***ஸ்ரீ*** அல்லது **சிறீ, சிரீ** (தமிழில் சீர், சீ, ஆங்கிலம் - Sri, Shri ,Shre அல்லது Shree, தேவநாகரி - श्री, IAST ஒலிபெயர்ப்பு *Śrī*) என்றால் செல்வம் எனப் பொருள்படும். *வணக்கத்துக்குரிய* என்பதைக் குறிக்கும் சமசுகிரத அடைமொழியாகவும், *பெருமதிப்புக்குரிய* என்பதைக் குறிக்கும் இந்து சமயச் சொல்லாகவும் விளங்குகிறது. ஒரு பெயருக்கு முன்னர் எழுதப்படும் போது ஆங்கிலச் சொல்லான *Mr.* , தமிழ்ச்சொல்லான *திரு.* ஆகியவற்றுக்கு ஒத்து விளங்குகிறது.

எழுத்துவடிவத்தின் தோற்றம்
-------------------------

ஸ்ரீயின் எழுத்து வடிவத் தோற்றம்

*ஸ்ரீ* என்ற கிரந்த எழுத்து வடிவம் ஶ் என்ற கிரந்த எழுத்தில் இருந்து தோன்றியது ஆகும். *ஸ்ரீ* என்பது ’*ஶ்*’, 'ரீ' ஆகியவற்றைச் சேர்த்த கூட்டெழுத்தின் (வடமொழி:संयुक्ताक्षरं - சம்யுத்தாட்சரம்) 'ஈ'கார உயிர்மெய் வடிவம் ஆகும். மேலுள்ள படத்தில் காணப்படும் கடைசி இரு வடிவங்களும் *ஸ்ரீயை* குறிக்க பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

ஒருங்குறியின் அண்மைய பதிப்பில் *ஶ்* என்ற கிரந்த எழுத்து தமிழ் அட்டவணையில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. எனவே தற்போதுள்ள யூனிகோடு தமிழ் எழுத்துருக்கள் பயன்படுத்தும் *ஸ்*+ரீ-->*ஸ்ரீ* என்பதற்கு மாறாக, மற்ற இந்திய மொழிகளை பின்பற்றி *ஶ்* + ரீ --> *ஸ்ரீ* என எழுத்துவடிவ தோற்ற விதியினை (Glyph Formation Rules) ஒருங்குறி குழுமம் மாற்றி அமைத்துள்ளது. இருப்பினும் *ஸ்* + ரீ என்ற சேர்க்கையும் எழுத்துருக்களில் *ஸ்ரீ* என்ற வடிவத்தினை கொடுக்கிறது.

சமயம்
-----

இந்த எழுத்தை சில இந்துக் கடவுள்களைக் குறிக்கும் பண்புப் பெயராகப் பயன்படுத்துகின்றனர். *ஸ்ரீ* என்பது செல்வதைக் குறிப்பதால் *ஸ்ரீதேவி* என்னும் பெயர் விட்டுணுவின் துணையும் செல்வத்துக்கான கடவுளும் ஆன இலட்சுமியையும் குறிக்கும். வளத்துக்கு உரிய கடவுளான பிள்ளையாரையும் *ஸ்ரீ* என்ற பெயர் குறிக்கும். புனிதத் தன்மை உள்ளதாக நம்பப்படுகிறவர்களின் பெயர்கள் முன்னும் *ஸ்ரீ* என்ற சொல் சேர்த்து அழைக்கப்படுகிறது. வட மொழி மற்றும் இந்தியத் தோற்றத் தாக்கத்தின் காரணமாக, பௌத்த சமயத்திலும் *ஸ்ரீ* என்ற சொற்பயன்பாடு காணப்படுகிறது. இந்து சமய நம்பிக்கை உள்ள சிலர் தாங்கள் எழுதும் ஆவணங்களின் தொடக்க வரியின் நடுவே *ஸ்ரீ* என்று எழுதும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருக்கின்றனர். இது பிள்ளையார் சுழி, ஓங்காரக் குறி இட்டு எழுதும் வழக்கங்களை ஒத்தது. இந்துக் கடவுளர் பெயர்களுக்கு முன் *ஸ்ரீ* என்று குறிக்கப்பட்டாலும், தமிழ்ச் சூழலில் இதற்கு மாறாக *அருள்மிகு* என்று குறிக்கும் வழக்கம் பரவலாக இருக்கிறது.

பொதுப் பயன்பாடு
---------------

வணக்கத்துக்குரிய, பெருமதிப்புக்குரிய நபர்களின் பெயருக்கு முன் பெருமதிப்பைத் தெரிவிக்கும் முன்னொட்டாக, இச்சொல் பயன்படுகிறது. இச்சொல்லைப் பயன்படுத்த பால் வேறுபாடு பார்க்கத் தேவையில்லை என்றாலும், இச்சொல் ஆணுக்குரித்தானது என்ற எண்ணம், *ஸ்ரீமதி* போன்ற சொற்பயன்பாட்டுக்குக் காரணமாக இருக்கிறது.

