**கபிரியேல் கார்சியா மார்க்கேஸ்** என அறியப்படும் **கபிரியேல் ஜோஸ் டி லா கான்கோர்டியா கார்சியா மார்க்கேஸ்** (/ɡɑːrˈsiːə ˈmɑːrkɛs/; எசுப்பானிய ஒலிப்பு: [ɡaˈβɾjel ɣarˈsi.a ˈmarkes]  ( கேட்க); 6 March 1927 – 17 April 2014) - பிறப்பு: மார்ச் 6, 1927 இறப்பு:ஏப்ரல் 17,2014 ) கொலம்பியாவைச் சேர்ந்த ஒரு புதின எழுத்தாளரும், சிறுகதை எழுத்தாளரும், திரைக்கதை எழுத்தாளரும், பத்திரிகையாளரும் ஆவார். தனது சொந்த நாட்டில் "கபோ" என அழைக்கப்படும் இவர் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் குறிப்பிடத்தக்க எழுத்தாளர்களுள் ஒருவராகக் கணிக்கப்படுகிறார். சட்டம் பயில்வதற்காகச் சட்டக் கல்லூரியில் சேர்ந்த இவர் பின்னர் அதிலிருந்து விலகிப் பத்திரிகையாளர் ஆனார். தொடக்கத்திலிருந்தே கொலம்பிய அல்லது வெளிநாட்டு அரசியலை விமர்சிப்பதற்கு இவர் பின்னின்றது இல்லை.
1958 ஆம் ஆண்டில் மேர்செடெஸ் பார்ச்சா (Mercedes Barcha) என்பவரைத் திருமணம் செய்துகொண்டார். இவர்களுக்கு ரொட்ரிகோ, கொன்சாலோ என இரு ஆண் பிள்ளைகள் உள்ளனர்.
இவர் பத்திரிகையாளராகத் தொடங்கிப் பல பெயர் பெற்ற புனைகதையல்லாத ஆக்கங்களையும் சிறுகதைகளையும் எழுதியுள்ளார். ஆனாலும் இவர் எழுதிய புதினங்களுக்காகவே பெரிதும் அறியப்படுபவர். தனிமையின் நூறு ஆண்டுகள் *(One Hundred Years of Solitude)* - 1967, *காலராக் காலக் காதல்* *(Love in the Time of Cholera)* - 1985, போன்ற புதினங்கள் பெரிதும் புகழ் பெற்றவை. இவருடைய ஆக்கங்கள் திறனாய்வாளரிடையே பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றதுடன் பரவலான வணிக வெற்றிகளையும் பெற்றன.

ஏப்ரல் 2014 இல் கார்சியா மார்க்கேஸ் மரணத்தின் போது இரங்கற் குறிப்பு வெளியிட்ட கொலம்பியாவின் ஜனாதிபதி ஜுவான் மானுவல் சாண்டோஸ் அவரை "இதுவரை வாழ்ந்த கொலம்பியர்களில் மிகச் சிறந்தவர்" என வருணித்தார்.

