**மால்டாவில் யூதர்** (*The Jew of Malta*) (முழுத் தலைப்பு: ***மால்டாவில் பணக்கார யூதரின் பிரபலமான சோகம்*** ) என்பது கிறிஸ்டோபர் மார்லோவின் நாடகம், இது 1589 அல்லது 1590 இல் எழுதப்பட்டது. இக்கதை முதன்மையாக பராபாஸ் என்ற மால்டிஸ் யூத வணிகரைச் சுற்றி வருகிறது. உண்மையான கதை மத மோதல்கள், சூழ்ச்சிகள் மற்றும் பழிவாங்கல் ஆகியவற்றால் பிண்ணப்பட்டுள்ளது, இது மால்டா தீவில் மத்தியதரைக் கடலில் ஸ்பெயினுக்கும் ஒட்டோமான் பேரரசுக்கும் இடையிலான மேலாதிக்கப் போராட்டத்தின் பின்னணியில் அமைக்கப்பட்டது. நாடகத்தில் யூதர்களின் சித்தரிப்பு மற்றும் எலிசபெதன் பார்வையாளர்கள் அதை எவ்வாறு பார்த்திருப்பார்கள் என்பது பற்றி விரிவான விவாதம் உள்ளது.

கதா பாத்திரங்கள்
----------------

நிக்கோலோ மச்சியாவெல்லியை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு செனகன் பேய் கதாபாத்திரமான மச்சியாவெல், "ஒரு யூதரின் சோகத்தை" அறிமுகப்படுத்துவதாக இந்த நாடகம் தொடங்குகிறது. அதிகாரம் ஒழுக்கக்கேடானது என்ற இழிந்த தனது பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறார்,மேலும் அவர் கூறுகிறார் "நான் மதத்தை ஒரு குழந்தைத்தனமான பொம்மையாக எண்ணுகிறேன், / அறியாமையைத் தவிர பாவம் இல்லை". 

 *மால்டா முற்றுகையை நீக்குதல்* ( சார்லஸ்-பிலிப் லாரிவியர், சி. 1842). 1565 ஆம் ஆண்டு மால்டாவின் பெரும் முற்றுகையின் பெரும் கிறிஸ்தவ-முஸ்லீம் மோதலால் மார்லோ ஈர்க்கப்பட்டார். 
பராபாஸ் தனது கவுண்டிங் ஹவுஸில் நாடகத்தைத் தொடங்குகிறார். போரிடும் துருக்கியர்களுக்குப் பணம் கொடுப்பதற்காக மால்டாவின் கவர்னர் நாட்டின் மொத்த யூத மக்களின் செல்வத்தைக் கைப்பற்றியதனாலும் தனது மொத்த சொத்தையும் கைப்பற்றியதனாலும் கோபம் கொண்டு, தனது அடிமையான இத்தாமோரின் உதவியுடன் ஆளுநரின் மகனும் அவரது நண்பரும் தனது மகள் அபிகாயிலின் காதலுக்காக சண்டையிடும் சூழலை உருவாக்குகின்றார்.அவர்கள் இருவரும் சண்டையில் இறக்க, அபிகாயில், தனது தந்தை செய்ததைக் கண்டு பயந்து, ஒரு கிறிஸ்தவ கன்னியாஸ்திரியாக மாறியபோது அவர் மேலும் கோபமடைந்தார். இதற்குப் பழிவாங்கும் விதமாக, பராபாஸ், அவளையும் சேர்த்து கன்னியாஸ்திரிகள் அனைவருக்கும் விஷம் கொடுக்கச் செல்கிறார், அங்கு அவர் தனது பாவங்களுக்காக வருந்த வைக்க முயற்சிக்கும் ஒரு வயதான துறவியை (பர்னாடின்) கழுத்தை நெரிக்கிறார்,பின்னர் முதல் துறவியின் கொலைக்காக மற்றொரு துறவியை (ஜாகோமோ) கட்டமைக்கிறார். இத்தாமோர் ஒரு விபச்சாரியை காதலிக்க, அவள் தனது மோசமான நண்பருடன் சேர்ந்து இவனை மிரட்டி உண்மையை அம்பலப்படுத்த சதி செய்கிறாள் (இத்தாமோர் குடிபோதையில் தனது எஜமானர் செய்த அனைத்தையும் அவர்களிடம் சொன்ன பிறகு), பரபாஸ் அவர்கள் மூவருக்கும் விஷம் கொடுக்கிறார். அவர் பிடிபட்டதும், அவர் "கசகசா மற்றும் குளிர்ந்த மாண்ட்ரேக் சாறு" குடிக்கின்றார், அதனால் அவர் இறப்பதில் இருந்து தப்பித்துக்கொள்கின்றார், பின்னர் எதிரி துருக்கியர்களுடன் சேர்ந்து நகரைக் கைப்பற்ற சதி செய்கிறார்.

