**கோபாலசுவாமி பார்த்தசாரதி** (Gopalaswami Parthasarathy) (7 ஜூலை 1912 - 1 ஆகஸ்ட் 1995), பெரும்பாலும் ஜிபி என்று அழைக்கப்படும் இவர், ஆகஸ்ட் 1965 முதல் டிசம்பர் 1968 வரை ஐக்கிய நாடுகள் அவையின் நிரந்தரப் பிரதிநிதியாகப் பணியாற்றிய இந்தியப் பத்திரிகையாளர் ஆவார். மேலும், கல்வியாளராகவும் இராஜதந்திரியாகவும் இருந்தார்.

காஷ்மீரின் திவான் பகதூராகவும், அரசியலமைப்பு சபையின் உறுப்பினராகவும், பிரதமர் ஜவகர்லால் நேருவின் முதல் அமைச்சரவையில் அமைச்சராகவும் , மதராஸ் பிரசிடென்சியில் ஒரு அரசு ஊழியராகவும் இருந்த N. கோபாலசாமி அய்யங்காரின் மகனாவார்.

ஆரம்ப வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி
----------------------------

பார்த்தசாரதி, கோபாலசாமி அய்யங்கார் மற்றும் கோமளம் ஆகியோரின் நான்கு குழந்தைகளில் இளையவர். இவர் சென்னையிலுள்ள பிஎஸ் உயர்நிலைப் பள்ளியில் படித்தார். பின்னர், சென்னை மாநிலக் கல்லூரியில் பயின்று 1932 இல் பொருளாதாரத்தில் இளங்கலை பட்டம் பெற்றார். பின்னர் ஆக்சுபோர்டில் உள்ள வதம் கல்லூரிக்குச் சென்று 1934 இல் நவீன வரலாற்றில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றார்

விளையாட்டு வீரர்
----------------

இவர் ஒரு திறமையான விளையாட்டு வீரர். மேலும் ஒரு துடுப்பாட்ட வீரராக பல ஆண்டுகளாக ரஞ்சிக் கோப்பைப் போட்டிகளில் பங்கேறுள்ளார்.  ஓய்வுக்குப் பிறகு இவர் மாநில துடுப்பாட்ட அணியின் தேர்வாளராகப் பணியாற்றினார். மேலும், தமிழ்நாடு துடுப்பாட்டச் சங்கத்தின் வளர்ச்சியில் ஈடுபட்டார்.  இவர் ஒரு சிறந்த வளைதடிப் பந்தாட்ட வீரராகவும் இருந்தா. இவரது கல்லூரி நாட்களில் கல்லூரி நிலை டென்னிசிலும் விளையாடினார். ஆக்சுபோர்டில் படிக்கும்போது, இவர் துடுப்பாட்டம் மற்றும் வளைதடி பந்தாட்டம் இரண்டிலும் விளையாடினார்.

பத்திரிகையாளர்
--------------

இவர் ஒரு புகழ்பெற்ற பத்திரிகையாளர். 1936 இல் சட்டப் பட்டம் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்ற பிறகு, தி டைம்ஸ் பத்திரிக்கையில் பின்னர், இந்தியா திரும்பினார். சர்வதேச விவகாரங்களில் செய்தித்தாள் செய்திகளை விரிவுபடுத்தத் தொடங்கிய நேரத்தில் தி இந்துவின் தலையங்க ஊழியராக தனது பத்திரிகை வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார்.  1949 இல், இலண்டனில் உள்ள பிரஸ் டிரஸ்ட் ஆஃப் இந்தியாவின் முதல் பிரதிநிதியாக நியமிக்கப்பட்டார். 1952 இல் இவர் 1954 வரை பிரஸ் டிரஸ்ட் ஆஃப் இந்தியாவின் தலைமை ஆசிரியரானார்.  1980 ஆம் ஆண்டில், இந்திய அரசாங்கம் ஊடக நிறுவனங்களை மறுசீரமைத்தல், கொள்கைகளை உருவாக்குதல் மற்றும் கலாச்சார அடையாளத்தை மேம்படுத்துவதற்கும் தேசிய ஒருங்கிணைப்பை மேம்படுத்துவதற்கும் புதுமையான நிகழ்ச்சிகளை ஊக்குவிப்பதற்கும் 14 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட ஒரு ஆலோசனைக் குழுவை அமைத்தது. இந்தக் குழுவின் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார். இவரது இராஜதந்திர வாழ்க்கையின் உச்சத்தில் இருந்தபோதும் பத்திரிகையுடனான இவரது உறவுகள் வலுப்பெற்று இவரது வாழ்நாள் முழுவதும் தொடர்ந்தன.