வாழ்க்கை வரலாறு
---------------

### ஆரம்ப வாழ்க்கை

அராக்கடகாவில் கார்சியா மார்க்வெஸ் விளம்பர பலகை: "எந்த நாட்டிலிருந்தும் லத்தீன் அமெரிக்கர்களை நான் உணர்கிறேன். ஆனால் நான் என் தாயகம் அராக்கடகா நகர், நினைவேக்கத்தினை ஒருபோதும் கைவிடவில்லை: நான் ஒரு நாள் அங்கு திரும்பிச் சென்றபோது, உண்மைக்கும் நினைவேக்கத்துக்கும் இடைப்பட்டதே எனது படைப்புகளுக்கான கருப்பொருளெனக் கண்டுகொண்டேன்." -கபிரியேல் கார்சியா மார்கஸ்
கேப்ரியல் கார்சியா மார்க்வெஸ் 1927 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 6 ம் தேதி கொலம்பியாவின் அரக்காடாகாவில் கேப்ரியல் எலிஜியோ கார்சியா மற்றும் லூயிசா சாண்டியாகா மார்க்வெஸ் இகுயரன் ஆகியோருக்கு பிறந்தார். கார்சியா மார்க்வெஸ் பிறந்த பிறகு, அவரது தந்தை ஒரு மருந்தாளுநராகப் பணியாற்றினார். பின்னர் அரக்காடாகாவில் இளம் காபியோவை விட்டுவிட்டுத் தனது மனைவியுடன் வடக்கு கொலம்பியாவில் உள்ள நகராட்சியான பராகிராவில்லாவுக்கு இடம்பெயர்ந்தார். கார்சியா மார்க்வெஸ், அவரது தாய்வழி பெற்றோர்களான டொனா டிரான்குலினா இகுவார்ன் மற்றும் கலோனல் நிகோலாஸ் ரிக்கார்டோ மார்க்வெஸ் மேஜியா ஆகியோரால் வளர்க்கப்பட்டார். டிசம்பர் 1936 இல் அவரது தந்தை கபிரியேல் கார்சியா மார்க்கேஸ் அவரது சகோதரர் இருவரையும் தன்னுடன் அழைத்துச் சென்றார். மார்ச் 1937 இல், அவரது தாத்தா இறந்ததையடுத்து குடும்பம் பராகிராவில்லா நகருக்கச் சென்றது. அங்கு அவரது தந்தை ஒரு மருந்தகத்தை ஆரம்பித்தார்.

அவரது பெற்றோர் காதலுக்கு தாய், லுயிசா சாண்டியாகா மார்க்வெஸின் தந்தையிடமிருந்து எதிர்ப்பு எழுந்தது. காபிரியேல் எலிஜியோ கார்சியா, தனது மகளுக்குத் தகுந்தவர் அல்ல என கலோனல் நினைத்தார்: கேப்ரியல் எலிஜியோ ஒரு பழமைவாதி ஆவார்; மேலும் ஒரு பெண் பித்தர் என்ற பெயரையும் கொண்டிருந்தார். காபிரியேல் எலிஜியோ, லுயிசாவுக்கு வயலின் மெல்லிசை, காதல் கவிதைகள், எண்ணற்ற கடிதங்கள் மற்றும் தொலைபேசி செய்திகளை அனுப்பி அவளைக் கவர முயற்சித்தார். இறுதியாக அவர்கள் திருமணம் செய்து கொள்ள அனுமதி அளிக்கப்பட்டது.)

விருதுகள்
---------

1982ல் இவருக்கு இலக்கியத்துக்கான நோபல் பரிசு 'ஒரு நூற்றாண்டுத் தனிமை' (One Hundred Years of Solitude) நாவலுக்காக வழங்கப்பட்டது. அந்நிகழ்ச்சியின் ஏற்புரையில் லத்தீன் அமெரிக்காவின் தனிமையை சுட்டிக்காட்டி 

> ‘‘லத்தீன் அமெரிக்காவின் யதார்த்தம் நீங்கள் கற்பனையில் கூடக் காணவியலாத கொடூரங்களையும் விநோதங்களையும் தன்னகத்தே கொண்டது. அந்த யதார்த்தங்களை விவரிக்க பாரம்பரியான உத்திகள் எதுவும் எங்களிடம் இல்லை என்பதே அந்தத் தனிமையின் சாரம் எனலாம்"
> 
> 

 என்று குறிப்பிட்டார்.

தமிழில்
-------

தமிழின் தீவிர இலக்கியப் பரப்பில் மார்க்கேஸ் நன்கு அறிமுகமானவர். இவரது பல சிறுகதைகளும் சில குறுநாவல்களும் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன. கோணங்கி ஆசிரியராக இருக்கும் *கல்குதிரை* இதழ் மார்க்கேசுக்காக சிறப்பிதழ் ஒன்றை வெளியிட்டுள்ளது.

தனிமையின் நூறு ஆண்டுகள் நாவல் கடந்த ஜூன் 2013 இல் காலச்சுவடு பதிப்பகத்தால் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு வெளியிடப்பட்டு உள்ளது.

ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் மூன்று வாழ்க்கைகள் உண்டு.தனிப்பட்ட சொந்த வாழ்க்கை, பொது வாழ்க்கை மற்றும் அவரே அறியும் ரகசியமான வாழ்க்கை"-மார்க்வெஸ்

பிற்கால மற்றும் இறுதி வாழ்க்கை
------------------------------

### உடல்நலக் குறைவு

1999 ஆம் ஆண்டில், கபிரியேல் கார்சியா மார்க்கேசுக்கு நிணநீர் புற்றுநோய் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. லாஸ் ஏஞ்சல்ஸில் உள்ள மருத்துவமனையால் வழங்கப்பட்ட கீமோதெரபி சிகிச்சையால் வெற்றிகரமாக நோய் அது சரிசெய்யப்பட்டது. இந்த நிகழ்வு பற்றி கார்டியா மார்க்வெஸ் தனது நினைவுகளை இவ்வாறு எழுதுவதற்குத் தூண்டுகிறது: "நான் என் நண்பர்களிடம் குறைந்தபட்சம் உறவுகளை குறைத்து, தொலைபேசி பயன்படுத்துவதை துண்டித்தேன். பயணங்கள் மற்றும் அனைத்து வகையான தற்போதைய மற்றும் எதிர்கால திட்டங்களையும் இரத்து செய்தேன்" அவர் கொலம்பியா பத்திரிகையான எல் டைம்போவிடம் "... ஒவ்வொரு நாளும் குறுக்கீடு இல்லாமல் எழுதுவதற்கு என்னைப் பூட்டிக் கொண்டேன்."  2002 ஆம் ஆண்டில், மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நினைவூட்டல்கள் ஒரு திட்டமிடப்பட்ட முத்தொகையின் முதல் தொகுதியான தனது சுயசரிதை "*லிவிங் டு டெல்*" இல் வெளியிட்டார்.

2000 ஆம் ஆண்டில், அவரது மரணம் பெருவியன் தினசரி செய்தித்தாளான லா ரிபப்ளிக்கா (La República) மூலம் தவறாக அறிவிக்கப்பட்டது. அடுத்த நாளே மற்ற பத்திரிகைகளிடம் அவர் எழுதியதாக கூறப்பட்ட பிரியாவிடை கவிதையான லா மரியநோட்டா "La Marioneta" மறுபதிப்பு செய்யப்பட்டது. ஆனால் விரைவில் கர்சியா மார்க்வெஸ் அக் கவிதையின் ஆசிரியர் தானில்லை என மறுத்தார். இது ஒரு மெக்சிக போலிய வேலை என்று உறுதிப்படுத்தப்பட்டது.

அவர் 2005 ல் "*என் வாழ்க்கையில் முதல் ஆண்டு நான் ஒரு வரி கூட எழுதவில்லை என் அனுபவத்துடன், எந்தவொரு பிரச்சினையும் இல்லாமல் ஒரு புதிய நாவலை எழுதுகிறேன், ஆனால் என் இதயம் அதில் இல்லை என்பதை மக்கள் உணர வேண்டும்*" என கூறினார்.

கார்சியா மார்க்வெஸ் ஒரு புதிய "காதல் நாவல்" ஐ முடித்த விட்டதாக மே 2008 இல் அறிவிக்கப்பட்டது. அதற்கு இன்னும் ஒரு தலைப்பு கொடுக்கப்படவில்லை என்றும் இது ஆண்டின் இறுதியில் வெளியிடப்படும் என்றும் அறிவிக்கப்பட்டது. இருப்பினும், ஏப்ரல் 2009 இல், அவருடைய முகவர் கார்மென் பென்செல்ஸ் சிலி நாளிதழ் லா டிர்கெராவிடம் கார்சியா மார்க்வெஸ் மறுபடியும் எழுதத் தகுதியற்றவர் என்று கூறினார். இது ரேண்டம் ஹவுஸ் Mondadori ஆசிரியர் கிரிஸ்டோபல் Pera மூலம் சர்ச்சைக்குரியதாக இருந்தது, கார்சியா மார்க்வெஸ் ஆகஸ்ட் இன் வேல் மீட் என்ற பெயரில் ஒரு புதிய நாவலை முடித்துவிட்டார் என்று கூறியுள்ளார் (என் அன்டோஸ்டோ நோஸ் வெமோஸ்) 

டிசம்பர் 2008 இல், கர்சியா மார்க்வெஸ், குவாதலசரா புத்தக கண்காட்சியில் ரசிகர்களிடம் தான் எழுதி களைத்து விட்டதாக கூறினார். 2009 ஆம் ஆண்டில், அவரது இலக்கிய முகவர் மற்றும் வாழ்க்கை வரலாற்று ஆசிரியர் ஆகியோரின் கூற்றுக்களுக்கு பதிலளித்தது கொலம்பிய செய்தித்தாள் எல் டைம்போவிடம் "அது உண்மை இல்லை ஆனால் அது இல்லை நான் செய்ய வேண்டிய ஒரே விஷயம் எழுதுவது "என்று கூறினார்.