கடைசியாக பரபாஸ் தனது புதிய கூட்டாளிகளால் ஆளுநராக நியமிக்கப்படும்போது, அவர் மீண்டும் கிறிஸ்தவர்களின் பக்கம் மாறுகிறார். துருக்கியர்களின் காலி அடிமைகள் மற்றும் வீரர்களுக்கு எதிராக சதி செய்த பின்னர், அவர்கள் அனைவரும் துப்பாக்கியால் கொல்லப்படுகின்றார்கள், பின்னர் அவர் துருக்கிய இளவரசருக்கும் அவரது ஆட்களையும் ஒரு மறைக்கப்பட்ட கொப்பரையில் உயிருடன் கொதிக்க வைக்க சதி செய்கின்றார். இருப்பினும், முக்கிய தருணத்தில், முன்னாள் கவர்னர் சதி செய்து அவரது சொந்த வலையில் விழ வைக்கிறார். கிறிஸ்தவ கவர்னர் நஷ்ட ஈடு கிடைக்கும் வரை துருக்கிய இளவரசரை பிணைக் கைதியாக வைத்திருப்பதாக நாடகம் முடிகிறது. பராபாஸ் எரிந்துகொண்டிருக்கும்போது அவர்களை சபிக்கிறார். 

யூத மதத்தை மையமாகக் கொண்ட போதிலும், நாடகம் பொதுவாக மத ஒழுக்கத்தின் மீதான சந்தேகத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. மால்டாவின் கிறிஸ்தவ ஆளுநரான ஃபெர்னேஸ், முதலில் தீவின் யூதர்களின் அனைத்து சொத்துக்களிலும் பாதியை துருக்கி சுல்தானுக்குக் காணிக்கையாகக் கைப்பற்றி தண்டிக்கிறார். இரண்டாவதாக, துருக்கியர்களுடனான தனது கூட்டணியை முறித்துக் கொள்ளவும், ஸ்பெயினுடன் கூட்டுச் சேரவும் அட்மிரல் டெல் போஸ்கோவை ஃபெர்னேஸ் அனுமதிக்கிறார். மூன்றாவதாக, நாடகத்தின் முடிவில், துருக்கியர்களை சிக்க வைத்து படுகொலை செய்வதற்கான பரபாஸின் திட்டத்தை ஃபெர்னேஸ் உற்சாகமாக ஒப்புக்கொள்கிறார், ஆனால் பின்னர் அவரை மரணத்திற்கு அனுப்பும் பொறியைத் தூண்டி பரபாஸைக் காட்டிக் கொடுக்கிறார். இதேபோல், பராபாஸால் வாங்கப்பட்ட முஸ்லீம் அடிமையான இத்தாமோர், தனது எஜமானரை வேசியான பெல்லாமிரா மற்றும் பிலியா-போர்சா திருடனிடம் காட்டிக்கொடுத்து, அவரை பரபாஸ் தனது வாரிசாக ஆக்கிய போதிலும், அவரை மிரட்டுகிறார். ஆகவே, கிறிஸ்தவர்கள், யூதர்கள் மற்றும் முஸ்லிம்கள் அனைவரும் தங்கள் நம்பிக்கைகளின் கொள்கைகளுக்கு முரணாகச் செயல்படுவதைக் காணமுடிகிறது - உண்மையில் மச்சியாவேலின் முன்னுரை.

மேற்கோள்கள்
-----------

1. ↑  N. W. BAWCUTT (1970). *Machiavelli and Marlowe's "The Jew of Malta" in* Renaissance Drama. University of Chicago Press. p. 3. .
2. ↑  "Knights, Memory, and the Siege of 1565: An Exhibition on the 450th Anniversary of the Great Siege of Malta". .