இராஜதந்திர வாழ்க்கை
-------------------

பார்த்தசாரதி 1954 இல் ஜவகர்லால் நேருவால் அரசியல் உலகில் களமிறங்கினார். நேரு இராஜதந்திரத்தில் இவரது திறமைகளை அங்கீகரித்தார். மேலும், இந்திய-சீனா விவகாரத்தில் இவரது உதவியைக் கோரினார். இவர் பிரஸ் டிரஸ்ட் ஆஃப் இந்தியாவிலிருந்து வெளியேறி 3 ஆண்டுகளுக்கு இந்தோ-சீனா விவகாரங்களில் கவனம் செலுத்தினார். இந்தியாவின் வெளிவிவகாரங்களில் குறிப்பிடத்தக்க பங்கைக் கொண்டிருந்தார். முதலில் கம்போடியாவிலும் பின்னர் வியட்நாமிலும் ஜெனீவா உடன்படிக்கைகளை கண்காணிக்க அமைக்கப்பட்ட சர்வதேச கட்டுப்பாட்டு ஆணையத்தின் தலைமை ஆணையராக பணியாற்றினார். ஒரு புகழ்பெற்ற இராஜதந்திரியாக இவருடைய வாழ்க்கை ஆறு தசாப்தங்களாக நீடித்தது. குறிப்பாக போரினால் பாதிக்கப்பட்ட கம்போடியா மற்றும் வியட்நாமில் சவாலான அரசியல் பணிகளை உள்ளடக்கியது. ஜனவரி 1957 இல் இந்தோனேசியாவில் இந்திய தூதராகப் பணியில் சேர்ந்தார். அதைத் தொடர்ந்து 1958 இல் சீனா மற்றும் மங்கோலியாவிற்கான இந்திய தூதராக 3 பெய்ஜிங்கில் ஆண்டுகளுக்கு நியமிக்கப்பட்டார்.  1962 இல் பாக்கித்தானுக்கான உயர் ஆணையராக நியமிக்கப்பட்டார்  செப்டம்பர் 1965 இல், 1969 வரை ஐக்கிய நாடுகள் அவைக்கான இந்தியாவின் நிரந்தர தூதராக நியமிக்கப்பட்டார். நியூயார்க்கில் இவர் பணிபுரிந்த போது, 1966 இல் ஐக்கிய நாடுகளின் பங்களிப்புகளுக்கான குழுவின் தலைவராக பணியாற்றினார். இது பத்து உறுப்பினர்களைக் கொண்ட குழு உறுப்பினர்களிடையே ஐ.நா. செலவினங்களை பங்கீடு செய்வது மற்றும் அவர்களின் மதிப்பீடுகளின் அளவு குறித்து பொதுச் சபைக்கு ஆலோசனை வழங்கியது.  1967 மற்றும் 1968 ஆம் ஆண்டுகளில் ஐக்கிய நாடுகளின் பாதுகாப்பு அவையில் இந்தியாவின் நிரந்தர பிரதிநிதியாக பணியாற்றினார். 1967 இல் பாதுகாப்பு அவையின் தலைவராகவும், செப்டம்பர் முதல் டிசம்பர் 1968 வரை உரோடீசியா மீதான பாதுகாப்பு அவை தடைகள் குழுவின் தலைவராகவும் இருந்தார். 1969 இல் இந்தியாவுக்குத் திரும்பிய பிறகும், 1970 முதல் 1979 வரை ஐக்கிய நாடுகளின் பயிற்சி மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் அறங்காவலராகவும், பின்னர் நிர்வாகக் குழுவில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினராகவும் ஐக்கிய நாடுகள் அவையில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டார். 1972 முதல் 1976 வரை நான்கு ஆண்டுகள் ஐக்கிய நாடுகள் கல்வி, அறிவியல், பண்பாட்டு நிறுவனத்தின் நிர்வாகக் குழுவில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினராக இருந்தார். கல்வி, கலாச்சாரம் மற்றும் அறிவியலுக்கான இந்திய-அமெரிக்க துணை ஆணையம் மற்றும் சமூக அறிவியலுக்கான இந்தோ-சோவியத் கூட்டு ஆணையத்தின் தலைவராக, அவர் கல்வி, அறிவியல், கலாச்சாரம், ஊடகம் மற்றும் தகவல் தொடர்பு திட்டங்களுக்கு கணிசமான பங்களிப்பை வழங்கினார். இசுடாக்ஹோம் சர்வதேச அமைதி ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் அறிவியல் அவையின் உறுப்பினராகவும் பணியாற்றினார். 

