҷарм, Симнон ва Гулистон: Рамиён - дар аввали Қоҷориҳо, Хуссейн-Қули хон Қоҷорӣ) Рамиёни муосир дар он замон таъсис шудааст. Пештар, дар он ҷо Рамиёни қадим буд Онҳо инчунин ҳамчун Қизилбош шинохта шудаанд, зеро онҳо шиаи Қизилбоши Сафавиҳо буданд.

Эзоҳ
----

  



| Шаҳрҳои устони Гулистон |
| --- |
| Озодшаҳр | Оққало | Бандари Газ | Бандари Туркаман | Рамиён | Алиобод | Курдкӯй | Кулола | Гургон | Гунбади Ковӯс | Менӯдашт |
**Устод Абдурраб Расули Сайёф** (пашту: عبدالرب رسول سياف‎, зод. 1946, Пағмон[d], Подшоҳии Афғонистон) — ҷангсолор, сиёсатмадор ва фармондеҳи собиқ муҷоҳидини Афғонистон. Ӯ дар ҷанг алайҳи давлати Ҳизби демукротики халқ дар даҳаи 1980 ширкат кард ва раҳбарии ҷиноҳи муҷоҳидини афғон Танзими даъвати исломии Афғонистонро бар уҳда дошт.

Зиндагинома
-----------

Абдурраб Расули Сайёф соли 1944 дар хонаводае аз қавми паштун дар дараи Пағмон дар вилояти Кобул ба дунё омад. Вай фориғуттаҳсили риштаи «шариъати исломӣ» аз Донишгоҳи Кобул дар соли 1967 аст. Дар соли 1971 барои идомаи таҳсил роҳии Миср шуд. Пас аз дарёфти мадрак фавқуллисонс аз донишкадаи ҳадиси Донишгоҳи Ал-Азҳар ба Афғонистон бозгашт.

Сайёф дар даҳаи 1970 ба ихвонулмуслимини Афғонистон пайваст, ки Бурҳонуддин Рабонӣ ва Гулбидин Ҳикматёр ба тозагӣ онро таъсис карда буданд. Дар соли 1974 қасди сафар ба Амрикоро дошт, аммо ба иттиҳоми инки узви гурӯҳ «Неҳзат ҷавонони мусулмон» буд, тавассути пулиси Афғонистон боздошт шуд ва шаш сол дар зиндон буд. Дар 1979 ба таври ногаҳонӣ озод шуд. Соли 1980 риёсати Иттиҳодияи созмонҳои ҷиҳодии Афғонистонро бар уҳда гирифт. Пас аз фурӯпоши ин иттиҳодия, як ҳизби сиёсии нав ба номи «Ҳизби иттиҳоди исломии муҷоҳидини Афғонистон» таъсис кард.

Эзоҳ
----

1. ↑  *Sophie Mühlmann*. Kriegsfürst: 9/11-Drahtzieher will afghanischer Präsident werden, *DIE WELT* (4 октябри 2013). Проверено 10 сентябри 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️  Гузариш ба унсури Викидода  Дар феҳристҳои китобшинохтӣ | 
* GTAA: 149669
* LCCN: nr93046088
* VIAF: 9722922
* WorldCat VIAF: 9722922

 |
**Абдурраҳмонхон** (1844 — 12 октябр и 1901) — Амири Афғонистон дар солҳои 1880—1901