2012 ஆம் ஆண்டில், அவருடைய சகோதரர் ஜெய்ம் கார்சியா மார்க்வெஸ் முதுமை மறதி மனநோயால் பாதிக்கப்பட்டதாக அறிவித்தார்.

ஏப்ரல் 2014 இல், கார்சியா மார்கஸ் மெக்ஸிகோவில் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டார். அவர் நுரையீரல்களில் மற்றும் சிறுநீர் பாதையிலும் நோய்த்தொற்று ஏற்பட்டது. மேலும் நீர்ச்சத்து குறைபாடு நோயாலும் அவதிப்பட்டார். அவருக்கு அளிக்கப்பட்ட நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பி மருந்துகளுக்கு நல்ல பலன் கிடைத்தது. மெக்சிகோவின் ஜனாதிபதி என்ரிக் பெனா நீட்டோ ட்விட்டரில் "*அவர் விரைவாக குணம் பெற வாழ்த்துகிறேன்*" எழுதினார். கொலம்பியாவின் ஜனாதிபதி ஜுவான் மானுவல் சாண்டோஸ் தனது நாடு அந்த எழுத்தாளரைப் பற்றி சிந்தித்துக் கொண்டிருப்பதாகக் கூறினார் மேலும் "*மிக விரைவாக குணம் பெற அனைத்து கொலம்பிய மக்களின் சார்பிலும் வாழ்த்துகிறேன் மிக மிக விரைவாக மீண்டு வர விரும்புகிறேன்: கேப்ரியல் கார்சியா மார்க்கேஸ்*" என தனது டுவிட்டர் பக்கத்தில் எழுதினார். .

குறிப்புகள்
-----------

1. ↑  "On Sunday 6 March 1928, at 9am, in the midst of an unseasonal rainstorm, a baby boy, Gabriel José García Márquez, was born." (Martin 2008, ப. 27)

மேற்கோள்கள்
-----------

1. ↑  "Garcia marquez | Define Garcia marquez at Dictionary.com". *Dictionary.reference.com*. 2012-01-19. Archived from the original on 2015-09-06. பார்க்கப்பட்ட நாள் 2017-07-18.
2. ↑  In isolation, *García* is pronounced [ɡarˈsi.a].
3. ↑  Author Gabriel Garcia Marquez dies, *BBC News*, 17 April 2014.
4. ↑  Author Gabriel Garcia Marquez dies, *BBC News*, 17 April 2014.
5. ↑  "Gabriel García Márquez: 'The greatest Colombian who ever lived' | Books". *தி கார்டியன்*. 2016-01-28.. பார்த்த நாள்: 2017-07-18.
6. ↑  Martin 2008, ப. 27
7. ↑  Martin 2008, ப. 30
8. ↑  García Márquez 2003, ப. 11
9. ↑  Martin 2008, ப. 58–66
10. ↑  Saldívar 1997, ப. 82
11. 1 2  García Márquez 2003, ப. 45
12. ↑  Apuleyo Mendoza & García Márquez 1983, ப. 11–12
13. ↑  Saldívar 1997, ப. 85
14. ↑  Saldívar 1997, ப. 83
15. ↑  "The Nobel Prize in Literature 1982". பார்க்கப்பட்ட நாள் 18 April 2014.
16. ↑  வீ.பா. கணேசன். "கேப்ரியல் கார்ஸியா மார்க்வெஸ் : ஆதிக்க மொழியை எதிர்ப்புக் குரலாய் மாற்றிய 'காபோ'". புத்தகம் பேசுது. Archived from the original on 2014-09-06. பார்க்கப்பட்ட நாள் 24 மே 2014.
17. ↑  name=bell-villadaxxii>Bell-Villada 2006, ப. xxii
18. ↑  name=bell-villadaxxii
19. ↑  name="Forero">Forero 2002
20. 1 2  name="Forero"
21. ↑  *García Márquez: "Lo que me puede matar es que alguien crea que escribí una cosa tan cursi."*, El País, பார்க்கப்பட்ட நாள் 10 July 2012
22. ↑  *García Márquez: "Lo que me mata es que crean que escribo así"*, Elsalvador.com, archived from the original on 12 மே 2014, பார்க்கப்பட்ட நாள் 26 மார்ச்சு 2008
23. ↑  *García Márquez Farewell Letter* (in ஸ்பானிஷ்), Museum of Hoaxes, பார்க்கப்பட்ட நாள் 26 March 2008
24. ↑  name=worn\_out
25. ↑  Keeley, Graham (8 May 2008). "Magic triumphs over realism for García Márquez". *The Guardian*.. பார்த்த நாள்: 11 May 2008.
26. ↑  Yin, Maryann (29 October 2010), *Gabriel García Márquez Writing New Novel*, Galleycat, archived from the original on 13 டிசம்பர் 2014, பார்க்கப்பட்ட நாள் 28 அக்டோபர் 2017 `{{citation}}`: Check date values in: `|archive-date=` (help)
27. 1 2  Hamilos, Paul (2 April 2009). "Gabriel García Márquez, literary giant, lays down his pen". *The Guardian*.. பார்த்த நாள்: 2 April 2009.
28. ↑  Flood, Alison (6 April 2009). "Gabriel García Márquez: I'm still writing". *The Guardian*.. பார்த்த நாள்: 6 April 2009.
29. ↑  Alexander, Harriet (7 June 2012). "Gabriel Garcia Marquez suffering from dementia". *The Telegraph*. .
30. ↑  "Literary giant Gabriel García Márquez hospitalized". Edition.cnn.com. பார்க்கப்பட்ட நாள் 2014-04-18.