பார்த்த சாரதி பல சர்வதேச மற்றும் உள்நாட்டு பிரச்சனைகளை கையாண்டார். 1975 இல் ஷேக் அப்துல்லா மீண்டும் ஆட்சிக்கு வந்த இந்திரா-ஷேக் ஒப்பந்தத்தின் சிற்பி ஆவார். ஜி.பி. இந்திரா காந்தி சார்பாக வாதிட்டு, ஷேக் அப்துல்லாவின் பிரதிநிதியான பெக், காஷ்மீர் இந்தியாவின் ஒருங்கிணைந்த பகுதி என்று வற்புறுத்தினார். இந்த ஒப்பந்தம் ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீருக்கு 370 வது பிரிவின் பொருந்தக்கூடிய தன்மை மற்றும் மத்திய சட்டங்களை மாநிலத்திற்கு நீட்டிப்பது போன்ற பல முக்கிய விஷயங்களை உள்ளடக்கியது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, காஷ்மீரில் வாக்கெடுப்பு நடத்தப்படுவதை அது நிராகரித்தது, இது GP இன் அடிப்படை சாதனையாகும்.  1982 ஆம் ஆண்டில், பீக்கிங்கிற்கு சமூக விஞ்ஞானிகளின் தூதுக்குழுவை அவர் வழிநடத்தினார் மற்றும் பாதுகாப்பு மற்றும் எல்லைப் பிரச்சினைகளில் சீனாவுடனான சர்ச்சையைத் தீர்ப்பதற்கான பேச்சுவார்த்தைகளைத் தொடங்கினார். அவரது அரசியல் பணிகளில் இலங்கை மற்றும் நேபாளத்துடன் நடந்து வரும் பேச்சுவார்த்தைகளும் அடங்கும். 1983-84 இல் இந்திரா காந்தி அவரை இலங்கைக்கான தனது தனிப்பட்ட தூதராக நியமித்தபோது இலங்கையில் சிங்கள-தமிழ் மோதலைத் தீர்க்க முயன்றார். தமிழர் ஐக்கிய விடுதலை முன்னணியின் (TULF) தலைவர்களுடன் கலந்துரையாடிய பின்னர், அவர் இலங்கையுடனான அனைத்து எதிர்கால பேச்சுவார்த்தைகளுக்கும் அடிப்படையாக இருந்த ஆவணத்தை தயாரித்தார். தீவின் ஒற்றுமை, இறையாண்மை மற்றும் ஒருமைப்பாட்டைப் பேணுவதும், அதே நேரத்தில், வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களில் உள்ள தமிழ் மக்களின் பாதுகாப்பு, பாதுகாப்பு, பொருளாதாரம் மற்றும் சமூக நல்வாழ்வுக்கு உத்தரவாதம் அளிப்பதும் அவரது இரட்டை நோக்கங்களாகும். இந்திரா காந்தியின் அகால மரணம் மோதலுக்கு அமைதியான தீர்வைத் தடுத்தது, ஆனால் GP நட்புரீதியான சமரசத்திற்கு அடித்தளம் அமைத்தது. ராஜீவ் காந்தியின் ஆட்சிக் காலத்திலும் இலங்கையுடனான இன மோதலில் அவர் தொடர்ந்து ஈடுபட்டார்.  30 ஜூன் 1986 அன்று மிசோ ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டதில் அவர் முக்கிய பங்கு வகித்தார், இதன் மூலம் வடகிழக்கு மாநிலமான மிசோரமில் கிளர்ச்சி முடிவுக்கு வந்தது. அவர் மிசோ நேஷனல் ஃப்ரண்ட் தலைவரான லால்டெங்காவுடன் நம்பிக்கையை வளர்த்துக் கொண்டார், மேலும் வன்முறையின் பாதையை நிராகரிக்கும்படி அவரை சமாதானப்படுத்தினார். இந்தியாவின் வடகிழக்கில் மிகவும் அமைதியான மற்றும் நிலையான மாநிலங்களில் ஒன்றாக மிசோரம் இருப்பதால் இந்த ஒப்பந்தம் இன்றுவரை நீடித்து வருகிறது.  பிரதமர் இந்திரா காந்தி ஜி.பி.யை தனது முதன்மை வெளியுறவுக் கொள்கை ஆலோசகராகக் கருதினார், மேலும் அவர் ராஜீவ் காந்தி பிரதமராக இருந்த காலத்திலும் இந்தப் பதவியைத் தொடர்ந்தார். அவர் ரீகன் மற்றும் தாட்சர் நிர்வாகங்களுடனும் யுகோஸ்லாவியா மற்றும் இந்தோனேசியா போன்ற வளரும் நாடுகளுடனும் வலுவான அடித்தளத்தை நிறுவினார்.  ஆகஸ்ட் 1984 இல், பிரதமர் இந்திரா காந்திக்கு நாட்டின் வெளிநாட்டு உறவுகளில் உதவுவதற்கும் ஆலோசனை வழங்குவதற்கும் கேபினட் அமைச்சர் அந்தஸ்துடன் வெளியுறவு அமைச்சகத்தின் கொள்கை திட்டமிடல் குழுவின் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார். அவர் இதற்கு முன்பு 1975-77 காலப்பகுதியில் மாநில அமைச்சராக பதவி வகித்தார், ஆனால் அவர் மீண்டும் நியமனம் செய்யப்பட்ட போது, பிரதமருக்கு உயர் கொள்கை விஷயங்களை மட்டுமே குறிப்பிடும் ஒரு நடைமுறை வெளியுறவு அமைச்சராக செயல்பட்டார். 