Зиндагинома
-----------

Солҳои 60 садаи XIX ҳокими Тошқӯрғон буд. Барои тоҷу тахти Кобул бо амакзодаи худ Шералихон мубориза бурд. Соли 1869 шикаст хӯрда, ба Самарқанд омад ва ёздаҳ сол истиқомат намуд. Баъди ҷанги дуюми байни Англия ва Афғонистон ба ватанаш баргашт, бо ёрии сардорон ва пешвоёни лашкари халқӣ соли 1880 соҳиби салтанати Кобул гардид. Дар аҳди Абдурраҳмонхон дар Кобул зарробхона, матбаа ва корхонаи калони саноатии «мошинахона» сохта шуд, ки аз тиру тӯпу аслиҳа то либосу афзори қувваҳои низомиро истеҳсол менамуд. Тамоми мансабҳои ҳарбӣ ва раиятӣ ба уҳдаи сардорон ва маликҳои қабилаҳои афғон вогузор шуда, халқҳои ғайриафғон — тоҷикҳо, ҳазораҳо, ӯзбекҳо ва ғайра ҷабру ситами беандоза мекашиданд ва бори вазнини сарфу харҷҳои бепоёни феодалӣ ба зиммаи онҳо буд. Даромади хазинаи амир аз ҳисоби маҳсули дастранҷи заҳматкашон аз 1, 5 курур (1 курур = 10 млн) ба 7 курур рупия расид. Ба муқобили зулму бедодгариҳои феодалӣ дар байни ғилзоиҳо, вардакҳо, ҳазораҳо, бадахшониҳо, фирӯзкӯҳиҳо, балучҳо ва ғайра борҳо шӯру ошӯбҳои халқӣ ба амал омад. ӯ унвони фахрии «Зиёи миллату дин»-ро гирифт, лекин халқ ӯро «амири сиёҳ» меномид. Сиёсати хориҷии Абдурраҳмонхон таҳти назорати ҳукумати Англия қарор гирифт. Абдурраҳмонхон шартномаи нангини Гандумак ва «Хати Дюранд»-ро тасдиқ намуд, сарнавишти миллионҳо паштунҳои сарҳадоти шимолӣ ғарбии Ҳиндустонро ба дасти англисҳо супурд ва гунаҳкори ба вуҷуд омадани масъалаи Паштунистон гардид. Абдурраҳмонхон дар натиҷаи сӯиқасди дарбориён кушта шуд.

Эзоҳ
----

Сарчашма
--------

* А — Асос. — Д. : СИЭМТ, 2011. — 608 с. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] /  сармуҳаррир А. Қурбонов ; 2011—2021, ҷ. 1). — ISBN 978-99947-33-45-3.
**Акадéмияи муҳандиси́и Ҷумҳури́и Тоҷикистóн** — ташкилоти илмию техникӣ ва эҷодии ҷамъиятӣ.

Таъсис
------

Соли 1991 ҳамчун шуъбаи Тоҷикистонии Академияи муҳандисии ИҶШС таъсис шуд. 3 июли 1992 *Акадéмияи муҳандиси́и Ҷумҳури́и Тоҷикистóн* (АМ ҶТ) ном гирифт. АМ ҶТ олимон ва муҳандисони пешқадами ҷумҳуриро барои таҳкими робитаҳо байни пажӯҳишҳои асосӣ, коркардҳои техникӣ, инноватсия, технологияи пешқадам ва ҷорӣ намудани дастовардҳои муҳандисӣ дар истеҳсолот ба таври ихтиёрӣ ва интихобӣ муттаҳид менамояд. Ба ҳайати Академияи муҳандисии бай­налхалқӣ (АМБ), Федератсияи ин-тҳои муҳандисии кишварҳои исломӣ шомил аст ва узви Шӯрои ҷамъиятии ҶТ мебошад.
Ба ҳайати АМ ҶТ 45 узви пайваста, 48 узви вобаста, 23 мушовири академикӣ, 34 доктори илм, 45 номзади илм, 10 Ходими хизматнишондодаи илми ҶТ, муаллифони ихтироот ва таклифҳои ратсионализаторӣ, аъзои шӯроҳои олимон ва шӯроҳои махсусгардонидаи ҷумҳуриявӣ ва байналмилалӣ, 12 аъзои фахрии хориҷӣ, 9 узви пайваста ва 11 узви вобастаи АМБ шомиланд. Корхонаи воҳиди давлатии «Ширкати алюминийи тоҷик» (ТАЛКО), Корхонаи давлатии «Востокредмет», Ширкати саҳҳомии холдингии кушодаи «Барқи тоҷик», Комбинати маъдантозакунии Анзоб, Донишгоҳи техникии Тоҷикистон ба номи Муҳаммад Осимӣ, Донишгоҳи технологии Тоҷикистон ва ғ. аъзои коллективии АМ ҶТ мебошанд.