புற இணைப்புகள்
--------------


விக்கிமேற்கோள் பகுதியில், இது தொடர்புடையவைகளைக் காண்க: ***கபிரியேல் கார்சியா மார்க்கேஸ்***

விக்கிமீடியா பொதுவகத்தில்,  
 ***Gabriel García Márquez***   
என்பதில் ஊடகங்கள் உள்ளன. 



| * பா
* உ
* தொ
நோபல் இலக்கியப் பரிசு வென்றவர்கள் |
| --- |
| 1901–1925 | 
 சல்லி புருதோம் (1901) • 
 Theodor Mommsen (1902) • 
 Bjørnstjerne Bjørnson (1903) • 
 Frédéric Mistral / José Echegaray (1904) • 
 Henryk Sienkiewicz (1905) • 
 Giosuè Carducci (1906) • 
 இரட்யார்ட் கிப்ளிங் (1907) • 
 Rudolf Eucken (1908) • 
 செல்மா லேகர்லாவ் (1909) • 
 Paul Heyse (1910) • 
 Maurice Maeterlinck (1911) • 
 Gerhart Hauptmann (1912) • 
 இரவீந்திரநாத் தாகூர் (1913) • 
 ரோமைன் ரோலண்ட் (1915) • 
 Verner von Heidenstam (1916) • 
 Karl Gjellerup / Henrik Pontoppidan (1917) • 
 Carl Spitteler (1919) • 
 Knut Hamsun (1920) • 
 Anatole France (1921) • 
 Jacinto Benavente (1922) • 
 டபிள்யூ. பி. யீட்சு (1923) • 
 Władysław Reymont (1924) • 
 ஜார்ஜ் பெர்னாட் ஷா (1925)
 |
| 1926–1950 | 
 Grazia Deledda (1926) • 
 என்றி பெர்குசன் (1927) • 
 Sigrid Undset (1928) • 
 தாமசு மாண் (1929) • 
 சிங்ளேர் லுயிஸ் (1930) • 
 Erik Axel Karlfeldt (1931) • 
 ஜோன் கல்ஸ்வோதி (1932) • 
 ஐவன் புனின் (1933) • 
 Luigi Pirandello (1934) • 
 Eugene O'Neill (1936) • 
 Roger Martin du Gard (1937) • 
 பெர்ல் பக் (1938) • 
 Frans Eemil Sillanpää (1939) • 
 யென்சென் (1944) • 
 கேப்ரியெலா மிஸ்திரெல் (1945) • 
 ஹேர்மன் ஹெசே (1946) • 
 André Gide (1947) • 
 டி. எஸ். எலியட் (1948) • 
 வில்லியம் பால்க்னர் (1949) • 
 பெர்ட்ரண்டு ரசல் (1950)
 |
| 1951–1975 | 
 Pär Lagerkvist (1951) • 
 François Mauriac (1952) • 
 வின்ஸ்டன் சர்ச்சில் (1953) • 
 ஏர்னெஸ்ட் ஹெமிங்வே (1954) • 
 ஹால்டார் லேக்ஸ்நஸ்ஸின் (1955) • 
 வான் ரமோன் ஹிமெனெஸ் (1956) • 
 அல்பேர்ட் காம்யு (1957) • 
 போரிஸ் பாஸ்ரர்நாக் (1958) • 
 Salvatore Quasimodo (1959) • 