மன்னராட்சிக் காலத் தாக்கத்தை ஒட்டி, பிற சொற்களுடன் கூட்டுச் சொல்லாகவும் தொடர் சொல்லாகவும் பயன்படுத்தப்படுவதுண்டு. எடுத்துக்காட்டுக்கு, *நாட்டிய ஸ்ரீ, சங்கீத ஸ்ரீ, லங்கா ஸ்ரீ* போன்ற பட்டங்களைக் குறிப்பிடலாம். *ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஸ்ரீ* என்று தொடர்ந்து இரண்டு, மூன்று முறையும் பயன்படுத்தப்படுவதும் உண்டு. எடுத்துக்காட்டுக்கு, *ஸ்ரீ ஸ்ரீ ரவிசங்கர்*.

வடமொழி வழிப் பெயர்ச்சொற்களில் *ஸ்ரீ* காணப்படுகிறது. எடுத்துக்காட்டுக்கு, *ஸ்ரீவித்யா*, *ஸ்ரீதர்*, *ஸ்ரீராம்*, *ராகஸ்ரீ*, *ஸ்ரீநிவாசன்* போன்ற பெயர்களைக் குறிப்பிடலாம்.

இடப் பெயர்
----------

*வணக்கத்துக்குரிய தீவு* என்று பொருள்படும் வகையில் சிறி லங்கா என்ற நாட்டுப் பெயரில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

தமிழ்ச் சூழல்
-------------

தற்போது தமிழ்நாட்டில் வழக்கில் இருக்கும் கிரந்த எழுத்துக்களில் *ஸ்ரீ*யும் ஒன்றாகும். சில வடமொழி வழிப் பெயர்கள், இந்து, பௌத்த சமய மந்திரங்கள், இச்சமயக் கடவுள்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிடும் போதும் முன்னொட்டாகவும் இவ்வெழுத்து வடிவம் பயன்படுகிறது. தமிழுடன் கலந்து எழுதப்படும் பிற கிரந்த எழுத்து வடிவங்களைப் போலன்றி, *ஸ்ரீ* என்பது ஒரே பொருள் குறித்து மட்டுமே அனைத்து இடங்களிலும் பயன்படுவதும், பிற உயிர், மெய் ஒலிகளுடன் சேராது எப்போதும் தனி எழுத்தாகவே பயன்படுவதும் குறிப்பிடத்தக்கது. தமிழில் பிற மொழிச் சொற்கலப்பை தவிர்த்து எழுதுவோர் *ஸ்ரீ* என்னும் சொல்லுக்கு இணையான *திரு, திருமிகு, அருள்மிகு* போன்ற சொற்களை இடத்துக்குத் தகுந்தவாறு பயன்படுத்துகின்றனர். எனினும், *திரு* என்னும் சொல்லை *ஸ்ரீ* என்னும் சொல்லுக்கான மொழிபெயர்ப்பாக மட்டுமே அனைத்து இடங்களிலும் கருதி விட இயலாது. *ஸ்ரீ* என்னும் சொல், எழுத்துப் பயன்பாடு தமிழ்ச்சூழலில் புகும் முன்னரே *திரு* என்னும் பெயரைத் தாங்கிய ஊர்ப்பெயர்கள் தமிழ்நாட்டில் இருந்திருக்கின்றன. தற்காலத்தில் *ஸ்ரீரங்கம்* என்று குறிப்பிடப்படும் ஊர் முற்கால வைணவ இலக்கியங்களிலேயே திருவரங்கம் என்று குறிக்கப்பட்டு இருப்பதும், *திரு + அரங்கம்* என்னும் சொற்கூட்டு தரும் பொருளும் *ஸ்ரீ + ரங்கம்* என்னும் சொற்கூட்டுத் தரும் பொருளும் முற்றிலும் வேறாக இருப்பதையும் காணலாம். எனவே, முற்காலத்தில் தமிழில் ஏற்கனவே *திரு* என்னும் சொல் இருந்த இடங்கள் தவறுதலாக *ஸ்ரீ* என்று மொழி மாற்றப்பட்டு பயன்பாட்டுக்கு வந்ததாகவும் கருதப்படவும் வாய்ப்புண்டு.

கிரந்த எழுத்துக்களைத் தவிர்த்து எழுதுவோர் *ஸ்ரீ* என்ற எழுத்துக்கு மாறாக அதற்கு நெருங்கிய ஒலிப்பு தரும் *சிறீ, சிரீ* ஆகிய சொற்களைப் பயன்படுத்துவது உண்டு. தமிழ் இலக்கியத்தில் *சிரீ* என்று எழுதும் வழக்கம் காணப்படுகிறது. எடுத்துக்காட்டுக்கு, திருவாய்மொழி இரண்டாம் பகுதியில் (பாடல் 2858ல்)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| "| *தூமனத் தனனாய்ப் பிறவித்*
*துழதி நீங்க என்னைத்*
*தீமனங் கெடுத்தா யுனக்கென்*
*செய்கேனென் **சிரீதரனே***! | "|

என்று வருவதைக் குறிப்பிடலாம்.

இலங்கையில் *ஸ்ரீ* என்பதற்கு மாறாக *சிறீ* என்று எழுதும் வழக்கம் இருக்கிறது. எனினும், இந்த மாற்றத்துக்கு அந்நாட்டு அரசியல் சூழலும் ஒரு காரணமாகும்.

### சிறீ எதிர்ப்புப் போராட்டம்

முதன்மைக் கட்டுரை: சிறீ எதிர்ப்புப் போராட்டம்