GP மாணவர் தீவிரவாதத்தை கையாள்வது வசதியாக இருந்தது. பெரும்பாலும் அவரது முயற்சியின் காரணமாக, JNU தான் அதிக பங்கேற்பு, பரந்த அடிப்படையிலான மற்றும் ஜனநாயக மாணவர் சங்கத்தை நிறுவிய இந்தியாவின் முதல் பல்கலைக்கழகமாகும், இதன் மூலம் அதன் வளாகத்தில் ஒரு ஆற்றல்மிக்க மாணவர் இயக்கத்திற்கு வழிவகுத்தது. GP மாணவர் சங்கத்தின் கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டது ஜனநாயக சேர்க்கை கொள்கையின் மூலம் பல்வேறு சமூக-பொருளாதார பின்னணியில் உள்ள மாணவர்கள் பல்கலைக்கழகத்திற்குள் நுழைய வழிவகை செய்யப்பட்டது. GP இந்திரா காந்தி பிரதமராக இருந்த காலத்தில் ஆகஸ்ட் 1980 இல் இந்திய சமூக அறிவியல் ஆராய்ச்சி கவுன்சிலின் (ICSSR) தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார். அவர் நாடு முழுவதும் உள்ள சமூக அறிவியல் ஆராய்ச்சி நிறுவனங்களின் சங்கிலியை மேற்பார்வையிட்டார் மற்றும் கல்வியாளர்களின் மட்டத்தை உயர்த்தினார். இந்தியன் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் மாஸ் கம்யூனிகேஷன் (ஐஐஎம்சி) நிறுவி, மக்கள் தொடர்பு நிலையை சமூக அறிவியலாக உயர்த்தினார்.  ஜிபி ஒரு எழுத்தாளராகவும் இருந்தார் மற்றும் ஐந்து தொகுதிகள் கொண்ட ஜவஹர்லால் நேருவின் முதலமைச்சர்களுக்கு எழுதிய கடிதங்களைத் திருத்தினார்.  மற்றும் நேரு நூற்றாண்டுத் தொகுதி மற்றும் இந்திரா காந்தி நினைவு தொகுதி  இணை ஆசிரியராக இருந்த ஜிபி 1 ஆகஸ்ட் 1995 அன்று தனது 83வது வயதில் புது தில்லியில் காலமானார்

மேற்கோள்கள்
-----------




1. 1 2  Remembering GP the gentle colossus, in *The Hindu*; published 7 July 2012; retrieved 25 April 2016
2. ↑  Prasad H. Y. Sharada (1998). *G.P.-The Man and His Work: A Volume in Memory of G. Parthasarathi.*. New Delhi: New Age International. பக். 3. இணையக் கணினி நூலக மையம்:39986034.
3. ↑  "Gopalaswami Parthasarathi".. பார்த்த நாள்: 28 January 2020.
4. ↑  "G.P. and sports", *The Hindu*. 4 August 1995.
5. ↑  Prasad 1998, p. 3-4
6. ↑  GP's contribution to journalism recalled, in *The Hindu*; published 23 October 2012; retrieved 10 June 2016
7. ↑  Prasad 1998 p.5
8. ↑  "14 member panel for restructuring Govt. media", *The Hindu*. 29 November 1980.
9. ↑  Prasad 1998 p.6
10. ↑  "Indian Envoy to Pakistan: G. Parthasarathi Appointed", *The Hindu*. 12 October 1962.
11. ↑  "U.N. Committee on Contributions", *The Hindu*. 8 September 1966.
12. ↑  Prasad 1998 p.10-11
13. ↑  Role played by 'G.P.' in Indira-Sheikh Accord Lauded, in *The Hindu*; published 29 October 2013; retrieved 3 June 2016
14. ↑  Sampanthan, R. "A Dear Diplomat Remembering G. Parthasarathy, from Sri Lanka." *Frontline*. 22 Sept. 1995: 135-36
15. ↑  G.Parthasaraty's Role in Historic Mizo Accord Recalled, in *Business Standard*, published 17 September 2013; retrieved 25 April 2016
16. ↑  Prasad 1998 p.13-14
17. ↑  "Cabinet rank post for Parthasarathy", *The Hindu*. 5 August 1984.
18. ↑  Karat, Prakash. "As Vice-Chancellor, JNU." *Frontline* 25 Aug. 1995: 128.
19. ↑  Prasad p.48
20. ↑  Prasad 1998 p.16