 Saint-John Perse (1960) • 
 Ivo Andrić (1961) • 
 ஜான் ஸ்டைன்பேக் (1962) • 
 Giorgos Seferis (1963) • 
 *இழான் பவுல் சார்த்ர (ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்துவிட்டார்)* (1964) • 
 மிகயில் ஷோலகவ் (1965) • 
 Shmuel Yosef Agnon / நெல்லி சாக்ஸ் (1966) • 
 Miguel Ángel Asturias (1967) • 
 யசுனாரி கவபட்டா (1968) • 
 Samuel Beckett (1969) • 
 அலெக்சாண்டர் சோல்செனிட்சின் (1970) • 
 பாப்லோ நெருடா (1971) • 
 Heinrich Böll (1972) • 
 Patrick White (1973) • 
 Eyvind Johnson / ஹரி மார்ட்டின்சன் (1974) • 
 எயுஜேனியோ மொண்டாலே (1975)
 |
| 1976–2000 | 
 சால் பெல்லோ (1976) • 
 Vicente Aleixandre (1977) • 
 ஐசக் பாஷவிஸ் சிங்கர் (1978) • 
 Odysseas Elytis (1979) • 
 செஸ்லா மிலாஸ் (1980) • 
 Elias Canetti (1981) • 
 கபிரியேல் கார்சியா மார்க்கேஸ் (1982) • 
 வில்லியம் கோல்டிங் (1983) • 
 Jaroslav Seifert (1984) • 
 கிளாட் சிமோன் (1985) • 
 வோல் சொயிங்கா (1986) • 
 ஜோசப் பிராட்ஸ்கி (1987) • 
 நகிப் மஹ்ஃபூஸ் (1988) • 
 Camilo José Cela (1989) • 
 ஒக்டாவியோ பாஸ் (1990) • 
 நாடின் கார்டிமர் (1991) • 
 டெரெக் வால்காட் (1992) • 
 டோனி மாரிசன் (1993) • 
 Kenzaburō Ōe (1994) • 
 Seamus Heaney (1995) • 
 விஸ்லவா சிம்போர்ஸ்கா (1996) • 
 Dario Fo (1997) • 
 ஜோசே சரமாகூ (1998) • 
 கூன்டர் கிராசு (1999) • 
 Gao Xingjian (2000)
 |
| 2001–இன்றுவரை | 
* வி. சூ. நைப்பால் (2001)
* Imre Kertész (2002)
* ஜே. எம். கோட்ஸி (2003)
* எல்ஃபிரெட் எலினெக் (2004)
* ஹரோல்ட் பிண்டர் (2005)
* ஓரான் பாமுக் (2006)
* டோரிஸ் லெசிங் (2007)
* ஜெ. எம். ஜி. லெ கிளேசியோ (2008)
* எர்ட்டா முல்லர் (2009)
* மாரியோ பார்க்காசு யோசா (2010)
* தோமசு திரான்சிட்ரோமர் (2011)
* மோ யான் (2012)
* ஆலிசு மன்ரோ (2013)
* பத்திரிக்கு மொதியானோ (2014)
* சிவெத்லானா அலெக்சியேவிச் (2015)
* பாப் டிலான் (2016)
* கசுவோ இசுகுரோ (2017)
* ஓல்கா தோக்கர்சுக்கு (2018)
* பீட்டர் அண்டுக்கே (2019)
* இலூயிசு கிளிக்கு (2020)
* அப்துல்ரசாக் குர்னா (2021)

 |