Самтҳои фаъолият
----------------

Академия дар самтҳои зерин фаъолият дорад: геология, истихроҷ ва коркарди сарватҳои зеризаминӣ; системаҳои иттилоотӣ, алоқа ва телекоммуникатсия, метрология ва стандартонӣ; коммуникатсия, системаи нақлиёт; мошинсозӣ; металлургия ва масолеҳшиносӣ; экологияи муҳандисӣ, мониторинг ва сарфакории энергия; сохтмон, саноати бинокорӣ ва меъморӣ; технологияи саноати хӯрокворӣ ва маҳсулоттайёркунӣ; технологияи хи­миявӣ ва биохимиявӣ; иқтисодиёт, ҳуқуқ ва идоракунии фаъолияти му­ҳандисӣ; энергетика; муҳандисӣ дар тиб; муҳандисӣ дар фаъолияти иҷтимоӣ; туризми илмӣ ва экологӣ. Дар назди Академия як қатор корхонаҳои хурди истеҳсолӣ фаъолият доранд, Пажӯҳишгоҳи экологияи инсон ташкил карда шудааст.
Академия масъалаҳои ташкиливу сохтории ҷории фаъолияти худро ҳал карда, лоиҳаҳои муҳандисиву техникӣ, барномаҳо ва таклифҳо таҳия менамояд, барои таҳия ва татбиқи қарор­ҳои илмиву техникӣ шарикон меҷӯяд, конференсия ва семинарҳои илмиву техникӣ доир менамояд, дар фаъолияти табъу нашр ширкат меварзад, робитаҳои байналхалқиро ривоҷ медиҳад, дар масъалаҳои муҳандисӣ ба корхонаву муассисаҳои ҷумҳурӣ, шахсони воқеӣ ва ҳуқуқӣ маслиҳатҳо медиҳад. Дурнамои рушди Академия бо кашфи иқтидорҳои калони илмӣ ва техникию инноватсиониву муҳандисӣ марбут аст. Солҳои 1991—1996 Президенти Академия Ваҳҳобов А. буд. Аз соли 1996 раиси Акадéмияи муҳандиси́и Ҷумҳури́и Тоҷикистóн узви вобастаи АИ ҶТ А. Катаев (1947—2015) буд.

Бознигаред
----------

* Академияи илмҳои Тоҷикистон

Эзоҳ
----

Адабиёт
-------

* Академияи муҳандисии Ҷумҳурии Тоҷикистон / А. Катаев // А — Асос. — Д. : СИЭМТ, 2011. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] /  сармуҳаррир А. Қурбонов ; 2011—2021, ҷ. 1). — ISBN 978-99947-33-45-3.
**Абдусалом Атобоев** - нависанда, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон (1974)

Зиндагинома
-----------

Абдусалом Атобоев 20 апрели 1934 дар деҳаи Қалъачаи Мазори ноҳияи Исфара ба ҷаҳон омадааст. Баъди хатми Омӯзишгоҳи омӯзгории Конибодом чанде дар зодгоҳаш муаллимӣ кардааст. Соли 1958 факултаи филологияи тоҷики Донишкадаи давлатии омӯзгории Душанбе ба номи Т.Г.Шевченкоро ба поён расондааст. Муддате дар рӯзномаи «Тоҷикистони Советӣ» ва маҷаллаи «Машъал» кор кадааст, чанде сармуҳаррири бахши репертуари Вазорати фарҳанги Тоҷикистон будааст. Абдусалом Атобоев 24 апрели 1986 аз ҷаҳон даргузашт.

Эҷодиёт
-------

Аз солҳои 60-ум ба кори эҷодӣ пардохтааст. Аввал очерку ҳикоя менавиштааст, ки чанде аз онҳо дар моҳномаҳои «Садои Шарқ», «Занони Тоҷикистон», «Гулистон», «Машъал» ва маҷмӯаҳои дастҷамъӣ нашр шудаанд. Осори мансураш дар китобҳои «Вохӯрӣ бо падар» (1976) ва «Шиносоӣ» (1978) ба табъ расидаанд. Муваффақияти ӯ бештар дар драматургия ба чашм мерасид, ки намоишномаҳои «Суруди нотамом» (1991), «Иллоанта» (1972), «Бонги хатар» (1974), «Парвози уқоб» (ҳамроҳи Ғанӣ Абдулло, 1975), «Телеграмма ба Ленин» (ҳамроҳи Ғанӣ Абдулло, 1976), «Имтиҳон» (1977), «Қиссаи аввалин» (1978) ва «Қиёми Лоҳутӣ» (1976) гувоҳи онанд. Матни чанде аз намоишномаҳояш дар китоби «Вохӯрӣ бо падар» (1975), «Намоишномаҳо» (1977) ва моҳномаи «Садои Шарқ» ба табъ расидаанд. Барои радио повести Садриддин Айнӣ «Ятим»-ро инсенировка кардааст. Асарҳои алоҳидаи Ю.Бондарев, И.Вазов, О.Вайлд ва И.Қосумовро ба тоҷикӣ гардондааст.

Сарчашма
--------

1. ↑  Адибони Тоҷикистон (маълумотномаи мухтасари шарҳиҳолӣ)./Таҳия ва танзими Асрори Сомонӣ ва Маҷид Салим. – Душанбе, «Адиб», 2014, – с. 45 ISBN 978-99947-2-379-9
**Акарапидози занбӯр**, акароз, акариоз — касалии занбӯри асал, ки канаи Acarapis Wo odi Rennie (аз оилаи Tarsonemidae) ба вуҷуд меоварад.

Бори нахуст соли 1904 дар ҷазираи Уайт (Англия) ба қайд гирифта шудааст. Барангезандаи акарапидози занбӯрро соли 1920 олими шотландӣ Ҷ. Ренни бо ҳамкоронаш муқаррар намуд. Канаҳо аввал дар ҷуфти 1-уми трахеяҳои сина, дар асоси болҳо, халтаҳои ҳавоии шикам, сарсина ва сар ҷой мегиранд. Онҳо дар трахеяҳои сина афзоиш ёфта, тадриҷан ба трахеяҳои тамоми организм паҳн мегарданд. Барангезанда ба роҳи нафас (трахеяҳои сина), тахтапушту қафаси сина, буни бол ва ғайра тухм мегузорад. Канаҳо шираи организми занбӯрро макида, аз худ заҳр хориҷ мекунанд ва бо ҳамин роҳ онро нобуд месозанд. Кана берун аз организми занбӯр ҳамагӣ 3 – 4 рӯз умр мебинад. Занбӯри солим аз занбӯрҳои касал сироят меёбад. Аломатҳои касалӣ баъди 2 – 4 соли сироят ёфтани оилаи занбӯри асал зоҳир мегарданд. Парешонии болҳо ва парвоз карда натавонистани занбӯр аломатҳои акарапидози занбӯр буда, асосан аввали баҳор мушоҳида мешаванд. Акарапидози занбӯрро фақат бо роҳи санҷиши лабораторӣ аниқ ташхис кардан мумкин аст. Бо мақсади аниқ муқаррар кардани акарапидози занбӯр аз ҳар оилаи занбӯрҳои гумонбар ба касалӣ ба лабораторияи ветеринарӣ 30 – 50 занбӯри касалро фиристодан лозим аст. Акарапидози занбӯрро бо эфирсулфонат, фалбекс, нитробензол, метилсалитсилат, этилсалитсилат ва ғайра муолиҷа мекунанд. Вале бо мақсади пурра нест кардани акарапидози занбӯр ҳамаи занбӯрҳои касал ё ба касалӣ гумонбарро нобуд кардан лозим аст.

Пешгирӣ
-------

Роҳи пешгирии А.: баҳорон пеш аз парвози нахустин оилаи занбӯрҳоро бояд бодиққат аз назар гузаронд. Дар ҷойҳои карантини касалӣ хариду фурӯши занбӯр манъ аст. Асал ва прополиси занбӯрҳои касал барои одам ва занбӯрҳои солим хавфнок нест, бинобар ин савдои онро манъ накардаанд.

Эзоҳ
----

Сарчашма
--------

* А — Асос. — Д. : СИЭМТ, 2011. — 608 с. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] /  сармуҳаррир А. Қурбонов ; 2011—2021, ҷ. 1). — ISBN 978-99947-33-45-3.
**Абдурраҳмон Ӯротеппаӣ** (соли таваллуд ва вафот номаълум) — хаттот, хушнавис форс-тоҷик (нимаи дуюми садаи XIX).

Зиндагинома
-----------

Дар гузари Чармгари ӯротеппа дар оилаи Муҳаммадбой ном шахси олиму фозил ба дунё омад. Баъди дар зодгоҳаш соҳиби маълумоти ибтидоӣ гардидан, барои такмили дониш ба мадрасаи Кӯкалтоши Бухоро меравад. Дар мадраса Абдурраҳмони ӯротеппаӣ дар баробари омӯзиши илмҳои замон навиштани хатҳои кӯфӣ, риқоъ, сулс, райҳон, насх ва настаълиқро ҳамроҳи шарикдарсу ҳамдиёраш Миряқуби хаттот машқ мекард. Сипас дар андак муддат Абдурраҳмони ӯротеппаӣ дар хаттотӣ шуҳрат ёфта, қитъаҳои ҷудогона ва асарҳои мукаммалро китобат менамуд. Хусусан, девони Мавлоно Шоҳмуҳаммад Саломатуллоҳи Кашфии Минавиро хеле зебову хоно китобат кардааст. Ин китоб дар китобхонаи шахсии Файзуллоев Б. маҳфуз аст.

Эзоҳ
----

Сарчашма
--------

* А — Асос. — Д. : СИЭМТ, 2011. — 608 с. — (Энсиклопедияи Миллии Тоҷик : [тахм. 25 ҷ.] /  сармуҳаррир А. Қурбонов ; 2011—2021, ҷ. 1). — ISBN 978-99947-33-45-3.
**Абдурраҳими Сорбон** (форсӣ: عبدالرحیم ساربان‎, маъруф ба **Сорбон**; 27 марти 1930, Кобул — 2 апрели 1993, Пешовар) — овозхон, бастакор ва шоири аҳли Афғонистон.

Зиндагинома
-----------

Абдурраҳими Сорбон «Маҳмудӣ» дар таърихи 27 марти 1929 дар шаҳри Кобул зода шуд. Сорбон омӯзиш ибтидоиро дар мадрасаи Қорӣ Абдуллоҳ ва ммиёнаро дар Лисейи меконикии Кобул ба поён расонд. Дар соли 1331 вориди корҳои ҳунарӣ шуд.

Вай ошиқи духтаре аз наводаҳои Зоҳиршоҳ шуда буд вале ба висол нинҷомед. Қариб ба 20 сол овораи кӯҳу биёбон мешавад.

Фаъолияти ҳунарӣ
----------------

Нахустин фаъолиятҳои ҳунариашро, ки бозӣ дар театр ва овозхонӣ буд зери назари Устод Фаррух Афандӣ оғоз кард. Сорбон пас аз муддатзамоне дарёфт, ки пайвандаш бо мусиқӣ аст ва фаъолияташро бештар дар ростои мусиқӣ идома дод.

Муҳоҷират
---------

Сорбон дар соли 1368 хуршедӣ дучор бемории фалаҷ шуд ба тавре, ки дигар наметавонист ба фаъолияти ҳунариаш идома диҳад. Пас аз сол 1371 хуршедӣ, ки даргириҳои гурӯҳе сабаби вайронии Кобул шуд, ҳамроҳ бо хонавода ба Пешовари Покистон муҳоҷират кард.

Даргузашт
---------

Сорбон дар синни 65 солагӣ даргузашт. Дар ибтидо дар шаҳри Пешовари Покистон дафн шуд вале пасонтарҳо пайкари вай тавассути масъулини Телевизиони миллии Афғонистон ва шахси Наҷибуллоҳи Равшан ба Кобул интиқол ёфт. Мадфани ӯ инак дар оромгоҳи Шуҳадои солеҳини Кобул аст.

Маъруфтарин сурудҳо
-------------------

* Биё, ки бирем ба мазор
* Ё мавло дилам танг омада
* Хуршеди ман куҷоӣ
* Ҳол мо девона шудам меравӣ
* Фироқ оташ ба ҷон афрӯхт
* Эй дер бадастомада
* Нозӣ ҷон ҳамдами ман

Эзоҳ
----

Сарчашма
--------

* Куллиёти Сорбон (Бахш аввал ва дувум): Маҷмӯъаи комили оҳангҳо ва мусоҳибаи Сорбон ва навиштаҳое дар бораи ӯ, (Пешовар: ҳудуди соли 1990).

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️  Гузариш ба унсури Викидода  Дар феҳристҳои китобшинохтӣ | 
* ISNI: 0000 0003 9257 7298
* LCCN: n2012222439
* NTA: 322376998
* VIAF: 286648285
* WorldCat VIAF: 286648285

 |